Sulichgewe vocauit antiquitas: parentes vero eius ex Alemānis fuerunt: morum nobilitate magis conſpicui. qͣꝫ diuitijs perituris. Qui cū iam eam attigiſſet etatē: qua aptari poſſet litterarum ſtudijs: a patre ducitur ad inſulam quam veteres ſyndlocheſ augiam vocabant: a nomīe cuiuſdam preſpiteri. qui ſindloch appellatus: primo in ea habitacula monachorum conſtruxit. Et ſanctum pyrminiū cum ſocijs ad habitandum illuc induxit: iuſſu Berchtoldi nobiliſſimi alemānorum: temporibus Pipini regis francorum: ſuo ex nomine nomen indidit inſule.

Huc ergo puer p̄fatus a patre ductus: cōmendat̉ viro ꝑ omnia honeſtiſſimo Erlebaldo monacho. Qui etiā p̄dicto puerulo ꝓpagine carnali affinis erat. Is cū infantulū bone indolis cōſpiceret: gratanter nutriendū ſuſcepit. Studioſe docuit: atqꝫ eouſqꝫ inbuendo ꝑduxit. vt ſanctarū ſcripturarū ſcīam ꝓtinꝰ infudiſſet. Nā puer a primeua etate iocos at qꝫ errores(quibus tenerior etas implicari ſolet) vitauit atqꝫ adeo mētē occupauit ſuſcipiēda ea que magiſter docuerat.

te Ludouico ceſare filio karoli in ipſa inſula Abbas nomīe hatto vir valde in doctrina ⁊ in operibus bonis morumqꝫ nobilitate fulgens qui et baſilienſis eccleſie preſul extitit. Quo actualis vite negocia reſpuente atqꝫ ad contemplatiue vite pulchritudinem ſe tranſferente. Prefatus Erlebaldus cum licencia Ludouici ceſaris electus: ab omnibꝰ predicte inſule ⁊ fratribus preficit̉: atqꝫ in abbatis officium ſub ſtituitur. Qui ſtatim hac poteſtate ſuſcepta: iam ſepe dictū virum venerandum Meynradum ſuaſit regule iugum ſu ſcipere: normamqꝫ monaſtice vite ſubire tenendam. Cona iij

ſenſit ergo ſalubri conſilio et profeſſionem fecit: atqꝫ omni intentione ſtuduit promiſſa ſeruare: promptus ſemꝑ ad obe diendum: in ieiunando ſtrictus: in oratione aſſiduꝰ. In mi ſericordie operibus largus: ⁊ maxime in humilitate cunctis ſubſtractus. His dum polleret moribus a prefato abbate deſtinatus ad cellulam quandam ad iam dictum monaſteri um pertinentem: ſitam iuxta lacum Turicinum. Quem interfluit lindemacꝰ fluuius vt ibidem ſchole preeſſet. Et talentum quo ip̄e ditatus erat ad lucra dominica in plurimos diſpergeret.

Aliquantū temꝑis fluxerat eo in his detento. Quadā die ſumpſit ſecū nōnullos ſcholaſticos quos nutrierat. Et predictum lacum tranſnauigans intrauit heremū que ipſiꝰ laci Litori adiacet. Et vſqꝫ ad alpes pēninas tendit: Atqꝫ ad villam chama cauſa piſcationis ⁊ loca heremi intuenda. Perueniunt itaqꝫ ad fluuiū quendā qui in ipſaꝫ decurrit ſolitudinē. Ibiqꝫ vir beatꝰ ad piſcandū occupatis comitibꝰ Ip̄e vero in cōſideratiōe ſolitudinis ſolꝰ ſecū ſpaciabat̉. Ac cenſus em̄ erat nimiū amore ſolitarie. ſedis. Qua cōſideratione dum mentem diu paſceret: redijt ad ſocios. Inuenitqꝫ

eos nō ꝑua p̄da piſciū oneratos. Quos taliter affat̉. Gr̄as largitori: qui nos ſuis miſericorditer ditauit donis. Iā filij ſi placet redeundū ē: ꝓprios inuiſere lares. Regrediunt̉ vil lāqꝫ deueniūt: nō lōge a litore ſitā. Ibi cuiuſdā matrone hoſpiciū intrātes paululū quieuerūt reficiētes ſe cibo et potu. Uir aūt dei p̄dictā matronā cernēs dei timore plenā ⁊ ad obſequēdā hoſpitibꝰ ꝓmptiſſimā: ardorē ſui anī occultū ei ap peruit. His verbis incipiēs. O cara xp̄o femīa ſi velles audi re: ſecretū cordis mei tibi manifeſtarē: ſed an̄qͣꝫ id agā poſco: vt verba mea atqꝫ volūtatē occultes quouſqꝫ cernas: ſi poſſit oꝑe cōpleri: quod credo me deuota mente concepiſſe.

habitatione huiꝰ heremi vltra omēs diuitias delectori cu perēqꝫ iam in ea collocare manſiunculā meā: vt familiarius potuiſſem precibꝰ vacare. Si quempiā reperirem qui neceſ ſaria corꝑis mihi miniſtrare ob dei amorem voluiſſet. Sed quia adhuc ſolacio hoc defraudor poſco ī terim occultari qd̓ cupio. Illa a deo inſpirata(vt credo) reſpōdit. Secretū tuū nulli nolente te reuelabo: noueris autē ſi incepto perſiſtere vis me neceſſaria ꝓpter deū tibi mīſtraturā: ⁊ quātū poſſuꝫ tuo voto ſatiſfacturā. Ille ꝓmiſſis repēdēs gratias repeda uit ad cellam vnde digreſſus eſt. Ibiqꝫ ieiunijs et orationibus continuis a deo popoſcit: vt quicquit de hoc negocio ei

placuiſſet in ſuo animo confirmare dignaretur. Tandem confortatus diuina inſpiratione reliquit cellā ſcholamqꝫ cui p̄erat: et reuiſit hoſpitam ſuam: explorare volens vtrum in ſua ꝓmiſſione perſiſtere vellet: an non. Quā dum in prebendo ſibi promiſſo ſolacio perduraſſe ſenſiſſet: Non longe ab ip̄a villa inqua eadem femina cōmanebat. in heremo ſibi habitaculum conſtruxit. Atqꝫ ibidem ieiunijs et orationibus indefeſſus creatori ſeruiuit: neceſſaria prebē te ei predicta matrona: necnon et alijs religioſis viris.

Ibi dum ꝑ ſeptē annos ſuperni regis miliciam exegiſſet: multitudinē populi ad ſe veniētis ferre nō valens mutauit locū: atqꝫ a p̄dicti laci littore quatuor milibꝰ diſtantē repꝑit inter motes planiciē acceſſu valde difficilē. Ibi adiuuantibus religioſis viris ⁊ maxīe quadā Abbatiſſa hil viga nomine neceſſaria ſui voti cōſtruxit habitacula atqꝫ in eodem loco quod reliquū erat vite ꝑmanſit: ſemetip̄mqꝫ maximis macerās ieiunijs: ⁊ quātū fragilitas humana ꝑmiſit ſine ceſ ſatione orauit. Que ſibi a fidelibus viris vel feminis mitte bantur cuncta ad ſe venientibꝰ in elemoſinam erogando.

Accidit aūt inter hec vt quadā die eo orāte: tāta multitudo demonū circa illū vndiqꝫ diffunderet̉: vt nec ip̄am lucem diei hiſdē tenebrarū mīſtris obtenebrantibꝰ cernere poſſet. Qui cū eū minis terribilibꝰ ⁊ horrore nimio fatigarēt: ī ora tionē ꝓſtratꝰ vt res poſcebat cū omni ſtudio ſe pio dn̄o com mendabat. Qd̓ cum diu ageret̉: cernit ab oriente lucem. Quā lucem ſecutus angelus ad ip̄m vbi in oratiōe iacebat in medio malignoꝝ ſpirituū peruenit. Magna auctoritate agmini nefando precepit vt diſcederent: nihilqꝫ tēptatiōis et terroris ei vltra inferre auderēt. Diſcedentibꝰ itaqꝫ hoſti bus. p̄dictus eum angelus amicabiliter conſolatus abſceſſit ita ab ip̄o die(vt vir venerabilis referebat) nil terroris vltra a malignis ſpiritibꝰ ſuſtinuit. Accidit etiā poſtea: vt quidā frater de p̄fato monaſterio eum viſitationis gratia adierit. Quē benigne ſuſcipiens cū ſocijs qui cū illo vene rātet cun cta q̄ hoſpites decebat: quantū poſſibilitas permiſit exhibu it. Cum vero iā tp̄us veſꝑtinū veniſſet ⁊ ſydera ſplendentia ſuaderent ſomnos refecerunt ſe dulcibus collationū colloquijs. Ac poſt cōpletoriū ierūt dormitū in loco ſeꝑato. Frater qui venerat ſeorſum: etiā eiꝰ comites: necnō ⁊ ip̄e venera bilis vir in priuata manſiuncula: paululū ergo reficiēs corpuſculū ſomno: vir dei ſurgit: atqꝫ aſſuetis incubat ꝑuigil p̄ cibꝰ. Predictꝰ etiā frater licꝫ inſtrato cōquieſceret: pene in ſomne duxit noctem. Dū aūt curioſe hūc atqꝫ illuc verteret oculos: cernit puerum in albis veſtibus ab ip̄o oratorij loco ꝓgredientem mire pulchritudinis: vt ei viſum ē etatis ſeptem annorū: qui ingredit̉ ad virū dei: ⁊ cum eo orāte orabat et diuerſa cū eo loquebat̉. Cuiꝰ collocutiōis licet p̄dictꝰ frater audiſſet vocem: ſenſum tamē eiuſdē vocis nō ꝑcipiebat. Qui etiā puer ip̄o fratri plene vigilāti aſtitit: atqꝫ de qͥbuſdam monuit q̄ omīno frater ip̄e ſibi interdicta eē ne in palā proferret dicebat. Supp̄mo breuitati ſtudens: multaqꝫ de eo miranda plurimoꝝ narratio certa demonſtrat.

Cum igit̉ in ip̄a heremo viceſimū ſextū annū ageret: ſeruiens dn̄o in ieiunijs ⁊ abſtinentia cūctaꝝ mūdialiū reꝝ. Cō tigit eo inſpirante qui ſerpentē intrauit: ⁊ ꝑ os eiꝰ ꝓthopla ſtuꝫ decepit ⁊ de paradiſo eiecit: duos homines cauſa eū occidēdi ad cellā ꝓperare. Qui cum veniſſent ad villā quādā Inturricini laci littore ſitā? rogauerūt ſibi mōſtrari que ꝑs ꝑuia eſſet ad eūdi cellulā eiꝰ. Quod cū eis mōſtratū eſſet: mature per noctē ſurgētes aggreſſi ſunt monſtratū ſibi iter: agitante qui eos impleuerat teterrimo ſpū: diu tamen erro nei a recto tramite ducente ad ipſam cellam Tandem vexati quo volebant ꝑuenerant. Maxima iā ꝑte diei defluxa. Ipſe vero ſolitis orationibus incubans miſſarum deuote

ſolēnia libabat creatori. Priꝰ aūt quā in ip̄am cellā maligni intraſſent: quoꝝ vnus vocabatur Richardus eratqꝫ genere alamānus. Alter vero Petrus qui recianoꝝ natione ꝓcrea tus eſt. Pulli quos vir venerabilis eodē in loco nutrierat: cos in ꝓxima venire conſpiciētes: quaſi a vulpe inſequerēt̉ per hertiū diffugerant: clamore in ſolito ⁊ ſtrepitu inaudito ſiluā reſultāte Echo cōplētes: ita vt etiā ip̄i latrones hac de re multum mirarent̉ ⁊ obſtupeſcerent: atqꝫ ad ꝓdigium hoc pertinere ꝓdrie mentis decernerent iudicio. Attamē accepto non diſtracti aggrediunt̉ capellā: in qua

vir dei: vt p̄dictum eſt orationibꝰ deū ſibi placabat ꝓfuſis. Corpuſqꝫ dominicū vt p̄ſcius futuroꝝ aduiaticū obitus ſui puro corde ac deuota mēte ſuſceꝑat. Iamqꝫ vir dei vt ſenſit adeſſe ꝑemptores ſuos: nō tn̄ ſtatim ſe eis pn̄tauit: ſed modi cū adhuc differēs clauſū hoſtiū ip̄iꝰ capelle nō aꝑuit: vt aliquāti ſper: in or̄one adhuc demorare potuiſſet. Strēnue ergo or̄onē cōpleuit capſaſqꝫ ſingulas reliquiarū manu ſuſci piens ⁊ deoſculans. Cōmendabat agonē ſuaꝫ dn̄o ⁊ ſanctis quoꝝ reliquias complectebatur venerāter. hoc qui aduene rant maligni per foramē quoddā parietis eum agentē inſpi ciebant. Iamqꝫ atletha fortis deo confortante pugnaturus egrediter. pn̄tiamqꝫ ſuam non negat occiſoribus. Ac primū ſalutationis verba ad eos ꝓferens: poſt intulit. Oſocij cur tam ſero veniſtis: Quare non maturaſtis venire ad audien dum paruitatis mee miſſam: vt ꝓ vobis cōmunē dn̄m dep̄carer. Sed vel nunc intrate poſcituri placabilem nobis fore deum et ſanctos eius: ac poſtea reuertimini ad me vt quod donante deo vobis benedictionis prebere valeam impertiarqꝫ eiꝰ amore: ſicqꝫ ꝯplete opꝰ ad quod agendū veniſtis In trantes igitur oratorium non ad id ad qd̓ ſuadebantur intē ti: ſed ad maluꝫ ad quod venerant perpetrandum: cōtinuo regrediuntur ad deum. Quibus vir dei tunicam ⁊ cucullā ſuam dedit: panem inſuper ac potum addidit dicēs. He ce manibus meis percipite. Poſtqͣꝫ vero compleueritis ad qd̓ agendum veniſtis: poteſtis horum q̄ aſſunt per vos tollere quod cupitis. Scio enim ꝙ ad occidendum me intraſtis. Sed vnum a vobis expoſco beneficium: vt dum preſentiſ vite curſum in me terminaueritis: candelas quas inſpicitis: quas etiam ad hoc ipſum formaui: vnam ad caput meum ar dentem ⁊ aliam ad pedes ponite. Et cito poſtea ab hoc loco diſcedite: Ne a ſuperuenientibus qui me viſitare ſolent con ſtringamini: penas luituri ſceleris veſtri. Confeſtim igitur predictus Richardus pollutis manibus beatum virū mediū ꝯp̄hendit: ac tenaciter maceratū corpuſculi ieiunijs bra chijs ſtrīxit: Socioqꝫ minaciter iuſſit: vt ſctm̄ fuſte ꝑcuteret Qui cū diu eū feriēdo circa latꝰ ⁊ ſuras debilitaſſet: ſctō ex

tendēte palmas ad deū: alt̓ ſubintulit dicēs O ſegnis cur eū in caput nō ꝑcutis: vt plagā mortalē accipiat: Quā ſi tu tar das inferre: ego citiſſime illaturus ſum. Confeſtimqꝫ fuſte app̄henſo: ictum librabat in caput vehementiſſime. hoc mō vir plagatus Semiuiuꝰ in terrā corruit. Et illi ꝯtinuo in eū irruētes: guttur eiꝰ ſuffocāt manibꝰ: quouſqꝫ exhalaſſet ſpiritū. Egrediente aūt iā aīa: in ipſo tractu nouiſſime aſpiratiōis: tāte ſuauitatis odor ꝓgrediēs totū cellule locū ac ſiom niū pingmentorum odoramenta: ibi flagrarent r̄pleuit. Po ſtea vero nudauerunt eum veſte qua erat indutus: ⁊ por tantes poſuerunt in lectulum: quo vir dei quieſcere ſolebat

nudo ſuppoſuerūt filtrū. Supponētes etiā ei q̄dā ſtramenta: atqꝫ vt viuēs vir dei rogauerat Candelas ſumpſerunt: vnā ponentes ad caput: cum alia currebant ad ip̄am cappel lā: lumen inde allaturi: quod in eodē oratorio iugiter ardebat. Repedantes vero ad corpuſculū defuncti inuenerūt cla re ardentem quā poſuerant candelam extinctam. Tantus aūt eos ꝯtinuo inuaſit timor: vt nihil cōtingere de rebꝰ ad altaris officia ꝑtinētibꝰ auderent. Ueſtes ac ſtra mēta quedam lectuli eius ſumētes: feſtine repedabāt vnde digreſſi ſunt: Eis aūt inde fugientibꝰ corui qui more ſolito ad famulū dei viuentē venire conſueuerant: ac prebendam

de manibus eius ſuſciꝑe: quaſi vindicare cupientes extin ctū ſequebāt̉ latrones: vocibuſqꝫ grandiſonis replebāt ſiuas: ⁊ quā ꝓxime poterāt: capitibꝰ eoꝝ aduolātes: ꝓdebāt perpetratum nephas. Non multū poſt ip̄i maligni conp̄henſi ſunt ⁊ quod occul te ꝑpetrauerāt: patefactū ē ſcelꝰ: nolente deo differri pctī pe nam quā meruerant in occiſione ſerui dei. Etem̄ iudicibꝰ ⁊ populo xp̄iano: ſub comite Adelbertho eos ad hoc decernē tibus viui incenſi ſunt. Candela autē quā ad caput viri dei poſuerant: ⁊ que celitus accenſa eſt ardebat vſqꝫ ad ſtramēta que ſuper poſita fuerant defūcto corpuſculo. Quoꝝ etiā

ꝑtem ipſe ignis inuaſit ⁊ peruenit vſqꝫ ad membra defuncti Que dum attigiſſet ſicut diuinitus accēſus: ita dei nutu extinctus eſt. Illico autē diffamat̉ de morte eius. Qua cōperta venerabilis Abbas valtherꝰ ⁊ fratres ibi degētes corpꝰ viri dei ex ipſa heremo auferētes atqꝫ ad monaſteriū Augiam deferentes: ibi digno ſepelier ūt honore. Paſſus autem ē ſanctꝰ martyr duodecimo kalendas februarij. Anno ab incarnatio ne domini octingenteſimo ſexageſimotertio regnante ludoco rege in orientalibus francie. Anno viceſimo octauo regni eius. b iiij

Copia dedicationis angelice ac indulgentiarū inſignis heremitarū loci. Eo Ep̄s ſeruus ſeruoꝝ dei. Conuenit apl̓ico mo deramini: pijs locis religiōe pollentibꝰ beniuola cōpaſſiōe ſuccurrere: ⁊ poſcentiū ſiue nos cōſulētiū anīs alacri deuotione imꝑtiri aſſenſum ⁊ cōſili um: ex hoc em̄ lucri potiſſimū p̄miū a cōditore oīm dn̄o pro meremur: dū venerabilia loca ad meliora fuerint ſine dubio ꝑducta. Igit̉ oībꝰ ſctē dei eccl̓ie fidelibꝰ pn̄tibꝰ ⁊ futuris no tū eſſe volumꝰ. Quia venerabilis frater ⁊ coep̄s nr̄ Cōſtan

Confirmatio indulgentiarū Pij pape ſecundi. Ius Ep̄s ſeruꝰ ſeruoꝝ dei. Dilectis filijs Abbati et cōuētui monaſterij btē marie loci heremitaꝝ or dinis ſancti bn̄dicti Conſtantien̄. dyoc̄. Salutē et apl̓icā bn̄dictionē. Iniunctū nobis deſuꝑ apl̓atus officium excitat ⁊ inducit: vt petitiones vr̄as illas p̄ẜtim qͦ xp̄i fideliū anīaꝝ ſalutē reſpiciūt: ad exauditionis gr̄am fauorabiliter admittamus. Dudum ſiquidem felicis recordationis Nicolao papa. v. predeceſſore noſtro pro parte dilecti filij nobilis viri Alberti ducis Auſtrie expoſito ꝙ olim per pie memorie Eugenium papam. iiij. etiam predeceſſo

rē nr̄m accepto ꝙ ad cappellā beate marie ꝟginis loci heremitaꝝ Cōſtan̄. dyo. et eccl̓iaꝫ monaſterij vr̄is ordinis ſancti bn̄dicti dicti loci ꝓpter diuerſa q̄ ibi altiſſimꝰ vt pie credit̉ ip̄iꝰ ꝟginis meritis oꝑari dignatꝰ ē miracula: ac ꝓ ꝯſequendis indulgētijs ⁊ remiſſionibꝰ pctōꝝ ꝑ felicis recordatiōis Leonē papā. viij. etiā p̄deceſſorē nr̄m dudū ex certis tūc ex p̄ſſis cauſis inibi ꝯceſſis: xp̄ifideliū etiā vtriuſqꝫ ſexus inibi ꝯflueret multitudo. Qd̓qꝫ p̄fatꝰ Eugeniꝰ predeceſſor dicti monaſterij tunc abbati vt ip̄e ⁊ ſucceſſores ſui abbates dicti monaſterij: necnō ydonei ꝑ eum ⁊ eoſdē ſucceſſores ad hoc ꝓ tꝑe deputādi ſacerdotes ſeculares vel regulares: extunc ad decēniū fideliū eorūdē ad ip̄as cappellā ⁊ eccl̓iaꝫ ꝯfluentiū ꝯfeſſiones audire: eoſqꝫ ab oībꝰ ſuis pctīs: niſi talia forēt ꝓpter q̄ apl̓ica ſedes merito ꝯſulēda exiſteret abſoluere nec nō euchariſtie ⁊ alia ſacr̄a eis miniſtrare alicuiꝰ licentia ſuꝑ hoc mīme reqͥſita valerēt ꝯceſſerat: ꝑ ſuas lr̄as dictus Ricopus p̄deceſſor tūc abbati ⁊ cōuentui dicti monaſterij et ſucceſſoribꝰ eoꝝ ac ſacerdotibꝰ ab eis deputādis vſqꝫ ad quindecim ānos extūc ꝓxime futuros ſil̓e indultū per alias ſuas lr̄aꝫ ꝯceſſit ꝓut ī ſingulis lr̄is p̄dictis pleniꝰ ꝯtinet̉. Quare ꝓ ꝑte vr̄a nobis fuit hūiliter ſuplicatū: vt indultū ſil̓e ꝑpetuo duratuꝝ vobis ꝯcedere ⁊ alias anīaꝝ ſaluti ꝓuidere de benignitate apl̓ica dignaremur. Nos igit̉ cupiētes ꝙ ipſoꝝ ad cappellā ⁊ eccl̓iaꝫ hmōi ꝯfluentiū deuotio magis augeatur: ⁊ aīaꝝ earūdē ſaluti fructuoſiꝰ ꝯſulat̉: ꝑ dictū leonē ⁊ qͦſcūqꝫ alios romanos pōtifices p̄deceſſores nr̄os Cappellā et eccl̓iaꝫ p̄dictas viſitātibꝰ ꝯceſſas indulgētias et remiſſiones auctoritate apl̓ica ex certa ſcīa ꝯfirmātes ⁊ approbātes vr̄is in hac ꝑte ſupplicationibꝰ inclinati: vobis ⁊ ſucceſſoribꝰ ve ſtris ⁊ ſacerdotibꝰ a vobis deputādis vt fideliū p̄dictoꝝ ad eccl̓iaꝫ ⁊ cappellā p̄dictas ꝓ tꝑe ꝯfluentiū ꝯfeſſionē audire. Eoſqꝫ ab oībꝰ pctīs crimībꝰ ⁊ exceſſibꝰ q̄ ꝯfitebunt̉: p̄terqͣꝫ in p̄dicte ſedi reſeruatis caſibꝰ abſoluere: necnō eis pnīaꝫ ſa lutarē īiungere: ac euchariſtie ⁊ alia ſacr̄a eccl̓iaſtica mīſtrare. Et ſi ī eiſdē nō reẜuatis caſibꝰ pnīa publica foret iniungēda: illā in aliā pnīam ſalutarē cōmutare: alicuius licentia ſuꝑ hoc mīme reqͥſita: libere ⁊ licite valeatis ⁊ ip̄i ſacerdoteſ valeāt. Iure tn̄ ꝑrochialiū eccl̓iaꝝ ī oībꝰ ſꝑ ſaluo: auctorita

te apl̓ica p̄dicta de vberioris dono gr̄e indulgemꝰ pn̄tibus ꝑꝑ etuis futuris tꝑibꝰ duraturis. Nulli ergo oīno hoīm lice at hāc paginā nr̄e ꝯfirmatiōis: approbatiōis ⁊ ꝯceſſiōis infringere vel ei auſu temerario ꝯtraire. Si qͥs aūt hoc attēptare p̄ſūpſerit: īdignationē oīpotētis dei ⁊ btōꝝ petri ⁊ pauli apl̓oꝝ eiꝰ ſe nouerit incurſuꝝ. Datū Rome apud ſanctum Petrū Anno incarnatiōis dn̄ice milleſimo quadrīgēteſimo ſexageſimotertio kalē. februarij Pontificatꝰ nr̄i anno ſexto. De dedicatione angelica Ius Ep̄s ſeruus ſeruoꝝ dei. Dilecto filio Geraldo Abbati monaſterij btē marie virginis loci heremitaꝝ ordinis ſancti bn̄dicti Conſtantien̄. dyo.

ſalutē ⁊ apl̓icā bn̄dictionē Suꝑ gregē dn̄icū nr̄e diuinitꝰ vi gilātie creditū ꝓut nobis deſuꝑ ꝯcedit̉ intēti exercētes ſpeculatoris officiū ad ea ꝑ q̄ aīaꝝ ſaluti ꝯſulit: vt ille dn̄o lucri fiant nr̄i mīſterij ꝑtes ſolertius imꝑtimur. Dudū ſiqͥdē felicis recordationis Nicolao pape. v. p̄deceſſore nr̄o ꝓ ꝑte qͦndā Alberti ducis Auſtrie expoſito: ꝙ olim ꝑ pie meōrie Eu geniū papā. iiij. etiā p̄deceſſorē nr̄m accepto ꝙ ad capellam btē marie loci heremitaꝝ Conſtantien̄. dyo. ⁊ eccl̓iam mona ſterij tui ordinis ſancti Benedicti eiuſdē loci: ꝓpter diuerſa q̄ ibidē altiſſimꝰ: vt pie credit̉: ip̄iꝰ btē marie meritis oꝑari dignatꝰ ē miracula ac ꝓ ꝯſequendis indulgētijs ⁊ remiſſionibꝰ pctōꝝ: ꝑ felicis recordatiōis Leonē papā. viij. etiā pre deceſſorē nr̄m: dudū ex certis tūc exp̄ſſis cauſis inibi conceſ ſis: xp̄fideliū etiā vtriuſqꝫ ſexus ꝯflueret multitudo. Quod qꝫ idem p̄deceſſor Eugeniꝰ dicti monaſterij tūc abbati: vt ip ſe et ſucceſſoces ſui abbates eiuſdē monaſterij: ac ydonei per eū ⁊ eoſdē ſucceſſores ſuos: ad hoc ꝓ tꝑe deputādi ſacerdo tes ſeculares vel regulares extūc ad decēniū fideliū eorūdē ad ip̄as capellā ⁊ eccl̓iaꝫ ꝯfluentiū ꝯfeſſiones audire. Eoſqꝫ ab oībꝰ ſuis pctīs niſi talia forēt ꝓpter q̄ apl̓ica ſedes merito ꝯſulēda exiſteret abſoluere valerēt ꝑ quaſdā ſuas lr̄as cō ceſſerat: dictus Nicolaꝰ p̄deceſſor tūc abbati ⁊ dilectis filijs cōuentui eiuſdē monaſterij ⁊ eoꝝ ſucceſſoribꝰ ac ſacerdotibus ab eis deputādis vſqꝫ.xv. ānos extunc ꝓxime futuros: ſil̓e indultū ꝑ alias ſuas lr̄as ꝯceſſit. Noſqꝫ poſtmodū per di ctū Leouē ⁊ quoſcūqꝫ alios romanos pōtifices p̄deceſſores nr̄os Capellā ⁊ eccl̓iaꝫ p̄dictas viſitātibꝰ ꝯceſſas īdulgētias et remiſſiōes auctoritate apl̓ica ex certa ſcīa: ꝯfirmātes ⁊ ap probantes ꝑ alias nr̄as lr̄as: ſil̓e indultū ꝑpetuo duraturuꝫ eiſdē Abbati et ꝯuentui: ac ſucceſſoribꝰ duximꝰ ꝯcedendū: ꝓut in ſingulis lr̄is p̄dictis pleniꝰ ꝯtinet̉. Nos cupiētes vt deuotio fideliū eorūdē ⁊ p̄ſertim ꝑegrinoꝝ ad capellam ⁊ ec cleſiā hmōi ꝯfluentiū feruētiꝰ īualeſcat: ⁊ aīaꝝ ſalꝰ ꝑ amplius ꝓpaget̉: tuis in hac ꝑte ſupplicationibus inclinati: vt tu qui vt aſſeris de comitū ⁊ baronū genere ꝓcreatꝰ exiſtis: et ſucceſſores tui abbates eiuſdē monaſterij necnō ydonei per vos deputandi ſacerdotes ꝓ tꝑe quorūcūqꝫ ꝑegrinoꝝ ad ca pellā ſeu eccl̓iaꝫ hmōi in exaltatiōe ſctē crucis: ⁊ quatuorde

cim ſequentibꝰ diebꝰ: quibꝰ dedicatio dicte capelle angelica nūcupata: de ſeptēnio in ſeptēniū: dūtaxat celebrari ꝯſueuit ꝯfidentiū: cōfeſſiones audire: eiſqꝫ ab oībus ſuis pctīs etiaꝫ in ſingulis dicte ſedi reſeruatis caſibꝰ: p̄terqͣꝫ offēſe eccl̓iaſti celibertatis: violatiōis īterdicti a ſede p̄dicta impoſiti: criminū hereſis: cuiuſuis offēſe inobediētie ſeu rebellionis in romanū pōtificē ſeu ſedē apl̓icā: p̄ſbytericidij: offenſe ꝑſonal̓ in ep̄m vel aliū p̄latū: īuadentiū dep̄dantiū aut alias deuaſtantiū terras eccl̓ie romane īmediate ſubiectas: ꝓpter cenſuras latas ī die cene dn̄i: ac etiā īuadentiū romipetas ſeu qͦſcūqꝫ alios ad romanā curiā veniētes: abſolutiōis bn̄ficiū im pēdere: ⁊ pnīaꝫ ſalutarē iniūgere: alicuiꝰ licētia ſuꝑ hoc minime reqͥſita: libere ⁊ licite valeatis tibi ⁊ illis aucͣte apl̓ica p̄dicta tenore pn̄tium de vberioris dono gr̄e indulgemꝰ: p̄ſentibꝰ ꝑpetuis futuris tꝑibꝰ duraturis. Nulli ergo omīno hoīm liceat hāc paginā nr̄e ꝯceſſionis infringere: vel ei auſu temerario cōtraire. Si qͥs aūt hoc attēptare p̄ſūpſerit indignationē oīpotētis dei ⁊ btōꝝ Petri ⁊ Pauli apl̓oꝝ eius: ſe nouerit incurſuꝝ. Datū Petreoli Senen̄. dyo. Anno incarnatiōis dn̄ice. M. cccc. lxiiij. Quarto ydus Aprilis Ponti ficatꝰ noſtri Anno ſexto. Suffragia de btō Meynrado martyre ⁊ heremita. Loria dignꝰ es ⁊ honore ſacer chriſti martyr Men rade: cui ꝯceſſum ē intēptatiōe angelica ꝑfrui cōſolatione. ꝟꝰ. Iuſtus vt palma. ⁊cͣ. Alia An̄t. Beatiſſimi viri ꝑcuſſores vnā ad caput eiꝰ candelā ponē tes cū altera ad lumē altaris cucurrerūt ⁊ repedātes eā quā poſuerunt celitus accenſam inuenerunt all̓a. Oratio. Omp̄s ſempiterne deus qui in meritis Sancti Meynradi martyris tui ſemꝑ es mirabilis. Queſumꝰ clementiā tuam vt ſicut ei: ꝑeminentē paſſionis gloriā ꝯtuliſti: ſic ad ꝯſequē dā miſericordiā tuā eiꝰ nos facias p̄cibꝰ adiuuari. ꝑ dn̄m.

Ad lectorem. S. Brant. Fac deus ob meritū Meynradi martyris: atqꝫ Syluicole: regni premia adire tui. Illius in laudem preconia digna relatu Litterulis preſſit iam baſilea nouis. Hunc ſibi ſuſcepit Furter Michahelqꝫ laborē Me duce: ꝓ nobis vir venerande roga. xij. kal̓. octoris anno ⁊cͣ. xcvj.