diues amplioribꝰ. Si non pariter iuuat̉ non ei redditur ſecundum merita. Meruit em̄ pariter iuuari quia pariter boni extiterunt. ſi vero tantum ſuffragij conſequitur quātum diues quid contulerūt diuiti illa ſpecialiter ꝓ eo facta. Sane dici poteſt non ei magis valuiſſe genera lia ⁊ ſpecialia ꝙͣ pauperi ſola generalia ſuffragia. ⁊ tamen profuerūt diuiti ſpe cialia non quidem ad aliud vel magis aliquid ſed ad ideꝫ ad qd̓ generalia vt ex pluribus ⁊ diuerſis cauſis vnuꝫ percipe retur emolimentum. Poteſt tamen dici illa plura ſubſidia contuliſſe diuiti cele riorem abſolutionem non pleniorē ¶ Quibus ſuffragijs iuuabūtur mediocri ter boni qui in fine inuenientur. Ed iterum queritur de aliquo mediocriter bono qui talibus ī digens ſuffragijs in ipſo conſūmationis ſeculi articulo cuꝫ reliquis mi grabit ſi ſaluus fuerit ꝓ eo nō offertur vlterius ſacrificiuꝫ vel or̄o vel elemoſina nec habebat tante perfectionis meritaque his ſuffragijs non egerent. Nunqͥt ergo ſaluabitur. eſtimo euꝫ quaſi per ignem tranſeuntem ſaluari meritis ⁊ inter ceſſionibus celeſtis eccleſie que ꝓ fidelibus ſemper intercedit voto ⁊ merito donec impleatur xp̄c. Quomodo ſancti glorificati audiunt p̄ces ſupplicantium ⁊ quomodo intercedunt ꝓ nobis ad dominum Ed forte queris. nūquit preceſ ſupplicantium ſancti audiunt ⁊ vota poſtulantium in eorum no ticiam perueniunt. Non ē incredibile ani mas ſanctorum que in abſcondito facie dei veri luminis illuſtratione letantur ī ipſius contemplatione ea que foris agū tur intelligere quantum illis ad gaudiū vel nobis ad auxilium pertinet. Sicut em̄ angelis ita ⁊ ſanctis qui deo aſſiſtūt petitiones noſtre innoteſcunt in verbo dei qd̓ contemplantur. vnde ⁊ dicuntur angeli orationes ⁊ vota noſtra offerre deo. non quia eum doceant. ſed quia eiꝰ voluntatem ſuper eis conſulunt. Vnde augͥ. angeli qui ſunt apud deum innote ſcunt petitiones noſtre vt quodammodo eas offerant deo. ⁊ de his conſulant ⁊ ꝙ deo iubente implendum eſſe cogno uernit. hoc nobiſ euidenter vel latenter reportent. Vnde ⁊ angelus hominibus ait. cum oraretis orationem veſtram obtuli deo. ad omnia quedam ſcienda ſuf ficit deo ſua perfectio. habet tamen nun tios. id eſt angelos non qui ei que neſcit annuntient. Non em̄ ſunt vlla que neſciat. ſed bonum eorum eſt de operibus ſu is eius conſulere veritatem/ ⁊ hoc ē qd̓ ei dicuntur non nulla nunciare. non vt ip ſe ab eis diſcat. ſed vt ab eo ipſi ꝑ verbū eius ſine corporali ſono nuntiant. etiam quod voluerit ab eo miſſi ad quos voluerit totum ab illo per illud verbum ei us audientes id eſt in eius veritate inue mentes/ quid ſibi faciendum quid quibꝰ ⁊ quando nuntiandum ſit. Nam ⁊ nos orantes eum non eum docemus quia nō uit vt ait verbuꝫ eius/ pater veſter quid vobis neceſſarium ſit priuſqͣ petatis ab eo. Nec iſta ex tēpore cognouit/ ſed futura omnia temporalia atqꝫ in eis etiaꝫ quid ⁊ quando ab illo petituri fueramꝰ ⁊ quos ⁊ de quibus rebus vel exauditū rus vel non exauditurus eſſet ſine initio ante preſciuit. Non ergo dicitur angelus dei orationes noſtras offerre deo q̄ ſi deuſ tunc non nouerit quid velimus ⁊ quo indigeamus que omnia anteꝙͣ fiāt ſicut ⁊ poſtꝙͣ facta ſunt nouit. ſed quia neceſſe habet rationalis creatura ⁊ tem porales cās ad eternā veritateꝫ referre ſiue petendo quid erga ſe fiat ſiue conſu lendo quid faciat. ¶ Qd̓ dictum eſt de angelis attribuit ſanctis animabus
zum Hauptmenü