Hiſtoria ſiue euangelium Nycodemi de geſtis a principibus ſacerdotū de paſſiōe et reſurrectiōe dn̄i. que inuenta eſt lr̄is hebraicis a theodoſio magno imꝑatore in iheruſalem in pretorio pontij pylati in codicibus publicis

N nomine ſancte Trini tatis incipiunt Geſta ſaluatoris dn̄i noſtri iheſu criſti. que inuenit Theodoſius magnus Imparator in Iheruſalem in pretorio pylati poncij. in codicibus publicis ¶ Incipit prologus in hiſtoriam ſeu Euangelium Nycodemi de paſſione ⁊ reſurrectione dn̄i nr̄i iheſu criſti Actū eſt in anno nonodecimo Tyberij ceſaris impe rij Romanoꝝ. ⁊ herodis filij herodie īꝑantꝭ Galilee anno nonodecimo principatus eius. octauo Kalen dariū Aprilis qd̓ eſt viceſima prima die menſis marcij Con ſolatu Ruſi vellionis in āno quarto. ducēteſimo ſcd̓o Olym piadis ſub prīcipatu ſacerdotū Iudeoꝝ Ioſeph ⁊ Cayphe ⁊ quanta poſt crucem ⁊ paſſionē dn̄i hiſtoriatus eſt Nycode mus acta a principibus ſacerdotū ⁊ reliquis iudeis Et māda uit ip̄e Nycodemus litteris hebraycis ¶ Explicit prologus ¶ Incipit hyſtoria Nycodemi de paſſione ⁊ reſurrectiōe domini noſtri iheſu chriſti Gitur. Annas. Cayphas. Somne. Dathan. Gamaliel. Iudas Leui Neptalym. Alexander ⁊ Syrus ⁊ reli qui iudeoꝝ comprehenſo iheſu venerūt ad py latū aduerſus Iheſum. accuſantes eū de multꝭ ſermonibus malis ⁊ dicētes Iſtū nouimus Ioſeph fabri filiū de maria natū. ⁊ d̓t ſe eſſe filiū dei ⁊ regē. Non ſolū facit. ſed ⁊ ſabbatū violat ⁊ paternā legē noſtrā vult diſſoluere Dixit eis pylatus Que ſunt que agit ⁊ q̄ vult diſſoluere Dixerūt ei iudei Legē habemus in ſabbato nō curare aliquem Iſte autē ſurdos ⁊ claudos curuos ⁊ paraliticos. cecos ⁊ leproſos ⁊ de moniacos curauit in ſabbato cū malis actionibus Dixit eis Quare malarū actionum; Dixerunt Iudei Maleficus eſt et in principe demonioꝝ eijcit demōia. et om̄ia ei ſubiecta ſtꝭ Pylatus dixit Iſtud nō eſt in ſpiritu īmūdo eijcere demōia

Hiſtoria Nycodemi ſed in dei virute Dixerūt iudei pylato Rogamus magnitudi nē tuā. vt eū iubeas aſtare ante tribunal tuū ⁊ audire eū Tūc pylatus aduocans curſorē dixit ei Cū moderatōne adductur ih̓s Exiens aūt curſor. ⁊ agnoſcēs eū adorauit illū. ⁊ faſci alem vel inuolutoriū quā ferebat in manu ſua expandit in ter ra. ⁊ dixit ei Dn̄e ſuꝑ hoc ambula ⁊ ingredere qꝛ preſes voca te Uidentes ꝟo iudei ꝙ curſor fecerat exclamauerunt ad pylatū dicentes. quare nō ſub voce preconis iuſſiſti eū introire ſed ꝑ curſorem. Curſor em̄ tuus adorauit eū. ⁊ faſcialē quam tenebat manu ſua expandit eam in terra ⁊ dixit ei dn̄e. Clamat te preſes. Aduocās aūt pylatus curſorem dixit ei. quare hoc feciſti: dixit ei curſor. qn̄ miſiſti me in iheroſolimā ad ale andrū. vidi iheſum ſedentē ſuꝑ aſinū. ⁊ pueri hebreorum clamabant Oſanna. ramos olyuaꝝ ⁊ palmaꝝ in manibus ſuis tenentes. Alij aūt ſternebant veſtimenta ſua in via dicentes Salua igit̉ qui es in excelſis. benedictus qui veīt in noīe dn̄i Clamauerūt itaqꝫ iudei dicentes aduerſus curſorē Pueri he breoꝝ quidē hebeayce clamabāt. ⁊ vnde hoc cū ſis grecus ha braice noſti. Dixit eis curſor Interrogaui quēdam iudeoꝝ dixi. Quid eſt qd̓ pueri clamant hebraice: Et ille mihi diſſe ruit. Dixit pylatus iudeis. qūo aūt pueri clamabant hebraici Rn̄derūt iudei O ſanna dixit eis pylatus Oſanna quid inter pretatur. Dixerūt ei O bn̄e ſaluū me fac. ſeu o dn̄e ſalua nos. dixit eis pylatus. vos atteſtamini voces quas dixerūt pueri. ⁊ quid peccauit curſor. Tacuerūt iudei. dixitqꝫ preſes curſori Exi ⁊ quo vis ordine ītroduc ihm̄. Exiens ꝟo curſor fecit ſicut priori ſcemate. ⁊ dixit ad iheſum. dn̄e. ingredere clamat te preſes Ingreſſus eſt aūt ih̓s. ad ſigniferos que ferebāt ſigna Curuataqꝫ ſunt capita ſignoꝝ ex ſe ⁊ adorauerūt ih̓m. Clamabāt magis iudei aduerſus ſigniferos. pylatus dixit ad iudeos Non laudatis qd̓ ex ſe curuata ſunt ſignoꝝ capita. ⁊ adorauerūt ih̓m. Sed clamatis aduerſus ſigniferos qꝛ ip̄i cur uauerint ⁊ adorauerint iheſum. dicūt iudei ad pylatū. Nos vidimus qūo ſe inclinauerūt ſigniferi ⁊ adorauerunt iheſum. Aduoceans vero preſes ſigniferos dixit eis. quare hoc feciſtꝭ. dixerunt ſigniferi pylato Nos cū viri pagani ſumus ⁊ templo rum ſerui. quomodo habuimus adorare eum. Sed tenētes

De paſſione et reſurrectione domini nos prominentia ſigna curuauerunt ſe ⁊ adorauerūt eū. dixit pylatus ad archiſinagogum ⁊ ſeniores plebis ipſorum Eligite vos viros potentes ⁊ fortiores. ⁊ ipſi contineant ſigna. ⁊ videamus ſi per ſe curuentur Accipientes ergo ſeniores iude orum duodecim viros fortiſſimos potentes ⁊ ſenes ⁊ de nos fecerunt illos continere ſigna Et ſteterūt ante conſpectum p̄ſidis. Dixit preſes curſori Eijce iheſum foras pretorium. ⁊ in tromitte iterum eum quali vis ordine Et exiuit Ieſus foras pretorium. ⁊ curſor cum eo Aduocans aūt pylatus viros qui ſigna prius tenuerant. iurauit eis per ſalutem. quia ſi ſic non flectantur ſe ſigna ingrediente iheſu. precidā capita veſtra Et iuſſit preſes ingredi iheſum ſcd̓o. Fecitqꝫ curſor eodem ſcema te quo prius Et multum precatus eſt curſor iheſum. vt aſcen deret ⁊ ambularet ſuper faſcialem ſuam Et iheſus ſuꝑambus lauit ⁊ ingreſſus eſt Introeunte aūt illo curuauerunt ſe ex ſe ſigna ⁊ adorauerūt iheſum. Pylatus autem hoc videns tremor apprehendit eū. ⁊ cepit exurgere de ſe de ſua. Cogitante autem eo exurgere de ſede ſua matrona ipſius noīe procula miſit ad euꝫ dicens. Nil tibi ⁊ hoī iuſto iſti Multa em̄ paſſa ſum ꝓpter eum nocte hac Reſponderunt iudei ⁊ dixerūt pylato. Nūquid nō diximus tibi qm̄ malificus eſt. Ecce ſomnium immiſit in vxorem tuam. Pylatus aūt aduocans iheſum dixit. non audis quāta aduerſum te teſtificantur iſti. Reſpon dit iheſus. Si non haberent poteſtatem. non loquerent̉. quo niam vnuſquiſqꝫ habet poteſtatem loquēdi bona ⁊ mala. Ip ſi videbunt Reſpondentes aūt ſeniores iudeorum dixerūt ad Iheſum. quia nos videmus primum ꝙ ex fornicatōne natus ſis. Scd̓o ꝙ generatio tua in bethleem vbi pro te facta eſt in terfectio infantium. Tercio ꝙ pater tuus ioſeph ⁊ mater tua Maria fugerūt ī egiptū. propter qd̓ nō haberēt ſacuritatē in populo. Dixerunt quidē ex iudeis aſtantibus benigne. Nos non dicimus eum eſſe ex fornicatiōe natum. ſed ſcimus ꝙ deſponſata fuit Maria Ioſeph. ⁊ non eſt natus ex fornicatiōe. Dixit pylatus ad eos qui dixerunt eum eſſe ex fornicatione natum. Hic ſermo veſter non eſt verus. quoniam deſponſatio facta eſt. ſicut ipſi dicunt ex gente veſtra Dixerunt pylato Anna ⁊ Cayphas. Hominuꝫ multitudo clamat quoniam

Hiſtoria Nycodemi ex fornicatōne natus ſit. ⁊ maleficus eſt. iſti proſeliti ſunt ⁊ diſcipuli eius. Aduocans autem pylatus Annam ⁊ cayphamo dixit eis Quid eſt proſeliti: Dicunt ei Paganorum filij ſunt ⁊ nūc facti ſunt iudei. iſti qui dixerunt non eſt natus ex fornit catione Reſponderunt Lazarus Auſterius Anthonius et Iacob. Zaras ⁊ Samuel. yſaac ⁊ Phinees. Criſpus ⁊ A grippa. Amnes ⁊ Iudas. Nos proſeliti non ſumus nati. ſed filij iudeorum ſumus. ⁊ veritatem loquimur Etem̄ deſponſa lijs Marie interfuimus Alloquens vero pylatus duodecim viros qui hec dixerunt. dixit eis Adiuro vos per ſalutem ceſaris. ſi vera dixeritis. quoniam non eſt natus ex fornicatione Dicunt pylato. Legem habemus nō iurare. deniqꝫ quia pec catum eſt Ipſi iurent per ſalutem ceſaris. qm̄ non eſt ſicut dix mus. ⁊ rei ſumus mortis Dicunt Anna ⁊ Cayphas ad pyla tum. Duodecim iſtis credi debet. quoniam non eſt natus ex fornicatione. ſed tamen maleficus eſt. ⁊ dicit ſe filium dei ⁊ regem. ⁊ nos non credimus. Iubens ergo pylatus omnem po pulū exire foras. abſqꝫ duodecim viris illis qui dixerunt. non eſt natus ex fornicatione. ⁊ Iheſum iuſſit ſegregari ſe motum ⁊ dixit pylatus. qua ratione volunt eum occidere: dicunt pꝰ lato. Zelum habent. quoniam ſabbato curat. dixit eis pylatꝰ De bono opere volunt eum occidere: dicunt ei etiam domine pylatus vero furore repletus. exijt foras pretorium ⁊ dixit ele Teſtem habeo ſolem. quoniam vllam cauſam nō inuenio ſi homine iſto Reſponderunt iudei ⁊ dixerunt ei. Si non eſſet hic maleficus non tradidiſſemus eum tibi. Dixit eis pylatus Tollite eum vos ⁊ ẜm legem veſtram iudicate eum. dicūt il dei. Nobis non licet occidere quemqͣꝫ. dixit pylatus iudeis Num ideo qꝛ vobis dixit deus. non occides Ingreſſus iterū pylatus in pretorium vocauit Iheſum ſolum ⁊ dixit ad eum Tu es rex iudeoꝝ: Gens tua ⁊ pontifices ſacerdotum tradiderūt te mihi. Quid feciſti. Reſpondit Iheſus. regnum meſt non eſt de hoc mūdo Si ex hoc mundo eſſet regnum meum miniſtri mei reſiſterent vt nō traderer iudeis Nunc ꝟo regnū meum non eſt hinc. Dixit pylatus Ergo rex es tu. Reſpōdit iheſus. Tu dicis. qꝛ rex ſum ego. Iterū dixit Iheſus pylatō Ego in hoc natus ſum. ⁊ in hoc veni. ⁊ qui eſt ex veritatē. au

De paſſione et reſurrectione domini. dit vocem meam. Dixit ei pylatus In terris veritas non eſt. Reſpondit iheſus Intende veritatem dicentes in terra quomodo iudicantur ab hijs qui poteſtatem habent. Pylatus vero relinquens Iheſum in pretorio. exijt ad iudeos et dixit eis Ego nullam culpam inuenio in eo. dicūt ei iudei Iſte die xit Poſſum deſtruere templum dei ⁊ in triduo excitare illud Dixit eis pylatus. quale templum. dicunt ei Quod primum edificauit ſalomon. ⁊ demū in quadraginta ⁊ ſex annis eſt fabricatū. ⁊ iſte dixit ſe diſſoluere. ⁊ reedificare illud poſſe tribꝰ diebus. Et iterū dixit eis pylatus. Innocens ego ſum a ſanguine huius hoīs. vos videritis. Dicunt ei iudei. Sanguis eius ſuper nos ⁊ ſuper filios noſtros. Aduocās aūt pylatus ſacerdotes ⁊ ſeniores ⁊ leuitas. dixit eis ſecrete. nolite ſic facere. nihil enim accuſantibus eum vobis dignum in eo morte inueni. ſed nec de curatione nec de violatione ſabbati Dicunt ſacerdotes ⁊ ſeniores ⁊ leuite pylato Ceſarem ſi quis blaſphe mauerit. dignus eſt morte. Iſte aūt aduerſus deum blaſphe mauit Iuſſit deinde preſes iudeos exire de pretorio. ⁊ aduocans Iheſum pylatus dixit ei. Quid faciaꝫ tibi. Dixit iheſus pylato Sicut datum eſt. dixit ei pylatus. quomodo datum eſt: dixit ei iheſus Moyſes ⁊ ꝓphete preconati ſunt de paſſio ne iſta. ⁊ reſurrectionē mea Audientes hoc iudei dicunt pyla to. Quid amplius adhuc eges blaſphemia. ⁊ magis vis audire: dixit ei pylatus Si iſte ſermo blaſphemia eſt. tollite eu vos ⁊ perducite eū ad ſynagogam veſtraꝫ. ⁊ ẜm legem veſtrā iudicate eum. dicunt iudei pylato. Lex noſtra continet Si homo hoī peccauerit dignus eſt accipere qͣdraginta vna minus. qui ꝟo deuꝫ blaſphemauerit lapidari. dixit eis pylatus iterum. Si iſte ſermo blaſphemia eſt. tollite eum vos. ⁊ ẜm legem veſtram iudicate eum. dicunt iudei pylato. Nos volū mus vt crucifigatur. dixit eis pylatus Non eſt bonum Intu ens ꝟo preſes in populo circumſtante iudeorum quoſdā eoꝝ lacrimantes dixit. Non oīs multitudo vult cum mori. dicūt ſeniores pylato In vnū potius venit vniuerſa multitudo. vt moriat̉. dixit eis pylatus Quid fecit vt moriat̉: dixerūt. quia dixit ſe filiū dei eſſe ⁊ regem Nycodemꝰ aūt vir quidā iuday cus. ſtetit an̄ preſideꝫ ⁊ dixit Rogo te dn̄e. ube me dicere pau

Hiſtoria Nycodemi. cos ſermones Cui pylatus Quid vis dicere inquit dic. dixit nycodemus. ego dixi ſenioribus ſacerdotū ⁊ leuitis ⁊ oī mutitudini iudeoꝝ in ſynagoga. quid habetis cū hoīe iſto. H iſte multa mirabilia ⁊ glorioſa ſigna fecit. q̄ nullus alius feci nec p̄t facere. permittite eū ⁊ nolite malegnari aduerſus eu aliquid Si ex deo ſunt ſigna q̄ fecit ſtabūt. Si aūt. ex hodiſſoluentur. quia vt moyſes miſſus eſt in egiptum a deo. ⁊ fa cit ſigna multa que dixit illi deus facere ante pharaonem reegypti. Et erant ibi malefici ⁊ incantatores iamnes ⁊ man bres. ⁊ fecerunt ipſi ſigna que fecit moyſes. ⁊ non potuerūt cere oīa Et habebant eos in terra egipti ſicut deos. ⁊ qm̄ ſi ua que fecerant ex deo non erant ⁊ ꝑierunt. ⁊ ip̄i qui credet in eis Et nūc dimittite hoīem iſtum. non eſt em̄ dignus mote. dicunt nycodemo iudei Tu vt vidimus ipſius diſcipulū factus es. qui pro eo ſermonē facis. dixit eis nycodemus ⁊ quid ⁊ preſes diſcipulus illius facta eſt. quia pro eo ſermone facit. Nūquid ceſar non conſtituit eū in hac dignitate Eraaūt et iudei frementes et ſtridentes dentibus aduerſus nec demū. ꝓpter hec verba. dixit ad eos pylatus. quid ſtridetꝭ de tibus aduerſus eum. veritatem audientes. dicūt nycodem iudei. Ueritatis ip̄ius accipias ꝑtem. et portionem cū ipſo dixit nycodemus Amen Accipiam ſicut dixiſtis Ex iudet aūt quidam alius exillens rogauit preſidem vt verbū diceret dixit preſes. quid vis dicere dic. qui dixit. ego triginta et octo annis iacebam in lecto. et cecidi in ꝑiculum in ꝑturitione dolorum. et veniente iheſu. multi demoniaci. et diuerſis infirmi tatibus decenti. curati ſunt ab eo. et quidam iuuenes portaue runt me in lecto. ⁊ duxerunt me ad eū. ⁊ videns iheſus miſer tus eſt mei. et verbū dixit mihi. Surge. tolle lectū tuū et ambula. et ſurrexi et ambulaui. dicūt iudei pylato Interrroga eū qualis fuerit dies qn̄ ſanatus eſt: et dixit Sabbatū. dicūt iudei pylato Nonne ſic docuimus. quia curat in ſabbato Alivero quidam ex iudeis exiliens dixit Cecus natus ſum. voce quidem audiebam. ſed neminem videbā. et tranſeūte ihū cla maui voce magna. Miſerere mei dn̄e fili dauid. et miſertꝰ ē mei. et poſuit manus ſuas ſuꝑ occulos meos et ſtatim vidi. et alius iudeus exiliēs dixit. Curuus erā et erexit me ꝟbo. Itē

De paſſione et reſurrectione domini. alius dixit Leproſus erā. ⁊ mūdauit me verbo Et mulier ꝟo noīe veronica dixit. Sanguine fluens erā duodecim ānis. ⁊ tetigi fimbriā veſtimēti eius. ⁊ ſtetit fluxus ſanguinis mei. Di cūt iudei. Legem habemus. mulierē in teſtimoniū venire nō debere Et alij quidā ex multitudine iudeoꝝ ⁊ mulieres clamauerūt dicentes Iſte homo ꝓpheta eſt. ⁊ demonia ſubiecta ſunt ei. Dicit ei pylatus Quare ⁊ doctoribus veſtris nō ſunt ſubiecta Dicūt pylato Neſcimus. Alij aūt dixerūt Lazaruꝫ mortuū poſt quartū diem de monumēto ſuſcitauit. Audiēs aūt iſta preſes. tremefactus dixit ad multitudinem iudeorum Quid vultis effundere ſanguinē innocentē. Et conuocās pylatus nycodemū ⁊ duodecim viros. qui dixerūt. qm̄ nō ē natus de fornicatione. dicit ad eos Quid faciam: qm̄ ſeditio fit in populo. Dicūt ei. Nos neſcimus ip̄i videant. Item conuo cans pylatus oēm multitudinē iudeoꝝ. dicit eis Scitꝭ quia ꝯſuetudo eſt ꝑ dies azimoꝝ. vt dimittā vobꝭ vinctū: Habeo autē inſignē in carcere hoīcidā. qui d̓r barrabas. In iheſum ꝟo nullā cauſam inuenio mortꝭ Quē ergo vultis vt dimittaꝫ vobis. Clamauerūt iudei dicentes. Barrabā dimitte nobis Dicit eis pylatus Quid ergo faciemus de h̓u qui d̓r chriſtꝰ Dicūt oēs Crucifigatur. Iterum dixerūt iudei Nō es amicus ceſaris ſi hūc dimittis. qꝛ dixit ſe filiū dei ⁊ regē eſſe. ne for te vis hunc regem eſſe. ⁊ non ceſarem. Tunc repletus furore pylatus dixit eis Semꝑ gens ſeditioſa fuiſtꝭ. ⁊ qui vobis ꝓfuerūt. contrarij eis fuiſtis Rn̄derūt iudei. Qui ſunt ꝓ nobis Dixit pylatus Deus veſter qui eruit vos de dura tribulatiōe ⁊ ſeruitute egyptioꝝ eduxit vos ex egypto ꝑ mare ſicut ꝑ aridā terraꝫ. ⁊ in heremo vos cibauit māna ⁊ cōturnice. ⁊ eduxit vobis aquam de petra. ⁊ potauit vos ⁊ legē dedit vobis. ⁊ in hijs oībus a vobis iratus eſt. ⁊ voluit accidere ſed deprecatꝰ eſt moyſes pro vobis vt non moreremini. quē poſtmodū lapidare voluiſtis. Nūc ꝟo dicitis. qꝛ regem odio. Et exurgens pylatus de tribunali voluit exire foras Clamauerunt aūt iudei ⁊ dixerūt ei. Regē habemus ceſare. non iheſum Nā ⁊ ma gi munera obtulerūt ei quaſi regi. Audiens auteꝫ herodes a magis. qꝛ rex natus eſt. voluit occidere eū Hoc aūt cognito. pater eius loſeph. tulit eū ⁊ matrē eius ⁊ fugerūt in egiptum.

Hiſtoria Nycodemi. Audienſqꝫ herodes ꝑdidit infantes iudeoꝝ qui nati ſunt in bethleem Audiens pylatus verba hec timuit. ⁊ facto ſilentio in populo qui clamabat dixit Ergo hic eſt quē querebat herodes dicunt ei. Hic eſt Accipiens aūt eū pylatus. miſit ad herodē dicens Innocens ego ſum a ſanguine iuſti huis. vos videritis Reſponderunt iudei(ducētes eū ante tribunal ſuū vbi ſedebat pylatus. ⁊ dixerunt) Sanguis eius ſuꝑ nos ⁊ ſu per filios noſtros Et proſecutus eſt pylatus hijs verbis ſententiam. dicēs aduerſus iheſum. Genus tuū comprobauit te regem. propterea precipio te primū flagellari ẜm ſtatuta pri orum principū. deinde precepit eū alleuari in crucem. eo in lo co quo tentus eſt. ⁊ duos malignos cū eo. quoꝝ noīa hec ſtꝭ. Diſmas ⁊ Geſtinas Et exiens iheſus de pretorio. ⁊ duo latrones cū eo. venerunt ad locū Et exſpoliauerūt eū veſtimen tis eius ⁊ precinxerūt eū lintheo. ⁊ coronam de ſpinis impoſuerunt ſuper caput eius Similiter ⁊ duos latrones ſuſpenderunt cū eo Diſmas a dextris ⁊ Geſtinas a ſiniſtrꝭ Iheſus vero dixit Pater. parce illis. neſciūt em̄ quid faciunt Et diui ſerunt ſibi veſtimenta eius. ⁊ ſteterūt populi ⁊ irridebant eum principes ſeniores ⁊ iudices eorum inter ſemetipſos dicentes Alios ſaluos fecit. nūc ſemetipſum ſaluet Si filius dei eſt. de ſcendat de cruce: deludebāt quoqꝫ eum milites ⁊ accedentes. acetum ⁊ fel offerebant ei dicentes Si tu es rex iudeorum. li. bera temetipſum Accipiens aūt Longinus miles lanceam. aperuit latus eius. ⁊ exiuit de latere eiꝰ ſanguis ⁊ aqua Iuſſit aūt pylatus pro ſententia tytulū ſcribi litteris hebraycis. grecis ⁊ latinis ẜm qd̓ dixerūt iudei Hic eſt rex iudeoꝝ. Unus aūt ex hijs latronibus qui ſuſpenſi erant noīe Geſimas dicebat Si tu es chriſtus libera te ⁊ nos Reſpondēs aūt diſmas conturbauit eum dicens. non times tu deū qui in hoc iudicio es. non em̄ digne ea que geſſimus recipimus. hic nihil mali fe cit Et poſtqͣꝫ conturbauit ſociū ſuum dixit ad iheſum Memento mei dn̄e in regno tuo Reſpondens aūt iheſus dixit ei. Amen dico tibi. hodie mecū eris in paradiſo. Erat autē hora quaſi ſexta diei. ⁊ tenebre facte ſunt per vniuerſam terram. vſqꝫ ad horam nonam Sole aūt obſcurato. ecce velum templiſciſſum eſt in duas ꝑtes a ſummo vſqꝫ deorſum Et clania

De paſſione et reſurrectione domini. uit iheſus dicens. via. alach. hoe. fritole. qd̓ interpretatur In manus tuas pater commendo ſpiritum meū Et hec dicens. emiſit ſpiritum Uidens aūt centurio que facta ſunt. glorifica uit deū dicens. quia hic homo iuſtus erat. Et oēs populi cir cūſtantes turbati aſpiciebant. conſiderantes q̄ facta ſunt Au diens autem preſes conturbatus eſt nimis. ⁊ non manducauit neqꝫ bibit in illa die Cōuocans aūt pylatus iudeos dicit eis Uidiſtis que facta ſunt. Reſponderunt preſidi. eclipſis ſo lis facta eſt ẜm conſuetudinem Stabant aūt noti eius a lon ge. ⁊ mulieres que ſecute erant eum a galilea vidētes hec oīa Et ecce vir quidā noīe loſeph agens curā. vir bonus ⁊ iuſtus hic non fuit conſentiens voluntatibus ⁊ actibus iudeorū ad arimathia ciuitate galilee. ⁊ ipſe erat exſpectans regnum dei. Hic rogauit pylatum ⁊ pecijt corpus iheſu. ⁊ deponens euꝫ de cruce inuoluit eum in ſyndone mūda. ⁊ poſuit in monumē to ſuo nouo in quo nondū quiſqͣꝫ poſitus erat Udientes aūt iudei quia corpus iheſu pecierat ioſeph querebant eum. ⁊ illos duodecim viros qui dixerant. quia non eſt natus de fornicatione. ⁊ nycodemū ⁊ alios mul tos qui ſteterant coram pylato ⁊ opera eius bona manifeſtauerant Omnibus aūt occultatis. ſolus nycodemus oſtendit ſe illis qꝛ eorum princeps erat. ⁊ dicit eis. quomodo īgreſſus eſtis ſynagogā. cōſentiens chriſto eras. pars illius ſit tecum in futuro ſeculo Reſpondit nycodemus Amen. amen. amen Similiter ioſeph oſtendit ſe et dicit eis. quare cōtriſtati eſtis aduerſum me. quia pecij corpus iheſu a pyloto. ecce in monu mento meo poſui eum. ⁊ inuolui eū in ſyndone munda. ⁊ appoſui lapidem ad oſtium ſpelunce. Non em̄ bene egiſtis aduerſus iuſtum. ⁊ non cogitaſtis ne eum crucifigeritis. ſed etiā allanceaſtis eum Hec audientes iudices apprehenderunt io ſeph ⁊ iuſſerunt eum cuſtodiri ante diem ſabbati vſqꝫ ad vnū diem ſabbatorum. et dixerunt ei Agnoſce quia hec hora non competit aliquid aduerſum te agere cum ſabbatum illuceſcat Scimus autem quia ſepultura dignus noneris. ſꝫ dabimꝰ carnes tuas volatilibꝰ celi et beſtijs t̓re. Rn̄dēs ioſeph dixit ſil̓es eſtis vos golie ſuꝑbo qͥ īpetrauit deo viuo aduerſus ſcm̄

Hiſtoria Nycodemi. Dauid. Dixit aūt deus per ꝓphetam. Mihi vindictā. ⁊ ego retribuā Et obſtrictus corde pylatus. lauit manus ſuas coram ſole dicens Mūdus ego ſum a ſanguine iuſti huiꝰ. vos videritis Et rn̄dentes dixiſtis Sanguis eius ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios noſtros Et nunc timeo ne qn̄ veniat ira dei ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios noſtros. ſicut dixiſtis. Audientes aūt iudei ſermones iſtos exacerbati ſunt nimis. ⁊ apprehendētes ioſeph. tenu erūt eū. ⁊ incluſerūt eū in cubiculo vbi non erat feneſtra. ſigna uerūtqꝫ oſtiū cubiculi ſuper clauim. annas ⁊ cayphas. ⁊ cuſto des poſuerūt. ⁊ ꝯſiliū fecerūt cū ſacerdotibus ⁊ leuitis. vt con gregarent̉ oēs poſt diem ſabbati. ⁊ cogitarēt quali morte occiderent ioſeph Hoc aūt pacto cōgregati. iuſſerūt principes ānas ⁊ cayphas preſentari ioſeph. Et aperientes clauim ⁊ ſigna oſtij. non inuenerūt ioſeph. Hoc audiens oīs congrege tio. admirantes obſtupuerūt. qꝛ ſignatū inuenerūt claui cubculum Admirantes ꝟo ānas ⁊ cayphas abierūt Et ecce qui dā de militibus qui ſepulchrū ihū cuſtodierāt intrans ſynat gogā dixit. Nobis cuſtodientibus monumentū iheſu factus eſt terre motus. ⁊ vidimus āgelū dei quomodo reuoluit lapidē monumenti ⁊ ſedit ſuꝑ euꝫ. Et aſpectus eius erat ſicut ful gur. ⁊ veſtimenta eius ſicut nix. Et pre timore eius facti ſum ſicut mortui Et audiuimus angelū dicentē mulieribus q̄ venerant ad ſepulchrū ibū ⁊ dixit Nolite timere. Scio qꝛ ih̓m queritꝭ qui crucifixus eſt. nō eſt hic. ſed ſurrexit ſicut predixii. venite ⁊ videte locū vbi poſitus eſt Et cito eūtes dicite diſcipulis eius. qꝛ ſurrexit a mortuis ⁊ precedet vos in galileam. Ibi eū videbitis Ecce predixi vos Tūc conuocantes iudei oēs milites qͥ cuſtodierūt monumentū ihū dixerūt illis Que ſunt mulieres ille. ad quas angelus locutus eſt. ⁊ quare nō te nuiſtis eas. Reſpn̄derūt milites ⁊ dixerunt Mulieres neſci mus que fuerunt. ⁊ nos vt mortui facti ſumus pre timore āgeli. ⁊ quo potuiſſemus a pprehendere mulieres illas. Dixerūt eis iudei Uiuit dn̄s. qꝛ non credimus vobis Rn̄dentes mili tes dixerūt iudeis Tanta mirabilia vidiſtis ihm̄ facientem ⁊ audiſtis. ⁊ non ei credidiſtis. qūo nobis credituri eſtis Bene quidē dixiſtis. viuit dn̄s. nā vere viuit ip̄e dn̄s quem crucifixiſtis. Nos audiuimus. qꝛ ioſeph qui ſepeliuit corpus ihū. ini

De paſſione et reſurrectione domini cluſiſtis in cubiculo ſuꝑ clauī ſignato. ⁊ aperientes nō inueniſtis eū. date ergo ioſeph vos quē incluſiſtꝭ in cubiculo. et nos dabimus ih̓m̄ quē cuſtodiuimus in ſepulchro Rn̄dentes iudei dixerūt Ioſeph nos damus. date nobis ih̓m Ioſeph em̄ in ciuitate ſua in arimathia eſt Rn̄dētes milites dixerūt. Si ioſeph in arimathia eſt. et iheſus in galilea eſt Sic em̄ audiuimus angelum dicentē mulieribus Hec audientes iudei. tie uerūt dicentes ad ſemetip̄m. Neqn̄ audiant̉ ſermones iſti et oēs credant in ih̓m. et congregantes pecuniam multā dederunt militibus dicentes. Dicite nobis dormiētibus venerūt diſcipuli ih̓u nocte. ⁊ furati ſunt corpus ibū. ⁊ ſi fuerit hoc auditū a preſide. nos ſermonē faciemus ei ꝓ vobis ⁊ ſecuros vos faciemus Milites ꝟo accipientes pecuniā ſic dixerūt vt a iudeis moniti ſunt Et diffamatus eſt oībus ſermo eoꝝ. Uidā aūt ſacerdos noīe phinees ⁊ Adda preceptor. et Leuis noīe ageus iſti tres venerūt de galilea in ihrl̓m. et dixerūt principibus ſacerdotū ⁊ oībus ſynagogis. qꝛ ihm̄ quē crucifixiſtis vidimus cū vndecim diſcipulis loquētem et ſedentē in medio coꝝ in monte olyueti ⁊ dicentē eis Eūtes ꝑ oēm mundū preditate euangeliū. baptiſantes eos In noīe pa tris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti. qui crediderit ⁊ baptiſatus fuerit ſaluus erit. ⁊ cū hec locutus fuiſſet diſcipulis ſuis. vidimus eum aſcendentē in celū. Audientes hec principes ſacerdotū ⁊ ſeni ores ⁊ leuite. dixerūt tribus viris illis Date gl̓am deo iſrael. ⁊ date ei ꝯfeſſionem. ſi ꝟa ſunt que audiſtis ⁊ vidiſtis Rn̄den tes illi dixerūt Uiuit dn̄s deus patrū nr̄oꝝ. deus Abrahaꝫ deus Iſaac ⁊ deus Iacob. ſicut audiuimus loquētem iheſuꝫ cū diſcipulis ſuis ⁊ vidimus eū aſcendentē in celū. veritatem diximus Nā ſi v̓ba hec que audiuimus a Ihū ⁊ vidimus eū aſcedentē in celū tacemus. pctm̄ habemꝰ Statim ergo exur gentes principes ſacerdotū. tenuerūt legē dn̄i. ⁊ ꝯiurauerunt eos dicentes Iam nemini amplius annūcietis ꝟba q̄ nobis locuti eſtis de ihū. ⁊ dederūt eis pecuniā multā miſerūtqꝫ cū eis tres viros vt deducerent eos in regiones ſuas. ⁊ nullo mō ſtarent in ihrl̓m Et ꝯgregati ſunt oēs iudei ⁊ inter ſe fecerūt la mentationē magnā dicentes. Ꝙ ſignū factum eſt hoc in iſrabel. Anna ⁊ Cayphas ꝯſolantes eos dixerūt Nūquid mili

Hiſtoria Nycodemi tibus cuſtodientibus monumentū ihū. debemus credere qui dixerūt nobis. qm̄ āgelus reuoluit lapidem de monumento. Forſitā diſcipuli eius hec dixerūt eis. ⁊ dederūt eis pecunias multas vt hec dicerent. ⁊ tollerent corpus ih̓u Hoc ſcitōte qꝛ nō eſt credere alienigenis vllū verbū. ⁊ qꝛ a nobis acceperunt copioſam pecuniā. ⁊ ẜm qd̓ docuimus docere ⁊ dicere ſic dix erunt An a nobis habuerunt tenere fidem. aut a diſcipulis Iheſu. Turgens aūt nycodemus dixit Recte loquimini filij il rahel. vos audiſtis oīa q̄ loquuti ſunt tres viri illi iuran tes in lege dn̄i qͥ dixerūt Uidimus ihm̄ loquētem cū diſcipul ſuis ſuꝑ montē olyueti. ⁊ vidimus eū aſcendentē in celū. Docet aūt nos ſcriptura qꝛ btūs Helias aſſumptus ē. ⁊ interrogatus Heliſeus a filijs ꝓphetaꝝ. vbi ē pr̄ nr̄ Helyas. Dixitqꝫ aſſumptus ē Et dixerūt filij ꝓphāꝝ ad eū forſitā ſpūs illuꝫ rapuit ⁊ poſuit illū in mōtibus iſrahel Sꝫ eligamꝰ viros nō biſcū et circū euntes montes iſrahel. forſitā inueniemus Et de p̄cati ſtꝭ helyſeū. ⁊ ābulauit cū illis tribus diebꝰ ⁊ nō inuene rūt eū Nūc ergo audite me filij iſrahel. Mittamus viros in montibus iſrahel. ne forte ſpūs rapuerit ih̓m. ⁊ forſitā inuenit mus peum. Et placuit oī populo ꝯfiliū Nycodemi. ⁊ miſer rūt viros. ⁊ q̄rentes nō inuenerūt ih̓m ⁊ reuerſi dixerūt Circūcuntes nō īuenimus ih̓m. ſꝫ inuenimus Ioſeph in ciuitate ſua arimathia. Hec audientes principes ſacerdotū ⁊ oēs ppl̓ gauiſi ſtꝭ. ⁊ glorificauerūt deū iſrabel. qꝛ inuentus eſt Ioſeph quē incluſerāt ⁊ nō inuenerāt Et facientes ꝯgregationē magnā dixerūt principes ſacerdotū. quo ordine poſſumus adducere Ioſeph ⁊ loqui cū eo. Et tollētes thomū carte ſcripſerūt ad Ioſeph dicēs Pax tecū ⁊ cū oībus qͥ tecū ſtꝭ Scimus qꝛ peccauimus in deū ⁊ in te. dignare ergo venire ad pr̄es tuos. et ad filios tuos. qꝛ admirati ſumus de aſſumptiōe tua. ſcimꝰ qꝛ malignū ꝯſiliū cogitauimus aduerſum te ⁊ dn̄s ſuſcepit te et ip̄e liberauit te de maligno ꝯſilio nr̄o Pax tibi dn̄e Ioſeph honorabil̓ ab oī plebe Et elegerūt ſeptē viros amicos ioſeph et dixerūt ad eos Dū ꝑueneritis ad Ioſeph. ſalutate eū in pa ce dantes epl̓am Et ꝑuenientes viri ad Ioſeph ⁊ ſalutantes eū in pace dederūt libellū epl̓e Cūqꝫ legiſſet Ioſeph dixit. bi

De paſſione et reſurrectione domini dictus dn̄s deus iſrahel. qui liberauit iſrahel vt nō effunderet ſanguinē meū Bn̄dictus es deus qͥ ꝓtexiſti me ſub alis tuis. Et oſculatus Ioſeph viros ſuſcepit eos in domū ſuam Alia aūt die aſcendens azinū ſuū. ambulauit cū illis ⁊ ꝑuenerunt ihrl̓m. ⁊ cū audiſſent oēs iudei occurrerūt obuiā exclamātes et dicentes Pax tibi Ioſeph in introitū tuū pater Ioſeph. qͥbus reſpondens Ioſeph dixit. Pax dn̄i oī populo. ⁊ oſculati ſunt eū oēs. ⁊ ſuſcepit eū Nycodemus in domū ſuam. faciens magnā ſuſceptionē. Alia aūt die paſcene Anna ⁊ Cayphas et Nycodemus dixerūt ad Ioſeph Da ꝯfeſſionem deo iſrl̓. ⁊ manifeſta nobis oīa quibas interrogatus fueris. qꝛ cōteſtati ſumus eo ꝙ ſepeliſti corpus Iheſu. ⁊ includentes te in cubicu lo ⁊ non inuenimus te. ⁊ admirati nimis ſumus ⁊ pauor com prehendit nos vſqꝫ dū ſuſcepimus te pn̄tem Coram deo igit̉ manifeſta qd̓ de te factū eſt. Rn̄dens Ioſeph dixit. quando me recluſiſtis in die paſceue ad veſperū dum ſtarem in orōne die ſabbato media nocte ſuſpenſa eſt domus a quattuor angu lis. ⁊ vidi Iheſum ſicut fulgorem lucis ⁊ pre fimore cecidi in terram. et tenens manum meam eleuauit me de terra. roſaqꝫ perſudit me et extergens faciem meam. oſculatus eſt me ⁊ dix it mihi Noli timere Ioſeph. reſpice in me et vide. qui ſum ego Et reſpexi et dixi. Raboni. Helyas: et dixit mihi. Ego non ſum Helyas. ſed ſum Iheſus. cuius corpus ſepeliſti. Et dixi ad eum O ſtende mihi monumentum vbi poſui te. et tenens manum meam deduxit me vbi ſepeliui eum. et oſtendit mihi ſyndonem ⁊ faſcialem in qua caput eius inuolui Tunc cogitaui. quia Iheſus eſt. et adoraui eum et dixi Benedictus qui venit in nomine domini Et tenens manum meaꝫ duxit me in Arimathiam in domum meam. et dixit mihi Pax tibi. et vſqꝫ in quadrageſimum diem non exias de domo tua. Ego aūt ambulo ad diſcipulos meos T cum hec omnia audiſſent principes ſacerdotum. ⁊ ce teri ſacerdotes ⁊ leuite. ſtupefacti et velut mortui ceciderunt ſuper facies ſuas in terram Et clamantes ad ſemetipſos dixerunt Quid hoc ſignum quod factum eſt in iſrahel. Scimus em̄ matrē ⁊ patrem Iheſu Quidam autem Leui dixit

Hiſtoria Nycodemi Ego cognoui de generatione eius timētes deū. ⁊ cū orōibus ſemꝑ in templo hoſtias ⁊ holocauſta offerentes deo iſrahel. ⁊ qn̄ ſuſcepit eū ſummus ſacerdos Symeon tenēs eū in ma nibus ſuis dixit ad eū. Nunc dimittis ſeruū tuū dn̄e in pace ⁊cͣ. Sil̓r ip̄e Symeosn bn̄dixit matrē eius ⁊ dixit. Annūtitibi de puero iſto Ecce poſitus eſt in ruiuā. ⁊ in reſurrectiōe multoꝝ in iſrahel. ⁊ in ſignū ꝯtradictionis. ⁊ tuā ip̄ius aīat ꝑtranſibit gladius vt reuelent̉ ex multꝭ cordibus cogitatiōes Unc oēs iudei dixerūt. Mittamus ad illos tres viroqui dixerūt ſe vidiſſe eū in monte olyueti. Hoc facto cō uenientes. interrogatiqꝫ dicentes. vno ore dixerūt Uiuit dn̄i deus iſrahel. qꝛ manifeſte vidimus ihm̄ aſcendenteꝫ in celum Tūc Annas ⁊ Cayphas ſequeſtratos eos ab inuicē ⁊ inter rogantes eos ſingulatim vnanimiter dixerūt ſe vidiſſe Ih̓m aſcendentē in celū Tūc Annas ⁊ Cayphas dixerūt Lex noſtra ꝯtinet in ore duoꝝ vel triū teſtiū ſtat omne verbū. Sed quid dicemus. Nā btūs Enoch placuit deo. ⁊ tranſlatus ī verbo dei. ⁊ btī Moyſis ſpelūca non inuenitur. neqꝫ reꝑitur mors Helye ꝓphete Ihūs aūt traditus eſt pylato. flagellat ꝯſputus. ſpinis coronatus. lancea percuſſus. crucifixus ligno mortuus ⁊ ſepultus eſt. ⁊ pr̄ venerabilis Ioſeph ſe vidiſſe ei viuū. ⁊ tres viri illi teſtati ſunt ſe vidiſſe eū cuꝫ diſcipulis ſuis in monte olyueti. ⁊ aſcendentē in celū Exurgens aūt Ioſeph dixit ad Annā ⁊ cayphā Uere ⁊ bn̄ miramini. qm̄ audiſtis qꝛ viſus eſt iheſus in monte oluēti viuus aſcendiſſe in celum Sed vere admirandū eſt. qꝛ nō ſolū reſurrexit a mortuis. h multos alios mortuos reſuſcitauit de monumentis. ⁊ multis viſi ſunt in ihrl̓m Et audite me nūc Oēs ſcimus btm̄ ſymeonem ſacerdotem magnū qui ſuſcepit ih̓m in manibus ſuis in templo. habuiſſe duos filios fratres Germanos ⁊ nos oēs ī dormitione eoꝝ ſepulture fuimus. Ambulate ⁊ videte eorimonumenta. aꝑta em̄ ſunt. qꝛ ſurrexerūt Ecce ſunt in ciuitate ſua Arimathia. ſil̓ viuentes in orōibus Audiunt̉ quidem cla mantes. cū nemine aūt loquentes. ſed ſunt vt mortui ſilentes. Sed venite ⁊ ambulemus ad eos. ⁊ cū oī honore ⁊ moderatione ꝑ ducamus eos ad nos. ꝯiurantes forſitan loquētur no bis de reſurrectionis eius miſterio Hec audientes oēs gau

De paſſione et reſurrectione domini ſunt. et eūtes Annas ⁊ Cayphas et Nycodemus et Ioſeph ⁊ Gamaliel nō inuenerūt in ſepulchris eorū Sꝫ ambulātes in arimathiā ciuitatem ibi eos inueuerūt in orōne fixis genibus Et oſculantes eos cū oī veneratōne et timore dei ꝑduxerūt eos in ihrl̓m in ſynagogā. et clauſis ianuis tollētes legem dn̄i poſuerūt in manibus eoꝝ ꝯiurātes eos ꝑ deū Adonay. et ꝑ deū Iſrahel qui ꝑ legē ⁊ ꝓphetas locutus eſt pr̄ibus noſtris ſi ip̄m eſſe creditꝭ qͥ vos a mortuis ſuſcitauerit dicite nob̓ qūo ſurrexiſtis a mortuis. Hāc ꝯiurationē audientes Carinus ⁊ Leucius ꝯtremuerūt corde. et ſil̓ reſpicientes in celum. ſignaculū crucis digitis ſuis fecerūt in linguas ſuas. et ſtatim ſil̓ locuti ſunt dicentes Date nobis ſingulis carte vt ſcribamꝰ quod vidimus et audiuimus. ⁊ dederūt eis ⁊ ſedentes ſinguli ſcripſerunt dicentes Heſu xp̄e dn̄e deus mortuorū reſurrectio ⁊ vita ꝑmitte nobis loqͥ miſteria ꝑ mortē crucis tue qꝛ ꝯiurati ſumus Tu em̄ iuſſiſti ſeruis tuis nemini referre tue diuine maieſtatis ſecreta q̄ in infernis feciſti Nos igit̉ cū eſſemus cū pr̄ibus noſtris poſiti in profunda calligine tenebraꝝ. ſubito factus eſt aureus ſolis calor. purpureaqꝫ regalis lux illuſtrans ſuꝑ nos Statimqꝫ oīs generationis hūane pater Adā cū on̄ibus pa triarchis et ꝓphetis exultauit dicēs Lux iſta auctor luminis ſempiterni eſt. qͥ nobis ꝓmiſit coeternū ſcm̄ ſuuꝫ Et exclama uit yſaias dicēs Hec eſt lux filij dei patris ſicut p̄dixi cū eēm viuus in terra Terra zabulon et terra neptalym trans iorda nem maritima populus qͥ ſedebat in tenebris. vidit lucē mag nā. ⁊ qui ſtꝭ in regiōe vmbre mortis lux orta eſt illis. Et nunc aduenit et illuxit nobis in morte ſedētibus Et cū oēs exultare ius in lumine qd̓ ſuꝑluxit nobꝭ genitor noſter Symeon exultans dixit oībus Glorificate xp̄m filiū dei qꝛ ego eū infantē natū ſuſcepi manibus meis in tēplo. ⁊ ꝯpulſus ſpū ſcō dixi ad eū ꝯfeſſus Nūc viderūt oculi mei ſalutare tuū dn̄e. qd̓ paraſti an̄ faciē oīm ppl̓oꝝ ⁊cͣ. Audiens hec multitudo ſcōrū plus exultauit. ⁊ poſt hec ſuꝑuenit quaſi heremicula ⁊ interrogatꝰ ab om̄ibus. quis es tu. Rn̄dens dixit. ego ſum Iohannes vox et ꝓpheta altiſſimi. preiui em̄ an̄ faciē dn̄i ꝑare vias eius. ad dādam ſcīam ſalutꝭ plebi eius ⁊cͣ. Et videns eū venientē ad me

Hiſtoria Nycodemi ꝯpulſus ſpū ſcō et ꝯfeſſus dixi Ecce agnus dei. ecce qui tollit pctā mūdi. ⁊ baptizaui eū ī iordanis fluuie. ⁊ vidi ſuꝑ eū ſpm̄ ſcm̄ deſcendentē in colūbe ſpē. ⁊ audiui vocē de celis dicenteꝫ Hic ē filiꝰ meus dilectus in quo mihi bn̄ ꝯplacui Et nūc p̄ui an̄ faciē eius. ⁊ deſcēdi ānūciare vobis. qꝛ in ꝓximo ē viſit re nos Ip̄e oriens filius dei ex alto venit ad ſedentes in ten bris ⁊ vmbra mortis. ⁊ cū audiſſet prothoplaſtus Adā exc mauit ad filiū ſuū Seth. dicens Enarra filijs tuis pr̄iarchꝰ ⁊ ꝓphetis oīa q̄ a michaele archangelo audiſti. qn̄ ego trāſi ſi te ad portas paradiſi. vt dep̄careris dn̄m. ⁊ tramitteret tibi angelū ſuū. vt daret tibi oleū de arbore mīe ⁊ perungeres cō pus meū cū eēm infirmus Tūc Seth appropinquās ſancti prīarchis ⁊ ꝓphetis dixit. ego Seth eū eēm orās ad porta ꝑadyſi. ecce agelus Michael apparuit mihi dicēs Ego ſum miſſus ad te a dn̄o ego ſum ꝯſtitutus ſuꝑ corpꝰ hūanū Tilaūt dico Seth. noli lachrimis orare dep̄cādo ꝓpter oleum ſericordie vt pungas pr̄eꝫ tuū Adā ꝓ dolore corꝑis ſui. qui nullo mō poteris īpetrare. niſi in nouiſſimis diebus qn̄ ꝯple tiſtꝭ quīqꝫ milia nogenti quinquaginta duo āni. tūc veniēti terrā amātiſſimꝰ dei filius xp̄s ad reſuſcitandū corpus Adet ad ꝯreſuſcitāda corꝑa mortuorū. et ipſe veniens in iordanſe aqua baptizabit̉ Dūqꝫ egreſſus fuerit ab aqua iordanis tunc ex oleo mīe ſue vngēt̉ oēs credētes in ſe. ⁊ erit illud oleū miē regeneratōe qͥ naſcēdi ſtꝭ ex aqͣ ⁊ ſpū in vitā eternā Tūc deſo dens ad īferos amātiſſimꝰ dei filiꝰ xp̄s. introducet prēm tuū Adā ad arborē mīe Hec aūt audiētes a Seth oēs priarche et ꝓphete exultauerūt magna exultatōe. ⁊ cū exultaret oēs ſe ecce ſathan princeps dux mortis dixit ad infernū Preꝑa ſe metpſum ſuſciꝑe qͥ ſe gl̓atus eſt xp̄m eē filiū dei. ⁊ hō ē timene mortē dicēs Triſtꝭ ē aīa mea vſqꝫ ad mortē Ip̄e ē qͥ aduerſatus eſt multa mihi maleficus. ⁊ multos quos cecos. claude curuos. leproſos ⁊ vexatos feci. ip̄e v̓bo ſanauit. et quos ego mortuos ad te ꝑduxi. ip̄e a te viuos abſtraxit Rn̄dens infernus ad ſathan dixit. Quis ē iſte potens cū ſit hō timēs morte Oēs em̄ potētes terre mee ptāti ſubiecti tenēt̉. quos tuſubiectos ꝑduxiſti tua potētia. Si igit̉ potēs es tu. qͣlis eſt ille hoih̓s qͥ timēs inortē potētie tue aduerſat̉. Si talis potēs eſt il

De paſſione et reſurrectionē dōmim. hūanitate. ve dico tibi oīpotēs eſt in diuinitate ⁊ potētie eius nemo p̄t reſiſtere Ꝙ aūt d̓t ſe mortē timere. cape te vult ⁊ erit tibi in gloria ſempiterna Rn̄dens prīceps tartari ſathan dixit qͥd dubitas ⁊ times ſuſciꝑe ih̓m illū aduerſariū meū ⁊ tuum. ego em̄ tēptaui illū. ⁊ ppl̓m meū antiquū illū iudaicū excitaui zelo ⁊ ira aduerſus eū Lāceā exacui ad ꝑcuſſiōeꝫ eiꝰ. fel ⁊ ace tū miſcui ei. ⁊ feci illi dare in poculū. ⁊ lignū p̄ꝑaui ad crucifigendū eū. ⁊ aculeos clauoꝝ ad ꝯfigendū eū ⁊ in ꝓxīe ē mors eius vt ꝑducāt eū ad te. ſubiectū mihi ⁊ tibi Rn̄dens infernus dixit Tu mihi dicis qꝛ ip̄e ē qͥ mortuos tulit a me. multi eī ſtꝭ qͥa me detēti ſtꝭ hic. quiqꝫ diu vixerūt in terris et a me mortu os tulerūt. nō ſuis potēcijs. ſꝫ p̄cibꝰ diuinis Iſte aūt ih̓s qͥs ē qͥ ꝑ v̓bū ſuū mortuos traxit a me ſine p̄cibus. Forſitā iſte eſt qͥ lazaꝝ qͣdriduanū fetentē ⁊ diſſolutū quē ego tenebā mortuū viuū reddidit ſolo v̓bo īperij ſui Rn̄dēs ſathā prīceps mortꝭ dixit Iſte ē ille ih̓s. hec audiēs īfernꝰ dixit ad eū. ꝯiuro te ꝑ vir tutes tuas ⁊ meas. ne ꝑducas illū ad me. ego em̄ tūc qn̄ audi ui v̓bū īperij eiꝰ ꝯtremui ꝑterritꝰ timore ⁊ oīa ip̄a officia mea in ſil̓ mecū ꝯturbata ſtꝭ. nec ip̄m lazaꝝ tenere potuimꝰ ſꝫ excuti ens ſe vt aqͥla ꝑ oēm agilitatē ⁊ ſceleritatē ſilijt exſilijtqꝫ a nobi et ip̄a terra q̄ tenebat lazari corpꝰ mortuū. ſtatī reddidit viuū Ita ego nūc ſcio qꝛ ille hō qͥ hec potuit facere deꝰ fortꝭ ē. et im peris potēs in hūanitate et ſaluaturꝰ ē genꝰ hūanū. ⁊ ſi ꝑ duxe ris illū ad me. omnes qui ſtꝭ hic incrudelitate carceris clauſi. et in vinculis peccatorum aſtricti. ſoluet et ad vitam diuinita tis ſue ꝑducet. Tcū adinuicē hec loq̄rent̉ ſathā ⁊ prīceps īfernꝰ. facta ē vox vt tonitruū et ſpūal̓ clamor. Tollite. por. prin. veſet ele. por. eter. et introi. rex gl̓e. Hec audiēs īfernꝰ dixit ad ſathan prīcipe Recede a me et exi foras de ſedibꝰ meis Si potens es p̄liator. p̄liare aduerſus regē gl̓e. qͥd tibi cū illo. et eiecit ſathā a ſedibus ſuis foras. et dixit īfernus ad ſua īpia officia. Elaudite crudeles portas ereas ⁊ vectes ferreos ſupponi te et fortiter reſiſtite ne capiamur tenētes captiuitatē Hec au diēs ml̓titudo ſcōꝝ cū voce īcreꝑatōis dixit ad īfernū Aperi portas tuas. vt ītret rex gl̓e Et clamauit Dauid dicēs Nōne cū viuus eēm in terris p̄dixi vobis Confiteātur dn̄o mīe eiꝰ

Hiſtoria Nycodemi. et mirabilia eius filijs hoīm. qꝛ cōtriuit portas eius. ⁊ vectes ferreos ꝯfregit Suſcepit eos de via iniqͥtatꝭ eoꝝ. ⁊ poſt hec ſil̓r dixit yſaias ad oēs ſcōs Nōne cū eēm in terris viuus p̄ dixi vobis Exurgent mortui ⁊ reſurgent qui in monumētis ſunt. ⁊ exultabūt qui in terris ſti. qm̄ ros qͥ eſt a dn̄o ſanit. illoꝝ eſt. ⁊ ſicut iterū dixi. vbi mors aculeus tuus. vbi ē mevictoſia tua Hec audiētes oēs ſcī ab yſaia dixerūt ad inferAperi portas tuas nūc victus infernus ⁊ impotēs eris. ⁊ fcta eſt vox magna vt tonitruū dicēs Tollite por. prin. veſt ele. por. eter. ⁊ intro. rex gl̓e Uidens infernus. qꝛ duabus vt bus clamauerūt. quaſi ignorās dixit Quis ē iſte rex gl̓e: dens Dauid ad īfernū dixit Iſta v̓ba clamoris agnoſco. qͣ ca ꝑ ſpm̄ eius vaticinatus ſum: ⁊ nūc que ſupra dixi. dico tit Dn̄s fortꝭ ⁊ potēs. dn̄s potēs ī p̄lio. ip̄e ē rex gl̓e. ⁊ ip̄e dn̄s d̓ celo in terrā aſpexit. vt audiret gemitus ꝯpeditoꝝ. vt ſoluere filios interēptoꝝ Et nūc ſpurciſſime ⁊ fetidiſſime infere ap ni portas tuas vt intret rex gl̓e Hec dicēte Dauid ad inferſuperuenit rex glorie in forma hoīs deus maieſtatꝭ. ⁊ etern̄ tenebras illuſtrauit. in ſolubilia vincula dirupit. inuicte vitis auxilio. ⁊ viſitauit nos ſedentes in tenebris delictorum in vmbra mortis peccatorum Hec audiens infernus ⁊ moret impia officia eorum cum crudelibus miniſtris expauerun in pomꝑis regis agnitam tantam luminis claritatem. Dud chriſtum repente in ſuis ſedibus videruūt dicentes exclama. uerunt Uicti ſumus a te Quis es tu qui ad dn̄m dirigis cō feſſionem noſtram: Quis es tu qui ſine exicio incorruptioincorrupto argumento maieſtatis furore tuo ꝯdemnas poſſtatem noſtram: Quis es tu tam magnus ⁊ paruus. humiliet excelſus. miles ⁊ iꝑator in forma ſerui admirabilis ⁊ rex glorie. mortuus ⁊ viuus. quē crux portauit occiſum. mortuus le cuiſti in ſepulchro. viuus ad nos deſcendiſti. ⁊ in tua mortē omnis terra tremuit. et vniuerſa creatura. et vniuerſa ſydera commota ſunt. et nunc factus es inter mortuos liber. et nunlegiones noſtras perturbas. Quis es tu qui eos qui origina li peccato aſtricti detinentur abſoluis captiuos et in libertatem priſtinam reuocas: Quis es tu qui peccatorum tenebris obcecatos diuina ſplendida luciferaqꝫ Luce perfundis.

De paſſione et reſurrectione domini. perfundis: Sil̓r ⁊ oēs legiones demonū ſimul ꝑterrite expa uida ſubuectatione vna voce clamauerūt dicentes Unde es tu Ihū tam fortis hō ⁊ tā ſplendidus maieſtate. tā ꝑclarus ſi ne macula. ⁊ mūdus a crimine Ille em̄ mūdus terrenus qui nobis ſubiectus fuit ſemꝑ vſqꝫ nūc qui nr̄is vſibus tributa ſol uebat. nūqͣꝫ nobis talē mortuū tranſmiſit. nūqͣꝫ talia munera inferꝭ deſtinauit Quis es tu qui ſic intrepidus noſtros fines ingreſſus es. ⁊ non ſolū nr̄a ſupplicia nō vereris. inſuꝑ ⁊ oēs de vinculis nr̄is auferre conaris. Forſitan tu es ille iheſus de quo princeps noſter dicebat. ꝙ per tue crucis mortem tocius mundi ptātem accepturus eēt Unc rex glorie dn̄s in maieſtate ſua ꝯculcās mortē cōprehendit ſathan principem et tradidit eū inferi poteſta tiet traxit Adā ad ſuā claritatē Tūc inferus ſuſcipiens ſathā principē cū oī increpatōe dixit ad eū O princeps ꝑditionis ⁊ dux exterminatōis Beelzebub. deriſio angelorum. deſpectio iuſtoꝝ. qͥd hoc voluiſti facere Regē glorie cruciſigere voluiſti in cuius exitu mortis tanta ſpolia ꝑmiſiſti. ignoraſti vt inſipi ens quid egiſti Ecce iā iſte Ih̓s diuinitatis ſue fulgore fugat om̄s tenebras mortis et firma yma carceris ꝯfringit. et eijcit captiuos. ſoluit vinctos. et oēs qͥ ſub noſtris ſolebat ſuſpirare tormentis. inſultant nobis et temptationibus eoꝝ expurgan tur noſtra īpria. et regna vincūtur noſtra Et nullū iam nos verebit̉ genus hūanum. inſuꝑ et nobis fortiter ꝯminant̉. qui nūqͣꝫ nobis ſuꝑbi fuerūt mortui. nec aliqn̄ leti potuerūt eſſe ca pit. O princeps ſathan oīm maloꝝ. et refugiū et pater. quid hoc facere voluiſti. qui a principio vſqꝫ nūc fuerunt deſperati ſalute et vita. mō nullus eoꝝ ꝑſonat gemitus. nec in alicuius facie eoꝝ lachrimaꝝ veſtigiuꝫ inuenitur. O princeps ſathan poſſeſſor clauiū infernoꝝ illas tuas diuicias quas tu acquiſi eras ꝑ lignū preuaricationis ꝑadyſi amiſſionē nūc ꝑ lignum pdidiſti. et perijt oīs leticia tua. dū iſtum regē xp̄m glorie ſupendiſti. et aduerſus te et aduerſus me egiſti Ammodo cog noſce quāta tormēta et eterna ſupplicia infinita paſſurus erꝭ in mea cuſtodia ſempiterna O princeps ſathan mortis autor et origo ſuꝑbie. debueras primū cauſam iſtius Ih̓u malā inquirere Sed in quē nullā cauſam cognouiſti. qꝛ ſine ratione

Hiſtoria Nycodemi. ⁊ iniuſte ip̄m crucifigere auſus fuiſti Itaqꝫ in noſtrā regionē innocentē et iuſtū perduxiſti. et tocius mūdi noxios impiēs ⁊ iniuſtos amiſiſti. Tcū hec et alia loqueret̉ infernus ad ſathan principem tūc rex gl̓e dixit ad infernū Erit ſathā prīceps ſub tua ptāte ippetua ſecl̓a in loco ade ⁊ filioꝝ eius iuſtoꝝ meoꝝ Et extendēs dn̄s manū ſuā dixit Uenite ad me oēs ſcī mei qͥ habetis imaginē et ſil̓itudinē meā qͥ ꝑ lignū vetitū et dyabolum et mortē dānati fueratis Modo vincite ꝑ lignū crucis dam natū dyabolū et mortē Statī oēs ſub manū dn̄i adunatiſtꝭ Tenēs aūt dn̄s manū dexterā Ade. dixit ad eū Pax tibi et cū oībus iuſtis meis fidelibus tuis Adam v̓o genibus dn̄i. uolutus. lacrimabili eū obſecratione deprecatus magna voce dixit Exaltabo te dn̄e qm̄ ſuſcepiſti me. nec delectaſti īimi cos meos ſuper me Dn̄e deus meus clamaui ad te ⁊ ſanaſt me Dn̄e eripuiſti animā meā ab inferis. ſaluaſti me a deſcendentibus in lacū. Pſallite dn̄o ſcī eius. et cōfitemini memorie ſanctitatis eius quoniam ira indignatione eius. ⁊ vita in voluntate eius Sil̓r oēs ſancti genibus dn̄i ꝓuoluti vna voce dixerūt Adueniſti redēptor mūdi ſicut ꝑ legē et ꝓphetā dixit ſti. factis adimpleſti Redemiſti nos ꝑ crucem tua et ꝑ morteꝫ crucis ad nos deſcendiſti. vt eriperes nos ab inferis ⁊ a morte ꝑ maieſtatem tuā. Dn̄e ſicut poſuiſti tytulū redemptionis crucem tuā in terris Pone dn̄e in inferno ſignum victorie tue crucis ne mors dominet̉ āplius Et extēdens dn̄s manū ſua fecit ſignū crucis ſuꝑ adam et ſuꝑ oēs ſcōs ſuos. Tūc ſanctus Dauid fortiter clamauit dicens Cantate dn̄o canticū nouū qꝛ mirabilia fecit Saluauit ſibi dexteram eius. et brachium ſanctum eius Notū fecit dn̄s ſalutare ſuū in ꝯſpectū gentium reuelauit iuſticiā eius. Et oīs multitudo ſcōꝝ reſpondentes dixerūt Hec eſt gloria oībus ſanctis eius Amen alleluya Et poſt hec exclamauit Abacūc ꝓpheta dicens. Exiſti dn̄e inſlutem ppl̓i tui. ad liberandū electos tuos. Et oēs ſancti reſpō derūt dicentes Bn̄dictus qui venit in noīe dn̄i. deus dn̄s et illuxit nobis Amē alleluya Sil̓r ⁊ ꝓpheta exclamauit dicēs Quis deus ſicut tu dn̄e auferēs iniquitatem ⁊ pctā. ⁊ nūc ꝯti nens in teſtimonijs irā tuā. qm̄ voluntarie mīe tu es ⁊ ip̄e ab

De paſſione et reſurrectione domini. uerteris ⁊ miſereberis noſtri. ⁊ abſoluēs iniqͥtates nr̄as. et oīa pctā noſtra dimerſiſti in ꝓfundū maris ſicut iuraſti pr̄ibꝰ noſtris in diebus priſtinis Et oēs ſancti reſponderūt dicentes Hic eſt deus noſter ineternū ⁊ in ſcl̓m ſcl̓i. ipſe reget nos in ſe cula Amen All̓a. Exclamātes oēs all̓a. ſequebant̉ dn̄m Do minus aūt tenens manū Ade. tradidit eū Michaeli archan gelo. Itaqꝫ ſequebant̉ oēs ſancti Michaelē archangelū. qui introduxit oēs in ꝑadyſi paſcua glorioſa. ⁊ occurrerūt eis ob niam duo viri vetuſti dieruꝫ Interrogati aūt a ſcīs. qui eſtis vos qui nobiſcū in inferis mortui non fuiſtis. ⁊ in ꝑadyſo col locati corꝑe eſtis Rn̄dit vnus ex ip̄is ⁊ dixit Ego ſum enoch qui v̓bo dn̄i hic ſum tranſlatus Iſte aūt qui mecū eſt. Helyas theſbiten eſt qui curru igneo hic eſt aſſumptus. ⁊ vſqꝫ nūc non guſtauit morteꝫ. ſed in aduentu antexp̄i reſeruati ſumus diuinis ſignis ⁊ prodigijs. preliaturi cū eo ⁊ ab eo occidēdi in ihrl̓m. ⁊ pꝰ triduū ⁊ dimidiū diē iteꝝ viui in nubibꝰ aſſumēdi Tcū hec loquerent̉ ſanctus Enoch ⁊ ſanctus Helyas. ecce ſuperuenit alius vir miſerrimus portās humerꝭ ſuis ſignū crucis Uidentes eū oēs ſancti dixerunt ei Quis es tu qꝛ viſio tua latronis eſt. et quid eſt ꝙ portas ſignū crucis humeris. quibus reſpondit dicens. vere dixiſtis qꝛ latro fui. oīa mala faciens ſuper terrā. ⁊ iudei me crucifixerūt cū Iheſu ⁊ vi di ſigna creaturaꝝ que facta ſunt per crucem iheſu crucifixi. ⁊ credidi eum eſſe creatorem omnium ereaturarum. ⁊ regē om nipotentem. ⁊ deprecatus ſum eum dicens. Mementoſmei domine dum veneris in regnū tuum. Statim ſuſcipiens de precationem meam dixit mihi Amē dico tibi. Hodie mecū eris in ꝑadiſo. et dedit mihi hoc ſignū crucis dicens Hoc por tans abula in ꝑadyſum. ⁊ ſi nō dimiſerit tibi ingredi angelus cuſtos ꝑadyſi. oſtende illi ſignū crucis ⁊ dicēs ad eū qꝛ Iheſus xp̄s filius dei. qui nūc crucifixus eſt. me tranſmiſit. et cū hoc feciſſem dixi ad angelū cuſtodem ꝑadyſi. ⁊ ſtatim introduxit me ⁊ collocauit me ad dexterā ꝑadyſi dicens. ecce modicū ſuſtine. ⁊ ingredietur oīs generis humani pater Adam cū omnibus fidelibus ſuis ſcīs ⁊ iuſtis dn̄i crucifixi xp̄i. et audientes oīa verba latronis oēs patriarche ⁊ ꝓphete. vna voce dixerūt Bn̄dictus dn̄s pater oīpotens. pater eternoruꝫ. pr̄ aīaꝝ. qui

Hiſtoria Nycodemi. talē gr̄am pctōribus dediſti vt in gaudia ꝑadiſi introduceres ad tua pinguia ⁊ amena paſcua. ⁊ ſpūali vita reficeres Amo Ec ſunt diuina ⁊ ſacra miſteria que vidimus ⁊ audiui mus ego Carinus ⁊ Leucius fratres germani. āplius non ꝑmiſſi ſumus enarrare cetera miſteria dn̄i. ſicut ꝯteſtans Michael archāgelus dixit nobis Eūtes inquit cū frībus ve ſtris in ihrl̓m ⁊ eritꝭ in orōibꝰ clamātes ⁊ glorificātes reſurret ctionē dn̄inti ih̓u xp̄i. quos a mortuis reſuſcitauit. Et cū nemine eritis hoīm loquētes. ſꝫ eritꝭ vt muti. vſqꝫ dū veniat hora vt ꝑmittat vobis dn̄s referre ſue deitatis miſteria. Nos āt iuſſit archangelus Michael ābulare trāſiordanē in locū opti mū. vbi ſunt multi qui nobiſcū ſurrexerūt in teſtimoniū reſure rectionis xp̄i dn̄i. ⁊ baptiſati ſumus in ſcō iordanis fluīe accipientes ſinguli ſtolas albas. ⁊ pꝰ tres dies celebrātes paſcha dn̄i rapti ſunt in nubibus oēs qͥ nobiſcū ſurrexerūt. ⁊ ꝑducti ſtꝭ trās iordanē. ⁊ a nemine viſi ſunt Hec ſtꝭ quāta nobꝭ dn̄s iunxit referre vobis Pax vobis ab ipſo dn̄o nr̄o ih̓u xp̄o ſali uatore oīm nr̄m Amen. Et poſtqͣꝫ ꝯpleuerūt ſingulos Thomos ſcribētes carte ſurrexerūt Carinꝰ aūt qd̓ ſcripſit in thomo carte dedit in manꝰ Nycodemi ⁊ Ioſeph Et ſubito trā figurati ſunt cādidati nimis ⁊ nō ſtꝭ āplius viſi. Scripta autē eoꝝ īuenta ſtꝭ equalia nihil maius aūt minꝰ vna lr̄a hn̄tia. Sta oīa admirāda Carini ⁊ Leucij dicta audiēs oīs ſynagoga iudeoꝝ adinuicē dicerūt Uere iſta oīa a deo ſtꝭ. ⁊ bn̄dictus dn̄s in ſcl̓a ſcl̓oꝝ amē. Et exierūt oēs de ſyna goga cū magna ſollicitudine ac timore ⁊ tremore ꝑcutientes pectora ſua abijtqꝫ vnuſquiſqꝫ in propria ſua Ec oīa q̄ dcā ⁊ fcā ſtꝭ a iudeis in ſynagoga eoꝝ ſtatim Ioſeph ⁊ Nycodemus ānūciauerūt preſidi Ip̄e aūt pylatus ſcripſit oīa q̄ geſta ſtꝭ ⁊ dcā a iudeis. ⁊ poſuit oīa verba hec in codicibus publicis p̄torij. ⁊ poſt volēs ceſari oīa renūciare. ip̄e pylatꝰ epl̓am ad vrbē claudio iꝑatori ſcripſit dicēs. Oncius pylatus claudio ſuo ſalutē. nuꝑ accidit ꝙ ⁊ ip̄e probaui iudeos ꝑ inuidiā ſe ſuoſqꝫ poſteros crudeli ꝯdēnatio ne puniſſe de quo cū ꝓmiſſum haberent pr̄es eoꝝ. ꝙ illis de eoꝝ mitteret de celo ſcm̄ ſuū qui merito eorum rex diceret. et būc ſe ꝓmiſerit ꝑ virginem miſſurum ad terras. iſtū itaqꝫ me

De paſſione et reſurrectione domini preſide deus hebreoꝝ cū miſiſſet ⁊ vidiſſent eū hebrei cecos il luminaſſe. leproſos mundaſſe. ꝑaliticos curaſſe. demones ab hoībus fugaſſe. mortuos ſuſcitſſa. īpaſſe vētis. ābulaſſe ſiccꝭ pedibꝰ ſuꝑ vndas maris ⁊ ml̓ta alia miraculorū ſigna feciſſe cū oīs ppl̓us iudeoꝝ hūc dei filiū eē diceret inuidiā ꝯtra eum paſſi ſtꝭ principes ſacerdotū. ſcribe ⁊ phariſei. iudeoꝝ ⁊ mentientes. eū mihi p̄ſidi tradiderūt. ⁊ alia ꝓ alijs de eo mentien tes dixerūt illū magnū eē. ⁊ ꝯtra legē eoꝝ agere. Ego aūt ex ꝟbis eoꝝ credidi ita eē. ⁊ flagellatū tradidi illū arbitrio eorū. Illi aūt crucifixerunt eum ligno ⁊ mortuū ſepelientes cuſtodes poſuerūt milites p̄torij mei ad monumentū eiꝰ Illis aūt cuſtodiētibus ⁊ ſignātibus monumentū die tercia reſurrexit de monumento viuus Tantū aūt exarſit iniqͥtas eoꝝ vt darent pecunias multas militibꝰ meis dicētes Dicite ꝙ diſcipuli eius corpꝰ ſuū ꝑ noctē furatiſtꝭ Milites aūt mei cū accepiſſent pecunias tacere nō poterāt veritatē qd̓ factū eſt ſed de ſepulchro teſtati eum ſurrexiſſe. ⁊ a iudeis pecunias ſe accepiſſe dixerūt. Ideo ſuggero regi ne quis aliter mentiat̉. ⁊ eſtimes credere mendacijs iudeorum. Direxi poteſtati veſtre oīa que geſta ſunt de Ihū in pretorio meo Anc epl̓am direxit claudio pylatus adhuc viuēte Tyberio imꝑatore licet grauiſſimo laborante morbo Ipſo aūt thyberio ⁊ vitellio ꝯſulibus eodē tꝑe Tyberius ceſar cuꝫ gubernaret īperiū. ⁊ claudiū ſucceſſoreꝫ reipublice delegiſſet. necē fuit vt in ꝑtes iheroſolimoꝝ virū prudenteꝫ dirigeret vt Ih̓m xp̄m poſſet videre tyberius. qꝛ ml̓ta mirabilia de eo au diebat. eo ꝙ mortuos ſuſcitaret. infirmos ꝟbo ſanaret tā ꝑ ſe qͣꝫ etiā ꝑ diſcipulos ſuos Hoc em̄ ꝯſilio ſuo vtibat̉ dicēs Si deus eſt p̄ſtare nobis p̄t. ſi aūt hō eſt. amare nos p̄t. ⁊ rē publicā ꝑ eū gubernare poſſumus Huic ꝟo deſiderio accidit qd̓ ꝑ urget me infirmitas mea Eligat̉ itaqꝫ vir prudens qͥ eum ad nos cū rogatu ⁊ magno honore perducere poſſit Electo inte rea illuſtri viro Uoluſiano templi ſacerdote iaꝫ ex comite rei publice. direxit eū priuatim ⁊ miſit ī ꝑtes iheroſolimoꝝ vt eū tam ſuo qͣꝫ ceſaris rogatu ſub reuerētia ⁊ honore ad ſe ꝑduceret. Polore em̄ nimio cruciabat̉ vt etiā ſecretiora eius putredine ⁊ ꝯcuſſiōe vulnerꝭ de corꝑe diſtillarent Tūc tyberius ce

Hiſtoria Nycodemi ſar ſummis medicamētis languida viſcera refouere ſtudebat. ſꝫ nihil oīno illecte cure ſentiebat effectū. ⁊ dū nullū ſue ſalutis ſenſiſſet augmentū. nihilqꝫ ſibi ad ſanitateꝫ ꝓdeſſe. iuſſit ad ſe Uoluſianū illuſtrē virū ꝑduci. quemcū audiſſet Ceſar dixit ei Teſtor te corā dijs ⁊ auctoribꝰ deoꝝ oīꝫ fungere relatōe mea et mei poſt tribue ſanitatē. ⁊ qͥdē me intrinſecus purget dolor et viſcera mea vulnerata fundūtur Dū aūt hec oīa fecerꝭ. q̄cū qꝫ deſiderio tuo inerūt. tuo iuditio adīplebūtur eſtina igit̉ ⁊ vade. qꝛ dcm̄ ē mihi eo ꝙ hō ſit qͥdā iudeus noīe Ih̓s. quē di cūt mortuos ſuſcitare. cecos illūiare ⁊ alia multa ⁊ innuerabi lia ꝟtute ſue diuinitatꝭ exereere. ⁊ inſuꝑ īperij cūcta ꝑagere gē temqꝫ iudeoꝝ claritate illuſtrare. v̓boqꝫ tātū d̓r ſalutē p̄ſtare. Unc Uoluſianꝰ inclinato capite ſuo adorauit ceſarē et adorās dixit Pia eſt intētio dn̄i mei ceſarꝭ. Rn̄dit ceſar et dixit ei Ecce pn̄tem relatorē hoīem qͥ mihi hec oīa dixit te cū aſſume qͥ ⁊ deū illū eē ꝓfitet̉. vn̄ ⁊ ſupra dixi Si deus eſt iuuabit nos. ſi aūt hō eſt p̄ſtare nobis p̄t ⁊ rēpublicā gubernare Ideo ꝯmoneo te vt ad eū ſine mora feſtinus ꝑgas. tūc Uo luſianus ẜm veterē legeꝫ ordinatōem fecit teſtamentū domi ſue ⁊ aſcendens naui. iter ſibi iniunctū ꝑegit Ceſar deniqꝫ ve gebat̉ ab infirmitate ſeqꝫ ſtringi vſqꝫ ad mortem clamabat. O luſianus ꝟo ꝑ ānū vnū ⁊ tres menſes diſcrimīe marꝭ faciente ihrl̓m ꝑuenit. qͥ cū introiſſet ciuitateꝫ. oēs maio res natu iudeoꝝ in aduentū eius turbati ſtꝭ. ꝑgenteſqꝫ ad pylatū p̄ſidem iudee nūciant ei dicentes. eo ꝙ vir nouellus in ho nore ꝯſtitutus de ꝑtibus rome ſuꝑius adueniſſet. tūc Pylatꝰ in occurſum eius ſtudioſe occurrit Ingreſſuſqꝫ ad eū ſic cū ſol licitudine dixit Uſquequo nō meruimꝰ ſerui tui de vr̄o itinere ſcire. vt in veſtrū iter mitteremus occurſum Rn̄dēs aūt Uo luſianus dixit ei Nos ꝓfecto nō in cognitōnē ꝓuincie directi ſumus a pijſſimo ceſare Tyberio. aut ꝓ vrbiū turbatione. nec ꝓ ſollicitudine reipublice ſed ſtudiū nobis ē cure. q̄rere pij dn̄i auguſti ſalutē. quē in ſecretiora eiꝰ morbida valitudo abſtrixit ita vt nec medicamībus nec incantatiōibus viatre fiſtule potuerit adiuuari. Iſta ſollicitudo nos ꝓmouit. vt iuſſi ab ipſo huc veniremus. licet ꝑ multos dies mari īpediente lōga trax crimus itinera Igit̉ quendā hoīem noīe ih̓m cernere deſidera

De paſſione et reſurrectione domini mus. quem audiuimus. ꝙ abſqꝫ medicamentꝭ aut aliqua her barū ꝯfectiōe p̄t curā ſanitatis p̄ſtare Sic ⁊ relatio cuiuſdaꝫ hic aſtantis demonſtrat. qꝛ v̓bo tm̄ oīa morboꝝ inqͥnamenta curat. ⁊ ſanitates adhibet. mortuoſqꝫ ſuſcitat Hijs auditis pylatus ꝯſtriſtatus ingenuit Ad hec relator hō iudeus thomas noīe. cuius relatione an̄ ꝯſpem̄ ceſaris fuerant patefacta dexit deū eſſe ⁊ filium dei eſſe. ⁊ etiam demones eum confitebantur Nam ⁊ hij ſunt diſcipuli eius per quos poſſis ꝯgnoſcere veritatem Tunc vnus de militibus dixit pylato Iheſuꝫ prudentiſſimū deſiderat videre Eeſar. quem crucifigere non metuit tua magnificentia Confuſus eſt itaqꝫ pylatus ad con tionem relationis militis ſui Poſt hoc Uoluſianus dixit ad pylatum. Tu pylate ſine conſilio domini ceſaris pijſſimi auguſti. Iheſum quem vulgus iuſtum appellat cur morte ꝑmiſiſti damnari. Reſpondens aūt pylatus dixit. Iudeorum vo ces pati non potui. quia regem ſe dicebat. tunc Uoluſiano mi les pylati dixit. non perturbetur magnitudo veſtra quia vere nos vidimus eum reſurgentem tercia die de ſepulchro Nam et multi fuerunt nobiſcum qui viderunt eum poſtea viuum. ⁊ alacriter ambulantem. etiam ⁊ Ioſeph Eadē hora iuſſit Uo luſianus Ioſeph ad ſe perduci cū grandi honore ⁊ veneratio ne. qui cum adueniſſet dixit Uoluſianus. tu ſolus in populo tuo prudens vt didicimus in hac vrbe inuentus es. Dic ergo nobis veritatē de Iheſu approbato in gente veſtra ⁊ vere hoc mine iuſto. quem demones cōfitebant̉ deum. ſi certe reſurrexita mortuis. quia ſolum tuum teſtimonium declaratū accepi mus Reſpōdit Ioſeph ⁊ dixit Certus ſum qꝛ ſurrexit a mor tuis dominus meus Iheſus chriſtus. quia ⁊ ego eum vidi. ⁊ cū ipſo locutus ſum. ⁊ ego prius ſepeliui eum in monumento meo nouo. quod excidi in petra. ⁊ vidi eum in galilea ſuꝑ malech ſedentem ⁊ docentem diſcipulos ſuos Unc Uoluſianus miſit ꝑ omnen regioneꝫ iheroſolimo rum ad ꝑquirendum eum. vt cognoſceret de illo Et dū frequēs inquiſitio fieret de illo ⁊ non inueniſſent. venerūt duo decim ⁊ Ioſeph cum eis qui dixerunt Nos eum vidimus aſ cendentem in celū. quorum uoīa ſunt hec Didimus. Lucius yſaac. Dadarus. Adaddas. Phynees ⁊c̄.

Hiſtoria Nycodemi Oſt hec voluſianus ꝓpter nomē prīcipis ingredi ⁊ in cu ſtodia pylatū iuſſit manere Recluſo aūt in cuſtodia arta pylato. multa mirabilia q̄ fecit Ih̓s xp̄s nunciant̉ Uoluſia nō tā ꝑ viroꝝ qͣꝫ ꝑ mulierū ora Hijs auditis dixit Uoluſianꝰ corā oī ppl̓o Si deus erat Ih̓s. iuuare nos habuit. ſi aūt hō rempublicā gubernare potuit. deinde Uoluſianus exercitui ſuo oēm ꝓgenieꝫ pylati in cuſtodia recludi. ⁊ in ꝯſpcū milituꝫ accerſiri ꝑcepit pylatuꝫ Cui cū lachrimis dixit Inimice veritatis et reipublice. qͣre de ieſu nō retuliſti auguſto. quem ih̓m vniuerſa multitudo collaudat. Rn̄dit pylatus Nō ego pollitus ſum in ſanguine eiꝰ. ſꝫ iudei eū interficere conabātur. dixit ei Uoluſianus. tu tn̄ qūo innocētiā tuā in eo oſtendis nō pol tā fuiſſe. qͥ eū nō ſolū nō liberaſti ab īpijs. ſꝫ etiā illis tradid ſti. Tūc vnus ex diſcipulis ih̓u noīeſymon aſtitit an̄ Uoluſianū. ⁊ corā oī ppl̓o dixit Pylate. dū Ih̓s neruis ⁊ flagris a te caſtigatus affligebat̉. dicebas ei. poteſtatē habeo dimitten te. ⁊ ptātem habeo occidēdi te. ⁊ qūo innocentē te aſſeris Rr̄dit pylatus Iudeoꝝ inſidias ꝑtimui. et tradidi eū ipſis Sed vt oſtēderē innocētia. laui manus meas corā oībus dicēs In nocēs ego ſum a ſanguīe iuſti hꝰ vos videritꝭ Ad hec rn̄derūt mihi ſeniores iudeoꝝ dicētes Sāguis eius ſuꝑ nos et ſuꝑ fil po nr̄os. His auditꝭ Uoluſianꝰ cepit flere ⁊ cū lacrimis dixit ad pylatū Impie tu tuo bono diſpoſito dimittere debuiſti et Oſt hec cepit Uoluſianus ꝑqͥrere cū magno deſiderio. vt aliquaꝫ ſil̓itudinē eiꝰ cognoſcere poſſet. ſicqꝫ venit hō quidā noīe Marcus pādens ſecreta cuiuſdā mulierꝭ. ⁊ dicet ad Uoluſianū an̄ tres annos mulierē quandā curauit a fluxū ſanguīs ih̓s. q̄ cū ſanitateꝫ recepiſſet. ob amorē eiꝰ ymaginē ip ſius ſibi depinxit dū ip̄e maneret in corꝑe. ip̄o ih̓u ſciente. tuo Uoluſianꝰ dixit ad iuuenē Indica mihi mulierꝭ nomē. ⁊ ip̄e dixit Ueronica d̓r. ⁊ manet in tyro Precepitqꝫ Uoluſianūt vt mulier ip̄a ad eū ꝑduceret̉. q̄ cū pn̄tata ip̄i fuiſſet. ait ad ea Uoluſianus. Bonitatē ⁊ prudentiā tuā mihi multitudo ni ciat Exaudi igit̉ petitionē meā. ⁊ on̄de mihi ymaginē ih̓u xp̄i veri magniqꝫ dei. qͥ tibi corꝑis tui ſanitatē ꝯtulit Ad hec mū lier reſpondit ſe nō habere ea q̄ dicebant̉ ab ea. tūc Uoluſian quaſi deriſum ſe eſtimās. diligēter cepit inqͥrere Et licet ini

De paſſione et reſurrectione domini. ta ⁊ afflicta mulier q̄ erat deo ſuo deuota. diuulgauit ſecretū ymaginis auctoris ſalutis ſue. qͥ miſit multitudineꝫ militū cū ea ⁊ inuenerūt eā abſconditā in cubiculo vbi manebat ad caput eius. qꝛ ibi ſemꝑ caput ſuū ꝯmendebat. ⁊ ip̄a detulit eam Uoluſiano. At vbi vidit voluſianus ymagineꝫ Ih̓u xp̄i mox ꝯtremuit ⁊ adorauit eā. ⁊ dixit. ve retributionē malā ꝑcipiet qͥ tradidit ad crucifigendū Ih̓m. qui īfirmos curabat ⁊ mor tuos ſuſcitabat. Is deliberatis: ꝯgregans armata agmina nauiū cū exercitu militū cū pylato ⁊ muliere Ueronica q̄ vaſilla d̓r ingreditur nauē Eadēqꝫ mulier cū honore ingreſſa nauē vna cum ymagine iheſu xp̄i. tendit cū eis ad vrbē romā. ⁊ poſt nouem menſes venerūt romā Nūciatus ē itaqꝫ Tyberio aduentus Uoluſiani Procedenſqꝫ Uoluſianus ingreſſus eſt ad Tybe riū ceſarē. curuuſqꝫ adorauit euꝫ ⁊ narrauit oīa que geſta ſtꝭ ⁊ qūo tēpeſtate marꝭ faciente tardauerit Dixit aūt tyberius. et q̄re nō eſt interfectus pylatus. rn̄dit Uoluſianꝰ Pietatē vrāꝫ timui offendere. tn̄ ad veſtigia vr̄a ꝑduxi eū. Tūc tyberiꝰ ira repletus nec faciē ſuā pylato videre ꝑmiſit. ſꝫ ꝓtinus dedit in eū ſnīam dicens Coctū ab igne ⁊ aqua nō ꝯmedat Et dāna tum eū iuſſit in exiliū duci Tuſciā ciuitatē cumerinā. ibiqꝫ in carcerē mitti. dixitqꝫ Uoluſianus tyberio ceſari Quādā innulierem curauit Ih̓s a ꝓfluo ſanguīs qd̓ patiebat̉. xix. annis q̄ ꝓ amore eius ymagine illiꝰ depingere ſibi fecit in ſil̓itudinem ip̄ius. ip̄o ih̓u viuente. ⁊ eā huc ꝑduxi cū muliere ip̄a Nā eadeꝫ mulier. relicta oī ſubſtātia. ſecuta ē ymaginē dei ſui dicēs Nō dimittā vitā meā ⁊ ſpem ſalutꝭ mee. ⁊ fortitudinē aīe mee Hoc audito Tyberius auguſtus iuſſit ſibi mulierem ip̄am vna cū ymagine Ihū pn̄tari. ⁊ cū vidiſſet Tyberiꝰ ceſar yma ginē ⁊ mulierē q̄ ip̄am habebat. dixit ad mulierē Tu meruiſti ſimbriā tāgere ih̓u ⁊ cū hec diceret aſpiciens ymaginē dn̄i ih̓u xp̄i. cecidit in terrā cū tremore ⁊ lachrimis adorās eā. qui ſtatī ſanus factus eſt ab infirmitate ⁊ putredine vulneris. qd̓ patiebat̉ intriſecꝰ At vbi v̓tutē diuinitatꝭ ſenſit. ꝑ ſanitatē cor poris eius in ymagineꝫ viſionis. ſtatī p̄cepit mulieri Ueroni ce pecuniā multā ſꝑ de publico dari. Iubetqꝫ ymagineꝫ auro ꝯcludi ⁊ lapidibꝰ p̄cioſis Et dixit ad Uoluſianū Tyberius

Hiſtoria Nycodemi. Que petitio dn̄i mei. rn̄dit Uoluſianus. Inqͣꝫtū didici nihil aliud niſi vt baptizet̉ vnuſqͥſqꝫ in aqͣ ⁊ credat eū eē filiū dei diitqꝫ Tyberiꝰ ceſar. ve mihi qꝛ nō merui eū videre viuēte Oſt menſes ꝟo.ix. credidit Tyberius ceſar in xp̄o Ih̓u ſanus factus ab oī infirmitate. ꝓceſſitqꝫ in ſenatū cū gl̓a imꝑali. Iubetqꝫ ſenatū. qualiter vno ꝯſenſu Ih̓m tenerent ⁊ ado rarent vt veꝝ deū. eiuſqꝫ ſtatuaꝫ ſuꝑ ymagines oīm imꝑatoꝝ et oīm deoꝝ inſigniter dedicarēt vrbi. qd̓ nō ꝯſentiēte ſenatu vt xp̄s reciꝑet̉ efferueſcens Tyberius ceſar indignatōe nimia qͣꝫ plures nobiliſſimos ex ſenatu diuerſis cruciauit penis. eo ꝙ de xp̄o nō acqͥeſcerent ei. Et qͥ an̄ fuerat moderate ſe agens apud oēs extūc ſeuiſſime craſſatus eſt in nobilitatem romoni ſenatus Qui nō poſt multos dies templū yſidis tyberim de mergens· claudium reliquit Poſt claudium vero ſuſcepit im perium rome Nero ceſar Et poſt aliquot ānos venerūt diſcipuli dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Petrus ⁊ Paulus Antea qͥdā ſamaritanus venerat noīe Symon in arte magica nimis eruditus. In quo ⁊ demonia multa hītabant. qͥ ſe deū xp̄m ⁊ dei filiuꝫ eē dicebat Et ꝙ ipſe apud iudeos paſſus fuiſſet. mortuꝰ ⁊ ſe pultus ⁊ tercia die aſſerebat ſe reſurrexiſſe Sꝫ dū neroni ceſa ri nūciata fuiſſent de ih̓u xp̄o filio dei viui oīa q̄ de eo erāt acta apud iudeā nūciatū ei etiā de pylato. qͥ ſtatim direxit milites ſuos in tymerinā ciuitateꝫ ⁊ pylatū ad ſe accerſiri p̄cepit Et cū ei pn̄tatus fuiſſet. narrauit Neroni oīa q̄ de xp̄o nazareno geſta ſtꝭ. Pn̄tauitqꝫ diſcipulos eiꝰ Petrū ⁊ Paulū Iſti aūt apl̓i refutātes ſymonē eē xp̄m. dixerūt Neroni ceſari Bo ne iꝑator ſi vis ſcire q̄ geſta ſtꝭ in iudea. accipe lrās poncij pylati ad claudiū miſſas. ⁊ tūc oīa ꝯgnoſcere poteris. Nero aūt mittens ad bibliothecā capitolij in quo ſcripta ipſa ꝯtinebat̉ epl̓a. Accepit eaſdē lrās legitqꝫ eas. ⁊ ſeries ita erat Poncius pylatus regi claudio ſuo ſalutē Nuꝑ ⁊c̄. vts Cūqꝫ plecte fuit ſent lr̄e in ꝯſpcū ceſaris. ſtatī Nero ceſar dixit. Dic mihi petre ſi ꝑ ip̄m oīa geſta ſtꝭ: tūc Petrus dixit Bone īꝑator. oīa hec qͣ audiſti ſcā ſtꝭ ꝑ ih̓m xp̄m filiū dei. nā iſte ſymō magus mēdaci orū plenus ē ⁊ dyabolicis artibus circūdatus in tm̄ vt dicat̉ ſe eē deū. cū ſit hō pollutus. ⁊ filiū dei ſe auſus ē dicere. in quo nos oēs ſumus victores ꝑ deū ⁊ hoīem. quē aſſumpſit illa di

De paſſione et reſurrectione domini. uina maieſtas irrep̄henſibilis incōprehēſibilis. q̄ ꝑ hoīeꝫ hōi bus dignata eſt ſubuenire In iſto ꝟo ſymone due ſubſtātie eē ꝯgnoſcūtur nō dei ⁊ hoīs. ſꝫ dyaboli ⁊ hoīs Ip̄e em̄ ſeductor ꝑ hoīem hoībus impedire conatur Is auditis noro iꝑator interrogat pylatū ſi ꝟa ſtꝭ que a Petro audiebat. rn̄dit pylatꝰ ⁊ dixit. ꝟa ſtꝭ oīa q̄ a petro veſtrꝭ auribꝰ īſonuerūt. pꝰ hec aūt ꝓpt̓ circūciſionē quā a iude is in corꝑe ſuo ſuſceꝑat. pylatꝰ iteꝝ in tymerinā ciuitatē in exi liuꝫ a Nerone ceſare directus eſt. ibiqꝫ tranſuerberans ſe gla dio pre anguſtia ſpiritum exalauit Ec oīa ſcripta ſtꝭ qualiter primū damnatꝰ ē pylatus a Tyberio auguſto. qͥ credidit in dn̄o ih̓u xp̄o. ⁊ de hac luce in pace oblatꝰ eſt Nero aūt interfector mr̄is ip̄ius ⁊ paganꝰ a dyabolo ꝑcuſſus ſemetip̄m errās ſolus in ſiluis ligno acuto trā forauit ⁊ mortuꝰ ē. ⁊ a lupis deuoratus. quēadmodū prius ꝑ dyaboli artē ei interp̄tatus fuerat Symō magꝰ Dn̄s aūt ſallutē ꝯtulit credentibꝰ in ſe. qꝛ ip̄m credimꝰ de filiū. qͥ cū pr̄e et ſpūſcō viuit ⁊ regnat deꝰ. ꝑ oīa ſcl̓a ſcl̓oꝝ amē. Deo grās Emporibꝰ Octauiani ceſarꝭ cū ex diuerſis mūdi ꝑtibꝰ illi qͥ p̄erāt ꝓuīcijs ſcriberēt ſenatoribꝰ qͥ rome erāt noui tates q̄ ꝑ mūdi climata occurrebāt. qͥdā noīe Tentulꝰ hn̄s oſ ficiū in ꝑtibꝰ iudee herodis regꝭ ſcripſit ſenatoribꝰ ſic Apparu it tꝑibꝰ iſtꝭ ⁊ adhuc ē hō magne ꝟtutꝭ noīatꝰ xp̄s ih̓s. qͥ d̓r a letibꝰ ꝓphā v̓tutꝭ. quē eiꝰ diſcipl̓i vocāt filiū dei. ſuſcitās mor tuos ⁊ ſanās oēs lāguores Hō qͥdē ſtature ꝓcerꝭ. mediocrꝭ ⁊ ſpectabil̓. vultū hn̄s venerabilē. quē intuentes pn̄t diligere et formidare. capillos hn̄s colorꝭ nucꝭ auellane p̄mature ⁊ planos fere vſqꝫ ad aures. ab auribꝰ ꝟo cyncinos criſpos. aliquā ſuiū ceruliores ⁊ fulgētiores. ab hūerꝭ vētilātes. diſcrimē hn̄s medio capitꝭ iuxta morē nazareoꝝ. frōtē planā ⁊ ſereniſſimā tū facie ſine ruga ⁊ macula aliqͣ. quā rubor mod̓ratꝰ venuſtat nali ⁊ oris nulla ꝓrſus ē rep̄henſio. barbā hn̄s copioſaꝫ. ⁊ īpu bere capill̓ ꝯcolorē non longā ſꝫ medio bifurcatā. aſpectū hn̄s implice ⁊ maturū. oculis glaucꝭ varijs ⁊ claris exn̄tibꝰ. in īcre patiōibꝰ terribil̓. in āmonitōe blādꝰ ⁊ amabil̓. hylarꝭ ſeruata grauitate qͥ nūqͣꝫ viſus ē ridere. flere aūt ſic. in ſtatura aūt corporꝭ ꝓpagatꝰ rectꝰ. manꝰ hn̄s ⁊ brachia viſu delectabilia. ī col loq̇o grauis rarꝰ ⁊ modeſtꝰ. ſpecioſus īter filios hoīm.