ANTHOĽOGUM CORONATUM, E Cum H NOBIL ISSIMO atq; PRÆE XIMIO T DOMIN One: JOH 640600 DIEZIO, Ulmenſi, a55. Theol. Studioſo, in inchytå y7 VIT TEBERGENSIUM Asademià d. 16 Octobr, A! O. RgclDbc XC. SUPREMA IN PHILOSOPHIA Si LAUREA imponeretur, levi penicillo adumbrare, ſuoque olim CorLecæ amantiflimo de Honoribus novis gratulari voluit LIPSIÆ. COLLEGIUM ANTHOLOGICUM interprete =M. Jor Givzoxe GELLIO, Dresdenſi. DITTA Literis JOHANNIS GEORGI,

€ Kierat varios flores-ac germina læta Ciollectura ſibi, Nymphis comitata, ſorores,* AQuas modoò rellinquens, infauſto ſidere juncta ANE Threicio vati, poterat qui faxa movere Tt cantu& fidibus, primos vix ſenſerat ignes, Visx primos experta toros& baſia labris- Eurydice: vel quod caperetur imagine florum, Vel Domino de more ſuo nexura corollas. Ridebat cœlum, pratisque infuſa voluptas Omnis erat: nec jam violas aut lilia fruſtrà, Nec tulipas vario quæſiſſes crine decoras. Jam crocus auricomans,& gloria veris adulti» Purpureo ſplendore rofæ fua culmina habebant» ; Et Veneri ſacræ myrti, ſeroque comantes Narciſſi gratum ſpirabant undique odorem. Hic fervebat opus, Nympharum quælibet omni Tentabat ſtudio ſociam prævertere, pleno Mox calatho reditura domum,. viſura penates. Aſtuat ante alias avido fervore legendi Eurydice,celeresque manus ad ſingula verſat, - Conjugis usque memor:longam ne forte querelis-- neufare moram queat, aut inducere luctus. Aſt o infauſtam] Luctum fugit illa. mariti, Et graviore maleri mot imbuit illum.` Namque coloratis dum ſe cupit abdere fylvis, Et ſpoliare rubum viridantem fronde patenti, Jam carptura roſam, dum greſſum promovet, anguem Improviſa malum tenero pede calcat,at ille Sqvamea convolvens ſublato pectore terga, Irarum plenus dentes infligit eunti, y Leethiferumque ſimul virus cum vulnerė liñquiti Vulnus mors ſequitur, nec jam ſubſiſtere plantæ Amplius, aut digiti flores decerpere poflunt.` Langueſcit, laſſoque caput demittere collo t fncipihac flori fimilis llapa recumbit. ~ Membra recumbentis confeſtim frigidus horror Occupat, æternumque ad ſomnum lumina claudit. Fic gemitus planctu miſtos, lamentaque, queſtus, Hic fletus miferos audiffes-undique fylvass+ Et nemora,& montes duplicato reddere cantu, Quos Nymphæ mæfto fundêbant pećtore, fruftra`. Clamantes ſociam celeri jam morte peremtam. Nam quis crudeles luctus, quis flebile carmen Conjugis hoc tanto perculſi fulmine fando Explicet? innumeris qui planctibus ora reſolvit, Nil non tentavit, tenebroſa palatia Ditis Non calcata aliis adiit: Jamque ila rediffets Ni male fanus amor violalſet fœdera pacta. Tan- TA

Tantumne heu] florum potuit nocuiſſe voluptas? Ne mihi, ne libeat flores decerpere, ſerpDens Si quoties veniam, lateat, perimatque veneno. Sed bene: non omnis fugienda eſt lectio florum, Omni nec ſemper latet igneus anguis in herba, Quem metuasꝭ datur& plenis tibi carpere palmis, Mors ubi nulla ſtatim ſequitur; ſed gloria præſto eſt. DIEZIUS exemplum præbet, quem Leueoris alma Fronde novà decorat, flores quod noſcere doctos, Inque ſuos calathos didicit diſponere quosvis. Hujus fi ſtudium, conatus, denique vitam |‘Contemplemur;erit pars hæcce potiſſima, nomen ANTHOLOELf meruiſſe ſibi, tenuiſſe repertum. Vix dum prodierat cunis, cum prima Parentum Oſtendiſſe hortos virides, fragrantia prata Germine multipliciʒ; quæ floribus apta legendis, ‘Cura fuit- Votum ſucceſſit,& impiger annis Coœpit adhuc teneris Sophicis reptare ſub hortis, Pallentes primùm violas,& gramina parva, | Et quicquid manibus fors obtulit,inde referre. | Mox ubi crefcebant vitessċum viribùs anni [| Liberius per prata ſtatim, per amœna locorum Rura ferebatur: nec jam dignoſcere flores oa Difäcilis labor'hiċ-aut'quàm diftinéta figuris (| Corpora quæque ſient, quæ vis,quæ gratia cunctis, Quemve habeant uſum,quali virtute celebres i: Indagare diu; fuerant hæc cuncta Magiſtris |; Tradita, quos tanquam ductores ſumere ſecum, a Í \ His jun&tusque hortos'crebrò'confuerat adire. 1 Eſt ea mens homini patriis nil fidere terris, i Quæque alibi meliùs ſponte atque injuſſa vireſcuft: | Deteriora licet nonnunquam, pendere magni. Hinc adeo videas, quos talis cura fatigat jam Batavos, Venetosque,& quos Pactolus& adès Alluit, ignotas etiam majoribus orass Viſere, quæ flores ipſis plantasqe miniſtrent, Unde fuis poſſint hortis decus addere rarum. ji‘Tanta potet animos. hominum tentare libido, N"Tù quoquemi DIEZb patriis exire volebas Ruribus,atque alibi peregrinos carpere flores. Haud mora; Pliſſiacis placuit confidere pratis, Hie ubi purpurei gratiſſima filia veris | Innumeras èxpromit opes, ac divite čornu i Fundit odoriferos pretioſo germine cauless At quis fervor erat? quæ vis? quæ eura legendiꝰ Illa ego ſi vellem dignis deſcribere verbis | More Poetarum mihi eentum in carmina linguas Exoptare auſim, premitur fic pondere eervix. Vi 1*

Vix Matuta diem roſeis vectare quadrigis Cœperat,& jam Te per florida prata ruentem| Vidimushinc illinc neque enim flos ſufficit unus) Audenter variâ cæli regione legentem:` Multiplici ſpolio lætum plenumque redire: Nec ſemel hoc factum, ſed crebrò: clarus Olympus Et læti fulgore dies, clementia Solis ot ig Non tantum poterant avidum traxiffe,fed ipfa Immitis cœli facies non terruit unquam. ‘Quin fi tempeſtas forfan.vel turbidus imber In virides ſaltus hortosque exire vetarent, ‘Quicquid jam fuerat colle&um condere ritè Inque ſuas cellas diſponere quæque ſolebas. Hinc tibi tanta ſeges florum, qui roſcida mella Sponte miniſtrabant per multis uſibus apta. Nondum ceſſabat aiai 8e Sdulbus ardor, Gaudebas potiũs ſocios reperiſſe laborum, In numerum illorum poſtquam de more receptus, ANTHOOGOS qui ſe non falſo nomine dicunt. Hic erit artis opus rurfum tua gefta referre, ‘Quam proclive Tibi fragrantia nect ere ferta» Mellaque ſuaviſonis labris ſtillare; Sed illa Longa forent nimium, nec noſtris apta labellis, Et me jam WITEEEROA vocat, quò tendere tandem Atque penus locuples iterum laxare volebas. Vix tamen hic ſedem certam Tibi forte pararas, Tempus erat ſua quo diſpertit præmia Apollo. Qui cum forte procul Te conſpexiſſet euntem Graminibus lætis, Muſis hæc talia fatur: Illene ſic nobis nunc indonatus abibit? Tot collector opum, pretioſi floris amator, Quem primo poſuiſſe loco, cui præmia prima Digna labore fuo potius tribuiſſe juvaret. Dixerat,& placuit violacea ne&tere ferta Atque illis ornare caput, crinesque decoros, Et titulos donare novos,nomengue MAGISTRI. Talia dum nobis fubitò delapfa per auras Nuncia fama refert, fimul& nova gaudia mandat, Plaudimus, inque vices cuncti conſurgimus, uno Commoda mille Tibi lætantes ore precamur, Ut velut AntHoLoGuM Te fplendida ferta coronant» Sparta etiam Te mox repetat reyocetque MAGISTRUM:| olw *