Seite
qui expreſſe nō conſenſit. ff. de ꝓcur. filius familias.§. inuitū ⁊ amplifica hoc ꝑ h̓ no. circa mediū glo. v̓ſicū. Item in his. Scd̓o hec res inter alios acta.ſ. inter epiſcopum ⁊ ꝓui­ſum electo nocere nō debet. sͣ. de re iudi. c. penul. cuꝫ cōcor. Tertio cum electus nō poſſet in hoc epiſcopū ꝓhibere ergo ſibi nō ſit p̄iudicium. ff. de re iudi. ſepe circa mediū. xj. q. iij. quādo. ⁊ faciunt h̓ no. de preſumpt. nōne. Quarto ceſſauit conditio que tacite ſubintelligebat̉.ſ. ſi electus cōſequeret̉ dignitatē illam ad quā fuerat electus illa ergo ceſſante licite repetit p̄bēdā. xxij. q. ij. ne ꝗs. sͣ. d̓ iu reiurā. quēad. vltra hͦ facit iſta regula ⁊ regula qui tacet. ff. eo. titu. In contrariū regula qui tacet hoc eo. ti. cum concor. ad idem. xxviij. di. diaconi. de his que fi. a prela. c. ij. xx. q. ij. puella. C. de lati. libe. tol. autē. ad hec. meliꝰ in autē. de nup.§. ſi v̓o ab initio de dn̄o qui ſciens ancillā ſuaꝫ nube re libero ſtudioſe tacet ⁊ illius p̄dit dn̄ium. Scd̓o tacē do nō ſolum confirmare videt̉. de p̄ſump. nōne īmo ipſo fa­cto videt̉ renūciare qd̓ plus eſt qͣꝫ ſi id fieret verbo de ap. dilecti de his que fi. a maio. par. ca. ex ore. illud ergo ampli­nō repetet de tranſac. ex litteris. Tertio cum nō ꝓhibu erit vt poterat ſibi p̄iudicauit. ff. de re iudi. ſepe. ⁊ sͣ. eo. c. penul. de eo qui ꝑmiſit ſequentē agere cum ſibi pͥus id cō­peteret ⁊ quādoqꝫ plus operat̉ tacitū qͣꝫ expreſſum. ff. de­cura. filiuſfami.§. veterani. C. eo. titu. ita demū. sͣ. eodē lib. de iura. calū. c. j.§. j. Soluit Bar. tancredū dixiſſe ꝙ iſte n̄ poterit prebendā repetere cum videat̉ eam habuiſſe ꝓ de­relicto qꝛ potuit ꝯͣdice̓ ⁊ nō ꝯͣdixit. hec ſol. nō placet cū in dānoſis vel oneroſis tacere nō ſit conſentire vt h̓ in glo. vn­de in caſu ſimili der. dicit ꝙ dꝫ aſſenſus accedere ꝙ deno­tat actum nō taciturnitatē de regula. ſi beneficiū lib. eodem Item conſtat ꝙ bn̄ficia nō vacantia concedi nō poſſunt de ꝯceſ. p̄ben. c. j. ⁊ ꝑ totum. ſed qui dicit ꝑ taciturnitatē vaca re beneficiū det mihi ius expreſſuꝫ. alias ſibi nō credā. xvij. q. iij.§. cum aūt v̓ſic. nec quiſqͣꝫ. hinc eſt ꝙ etiā exp̄ſſe cōſen­tiente p̄lato electoribꝰ nō poſſent ipſi alium eligere in eius locum nō ſic ſi expreſſe conſentit collatori vt conferat ſuꝑ quo vide qd̓ ſcripſi d̓ his que fi. a maio. par. ca. ex ore. ſuper v̓ſic. ꝯfirmatus. quo ad terminos qōnis facit de inſti. cuꝫ ve niſſet vbi nō ſoluꝫ tacere. ſed etiā loqui verba generalia nō nocuit Archi. qui ꝓmouebat̉ ab archiep̄o bene etiā fac̄. sͣ. eod. li. de prebē. ſi bn̄ficia. per p̄dicta aūt ſatis pꝫ rn̄ſum ad ꝯͣria. Ad ſcd̓am qōnem quatuor rōnes inducunt̉ ꝓ pre ſbytero ⁊ totidem cōtra. ponit̉ ſolutio Bar. pͥma. ſcd̓o ve­rior ponit̉ que diſtinguit. Primo ergo arguit̉ ꝙ p̄ſby­ter eccleſiā repetere poteſt. qꝛ tacendo cōſenſit ep̄us ꝑ re­gulam qui tacet eo. ti. cum cōcor. ad id. ff. ad. l. aqui. in lege aquilia.§. quotiēs. ⁊. l. ſcientiā. xx. q. ij. puella. ergo ep̄us ſu um ꝯſenſum poſtea reuocare nō potuit. ff. de ſerui. ru. pre. ꝑ fundū de fil. p̄ſbyt. veniens de cle. con. diuerſis. xvij. q. iiij. ſunt qui opes. Scd̓o iſte ſacerdos qui lege dei ⁊ ſpiritu ducebat̉ ad votū per legē cōem vel publicā cui pͥuata p̄ua­let īpediri nō d̓buit. xix. q. ij. due ſunt de regula. lꝫ. fuit ergo aſtrictus vouendo ergo votū tenebat̉ implere. xvij. q. j.§. j. de voto magne. debuit ergo ſacerdos potius deo qͣꝫ epiſco po obedire. viij. di. que ꝯtra mores. xj. q. iij. nō ſemꝑ. ⁊. c. iu lianus. xv. q. vj. iuratos. nam lꝫ votum a pͥncipio ſit volunta rium eiꝰ executio eſt neceſſaria de voto lꝫ in pͥnc. ⁊. c. ꝑ tuas facit ergo ſacerdos ꝙ debuit ⁊ ſic puniri nō potuit. de ꝯſti. c. ij. xxxij. q. ij. c. vl. xxxiij. q. v. c. j. Tertio cum de voto cō plendo ⁊ nō complendo inter ep̄m ⁊ ſacerdotē eſſet cōtro­uerſia ep̄us non potuit eſſe iudex in cā ſua. C. ne quis in ſua cauſa. l. vni. Quarto dato ꝙ ſacerdos ex iniuſta cā ab­eſſet citādus eſſet ⁊ ſi neſcit̉ vbi ſit trine citatiōis edictuꝫ ꝓ­poni dꝫ apud eccleſiā ⁊ poſtea ꝑ ſex menſes expectari ⁊ al̓r pͥuari nō dꝫ de cle. nō reſi. ex tue. ergo multo fortiꝰ debuit hͦ in iſto ſeruari qui ex iuſta cā aberat ꝑ que concludit̉ ꝙ bn̄ ficium ſuū recuperet. In ꝯͣrium clericus ſine ep̄i licētia ꝑegrinari nō dꝫ nec ꝑegrinans ſine eiꝰ lr̄is recipi. lxxxj. diſ. c. vlti. de ꝯſe. di. v. nō oportet. de voto. magne. vltra mediuꝫ multominus eo ꝯͣdicēte de hōi. petrus de ſimo. ſicut. ⁊ per hoc ſit rn̄ſum ad ſcd̓m argumentū: qꝛ nō ducit̉ lege dei qui contra legem eius agit de renū. niſi v̓ſicu. ſi dices. cuꝫ ergo ep̄o ꝯͣdicente receſſit cōtumax fuit. xj. q. iij. certum. ſine no­ua ergo citatiōe ex quo de cōtumacia cōſtabat manifeſte pͥ­uari potuit eccleſia. de offic. deleg. ꝯſuluit ⁊ de do. ⁊ contu. eum qui. sͣ. eo. libr. Scd̓o lꝫ ꝓpter obedientiā malū fieri nō debeat tn̄ dꝫ bonū qn̄qꝫ intermitti. xj. q. iij. ꝗd ergo. ff. de re mili. l. ij.§. in bello. ⁊ sͣ. de tēp. or. ad aures. vbi ꝑ hoc ma xime qꝛ inobedientia cōparat̉ hereſi. viij. q. iij. ſciendū. non potuit ergo dolo carere nō parēs imꝑio magiſtratꝰ. ff. eo. titu. nō pōt. ff. ſi quis ius di. nō ob. l. vni. nec debuit iſte ſibi ius dicere in ſua cā vt sͣ. Tertio cuꝫ in oī voto ⁊ iuramē to ſuꝑioris auctoritas dicat̉ excepta. xij. q. ij. beatus. xxvij. q. ij.§. cum ergo. de voto nō eſt de iureiur. venientes. nec dr̄ votum deſerē ex iuſta cā nō adimplēs. ff. qui ſatis. co. l. fi. de iureiurā. ꝑuenit de voto. c. i. peccauit ergo iſte ſacerdos nō pendo ep̄o ꝑ cuius preceptū excuſabat̉ ab executiōe voti. Quarto ꝯͣ ſacerdotē inducit̉ hec regula cum ep̄s tacē­do nō conſenſerit vt hic ⁊ in cōcor. potiſſime qꝛ abſentia cle­ricoꝝ ab eccleſijs eſt iuri inimica ⁊ eccleſijs grauoſa de cle. nō reſi. ꝑ totum ⁊ ꝑ hoc ſit rn̄ſum ad allegata in pͥnc. Soluēdo dicit Bar. cū Tan. ꝙ ep̄us tacendo ſibi fe­cit p̄iudiciū nec dꝫ vlterius ꝯͣdicere niſi noua cā interueni­at. hec ſolutio nō eſt ſufficiens ad qōneꝫ qua pͥncipalit̓ que rebat̉ an ſacerdos repetere poſſit eccleſiā niſi dicamꝰ ꝙ ſol uens hoc intellexit.ſ. ſacerdotē nō potuiſſe pͥuari ꝑ epiſco­pū qui tacuit in emiſſiōe voti. ⁊ fateor ꝙ inhoneſte facit epi­ſcopus qui tūc tacuit ſine noua cā reſiſtendo tn̄ qꝛ inhone­ſtius facit ſacerdos eo ꝯͣdicente itinerando per ſuꝑius alle gata. Ideo remanet q̄ſtio dubia quā ſoluēdo dico ꝙ ep̄us illum pͥuare nō potuit hoc ſolo ꝙ ille ꝑegrinando ſe abſen­tauit etiā eo ꝯͣdicente ſimpl̓r ſed ſi monuiſſet eum ꝙ ſe non abſentaret ſub pena pͥuationis cui monitiōi nō parēs ſe ab ſentaſſet nō puto ꝙ taciturnitas ep̄i excuſet eum a pena qꝛ etiā ſi exp̄ſſe conſenſiſſet nō videt̉ ꝙ eo inuito votū ꝑficere poſſit. xxxiij. q. v. manifeſtū. ⁊. c. voluit. poſſet enī ep̄us ali­quid occurrendū nouiter ſciuiſſe ꝓpter ꝙ ꝑegrinatio non expedit etiā ſaluti vouētꝭ. facit de temp. or. ad aures. forti ergo in terminis qōnis ſi p̄ſbyter ante iter ſic monitꝰ nō pa ruiſſet eccleſiā qua pͥuatus fuiſſet nō repeteret. vbi v̓o ep̄s ſimpl̓r ꝯͣdixiſſet vel tacuiſſet ſed talē monitionē ⁊ fulmina­tionē nō feciſſet dico pͥuationem fieri nō potuiſſe ꝓpter ab ſentiā vel nō reſidētiā etiā ex īiuſta cauſa niſi vt dictū eſt in fi. pͥme partis quare p̄ſbyter rediens illā iuſte repeteret ⁊ ꝯͣ riorum rn̄ſio. sͣ. patuit. Ad tertiā qōnem allegant̉ tres rōes ꝓ ſucceſſore ⁊ quatuor cōtra. tertio datur ſolutio que roborat̉ ⁊ ꝯͣrijs reſpondet̉. Primo ergo ꝓbat̉ tacitur. nitatem vel patientiā n̄ ſufficere cū in alienatōe rei eccl̓iaſti ce debeant clerici ꝯſentire. x. q. ii. hoc ius. ⁊. xii. q. ii. alienati ones: ⁊ niſi interueniat expreſſa ſubſcriptio clericoꝝ ipſo iu re nulla eſt alienatio etiā ſi in caſu licito fuerit facta vt ibi ⁊ eadē. q. ſine exceptōe ⁊ de his q̄ fi. a p̄la. c. i. ex quo ergo ali enatio fuit illicita ſucceſſor illā reuocabit. xii. q. ii. ſi quos d̓ ſeruis circa fin. nec obſtabit pena appoſita de p̄ca. c. ii. ⁊ qd̓ plus eſt quelibꝫ ꝑſona eccleſie ⁊ ipſe idem qui alienauit hͦ poſſunt. ꝓbat̉ primū. xii. q. ii. nō liceat in fi. sͣ. de re. eccl. nō alie. ſi ꝗs ẜm ibidē ⁊.xxxv. q. ix. qd̓ ꝗs ⁊ de elec. noſti. nec iu­uabit p̄ſcriptio poſſeſſorē tꝑe ipſius male alienātis. xvi. q. iii. ſi ſacerdotes. C. de p̄ſcrip. lon. tēp. autē. malefidei. ⁊ facit regula eo. ti. qui ꝯͣ iura. cum cōcor. Scd̓o inducit̉ hec regula ⁊ iura que alleg. gloſ. que ꝓbant ꝙ taciturnitas hr̄ ꝓ ꝯditione. Adducit̉ tertio regula delictū hoc eo. ti. ad ꝓbandū ꝙ etiā ſi canonici cōſenſiſſent nō dꝫ nocere eccl̓ie quin ſuꝑior ſaltē reuocet de cle. con. diuerſis. nam ꝑ reſtitu tionē in integ. reuocat̉ ꝓpter leſionē enormē etiā ꝯͣctus qui ipſo iure tꝫ de reſti. in integ. c. i. In ꝯͣriuꝫ allegat̉ tacitur­nitatē ⁊ patientiā canonicoꝝ haberi ꝓ ꝯſenſu per regulam qui tacet cū ꝯcor. ⁊ cū his qͣs ad hāc ꝑtē in ꝓximis qōnibꝰ all̓aui. Scd̓o v̓o ꝗ accuſat qd̓ potuit īpugnar̄. lxxxiij. di. error. ⁊ grauit puniēdi ſūt cl̓ici ꝗ tāto tꝑe tacuerūt. ij. q. vij. quapropter