Bartolus ſuper ſecunda Digeſti noui.

vV De verbo. obliga. 1 H ¶ Rubrica de uerborum obligationibus. ſurdus ⁊ mutus talis qui intelligat uidēdo mot ¶ Equipet DE pupillo. AD ieſu tum labioruꝫ: vt eſt do. Lellus de gabrielis de ¶ Dictuꝫª eſt. sͣ. de obligationibus in genere. DE ꝙ pau. chriſti p̄ſidio eugubio qui propter ſui magnā ꝑſpicaciā: licet d̓ ca. h̓ dicit ſēꝑ īuocato. ſequitur uidere de obligationibꝰ in ſpecie. Iō non audiat oīo tamē ad motu labiorum hoīes ꝙ miratur d̓ .d. Alex. tan ponit rubricam de uerborum obligationibus. h̓ dicto bar. quatucunqꝫ ſecrete loquētes ītelligit quatenus git hic in ru ⁊ ꝙ reprehē brica. An ru eius uiſus protēditur ⁊ quoſdā alios vidi. vtrū ditur per an brice poſſint Ex. l. ſequenti. potuerunt ſtipulari. Et videtur ꝙ ſic: quia īter ge. ⁊ bald. allegari ad ligunt efficacia ſermonis. Crederē cōtrariū: ꝗa quos ipſe ſe deciſionem ¶ Caſus aliquos in quibus ſtipulatio fingitur quitur: quia cārum: ⁊ an l. requirit ꝙ intelligāt per ſenſum auditus ⁊ ꝑ uide: ibi. Oppo. Et an īterrogatio oīo precede cum intelli cuꝫ rubrum ſonū vocis: vt. l. i. in f. s. ti. i. nō permotū labio git equipe re debeat ⁊ ſeꝗ reſpōſio: ibi. Quero. Et an mueſt generali rum ſeu alio nutu. que enī eſt dr̄ia inter motu la rat̉ maiori us nigro re tus ⁊ ſurdus qui intelligit ad motū labiorū poſ biorum ⁊ digitorū vel humerū quibus ſit motꝰ : ut ip̄e bar. ſtringatur ꝑ ſit ſtipulari ibi. Quero ꝗd. Et an ſi aliqui ſint in uoluit in. l. nigruꝫ. q̄ et certe nulla. ſimile in illis in quibꝰ reꝗritur viſus in una camera alij ī alia ita ꝙ ſe exaudire poſſūt mutū. sͣ. de pꝰ ip̄ꝫ poſui ī nō ſufficit ſi alio modo ꝑcipiat̉ per intellectum: acqui. here. l. i..sͣ. ſi cer. an poſſint ſtipulari: ibi Pōe. Qualiter autē mu vt. l. i. in prin. s. de his que in teſt. delē. ſed ſi v̓o ⁊ in. l. fi. de pe. ⁊ ibi poſi tus iubeat ⁊ ſurdꝰ: ibi. Quero. Et an ſurdus tā cem perciperet quis auribus ſnīam perciperet bo. po. īfan. tis. adde ēt tū poſſit ſtipulari ibi. Sꝫ ꝗd. Et quid ſit ſtipula fu. ⁊ īquātū abb. conſi. nutu ſufficeret: vt videbitis in.§. ſi quis ita. jͣ. e. alex. refert tio ⁊ quare dicat̉ ſtipulatio uide in fi. xvi. incipien .l. ⁊ s. ti. i. l. i. in fi. facit. jͣ. e. l.§. vl. ¶ Pōe ꝙ aliro. inferre te in preſen qui non ſunt preſentes nec ſtant ſimul: ſꝫ vnus ex no. ꝙ ꝗ n̄ ti cā ſcd̓o li. Tipulatio non eſt preſens in vna parte ciuitatis ſeu camera aliꝰ in alia: an inquantū ēt non dicitur Lex noſtra diuidi tāgit de do poſſint ſtipulari: videt̉ ꝙ nō: quia abſentes: ſed loqui ad ſta Poteſt. tur in ſeptē partes na. ꝯſtan. ad certe ex quo poſſūt ſe exaudire clamādo poſſūt tutū punien de ꝙ Abb. ẜm Iaco. de are. primo dubita dici preſentes: ⁊ abſentes hic accipiuntur ꝗ nō tē loquētem conſi. lxxxiiii tur utruꝫ ſtipulatio reddatur in cū bannito poſſunt exaudiri ſe. vt no. ii.§. itē uerboruꝫ: ali. li. dicit ꝙ ut non habe utilis ratione ꝑſonarū. Secundo utrū reddat̉ ī nō eſſet pro ter dicit̉ abſens: vt. l. preſens. sͣ. de ꝓcu. ¶ Op. at locuꝫ ī lo utilis ratione interualli temporis. Tertio utruꝫ cul ab hereſi de. l. i.§. pe. sͣ. ti. i. Sol. hec exceptio in īfante lo. quēte ꝑ epi reuocare id reddatur inutilis rōne defectus uerborum ſeu ſtolā. qd̓ dic̄ quitur. vel dic ſi quis vult ſibi aliquid ſtipulari ī dubiū. dū forme. Quarto utrū reddatur inutilis rōne dinon differre ⁊ tunc caderet in infantē. ¶ Op. pupillus non ēt tangit de ab illa. q. an uerſitatis in qualitate interrogationiſ ⁊ rn̄ſiōis. alijs donati poteſt iubere: vt. l. i.§. ſi pupillus. sͣ. qd̓ iuſſu. dic ſtatutū puni Quinto an reddat̉ inutilis rōne diuerſitatis in onibus im auctoritate tutoris: vel hic excipias infantem. ⁊ ens delinq̄n peratorum. quantitate. Sexto an reddat̉ inutilis ꝓpter adtē cōpreh̓ē hoc mihi plus placet. ¶ Quero qualiter iutus adde bald. datꝰ mandā iunctā rem in ſermone. Septimo an reddat̉ in iubeat. dic ſcriptura: vt. l. diſcretus. C. qui teſt. fa ꝯſi. cclxxvii. tem ultra re utilis propter diuerſitatē loquele: ⁊ ꝓſequor ꝑ libro. iii. Ol cere poſ. ⁊ nutu: vt. sͣ. de le. iii. l. nutu: ⁊ abſens ꝑ miſſ. ſuas. dra. cōſi. cc. partes. ¶ Stipulatio nō poteſt cōcipi niſi utro epiſtolā: ſed ſurdus pōt precipere verbo. Seq adde qd̓ cō xxxi. ī fi. De qꝫ loquēte ⁊ ſermonis efficaciā intelligēte. h. d. ſuluit bal. cō videtur ꝙ nō poſſit ſtipulari: quia iſti equiparā poteſtate pa ſilio. lii. li. iii. Hoc principiuꝫ diuidit̉ in tres partes. prīo po pe in bonis tur furioſis ⁊ pupillis: vt. l. fulcinius.§. adeo in ſuper ſtatu. nit dictum. ſecundo illationē. tertio conſilium. eccleſie. bal. fine. sͣ. ex qui. ca. in poſ. ea. ⁊ inſtitu. de cura.§. mediolāi. ꝗ cōſi. cclxxiiii ſecunda ibi ⁊ ideo. tertia ibi ſi quis igitur. In bus cauetur i. So. quādoqꝫ eſt talis mutus qui oīo nō intel tertio uolū. ꝙ nullꝰ cor tex. ibi loquēte ſubaudi ⁊ ſermonis efficaciā in ligit: ⁊ iſte equiparatur infanti quia iſte non. iij. ⁊ conſi. cxc. poraliter pu telligēte. ¶ Opp. habet̉ hic ꝙ ſtipulatio non po ſcd̓o li. ⁊ cō telligit. Quādoqꝫ aliquid intelligit ⁊ perfecte niatur niſi. l ſi. ccccxxxiiii teſt cōcipi ⁊cͣ. contra. sͣ. de adop. l. nō aliter. Ialicet nō audiat neqꝫ loqui poſſit. ⁊ iſte equipara munic ꝓpali. i. uolū. ⁊ de cobus de are. ſoluit ꝙ ibi in ſtipulatiōe ficta. hic caueat̉ altero turᶜ pupillo: vt. l. ſeruo inuito.§. pe. sͣ. ad treb. dona. regis cauet̉ ꝙ ho in uera. uos habetis alios caſus in quibus fin qui tex. eſt valde no. ad hoc. ⁊. d.§. adeo. vnde ī ꝑ pau. de ca. micida capi conſi. lxxiiii. git̉ ſtipulatio: ut in. l. i. C. de rei uxo. actio. Iteꝫ pupillo requiritur tutoris auctoritas ⁊ idem in te puniatur Oldra. cōſi. ex curſu longi tēporis: vt. l. cuꝫ de in rē uerſo. sͣ. ita ꝙ ſtatim muto. ¶ Sed quid de ſurdo tm̄: videtur idē: vt cxcv. ⁊ inmoriatur ꝙ de uſu. Item patientia ſimplex in iudicio ſine d.§. i. inſti. de cura. qd̓ eſt verū ſi oīo nō audiat. quantū tan mādans ho expreſſione uocis hꝫ uim ſtipulationis: vt. sͣ. de git an ſi mu alias ſecus: vt sͣ. ti. i. l. i. in fi. ⁊ de. leg. tut. l. pe. ⁊ micidiū nō lier iuret ſu fideiu. tu. l.ᵇ cū oſtendimꝰ. in fi. ⁊. jͣ. qui. appel. l. fin. Sed ſi eſſet talis. ſurdus cuius infirmitas debet capi per contra non li. l. i. in quadā addi. Dy. ſuper glo. Iteꝫ in te puniri. nō eſſet ei nociua quī poſſit gerere negocia ſua ctu ſit de be l. ſi finita.§. eleganter. sͣ. de dam. īfec. ubi ex cōvt in eo qui ꝑ motu labioruꝫ comprehendit. tūc neficiis cer tumacia fingitur ſtipulatio. ¶ Quero utrum de tioranda. ⁊ puto ꝙ non eget curatore: vt. l. queſitū. in fi. sͣ. quid etiā de beat precedere interrogatio ⁊ ſequi reſponſio: ⁊ de re iudi. ¶ Qualiter aūt probetur mutꝰ ⁊ ſui minore. ad an ſit de ſubſtantia ita ꝙ peruerſio ordinis vitidus dictum eſt in. l. i. in fi. sͣ. ti. i. ⁊ ſic poterit face de bal. cōſi. et ⁊ uidetur ꝙ de ſubſtantia ſit ꝙ verum eſt: vt iiii. ⁊. xlvii. ⁊ re ceteros contractus preter ſtipulationē: ⁊ circonſi. cxxxiii l. i. C. d̓uſu. ⁊. l. obligamur.§. verbis. sͣ. ti. i. ⁊ no. ca hoc vide que dicā in.§. ſi quis ita. jͣ. eadem l. li. iii. ⁊ conſi inſti. eo. ti. in prin. cōtra hoc videtur facere tex. ¶ Quero ꝗd eſt ſtipulatio. Reſpondeo quedā lio. cccxc. li. jͣ. e. l.§. cū adijcit: ſed ibi dicā. ¶ Oppo. dicitur verborū obligatio. illud nil eſt dicere ſtipulatio bro. ii. ⁊ con hic neqꝫ mutus ⁊cͣ. videtur ꝙ īfans poſſit ſtipu ſi. xl. v. li. eſt contractus: ⁊ aliud eſt contractus: ⁊ alid̓ obbCl. cuꝫ oſtē lari: ut. l. ſeruū. jͣ. rē pu. ſal. fo. Due ſunt opi. vna ligatio: vt. l. i. sͣ. de pac. Breuiter ſtipulatio eſt dimꝰ. AD Mar. quā tenet Pe. ſed Dy. tenet contrariaꝫ vt dicit tex. in. l. v.§. ſtipulatio. jͣ. eo. ¶ Ulterius DE ẜꝫ bal. opi. ibi poſitā in glo. ꝙ ibi ſit ſpāle in illa ſtipula quero quare dicitur ſtipulatio. ⁊ dicitur ab inter ibi ut refert ⁊ ſeꝗt̉ Alex. tione. ⁊ hoc tenet gl. sͣ. ti. i. l. i. in fi. ¶ Op. de. l. rogāte ꝗa nobilior ꝑs ſui: vt ꝓbat̉ inſti. qui. mo. h̓ ꝙ ibi ꝯcur ea que. sͣ. de dona. inter vi. ⁊ uxo. ⁊. l. i. C. e. Sol. tol. obli.§. non idem. licet econtra quādoqꝫ rerebāt tria.ſ. non cōtrahit̉ ꝑ epiſtolā: ſed prius cōtracta per periatur: vt. l. ſi non ſortē.§. i. sͣ. de condi. inde. calor iudicii epiſtolā ꝓbatur: ut in. l. publia. in fi. ff. depoſiti. fauor. pupil vnde dicitur ſtipulatio. dic vt in glo. li ⁊ ſcriptura ¶ Op. de. l. iiij. ⁊. v. sͣ. de ſpō. gl. nō ſoluit hic: ſꝫ Ex.§. ſequenti. ideo fingit̉ ſoluit in.§. itē uerborū. inſti. de inuti. ſtipula. ⁊ An actus extraneus in medio ueniens vitiet ſti ſtipulatio. ꝙ Dy. hic ꝙ ſponſalia poſſunt cōtrahi per ſtipulapulationē: ⁊ ꝙ dicatur magnum interuallum. nō eſſet alte ro p̄dictoꝝ tionē: ⁊ tūc inter abſentes nō cōtrahunt̉. Quan Omiſſio reſpōſiōis ceſſante. Qui preſens. tiat ſtipulationem doqꝫ contrahunt̉ ſine ſtipulatione: ⁊ tunc etiaꝫ inter abſentes cōtrahūtur. ¶ Quero quid ſi eſt non modicum interuallum. h. d. Op. de ſe ipſo AAAA. ij

De uerbo. obliga. a ¶ Uidetur ad ſeipſum. Reſponde in prīa ꝑte receſſit ⁊ nūdimittere. fuerunt uerba diſpoſitiua adhibitis teſtibꝰ ad inquātū alex quā fuit ſibi reſpōſum. in ſcd̓a parte ſtatim redi ADDE ⁊ ī hoc ⁊ alio interrogāte. pro quo facit. sͣ. de. lean. tangit tellige ẜm it ⁊ fuit ſibi reſponſuꝫ. ¶ Op. de. l. cōtinuus. in ꝙ ſufficiat ga. iii. l. pāphilo.§. ꝓpoſitū. ¶ Iteꝫ facit ad. q. pau. de caſt. prin. jͣ. eo. So. ut in glo. que incipit incōtinenti expͥmere uer concurrēticōmiſſum fuit tribus ꝙ cōſulerent. an ticius ſit bum condē ſine magno. Tenet ergo glo. iſta ꝙ longū īter bus duobuſ cōdēnādus. vnus dixit cōdēnādū eſſe. alius di mno per eo uallū uitiat ſtipulationē. Sed iſta glo. male dide quibus ī xit abſoluēdū. tertius dixit nō uideo cur nō ſit polens. ad.d.§. ꝓpoſicit per. l. duos. in fi. jͣ. de duo. reb. ⁊. l. ſi ex duode ang. cōſi cōdēnādus. certe iſte tertius uidet̉ cōſulere ꝙ tum.ſ. ꝙ inbus. eo. ti. ⁊ credo ꝙ ſit longū interuallū vnius lio. cclxxv. terrogatō p̄ ſit cōdēnādus per iſtū tex. ⁊ per hoc facit. l. uxo ubi dicit ſuf diei: ut. d. l. ſi ex duobus. ⁊. l. cōtinuꝰ. in prin. jͣ. ceſſit ⁊ ꝙ te rē.§. cōcubine. sͣ. dele. iii. ꝑ reſponſionē ſceuole ficere ſi iuſtes fuerint ē. ¶ Ulterius dicit̉ ꝙ ſi interuenit actus extradex dicat di ¶ Op. de. l. ſi unus.§. acceptillatio. sͣ. de pac. ad id conuo neus ꝙ actus in medio ueniens vitiat ſtipulatō co ticiuꝫ de Glo. ſoluit hic ⁊ bene ī ſe. ſed tamē diuinare ē. cati. Adde bere. ⁊ ſi ex nē. Contra. C. de teſta. l. ambiguitatē. ⁊. l. cū an ⁊ tertium li ſed glo. aliter ⁊ melius ſoluit in. l. i.§. eum qui. tribus iudi tiquitas. So. ibi neceſſarius nature actus fuit ꝙ cet. do. alex. sͣ. de conſti. pec. quia aut tractamus de obligacibus unus non dicat. ſꝫ non nocet. hic de alio actu. Diſtingue ergo. aut condemnat tione diſſoluēda. ⁊ tunc ſi non ualet ⁊cͣ. ut ibi ⁊ pau. ꝙ ad in inter interrogationē ⁊ reſponſionē habet̉ max. alter in. l. de hoc ſi nō ualet qd̓ ago ut ago. dic ut dy. pōit terrogatioalter in. xxv gnū īteruallū ⁊ uitiatur: ut. l. ſi ex duobꝰ in pͥnneꝫ faciēdā hic ⁊ parū addit ad glo. d. Cy. ponit in. l. codi ꝙ ualeat ſen ⁊. l. duos. jͣ. ti. i. aut nō interuenit lōgū īteruallū aliquis n̄ ſit cillū. C. de teſta. licet non perfecte pōat. ¶ Cū tentia cōdē ſubmiſſus ⁊ ⁊ tūc aut nullus actꝰ interī ē factus ⁊ non uitiat mnantis in ergo queritur utrū qd̓ ago ſi nō ualet vt ago ua informatus ut. l. cōtinuus. in prin. jͣ. e. ⁊ hoc.§. Aut aliquis xxv. uoluit let vt ualere pōt. Dic aut conſtat diſponētem ut ſic interpau. de ca. actus interim eſt factus. ⁊ tunc aut ex neceſſitaroget alleg. ualere uoluiſſe ut pōt ⁊ ualet: ut. sͣ. de codi. cōſi. xxiiii. te nature ⁊ nō uitiat: ut. l. cū antiꝗtas. C. de teſ. Io. an. in ad c ¶ Uerbis l. i. ⁊. C. de codi. l. fi. ⁊ hic in glo. Aut non apdi. ad ſpec. ī Aut erat actus nō de neceſſitate nature: ⁊ tunc ciuilibus paret ⁊ tunc aut inter id qd̓ agitur ⁊ id qd̓ agi ti. d̓ teſ.§. in ADDE dū aut erat de pertinentiis contractus ⁊ nō uitiat pōt ſolum eſt differentia in cōmodo ⁊ nō in cō p̄miſ ī addi. alex. dicit ꝙ Ii ut. l. duos reos in fi. jͣ. ti. i. Aut nō erat de pertique incipit ſtituendi modo: aut eſt differentia in conſtituē bal. in. l. ex pileius cui nentiis ⁊ uitiat: ut. l. ꝯtinuꝰ: in prin. jͣ. e. ¶ Optribꝰ repro di modo. primo caſuualet ut ualere peteſt: ut accidit iſte bat illā glo. de. l. qd̓ dicimus. jͣ. de ſolu. ubi aliter acccipit̉ in l. ſi tā auguſti. sͣ. de ſer. ⁊. l. uia. sͣ. de ſerui. ru. caſus in per ꝙ idē bald. cōtinēti: vt. l. ſi debitori. sͣ. de iudi. ⁊. l. i.§. fi. sͣ. ſonā uxoris predi. ſi uero eſt differentia in modo conſtitue cōſi. cxl. li. ad. l. fal. So. hec loquela ⁊ ſtatim ⁊cͣ. ẜm diuer tu adde ro. di: ⁊ tunc aut in his que depēdēt ex uoluntate i. dicit illaꝫ conſi. cccvi. ſitatē caſuū aliter ⁊ aliter accipitur. ⁊ quādo lo glo. ſingula unius. ⁊ tuuc aut loquimur in diſpoſitione to adde ⁊ quar rē. tamē ꝙ il quimur de actu ex quo oritur ſtipulatio debet ī tali ⁊ nō ualet: ut ualere pōt: ut. l. non codiciltum ꝙ poſſit la q̄ eſt in.§ telligi prout dicitur in. l. in bonefidei. C. de pac. lū. C. de teſta. aut de parte illiꝰ ⁊ ualet: ut. l. fili articulate lo extraneo eſt ⁊. l. iii. de edil. edic. Quādoqꝫ d̓ actu executiuo qui: ut in iu ultima facta us.§. ut quis heredē. sͣ. de le. i. ⁊. l. uerbis ciui ribus.sͣ. al obligationis. tūc dicitur magnū ⁊ paruū interper Acurſi. libusᶜ sͣ. de uul ⁊ pup. ⁊. l. ſceuola. sͣ. ad treb. leg. ⁊ de in ⁊ ꝙ non eſt uallū ad arbitriū iudicis: ut. l. qd̓ dicimus. jͣ. de aut in his que dependent ex uoluntate duorū tellectu. d. uerum ꝙ ſi ſolu. Quādoqꝫ accipitur in alia materia: ⁊ tunc §. propoſitū tunc aut de obligatione trahenda. ⁊ ſi non ua non ualet ꝙ ia ia hi uide pau. de aliter ⁊ aliter accipit̉: ut. l. i. C. unde ui. ⁊ ibi no. ago ut ago let ut agitur: ⁊ tunc non ualet: ut ualere poteſt ca. conſi. el ualeat ut ua per Cy. ⁊. jͣ. de ui ⁊ ui arma. l. iii.§. cum igitur ut hic. ⁊. l. i.§. eū qui. sͣ. de conſti. pecu. Si de xxxviiii. lere pōt qn̄ queſit ubi per glo. obligatione diſſoluēda: tunc aut eſt defectus in b ¶ Cur nō ꝯtrario mō c inſin Ex.§. ſequēti. ſit ADDE ualere pōt. forma: ⁊ tunc ſi non ualet: ut agitur non valet imonem: n ꝗd ſi iudex ¶ Si īterrogatus teſtator an uelit bōa ſua tali ſed demum ut ualere poteſt: ut. l. an inutilis. jͣ. de accep. ẜm pronū neiat quando ſi dimittere reſpōdeat cui alii ꝙͣ ſibi uellē dimitunā lec. aut eſt defectus in materia ⁊ ualet ut ticium conmili modo tere: an uideat̉ dimittere: ibi. Iſtd̓. Et ſi tribus ualere poteſt: ut. d. l. an inutilis. jͣ. de accep. ẜm dēnādū in. x ut. d. l. non tiortume cōmiſſum ſit: an ticius ſit condēnādus. ⁊ unus an uideatur codicillū ⁊ aliam lec. ⁊. l. ſi quis acceptila. jͣ. de accep. ⁊. l. ſi condēnaſſe conſtat ꝙ di dicat ꝙ ſit cōdēnādus. alius dicat ꝙ ſit abſolunus.§. acceptilatio. sͣ. de pac. aut eſt defectus alex. re fert recta ⁊ obli uendus. tertius ꝙ non uidet cur non ſit cōdēin cā efficienti: hoc eſt in perſona: ⁊ tunc idem barto. in. l. i. qua non ſūt nādus. tertiꝰ uidetur cōſulere ꝙ ſit cōdēnādꝰ. C. ſi aduer. quia ualet ut ualere poteſt. ar. eius qd̓ no. jͣ. e. l. eiuſdē ſpeci lib. tenere ꝙ ibi. Itē. Et ſi nō ualet ꝙ ago: ut agoualeat: ut ei: ſed ſe con multū ⁊ sͣ. de procura. l. quacūqꝫ rōne. ⁊ dixi ī nō. ⁊ Io. an. fundunt ⁊ ualere pōt: ibi. Cum ergo. Et an contractꝰ fad. l. an inutilis. ¶ Sed quid ſit ſuper tali ſtipu in addi. ad habēt rōnē ctus ꝑ mutū ⁊ ſurdū qui intelligit per motū lalatiōe fuerit iuratū. Reſpondeo uident̉ partes ſpe. in fi. de contrarieta biorum ualeat ut contractus ſine ſtipulatione: exceptio.§. dicere ꝙ ualet ut melius ualere poteſt: ut. l. cū tis ī ſe ut. sͣ. uiſo uerſiibi. Secūdo. Et an ſi in inſtrumēto continetur ad trebel. l. pater.§. filius. sͣ. de le. ii. ubi eſt no. tex. ¶ Secū culo porro ſi heres ubi cōfeſſio mutui: nō cōtractus mutui debeat agdo quero quid in cōtractibus qui quotidie ce in additione directa abex cōfeſſione uel ex cōtractu mutui uide in fi. lebrantur per illū ſurdū qui intelligit ex motu que incipit ſorbet ob li Sufficit quo ad obli dat intellige quā in ſe cō labiorum de quo dixi in prin. l. cū omnes cōtra Si quis li ā. gationem conſenſuꝫ re Imo. bal. fundendo. ctus fiant hodie per ſtipulationem. Reſpōdeo ⁊ ro. h̓ cū ꝗ d ¶ Fuerit colligi ex uerbis per interpretationem. ſecus ſi ualebit cōtractus tanquā ſine ſtipulatione cele bus ipſe trā iuratū AD ex ſignis ⁊ actibꝰ colligit̉. h. d. No. ꝙ ſufficit col ſit: qꝛ tract bratus. hoc dico intelligi in illis cōtractibus ꝑ DE bal. cō ligi per interpretationē. ¶ Secūdo no. ſi non futuri tēpoſili. clviiii. li poſſunt contrahi conſenſu. nam intelligere ex ris non ſpe ualet qd̓ ago ut ago non ualet: ut valere poteſt: i. bar. ī. l. ſi illorum labiorum motu uel quouis alio ſigno ctant ad iuꝗs i pͥn. teſtī quia īutilis ſtipulatio hic nō ualet ut pactum. eſt idem ꝙ intelligere per nutū: ut dicit tex. in diceꝫ. l. i. in de leg. iii. ⁊ Op. jͣ. proxi.§. ubi reſponſio debet eſſe conſoprin. sͣ. de d. l. ſeruo inuito.§. pe. Nec ob. ſi dicas negoci in. l. omnes uſu. tu dic ꝙ nans interrogationi. So. hic ex uerbis eius col populi. ī. iii. uꝫ peccat in forma ut in hoc.§. ⁊ ubi tractatur ange. conſi. q. prin. sͣ. de ligitur ⁊ ſufficit. ¶ Iſtud principiū allegatur ꝑ de obligatione contrahēda: ut. sͣ. dixi. quia illd̓ ccxlviiii. in iuſti. ⁊ iur. ⁊ Pe. ad. q. quidā interrogatus. vis tu dimitteuerum eſt quādo ſtipulatio interponitur ſuper cipiente. d. in. l. eā quā re bōa tua tali: dixit ille cui alteri ꝙͣ ſibi uellē di liberina. idē aliquo facto qd̓ de ſui natura non cadit formā v̓. ſextus ca tenet ꝙ hic mittere an videat̉ dimittere. Et pe. deterīat ꝙ ſus. C. de fi alicuius contractus: ut ſi promiſſio fiat ex me in ultīa col. deicōmiſ. ⁊ ur̄ dimittereª ut ī iſto tex. ꝗa ſi ē ſic ī ꝯtractibꝰ: ra liberalitate uel promittebat pecuniam tanq̄ ⁊ ibi ponit ang. ī. l. hi multo magis in teſtīs cū in eis fiat plenior inqualiter in debitam cum non eſſet animo donandi uel nō qui acceſſio terpretatio: ut in. l. in teſta. de reg. iur. Sed con telligit dcm̄ nis. jͣ. d̓ fideantea debita animo nouandi uel non: vt in.§. bar. in. d. l. i. tra hoc facit. sͣ. de teſt. l. fi. So. ibi ſunt uerba ia iu. ⁊ bar. in eum qui. l. i. de conſti. pecu. Sed quando īter ibi uide. Et l. ſi quis ma ctantia prolata teſtibus ad hoc adhibitiſ: ſꝫ hic ponitur ſuper aliquo contractu de ſe obligato ior. C. d̓ trā.

Vi De verbo. obliga. ⁊ dum alex. rio: ut ſuper mutuo ſuꝑ emptione ⁊ uenditione ſtipulatio contracta fictiōe iuris. ⁊ ſic dicit tex. ex mēte bar. bar. in. l. de ⁊ ſi. ⁊ tunc īutilis ſtipulatio nō uitiat actionē ori ang. in. l. ſed hic eſt una glo. magna quā declarabo tibi in.§. etate.§. nihil ri ex utili contractu: ut. l. ſi ſtipulatꝰ.§. griſogoſi quis.§. qͥ de interro. pe. ⁊.§. fi. Et iſtuꝫ.§. allegabā ad vnam. q. dicit ſitū. sͣ. ſi ꝗs nus. jͣ. e. ⁊. l. certi ꝯdictio.§. quoniā. sͣ. ſi cer. pe. actio. ⁊ Ra ſtatutū ꝙ reus in prima rn̄ſione debeat rn̄dere cau. ⁊ Imo. pha. cu. hic. ⁊ qd̓ ibi no. Et ideo dicerē ſi in inſtrumēto non in. c. cuꝫ cōtī ſimpliciter affirmādo uel negādo alias habel tu uide bal. continetur mutuū eſſe cōtractū: ſed cōfeſſio mu gat d̓ iureiu. conſi. ccxxx pro confeſſo. quidā reus interrogatus rn̄debat tui recepti qd̓ nō poſſet agi ex eo cōtractu: ſꝫ de dicit ꝙ ſuſco ix. tertio uo. ſe non pecuniā habuiſſe. ⁊ ſi apꝑeret eū habuiſ ptioª iurata bet agi certi cōdictiōe ex mutuo. ⁊ probat̉ ꝑ cō ubi dicit ꝙ ſe dixit ꝙ expēdit in negociis petitoris. dixi ꝙ omnium ꝑi taliter poſi feſſionēª cōtentā in inſtrumēto: non tn̄ ꝙ ex īſtru culorum nō debet haberi pro cōfeſſoᵇ quia non ſimpliciter tioni eſt re mēto poſſet agi hoc eſt ex ſtipulatu. hec uera de obligat ad ſpondenduꝫ reſpondet. nā ſimpliciter intelligitur ideſt pu iure cōi. ſed ex forma ſtatutoruꝫ ſi ſunt talia incaſum fortu ꝙ actor re re ⁊ ſine duplicitate: vt hic in prin. ⁊. l. coiri. sͣ. itū. adde ꝙ leuetur ab ſtrumenta guarētigiā continētia que habent uī ipſe conſulu pro ſocio. ⁊. l. i. sͣ. de vul. ⁊ pup. ⁊ facit. l. inter ſti onere proba ſententie ſeu precepti facti ut in confeſſuꝫ. ⁊ tūc it ꝯſi. iii. i. li. di. ⁊ dū alex. pulātē. ī principio. jͣ. e. ⁊. l. eā quā. C. de fideicō forte aliud deberet dici. ſꝫ quia talia ſtatuta ſūt ⁊ ꝯſi. lxi. li. iii. dicit ēt ꝙ ni miſ. ⁊. l. manifeſtiſſimi.§. i. C. de fur. facti non poteſt ſentētiari niſi uerbis ſtatuti dia ¶ Per cō hil refert: an Ex.§. ſequēti. feſſionem. reus reſpō ligenter inſpectis. ideo per teipſū diſpice. ¶ An in maiori ſūma inſit minor. ⁊ an ſi peto ADDE p deat ſimpli Ex.§. ſequēti. alex. bal. cō centū ⁊ nō debeo habere niſi ꝗnquaginta reus ter uel ꝙ oc ¶ Stāte ſtatuto ꝙ reus debeat ī prima reſpō ſi. ccxvi. li. ii. ciderit ad poſſit negare totū. conſi. liii. ⁊ ſiōe ſimpliciter reſpōdere. aliter habeatur pro ſui defenſio ccxxii. lib. i. ti In maiori ſūma mi nē. adde bal. cōfeſſo. Si dicat ꝙ non habuit pecuniā. ⁊ ſi ap Si ſtipulant ī. nor ineſt. h. d. Bn̄ ubi ſimplici ꝯſi. ccxlv. li. pareat ip̄m habuiſſe ꝙ expēdit in negociis pe ter ſequitur ii. incipiē. in mo loquitur quādo aliquid adiicitur. Secūdo titoris: an debeat haberi ꝓ cōfeſſo. uide in fi. ſpe. ⁊ conſi. chriſti noīe quādo detrahitur obligationi. ¶ Op. inſti. eo. cclxx. li. iiii. ⁊ dauāti a uoī Di.§. preterea. Glo. ſoluit duobus modis. vno ꝙ Si quis ſimpliciter: uerconſi. cxxiii. c ¶ Sed per li. iii. ang. cō ibi fuit actū ⁊cͣ. ſed illud eſt diuinare licet in ſe h̓. ADDE ſitas ī qualitate obligationis inter interrogatio ſi. xlviiii. An ꝙ alex. dicit ſit uerum. Alii dicunt ꝙ hec valet ſi illico cōpla autē agens nē ⁊ reſpōſionē uitiat ſtipulationē niſi diuerſiꝙ cōis ē oꝑi cuerit reſponſio. Tu dic ꝙ ualet quatenus cōad uerū denio bar. quā tas illico cōplacuerit. h. d. Et diuidit̉. prīo po currit non in toto. ¶ Op. de. l. ſi decē. sͣ. locati poſitū ſi pro tenet Io. an. nit diuerſitatē in cōditione. ſecundo in tꝑe. terbet de depo in. c. dilecti Rn̄deo illa lex limitat iſtā materiā que debet tio ibi cū adiicitur limitat premiſſa. glo. magna de maiori. ⁊ ſito confeſſi intelligi in obligatione ſimplici ⁊ ex cā lucrati onato debe obediē. ⁊ ibi non uenit declarāda hic. ſed ipſaꝫ ſtatī declara ua. l. cōtra. loquitur in cauſis non lucratiuis. rō do. anto. ⁊ at obtinere. bo infra.§. ſed ſi mihi pāphilū. Dicitur hic ꝙ ſi quia poſſet abeſſe ſtipulāti ibi: hic non. glo. nō uide bal. cō Imo. ⁊ Io. interrogo ſub conditione. Reſponde pure ⁊cͣ. ſi. ccxxvi. li. in. c. pre ſen plus dicit. ¶ Opp.sͣ. ꝓxi.§. So. ibi eſt diuerſi Cōtra. inſti. de inuti. ſtipu.§. preterea: ubi talis ii. īcipiē. Ac tium in no tas in qualitate. hic in quātitate. Rō quia diuer tum fuit de uella. pau. de reſpōſio intelligitur qualis preceſſit interrogaſitas in qualitate inducit diuerſitatē in ſubſtan leaꝫ. ī. c. ex ꝑ poſiti. ⁊ oīo tio. ſo. hic reſpondēdo expreſſit pure non ſimuide que po tia obligationis. alia enī eſt obligatio pura. alia te de cōfeſ. pliciter. ¶ Oppo. dies eſt pars ſtipulationis ſi pro quo fa ſui in. d.§. conditionalis. ſed diuerſitas in quātitate in ea quoniā. Et ī cit qd̓ ſi pecut ſūma: ut. sͣ. de eden. l. i.§. diem. ſed ſi quis quantitate in qua eſt concurſus nullā diuerſita to cētū ⁊ te quātū alex. in ſūma detrahit uel adiicit non uitiat ſtipulati tē parit qn̄ ſit eadē obligatio ⁊ eodeꝫ modo. ⁊ dicit ꝙ con ſtes dicūt d̓ onem: vt. jͣ. e. l.§. ſi ſtipulāti. ergo nec detractio feſſio facta a xxv. qd̓ de il ad idē. licet ſit minus. Dicitur hic ꝙ in maiori uel adiectio diei. So. adiectio diei īmutat ſb̓ſtā liſ debeo ob procuratore ſūma minor ineſt. hoc non uidetur uerū. quia ſi tinere: ut cō nocebit ſibi tiā ⁊ obligatiōis qualitatē. quia licet ſit nata ac ego dico non habeo. c. non ſequitur ergo non ſuluit bal. cō nō domino. tio: tamē obſtat exceptio. ſed quādo in quātita habeo. xx. īmo eſt uera propoſitio antecedens ſilio. ccxxi. in adde bald. te detrahitur non eſt diuerſitas in obligatiōis tus I cōſi. ccxxxix. fine. i. li. vno deficiente a. c. vt. l. ſi is qui ducēta. in.§. vtꝝ qualitate. ⁊ ideo nō uitiat. Dicitur hic illico cū li.i. fede. cō sͣ. de reb. dub. So. hic loquitur quādo ꝓfertur ſilio. liiii. Et placuerit ⁊cͣ. Cōtra quia ſemper debet preceaffirmatiue. ſecus ſi negatiue: ut in cōtrario. Sꝫ cum ēt tan dere interrogatio: ut. l. obligamur.§. uerbis. sͣ. git an uale iſtud ē contra. l. ſi unus.§. ſi cū decē. sͣ. de pac. ti. i. l. i. C. de uſu. ſꝫ hic precedit reſpōſio ꝓpter at preceptū vbi in mera negatiua loquitur. dicas ergo aut guarentigie iſtam obiectionē ſunt examinande quedā opi. maior ſumma profertur affirmatiue: ⁊ tunc mi cū cōtractꝰ que ſunt hic. Nā Io. ⁊ azo intelligunt iſtuꝫ uer. nor ſumma ineſt maiori: vt hic cū ſi. aut profer eſt nullus ui cū adiicitur aliquid in quātitate uel qualitate: ⁊ de ꝙ uoluit tur negatiue. ⁊ tūc aut loquimur in iudiciis ubi ſic refert̉ ad precedētia ⁊ ſequētia. Et alii ut Ia bal. conſi. xx quis tenetur reddere aduerſarium certū: ⁊ tūc viii. li. v. ⁊ cobus ⁊ Hugo. intelligunt cū adiicitur in quāin maiori ſumma negatiue prolata ineſt minor an confeſſio titate ⁊ ſic refertur ad ſequētia tātū. ⁊ Hu. fun ut in. l. ſi quis cū totū. sͣ. de excep. rei iu. aut ī ex facta ſuper dabat ſe ex illa dictione aliquid ꝙ eſt relatiuum contractu ī traiudicialibus loquimur ⁊ tunc aut certa quā utili ualeat. ſubſtantie non qualitatis. Pe. dicit ꝙ neutri titas profertur per modū ineunde ſeu faciēde uide ro. con opi. eſt uera inquātū refertur ad.§. ſi ſtipulanti conuentionis ⁊ maiori ſumme minor ineſt: ut ſilio. cexciui Et rō eſt quia debet precedere interrogatio. re b ¶ Pro cō l. ſi vnus.§. ſi cū decē. sͣ. de pac. aut per modū fertur ergo ad precedentia quia preceſſit inter feſſo. AL ſimplicis denunciatiōis ſeu conditionis ⁊ tunc DE ꝙ pau. rogatio. licet alio modo poſtea per aliū cōſenſū maiori ſumme minor ineſſe non intelligitur ne de ca. dicit reformatur. ſed in quātitate ī eo qd̓ adiecit nul gatiue prolata: vt. l. ſi is qui in.§. utrū. sͣ. de re. hic conſulu la preceſſit interrogatio. ⁊ iō nō ualet. ſed Dy. iſſe ꝯtra bar du. ⁊ iſta ſunt uerba pe. Sed per hocᶜ confundi to. qꝛ prima ⁊ alii uidentur tenere glo. ⁊ ego teneo. probo. tur calūnia aduocatorū ſi poſitio continet ꝙ reſponſio eſt quia.§. cum adiicit: in medio ponitur. ergo ad mutuaui tibi centū ⁊ in ueritate non fuerunt ni ſimplex nec utrunqꝫ refertur: ut. l. iii.§. filius. sͣ. de lib. ⁊ po ſi. lxxx. nam dicūt aduocati ꝙ reus pōt totū ne debet uitia ſthu. Preterea probemus iſtud que eſt rō ꝙ ī ri per ſequē gare: ut. d.§. utrum. ꝙ tenet ſpecu. in ti. depoſi. tē modifica terrogatio debet precedere: ut ſimus certi ⁊ ut §. vii. ver. xi. circa prin. ꝙ ē contra predicta. nā tionē. ⁊ ita ille reſpondeat animo obligādi ſe. modo ad ꝓ in iudicio interrogatio de toto intelligitur de dicit tenere poſitū ſi quā interrogatio ad obligādū preceſ qualibet eius parte. ſic etiā reſponſio intelligit̉ ſiſſet ſi non preceſſiſſet de eo de quo ſit reſpon de toto ⁊ qualibet eius parte: ut. d. l. ſi quis cuſio tn̄ ille reſpōdēs aīo obligādi obligatur ſecu totum. ⁊ eſt tex. cum glo. jͣ. de uerb. ſigni. l. pu ta cōplacentia: quaſi uideatur noua quedā alia pillus.§. fi. ⁊ ē expreſſum de leg. ii. l. qui ſolidū. AAAA iij

De uerbo. obli. a ¶ Utile. in prin. nā ille qui petit ſolidū licet non deberet cet ꝙ non inducatur diuerſitas in ſubſtātia ob ADDE dū b ¶ Immo ī petere niſi partē in illa parte cōſtituit aduerſaalexan. dicit ligationis: quoniā illi qui remanēt in obligatōe terpres. rium in mora. ⁊ ſic apparet ꝙ rōe partis nō po ex mēte bar. ADDE dū ſunt in obligatione eodē mō ſicut interrogatio qd̓ datio in teſt negari totū. alias in nulla parte cōſtitueret̉ alex. hic dic̄ cōtinebat. Circa predicta latius diſtinguetur ſolutū uicia ſe conſuluit in mora. Et predicta ſunt uera quando poſita in parte ī jͣ. proxi.§. ſe contra an tio continet aliquod falſuꝫ in quātitate ſumme totū uiciat̉ Ex.§. ſequenti. ge. ꝙ ſtari bal. idē cōſu uel ꝑte rei. ſꝫ ſi cōtinet aliqd̓ falſum in qualitate non debeat ¶ Qualiter notarius latinus cōficiat inſtrumē lentē conſi. ut dico ꝙ ꝓmiſiſti pure cū fuerit ad diē vel ſub dicto unius ta inter theutonicos: ibi. Quero. Et qualiter fi xc. li. i. pau. interpretis cōditōe tota poteſt negari: quia alia res ē: ut. sͣ. de ca. ꝯſilio eri debeat cū theutonicꝰ illitteratus deponit in ebrei cōtra dixi. ⁊ iſte tales diuerſitates propter quas pōt cclxxvii. ⁊ chriſtianum iudicio: ibi. Sed quero. Et quādo diuerſitas lī uide pulcre tota poſitio negari uel non multū declarabuneius cōſilio guarū īpediat ſtipulationē: ibi. Uides. ꝑ bal. q̄ ha xxxv. in fine tur ex diſtinctione quā ponā. jͣ. e. l.§. fi. bent uiciare ¶Diuerſitas lingue nō uitiat i. uolumi. ⁊ Ex.§. ſequenti. E ad emi. ſipulationē ſi modo cōtradationē ī ſo inquātuꝫ ēt ¶ An ſi ſtipuler oēs ſeruos tuos: ⁊ tu omnes lutum ⁊ alitangit an de hentes intelligant per ſe uel per interpretes. quas limita ꝓmittis niſi vnū an ualeat ſtipulatiobeat ſtari di hoc dicit. ¶ Op. de re iu. l. de certa. Sol. dicit tiōes eiꝰ cō cto uniuſ ꝑi j Utileˢ per inutile glo. ibi inter latinos. q. d. latini debent uti ueri ſilio. cccxxiii Sed ⁊ ſi miſcc. non uitiatur. h. d ti in arte qn̄ li. i. ⁊ inquā bis latinis: greci grecis. ſed certe etiam ſi latini plures habe Solutio huius brocardi dicā in. l. grece.§. illd̓. tum alex. ēt ri non poſ vtantur uerbis grecis: dum tamen ſe intellige refert ang. ſent. Adde jͣ. de fideiuſ. ¶ Oppo. de. l. pedius. sͣ. de arbi. rent ualeret ſtipulatio: ut inſti. eo.§. utruꝫ. So. īducere huc ꝙ ſtante ſta dic ut ibi. ⁊ hic adde in glo. ⁊ per glo. in. l. certi in. l. de certa. dum dicit uerbis latinis. expone tex. ad. q. de tuto ꝙ cre condictio.§. quoniā. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ per Dy. in. c. ingrediente datur iudi ideſt intelligibilibus. ẜm do. oldra. ⁊ dy. ¶ Itē mona ſteriū utile per inutile. de reg. iur. li. vi. ⁊ per Cy. in. l. cio medico oppo. ꝙ dicto interpretis non debet ſtari ſicut cū reſeruāti rum: an uul ſancimus. C. de dona. Nunc examinemus glo. dicto unius teſtis: ut. C. de teſti. l. iuſiurandum one bonoꝝ nus ſit mor magna poſitā. sͣ. ī.§. cū adiicit. ¶ Op. īſti. de So. dicūt quidam ſpeciale hic ut ſtet̉ dicto unꝙ reſeruato tale ⁊ uulne inutili. ſtipula.§. ſi de alia. So. ibi fuit rn̄ſio de uitietur: nō ratus nō ad us teſtis. ſed certe non eſt teſtis īmoᵇ interpres autem īgreſ hibeat niſi alia re hic de eadē cū alia mixta. ¶ Op. jͣ. eadē aſſumptus de uoluntate partium ſicut arbiter ſus. Adde unum cum .l. inter ſtipulātē.§. ſi ſtipulāte. Rn̄ ibi fuit alter arbitrator meſſor ⁊ ſi. facit. l. theopōpus. sͣ. de bal. conſi. c. plures ēt hē natiue hic copulatiue. ratio que ſit. jͣ. uidebitis. ri poſſent. d̓ xvi. li. i. Sed do. pre. ¶ Quero qualiter notarius latinusᶜ cō ¶ Op. ꝙ nō ſit dr̄ia alternatiue uel copulatiue inde moriat̉ plenius de ficiet inſtrumēta inter duos theutonicos. Rn̄ꝙ ſtabitur h̓ uide barvt in. d.§. ſi ſtipulāte.ii. reſponſo. Sol. aliud in deo faciat inſtrumētū more ſolito: poſtea dicat ba. conſi. iii. dicto illius ſummis aliud in ſpēbus. rō quia in ſpēbꝰ quot in fine. ⁊ dictas partes ſic uoluiſſe ⁊ feciſſe licet li. ii. ubi re medici dicē ſpecies tot ſtipulationes: ſed in ſūmis una. Iſta fert ſex opitis uulnus ipſi uerbis theutonicis loquerētur: conſtat mi⁊ an ſi mari non fuiſſe ratio non uidetur cōcludere: quia ſi eſt una mi hi notario ex eorum uerbis interpretatis ⁊ de tus ſit in iu mortaleᵇ qꝛ nus uideretur admitti diuiſio ut dicemus in fi. claratis ibidē per talem interpretē ad hoc aſſū dicio tanqͣꝫ non debet huius glo. Dic ergo ꝙ ratio eſt quia in ſpecieptū a dictis partibus in preſentia mei notarii: procurator eſſe in ptāte bus ſi īterrogatur de una ⁊ rn̄deret̉ alternatiue uulnerati ſb̓ uxo. cū non uel ſi unus eſſet theutonicus ⁊ alius latinus di ſit poſſit ſu trahere deſē d̓ illa ⁊ de alia. hec diuerſitas īducit diuerſitatē cat notarius. ⁊ predicta dictus theutonicus di ſtinere pro ſiones reo. in qualitate obligationis. nā ẜm interrogationē xit ⁊ declarauit dicto latīo ſecū ꝯtrahēti ⁊ mihi ita uoluit ceſſum ex ca teneret̉ preciſe ad illā ſpeciē ẜm reſponſionem bal. ꝯſi. ccc. pite: qꝛ ma notario per talem interpretē ⁊cͣ. ¶ Sed quero liberatur ſoluēdo aliā. lꝫ utrunqꝫ ſit in obligati ritus. uide ii. li. ii. ꝙ tn̄ quid fiet ī iudicio cū theutonicus illitteratus ꝓ ītelligit. niſi ro. cōſi. ccc. one. Sed in ſūmis alternatiuis minor ſūma tm̄ ducitur teſtis inter latinos. Rn̄. iudex interroeēt uulnꝰ nō xlvi. ubi cō eſt in obligatione. ⁊ ad illā tenetur eodē modo gabit eū per interpretē: ut hoc.§. ⁊ ſic iaꝫ de fa cludit ꝙ nō indigēs iu preciſe tantū ſicut preceſſit interrogatio. ⁊ ideo ⁊ multa ad dicio medi cto feci cū aſſiderē piſis. Sed tunc procedit du ducit pro nulla inducitur diuerſitas niſi in quantitate: ut corū: ut ſūt bium quomodo ſtabitur dicto unius teſtis. ſi ꝗ alia parte ꝙ illa ex quibꝰ l. ſi ita ſtipulatus fuero. x. aut. xv. jͣ. e. cum ſi. ⁊ ſic dem notarius eſſet interpres ſufficeret ſicut ⁊ utile ꝑ iut iquis ſtatim forte uoluit intelligere gl. ſed ſi cōtingeret ꝙ in le non uitie ei ſoli creditur: ut. l. ſi quis decurio. C. de falſ. ⁊ moritur: ut alternatiua quātitatis utrunqꝫ eēt in obligatio ibi. ꝑ eum. ⁊ tur que ib ſic tota die notarii uulgarizant ruſtico ꝙ eſt di uide an credatur ne: ⁊ ſic utrunqꝫ induceret diuerſitatē in qualictuꝫ in litterali ſermone. idē in iudice. Sꝫ ſi iuꝑitis ī arte. tate: tunc idē diceret qd̓ in ſpeciebus. hoc auteꝫ dex uel notarius neſcirent interpretari: tunc cō uide pe. de quādo ſit dicā plene. jͣ. e. ſi duo rei ī prin. ¶ Re ſilium eſt ꝙ adhibeant duos interpretes ſi poſ ancha. cōſi. ſtat una queſtio in glo. pōe ꝙ ſtipulor a te oēs cclxxxv. ſunt haberi: ut extra de proba. c. quoniā cōtra c ¶ Notariʳ ſeruos tuos. tu reſpondes ⁊ dicis promitto exfalſam. uel unum tantū ſi plures non poſſūt re latīus. AD cepto vno. ⁊ dicit glo. ꝙ non ualet niſi diuerſiperiri: ut in aucͣ. de non alie.§. qd̓ autem. facit. DE quali tas ⁊cͣ. nec ob. iſte.§. ſi mihi pāphilū: quia in. q. ter notariuſ C. de fide inſtru. l. cōparationes. ⁊ conficiet no propoſita ſtipulor oēs ſeruos ⁊ ſic una ſtipulaad dcm̄ īter tarius primo inſtrumētum qualiter tales ſunt p̄tis ꝯficiat tio. ergo non poteſt diuidi per reſpondētē dicē adhibiti interpretes preſente parte: ut dixi in ſi inſtrumētū. tem excepto uno ⁊cͣ. ſicut in legatis. ſed in hoc mili. in. l. qui bona.§. fi. sͣ. de da. infe. poſtea cō fede. cōſi. mi §. fuit copulatiue. ⁊ ſic poteſt diuidi. iſtud uult hi. cxlv iiii. ficiet inſtrumentum de examinatione ſic. talis dicere glo. Certe hec non eſt bona ratio. nā in teſtis iuratus citatus examīatus ſuper dictis ar §. ſi ſtipulāte fuit una īterrogatō.ſ. xx. ut. l. ſi ex ticulis ſibi lectis ⁊ uulgarizatis per dictum iudi toto. in fi. sͣ. de lega. i. ⁊ tn̄ pōt diuidi unitas. et cem ⁊ me notarium declaratis ⁊ interpretatis go uel pluralitas ſtipulationū nihil ad factum per talem interpretem ipſi teſti. idem̄ dixit ⁊ re ſꝫ hoc tantū an diſſonātia inducat diuerſitatē ſpondit in ſermone theutonico interpretato ⁊ in obligationis ſubſtantia uel nō. Un̄ dy. dicit declarato per tales interpretes ſeu interpreteꝫ ꝙ quādo nō apparet qui fuerit exceptus. gl. di dicto iudici ⁊ mihi notario ⁊c̄. ¶ Uides ergo cit uerum: ut. jͣ. ea. l. ubi aūt non apparet in pͥn. ꝙ diuerſitas linguarum non uitiat. ſed quedaꝫ ſed ſi appareret: tunc ualeret. ar. l. ſi chorus. ff. diuerſitates alie uitiant. ⁊ glo. non plene ponit de le. iii. In primo mēbro non placet dictū dynec doc. bene declarant. ideo latius dico: aut ī nā cum exceptus ſit incertus non uitiatur ſtipu ter īterrogationem ⁊ reſponſionem eſt diuerſi latio: ſed uitiatur exceptio. ut. l. ticie textores. sͣ. tas loquele aut diuerſitas effectus. Primo ca de leg. i. ⁊. l. ſi fuerit. sͣ. de re. du. Scd̓o caſu pla ſu aūt eſt diuerſitas in idiomate ut quia unus

De verbo. obliga. latinus alius grecus ⁊ nō vitiat ut hic. Aut idē idioma ꝙ iſta diuiſio nō ſit perfecta. quia quedaꝫ eſt ſtipulatio a Cxxxvi. de eſt inter utrūqꝫ ſed ē diuerſitas tm̄ in ſono vocis: ut ꝗa que cōſiſtit in dādo ⁊ faciēdo: ut. l. cū ſeruus. sͣ. de ꝯdi. narios. AD vnus dicit tres ſolidos alius dicit. xxxvi. denariosª ⁊ ſtiDE ſecūduꝫ ⁊ de. Glo. ſol. ſic. no. ꝙ ſub ſimplicibus cōprehenditur pulatio nō vitiat̉: ut. l. q̄ extrinſecus.§. fi. jͣ. eo. Aut eſt di Bal. in. c. mixta. ⁊ ita habet̉. inſti. de actio.§. oīuꝫ. ⁊ pro hoc. sͣ. de bone el priuerſitas in effectu. ⁊ tūc aut in qualitate obligatiōis eſt libe. ⁊ poſthu. l. ſi. ita. ⁊ d̓ here. īſti. l. ſi ita.§. i. ⁊. l. clemēs mo de elecdiuerſitas. aut in re que deducit̉ in obligationē. Prīo tio. ut hic re Et illud inducebaturʰ ad. q. diſputatā bonon̄. papa cō caſu vitiat̉ ſtipulatio: ut.§. ſi ꝗs ſimpliciter. niſi diuerſifert alex. q ceſſit legato ut poſſit legitimare ſpurios. Iteꝫ inceſtuotas reſpōſionis ⁊cͣ. ut in.§. cū adijcit. Si vero ē diuerſiſi ſūt duo te ſos. modo quidā erat ſpurius ⁊ inceſtuoſus an poſſit le ſtes ⁊ unus tas in re. ⁊ tūc aut interrogatio cōtinet unā rem ⁊ rn̄ſio gitimare: ⁊ uidet̉ ꝙ nō: ꝗa mixtum ē ſpecies per ſe: ut. l. dicat d̓ trib aliā penitꝰ diuerſaꝫ. aut interrogatio ꝯtinet totū: reſpō ſolidis aliꝰ d̓ adeo.§. cū quis. de acquirē. re. do. Sꝫ illa nō facit quia ſio partē uel ecōtra. uel interrogatio cōtinet vnaꝫ rem ⁊ xxxvi. denaibi mutatur rei ſubſtantia hic nō ſed remanet. ſed ſi ſūt reſpōſio eādē cū adiectiōe alteriꝰ rei. Primo caſu ſtipu rijſ ꝙ ſūt ſin qualitates plures ſub vno allegat̉ ꝙ dꝫ cōſiderari pote gulares ⁊ ilatio ē nulla: ut in. d.§. ſi de alia. inſti. de īuti ſtip. Scd̓o tius: ut. l. generaliter. jͣ. de fideiuſſo. ita hic inſpicimus dem uoluit caſu qn̄ cōtinet interrogatio totū reſpōſio partē. tūc aut ant. de bu. ⁊ inceſtū: quia ſemꝑ mihi ꝯſanguineus fuit: ex tꝑe vero fu loꝗmur de toto ⁊ parte numerali. tūc aut eſt actū ꝙ nō abb. in. c. niit matrimoniū ideo inceſtuoſus diceret̉. iſtud ē nihil di hil de v̓. ſig. valeat ſtipulatio niſi ſuꝑ toto ⁊ nō ualet: ut īſti. de īuti. cere ꝗa hic ſunt qualitates mixte q̄ poſſunt ſimul eſſe. ſe tu add̓ ꝙ idē ſtip.§. p̄terea. ⁊ ẜm vnā ſo. hic in.§. ſi ſtipulanti. aut nicus in. l. generaliter: ut. l. ſi adulteriū cū īceſtu. jͣ. d̓ adul. vult bal. cōhil eſt dictū: ⁊ tūc aūt ſi ſtipulatio valeret noceret ſtipuſi. cclxxviiij. Item allegatur. l. ſeruus.§. ſi alij. sͣ. de leg. iij. ſed nihil li. primo inlatori ⁊ nō valet: ut. l. ſi decē. sͣ. locati. aut non noceret ⁊ facit. determinari pōt ꝑ iura. sͣ. alle.ſ. per. d. l. ſi ita. de li cipiēte ī chri valet: ut hoc.§. ſi ſtipulanti. Aut interrogatio continet be. ⁊ poſthu. vbi dicit̉ ꝙ ẜm iuris rigorē ſub ſimplicibꝰ ſti nomine totū non numerale. ⁊ tūc aūt pars illa eſt ꝑs īproprie.ſ. in cuaſa iſta nō cōtinet̉ mixtuꝫ ſꝫ ex benignitate ſic: ut ibi. cum ergo quo ad ꝯmoditatē ⁊ tūc vitiat: ut. l. ⁊ per iuſiur. ij. rn̄ſo. b ¶ Ad qōꝫ. q̄ſtio noſtra loquat̉ in beneficijs fiat largiſſima īterpre ADDE an jͣ. de acceptil. quia videt̉ eſſe alia res. Si uero ē ꝑs protatio: ut. l. fi. ff. de ꝯſti. prin. Itē ſub ſimplicibus cōtinē ſub ſimplici prie. ⁊ tūc aut precedit interrogatio generalis: ut condi tur mixta cā euitande cōtrarietatis ut hic. Item vbi lex bus cōtinea cā oēs ſeruos meos: ⁊ ſequit̉ rn̄ſio generalis cū exceptitur caſus mi hoc exprimeret: ut in.§. oīum. ⁊ ſic extra hos caſus dione uel ꝑticularis ⁊ tūc ſtipulatio ualet: ut ī. q. hic ī glo. xtus. d. ant. ſpoſitio facta de ſpurio ⁊ inceſtuoſo ſeꝑatiꝫ nō porrige ī prohemio notabili ſecūdū ꝙ intellexi. Rō. ꝗa nō īducitur diuerſiretur ad caſum in quo eſſet ſimul inceſtuoſus ⁊ ſpurius decretaliuꝫ. tas ſtipulatiōis: ut hoc.§. ſi ſtipulanti. qn̄ precedit oravt. jͣ. de adul. l. vim paſſam.§. preſcriptōe. ubi eſt caſus. ro. conſilio tio vniuerſalis ſeu indefinita: ut qn̄ ponit̉ aliqd̓ nomen ccxciiij. vbi facit. l. tutores. sͣ. de his qui. ut indig. ¶ Op. ꝙ non ſit ponit ꝙ ſtācollectiuum ſine ſigno vniuerſali ut grex. homo. ⁊ ſi. in bona diuiſio: ꝗa quedā eſt ſtipulatio in nō faciendo: ut te ſtatuto ꝙ petitione hereditatis: ⁊ tūc ſi oratio vniuerſalis erat rejͣ.§. itē ſi in facto. ſol. ut in glo. ¶ Extra gl. op. ꝙ illa di debitor poſ ſoluēda ī ſolutionē ꝑticularē: ut ꝓmittis mihi hominē. ſit capi ad in uiſio nō ſit bona cū obligatio dādi contineat̉ ſub appel ⁊ iſto caſu ꝓmittendo partē hoīs in genere ſicut preceſtantiam cre latione faciendi: ut. l. in facto. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. ſo. ibi ditoris ſi cō dit interrogatio ualet ſtipulatio: quia nō inducit̉ diuer ponit̉ obligatio facti large ⁊ largiſſime: hic ſtricte. ſtat ꝑ inſtru ſitas obligatiōis: ut. jͣ. l. ꝓxi.§. ſi tn̄ hominē. ⁊ ibi dicaꝫ. Ex.§. ſequenti. mentum: et Aut ꝓmitto partē certi hoīs vt ſtichi qn̄ p̄cedit interro creditor ꝓ¶ An qui ſtipulat̉ viam uel aliquā ſeruitutē ſtipuletur ducat inſtru gatio de hoīe in genere ⁊ ſtipulatio nō ualꝫ ꝗa inducit̉ ius uel factum: ibi. Quero. Et an obligatio generis uel mentuꝫ cadiuerſitas obligatiōis: ut. l. inter ſtipulātē.§. ſi ſtipulāte alternatiua partis ſolutione faciat obligationē eſſe ī pērens noīe ījͣ. e. ꝯiuncta. l. ſi cū his.§. fi. sͣ. de cōdi. inde. ⁊. jͣ. e. l. prodenti uel nō: ibi. Reaſſumo. Et in obligatione generis peratoris ⁊ xi.§. ij. Si vero p̄cedit interrogatio vniuerſalis q̄ reꝗrit dbitor igno quid ſit in obligatione: ibi. Sed quero. rās defectū vniuerſalē ſolutionē: ut ꝓmittis gregē uel ꝓmittis naIſte.§. ē noinſtrumenti Et earum omnium. tandus mul uē. tūc iſto caſu ſubdiſtingue. aut reſpōſio cōtinet ꝑtem cōfiteatur d̓ quotā ut dimidiā uel tertiā ꝓ indiuiſo ⁊ ualet: ⁊ non in bitū: ꝙ ī iſta tum. primo loquit̉ in ſtipulatione q̄ cōtinet diuiduū in ducit̉ diuerſitas obligatiōis.§. ſi ſtipulāti. Si uero cōti cōfeſſiōe ſua natura ⁊ effectu. ſecūdo de ſtipulatione q̄ cōtinet indi⁊ inſtrumēnet partē indiuidui ut illā tabulā iſtius nauis uel illam uiduū ſimpliciter. tertio de ea que cōtinet diuiduū nati nō poterit ouē albā ⁊ nō valet: ꝗa alia res eſt: ut. l. i. in fi. cū ſe. sͣ. de tura ſed indiuiduū effectu. ſecūda ibi. quedā nō recipicapi. ⁊ an ſb̓ rei vē. ⁊. l. nauē. sͣ. d̓ euict. Si vero p̄cedit interrogatio ī ſimplicibus unt. tertia ibi. quedā partis. Et breuiter hoc intēdit. ſti contineatur diuidui ut ſtichi et ſequit̉ rn̄ſio ꝑtis ⁊ valet: ut. l. ſi ſtipu pulatio dādi eſt diuidua natura ⁊ effectu. ſed ſtipulatio caſus mixi lanti jͣ. de ſolu. ⁊ hoc.§. ſi ſtipulāti. Tertio caſu quādo ſeruitutis eſt ſimpliciter īdiuidua. ſꝫ ſtipulatio generis uide. Pe. ſequit̉ rn̄ſio que cōtinet eandē rē cum adiectiōe alteriꝰ de ancha. cō ⁊ alternatiua ē diuidua natura ⁊ īdiuidua effectu. h. d rei vel econtra. ⁊ tunc aut adijcitur alia res copulatiue ⁊ ſi. ccclxxxvi Dicit̉ hic ⁊ eaꝝ oīuꝫ ⁊cͣ. īnuit ꝙ ſtipulatio facti poſſit eē vbi ſi mulivalet: ut hoc.§. ſed ⁊ ſi mihi pāphilū. ⁊. l. inter ſtipulan diuidua: quia ſupra poſuit de ſtipulatione q̄ cōſiſtit in er eſt prohi tem.§. ſi ſtipulāte. jͣ. e. Aut alternatiue: ⁊ tūc aūt īter ſpe faciendo. et hic dicit̉ ⁊ earū ⁊cͣ. Cōtra. jͣ. e. l. ſtipulatiobita contra cies ⁊ nō ualet: ut. l. inter ſtipulantem.§. ſi ſtipulante. in here an poſnes n̄ diuidunt̉. So. dicit glo illud regulare. ſꝫ qn̄qꝫ fa primo caſu aūt inter quantitates ⁊ ualet: ut. d.§. ſi ſtipu ſit mortiſ ci ctum ē diuiduū: ut in.§. cato. ⁊ in.§. operarū. Itē in ſti donare. lante. ij. rn̄ſo. qd̓ dic ut dixi. sͣ.§. ꝓxi. verū qd̓ dixi nō vapulatione vſufructus. ſꝫ iſta ſunt ſpecialia. ita ſentit glo. lere intellige niſi diuerſitas illico cōplacuerit: ut in.§. cū prima huius.§. ⁊ alia glo. poſita ſuꝑ uerbo viā. ¶ Iteꝫ adiicit. potes dicere qn̄ diuerſitas inter reſpōſionē ⁊ in op. innuit glo. ꝙ ſtipulatio vſufructꝰ ſit ſtipulatio facti terrogationeꝫ inducit diuerſitatē in re vel qualitate obContra. sͣ. de vſufruc. l. i. ubi uidet̉ iuris. glo. bene dicit ligationis uitiat̉ ſtipulatio. ⁊ ad hec dicta reſtringunt̉ quia vſufructus eſt iuris: tn̄ tenet̉ pati qd̓ eſt facti: ut. l. omnia predicta membra. vbi aūt.§. qui id qd̓. jͣ. e. ⁊. jͣ. dicā. Itē op. glo. īnuit. sͣ. ꝙ Ex. l. ſequenti. ſtipulatio oꝑarū diuiditur. ¶ Sed ꝯtra hoc op. de. l. li. ¶ Si papa legato cōcedat ut poſſit legitimare ſpurioſbertus.§. i. s. de op. le. ⁊. l. ſtipulationes nō diuiduntur itē īceſtuoſos: an poſſit vtrunqꝫ legitimare ⁊ quādo ſub §. i. So. glo. ꝙ volente ſtipulatore diuidit̉. hoc non eſt ſimplicibus contineatur mixtuꝫ. verū ꝑ. l. ſtipulationes nō diuidunt̉. jͣ. e. ideoqꝫ dat aliā Glo. cōtinuat le ſolutionem: quia ibi qn̄ duobus debent̉ opere: hic qn̄ Tipulationū. gem ⁊ ſi bene ad vni. Glo. nō bene ſoluit: quia opera de ſe eſt indiuidua uertis cōtinuationē. glo. diuidit legē precedēvt. l. iij. de. ope. liber. tangetur in. l. ī ſtipulationibus.§. tem. ¶ Op. ⁊ uidet̉ ꝙ ſtipulatio cōſiſtat in uerboruꝫ ex operaruꝫ. Quid dicemus. dico ꝙ īmo poteſt diuidi: ut preſſione: ut. l. i. jͣ. e. ti. sͣ. in prin. non in dando. So. dic d.§. operarum. ⁊. l. libertus.§. i. ſuperius alle. Si vero in dando.i. in promiſſione dādi. ¶ Scd̓o op. ⁊ videtur vis diuidere vnā operam: ⁊ tunc non potes niſi deueA AAA riij

De uerbo. obli. nias ad taxationē quātitatis: ut. l. in ſtipulationibus.§. ligatio nec exactio. So. dicit Dy. ꝙ glo. in ob. generis operarum. ⁊. l. ſtipulationes nō diuidūtur. ſecūdo caſu male loquitur. in alternatiua bene dicit per. l. ſi nō ſortē dicit̉ hic ꝙ recipit preſtationē natura ⁊ effectu. quid eſt §. pe. sͣ. de cōdi. inde. ⁊ beneᵛ dicit Dy. Et eſt rō quia hoc dicere. dic natura ꝗa ē diuiſibilis effectu ꝓpter duo in alternatiua vtraqꝫ eſt in obligatione. ⁊ ideo ſoluēdo quia ꝓpter. l. xij. tabularū diuidit̉: vt. l. j. C. ſi cer. pe. Itē ſtichū ſoluit partē eius qd̓ eſt in obligatione. ſed in ſtipartis p̄ſtatio preſtat liberationē in ꝑte. ¶ Uenio ad pulatione generis nihil eſt in obligatōe: vt. l. cū incertꝰ ſecundā particulā ⁊ aduertatis. dicitur hic ꝙ nō recipisͣ. d̓ leg. j. ¶ Sed cōtra hoc videt̉ hic tex. ꝗa actio in ob unt ſeruitutes diuiſionē nec natura nec effectu. ¶ Op. ligatione generis dicit̉ eſſe in pendēti. ſo. qd̓ dico in ob sͣ. ad. l. fal. l. j.§. ſi vſufructus. ſo. ſpeciale in vſufructu. de ligatione generis: dico ꝙ nō ē in pēdenti obligatio ꝗa hoc dicet̉ in. l. ſtipulationes non diuidūtur. jͣ. e. ideo dipōt exigi ſicut primo. ſed obligatio illa ex qua debet cō mitto. ¶ Op. de. l. ſtipulatiōes nō diuidūtur. ij. reſpōſo dici qd̓ ē ſolutū eſt inpendenti vtrū naſcatur. ualet igit̉ jͣ. e. ſo. illud qn̄ peruenit̉ ad preſtationē intereſſe. ſecus obligatio: ⁊ ꝯdictio īdebiti pendet. ⁊ hoc ē quod dicit qn̄ preſtat̉ ſeruitus. ¶ Quero aliꝗs ſtipulat̉ viā vel aliꝙͣ tex. hic: aut in pendēti ⁊cͣ. iſtud dictū uidet̉ falſum. Et ſeruitutē. an ſtipulat̉ ius vel factu. ⁊ dicit gl. ꝙ factum. pro declaratione formo. q. poſitā in glo. Plures ſunt Doc. vltramō. inſurgūt cōtra gl. ⁊ Pe. hic ⁊ Ci. ī. l. cor a ¶ Glo. bn̄ heredes unius promiſſoris hoīs in genere: unus ſoluit ruptionē. C. de vſufru. circa prin. ⁊ dicūt ꝙ ſtipulat̉ ius dicere AD partē ſuā in ſticho: an liberatio cōtingat. uide glo. que DE ꝙ id̓ ut vt. l. ſeruus cōis meus ⁊ tuus. jͣ. d̓. ſtip. ſer. cōiūcto inſtit. hic dicit ꝙ ſic. gl. iſta ē cōtra p̄cedentē determinationē refert alex. de ſtip. ſer.§. ſed cū factū. Illud nō eſt verū quia qn̄ ſervbi in obligatione generis in pēdēti ē obligatio. ſed di tenent ang. uus ſtipulat̉ factū fiendi a ſeipſo nō acꝗrit̉ dn̄o: vt.§. ſꝫ ⁊ imoº. hic ctū glo. uerū ē in heredibꝰ ꝓmiſſoris. ſed qd̓ dixi primo cū factū. Sed cū ſtipulat̉ fiendū ab alio ipſi ſeruo dn̄o nullo addieſt uerū in ipſo ꝓmiſſore. hoc dicit hic glo. licet nō pro to. idem teacquiritur: vt. l. qd̓ dicit̉. jͣ. e. verbi gratia. ꝓmittis ſeruo bet. ſed ꝙ heredes nō liberent̉ uidetur caſus. jͣ. ꝓxi.§ net ro. ꝑ. l. ꝙ ſibi ire ⁊ agere liceat nō querit̉ dn̄o. ſed ſi ꝓmittis ſer ex his. ⁊. jͣ. e. l. ī executione.§. ꝓ parte. Dic ꝙ heres reratio.§. fi. sͣ. uo facere domū ⁊ tūc quia illud factū venit explicandū de act. emp. ſpectu pn̄tis ſtatus liberat̉ hoc ē exercitiū actionis ꝯtra bal. in. l. cor a promiſſore nō a ſeruo ſtipulatore dn̄o querit̉. Contra eū īpeditur donec alij cōueniant̉. ⁊ ita intelligit glo. in rup. C. de glo. facio vnā fortiſſimā rationē de. l. j. ī fi. de ſerui. vrb. d.§. ex parte. licet cōtra ipſū principalē exercitiū nō imvſufruc. qui pre. vbi dicit̉ ꝙ patientia venit per officiū iudicis: ergo ꝓ hoc alle pediretur. ſi aūt gl. intelligeret ꝙ uere ſtatim liberaret̉ nō eſt in obligatione: vt. l. ꝗ per colluſionē. sͣ. de act. ēp. in. l. ubi.§. male diceret. ⁊. l. ꝗ hominem. jͣ. de acceptil: quā allegat fundi. jͣ. eo. ergo nō factū ſed ius videtur ſtipulatus. preterea. l. diglo. nihil facit ut dicā ſtatiꝫ in.§. ſi tamē hoīeꝫ. ⁊ rō dif⁊ ipſe alex. ꝗ cit ꝙ ſeruitus eſt ius: vt. l. j. de re. diui. ⁊ inſti. de re. cor. ⁊ ferentie inter hr̄des ⁊ principalē ꝓmiſſorē pōt eſſe: ꝗa cū op. glo. incor.§. j. Preterea iuriſconſultus hic videt̉ dicere vſtranſit alle. qn̄ vnus heres ſoluit partē quā dꝫ totum ſoluit qd̓ dꝫ qꝫ ad.§. itē ſi in facto: de obligationibus dādi: ibi de ob tex. jͣ. ea. l.§. ſed principalis ꝓmiſſor nō ſoluit totū qd̓ dꝫ ideo nō ui item ſi ī ſcō ligationibꝰ faciēdi. ⁊ ſic hic videt̉ dicere ꝙ ſit iuris. Cre det̉ ī pēdēti obligatio. ꝓ hoc facit. jͣ.§. cato. ī fi. ¶ Reaſ ibi ire. agere do glo. bene dicereˢ ⁊ qui ſtipulat̉ ſeruitutē ſtipulat̉ ius ſumo ergo breuiter cū querit̉ utrū in obligatione gene ne. ⁊ tex. a ⁊ factū. ius inqͣtum ſeruitus debeat cōſtitui. factum innēine allega ris uel alternatiua partis ſolutio faciat obligationē eſſe quantū patientia debeat preſtari: vt. l. iij. poſt prin. sͣ. de tuꝫ in. l. qui inpendēti uel nō. ſic diſtingue. Aut queris utrum ſit in vſu fructum vſufru. in. ꝟ. dare. Et ideo glo. q̄ eſt in. l. corruptionē be pendēti obligatio uel liberatio ad repetēdū ſolutū ⁊ ē §. fi. sͣ. d̓ vſu ne dicit ꝙ conſtituendo nō liberat̉ ꝗa ēt tenet̉ ad factuꝫ inpendenti ut hic. Aut queris utrū ſit in pendēti obli fru. vbi ſi le ſcꝫ pati. ⁊ ſic remanet obligatus ad patiētiā. idem no. jͣ. gaui tibi vſū gatio.i. quo ad ſubſtantiā ipſius ⁊ nō ē inpendēti: ut. l. fructū ſerui e. l. pluribꝰ.§. j. ¶ Ad. l. j. in fi. sͣ. de ſer. vr. predi. dic ꝙ pecuniā ſi cer. pe. ⁊. l. ſi nō ſortē.§. ſi decē. sͣ. de cōdi. in ⁊ heres me qn̄qꝫ agitur reali.ſ. cōfeſſoria vel negatoria: ⁊ tūc patiēde. Aut quo ad exercitiū ⁊ tunc aut p̄ceſſit obligatio al fuit in mora tia venit iudicis officio nō iure actionis. hoc eſt quod dādi ſeruuꝫ ternatiua ⁊ ē in pēdenti: ut. l. ſi nō ſortē.§. ſi decē. sͣ. de dicit glo. in. l. harū. ſi ſer. ven. ⁊ ſic loquitur in. l. j. in fi. sͣ ⁊ ſic nō fuit cōdi. inde. Si obligatio generis preceſſit ⁊ tūc aut loq̄preſtita pade ſer. vr. pre. Sed quādo ꝗs agit ex ſtipulatiōe vel acti ris in principali ꝓmiſſore: ⁊ tunc nō ē in pēdēti ſed ſtatiētia vtēdi one ex teſtamēto tūc eſt in obligatione datio: hoc eſt cō tim pōt exigi: ut. l. ſi ſtipulatus.§. i. jͣ. de ſo. Aut loque⁊ fruēdi pōt ſtitutio ſeruitutis ⁊ patiētia: vt expreſſe dicit tex. in. d. l. agi ad ītereſ ris in pluribus hr̄dibus ꝓmiſſoris ⁊ ē in pēdēti ut hic iij.§. dare. sͣ. de vſufru. ⁊ ſic glo. bene dicit. ¶ Quero q̄ ſe ꝙ fieri nō in glo. ⁊. jͣ. e. l. in executione.§. pro parte. qd̓ intellige ſi poſſet ſi eſſet eſt natura obligationis dandi: ⁊ que ē natura obligatio vnus ſoluit totū qd̓ debet. ſecus ſi partem ꝑtis quā dꝫ: obligatio dā nis faciēdi. glo. hic tangit: dicā in. l. ſtipulatiōes nō diquia eſſet ideꝫ quod in ipſo prīcipali. Procedo ulteri di: in quib uidunt̉. ¶ Uenio ad tertiā partē. hic dicit̉ ꝙ quedam ratione motu dicis ꝙ heres ſoluit totuꝫ qd̓ dꝫ ⁊ tn̄ non eſt perfecte re nō ſucceſunt diuidua natura ſed indiuidua effectu: ⁊ ſic ſtatim liberatus. Contra inſti. qui. mo. tol. obli. in prin. ſo. hic dit obligatō repetūtur cōtra. l. ſi nō ſortē.§. ſi decem. sͣ. de cōdi. īde non ſoluit ꝓut debuit quia eſt dubiū ne alius ſoluat in ad intereſſe So. de rigore incōtinenti pōt repeti. ſed de equitate ē d. l. vbi.§. fi. alio hoīe. Op. ſecūdum Dy. ⁊ uidet̉ ꝙ ſtipulatio gene in pēdēti. ⁊ hoc dicūt due glo. parue hic poſite. ¶ Ueꝙ ſecus ē in ris ⁊ alternatiue ſint eiuſdē generis. Cōtra quia in alter obligationinio ⁊ ītro glo. magnā. ⁊ ad diuiſionē oppo. ſo. ut. ī glo. natiua vtrūqꝫ eſt in obligatione: ut. l. illud aut illud. sͣ. bꝰ faciēdi in ¶ Opp. ſecūdo ſi nō liberat̉ ergo ⁊cͣ. dico ꝙ intereſſe de cōſti. pecu. ⁊. l. ſi duo rei. jͣ. e. in obligatione generis ꝗbus ſucce obligatū ⁊ nō obligatū eſt mediū.ſ. ceſſatio obligatiōis dit obligatō nullū eſt in obligatiōe: ut. l. cū incertus. sͣ. de leg. i. Dyad tēpus ⁊ ſic eſt inpendenti. ¶ Uideamus ꝗd vult di ad intereſſe dicit ꝙ eiuſdē generis ⁊ cōditiōis ſunt quo ad quedaꝫ vt. d. l. ſtipu cere illa glo. n̄ ē obligatio ſed obligatio ceſſat. ¶ Que⁊ idem dicit glo. in. l. cū his.§. fi. jͣ. de cōdi. inde. ¶ Itē lationes nō ro an ceſſet obligatio vel executio actionis. glo. hic poop. de. l. ſi ſtipulatus.§. i. de ſolu. So. ibi homo certus diuiduntur nit verba īproprie. Dic meliuſ. qn̄qꝫ obligatio ſemel fu v̓ſi. celſus. debebatur. ¶ Op. jͣ.§. ſi tn̄ hominē. ſol. in gl. dic ut ibi it nata ſed ex aliquo caſu dicit̉ in pendēti: vt in caſu nob ¶ Bene di dicam. ¶ Quero quid ſi alter heres non vult ſoluere in cit dy. ADſtre legis: ⁊ tūc exactio eſt ī pēdēti nō obligatio: quia du eodem homine. glo. dicit ꝙ fiet cōdēnatio in extimatōe DE ſecūduꝫ rat: vt. l. pecuniā. sͣ. ſi cer. pe. vn̄ cum hic actio ⁊ obliga alex. ꝙ idem ⁊cͣ. dicam. jͣ. ꝓxi.§. ¶ Quero dixi ꝙ aliquando exerciti tio eſſet ſemel nata ꝓpter ſolutionē partus nō eſt in pētꝫ Rai. āg. um obligationis alternatiue eſt in pendēti: vt ſi debes īmo. pau. de dēti obligatio ꝗa durat: ut. l. pecūiā. sͣ ſi. cer. pe. ſꝫ ē ī pē decē aūt ſtichū ⁊ ſoluis quinqꝫ: ut in.§. ſi decem. Quid caſtro. ſed denti exactio ratione futuri euētus. Qn̄qꝫ ab initio ob eſt illud quod eſt inpendenti. Rn̄. exercitiū reſpectu ilpe. Cy. ⁊ ro ligatio nō eſt nata ſꝫ eſt in pēdenti: ⁊ tūc natiuitas obliin obligatio lorum quinqꝫ ſolutorum: vnde poſſum agere ad quingationis pēdet ꝑꝑ ſpem ꝙ naſcat̉: vt. l. inter ſtipulantē ne alternati qꝫ aūt ad ſtichum. ita intelligo.§. ſi decem. Quero. dixi ua diſcrepāt §. ſacrā. jͣ. e. Oſtendo ꝙ glo. iſta dicat male ⁊ cōtra. l. ſi ꝙ ſi vnus ex heredibus ſoluit partem ſuaꝫ in obligatio ab opi. bar. ſtipulatus. jͣ. de ſol. nā ſi debes hominē in genere ⁊ ſolne generis ꝙ pro illa parte eſt inpendenti qualiter agā uis partē ſtichi totū pōt peti. ⁊ ſic nō eſt in pendenti ob contra alios: dic ut in. l. in executione.§. pro parte ⁊ ibi

VI De verbo. obliga. dicam. ¶ Sed quero in obligatione generis quid eſt in hoc tenet Ia. de are. hic. ⁊ dicit cōditio obligationis.i. obligatione vna eſt glo. de leg. ij. l. meuius.§. duobus. vtilitas rei que eſt in obligatione. Oēs ſol. ſunt bone ⁊ ſuper ver. hoīs enim ⁊cͣ. que dicit ꝙ in obligatione geſo. glo. bona: quia aliud ī diuiduis aliud in īdiuiduis. neris nullus eſt in obligatione: ſed oēs inſolutione. idē ⁊ que eſt ratio iſtius quod dicit Dy. ꝗa in diuiduis non no. in. l. cū his.§. fi. de cōdi. inde. Iſtud nihil eſt dicere noceret ſtipulatori: in indiuiduis ſic. declarat̉ ꝑſolutio per. l. cū incertus. de leg.i. quia ſi nullus ē in obligatiōe nē Pe. ⁊ Ia. ¶ Op. de. l. eadē.§. fi. Sol. vt ibi videbiper ſolutionē eius qd̓ nō eſt in obligatione non tollitur tis: ꝗa ibi quādo deuenit ad extimationē partis. al̓s ſe obligatio. ⁊ hic vult ꝙ tollat̉ obligatio: ut. l. ⁊ per iuſiucus. ¶ Pro declaratione huius. l. formo vnū ꝯtrariuꝫ ran.§. ſi is qui hominē. jͣ. de acceptil. Quidam hoc vo⁊ op. sͣ. e. ver. ⁊ haꝝ. vbi dicit̉ ꝙ quādo decē ſunt in ob lentes ſuſtinere dicunt ꝙ ipſum genus eſt in obligatōe ligatione partis p̄ſtatio liberat heredē ſed defunctū nō nō aliqd̓ indiuiduū ꝑ ſe. Sed illud eſt truffa: ꝗa genus a ¶ Officiū liberat. ⁊ ſic loquit̉. l. tutor.§. lucius. sͣ. de vſur. Ouidaꝫ per ſe ſumptū eſt quedā imaginatio que nō eſt in cōmer iudicis. huius timore dicunt cōcedo oppoſitum ꝙ nō liberatur ADDE. ẜꝫ cio noſtro ergo nō eſt in obligatōe: vt in prin. inſtitu. de preſtando partē. pe. tenet ꝯtra hoc in. l. iij. de nego. geſ. āg. ⁊ bal. ut inuti. ſtipu. Ia. de are. voluit dicere ꝙ quilibet eſt in ob C. ⁊ dicit ꝙ ibi eſt caſus ꝯiugēdo. l. heredes.§. an ea. sͣ. refert ⁊ ſeꝗt̉ ligatione ſub ꝯditione ſi ſoluatur: vt. sͣ. qui ⁊ a qui. l. iij. alexā. ꝙ hoc famil. her. inducendo hoc modo. ea que fiunt ex neceſ Sꝫ iſtud ē truffa: quia ſi nullus ē in obligatione niſi cō fallit̓ niſi iuſitate veniunt in actione famil. her. ⁊ ea que fiunt ex vo dex videat ditionaliter ante cōditionē nō poſſet agere: vt. l. cedere lūtate veniūt in actione nego. geſ. ſed in. d. l. iij. heres iminere ꝑidiē. de ver. ſig. Preterea ſi d̓cederet legatarius nō trāſvnus ſoluēdo totū habet actionē nego. geſ. ergo nō te culū ſcādali mitteret ꝯtra. l. heres.§ ſi incerto. sͣ. famil. her. Quid di quia tūc pōt nebatur ſoluere. ſed caſus ē melior in. l. ſi teſtamēto.§. cemus. dico ꝙ glo. ī. l. meuius.§. duobus. ver. hoīs. ī fi. eos cōpellej. jͣ. de fideiuſ. Rn̄. ad. l. iſtam ꝙ hic loquit̉ in obligatōe re ad cōcormagne glo. dicit verū: ꝗa nullus eſt in obligatione certꝰ que eſt indiuidua effectu: ibi vero diuidua oīno. ⁊ ē ra diam. arg. l. ⁊ determinatus: ſed determinādus ꝑſolutionē. ⁊ ille ꝗ tio: quia hic ſi eēt liberatus ⁊ mutaret̉ hic fieret ſolutio eꝗſſimū. sͣ. d̓ ſoluetur ab initio fingit̉ fuiſſe in obligatiōe. eſt ergo ob uſufruc. ⁊. l. in alio ꝙͣ tenebatur defunctus: quia vnus ſoluit parteꝫ ꝯgruit. sͣ. de ligatus de preſenti ad dādū vnū. ſed ille vnus an ſit hic vnius rei ⁊ alter alterius: ⁊ ſic cōtingeret mutatio reſpe offi. preſi. ⁊ vel ille pēdet ex futuro euentu. ⁊ hoc vult dicere illa gl. ctu rei qd̓ defunctus nō potuit. ſecus quando eſt diui etiā dicit an cre ſtatu l. cum incertus. de leg. j. ⁊. l. iij. sͣ. qui ⁊ a qui. ꝗa non eſt ge. ꝙ ſi res dua: vt quātitas: quia illā preſtāt plures heredes ꝙͣ de cōditio ꝓprie q̄ ſuſpēdit ꝓprie obligationē ſed hꝫ ſpēm de qua cōtē functus preſtitiſſet. nec cōtingit mutatio reſpectu rei: ut dit̉ non pōt ꝯditionis: quia in. l. iij. sͣ. qui ⁊ a qui. ē dictio quodāmo quia id defunctus debuit. ſed illud videt̉ cōtra. l. ſtipu cōmode dido q̄ eſt no. improprietatis: vt. l. ſi me ī vacuā. sͣ. de acꝗ. lationū.§. fi. jͣ. e. Hic debes ſcire ꝙ obligationes perſo uidi per par poſ. hoc nō debet intelligi in. l. pamphilo. ⁊. l. ſi hoīem. tes ⁊ in uſu nales diuidunt̉ ꝑ. l. xij. tabu. ut. l. ea q̄. C. famil. her. ⁊. l. j. de op. lega. aliter ſi eſſet cōditio ꝓprie lꝫ tacita ſuſpēdet rei ꝑtes ſunt C. ſi cer. pe. vn̄ ſi teneris ad centū ⁊ hēres duos hr̄des diſcordes tc̄ obligationē ſicut expreſſa: vt. l. itē quia. sͣ. de pac. ⁊ glo. vnuſꝗſqꝫ tenet̉ ad ꝗnquaginta. Itē illd̓ qd̓ eſt ī cōditio recurrēd̓ ſit ibi. ⁊ ideo nō poteſt agere. ad remediū ne in perſona heredū nō diuidit̉ ut. l. cui fundus. in fi. Ex.§. ſequēti. diuiſſorium sͣ. de cōdi. ⁊ demon. ſed illud qd̓ erat in obligatione re diuidendo ī ¶ Si ī caſu hꝰ§. vnꝰ cōſēſit ī ſoluēdo hoīeꝫ alij diſſētiūt ſpectu ſtipulationis penalis eſt in cōditione. Cū ergo ter ꝑtes uſū an poſſint cogi: ibi. Gl. q̄rit. Et an ſi ī ſtipulatōe gnͣris conditio nō diuidat̉ inter heredes pena cōmittit̉ pro alterius tꝑivl̓ alternatīa ſi d̓cedat ꝓmiſſor pluribꝰ hr̄dibꝰ r̄lictis ꝗ bꝰ. alle. l. luſolido niſi ſolidū ſoluatur. ſed quantū ad ipſum princi n̄ cōcordāt ꝗd iuris: ibi. Sꝫ q̄ro. Et an cū ꝗlꝫ hr̄dū hꝫ cio de aqua pale debitū ſolutio partis liberaret pro parte: ut plene quot. ⁊ eſti. actionē inſoliduꝫ ſi vnus egit ⁊ obtinuit an poterit uti uidemus. jͣ.§. cato. ¶ Glo. querit ꝗd ſi unus cōſenſit in ⁊ ꝑ hoc etiā anteꝙͣ alij agāt vide in fi. ſoluendo hominē alij diſſentiūt. Gl. dicit ꝙ ſtat̉ dicto dicitꝙ ſi plu res habēt iu maioris partis. Sed illud nō eſt ueꝝ. tunc enim ſtat̉ di Ex his igitur ſtipulationi riſditioneꝫ ī cto maioris partis quādo ſunt cōia pluribus ut uniuer caſtro ⁊ dibus. In obligatione diuidua natura ſed indiuidua efſis. ſecus ſi pluribus ut ſingulis: ut in caſu. l. maiorē. sͣ. ſcordant in fectu: ſi ſunt plures promiſſoris heredes quilibet tene uſu iuriſdide pac. Tangit Dy. in. c. qd̓ omnes. extra de regu. iur. tur pro parte. ſed partis ꝓteſtatio liberationē non prectiōis cōpel li. vi. ⁊. l. qd̓ maior. jͣ. ad munici. l. ſi autē plures. de aqua lendi ſunt di bet ſed in obligatione indiuidua oīmoda heredes pro plu. ar. ⁊ ibi de hoc dicam. Trāſit glo. ad aliā ſo. ⁊ aliaꝫ uidere uſuꝫ miſſoris tenētur inſolidū. ⁊ heredibus ſtipulatoris inſo glo. habetis in. l. in executione.§. pe. in fi. mag. glo. jͣ. e. ꝑ tꝑa. al. no. lidū actio cōpetit. h. d. Diuidit̉ in tres ꝑtes. primo podictuꝫ Inn. ti. ubi ponit duas ſol. que eſt ergo uerior. Oldra. dicit nit vnā illationē vſqꝫ ibi. ⁊ ideo. ſecūdo ponit aliā vſqꝫ in. c. pruden ꝙ iſta eſt uera. illa non. Rai. concor. videbat̉ illas glo tiā de off. de ibi. ex quo. tertio ponit aliā vſqꝫ ad.§. ſi tn̄. Itē prīa ſub hoc modo. Quādoqꝫ maior pars cōtradicit minori: ⁊ leg. in glo. qͥ diuidit̉ in duas.ſ. dictū ⁊ rationē. ſecūda ī duas.ſ. dictū incipit nob̓. tunc loquitur iſta glo. quādoqꝫ ſunt in pari numero. ⁊ ⁊ determinationē qōnis circa illud. tertia in duas.ſ. diAlexā. addit tunc cogeret̉ cōſentire officio iudicis: ut in. l. cōtra. S gl. xvj. q. iij. ctum ⁊ rn̄ſionē tacite obiectōis. Partes patēt. Examineſcio quo iure iſtud probet̉. dic ꝙ primo debet conſic. licet qͣꝫ di nemus iſtas illatōes per ꝑticulas. In prima dicit ꝙ ex ꝑ derari qualiter ſubueniat̉ ipſi creditori cōtra heredes. cit abb. repu ſona heredis nō mutat̉ ⁊cͣ. Cōtra. sͣ. de re iudi. l. nō tm̄. tare no. ī ter ſecundo qualiter cōſulatur heredibus inuicē. ¶ Circa glo. ſoluit nō mutat̉ cōditio obligationis ſed ꝯdēnatio minis iſtis ī primū dic ꝙ ſi quidē ante ſententiā conſtat iudici herec. fi. de re iu moderatur. dicit Pe. nō dꝫ mutari: veꝝ eſt ad cōmodū des debitoris diſſentire poteſt eos iudex cōdēnare ī pe di. tu ēt adalterius. ſed ad cōmodū creditoris ſic. glo. dicit melius cuniā ad petitionē creditoris: ut no. sͣ. proxi.§. in glo de ꝙ bal. cō ꝙͣ Pe. ꝗa ibi erat ex priuilegio ꝑſone iō eſt ꝙ mutatur ſilio. cxxvij: mag. Item facit qd̓ no. sͣ. de ac. emp. l. j. in prin. Item ſi li. iij. dicit ꝙ ꝗa ꝑſonale: vt. l. ꝗa ꝑſonale. sͣ. ſo. ma. ſed qualitas obliiam facta eſſet cōdemnatio ad ipſuꝫ hominē ⁊ heredes valet arbitra gationis nō mutat̉. ¶ Op. de. l. ſi legatariꝰ. sͣ. de leg. j. diſſentirent poſſet fieri executio in extimatione eadē ra mētū latum So. glo. hic paſſiue. ibi actiue. ⁊ vult dicere ꝙ ex ꝑſona ex arupto cū tione: ut. jͣ. ſtatim videbitis in ver. ſed quo caſu. ar. eius heredis ꝓmiſſoris nō mutat̉: ſed ex ꝑſona actoris muta iudex videt qd̓ no. jͣ. e. l. eum qui certarū.§. j. ⁊. l. ſi ſeruū.§. fi. Item tur. Sed iſta ſo. nō videt̉ vera per illationē in tex. primo partes ad ar poſſet petere actor ut iudex cogeret eos ad cōcordiam ma paratas. factā: quia idē eſt in heredibꝰ ꝓmiſſoris ⁊ heredibꝰ ſtiquia quotiēs plures diſſentiūt ad preiudiciū tertij poſQualiter au puiatoris. In ꝯtrario ſo. glo. ꝙ ibi in diuiduis hic in in tem plures ſunt cogi ad cōcordiam per iudiceꝫ. ut. l. huiuſmodi.§ diuiduis. Dy. nō videt̉ tenere iſtā ſo. ⁊ dicit ꝙ ibi alte fratres hafi. de le. j. ¶ Circa ẜm dic primo ꝙ nō eſt vera iſta opibētes iuriſdi rius ꝑtis nō intereſt īmo ſibi ꝓdeſt. hic ꝑtis intereſt ⁊ ni ꝙ ſtetur dicto maioris partis ut dixi. Item nō eſt verutionē illa uti hil ſibi ꝓdeſt. Pe. dat aliam ſo. ꝯditio nō mutat̉ reſpe ꝙ vnus coheredū poſſit petere ꝙ per iudicē cogat̉ con debeāt vide ctu rei que eſt in obligatione vt hic. ſed alio modo bene bart. conſi. ſentire: quia quādo plures diſſentiūt ad ipſorū incōmo recipit mutationē: quia obligatio inter heredes diuidiclxxxviiij. dum ceſſat officiuꝫ iudicisª. vt. l. quotiēs. de vſufr. ⁊ de tur. Et Cy. refert verba Pe. in. l. iij. C. de nego. geſt. ⁊ ſer. ruſti. predi. l. itinere. lꝫ glo. ibi aliter ſentiat. Sed ſi

De uerbo. obli. adhuc nullus coheredū eſt paſſus dānum ſed timeret̉ gationē: quia pro hoc nō deuenit̉ ad eū caſuꝫ a quo nō pati poſſent petere ut ſorte dirimat̉. ar. l. fi. in prin. C. cō potuit incipere: potuit.n. lꝫ cū difficultate. ¶ Secundo munia deleg. ⁊ qd̓ no. ī. l. in executione.§. fi. in gl. mag. modo legit̉. op. ⁊ videt̉ ꝙ hec ſtipulatio vitiet̉ ꝗa reꝰ nō Si vero alter paſſus ſit iam dānum tunc recuperat a pōt dare eandē ſeruitutē pluribꝰ inſolidum: ⁊ ſic ſtipula coherede iudicio famil. her. ut hac glo. ⁊ eſt tex. hic ī. ꝟ. tio vitiet̉ tanꝙͣ cōtinens īpoſſibile: qd̓ quidā cōceſſerūt. ſed quo caſu. ¶ Sed quero in ſtipulatione generis vel ſed iuriſcōſultus auctor. l. dicit ꝙ illud ē difficile reo ſialternatiua ſi decedat ſtipulator pluribus heredibꝰ reli cut dare mille marcas ei qui nō hꝫ ſed difficultas nō victis ⁊ nō cōcordant ꝗd iuris? Rn̄. ſi electio erat ſtipula tiat obligationeꝫ. ⁊ iſta fuit lec. Io. que colligit̉ ex glo. toris habes caſuꝫ in. l. heredes.§. ſi iūcto. sͣ. fa. her. Si mag. hic poſita. tu tene primā pro vera ⁊ bona. ⁊ prece vero erat electio ꝓmiſſoris tūc res eſt expedita: quia pōt dens nō eſt vera ꝗa pluribus pōt ſeruitꝰ inſolidū conſti offerre qd̓ vult. Tamē ſi vni heredū vellet dare partē in tui: ut. l. lucio. sͣ. de aqua quoti. ⁊ eſti. ⁊. l. via. sͣ. de ſerui vno homine alij partē in alio nō ꝯtingeret liberatio: ut rū. predi. ⁊ ſic nō eſt difficile. ¶ Uenio ad vnā. q. gl. qli jͣ. de ſolu. l. qui hominē.§. j. vn̄ ſolutione facta pro parbet heredū habet actionē inſolidū. vnus egit ⁊ obtinute vni eiꝰ reſpectu actio eēt inpendēti donec alteri ſolua it an poterit uti anteꝙͣ alij agāt. Quidā ꝙ ſic. 10. ꝙ nō. tur. ſicut. sͣ. dixi in heredibꝰ promiſſoris: ꝗa iſte recepit vide iſtā gl. q̄ iſtaꝝ opi. ē vera. ⁊ iſtud ē difficile ⁊ ꝑ glo. totū qd̓ ſibi d̓betur. ¶ Uenio ad ver. ⁊ ideo. Op. ꝙ imnō pōt haberi intellectus. Et videt̉ ꝙ prima opi. eſt vepoſſibile ſit vnū ex heredibus inſolidū preſtare ſeruitura cū in cōfeſſoria vniꝰ victoria ꝓſit alteri: ut. l. loci corp tem: ut. l. pro parte. sͣ. de ſer. qd̓ tn̄ dicitur hic ſed quo ca §. ſi fundus. sͣ. ſi ſer. ven. Sꝫ illud in ſeruitute conſtituta ſu ⁊cͣ. So. iſte ver. pōt referri ad primā illationeꝫ sͣ. de ſecus in ſeruitute cōſtituēda. ⁊ iō lꝫ vnꝰ egerit ⁊ obtinue obligatione generis: ut tangit̉ hic in glo. ⁊ ẜm hoc hēs rit ſibi pro parte nō pōt cōſtitui: ideo nō pōt ipſe nec ali hic caſum ꝙ vnus ex heredibꝰ de neceſſitate in obligaus uti quod ſibi nō poſſit cōſtitui. eſt caſus in. l. pro ꝑte tione generis hꝫ ſoluere totū. qd̓ pꝫ: quia pōt repetere sͣ. d̓ ſerui. ¶ Quid dicemus. Iſta gl. dꝫ ītelligi hoc moꝑ actionē fa. her. ut. l. heredes.§. ſi vnus. sͣ. fa. her. nam do. ſi quidē heredes ſunt ī diſcordia eis nō pōt cōſtitui licet actio ⁊ cōdēnatio fiat pro parte: tn̄ perfecte nō libe ẜuitus: ut ī. l. itinere. ⁊ ibi no. sͣ. de ſer. ru. pre. ⁊ nullꝰ porat̉ ſoluēdo partē. puto tn̄ ꝙ creditor nō cogat̉ alias re terit uti cū nō poſſit cōſtitui. ⁊ ſic loquit̉ opi. Io. ſed ſi il ciꝑe partē niſi alij heredes cōſentiant ī alijs partibus le qui dꝫ ſeruitutē vni vellet cōſtituere pro parte nō pōt eiuſdē hoīs: ut. l. in executione.§. pro ꝑte. jͣ. eo. ⁊ hic: ꝗa conſtituere. tn̄ ille cui eſt ſic conſtituta non poterit ꝓhiſi creditor reciperet partē cogeret̉ ⁊ heres qui ſolueret beri quin vtat̉: ut. l. per fundū. sͣ. de ſer. ru. pre. ⁊ ita loꝗ ſpōte ageret neg. geſ. ⁊ ceſſaret iudiciū fami. her. Illud tur opi. alioꝝ. Pone econuerſo ad glo. ꝙ vnus ſuccuaūt qd̓ sͣ. ꝓxi.§. fuit dictum pro parte ſoluta ab herede buit. certe nō nocet alteri: ut. l. ſi de cōmuni. sͣ. ſi ſer. vē. actio eēt in pendēti: eſt verū in ſpōte recipiēte. Alio mo ⁊ no. in. d.§. ſi fundus. ⁊ alteri accreſcit: ut. sͣ. cōi. pre. l. do legit̉ hic ver. ꝙ referat̉ ad hūc caſum qn̄ eſt indiuipropriū. ⁊ ꝑinde eſt ac ſi nō ſit ille qui ſuccubuit. duū natura ⁊ effectu: ut in prima ꝑte glo. ⁊ tūc ad conIſte.§. leSi tamen hominem. gt in glo. traria rn̄deo ꝙ nō cōſtituit ſeruitutē inſolidū ſed ſoluit extimationē inſolidū. ¶ Sꝫ tūc op. quando deuenit̉ ad duobꝰ modis. ⁊ tertio ẜm Pe. ⁊ melius. ⁊ ẜm ſuam lec. eſtimationē nō tenet̉ niſi pro parte. ergo ſoluēs ſoliduꝫ h. d. Per ſnīam ⁊ acceptilationē vnus ex heredibꝰ pro nō ſoluit ex neceſſitate: qd̓ tex. īnuit dū dicit fa. her. Rn̄miſſoris qui tenebat̉ in genere poteſt liberari. ¶ Op. deo quādoqꝫ actū eſt cōtra vnū ex heredibꝰ ad ſeruitusͣ. e. l.§. j. ⁊.§. ex his: ubi vno ex pluribus heredibꝰ ſoluē tem inſolidū ⁊ eſt cōdēnatus tūc in executione quia nō te nō cōtingit liberatio obligatōis ꝓpter qd̓ glo. dat du pōt cōſtituere ſeruitutē nō liberatur niſi ſoluat extimaas lec. Una eſt ꝙ loquit̉ in hoīe certo in obligationē de tionē totius: ita loꝗtur hic. quādoqꝫ ab ipſo initio forducto: ibi ī genere. ⁊ illa ē in ſe vera ꝑ. l. ſi ita ſtipulatus mat̉ actio ad intereſſe tunc dat̉ pro hereditaria portio jͣ. de ſol. ⁊ eam tꝫ Dy. ⁊ glo. sͣ. e. l.§. j. ī glo. mag. ſꝫ nullū ne: ut. jͣ. e. l. ſtipulationes nō diuidi. Et predicta vera in dubiū poneret. Alio modo legit̉ ⁊ loquit̉ ī obligatione heredibꝰ promiſſoris. ſed ſi vnus ex heredibꝰ ſtipulatogeneris ꝙ interim ſit in pēdenti. ſꝫ iſta ē ꝯtra tex. ibi ꝑs ris ageret ad vnā inſolidū ⁊ deueniret̉ ad executionem dūtaxat ⁊cͣ. Preterea iſta lec. nō eſt bona ꝑ dictioneꝫ ſi ſuꝑ intereſſe nō preſtaret̉ niſi pars: ut. l. heredes.§. an tn̄. que ē aduerſatiua ſuꝑioribꝰ. vn̄ glo. dicit ꝙ hic fuit ea. fami. her. Ratio: quia nō eēt equū: ut haberet plus ſolutū ſtipulatori nolēti: ut no. sͣ. e. l.§. j. Iſtud non eſt debito. ſed in precedēti caſu ſtipulator cōſequit̉ totum verū: ꝗa.§. j. dꝫ intelligi ſtipulatore volēte: ꝗa inuitᶻ nō qd̓ ſibi d̓bet̉ ab illo vno ⁊ ille repetit a coheredibꝰ. Nūc poteſt cogi acciꝑe ꝑteꝫ: ut. sͣ. proxi.§. dixi. Quid ergo di veniamus ad ver. ex quo dicit̉ hic ꝙ plures heredes ſti cemus. Dic ẜm Pe. ꝙ ī obligatione generis nō contin pulatoris ⁊cͣ. ¶ Op. de. l. heredes.§. an ea. sͣ. fami. her. git liberatio ꝑ ſolutionē ſed ꝑ acceptilationē ⁊ ſnīaꝫ con ſol. ut in glo. ¶ Vlterius op. de. l. pro parte. sͣ. de ſerui. tingit pro ꝑte. Et rō eſt que ponit̉ in. l. in executione.§. So. quādo fundus vadit ad ſucceſſorē pro parte ſtipu pro ꝑte. jͣ. e. ⁊ eſt rō. ne alius heres poſſit ſoluere ꝑteꝫ in latio extinguit̉ ⁊cͣ. ut in glo. ¶ Ulterius op. de. l. ſi vnꝰ alio hoīe. qd̓ eſt abſurdū. ꝑteꝫ enim hēret ī diuerſis ho in fi. sͣ. de ſerui. ruſti. predi. certe ẜm vnā lec. concor. ẜm minibꝰ. ſed ī ſnīa ⁊ acceptilatione hec ceſſat iniꝗtas: ꝗa aliā diſcordat. dic ⁊ ſol. ut ibi. Extra glo. ī hoc ver. q̄ro vnā partē tantūmodo dꝫ hr̄e. ⁊ ꝑ hoc hēs ītellectū. l. ꝗ ſi ſunt plures heredes ſtipulatoris ꝗlibet hꝫ actionem hoīeꝫ. jͣ. de acceptil. ⁊ ẜm hoc expone hic egero ⁊ ſuccuinſolidū: ⁊ plures heredes ꝓmiſſoris in obligatōe indi buero. lꝫ gl. aliter dicat ⁊ nō bene. Sꝫ iſta rōne attēta di uidua tenētur īſolidū an ſint correi. ⁊ Cy. ī aucͣ. hoc ita cas ſemꝑ pro ꝑte liberationē poſſe cōtingere vbi nō de C. de duo. re. dicit ꝙ nō: quia ex natura rei dicunt̉ inſoli uenit̉ ad illā iniꝗtatē. Op. de. l. ſi ex pluribꝰ.j. rn̄ſo. jͣ. de dū obligati. ⁊ glo. videt̉ in.§. ſi tn̄ homineꝫ. ⁊ tex. sͣ. de acceptil. gl. q̄ ē hic dat duas ſol. ⁊ q̄libet ē bona. Una ꝙ euic. l. rē hereditariā. ⁊ dicam. jͣ. de duo. re. l. j. vel in. l. re ibi ſunt duo rei. hic nō. ⁊ ẜꝫ hoc dixi vobis. sͣ. ꝓxi. ꝙ idē os.§. cum in tabulis. ¶ Uenio ad ver. ſed quidā. ⁊ q̄ro eſt in re īdiuidua ī obligationē deducta ⁊ nō ſunt duo qualiterdꝫ ītelligi. ⁊ glo. ponit duos intellectꝰ. ⁊ ẜꝫ vnū rei. ⁊ tene mēti hāc gl. Querit glo. ꝗd ſi acceptilatio fiintellectū ſit vna obiectio ⁊ eſt rn̄ſio tacita nō expreſſa. ⁊ at de vna ſpecie ī obligatōe generis. Dicit ꝙ cōtingit li ẜm iſtā pone caſum ſic. videt̉ ꝙ iſta ſtipulatio vitiet̉ ꝗa beratio: ut. l. ⁊ ꝑ iuſiurādū. jͣ. d̓ acceptil.§. ſi is ꝗ hoīeꝫ. deuenit ad eū caſuꝫ a quo incipere nō pōt: ut cū per ſin ſed ſecus ī pactis: ut. l. ſi vnus.§. ſed ſi generaliter. sͣ. de gulos nō poteſt ſeruitus acꝗri. ⁊ hoc ꝗdam iuriſcōſulti pac. dic ut ibi: ⁊. d.§. ſi is qui hominē. cōceſſerunt ⁊ male. vn̄ auctor legis reſpōdit difficile eſt Ex.§. ſequenti. ꝙ ſeruitus cōſtituat̉ pluribus: ꝗa oportet oēs conſenti¶ Si florētinus hꝫ rep̄ſalias cōtra aliquē piſanuꝫ ⁊ alire: alias nō valet: ut. l. cum reſcriptu. cōia predi. cum ſi. us piſanꝰ vadat florētiā ⁊ excutiat̉ an ille excuſſus poſſit no. hic in glo. ſed difficultas preſtationis nō vitiat obli agere cōtra illū cuiꝰ occaſiōe repreſalie fuerūt conceſſe.

De verbo. obliga. Uidiſtis ſupra de ob ſiōe facta alteri nō pn̄t agere: ut. d. l. aduerſus. ¶ OueItem ſi in facto. ligatiōibꝰiuris ⁊ etiā ro in obligatōe facti ꝗd eſt an factū an ītereſſe: ⁊ hoc dialiqͣliter facti. nūc ponit de obligatōe facti mere: ⁊ vſqꝫ cā in. l. ſtipulationes nō diuidūtur: vbi. q. iſtā examino. ad.§. cato hoc ītēdit. vnoº ex heredibꝰ ꝓmiſſoris cōtra ⁊ vide iſtā glo. q̄ īcipit ſeꝗt̉ de iſtis ⁊cͣ. Et tene mēti iſtū faciēte oēs tenēt̉ pro hereditaria portōe. ſꝫ ſi vni ex he§. ꝗa eſt multū no. ad inſtr̄a pacis. ꝓmitto ꝑ me ⁊ meos redibꝰ ſtipulatoris ꝯtrafiat pro ꝑte ſua tm̄ ſtipulatio cō heredes nō offendere te ⁊ tuos heredes. ꝗd ſi offendit̉ mittit̉ ad intereſſe. ad penā vero cōmittit̉ īſolidū lꝫ alij vnus ex heredibus ſtipulatoris vel ꝓmiſſoris. hic Ia. d̓ agētes exceptōe doli repellāt̉. h. d. prīo loꝗt̉ qn̄ vnꝰ ex are. tangit hoc ⁊ dices plene in.§. cato. Itē dn̄s Ia. de heredibꝰ ꝓmiſſoris cōtrauenit. ſcd̓o qn̄ vētū ē ꝯtra vnū are. inducit ad aliā. q. quidā florētinus hꝫ rep̄ſalias cō ex heredibꝰ ſtipulatoris. tertio diſtinctionē ponit. quartra piſanū occaſiōe cuiuſdā delicti cōmiſſi ꝑ vnū piſanū to rōneꝫ ſue diſtīctionis aſſignat. quīto extēdit ad aliā modo quidā alius piſanus iuit florētiā: ille ꝗ hꝫ repreſa obligationē. ſcd̓a ibi: ꝯtra aūt. tertia ibi: nā ſi penā. quar lias excuſſit iſtum: iſte piſanus reuerſus vult repetere ab ta ibi: ī. l. idē.§. ſed hec dr̄ia. quinta in. l. eadem. in prin. iſto cuius occaſiōe date ſūt rep̄ſalie an poſſit. ⁊ videt̉ q̄ ¶ No. ꝙ ī ſtipulationibꝰ facti vno ex heredibꝰ ꝓmiſſoſicª ꝑ iſtū.§. ⁊ ꝑ. l. ſi vero.§. cū aūt. sͣ. de his ꝗ deie. vel a ¶ Uidetur ris cōtrafaciēte cōmittit̉ pena īſolidū. Itē no. ꝙ vno ex ꝙ ſic. effu. ⁊. l. lꝫ.§. fi. sͣ. nau. ca. ſta. ⁊. l. nā ⁊ ſeruus. sͣ. de neg. heredibꝰ ſtipulatoris ⁊cͣ. Op. jͣ. e.§. cato. rn̄det glo. hic ADDE ⁊ li geſ. nō determinādo dico ſed allegando alibi forte dimita ẜꝫ bal. ī factis īdiuiduis loꝗt̉.§. cato loꝗt̉ in factis diuiduis. ⁊ cemus. hic cuꝫ quo iſtud cōtrariū tāgit hic gl. mag. hic poſita. ¶ Op. sͣ. e. tranſit pe. d̓ Ex.§. ſequenti. .l. ver. ex quo ꝗdē. vbi ꝗlibet heres ſtipulatoris hꝫ actio ancha. hic ⁊ Indiuiduū quot modis accipiat̉ quo ad preſentē maang. in. l. nā nē īſolidū. Sol. qn̄ agit̉ ad ipſuꝫ factū indiuiduū ꝗlibet teriā: ibi. So. Et qualiter ꝗs teneat̉ ad ipſuꝫ īdiuiduū: ⁊ ẜuus sͣ. d̓ heres agit īſolidū: vt ī ver. ex quo ꝗdē. ſecus qn̄ deueniibi: Vt. Et qͣliter aduerſus quos pena ſeu ītereſſe cōmit nego. geſt. tur ad ītereſſe ꝗa tūc pro ꝑte agūt: vt hic. ¶ Op. ſi vnꝰ ⁊ Pau. de tat̉ ſi fiat cōtra obligationē facti īdiuidui: ibi. Vt ergo. ex heredibꝰ vadit ad rē cōeꝫ vadit noīe oīuꝫ ⁊ pro oīuꝫ ca. hic ſi iu. Et qualiter ⁊ aduerſus quos cōmittat̉ ītereſſe vel pena ſte repreſalie utilitate: ꝗa nulla eſt ꝑticula q̄ nō ſit cōis: ut. l. meuiꝰ.§. adiecta facto diuiduo vel dationi: ibi. Vt ergo iſta. Et ſi fuerunt con xm pri. duobꝰ. sͣ. d̓ leg. ij. ergo coheredū ītereſt: vt. jͣ. e. l. ſi ſtipu noīe pene adiecte facto diuiduo ꝓmittat̉ aliꝗd indiuiceſſe. alias ſe latus fuero ꝑ te. ⁊ ſic poſſunt agere. Sol. ītelligo ꝙ ibi cus per. l. ſi duū ſi vnus heredū cōtraueniat an comittat̉ cōtra oēs: per impruibat coheres ad fundū ſuū ꝓpriū q̄ ſibi in diuiſionē ob pro pane ibi. Prīo. Et ſi ille ꝗ ꝓmiſit ſub pena iudicatū ſolui que dētiaꝫ ī prī. uenerat vel ad ꝑtē ſuā pro indiuiſo. alias ſi iret ad cōeꝫ ſtipulatio cōtinet clauſulā de defendēdo d̓cedat plurisͣ. de euic. pro indiuiſo cū iret noīe oīuꝫ oēs vident̉ ꝓhibiti: ut. d. bus heredibꝰ relictis quoꝝ vnꝰ defendat alij nō an cōl. ſi ſtipulatus. ¶ Op. in ſtipulationibꝰ penalibꝰ nō cōſi mittatur cōtra oēs: ibi. Secūdo. Et an ꝗ ꝓmittit exciꝑe derat̉ intereſſe: ut. l. ſtipulatio iſta.§. alteri. jͣ. e. glo. q̄ eſt ꝓmittat factū diuiduū vl̓ indiuiduū: ibi. Tertio. Et an hic dicit de ſtricto iure nō īſpicimus ſꝫ de eꝗtate ſic. ⁊ vi cū aliꝗs tenet̉ mihi ad agēdū ꝯtra aliquē vtrū iſta oblide glo. in. l. idē iuris: q̄ incipit ī ſtricto. ⁊ ẜm glo. iſtaꝫ.§. gatio cōtineat diuiduū vel indiuiduū: ibi. Quarto. Et alteri. videret̉ imponere. l. verbis ⁊ nō rebus: ꝗa de eꝗſi ꝗs ꝓmittat āpliꝰ nō agere ea actōe q̄ cōtineat īdiuiduū tate pena īpoſita nō valet. Dicit Pe. ꝙ qn̄qꝫ ſolet apvel ratū haberi aliquid indiuiduū utrū iſta ſtipulatio iu poni pena in ſtipu. de cuius natura venit ītereſſe ⁊ tunc dicabit̉ diuidua: ibi. Quinto. Et an ſi ꝗs ſtipulatus ſit ſi nō ītereſt nō agit̉: ut hic. qn̄qꝫ apponit̉ pena rōne cōvſum alicuius fundi ⁊ decedat pluribus heredibus reli tēptus vbi intereſſe nō venit: ⁊ tūc nō inſpicit̉ an īterſit: ctis ꝗlibet debeat habere totū vſuꝫ: ibi. Sexto. An autē vt ī.§. alteri. Sꝫ iſta ſo. videt̉ ꝯtra caſuꝫ. l. vl. jͣ. de preto. ſi ꝗs faciat pacē cū aliquo ſuo inimico puta ticio ⁊ ꝓmit ſtipu. dicūt ipſi nos rn̄demus ⁊ fatemur ꝙ nō dꝫ ꝓbare tat pro ſe ſuiſqꝫ heredibus nō offendere. d. ticio ſtipulā quantū ītereſſet ſed qd̓ aliꝗd interſit hꝫ ꝓbare ſed illud ti pro ſe ſuiſqꝫ heredibus ſub pēa mile. ⁊ deīde dictus nō eſt veꝝ: ꝗa ſine aliqua ꝓbatione cōmittit̉ pena. Dy. ticius moriat̉ relictis pluribus heredibus quoꝝ vnus ꝓbat in cōpromiſſo venit ītereſſe: ut. l. dieꝫ ꝓferre.§. fi. fuit offenſus: pena in totū ꝑtineat ipſi offenſo an prosͣ. de arbi. Sed video ꝙ ſi in cōpromiſſis pena ē appohereditaria portione: ibi. Et ad hoc. Si auteꝫ vnus heſita nō inſpicimus an interſit: ut. l. cū penā. sͣ. de arbi. er redum promiſſoris offendat an ceteri teneātur: ibi. Sꝫ go illud dictū nō eſt bonū. ¶ Qualiter dicemus. Dicit dices. Stāte ēt ſtatuto ꝙ qui occidit occidatur niſi haipſe aut offendit̉ directo ille cui eſt ꝓmiſſuꝫ: ⁊ tūc nō inbuerit pacē ab herede occiſi ſi occiſor habeat pacē cum ſpicimus ītereſſe ſi offenderet̉ alius nō ille cui principa vno heredū cū ſint plures an ſufficiat: ibi. Ultimo. liter eſt ꝓmiſſuꝫ. ⁊ tūc inſpicimus an īterſit: ut hic. ⁊ hāc Iſte.§. eſt difficilis in ſua materia. in cuſolu. dat ipſe hic ⁊ in.§. alteri. ſed ẜm illud dictū Dy. iā Aius repetitione tenebo ondinē conſuetus ſequeret̉ ꝙ heres hic nō offenſus hēret ꝓbare ſua inter primo cōtinuo hūc.§. ad precedentia ẜm Pe. hoc mo eſſe. al̓s nō poſſet agere qd̓ eſt cōtra iſtū tex. ubi nō inſpi do. dictū eſt. sͣ. in. l. ij. ꝙ ſtipulationū quedaꝫ ſunt in da cit̉ an interſit. Itē eſt cōtra. l. fi. jͣ. de p̄to. ſtip. Sꝫ ſi Dy. do: quedā in faciendo conſiſtūt. de his que in dādo cō voluit hoc intelligere: vt dicā bene dixit. Dic ꝙ ſi offen ſiſtunt dixi. sͣ. e. l. ij. vſqꝫ ad.§. item ſi in facto. lꝫ ibi dixe dit̉ ille cui principaliter eſt ꝓmiſſuꝫ ſiue ille ꝗ eiꝰ ꝑſonaꝫ rit de ſeruitu. que habēt in ſe aliquid facti: ut no. sͣ. eo. l. repreſentat ſtipulatio cōmittit̉: nec īſpicimus an īterſit: ij.§. j. ⁊ ibi dixi. ⁊ ibi incipit dicere de his que in facienvt. l. ſtipulatio iſta. jͣ. e.§. alteri. inſti. de inuti. ſtip. Sed ſi do conſiſtūt. ⁊ hoc ꝓſecutus eſt vſqꝫ huc. verū quia ca offendit̉ alter ꝙͣ cui pͥncipaliter eſt ꝓmiſſuꝫ vel alius ꝗ to circa hoc poſuit vnū ſuuꝫ dictū obſcurum: ideo illud ꝑſonā eius nō rep̄ſentat tūc inſpicit̉ an īterſit ſtipulato hic ponit ⁊ declarat bene iuriſconſultus. Secundo iſte ris vel heredis eiꝰ qui eius ꝑſonā repn̄tat: ut hic. ⁊ glo. §. diuiditur in quattuor partes. primo ponit dictum ca eſt in. d. l. cū penā: cōiuncta. l. aduerſus. sͣ. de arb. ⁊ qua tonis de cuius intellectu dubitabat̉ uſqꝫ ibi. ab omniſi eſt caſus hic. nā heres repn̄tat ꝑſonā defuncti in totū bus. In ſecundo diſtinctio catonis declaratur uſqꝫ ibi. ſi eſt heres vniuerſalis: ut. l. hereditas. sͣ. de acꝗ. re. do. differentie. In tertio differētie rōnem aſſignat uſqꝫ ibi. Sꝫ heres ꝑticularis pro ꝑte qua ē heres repn̄tat ꝑſonā ſed videamus. In quarto reuocat in dubiū qd̓ primo ꝓ defuncti in alia ꝑte ē extraneus: ut. l. cū a matre. C. d̓ rei conſtāti poſuerat ⁊ decidit uſqꝫ ad finē noſtri.§. Hanc ven. ⁊ no. in. l. ij. in gl. mag. in.§. fi. jͣ. de p̄to. ſtipu. modo diuiſionē ponit Dy. Pe. Ia. de are. ⁊ omnes lꝫ diuerſi hic heres offenſus ⁊ ꝓhibitus pro ꝑte ſua agit ⁊ cōmitmode loquātur. tertio pone ſummariū ſic. Pena adietit̉ ſtipulatio cū effectu lꝫ ſua nō īterſit: ut. l. cū penā: cōcta facto indiuiduo ſi contrafiat ꝑ vnū ex heredibus ꝓiuncta. l. aduerſus. sͣ. de arbi. ſed pro ꝑte alioꝝ ꝗ repremiſſoris pro parte hereditaria cōmittitur cōtra oēs. in ſentāt ꝑſonam defuncti cōmittit̉ nō tn̄ effectualiter: ꝗa facto vero diuiduo pro parte cōtrafaciētis tantūmodo ob. exceptio cū ſint ꝙͣtum ad illā ꝑtē extranei vn̄ offenſed aduerſus ipſum cōmiſſorē inſolidū. h. d. ¶ Uenia

De uerbo. obli. a ¶ Rē tradi mus ad caſuꝫ in terminis. premitto tn̄ ad euidētiam ꝙ ADDE ẜm cuius: vt. jͣ. dicā. Quare aūt obligatio rem tradiʳ ſit ma iſte.§. ẜꝫ oēm lec. loquatur de quattuor ſtipulatiōibus: alex. ꝙ pe. ⁊ Cy. in. l. pro gis indiuidua ꝙͣ rē reſtitui: dicā in. l. ſtipulatiōes nō diquarum due cōtinēt indiuiduū: ut per te iter fieri vel ꝑ hereditarijs ui. in. viij. cōtrario. ⁊ iſta ſunt difficilia: que do. Cy. tāꝙͣ te nō fieri quominus mihi ire vel agere liceat. Alie due .C. de herehabētia arduū ⁊ ꝓfundū timuit intrare: vt ipſe refert in continēt diuiduū: vt amplius nō agi. ⁊ ticiū heredē ei di. acti. ⁊ ali aucͣ. hoc ita. C. de duo. reis. in. q. ij. nec ibi bene d̓clarat. ratum habiturū. ¶ Hoc premiſſo ſic forma caſuꝫ. ꝗdaꝫ qui moderni in. l. ſtipu ¶ Tertio cōtra predicta op. tu dicis. sͣ. proxi. ꝙ in obpromiſit ſe aliquid facturū vel nō facturū ⁊ ſi cōtra ſtila. non diuiligatione ad rem reſtituendā ſi ſunt plures heredes qlpulationē veniret promiſit certā penā: iſte ꝓmiſſor dedūt̉ ⁊ hic tebet tenet̉ pro portione hereditaria. Contra īmo ille ad ceſſit pluribus heredibus relictis vnus venit cōtra pro nent ꝙ ſtipu quē ꝑuenit res reſtituēda tenet̉ inſolidū: vt sͣ. cōmo. l. miſſa dubitabatur qualiter ⁊ aduerſus quos ſtipulatio latio rē tradi ita ſit diij.§. heres. So. regulariter actiones hereditarie trāſeūt penalis cōmittat̉. nam inuenio ꝙ cato ſcribit ꝙ pena uidua obliin heredes pro portionibꝰ hereditarijs: vt. sͣ. dixi. ⁊ ꝓba quādoqꝫ cōmittitur aduerſus oēs pro portione heredi gatione ⁊ ſo tur. C. de here. acti. l. pro hereditarijs. Fallit vbi eſt ī ob taria. qn̄qꝫ aduerſus illū tm̄ qui cōtrafecit pro portiōe lutione ſicut ligatione rem reſtitui ⁊ eſt actio bone fidei: ꝗa tunc con ſtipulatio rē ſua. ¶ Modo quero a vobis dn̄e iuriſcōſulte ꝙ declareſtitui per tra illū qui hꝫ facultatē rei reſtituēde datur actio inſoliretis mihi diſtinctionē catōnis. h. d. prima ꝑs. Ad hoc omnia eadē dum: vt. d.§. heres. Ita dicit Pe. sͣ. l. proxi. ⁊ no. Cy. ī rn̄dit ꝙ ſi pena fuit adiecta facto indiuiduo tunc pena eſt ratio. nec .l. ꝓ hereditarijs qd̓ hic ſequebat̉ do. Rai. Sꝫ iſta opi. ꝯmittit̉ aduerſus oēs. ſi ꝟo facto diuiduo tūc aduerſus debet eꝗpavidet̉ cōtra. l. ſi plures. in prin. de vi ⁊ vi ar. ubi eſt actio rari ſtipulaeū qui cōtrafecit tm̄. exēpla patent in lr̄a ⁊ eſt clara. ⁊. h. tio rem traſtricti iuris ⁊ dat̉ ad rem reſtituēdā ſolū cōtra eū ꝗ poſd. ſecūda pars. ¶ Tertio querit̉ q̄ ſit ratio differentie ī di ſtipulatifidet nō autē pro portionibꝰ hereditarijs. vn̄ Dy. sͣ. ad ter iſtos duos caſus. Reſpōſio pꝫ in tex. h. d. tertia ꝑs. oni ſeruitul. fal. l. qui fundū.§. ſi tu ex ꝑte: dicit quedā verba ſatis Sequit̉ ver. ſed videamus: vbi eſt duplex littera. quidā tis cum ſti ſingularia. Aut actio que cōpetit pro reſtituenda re cōpulatio ſerui habent lr̄am affirmatiuā. quidā habēt lr̄am negatiuā ⁊ tutis ideo di petit pro tali re pro qua daret̉ etiam rei vendi. ⁊ tūc daiſta habet̉ cōiter ⁊ iſtaꝫ ꝓſequor. ⁊ lꝫ littera ſit ſatis ſcrucatur indiui tur actio cōtra poſſeſſorē inſolidū: vt. d.§. heres. ⁊. d. l. puloſa. glo. bene eā declarat. Pone caſuꝫ ut habeas in dua: quia nō ſi plures. Aut pro dicta re nō cōpetitᵇ rei vendicatio ⁊ affert tantū glo. ⁊ lege lr̄am cum apoſtillis cōibus. notabilia collige tunc nō poteſt agi ꝑſonali inſolidū cōtra poſſeſſoreꝫ: vt cōmodi pre ꝑ teipſuꝫ. ¶ Ueniamus ad materiā examinandā ꝑ cōſtatio tempo sͣ. de le. j. l. ſi tibi homo.§. ſi fundus: Quid dicemus. di traria ⁊ qōnes ⁊ in tractādo materiā tenebo hūc ordiris reſpectu co ꝙ vterqꝫ bene dicit. Pe. quia tex. eſt pro eo. in. d.§ nē quia hic tractat̉ de facto indiuiduo. primo ī ꝯtrarijs ꝑtis quantū heres. ſi bene aduertat̉ ⁊ hoc equitas operet̉ cui deſerpreſtatio to tractabo qualiter ipſi principales ⁊ eoꝝ ſucceſſores teuit officium iudicis in actione bonefidei. Item Dy. betiꝰ: ꝗa ꝓ par neant̉ ad ipſuꝫ indiuiduū. ſecūdo qualiter ⁊ aduerſus te preſtari n̄ ne dixit ꝑ. ll. quas allegauit. ⁊ hoc operatur vnio actōis quos pena ⁊ intereſſe cōmittat̉ ſi cōtrafiat tā cōtra ippoteſt. l. pro perſonalis ⁊ realis: vt vna aliquid habeat ab altera ſicut ſos principales ꝙͣ etiā cōtra heredes. ⁊ eodē modo tra parte. sͣ. de alibi ius accreſcendi ꝓpter vnionē quā habet cū ſubſtiſerui. ſecus ī ctabo d̓ diuiduo. alia tractabimus ꝑ qōnes. ¶ Primo tutione pupillari trahit̉ ad bona īpuberis: ut. sͣ. de acꝗ. ſtipulatione ergo op. hic dicit̉ ꝙ ſi vnus cōtrafecit oēs tenētur ꝓ hereꝫ tradi nō here. l. qui pater. ¶ Sed cōtra hoc poſſes tu opponereditaria portiōe. Contra quia in indiuiduis ꝗlibet he ob. l. ſtipula re. nam pōt eſſe ꝙ quis cōmodauit rem alienā vel ſibi ꝑ tiones: ꝗa li redū tenet̉ inſolidū: ut. sͣ. e. l. ij.§. ex his. ij. reſpōſo. So. vim abrepta eſt: ⁊ ſic pōt agere cōmodati vel interdicto cet ibi inter ſi agit̉ ad ipſuꝫ indiuiduū quilibet tenet̉ īſolidū: ut ibi vn̄ vi. nō autem vēdicare: vt. l. ita: ut ſi fur. sͣ. cōmo. ⁊ qd̓ īdiuidua nu ſi ad penam quilibet tenet̉ pro pare hereditaria: vt hic. meretur nō ibi no. ergo Dy. nō bene dicit ꝙ ideo ibi: ꝗa vēdicatio ¶ Secūdo cōtra iſtud op. fortiter rē tradi ſeu rem reſtiſequit̉ ergo poteſt cōcurrere cū ꝑſonali. Rn̄. ⁊ dico ꝙ ꝙͣtum ad.§ eſt īdiuidua. tui dicit̉ factū indiuiduū: vt. jͣ. e. l. ſtipulationes nō diuiheres. dictum Dy. nō ꝓcedit. ideo tene ſo. Pe. ꝙͣtū ve ⁊ de hoc ar dūtur. ij. rn̄ſo. sͣ. depo. l. ſi duo. ſed ſi duobus cōmodaro ad. l. ſi plures. optime dicit: ꝗa a poſſeſſore ſeu rapto ticulo dicit ui vel apud duos rē depoſui ita ꝙ ad rem reſtituendam alex. ſe dictu re poteſt indiſtincte vēdicare: nec poteſt opponere exce quilibet tenet̉ pro ꝑte: ut. sͣ. depo. l. j.§. ſi apud duos. ⁊ rū in. d. l. ſti ptionē dn̄ij: ut. C. de preſcri. xxx. an. l. ſi quis emptionis pulatio. ubi ibi no. Item ſi vnus cōmodatariꝰ decedit relictis pluri.§. ſed hoc ſuꝑ his. ⁊ tangit̉ per gl. in. d. l. ita ut ſi fur. ⁊ bar. tangit. bus heredibus oēs tenētur ad rem reſtituēdā pro por hoc modo intellige ꝙ dixi vtrūqꝫ bene dicere. Cōiūge b ¶ Non cōtione hereditaria: vt. sͣ. cōmo. l. iij.§. heredes. Ergo pꝫ petit. ergo iſtas duas opi. ut ſtatim dicā in diſtinctione. Seq ADDE ꝙ ꝙ nō eſt verū qd̓ dicit̉ in indiuiduis ipſos principales cōtra iſtud tu poſſes inſtareᶠ de. l. ſi quis ex argentarijs Pau. d̓ ca. vel heredes teneri īſolidū. ¶ So. indiuiduū ſumit̉ quā.§. j. sͣ. de eden. vbi nō eſt actio bonefidei. nec etiā pro il hic tenet cō tū ad ꝓpoſitum altero de tribus modis. Nam quoddā trariū ꝙ etiā la daret̉ rei vēdicatio ⁊ tn̄ datur ſolū cōtra illū qui poſſi eſt indiuiduū quo ad ꝯtractū ſeu ſtipulationē ⁊ quo ad ſi non ꝯcur det. dicit Pe. ut refert Cy. in. d. l. pro hereditarijs: ꝙ rat rei vendi obligationē ⁊ quo ad ſolutionē: vt ſeruitutes que ꝓ ꝑte ibi eſt iudiciū quaſi bonefidei: ꝗa cōpetit officium iudicatio ꝙ inſo nō poſſunt deduci in ſtipulationē nec pro parte ſolui. ⁊ cis. truffa eſt. Tu dic ꝙ materia noſtra loquit̉ de actiolidum poſſit iſte nō diuidūtur inter heredes: ſed ꝗlibet heredū tene agi ꝯͣ poſſeſnibus que dant̉ cōtra obligatos: ibi loquitur de officio tur inſolidū: vt in.§. ex his. ⁊. l. ſtipulatōes nō diuidūt̉. ſorē per. d. iudicis qd̓ datur cōtra nō obligatū: ut. sͣ. de ac. empt. l. .§. ſi heres ⁊ in prin. Quedā ſunt obligatōes diuidue quo ad cōtraqui ꝑ colluſionē: merito habet naturā rei vē. que datur ideꝫ vult ro. ctū. ſed ex poſtfacto ſunt īdiuidue quo ad obligationeꝫ cōtra nō obligatū: vt inſti. de ac.§. j. ideo datur contra ut refert ale ⁊ ſolutionē: vt obligationes factoꝝ indiuiduoꝝ: vt rem xan. qui ab ſolum poſſeſſorē. qd̓ dic: vt. jͣ. de p̄to. ſtip. l. ij. in fi. ¶ Ut tradi: foſſam fodi. inſulā fabricari ⁊ ſi. Iſte enim ab inihoc ꝯtrario ergo iſta materia liqueat qualiter ꝗs teneat̉ ad ipſuꝫ in ſaluat bart. tio pro parte poſſunt deduci in ſtipulationē: ꝗa poſſuꝫ diuiduū. dic aut eſt ſolus vnus reus ⁊ nō ē dubium. aut ſtipulari rem pro ꝑte mihi tradi: vt. l. locus de acꝗ. poſ. plures. ⁊ tunc aut plures principales aut plures hereItem ꝑtem inſule edificari ⁊ in iſtis idē: quia ꝗlibet hedes vnius principalis. primo caſu aut loqueris in indiredū tenet̉ inſolidū: vt. d. l. ſtipulationes nō diuidūt̉. ij. uiduo quo ad ſtipulationē obligationē ⁊ ſolutionē: ſeu reſpōſo. Quedā ſūt diuidue quo ad cōtractū ⁊ quo ad de indiuiduo quo ad obligationē ⁊ ſolutionē ⁊ ꝗlibet obligationē. ſed quo ad ſolutionē tm̄ ſunt īdiuidue: vt tenet̉ īſoliduꝫ ſꝫ nō tāꝙͣ duo rei. ar. sͣ. e. l. ij.§. ex his. ⁊. l. obligatio rem reſtitui. ⁊ iſta diuidit̉ quo ad obligatōeꝫ ſtipulatiōes nō diuiduntur. ⁊ sͣ. dixi. Aut de indiuiduo inter heredes: ꝗa quilibet tenet̉ pro ꝑte hereditaria: vt quo ad ſolutionē tm̄: vt rem reſtitui. ⁊ tunc quilibet tein cōtrario. quo ad ſolutionem dicit̉ indiuidua: vt. l. ſi netur pro ꝑte niſi aliter actuꝫ ſit: ut. d. l. j.§. ſi apud duduo. sͣ. d̓po. Indiuiduū ergo diuerſimode accipit̉: ⁊ ſic os. ⁊ ibi no. sͣ. depo. hoc verum niſi eſſet res apud vnuꝫ ceſſat cōtrariū. ⁊ aduerte ꝗa hoc eſt verū de obligatōe tm̄: ꝗa tunc poſſes dicere: ut ſtatim dicā in pluribꝰ here primitiua q̄ cōtrahit̉ ad rem reſtituendā nō de obligadibus. Si vero loqueris in pluribꝰ heredibꝰ unius prin tione que cōtrahit̉ ſecūdario ratione doli vel culpe alicipalis. ⁊ tunc aut loqueris in indiuiduo utroqꝫ modo

Vi De nerbo obliqs. ⁊ tunc quilibet tenetur inſoliduꝫ: ſed nō tanꝙͣ duo rei. obligationē facti īdiuidui ſic diſtingue. aut ſunt plures a ¶ Acti. bo. ar. sͣ. e. l. ij. ⁊. d.§. ex his. Aut in īdiuiduo quo ad ſolutidebitores: aut ſunt plures heredes vniꝰ debitoris. Pri nefidei. onē tm̄. ⁊ tūc aut ꝗlibet heres poſſidet pro portione he ADDE. Cū mo caſu. aut fuit actū ꝙ ꝗlibet teneretur inſolidū: ⁊ tūc reditaria ⁊ ſic tenet̉: ut in. d. l. pro hereditarijs. Aut vnꝰ hac limitatōe ſunt duo rei ⁊ factū vnius facit cōmittere penā ⁊ ītereſſe ut refert ale poſſidet totū. ⁊ tūc aut eſt iudiciū bonefidei ⁊ ille ſolus aduerſus oēs. ar. C. de duo. re. l. fi. ⁊ de vſur. l. mora.§. xā. trāſit pe. tenet̉: ut. d.§. heres. Aut eſt iudiciū ſtricti iuris: ⁊ tunc rai. ange. ra fi. aut nō fuit actū. ⁊ tūc aut vnus facit cōtra ⁊ non alij: ⁊ aut ꝓ illa re reſtituēda poſſet cōpetere rei vēdicatio ⁊ il pha. ⁊ alexā. ſolus ille tenetur īſolidū ⁊ alijs nō p̄iudicat: ut. d. l. j.§. le ſolus tenet̉: vt. l. ſi plures. sͣ. de vi ⁊ vi ar. Aut nō poſꝗ hic dicta ī ſi apud duos. in fi.§. ratio: ꝗa non ſunt ꝓprie duo rei vt hac quinta ſet cōpetere rei vendicatio: ⁊ tūc pro portionibꝰ heredi dixi. aut oēs fecerūt cōtra ſtipulationē ⁊ oēs tenētur īſo opo. inferr tarijs: ut. d. l. ſi tibi hō.§. ſi fundꝰ. ¶ Quarto op. hic diad. q. de plu lidū quaſi duo rei: vt in.§. ſi duobꝰ vehiculū. ⁊. l. ſi duo cit̉ ꝙ ex facto vnius pena ꝯmittat̉ cōtra oēs. Contra. sͣ. ribus hererei. ij. reſpōſo. sͣ. depo. ¶ Secūdo caſu qn̄ queris d̓ plu dibus alicuad ſil. l. fi. sͣ. de ope. no. nū. l. de pupillo.§. ſi pluriū: vbi ribus heredibꝰ: ⁊ tūc aut illud factū indiuiduū nō de ius qui haille ſolus ꝗ ꝯtrafecit tenet̉. So. lꝫ ibi factū eēt īdiuiduū ſcendebat ex cauſa hereditaria: ⁊ factū vnius ſibi nocet bebat ēphitn̄ nō deſcendebat ex cauſa hereditaria. nec ipſi ex eorū teoſiꝫ ut vno ⁊ nō preiudicat alijs: ut. sͣ. ad ſil. l. fi. de no. ope. nū. l. de ꝯtractu tenebant̉ inſolidū. vn̄ pena ſuū tenet auctoreꝫ. ſoluēte ⁊ alipupillo.§. ſi pluriū. aut deſcendebat ex cauſa hereditais nō ꝙ nihi hic vero obligatio deſcendebat ex cauſa hereditaria: vn̄ ria. ⁊ tunc aut illa pena vel intereſſe petit̉ ꝑ iudiciū bōe. lominus ſol ſi vnus heredū qui repreſentat defuncti ꝑſonā cōtrafafidei ⁊ agitur cōtra eū tm̄ qui cōtrafecit: ut. sͣ. depo. l. in uens īcidat ciat oēs tenent̉. ¶ Quinto ꝯtra iſtud op. nā videt̉ ꝙ ēt ī penā: quia depoſiti. ⁊. l. ſe. ⁊ ſi oēs cōtrafaciunt: cōtra oēs agenduꝫ in obligationibꝰ que deſcendūt ex cauſa hereditaria ille cōtractꝰ em̄eſt: ut. d. l. ſi duo. aut per actionē ſtricti iuris. ⁊ tūc ſiue phiteoticus ſolus tenet̉ qui ꝯtrafecit: vt. sͣ. depo. l. in depoſiti. ⁊. l. ſe. petatur pena ſiue intereſſe ex facto vnius cōmittitur cōeſt ſtricti iuSo. ibi loquit̉ in actōe bonefideiª in qua officio iudicis ris ⁊ dꝫ hatra omnes pro hereditaria portōe: lꝫ poſtea cōtra illum ei vendi ⁊ cōuenit vt ille ſolus teneat̉ ꝗ delinꝗt. ar. sͣ. cōmo. l. iij.§. bere locū iſte ſolū habeatur recurſus ꝑ actionē fami. her. ut. sͣ. fa. her d§ bdutex. ⁊ hanc heres. ⁊ qd̓. sͣ. dixi. hic ꝟo ſtricti iuris. Fateor ergo ꝙ ſi .l. heredes.§. in illa. ⁊ hic. ⁊ sͣ. e. l. ij.§. item ſi in facto. ⁊ parteꝫ dicit hec pena aliqua pateret̉ actōe bonefidei forte informapredicta vera preterꝙͣ in ſtipulationibꝰ pretorijs in qui tenere glo. ī ta ex pacto incōtinēti appoſito ꝙ ageret̉ inſolidū cōtra l. cōi. diuidū bus dic ut dicam in. ij. q. Et aduerte: ꝗa ideo hic non do. sͣ. cōidi. illū ꝗ cōtrafecit. ar. predictoꝝ iuriū. hāc tꝫ. Pe. sͣ. l. ꝓx diſtinguitur inter factū indiuiduū oīno ⁊ inter indiuibar. ī. l. ſi fra eſt pro eo Uel ſolue aliter videlicet ꝙ hoc ī facto īdiuiduo oīo.ſ. duū quo ad ſolutionē tm̄: quia in illo ꝓut cōtrahitur ob udati.sͣ. de quo ad obligationē ⁊ ſolutionē. ibi in facto indiuiduo operei cut public. cum ligatio ad intereſſe: quia nō reſtituitur eſt idē quod diquo ad ſolutionē tm̄. vn̄ cū obligatio ipſa principalis di vna modifi ei. Item b xi in prima diſtinctōe. ſed ꝓut cōtrahitur obligatione ra ca. ſpec. licet uidat̉ inter heredes merito vnus ex facto alterius non atur vnio ie tio doli vel culpe vel diligentie omiſſe tunc cadit in iſtaꝫ alex. nō alle tenet̉. Er utrāqꝫ ſo. puto verā. ¶ Sexto cōtra predicta it ab alterit diſtinctionē. illa aūt ſunt oīno indiuidua: ut. sͣ. dixi. iſta get in ti. de op. ⁊ videt̉ ꝙ in actione bonefidei: ⁊ in his q̄ ſunt indiihabet cū ſi loca.§. nunc ſunt multū difficilia que ſcripſi ꝓut putaui vera: ⁊ predi aliqua. ver. lxx uidua quo ad ſolutionē tm̄ dolo commiſſo ꝗlibet inſotris: nt. sͣ. au ctis videtur aſſentire Ia. de are. Iac. bu. in. d.§. ſi apud xxix. fede. cō lidū tenet̉ tanꝙͣ duo rei: vt. sͣ. commo. l. ſi vt certo.§. ſi oſſes iu om duos. ¶ Nūc reſtat tractare de obligationibus facti di ſi. ccxxviij. ī duobꝰ vehiculū. ⁊ depo. l. ſi duo. ver. ꝙ ſi lancē. ⁊. e. ti. l. uidui ⁊ de obligationibꝰ dandi: ⁊ qualiter teneātur iſti prin. j.§. ſi apud duos: vbi equiꝑant̉ tutoribꝰ quos cōſtat inprincipales ⁊ qualiter heredes: qd̓ ſatis eſt clarū: ꝗa di ſolidū teneri. Sol. lꝫ in ītellectu dictoꝝ iuriū ſit magna uiditur inter heredes ꝑ. l. xij. tab. Itē ſatis habuiſtis. sͣ difficultas ⁊ glo. intricate ⁊ male loquātur ī. d.§. ſi duoe. l. ij. in prin. ⁊.§. j. ⁊ glo. bene diſtinguit in. l. ſi ſeruꝰ.§. ibi quile bꝰ: tn̄ omiſſis ſuꝑfluis pono ꝙ credo veꝝ. Dico ergo ꝗ ſi pluriū. sͣ. ſi quis cautio. ¶ Uideamus ergo qualiter ⁊ obligatio principalis ad rē reſtituendā qͣliter cōtrahat̉ aduerſus quos cōmittatur ſtipulatio ad penā vel ad in dixi. sͣ. in ꝓxi. diſtinctōe. ⁊ de tali nō loꝗmur. ſꝫ obligatio tereſſe ſi fiat cōtra ſtipulationē cōtinentē factū diuiduū que cōtrahit̉ rōne doli culpe vel negligētie adhibite ad vel datōes. ¶ Op. ergo ſeptīo ſic. hic dicit̉ ꝙ ī facto di intereſſe ſi quidē dolus cōmittat̉ ab vno tm̄ ille ſolus te uiduo pena nō cōmittitur niſi pro ꝑte. cōtra. jͣ. e.§. in fi. nebit̉ vt dixi. sͣ. ꝓxi. cōtrario. Si ambo cōmittant ambo So. ibi loꝗtur in ipſo principali: hic in pluribꝰ heredib tenent̉ īſolidū: ſic loquit̉.§. ſi duobus. ⁊. l. ſi duo. ⁊.§. ſi eiuſdeꝫ prīcipalis: qd̓ qualiter ītelligatur. jͣ. dicā. ¶ Ocdiccii. ſ apud duos: ſi bene inſpiciat̉. Aduerte ad rōneꝫ. obliga tauo op. ꝗa etiā cōtra ipſos heredes videtur cōmitti in tio ad rē reſtituendā ſolū quo ad ſolutionē dicit̉ indiui ſolidū vno cōtrafaciēte: ut. jͣ. l. ꝓxi.§. fi. So. dicunt ꝗdā dua: ut. sͣ. dixi. ſed obligatio q̄ cōtrahit̉ rōne doli ⁊ culillud ſpeciale qn̄ pecunia debetur ꝓpter ſingularia prepe ex eo ꝙ debet̉ cuſtodia ⁊ diligentia eſt īdiuidua vtro cepta: ut. sͣ. ſi cer. pe. l. ſingularia. ⁊ ita no. ī ꝯtrario. Iſtd̓ qꝫ modo. nō enim poſſuꝫ adhibere cuſtodiā in vna ꝑte eſt fal. ꝗa illd̓ ꝙ ibi dr̄ ī pecūia idē dr̄ ī ſpē: ut. jͣ. e. l. ī exepro īdiuiſo ꝗn̄ adhibeā in alia. nec poſſuꝫ cōmittere docutione.§. pe. vn̄ glo. hic aliter dicit videlicet ut diſtinlū in vna ꝑte ꝗn cōmittat̉ in alia. eſt.n. indiuidua oīno. ctio huius.§. habeat locū in obligatione faciēdi. ſecus merito ergo plures debitores in hoc ſunt quodāmodo autē in obligatōe dādi: ut in cōtrario: ꝗa qd̓ ab vno daduo rei ⁊ ꝗlibet tenet̉ inſolidū: vt. d.§. ſi duobꝰ. ⁊ no. ꝙ ri debet pōt melius dari ꝑ aliū ꝙͣ factū vnius explicari tex. ibi dicit quodāmodo: qd̓ eſt no. improprietatis. nō per aliū: ut hic habetis in gl. Iſta rō glo. nō videtur bo enim ſunt ꝓprie duo rei: ꝗa tunc ex facto vnius oēs tene na ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec ſolutio. nā vnus ex heredibꝰ ſicut factum rent̉: ut. l. fi. C. de duo. re. ſed hic ꝗlibet tenet̉ ad cuſtoalteriꝰ nō pōt explicare: ita nec ꝑteꝫ fundi alteriꝰ dare eo diā ⁊ ideo appellant̉ duo rei: ſed tn̄ factū vnius ſoliꝰ nō inuito: ut in reg. iuris id qd̓ noſtrū eſt. Et ſi tu dicas po nocet alteri. ſed ſi oēs delinquūt oēs tenent̉ inſolidum. terit dare extimationē eadem rōne in facto poterit dare dices tu ꝙ iſta ſunt cōtra caſuꝫ noſtri.§. nam hic plures ꝑteꝫ ītereſſe. Preterea facilius eſt facere ꝙͣ dare: ut. sͣ. heredes ad factū qd̓ eſt oīno indiuiduū tenet̉ ꝗlibet inde ope. lib. l. he oꝑe.§. fi. no. C. d̓ ſen. q̄ ꝓ eo. l. vna. ergo ſolidū. nec ꝓprie ſunt duo rei ut dixi. ⁊ tn̄ factū vnius li ⁊cͣ. Ideo Odo. aſſignat aliā rōnē.ſ. ꝗa datio pōt explica cet nō noceat alijs ut ꝗlibet inſolidū teneat̉: tenet̉ tamē ri vno momēto. facta aūt habēt tractū ſucceſſiuū ꝑ dies pro hereditaria portiōe. ſed in cōtrarijs nullo modo teut. l. j. sͣ. de ope. liber. iō facilius pōt dare ꝙͣ facere. Iſta nētur. Poſſumus dicere ꝙ ibi loꝗtur ī actōe bōefidei ratio nō eſt bona: quia loꝗtur in facto momētaneo.ſ. rē ut. sͣ. dixi. hic in ſtricti iuris q̄ hꝫ cām hereditariā. ⁊ ideo ra. ha. vn̄ Pe. dicit ꝙ īpoſſibile eſt quē eſſe obligatū ad ſiue ad penā ſiue ad intereſſe cōmittatur ex facto vnius factū alienū: ut. jͣ. e. l. ſtipulatio iſta. in prin. ſed bn̄ poſſū oēs tenētur lꝫ ꝑ iudiciū fa. her. in effectu reuertitur ad eſſe obligatus ad dandū rem alienā lꝫ iſtud dare ſit mieū qui cōmiſit: vt. sͣ. e. l. ij.§. itē ſi in facto. ⁊ fa. her. l. hehi difficile ⁊ difficultas nō īpedit obligationē: ut. jͣ. e. l. redes.§. in illa. ¶ Vt ergo liqueat iſta materia qualiter ⁊ cōtinuus.§. illd̓. ꝟ. ſicut ⁊ generali: ſꝫ impoſſibilitas imaduerſus quos pena ſeu ītereſſe cōmittatur ſi fiat cōtra pedit. ⁊ iſta rōne coheres nō incidit in penā ex facto al

De uerbo. obli. teriꝰ: ꝗa impoſſibile eſt eū ad illud teneri. ſecus ī datōe. cedit loco ītereſſe nō cōmittit̉ niſi īterſit: cū ſi ī aliquo īIta dicit Pe. lꝫ ꝑ multa ꝟba. Aduertatis. hoc n̄ credo tereſt nō curat̉ ꝙͣtū ſed pena cōmittit̉ in totū: ut. jͣ. d̓ pre verū. lꝫ.n. difficultas nō īpediat ipſaꝫ obligatōeꝫ princi to. ſtip. l. fi. vel dic aliter ut dixi. sͣ. l. ꝓxi. ¶ Decīo op. ⁊ palē: vt. d.§. illud. tn̄ difficultas ex poſtfacto ſuꝑueniēs vr̄ ꝙ ꝯtra ipſuꝫ pͥncipalē nō cōmittat̉ niſi ꝓ ꝑte: ꝗa ī alia īpedit cōmitti ſtipulatōē penalē: vt. sͣ. ad. l. rhodi. d̓ iac. ꝑte obſtat exceptio: ut. sͣ. ſi ꝗs cau. l. ſi ẜuꝰ.§. ſi plurium. .l. ſi vehēda.§. idē iuris. ⁊ hoc ē verū ēt in obligatōe dā So. Mar. dixit īdiſtincte ī oībꝰ obligatōibꝰ dādi ⁊ facti di: vt no. gl. ī. l. qd̓ te. sͣ. ſi cer. pe. ī fi. ante pe. gl. Cū ergo diuidui. lꝫ pēa cōmittat̉ īſolidū: tn̄ de eꝗtate obſtat exce eēt mihi valde difficile dare ꝑteꝫ coheredis mei excuſaptio pro ea ꝑte pro qͣ ē ꝑitū. ⁊ ſic oēs iſte. ll. d̓termināt̉ ꝑ rer a pēa qd̓ ē ꝯtra hūc tex. ¶ Quid dicemꝰ. dico gl. op §. ſi pluriū. Iſtd̓ ab oībꝰ reprobat̉. nā ſtultū ē dicere ꝙ il time dicere ſi bn̄ ītelligat̉. nā meliꝰ pōt dari ꝓ alio ꝙͣ fiela lex q̄ loꝗt̉ ī iudicijs ⁊ loꝗt̉ ī factis d̓termīet. l. loquētes ri. hoc d̓claro ſic. Aut dari dꝫ ꝙͣtitas: ⁊ tūc certū ē qd̓ hein ꝯtractibꝰ ⁊ ī obligatiōibꝰ dādi. cū.n. ſint ſeꝑata nō inres pōt dare ꝓ coherede. Aut d̓bet̉ ſpecies: ⁊ tūc ſic̄ vnꝰ fert̉ d̓ vno ad alid̓: ut. sͣ. d̓ cal. l. fi. ergo gl. ī. l. ꝯtraria aliaꝫ ex heredibꝰ pōt ſoluere ꝑteꝫ ſuā in illa ſpecie ita pōt ſolſolutōeꝫ dat: videlicet ꝙ ſpāle ē in iudicijs ubi inſolidū uere ꝑteꝫ quā dꝫ coheres ſuus ſicut trāſferre dn̄iuꝫ. hoc pena cōmittit̉. ſed ī ꝑte obſtat exceptio. ſꝫ in ꝯtractibꝰ ſoꝓbat̉.sͣ. mā. l. ſi ꝓcurator.§. ſi ignorātes: vbi fideiuſſor lū ī ꝑte cōmittit̉ ut hoc.§. Iſta ſo. ē fal. ꝗa ſi alid̓ ē ī iudiſoluit de ſubſtātia dn̄i dn̄o ignorāte. ita hic coheres pocijs alid̓ ī ꝯtractibꝰ dꝫ eē aliud ī hoc cū magis faueat̉ in terit ſoluere ꝑtē coheredis. Preterea poſito ꝙ traden iudicijs ad pene cōmiſſionē euitādā ꝙͣ ī ꝯtractibꝰ: ut. sͣ. do ꝓ ꝑte coheredū nō poſſet trāſferre dn̄iuꝫ ſaltē ille cu ſi ꝗs cau. l. ⁊ ſi poſt tres. C. d̓ fideiuſ. l. ſancimꝰ. Sed ẜm ius noīe ſolueret̉ cogeret̉ hēre ratū tanꝙͣ vtiliter geſtū: iſtā ſo. nō eēt ſic: ꝗa duriꝰ cōmittet̉ ī iudicijs ꝙͣ ī ꝯtractivt. sͣ. d̓ neg. ge. l. pōponiꝰ ſcribit. ita dicit hic Ia. d̓ are. qd̓ bꝰ. Preterea ꝙ cōmittat̉ ſtipulatio pro ꝑte ī facto diui mihi vr̄ veꝝ: ⁊ hoc voluit ſentire glo. hic. ꝓ hoc induco duo hꝫ locū ī heredibꝰ pͥncipalis nō in ipſo pͥncipali: ut .l. benefacientē. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. auc. ſi captiui. ⁊ aꝑtiꝰ ī cor. hoc.§. ī fi. ⁊ hoc ēt tāgit glo. in. d.§. ſi pluriū. Alij ergo vn̄ ſumit̉ ī tex. ut cū d̓ ap. cog.§. ſi vnū de p̄dictis. ⁊.§. in dāt aliā ſo. videlicet. aut potuit ī totū īplere ⁊ nō fecit ⁊ his ꝟo cauſis ī fi. col. viij. ꝓ hoc qd̓ no. sͣ. de iudi. l. vēdipena cōmittit̉ ī totū ſine remedio exceptōis ut hic. Aut tor. ī glo. ⁊. C. vbi d̓ cri. agi. opor. auc. qua ī ꝓuīcia. Pre ꝑtē fecit ⁊ ꝑtē omiſit: ꝗa nō potuit: ⁊ tūc ī ꝑte obſtat exterea ſociꝰ īuito ſocio pōt vti re ad eū vſuꝫ ad quē d̓ſtina ceptio: ut. d.§. ſi pluriū. ar. sͣ. d̓ colla. bo. l. j.§. ſi cū duota eſt: ut. l. ſi edeſ. sͣ. cōi. diui. ⁊ ꝑ Dy. in. c. ī re cōi. extra d̓ bus. Hec ſo. ponit̉ ibi. ī fi. mag. gl. Iſfa ſo. cōiter reprore. iur. li. vj. Sꝫ poſſes tu dicere q̄ eſt rō ꝙ ipſa pͥncipalis bat̉ ꝑ. l. cōtinuꝰ.§. illd̓. jͣ. e. tn̄ ī veritate ut dicit Ia. bu. in obligatio dādi vel facti diuidui diuidit̉ īter hr̄des adeo .l. ꝯtraria. ī ſe vera ē: ꝗa difficultas ſuꝑueniēs lꝫ nō excuꝙ vnꝰ ſoluēdo ꝑtē ſuā nō pōt ampliꝰ cōueniri: ut. jͣ. de fi ſet ab ipſa obligatōe: tn̄ excuſat a pene cōmiſſiōe: ut. d. deiuſ. l. ſi teſtō.§. ꝙ ſi duo. ⁊. C. d̓ neg. geſ. l. iij. ⁊ ibi per .l. ſi vehēda.§. idē iuris. ad. l. rho. de iac. ⁊ sͣ. dixi. tn̄ ꝗa Cy. ſꝫ cōmiſſio penalis ſtipulatōis nō diuidit̉ in obliga ꝯtinet diuinationē iō reſpuenda. Alij ergo ut Pe. dant tione dādi. īmo ſi ceſſat̉ in ꝑte cōmittit̉ in totū. ſecus ſi aliā ſolutionē videlicet ut hic loquat̉ qn̄ vnū factū diuiī facto diuiduo. Rn̄deo iſtud qd̓ ē in obligatōe ꝙͣtū ad duū eſt in obligatione. ſed. l. cōtraria loquit̉ qn̄ plura fa ſtipulationē penalē eſt ī ꝯditiōe ſi bn̄ inſpicias. ſꝫ condi cta copulatiue ſunt ī obligatōe. vn̄ ꝗa ibi fuit ꝓmiſſū ſtitio dādi ꝑ. l. xij. tab. nō diuidit̉ īter heredes: ut. sͣ. de cōchū ⁊ erotē ī iudicio ſtare. ⁊ ſi ſtatim nō eſſent fuit prodi. ⁊ d̓mō. l. cui fundus. ī fi. dꝫ ergo a quolibet dari totū miſſa pena. ſi vnꝰ fuit ī iudicio tm̄ de rigore pena cōmitne ſtipulatio pēalis cōmittat̉. Sꝫ ꝯditio facti diuidui bn̄ tit̉ in totū: quia verū eſt eos ſtatos nō eſſe oīno. ergo ibi diuidit̉ īter heredes ne deueniamꝰ ad īpoſſibile: ut hoc ſumpta fuit ex vniuerſo. ſed de eꝗtate ibi in ꝑte ob. exce .§. qd̓ tꝫ Cy. C. de cōdi. īſer. l. ſi plures. in. j. q. ⁊ ibi te reptio. ⁊ idē intelligit Pe. eſſe in ꝯtractibꝰ ⁊ in iudicijs. ⁊ mitto qualiter id qd̓ eſt in cōditōe ſimpliciter dꝫ impleri hoc vr̄ ſeꝗ Ia. bu. in. l. ꝯtraria. Iſta opi. eſt ꝯtra. l. ſi is q qd̓ hic nō tracto lꝫ glo. tractet ī. l. ſi ſeruus. C. ſi pluriuꝫ. ducēta.§. cū ita. ij. rn̄ſo. sͣ. d̓ re. du. ⁊.§. vtrū. ea. l. ubi īdivbi nos remittit. ¶ Op. viiij. hic dr̄ ꝙ ſi ipſe dn̄s ratum ſtīcte dr̄ penā cōmitti aliquo nō facto. Quid ergo dicehꝫ ꝓ ꝑte ꝯmittit̉ ſtipulatio pene īſolidū. ꝯtra. jͣ. rē ra. ha. mus. dico ſicut glo. pͥmo dixit videlicet ꝙ ſpāle eſt in iu .l. ſi ꝓcurator. ī pͥn. dicit glo. ſol. ut ibi. ⁊ ibi dāt̉ tres ſol. dicijs: tn̄ alia ſpālitate ꝙͣ glo. dixerit: ꝗa in cōtractibꝰ ſi ī Prīa eſt ꝙ hic ipſe dn̄s ꝓmiſit: vn̄ ꝓ ꝑte nō hꝫ ratū: ibi ꝑte nō obſeruat̉ cōmittitur ſtipulatio ī totū ſine obſtacu ꝓmiſit ꝓcurator. Iſta ſo. ponit diuerſitatē caſuū n̄ rōeꝫ. lo exceptionis ſiue ſit vnū factū ut hic: ſiue plura copula Preterea ē falſa. nā ipſe ꝓcurator ꝗ ꝓmiſit ratū habitu tiue cōcepta: ut in.§. cū ita. ⁊ ī.§. utrū. ſed ī iudicijs miti rū vr̄ ꝓmittere ſe factuꝝ ⁊ curatuꝝ ⁊cͣ. ut. jͣ. e. l. quotiens us agitur: ꝗa ſtipulatio cōmittitur īſolidū. ſed de eꝗtaꝗs. ⁊ no. Cy. C. d̓ ꝓcu. l. j. ī. vij. q. ergo ꝓmittit ꝓcurator te ī ꝑte ob. exceptio: ut ī.§. ſi pluriū. ⁊ illud vr̄ tenere gl. factū ſuū. ſi ergo factū hoc.ſ. curare nō īpleuit niſi ꝓ ꝑte in. l. proxi.§. fi. ⁊ sͣ. fa. her. l. heredes.§. idē iuris. hoc ēt d̓beret ꝯmitti pēa ī totū: ſicut hic qn̄ ipſe dn̄s ꝓmiſit ⁊ ꝓ tꝫ glo. ī. d.§. vtrū in vl. glo. mag. ⁊ ibi hoc tꝫ Dy. hoc ēt ꝑte tm̄ obſeruat̉. Scd̓o modo ſoluit̉ ꝙ hic erat negociū tenuit do. Rai. me audiēte ſuꝑ hoc.§. lꝫ qn̄qꝫ aliter ditale qd̓ pro ꝑte poterat hr̄i ratū ab herede nō a d̓fūcto: xerit. ⁊ hoc puto verū in his que ꝑtinēt ad ordinationē. ut. l. legatariꝰ. sͣ. de le. j. iſtud eſt diuinare. Tertia ſoluſecus in his q̄ ꝑtinēt ad deciſionē: ꝗa tūc idē qd̓ in ꝯtratio eſt ꝙ hic fuit pena ꝓmiſſa ibi nō. Iſtā ſolutionē īpuctibꝰ: ut. jͣ. l. proxi.§. fi. prout ibi loꝗtur de ſnīa arbi. ar. gnat Pe. ꝗa nihil refert vtrū adijciat̉ pena vel nō ẜꝫ eū. eiꝰ qd̓ no. sͣ. d̓ arbi. l. celſus. in pͥn. ¶ Ultīo poſſet oppōi nā ſi pena adijciat̉ ē loco ītereſſe. ⁊ iō ſi nō ītereſſet pēa ad hūc finē: ꝗa ſi nō licet defuncto īplere pro ꝑte: ergo nō cōmittit̉ ſaltē oꝑe exceptōis: ut. sͣ. e. l. ij. in fi. ⁊. l. ſe. iō nec heredi: ut. sͣ. l. ij.§. ex his. So. ibi diuiduū: vel dic ut ipſe Pe. ſoluit alio modo. ⁊ ſic aut ꝗs vult habere ratū ibi. ¶ Vt ergo iſta materia liqueat qualiter ⁊ aduerſus pro ꝑte vt hēat actionē ⁊ non pōt: ut. l. cū q̄rit̉. sͣ. de ad quos cōmittatur ītereſſe vel pēa adiecta facto diuiduo mi. tu. ⁊ ita ītelligit hūc fi. Aut vult hebere ratū ꝓ ꝑte ut vel dationi ſic diſtingue: ꝗa aūt loqueris de principali: euitet̉ pena vel ītereſſe cōmiſſio ⁊ pōt. ita loꝗt̉. l. ꝯtraria. aut de heredibus eius. Primo caſu aut nō fuit adiecta Iſta ſo. nō plꝫ doc. ꝗa ſi bene ītueris hūc finē hic loquit̉ pena ⁊ ſtipulatio ad intereſſe cōmittitur pro ea ꝑte pro in ꝓmiſſore ꝗ volebat habere ratū ꝓ ꝑte ut euitaret̉ pequa nō eſt obſeruatū: ut. jͣ. rem ra. ha. l. ſi procurator. in ne cōmiſſio ⁊ nō pōt. ¶ Quid ergo dicemꝰ. certe tertia prin. Aut fuit adiecta pena. ⁊ tunc aut loꝗmur in cōtra ſolutio glo. ē ꝟiſſima: ꝗa hic fuit pena ꝓmiſſa ibi nō. ⁊ iō ctibus ⁊ pena cōmittitur ſine obſtaculo exceptionis: ut ibi ſtipulatio cōmittit̉ ad ītereſſe: nō ītereſſe aūt in plus hic ⁊. l. ſi is qui ducenta.§. cum ita. ⁊.§. utruꝫ. de re. du. ꝙͣ ea ꝑte ī qua nō ē ſubſecuta ratihabitio. ergo ⁊cͣ. ⁊ hoc Aut in iudicijs. ⁊ tūc aut ī his q̄ ꝑtinēt ad deciſioneꝫ. ⁊ ꝓbat̉ ī tex. ibi: ꝗa nō cōmittit̉ ſtipulatio ⁊cͣ. ⁊ hoc tꝫ do. idē: ut. jͣ. l. proxi.§. fi. Aut ad p̄parationē. ⁊ tūc ſi in ꝑte Rai. nec ob. rō. Pe. ꝗa veꝝ ē ꝙ ubi ſtipulatio pēalis ſuc nō obſeruatur pena ī totū cōmittitur de rigore. ſed de

De verbo. obliga. equitate in ꝑte ob. exceptio: ut ī.§. ſi pluriū. Si vero loq̄ tam affert totū habita cōſideratōe quo ad totū. Et ecō ris in pluribꝰ heredibꝰ. tūc aut in obligatōe dādi. tunc tra illud factū dicit̉ indiuiduū qd̓ nō affert tantā utilita vno ꝯtrafaciēte pena cōmittit̉ ꝯtra oēs: ut. sͣ. l. ꝓxi.§. fi. tem in ꝑte quo ad ꝑtē: quantā ī toto quo ad totū: ut pꝫ ⁊. l. in executōe.§. pe. jͣ. e. Aut in obligatōibꝰ faciēdi ⁊ cō in exēplis huius.§. ⁊ ꝓbat̉. jͣ. e. l. in executōe.§. ij. ⁊ dicā mittit̉ pena ſolū ꝯtra eū ꝗ ꝯtrafecit: ut ī hoc.§. hoc ſem latiꝰ. jͣ. e. l. ſtipulatōes nō diuidūtur. ſed in propoſito ſi per ſaluo: tā in pͥncipali ꝙͣ ī heredibꝰ. ⁊ tā in obligatōe ꝗs defenderet in totū euitaret cōmiſſionē penalis ſtipu dandi ꝙͣ faciēdi. ꝙ ſi aliꝗs ex caſu ſuꝑueniēti īpedit̉ imlationis. itē euitaret penā cōtumacie. ſꝫ ſi aliꝗs vult pro plere totū vel ꝑte ꝙ illa difficultas excuſat a pēa: ut. d. ꝑte defendere nō euitat cōmiſſionē penalis ſtipulatōis .l. ſi vehēda.§. idē iuris. sͣ. ad. l. rhodi. de iac. qd̓ tꝫ Iac. nec penā cōtumacie īuito actore: ut. jͣ. iudi. ſol. l. iā tn̄.§. bu. ī alle.§. ſi pluriū. qd̓ tn̄ nō eſt intelligendū ſine diſtīſi cū plures. ⁊ ibi no. ergo ē indiuidua. Collige ergo ex ctione. Sꝫ dic ut dicā in. l. ꝯtinuus.§. illud. jͣ. e. Unū ēt p̄dictis ꝙ ſtipulatio de defendēdo eſt īdiuidua. nec de ſcias ꝙ canoniſte p̄dicta ita ſubtiliter nō intuētes nō fa fenſio pōt diuidi. ⁊ hoc veꝝ actore inuito. ſed eo volēte ciūt differētiā inter obligationē dandi ⁊ faciēdi: ut extra ſic. Iteꝫ hoc veꝝ qn̄ vna actōe agit̉ ad aliꝗd. ſecus ſi ex de pēis. c. ſuā. dic ut ibi ꝑ eos. Expeditis ꝯtrarijs veniavarijs cauſis diuerſe actōes intētāt̉: ut. d. l. iā tn̄.§. ſi cū mus ad qōnes ꝓprie ꝑtinētes ad noſtrū.§. ¶ Primo q̄ plures. in glo. ſuꝑ ver. deſiderāte. ¶ Nūc reſtat videre ro. loꝗt̉ hic qn̄ noīe pene fuit ꝓmiſſa certa pecunia: ⁊ ſic ſi pro ꝑte cōtrafiat qualiter penalis ſtipulatio cōmittares diuiſibilis. Sed pone ꝓmiſſuꝫ fuit noīe pene aliqd̓ ītur. ⁊ dico ꝗcꝗd dicat̉ ꝙ ſi ipſe principalis cōtrafaciat diuiduū ꝗd iuris? Rn̄. Dicit pe. qn̄qꝫ facto vel dationi in ꝑte pena cōmittitur in totū: ut hic in fi. facit de dā. in adijcit̉ pecuniaria pena. ⁊ tūc dic: ut. sͣ. ī diſtinctōe. qn̄fec. l. in ſtipulatōe. ſed in pluribꝰ heredibꝰ ſi vnus cōtraqꝫ adijcit̉ pena nō cōſiſtēs in pecūia: ſed in facto. ⁊ tūc faciat dico generaliter ī qͣlibet ſtipulatōe p̄toria. ſiue cō qn̄qꝫ facto diuiduo apponit̉ pena facti diuidui: ⁊ tunc tineat dationē ſiue factū indiuiduū ſiue diuiduuꝫ: ſiue idē qd̓ in pecuniaria: ut hic dicit̉: ꝗa eadē ē rō. qn̄qꝫ adij poſſit ꝑ aliū explicari ſiue nō. indiſtīcte pena ſeu intereſ cit̉ facto īdiuiduo pena facti diuidui ⁊ ſimiliter idē. qn̄ſe cōmittit̉ aduerſus eū ꝗ cōtrafecit tm̄. Hic ē caſus ī. d. qꝫ facto indiuiduo adijcit̉ pena facti īdiuidui ⁊ ſic utrū .l. penales.§. iul. sͣ. ad. l. fal. ibi dr̄ oēs p̄torias ſtipulatio qꝫ indiuiduū ⁊ tūc ex facto īdiuiduo vniꝰ ex heredibꝰ pe nes ⁊cͣ. no. oēs. ⁊ ſic ſiue ſit appoſita pena ſiue nō. Iteꝫ na cōmittit̉ inſolidū ꝯtra oēs. ar. sͣ. e. l. ij.§. ex his. qn̄qꝫ aduerte: ꝗa ibi ponit̉ exēplū in ſtipulatōe iudi. ſol. q̄ cō facto diuiduo adijcit̉ pēa facti īdiuidui. ꝟbi gr̄a. ꝓmiſit tinet dationē ex eo qd̓ verbū ſonat: ⁊ tn̄ pena n̄ cōmittit̉ te ut dic aliꝗs n̄ agere ⁊ ſi ageret ꝓmiſit noīe pene iter fieri. Iſta aduerſus oēs: qd̓ in alijs ſtipulationibꝰ nō pretorijs eſt eſt q̄ſtio ī qua eſt dubiū. nā ipſuꝫ primū factū diuiduum ſecus: ut. sͣ. dixi. Itē cōtinet ſtipulationē de dolo qd̓ abdiuidit̉ inter heredes: ſꝫ illud qd̓ eſt in pena nō pōt diui ſe cōmi ſit q̄ eſt indiuidua. Itē ſtipulatio de defendēdo q̄ regu di. ꝗd ergo erit. Certe dicit Pe. ꝙ pēa cōmittat̉ tm̄ ad ac. ⁊. sͣ. t lariter īdiuidua eſt: ut. sͣ. dixi. ⁊ tn̄ nō cōmittitur adueruerſus eū heredē ꝗ cōtrafecit. ar. huiꝰ.§. ubi dicit̉ ꝙ pe ſus oēs. ſed ſolū aduerſus eū ꝗ ꝯtrafecit: lꝫ in alijs ſtipu na adiecta facto diuiduo cōmittit̉ tm̄ pro ꝑte. veꝝ quia lationibꝰ ſecus: ut hoc.§. Itē in caſu quo ſtipulatio de ipſa pena cōtinet īdiuiduū cōmittit̉ aduerſus illū hr̄dē defendēdo eſt diuidua cōtinet factū qd̓ pōt ꝑ aliū expli inſolidū hoc adiecto ꝙ actor d̓beat ei offerre extimatio cari: ⁊ tn̄ nō cōmittit̉ aduerſus heredes oēs: ut ibi pꝫ. lꝫ nē pro ꝑte coheredū. ar. sͣ. ſi ſer. ven. l. loci.§. fundus. ⁊ pe. ſupra dixerit cōtrariū ⁊ male. Dicēdū eſt ergo ꝙ.§. de le. ij. l. cū filiꝰ. ī pͥn. sͣ. ad. l. fal. l. lege falcidia īteruēiēte gore ncuiſte nō habet locū in ſtipulationibꝰ p̄torijs ſed in alijs. ⁊ cū ſi. Iſta ſunt ꝟba Pe. q̄ vtrū ſint ꝟa hoc vltīo caſu re ideo in ſtipulatōe rē ra. ha. dr̄ hic ꝙ indiſtincte cōmitta linquo ſub dubio. ¶ Scd̓o q̄ro. aliꝗs ꝓmiſit iudicatū ſol tur cōtra eū ꝗ cōtrafecit ⁊ ei ſoli cōtra quē fuerit cōtrafa ui ſub certa pēa q̄ ſtipulatio cōtinet clauſulā de defendē ctū ſiue fuerit interpoſita ſuꝑ diuiduo ſiue ſuper indiui do: ut. jͣ. iudi. ſol. l. iudicatū ſolui. ⁊ iſte decedit pluribus duo ſi ponimus eā eſſe p̄toriaꝫ. Et eſt ratio: ut ſtatiꝫ diheredibꝰ relictis. vnus heredū defendit alter nō. querit̉ xi in actionibus bonefidei. ubi ex facto vnius nō cōueni vtrū pena cōmittat̉ aduerſus oēs vel ſolū aduerſus nō untur ceteri coheredes: ſed ille ſolus ꝗ cōtrafecit. ⁊ hoc defendētē. Dicūt ꝗdā ꝙ cōmittat̉ ſolū aduerſus nō de propter eꝗtatē officii iudicis qd̓ in illis actionibꝰ multū fendentē: ꝗa talis ſtipulatio eſt diuidua. Caſus eſt. jͣ. de pōt: ut dixi. sͣ. ita hic in ſtipulationibꝰ pretorijs officium p̄to. ſtip. l. ij.§. incertā. sͣ. ad. l. fal. l. penales.§. iul. Pe. iudicis multū poteſt: ut. jͣ. e. l. in cōuentionalibus. ⁊ de jcii tenet cōtrariū.ſ. ꝙ aduerſus oēs cōmittat̉ pro portione p̄to. ſtip. l. j.§. fi. ⁊ per hoc tollitur ꝗcꝗd poteſt dici ī cōſine plum hereditaria. hoc ꝓbat ſic. ꝓmiſſio de d̓fendēdo dr̄ īdiui trariū. Iſtud dictū probatur in. d.§. iul. probatur etiaꝫ dua: ut. jͣ. ꝓx.§. ī fi. ergo ⁊cͣ. Preterea dr̄ in. l. ꝙ plures jͣ. de p̄to. ſtip. l. ij.§. incertā. prout dictio ꝙͣuis ibi poniheredes cogūt̉ dare vnū procuratorē ad defendēdū ne tur aduerſatiue ẜm glo. ⁊ Dy. ⁊ ſic tex. ibi dicit aliud eē defenſio diuidat̉: ut. jͣ. iu. ſol. l. iā tn̄.§. pe. ergo pꝫ ꝙ ſtiin ſtipulationibus p̄torijs: aliud in alijs. Nec ob. predipulatio ē diuidua. Preterea poſito ꝙ ſtipulatio iſta cō ctis. d. l. iā tn̄.§. pe. qꝛ ibi oēs heredes veniebāt ad d̓fen tineret diuiduū: tn̄ adhuc pena cōmittit̉ cōtra oēs. hoc ſionē ⁊ dabant diuerſos procuratores: ideo contra oēs ſic ꝓbat. Iura ſunt facta ꝑ pūcta rōnis: ut ubi eſt eadeꝫ cōmittitur ſtipulatio: quia oēs peccāt in eo ꝙ non ꝯcor ratio ſit idē ius. l. adigere.§. ꝙͣuis. de iurepa. cū ſi. ſꝫ radāt in vno. ſed in q̄ſtione noſtra ille ſolus peccat ꝗ non tio quare ī obligationibꝰ dādi pena cōmittit̉ aduerſus defendit: Itē non ob. jͣ. e. l. cū ex cauſa. debetis.n. ſcir̄ ꝙ oēs eſt: ꝗa pōt pro alio dare: ut. sͣ. dictū ē. eadē rō ē hic: ſtipulatio duple quādoqꝫ eſt p̄toria: vt quādo promitꝗa ꝗs pōt ꝓ coherede ſuo d̓fendere. ergo ſi nō fecit pēa titur pro ſeruo tūc.n. deſcendit ab edicto edilitio. qn̄qꝫ cōmittit̉ inſolidū. Nec ob. iſte.§. ubi dr̄ ꝙ in factis diui non eſt p̄toria: ut qn̄ īterponitur pro alijs rebus p̄cioſis duis pena cōmittit̉ pro ꝑte tm̄: ꝗa iſtud eſt veꝝ ī factis ut. sͣ. de euic. l. emptori. no. per glo. sͣ. de edili. edic. l. ꝙ ꝑſone coherētibꝰ: adeo ꝙ nō poſſunt ꝑ alios explicari ſi nolit.§. quia aſſidua. ⁊ dicā. jͣ. l. proxi. Dico ergo ꝙ. l. inuitis coheredibꝰ: ut pꝫ ī exēplis poſitis ī tex. Ita dicit cum ex cauſa: loꝗtur in ſtipulatione duple. quādo non Pe. ad.§. incertā. ſed ad.§. iul. nō reſpōdet. Sed ꝗdā eſt p̄toria. alias dicerē idē qd̓ in alijs pretorijs propter moderni haꝝ partiū rn̄dent ꝙ ibi agebat̉ ad intereſſe. generalitatē illius.§. iul. Iſta ſūt ſubtilia ⁊ utilia. ¶ Ter ideo agit̉ ad ꝑteꝫ. ſecus ſi ageret̉ ad penā nos ꝗd dicetio quero. aliquis promiſit excipere: utrū videatur promus. Certe primo oportet videre an iſta obligatio de mittere factū diuiduū vel indiuiduū. Dicit pe. factū di defendēdo ſit diuidua vel indiuidua. ⁊ dico ꝙ eſt īdiui uiduū. nā ſtipulatio ampliꝰ non agi eſt diuidua. ſed exci dua ſi aliꝗd petit̉ vna actōe. hoc ꝓbat̉ ꝑ tex. jͣ. prox. ī.§. pere eſt agere: ut. sͣ. de excep. l. j. ergo ⁊cͣ. Tu dic. aut eſt fi. ⁊. jͣ. e. l. cum ex cauſa. jͣ. iudi. ſol. l. ex clauſula. preterea talis exceptio q̄ oppoſita ab vno herede facit preiudici hoc ꝓbat̉ p rationē. illud factū dicit̉ diuiduū qd̓ tantaꝫ um actori quo ad eū tātū non quo ad alios. ⁊ dicitur ſti vtilitatē affert in ꝑte habita ꝯſideratōe quo ad ꝑtē: quā pulatio diuidua: quia tantā utilitatē affert in parte ob

De uerbo. obli. ſeruantium quantā in toto ſi omnes obſeruaſſent. Aut indiuiduus: vt. sͣ. de vſu ⁊ ha. l. vſus ꝑs. Dicebāt ꝗdaꝫ eſt talis exceptio: qua oppoſita ab vno herede facit pre ꝙ ſic: vt ī alijs ſtipulationibꝰ ſeruitutū realiū que ſunt in iudicium actori etiam contra non opponentes. quod diuidue: quilibet heredum habet actionem inſolidum: accidit quandoqꝫ propter offm̄ iudicis: ut. sͣ. de procu. tamē prediū ſeruiens nō in plus grauat̉ ꝙͣ ſi eſſet vnus .l. filiuſfa.§. veterani. ⁊ de poſtu. l. quos prohibet. qn̄qꝫ dn̄s: vt. sͣ.§. ex his. ita hic ꝗlibet heredum habebit vſuꝫ propter ꝯnexitatē cauſaꝝ: ut. jͣ. d̓ app. l. ſcio.§. j. ⁊. l. ſi ꝗͥs inſolidū cum tantū percipiēt ꝙͣtum fuiſſet neceſſitas te ſeparatī.§. fi. ⁊ tūc iudicabitur īdiuidua: ꝗa obſeruata ſtatoris ⁊ non plus. Aduertatis: quia hic dicunt ipſi ex pro parte non affert utilitatē. ¶ Quero quarto. aliꝗs te equitate: nā nō ꝓcedit ẜm puncta rationis. debetis enīnetur mihi ad agendū ꝯtra aliquē: ut in caſu. l. cū in plu ſcire ꝙ ſeruitutes reales cōſtituūtur ẜm indigentiā preres.§. meſſem. sͣ. loca. ⁊ sͣ. de le. j. l. ſi ſic.§. fi. utrū iſta ob dij dominātis: ut. sͣ. de ſer. ruſ. pre. l. ergo.§. fi. ſed p̄diū ligatio ꝯtineat diuiduū vel indiuiduū. Dicit pe. aut ꝗs nō eget plus ſi eſt pluriū ꝙͣ ſi ſit vnius. ⁊ ideo lꝫ habeāt debet agere noīe ſuo ⁊ iſta actio continet diuiduū: quia plures actiones inſolidū tn̄ nō cōſequūtur plus ꝙͣ vnꝰ: inter heredes diuidit̉ ꝑ. l. xij. tab. ut. C. fami. her. l. ea q̄. ſed ſeruitus vſus cōſtituitur ẜm indigentiā ꝑſone: ut in Aut dꝫ agere noīe alieno: ⁊ tūc cōtinet indiuiduū: ut. jͣ. ſti. de vſu ⁊ ha.§. j. ſed plures ꝑſone plus īdigēt ꝙͣ vna: iudi. ſol. l. iā tn̄.§. pe. Certe illa lex nō ꝓbat hoc: īmo in ⁊ ſic videret̉ ꝙ quilibet deberet habere vſum pro ſe. tn̄ heredibꝰ actoris īdiſtīcte ꝑmittit diuiſionē iudicij. Dic quia hoc videt̉ incōueniēs ideo ſic dicūt predicti doc. ergo ẜm Ia. de are. ⁊ do. Od. ꝙ illa ē regula ꝙ diuiſim Pe. autē in iſta materia mentē iuris ſubtiliter inſpiciēs poſſunt agere plures hr̄des: ut. d. l. iam tn̄.§. pe. Fallit dicit ꝙ ſi eſſent centū heredes quilibet habebit vſuꝫ in vbi natura negocij reꝗrit ſimul ⁊ ꝑ unū agi: ut. sͣ. d̓ edi. ſolidū ⁊ quilibet percipiet ẜm neceſſitatē ſue ꝑſone. hoc edic. l. ꝙ ſi nolit.§. ſi plures. ⁊ fami. her. l. ſi familie. Ita ſic oſtendit. q̄dā ſunt que directo deſcendunt a perſona no. dicti doc. ī. d.§. pe. Itē hoc verū niſi actio cōtineat ī defuncti ad heredē: ut ſtipulationes ⁊ obligatōes ꝑſodiuiduū: ut dicā. jͣ. ꝓx. q. ¶ Quīto q̄rit̉. pone ꝙ ꝓmiſit nales: ⁊ quedā iura realia: ⁊ illa vel diuidūtur inter here ꝗs ampliꝰ nō agere ea actōe q̄ cōtineat īdiuiduū vel rades: vel ſi ſunt indiuidua hꝫ locū qd̓. sͣ. dixi. quedā iura tū haberi aliqd̓ indiuiduū: utrū iſta ſtipulatio iudicabiꝑſonalia que ad heredes nō tranſeūt: vt vſus ⁊ vſufrutur diuidua vel īdiuidua: Dicit Dy. ꝙ tūc iſte ſtipulactus. ⁊ in iſtis ſi aliquis ſtipulat̉ ſibi ⁊ heredibꝰ ſuis hetiones dicūtur eſſe diuidue qn̄ actio cuius cōtēplatione redes nō habebūt illud: vt vſuꝫ vel vſumfructū d̓functi: īterponit̉ cōtineat ꝙͣtitatem vel factū diuiduū. al̓s ſi illa ſed erit nouus vſus vel vſufructus. ⁊ ꝑīde ē ac ſi defun actio cuiꝰ cōtēplatione īterponit̉ cōtineat indiuiduū iu ctus eſſet ſtipulatus hoc modo ꝓmittis mihi vſumfrudidabit̉ ſtipulatio indiuidua. ar. eiꝰ qd̓ al̓s dicemus ꝙ ilctū. Item finito vſufructu meo ꝙ ꝓmittis cōſtituere he lud qd̓ eſt diuiduū de ſui natura rōne adiūcti iudicabit̉ redibꝰ meis. idem̄ dicas in vſu. hoc ꝓbatur in. l. ſtipulaindiuiduū. sͣ. de manu. teſ. l. ſi ita fuerit.§. hec queſtio. tio iſta.§. ſi quis ita. jͣ. e. ⁊ sͣ. qui. mo. vſu. amit. l. repeti. Pe. poſt multa ꝟba dicit cōtrariū. nā illa ſtipulatio diſi ergo bene reſpicis nō trāſit vſus ad heredes: ſed ꝗlicit̉ diuidua q̄ ſi in parte obſeruet̉ affert eā utilitatē reſpe bet heredū hꝫ actionē ad vſuꝫ. actionē dico eis q̄ſitā ī ctu ꝑtis: quā obſeruata in totū affert reſpectu totius: eū qui potuit eis acꝗrere perinde ac ſi ipſi eēnt ſtipulaut sͣ. dixi. ſꝫ hec eſt hmōi ī effectu. ergo ⁊cͣ. nā ſi ſūt plu ti. modo hoc eſt ꝙ quādo plures ſtipulant̉ aliꝗd diuires hr̄des ꝗlibet hꝫ actiōeꝫ ad īdiuiduū. ſꝫ ille ꝗ vult pa duū nec adijcit̉ īſolidū: ꝗlibet videt̉ ſtipulatus pro ꝑte: rere ſtipulationi nō agit: lꝫ aliꝰ agat inſolidū: tn̄ nō cōſe vt. C. de duo. re. auc. hoc ita. ⁊. jͣ. ti. j. l. reos.§. cū in tabu quit̉ ſeruitutē: ut. sͣ. de ſer. ru. pre. l. itinere. ⁊ diximꝰ. sͣ. e. lis. ſed qn̄ plures ſtipulant̉ indiuiduū ꝗlibet hꝫ actōem .l. ij.§. ex his. Idē in ſtipulatōe rē ra. ha. Cū ergo ī ꝑte inſolidū. lꝫ nō tanꝙͣ duo rei ẜꝫ verā opi. ut. sͣ. dixi. ⁊ no. affert utilitatē: ergo ē diuidua īdiſtincte. ergo veꝝ ē qd̓ in. d. aut. hoc ita. in. j. q. ꝑ Cy. ideo in vſufru. ſtipulādo hic dr̄ ꝙ ſtipulatio ampliꝰ nō agi ⁊ ratū haberi ſunt diui heredibus ꝗlibet heredū haberet partē: ꝗa eſt diuidudue. ꝗd dicemus. Credo Dy. verū dicere ꝑ ſuas. ll. nō us: ſed in vſu qui eſt īdiuiduus ꝗlibet habebit inſolidū ob. qd̓ dicit Pe. nā falſuꝫ eſt ꝙ afferat utilitatē ſi obſerẜꝫ p̄dicta. ⁊ ita dicit Pe. multū notabiliter. nec mireris uet̉ pro ꝑte. nā aūt loq̄ris ī ſeruitute formata: ⁊ tūc vnꝰ qūo plures pn̄t hr̄e vſuꝫ eiuſdē fundi īſolidū. ⁊ ꝗd iuris ex heredibꝰ nō pōt partē remittere: quin alijs cōpetat īſi fructꝰ n̄ ſufficiāt oībꝰ: qꝛ dic: ut no. ī. d. l. vſus ꝑs. d̓ vſu tegrū ius: ut. sͣ. de ſer. l. pro ꝑte. in fi. ⁊ quēad. ſer. amit. ⁊ ha. Et ad hoc vt vtilitas pn̄tis materie magis eluce .l. aquā. Aut loqueris in ſeruitute formāda ⁊ tunc agit ſcat īduco materiā ī ar. ad aliqͣs. q. quotidianas. Quidā vnus ad ſolidū: ꝗa habet actionē: ⁊ iſta actio hēbit taleꝫ noīe ſemproniꝰ fec̄ pacē cū ticio ſuo inimico ⁊ ꝓmiſit ꝑ effectū: ꝗa vel preſtabit iſte extimationē pro ꝑte alteriꝰ ſe ſuoſqꝫ hr̄des dicto ticio r̄cipiēti ⁊ ſtipulāti ꝓ ſe ſuiſqꝫ nō agētis: vt. l. cū filiꝰ in prin. de le. ij. vel poſſet officiuꝫ hr̄dibꝰ eū ſuoſqꝫ hr̄des n̄ offēdere ſub pēa mille libraꝝ iudicis īplorare ꝑ qd̓ cogat̉ alter coheres vel ſentire ſibon̄. ⁊c̄. accidit ꝙ dictꝰ ticiꝰ d̓ceſſit r̄lictis pluribꝰ hr̄dibꝰ bi vel ſorti cōmittere ne inuicē ſe īpediāt: ut. C. cōia de quoꝝ vnꝰ fuit offenſus a dicto ſempronio. mō dubitat̉ le. l. fi. in pͥn. ⁊ sͣ. de iudi. l. ī tribꝰ. ⁊ ſic apparet ꝙ nō afvtrū actio ad dictā penā cōpetat illi ſoli hr̄di offenſo īſo fert in ꝑte tātā vtilitatē quantā ī toto ⁊ ſic eſt īdiuidua. lidū: an ꝓ ꝑte hr̄ditaria: an oībꝰ. Dices tu ille ticiꝰ defun Sꝫ certe lꝫ p̄ſtet ꝑtē extimatōis diuidua dꝫ dici: quia afctꝰ ſtipulatꝰ fuit indiuiduū.ſ. nō offendi ſub pena. ſi vn fert utilitatē tantā ī ꝑte reſpectu ꝑtis: ꝙͣtā in toto reſped̓ hr̄dibꝰ eſt offenſus pena cōmittit̉ īſolidū oībꝰ hr̄dibꝰ: ctu totiꝰ. ¶ Itē iſtud qd̓ dr̄ ꝙ alter coheres coget̉ ꝯſen ſed ille ſolus poterit agere ad ꝑtē ſuā ꝗ ē offenſus: cete tire vel ſorte dirimere nō eſt veꝝ hoc caſu: ꝗa eēt iniquū ri remouent̉ exceptōe doli: vt. sͣ. l. ij.§. fi. Certe iſtud nō ꝙ quis cogeret̉ ꝯſentire heredi male faciēti ⁊ ꝯtra ꝓmiſ eſt ſic expeditū ſꝫ ad vidēdū veritatē oꝫ videre vtrū iſta ſionē defuncti: ſed potiꝰ ille agēs deberet cogi nō ageobligatio ſit trāſmiſſibilis ad hr̄dē de ſui natura vel nō re: ut. sͣ. fa. her. l. heredes.§. an ea. ⁊.§. in illa. Cōcludē Debetis ſcire ꝙ obligatio dr̄ trāſitoria ad hr̄des ⁊ nō do ergo dico ꝙ in ſeruitute formata veꝝ dicit Dy. Itē trāſitoria ex natura rei ſuꝑ qͣ īterpōit̉: vt sͣ. vt le. no. ca. l. in ſeruitute formāda ſi ponā heredē ꝗ agit hr̄e totū fun .j.§. ſi ꝗs ſub ꝯditōe. ⁊ ſi ꝗs cau. l. ſi eū.§. ꝗ īiuriaꝝ. mō ī dū cui ſeruitꝰ debet cōſtitui ita ꝙ diſſenſus alioꝝ nō im ꝓpoſito ſi ſtipulor ꝑ te n̄ fieri quominꝰ mihi ire ⁊ agere pedit. ⁊ ſic hr̄et locū. l. itinere. alias verū dicit Pe. Iteꝫ liceat: iſta ſtipulatio īterpōit̉ rōe iuris qd̓ d̓ ſui natura ſo lꝫ ſtipulatio rē ra. ha. ſit īdiuidua: tn̄ ꝗa pretoria eſt cōlet trāſir̄ ad hr̄des. ſꝫ ſi ſtipulor ꝙ me n̄ offendas: iſta ſti mittit̉ ſolū ꝯtra heredē ꝯtrafacientē: ut hoc.§. in fi. ⁊ sͣ. pulatio īterpōit̉ ad tutelā ꝑſone q̄ ꝑſona extīguit̉ mordixi. ¶ Sexto q̄ro aliꝗs ſtipulatus eſt vſuꝫ alicuiꝰ fundi te: ꝗa poſtꝙͣ ꝗs ē mortuꝰ n̄ pōt offendi plꝰ aliquo mō. iō ſibi ⁊ heredibꝰ ſuis: iſte d̓cedit pluribꝰ heredibꝰ relictis: iſta ſtipulatio d̓ ſui natura ex ꝑte ſtipulatoris iudicabit̉ nunꝗd ꝗlibet hēbit totū vſum an ꝗlibet partē vſus. den̄ trāſitoria ad hr̄des. nec potes dicere ꝙ ēt d̓functꝰ offē betis enim ſcire ꝙ lꝫ vſufructus ſit diuiduus: tn̄ vſus eſt dit̉ dū ſit īiuria cadaueri: qꝛ iſta īiuria ſit heredibꝰ ⁊ ſuo

Vy De verbo. obli. nomine habent iniuriarum actionem: ut. l. i.§. ſi dum. ⁊. l. vnius ⁊ cōia pre. l. fi. ſed ibi loꝗtur ī iunei ꝙ ille ſoforte. jͣ. de iniurijs. Concludo ergo in. q. propo re cōpetenti corpori hereditario qd̓ non pōt relus p̄ferrere ſita ſi ſtipulatio de ſui natura eſt tranſitoria ad tur oībꝰ qm̄ mittere vnus ſine alio. ſed ius vēdicādi ⁊ remitheredes per illam adiectionem pro ſe ſuiſqꝫ he ad ip̄ꝫ ꝑtinet tēdi nō peruenit ad eos: vt corpꝰ hereditarium. redibus ⁊cͣ. cuilibet heredum uidetur ſtipulatꝰ vīdicta pluſ vnde vr̄ ꝙ cuilibet inſolidū cōpetat. ⁊ in hoc reqͣꝫ ad alios. ut. d.§. ſi quis ita. ⁊ etiam dixi. sͣ. proxi. q. Item ſidet. d. Ol. Iſtud dictuꝫ apud me nō eſt vſque ar. l. i. cū ſeqͥn uidentur ſtipulati indiuiduū: quia nō offendi ī ti. de lib. cā ⁊ qͣqꝫ claꝝ. video enim ꝙ in oībuſ. ll. sͣ. alle. que lo diuiduū eſt. nō potes enim partē hoīs tangere l. iul. ſi quis quūtur de indiuiduis lꝫ apud quēlꝫ heredeꝫ ſit omiſſ. cā teſt. ꝗn̄ totum tangas: ut. l. vulgaris in prin. jͣ. de fur ius inſolidū tn̄ eſt ſine effectu niſi ceteri ꝯſentiāt addit pau. d̓ tis. ſic ergo ille heres offenſus ex ſtipulatōe quā vt. sͣ. de ſer. ru. pre. l. itinere. fuit no. ꝑ gl. sͣ. l. ij. 5 ca. ꝙ an̄ ꝯde ipſe uidetur ꝓ ſe interpoſuiſſe habebit actioneꝫ na. ſcāꝫ d̓ cri ex his. preterea vides in pluribꝰ tutoribꝰ apud ad ſolidā penā. ar. eorum que dicta ſunt. sͣ. ꝓxi. mine ſuffice quos eſt ius tutelle inſolidū ꝗlibet pōt per ſe ge ret hēre paq. ſicut enim ſtipulatio vſus fit ad perſone neceſ rere oēꝫ actū: vt. sͣ. dictū eſt: excepto actu illo ꝑ cē ab vno. ꝑ ſitatem ⁊ multiplicata perſona multiplicatur ne quē tolleret̉ illud ius tutelle indiuiduū alijs cō.l. ſi ſb̓ hac. ꝗ ceſſitas: ita hec ſtipulatio nō offēdi fit ad tuitio ⁊ a ꝗbuſ. ⁊ ſi petēs: vt. C. de auc. preſt. l. fi. ita hic nullus herenem perſone: ⁊ multiplicata ꝑſona multiplican ſcā eēt alijs dū dꝫ poſſe facete illud ꝑ quod illud ius vendipn̄tibus ēt pꝰ tur tuitiones quod eſt notanduꝫ. Poſſes tu di candi alijs cōpetēs ꝑimatur. nec pōt hoc.ſ. ī plu cōdēna. ⁊ nō cere ꝙ īmo dicta obligatio eſt tranſitoria ad he ꝯͣdicentibus ribꝰ tutoribꝰ dici ꝙ ſit ius cōpetēs corpori here redes. nā opere libertorum in nō faciendo: ut ī ſufficeret ẜꝫ ditario. Preterea ſi ꝟba ⁊ mēteꝫ ſtatuti bn̄ ꝯſi ipſum: qꝛ vt nō uocando in ius ēt nō offendendo. ⁊ tranſeūt deres voluit pacē fieri ab eo qui repreſētat ꝑſoderent̉ conad oēs heredes etiam extraneos: ut. C. de ī ius nā defuncti: ꝗa ab herede qd̓ in dubio intelligit̉ ſētire. ꝑ. l. cō uo. l. uenia. ⁊ no. sͣ. de condi. inde. l. ſi nō ſortem ſilio d̓ cu. fu. de herede ex aſſe. vt. sͣ. de inter. act. l. ſi defēſor. ⁊ idē ſi fuiſ§. libertus. Rn̄. lꝫ heredes nō poſſint uocari in §. i. Sed ille ꝗ eſt heres ex parte nō repn̄tat ꝑſo ſent abn̄tes ius ſine uenia. tn̄ nō eſt eadem obligatio que cō nam defuncti niſi pro ꝑte ꝓ alia parte hētur: vt ⁊ ſciuiſſent ⁊ petebat defūcto: ⁊ que competit heredi. īmo ſi potuiſſent īexͣneus: vt. C. de rei ven. l. cū a mr̄e. no. jͣ. de p̄to. unus ex heredibus ſolus uocetur ex illo ſolo cō pedire ⁊ non ſtipu. l. ij.§. fi. ante fi. mag. gl. ergo pꝫ ꝙ de oīuꝫ fecerūt. tn̄ ī petit actio ꝗnquaginta aureorū: ut. l. pe. sͣ. de in ꝑſona vr̄ cogitatū in ſtatuto. Preterea ꝓ hoc vi quātū ſupra ius uo. apparet ergo ꝙ ſi multiplicatur ipſa obquaſi tex. sͣ. de ven. inſpi. l. i.§. pe. ꝗd dicemꝰ. cre dictū eſt ẜm ligatio principalis ita ēt penalis: ⁊ ſic facit ꝓ nō pau. de caſt. derē ſtādū maioriª ꝑti heredū: vt ſi maior ꝑs fe cōtra. ¶ Sꝫ dices tu quid de heredibus promiſange. tenere cit pacē. oēs vident̉ feciſſe pacē. maiorē ꝑtem in ꝙ femīa nō ſoris ſi unus offendat. Rn̄. cōmittitur pena adtelligo pro nūero vnciaꝝ. ſed ſi ſunt pares ī vn ꝯnumeret̉ ī uerſus oēs ꝓ portione hereditaria: lꝫ alij heremaiori parte cijs tūc maior ꝑs intelligat̉ numero. ſed ſi in nu des habeant regreſſum cōtra offendentem: ut dic ꝙ ꝯſace̓ mero ꝯcurrant tūc ſtetur dignioribus. ſed ſi ī oī vidēt̉ dicta hoc.§. cū ſi. nō enim habēt locum predicta ī eis bus ſunt equales: tūc ſtetur remittētibus: vt. sͣ ang. eiꝰ cōſi lꝫ enim ex parte ſtipulatoris ſit perſonalis: quia de pac. l. vt ſuū heredē.§. fi. et. l. maiorē. in prin. lio mihi. ccl. ad tuitionem ſue perſone fuerit īterpoſita ſtipu xxxvij. ubi uo ⁊. C. qui bo. ce. poſ. l. fi. Si enim hoc inducat faluit ꝙ ſtante latio: ut dixi: tn̄ ex parte promiſſoris eſt in rem ⁊ uor liberationis abobligatione pecuniaria mul ſtatuto ꝙ ad tranſit ad heredes. nā ille ſtipulator offendi po to magis hoc īducit hic fauor liberationis a pe accuſa. occiſi teſt ⁊ a promiſſore ⁊ ab heredibus: ſicut uides ī na capitali in qua liberatio facilius ꝑmittit̉: vt dbeāt citari ſimiliuſus ⁊ uſufructus ex parte ſtipulatoris eſt ꝓximiores a C. de trāſ. l. trāſiger̄. ⁊. jͣ. de bo. eo. qui mor. ſi. cō gnati ꝙ n̄ ſuf perſonalis: quia eius morte finitur ex parte pro ſci. l. i. ⁊ iſta ſnīa vr̄ mihi veritati ꝯſona. ſed prior ficit citare miſſoris in rem: ut inſtit. d̓ uſufru.§. finitur. sͣ. ſi ſnīa ab equitate diſcrepat. Quid enim ſi ex plu vnū ſed pari uſufr. pe. l. uti frui.§. i. ⁊ sͣ. de uſuf. l. v.§. reo. ſic ter debēt ciribus heredibꝰ vnus eēt quidā ribaldus ꝗ moēt in alimentis que ſunt ad ſuſtentationem ꝑſotari maſculi teꝫ defuncti forte pr̄is ſui modica pecunia remit ⁊ femīe. ⁊ ꝙ ne. nam ex parte creditoris eſt in perſonam cum teret. certe iniquū eēt ſibi hoc cōcedi ⁊ ꝯtra. l. ſꝫ maſculinum eius morte finiatur: ut. sͣ. de ali. leg. l. iij. circa pͥn hoc caſu cō⁊ ſi vnꝰ.§. filio. ꝟ. īterdū. jͣ. de īiur. ¶ Ultīo hic ci. ſed ex parte debitoris in rē: quia etiā heredes prēdit femieēt tractāda materia diuidui ⁊ īdiuidui quā pe. ninū. qꝛ ē vti debent: ut. l. libertus quos.§. i. e. ti. ¶ Ultimo pōit hic ⁊ sͣ. ſi ꝗs ca. l. ſi ſeruꝰ.§. ſi pluriū. ī repe. le reipublice hec materia facit ad aliaꝫ. q. Cauetur ſtatuto ꝙ ſuis. tamē hic omitto: ꝗa tēpus nō patitur diceꝙ maleficia qui occidit occidatur niſi habuerit pacem ab he puniant̉. nō mꝰ in. l. ſtipulationes nō diuiduntur. jͣ. e. vbi gl. rede occiſi. contingit ꝙ quidā fuit occiſus ꝗ ha ob. dicit ip̄e tractat hanc materiā quā. l. duce dn̄o repetemuſ gl. in. c. i.§. h̓ a ¶ Maīori buit plures heredes: interfector habuit pacē cū deo gratias. Repetitus fuit preſens.§. per me āt ꝗ feu. da. ꝑti. ADDE uno tm̄. queritur an debeat decapitari. quidam Bar. de ſaxoferrato in ciuitate felici piſaꝝ. M. po. ꝓ qua vt ꝙ hic Pau. aduocati dicebant ꝙ ſic: quia illud ab herede īde caſ. refert det̉ caſus.ī. l. ccc. xlij. die. xv. menſis nouembris. fi.§. vl. ꝗ pe. Ange. dicetelligitur.i. ab omnibus heredibus: ut. sͣ. de le. Stipututo. qꝛ illaꝫ ꝯͣi is qui duplum. ſatio du re ꝙ in hac ij. l. ſi pluribus. de le. iij. l. ſi plures. ſed do. Od. ītelligo d̓ vi maiori ꝑte n̄ dicit ibidē ꝙ bonon̄. fuit determinatū cōtrariuꝫ ple. fructuaria dāni infec. ⁊ de ope. no. nū. ſi ad dicta exͣ iudi dꝫ cōputari primo ꝗa in ſtatuto eſt verbū ſingularis numeri ciali: nō d̓ iu mulier. qm̄ intereſſe cōmittitur īter heredes ſtipulatoris di diciali. qꝛ ilad ipſam nō ergo ab vno tm̄ ſufficit. Preterea iſta rōne pouiditur. ſecus ſi ad factū. h. d. ẜm lec. quā teneo. la ꝑtinet ad ꝑtinet vindi tiſſime mouebat̉. iuſ vēdicandi mortē defuncti ē ⁊ ẜm iſtam diuiditur in tres partes. nam in pͥma mulieres ſi cta ſāguinis indiuiduū penes quēlibet heredē conſiſtēs inſo uolūt qm̄ ſuo nec māualit̓ ponit qualiter diuidantur iſte ſtipulationes in facere tenet̉ rū iniuriā ꝓ lidū. ergo ⁊ ius remittēdi qd̓ eſt eius ꝯtrariū. erter heredes ſtipulatoris quando agitur ad īter ſequūt̉: vt. C ꝑ glo. in. c. i. go ſufficit vnius remiſſio: vt in diuiduis dictuꝫ ē eſſe. ſcd̓o qualiter diuidātur inter heredes quāad turpi. l. ſi §. hoc āt no. sͣ. hoc.§. ⁊. l. ij.§. ex hiſ. ⁊ de ſer. ru. p̄. l. via.§. pe. do agitur ad ipſum factū. tertio qualiter diuidā femine. ⁊. C. in fi. ma. gl. ⁊ fami. her. l. heredes.§. an ea. ⁊ de ſer. le. l. fina. ꝗ accu. n̄ po. ꝗ feu. da. po. tur ex ꝑte promiſſoris. ſecūda ibi reſtitui tamēl. nō ignoraItē ꝙ ſi vn Preterea ſufficit ꝙ facit vnus ex pluribus tuto tertia ibi hoc vtilitatis cā. ⁊ pono caſum ſic. pri bat. ⁊ iſt. de ex heredibꝰ ribus. vt. C. ſi vnus ex plu. l. i. sͣ. de admi. tu. l. iij. mo dicit ꝙ ex iſtis ſtipulationibus ſi agit̉ ad īter ſuſp. tu.§. cō eēt de famiin prin. ⁊ rō eſt: ꝗa ius tutele apud eoſ eſt indiui eſſe diuiditur inter heredes ſtipulatoris. ſecunlia vel cōſor ſequēſ. ⁊ ī ſo toria occiſi ⁊ duū: vt de admi. tu. l. īter tutores. ergo in. q. nr̄a rore eſt cāuſ do dicit ꝙ ſi agitur ad factū.ſ. ad deſtructioneꝫ in. l. qm̄ ſoro alij eſſent exͣ valet vnius remiſſio cū tale ius ſit indiuiduū. ſꝫ agitur inſolidū. tertio queritur ſi agit̉ cōtra ip̄m rē. C. de hijt contra hoc multū facit. sͣ. de ſer. ru. pre. l. ꝑ funpromiſſorē vel heredes eius. Rn̄. ꝙ hoc.ſ. ꝙ diꝗ. vt indi. BB B B

De verbo. obli. uidatur eſt introductū ex parte heredū ſtipulaſtipulatio pretoria. ¶ Scd̓o opp. de e. l. ⁊ videt̉ epheſi. Ideꝫ toris vtilitatis cā. ⁊ vtilitatis expone.i. intereſſe ꝙ ſtipulatio pretoria ſit genꝰ ⁊ iudicialis ſit ſpe videt̉ velle ut conſequēdi cā. vnde ibi ipſi aūt ꝓmiſſori ſubau refert Alex. cies. hic ponūtur vt differētes ſpēs. Sol. aliter lo. fa. inſti. de di vel heredi eius ꝓ ꝑte neqꝫ reſtitutio neqꝫ de hic iudicialis accipit̉: ꝗa qn̄ ex officio iudicisª in diui. ſtipu. in fenſio datur: ⁊ ſic cū ꝯueniūt̉ ad factū vel ītereē terponit̉. ibi quādo in iudicio tm̄: ⁊ tūc dicit̉ iuprin. tn̄ ipſe nō poſſunt diuidere. hec eſt vera lectio. ¶ Op. alex. putat ꝙ dicialis. ¶ Op. de. l. liber. hō. jͣ. e. ti. ⁊. l. ⁊ liberi hic dr̄ ꝙ ex nun. no. oꝑ. ⁊cͣ. ¶ Opp. de. l. ſtipu. ſi equitas re sͣ. de ꝯtrahē. emp. gl. dicit ꝙ fallit in libero hoīe perit̉ ſcripta §. queſitū. sͣ. de ope. no. nū. dicit gl. ꝙ quilꝫ agit qui pōt vēdi nō tn̄ deduci in ſtipulationē. ſꝫ nō in caſu ſimili pro ꝑte. ſed reſtitutio fit inſolidū. ⁊ vide gl. que ꝙ iudex ꝓce credo ꝙ bene dicat: vt dicā. jͣ. eo. l. liber homo. incipit ſtipulatio dāni. intelligit ergo gl. hūc.§. dendo de ſi¶ Op. dicit̉ hic ꝙ pretor iubet: et iudex facit eā milibꝰ ad ſiꝙ ſtipulatōes fcī ſunt diuidue īter heredes quo interponi. cōtra ꝗa ſic eſt in dā. infec. vt. l. i. sͣ. de milia poſſet ad petitionē: lꝫ nō ad executionē. qd̓ eſt falſum. dā. infec. gl. dicit ꝙ nō eſt rō ſed eſt exēplum. cōpellere ad ꝗa īmo actio cōpetit cuilꝫ inſolidū: vt. jͣ. e. l. ī exe cauenduꝫ. l. ¶ Quero ergo quo intelligat̉. l. iſta ⁊ quis ē cacutione.§. ſcd̓a ſpecies. ⁊ de le. iij. l. fideicōmiſſi. nō pn̄t de le. ſus: ⁊ que eſt dr̄ia īter iudicialē pretoriā ⁊ cōeꝫ i. ſꝫ vbi iudex §. pe. ⁊ fi. ⁊ sͣ. e. l. ij.§. ex his ver. ex quo. Quali ⁊ gl. dicit ꝙ iudicialis eſt qn̄ ꝑꝑ aliud iudex adi moueret̉ ex ter ergo ītelligas dic ꝙ qn̄ petit̉ ītereē pro parte eꝗtate. nec ī tur ⁊ facit interponere ⁊ allegat gl. duas. ll. Tu agit̉: vt in pͥn.§. qn̄ ad factū tūc agitur inſolidū caſu illo nec allega plures.sͣ. man. l. de tuo. fa. her. l. heredes in ſimili eſſet vt in. ꝟ. reſtitui. ¶ Quero ꝗd vult dicere reſtitu §. an ea. ⁊.§. ſe. ⁊. l. haꝝ. ⁊. l. egi. ſi ſerui. ven. ⁊ fa. ſcripta eꝗtat tio ⁊ dicit gl. ꝙ deſtructio noui oꝑis. ¶ Quero her. l. ſi filia.§. familie. ⁊ de rei vē. l. is a quo d̓ le. putat ip̄e nō ꝗd vult dicere defenſio. dr̄ tribus mōis. vno mō poſſe aliqueꝫ iij. l. fideicō.§. interdū. ⁊ de no. ope. nū. l. ſi priuſ in dāno īfecto ⁊ dic: vt in gl. lꝫ nō videat̉ verū. ꝑ cogi ad ca⁊ ſi cui pluſꝙͣ ꝑ. l. fal. ꝑ to. cum multis alijs ſimi. uen. qꝛ equi l. ſi cōes. sͣ. de neg. geſ. ⁊ qd̓ no. in. l. plures. sͣ. de Stipulatio vero p̄toria interponit̉ iudice adito tas nō ſcripdā. infec. Si ergo in pluribꝰ heredibus loquere ob hoc principaliter ⁊ hec prīa eſt differētia: vt ta nō eſt attē mur nō diceret veꝝ hec. l. ſi loq̄remur in ipſo pͥn denda. l. placolligit̉ ex duabꝰ gl. prima ſuꝑ. v̓. cautio. alia ſucuit. C. de iu cipali veꝝ diceret: vt. l. in ſtipulatione. ⁊. l. plureſ per verbo pretorie. in prin. ¶ Scd̓a differentia di. Adde etiā de dā. infec. vnde alij dicūt ꝙ ītelligat̉ ꝙ nō poſ eſt quia p̄toria deſcendit ab edicto pretoris iudum verbuꝫ ſit ꝓ parte defendere ꝗ promiſit aliquē ſe defen mero exponi dicialis ab alijs iuriſcōſul. ¶ Item tertia differe ſurum ī iudicio. ⁊ probat̉. jͣ. iudi. ſol. l. ex clauſutur id eſt putia: quia iudex maior facit īterponere ſtipulatio ro ꝙ ang. vt la. ſed illud nō ꝯgruit littere cū hic de tali ſtipunem pretoriā: vt. l. iubere cauere. Item iudicia refertꝭ idem latione nō fiat mētio. tn̄ in ſe vera eſt. Alia lec. ꝙ lis ſtipulatio a minori iudice fallit in cautōe dā pau. de caſt. ītelligat̉ defenſio in cā euictōis ⁊ iſta eſt vera. ꝗa infec. Itē dicit inſti. de diui. ſti. ꝙ iudiciales ſunt dicit ſe cōſuluiſſe ꝙ ſtanin tex. dr̄ de promiſſore tm̄: nō de eius herede. diſꝑſe per totū corpus iuris: p̄torie recipiuntur te ſtatuto ꝙ ¶ Quero qualiter iſte ſtipulatōes diuidātur in in ti. de p̄to. ſti. ſed iſta differētia nō eſt bona: qꝛ a mera īterter heredes ꝓmiſſoris. ¶ Et primo q̄ro ī ſtipuquedā ſunt q̄ ꝯtinent̉ vt ſtipulatio: vt le. no. ca. loquutoria fi latione de no. op. nū. ⁊ in ſtipulatōe euictōis. gl. poſſit appel⁊ dāni īfecti ⁊ ſic hētis glo. nō credo ꝙ bn̄ dicat lari ſed a nō rn̄det ibi apparet ex predictis ⁊cͣ. ¶ Uideamuſ ⁊ eā ſeꝗtur Di. ⁊ Iaco. de are. de quo miror. ⁊ mera ſic ꝙ ſi illud qd̓ gl. dicit. dicit gl. ꝙ apparet ꝙ heres vēOldr. ſed Pe. eā rep̄hendit ꝑ. l. in oībus. sͣ. de iudex ꝓnūci dētis ⁊ edificātis ⁊cͣ. ⁊ in hoc gl. dicit veꝝ ꝙ deiudi. vbi eſt ītroducta a iuriſcōſulto: ⁊ tn̄ pͥncipa at inſtrumēſtruēdo partē nō liberatur: vt. l. ſtipulatio.§. q̄ſi tū exe quēdū liter adit̉ iudex ⁊ eſt iudicialis. tu potes allegaꝙ ab hac ſnīa i tii i tum de no. ope. nū. defendēdo ꝓ parte nō libere. l. decernimꝰ. C. de his ꝗ ad ec. ꝯfu. in caſu de poterit appel goriti ratur: vt in executione.§. inſolidū. jͣ. eo. Sꝫ ſi ad nō offendēdo ⁊cͣ. ⁊ sͣ. de pͥuile. credi. l. ſi credito lari: qꝛ nō eſt penā vel ad ītereē ageret̉ ⁊ ꝓ parte ſatiſfaciēdo mera īterſores. ⁊ in. l. mutiane. de ꝯdi. ⁊ demō. Item in cau ii danero cutoria. qꝛ il liberat̉: vt. l. cū ex cā. jͣ. e. Illud qd̓ dicit gl. nec ad tione quā ꝗs p̄ſtat de adīplendo moduꝫ. vt. l. q la dicit̉ mera ngt ei penā ſi fuerit cōmiſſa ītelligo ꝙ particularis ſobus diebus. in fi. sͣ. de ꝯdi. ⁊ de. ⁊. l. ſi tibi. de le. interlocutolutio nō īpedit penā ꝯmiti ſed poſtꝙͣ eſt ꝯmiſſa iij. Preterea ꝙ illa glo. nō dicat verū on̄do. di ria qͥ fert̉ inbiuū quilꝫ tenet̉ pro ꝑte: vt. l. cū ex cā. ¶ Quero ꝗd ī a ¶ Iudicis ter prīcipiuꝫ hic ꝙ ſtipulatio q̄ deſcēdit ex edicto ediliū eſt p̄ ⁊ fineꝫ cauſe ADDE pau ſtipulatione fructuaria. glo. dicit in ſtipulatione ii Qeigo toria īmo eſt cōis: vt in ſtipulatōe duple: ⁊ ī illa ⁊ ſic poſt ſe de ca. ex tex. fructuaria. ſecus cū diuiſione recipit vſufructus q̄ deſcēdit ex edicto. Preterea tex. īſti. de diui. in verbo me aliā expectat reſtitutio. iſta gl. nō dicit veꝝ. ꝗa heredes.ſ. vſuſtipu. in fi. dicit ꝙ ſtipulatio rē ratā hēri eſt cōis ro iudi. offi. diffinitiuam fructuarij nō tenētur ad reſtitutionē: ꝗa morte qui exponit̉ vt no. ſpe. in ſed in ea nunꝙͣ pͥncipaliter iudex adit̉: ſed incimero: qꝛ pre ti. de ſnijs.§. extincto redit ad ꝓprietatē ipſo iure. ſed tenendenter: vt apparet in. l. i. C. de ꝓcu. ⁊. l. nō ſoluꝫ tor mortuuſ i. ⁊ diffinititur ad reſtitutionē rei. ipſa aut reſtitutio pōt fie§. qui alieno. sͣ. de ꝓcu. lꝫ glo. ibi videat̉ dicere ꝙ de illis nō ſe ua aliā pꝰ ſe ri ꝓ parte: vt. l. ſi duo. sͣ. depo. ſed ſi ageret̉ ad īīpedit nec ad aliter accipiat̉ cōis quo ad illā ſtipulationē. ſed nō expectat īuenit ꝑ ſua ꝙ plꝫ pau. lꝫ tereſſe: ꝗa male vſus ſit tūc ſine dubio diuideret̉ nō vr̄ mihi ꝙ ſit de mēte littere quia ẜm hoc oīs edicta ſed iu aliqui doct. Sed cōtra predicta vr̄. l. v.§. reo. sͣ. de vſufr. dic ſtipulatio eſſet cōis q̄ eſſet preroria. Preterea dex ꝗ cogno padue ꝯͣriuꝫ qui tenet̉ ad vſufructū tenet̉ ad diuiduū. ſꝫ qui ẜm hoc flipulatio dāni īfecti eſſet cōis: quia qn̄ ſcit de cā dꝫ conſuluerint tenet̉ ad reſtitutionē qd̓ eſt īdiuiduū ſolutio par bēre equitaqꝫ p̄tor adit̉ pͥncipaliter qn̄qꝫ incidēter: vt ſi alivt ip̄e āg. reteꝫ ante ocu fert de quo tis nō liberat eū. ¶ Quero ꝗd in ſtipulatiōe dā ꝗs vult tollere rudera: vt. l. p̄tor. in fi. cū. l. ſe. de los. l. ꝙ ſi e. vide eiꝰ cōſi ni īfecti. gl. dicit veꝝ: ꝗa ſtipulatio hic nō cōmit dā. infec. Itē qn̄qꝫ īterponit̉ ex ꝯuentione: vt. l. pheſi. īfert ꝙ lio. cxv. incititur niſi ad intereſſe. l. in hanc ſtipulationem de dāni.§. cū parietē. de dā infec. ſꝫ credo ꝙ Pe. ēt ſi eēt cāus piente inqui damno infec. ideo diuiditur. in quo ꝑ nul ramus. dicat veritatē ⁊ glo. nō bn̄ legat ⁊ dicit Pe. ibi lā. l. ꝓuidere b ¶ PretoEx. l. ſequenti. ſtipulatio iudicialis eſt q̄ deſcēdit a legibus iutur ⁊ iudici ria. ADDEQue ſit differētia inter cautionē pretoriam iudi riſcōſultoꝝ ſiue īꝑatoꝝ ſiue iudex adeat̉ pͥncipa videret̉ equū ꝗd ſi ꝗs pro cialem ⁊ cōmunem. īterpōi cau liter ſiue incidenter: vt in. l. ſupra alle. non tn̄ ex mittit coraꝫ poſſet facere arbitratore Alie edictis p̄toris deſcēdit ⁊ p̄torie dicunt̉ q̄ a meTipulationum. udici īterponi eaꝫ ticiuꝫ ratum cumnede ro p̄toris officio ītroducunt̉: vt ſi p̄tor hoc ſtaex arbitrio ſi habiturū an ales. Iſtā. l. habetis īſti. de diui. ſtipula. tuit tūc eſt p̄toriaᵇ. nec curo vtrū pͥncipaliter vel bi dato a lehec cautio ſit ⁊ nō eſt neceſſe ſummare: ꝗa eſt diuiſio. ¶ Op. ge ꝑ. d. l. ꝙ ſi īcidenter adeat̉. Illa vero dr̄ cōis que deſcēdit pretoria bal. cōſilio. ccxc. dicit̉ hic ꝙ quattuor ſunt. ⁊cͣ. ꝯtra qꝛ tria: vt. l. i. ī a p̄tore ⁊ a iuriſcōſulto. ⁊ hic eſt caſus qui eſt in viiij. prin. jͣ. de preto. ſtip. Rn̄. hic diuidit̉ ſtipulatio ver. cōis. ⁊ ſtipulatio rē pupilli ſaluā fore a p̄toin genere. ibi ſubdiuidit̉ vnū membrū.ſ. tantuꝫ re. Itē a iuriſconſulto ītroducta qn̄ decernitur

De verbo. obli. adminiſtratio vni ex pluribus tutoribꝰ. vt. l. iij. ſtipulatio ꝯtractus innoīatus: vt. l. i. in fin. sͣ. de in fi. cū. l. ſe. sͣ. de admi. tu. ⁊ a iuriſcōſulto intropac. Aut accipit̉ ſtipulatio ꝓut ē effectꝰ ꝗdā reducit̉ ꝑꝑ ſedandā diſcordiā īter tutores. Seꝗ ſultans ex dicta ꝟboꝝ ꝯceptione: ⁊ tūc ē idem tur in tex. Itē duple ſtipulatio ⁊cͣ. ⁊ edilicie ſunt qd̓ ꝟboꝝ obligatio. ¶ Querit gl. ꝗd ſi ꝓmitto a p̄tore ītroducte. Stipulatio ꝟo de dupla ſoꝙ do vel ꝓmittis ꝙ das. ⁊ ſic ꝑ ꝟ̓ba pn̄tis tēpo lū a p̄tore eſt introducta in ſeruo tm̄. in alijs ꝟo ris an valeat. gl. dicit ꝙ nō. ¶ Pro huiꝰ declara eſt ītroducta ſtipulatio duple a iuriſconſulto. l. tione formo vnā. q. de facto. reꝑitur in quodaꝫ emptoris sͣ. de euic. Itē in ſtipulatione de rato inſtr̄o ticius fecit ſemproniū preſentē ſtipulāteꝫ ītroducta a p̄tore in ꝑſona actoris: vt. l. nō ſolū in cā donationis vſufructuariū oīuꝫ bonoꝝ: an §. qui alieno. sͣ. de ꝓcura. Itē extēditur in reo ⁊ valeat: qꝛ ſtipulatio cōcepta eſt ꝑ verba pn̄tis tē eſt ītroducta a iuriſcōſulto: vt. l. pōpo.§. ſꝫ ⁊ is. poris. vr̄ ꝙ nō vt hic. Contrariū cōſului. vn̄ de ⁊. l. non ſolū.§. fi. sͣ. de ꝓcura. ⁊ iſtud ponit hic bes ſcire ꝙ quedā ſtipulatōes ſunt p̄torie vel iu Pe. ⁊ Iac. de ra. ponit in lec. ſua inſti. de diui. diciales.ſ. que extorquētur ab inuito. ⁊ iſte ſi ꝗſtipu. ⁊ ibi Placē. in ſumma ſua hoc tangit licꝫ dē petunt̉ pͥncipaliter deberet īterponi ꝑ verba non ita late. ¶ No. illū tex. ibi pretorie. ⁊cͣ. qꝛ vifuturi tꝑis: vel ꝑ infinita que ſunt apta ad oē tē des ꝙ cautio dāni infecti ex officio iudicis petit̉ pus: vt pꝫ ex ſtipulationibꝰ dāni infecti: legatode quo dic: vt in. l. inꝗlino. de dā. infec. ¶ Querū: rem ra. ha. ⁊ in oībus ſi. Si fieret ꝑ verba p̄ro de cautionibꝰ que introducūtur ex forma ſtaſentis tꝑis nō valeret: vt hac gl. īmo ēt verborū tuti an ſint p̄torie vel ciuiles. effectꝰ eſt ꝑꝑ id qd̓ a ¶ Erit ius ſignificatio nil īportaret. qn̄qꝫ talis ſtipulatio ī no. C. de ver. ſig. l. ſancimuſ. ⁊ quod dicet̉. jͣ. e. in pretorium. terponit̉ acceſſorie ad alium ꝯtractū: tūc lꝫ ſint ADDE eun cōuentionalibꝰ. Rn̄. ſiquidē ſtatutū fiat a popu ꝟba pn̄tis tꝑis tn̄ īterpretant̉ in futuꝝ ẜm natu dē bart. in. l. lo vel a concilio qd̓ repn̄tat populū: vt no. C. q̄ raꝫ ꝯtractꝰ: vt. l. qd̓ dr̄. sͣ. de eui. ⁊. l. ſi ita ꝗs. e. ti. oēs populi ētia: v ſit lon. cō. ſuper rubrica de reg. iur. l. aliud.§. resͣ. de iuſti. et Quedā ſunt ſtipulatōes ꝯuentionaleſ: ⁊ tunc ſi iur. in. v. q. fert̉: tūc eſt ius ciuile: vt. l. oēs populi. sͣ. de iuſti. fiant ꝑ verba pn̄tis tꝑis ſiquidē nō eſt veruꝫ id ſerenti principali. ⁊ ⁊ iur. ⁊ ſic cautio erit ciuilis. Si vero ſtatutū fiat qd̓ de pn̄ti ꝓfert̉: vt dico do ⁊ ꝯcedo tibi ſtipulā ī. l. ſiue pars ab ep̄o comite vel marchione tūc erit ius pretoC. de dila. ⁊ ti fundū meū qui fundus nō eſt pn̄s: nō dr̄ trāſriumª: qꝛ a magiſtratibus fit: vt. l. ius ciuile. sͣ. de ī. l. id ꝙ pauferri dn̄iuꝫ: ſed dicta verba īterpretabunt̉ hoc ē ꝑibus. C. de iuſti. ⁊ iure. ⁊ actiones penales deſcēdentes ex il ꝙ dabo: vt. sͣ. de dona. l. ad eū. in pͥn. ⁊ ibi glo. epiſ. ⁊ cleri. lis conſtitutionibꝰ erūt annales: vt. sͣ. ti. i. l. ī hohoc ſentit dū dicit ꝙ hodie ex illis verbis poteſt pau. de ca. h̓ norarijs. lꝫ illa ſtatuta ſint ꝑpetua: vt dicet̉. jͣ. de ꝙ intellige ſi agi. ⁊ hoc multū plene dicit Azo. in ſūma d̓ do. penis. l. fi. ¶ Sed ꝗd ſi ſtatuta fiant a prioribꝰ tales recoqn̄qꝫ illud qd̓ exprimit̉ per verba pn̄tis tꝑis tūc gnoſcunt ſu vel ancianisᵇ ciuitatū qui ſunt. vj. vel. viij. forte: in veritate īteruenit: vt ī exemplo predicto. poꝑioreꝫ. alias ut uidemus per Italiā. Rn̄deo ſiquidē ipſi faci ſito ꝙ res ſit pn̄ſ: ⁊ tradit̉ vel cōſtituit ſe poſſide ſi n̄ recogno unt ex uigore eoꝝ officij erit ius pretoriuꝫ ſicut ſcūt ſuꝑioreꝫ re. ⁊c̄. Iſto caſu eſt aduertēduꝫ. qn̄qꝫ eſt obliga hēt̉ loco pͥnhic dr̄ in edicto edilium. Si uero hoc facerēt au tio momētanea: vt obligatio dādi ex cā lucraticipiſ ⁊ appel ctoritate cōcilij generalis: quia tūc ipſum cōciliua: ita ꝙ de euictōe n̄ teneor tūc obligatio non labit̉ iuſ ciui um uidet̉ facere miniſterio prioꝝ ius ciuile erit pōt cōtrahi: qꝛ cū ipſa traditōe ſi eēt cōtracta ex le: vt hic vo lunt Ang. ⁊ probat̉ in ꝓhemio inſti. ubi illis ſapiētibus fuit tingueret̉: ergo tūc nō naſcit̉: vt. l. ticio cū more alex. cōceſſum: ut auctoritate pͥncipis legē cōponerēt ret̉. sͣ. de vſufruc. jͣ. e. l. inter ſtipulantē.§. ſacraꝫ b ¶ Ancianis ⁊ in. i. ⁊ in. ij. conſtitutione. C. nō eniꝫ illi ſua auſic pōt loꝗ hec gl. Si ꝟo nō erat obligatio mo Intellige de ctoritate faciebāt ⁊ de ue. iur̄. enu. l. ij.§. oīa eniꝫ ancianis qui mētanea: vel poſt ipſaꝫ dationē remanebat aliqͣ nō hn̄t ex for ⁊ iō ius ciuile eſt. ⁊ iō tunc ſunt multū aduertenobligatio in futuꝝ: vtputa de euic. vel ſi. tūc illa ma ſtatuti eā da uerba reformationū. dicemꝰ. jͣ. in materia de verba ꝙͣtūcunqꝫ pn̄tis tꝑis īterpretant̉: vt futudē iuriſditio decre. ob ordi. fa. per totum. rum reſpiciāt ex illius cōtractus natura: vt. sͣ. de nē qͣꝫ hꝫ poEx. l. ſequenti. pulus: qꝛ de condi. ob cām. l. fi. ubi lꝫ per uerba pn̄tis tꝑis: ⁊ iure cōi cuꝫ An ſit dr̄ia inter ſtipulationē ⁊ obligationē: ibi. de preterito ſit ꝑfectus ꝯtractus remāet obliga nō hēant eāQuerit glo. Et ſi reperit̉ in īſtr̄o ticius fecit ſem tio de euic. ⁊ ſtipulatio ipſius naturaꝫ ſeꝗtur: vt dem iuriſdiproniū pn̄tem ſtipulantē in cā donatiōis uſufru sͣ. ꝓxi. uer. cōuentionales. pro hoc dicta. l. ꝙ dr̄ tionē qͣꝫ populus merictuariuꝫ oīuꝫ bonoꝝ an ualeat: ibi. Pro huiꝰ. ⁊. l. ſi ita quis. sͣ. de euic. ⁊ hec eſt rō in. l. tale pato nō pōt di ctū. in pͥn. sͣ. de pac. nā in pacto de nō petēdo nō ci ius ciuile ꝯtipulatio aūt eſt uer vertitur ꝗd momētaneū: ſed ſemꝑ tenet̉ non pe ⁊ cū bar. trā borum. Dicitur hic ꝙ ꝗs ꝓmittit ſe facturū ⁊cͣ. ſit pau. d̓ ca. tere. ⁊ iō dicitur nō poſſe īpedire ex ꝑte ꝓmittēhic ⁊ in. l. nō cōtra. sͣ. de euic. l. ſi ita ꝗs. ⁊. l. quotiens ꝗs. jͣ. e. tis: vt no. C. de pac. l. i. in fi. mag. gl. ⁊ ſic lꝫ fiat ꝑ ambigit̉. sͣ. vbi ꝑ ꝟba pn̄tis tꝑis ſit ſtipulatio. gl. dic̄ ꝙ ſpāle uerba de pn̄ti porrigit̉ tamē ad futurū: ⁊ pro p̄de legi. ē nō ē verū. dicit glo. ꝙ ibi ponunt̉ ꝟba infiniti dictis facit. l. tres fratres. in pͥn. sͣ. de pac. in glo. modi ⁊ pn̄tis tꝑis qd̓ oī tꝑi cōgruit. nā verū eſt ſuꝑ uerbo cauerūt. ¶ Nunc ad propoſitū cum dicere me amare de pn̄ti. me dēre amare in futu vſufructus nō contineat obligationē momentaro me debuiſſe amare in p̄terito ⁊ ſic ī īfinitū cō neā: ut no. in. l. corruptionē. C. de uſufr. ⁊. jͣ. e. l. gruit oī tꝑi tene mēti de īfinito. vel dic ꝙ interpluribꝰ.§. ⁊ ſi placet. cū cōſtituis me uſu fructua ponitur ꝑ v̓ba pn̄tis tꝑis: tn̄ hētur reſpectꝰ ad rium pn̄teꝫ ⁊ ſtipulantē intelligit̉.ſ. patiētiam in futurū intereſſe. ¶ Opp. sͣ. de pac. l. tale glo. di futuro: ut. ll. dictis. cit ꝙ aliud in pacto. ſed certe pactū ſit ꝑ ꝟba fu Satis accep Satis acceptio. nō ē cū fide turi tꝑis ꝑ. l. ſiꝗs in cōſcribendo. C. de pac. ⁊. l. pactu. nō ob. l. tale. qꝛ ibi refertur ad futurū gl. iuſſore. h. d. ¶ No. fideiuſſoreꝫ obligari uerbis querit de vna. q. qn̄ ꝓmittit ſe facturū ⁊cͣ. dic vt tantū: vt hic ⁊. jͣ. e. l. ſciendū. ⁊. l. blāditus. C. de in glo. ¶ Querit glo. an ſit dr̄ia īter ſtipulatiofideiuſ. ⁊ eſt uerum. nem ⁊ obligationē. ⁊ ſunt opiniones. dic aūt ac Ex.§. ſequenti. cipitur ſtipulatio materialiter ꝓ ipſa cōceptiōe An ſtare ſnīe arbitri ſit facti: ibi. Opp. ⁊ uidet̉. verboꝝ ſicut accipit̉ hic in tex. ⁊ differt ab obliEt an ſi ſint plures cōpromittētes ⁊ unꝰ nō uult gatione ꝟboꝝ ſicut contractus ab obligatione: ſtare ſnīe arbitri an oēſ teneant̉: ibi. Dicitur. Et vt. l. lꝫ.§. ea obligatio. sͣ. de ꝓcu. ⁊ tangitur de an ſi unus hr̄dum ſoluit ꝑteꝫ ſed facto cohereexcep. rei iudi. l. an eandē.§. actiones. Eſt enim dis īcidit in penā ſolutū qualiter ꝯputabit̉: ibi. BGB B i j

De verbo. obli. a ¶ Sit facti. ADDE ꝙ cuꝫ hac opi. trāſit alex. qͣꝫ etiā dicit tenere īadice nō ſit īterdictū tenuit ēt aꝑte bald. cōſil. ccccxxi. incipiēte ī xp̄i non butri. ī. l. ꝓmiſſis. C. dtrāſact. in lec. antiqua. ⁊ Ful. ⁊ ſal. ibi. bal. ī. l. cū al ꝓponit̉ ꝙ adultꝰ. iiij. li. alle. ꝙ dicit ipſe exp̄ſſe notari. ī. l. patri ꝓ filio. sͣ. d̓ legas. C. de vſur. in. iij. ⁊. iiij. op. ⁊ ī. l. cum propōas. C. de dolo. Idē bal. mino. circa pͥn. iuncta glo. cū tex. dicitqꝫ ꝙ nēo alle. ⁊ ē valde notādū ſi ī. l. i. C. de his q̄ pe. noīe ⁊ ī. l. ij.§. creditum. sͣ. ſi certū pe. Ioan. an. ipſuꝫ plꝰ ibi dicit ꝙ nec iuramēto valēt alienata ꝑ talem tamē ad cautelā ⁊ imo. in. c. dilecti. de arb. Imo. ī. l. cuꝫ ſeruus. d̓ cōdi. ⁊ dem. ⁊ in. l. ſtip petendam eſſe abſolutionem a iuramēto. iſta.§. alteri. c ¶ Non crejͣ. eo. Rap. ⁊ do. ADDE Ro. h̓ ⁊ pau. Quero ſolui. Et qua actōe ſuccurrat̉ ꝯtra alios ꝙ alex. dicit de ca. ꝓ qui dictū bonis poſſit alienare: ibi. Quia. Et an ſuf cum unus ſatiſfecit uide in fi. ꝯͣriaꝫ opi. vi bus facit. l. ficiat ꝙ iudex ꝓnunciet ipſuꝫ ꝓdigū vel fieri faderi veriorē dieꝫ ꝓferre. ciat p̄coniū ꝙ nullus cū tali ꝯtrahat abſqꝫ eo ꝙ di ſorteꝫ promiſeris. qͣꝫ tꝫ pau. de §. ſtari. sͣ. de ca. hic raph. arbi. vbi ad interdicat bonis ⁊ an ſufficiat ſi det curatorem: Iſte.§. eſt de medulla.§. cato. ⁊ ibi latius expeimo. ⁊ ro. ꝑ. l. ꝓmiſſ. de pa ibi. Ad opp. pe. Et an valeat ſi detur curator ali ditū fuit. Preſtatio partis ab uno ex coherediꝗd tn̄.§. arb. ren. ſnie arbi cui tanꝙͣ ꝓdigo ꝗ nō eſt: ibi. Querit. Et ꝗd ſiꝓ s. de ar. bal. ī bus nō īpedit ꝗn̄ pena comittat̉ inſolidū in obli tri agit̉ act. l. unica. C. d̓ digus reuertit̉ ad ſanos moreſ an deſinat eē ſub īcerti ſiue ac. gatiōibꝰ dādi. h. d. ¶ Op. de. l. ſi ſeruꝰ.§. ſi plu ꝯfe. ⁊ ī. l. i. sͣ. ex ſtipulatu cura: ibi. Quero. Et an obliget̉ delinq̄ndo: ibi. rium. sͣ. ſi ꝗs cau. ꝗdaꝫ intelligūt iſtū.§. ẜꝫ illū ꝙ d cu. fu. imo. que dat̉ ad ī Quero nunꝗd. Et an ſi ꝓdigus cui bōis ē inter ī. c. cū ꝯtīgat de rigore comittat̉: ſꝫ de equitate ſecꝰ. ſed illud certū. vt ibi dictū iuret ſuꝑ ꝯtractu obliget̉: ibi. Quero ꝗd in. v. col. de declarat gl. reprehēditur ꝑ tex. hic in fi. ⁊ ꝑ. l. heredes.§. an iureiurā. E ergo videt̉ ꝓ ea. sͣ. fam. her. So. v̓a eſt ꝙ aliud ī iudicijs aliud dū Alex. reS cui bōis īterdictū miſſuꝫ factū in exͣiudicialibus: ut hic. qd̓ qualiter debeat ītelp̄ndit Pau. .l. vbi aūt.§. Is cui bonis īterdictū ē. pōt ſibi acꝗrere n̄ de caſ. eo qꝛ ligi dixi in. d.§. cato. ¶ Op. de.§. cato. sͣ. l. ꝓxi. ꝗd id ꝙ iun dicit ſe ꝯſuaūt obligari ēt naturaliter. h. d. ¶ Op. jͣ. de fide cto.§. fi. ī. e. So. ibi eſt in faciēdo: hic in dando. ⁊ que ſit rōluiſſe ꝙ dōa iuſ. l. marcellꝰ. So. vt ibi ¶ Quia materia ē quob ¶ Tene pro glo. aſſignat ⁊ non eſt bona. ut dixi in.§. cato. tio ſcā a ꝓdi v̓itate. AD tidiana q̄ro multa. primo aliꝗs eſt prodigꝰ māi go not orio ¶ Op. ⁊ uidet̉. ꝙ hic idē ſit in faciēdo qd̓ in dā DE ꝙ Bal. feſtus nō tn̄ eſt ſibi iuterdictū a iudice: an poſſit cui n̄ ē īterdi do. qꝛ hic dicit̉ idē in arbitriſ. ſed parere arbitro ang. pau. de ctū bōis nō alienare. ⁊ videt̉ ꝙ nō ad ſimilitudinem furioſi ca. ſequūtur eſt facti dicit gl. ꝙ eſt ſpāle ⁊ rōne finiēdaꝝ litiū valeat. dic ꝙ ⁊ ipſi opi. gl. cōtra tꝫ hic glo. niſi ſibi ſit interdictum idem te nō eſt uerū. qꝛ mitius debet agi in iudicijs. Sed pau. h̓ nō di ⁊ idē tenent net glo. in. l. i. circa princi. sͣ. de cura. furi. et tecit. ſꝫ dicit ꝙ ītelligo ꝙ in obligatiōe arbitri uenit dari. unde dy. and. de nō fuit auſut ne mēti. ⁊. jͣ. de regu. iur. l. furioſi. ¶ Cōtrariuꝫ piſ. ang. bar. idē qd̓ in obligatōe dādi. ſed ſi fieri tunc idē qd̓ ꝯſulere ⁊ ꝙ no. gl. sͣ. de teſta. l. is cui. Pe. tꝫ iſtā gl. nō tamē Imo. in. l. is in obligatione fāciēdi. glo. tn̄ tene mēti q̄ tꝫ indi ꝑtes venerūt cui de teſta. alle. eā ⁊ probat manifeſtū ⁊ ſnīa eꝗparant̉: vt. l. ad ꝯcordiaꝫ ſtincte ꝙ ſtare ſnīe arbitri ſit facti. ¶ Dicit̉ hic allegātes bo emptorē. in pͥn. sͣ. de act. emp. ſed iſte pꝰ ſnīaꝫ nō nec aſſertiue de pena q̄ eſt ex cōpromiſſo. ⁊ glo. dicit ſiue ſit nū text. in. l. dic̄ ꝙ n̄i vale pōt alienare: vt hic. ergo ⁊cͣ. ⁊ ꝓ hoc alle. l. ſi ꝗs tres tutores unꝰ ex cōpromittētibus: ſiue ſit unꝰ ex heredibꝰ. at ſꝫ poſſꝫ di cū ſciret. sͣ. pro emp. Contrariū teneᵇ pro verita sͣ. de admi. tꝫ ergo iſta gl. ꝙ ſi ſunt plures cōpromittētes ex ci ꝙ n̄ valeat tu. ⁊ ibi etiā te: vt hic ⁊. l. iul. sͣ. de cu. fur. ibi nō pōt alienare: Et ꝙ valeat una ꝑte ⁊ unꝰ nō paret oēs tenētur. Ia. de are. pōderat bar. qꝛ eſt ſibi interdictū. ergo ſi nō eſt ei īterdictum iine dōatio ſcā a tꝫ ꝙ nō ſit ueꝝ niſi eēt dictū ꝙ inſolidū ꝗlꝫ tene bal. ī. l. fi. in. ꝓdigo cui n̄ poſſet. Ad. l. ſiꝗs cū ſciret. Rn̄. ꝓut Iac. de are. dem ix. q. de ſen. retur: ut. l. reos.§ cū in tabulis. jͣ. ti. i. Pone qͣ eſt īterdictū ibi dicit lꝫ gl. illā. l. videat̉ deſtruere. dicit ipſe qn̄ iū iuntis paſſ. ⁊ ī. l. cū unus uenit ad defendēduꝫ in iudicio alter nō ⁊ bōis voluit fratrē. C. de qꝫ aliꝗs ꝯtrahit cū prodigo ⁊ ſcit eū ꝯſumptuꝝ bal. ꝯſ. ccxcv. tenerent̉ ambo defendere: pōt ne uelle ſolū dehis ꝗ. vt īdi in aliquē certū malū vſum: ⁊ tūc nō hꝫ actioneꝫ: ij. li. lꝫ ꝯͣ facim ⁊dio gnis. ⁊. ī. l. i. fendere ille unꝰ. ⁊ uidet̉ ꝙ nō: ꝗa iudiciū eſt īdiant dcā ī ꝓxi vt alle. l. ſiꝗs cū ſciret. ſed qn̄ ignorat in quē vſū sͣ. de cu. fu. m ſgcie uiduū: ut. l. in hoc iudicio. sͣ. fam. her. dico ꝙ iu ma apoſtila. ⁊ tūc vꝫ ꝙ agit ⁊ hꝫ actionē lꝫ ſciat ipſuꝫ ꝯſump ⁊ ꝯſilio. cxx. Et in qͣꝫtuꝫ diciū ſit diuiduū ⁊ unus pōt defendere ꝑ. l. de vij. i. lib. vbi turū nō tn̄ ſcit in quē vſuꝫ. ¶ Ad op. Pe. rn̄deo bar. et dicit vnoquoqꝫ. circa pͥn. sͣ. de re iudi. ⁊ sͣ. de iudi. l. n̄ dicit ꝙ opi. ꝙ p̄coniū nō ꝙ dicit manifeſtū ⁊ ſnīa ⁊cͣ. Tu potes dicere ꝙ pe. eſt multū idcirco ⁊ ꝯtra aliū ꝓcederet̉ tanꝙͣ ꝯtra ꝯtumacē ¶ actus eſ ſufficit ad h̓ in. l. emptorē fuit ſecuta ſnīa. vel melius ⁊ notaequa: tamen rmn. Ne .l. ergo in hoc iudicio loꝗtur qn̄ agit̉ cōtra vnū: vt dicat̉ īter ꝙ doct. cōibilius: credis tu ſi iudex ꝓnunciat te ꝓdigū nec dictū bonis ſecꝰ qn̄ ꝯtra plures. ⁊ qd̓ dicit gl. ꝙ ſi vnꝰ heredū eſipiccat ter tenēt opi. det curatorē nec īterdicat adminiſtrationi ꝙ ſuf Adde ꝙ ꝯͣnō paret ſi in ſnīa veniet dari dicit gl. veꝝ: ſed in glo. ⁊ cū hoc IIi riū tenet hic ſiciat. nō credoᶜ. ꝙ illa ꝓnunciatio ſufficeret: vt trāſit. ſꝫ cōſi facere diſtingue: aut diuiduū aut indiuiduū ẜꝫ imo. rap. ro. in. l. iul. Et rō qꝛ aliud eſt ꝓdigalitas ⁊ aliud eſt lio ſtatī ſeq̄n §. cato. ¶ Quero ſolui tibi ſortē pro mea ꝑte. ſꝫ pau. de ca. ⁊ ti ſentit ꝯͣriū interdictio ſeu curatoris datio q̄ hētur ꝓ īterdi Bal. ī. d. l. i. ꝑ factū coheredis mei incidi in penam. illud qd̓ ⁊ dicit ꝙ no ctione: vt. l. iul. de cura. fur. Pone ꝙ iudex facit qn̄ plena cāe toriū nō reo ſolui in qd̓ cōputabit̉. ⁊ dic ꝙ in penā: vt. l. i. ij. ⁊ cognitio inp̄conizare ꝑ ciuitatē ꝙ nulluſ ꝯtrahat cū tali. an rit ſnīam de iij. jͣ. de ſol. ⁊. l. vſuras. C. de ſol. lꝫ enim ſolutio ſit terceſſitꝭ. Et illud ſufficiat ne ꝗs cōtrahat cū eo. dicit Gui. d̓ claratiuā niſ facta ex vna cā tn̄ in aliā cāꝫ cōuertit̉: vt. l. ⁊ poſt. ī quātū bar. ad cautelam ſu. ꝙ nō. qꝛ dꝫ fieri cū cauſe cognitōe: vt. l. is ꝗ. ī vult ꝙ datio litē.§. i. sͣ. de tranſac. l. ꝙ ſi de ſtipulatu. sͣ. ꝓ. ſo. vt. d. l. emp fin. de tu. ⁊ cu. da. ab his. ⁊. l. ꝓ grāma. C. co. vel curatoriſ ha torē ⁊ ꝓ hoc Op. dicis ꝙ vno ſoluēte pena in totū cōmittit̉ beat̉ ꝓ īterepiſ. Ego do aliā rōeꝫ: qꝛ. l. dicit ꝙ ꝓdigo dꝫ fiefacere illud ꝯtra. qꝛ obligatio ex. l. xij. tabu. inter heredes di dictōe. Add̓ gn̄ale rei de ri īterdictio. preconiū tn̄ nil releuat cū ipſi ꝓdiuidit̉: vt. l. ea. que. C. fa. her. ergo ꝗlꝫ pōt ſoluere pau. de ca. ⁊ mōſtrate de go dꝫ interdici: vt. d. l. iul. Puto tn̄ ꝙ dādo cu Ro. hic cuꝫ ꝓ ꝑte. glo. vult ſoluere hoc ⁊ vide eā que incipit mōſtra. adi ratorē videat̉ īterdicere: vt. l. ſi curatorē. C. de in ꝗbꝰ trāſit ale cere fruſtra cū oēs heredes. Sed nō credo ꝙ gl. ſic ītellexexā. ⁊ ſed. ī. d. īte. reſti. ⁊. l. pe. sͣ. de cur. furi. ¶ Querit gl. pone eſt: vt. l. i. ī fi. rit. ſed illud dꝫ dicere. qꝛ quādo ꝗd eſt in cōditiconſi. xxxj. de do. p̄leg. ꝙ eſt datus curator alicui tanꝙͣ prodigo ꝗ non one inter heredes nō diuidit̉ ſed oēs loco vniuſ hocque eſſe eſt ꝓdigus an valeat ⁊ gl. vr̄ dicere ꝙ non: vt. l. habētur: vt. l. cui fundus. in ſi. sͣ. de ꝯdi. ⁊ de. ſed patēs ꝑ caſū ſeie egreſſe de tu. ⁊ cu. da. ab his. Alij cōtra Dyꝯuerſuꝫ ꝙ ſi illa obligatio reſpectu pene eſt cōditionalis. erdicit: qꝛ aut eſt error in ſnīa expreſſus ⁊ nō valet aliꝗs ē noto go. ⁊cͣ. Canoniſte dicūt ꝙ de eꝗtate nō ꝯmittit̉ rie ꝓdigus⁊ Aut nō eſt expreſſus ⁊ valet. hoc no. in gl. in. l. ſi pro ꝑte ſoluētiſ: vt in. c. ſuā. exͣ de peni. ¶ Dicit̉ reuertat̉ ad ab eo. sͣ. de vſuca. ⁊ inſt. qui. nō eſt ꝑmiſ. fa. teſta. ſanos moreſ hic ꝙ ſi vnꝰ ſatiſfecit ſuccurrit̉ cōtra alios. quero §. item prodigus. ⁊ predicta. l. ſeie. glo. videtur nō reꝗritur qua actōe. gl. dicit fa. her. vel cōi diui. ⁊cͣ. Sed qͥ alid̓ decretū ꝯtraria in. l. ſi putas. de peti. here. ⁊. l. ij. C. quan ro ſi nō cōpetat: qꝛ nō eſt cōis hereditas nec res iudi. hanc ēt do ꝓuo. nō eſt neceſ. Ia. de ra. ⁊ Pe. tenēt glo. vnde nō hꝫ locū fa. her. nec cōi diui. qua actione opi. tꝫ Fed. contrarias. reprobato Dy. ⁊ dicūt ꝙ eſt caſus. ī cōſi. xxxj. ⁊ ꝙ agetur. dic ꝙ actione in factuꝫ: vt. l. ſi filiuſfa. sͣ. l. tutor ſi petitus. sͣ. de tu. ⁊ cu. da. ab his. Ad di notorie ꝓdi fami. her. ⁊ ibi no. gus n̄ poſſit ſtinctionē Dy. aut eſt expreſſus error. ⁊cͣ. ⁊ illud Ex. l. ſequenti. valide ꝯͣhe verum eſt in ſententijs incōmutabilibus: dicunt An prodigus manifeſtus cui a iudice nō eſt īter re lꝫ ſibi a iu ipſi. ſecꝰ ſi eſt cōmutabilis ex curſu tēporis. Ego

De verbo. obli. diſtinguo: aut queris de tutore vel curatore dabilis. ⁊. C. de inſti. ⁊ ſubſti. l. reprehēdēda. Sol to: vt pupillo vel adulto cū nō ſit ⁊ nō valet daſi. contrahat aliud ī cōtractibꝰ: vt hic. aliud ī vltīs volūtatibꝰ tio: vt. l. tutor ſi petitꝰ. ⁊. l. ſeie egreſſe. ⁊ glo. in. l. cū curatoriſ auctoritate: vt ibi. ¶ Oppo. de. l. dedi.§. ſi homo liber. sͣ. de ſi putas. ⁊ in. l. ij. qn̄ prouo. nō eſt neceſ. Quanqui nō iura condi. ob cau. So. quādo ex euentu conditiōis doqꝫ datur curator ei ꝗ nō eſt prodigus: vt pro uit de admi dꝫ cōmitti obligatio loquit̉ hic. ſed quādo ex de digo et valet datioª ſi nō eſt expreſſus error ī ſēniſtrando le a ¶ Ualet da fectu cōditōis debet cōmitti tūc loquit̉.§. ſi hogaliter: vt ei tentia: vt in dicto Dy. ⁊ in gl. quā alle. facit. C. d̓ tio. ADDE per iudicem mo liber. ⁊. C. de condi. ob cau. l. ſi militem. ⁊ eſt ꝙ Idē tenēt cur. fur. l. pen. ratio que me mouet eſt qꝛ eſſe pu īp̄onit̉: qꝛ nō h̓ pe. de āch. rō ꝗa conditōis defectus eſt neceſſariꝰ. ¶ Op. pillū vel adultū declarat natura. ſed eē prodigū valēt ꝯͣctus pau. de ca. ⁊ de. l. iuriſgentiū.§. ſi ob maleficiū. sͣ. de pac. So ſpectat ad iudicē. ⁊ iō videt̉ ius facere illud qd̓ facti cū aucRo. ⁊ bal. in lu. ibi. de īpoſſibilitate iuris que etiam negatiue toritate eoꝝ iudex dixit. ⁊ pro hoc allego id quod dicūt doc. l. ſi putas. C. qui non iuri concepta vitiat. rō ꝗa tūc ēt continet turpitudide peti. here in. l. i.§. pōponius sͣ. qd̓ fal. tu. auc. ⁊ iſtā diſtindice ſunt ele di. ⁊ abb. ī. c. neꝫ: qm̄ turpe eſt me accipere ne maleficiū com ctionē tāgit glo. in. l. i. C. de cur. fu. ⁊ tene menti. cti. vt no. ff. i. de re iudi. mittā. ⁊ circa hoc dicā. jͣ. e. l. ſi plagi. materiā ple de iureiurā. ¶ Quero aliꝗs ad ſanos mores reuertit̉ʰ ⁊ nō ē dūmodo inne pono in. l. i. de condi. inſti. .l. iuſiurā. ꝙ teruēiat cāc ꝓdigus an deſinat hēre curatorē vel ſit neceſſe ex ꝯuenti.§. cognitio. Cō Ex. l. ſequenti. offm̄ iudicis. ⁊ pe. tꝫ ꝙ deſinat ipſo iure. ꝑ. l. i. de pupillꝰ. ⁊. ff. trariū tenēt ¶ Si alicui de p̄iuro oppōit̉ ꝙ iurauit ſoluere cu. fur. Ia. de are. diſtīguit. aut eſt māifeſtū ⁊ tūc de neg. ge. l. pe. ang. imo. x. ticio. jͣ. menſem ⁊ probatur ꝙ promiſit ⁊ iuraꝗ aliena.§. ipſo iure deſinit eē ſub cura. aut nō eſt māifeſtuꝫ Ray. hic ꝙ qͣꝫquam. An uit ⁊ ꝙ mēſis eſt elapſus an ſufficiat: ibi. Et hec. nō valeat da ⁊ remanet iudici: vt. l. i. de cur. fu. qd̓ plꝫ. ¶ Que aut prodigꝰ Et an cū dico aliquē nō audiendū qꝛ non ſoluit tio curator. ro nūquid prodigus delinquēdo obliget̉. gl. vi cui ꝑ princiꝑ. d. l. tutor. collectā vel ipſum puniendū ꝗs debeat hoc pro dicere ꝙ nō. C. vnde. vi. l. ſiꝗs in tantam. ⁊ lꝫ illa pē bonis inCy. ī. l. ij. C. bare: ibi. Et predicta. Et cū quis negat tutoreꝫ terdictū ē et glo. poſſet veꝝ dicere in his que alienationeꝫ re quando pro datus curafeciſſe inuentariū vel heredeꝫ nō ſoluiſſe legata uo. non eſt ſpiciūt tn̄ regulariter ex delictis obligat̉: vt ibi tꝫ tor poſſit in cui incōbat onus ꝓbandi: ibi. Et idē. Et qualineceſſe. ⁊ in ter liberoſ te Fran. ac. qd̓ probo rōne. ꝓdigus eꝗparatur pu d. l. ſi putas ter probetur negatiua cū nō ſit choartata loco ⁊ ſtari ⁊ ſacere pillo pubertati ꝓximo: qd̓ pꝫ qꝛ ſibi pōt acꝗrere ⁊ io. fabri. in ſubſtit. ⁊ alia tempore: ibi. Quero. d.§. furioſi: vt hic pꝫ in ſtipulādo qd̓ nō eēt in īfante vel infā cōſequentia ⁊ cū iſtis trā tie ꝓximo: vt inſti. de inuti. ſtip.§. ⁊ qd̓ diximꝰ. ſꝫ ad inſti. here A illa ſtipulatione ſit alex. Sed dis. vid̓ bal. pupillus ꝓximꝰ pubertati delinquēdo obligat̉: tu dic ꝙ ẜm ſi calendis. ¶ Lex noſtra ſemꝑ conſue cōcludenteꝫ vt. jͣ. de re. iur. l. pupillū. ergo ⁊cͣ. ¶ Quero quid pͥmā opi. cōꝙ ſic ꝯſilio. uit legi cum. l. hoc iure. jͣ. ꝓxi. ratio qꝛ ſibi inuicē ſuluit pau. d̓ ſi aliquis cui bonis īterdictū eſt iurauerit ſuꝑ cō ccxxxv. i. lib. contradicunt. ⁊ habēt vnam materiā. ⁊ ẜm vnaꝫ ca. cōſi. cclxtractu an teneat̉ ad obſeruantiā. videtur ꝙ ſic: lec. h. d. Dies adiecta cōditioni valide que in fa xv. incipiēte vt aucͣ. ſacr̄a. Preterea obligat̉ delinquēdo: vt incipiēdo et cto promiſſoris conſiſtit in ſtipulatione intelligi dictū eſt. ergo ad obſeruātiā iuramēti ne īcidat ꝙ cuꝫ iudex tur repetita. ſecus ſi inualide: vel que in facto ꝓ dat curatorē in periuriū. Ia. de are. in. l. ꝗ hꝫ.§. ſi pupillus. sͣ miſſoris nō conſiſtit. h. d. cuꝫ. l. hoc iure. Op. ex prodigo qui de tu. ponit iſtā. q. ⁊ tꝫ ꝙ nō obligatur ad obſernō eſt ſine cā tra gl. dicitur hic ꝙ mortuo ſticho petent̉. x. con uantiā iuramēti: ꝗa eis eſt īterdictū bonis: ⁊ iunō valeat. fa tra. jͣ. e. l. ſi ex legati cā. ⁊. l. ſi homo mortuꝰ. So. ramentū dꝫ habere ⁊ cōtinere iuſticiam veritatē cit ꝙ voluit hic loquitur quando ſtichus nō erat in cōditōe: pe. de anch. ⁊ diſcretionē ⁊ iudiciū. ſed prodigꝰ nō dr̄ hr̄e di ibi vero erat in obligatione. ideo morte ſtichi n̄ cōſi. cccxv. ſcretōꝫ ſeu iudiciū. ergo. ⁊cͣ. ⁊ no. C. d̓ nup. aucͣ. vbi cōſuluit perimitur obligatio. ⁊ iō glo. quedā que eſt. sͣ. ꝑ qd̓ eiſ. Quidā valēs canoniſta in ciuitate iſta idē nō valere da ſatiſda. cog. l. ſed ⁊ ſi deceſſerit. nō bene dicit: vt tionē curato conſuluit. Ego idē conſulēdoᶜ rn̄di. rō ꝗa talis hic Dy. dicit ⁊ oēs doc. Dicitur hic ꝙ expectat̉ ris factaꝫ ad actus eſt ꝓdigo interdictꝰ ⁊ ꝓhibitus ꝑ ſuꝑiodies. cōtra. sͣ. de acqui. here. l. ſi quis heres. So. ulto ꝗ etiam rem. Nunc arguo venire ꝯtra p̄ceptum ſuꝑioriſ erat mēte ca ibi in hereditate in qua dies nō pōt eē: vt. l. here eſt peccatū mortale: qꝛ ꝗ nō obedit prīcipi mor ptus. ditas sͣ. de here. inſti. hic in ſtipulatiōe que pōt b ¶ Reuertit̉ te moriat̉: vt extra de maiori. ⁊ obe. c. ij. ⁊ intelli habere diem. ¶ Intro gl. ⁊ videt̉. l. iſta. cōtra. l. ADDE ꝙ gitur prīcipi ſiue eccleſiaſtico ſiue ſeculari: vt ibi cū notorie ꝓ hoc iure: cuiuſ cōtrarij timore ſunt. v. vel. vj. ſol. no. ⁊ qd̓ no. sͣ. de le. l. ij. in fi. Prodigꝰ ergo ꝗ iu digus reuer Dicūt quidā ꝙ hic nō dr̄ ꝙ ſtatī poterit agi ſed tit̉ ad ſanos rat ſuper cōtractu ꝓhibito iurat obſeruare qd̓ ē dꝫ eē certū eū venire nō poſſe: vt pꝫ in gl. ſꝫ hāc mores ꝙ nō peccatū mortale. ⁊ iō ad eiꝰ obſeruātiaꝫ nō tene ſo. rep̄hēdit Di. qꝛ ꝗ ꝓhibet vno tꝑe agere alio eſt neceſſe ali tur in. d. aucͣ. qd̓ eis. ⁊ de reg. iur. c. nō eſt obliga quo decreto tꝑe permittit: vt ꝓbat. l. īperatores. sͣ. de poſtu. torium. li. vj. facit qd̓ no. de iureiur. c. lꝫ in. vl. gl. iudicis: vt te l. ſtatu libeꝝ.§. ſtichum. sͣ. de leg. ij. ¶ Scd̓o di nuit bal. ꝯſi. nō ob. aucͣ. ſacr̄a. qꝛ minori nō eſt factū p̄ceptuꝫ cunt quidā ꝙ obſtaret exceptio. illud eēt īponealle. cxxviij. ne cōtrahat. lꝫ. l. eius cōtractui nō aſſiſtat. nā cōre. l. verbis. Tertia ſo. eſt: qꝛ ibi qn̄ conditio con primo lib. trahēdo nō facit cōtra. l. preceptum. idē in. c. cū c ¶ Conſulēſiſtit in facto ꝓmiſſoriſ: qꝛ tūc intelligit̉ repetita: contingat de iureiur. ⁊. c. lꝫ. e. ti. li. vj quia mulier do reſpondi hic quādo nō eſt in ptāte promiſſoris ⁊ iſtam te ADDE pau. non eſt prohibita vēdere. ſed ipſa alienatio hoc net di. qꝛ in primo videt̉ adijci dies nō ſolū con de caſt. ang. eſt dominij tranſlatio fieri a iure bene eſt prohibal. pe. de an ditionis cā: ſed etiā cauſa differēde ſolutionis. ī bitum. de hoc dicetur latius. jͣ. de fideiuſ. l. cum cha. hic ideꝫ ſecundo cā conditionis tantū. ſicut alias dicit̉ ī tenēteſ ⁊ fed. lex. ⁊ materia tractat̉ eo. ti. plenius in. l. ſi quis ꝓ .l. cū tale.§. meuie. sͣ. de cōd. ⁊ demō. quarto ſol ꝯſi. preal. āg. eo. in princi. Et eadē rōne dico vbicūqꝫ ſtatutū uunt aliter: qꝛ hic ante calēdas: ibi in calēdis: vt in. l. ſiꝗs pro prohibet aliquē contrahere vel aliquid facere il eo d̓ fideiuſ. dicit glo. ⁊ hanc tꝫ Pe. ſed nō plꝫ: qꝛ eſt contra le hoc faciēdo ⁊ ſuper hoc iurando non obligabal. ī. l. i. C. d̓ caſum. c. cōmiſſa. extra de elect. li. vi. lꝫ aliqua ſit ſacro ſan. ec. tur. Quid de fideiuſſore ſi iurauerit. dicam. ī. d. dr̄ia inter has or̄ones calēdis ⁊ ante calēdas: vt ⁊ in. l. iij. de l. ſi quis pro eo. ad illud quod dr̄ ꝙ obligat̉ de reſcin. vēdi. dicā. jͣ. e. l. qui ante calēdas. ¶ Quinta ſo. eſt. ꝙ linquendo fateor: qꝛ imponetur ſibi pena de tebal. cōſi. cxx. in. l. illa incepit a pactōne: hic a conditione qd̓ ē merario iuramento. viij. iij. lib. īfalſū: vt. sͣ. dixi. tn̄ ꝗdā huic īherētes dicūt ꝙ licꝫ cipiēte. sͣ. ad Impoſſibi nō inceperit a pactione: ita ꝙ ſit in obligatione ultus ⁊ ī for Mpoſſibilis. ujs cōditio tioribus ter tamē eſt in ſolutione: qꝛ ſtichus pōt ſolui. ſed in affirmatiua vitiat ſtipulatōꝫ: ſecꝰ ī nega minis. ſcꝫ ꝙ .l. hoc iure nō erat ī obligatōe vel ſolutione. cer nō obligetur tiua. h. d. Rō hꝰ ē. ꝗa ſi negatiua ē īpoſſibilis af te iſtud nil ad factum: vt pꝫ in. d. c. cōmiſſa. dat ſuramēto ēt firmatiua ē necͣcͣia. Op. īſti. de here. īſti.§. īpoſſi glo. alias ſol. que diuinationes ſunt. vnde teneo BBBB iij

De verbo. obli. ego opi. Ioā. quā ſeꝗtur Di. ⁊ probat̉ per. d. c. peto copiā mihi fieri. conſtat enim mihi copiaꝫ confecto in. cōmiſſa. Sed cōtra iſtaꝫ opi. Di. op. de. l. iiij. de dandā. ⁊ ſic repellet̉ indubitāter: ideo qꝛ copiā uētario non cōdi. ⁊ demon. de vſufruc. le. l. vxori vſufructus hꝫ legitimaꝫ non dat. ſed an incūbit mihi probatio ꝙ inuēta ville. Rn̄. ibi erat dictio tūc que denotat extremi perſonā ſtan rium nō fecerit vel ſibi ꝙ fecerit. dubiū eſt: ⁊ idē di. in iudi. l. tatē tꝑis. Vt igitur tibi liqueat iſta materia diſtī vidi de facto. Agebatur ꝯtra aliquē: qꝛ nō ſoluit fi.§. fi. ar. tu. gue plene: vt dicam. jͣ. e. l. ita ſtipulatus. in. iij. q. d ¶ Legata legataº ideo priuatꝰ eſt per aucͣ. hoc amplius. C. prīcipali verſi. iiij. circa predicta ⁊cͣ.¶ Et hec. l. ADDE ꝙ de fideicō. dicebā ſi ille cui legatū debebat̉ agebal. ꝯſ. cclxxx hoc iure in fin. facit pro vna opi. Inno. quā ipſe ret: eſſet fundata intētio ſua. alias ille ꝗ agit dꝫ ꝓ xj. vbi dic̄ ꝙ ponit ī. c. ſuꝑ his. extra de accu. op. tibi exceptio bare eū n̄ ſoluiſſe eo mō quo ſtatī dicā. Predcā cū heres eſt nē ꝙ tu es ꝑiurus ꝗa iuraſti ſoluere ticio. x. infra obligatꝰ ad ꝟa niſi ſit p̄ſūptio iuris ꝓ negante: vt ſi dico me mēſem ⁊ nō ſoluiſti. ꝓbo quod promiſiſti ⁊ iura ſoluēdum le nō deliquiſſe ſeu cām ingratitudīs nō ꝯmiſiſſe: gata ⁊ ſi nō ſti ⁊ ꝙ menſis eſt elapſus. dicit Inno. ꝙ ex hoc vt. C. de inoffi. teſta. l. oīo ⁊ de le. ij. l. cū pater.§. ſoluerit due nō cōcluditur ꝙ ſit periurus niſi appareat tunc niat ī aliū ꝙ rogo. cū ſi. vnde remanēt predicta vera. vbi non nō ſoluiſſe. Pro iſto dicto videt̉ caſus hic. ſꝫ cō ille dicēs no eſt preſumptio iuris: pro affirmāte ſeu negante ſoluiſſe n̄ dꝫ tra hoc videt̉. C. de ꝓba. l. i. ⁊ qd̓ no. C. de iu. em̄ ⁊ p̄dicta vera ſiue ſit negatiua qualitatis ſiue ne ꝓbare: qꝛ eſt phi. l. ij. in gl. mag. vbi debitor dꝫ probare ſe ſolgatiua facti. Ad hoc inducūtur oīa mēbra diſtīquaſi crediuiſſe alias cadit a iure ſuo. Ci. ibi dicit ꝙ dictuꝫ tor ⁊ credictioniſ poſite per Ia. de are. C. de proba. l. actor Inno. hꝫ locū in eo qui dicit aliquem nō ſoluiſſe tor nō ꝓbat ⁊ ibi recitat̉ per Ci. ¶ Quero qualiter poterunt negatiuaꝫ. l. cui ꝗs ſoluere nō tenebat̉ illa gl. dicit verum in probari iſte negatiue.ſ. ſe nō ſoluiſſe. ⁊ ſi. cū non ꝗnquagīta d̓ eo cui quis ſoluere tenebat̉ ⁊ ſic hꝫ ītētionē ſuaꝫ ſint choartate loco: vel tēpore ſic probari videt̉ proba. ſꝫ onꝰ a ¶ Incūbit fundatā: ꝗa ipſū debitorē hꝫ obligatū. Ad hoc ꝓbādi īcōbit īpoſſibile: vt. d. l. actor. C. de proba. Rn̄. ꝙ poſonus ꝓbādi heredi. n̄ obcredo tā Inno. ꝙͣ Ci. bn̄dicere ⁊ do regulā vbi ſum īplorare officiū iudicis: vt fiat ꝑ nuncios ſo ADDE ẜm ẜꝫ ipſū dcm̄ cunqꝫ negatio eſt cā intētionis alicuiꝰ ſiue agen alex. tex. in. l. lēnis inueſtigatio ⁊ exploratio: an talis ſoluerit: inno. ī. c. ſuꝑ pe.§. docere tis ſiue excipiētis ei qui negat incōbit onus pro vel nō. an talis venerit in Italiā vel non: ⁊ ſic de his de accu. ⁊ ibi bart. et bādiª probat̉ aūt eo mō quo dicā. jͣ. Fallit ī exce qꝛ dꝫ intelliſi. Sicut qn̄qꝫ ſit diſcuſſio bonoꝝ principalis. ꝓ omneſ. sͣ. ne gi de eo qui ptiōe nō nu. pe. vt. C. de nō nu. pe. l. ſi ex cautiōe quis per eū hoc tex. expreſſus de le. ij. l. cū quidam.§. fi. cū. l. nullū hꝫ fun qui ī ius vo ⁊. l. aſſeueratio. ⁊ no. sͣ. de excep. l. i. hoc aūt eſſe ſe. expreſſius. jͣ. e. l. ita ſtipulatuſ. ꝟ. ꝙ ſi ab initio damentū nica. ⁊ tex. op. veꝝ ꝓbatur. prīo ſi negatiua eſt cā actiōis mee: ſi ſoliꝰ nega⁊ puto ſufficereᵉ ſi nūcij referant ſe diligēter per timuꝫ. in. c. tiue ideo ꝓhoc debeo ꝓbare. caſus eſt hic. ⁊. jͣ. e. l. ita ſtipuquiſiuiſſe ab omnibus qui hoc veriſimiliter ſcire i. de confeſ. bare debet. latus. ꝟ. qd̓ ſi ab initio. Item ſi eſt ex cā exercitij ī vj. pōdera debebant ⁊ ſe reperiſſe ꝙ talis non venit in Ita e ¶ Et puto tū ꝑ. Ge. 10. actionis mee: vt ꝗa nō poſſuꝫ ꝑuenire ad pigno liam: vel ꝙ talis nō ſoluit. vel aliter iudex hoc di ſufficere. an. in regula rum poſſeſſores niſi qn̄ principalis nō eſt ſoluēſꝗrat ẜꝫ formā. l. magiſ puto.§. ne paſſiꝫ: ſꝫ ꝗd ſi ADDE ꝙ infamibus ⁊ do. hoc ego debeo ꝓbare quod probabo facta bal. ī repe. l. nuncius ſe retulit diligēter inueſtigaſſe ⁊ ſe non regula ſine cum mulier executōe: vt aucͣ. hoc ſi debitor. C. de pig. ⁊ aucͣ. poſſeſſiōe de poſſe reddere certū. Rn̄. preſumā pro negante: pe. de anch. re. iur. ī mepn̄te. de fideiuſ. vel ſi eſſet notoriū: vt dicetur. jͣ. vt. sͣ. ad trebel. l. ex facto.§. pe. vbi eſt caſus. In īmo. h̓ tenēt cu. Inno. in e. l. decē. Itē ſi negatiua eſt cā officij iudicis. pri ꝯͣriū ꝙ talis predictis eniꝫ caſibus. vbi nō poteſt liquido ꝓ c. cū ī iure. d̓ negatīa poſmo illa negatiua probari dꝫ ꝙͣ ſuū officiū iudex bari ſufficere puto ꝙ ex vehementi opi. ſe inforoffi. dele. gl. ſit ꝓbari per interponat: vt. l. magis puto.§. ne paſſim. sͣ. de in. l. ſi v̓o.§. met. arg. de re mili. l. nō oēs.§. a barbaris. tale excu. tn̄ qui ꝓ rei. sͣ. re. eo. ⁊. C. de fabri. ſiquis cōſortiū li. xi. qui tex. Ex. l. ſequenti. vt refert ale ꝗ ſatiſda. co. ad hoc mirabiliter facit. Itē Ci. dicit verum ꝙ xā. imo. in. c. ¶ An quis admittatur ad agendū ſine actiōeio. cal. in ſua ſuper his de predicta debēt limitari qn̄ ille qui negat hoc ſiibi. Diſtingue. Et an cum actio oritur per condiſputa. īciaccu. tranſit bi nō debebat̉. Pone promiſiſti ſiſtere tali die piente. c. pe. teſtationeꝫ debeat dari nouꝰ libellꝰ: ibi. Quero. cū opi. bal. ⁊ tit fructꝰ per in iudicio ſub certa pena: ego peto penā: ⁊ obti anto. de bu. Bo legiſtas.i. l. neo niſi ꝓbes te ueniſſe vel iuſta cā īpedituꝫ eē: Flo. de ſan. I ticius ⁊ ſeius. ten actor. de ꝓpe. ī. l. ij. sͣ. d̓ vt. l. ij. sͣ. ſiquis cau. ⁊ de re mili. l. iij.§. ſi ad dieꝫ ba. ſpe. in ti. quis agere ſine actione cum ſperat̉ ori ꝓcu. bar. ī. l. de ꝓba.§. ꝓ ⁊. l. qui cōmeatus. cū enim mihi hoc debeat̉ vel ri in cōteſtatione. hoc dicit. ¶ Oppo. de. l. ſi pu is pōt de ac bare. Cy. ⁊ vt priuato: vel vt officiali eſt ꝓbata intētio mea qui. here. ⁊. ī pilli.§. videamus. sͣ. de nego. ge. ⁊ de. l. quotiēs bald. in. l. ij. eoipſo ꝙ nego niſi per aduerſariuꝫ ꝓbet̉. ¶ Et .l. ij. v̓ſi. ꝗd ſi §. item̄ ſi. sͣ. de admini. tuto. vbi ſine actione neC. de iur. em dubitet̉ quē predicta faciunt ad multa. op. tibi exceptionem phi. Archi. mo experitur. ſed hic nō eſt actio cum non venit admōꝫ teſta. vj. q. viij. ī v ꝙ nō debeſ audiri ad ius: ꝗa nō ſoluiſti collectā conditio: vt. l. cedere diem. de verbo. ſign. Glo. aꝑi. ang. ī. l. bo actor. ꝑ ex forma ſtatuti. nā cum ſoluere collectas ſit deſi vacātia de ſoluit ꝙ de facto agit ⁊ allegat. jͣ. e. l. ſi deceꝫ. que gl. magnam xeudiix bon. va. vbi bitū cōi ⁊ non mihi. ⁊ ego oppono ad mei vtilinil facit. ⁊. jͣ. rem ra. habe. l. ſi indebitum. iſta po tu ēt add̓ pe. alle. gl. ī aucͣ. tē ego debeo ꝓbareᵇ. alias intētio mei excipiētiſ de anch. ꝯſi. teſt facere. tu ſolue ꝙ non conceditur ſine actōe d̓ exhi. rei.§. cclv. ⁊ ꝯſ. c. nō eſt fundata. ſed ſi peterē te puniri: ꝗa colleagi verum eſt niſi ſperetur actio naſci in cōteſta ſi vero ī ver lxxj. ⁊. lxxviij ctam nō ſoluiſti. tunc ꝗa te accuſo principaliter bo examinet tione litis. dicestu illud quod tu dicis eſt contra b ¶ Ego dealias cōcorad vtilitatē cōis cui teneris: tu debes probare te beo probare caſum. l. nuda: vbi non habet locū actio nec ori dātias vide ſoluiſſe: vt. d. l. iij.§. ſi ad diē. ⁊. l. ꝗ cōmeatuſ. de ADDE ẜm tur in conteſtatione ⁊ tamen admittit̉ de facto. hic ꝑ Alex. alex. ang. ī re re mili. Et idē ſi ego accuſo te tutorem de criReſpondeo ibi agitur de facto non vt ſequatur Quibꝰ adde peti. l. i. c. de mine ſuſpecti: ꝗa nō feciſti inuentariū: tūc quia Ro. ꝯſilio. ſententia: ſed vt alia obligatio cōmittatur: ſꝫ an fide īſtrumē ccxlv. ꝗ alle. hec accuſatio ſit ad cōmoduꝫ ipſius pupilli cui toruꝫ ⁊ iur. procedat iudicium ſine actione ſi reus patitur. gl. ī aucͣ. d̓ he aſt. fiſ. lib. x. hoc eſt debitū tutorᶜ debet probare. ar. de ſuſp. tu habes tex. ꝙ ſic in. l. ſed ⁊ ſiquis. alias incipit re. ⁊ ſal.§. ſi ⁊ an. ī. c. ſuꝑ tu. l. iij.§. tutores qui repertoriū. ⁊ de admi. tu. iul.§. queſitū. sͣ. ad exhi. ¶ Diſtingue ergo duo v̓o abſint in his d̓ accu. .l. tutor qui reꝑtorium. Sed ſi ad meā vtilitatē v̓bo vidiſſe bal. in. l. ſi a verba nō inſiſtendo in contrarijs cum queritur que dat mōꝫ op. tutori contra me agenti ꝙ nō debet audiri: furioſo. sͣ. ſi vtrum quis admittatur ad agendum ſine actōe ꝓban. nega cer. pe. ꝗa nō fecit inuentariū. iſtud nō eſt hie. uidet̉ enī aut quis nō hꝫ actionem ab initio: ſed ſperatur: tiuam. c ¶ Tutor. ꝙ hec ſit cauſa intētionis pupilli ſeu tutoris: ut vt oriatur in conteſtatione: ⁊ admittitur: vt hic ADDE ẜm nō poſſit agere niſi inuētario ꝯfecto: ut. l. fin. C. Alex. Ang. aut nō ſperatur: vt oriatur in conteſtatiōe. ⁊ tūc ⁊ moderni arbi. tu. ſed pōt eē ꝙ excuſatur ab inuētarij conaut quis agit: vt ſentētia ſequatur ex illo iudicio tenēt indiſtī fectione: vt. l. tutor qui reꝑtoriū. de admini. tu. ⁊ nō admittitur reo inuito. l. ſi pupilli.§. videacte ꝙ tutor Et ideo tutius eſt ꝙ ꝓponat̉ in hunc modū. di incōbit onꝰ mus. sͣ. de neg. ge. aut agit: vt alia ſtipulatio cōeo te nō feciſſe inuētarium: ⁊ ſi te feciſſe apparet ꝓbādi: qꝛ nō mittatur: ⁊ tunc agi pōt: vt. l. nuda. C. de cōtra.

De verbo. obli. ⁊ cōmit. ſtip. Aut queris vtrum admittatur reo hoc dixi plene in. l. ſi ita ſtipulatuſ. ¶ Procedo volēte expreſſe ⁊ admittit̉: vt. l. iulia.§. queſituꝫ. vlterius. Op. de. l. ſi vero. sͣ. de pe. ⁊. l. ſi quis a sͣ. ad exhi. ⁊. l. vbi pactum. C. de trāſact. ẜm vnaꝫ multis sͣ. de noxa. Di. dicit in. l. ſi pluribꝰ. de le. lec. Pe. lꝫ nō tenuerit eam. predicta ſunt vera i. aut querimus de iure querēdo: ⁊ dicitur occuquādo actio deficit ab initio. ſꝫ qn̄ ex poſtfacto pari per lit. conteſ. vt hic. aut de iure queſito cōdeficit ⁊ ab initio competebat. ⁊ tūc aūt ſi iudiſeruando: ⁊ tunc debet perueniri ad ſentētiam: cium nō procederet reus cum aliena iactura loſed illa ſol. in quolibet paſſu reprehēditur in. d. cupletaret̉. ⁊ tūc p̄cedit iudiciū. l. ſi poſt acceptū .l. ſi pluribus. de le. i. ⁊ ibi plene dicam. .sͣ. de rei vē. Aut n̄ locupletaret̉ cū aliena iactura: ⁊ tūc iudiciū nō ꝓcedit: ſed fiet abſolutio ab I ita ſtipulatus fue obſeruatione iudicij: vt inſti. de ꝑpe. ⁊ tēp. ac.§. ro. x. aut. v. In alternatiua ſummaruꝫ. fi. de condi. inde. l. elegāter.§. ſi quis poſt. de iu ⁊ temporis minus eſt in obligatione. hoc dicit. reiu. l. iuſiurandū: ⁊ ad pecunias.§. fi. Sed poſEx hoc colligitur ratio quam habuiſtis. sͣ. e. l. i. ſet dici iſta eſt trufa: qꝛ indiſtincte procedit iudi §. ſiquis ſimpliciter. dica. jͣ. e. l. ſi duo rei. cium ſine actione: vt. l. cū putarem. sͣ. fami. her. Ex. l. ſequenti. ⁊ expreſſius in. c. abbate ſane.§. ceterum. ꝟ. qm̄ ¶ Si citat̉ reus: vt ueniat īfra nouē dies quorū de re iudi. li. vj. Rn̄. hic procedit iudiciū: etiaꝫ ſi tres pro prīo tres pro ſcd̓o tres ꝓ tertio ⁊ ꝑēpto ſit manifeſtum actionē nō cōpetere: ⁊ procedit̉ rio termino aſſignantur: ⁊ compareat in primo ad condēnationem ēt parte opponēte. cōtraria ⁊ ij. ⁊ actor non: ſed in vltimo cōparet actor nō loquūtur quādo hoc nō erat manifeſtuꝫ ⁊ a ꝑte reus: an ſit cōtumax: ibi. Quero de. q. Et an cuꝫ nō oppōebatur. unde inſtātia tꝫ ⁊ ſnīa: ſi ſequedatur terminus reo ad aliquid faciendū debeat retur tamē: ſi iudici conſtaret ſtatim abſolueret: ſemꝑ citari actor: ibi. Quero dat̉. ut no. C. de tranſac. l. ubi pac. ẜm unā lect. glo. ¶ Quero circa hoc an detur nouus libellus na Ui ante calendas. ta actione per conteſtationē. ⁊ do. Rai. dicebat ¶ Quero de ratione huiꝰ. l. Reſpōdeo ꝙ ſic: qꝛ erit nouū iudiciū: ſed dico ꝙ eſt falſuꝫ: ratio eſt: quia hec dictio ante calēdas intelligit̉ qꝛ quando ex facto de preterito actio incipit cōſcꝫ finitas. ⁊ ideo comprehendit diem calendapetere pendēte iudicio tūc ex eadē inſtātia ſeꝗrum. hoc probatur in tex. ⁊ glo. jͣ. eo. l. ſtipulatio tur condēnatio: ut. l. ſi rem ī fi. sͣ. de pig. ac. ⁊. l. ſi nes nō diui.§. pe. ⁊ ideo ſi teſtes ꝯtradicerent mandauero tibi: ut a ticio. sͣ. mā. ¶ Op. ⁊ uide ſibi ⁊ vnus diceret ante calendas: alius die catur ꝙ dꝫ expectari ꝙ ille dare nō poſſit: ut. l. ita lendarum: dic ꝙ non contradicunt: qꝛ quod diſtipulatus.§. ſabinus. jͣ. e. Iſtud eſt difficile con cit teſtis ante calendas dic.ſ. finitas. ¶ Oppo trarium. ⁊ glo. dat plures ſolu. ⁊ una eſt ꝙ ſpede verbo ad verbum: de. l. ſi ita fuerit. la. ij. sͣ. de ciale eſt hic ratione ꝑplexitatiſ. per. l. ſi ticius. de manu. teſtam̄. vbi eſt differētia: vtrum dicatur ꝯdi. inſti. ꝗdā uident̉ dicere ꝙ hic nō ſit ꝑplexi ante calendas: vel in calendis. ſo. ad incōmodū tas. nā ꝑplexitas illa q̄ nō pōt diſſolui: ſꝫ hic fcō ſtipulatoris tantum: eſt dicere ante calēdas quā ꝓmiſſoris pōt diſſolui. credo ꝙ ſit pplexitas: qꝛ tum in calendis: qꝛ vtrobiqꝫ non poteſt exigere .l. preſumit ꝙ nunꝙͣ uellet diſſoluere. arg. jͣ. e. l. ante calendas: vt hic. ſed ad commodum rei eſt ſtipulatio nō ualet. Alij dicunt ⁊ ſcd̓am omitto. differentia: quia quando dicit promitto dare an̄ aut confertur in eadē ꝑſona: aut in diuerſis. ſed calendas quandocūqꝫ vult poteſt ſoluere ante iſta nullius eſt ualoris: qꝛ nō eſt ratio diuerſitacalendas: vt. d. l. ſi ita fuerit in fi. ratio eſt: qꝛ paa ¶ Licentia tis. alij dicūt: aut in eadem re: aut in diuerſiſ. hic tet ꝙ tempus eſt appoſitum fauore rei ſeu protus receſſit. in eadem. ⁊ iſta ſol. tꝫ Guil. de cu. in. l. ⁊ ſi poſt miſſoris: ſed ſi eſſet dictum calendis: non poſſet ADDE ꝙ tres. ⁊ Iac. de are. hic ⁊ aſſignat rationem: qꝛ ſi ſoluere ſimpliciter ante calēdas. Sed eſt diſtincū bar. trāſit eadem res expectetur ꝙ nō poſſit dari ſtipulatō ang. Pe. de guendum ante tempus: eſt appoſitū fauore rei anch. pau. d̓ extingueretur: qꝛ nec mihi nec ſibi poſſet dari. ſꝫ vel actoris: vt. l. in fideicommiſ.§. cum pollidiꝰ. ca. ⁊ ro. Io. in diuerſis rebus ſpectatur: qꝛ vna perempta al sͣ. de vſur. ⁊. l. ſi ita relictum.§. pegaſus. sͣ. de le. an. in addi. tera eſt in obligatione: ſed iſta non ſunt vera: qꝛ ad ſpe. in ti. ij. ⁊ videbitis. jͣ. eo. l. qui rome. in prin. ¶ Que alio modo poteſt deſinere poſſe dari: ꝙͣ per rei ī de cita.§. vi ro de queſtione Ia. de are. quā formauit in. l. p̄ſo v̓ſi. ꝗd ſi ī teritum: puta morte eius cui dꝫ dari. pro hoc. sͣ. tor. in. fi. sͣ. de ope. nōnū. que talis eſt. Citatus prīo: vbi alde cōdi. ⁊ de. l. hoc genus. ⁊. l. pater ſeuerinā.§. eſt reus: vt veniat infra. ix. dies. quoꝝ. iij. ꝓ prīo le. c. i. de do. ſtichus. Quid dicemus. Pe de bel. dat aliā ſol. ⁊ cōtu. ī. vj. .iij. ꝓ ſcd̓o. iij. ꝓ. iij. termīo et ꝑemptorie fuerūt bal. in aucͣ. ei hic quā Ci. tꝫ in. l. ſi pacto. C. de pact. ⁊ dicit hic aſſignati. In prīo termino ⁊ ſcd̓o cōparuit reꝰ qui iurat de erant duo rei credēdi: nec erat proprie cōditio: ⁊ non actor. In tertio cōparuit actor ⁊ nō reus bo. aucͣ. iud. qꝛ tacite ineſt ꝙ vno litē ꝯteſ. alteri nō poſſit ſolpoſ. ⁊. l. conq̄rit an reus ſit contumax. dicit Ia. de are. ꝙ re ui: vt. l. ex duobus. jͣ. de duo. re. Non ob. tex. qui ſentaneū. C. eſt in vltima mora ⁊ vltima mora nocet. ⁊ ideo qūo ⁊ qn̄ iu dicit ſeparatim. qꝛ vnus ſub cōmemoratione alpoterit procedi contra reum tanꝙͣ contra cōtudex in. v. no. terius fuit ſtipulatus ⁊ ſic ſimul videntur ſtipumacem. ⁊ idera dicit Spe. in ti. de cita.§. videnvbi alle. tex. lari: vt. l. modeſtinus. jͣ. de ſo. Sed illud eſt falſū in. l. ex ꝯſenduꝫ. ꝟ. quid ſi in poſſeſſione. Sed ego credo ꝗ quia imparitas que nō ſperatur reduci ad pariſu.§. fi. ī ver reus nō ſit contumax ⁊ premitto ſic. dicunt doc. bo ante dieꝫ tatem vitiat ꝯſtitutionem duoꝝ reorum. l. eadeꝫ ꝙ ſi in primo termino ceſſat reus punietur in ex in. v̓. īterrū§. i. de duo. re. no. per glo. ⁊ doc. in. l. ex duobus pere. jͣ. de ap penſis. idē ſi in ſecūdo. cōtumacia aūt tertij terreiſ. la. i. jͣ. de duo. re. ſed hoc īpoſſibile eſt: quod pel. latius h̓ mini aggrauat eum: vt poſſit perueniri ad pri ꝑ alex. vide. vno tꝑe ſit queſita actio eis: ergo non ſunt duo muꝫ decretū. ita no. extra de procu. c. ij. ⁊ Ci. C ⁊ vide q̄ porei. Que eſt ergo vera ſo. dico ꝙ ſecūda ſol. que de iudi. l. ſancimꝰ. ⁊ ex hoc apparet ꝙ reus ē cōſui in. l. ſi fini eſt hic.ſ. ꝙ per conteſtationē deſinit fictiōe iuris ta.§. iulianꝰ. tumax ſi nō venit in prima citatione. ergo eadeꝫ alteri poſſe dari. ſed quare lex fingit hic ⁊ nō alisͣ. d̓ dā. īfec. ratione ⁊ actor ſi non venit. ⁊ illo actore ꝯtumabi. dic ratione perplexitatis que eſt hic: vt dicit ce circūducitur edictum ⁊ illa citatio: ⁊ incuſata glo. in prima ſolutione. ⁊ quare nō ſoluitur iſta per reum ꝯtumacia actoris reus licētiatusª rece perplexitas alio modo ꝙͣ per conteſtationeꝫ. didit: vt. sͣ. de iudi. l. ⁊ poſt: ⁊ ſic iſta citatio non ar co ꝙ habent ſimilitudinem duorum reoꝝ: ⁊ de tat eum. Itē citatio ſecunda ⁊ tertia fit ad cōuin BBBB iiij

De verbo. obli. ¶ Cogitabi cendā malitiā rei ſi nō venit in primo termīo: vt ⁊ iō heſitatur. iſte eſt notabilis caſus. ¶ Op. de tis. ADDEſariū: vt ꝯpe in aucͣ. iubemus. C. de iud. ſi ergo reus cōparuit poſt alex. ꝙ .l. iij.§. ſi quis inſulā. sͣ. de eo qd̓ cer. lo. dic ꝙ lo. reat vigore in primo termino apparet ꝙ ſecunda ⁊ tertia di pau. de caſt. illius reſcrip cꝰ hic fuit adiectꝰ: vbi dꝫ fieri. ¶ Op. jͣ. e. l. ſtipu ꝯͣſi. l. cuꝫ io. latio euanuit ⁊ eius ꝯditio deficit que eſt: ſi ī prī ti. ⁊ qꝛ eſt cō latiōes nō diuidūtur.§. plane. So. aut vult agean. in addi. tumax. actor mo termino nō venit: ⁊ ipſuꝫ amplius ſcd̓a ⁊ ter re ad particulare ītereſſe: ⁊ pōt vt ibi. aut ad toſpe. ī ti. de ci ex ꝯtumacia tia citatio nō artet. fateor tamen vnum: ⁊ in hoc ta.§. viſo. in īpetrat: vt il tale: ⁊ nō pōt: vt hic. Venio ad. l. ⁊ ideo opp. de poſſet dicere verum Ia. de are. ⁊ Spe. qꝛ lꝫ ī prī addi. que in le delegatus .l. maritꝰ. sͣ. loca. glo. ſolū. ꝙ hic fuit conuentum cipit ſuꝑ illo poſſit in cau ma citatiōe actor ſit cōtumax tamē ſi iudex vult ꝙ eſſet periculum edificantis. vel dic ꝙ hic fuit tꝫ ꝙ citatio ſa ꝓcedere ſū poteſt actorē expectare ad aliā dilationeꝫ: vt eſt culpa edificantis. ſcribentes iſtam tenent: ſed gn̄alis non marie. an de tex. ⁊ glo. in. l. ⁊ poſt edictū. in prin. sͣ. de iud. Si dꝫ fieri niſi nouo ſit citā nō plꝫ: qꝛ ſi fuit culpa ſua: nō dꝫ reintegrari: vt ī citatꝰ ſit val dus aduerſa ergo iudex reū venientē nō licētiat. ſed vult acto regula iuris. dānum quod ꝗs culpa ſua. ⁊cͣ. dic rius: vel ſufde remotus rē expectare: hoc caſu ſi reus nō licentiatus rece prima eſt vera: ſed eſt diuinare. Sed pōt etiam Si āt nō ſit ficiat illa ge det. tunc videtur cōtumax in ſecūda ⁊ tertia dineralis p̄ma valde remo ſuſtineri ꝙ fuit talis culpa que nō venit in actōe latione: vt dicit Inno. in. c. ꝯſuluit. exͣ de offi. de citatio. vide tus dꝫ citari locati: vt culpa leuiſſima: ſed venit in actione. l. eūdē bal. cōad ſingulos leg. ⁊ exͣ de pe. c. calūniam. ⁊ ideo facias ſcribi in acꝗl. vnde adhuc tenet̉ reficere: ⁊ ex natura con ſilio. cclxxix. actꝰ ⁊ ibi viact. comparuit reus ⁊ licētiatꝰ receſſit. Dices tu tractus nō īpeditur ꝗn reintegraret̉ dilatio: qꝛ il iiij. vol. ꝯclu de an citatio hoc eſt ꝯtra. l. ſtatuliberos.§. ſtichus. de ſta. lib. dentē ꝙ noꝑ edictuꝫ te lam culpā nō poteſt imputare ex natura ꝯtract ua citatio re vbi reꝗritur ꝙ repreſentet ſe in quolꝫ termino. neat de iure vel dic ꝙ debet refici facta cōtributione expēſa ꝗrit̉. Et duꝫ canonico et Sol. ibi erant tres dilationes date circa diuerſa rum a dn̄o: vt. l. maritus. totū tēpus tamen rein alex. alle. ꝯſi. concludit ꝙ qꝛ. x. libre in vno anno. ⁊. x. libre in alio anno de bar. īcipiens tegrabit̉: qꝛ ſi refeci partē inſule nō ſuꝫ liberatꝰ: nō abſqꝫ cōbebāt ſolui. ſed hic date erāt tres dilationes ad iudex ſtatuit miſſione pavt. l. ſtipulationes nō diuidūtur. ⁊. l. ſi is qui qua nō eſt veꝝ: ſꝫ idem: ⁊ iō te cōparente in prima ceſſant oēs alie pe. Et dum draginta.§. quedā. sͣ. ad. l. fal. modo ꝗa ꝑfecta īcipit plures alex. dicit re dilatōnes. ⁊ ideo ſi eſſes citatus ꝙ hinc ad tres domus nō eſt adhuc ſuꝫ obligatus. lꝫ partē fece cōtingit dulata opi. ſed. dies cōpareas ad talē qōeꝫ ⁊ īde ad tres dies in bitari nūero rim: tamē quia culpa mea nō perijt reficiet̉ expē cū qua ꝯcor mihi. clxxvj. alia qōe: tūc ſi ꝯpares in vna nil prodeſt in alia. dat pauº. de ſis illius cui edifico: vt. l. maritꝰ. ⁊ habebo tātuꝫ ⁊ eſt. d. fran. ca. in. d. ꝯſi. ¶ Quero dat̉ terminꝰ ad petitioneꝫ actoris reo tp̄s quantū ante: vt hic. Ad declarationē huius de are. ꝙ bar. meliꝰ ad faciēdū aliꝗd īfra octo dies dꝫ ne actor ſtare formo tibi iſtā. q. Cōe huius ciuitatiſ elegit vnū loꝗtur in exͣ ſemꝑ infra octo dies: vel dꝫ requiri ſi infra illud ptātem per ſex mēſes hoc acto ꝙ ſuū eſſet ꝑicuuagāti. ad re tempus venit reus. videte iſta dilatio duobꝰ mo primē. vbi īlum ſi nō poſſet gerere officiū. cōtingit ꝙ ꝓ pritelligit fore dis poteſt dari. primo parti ad vnuꝫ actū tantū mis tribus mēſibus caſu fortuito ille ptās officib ¶ Reſtituit̉ veꝝ illud qd̓ momētaneum: vt dat iudex terminū octo dierū um exercere nō potuit. nūc pōt eſſe: an reītegre ADDE ꝙ dicit̉ ꝙ cita ad veniendū: ⁊ iſto caſu fateor ꝙ reꝰ pōt venire cū bar. trāſit tur ſibi illud tēpus: ⁊ videt̉ ꝙ ſic: vt hic. Sed di tus gn̄aliter bal. in. l. i. C. quacunqꝫ parte termini vult: tamē ego actor ad ad totā cām co contra: quia quedam ſunt ꝙ lꝫ tēpus labatur de tēp. ape. ſi ſemel ꝯpacuius petitionē datus eſt terminus: nō ſum conipſum tamē remanet: vt in caſu ꝓpoſito. nam ſi q ciure ⁊ in. l. fi. ⁊ an̄ ruit nō p̄t iu tumax: vt circūduci debeat edictū ad rei petitio ad vit ue fiat domus in iſto ſolo: nūc ſiue poſtea eadeꝫ pe. col. sͣ. de dex ad ulteri nē: niſi in vltima die termini: ego actor nō eſſem ferijs. ⁊ in. l. domus eſt: ⁊ tūc reintegrat̉ tēpus: vt hic. quanora ꝓcedere ſi pretor.§. in iudicio nec alias pōt iudex reum licentiatum ſine noua ci doqꝫ ipſum principale: qd̓ eſt in obligatione ex cū ferie. sͣ. ex ta. niſi ſit didimittere: vt. l. ⁊ poſt edictū. in fi. sͣ. de iud. rō qꝛ curſu tēporis mutatur: vt opere vniꝰ hominis: ꝗ. ca. maior. ini ctū ſingulis ante litem quandocunqꝫ vis tu reus ante octo ⁊ alex. hic ꝗ vt. l. ſi nō ſortē.§. libertus sͣ. de cōdi. inde. ⁊ tūc diebꝰ ⁊ horiſ dicit nō īteldies poſſis venire. tamen non eſt preſumenduꝫ ad totā īſtan tēpus nō reintegrat̉: vt. l. ſi vſufructꝰ mihi in biē ligas tamen tiaꝫ. Adde ꝙ ꝙ tu reus venias niſi in vltima die termini: vt sͣ. nium. sͣ. de vſufruc. le. ⁊ ſic in caſu noſtro: aliud in amualit ꝙ ī iſta noua bal. ꝯſi. ccxx .l. proxi. in fine. Quandoqꝫ datur terminus ad eſt regimē ſex menſiū precedentiū: ⁊ aliud regi dila. poſſit ꝓ xviij. iij. li. vi aliquem actum non momentaneum: vt ad producere alia ī men ſex menſiū ſequentiuꝫ. Dicetis vos hoc eſt tenere ꝙ nō ſtrumēta vel bandum in quo multa requirunt̉: ⁊ hoc caſu ſi valeat. ⁊ ibi contra caſum. l. ſeruus qui in teſtamento.§. i. sͣ. alios teſtes: dicit ꝙ nullo expectaretur illa pars vſqꝫ ad vltimā diem tunc de ſta. lib. So. ibi debebat operas quinqꝫ anno qͣꝫ producemō iuriſciui nihil poſſes probare ⁊ tunc reus infra terminuꝫ ruꝫ in genere. vnde illud quod deeſt poteſt ſuꝑ rat ī pͥma ẜꝫ lis vel canopōt venire qn̄cunqꝫ vult: tn̄ dꝫ facere citari acto ia. bu. ⁊ bar. plere: quia ſuperuacuū erit eum. v. annoꝝ oꝑas nici talis mo in. l. admonē dus citandi rem: vt veniat ad videndū teſtium iuramenta: ⁊ preſtitiſſe. ſed queſtio proponitur quando temdi in. v̓. Sed reperit̉ per articuloꝝ productiones. probo per caſū in aucͣ. pus erat limitatum.ſ. ſex mēſibus proximis qui⁊ hec de iur. miſſus. qꝛ ta ei qui. C. de tempo. appel. ⁊. l. ij. cum ſua glo. eo. bus tranſactis impoſſibile eſt eos reintegrari. iur. ꝑ illū tex. lis citatio ē ti. ratio: qꝛ ego actor bene ſcio ꝙ tu poſſes ꝓbaibi quibꝰ ſocaptioſa ⁊ qꝛ ¶ Ultimo no. ꝙ licet in tempore fiat aliquādo lis nunc vſu onerat liber re infra octo dies: ſꝫ neſcio qua die vel hora hoc reſtitutio ſolum de eo ꝙ fuit īpeditus: tamen ſi rꝰ bar. ⁊ bal. tatē ⁊ aſtrinfacias: ⁊ ideo niſi mihi dies ⁊ hora denuncietur impedimentum ſequens abſorbet omnem di in. l. fi. sͣ. de git ad quan nō imputatur mihi: vt. l. aut qui aliter.§. i. sͣ. qd̓ ferijs. Tu ad ligentiam primo habitam totum tēpus reſtituidā ſeruitutē vi aut clam. dixi. sͣ. ꝙ in quolibet actu debet adde ꝙ alex. ibi nō recedēdo turʰ: vt data eſt mihi dilatio vnius menſis ad ꝓ dicit. limita a loco cauſa uerſarius citari. Sed quero pone ꝙ eſt. q. cū cōbandum acta caſu ꝑempta circa finē mēſis certe tn̄ ſcd̓ꝫ ſal. in rum: vt. l. ij. munitate ſi qui ſtant a longe mittam ne ad locū totum tēpus reſtituitur. ar. huius. l. .l. i. C. de did̓ li. ho. exhi. ita diſtantē in quolibet actu cū dilatio ad probā la. ꝙ ī hac ſe Sed poſito dum nō ſit multū magna cogitabitis. cūda dilati. I ſtichum aut pam ꝙ talis mopoterit ꝓdu dꝰ citādi ſit ꝑ Ex. l. ſequenti. philum. Iſta. l. eſt ſolēnis ⁊ principiū cere inſtrumiſſus. ꝗd ſi ¶ Si eligitur officialis per. vj. menſes hoc acto hoc dicit. Si vnus ex alternatiuis ſtipulatoribꝰ menta qͦ no neutra ꝑtiuꝫ ꝙ ſuum eſſet periculū: ⁊ cōtingat ꝙ caſu fortuiuiter in eius ꝯparet an ſit efficiatur nō ſoluendo nō liberatur promiſſor noticiā ꝑueabolita citato per tres menſes nō poſſit exercere officiuꝫ an hoc dicit. ¶ Opp. de. l. cum res.§. ſed ⁊ ſi. sͣ. de tio. vide ibi nerūt: qꝛ q̄ debeat reintegrari: ibi. Ad. Et an quādo īpedi le.i. dicit gl. ꝙ alter in obligatione eſt vel alteriꝰ d̓ nouo emer ꝑ eū. Quid mentum abſorbet qd̓ actum eſt in tota dilatione ſoluat extimationeꝫ: ⁊ iſta eſt bona: ⁊ illa que di aūt ſi ꝗs īpe gunt nouo debeat totuꝫ tēpus reſtitui. vide in fi. trat a papa: indigēt auxi cit preciſe non eſt bona. ¶ Op. de. l. ſi ſtichum. vt poſſit alilio ⁊ ꝓ ſaly. in prin. jͣ. de ſo. Sol. hic ſine promiſſoris culpa: quem citare adde ꝙ voI ita eēꝫ ſtipulatus ibi culpa ꝓmiſſoris. Et querit hic glo. ſi ille ſer in curia ro. ⁊ luit bal. ꝯſi. Stipulatio facti tūc cōmittitur cū trāſieis faciat ad clxxvj. i. li. ꝙ uus qui factus fuit creditoris fiat debitoriſ: porit tempus tm̄ ꝙ factū potuit explicari: ⁊ ꝓpter totā cām cicorā cōſulto ſit illū eundē ſoluere. gl. dicit ꝙ nō d̓ rigore: vt tare aduerre ſi expreſſe caſum repentinū reintegrat̉ dilatio. h. d. cū. l. ſe. .l. meuius.§. duobus. sͣ. de le. ij. de equitate ſic. nō fuit ꝯclu

De verbo. obli. ſum ī cā pn̄t ſed glo. nō bene dicit per.§. ſtichum. quem alle. tis. certe ſic. quia mortuo legatario nō competit inſtrumenta qꝛ in obligatiōe alternatiua nō poteſt ſolui. nec ꝓ ſequenti tempore cū ſit pro futuris conditioliꝗda ꝓduci de rigore nec equitate. ſed ſi intelligeres glo. in p̄ſertim ſi iu nale ⁊ ſic actio nō cepit cōpetere: ſed poſtquam retur ꝙ n̄ po obligatione generis glo. diceret verum. hoc ex actio legati nō cepit ꝯpetere: nō poteſt finiri: vt tuit ante pro amino plene in. d.§. duobus. in. i. ⁊. iij. op. tertie .l. nemo poteſt. sͣ. de le. i. qꝛ teſtator nō poteſt fa ducere: qꝛ n̄ partis. cere: vt finiatur actio ex teſtamento tempore. hēbat notici Ex.§. ſequenti. am inſtrumē toꝝ alle. ī ar. ¶ An ſtipulatō annua dicatur perpetua: ſiue a Tipulatio non ua c. paſtoralis paupere: ſiue a diuite fiat: ibi. Secūdo. Et qua let. De iſta materia dicam in. l. centeſimis. in exͣ de excepre dicatur īcerta ſtipulatio annua: ibi. Modo. ⁊ exͣ de fide fi. jͣ. eo. ti. ſſtrumētoꝝ. Iſte.§. eſt multū no Ex. l. ſequenti. Stipulati o. tabilis ⁊ breuis. cum dilectꝰ ¶ Cuꝫ bis idem promittit̉ an valeat ſcd̓a ꝓmiſ quod not. in ¶ Oppo. jͣ. e. l. pluribus.§. i. glo. dicit. dic vt ibi ſio: ibi. Et reaſſume. .l. fi. de ferijſ ⁊ Di. tꝫ ſo. ibi. aut ſtipulatio ānua fit per enume ⁊ in cle. ſepe Iſta. l. cuꝫ rationem annoꝝ ⁊ ſunt plures. aut per vnaꝫ nude verb. ſig. Ui bis idem. Iſi dari. j. merationem ⁊ eſt vna. ¶ Sed ad hoc oppo. nec eo. breuiter. h. d. Qui bis ideꝫ ꝓmittit ſoluam. nonne natura diſtributiui eſt: vt ſit per nō tenet̉ ex ſecūda promiſſione: niſi prima in efinde ac ſi eſſent plures enumeratiōes: vt. l. ſi cuꝫ fectu eſſet inualida. h. d. ⁊ ceſſat cōtrarium de. l. in annos. in prin. sͣ. qui. mo. vſufr. amit. l. fin. C. ſi dari. ¶ Oppo. de. l. heres a debitore.§. i. jͣ. de de impu. ⁊ ali. ſubſti. hic vero videtur dici cōtra fideiuſ. dicit glo. ꝙ tenetur ex prima ⁊ ex ſequēti quia hic diſtributiuū.ſ. ſingulos per quod vide ſed ſemel ſoluendo liberatur in. l. ſi dari. Pe. te tur annumerari: vt. l. huiuſmodi.§. pe. sͣ. de le. i. net ꝙ ex prima nō tenet̉: qꝛ nō intereſt ſtipulanvbi videtur expreſſum. cur ergo nō operatur: vt tis. ſed que eſt verior. Di. tꝫ gl. in. l. qui bis. Idē dicatur facta enumeratio cogitabitis. ¶ Protꝫ Pe. ſed Ia. de are. tenet ꝙ glo. in. l. ſi dari. ſit cedo vlteriꝰ ⁊ oppo. de. l. annua. in fi. sͣ. de annu. vera ⁊ eius in hoc opi. ꝓſequor. Nō ob. l. heres leg. So. ibi relictum fuit perſone que nō perijt: a debitore.§. i. quia ibi ſequēs ſtipulatio hꝫ cōvt dignitati: hic in legato certe perſone. ¶ Op. modū.ſ. interuſuriū medij tꝑis. ſed ſecus ſi nul extra glo. de. l. ſi ſeruus cōmunis meuij ⁊ caſtren lum habet cōmoduꝫ: vt. l. qui vſufructū. jͣ. e. ⁊. l. a ¶ Dy. ⁊ pe. ſis peculij. jͣ de ſtipu. ſeruo. Solū. vt ibi dicam. ſi pupilluſ.§. qui actum. jͣ. de noua. ⁊ hoc tꝫ glo. ADDE ꝙ ¶ Quero dicitur hic ꝙ eſt ſtipulatio vna: qͣre di opi. eoꝝ dic̄ jͣ. eo. l. ſcire debemus. ij. rn̄ſo. Sed dices tu nōne pau. de ca. d̓ catur vna. ⁊ Mar. dicit propter vnam concepintereſt ex ſecunda ſtipulatione cū ſit longioris iur. veriorē: tionem. iſta nō placet glo. quia legatum ita dice vite. gl. dicit certe de hoc intereſſe nō cogitauit. ⁊ illam vt re retur vnū. quare dicitur vna: qꝛ eſt vna actio ⁊cͣ. vide glo. in. l. qui bis. tene mēti eaꝫ ⁊ do tibi tex. fert ⁊ ſeꝗtur alex. ſequūt̉ ẜm glo. ⁊ vide eaꝫ. ¶ Secundo quero quare dimultū no. jͣ. de caſt. pecu. l. pater qui caſtrenſe. in bald. raph. ⁊ citur ꝙ eſt incerta. dicit glo. quia incertuꝫ ē quo fi. ꝯtra hoc facit. sͣ. de le. i. l. ſi creditori. dic vt ibi ro. hic ꝑ tex. ad viuā. ſꝫ dices tu hic nō ſit mētio de vita. dicit ¶ Op. de. l. ſi dari. So. ibi intererat: hic non. in. l. veteres. glo. ꝙ hic fuit dictum quoad viuam. alias intel C. de ꝯͣhen. ¶ Sed op. ſi hoc erit verum: tūc ſtipulatio que ⁊ ꝯmit. ſtip. ligitur a. l. ⁊ vide hanc gl. in prin. Di. ⁊ Pe. cō apponitur in actione empti nō valebit niſi inter ⁊ bn̄. de plū. cordant ꝙ iſta glo. male dicit. ⁊ dicunt ꝙ ſtipuſit. cōtra. l. ſtipulationū.§. conuentionaleſ. sͣ. e. in. l. ſi ita fue latio annua eſt perpetua: niſi apponatur quoad ti. ⁊. l. pro ſocio arbiter. sͣ. pro ſo. Sol. qn̄ precerit. la. ij. sͣ. de viuam: vt hic. ⁊. l. ſi pactum. de ꝓbatio. nō ob. l. manu. teſt. ⁊ dit cōuentio bone fidei: ſtipulatio ſequēs valet: io. fa. ī.§. oīs in annalibus: quia ibi loquit̉ in legatis. rationē ꝗa ītereſt rei cū pͥmo tenebatur bone fidei. nūc inſti. eo. ⁊ di differentie ibi dicaꝫ. ſed ſemper fui auſus hanc inſtricti iuris pōt intereſſe actoris ꝙ habet clacit ꝙ cōiter glo. ſuſtinere: qꝛ promiſſio annua quādo ſit pau ras probatiōes: vt. l. pro ſocio arbiter. sͣ. pro ſo. doc. tenēt ꝯͣ bart. ⁊ dum peri homini: videtur fieri cauſa alimētoruꝫ. hoc Item intereſt: qꝛ cū ſit contracta obligatio ꝟbis alex. tāgit de probatur ex tex. ⁊ glo. in. l. legatum de capi. di. nō poterit intelligi nudo conſenſu ſicut ante. ſe legato facto ⁊. l. ſi cui annuū sͣ. de annu. le. cum glo. ⁊. l. codi cus quādo precedit ſtipulatio ſtricti iuriſ: vt hic fratribꝰ mīo cillis in prin. ⁊ ibi no. sͣ. de tranſac. l. cum hi.§. ſi ribus. vide Et reaſſume ẜm Ia. de are. aut ſtipulatio ſebal. ꝯſi. lxx. ⁊ in annos. ⁊ ibi clarius: ⁊ lꝫ ibi loquatur in legaquēs apponit̉ aīo nouādi ⁊ valet: vt inſti ꝗ. mo. cxx. ij. li. ⁊ ibi tis: tamen quantum ad hoc: vt preſumatur cautol. oblig.§. preterea. ⁊. jͣ. de noua. per totū. ⁊. l. ꝗd de p̄dica ſa alimentorum eſt eadem ratio in ſtipulatione. fi. C. de noua. aut ſequens nō apponitur aīo notoribꝰ. vnuꝫ modo ſi ponimus illam promiſſionem factam ꝯſuluit abb. uandi. ⁊ tunc aut precedēs obligatio erat ꝑ ſti cōſil. lxiij. ij. pauperi homini. gl. dicit verum cū alimēta morpulationem: ⁊ tunc aut in ſequenti ſtipulatione li. ꝙ valet le te finiantur: ut. l. cum hi.§. modus. sͣ. de tranſa. verſatur aliquod cōmodū ⁊ valet ſecunda: vt. jͣ. gatū annuuꝫ Sed ſi ponimus ꝙ non ſit facta pauperi homi e. l. ſi dari. ⁊. l. heres a debitore.§. i. jͣ. de fideiuſ. ſactuꝫ fratri minori in vi ni. ⁊ tunc nō dicitur in perpetuum obligatus: vt aut nullum ꝯmodū continet ⁊ tūc nō valet: ut. l. ta ꝓ ſtudio: .l. ſancimus.§. fi. C. de dona. vbi nō extendit̉ ad qui bis. idem alias eſt hac. l. coniuncta l. ſtipula ⁊ expēſis ſtu heredes: niſi de eis ſit facta expreſſa mentio. tio iſta.§. alteri. jͣ. eo. ⁊. l. ſi pupillus.§. qui actuꝫ. dij ibi pul¶ Modo quare dicitur incerta illa ſtipulatio. jͣ. de noua. aut precedit alius contractus ꝙͣ ſtichre vide. ratio eſt iſta: vt tu ſcias ꝙ ꝯpetat actio ex ſtipula pulatio: ⁊ ualet ſecunda: ut. sͣ. eo. l. ſtipulationū. tu pro iſta annua preſtatione nō ꝙ agatur ex ſti§. conuentionales. ⁊. l. pro ſocio arbiter. sͣ. pro pulatione certi condictionis: ⁊ videt̉ probari. jͣ. ſo. ⁊. l. fi. C. de noua. cōtra predicta facit. jͣ. e. l. ſi .e. l. vbi āt nō apparet.§. ꝗ ſortem. dic vt ibi dicā diuortio. dic ut ibi. Procedo vlterius quid in legatis. dico ꝙ legaI ita ſtipulatio fa ta ſunt plura ⁊ ſunt incerta: qꝛ pro primo anno pura. pro ſequētibus conditionalia: vt. l. cum in cta fuerit. Diſſolutio matrimonij dꝫ annos. ⁊. l. ſi in ſinguloſ. sͣ. de annu. le. Sed qua eſſe libera a penis conuentionalibus. hoc dicit. re dicitur ꝑpetua. dico qꝛ tēpus non eſt modus Op. de. l. ea que. sͣ. de dona. inter uiruꝫ ⁊ uxorē. tollende vel inducende obligatiōis ⁊ poſt morSol. ibi proceſſit pena a ſtipulante. unde nō eſt tem durat. tamē exceptione heres repellitur: vt pena ex parte promittētis: hic ſecus. Et gl. op. .jͣ. e. l. eum qui ita.§. qui ita. Eſt ne aliud in lega de. l. fi. jͣ. de preto. ſtipu. ubi ualet pena ꝯuētiona

De verbo. obli. lis vltra legalē. ¶ Preterea ẜm hoc ꝙ dicit lex cius tibi debet ⁊ huius ſtipulationis natura ap iſta: ꝓmiſſiones facte cū pena de nō offendēdo paret ex predictis. Itē ſit ſecūda ſtipulatio hoc nihil valent cōtra. l. denūciamus. C. de his ꝗ ad mō cū ticiꝰ debitor eſſe deſierit ꝓmittis mihi da ec. cōfu. So. intellige hoc in diſſolutōe matrimo re fundum. valet quaſi ſub quauis alia cōditiōe nij: vt. l. ij. C. de īuti. ſti. ¶ Op. de. l. fi. C. de ſpō. a ¶ Quero ⁊ ceſſant dicte op. So. ibi in arris in ꝗbus dic: vt dicā. jͣ. e. l. ſi ita ſti Ex. l. ſequenti. ꝗd ſi fiat. pꝰ ¶ An̄ valeat confeſſio dotis cōſtante matrimopulatus fuero.§. fi. ¶ Quero que ſunt pene lealex. vide de nio: ibi. Quero. oībꝰ q̄ ip̄e h̓ gales: dic vt. C. de repu. l. cōſenſu. ⁊. l. finali. dicit ro. lati Ex. l. ſequenti. ei̓ ꝯſi. ceto I diuortio facto. ¶ Conditio ſi debitor eē deſierit: verificatur ſi lv. īcipiente oīpotētis dei Falſa cā nō vitiat ſtipulatōeꝫ: ſicut nec deſinit ciuiliter teneri remanēte naturali. Itē in legatū. h. d. l. iſta. No. ꝙ falſa cauſa nō vitiat ſtip̄ſens cōſuleo qui deſinit eſſe ſoluēdo. tatio hꝫ tres pulationē. Scd̓o no. argumētari de cōtractibus nodoſas du ad vltīas volūtateſ: vt. l. ſeruū filij.§. eū qui cyro Uiuſmodi ſtipula bitatōes vbi graphū. sͣ. de le. i. ¶ Op. de. l. pe.§. ſi mulier. sͣ. in fi. tꝫ ꝙ mu tiōes. Op. ꝙ nō ſit: niſi vna ſtipulatō ergo male lieri agenti ſo. ma. So. ibi errāter: hic ſcienter. ¶ Op. de. l. dicit ſtipulatōes. ꝑꝑea ꝗdā ſubaudiūt hmōi ſtiipothecaria: ſi ꝗs fundū. sͣ. de ꝯtrahē. emp. So. Dy. ⁊ Ia. de pulationes.ſ. hec ⁊ ſimiles. Alij dicūt ꝙ ſūt due pꝰ lapſū tp̄s are. ꝙ ibi ex defectu cauſe deficit ſubſtantia ꝯtra excep. oppovna ꝓmittentis ꝙ ticius debet alia promittennēde nō nūe ctus: hic ſecꝰ. vel ibi ī ꝯtractibꝰ vltro citroqꝫ obli tis cum ticius debitor eſſe deſierit. Item prirate dotis p̄t gatorijs. hic qn̄ ex vna ꝑte tm̄: vt plene diſtīguo ma lec. ſubdiuiditur in duas. prima eſt qn̄ eſt in obijci dcā ex in. l. demōſtratio. in. iiij. q. sͣ. de ꝯdi. ⁊ de. ¶ Op. cep. lꝫ marilittera mihi. alia qn̄ eſt in littera tibi. Item illa ꝙ actione de dote nō poſſit peti: cū preſumatur tus nec eius prout eſt in littera mihi. ſubdiuidit̉ in duas lec. heres poſſēt nouatio qn̄ in ſequēti ſtipulatōe venit plus: vt. l. vt. jͣ. patebit in glo. ẜm hāc opi. ad iſtā lec. ꝓmit cuiꝰ ꝯͣriū vi qui vſufructū. jͣ. e. ⁊. l. ſcire. Sol. hic fuit facta ſti tis mihi dare cū ticius eē deſierit debitor. ꝯtra. jͣ. det̉ voluiſſe pulatio nō aīo nouādi. ¶ Quero ꝗd ſi fiatª con pe. de anch. de fideiuſ. l. fideiuſſor obligari. vbi pro eo ꝗ nō cōſi. cccviij. ſtāte matrimonio. gl. mouet iſtā. q. ⁊ vr̄ ꝙ nō va tenet̉: nō pōt īteruenire fideiuſſor. ſed hic nulla vbi dicit ꝙ leat: vt. l. quod d̓ ſuo. C. de dote cau. nō numera. eſt obligatio: qꝛ dicit deſierit. So. gl. ꝙ hic a pͥn lapſus tēpo breuiter ſi ſoluit̉ matrimoniū morte mariti ⁊ firris opponēcipio fuit obligatio. ſed iſta ſol. nō eſt vera: quia mat̉: vt. d. l. qd̓ de ſuo. ⁊ qd̓ ibi not. ſi ꝟo ſoluitur de excep. hꝫ ſi pͥncipalis liberat̉ ergo ⁊ fideiuſſor: vt. l. in oīvim vere nu alio mō.ſ. diuortio vel morte mulieris tūc reuobus. jͣ. de ſol. dic ergo ad. l. ſiꝗs poſtꝙͣ. ⁊. l. vbicū merati. nec catur: vt. l. ſed interim.§. fi. ⁊. l. ſe. sͣ. de do. inter qꝫ. jͣ. de fideiuſ. ꝙ hic ꝑ preſcriptionē erat ciuilis pōt dici dovi. ⁊ vx. ¶ Quero ꝗd ſi ante matrimoniū. certe natio: qꝛ do ſublata: ⁊ remanebat naturalis cui fideiuſſor ac de hoc eſt tex. C. de do. an̄ nu. l. i. dic vt ibi. vr̄ enī natio cōfircedit ⁊ hoc videt̉ ſentire glo. duꝫ alle. d. l. ſiquis matur mornō valere. predicta vera qn̄ ꝯiuges ſunt equales poſtꝙͣ. ¶ Ex qua lec. no. ꝙ illa ꝯditio ſi deſierit te ⁊ hec cur¶ Quid ſi quidā vilis hō ditatus ⁊ de nouo no ſu tꝑis latiꝰ eē debitor verificatur ſi deſinit ciuiliter teneri re bilē accepit vxorē ⁊ ꝯfitet̉ ſe recipiſſe dotē quam vide ī dictis manente naturali. vel aliter dico: qꝛ iſte principa nō recepit ⁊ aīo dotandi eā an valeat. gl. tangit ī ꝯſilijs ⁊ ꝯſilis diſijt eē ſoluēdo. ⁊ vide glo q̄ incipit: pendet lio. xix. ꝑ bar .l. ſi volūtate. C. de do. ꝑmiſ. ⁊ Cy. ibi nō bene ſe ergo. ⁊cͣ. Sed iſtā ſol. reprehēdit Dy. qꝛ ꝗ deſijt ba. ij. lib. ad ijmpebinem firmat. Dic ꝙ valeat ſtatim. nā ſimplex donatio materiā ⁊ ali eē ſoluendo remanet debitor: vt. l. ſi is qui. sͣ. de truſit eſt ꝓhibita inter viꝝ ⁊ uxorē: nō aūt remūeratio quid ꝑ ang. ceſ. bo. nō ergo eſt ſatiſfactū conditiōi. vel ſi vis 1 ꝯſi. cxlv. īcivt. sͣ. d̓ do. īter vi. ⁊ vx. l. qd̓ āt.§. ſi vir. Sꝫ iſta ē q̄ ſuſtinere dicit Di. ꝙ in effectu deſinit eē debitor piēte gener p el dāremūeratio: qꝛ ꝯſēſit nobilis ī eū vilē. iō remu vt ar. l. nā his. sͣ. de dolo. Iac. de are. ſuſtinet ſol. a ſocero. ⁊ ꝑ 5 luit nerat̉ ī dote. lꝫ ſit ar. ꝯtra. jͣ. e. l. ſi ita ſtipulatꝰ fue bal. ꝯſi. cccl. aliter: ⁊ dicit ꝙ fideiuſſor accipit̉: ſi principalis pmtil ro te ſiſti in fi. dic vt ibi. Exͣ gl. q̄ro vtꝝ alia centū ij. li. ⁊ quod deſijt eſſe ſoluēdo: vt īſti. de repli. in fi. mō iſta ꝟdā cōſiliū in que vere erāt in dote veniāt in actionē ex ſtipula ba debēt ītelligi ẜꝫ naturā ꝯtractꝰ: vt. l. dāni īfe. ter euiſdem tu: ⁊ vr̄ ꝙ nō: vt hic. ⁊. l. qui bis. sͣ. eo. ẜꝫ lect. Ia. ꝗdā. sͣ. d̓ dā. īfe. ⁊. l. ſi vno.§. i. sͣ. loca. mō ſi fide vol. bal. ccl. ixlede are. Sed ꝯtra tenēt doc. ⁊ etiā Ia. de are. qꝛ ī iiij. lib. ⁊ per iuſſor accipitur. ergo ⁊cͣ. Et ẜꝫ iſtā lec. no. ꝙ ꝯdi bal. cōſi. cxltereſt mulieris: qꝛ iſta actio deſcēdens ex hac ſtitio ſi d̓bitor eſſe deſierit verſificat̉ debitore deſiviij. v. lib. pulatione nō hꝫ dilationē anni ſicut actio de do nēte eē ſoluēdo. no. bn̄. Alia lec. eſt prout ī tex. ti b ¶ Ultimo te: vt. l. i.§ exactio. ſicut ēt dicimus cū dos legat̉ ADDE vt bi. tūc dicit gl. idē dubiū erat qd̓. sͣ. hoc eſt verū vt. l. i. sͣ. de do. prele. ¶ Ultīoᵇ no. ꝙ hic uidetur ꝑ pe. de āch. ſi habet̉ in tex. ſpōdeo: qꝛ eēt idem caſus cū pre ꝯſi. cxxxij. tex. ꝙ legatū noīe dotis nō ſit ꝯditionale: ut hic cedēti. ſed ſi habes ſpōdes: tunc iſte ꝗ ſic ꝓmitin fi. patet. Cuius cōtrariū determino in. l. ticio. tit nō intercedit: vt fideiuſſor. ⁊ ideo nō eſt ideꝫ §. ante nuptias. de ꝯdi. ⁊ de. ſed hic fuit legatuꝫ dubiū. Vel ſuſtine glo. ꝙ qn̄ promittis mihi qd̓ noīe dotis.ſ. p̄terite uir ⁊ uxori ⁊ pater filie noīe tibi ticius dꝫ: videris promittere actionē quā ha dotis ipſius filie quā pr̄ rehabuit a tali uiro ſuo bes contra eū: vt. l. legaui. de lib. leg. ⁊ ibi no. vn̄ defuncto. idē de ſorore ⁊ falſa cā nō uitiat: q̄ cā ē cum adijcitur cū debitor eſſe deſierit vr̄ nō vale de p̄terito: ut. l. ſi ita legatū. sͣ. d̓ ꝯdi. ⁊ de. Illud re quaſi promittat actionē eo tꝑe quo erat extin ꝟo qd̓ dixi in. d.§. ante nuptias. ītelligit̉ cū lega cta. ⁊ ita ſentit glo. Sed rn̄deo ꝙ intelligit̉ cum uit cā dotis.ſ. future ⁊ ſic facit conditionem. deſierit eē ſoluēdo: ⁊ ſic actio remanet: vt. sͣ. vel cū deſierit eſſe debitor ciuiliter tantū: ſed remaI id quod aurum. net naturalis que pōt cedi: vt. l. ſi eius ad treb. Error in materia nō uitiat ſtipulatiōeꝫ Sed querit̉ ẜm iſtas lec. quid ſi deſijt eē debitor h. d. Op. de. l. in uēditionibꝰ. sͣ. de ꝯtrahē. emp. ſoluēdo: qꝛ ſoluit. glo. nō reſpōdet. dic ẜm pͥmaꝫ So. ꝙ aliud ē ī ꝯtractibꝰ bone fidei: ut ibi. aliud lect. qꝛ promiſſor fuit vel fideiuſſor nō tenetur: in ꝯtractibꝰ ſtricti iuris: ut hic. Iſtā ſo. reprehen qꝛ liberato principali ipſe liberat̉: vt. l. in oībus. dit Pe. qꝛ ſi dico do tibi maſſaꝫ argenti: ut des .jͣ. de ſol. Secundū aliā lec. tenebitur ille cui ē ſo maſſaꝫ iſtā auri: ⁊ tūc error hꝫ uitiare: qꝛ deficit lutuꝫ dare ei cui promiſit id qd̓ exegit: vt. l. fideiꝯſenſus ⁊ ſic eſt eadē rō ſicut ibi. ſol. ergo ꝙ hic cōmiſſa.§. ſi reꝫ. sͣ. de le. iij. ⁊. l. ſi ticius.§. i. de le. loꝗt̉ ī ſtipulatōe lucratiua iō nō uitiat̉ ſtipulatio ij. ⁊ ẜm iſtas lec. hic fuit vna ſtipulatio. Legitur qꝛ n̄ deficit ꝯſēſuſ. ſiue eniꝫ ſit auꝝ ſiue es lucror tertio modo ꝙ ſint due.ſ. ꝓmittis mihi quod ti ¶ Sed op. ꝙ ſi intelligis ī ꝯtractu lucratiuo er

De verbo. obli. go ꝗs nō tenet̉ de euictōe. multominꝰ ſi ē uilioris mate dꝫ pecuniā adultꝰ. dic ꝙ in alienatōe pecunie nō reꝗrit̉ a ¶ Nō valet rie. ⁊ ſic videt̉ ob. l. ad res dōatas. sͣ. de edi. edi. ob hoc decretū. ⁊ ſic poterit īterpellari: vt no. ad treb. l. i.§. fuit interpellatio Ia. de are. ītelligit ꝙ fuit ſtipulatio nō lucratīa. Credo q̄ſituꝫ. ⁊ apparet ꝙ tutor pōt pecuniā mutuare ſine de pau. de ca. h̓ Pe. meliꝰ dicere. nec tenet̉: niſi ꝓmiſit vel dolo fecerit: in fi. dicit ſi creto iudicis: ergo nō eſt de his q̄ ſeruari pn̄t: vt in aucͣ. vt. l. Ariſt. in fi. sͣ. de dōa. ⁊ ſic hic ꝓmiſit. ⁊ ſi ītelligat̉ ꝙ hoc eſſet ve vt hi ꝗ ob. ha. ſe ꝑhi. res mino.§. qm̄ aūt. ¶ Sed quid ſi rum tūc punō ꝓmiſit: tūc intelligas ꝙ fuit in dolo. ¶ Quero qua adultꝰ erat obligatꝰ alternatiue ad. x. aut fundū. Iſtaꝫ pillus cū tuactiōe ꝯuenit̉. ⁊ dic aut nos loꝗmur in ſtipulatōe. ⁊ tūc to. auctori.q. habui de facto. dico ſi electio ē creditoris pōt eligei vel aget̉ ex ſtipulatū ſi doli ſtipulatō īterceſſit: vel de do tate ⁊ adultꝰ pecuniā ⁊ adultū īterpellare. ſi eſt electio debitoris: tūc lo ſi nō īterceſſit ſtipulatio: vt hic. ⁊ ar. l. elegāter.§. non cū auctorita ex euentu apparebit: qꝛ ſi adultꝰ ſoluet pecuniā appare te curatoris ſolū. sͣ. d̓ dolo. ¶ Quero pone ī ꝯtractu bone fidei fuit bit īterpellationē tenuiſſe. ſi ſoluit fundū apparebit nō qn̄ tenebunt̉ erratū in materia vel fuit aliꝰ defectꝰ qua actiōe aget ꝑs ad talē rē nō tenuiſſe: vt. l. ſi ſic.§. fi. sͣ. de le. i. vbi eſt caſus. facit. sͣ. de q̄ decepta eſt: ⁊ gl. hic dicit actōe de dolo vel ex ēpto. ali poterūt īter fun. inſtruc. l. qd̓ ſi fundus. qd̓ dꝫ intelligi ẜm p̄dictā dipellari: qꝛ nō bi variat. sͣ. de dolo. l. elegāter. in pͥn. ⁊. C. ꝗ ex cau. ma. ſtinctionē. ¶ Quero ꝗd ſi minor nō hꝫ tutorē vel cura ſufficit tuto.l. ī cōtractibꝰ. ⁊. l. ſi dolo. C. de reſcī. ven. Et iō dico ꝙ torē ī caſibꝰ vbi requirit̉. Rn̄. creditor petat cōſtitui: vt ris auctoriqn̄ cōtractꝰ bone fidei eſt nullꝰ ipſo iure ex partiū volū tas in aliena .l. diuꝰ. sͣ. q. pe. tu. ¶ Quero an talis īterpellatio dēat fie tio. ſed reꝗri tate: tūc nō pōt agi actōe ex eo cōtractu: vt reddat̉ qd̓ ē ri ī iudicio vel exͣ. rn̄. ſufficit exͣᵇ: vt no. jͣ. rē ra. ha. l. āpli tur decretū vtriqꝫ datū: vt. l. ex empto.§. ſi is ꝗ vina. sͣ. de ac. ēp. aut ⁊.jͣ. e. l. ꝗ rōe.§. coheredes. ⁊ de fideiuſ. l. fideiuſſor. obiudiciſ. tamē ꝯtractꝰ eſt nullꝰ p̄ter ꝑtiū volūtatē: ⁊ tūc qn̄qꝫ dꝫ agi ad iſta lex ꝓbat ligari.§. fi. niſi qn̄ peteret̉ id qd̓ ſolū ꝑ officiū iudicis eſt id ad qd̓ obligatio orit̉ tꝑe illiꝰ ꝯtractus ſic de facto īniꝯͣriuꝫ dū ge debitū: qꝛ tūc reꝗritur ꝙ fiat interpellatio in iudicio: vt neraliter loti: vt qꝛ ꝗs vult agere ad ītereſſe. vel qd̓ decipiat̉: tūc agi .l. cū poſtulaſſeꝫ. in prin. de dā. īfec. ⁊ ibi dixi. ¶ Ultimo ꝗtur: iō putur actiōe ex eo ꝯtractu: vt. l. ſi ſterilis.§. ꝙͣuis. sͣ. de act. aduerte ſi īterpellatio ſit minori ex obligatōe patris vel tat ꝯͣrium di ēpt. ⁊ qd̓ no. in. d. l. elegāter. in pͥn. ⁊. l. in ꝯtractibꝰ. ⁊. l. cendū ꝙ ſoalteriuſ nō ſua. vel ſi īterpellet̉ tutor dꝫ reddi certuſ per lus poterit ī dolo. qn̄qꝫ agit̉ ad id ad qd̓ obligatio nō fuit orta. ſꝫ ex on̄ſionē inſtrumētoꝝ. vel alio mō alias talis īterpellatō terpellari ⁊ ī poſtfacto: vt ad repetendū qd̓ pꝰ eſt traditū: ⁊ tūc agit̉ nil noceret. ar. sͣ. depoſiti. l. ſi ꝗs inficiatus: ⁊ eſt gl. jͣ. de mora cōſtide dolo: vt. l. elegāter. in pͥn. s. de dolo. ⁊ hoc mō dꝫ īteltui: qm̄ hꝫ ad reg. iur. l. qui in alteriꝰ dico in materia proteſtationis. ligi. l. vēditi. C. de ac. emp. q̄ declarat iſtā diſtīctionē: qꝛ miniſtra. bo 1 ¶ Op. sͣ. e. l. qui bis. dic: vt ibi noꝝ ſuoꝝ. lꝫ qͣſi in tex. ſūt oīa ꝟba iſta ſi bn̄ aduertat̉. ſi vero ꝯtract I AAr.. ¶ Op. de.§. pactꝰ. So. hic nō reſtituat̉ ī īeſt aliꝗs tūc agit̉ actōe ex eo ꝯtractu: vt. l. ex ēpto.§. ſiꝗſ fuit īterpoſita aīo nouādi. ¶ Op. ꝙ nō videa teg. ſi ledat̉ virginē. sͣ. de ac. ēp. cū fi. C. de reſcī. ven. l. actiōes. cū ſi. ſi ſic ſi hꝫ cu tur remiſſa exceptio: ut. l. i.§. ꝗ ſub ꝯditiōe: vt le. no. ca. ratorē ſicut ibi dū dicit ſuꝑ turpibꝰ rebꝰ īpoſitis. ⁊cͣ. ideꝫ tꝫ gl. qn̄qꝫ So. ibi in ſtipulatōe p̄toria: que nō interponit̉: vt plus nec pupillus ꝯtractꝰ īnoīatꝰ eſt nullꝰ ip̄o iure: ⁊ tūc aut de ꝑtiū volūta debeat̉: ſed vt magis ſit cautus: vt. l. ticiꝰ. ad treb. et divt. l. iuſiurā. te: ⁊ tūc agit̉ actiōe p̄ſcrip. v̓bis: vt. l. naturalis.§. i. sͣ. de ex cōuen.§. xi in. l. nō ſolū.§. fi. sͣ. de ope. no. nun. hic in cōuētionali p̄ſcrip. ꝟ. ⁊ videbitis. in. l. i. sͣ. de dona. ſi ꝟo nō eſt ex ꝑ.i. in fine. sͣ. que ex certa ſciētia fuit īterpoſita. ¶ Quero ꝗd in du de iureiurā. tiuꝫ ꝯuentiōe: ⁊ tūc aget̉ cōditōe ob cāꝫ: vel de dolo: vt bio utruꝫ preſumat̉ ꝑ errorē. dic vt no. jͣ. de noua. l. ſiꝗs nec ob. ꝙ tra no. in. l. i. sͣ. de dōa. ⁊. l. elegāter. in prin. sͣ. de dolo. ⁊ no. delegauerit. vbi gl. tāgit. ⁊ iō notarij apponūt quotidie dere nō pōt in. l. ij. C. de ꝯdi. ob cau. ut dn̄iuꝫ trā in inſtrumētis ticiꝰ ex certa ſcīa ſciēs ſe ad īfraſcripta nō ſſerat ſine eiꝰ Ex. l. ſequenti. teneri. ⁊cͣ. vt ſic nō poſſit allegare p̄ſūptionē erroris. decreto: ꝗa ¶ An īterpellari poſſit adultꝰ: ibi. Quid in adulto. Et Ex. l. ſequenti. ſaltē dꝫ offer an ſi adultꝰ dꝫ pecūiaꝫ poſſit īterpellari ibi Et anſi adul ¶ Qn̄ ſtipulatio turpis ſit nulla tam ex parte ſtipulato re ⁊ on̄dere tus ſit obligatꝰ alternatiue ad. x. aūt ad fundū poſſit in ſe paratuꝫ ⁊ ris ꝙͣ promiſſoris. Et ꝗd qn̄ ex parte ꝓmiſſoris tantuꝫ. creditor dili terpellari: ibi. Sed ꝗd. Et an talis īterpellatio dēat fieri gētiaꝫ adhiEneraliter nouimus. in iuditio: ibi. Quero. Et cū interpellatio ſit minori ex bebit ꝙ īter obligatōe alterius uel ſit tutori dꝫ reddi certus per oſtē Stipulatio turpis eſt ipſo iure nulla. hoc dicit. ueniat n̄ eniꝫ interpel. reꝗ ſionem inſtrumentorum. uide ibi. ¶ Op. de toto ti. de dolo vbi eſt turpis ſtipulatio: ⁊ vꝫ. ritur decreDebitor Aduerte tu debes ſcire ꝙ quedā ſtipulatio nullā hꝫ tur tū ⁊ hāc opi. I ex legati cauſa. peī eius ī pitudinē: ⁊ tūc qn̄qꝫ eſt ẜꝫ legē: ⁊ vꝫ ī toto iſto ti. Qn̄qꝫ ſeꝗtur ſal. ī. l. teritu liberat̉ an̄ morā q̄ īterpellatōe cōtrahit̉ ſi fiat ma mora. sͣ. de eſt p̄ter legē: vt qn̄ ꝗs alteri ſtipulat̉: ⁊ tūc nō vꝫ pͥncipa vſur. in. iij. iori uel tutori pupilli. h. d. cū. l. ſe. uide gl. in. l. ſed ⁊ ſi ex le. ſꝫ pena: vt. l. ſtipulatio iſta.§. alteri. jͣ. e. Quedā eſt ſti col. vt refert ſtipulatu: q̄ dicit ſuo noīe ⁊ tene mēti: qꝛ opꝫ ꝙ tutorio pulatio q̄ hꝫ turpitudinē: ⁊ ꝯtingit tribꝰ mōis: qꝛ aut in alex. ꝗ conat̉ noīe īterpellet̉ ⁊ citet̉. Op. de. l. in ratōe.§. īcerte. sͣ. ad concordare ſtipulatōe venit turpe: vt ꝓmittis facere hōicidiū: ⁊ eſt .l. fal. tex. ſo. ꝯtraria: qꝛ dicit hic certū hoīeꝫ. ſecꝰ ſi ī gn̄e. opi. vide per nulla: vt hic. ⁊ qn̄qꝫ in ip̄a ſtipulatōe nō venit turpe: ſed eum. Op. de. l. cū filius.§. fi. jͣ. e. So. ibi erat obligatio in diē eſt turpiter facta: vt quia dolo vel metu: ⁊ tūc vꝫ. ſed da b C Exͣ. AD uel ſub ꝯditione ⁊ fuit facta īterpellatio an̄: ⁊ ſic nō tꝑe tur remedia a iure: vt in ti. qd̓ me. cā. ⁊ de dolo. Quedā DE abb. cō cōgruo. ſecꝰ ſi poſt dieꝫ fieret. ¶ Op. qꝛ tunc ipſa dies ī ſilio. vij. ſunt q̄ hn̄t cām turpē. ſed qd̓ ꝓmittit̉ nō eſt turpe: qꝛ ꝓ Si ob ma terpellaret: ut. l. magnā. C. e. Ex hoc dicit guil. de cu. ꝙ mitto tibi. c. ſi feceris hōicidiū: ⁊ in hoc ē dubiū. ⁊ gl. tꝫ leficiū. AD iſta glo. ſentit ꝙ ꝯditiōis euētus cōſtituat quē in mora. hic ꝙ ē ipſo iure nulla. ibi dū dicit: ſuꝑ turpibꝰ rebꝰ īter DE ꝙ bald. dicā. jͣ. eo. l. quotiēs. ⁊ pleniꝰ in. l. ita ſtipulatꝰ in qōnibꝰ. poſitis ⁊cͣ. Idē tꝫ gl. in.§. ſi ob maleficiū. ī. l. iuriſgētiuꝫ cōſi. v. quar¶ Op. jͣ. e. l. ꝗ ſeruū. ⁊. l. ꝗd ergo.§. ſi heres. de lega. i. to vol. facit sͣ. de pac. Ia. d̓ are. ⁊ pe. vt refert Cy. dicūt ꝙ ē aliqͣ iſta tres caſus. So. ibi meruit ſeruꝰ occidi. ¶ Op. de. l. ſi dcm̄.§. fi. sͣ. d̓ ſtipulatō. ſꝫ ob. excep. doli. ī. l. ij.§. circa. ⁊.§. ſe. sͣ. d̓ doli aliqn̄ dicit eui. So. gl. ꝙ illud ibi: qꝛ fauor pupilli uertit̉. Dr̄ hic ꝙ excep. ꝙ tꝫ Cy. C. qd̓ me. cā. l. ij. ⁊. l. ex eo. d̓ inuti. ſti. nō ip̄e ꝙ ꝓmitpupillo nō pōt fieri nūciatio: ſed dꝫ fieri ipſi tutori noīe tit̉ alicui ne allegāt. l. q̄ ꝓ eis faciat: ⁊ vr̄ caſus exp̄ſſus. sͣ. de ꝯdi. ob tutorio. ¶ Quid ī adulto. gl. dicit idē ſi hꝫ curatorē. ſed delīquat. vel tur. cau. l. pe. cui eſt difficile rn̄deri. ꝓ gl. vr̄ tex. in. l. iuriſ vt delinquat ꝗd ſi nō habet curatorē. Iac. de are. dicit aūt ſit ſuꝑ eo gētiū.§. ſi ob maleficiū: vbi dr̄ nulla ē ꝯuētio ꝓ gl. facit. aut vt deliquod ꝑ euꝫ pōt explicari ⁊ expediri: ut in his rebꝰ que jͣ. eo. l. ſi plagij. ubi dr̄ ꝙ ſtipulatio nō vꝫ ab initio. ⁊ ibi ctū remuneſeruādo ſeruari nō poſſunt: ⁊ tūc ualꝫ īterpellatio. Aut ret̉. prīo cāu Di. exponebat nō vꝫ ipſo iure. Dico ꝙ tutiꝰ ē tenere gl. ſit in illis q̄ ſeruādo ſeruari poſſunt: ⁊ tūc nō ualet ītervalet promiſ ꝑ.§. ſi ob maleficiū. ⁊. l. ſi plagij. nō ob. l. pe. qꝛ intelligit̉ ſio: ſꝫ ob. expellatōª: ut. l. is cui.§. ceſſatū. sͣ. ut ī poſ. le. ⁊ sͣ. de uſufr. de exceptōe doli q̄ eſt facti uel ītentōis: ut no. ī. l. ꝗ ſe de cep. qꝛ cā nō .l. cū ꝗdā.§. ſi pupillo. Pe. hic dicit ꝙ illis ī ꝗbꝰ aucto bere. sͣ. de ꝯdi. obtur. cau. vel dic ꝙ qn̄ cā turpis expͥmi eſt turpis. ſꝫ ritas curatoris nō reꝗritur: ipſe pōt ꝯſtituere ꝓcuratorecipiēs turtur in ipſa ſtipulatōe ē ipſo iure nulla: vt.§. ſi ob malefi re: vt. l. ij. sͣ. qui. pe. tu. ⁊ ibi eſt gl. ⁊. l. etiā.§. abſens. sͣ. de piter facit qꝛ ciūᵉ. ⁊. l. ſi plagij. Si ꝟo nō exprimit̉ cā turpis. ſꝫ ī verita a delinquen ma. vindi. ⁊ qd̓ no. jͣ. rē ra. ha. l. iij.§. i. ¶ Quid ergo ſi te ob turpē cāꝫ fit: tūc vꝫ. Sꝫ ob. exceptio: vt. d. l. pe. de do dēret ab

De verbo. obli. ſtinere graꝯdi. obtur. cau. facit qd̓ dicimꝰ in ſnīa. aut eſt expreſſus tis: vt. d.§. bare ꝙ ſit vna. ſed. l. plane.§. pe. sͣ. de leg. i. vr̄ dicere ꝙ error aut nō: ⁊ vr̄ ꝓbari hec diſtīctio. C. de ꝯdi. obtur. ſi ob malefidue. idem̄ in. l. ſiꝗs ſeruū.§. i. de leg. ij. Gl. ſol. in. l. ſi ex cau. l. i. ¶ Quero qꝛ p̄dicta vera qn̄ ē turpitudo ex ꝑte ciū. Secūdo caſu promiſtoto.§. fi. sͣ. de le. i. ꝙ ſunt due: quo ad duas res ī ſtipuꝓmiſſoris: ⁊ ex ꝑte ſtipulatoris. Sꝫ ꝗd ſi ex ꝑte ꝓmiſſo ſio eſt nulla lationē deductas. vna quantū ad ſolutionē ita ſol. Di. ris tm̄: vt ſcholaris ꝗ ꝓmittit meretrici: vꝫ ne iſta ſtipu ipſo iure: qꝛ hic. dic ut in. d.§. fi. ¶ Quero cuiꝰ vtilitatis eſt illud: an latio. gl. tꝫ ꝙ ē nulla ipſo iure ī. l. iiij.§. ſꝫ qd̓ meretrici. sͣ. tedit ad criſint due vel vna. ī legatis eſt dr̄ia māifeſta quo ad agnimē ⁊ ea q̄ ad de ꝯdi. obtur. ca. Ia. de are. tꝫ ꝯtrariū hic. ⁊ vide Ci. turpē cāꝫ re tionē: qꝛ qn̄ eſt unū nō poſſuꝫ ꝓ parte agnoſcere ⁊ ꝓ pͥin. l. ij. C. de ꝯdi. obtur. ca. vt ibi. ⁊ dixi de dona. l. affeferunt̉ n̄ poſ te repudiare. ſed qn̄ ſunt due ſic: vt. l. ij. iiij. ⁊. v. sͣ. de le. ctionis. ſunt ad effeij. ⁊. l. ſi ex toto.§. fi. sͣ. de le. i. In cōtractibꝰ eſt aliꝰ effectū ꝓduci. ¶ Op. jͣ. e. l. ī ꝯuē ctus multiplex: vnꝰ eſt quo ad cōtractꝰ reſolutionē: vt I rem tradi: tionalibus. So. vt Tertio caſu delictoꝝ tur in redibitoria ⁊ quāto minoris: qꝛ ꝓpter unū reſoluit ibi dicam. Ex. l. ſequenti. pis ⁊ feda re cōtractus in alio. ſi eſſent plures non: vt. l. cū eiuſdē. sͣ ¶ Qn̄ plures res deducūtur ī ſtipulatōe: an ſit vna vel muneratio ē de edil. edic. ⁊ dic ut ibi. Itē quantū ad nouationeꝫ: ut plures: ibi. Breuiter. Et ꝗd ſi alternatiue ſtipulatio cō triplex. Tehic in tex. Eſt ne alius effectꝰ extra glo. dic ꝙ unus effe ſtādo ꝓmittē cipiat̉: an ſit vna vel plureſ: ibi. Quero ꝗd. Et cuiꝰ vtili do. tradēdo ctus eſt ex parte promiſſoris ſeu debitoris: tā in cōtratatis ſit q̄rere an ſtipulatō ſit vna vel plureſ: ibi. Quero teſtādo etiaꝫ ctibus: ꝙͣ in ultimis uolūtatibus. uidelꝫ: qꝛ pōt ſoluere cuiꝰ. Et an ſi ſtipulatio ſit vna ſtipulatio poſſit ager̄ ac non capaces unā rem aliā nō ſoluendo inuito creditore: ut. l. ulti. sͣ. nō pn̄t vt in ꝑtē. Et an ſi peto centū que mihi ꝓmiſiſti: debeam ob qui. mo. pig. uel hypo. ſol. qd̓ nō poſſet ſi eſſet vna obli auet. ꝗ. mo. tinere ſi probo de. cc. uide circa fi. na.§. fi. col. gatio: ut. l. tutor.§. lucius sͣ. de uſuris. ⁊ in hoc cōcor vij. ⁊ de pro Iſta ē ſubIa. de are. ⁊ Pe. Sed ẜm hunc effectū uidet̉ caſus cō Tire debemus. muis. l. Toi ba. ⁊ vide io. tra. l. ſi is ꝗ ducēta.§. cū ſtipulamur. sͣ. de re. du. ſꝫ illuo an. in addi. ſunt ſtipulatōes quot ſūt res ſūme ſpāliter dequod dicūt doc. ītelligo ueꝝ ī ſtipulatiōe ubi nō eſt ad ad ſpe. ī ti. d̓ ſignate. ſꝫ ſi res vniuerſaliter vel gn̄aliter deſignet̉ ſtipu eſtimatoria. iecta pena. ſed in ſtipulatōe penali nō liberaret̉ unū ſolatio vna erit. h. d. Primo loꝗtur qn̄ res ſpāliter deſi§. i. v̓. ſi vero uendo ꝗn̄ pena cōmittat̉ ꝓ toto: ut. l. ſi is qui ducenta. gnat̉. ſcd̓o ponit̉ illatio ex precedētibꝰ. tertio qn̄ res de deſ. ⁊ de pro §. cū ſtipulamur. Et rō eſt qn̄ copulant̉ aliqua duo: licꝫ ba. qui teſtaſignat̉ vniuerſaliter vel gn̄aliter. ſcd̓a ibi ẜꝫ ꝙ. tertia ibi reſpectu obligatōis principalis reſpiciāt diuerſos effementū. ⁊ de ꝙͣuis aūt. ¶ Et ad ītellectū huiꝰ illatōis dic ꝙ iſto tꝑe leg. iij. cū ꝗſ. ctus. tn̄ reſpectu obligationis penalis ille due cōditōeſ ſi aliꝗd adijciebat̉ in ſcd̓a ſtipulatōe fiebat nouatio. ſedecedēſ.§. ti ſunt reſpectu uniꝰ diſpōnis penalis. tunc habētur loco cia. C. de na cus ſi nō adijciebat̉: vt. l. ꝗ vſufructū. jͣ. e. vn̄ ſi debebas unius. ⁊ iō unius īpletio nō facit ceſſare penā in totum turali. li. l. i. mihi. c. ⁊ ſtipulor. cc. p̄ſumebat̉ nouatio. ¶ Sed ꝗd ſi ut dictū eſt in.§. cato. Alius eſt effectus reſpectu ſtipuſed teſtando ſtipulor primo. c. ⁊ poſtea. c. vel ſtichū. ⁊. c. certe nō fiein capaces ꝑ latoris in agēdo: ⁊ in mō agēdi. in agēdo ſi ſtipulatio ret nouatio: qꝛ ſcd̓a ſtipulatio nō ꝯtinet pluſꝙͣ prima: ⁊ ſonas videſ cōtinet plures res: ⁊ ſic ſunt plures ſtipulatōes ſine du ꝙ poſſit fieri illud qd̓ eſt plus eſt in alia ſtipulatione ꝑ ſe. ⁊ hoc vult bio pōt agi ad unā pro alia nō. ar. l. in ꝯmodato.§. dua vt. l. affec. sͣ. dicere hic ꝟ. ẜꝫ ꝙ. ⁊cͣ. Itē ad euidentiā ſcd̓e partis: dic de dona. falbus sͣ. cōmo. ¶ Sed qn̄ ſtipulatio eſt una utrū ſtipula ꝙ ſtipulatō dr̄ ꝯcipi vniuerſaliter qn̄ ꝓmittit̉ aliꝗd ſub lit in milititor poſſit agere ad partē. dic ꝙ qn̄qꝫ ſtipulatio cōtinet noīe collectiuo: vt ꝓmittis aceruū pecunie familiaꝫ qͣbꝰ ꝗ debent unū corpus integrale: ut unā domū: ut unūuas. ⁊ tunc bōeſtate fuldrigā ⁊ ſimilia. gn̄aliter ꝟo qn̄ appōit̉ ſignū vniuerſale ſi uolo agere ad partē durāte toto nō poſſum. diſſolugere: vt. sͣ. d̓ vt ꝓmittis oīa legata mihi relicta vel oēs ſeruos tuos. te. mi. l. mileſ tione facta ſic: ut. l. in ꝯmodato.§. duabus. ij. reſponſo talis dr̄ia īter vniuerſalē ⁊ generalē colligit̉ ex glo. i. ma ita.§. mulier ⁊ ibi glo. de cōd. fur. l. ſi ſeruꝰ.§. boue. Si ꝟo ſtipulatio gna poſita. sͣ. de edē. l. i. ¶ Op. ꝙ vna ſit ſtipulatio: vt vel dici p̄t ꝙ continet aliquid nō integrale: ut familiā uel oēs ſeruos lex affec. loꝗ .l. ſi heredi plures. sͣ. de ꝯdi. inſti. vbi loco vniꝰ iudicat̉ tur ī turpitu ⁊ tūc ad quēlꝫ agere poſſum: ut. l. ſi chorus in pͥn. sͣ. de nō loco pluriū. ¶ Breuiter iſta eſt veritas qn̄qꝫ plures dine dānata le. iij. Item eſt differentia in agendi modo ⁊ illud tene res copulāt̉ reſpectiue ad vnū effectū ⁊ tūc hn̄tur loco vt auc. lꝫ de menti: qꝛ promiſiſti ſtichum ⁊ pamphilū tunc quelibet natu. li. nam vniꝰ. qꝛ vtrūqꝫ dꝫ exiſtere: vt. l. ſi heredi plures de ꝯdi. ī res petitur tanꝙͣ promiſſa: qꝛ ſunt plures ſtipulatiōes. licꝫ ſit turpe ſti. qn̄qꝫ plures res copulant̉ ⁊ ſimpliciter ⁊ nō reſpecti hēre cōcubi Sed quādo eſt una ꝓmiſſio: ut qꝛ promiſiſti oēs ſeruoſ ue: ſed q̄lꝫ diſpoſitiue ꝑ ſe: vt hic plures res copulātur naꝫ ei legari uel familiā: tunc nō peto unum tanꝙͣ promiſſuꝫ. ſed ut q̄lꝫ reſpectu ſui ipſiꝰ: qꝛ qͣlꝫ dꝫ ſolui ⁊ tūc cenſent̉ plures ⁊ donari pōt debitū ex cauſa ſtipulatōis p̄ambule: ⁊ uide gl. tuā que vſqꝫ ad legivt hic eſt: ⁊ ita pōt ītelligi. l. falſa. in fine. sͣ. de ꝯdi. ⁊ de. hoc dicit. ⁊ eſt ualde no. ⁊ tene mēti iſta uerba. ⁊ ꝑ hoc timū mōꝫ ut ¶ Op. de. l. ſi duos. sͣ. de ꝯtrahē. ēp. mō ītelligis tu iſtā de le. iij. iteꝫ habes intellectum. l. ⁊ ſi uno. sͣ. de act. emp. ubi eſt tex. .l. nos loꝗmur in ſtipulatōe q̄ hꝫ vnū reſpectū: vt mihi legato.§. par no. ad hoc. Et per hoc faciūt aduocati. peto. cc. de ſūq̄ratur ſtipulatio. ibi loꝗtur ī ꝯtractu emp. ⁊ vē. vbi hīc ui. ſecꝰ in tur ma. ccc. que promiſit ⁊ bene faciūt: qꝛ nō peto tanꝙͣ ꝓpitudīe dāna inde q̄ritur actio: ⁊ tūc loco vniꝰ ꝯtractꝰ vēditōis hr̄ cū miſſa: ſed tanꝙͣ debita ex cauſa dicte ꝓmiſſionis. Reta q̄ permitibi due res reſpectu vniꝰ precij noīent̉. iō cenſent̉ vnuꝫ titur ꝑ legeꝫ uoco in dubiuꝫ petij. l. tanꝙͣ mihi promiſſa. ꝓbaui. c. vt ibi. ſed hic noīate fuerūt res nō reſpectiue ad aliud vt no. īſti. ad mihi promiſſa an debeat ſequi cōdemnatio. ⁊ uidet̉ ꝙ ¶ Poſſumº dicere ēt aūt vis ꝯſiderare vnū ꝯtractū ex orfi.§. nouiſ nō: ut hic per glo. iſtam. ſed credo ꝙ lꝫ male formet̉ liſime ⁊ ī. l. ſi vtraqꝫ ꝑte: ⁊ tūc eſt vnus. ſed cōſiderādo quālꝫ obliga qua illuſtris bellus tamē ſuſtinet̉: qꝛ eſt promiſſus: vt. l. ſi chorus. sͣ. tionē ꝑ ſe: ⁊ tūc ex ꝑte eiꝰ qui duo ꝓmiſit: due ſunt obli ⁊ ī. l. claudiꝰ de le. iij. ⁊ quādo uerba nō poſſunt ſūmi in libello progationes. ex ꝑte eiꝰ qui dꝫ preciū: vna eſt obligatio. vn̄ de his q. vt ī prie ſumunt̉ īproprie: ut. l. ſed ⁊ ſi poſſeſſori.§. itē ſi iu di. ꝓmitten. ſi tractamꝰ de aliquo effectu cōi: vt de reſolutione ꝯtra rauero. sͣ. de iureiuran. l. ſi quis intētione. sͣ. de iudi. jͣ. do ēt nemo ctus: qꝛ reſolutio fit ex vtraqꝫ ꝑte: vt. jͣ. de acce. l. pe. cuꝫ obligat̉: vt eo. l. inter ſtipulantē.§. ſtichuꝫ. cū igitur in libello dico ſi. iudicat̉ vnꝰ cōtractꝰ: vt. d. l. ſi duos ⁊ de in diē adiec. .d. l. ſi plagij peto quinquaginta que mihi promiſiſti exponatur pro .l. cū duo. ⁊ de edi. edic. l. cū eiuſdē. ſꝫ ſi tractamꝰ de ali ⁊ ibi no. ⁊ di miſiſti. ſed ſub generalitate. c. ut. sͣ. l. i.§. ſi ſtipulāti. Itē cit eſſe verū quo effectu ſeꝑato: vt de mō agēdi ille ꝗ emit petet qd̓ ītellectū illi eſt alius effectus quātuꝫ ad ſententiā: ut. l. quid tamē: libet ꝑ ſe qͣſi due ſint ēptōes: vt. l. ⁊ ſi vno. sͣ. de ac. ēpt. .l. dum dicit ⁊. l. qualem. sͣ. de arbi. ⁊. l. ēt. sͣ. de mino. qꝛ de una re po ille ꝗ petit preciū: petit qͣſi vna ſit vēditio. ⁊ hoc colligi vel facit cau terit ualere: de alia non. ſa. Tradēdo tur ex effectibꝰ quos infra dicā. ¶ Op. de. l. i. l. ſi ex toto ēt nō obliga 5 Quod meū eſt poſſum ſtipulari .§. fi. So. cōcordat ibi fuerūt noīa nūeralia: q̄ vnū corSi a fur C. mihi tradi nō mihi dari. h. d. ẜm tur de euict. pus demōſtrāt hic fuerūt corꝑa ſingulariter demōſtra tn̄ trāſit docōem opi. Vel aliter. Quod meum eſt poſſum ſtipulata ⁊ noīata. ¶ Quero ꝗd ſi alternatīe: an ſit vna obliga miniū: vt. sͣ. ri mihi dari ex cauſa furtiua. alias ſecus. h. d. ¶ Quero de ꝯdi. ob. tio vel plures. ⁊ gl. vr̄ dicere ꝙ vna ſtipulatio: ⁊ vide eā tur. cām. l. i. que eſt ratio differētie inter primū caſum ⁊ ſecunduꝫ. ⁊ que īcipit aliud ſi ſubdiſiunctiua. ⁊. ll. qͣs alle. vident̉ ꝓ iſtud eſt difficile. brocar. ⁊ doc. ſolent cōiter intelligere

VI De verbo. obli. ꝯiuncta. l. fi. prout iacet littera: qꝛ in primo ſtipulor tradi. in rogatū: ibi. Quid ſi teſtis. Quid ſi dicit̉ teſtis ro vſufruc. quē cclxij. ij. li. ⁊ ſecūdo dari. quod nō poſſum. l. proprias. C. de admōꝫ caue gatus ⁊ nō dr̄ a quo: ibi. Quid ſi dicit̉. Et an ī re qn̄ notarile. ⁊ ſic intelligit Dy. ſed non videt̉ bene dictuꝫ: at. Et ex his us ē affinitalatione nūcij oīa preſumātur ſolēniter acta: ibiverbis p̄ſtan qꝛ poſſum agere cōtra furem in ſui odium: vt mi te cōiunctus Quero quid. Et ſi reperitur in actis tali die lis tiſſimi bald. ꝯͣhentibꝰ an hi det. vt inſti. de act.§. ſic itaqꝫ. ⁊. l. fi. sͣ. vſufruc. cōteſtata an preſumatur litis ꝯteſtatio vide ī fi. in. d. cōſilio poſſit cōficequēad. ca. in fi. ⁊ ideo dictum eſt ꝙ nemo condi credo ꝙ me re inter ip̄os Solēnitas in cit rem ſuaꝫ preterꝙͣ a fure: cū conditiones ſint lius habeas inſtrumenta Tiendum. nſeca preſumt materiā huiꝰ ad dandū. quaſi dicat a fure poſſum condicere vide eundeꝫ tur. h. d. Simile inſti. de inuti. ſtip.§. ſi .ſ. qͣꝫ ꝑ nouiſ bal. ꝯſi. lxj. ij. ⁊ petere ꝙ mihi det̉. ⁊ ideo Pe. dicit aliter ꝙ in ſimos. Et an ſcriptū. ⁊ inſti. de fideiuſ.§. fi. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ lib. Et an no prima ſtipulatione eſt cā expreſſa.ſ. furti. in ſecū ⁊ qn̄ valeat tarius cui cō nō valeat promiſſio: vt. sͣ. de ꝓba. l. cū de indebi promiſſio in da ſtipulatione nō eſt cā expreſſa ꝓpterꝙͣ dari miſſa eſt exato in fi. So. glo. ꝙ hic ſcripſit in inſtrumēto dedēnitatis ꝓ mīatio teſtiū debet ⁊ bene dicit Pe. ¶ Op. nō refert quid ex biti principalis. ſecus ſi alibi. tene mēti. ſed do. delicto vide poſſit eoꝝ di equipolentibꝰ fiat: vt. l. iij. C. de inſti. ⁊ ſubſti. ⁊. bal. conſilio. Dy. eam reprehēdit per. l. ſi ſtipulatus.§. adhi. cta ſcribere .l. mulier. in prī. sͣ. ad treb. Dy. ſo. ꝙ hec nō ſunt clij. ij. li. vide eundeꝫ beri. jͣ. de fideiuſ. qꝛ pōt recipi ante ⁊ poſt obliga a ¶ Reuoco ī equipolentia.ſ. dari ⁊ tradi. Tu dic ẜm Pe. ꝙ bal. ī. vj. col. tionē principalis: vt ibi. ſed in alio inſtrumēto fi dubiū. ADꝯſi. cxlvij. e. nō ſunt equipollentia ꝓpter expreſſionem cauſe deiuſſoris oꝫ ꝙ fiat mentio obligationis iam faDE ang. idē li. ij. ⁊ in quā ⁊ opi. Pe. mihi placet. tamen puto ꝙ nō debea tenente cōſitum alex. dicte vel fiende. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ ſolēnitas nō pre mus nos reſtringere ad ꝯditionē furtiuam. ideꝫ lio mihi. cxx cit ꝙ ſi teſteſ ſumatur: vt sͣ. de pub. l. quecūqꝫ.§. fi. So. ẜꝫ gl. iij. incipiēte ergo ſi ex illa cādebet res reſtitui: ⁊ tu promittis deponūt de ꝙ ibi nō preſumitur: qꝛ ibi loꝗtur de ſolēnitate viſo libello emp. rei: ſed mihi ꝙ ex tali cā debes dare: qꝛ ītelligeret̉.i. traintrinſeca hic de extrinſeca: vt glo. clare dixit. et vbi formalide precio di dere ẜm cām preambulam: vt. l. ſi ſtipulatus. sͣ. ei ā du ter alle. hūc cunt non re vide eam ⁊ tene mēti verba huius ſol. ⁊ eſt ſolen de vſuris. Dicitur hic ꝙ ſi poſtea ſine mora dev̓ſi. ⁊ eandeꝫ cordari ꝙ ta nitas intrinſeca que ſine prolatorum verborum opi. tꝫ in. l. ꝗ men emptio ceſſerit non teneri furem conditione. ¶ Quero li nō libe. natura nō poteſt verificari: qꝛ fideiuſſor nō pōt dā eſtimaueꝓbatur. add̓ de qua conditione loquat̉. due ſunt rn̄ſiones in intelligi: niſi cum ſtipulatione: vt. l. ſtipulationū rūt. sͣ. ſi cer. ꝙ ro. cōſilio glo. vna ꝙ loquitur de cōditione furtiua. alia ꝙ pe. lꝫ hic: vt xci. dicit ꝙ a alie.§. ſatis acceptio. sͣ. eo. Sed in contrario nō refert Alex. de certi condictiōe. ẜm primā legitur duobꝰ mo nemīe h̓ tapreſumitur ſolēnitas.ſ. tutoris auctoritas: qꝛ ſialiter loqua ctum īuenit dis. primo ꝙ ſtipulatio fuit interpoſita non aīo ilis ille dnc ne ea poteſt eſſe emptio ⁊ venditio: ⁊ ideo eſt ſo tur ⁊ ꝓ cōcor niſi a bal. ī. l. nouandi: tunc ſi viuit poteſt condici: ſi mortuuſ i. C. d̓ re. ali. dia vide hic lēnitas extrinſeca quā verborum prolatio nō cō eſt ſecꝰ. ſed ex ſtipulatu aget. ita dicit gl. ¶ Hec nō alie. ⁊ ꝙ per eū. cui in prehendit. ¶ Op. inſti. de inuti. ſti.§. ſi ſcriptuꝫ illius auctoquātuꝫ dicit lec. pōt procedere ſi ponas fuiſſe ſeruū preſentē vbi eſt verbū promiſiſſeᵉ. qd̓ pōt ſe referre ad nu ꝙ ſi peto cēritati aquietēpore huius ſtipulatiōis: ⁊ ſic fuit purgata mo dam promiſſionem ⁊ ad ſtipulationē: vt. l. ſcien. ſcit. tuꝫ ⁊ probo ra contracta per furtū. vnde per mortē tollit̉ cōde. l. an d̓be c ¶ Uerbum dum.§. dictum. sͣ. de edi. edic. ⁊ ſic natura verbo ditio furtiua: vt. l. qui decem.§. idem reſponſuꝫ promiſiſſe. am obtinere rum prolatorum de neceſſitate nō cōprehendit ADDE bal. ī. l. ꝙ ſibi vi .jͣ. de ſo. ⁊ dicam. jͣ. e. l. eum qui ita.§. fi. alias etiā ſtipulationē ⁊ tamē preſumit̉ ſtipulatio. Sed ſo cōſi. ccxcviij detur declaio eſt una ſi re perempta duraret cōditio furtiua: vt. l. i. C. qd̓ lu. Di. ꝙ illa eſt ſolēnitas intrinſeca qua natura i. li. vbi dicit rādū: vt ip̄e metus cauſa. ⁊. C. de fur. l. ſi abducta. in eo vero ſi reꝑiat̉ ſcri declarat ī pͥprolatoꝝ verboruꝫ cōprehendit vel eſt apta cōptum ꝓmitcedēti. q. Ad ꝙ dicit gl. ꝙ ex ſtipulatu ageretur nō video ꝗd prehēdere: vt in verbo promiſiſſe ⁊ iō p̄ſumit̉. to pro ticio de ꝙ bal. ꝯſ. velit dicere. naꝫ interitu liberatur: niſi ītercedat ¶ Cōtra hoc op. inſti. de emp. ⁊. vē.§. precium dꝫ ītelligi de cclxx. iiij. lib. noua mora: vt. l. ſi ex legati cā. sͣ. e. ¶ Scd̓o mopromiſſione So. ibi loquitur d̓ ſolēnitate materiali: hic de ſo⁊ cōſi. ccxx. do legitur in ſtipulatione animo nouādi īterpo efficaci ⁊ cō indiſtincte tꝫ lēnitate formali. ⁊ materialis forma ē difformis ſi. ccclxxvij. ꝙ debeat ob ſita: ⁊ ī iſta dicit gl. ⁊ bene ꝙ nō pōt procedere: qꝛ precium pōt eſſe multiplex. ſed ſolēnitas foriij. lib. in fi. tinere in. l. qꝛ conditio furtiua tollit̉: ſiue viuo ſiue mortuo malis preſumitur: qꝛ eſt vniformis ⁊ tene menti alle. l. quidā ſeruo nō habita diſtinctione ſit preſenſ an abn̄s eſtimauerūt iſta verba. tangitur per Cy. C. e. l. i. ¶ Sed op. vt. l. parui. sͣ. de condi. furti. Un̄ legitur alio mō sͣ. ſi cer. pe. C. de fi. inſtr. ⁊ iure haſte. fiſ. l. i. li. x. So. glo. ibi īb Cienduꝫ ꝙ ſtipulatio fuit interpoſita animo nouādi ⁊ qd̓ telligitur ⁊ preſumitur ſolēnitas ſi de ea ī inſtruADDE hic dicitur: tollitur conditio.ſ. certi. ⁊ hanc tenmento fit mētio. ⁊ dꝫ intelligi illa glo. ꝙ preſumi prīo in qͣꝫtū Dy. pe. ⁊ Ol. ſed hoc nō videtur veruꝫ: qꝛ cū in alex. tāgit an tur quādo tēpore confecti inſtrumenti potuit ilnotarius poſ hac ſtipulatione veniat rem reſtitui: nō habet lo la ſolēnitas interceſſiſſe: vt inſti. de fideiuſ.§. fin. ſit rogari vt cum certi cōdictio: vt no. in. l. certi ꝯdictio. ī pͥn. alias nō probaret per auc. ſiquis in aliquo docu faciat inſtru sͣ. ſi cer. pe. vnde dic tollitur conditio.i. perſona mentū ꝯͣ ſe: mento. C. de eden. ⁊ in tali ſolēnitate bene dicit̉ lis actio que eſt actio ex ſtipulatu. vel tene pͥmaꝫ ꝙ bal. ꝯſilio. illa glo. exemplum dicit̉ in ſcriptura viſo inſtruccccxxxij. iij. ⁊ dic ꝙ euaneſcit conditio propter ſtipulationē mento debiti habita fide ꝙ tale eſt iuſtum preci li. tꝫ ꝙ ſic alſecuta morte etiā euaneſcit ſtipulatio. Vel ſi vis um rei facta ſubhaſtatione ⁊cͣ. certe iſtud inſtrulegādo bar. ī ſuſtinere ꝙ loquatur de certi cōdictione dic ꝙ ē .l. ij. de ſtip. mentuꝫ tuum probat ꝙ conſtat de debito: ⁊ ꝙ il verum in odium furis cōtra quem omnis condi ſer. ⁊ ibi poit lud eſt iuſtū preciū: qꝛ hoc tempore venditioniſ an̄ notariꝰ ī tio degenerat: vt inſti. de act.§. ſic itaqꝫ. ⁊ sͣ. dixi potuit fieri. vnde talis ſolēnitas preſumitur. ſed ſumat̉ rogaẜm Pe. Ex. l. ſequenti. non probat ſubhaſtationem: qꝛ ille nō potuerūt tuſ: ⁊ an̄ ſi in ¶ Que dicatur ſolēnitas ītrinſeca ⁊ extrinſeca: īſtrumēto re fieri illo tempore cum debuerit. xx. diebus ſtare periat̉ v̓buꝫ ibi. Oppo. Et an ſolēnitas preſumat̉: ibi. Vt igi vt. d. l. i. de iure haſ. fiſ. ⁊ ita intelligebat Iac. bu. promiſit vel tur. Et que eſt ꝙ in teſtibus nō preſumit̉ ſolēni illam glo. Sed contra hoc facit. C. de contrahē. fideiuſſit intas ꝙͣ natura prolatoꝝ verboꝝ eſt apta cōpretelligat̉ ꝑ ſti. ⁊ cōmit. ſtipu. l. optimam. vbi inter eaſdem ꝑſohendere in inſtru. ſic: ibi. Sed que. Et an ſi reꝑi ⁊ ꝙ notariuſ nas probat etiam ea que non potuerunt tunc īpoſſit cōfice tur ꝙ minor ſe obligauit an preſumenduꝫ ſit ꝙ teruenire. So. illaꝫ. l. intelligo ꝙ verba enunciare inſtrumēiurauit ⁊ ꝙ mulier renūciauit velleiano: ibi. Iux tiua probant inter eaſdem perſonas ſi illa verba tū ꝯͣ ſe tenuit ta. Et an cōtra preſumptionē ſolēnitatis admit eo li. ip̄e bal. eſſent enūciatiua ſolēnitatis cui partes poſſunt cōſi. xliij. Et tatur ꝓbatio: ibi. Quero. Et an teſtes preſumā renunciare alias ſecus. exemplum fiſcus minor. in quantum tur rogati: ibi. Quero extra. Et an notarius pre vel eccleſia vendit ⁊ dicitur in inſtrumento vēdi alex. tāgit an ſumatur rogatꝰ: ibi. Quero ergo. Et an ſufficiat tionis eccleſie precedentibus tractatibus vel in pater poſſit ſi dicit teſtibꝰ adhītis ad hoc: ibi. Quid. Et ꝗd eē rogatꝰ de inſtrumento venditionis rei minoris ſit mentio ꝯͣctu filij. ad ſi nō dicat ad hoc: ibi. Quid ſi. Et ꝗd ſi teſtis ſe alicuius ſolēnitatis que nō potuit tūc interuenide bal. ꝯſilio ſubſcribat preſentibus ꝯtrahētibus: nec dicit ſe re certe nō ꝓbat: qꝛ nō poſſet illi renūciare: vt. l.

De verbo. obli. a ¶ Si de exdoli exceptio.§. diuerſum. jͣ. de noua. ⁊ qd̓ no. C. trīſeca. AD ris etatis vel alia. ⁊ quidā doc. iuris canonici cō de in integ. reſti. l. de tutela. alias eſſet aꝑta via b ¶ Diſſeren DE bal. ꝯſi. cordauerunt mecum. tutius tamē eſt ꝙ ponatur tie. EDDI cccxcviiij. iij qua fraudarentur minores. ar. sͣ. de tranſac. l. cū in īſtrumēto ꝙ minor fuit certificatus de benefipau. de caſt. li. īcipiēte ꝗ hi.§. ſi cū lis. facit ꝙ confeſſio tutoris nō nocet ꝯſi. lxxxj. cio reſtitutōis. ¶ Quero hic dr̄ ꝙ preſumitur ſo daꝫ prelatus pupillo: vt. l. certum.§. ſed an ipſos. sͣ. de cōfeſ. c ¶ Conſului. ro. ꝯſi. cclij. lēnitas an admittatur probatio in cōtrarium gl. ¶ Op. ⁊ videtur ꝙ ſolēnitas intrinſeca non pre ADDE. ꝙ vbi dicit ꝙ dicit ꝙ ſic. ſed in hoc eſt differentia an per teſtes bal. ꝯſi. iiij. i. ſi reꝑiat̉ ꝙ ſumatur: vt. C. de vſu. l. i. Sol. ibi fuerūt verba ꝓ lib. in fi. tꝫ ꝙ vel per ſcripturā. ⁊ ſi vis probare cōtra tenorem cōitas aliqua lata a teſtibus: hic ab ipſis ꝯtrahētibuſ: vel a no neceſſaria ſit cōceſſerit īīſtrumēti: ⁊ tunc admittit̉ per ſcripturam: ⁊ non certioratio tario eorum mandato ſcripta in libro rōnum ibi munitatē ali aliter. C. de nō nu. pe. l. generaliter. Aut contra nō obſtante. dicam. ¶ Vt igitur tibi liqueat an ſolēnitas precui ex diutur iuramento ⁊ ſolēnitatē: ⁊ tunc ꝑ teſtes bene poſſum: vt hic. ⁊ nitate tꝑis p̄ ſumat̉ diſtingue. aut queris de ſolēnitate extrīſe ibi alle. no. h̓ d.§. quod fere. in. l. iuriſgētiuꝫ. Ex hoc apparet ſumit̉ ꝙ īter ca aūt ītrinſeca. Si de extrinſecaª: ⁊ tūc aut de ea ⁊ cōſi. cccxc. uenerit debi ꝙ hic eſt preſumptio nō fictio: qꝛ tunc nō admit ij. li. idē tenꝫ nō fit mētio in inſtr̄o: et nō preſumit̉: vt. l. q̄cūqꝫ tus numerꝰ: titur probatio in cōtrariū: vt. l. nō eſt veriſimile all. Dy. ⁊ io. ⁊ alia reꝗſita .§. ſi. de publica. aut de ea ſit mentio: ⁊ tunc aut an. ⁊ no. per sͣ. quod metus cau. ¶ Quero extra glo. an preſu idē voluit cō poſſibile eſt eam ſolēnitatem interueniſſe tēpore Cy. de mino mant̉ teſtes rogati ſi reperiretur in īſtrumēto p̄ſi. cclxxv. vbi ri. l. ſi iudex confecti inſtrumēti ⁊ datur inſtrumēto: vt inſtidicit ꝙ ſi ab ſentibus talibꝰ teſtibus nec dicit rogatis. ⁊ Dy circūuento. de fideiuſ.§. fi. ita debet intelligi. l. i. cū ſua gl. C. bas vniuerit idē tꝫ cōſilio tenuit ꝙ ſic per glo. in auc. de tabel.§. nos autē. duo mōaſte de fide inſtrumē. ⁊ iure haſ. fiſ. Aut nō fuit poſſicxxxiij. iij. li. col. iiij. in gl. Cy. tꝫ cōtrarium in. l. hac conſultiſ ria ꝙ ex lon⁊ eo. vol. ꝯſi. bile interueniſſe tūc cum īſtrumentū conficitur: tiſſima. in pͥn. C. de teſt. ⁊ refert Dy. ꝯſuluiſſe q giꝗtate tꝑis ix. iiii. col. et ⁊ tunc aūt queris inter eaſdem perſonas ⁊ p̄ſupreſumit̉ cō nō preſumit̉ ſolēnitas illa ꝙ ſint rogati teſtesᵇ. ⁊ ꝯſi. xl. v. li. mitur: vt. l. optimā. C. de contra. ⁊ cōmit. ſtip. ſi ſenſus ep̄i et d ¶ Teſtes ro idē dicit dy. sͣ. de teſta. l. heredes palā.§. in teſta vbiqꝫ alle. d. talis eſt ſolēnitas cui partes poſſint renunciare gati. ADmētis. lꝫ Spe. aliter dicat in ti. de teſta.§. i. ꝟ̓. ſed .l. ſi filius. et DE ꝙ nō pͥalias ſecus: vt dixi. Aut inter alias: ⁊ tunc nō pre quid in predictis. ſed poſtea in ſequēti. ꝟ. idem l. ꝗ ī aliēa. v̓. ſumantur ro ſumitur: vt in aucͣ. ſiquis in aliquo. C. de eden. ſed ſi aperit dicit ⁊ bene alle. ⁊ hoc veꝝ eſt: qꝛ ſolēnitas extrī gati. tenuit Aut queris de ſolēnitate intrinſeca: ⁊ tunc aut qͥ sͣ. de acꝗ. he bal. all. cōſi. ſeca eſt niſi in īſtr̄o: ꝯtineatur tales rogati ⁊cͣ. qꝛ redi. ⁊ Inno. cccxcviij. iij. ris de ſolēnitate materiali ⁊ nō preſumitur: vt in tunc ſtatur inſtr̄o. C. de fi. inſtru. ⁊ iur. haſ. fiſ. l. i. in. c. albericꝰ libro. ſti. de emp. ⁊ ven.§. precium. Aut de ſolēnitate de teſt. pau. ⁊ quod ibi no. nec ob. qd̓ no. in.§. nos ꝟo: qꝛ ibi e ¶ Quero. formali: ⁊ preſumitur pro īſtrumēto: vt hic. ⁊ inde ca. tn̄ ꝯſi. ADDE ꝙ in notario. itē hoc niſi teſtes ſe ſubſcribant: vt. jͣ. mihi. l. dicit ſti. de fideiuſ.§. fi. ij. rn̄ſo. ſi per teſtes: dic vt īfra notariꝰ p̄ſudicā. ¶ Quero ergo ꝗd ſi in inſtr̄o nō reperitur ꝙ ſolennitas mitur rogadicam. aut de ea quā natura verboꝝ prolatoruꝫ ꝙ notariꝰ ſit rogatꝰ. gl. dicit ꝙ preſumit̉. Inno. ex ātiꝗtate tē tus bal. cōſi. nō comprehēdit: ſed eſt apta comprehēdere: ⁊ contra de fide inſtr. c. ij. Idē ſpe. de inſtru. edit. poriſ nō pre xxij. i. li. vbi tunc aut in teſtibus ⁊ nō preſumitur niſi probeſumit̉ qn̄ ex dicit ioan. ꝙ §. i. ꝟ. ⁊ no. nihil alle. facit. C. de iure deli. l. fi.§. actis apparꝫ maledicūt te tur: vt. l. i. C. de vſuris. ⁊ ibi no. aut in inſtrumen ſinaūt dubius. ſed ibi nō fuit adhibitꝰ ad publidefectus cū nētes ꝯͣrium to ⁊ preſumitur: vt inſti. de inuti. ſtip.§. ſi ita ſcri canduꝫ: ſed ad ſciendū loco alteriꝰ. vnde credo nulla ſit ma⁊ ꝯſi. ꝓxime ptuꝫ: ⁊. l. iuriſgē.§. quod fere. sͣ. de pact. ꝯiuncta ior ꝓbatio qͣꝫ ꝙ notarius ītelligit̉ rogatus: ſi dicat publicaui. all. ⁊ ang. cō .l. ſciendū.§. dictum. sͣ. de edil. edic. ¶ Sed que illa q̄ ex ī ſpe ſilio. ccvj. vt lꝫ deſijt rogatus: vt in aucͣ. de tabel.§. nos auteꝫ ctōe colligit̉ refert alexā. eſt ratio dr̄ieᵇ inter inſtrumentū ⁊ teſtes. dicūt q cū glo. In teſte nō preſumit̉: vt. l. quicunqꝫ. ī fi. iuxta no. per ſed ꝯſi. ccxx. dam: qꝛ notarij ſunt ꝑiti quod nō placet: qꝛ hic Et quare ſecus in notario: qꝛ ſi notariꝰ dixit puinno. in. c. ꝓ ego īueni ꝙ nō ponitur ꝙ notarius ſcripſerit: ſed quod ꝑs. poſuiſti exͣ d̓ expreſſe tenblicaui videt̉ rogatus cū nō poſſit conficere puproba. ⁊ duꝫ Preterea ſi poneres teſtes peritos eſſet eadem ꝯͣriū vbi all. blicum inſtr̄m niſi roget̉: ⁊ ſic eſt ſolēnitas intrīalexā. tangit ſpe. ⁊ inno. ⁊ ratio que in notario quod ꝗdaꝫ dicunt: vt refert ſeca. ⁊ pro hoc induco exͣ de prebē. c. ſi motu ꝓan p̄ſumat̉ ꝓ dicit falſam Cy. in. d. l. i. C. de vſur. ſed puto qd̓ ratio ſit iſta: ſnīa vid̓ pulprio. li. vj. pro hoc facit. C. de rap. vir. l. i. ante fi. opi. ꝯͣriam ⁊ qꝛ teſtis dꝫ teſtificari de eo quod ſenſu percipit: chrū cōſiliuꝫ in fi. ſentit ꝙ vbi mulier lꝫ volens preſumit̉ ſubducta ab alio dn̄oꝝ Bal. etiā ad pias vt. l. qui teſtamentū.§. fi. sͣ. de teſta. ⁊. C. de teſti⁊ ſic notarius rogatus: ⁊ hoc ſi dixit publicaui. ⁊ Pe. cx. iiij cās dꝫ eē ro bus. l. teſtiuꝫ: ⁊ no. per Inno. exͣ de teſti. c. cauſā ſꝫ ꝗd ſi dixit rogatus ſcripſi: nec dixit publicaui li. Dū ēt tan gatus. Sed fideiubere ⁊ ſtipulari eſt nomē iuris: nec ꝑ git ꝗd in lacredo ꝙ ſufficiat: qꝛ nihil eſt aliud publicare nicipitur ſenſu: ſed magis intellectu. dꝫ ergo depo udo arbitraſi rogatus ſcribere: ſicut ſi cōtineret̉ in inſtr̄o me toris dic ꝙ nere ꝙ talis promiſit tali interrogāti ⁊ hoc eſt fa tibi interrogāti rn̄diſſe ſatis exprimit̉ ſtipulatio pau. de ca. ſe ctum ex quo reſultet ius.ſ. ſtipulatio. idem̄ ī fide vt. sͣ. eo. l. i. ⁊ sͣ. ti. i. l. obligamur.§. verbis. Sed quit̉ conſiliū iuſſore. ſed parſ poteſt ſcribere ſe fideiuſſiſſe: vel Dy. eius cō quid ſi dixit ego talis notarius ſcripſi: nec dixit filio. lxxiij. et mandare notario ꝙ ſcribat ⁊ teſtat̉ cōtra ſe. rogatus: nec publicaui. dic ꝙ ſi hoc reꝑitur in qͦ bal. conſi. x. ¶ Iuxta predicta quero reperit̉ minorē. xxv. an. ternis rogationuꝫ vel īſtrumentoꝝ tn̄ habꝫ alia iiij. li. dū etiā ſe obligaſſe an preſumat̉ iuraſſe: ⁊ mulierē fidetangit de de omnia ſigna notarij videtur publicū. alias ſecꝰ: iuſſiſſe an preſumatur velleiano renūciaſſe: ⁊ dicreto īterpo vt no. C. de fide inſtru. auc. ad hec. cū glo. ſua ⁊ ī ſito vt faciat cit glo. hic ꝙ non preſumit̉ illud ſcire per quod cor. vnde ſumit̉. Quid ſi dixi talibus teſtibus ad p̄ſūmi ꝙ ex aliquis videatur renūciare velleiano: qꝛ eſt ſolēhibitis ⁊ vocatis: ad hoc an ſufficiat credo ꝙ ſic v̓a ⁊ iuſta cā nitas extrinſeca: ⁊ vide glo. ⁊ tene mēti. Et iſtud ſit īterpoſitū iſtud enim eſt rogare: ⁊ ad hoc admittere ſeu in facit ad illud quod cōſuluit Dy. minor iurauit allegā. ſpe. in tereſſe ita ꝙ nō ſunt fortuiti vel tranſeuntes: vt. ti. de emp. ⁊ nō venire contra rōneꝫ minoris etatis. an videa C. de teſt. auc. rogati. sͣ. de repu. l. nullū de teſta. ven.§. nūc di tur renūciaſſe beneficio reſt. in īte. ⁊ videt̉ ꝙ nō .l. heredes.§. in teſtamētis. vbi eſt expreſſū hoc. cēdū adde vt cū nō preſumitur ſcire: vt hic. ⁊ idē cōſuluit Dy. ꝑ bal. ꝯſi. xl. ¶ Quid ſi dicit adhītis: nec dicit ad hoc: an ſufqꝛ ſi nō preſumitur ſcire. ergo nō renūciat: vt. l. vij. i. li. ⁊ ꝯſi. ficiat. certe ſi probaret̉ ꝙ nō eſſent adhibiti ad cxcj. iii. li. vbi mater. de inof. teſt. ⁊ ſic iuramentuꝫ nō porrigit̉ hoc nō ſufficeret: vt. d.§. in teſtamētis: ⁊ ibi dixi alle. ſpe. ī. d. ad id quod quis ignorat: vt. l. fi. C. de nō nu. pe. §. ⁊ ꝯſi. cliij. alias preſumo ad hoc adhibitos: vt. jͣ. vi bono. ⁊ sͣ. qui ſatiſda. cogā. l. fi. ad muni. l. fi. in prin. ⁊ ⁊. cccxxxvij. rap. l. ij.§. hoīes. ex eo eniꝫ ꝙ hoc faceret ad hoc eo. vol. ⁊ ꝯſi. Cy. hoc tāgit in. l. ij. C. de reſcin. ven. Cōtrariuꝫ videntur adhibiti. facit. sͣ. ad mace. l. iul.§. proī cccxxv. iij. li. cōſuluiᵉ: qꝛ ad hoc: vt quis preiudicet ſibi per iu ⁊ pe. de āch. de. ¶ Quid ſi teſtis ſubſcribit ſe preſente teſtōre ramentū non requiritur ꝙ ſciat illud. ſed ſufficit ꝯſi. xviij. bal. vel contrahentibus. nec dicit ſe rogatum vel ad iurare ſuper facto: vt. l. ſi duo.§. idem iulia. sͣ. de conſi. xxviij hibitum ad teſtificandū puto ꝙ preſumatur ro v. lib. iureiur. ⁊. l. duobus.§. ſiquis iurauerit. eo. ti. ita gatus: vt. l. qui patitur. sͣ. mā. ⁊ quia apparet ꝙ hic ſufficit ꝙ iuret nō venire cōtra rōnem minonō ſunt fortuiti vel tranſeuntes ⁊ videtur tex. s.

De verbo. obli. de teſta. l. domitius. ibi eniꝫ ſolū ad ſcribendū fuit roga cit eū creditor: ⁊ poſt morā ⁊ nō tenet̉. l. acꝗl. vt. sͣ. ad. l. a ¶ In relati one nuncij. tus. ¶ Quid ſi dr̄ notarius vel teſtiſrogatꝰ nec dr̄ a quo acꝗl. l. legis. in fi. aut an̄ morā: ⁊ tūc ſi erat debitū cōdiADDE ſatis credo ꝙ ītelligat̉ a ꝑtibꝰ vel a ꝑte ad cuiꝰ petitiōeꝫ tionale: vel in diē īcertā creditor tenet̉. l. acꝗl. ⁊ debitor pau. d̓ ca. cō ſit: vt. jͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. ſiꝗs ita. cū ſi. ¶ Quid ſi no liberat̉: vt. d. l. legis. ī pͥn. aut erat debitū pure: ⁊ tūc idē ſilio. cclxxvj. tariuſ nō dixit īterfui ex eo ꝙ publicauit preſumit̉ pn̄ia bal. ꝯſ. clxvij credo ꝙ teneat̉ creditor ſi forte facta repetitiōe āni vel .i. li. Et in qͣꝫ ar. eiꝰ qd̓ no. C. e. l. i. ¶ Quero ꝗd in relatione nūcijª an xxx. dieꝝ nō erat debitū: alias nō video ꝗd debitoris in tum alex. tāp̄ſumant̉ oīa ſolēniter acta. rn̄deo. aut nūcius refert ex terſit. ⁊ ita ītelligebat Ia. bu. in. l. arbitrio. sͣ. d̓ dolo. aut git an ꝯſtito cōmiſſione ſibi facta a ꝑte ſeu ꝑtibꝰ. ⁊ idē qd̓ in notario īterfecit eū tertiꝰ: ⁊ tūc aut eū īterfecit ī dānuꝫ ſeu odiū de rela. p̄ſuſcribēte ex mādato ꝑtis. idē puto ſi ip̄a ꝑs aliꝗd ꝯfitere mat̉ p̄ceſſiſſe creditoris: ⁊ tūc debitor liberat̉: qꝛ culpa creditoris vr̄ cōmiſſio iutur. aut refert ex cōmiſſiōe iudicis: ⁊ tūc idē qd̓. sͣ. dixi in pijſſe: vt. l. ſi merces.§. culpe. sͣ. loca. ⁊ cōd. ⁊. l. pe. ī pͥn. dicis vide ēt teſte. ¶ Procedo vlterius reꝑitur in actis tali die lis cō ſo. ma. ⁊ iō debitor actōꝫ. l. acꝗl. nō hꝫ ſicut ſi ipſe credi in. d. ꝯſi. bal. teſ. eſt nō dr̄ plus. Spe. tāgit ī ſpe. de li. ꝯteſ.§. ij. ꝟ. que tor īterfeciſſet. ſed hꝫ debitor actiōeꝫ de dolo: vt. l. arbiſed latius ꝑ dā aūt. ⁊ tꝫ ꝙ nō ꝓbat̉ litis ꝯteſtatio: nec aliꝗd aliud di ro. ꝯſi. cccc. trio.§. fi. sͣ. de dolo. aut eū interfecit in īiuriā debitoris: xcvij. cit. in cōtrariū vr̄ per ea q̄ dicta ſunt ꝯiuncta. l. rē nō no⁊ tūc debitor nō liberat̉ qͣſi culpa ſua ꝑijt: vt. d.§. culpe ADDE i. l. uaꝫ.§. pr̄oni. C. de iudi. ⁊ ſiꝗs velet Spe. excuſare poſſꝫ aut īterfecit eū nō in alicuiꝰ īiuriaꝫ: ⁊ tūc hꝫ debitor acti Si ī nomīe qꝛ hec eſt ſtipulatio vniformis. ſed litis ꝯteſ. pōt fieri ꝑ oneꝫ. l. acꝗl. ⁊ liberat̉: vt hic. Sed an̄ illā actiōeꝫ teneat̉ qͣꝫ alex. legit ꝙ error ī no negationē ⁊ ꝯfeſſionē ⁊ ſic nō p̄ſumeret̉: credo ꝙ ꝓceſcedere tūc eſt qō. ⁊ gl. ſunt ꝯtrarie: ⁊ iō dic. aut res eſt de mine patris ſus valeret ꝗcꝗd dicat ſpe. prīo ꝑ vnā rōneꝫ vbi verbuꝫ bita ex cā lucratiua: ⁊ debitor nō tenet̉ cedere ſpē occidiſponentis ꝓmiſiſſe pōt ſe referre ad pactū nudū ⁊ ſtipulationē. l. ī ſa. ſecus ſi eēt vulnerata: vt. sͣ. ad. l. acꝗl. l. huic ſcripture vitiat diſpotelligit ꝑ mōꝫ magis ſolēneꝫ: vt inſti. de inuti. ſti.§. ſi ita ⁊ no. in. l. ꝓinde. e. ti. Si vero ex cā oneroſa ⁊ tenet̉ mi ſitiōeꝫ: vt cla re conſuluit ſcriptū: ⁊ ſic in lit. ꝯteſ. ꝓut reꝑitur cōfeſſatū vel nega hi cedere ⁊ dare ꝗcꝗd apud eū ex re illa eſt: vt. l. ī ſūma. ro. conſilio. tuꝫ preſumit̉ lit. ꝯteſ. ſic īterceſſiſſe. Preterea ꝗd refert §. ſiꝗs ſeruū. de condi. inde. ⁊ ita ꝓcedit glo. que eſt in clxxix ſiue ꝑ cōfeſſionē: vel ꝑ negationē fuerit facta lit ꝯteſ. cū .d. l. arbitrio.§. fi. Ex. l. ſequenti. b ¶ Aliud ī le lis cōteſtata eſt. ar. l. gallꝰ.§. ſi eiꝰ. circa fi. sͣ. de li. ⁊ poſt. gatis. AD¶ An debeat̉ extimatio rei legate vel deducte ī ſtipula DE pulchre ⁊. l. ſi dubitet de acꝗ. her. vbi vr̄ caſus. teneo ꝙ ꝓceſſus tionē ſi eiꝰ cōmerciuꝫ hēre nō pōt: ibi. Reaſſume. ro. ꝯſ. cccccix valet. ꝗd ſi in ſnīa cōtinet̉ ſnīaliter ꝓmulgata nec dr̄ le¶ Si res nō eſt in cō Ultū inter eſt. mertio ſtipulatoricta: nec iudice ſedente. ſatis credo ꝙ preſumat̉ lecta iu dice ſedēte: qꝛ natura huius verbi ſnīaliter nō pōt aliter nō valet ſtipulatio. ſecꝰ ſi nō eſt in cōmertio pro verificari: vt. l. fina. C. de ſen. ex peri. reci. ⁊ ſic eſt ſolenni miſſoris. h. d. ⁊ glo. ponit vnū bonū caſum nō tn̄ bn̄ cō tas intrinſeca. gruit lr̄e. ¶ Op. de. l. filiuſfa.§. ſiꝗs alicui. sͣ. de le. i. ⁊. l. No. ꝙ ad hoc: vt ſciamꝰ fideicō.§. ſi ſeruo. sͣ. de le. iij. vbi dicit. ꝙ legari pōt res s Irē mea. an̄ daleat ꝯtractus ſuſpici ei qui ipſiꝰ cōmerciū nō hꝫ. due ſunt opi. vna eſt Ir. qui mus tp̄s ꝯditionis exiſtētis. ad hoc vadūt oīa dicit aliud in legatisᵇ aliud ī ſtipulatōibus. Alij dicūt ꝗ ꝯtraria. ¶ Op. jͣ. e. l. ſi filius. rn̄deo ibi quo ad acꝗſitōꝫ ſicut diſtinguit̉ in legato: ita ī ſtipulatōe: ⁊ vide iſtā gl. hic quo ad valorē ſtipulōis. ¶ Scd̓o opp. ad hoc de. l. q̄ incipit aliud eſt ī legato. ⁊cͣ. que eſt verior. Dy. ⁊ pe. vſufr. jͣ. de ſtip. ſer. Sol. ibi erat defectꝰ ex ꝑte ſtipulātis tenent ꝙ ſcd̓a ſit vera ꝙ ita diſtinguat̉ hic: vt in legatis. hic ex ꝑte rei. ¶ Contra hoc op. de. l. īter ſtipulantē.§ Ia. de are. ītellexit ꝓut Ir. per ar. l. ī teſtīs. jͣ. de reg. iur. ſacraꝫ. jͣ. e. So. ibi erat defectꝰ circa rem tm̄. hic mixta cō cū ſua gl. ꝙ ī eis ſit īterpretatio larga cū hēant īſtar boſideratōe ſtipulatoris ⁊ rei. Reaſſume ergo: vt ītelligas ne fidei: vt. l. in minoꝝ. C. in ꝗ. cau. ī īte. reſt. nō ē neceſ. gl. iſtā. ſi q̄ris qd̓ tp̄s īſpiciat̉. autqueris quo ad acꝗſitio certe mihi plus plꝫ opi. Ia. ꝙͣ alia cū hec. l. nō reꝑiat̉ di neꝫ ⁊ inſpicimꝰ tp̄s obligationis ꝯtracte: vt. l. ſi filiꝰ. jͣ. e. ſtincta. ¶ Quero ꝗd in legato: ⁊ gl. diſtinguit: ⁊ diſtindic vt ibi. aut q̄ris quo ad valorē robur ⁊ ſubāꝫ ſtipula. gue tu: vt gl. an iſta glo. ſit vera tenēdo opi. Ia. nō eſſet tionis: ⁊ tūc ſi ex parte ſtipulatoris eſt defectuſ īſpicimꝰ oportunū q̄rere. ⁊ primū mēbruꝫ diſtinctōis nō vr̄ veꝝ tp̄s cōtractꝰ: vt. l. vſufr. jͣ. de ſti. ſer. aut ex ꝑte rei: qꝛ nō ē ꝑ. l. cetera.§. ſi duobꝰ. sͣ. de. l. i. ⁊. l. ſiꝗs inꝗlinos. e. ti. ſꝫ in cōmertio cōi ⁊ inſpicimꝰ tp̄s ꝯtractꝰ: vt. jͣ. e. l. inter ſti Dy. dicit ibi erat reſ extīabilis. hic gl. loꝗt̉ in re īextīabi pulantē. in.§. ſacrā. aut ē defectꝰ mixta rōe ſtipulatoris li: ſꝫ certe ſic̄ ille res ſūt extīabiles d̓ducta illa qͣlitate: qꝛ ⁊ rei. ⁊ tūc ſubdiſtingue. aut ſtipulor ſine ꝯditiōe ⁊ non iniūcta edibꝰ ⁊ aſcripta glebe ita res ſacra deducta illa p̄t fieri: vt. jͣ. de ſo. ꝗ decē.§. ſtichū. ⁊. jͣ. e. l. nemo rē ſuāqͣlitate pōt extīari: vt. l. ſancimꝰ. C. de ſa. ſan. ec. vn̄ dicit aut ſub ꝯditiōe ⁊ poſſum: vt hic. quere ⁊ ſolue: vt in gl. Pe. ꝙ hec res nō erat in cōmercio ꝑꝑ ipſam rē. ibi ꝑꝑ Ex. l. ſequenti. rem. ibi ꝑꝑ rei qͣlitatē. Ccerte idem in re ſacra: qꝛ ꝑꝑ ei ¶ Si ꝓmiſi tibi bouē ad paſcha: ⁊ bos moriat̉: an poſ qualitatē nō eſt ī ꝯmercio. dic ergo tu. ꝙ hoc mēbrū loſis agere ad coriuꝫ. vide in pͥn. Et an ſi bos ab aliquo ē quit̉ qn̄ in nulliꝰ erat cōmercio. in cōtrario poterat eſſe interfectus debitor teneat̉ creditori cedere actioneꝫ. l. in cōmercio eiꝰ ꝗ emebat domū vel fundū. ¶ Itē vltiacquilie: ibi. Quero. muꝫ mēbruꝫ ꝓut dicit de iudeo ⁊ mācipio xp̄iano ⁊ de heretico nō vr̄ bonū: qꝛ iſta lex nō habuit reſpectum ad Iſtichus certo die daiudeū vel hereticū vel de xp̄iano cū iſti ꝯdēteſ iura ffoꝝ ri ꝓmiſſus. Circa. l. iſtā q̄ro ꝓmiſi tibi hoīeꝫ ſti erāt pagani cū. ll. fuerūt facte ꝑ. ccc. annos anteꝙͣ xp̄us chū ⁊ bouē ad paſcha. an̄ tp̄s mortuꝰ eſt. an teneor ad veniret vel plus: vt. l. mortuo.§. labeo. igit̉ in iſtis exem coriū ⁊ ad carnes bouis. dic aut bos erat meꝰ ⁊ debetur pliſ nō pōt intelligi. Qualiter ergo pōt poni exēplū hic mihi coriū ⁊ carnes: vt. l. ſolū.§. meū. sͣ. de rei vend. aut dic ꝙ fuit ei īterdcm̄ a iudice ne emat: vt. l. moris.§. pe. erat mihi debitꝰ: ⁊ tūc aut ex cā oneroſa: ⁊ idē qꝛ mihi d̓ jͣ. de pe. vel aliter fuit vetitꝰ ne emat in tali cōitatu qd̓ fie betur: vt. l. ſi ſeruꝰ.§. boue. sͣ. de ꝯdi. fur. ⁊ qd̓ dicā. jͣ. ꝓri pōt: vt. l. in quoꝝ sͣ. de pig. cū glo. ⁊ iſto mō pōt poni xi. q. Aut ex cā lucratiua: ⁊ tūc pro eo daret̉ mihi rei vē. exēplū hic. vn̄ ſi ſtatutū eſt hic ꝙ forenſis nō poſſet acꝗ ⁊ idē. aut alia actio ꝑſonalis: ⁊ tūc ſecꝰ: vt. l. mortuo. in rere poſſeſſionē īmobilē ꝓmitti ſibi nō poterit. ſed ipſe pͥn. sͣ. de le. ij. ¶ Quero ꝗd ſi hō vel bos eſt īterfectꝰ ab poterit alij ꝓmittere: vt hic. Sed ꝗd erit ſi emat. rn̄deo alio. an teneat̉ debitor creditori cedere actionē. l. acꝗl ex neutra ꝑte valet cōtractꝰ: vt. l. ſue rei. sͣ. de ꝯtra. emp. iſta. q. eſt difficilis: ⁊ fuit de hoc opi. inter Iac. de are. ⁊ niſi. l. vltra ꝓcedat: vt. l. nō lꝫ d̓ ꝯtra. ēp. ⁊ hec. l. cū gl. lo Pe. qd̓ refert Cy. de verbo ad verbū. C. e. l. nō morituquit̉ qn̄ ex cā lucratiua. An poſſit legari uel inſtitui. dic rū. tn̄ ex hoc nō ē declarata. q. nec materia. ⁊ iō dic qn̄qꝫ ut. l. ſi ita ꝗs.§. ea. lege. jͣ. e. Breuiter ergo quantū eſt in ſpēꝫ debitā īterfecit debitor qn̄qꝫ fideiuſſor. ⁊ iſtis duo materia legatoꝝ hētis gl. hic ⁊ ī. l. apud iul.§. fi. cū. l. ſe. bus caſibꝰ dic: vt. jͣ. e. l. mora. ⁊. l. ſi ſeruū. in pͥn. qn̄ īterfe sͣ. de le. i. ¶ Reaſſume: ut addas ad gl. aut nō ē ꝯmertiū

De verbo. obli. a ¶ Trāſactirei ꝑꝑ ipſiꝰ rei naturā: ut qꝛ ſacra uel religioſa ⁊ tūc exti ADDE īqͣꝫmatio nō debet̉: ut. l. īter ſtipulantē.§. ſacrā. jͣ. e. aut n̄ ē l. ij. C. de reſcin. ven. ⁊ habeat locū remediū huiꝰ. l. ⁊ gl. tū alex. trāſicū opi. ꝙ reꝯmertiū ꝑꝑ qͣndaꝫ qͣlitatē: vt qꝛ ē ꝯiuncta edibꝰ tūc exti videtur dicere ꝙ habeat locū remediū huius. l. ponen mediū. l. ij. n̄ matio debet̉: vt. l. cetera.§. ſi duobꝰ. sͣ. de le. i. ⁊. l. ſiꝗs īdo hic exēplum ſecundū. ⁊ credo ꝙ glo. bene dicat. ſed hēat locū ī ꝯͣ ꝗlinos. in pͥn. e. ti. Si ꝟo rei ē ꝯmerciū ī cōi. ⁊ tūc aut cū etiā credo ꝙ remediū huius. l. hēat locū.ſ. iudicis offo ctu trāſ. aucmagna difficultate. ⁊ tūc hr̄ pro īpoſſibili: ut. l. apd̓ iul. vel actione ex empto. ꝑ. l. ij. C. de reſcin. ven. qꝛ qn̄ in eo toritate glo. Io. an. imo. dem cōtractu ſit emptio: ⁊ ꝑ ſtipulationē fit ꝓmiſſio: il§. fi. sͣ. de le. i. aut ē ꝯmerciū ī cōi ſine difficultate. tūc dipe. de anch. ī ſtingue: vt in gl. aut ē defectꝰ ex ꝑte ꝓmiſſoris aut ſtipu la ſtipulatio q̄ eſt coequalis ad ēptioneꝫ ⁊ venditionem .c. cū cāꝫ de latoris. ⁊ prīo caſu īdiſtincte debet̉ extīatio: vt ibi ī tex. nō nouat: niſi exp̄ſſe ſit dictū: vt. l. duo ſocietatē. sͣ. ꝓ ſo ēp. ⁊ vē. ſpe. ī cio. ⁊. l. fi. C. de noua. Preterea poſito ꝙ nouaret pͥmā ⁊ gl. ſcd̓o caſu ex quocūqꝫ vitio ipſi ſtipulatori n̄ debet̉: e. ti.§. nunc videnduꝫ re vt ī hoc tex. ꝗ īdiſtīcte loꝗt̉ nec ꝑ. l. aliā. diſtīguit̉ ẜꝫ Ia. nouat cū oībus qualitatibꝰ ⁊ pͥuilegijs q̄ hēbat pͥmo ex ſtat. verſ. ꝗd de are. ⁊ ſic erit aliud ī ꝯtractibꝰ aliud ī vltīs volūtatibꝰ natura ꝯtractꝰ vel rei ī obligationē deducte: niſi aīo ab d̓ trāſa. gui. vt. sͣ. pꝫ ⁊ quere de aliꝗbꝰ q̄. jͣ. dicā ī. l. cōtinuꝰ.§. cū ꝗs. ijciēdi pͥuilegiū ſint facte: vt. l. aliā. jͣ. de noua. hic voluit de cu. in. l. ex cā. C. de vſu dicere tex. in. l. v.§. ꝯuentionales. sͣ. e. ⁊. l. ſi ſtipulatꝰ. sͣ Stica. ꝑ ēp. bal. I ſtipuler ut hic fial̓. pula de vſu. ⁊. l. ſi legati ſerui noīe. de le. i. ⁊ de dā. infec. l. dā ī. l. ordo. C. la. ij. in prin. ¶ Quero ꝗd ſi in cōtractu trāſactiōisª ꝗs tio q̄ ꝯtinꝫ īpoſſibile d̓ iure vel natura n̄ vꝫ. h. d. d̓ excu. rei iu ¶ Op. ꝙ iſta ſit ſuꝑflua ꝑ. l. īpoſſibilis sͣ. e. So. nō eſt: eſt deceptꝰ vltra dimidiā iuſti p̄cij. Dy. dicit ꝙ remedia di. ⁊ ī. l. ij.§. hꝰ. l. ⁊. l. ij. de reſcī. uē. nō hn̄t locū: ut. l. luciꝰ. ī fi. ad tre. i. ff. de trāſa. qꝛ hic adijcit̉ īpoſſibilitas ꝑ mōꝫ diſpōnis ibi ꝑ mōꝫ cō⁊ ibi dicit. h̓ Sed gl. ibi dicit ꝯtrariū: qꝛ ita hn̄t locū in cōtractu trāſ ditōis. ¶ Quero ꝗd ī alia muliere aliꝗs ſtipulat̉ aliquā ſentire gl. in actōis ſicut in alijs ꝯtracribꝰ. ſꝫ eſt dr̄ia in mō eſtimādi: in vxorē an̄ valeat: ⁊ vr̄ ꝙ ſic. arg. a ꝯtrario ſenſu: vt hic. v̓bo. dēre: et qꝛ ī trāſactōe eſtimat̉ dubiꝰ euētus litis ad hoc: ut uide cōtrariū tꝫ glo. jͣ. e. l. ticia. ⁊. l. iij. sͣ. de ſpon. ⁊ ſoluaꝫ in. l. bal. in. l. fi. in atur an ꝗs ſit deceptꝰ ultra dimidiā iuſti precij: nā illiuſ pͥn.§. i. C. cō ticia iſtas contrarietates. munia de le. dubij euētus uenit in extimatiōe nō aūt extīabit̉ ꝙͣtum Cōtractꝰ ꝗ celebrant̉ ꝯſēꝑ tex. ī. l. ī ſū Si in locādo. ſu valēt ēt nō adhita ſolen erat in ꝟitate. vn̄ reſpectu ꝟitatis poterit eē deceptꝰ ulma ī pͥn. ī. v̓. tra dimidiā iuſti precij. Et idē dico qn̄ ſnīa arbitratoris nulla res. sͣ. nitate ꝟboꝝ. h. d. ¶ Op. de. l. i.§. ſiꝗs ita. sͣ. e. Sol. ibi de ꝯdi. īde. ⁊ petit̉ reduci ad arbitriū boni uiri. nā cū arbitramentuꝫ agebat̉ ꝙ fieret ſtipulatō. hic nō ẜꝫ Ia. de are. idē ſi age tex. i. l. a diuo ſit trāſactō q̄dā: ut no. ī auc. ut dif. iu.§. i. ⁊ dicā. jͣ. e. l. ſi ret̉ ꝙ fierꝫ ſtipulatio: vt. l. ſi ita ſtipulatꝰ.§. griſogonꝰ. jͣ. pio.§. ſi pig. ꝗſ arbitratū. ille ꝗ dic̄ arbitramētū iniquū dꝫ ꝓbare ⁊ cō e. niſi exp̄ſſe eēt dcm̄ ꝙ aliter n̄ valerꝫ. dixi. ī. d.§. ſiꝗſita. ibi velut ⁊c̄. cludere ꝙ inſpecto dubio euētu litis ille iniq̄ arbitratꝰ ē cū ibi no. sͣ. Ex. l. ſequenti. de re iu. bal. ⁊ ille ꝗ defendit dꝫ ꝓbare ⁊ ꝯcludere ꝙ eo reſpectu eq̄ ¶ An ille ꝗ dolo fuit īductꝰ aliter ꝓmittere ꝙͣ intēdein. l. ij. C. de arbitratꝰ ē. lꝫ cōiter aduocati hoc ignorāt. ¶ Quero dr̄ bat ſi tradat: poſſit cōdicer̄: ibi Quero. Et an cū ī ꝯtrareſcin. vē. ēt ī īſtr̄o vēditōis uēdidit rē ꝓ tāto: ⁊ illud qd̓ plꝰᵇ vꝫ dedit ctu emptōis ⁊ vēditōis īteruenit ſtipulatio: ⁊ ꝗs ē dece adde ꝙ hanc ⁊ dōauit an̄ ꝑ hoc ceſſabūt remedia haꝝ legū. dices tu opi. tꝫ eiꝰ ꝯſi. ptus vltra dimidiā iuſti p̄cij hēat locū remediuꝫ huiꝰ. l. ꝙ ſic: ut. l. ſiꝗs donatōis sͣ. de ꝯtrah. ēp. ⁊ hoc vr̄ tenere xlij. i. li. ⁊ bal. vel. l. ij. C. d̓ reſ. vē. ibi. Quero. Et an ī ꝯtractu trāſactōiſ ꝯſi. cxx. ij. li. gl. in. d. l. ij. de reſcī. uē. ⁊ Azo in ſūma illiꝰ ti. In ꝯtrariū in qͣ ꝗs eſt deceptꝰ vltra dimidiam iuſti p̄cij hēant locū b ¶ Et illd̓ ꝙ facit. l. ab anaſtaſio. C. mā. ſꝫ tu dices ibi ī ceſſiōe ē ſpāle. dcā remedia: ibi. Quero ꝗd ſi. Et ꝗd ſi ī īſtr̄o vēditōis plꝰ ē donat. ergo in ꝯtrariū eſt ius cōe. dico ꝙ ſic: ſi vēditor ſciebat ADDE In dr̄ ꝙ plus valet dono an ceſſabūt remedia p̄dicta: ibi. qͣꝫtū alex. all. ualorē rei. tūc ꝑ talia ꝟba ceſſāt remedia haꝝ legū: ſꝫ ſi Quero dr̄. an āt dcīs remedijs poſſit renūciari. vide ī fi. ang. ꝯſi. cxxx hoc ignorabat: tūc ꝑ talia ꝟba nō hēbat aīuꝫ donādi ni vj. īcipiente Iſta ē bōa. l. ſi modicū: vt. l. ſi libertꝰ. sͣ. de oꝑ. lib. ⁊. l. hec adiectio. d̓ I quis cū aliter. Catra ſtipututor vxori allega. cxlij. ī ꝟ. ſig. ⁊ ar. l. ſi de meis.§. recepiſſe. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. de arb. lationē in qͣ fuit dolꝰ adhītus vel que in ſe dolū cipiēte in dei ⁊ iō ſi quātitas eſt mag. apꝑet ꝙ ī hoc ꝯtractu donatio hꝫ doli exceptio obijcit̉. h. d. ¶ Quero exēpla prīe ꝑtis noīe ſuꝑ prīo nis ē leſus. ⁊ ſic hēbit remediū hꝰ. l. ⁊. l. ij. C. de reſcī. vē. ⁊ ꝗdā ponebāt ꝙ nolebā tibi ꝓmittere. tu induxiſti me īꝗrendū ⁊ p ẜm eos ꝗ dicūt hodie cōtractū donatōis eē bone fidei. vide bal. ꝯſi. vt tibi alias obligarer. ſꝫ reprehēdit̉ ꝑ gl. ꝑ verbū aliter cccxxiiij. iij dicat̉ ergo in īſtr̄o ⁊ illud qd̓ plus vꝫ ſiue ſit ꝙͣtitas mo. poſitū in tex. ⁊ ſic p̄ſupponit̉ ꝙ obligari volebā. ſꝫ ī mō li. ⁊ ꝯſi. iij. ⁊ dica ſiue īmodica dedit ⁊ dōauit ⁊cͣ. uel renuciet bn̄fiſeu qͣlitate fui deceptꝰ. vn̄ pone ꝙ ꝯueni ꝓmittere funꝯſi. xl. v. lib. cio dicte. l. ij. ⁊ ſimiliū qd̓ tantūdē īportat. ¶ Sed an redum ſine vſufructu: vel conueni promittere fundū cōEt inqͣꝫtuꝫ medio huiꝰ. l. poſſit renūciari.ſ. exceptōe doli. qn̄ dolu tāgit idē aleſtituta ſeruitute ⁊ poſtea promiſi ſimpliciter dolo adxan. qualiter ineſt re ipſa uidet̉ ꝙ nō: qꝛ hic eſt dolus futurus qui cō uerſarij qd̓ plꝫ. ¶ Quero exēpla ſcd̓e ꝑtis ⁊ ꝗdaꝫ ponūt ex preceden mittitur cum petitur ergo ⁊cͣ. ut. l. ſi unus.§. illud. sͣ. de in ꝯtractu ſtricti iuris. volebā tibi donare rem valentem ti ꝯͣctu ꝓbet̉ pac. dic contra: qꝛ ex eo ꝙ huic beneficio renunciat de .c. ꝓmiſi per errorē rem valentē. cc. vel pone ī ſtipulatio ſimulatio ad preſenti ceſſabit dolus tēpore petionis. nō tamē puto de bald. ꝯſi. ne interpoſita ſuper cōtractu bone fidei qui habet in ſe xviij.i. volū. ꝙ ſufficiat ſimpliciter renūciare exceptioni doli: niſi exdolum: qꝛ quis eſt deceptus vltra dimidiaꝫ iuſti precij: abb. ꝯſi. lxij. primatur de hac. l. uel ꝙ tantūdeꝫ īportet. nā iſtud re vt. l. ij. de reſcin. ven. ita dicit glo. hic qd̓ no. vt. jͣ. dicam. ij. lib. ꝑ bal. nunciare eſt donare: ut. jͣ. de noua. l. ſiꝗs delegauerit. ⁊ vel pone in dolo incidēti: vt gl. dicit. ¶ Quero circa pri ꝯſ. cxviij. iij. ſic ad modica refertur niſi exprimatur: ut dixi. li. ꝑ pau. de mam partē qualiter probet̉ dolus aduerſarij: reſpōdeo ca. cōſi. cxix. vt. C. de reſcin. ven. l. dolus. ⁊ de dolo. l. dolū. ¶ Quero ꝑ ro. ꝯſi. ccc Not. ꝙ I certos numos. quando circa primū exemplum ſecunde partis ille qui promiſit iiij. latiꝰ vide ꝙͣtitas: ut ſpēs debet̉ perit periculo ſtipulatohabet exceptionē doli. ſed ꝗd ſi iaꝫ tradidit an poſſit cō que poſui in l. cūctos poris. Oppo. ꝙ nō liberat̉: ut. l. incēdiuꝫ. C. ſi cer. pe. ⁊. l. ī. dicere. Azo in ſūma. C. de reſcin. ven. dicit ꝙ nō pōt agi pulos pꝰ ale ratione.§. incerte. sͣ. ad. l. fal. Sol. ibi in genere hic ī ſpe ſed ſolum excipi. ego credo ꝙ in contractu ſtricti iuris xā. cui ēt dū cie debetur quātitas. facit. sͣ. loca. l. in naue. de le. i. l. ti ſubueniatur actiōe de dolo: ⁊ probo ꝑ. l. ſi id quod auꝝ loꝗtur de ve cie textores in fi. quantū ad. l. in naue. dic ꝙ quādo deditore equi sͣ. eo. ti. qꝛ ibi ſubuenitur ſtipulatori: ſi decipitur: quare morboſi uid̓ betur proprie ꝙͣtitas in genere: ⁊ nō perit. ar. l. incēdiū ergo nō idem in promiſſore ⁊ multo magis: ⁊ ſic puto q̄ ip̄e voluit ⁊.l. in rōe.§. incerte. quādoqꝫ debet̉ in genere non pro ꝙ ſubueniat̉ actione de dolo. vel in factum: vt. l. elegan eiꝰ ꝯſi. cxlvj. prie ſꝫ reſpectu certe ſpeciei. ⁊ tunc perit ꝑiculo ſtipulater.§. nō ſolum. sͣ. de dolo. vel poterit condicere poſſeſij. lib. toris: ut. l. in naue. sͣ. loca. ⁊. d. l. ticie textoreſ in fi. de le. ſionem: vt. l. qui excep.§. ſi pars. sͣ. de condi. inde. ⁊ de .i. aut debet̉ certa ſpēs: ⁊ idē: qꝛ ꝑiculo ſtipulatoris pele i. l. ſi domus. ⁊.§. fi. ⁊. l. ſeq. ⁊ hec tutior tenendo opi. rit: ut hic. ⁊. l. ſi certos. de le. i. Azo. ¶ Quero circa ſcd̓m exēplum pone̓: tu vendidiſti Ex. l. ſequenti. ¶ Stipulatio hr̄e licere qūo cōmittat̉: ibi. Reaſſume. fundū in contractu emptionis ⁊ vēditionis īteruenit ſti Et ſi uēdēs ꝓmittat ēptorē defendere ꝯtra oēꝫ ꝑſonā pulatio: vt cōiter ſit in īſtrumētis: vtrum ceſſet remediū de iure ⁊ de facto qualiter teneatur: ibi Quero aliquis.

De verbo. obli. aut p̄cedit natura ꝯtractꝰ ex qua tenet̉ de euictōe: ⁊ tūc Tipulatio iſta habere a ¶ Facturuꝫ d̓ facto exͣnei tenet̉: vt. l. inter ſtipulantē. in pͥn. jͣ. e. Aut ⁊ curaturuꝫ licere. Iſta. l. eſt multū difficilis ⁊ hꝫ glo. multuꝫ ADDE bal. talis ꝯtractꝰ nō p̄ceſſit ⁊ nō tenet̉ niſi de facto ſuo ⁊ ſuo difficiles. ⁊ diuidit̉ in tres ꝑtes vſqꝫ ad.§. hi ꝗ. pͥmo loꝯſi. xcvi. pri ruꝫ ſucceſſoꝝ: ⁊ eoꝝ quos potuit ꝓhibere: vt in prin. ⁊ quit̉ ex cuius facto cōmittat̉ hec ſtipulatio. ſcd̓o loꝗtur mo lib. ubi ꝟ. ſꝫ qͣtenus. Venio ad glo. q̄ eſt ſuꝑ verbo ꝙͣti. ⁊ q̄ro q̄ ponit ad ꝗd ex quo facto. tertio cui ⁊ cōtra quē cōmittat̉. ſecūda ibi eſt rō ꝙ penalis ſtipulatio cōmittit̉? ℟. ꝙ nō inſpicitur teneat̉ ⁊ quō ſiꝗs forte. tertia ibi. ſicut aūt: ⁊ durat vſqꝫ ad.§. hi qui. obliget̉ qui an interſit ī pena: vt. jͣ. e. l.§. alteri. Sꝫ op. de. l. i. circa fi. Prima ſubdiuidit̉ in alias particulas. in pͥma loquit̉ ī ꝓmiſit alicui C. de ſen. q̄ pro eo qd̓ ītereſt. vbi nō pōt excedere duplū ſtipulatione ſimpliciter interpoſita. ſcd̓a loꝗtur quādo ſe facturū et ergo ſemꝑ dꝫ videri vtrū intereſt. So. dicūt ꝗdā fateor curaturuꝫ ꝙ de ſe tm̄ ꝓmiſit. tertia qn̄ d̓ exͣneo promiſit. qͣrta qn̄ ſim ꝙ inſpicit̉. ſꝫ ad ꝯtrariū nō rn̄dent. ⁊ vide gl. q̄ incipit. nō vēiretur pliciter ꝓmiſit: ⁊ ſic dꝫ iungi cū prima. ſecūda ibi. ſed ſi ꝯͣ ſnīam ⁊ ſi in penali enī ⁊cͣ. vſqꝫ ibi pēalis eīꝫ ſꝫ iſta nō eſt ꝟa: qꝛ ibi ſe. tertia ibi. ſed ⁊ ſi ꝗs ꝓmittat. quarta ibi. ſed quāten veniret̉ ꝯͣ ꝙ loꝗtur de ſtipulatōe pēali q̄ apponit̉ ſuꝑ ꝯtractu ꝗ cōti releuabat eū ⁊ iſta iungat̉ cū prima ponēdo caſum. Et breuiter hoc net certū. ſed hic ꝯtinet incertū. ⁊ iō nō inſpicimꝰ an inindemneꝫ: ⁊ intendit. Stipulatio hēre licere ſimpliciter interpoſita qūo obliget terſit. ¶ Sꝫ op. de. l. nuda. C. de ꝯtra. ⁊ cō. ſti. ⁊. l. ex puoēs cōtinet inſpecto rigore ꝟboꝝ. ſed ex iuris interpre ꝗs ex ꝓmiſſi pillari. sͣ. d̓ vul. ⁊ pu. glo. dicit fateor ꝙ acceſſoriū nō fir tatione ex facto promiſſoris ⁊ ſucceſſoris ipſius tm̄ cōone facti alimat pͥncipale: ſꝫ metu pene paret̉. ſic ī ſnīa arbitri: vt di eni. vide ro. mittitur. idem̄ ſi de ſe tm̄ promiſit: ſed nō pro facto excit glo. quā vide ibi ſi nō a iudice dat̉ hēas nō: vt hr̄ cōi ꝯſi. cccccx. ⁊ tranei etiam ſi expreſſe ſit dictuꝫ: niſi pena ſit appoſita. per bal. cōſi. ter. ſed in libro Pe. d̓ bel. pti. erat ſine nō. ⁊ ſic īnuit ꝙ h. d. Ibi ſtipulatio iſta ſimpliciter īterpoſita: ibi hoc cō ccxcviiij. pri ex ſnīa arbitri hoc ē iudicis delegati nō det̉ actio qd̓ fal mo li. vbi al tinet ſubaudi inſpecta ſimplici ſignificatione verborū. ſum eēt: vt. l. a diuo pio. de re iudi. ¶ Op. ad p̄dicta ſꝑ legat bar. in Ibi ſed ſi ſe. alias deeſt ſi. ⁊ tūc determinat p̄cedentia. .ſ. quotiens tacite ex ꝓmiſſis facti vr̄ ꝓmitti intereſſe ſi nō fiat: vt. jͣ. alias eſt ſi: ⁊ tunc ponit nouū caſum qn̄ de ſe ſpecialiter quis. e. l. ſtipulatōes nō diuidunt̉. ergo ſemꝑ valebit ꝓmiſſio promiſit: ⁊ ẜm hanc diuiſioneꝫ lege ⁊ notabilia collige b ¶ De iure facti alieni. Ad qd̓ rn̄det Dy. illd̓ qd̓ dr̄ ſtipulatio facti ⁊ de facto. per tex. ¶ Op. dicit̉ hic in prin. qn̄ ꝓmittit ſimpliciter uiri. nā cū n hꝫ tacitā ſtipulatiōꝫ de ītereſſe. veꝝ eſt ſi ē ſtipulatio va ADDE ẜm tenet̉ de facto oīuꝫ. ſꝫ ꝯtra. l. ꝓxi. v̓. ſꝫ qͣtenꝰ? ℟. pͥncipiū ne dif. iu alex. inqͣꝫtuꝫ lida. ſecꝰ ſi īualida ⁊ inutilis: vt. l. ſi ſponſus.§. fi. de doloꝗtur ẜm ſimplicē ſignificatiōem verboꝝ ꝟ. ſꝫ quatebar. ꝯcludit na. īter vi. ⁊ vx. hic eſt q̄dā glo. magna quaꝫ hic recitare ꝙ ille ꝗ ſe ob nus loꝗtur ẜm interpretationē. ¶ Oppo. ad ſecūdam ctu litis il omitto recitabo. jͣ. ꝓxi.§. qꝛ ibi ꝓpͥe cadit. ¶ Quero aliligat defēde particulam.jͣ. eo. l. quotiens ꝗs. in prin. vbi quis pōt ꝓ ꝗs vēdens ꝓmiſit emptorē ꝯtra oēm ꝑſonā defendere dudere ꝙ eore emptoreꝫ mittere factum alienū. Rn̄deo ꝓmittere facturū ſe ⁊ cu non tenetur hoc ignorāt d̓ iure ⁊ de factoᵇ. ille emptor ꝑ aliquē vi expellit̉. an vēraturumª ꝙ per alios nō fiet quominus hēre liceat fieri defendere ditor teneat̉ defēdere. vr̄ ꝙ nō. C. d̓ ac. em. l. fi. sͣ. d̓ acꝗ. ito: ⁊ illud cuꝫ armis ꝙ poteſt: vt in cōtrario. ſed ꝓmittere factū alienuꝫ ſimplipoſ. l. ꝑmiſceri ẜm vnā lec. Preterea ꝓmiſſor nō tenet hāc eandem citer non pōt fieri. ⁊ vide glo. que incipit p̄ſumitur prīa ſnīam tenēt niſi de facto ſuo ⁊ eoꝝ quoſ pōt ꝓhibere: ut. l. fluminū. facie ⁊cͣ. Iſta ſolutio nō videt̉ vera. quia vbi ſimpliciter cōiter Mo§. ꝙͣꝙͣ. de dā infe. ⁊ sͣ. lo. l. ſi fūdus. ⁊. l. ⁊ hec diſtīctio. ſꝫ der. cv. ⁊ ſaꝓmiſit ꝗs videt̉ ꝓmittere ſe facturū ⁊cͣ. vt. l. quotiens Dy. dicit hec ꝟba niſi ſit ꝓmiſſa pena. tunc metu teneỉ li. in. l. fi. de tu dices ibii ꝗs. jͣ. e. ⁊ glo. inſti. de inuti. ſtipu.§. ſiꝗs alium. videtur defendere: vt hic. ⁊. jͣ. e. l.§. ſiꝗs dolū. Ia. de are. tetigit ac. ēp. bal. in y ſic: fi nilin hoc tenere ⁊ Cy. idem in. l. i. in. vij. q. C. de ꝓcu. hoc te. l. noͣ ſoluꝫ.§. hoc in. l. dāni infecti ꝗdā. sͣ. de dā. īfe. Dico mō latius. ſſit renediab net. ſed illud eſt cōtra iſtā. l. hic. ⁊. jͣ. e. l.§. ſiꝗs dolū. vbi ſtatus sͣ. de nā illa ꝟba de facto pn̄t ītelligi pluribꝰ mōis. pͥmo ſi mo ꝓcu. ⁊ ī. l. i. ī ſimpliciter promittendo ad factū alterius nō refert̉ niueat̉ lis in iudicio de iure vel de facto: ⁊ euincat̉ de iure lec. antiqua. eoꝝ. lid a l. bici ſi expreſſe dicatur. teneo ergo gl. iſtam ꝙ in ſimplici nō sͣ. d̓ euic. 10. vel nō: ut. l. pr̄. in pͥn. sͣ. de do. p̄le. ſcd̓o mō pōt ītelligi d̓ intelligatur me facturū ⁊cͣ. ſed cōtraria ſunt vera in pre de imo. in. c. facto.ſ. vt in iudicio faciat ea q̄ facti ſūt: ut aſſiſtere apd̓ a ꝙ ībocameni fi. ⁊ ibi pe. d̓ torijs ſtipulationibus: vt. l. quotiens ꝗs. jͣ. eo. glo. ergo tribunal ꝓducere teſtes ſoluere expēſas ⁊ ſi. ar. ad hoc anch. de ēp. in.§. ſi quis aliū. non bene intellexit iſtā. l. ¶ Oppo. jͣ. C. de in lit. dā. tu. l. ij. ⁊ de euic. l. ſi parētes. tertio mō p̄t ⁊ vē. Ia. bu. eo. l. inter ſtipulantem. in pͥn. vbi ponūtur plures ſolu. ꝯſilio incipiītelligi de iure ⁊ de facto hoc ē armata manu reſiſtere ⁊ hic dicit ꝙ tenet̉ de his quos pōt prohiberi: vt. l. flumi ente. In xp̄i recuꝑare. ſed iſte tertiꝰ modus nō debet̉ ex natura ꝯtra noīe amen. nuꝫ.§. ꝙͣꝙͣ. sͣ. de dam. infe. ⁊. l. qui fundū. sͣ. loca. vel ali ctꝰ: vt. d. l. fi. C. de ac. em. ⁊. l. ꝑmiſceri. sͣ. de acꝗ. poſ. er. qō proponit̉ ter ibi loquit̉ quādo preceſſerit ꝯtractus ex cuius natu ⁊ qualiter īgo intelliget̉ ẜm naturā ꝯtractꝰ: vt ad hūc tertiū caſum ra quis tenebat̉ extraneo euincente. ¶ Oppo. ⁊ eſt gl. telligant̉ illa nō porrigat̉: vt. l. ſi ſtipulatꝰ. sͣ. de vſur. ⁊. d. l. dāni īfecti ſuper ꝟbo ꝓmittere de. l. emptorem.§. ſi quis aūt. sͣ. de v̓ba de iure ꝗdam. de dā. infe. ⁊ qꝛ ꝟba ambigua in dubio interpre⁊ d̓ ſcō. vide actio. emp. So. ibi tenebat̉ ex natura contractꝰ p̄ceden tant̉ ꝯtra ſtipulatorē: ut. sͣ. d̓ pac. ueteribꝰ. ⁊ hoc tꝫ Ia bal. cōſi. clxx tis: hic nullus p̄ceſſit vel ſi preceſſit fuit contractꝰ dona vi. inter cōſi de are. ⁊ Ol. ⁊ idem tꝫ hic Ric. ma. ⁊ addit rōneꝫ: qꝛ cū tionis de quo nō tenebat̉ de euic. ¶ Sed cōtra hoc op lia ang. licet natura cōtractus emptiōis ⁊ vēditōis ſit talis nature ꝙ alexā. alleget po. jͣ. proxi.§. ſi quis forte. vbi dicit̉ diſtractū ⁊cͣ. ⁊ ſic p̄in eo nō ueniat caſus fortuitꝰ ꝑ talem ꝓmiſſionē gn̓aleꝫ ꝓ ꝯſilio anceſſit cōtractꝰ. Reſpondeo debes intelligere diſtractuꝫ nō tenebit̉ cū alij caſus fortuiti nō ſunt noīati: ut. l. ſed ge. n̄ ē veꝝ ⁊ non ab eo qui promiſit ſed ab illo vel per ꝯtractū dona an ꝗ ꝓmiſit ⁊ ſi ꝗs.§. q̄ſitū. sͣ. ſi ꝗs cau. ⁊ sͣ. loc. l. opꝰ. ꝙ aduerſione tionis: vel fuit dictū ꝙ de euictione nō teneret̉. ⁊ ita tehabere liceoꝑat̉ ergo talis ꝓmiſſio: ut teneat̉ ad duo. pͥmo qꝛ non re ſub pena net glo. in. l. contraria. Reaſſume ergo iſtā materiaꝫ tenet̉ venditor ſi emptor expellat̉ de facto ẜm p̄dictos teneat̉ ſiue d̓ cuꝫ q̄ritur quomodo id eſt ex cuius facto ſtipulatio haiure ſiue de ſed mihi vr̄ in hoc pͥmo caſu diſtinguēduꝫ. aut emptor bere licere cōmittatur. dic aut quis ꝓmiſit de ſe tm̄ ⁊ cō ſcō res euin expellit̉ ab aliquo ſuo inimico. ⁊ ſic ꝑꝑ odiū ipſius emcat̉. vide ab. mittitur ex facto ſuo ⁊ ſuorū ſucceſſorū: ut hac. l. verſi. ptoris ⁊ vēditor nullo mō tenet̉: qꝛ emptoris culpa hoc cōſilio. xliij. ſed ſi ſe. de facto vero extranei nō tenetur niſi quāten accidere. l. īterpretat̉: vt. l. ſi merceſ.§. culpe. sͣ. loca. ⁊. l. ij. lib. ⁊ ꝙ ꝓnatura p̄cedentis cōtractꝰ inducit: vt. l. emptorem.§. ſi mittēs de iu pe. in pͥn. sͣ. ſo. ma. aut fit ab inimicis vēditoris: ⁊ tūc ꝓ quis aūt sͣ. de actio. emp. Aut ꝗs de extraneo promiſit re ⁊ d̓ ſcō dpter ſui odiū tenet̉: et ſi nō eēt dictū de iure ⁊ de factofendere non ⁊ tūc aūt ꝓmiſit ſe facturū ⁊ curaturū ꝙ alius ⁊cͣ. ⁊ tūc qꝛ ipſius vēditoris culpa hoc accidit: ut. d. l. de qua teteneat̉ niſi d̓ cōmittitur. argu. l. quotiēs quis. jͣ. eo. Aut nō promiſit iure niſi ſit net̉ ex natura cōtractꝰ. aut neutrius culpa hoc accidit. ſe facturum curaturū ⁊cͣ. ⁊ tunc aut precedit cōtractus princeps tꝫ ſed ꝗdā hoc facit ad ſuū lucrū nō ꝑꝑ odiū poſſeſſoris: de cuius natura tenet̉ de euictiōe: ⁊ de facto ſucceſſorū pe. d̓ anc. cō ⁊ tūc ſto cū predictis. in alijs duobus caſibꝰ ſto cū eis. ſilio. lxxxvi. ⁊ extranei tenent̉. argu. l. emptoreꝫ.§. ſi quis aūt sͣ. de Ex.§. ſequenti. ⁊ clericꝰ ſuaꝫ actio. emp. Aut nō preceſſit ⁊ tūc non tenetur: vt verſi. ¶ Pro quo facto comittat̉ ſtipulatio nō fieri quo mieccleſiā d̓ iu ſed ſiꝗs. Sed ſi penalis ſtipulatio interponit̉ tunc pere ⁊ d̓ ſcō de nus hēre liceat: ibi. Reaſſume. ne metu de facto alterius tenet̉. vt hac. l. v̓ſi. at ſiꝗs veſēdere tenet̉ Hec ſtipulatio cō ut idē voluit lit ⁊c̄. Si vero ſtipulatio fuit īterpoſita ſimpliciter tunc Si quis forte no. qinet nō. fieri quo ꝯſilio. clvij. C C C C

De verbo. obli. minus hēre liceat occaſionē dn̄ij vel alteriꝰ iuris hīti uel Aut vēit exͣneus: ⁊ tūc ſi de facto nō cōmittit̉: ut hic. ⁊ hēndi. h. d. cuꝫ.§. ſe. ⁊ hic dr̄ ex quo facto ſtipulatio cō§. hi qui. jͣ. e. Aut de iure: ⁊ tunc aut p̄ceſſit cōtractus ex mittat̉. Itē qn̄ hec ſtipulatio ꝯmittat̉. ¶ Op. ⁊ incipio cuius natura debet̉ euictio ⁊ cōmittitur: ut. l. īter ſtipu a glo. ma. p̄cedentis.§. q̄ dꝫ hic recitari. ¶ Op. ſi iſta ſti lantem. in prin. jͣ. e. ⁊. l. emptorem.§. ꝗ aūt. sͣ. de ac. em̄. pulatio cōmittat̉ ſolū ꝑꝑ ꝯtrouerſiam de iure: ergo nū aut non p̄ceſſit cōtractus alius: ⁊ tūc nō tenet̉ de facto ꝙͣ cōmittit̉: qꝛ ſi tu ꝓmiſiſti de euictōe: tūc poſſum exce alterius niſi pena ſit appoſita: ut hic. ⁊ sͣ. ꝓxi.§. Proptiōe te repellere: qꝛ quē de euictiōe ⁊c̄. ut. sͣ. de euic. l. cedo vlterius ad ſecūdaꝫ materiā. vidiſtis ex quo facto vēdicātem. Iſtud ꝯtrariū. l. ſoluit̉ in gl. in pͥn. ⁊ in fi. Et ꝯmittat̉: modo eſt videre qn̄. ⁊ dicit tex. ꝙ ſtatim mota pͥma ſo. eſt ꝙ de iure agit lꝫ exceptōe repellat̉. uel dic ꝙ cōtrouerſia. ¶ Sed op. de. l. hēre licere. sͣ. de eui. Sol. licet ꝯtineat ius ſtipulatio tn̄ cōmittitur ſi de facto modicunt ꝗdam ꝙ aliud ibi: ⁊ aliud hic. vel aliter: ut ibi. ⁊ uet. ⁊ iſta tangit̉ in fi. glo. ⁊ hāc tꝫ Pe. dicit ipſe diaboiſta eſt vera ſo. aut ille ꝗ ꝓmiſit agit: ⁊ tunc ſtatim cōmit licū eēt dicere ꝙ ſi agēdo de facto nō cōmitteret̉. ꝗd.n. titur: ut hic. aut alius ⁊ tūc euictōe ſecuta: vt ibi. Ia. de ſi rē alienā vēdo nō obligabor. nō ob. lr̄a hic. ī.§. q̄ſituꝫ are. dicit aut loꝗmur in cōtractu emptōis ⁊ vēditionis q̄ dicit ꝙ cōmittit̉ ſi res efficit̉ ꝓmiſſoris nō alias. qꝛ il⁊ ſi ē appoſita ſtipulatio hr̄e licere ⁊ ſto illi. l. hr̄e licere. lud iō dicit: qꝛ nō eſt veriſimile ꝙ ille ageret ſi nō hēret Aut loꝗmur in alio cōtractu. ⁊ tūc aut cōſtat ꝙͣ eā modn̄iuꝫ. fateor tn̄ ꝙ cōmittit̉ agēdo de facto ẜꝫ Dy. Ia. uet de iure ⁊ ſtatim cōmittit̉: vt hic. ⁊.§. ſiꝗs forte. ⁊. l. de are. ⁊ oēs cōiter tenēt ꝯtrariū ⁊ eſt cāus. jͣ. in.§. hi ꝗ. procurator ad exhibē.§. i. jͣ. rem ra. ha. aut cōſtat qd̓ de vbi dr̄ ꝙ hec ſtipulatio ꝯtinet ius ex utraqꝫ ꝑte. nec ob. iure nō mouet ⁊ nō cōmittit̉: ut hic. ⁊. jͣ. rem ra. ha. l. ꝓſi dicis ꝗd ſi vēdo rē alienā qꝛ fateor ꝙ hec ſtipulatio n̄ curator. ⁊. l. fi. aut eſt dubiuꝫ ⁊ expectat̉ ſnīa: ut no. hic. cōmittet̉. ſed hēbit locū actio ex empto. ¶ Scd̓o op. ꝙ ⁊ probat̉.sͣ. de iureiu. l. iuſiurādum. ꝙ ex cōuentiōe in cōmittat̉ ſi agit̉ ſicut in trāſactiōe: ut. C. de trāſac. l. vbi fi. interim cōmittet̉ ad expēſas. facit ad id qd̓ dicaꝫ. jͣ. e. pactū. ℟. glo. dicit ꝙ ar. a trāſactiōe ad iſtā ſtipulatōeꝫ .l. venditores. ¶ Itē op. ꝙ ſi euincitur ꝓ iure futuro nō nō eſt bonū cū trāſactio pōt fieri ſuꝑ re aliena: ut. l. ulti. ꝯmittitur ſtipulatio: ut. l. lucius. sͣ. de euic. ⁊. l. i. sͣ. de pi. C. de uſuc. ꝓ ēp. ⁊. l. ſi ꝓ fundo. C. de trāſa. hic ꝟo non ⁊ cōmo. rei vē. So. ibi loꝗtur qn̄ ius poſſeſſoris minuiſuꝑ re aliena: ut hic. Itē ſit trāſactio ꝓ lite pn̄ti vel futu tur facto ſuo vel caſu fortuito tūc nō tenet̉ ꝓmiſſor. hic ra. hic ꝟo etiā ſi nō ſuꝑ lite īterponit̉. Itē trāſactio nulquādo ius poſſeſſoris nō minueret̉ ꝓpter ius ſuꝑuenilo dato uel retēto nō valet. C. de trāſac. l. trāſa. hic ſecꝰ. ens promiſſori qd̓ ante erat apud alium. ⁊ ſic no. caſum ⁊ hoc ē qd̓ dicit glo. ex liberalitate mera īponi. Itē tran qd̓ dicam. jͣ. in.§. duo fratres. ſactio īterponit̉ ſuꝑ lite pēdente: ut. l. cū acꝗliana. sͣ. de Hec ſtipulatō cō trāſa. ⁊. l. ſi de certa. C. d̓ trāſac. ubi nō uenit ius futurū. Sicut autē ex rel. mittitur cōtra ꝓ ſed in iſta ſic pn̄s ⁊ futurū. Itē eſt ꝗnta dr̄ia. in trāſacti miſſorem ⁊ eius ſucceſſores ⁊ ſtipulatori ⁊ eius ſucceſſo one enī ꝯmittit̉ penalis ſtipulatio ſi de facto venit: ut. l. ribus. h. d. ¶ Quero vtrū cōmittat̉ in rem cōtra ſucceſ vbi. ⁊. l. ſi ꝗs maior. C. de trāſac. ſꝫ iſta non niſi de iure ⁊ ſoreꝫ: ⁊ determino ꝑ. l. fluminū.§. adijcitur. sͣ. de dam. iſte due dr̄ie vltime nō ſunt in gl. ¶ Op. qꝛ iſta ſtipulainfec. ꝙ cōmittat̉ ſtipulatio ⁊ eiꝰ ſucceſſoribꝰ vniuerſalitio cōmittit̉ ꝓ facto alieno qn̄ eſt ꝓmiſſum: vt hic ī.§. q̄ bus: ſed ſingulari nō. ſed ſibi cedet̉: vt. l. dāni.§. ēptor. ſitū. ergo nō eſt neceſſe ꝯtrouerſiā moueri de iure. So. sͣ. de dā. infec. idem eſt in ꝓmiſſore ꝙ ſucceſſor ſingula dic ꝙ ibi ille alius ꝯtrouerſiā mouebat de iure. alias nō ris nō tenet̉. ſed ex eius facto tenet̉ actor: vt. l. fluminū. cōmitteret̉ in re aliēa ſicut nec ẜuo ſtipulante dicit glo. §. adijcit̉. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊. l. iij.§. opꝰ. sͣ. d̓ ali. iudi. mu. ca. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc op. qꝛ cōmittit̉ in ẜuo ſtipulante: vt. jͣ. e. fac. ¶ Quero an eſt idem ſi nō interſit pͥncipalis ſtipu.l.§. hi q. So. nō ꝯmittit̉ de rigore ſed d̓ eꝗtate ꝯmittit̉ latoris cū de euic. nō tenet̉: qꝛ forte donauit. hēs glo. in ⁊ vide glo. ibi. ⁊ iō nec in re aliēa ⁊cͣ. Ibi ſed ⁊ ſi ẜuꝰ ſub l. ſi pro re pupilli. in fi. glo. sͣ. de euic. ꝯditōe hoc ē veꝝ de iure ſtricto ſꝫ de eꝗtate ſecꝰ: vt ibi. Ex.§. ſequenti. ¶ Op. dr̄ hic ꝙ ꝓ re aliēa q̄ ꝑſeuerat: aliēa non pōt cō ¶ Licere ſiue licitum eē quot modis poſſit intelligi. mitti. cōtra agā cōtra te rei vē. etiaꝫ ꝓ re aliena fert̉ ſnīa ¶ Hec ſtipulatio ius cōtinet ſi ꝯtra te. ⁊ ſic in cā poteris agere cōtra me: qꝛ nō potero Hi qui ſunt. pōt alias refert̉ ad ſcī. h. d dicere ꝙ male ſit iudicatū: vt. l. ſi ſeruꝰ pluriū.§. fi. sͣ. de ¶ Not. ꝙ talia ſunt p̄dicata qͣlia demonſtrāt ſubiecta. le. i. ⁊ ſic pro re aliena cōmitteret̉. Breuiter fateor ꝯtra dicit Pe. ⁊ ſeruꝰ eſt ſubiectū ſuꝑ quo ſtipulatio hēre liꝙ ꝓ re aliena pōt cōmitti: verū eſt ſecuta ſnīa. dicit glo. cere īterponit̉. ⁊ no. ꝙ ſtipulatio q̄ ꝓprie nō pōt intelli ⁊ bene. ¶ Opp. ad id qd̓ dixi dānū ꝙ ꝗs ſua culpa ſen gi trahit̉ ad impropriū. ¶ Op. de. l. ſi a patre.§. ſi a fitit ſentire nō vr̄: ut in re. iur. dānū qd̓ ꝗs. ſed ſtipulator lio. sͣ. de pe. here. rn̄deo ꝙ filius ꝓmittēs de iure nō po fuit in culpa: qꝛ potuit obijcere exceptionē cōtra agenteſt euincere. ſed qn̄ filio ꝓmittit̉: tūc dꝫ intelligi de iutem. So. dicit glo. ꝙ culpā obijcere non pōt ex qͣ lucrū re: vt. l. ſi a pr̄e. sͣ. pe. here. ſed in perſona filij hodie d̓ iu ſentit. ar. l. cū ī fundo.§. ꝙ ſi mulier. sͣ. de iur. do. ⁊ no. ī re dꝫ intelligi cū pōt acꝗrere: vt. C. de bo. q̄ lib. l. cuꝫ oꝫ. .l. uēdicantē. sͣ. d̓ euic. ¶ Sꝫ op. nōne potero dicere ꝙ ¶ Ultīo no. ex hoc.§. ꝓ intellectu totius. l. ꝙ licere ſeu ꝑ iniuriā eſt iudicatū: ut. sͣ. de euic. l. ſi ꝑ imprudētiam. licitū eſſe pōt intelligi duobꝰ mōis. prīo licet de iure nō glo. dicit ꝙ nō: ut in. l. ſi ẜuus pluriū.§. i. d̓ le. i. ⁊ bene. tn̄ de facto. ſecūdo lꝫ ſeu licitū eſt de iure ⁊ de facto. aut Op. sͣ. de euic. l. qd̓ ad ſeruituteꝫ. Sol. ibi in ſtipulatiōe ergo verbum licere refert̉ ad ꝟbum iuris vel ad uerbū duple hic in ſtipulatiōe hēre licere. ¶ Opp. jͣ. e. l. inter cōe qd̓ ſe hēat ad ius ⁊ factū: ut ē ꝟbū hēre: ut. jͣ.§. hr̄e. ſtipulantē. in pͥn. So. ibi p̄ceſſit cōtractꝰ de cuius natu⁊ tunc intelligit̉ licere de iure. ⁊ lꝫ aliqd̓ ſit īpedimētum ra debet̉ euictio etiā de facto alieno. ¶ Item op. de. l. facti nō dr̄ deſinere licere hēre: vt.§. ſi ꝗs forte. ⁊.§. q̄ſi. emptorē.§. cū aūt. de act. emp. Solu. ⁊ ibi p̄ceſſit alius tum. ⁊ hoc fallit ſi ꝑꝑ cōditionē ꝑſone aliud ſtatuat̉: ut contractꝰ. Sed ad illud op. de.§. ſiꝗs forte. qꝛ dicit dihic. ſi ꝟo refert̉ ad ꝟbum ſignificatiuū facti: ut ire ageſtractū. ſo. dic diſtractū ab alio uel ab eo.ſ. donādo. uel re licere: ut inſti. eo.§. ſed cū factū. ⁊ tūc intelligit̉ licere dic ꝙ fuit dictū nō teneri de euictiōe. ¶ Reaſſume ergo de facto: ut hic. in ꝟ. cuꝫ ꝟo. ⁊. jͣ. ꝓxi. v̓. plane. ſignificaut tibi liqueat ꝓ quo facto hec ſtipulatio cōmittat̉. dic tio ergo iſtius verbi licere facit iſtam difficultatē in hac aut uenit cōtra ꝓmiſſor uel eiꝰ heres aut eineꝰ. pͥmo ca .l. ⁊ ex his habetur intellectus iſtius ſtipulationis ⁊ ſeſu aūt rōne alicuius ſui iuris ⁊ cōmittit̉ ſtipulatio: ut ꝟ. quentium. ſi ꝗs forte: aut vēit de facto ſi ꝗdem ſnīa eſt lata ꝓ eo lꝫ Ex.§. ſequenti. iniuſte hec ſtipulatio cōmittit̉. l. ſi ſeruꝰ pluriū.§. i. sͣ. de ¶ Si teſtis ruſticꝰ dicat ꝙ ticius tenuit ⁊ poſſedit tāto leg.i. ſi ꝟo ſnīa nō eſt lata nō cōmittit̉: vt in§. q̄ſitū. niſi tēpore ⁊ interrogatus quō ſit. Reſpondeat qꝛ tenuit ⁊ ad expen. l. ſi ſine.§. marcellus. ⁊.§. cū aūt. jͣ. rem ra. ha. poſſedit an probet: ibi. Et iſta glo.

VI De verbo. obli. Verbū finitur. ⁊ ſimile ī. l. repetita. sͣ. ꝗ. mo. vſufr. amit. ¶ Que Hec quoqꝫ ſtipulatio. a ¶ Que ē ſct̄ poſſide ro an iſta ſtipulatio vti frui licere cōtineat ius vel ſcm̄: ⁊ ADDE In re intelligit̉ ciuiliter niſi cōditio ꝑſone faciat ītelligi de ſic an cōmittat̉ ꝑꝑ īpedimentū iuris vel facti. dico ꝙ fa no. in. c. cuꝫ naturali detētatiōe. h. d. ¶ Not. ꝙ poſſidere intelligit̉ olim. de prictū ꝯtinet ſicut ire agere licere: vt hic. ⁊ sͣ.§. hi qui ꝓba ciuiliter. tenere intelligit̉ de facto. ⁊ hēre eſt cōe ad poſui. el ẜo: vbi tur. sͣ. lo. l. ex cōducto. in pͥn. ⁊. l. ſi fūdus. nō ob. sͣ. ſi vſu ſidere ⁊ tenere ut videbitis ſtatim. Et illud eſt qd̓ poni allegat texr. fru. pe. l. vti frui. in pͥn. ꝗa ibi ponit̉ ꝟbū ius. vn̄ ſi ſtipuxix. q. ij. c. i. ⁊ tur in libellis.ſ. quā hꝫ tꝫ ⁊ poſſidet. Et glo. inducit ī no. in. c. cum latio eſſet cōcepta ꝓmittis mihi ius eē vti frui: tūc ꝯmit ar. ad qōneꝫ. Ruſticꝰ interrogatꝰ ſuꝑ articulo dicit ꝙ te ad ſedē d̓ re. tet̉ tm̄ ꝑꝑ cōtrouerſiam iuris. ſic no. ꝙ in ſtipulatōe me nuit ꝙ poſſedit ⁊cͣ. ⁊ interrogat̉ qūo ſcit rn̄dit ꝙ tenuit ſpol. probat̉ re ꝑſonali alia eſt obligatio ꝑſonalis in ꝑſona heredis. viij. q. i. pon ⁊ poſſedit tanto tꝑe ⁊cͣ. ⁊ qꝛ ruſtici neſciūt ꝗd ſit poſſeſ ⁊ alia in ꝑſona defūcti: vt ſi ꝓmitto te nō offēdere neqꝫ tifices. pau. ſio: intelligit̉ de poſſeſſione q̄ eſt facti. ⁊ vide iſtā glo. et d̓ leaza. in cō heredes tuos: vt dixi in.§. cato. ¶ Quero vtꝝ ſit dr̄ia ī adde in fi. glo. ar. sͣ. de cōdi. ⁊ de. l. ꝗbus diebꝰ.§. dn̄s. l. mēto. c. in lit ter duas ſtipulatiōes de ꝗbus ſit mētio hic. dic ꝙ ſic: vt nec ſeruꝰ. sͣ. de pecu. Dy. ⁊ Pet. īpugnāt glo. qꝛ ſi hoc teris. d̓ reſti. in glo. ſed iſtud ē verū ſi ponas iter actū conſtitutū. ⁊ ſic ſpo. vbi alleeſſet verū nullus īperpetuū vinceret īterdicto uti poſſi gat iſtā glo. iſta ſtipulatio ire agere licere īterpretaret̉ ẜꝫ naturā ip̄idetis in quo nō ſufficit detētatio: vt. l. ſi duo.§. creditobal. in. l. i. C. us: vt. jͣ. e. l. inter ſtipulantē in pͥn. ſꝫ ſi ponamus hāc ſtires. uti poſſidetis. ſed ẜm iſtā glo. nō ꝓbaret̉ ciuilis poſ d̓ ſer. fugi. ⁊ ī pulatōem ſimpliciter īterpoſitā. tūc cōtinet merū factū l. data oꝑa. ſeſſio. nō ob. iſte.§. qꝛ ideo hoc euēit hic ne ſtipulatio in ꝗ accu. non ꝑſone nec trāſit ad heredē niſi d̓ eo fiat mētio. ſicut nec ritet̉. ſed certe ruſticus deponit de naturali detētatōe q̄ poſ. in. xviij. ad dn̄m: vt inſti. de īuti. ſti.§. ſed cū ſcm̄. ⁊ sͣ.§. hi ꝗ. v̓ eſt factiª. ⁊ iſta glo. bene dicit. nā cū teſtis hēat deponecol. ⁊ ī. l. pe. cū ꝟo. ⁊ in ꝑſona heredis alia ſtipulatio eēt: vt. sͣ. l. ij.§ re ſolū de eo qd̓ ſenſu ꝑcipit̉: ut. l. teſtiū. C. de teſti. sͣ. de C. de exe. rei fi. ſi fuit exp̄ſſe hīta mētio heredis: ⁊ hoc ꝓbat̉. sͣ. de le. iudi. ⁊ in. c. teſta. l. heredes palā. ſi vellet deponere d̓ poſſeſſione iu .i. l. apd̓ iul.§. ſi ꝗs alicui. facit. sͣ. de ſer. le. l. pater. ⁊ hoc i. ī v̓bo recu ris nō valeret eiꝰ dictū: qꝛ illa nō ꝑcipit̉ ſenſu: ſed ex alijſ ꝑauit de pavult dicere hic. ¶ Circa. l. iſtā formo vnā. q. quā format factis colligit̉ iudicio intellectꝰ. Ad rōnem Pe. ꝙ nun ce cōſtā. ⁊ in Pe. in alijs terminis. Tu ꝓmittis aliꝗd titio ⁊ ſuis he ſua diſputaꝙͣ ꝓbabit̉ poſſeſſio iuris nō eſt verū ꝗa ꝑ iſtā ꝓbationē redibus vtrū iſta adiectio heredū aliꝗd opetur in re qͣ tiōe incipiēreſultat cōcluſio iuris. ꝟbi gr̄a depono ꝙ mutuaſti. c. ⁊ te. de vi tureſt trāſmiſſibilis ad heredē. dicit Pet. ꝙ ſic: ꝗa poterit ſi teſtis deponit ꝙ mutuaſti: ex qua ꝓbatiōe reſultat ob batiua. ⁊ ī. l. agere ⁊ ex ſtipulatiōe ſua heres ⁊ ſtipulatiōe defūcti: vt ligatio. ⁊ ſic in cau noſtro ꝓbata hac detētatiōe facti p̄ij. C. vbi ī rē ar. l. ſi ſeruꝰ cōis ſibi. ⁊. jͣ. de ſti. ſer. melius facit lꝫ ipſe nō actio. Imo. ſumit̉ poſſeſſio iuris: ut. l. q̄dam. sͣ. de rei uē. ⁊. l. i. C. de alleget. l. recuſare.§. titiꝰ. sͣ. ad trebel. ⁊ ſi iſtud eēt verū poſt Ange. ī acꝗ. poſ. ⁊ sͣ. de acꝗ. poſ. l. i. in pͥn. jͣ. de ſolu. l. ticia. Iteꝫ .l. ꝗ vas.§. i. eēt multū vtile ꝑꝑ p̄ſcriptionē: ꝗa in ſtipulatione defun iſta glo. ē bona ꝑꝑ aliud. plures teſtes ſunt ⁊ vnꝰ ꝓbat sͣ. de dā. ī fe. cti a die ſtipulatōis defuncti ⁊ alia eſſet p̄ſcriptio in ꝑſo do. ant. poſt ꝙ ticius poſſidet: ⁊ alius ꝙ ſeius poſſidet quō pōt eſſe. na heredis. Iteꝫ alia exceptio poſſet opponi defūcto Io. an. ī. c. lꝫ dic ꝙ quēlibet vidit de facto detinere. Itē eſt bona ꝑꝑ cām de ꝓba. ad heredē nō trāſiret: ⁊ in oībus inſtr̄is hodie de herealiud: ꝗa camerarii faciunt reformatiōem: ⁊ apponitur d. ant. ī. d. c. ladio ⁊ ci dibus ſit mētio. cōtrariū credo pͥmo ꝑ iſtā glo. ſcd̓o peꝟbū quod pōt ſe aliqn̄ hēre ad intellectum iuris cōis ⁊ cū ad ſedem tex. in. l. eū ꝗ ita.§. te ⁊ titium. jͣ. e. vbi dr̄ ꝙ ſuꝑuacua fit vbi limitat aliqn̄ ẜm cōem vſum loquēdi. qualiter intelligit̉ iſtud ꝟ mētio de herede niſi ille ſolus noīatꝰ ſit heres. Pretehāc ꝯcluſiobum credo ẜm cōem vſum loquēdi: qꝛ ẜm verba profeneꝫ ꝓcedere rea per. l. cōtinuꝰ.§. fi. jͣ. e. vbi dicit tex. ꝙ neceſſe eſt oīrentis debet intelligi ut in hac glo. niſi qualitas bus acꝗri. ⁊ ſic loꝗtur de ſtipulatiōe q̄ incipit in ꝑſonaꝫ ꝑſone uel na Ex.§. ſequenti. defuncti. ſcd̓a ergo ſtipulatio ex ꝑſona heredis eēt īutiture ſb̓iecte ¶ An ſtipulatio uti frui licere cōtineat ius uel factum. lis: vt sͣ. e. l. qui bis. nec iſtud intereſſe tēporis cōſidera materie de ibi. Quero. Et ſi ꝓmittis aliꝗd titio ⁊ ſuis heredibꝰ utꝝ qua deponit tur: ut dixi in. d. l. ꝗ bis. poſito ꝙ dicat verū Pe. tn̄ iſta illa adiectio aliꝗd oꝑetur in re alias trāſmiſſibili ad heteſtis repuactio eſt hereditaria incipiēs ab herede: vt. l. i. C. ut act. gnet: qꝛ tūc redes: ibi. Circa. ab herede ⁊ cōtra. here. alias ſi aliter poneres tūc ſeq̄re nō reſultarꝫ Stipulatio īterpoſita ſuꝑ iuꝓbatio poſSi quis ita. re mere ꝑſonali ad heredem tur ꝙ exͣneo poſſet ſtipulari cōtra. l. ſi tibi decē.§. ſi paſeſſiōis: vt ſi ctꝰ sͣ. de pac. facit. l. hereditariū. sͣ. de bo. auc. iudi. poſ nō trāſmittit̉ niſi exprimat̉. h. d. ⁊ no. bn̄ ꝙ alius ē vſudeponat teEx.§. ſequenti. ſtis cōmoda fructꝰ in ꝑſona heredis: ⁊ alius in ꝑſona ſtipulatoris. ¶ An ſtipulatio penalis ſimpliciter interpoſita cōpren tariū uel de¶ Op. de auc. ſi qn̄. C. de cōſti. pe. vbi vr̄ ꝙ imꝑſonalipoſitarium dat factum alienum. tas vitiat ſtipulatiōeꝫ. ℟. ꝙ q̄dā eſt imꝑſonalitas ex ꝑte poſſidere: ut Stipula hic ꝓbat̉ ⁊ ꝑ ꝓmiſſoris q̄ vitiat ſtipulationeꝫ. ſed ex ꝑte ſtipulatoris Si quis dolum malū. tiō doli Pau. d̓ lea. nō vitiat: ꝗa ſemꝑ ſtipulator vult ſibi acꝗri. ¶ Op. d̓. l. in. d. c. in litſimpliciter īterpoſita etiā dolū heredis cōprehēdit nō fi. cir. fi. ẜm vnā lec. sͣ. ſi cer. pe. ℟. q̄dam eſt īꝑſonalitas teris. bn̄ fac̄ exͣnei niſi pena fuerit appoſita. h. d. ¶ Quero an pena in ꝟbo obligatiuo. ꝟbi gr̄a ſatiſfiet tibi. ⁊ tūc imꝑſona.l. ob marito lis ſtipulatio ſuꝑ dolo malo interpoſita ſimpliciter cōrum ne vxo. litas vitiat ſtipulatiōem. ſꝫ ſi īꝑſonalitas ē in ꝟbo execu prehēdit factū alienū: ⁊ hic vr̄ caſus ꝙ ſic: vt. jͣ. e. l. īter pro marito ⁊ tiuo vt ꝓmitto ꝙ tibi ſatiſfiet. ⁊ tūc nō vitiat ſtipulatōꝫ: qͣliter teſtis ſtipulantē. in pͥn. Cōtrariū credo: qꝛ tex. sͣ. e. l. in pͥn. ⁊ v̓ vt. l. illa. jͣ. e. ⁊. l. fi. in fi. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ iſta no. bn̄ ꝑ doc. in ꝓbet poſſeſſi. quare ſic dicit ꝙ lꝫ de rigore ꝟboꝝ exͣnei cōprehenauc. ſi qn̄. C. d̓ ꝯſti. pe. Dicit̉ hic lꝫ diuerſi ſint fructꝰ ⁊c̄. ſionē cōſilio dant̉ tn̄ de eꝗtate nō. mō ad ꝓpoſitū ſtipulatio penaliſ ccxcv. iiij. li. ¶ Quero ꝗd uult dicere ⁊ vna glo. dicit ꝙ fructꝰ.i. vſu dꝫ limitari ẜꝫ naturā ꝯtractꝰ ſuꝑ quo eſt īterpoſita: vt. l. dicit ēt bal. fructꝰ. qꝛ in ꝑſona defuncti eſt vſufructꝰ: in ꝑſona herecōſi. cccxiiij. ſi is ꝗ ducēta.§. cū ſtipulamur. sͣ. de re. du. ⁊. l. ſi euꝫ.§. dis alius ē vſufructꝰ: ⁊ iſtud placet. ſi ponas defunctuꝫ eo. li. ꝙ teſtiſ ꝗ iniuriarū. sͣ. ſi ꝗs cau. ⁊ ſic credo ꝙ debeat exp̄ſſe dici hēns ſcīaꝫ iu vſufructuariū cōſtitutū fuiſſe ſeu ſibi ꝓmiſſum ꝓ ſe ⁊ he de facto alieno: vt. sͣ. hac. l. in pͥn. verſi. aut ſiꝗs. nec obris ꝓbat ea q̄ redibꝰ ⁊ erit effectꝰ: qꝛ heres egebit noua cōſtitutōe vſu ſunt iuris. iſte.§. ꝗa adde qd̓ dꝫ adijci poſt factam mentionē de ex fructꝰ. Si ꝟo poneres defunctū tm̄ fuiſſe vſufructuariū b ¶ Int̓ certā traneo. nec ob. l. inter ſtipulantē: ut ibi dicetur. nō hīta mētione heredū: poſtea fuit ſtipulatꝰ ſibi hereADDE dū ¶ Opp. de here. vē. l. i. Alexā. refert diqꝫ ſuo vti frui licere. tūc ꝓcedit ſequēs expoſitio glo. ꝯͣue perſone. So. hic intellige de here ꝙ Ang. īduqꝛ defunctꝰ ꝑcepit vt vſufructū. heres ꝟo vt cām: ꝗa eſt cit hunc tex. de defūcti. ¶ Op. C. de pac. l. filius. So. ut gl. ¶ Queq̄dam obligatio ad fructꝰ: qꝛ aliud ē hr̄e vſufructu: alid̓ ad qō. an he ro an pater poſſit cōueniri ex ꝑſona filij arrogati. et dic hēre obligationē ad fructꝰ. ⁊ vide iſtam glo. q̄ incipit.i. res ꝗ rogavt glo. que remittit ⁊ bene. tus ē reſtitu vſufructus ⁊cͣ. ē ergo bōa iſta ſo. ⁊ pͥmo ꝗa in ꝑſona heDebitū in diē certū po ere pauꝑibꝰ redis eſt uſufructꝰ nouus: vt. l. antiꝗtas. C. de uſuſ. naꝫ Inter certam. ent ſolui aū̄ diē ſecus ſi ī poſt morteꝫ alius eſt vſufructꝰ in ꝑſona defuncti ⁊ cū ſua ꝑſona fini poſſit in vita die certa. h. d. ¶ Op. ad pͥmū dcm̄ de. l. ſi pupillus.§. tur. ⁊ alius vſufructꝰ ē in ꝑſona heredis ⁊ in ꝑſona ſua reſtituere: et ſub ꝯditiōe. jͣ. de noua. So. glo. ꝙ ibi pure hic in diem. ipſe cū bar. ī C C C C i j

De verbo. obli. .l. cuꝫ pater. dic vt ibi. ¶ Op. de. l. in fideicōmiſſi.§. cū pollidius. sͣ. §. a filia. d̓ le. pena adijcit̉ pacto nudo hic ſtipulationi. ⁊ hanc Dy. tꝫ de vſur. ⁊. l. ſi ita relictū.§. pegaſus. sͣ. de le. ij. So. ibi in ij. tꝫ ꝙ nō ꝙ hic. ⁊ in. l. iij. sͣ. e. Pe. dicit cōtrarium ꝑ. l. ſi initio. C. de idem voluit fauorē creditoris hic in fauorē debitoris. ¶ Op. sͣ. de pac. īter emp. ⁊ vē. Dico glo. nr̄as bn̄ dicere ꝑ. l. ẜuꝰ ea. ro. cōſi. cccc .l. eū ꝗ. de ānu. le. Sol. ibi. in. i. rn̄. fuit dies adiecta in fa lij. ⁊ bal. ꝯſi. de ſer. expor. vbi eſt exp̄ſſuꝫ ⁊ hoc ī penaª. In uſura ꝟo uorē creditoris. in. ij. rn̄. fuit poſita in fauorē debitoris. lxxv. iij. lib. dꝫ diſtingui aut ad penā in pecūia tenebat̉. ⁊ tūc dꝫ īter ⁊ ſic cōcordat cū pͥmo. ¶ Sed op. jͣ. e. ti. l. libertꝰ.§. lar ſꝫ. pe. de anuenire ſtipulatio: ut. l. ꝙͣuis. C. de uſur. aut ſuꝑ alia re: ⁊ cha. conſilio gius. So. ibi fuit ſolutū executori cui pure debebatur tūc ſufficit pactū nudū incōtinēti appoſitum: ut. d. l. ſi cciij. tenet ꝯͣ ¶ Op. de. l. ſed ⁊ ſi ante. sͣ. ad tre. ſed ibi de die incerta riū. idē tenet initio. ⁊ qd̓ no. in. d. l. ꝙͣuis. ¶ Sed eſt ne dr̄ia īter penā ⁊ ſic cōcordat cū ſcd̓o rn̄ſo. ¶ Uenio ad ſcd̓m ⁊ op. de ab. ꝯſilio. xi. ⁊ vſuram. ℟. ſic. qꝛ uſura minutatim colligit̉ pena ī vna .l. poſt mortē. C. de fideicō. glo. nō ſol. dic ꝙ ibi loꝗtur ij. lib. p̄ſtatiōe ⁊ vna pͥncipaliter: vt videbitis. jͣ. e. l. ſtipulanti. a ¶ In pena de die incerta qn̄. ſed certa an̄. qꝛ certum eſt ꝙ ꝗs dꝫ mo ⁊ ideo vſura ē limitata in. l. eos. C. de uſu. pēa ē magna. ADDE bal. ri. illud nihil eſt dicere ꝙͣtū ad illā. l. ꝗa ibi loꝗtur in vlti ꝯſi. ccxcviiij ⁊ ideo pacto nudo nō cōmittit̉: qꝛ in ea ꝟtit̉ magnum mis voluntatibꝰ in ꝗbꝰ dies mortis hētur ꝓ conditiōe: pͥmo lib. ꝑiculū in vſur. modicū. ¶ Op. ꝙ ꝯſideret̉ intereſſe: ut ꝗa fideicōmiſſarius pōt ante mori. breuiter iſta ē ꝟitas b ¶ Obliget̉ .sͣ. eo. l. iij. ſo. ut ibi dixi. ¶ Op. j. e. l. ſi pupillus. ⁊. l. nul naturaliter hic an̄ diē ſi ſoluit̉ nō ſit qd̓ eſt ꝓmiſſuꝫ: vt fiat liberatio la. de re. iur. dicit glo. fiet litis conteſtatio de facto ſuꝑADDE ꝙ ſed fateor ꝙ ante poſſum acciꝑe ⁊ tu dare. ſed nō tanꝙͣ cū opi. gl. ēt ꝯmittet̉ penalis ſtipulatio. ſed dico ꝙ iſta glo. nō bene debitū ex vigore illius obligatiōis: ſed ex tua liberalitatrāſit alex. vi dicit. īmo cōmittit̉ ex euētu conditōis: ſicut ſi ꝓceſſiſſet de h̓ ꝑ eum. te. poſtea tn̄ exn̄te cōditione cōuertet̉ in ſolutū. jͣ. de ſo. ualida: qꝛ ꝑ morā cōmitteret̉ facta interpellatōe. ita hic c ¶ Promit .l. ſi ꝗs ſub conditōe. ¶ Ulterius op. de. l. cū furti. sͣ. de ſi īterpellabit̉ lꝫ nō cōſtituat̉ in mora: qꝛ nulla petitio cū tis mihi dain lit. iur. ⁊ inſti. de ac.§. plus. glo. fatet̉ ꝙ plus facit. ſꝫ re illi. exiſtat cōditio penalis ſtipulatōis. neceſſe ē ergo: vt īter glo. non bn̄ dicit: qꝛ nō facit qd̓ debꝫ ſed aliud prorſus. ADDE bar pelletur. ⁊ ꝙ ſit veruꝫ dicit tex. ibi. plane ſi uelim ⁊cͣ. ibi to. cōſi. lxxi. ī ¶ Quid ergo voluit iſta. l. dicere. ⁊ dic̄ ꝙ vult dicere ꝙ vt ſi ita factum nō fuerit ⁊cͣ. q. d. ſi nō obſeruarent̉ ꝓmiſ cipiēte. gellꝰ in die certa poſſum an̄ ſoluere: qꝛ poſſum offerre ⁊ cōſiꝓmiſit. ſa. ſecus ſi p̄ceſſiſſet ſtipulatio ualida pena cōmittat̉: et gnare: vt ad te ꝑiculum trāſeat: ut. l. ob ſignationē. C. d̓ d ¶ Conſueſic per interpellationē exiſtat cōditio. qn̄ aūt dꝫ p̄cedeto fenerari. ſo. ⁊. l. acceptā. C. de uſur. ſed in obligatiōibꝰ in diem in re litis cōte. examinabo in. l. ita ſtipulatꝰ. jͣ. eo. ¶ Quero ADDE vlcertā ante offerēdo nō facis qd̓ ꝓmittis: nec me poſſes an ex tali ꝓmiſſione ꝗs obliget̉ naturaliterʰ glo. hic ꝙ tra Alexā. ut cogere ſi nolo. nec ꝑ cōſignationē trāſit in me ꝑiculum plene ꝑ ro. ꝯ ſic. idē vr̄ no. sͣ. de pac. l. i. vbi dicit ꝙ eſt pactū. ⁊ ſic cōlꝫ ſi recipiā ſponte poſſet. ⁊ ſic ītelligit iſtū.§. Iac. d̓ are. ſi. ccccc. āge. trahit̉ naturalis: vt sͣ. de pac. l. ſi vnus.§. pactꝰ ne peteꝯſi. iiij. ⁊. xc. Ex.§. ſequenti. ret. idem Cy. C. de pac. l. pacto ſucceſſoꝝ. ¶ Poſſetis ⁊. ccxix. īquā ¶ An ſit dr̄ia inter penā ⁊ vſurā: ibi. Sed ne. Et an ob vos dicere: ergo ille qui recepit mihi debitum gerit ne tum ēt q̄rit liget̉ naturaliter qui ꝓmittit mihi dare ticio: ibi. Quealex. vtꝝ pēa gocia mea qd̓ eſt cōtra illud quod. sͣ. dixi. Rn̄. nō eſt ob ro an. Et ꝗd ſi ꝓmittit dare ticio. x. pro me an̄ valeat ſti adiecta ī ulti ligatꝰ mihi naturaliter ad. x. ſed eſt obligatꝰ dare illi ter ma uoluntapulatio: ibi. Quero ꝗd. Et an pena poſſit excedere du tio: ⁊ ſic pecūia nō eſt mihi debita. ¶ Quero ꝗd ſi exp̄ſte cenſeatur plum: ibi. Quero dicitur. ſe dicatur ꝓmittis mihiᵉ dare illi pro me. dico ꝙ ſufficeappoſita in Non pōt ꝗs alteri ſti fraudē uſura ret ſicut cum ſtipulor dari ꝓcuratori meo: ut. jͣ. e. l.§. ſi Alteri ſtipulart. pulari: niſi filiꝰ vel fui rum. Adde ꝗs inſulam. ¶ Quero ꝗd ſi ex poſtfacto incipit ītereſſe pe. de anch. ſed metu pene ei ſtipulatiōi pareret̉. h. d. pͥmo ponit̉ re vtrū poſſit agere. doc. dicūt ꝙ ſic: qꝛ ab initio iſta cōuēcōſilio. xciij gula. ſcd̓o exceptio. tertio rō regule. qͣrto conſulit cōtra tio nō fuit nulla. ꝓ hoc. sͣ. e. l.§. q̄ſitū. ⁊ sͣ. mā. l. ſi remu e ¶ Quadru regulā. ſecūda ibi: p̄terꝙͣ. tertia ibi: īuente ſunt. qͣrta ibi pli. ADDE nerādi.§. ſi tibi. no. per Cy. in. d. l. pacto ſucceſſorum. ut pulchre ꝑ plane ſi velim. ¶ Op. jͣ. e. l.§. ſi ſtipuler. ⁊.§. ſi inſulam. ¶ Sꝫ ꝗd ſi ſuꝑ tali ꝯtractu iuret̉. dicaꝫ. jͣ. de fideiuſ. l. ſi pe. de anch. So. ibi intereſt ſtipulatoris hic nō. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ quis ꝗs pro eo. ¶ Quero dr̄ hic q̄ ſit quātitas inſpicit̉ ꝗd eſt cōſi. cxlvi. ⁊ pōt alteri ſtipulari exͣneo. glo. in. l. hmōi. in prin. sͣ. de le bal. conſilio. hoc dictū dicūt ꝗdam: vt nō excedat legitimū modum ga.i. So. ſi ſtipulor alteri nō ualet: ut hic. ſed ſi ſtipulor ccclxxvij. iij. vſurarū ſi eſt vſurarius. Innuit iſta glo. ꝙ in hoīe non li. vbi dic̄ te mihi noīe alienoualet: vt in cōtrario. ⁊. l. pe. sͣ. de neg. cōſuetoᵇ fenerari nō hēnt locū. ll. quas allegat qd̓ lꝫ Innēdaꝫ glo. ⁊ ge. ⁊. l. q̄cūqꝫ. sͣ. ti. i. cū ſua glo. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ ſemꝑ nr̄a no. tangat tn̄ nō firmat. canoniſte cōtra hoc tenēt extra cōſilio. l. ī fi. interſit. nā ſi ſoluis alteri potero repetere: ut. l. ꝟo ꝓcu ij. lib. idem de pe. c. ſuā. ꝗbus in hoc eſt inherendū. Alij dicūt inſpi ratori. jͣ. de ſol. ⁊ inſti. de īuti. ſti.§. ſiꝗs alij. Iteꝫ ītereſt dicit. citur q̄ ſit ꝙͣtitas: vt duplū nō excedat: lꝫ videat̉ ꝯtra sͣ. mea: qꝛ hēo obligatū naturaliter euꝫ cui ſoluit̉: vt in.§. de euic. l. ſi dictū. ſed dic: ut. d. l. i. C. de ſen. q̄ pro eo di ꝯſuluit. l. ſed ſi lege. sͣ. de pe. her. Rn̄deo ad pͥmū ꝙ nō cit glo. ibi dicit̉ ꝙ per noīa multiplicatiua non pōt exce poſſum repetere. ⁊. l. v̓o ꝓcuratori. ⁊.§. ſi ꝗs alij. inſti. d̓ dere duplum alias ſic. Doc. ultramō. dicūt ꝙ hoc ē īpo īuti. ſti. loquunt̉ in adiecto. ſed hic in nō adiecto: vt gl. nere. l. uerbis ⁊ nō rebꝰ. vn̄ dicunt ꝙ pene cōuētionaleſ determinat in. l. i. de pac. in glo. ma. ¶ Ad ſcd̓m rn̄deo pn̄t indiſtincte aſcēdere quantum ꝑtes voluerint. Dy. ꝙ nec cōſiderat̉ intereſſe illd̓ qd̓ naturaliter eſt obligatꝫ glo. dic aut pena adijcitur certa quātitate expreſſa in tus: ut. l. ſi fideiuſſori. sͣ. de pac. ⁊ ibi no. ¶ Sꝫ cōtra p̄inſtr̄o: ut dico vēdis domū ꝓ. c. ⁊ in fine adijcit̉ ſub pe dicta vr̄ ꝙ poſſum repetere: vt. l. donatōes in cōcubinā na dupli tripli qͣdrupliᵉ vel ꝗntupli poſſuꝫ ꝓut volo: ſi.§. pe. ⁊ ibi no. sͣ. de dona. ⁊. jͣ. d̓ ſol. l. ſi cū cornelius. vbi cut ſi certā quātitatē exprimerē ſub pena mille: ut. d. l. ille ur̄ factus ꝓcurator ſtipulātis. facit. sͣ. mā. l. ſi mādaſi dictū. de euic. qꝛ eadeꝫ eſt rō. certa enī ꝙͣtitas exprimi to ticij. in pͥn. So. in illis ꝗs ſtipulabat̉ alteri qd̓ erat ip̄i tur: aut ponitur pena reſpectu incerti: vt ſub pena duus ſtipulātis: uel ſibi debitū. vn̄ ⁊ illū tertiū vr̄ facere ꝓ pli eius quod dicta res valebit: uel dupli eius quod incuratorē ſeu geſtorem negocij ſui: ſꝫ hoc dꝫ intelligi de tererit: ⁊ tunc per hec nomina non poteſt aſcēdere dueo qd̓ nullo iure ante ſtipulatiōem debebat̉. vn̄ cū ſtipu pluꝫ: ut dicta. l. vnica. C. de ſenten. que pro eo. ⁊ no. sͣ. lor alteri nō adhibeo eū in aliquo meo negocio. ¶ Op e. l. in pͥn. in glo. que incipit in penali. rō qꝛ hoc ſcd̓o cāu po. de. l. ea q̄ ciuiliter. d̓ acꝗ. re. do. ⁊ de le iij. in pͥn. sͣ. qd̓ poſſet nimiū aſcēdere vltra quā cogitauerit pars: q̄ rō vi aut clam. Sol. in qualibet patet. ¶ Oppo. de. l. ſtipu ceſſat quādo certa quātitas exprimitur. alij dicūt aliter latio hoc modo. jͣ. eo. vbi ſi nō valet ſtipulatio nec pēa. inſti. e.§. alteri. dic ut ibi. So. hic eſt ſtipulatio p̄ter legē ibi eſt cōtra legē: vt vidi¶ Op. de. l. ſti no. sͣ. e. l. generaliter. ⁊. C. de pac. l. pacta q̄ cōtra. Et In ſtipulationibus. nter ſtipulāqͣre iſta ſit p̄ter. l. rō eſt: qꝛ. l. nō vetat. ſed legis rō nō aſſi tem.§. i. jͣ. e. ti. Sol. ibi ꝯſtabat ab initio de diſſenſu. hic ſtit ſibi: ꝗa inuente ſunt hmōi ſtipulatiōes ⁊cͣ. ⁊ hoc dic̄ erat dubiū. ¶ Op. jͣ. e. l. quotiēs. Sol. illud qd̓ dixi ē veDy. hic. ⁊ ibi in. d. l. gn̓aliter. ⁊ in. c. q̄ ꝯtra. exͣ de re. iur. rū qn̄ vtroqꝫ mō pōt valere: ibi qn̄ vno tm̄. ſed nōne cō lib. vi. ¶ Op. de. l. ſeruꝰ ea. sͣ. de ſer. expor. glo. ſo. ꝙ ibi ſtat ſtatī de diſſenſu cū actor dicit ſe ſenſiſſe de vno: re

De verbo. obli. de alio. ℟. noͣ. pro cuius euidentia eſt videndū qͣliter d̓ tius tenere glo. ⁊ rō qꝛ tex. in. l. eū ꝗ.§. iul. ⁊.§. ſi actori. hoc dubio q̄rit̉. Dico primo pōt actor pͥncipaliter pete a ¶ Promit vult facere dr̄iam īter tutorē ⁊ actorē ex vna ꝑte: ⁊ ꝓcu tis mihi q re: vt declaret iudex ꝗs ſit ille ſtichus debitꝰ cū ſint duo dabis illi. ratorē ex alia. ſed in ꝓcuratore dcō mō ſtipulāte ualet. ſtichi. ⁊ hoc ꝑ officium iudicis. ut hic. ⁊. l. cū q̄ritur. sͣ. d̓ ADDE bar ut. jͣ. dicā ⁊ ſic nulla eēt dr̄ia. Vt ergo ſit dr̄ia oꝫ nos po re. du. ⁊ qd̓ dixi in. l. ſi finita.§. elegāter. sͣ. de dā. infe. ꝓ to. cōſi. lxxi. nere illud qd̓ dicit glo. ⁊ tex. in. d.§. ſi actori. ꝗ dicit tuto incipiēte. gel batur. C. de fideicō. l. volūtatis. ⁊ pōt in hoc iudicio pe ri ⁊ curatori ꝯſtitui: dꝫ ītelligi hoc eſt cū ip̄o tutore ꝯtra lus fuit contere ſimpliciter īterrogari teſtes de quo fuit ſenſuꝫ. Itē feſſus. ctū ꝯſtitutiōis celebrari. v̓ba aūt intellige dirigi ad pu poſſet articulari limitate ſenſuꝫ fuiſſe de nigro uel de al b ¶ Fallit in pillum ⁊ ſimiles. ꝓ hoc facit qd̓. jͣ. dicā. qd̓ canoniſte tebo: ⁊ tūc ſiꝗdeꝫ reus diceret ſe ſenſiſſe de alio ⁊ ꝓbaret̉ tutore ⁊ cunent in ſnīa ꝓferēda in. c. ſciſcitata. de īte. reſ. ſꝫ tu dices ratore. uitiaret̉ ſtipulatio: qꝛ ꝯſtat de diſſenſu. Si ꝟo diceret ⁊ idē in tutore ꝙ nō ualet niſi interſit: ut hic dicit tex. ℟. ADDE bal. nō ꝓbaret ⁊ de diſſenſu nō ꝯſtat ꝗa dicto rei nō ſtat̉ ꝓ pau. de caſt. tex. iſte totus loꝗt̉ qn̄ ꝗs ſtipulat̉ alteri: ut ſibi ſtipulati ſe. eēt āt ꝓ eo qꝛ nō tenet̉. tn̄ ꝗa nō ꝯſtat de ꝯſenſu īterp̄ idē tenētem q̄rat̉ actio. ſꝫ ſi ſtipulatio īterponeretur: ut alteri q̄retur tabit̉ ꝓ reo: vt hic. ¶ Scd̓o mō pōt q̄ri d̓ hoc dato libel ⁊ cy. in. l. ut actio: ⁊ tūc loquunt̉ ꝯtraria. ¶ Ad declarādaꝫ iſtā glo. īter. C. de īlo pͥncipalr̄ petēdo ſtichū: ⁊ reꝰ ꝓbabit duos eē ſtichos dic ꝙ multiplex ē mōus ꝯcipiēde ſtipulatiōis. qn̄qꝫ cōuti. ſti. ⁊ ẜm vn̄ tꝑe ſnīe q̄rit̉ in quo ſit ꝯdēnāduſ. ¶ Tertio mō pōt alex. videtur cipit̉ tali mō ꝙ ꝟba ꝓmiſſionis ⁊ executiōis ꝯferunt̉ in de hoc q̄ri in executōe cū ſnīa fuerit lata ſimpliciter. tex. cū gl. ī. l. alterū: dic ꝙ nulla eſt ſtipulatio. ⁊ hoc tꝫ gl. ⁊ ē tex. sͣ. ti gaiuſ in v̓. ſti Ex.§. ſequenti. i. l. q̄cūqꝫ. lꝫ glo. ibi no. ꝯtrariū ⁊ male. idē vr̄ ſentire glpulatꝰ. sͣ. de ¶ Si ī aliquo ſtatuto ponat̉ pena denarū librarum an uſur. Sꝫ iac. C. ꝑ quas ꝑ. no. acꝗ. l. i. ⁊ sͣ. de ꝓcur. ⁊. l. qd̓ ꝓcurator ex ītelligat de. xx. vel de. x. de are. ang. re. ſed ſꝑ huic glo. inhereas. Fallit in tutore curatoreʰ ⁊ imo. rap. ro. 5 ¶ Oppo. ⁊ vr̄ ꝙ de alijs deceꝫ actore: ut hic ī glo. ⁊ ī. l. i. in pͥn. jͣ. d̓ ſti. ẜ. ⁊. l. quotiēs. sͣ. Eū qui ita. nō de eiſdem. inſti. de duo. re. ī ut refert ale. de admi. tu. Itē fallit ī filio ⁊ ẜuo: ut. l. i. ī pͥn. in tex. ⁊ gl. rep̄hendunt pͥn. Preterea nōne in. l. ꝗnquaginta. sͣ. de ꝓba. diuerſi opi. gl. ⁊ nic. jͣ. de ſti. ẜ. ubi in ꝑſonā pr̄is ⁊ dn̄i pn̄t cōferri ꝟba: ut. jͣ. tates ſcripture inducūt diuerſitatē ꝙͣtitatis ⁊ ꝑſonaruꝫ math. ⁊ bal. e. l. qd̓cūqꝫ. ī pͥn. ⁊ in fi. Et p̄dicta ſunt ꝟa in ꝯtractibꝰ ꝗ in. l. i. C. per cuiꝰ ꝯtrariū dr̄ hic. ⁊. jͣ. e. l. eū ꝗ ita. in pͥn. ℟. ſi duplex eſt ꝟbis ꝯtrahunt̉: in his q̄ ꝯſenſu ſi eēt nūcius poſſet cele quaſ ꝑſo. aꝗ. ꝙͣtitas exp̄ſſa ⁊ vnꝰ actꝰ ꝓmittēdi: vt ticius. x. ſeius. x. ꝓ ꝑ tex. in. d. l. brari in ꝑſonā dn̄i: vt. l. ꝗ aūt.§. fi. sͣ. de cōſti. pe. ⁊ cy. vimittis: ⁊ tūc de eiſdē. x. intelligit̉. idem̄ ex ꝑte ſtipulato quotiēs. ⁊. l. de in. l. multū. C. ſi ꝗs alteri vel ſibi. ¶ Scd̓us mōus ꝙ ris: vt mihi. x. ⁊ ticio deceꝫ ꝓmittis: ut hic. Si ꝟo eſt du qͥcūqꝫ ⁊ cuꝫ ꝟba ꝓmiſſionis ꝯferant̉ in ꝑſonam ſtipulatoris: ⁊ ꝟba iſtis videtur plex quantitatis expreſſio ⁊ duplex actus promittendi: executiua obligatōis in ꝑſonā alteriꝰ: ⁊ tūc ē videre an trāſire alex. ut ſi dico ſempronio ꝓmittis decem ⁊ tu ticio promitc ¶ Quod nō valeat: vt actio ſtipulāti q̄rat̉: ⁊ certe valet ſi interſit ſtitis decem: tūc de diuerſis quātitatibus intelligitur ni ADDE ꝙ il pulantis: ut hic in.§. ſi ſtipuler. ⁊.§. ſiꝗs inſulaꝫ. ergo ſi ſi dicat̉ eadem: vt inſti. de duo. re. in pͥn. dicā in materia lā glo. ſequit̉ nō īterē n̄ valet: ut ſentit hic gl. a ꝯtrario ſēſu. ¶ Qn̄o bal. ang. rade duo. re. in. l. ij. in.§. cū in talibꝰ. ¶ Quero vtꝝ iſta ſti q̄rit̉ an valeat ad q̄rendū actiōꝫ ei in cuiꝰ ꝑſonā ꝟba exe pha. pau. de pulatio valeat in totū vel in ꝑtē. ⁊ glo. dicit ꝙ in ꝑte: qꝛ ca. ro. hic. ⁊ cutiua ꝯferunt̉ ipſo iure vel ꝑ ceſſionē: ut. jͣ. dicet̉. ⁊ tūc qn̄ ſub eadē cōpagine ꝟboꝝ ſit ꝓmiſſio: tūc ꝓ ꝑte vale d. car. imo. ī in ꝑſona tutoris curatoris ⁊ actoris ualeret ſine dubio. c. accedens. ret: ut dicit glo. ⁊. ll. allegate ꝑ eā. ſed qn̄ ſub diuerſitate ut. d.§. ſi actori. ſed in ꝓcuratore ē dubiū an ualeat ꝓde p̄bē. qꝛ ſi cōceptiōis ꝟboꝝ: ⁊ tūc in ꝑſona vnius valet ⁊ eſt vtilis ꝓcuratoris mitto ꝓcuratori ꝙ dabo dn̄o. in. l. i. jͣ. de ſti. ẜ. glo. vr̄ di in ꝑſona alteriꝰ ē īutilis: nec vitiat̉ vtile ꝑ inutile: vt sͣ. l. nō interſit n̄ cere ꝙ nōᶜ. pro qͣ facit. d. l. eū ꝗ.§. iul. de ꝯſti. pe. ſed gl. dꝫ valere ſti .i.§. ſꝫ ⁊ ſi mihi. ſicut dicimꝰ in re cōiunctis: vt. C. de caq̄ eſt in. l. in oībꝰ. jͣ. de p̄to. ſti. tꝫ ꝯtra ꝙ ualeat. idē no. jͣ. pu. ⁊ cū iſtis du. tol. l. i.§. vbi aūt. ⁊.§. ſe. facit. jͣ. de ſti. ſer. l. ſꝫ ſi mihi. e. l. ſi ꝓcuratori pn̄tis. ⁊ ē tex. in. l. pe. C. ad exhibē. non tranſit Alex. ¶ Quero ꝗd ſi dixit dena. dicit glo. ꝙ intelligit̉ de. xx. cui adde ro. ob. l. eū ꝗ.§. iul. qꝛ dꝫ intelligi ꝙ ꝗs ꝯſtituat ſe ꝓcuratoꝓbat̉ de le. i. l. ſiꝗs teſtō. Sꝫ ꝗd ſi in aliqͣ cōſtitutiōe pe cōſi. ccccxli. ri ſoluturū nō dn̄o ſubaudi.ſ. cōſtituat ſe ſoluturū. q. d. īcipiente. oīnali ponat̉ pena denarū librarū ⁊c̄. glo. ꝙ intelligit̉ de ꝟba ꝓmiſſionis ꝓferant̉ in ꝑſonā ꝓcuratoris. alias iſtꝭ potentis dei xx. vt in pͥma cōſtitutiōe ffoꝝ.§. pe. ſuꝑ ꝟ. denarū. Con pn̄s inſtrum̄ eēt contra caſuꝫ. l. pe. C. ad exhi. ⁊ ex hoc apꝑet ꝙ ſi ꝟa trariū no. C. de murilegu. l. ꝗ teſtm̄. li. xi. ar. l. interpreta tū. latius ibi eēt opi. Ia. de are. nulla eēt dr̄ia inter actorē ⁊ ꝓcurato tiōe. de pe. qd̓ nō placet: qꝛ cū ꝟba ſint clara ꝙ. xx. ſigni vide de hac rem qd̓ tex. vult: vt igit̉ ſit dr̄ia verū dicit gl. ⁊ male Iamateria qͣꝫficat: vt. d. l. ſi ꝗs teſtō. nō eſt locus interpretatiōi: vt. l. il de are. ⁊ idē dico in nego. ge. qd̓ in ꝓcuratore. Nec ob. Alexā. le aut ille.§. cū in ꝟbis. sͣ. de le. ij. Predicta ꝟa niſi hec d ¶§. griſoſi dicis ꝙ. l. pe. C. ad exhi. loꝗt̉ in ꝯtractu ꝗ celebratur dictio dena adijciat̉ p̄ſtatiōi annue. tūc ītelligit̉. x. i. ſingonus. Raꝟbis: qꝛ ibi nō erat nūcius: ⁊ tūc ē idē qd̓ ſiue ꝟbis ſiue pha. Imol. gulis ānis: vt. jͣ. e. l. ſi ita ſtipulatꝰ. in pͥn. ⁊ d̓ ānu. le. l. iij. ꝯſenſu ꝯtrahat̉: qꝛ nunꝙͣ ꝟba debēt cōferri in ꝑſonam pau. de caſt. in pͥn. Ex.§. ſequenti. abn̄tis: ut. l. multū. ſiꝗs alteri vel ſibi. ⁊. d. l. q̄cūqꝫ sͣ. ti. ibi tenēt cuꝫ ¶ Sex mōs cōcipiende ſtipulatōis: ⁊ ꝗ vallidi ſunt ⁊ ꝗ Imo. ⁊ Ro. i. Sꝫ ꝯtra hoc vr̄ tex. jͣ. e. l. ſi ita ſtipulatꝰ.§. griſogonus nō: ibi. Ad declarādam. Et nouē fallētias ad regulam hic ꝑ tex. in ſed dic ꝙ ibi alia fuit ſtipulatōis ꝯceptio: vt ſtatiꝫ dicā §. ſi ꝗs inſuꝙ alteri ſtipulari nemo pōt: ibi. Quero ¶ Tertius mōus ꝯcipiēdi ſtipulatiōem ē ꝙ ꝟba oblilā: qꝛ v̓ba im Qui alteri ſtipuꝑſonaliter ꝓ gatiua ex ꝑte ſtipulātis ſint imꝑſonalia: ꝟba executiua Si ſtipuler alicul. at p̄t ex ea ſtipulata ī dubio ſint ad aliū directa. tūc ſtipulatio ē nulla: qꝛ ei videmur latiōe agere ſi ſua īterē. h. d. uſqꝫ ad.§. ſi ꝗs ita. ¶ Opdēnt ītelligi ſtipulari cui dꝫ ſolui: ut. d.§. griſogonꝰ. dixit enī ſic: pro tal̓r relata ꝙ ꝙ iſta ſtipulatio alteri fcā n̄ valeat: ut. l. ꝗcūqꝫ. sͣ. ti. i. gl. mittis ꝙ dabis dn̄o meo: ut ibi dicā. ¶ Quartꝰ mōus ē actꝰ valeat ſi q̄ eſt hic dicit ⁊ bn̄ in mō ſtipulādi alteri ē dr̄ia: qꝛ qn̄ cō aliquo caſu ꝙ vtrūqꝫ ꝟbū ꝓmiſſiuū ⁊ executiuū imꝑſonalia cōcipiā fert̉ in ꝑſonā alterius ꝟbū ꝓmiſſiuū ⁊ vbū obligatiōis ualere pōt ⁊ tur: tūc ſine dubio ualet: qꝛ ītelligit̉ ꝑſona ſtipulātis: ut iſtā opi. vide executiuū: ut ꝓmittis illi ꝙ dabis illiª. ⁊ tūc nō valet: ut .sͣ. e. l.§. ſicut eīꝫ. ⁊.§. ſiꝗs ita. ⁊. d.§. griſogonꝰ. ¶ Qui tur tene̓ cy. l. q̄cūqꝫ. aut ꝟbū ꝓmiſſiuū ꝯfert̉ in ꝑſonā ſtipulātis exe tus modus ꝙ utrūqꝫ ꝑſonaliter in ꝑſona ſtipulātis ſuo in. d. l. neīter cutiuū in ꝑſonā alteriꝰ: ut ꝓmittis mihi ꝙ dabis ticio. abſites ut re noīe cōferat̉: ⁊ hoc nō hꝫ dubiū qd̓ valet niſi in cāu. jͣ. d̓ ⁊ tūc ualet ſi ītereſt: ut hic. ꝯtrariū dicit gl. in. l. q̄cunqꝫ. fert h̓ alexā. ſti. ẜ. l. ij. ¶ Sextꝰ mōus ē ut utrūqꝫ ꝟbū ꝯferat̉ ī ꝑſona ꝗ cū ip̄o trā doc. tenēt iſtā ꝑ. d. l. q̄cūqꝫ. ¶ Op. de. l. eū ꝗ.§. ſi actoſtipulātis noīe tn̄ alterius: ut ꝓmittis mihi dare noīe ti ri. sͣ. de ꝯſti. pe. vbi cōfert̉ in ꝑſonam alteriꝰ ꝟbū ꝓmiſſi e ¶ Sine ducij ⁊cͣ. ⁊ iſta ualet ſine dubio in ꝓcuratoreᵉ. Itē in ne. ge uum ⁊ ualet. dicit gl. ꝙ fallit in tutore ⁊ curatore furioſi bio in procu ſtore: ut. l. pe. C. ad exhi. l. hmōi. in pͥn. sͣ. de le. i. no. sͣ. ti. ⁊ actore vniuerſitatis. dicit ne bn̄. Ia. de are. tꝫ ꝯtrariū ratore. i. l. q̄cūqꝫ. facit. l. ſi ego. sͣ. de ne. ge. Et ex p̄dictis apꝑet ADDE ro. ⁊ dicit ꝙ. l. eū ꝗ. loꝗtur qn̄ v̓bū ꝓmiſſiuū cōfert in ꝑſorō. l. i. C. de ſen. ⁊ īterlo. q̄ dicit ſnīam nō valere ſi ꝓcura predicto cōnā ſtipulatoriſ. ꝟba executiua in ꝑſonā alteriꝰ: ut. l. quo tor nō ꝯdēnet̉ ſed dn̄s ꝗ nō ē pn̄s. rō: ꝗa in ſnīa qͣſi con ſili. ccccxli. tiens. de admi. tu. vbi vr̄ tex. lꝫ aliter glo. ibi dicat. ⁊ gl. ī trahit̉: ut. l. iij.§. idē ſcribit. sͣ. de pecu. ⁊ ſic ꝟba ſnīe de .l. i. in pͥn. jͣ. de ſti. ſer. tꝫ idē qd̓ hic. idem Dy. Credo tubent referri ad ꝑſonā ꝓcuratoris ꝗ eſt pn̄s cuꝫ quo qͣſi C C C C iij

De verbo. obli. cōtrahit̉. alias nō ualet: ut hic. ⁊. d. l. q̄cūqꝫ. sͣ. ti. i. Sed ꝑator ꝯcedit vtilē. mihi vr̄ ſic dicēdū: qn̄qꝫ paciſcor ſuꝑ ſi eſſet tutor actor vel ſimilis: tūc ꝟba cōtractꝰ pn̄t ꝯfer re mea q̄ durat mea ⁊ alteri q̄rit̉ vtilis: vt. sͣ. depo. l. pu. ri in ꝑſonā dn̄i: ut. d. l. eū ꝗ.§. ſi actori. ita ēt ſufficeret ſi a ¶ Ad dn̄m. blia. in pͥn. nec dicat ꝗs ꝙ ibi ſpāle in filio: ꝗa īmo ius cō ꝟba ſnīe referrent̉ ad dn̄m. ⁊ iō q̄dam gl. iuris canoniADDE vl. mune cum per matreꝫ non poſſit q̄ri filio: vt. l. debitor. ci exͣ de inte. re. c. ſciſcitata. dicit ꝙ ſnīa fert̉ in monaſtetra Alexā. h̓ in fi. ad tre. dicā. jͣ. e. l. qd̓ dr̄. facit qd̓ no. sͣ. de dona. l. do riū nō in ſindicū: qꝛ ius canonicuꝫ de hoc nō curauit. ſꝫ pau. de caſt. natiōes in ꝯcubinā.§. pe. Qn̄qꝫ ſtipulor ſuꝑ re q̄ ē mea ꝯſi. mihi. cc. nō bene dicit: ꝗa de iure ciuili ſnīa ferri poſſꝫ ī monaſte xx. in fi. īcipi tn̄ nō durat mea: ⁊ tunc alteri nō q̄rit̉ actio r̄gulariter: rium nō in ſindicū: vt in. d.§. ſi actori. de hoc ēt tangit̉ ente. Circa p̄ ut. d. l. quotiēs. C. de dona. q̄ ſub mo. ⁊. C. de pac. con. de elec. c. q̄relā. ⁊ hoc circa ꝟba ſnīe ꝯdēnatorie uel abmū q̄ſitum. uē. l. pactū. fallit fauore exercētis liberalitatem: ut. d. l ſolutorie. vba ꝟo executiua pn̄t cōferri in ꝑſonam dn̄i: quotiens. Itē fallit ꝑꝑ ſingularia p̄cepta pecunie: ut. l. ut cōdemno ticiū tali ꝓcuratori ad dandū ⁊ ſoluēdum certi conditio.§. ſi numos. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ ſic vides ꝙ qn̄ dn̄o. ipſi enim ꝓcuratori nō eſt faciēda ſolutio niſi hēat ꝗs ſtipulat̉ alteri. Qn̄qꝫ querit̉ actio ipſi ſtipulāti. qn̄qꝫ ſpāle mādatū: ut. jͣ. de ſo. l. hoc iure. vbi de hoc dicitur ei cui ꝗs ſtipulat̉ que oīa perfecte ſunt expedita. lꝫ glo. ¶ Quero qn̄ ꝗs ſtipulat̉ alteri ⁊ ne ſibi: an q̄rat̉ actio ſiī.§. ſiꝗs alij. hoc inculcet. Predicta ꝟa in his que acꝗne ceſſione illi cui ꝗs ſtipulat̉. ⁊ glo. dicit ꝙ ſic in caſibꝰ runt̉ per actū ciuilē. ea ꝟo que acꝗrunt̉ per actu natura no. inſti. de īuti. ſti.§. ſi ꝗs alij. Cy. ꝑ modū diſtinctiōis lem ⁊ corporeū pn̄t q̄ri ꝑ alterū: ut. l. ea que ciuiliter. de tradidit in. l. multū. C. ſi ꝗs alteri vel ſibi. ⁊ minꝰ ꝑfecte acꝗ. re. do. ⁊. C. ꝑ qͣs per. no. acꝗ. l. i. Iteꝫ p̄dicta ꝟa qn̄ Guil. de cu. tāgit in. l. certi ꝯditio.§. ſi nūmos. sͣ. ſi cer. ꝗs paciſcit̉ alteri ad actiōem. Si ꝟo paciſcit̉ ad excepti pe. vbi ponit. ix. cāus exceptuatos ꝗ ſunt in. d.§. ſiquis onē in mō cōcipiendi conuentionē eſt idē qd̓. sͣ. ut. d. l. alij. ī gl. ⁊ pōit Guil. dcās exceptōes qͣſi ꝑ regulas. nos quecūqꝫ. sͣ. ti. i. ⁊. l. ⁊ heredi. ꝟ. totiēs. sͣ. de pac. ſꝫ in mō examinemꝰ hic qͣſdā remittēdo qͣſdam hic ponēdo ple q̄rēdi differūt qꝛ exceptio q̄rit̉ ſine ceſſiōe vtilis pcī uel ne ⁊ dicit guil. ſtipulari alteri nēo pōt. Fallit pͥmo vbi ē doli: vt. l. reſcriptū.§. fi. sͣ. d̓ pac. ⁊. l. hr̄di.§. nos āt. e. ti. ꝑſonarū idētitas vt filius vel ẜuꝰ ꝗ ſunt eadē ꝑſona cuꝫ g Dicit glo. ꝙ iuriſcōſultus nō bene arguit. dn̄o ⁊ pr̄e: ut.§. ei ꝗ tuto. inſti. de īuti. ſti. ⁊ illd̓ eſt diffici T UDy. dicit ꝙ ſic. qꝛ hic ꝟtit̉ factū in obligati le qͣliter poſſint ſtipulari pr̄i uel auo dn̄o: uel econuerſo one non datio. facit qd̓ no. in. l. liberti. sͣ. de contrahen. dicā plene. jͣ. e. l. qd̓ dr̄. Scd̓o fallit ubi eſt officij neceſſi emp. dicetur. jͣ. eo. l. liber homo. tas: ut in tutore ⁊ curatore: ut. l. quotiēs sͣ. de admi. tu. Hec. l. non hꝫ ⁊. l. eū ꝗ.§. ſi actori. ⁊.§. ſe. sͣ. de ꝯſti. pe. ſed dicit uerū ī Ominus ſeruo locū in aduētihis q̄ ꝑtinēt ad admīſtratiōem ipſoꝝ tutoꝝ ſtipulantiū cijs quo ad ꝓpͥetatē dicit glo. Dy. dicit hoc veꝝ alias ſecꝰ: ut. l. ſolutū.§. ꝑ liberā. sͣ. de pig. ac. ⁊ acꝗritur qn̄ filius ſtipulat̉ ſibi: nō qn̄ pater filio. tu dic ut dicā. jͣ. utilis. Tertio fallit ubi eſt ꝑſone auctoritas: ut notariꝰ ē. l. qd̓ dr̄. qꝛ credo glo. ſimpliciter bene dicere. vel alius officialis ⁊ utilis acꝗrit̉: ut. l. i.§. exigere. d̓ maQui ſtipugiſ. cōue. l. nō qͣſi. jͣ. reꝫ pu. ſal. fo. ⁊. l. nō aliter. de adop. Um qui calēdis. lat̉ de calen an hoc ſit verū in oībꝰ ſtipulatiōibꝰ dicaꝫ in. l. nō quaſi. dis ītelligit̉ de ꝓximis niſi aliud actum ſit. h. d. Quarto fallit ubi ē p̄toria ſolēnitas: ut in ſtipulatōibuſ ¶ Op. sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. in ſtipulatiōibꝰ. Sol. hoc p̄torijs. l. in oībꝰ. jͣ. de p̄to. ſti. ⁊ bn̄ dicit. qꝛ ⁊ in oībꝰ que iō ne ſtipulatio eēt īutilis. Querit gl. ꝗd ſi dico ꝓmittis in iudicio agunt̉: ut. l. in cāe. sͣ. de ꝓcu. ⁊ gl. jͣ. de p̄to. ſti. dare in diebꝰ illis. glo. dicit de duobꝰ intelligit̉: ut. l. in l. iij. ⁊. l. in oībꝰ. ⁊ ibi dicā. Quinto vbi ē reruꝫ cōnexitas ter illū. jͣ. de uer. ſi. facit. l. libertas.§. fi. sͣ. d̓ manu. teſta. vt qn̄ ſtipulatio interponit̉ ſuꝑ re mea. ⁊ in hoc ſꝑ dubi Si dies in ſtipulatiōe non adijcit̉ taui. ⁊ ē tex. in. l. ꝙ ꝓcurator ex re. sͣ. de ꝓcu. ⁊. l. iul.§. ſi QuOLIES. pn̄ti die debet̉. h. d. ¶ Op. de. l. ꝓcu. sͣ. de ac. emp. Pe. idē tꝫ in. l. multū. ⁊ gl. in.§. ſiꝗs ꝓmiſſor. sͣ. de cōſti. pe. glo. dicit: dic ut ibi. ⁊ ibi vr̄ dicealij. inſti. de īuti. ſti. ſꝫ de hoc miror: qꝛ vr̄ cōtra tex. ī. l. ſo re ꝙ ibi fallit. ſed aduerte qꝛ alius eſt dies ꝗ ineſt in oblutū.§. per liberā. sͣ. de pig. ac. vbi ꝑ ꝓcuratorē nō q̄rit̉ ligatiōe ⁊ diem obligatōis īpedit uenire. ut. l. cedere di pignꝰ ꝙ ſuꝑ re mea fit. Breuiter oꝫ me dicere ꝙ qn̄qꝫ ꝓ em. de uer. ſi. ⁊ obli. ſimpliciter concepte talis dies non curator ſtipulat̉ qd̓ eſt meū ⁊ mihi q̄rit̉ utilis: eſt tex. ī. l. ineſt. īmo ſtatim debet̉: ut hic. cū ſi. alius eſt dies ꝗ miſe pe. C. ad exhi. Qn̄qꝫ ſtipulat̉ qd̓ eſt ex re mea: ut p̄cium ratiōis cā ſolutioni indulget̉. ⁊ iſte in cōſtituta pecunia uel fructꝰ ⁊ idē: ut. l. iul.§. ſi ꝓcurator. sͣ. de ac. emp. ⁊. l. eſt limitatus.ſ. x. dierū: ut. d. l. ꝓmiſſor. in alijs tp̄s tale qd̓ ꝓcurator. sͣ. de ꝓcu. nec ob. C. ꝑ qͣs ꝑ. no. acꝗ. l. i. ꝗa eſt arbitrio iudicis: vt inſti. de inuti. ſti.§. fi. ⁊. jͣ. de ſol. l. ibi res nō durat dn̄i ſꝫ ī ēptoreꝫ trāſfert̉. Itē nō ē ex ꝑte ratum. ⁊. l. quod dicimus. Pro hac diſtinctiōe. facit. l. dn̄i illa cōuētio. l. cōmiſſorie. ſꝫ magis in penā nō ſoluēſi cum militi.§. i. sͣ. de compen. qui eſt no. ad hoc. tis: vt ſtatī dicā in uſura. Alid̓ ergo crederē in pacto ad Ex. l. ſequenti. iectōis in diē: qꝛ illud hꝫ inſtar p̄cij: vt. l. ſi fundū. in pͥn. ¶ Qn̄ debeat ſolui illud ꝙ debet̉: ibi. Cum queritur. de ꝯtra. em̄. ſꝫ ſi ſtipulet̉ ꝑꝑ rē meā nō mihi acꝗrit̉: ut. l. Qn̄ vna p̄ſtatio ē faci poſſeſſio.§. i. de acꝗ. poſ. ⁊. l. ſolutū.§. ꝑ liberā. sͣ. d̓ pig. Ui hoc ano. enda perit̉ in fine tpit ac. ⁊ iō glo. q̄ eſt in. l. qd̓ ꝓcurator. q̄ dicit in vſura nō dic̄ h. d. l. nr̄a. ⁊ op. jͣ. e. l. liber hō.§. decem. Sol. ibi bene: qꝛ nō eſt ex re ſꝫ ꝑꝑ rē: vt. l. vſura pecunie. jͣ. de ꝟ. tp̄s fuit appoſitū gr̄a cuiuſdā demonſtratiōis nō dilaſi. ⁊ fallit qn̄ ſtipulatio. vel alio ꝯtractu ꝑſonali q̄rit dn̄o tiōis: vt hic. ¶ Op. d̓. l. i. C. qn̄ di. le. ce. ⁊. l. in ſinguloſ. tūc q̄ret acceſſoriū qd̓ eēt ꝓpter rē: ut. l. ij. C. ꝑ qͦs ꝑ. no. sͣ. de ānu. le. vbi in pͥncipio anni dꝫ peti. ℟. vna ſol. dat̉ acꝗ. ⁊ no. ī. d.§. ꝑ liberā. Sexto fallit vbi ē pn̄tia ꝑſone inſti. e.§. ſi ita ꝙ. aliud ſi dico ānuū ⁊ alid̓ ſi dico ſingu⁊ vicinitas ⁊ hoc nō ē dubiū: vt. l. ſi ꝓcuratori pn̄tis. jͣ. e. lis annis. Glo. nō eſt ꝟa ⁊ eſt cōtra. l. nec ſemel.§. nouiſ b ¶ Hic ī cō Septimo vbi ē deficiētis vtilitas actōis: ut ille ꝗ debetractibus. ſime. sͣ. qn̄ di. le. ce. Alia ſo. eſt. C. qn̄ di. le. ce. l. i. ꝙ ibi in ret cedere nō ē vel nō reꝑit̉: vt. l. i. in fi. cū. l. ſe. sͣ. d̓ īſtito. ADDE. hāc vltimis volūtatibꝰ hic in ꝯtractibꝰ.ᵛ hec nō eſt ꝟa per. l. tꝫ rap. cu. di glo. ē in. l. dāni infecti. sͣ. de dā. īfe. ⁊. l. i. C. de act. ⁊ ob. l. eū ꝗ ita.§. ꝗ ita. jͣ. e. ⁊. l. ſi ſeruꝰ cōis meuij ⁊ caſtrēſis pe cēs opi. bar. ſancimꝰ. ad tre. Octauo fallit vbi ē ꝑſonaruꝫ affectio ⁊ culij.§. fi. jͣ. ti. ij. Quid dicemꝰ. glo. tāgit vnū ꝟbū qd̓ eſt nō ꝓbari in rei de qͣ agit̉ eꝗtas: vt. l. gaius. sͣ. ſo. ma. dicā in. l. qd̓ dr̄. d. l. eū ꝗ ita. verū. ꝙ aliud eſt dicere hoc āno aliud eſt dicere annuū jͣ. e. qͣliter ille caſus dꝫ intelligi. Nono ⁊ vltīo fallit ubi ē ⁊ ī. d. l. ſi ẜu ⁊ vide qd̓ dixi in ſūmario. qꝛ qn̄ dixi anno eſt vna p̄ſtatō cōis. tn̄ alex. poſſeſſio ⁊ ꝓpͥetas: ⁊ vult dicere Guil. ꝙ vbicunqꝫ ſuꝑ ⁊ tunc in fi. āni debet̉: vt hic. qn̄qꝫ ſunt plures p̄ſtatōes tranſit cū ſo. re q̄ eſt mei ſtipulantis ſtipulor vel paciſcor alteri acꝗrit̉ bar. qͣꝫ dicit vt ānuū ⁊ in p̄ncipio cuiuſlꝫ āni debet̉. ¶ Op. de. l. levtilis ſine ceſſione: ut. l. quotiēs. C. de dona. q̄ ſub mo. tenere cōiter cta. sͣ. ſi cer. pe. rn̄deo illud dꝫ ītelligi qn̄ tp̄s eſt appoſi doc. hic. ī. d. Ego dubito in ītellectu illius. l. qꝛ de iure antiquo dicit tum cā differēde ſolutōis: qꝛ fuit appoſitū in executiōe ibi tex. ꝙ alteri nō acꝗrit̉. ſꝫ poſtea bēigna īterp̄tatiōe īpoſt obligationē ꝑfectā pro vna ſūma fuit p̄ſtatio diui

De verbo. obli. 2 o ſa. hic ꝟo cā multiplicāde obligatiōis. ⁊ iō tūc ī ſtricti iuris: vt. l. ſi libertꝰ. sͣ. de ope. libe. ¶ Op. ī. l. thais.§. prin. ¶ Cuꝫ ergo querit̉ qn̄ illud qd̓ debet̉ quo sͣ. d̓ oꝑ. lib. l. ſi libertꝰ. So. ibi fuit iniq̄ arbitratꝰ ſororē. de fi in tꝑe debeat ſolui. diſtingue qꝛ qn̄ in ſtipulatōe deicō. lib. qd̓ ¶ Op. d̓. l. hec vēditio. sͣ. d̓ ꝯtra. ēp. So. ibi fuit apponit̉ tp̄s cā demonſtratiōis ſeu deſignatōis limita ſcd̓m iniq̄ arbitratꝰ. ſꝫ ibi ponit̉ aliꝰ cāus ī qͦ nō fuit ar pau. de caſt. ⁊ tūc ſtatim pōt peti: ut. l. liber hō.§. decem. jͣ. e. bitratus. dic ꝙ ibi in arbitriū vnius ex cōtrahēti verū. ſi hēs qn̄qꝫ tp̄s apponit̉ in ſtipulatiōe cā limitāde obbus fuit cōpromiſſum. vn̄ eo nō arbitrante rece ſuit in mora ligatiōis: ⁊ tūc ſtatim illo tꝑe nō expectato debe arbitrādi ſedetur a ꝑſona. hic in arbitriū tertij. rō ſi per vnū tur: ut. l. eum ꝗ.§. ꝗ ita. jͣ. e. l. ſi fideiuſſor.§. fi. sͣ. cus ſi an̄ mo ex cōtrahētibus ſtat. tūc cōtractꝰ habet̉ pro īple rā deceſſiſſet mā. l. obligationū fere.§. i. sͣ. de ac. ⁊ ob. qn̄qꝫ tē to: ut. l. iure ciuili. sͣ. de cōdi. ⁊ de. ⁊ iō cū ſtat per qꝛ legatū nō pus apponit̉ cā dilationis ſeu cā multiplicande deberet̉. et eū ⁊cͣ. vt. c. imputari. exͣ de re. iur. li. vi. ⁊ eſt exp̄ſobligatiōis ⁊ iſta eſt materia nr̄a. Aut eſt facien hoc ideꝫ uo ſuꝫ. jͣ. e. l. in executiōe.§. fi. hic ergo cū ſtet. per eū da vna p̄ſtatio aut plures. pͥmo caſu aūt tp̄s fuit luit bar. in. l. ꝯtractꝰ eſt firmatus pōt actio intētari: ⁊ oꝑabit̉ a ¶ Per aci. ff. de le. ij. appoſitū ꝑ accuſatiuumª: ut in ānos vel poſt an cuſatiuum. officium iudicis. ita debetis ītelligere: ⁊ hoc ītel ver. q̄ro ꝗd nos: ⁊ tūc ītelligat̉ in fi. tꝑis: vt in. l. ſi ī annos. ⁊ ADDE ẜm ſi cōferat̉ lelige qn̄ ponit̉ in arbitrium alterius ex ꝯtrahenti alexā. ꝙ bal. .l. nō putabā. sͣ. de cōdi. ⁊ de. qn̄qꝫ tp̄s apponit̉ gatum. bus tali caſu quo cōtractū ab initio nō facit nulī. d. l. i. qn̄ di c ¶ Ad arbiper ablatiuū: ⁊ tūc aūt ꝟba ſunt relata ad eū cui lum: alias ſecus: ut. l. qd̓ ſepe.§. i. de cōtra. emp. es le. ce. rep̄ triū boni vi obligatio q̄ritur: ut accipias in āno vel petes in hēdat bar. ꝑ ¶ Op. de. l. fi.§. ſed ⁊ ſi ꝗs. C. cōia de le. ℟. ibi ē ri. ADDEāno: ⁊ tunc in pͥncipio tꝑis pōt peti: ut. l. ſi ita fu l. nec ſemel. ẜꝫ alex. ang. ſpāle fauore vltīe volūtatis hic aduertatis: qꝛ ta §. nouiſſime. erit libertas. in pͥn. sͣ. de ma. teſta. Aut ꝟba ſunt rapha. h̓ idē lia ꝟba arbitrio ticij ⁊cͣ. ī ꝯtractibꝰ faciūt cōditio sͣ. qn̄ di. leg. tenētes bal. relata ad eū ꝗ obligat̉: ut dabo in anno vel hoc nem: vt. l. fi. C. de cōtra. emp. cū ſi. ideo eo nō ar ⁊ ſali. in. l. fi. vbi pꝫ nō eē āno: ⁊ tūc ī fine tꝑis: vt hic. qn̄qꝫ dubitat̉: ⁊ tūc differētiā an de ꝯͣ. emp. ⁊ bitrāte cōtractus eſt nullus. Sed in vltimis voī accuſatiuo gr̄a ꝓmiſſoris videt̉ appoſitū: vt. l. eū ꝗ. alias īī. l. iꝑſona. d luntatibꝰ talia ꝟba conditionē nō faciunt: vt. l. i. an in ablatire. iur. pau. cipit. iabolenus. sͣ. de anu. le. Si ꝟo ſunt faciēde in fi. de le. ij. ⁊ in hoc eſt fauor vltime volūtatis. uo. ⁊ hāc opi de ca. in. l. ſi plures p̄ſtatiōes: ⁊ tunc aut tp̄s adijcit̉ cā multi ideo eo nō arbitrāte recedet̉ a ꝑſona. Sed ſi in nio. dic̄ alex. merceſ. sͣ. lo. lliberti. sͣ dec plicāde obligatiōis. qd̓ eſt qn̄ apponit̉ in tꝑe ob eē veriorē ꝓ flo. d̓ ſcō pe. ultimis voluntatibꝰ poneret̉ cōditionaliter ꝑ ſiqua allegat in.§. arbitro ligatiōis: ⁊ tūc debet̉ in pͥncipio cuiuſlibꝫ āni. tā vt ſi ticius arbitratꝰ fuerit: tūc eo nō arbitrante tex. ī. l. ſi ītra ruꝫ. ⁊ in. iij. in cōtractibꝰ ꝙͣ in vltimis volūtatibus: vt. l. nec nō ualeret ſicut ſi q̄uis alia cōditio deficeret: ut cū ſeq̄n. sͣ. d̓ col. sͣ. ꝓ ſo. ſemel. ī pͥn. sͣ. qn̄ di le. ce. ⁊. C. qn̄ di. le. ce. l. i. ⁊. jͣ. ſuc. edi. ⁊ ī. l. .d. l. i. de le. ij. ⁊ ibi no. in fi. glo. magne. ⁊ eſt tex ⁊ ꝙ ꝯͣriū tee. l. eū ꝗ ita.§. ꝗ ita. Fallit pͥmo qn̄ p̄ſtatio ſit ob nēt bal. imo. ſi ita fuerit. li de acꝗ. here. l. is ꝗ heres. in pͥn. lꝫ glo. ibi nō bebertas. ī pͥn. ⁊ ro. hic. pe. aliꝙͣ neceſſitatē: qꝛ tunc inſpicit̉ tp̄s neceſſitatiſ: ne loꝗtur. ¶ Sed op. cōtra p̄dicta de. l. ſi ſic. in ⁊ cy. in. l. in iūcto.§. fi. sͣ. vt. l. nec ſemel.§. ſi in habitatiōe. sͣ. qn̄ di. le. ce. pͥn. de lega. i. ⁊ de le. iij. l. fideicōmiſſa.§. ꝙͣꝙͣ. vbi de manu. teemētis. imo. Fallit ſecūdo qn̄ debēt preſtari fructꝰ certe rei. l. in. l. i. in. iiij. ſta. ⁊ ibi bn̄. ponit̉ conditiōaliter ⁊ recedit̉ a ꝑſona. Sol. ibi firmio.§. pr̄. sͣ. qn̄ dies le. ce. Si ꝟo tp̄s apponit̉ col. de le. ij. de plūbino. fuit collatū ī arbitriū heredis ⁊ ideo eo nō arbiꝑ iſtū tex. ⁊ ꝑ imol. ⁊ ro. h̓ cā differende ſolutiōis qd̓ eſt qn̄ apponit̉ in exetrāte ſtat per eū ⁊ hr̄ conditio ꝓ īpletaᵇ ſicut dixi tex. in. l. ſi ita cōcludentes cutōe: ⁊ tūc ſꝑ ī fine: ut. l. lecta. sͣ. ſi cer. pe. ⁊. l. ſi .sͣ. ꝓxi. ſecus ſi in arbitriū exͣnei cōditiōaliter ap .sͣ. pro ſocio ſolū fiēdā diſ cui. sͣ. de le. i. do. Guil. de cū. tāgit ī. l. lecta. ⁊ nō ꝓ qua pau. d̓ ferētiā an in ponatur ſicut dixi in contractibꝰ. ¶ Sed op. de ca. h̓ relinꝗt plurali an ſi plene maxime in primo mēbro. do. Cy. in. l. i. C. .l. multa. in pͥn. sͣ. de cōdi. ⁊ de. ℟. Pet. ſoluit ꝙ cogitādū tn̄ gulari quam qn̄ dies le. ce. ⁊ Dyalibi. ibi loꝗtur in facto qd̓ nō hꝫ certos fines limitaipſe trāſit cū opi. dicit ale Ex. l. ſequenti. hac. ij. opi. tos. ⁊ Cy. tāgit de ꝯtra. emp. l. fi. in fi. Certe nec rā. fuiſſe Gu Sꝫ tu dic ꝙ ¶ Si aliꝗs vēdit funduꝫ pro. c. pacto appoſito il. de cu. in. l. in.§. ſed ⁊ ſi ꝗs erāt limitati fines. Solu. ergo ꝙ opi. bar. ſeꝗt̉ lecta. sͣ. ſi cer ꝙ ſi appareat illū eſſe emphiteoticū fiat diminu ꝙͣtū ad pene cōmiſſionē nō receditur a ꝑſona ſꝫ ro. ꝯſi. ccccc tū pe. frā. de tio p̄cij arbitrio ticij ⁊ tꝑe quo apparet fundum quo ad valorem legati ſic. ¶ Formo tibi vnā. q. ij. in fi. īcipie ramp. ī. l. ex emphiteoticū ticius moriat̉ qͣliter cōſulat̉ ēptote. oīpotētis quā habui de facto. ꝗdam de terra mea vēdidit hiſ. qn̄ di. le. dei in cāu p̄ ce. ⁊ gl. in. l. ri: ibi. Formo tibi. Et qn̄ ꝑ ꝓmiſſorem ſtat quo fundū alteri pro. c. pacto appoſito ꝙ ſi apparepoſite cōſulſi cui leget̉. ī minus arbitrator arbitret̉ an cōmittatur ſtipula ret hunc fundū eſſe emphiteoticū fieret diminu tationis vbi gl. i. ⁊ ibi no. tio: ibi. Quero. Et an debeat arbitrari ꝑtibꝰ pre cōſuluit ꝙ ſi tio p̄cij arbitrio lucij ticij ⁊cͣ. tꝑe quo apparet fū Imo. ⁊ cum dico ꝓmitto ſentibꝰ: ibi. Quero qn̄. Et quāto tꝑe duret ptāſ iſtis tranſit dum eſſe emphiteoticū. lucius ticius eſt mortu tibi id qd̓ dꝫ alex. latius h̓ arbitrādi: ibi. Quero quāto. Et an cū ꝑtes non quid fiet de iſto cōtractu. certe cū cōtractꝰ ſit firantoniꝰ ⁊ devide. notificauerunt arbitro tp̄us lapſum eſt: an poſmatus ergo eſt recurrēdum ad arbitriūᶜ boni vi eo qd̓ ātoniſit arbitrari: ibi. Quid. Et an arbitrator exbānius dꝫ ſtetur ri.ſ. iudicis. do tibi cāum in. l. domū. sͣ. de cōtra. declarationi tus poſſit arbitrari: ibi. Quid de. Et an ſi vnꝰ ex emp. ⁊. l. ſue rei. cū. l. ſe. e. ti. idem dico qn̄ arbitri alberti ꝙ alꝯtrahētibꝰ ē mortuꝰ: an extinctū ſit ꝯpromiſſū: um alicuius adijcitur in aliqua qͣlitate: ut vēdo berto nō de ibi. Quid ſi. Et ꝗd ſi vnꝰ ex ꝯtrahētibꝰ eſt bānitibi fundū ꝓ. c. ⁊ do tibi cum fundo vnū de duo clarāte promiſſio rema tus ⁊ bona publicata: an cōpromiſſuꝫ extinguabus meis arbitrio lucij ticij. tūc lucio ticio nō ar net firma. tur: ibi. Quid ſi aliꝗs. Et an ſi ꝯmiſſuꝫ eſt ut arbitrante recurrit̉ ad iudicem vt arbitret̉: vt. l. ſi ī opi. et bart. bitrator arbitret̉ cū cōſilio ſempronij: ⁊ ſempro emptōe. in pͥn. sͣ. de cōtra. emp. Et ut tibi liquevidet̉ ſequi nius nō vult uel nō poteſt dare conſiliū qualiter pau. d̓ ca. cō at vtrū a ꝑſona arbitratoris recedat̉ vel nō. diſtī ſi. cxxv. incifiet. vide in fine. gue aut loꝗmur in vltimis uolūtatibꝰ: ⁊ tūc quo piēte. in xp̄i ad ſubām legati ⁊ pōt recedi: ut. l. fi.§. ſꝫ ⁊ ſiꝗs. noīe viſo liI quis arbitratu. piC. cōia de le. qd̓ intellige cū diſtinctione. aut fuit bello ī. ij. cotratore nō arbitrante nō ualet ſtipulatio lū. v̓. qͣꝫtū ad datū arbitriū ꝯditionaliter aut nō: ut. sͣ. dixi. aut ſcd̓m. ubi po ⁊ ab eius ꝑſona non recedit̉. h. d. ¶ Op. de. l. ſi quo ad pene ꝯmiſſionē ⁊ a ꝑſona nō receditur: nit ſi ꝓmiſſa ſocietatē.§. arbitroꝝ. sͣ. ꝓ ſo. vbi reducit̉ ab arvt. l. multa. in prin. sͣ. de cōdi. ⁊ de. aut loꝗmur ī ſint. c. ꝓ dobitriū boni viri. glo. dicit: dic vt ibi. hic nullo mō cōtractibus: ⁊ tūc ſi fuit arbitratꝰ inique recedit̉ te. ⁊ illd̓ pluſ qd̓ ticiꝰ arbi arbitratꝰ eſt: ſed ibi male arbitratꝰ eſt. Que ē rō a ꝑſona: vt. l. ſi libertꝰ. sͣ. de oꝑ. lib. l. ſi ſocietatē. b ¶ Pro im trabit̉ an tiqn̄ arbitrat̉ licꝫ inique ſtipulatio valet. rn̄deo qꝛ §. arbitroꝝ sͣ. pro ſo. aut nunꝙͣ fuit arbitratꝰ: ⁊ pleta. ADcio mortuo DE ꝙ cum iam eſt firmatꝰ cōtractꝰ. vn̄ eſt actio que pōt intē tunc aūt fuit vnus de cōtrahētibꝰ ⁊ recedit̉: vt. l. recurrēdum bart. trāſeūt tari cui actioni iudicis officiuꝫ ſeruit: vt reducat̉ hec uenditio sͣ. de cōtra. emp. aut fuit tertius: ⁊ ſit ad iudicē. cōiter Mo. ⁊ bar. videt̉ ad arbitriū boni uiri. l. ſi ſocietateꝫ.§. arbitroꝝ. tūc aūt fuit aſſumptꝰ ſuꝑ cōtractu ꝑficiēdo ⁊ nō der. ꝓ ꝗbus ſeꝗ bal. cōſi. sͣ. ꝓ ſo. ſꝫ qn̄ nullo mō arbitrat̉ actio non eſt ſuꝑ Alex. dicit ſa receditur a perſona: ut hic. ⁊ dicaꝫ. jͣ. ꝓxi. q. aut cccxxiij. ī fi. cere textum qua officiū iudicis poſſit īplorari: ita in ꝯtractu ſuꝑ contractu perfecto ⁊ in aliquo acceſſorio: ⁊ iij. lib. CCCC iiiſ

De verbo. obli. a ¶ Conſulere ꝯͣriū. ADDE ꝙ idē cōſuluit pe. de anc. ꝯſi. cclxx. ubi dicit ⁊ hoc dicit alex. videri rationabile. ſe rn̄diſſe ad fundamēta bar. hic. Ro. ēt cōſi. lxi. incipi. in xp̄i noīe lꝫ mihi d ¶ In excōicato. ADDE ꝙ idē tꝫ bar. in. l. pedius. de arb. ⁊ ī. l. cū pater magna. tꝫ ꝙ ad ꝓlatōem ſnīe non requirat̉ pn̄tia ꝑtis. tn̄ ſentit ꝙ ī diſcuſ §. hereditatē. el. i. de le. ij. ⁊ in. l. ex facto.§. ſi ꝗs rogatꝰ. el. ij. ad treb. ⁊ ibi ſione reꝗrat̉ ꝑtis pn̄tia circa mediū pe. col. ⁊ idē vult Pau. de ca. hic. ⁊ ange. ⁊ in ſua diſputatiōe duo ad inuicē litigātes anto. de bu. ī. c. qntaual Alex. ⁊ bal. ꝯſi. cclxij. incipiēte. in xp̄i noīe nunꝗd arbiter. i. lib. ⁊ vide ro. lis. in. xxv. colū. ⁊ Imol. in. xxij. differentia principale fundamentum eſt in. d. cō. vbi dicit ꝙ flore quia excom tie ẜuat̉ opi recedit̉ a ꝑſona: vt. l. domum. sͣ. de cōtra. emp. municatꝰ po nio. barto. ⁊ bitrari: ut. sͣ. loca. l. ſi merces. in pͥn. ⁊. C. de ꝯtra. teſt contral. ſue rei. cu. l. ſe. ⁊. l. ſi in emptiōe. in pͥn. e. ti. ⁊ qd̓ Pe. piſ. v̓o em̄ p. l. fi. īſti. d̓ ꝯtra. emp.§. p̄ciū. qn̄ aūt dicatur here: vt. c. ſi sͣ. dixi in. q. ¶ Quero ꝑ ꝓmiſſorē ſtat quo minuſ opi. Bal. ⁊ nolle variant iura. ideo dico ꝙ qn̄qꝫ arbitramēv̓e. de ſen. ex Guil. de cu. arbitrator arbitraret̉ cōmittet̉ ne ſtipulatio ⁊ re cō. ⁊ imol. ⁊ tum cōfert in aliquē ex cōtrahētibꝰ in caſu ꝑmiſ verum qꝛ ci cedit̉ a ꝑſona ⁊ recurrit̉ ad arbitriū boni viri. ⁊ xiij. q. ij. qm̄ uitas piſarū ſo: ⁊ tūc ſi cōſiſtit circa ea q̄ ſunt de ſubſtātialibꝰ multos qͣꝫ ꝯ dico ſi ſtat ꝑ vnū de cōtrahētibꝰ: ⁊ tunc pena cō eſt ſubiecta ꝯtractꝰ: vt circa ip̄aꝫ rē tūc dꝫ arbitrari infra. xxx. cluſionē limi mittit̉: vt. l. diē. sͣ. de arbi. Si ꝟo nō eſt adhibita flo. videbat̉ ta ẜm ang. ī dies: vt. d. l. ꝙ ſi nollit.§. ſiꝗdeꝫ ita. Si circa aliqͣ ꝙ opi. bart. tūc recedit̉ a ꝑſona: vt. l. hec vēditio. sͣ. de ꝯtra. p̄allegata di extrīſeca tūc tenet̉ arbitrari ꝙͣprimū poterit: vt eēt ẜuāda in ſputatōe niſi emp. ⁊. jͣ. e. l. in executionibꝰ. in fi. ⁊ hoc vult tex. caſu ſuo tam̄ l. hec uenditio. de cōtra. emp. facit. sͣ. de condi. ⁊ ex forma ſta hic ſi ꝓmiſſor fuiſſet in mora teneretur ad id qd̓ decidit ꝯtra tuti arbitrade. l. hec uēditio. Si ꝟo arbitramētum cōfert̉ in bonus uir arbitraretur uel ad penam ſi fuiſſet ꝓ riū qꝛ ex taci mēta hērent tertiū. tunc dico ꝙ ſi infra annū arbitraret̉ vide to ꝯſenſu flo miſſa. ¶ Quero quando arbitrator debet arbiexecu. paratur nolle arbitrariᵇ: ut. C. cōia dele. l. fi.§. ſed ⁊ ſi rētinoꝝ ciui tā ſicut ſnīa trari: an requiratur partis preſentia de arbitro tas piſarum ꝗs. nec dicat aliꝗs ꝙ ibi eſt ſpāle fauore vltīe vo qꝛ tūc nō va non eſt dubium: ut. l. diem.§. ſiꝗs litigatoruꝫ. sͣ. vtebat̉ ſuis let arbitram̄ luntatis: qꝛ in eo eſt ſpāle ꝙ recedit̉ a ꝑſona nō conſuetudi de arbi. in arbitratore. Pe. ⁊ Ia. dicūt ꝙ ē cāuſ tū excōicati intret ſuam: ut ibi no. ꝑ gl. uel in alio cōſiſtit ſpā nibꝰ. de quo ⁊ oīa p̄dieta hic. ⁊ Cy. ī. d. l. fi. C. d̓ ꝯtra. ēp. ꝙ dꝫ ꝑte pn̄te: ut litas: ut. sͣ. dixi. ⁊ p̄dicta in cōtractibus. ī ultimis vide ēt balſeꝗtur alex. hic. qꝛ dr̄ ꝙ ſi moram ſtipulator fecerit apꝑet ꝙ cōſi. x. v. lib. tn̄ inquātuꝫ uolūtatibus dicā in. l. i. de le. ij. ¶ Quid ſi ꝑtes n̄ eo abn̄te n̄ p̄t qꝛ ſi abn̄te ꝑte poſſet tūc nō ꝯtra b ¶ Nolle ar ip̄e eꝗparat notificauerīt arbitratori ⁊ ſic elapſus eſt dies. di bitrari. AD excōicatuꝫ ⁊ heret̉ mora: ut. l. diē.§. ſiꝗs litigatoꝝ. sͣ. de arb. co ꝙ ꝑ hoc partes negligentes vident̉ receſſiſſe DE ꝙ ꝯͣriuꝫ deportatum Uidi q̄ndaꝫ aduocatū ſatis ſolēnē cōſulere ꝯtra ab eius arbitrioᶜ: ar. d.§. ſꝫ ⁊ ſi ꝗs. ⁊ ar. eius qd̓ tenent h̓ cōi nō videt̉ bo riūª: qꝛ arbitrator nō dꝫ iudicialiter cognoſcer̄: ter doc. vt ꝑ na ꝯparatio dr̄ de eo ꝗ per annuꝫ negligit pn̄tare lr̄as iudici alex. late hic vt no. sͣ. de iudi. l. i. ⁊ de arbi. l. ſed ⁊ ſi ſeruū.§. ſi qꝛ deportatꝰ deleg. exͣ. de reſcrip. c. plerūqꝫ. facit. C. d̓ p̄ſcrip cui adde ꝙ teſtari nō p̄t ꝗs iudex. in auc. vt dif. iudi. ī pͥn. ſed ad ea q̄ cāe xxx. an. l. ſiꝗs emptōis.§. ſed ⁊ ſiꝗs. ⁊ de ap. auc. ut hētur ī. l. ptās arbitrā cognitionē nō reꝗrunt non reꝗrit̉ ꝑtis pn̄tia: vt ei ꝗ appellat. de ſuc. edic. l. i.§. largius. Sed an di durat ꝑpe i. C. de here .l. diē ꝓferre. in pͥn. ⁊. l. ſed īterpellat̉.§. i. sͣ. d̓ ardi. inſti. ſꝫ ex tuo bal. ꝯſi arbitrator poſtꝙͣ eſt ſibi notificatū cogatur arbi cōicatus pōt allega. ſupra bi. ⁊ pro hoc. de bo. poſſ. l. iij.§. pe. ⁊ qd̓ ibi not. trari. no. per glo. ⁊ ꝑ Dy. de le. ij. l. i. ¶ Nunꝗd cclxij.i. lib. facere teſtm̄ Preterea talis arbitrator hꝫ nudū miniſteriuꝫ. arbitratore mortuo trāſeat ad heredē. dicam. jͣ. ⁊ valet ⁊ te tn̄ idem bal. ergo ⁊cͣ. vt. l. ſi ut ꝓponis. C. de execu. rei iudi. e. l. ſi ſtipulatꝰ fuerim. in pͥn. Cy. in. l. fi. C. de cōnet: vt volu ꝯſilio. cxxxv Preterea ſicut in euētu cōditionis nō reꝗritur it Bar. in. l. iij. li. dic̄ elatra. emp. ¶ Quid d̓ arbitratore exbānito: an po ſi queramus ꝑſo anno. nō ꝑtis pn̄tia: vt. l. ij. de cōdi. ⁊ de. ita nec in tali arterit arbitrari. puto ꝙ ſic: ut. l. cum pater.§. here .sͣ. de teſtadurat ſaculbitramēto. nec ob. hec. l. qꝛ hic dꝫ ītelligi ꝙ fuit ditate. de le. ij. ⁊. l. ex facto.§. ſiꝗs rogatus. sͣ. ad mē. ⁊ hoc latas arbitran actuꝫ ꝙ ꝑte pn̄te arbitraret̉ vel dic ꝙ adhibuit treb. Idem puto in excōicatoᵈ qui predictis ec te conſuluit di ita elegāt̉ aliud īpedimētum mortis vel ſimile nō fuit ſimvoluit Bar fede. cōſi. lxx paratur: ut not. inſti. de ca. di.§. minor. ⁊ qꝛ non to. ī. l. fi.§. i. iiij. vbi ꝯclu plex abn̄tia. ita dicebat ille. Credo pe. ⁊ Cy. ſim eſt actus iudiciarius. dicā. jͣ. e. l. centeſimis. in fi. C. cōia dele. dit ꝙ ea face pliciter dicere ꝟitatē ꝑ hunc tex. ⁊ dicte ſolutōeſ facit. jͣ. de ver. ſigni. l. illa verba. ⁊ quod ibi dice⁊ ī. l. ſi ꝗs ar re pōt ꝙ alij ſunt diuinatiōes. Preterea caſus ē de edi. edi. bitraui d̓ v̓. vtilia ſūt no tur. ¶ Quid ſi aliquis ex cōtrahētibus mortuuſ l. ꝙ ſi nolit.§. ſi ꝗdem ita. vbi ſuū placitū nō pōt ipiẜ ⁊ ꝑ hoc oblig. ⁊ ſi di eſt. puto ſi ꝗdem fuit aſſumptꝰ arbitrator ſuper cis illa lex lo videt̉ poſſe ꝑte abſente declarare. ⁊ idē īportat placuerit qd̓ cōtractu perficiēdo idē quod in arbitrio: ut extī quit̉ in ultīa dici ꝙ arbiſi arbitratꝰ fuerit: vt. l. thais.§. ſororē. sͣ. de fidei guiturᶜ: ut. d. l. diem. sͣ. de arb. Si ꝟo aſſumitur tramēta que volūtate nō cō. li. Preterea lꝫ iudicialiter nō cognoſcat: tn̄ hēnt executi in ꝯͣctibꝰ rn̄ ſuper cōtractu perfecto vt ſuper aliquo acceſſodeo iſta diffe onem ex for ꝑtes debēt cōuocari ⁊ eas īterrogare: vt. l. iij.§. rio. tunc ſicut cōtractus tranſit ad heredeꝫ. ⁊ ſic rentia ē falſa ma ſtatuti la ſꝫ ⁊ ſi nō ꝯſtat. sͣ. vbi pu. edu. de. Preterea ē ex illud arbitrium. vt. sͣ. de acꝗ. poſ. l. fundi uendita ꝑ excōicaqꝛ. l. nō ꝓbat̉ preſſum in arbitratore ꝗ dꝫ ꝑtes diſcutere ⁊ eas tor. ⁊ de offi. dele. c. ſuper gatia. lib. vi. ¶ Quid tū valeant fi nā lex dic̄ ꝙ īterrogare: ut. l. ſi de meis. ⁊ recepiſſe. sͣ. de arbi excōicato uti ꝯͣctuſ ⁊ teſtā ſi aliquis ex cōtrahētibꝰ eſt bannitus ⁊ bona pu aim iſ le non redūeꝗparant̉. l. Preterea videt̉ expreſſum in. l. legatū. d̓ vſufr. blicata. dico idem ꝙ in mortuoᶠ: qꝛ pōt arbitra ẜuuꝫ filij.§. le. vbi iudex: vt bonꝰ uir faciat cōmutationem le ri ⁊ exiſtens cōditio nō ligaret fiſcum: ut. l. quoti eū ꝗ cirogra e ¶ Ut extinnulcit gati. ⁊ reꝗrit̉ ꝑtis pn̄tia. pro hoc. C. de ſe. nup. l. phu. de le. i. ens. in fi. jͣ. de noua. facit. sͣ. pro ſoc. l. actione.§ guitur. AD hac edictali.§. his illd̓. vbi tales arbitratores tep̄terea forti DE. ꝙ alex. publicatiōe. Iſti arbitratores qui quotidie aſſu deberet dutrāſit cū opi. nent̉ iurare. ergo ꝑte pn̄te: vt. l. ſi qn̄. C. de teſti. munt̉ ī litibꝰ vidēt̉ aſſumi ſuꝑ ꝯtractu ꝑficiēdo: rare poſt anſpec. ī ti. d̓ ar hoc ꝓbat̉ rōne naturali: qꝛ pōt ledi ergo vocādi vt dixi de oꝑ. no. nunci. l. i.§. ⁊ poſt oꝑis. ¶ For nū arbitriū ī bi. in.§. finit̉ Iitꝭ ut. l. nā ita diuus. sͣ. de adop. ⁊ poſſet trahere ar ultīa uolūta v̓. ſꝫ nūꝗd ar mo aliam q̄ſtionē videmꝰ ꝙ in arbitratore nō re bitratorē in aliā ſnīam: ut de arbi. l. iteꝫ ſi vnus. ī te quā ꝯͣctu bitratore. ceditur a ꝑſona ꝗd in conſultatione. cōmiſſum qꝛ de maiori ubi tenēt ꝙ fi. non ob. alle. in ꝯtrariū qꝛ loquūtur in his que fuit ticio: ut arbitraret̉ de cōſilio ſempronij: ſem ſauore tracmorte ꝯpro ꝑti nō parāt p̄iudicium: ut no. d. l. iij.§. pe. sͣ. de pronius non vult cōſilium dare uel eſt mortuꝰ. tat̉ ergo ma mittētiū cōbo. poſ. nō ob. l. ſi ut ꝓponis: qꝛ ibi p̄ceſſit plena gis deberet promiſſū nō dixi uobis in. l. i.§. ſi plures. sͣ. de exerci. ⁊ hodie extēdi ſꝫ ita cognitio in cā pͥncipali ⁊ ita cōſului. ¶ Quero qͥ extinguat̉. ⁊ habemus eas exͣ ne ſe. va. c. i. circa fi. li. vi. vbi di ē ꝙ nō exten dic̄ ꝙ cū opi. to tꝑe durat ptās arbitrādi. Spec. in ti. de arbi. cam ſi deo placebit. in. l. ticium ⁊ meuiuꝫ. in pͥn. dit̉ ī ultima ſpecu. cōiter §. differt. v. item ꝗd in triennio vr̄ dicere ꝙ talis uolūtate erde admini. tuto. trāſeūt cano. ptās nō finit̉ triēio ſed nil boni allegat ⁊ male go nec in cō ī. c. fi. d̓ arb. Sꝫ tu dic ꝙ tractu. quaītellexit in arbitrio. tangit̉ in. l. ſed ⁊ ſi cōpromiſ Codcunqꝫ ſtipula re opi. bar. ē pau. d̓ ca. cō ſum. sͣ. de arbi. ⁊ ꝑ Cy. in. l. ꝓperandū.§. finaūt ipſa v̓itas. d̓ tur. ¶ Oppo. inſti. de inuti. ſtipu.§. ſed ſili. xxx. tꝫ ꝙ in medio. C. de iudi. ſed de arbitratore nihil dr̄: quo vide ēt cum factum. ⁊ sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. hi qui. So morte ꝯpro eius ꝯſi. ccc idem ſciēdum eſt ꝙ talis ptās finit̉ eo nolēte armittētium fi lu. ibi in ſtipulatione facti. ¶ Oppo. jͣ. de ſtipu. clxxvi. iiij. li. niat̉ cōproc ¶ Ab eiꝰ arbitrio ADDE Ang. Imo. ⁊ ro. hic dicūt aduertendū eſſe ꝙ miſſum. f ¶ Dico idem ꝙ in mortuo. ADDE Barto. conſilio incipiēte. Taliotrāſeat tp̄us vſqꝫ ad qd̓ duraret arbitratoris ptās ſi notificatio facta eſſet nuſ de ſpoleto Ro. hic. Bar. in. l. poſtqͣꝫ. vt leg. noīe caue. Anto. de but. allegat glo. in. d. l. ſi vnꝰ.§. i. de arbi. ⁊ dicūt Bar. non aliter. intellexiſſe. ⁊ imo. in. c. ꝗntauallis. de iureiur. Alex. hic.

De verbo. obli. ſer. l. ij. ⁊. l. antepe. Solu. fallit ibi: vt ibi dicam. ¶ Op. ꝗd ſi apponat̉ in cōtractibꝰ ſi volueris vel ſi arbitratus a ¶ Hoc ītel de. l. cū oportet. C. de bo. q̄ lib. Sol. glo. ꝙ aliud in adlige. dicit ale fueris ſit differētia ſicut in vltimis volūtatibꝰ: ibi. Que uentitio hodie. hoc intelligeª ꝙ filius ſtipulat̉ ſibi: qꝛ ſi xā. ꝙ opi. gl. ro cū. Et quāta ſit virtus huiꝰ verbi voluerit: ibi. Quein puncto iu patri ſtipularet̉ ẜm Dy. ⁊ oēs: ipſi pr̄i queritur. sͣ. e. l. ſti ro. Et an ſi iudex ponit aliqueꝫ ad cōfinia per iſta ꝟba ris videt̉ ve pulatio iſta.§. alteri. donec voluero vel dōec reuocauero: ſi iudex moriatur rior indiſtin Filius ſtipulat̉. ſibi dare. x. cum pater cte. vel eius officiū ſit finitum vel ſit excōicatus an duret vo Olcucl. moriet̉. h. d. an ſibi uel patri queratur b ¶ Nō facit luntas: ibi. Vltimo. conditōem. dicam in. l. ſi filius. jͣ. eo. ADDE ītel AdSi ita ſtipulatus fuero. uerSi ſtipulatio pr̄is cōfertur in lige veruꝫ ſi ꝯͣ ī quis ita. tgus exn̄tie ſui iuris filio q̄rit̉ adijcitur tꝑi te quia ſumus in periculoſa materia: ⁊ breuiter. h. d. certo: ut ibi. vtilis actio. h. d. Iſte.§. intrat materiā illaꝫ qualiter pr̄ Promiſſio cum volueris valet ſi ante morteꝫ declaras ſecꝰ ſi incerq̄rat filio vel ecōtra dicā. jͣ. e. l. qd̓ dicitur. Dy. ponit hic te velle. ſecus in ꝓmiſſione ſi volueris. h. d. ¶ Op. de. l. to: vt eſt gl. additionē īperfectā. ¶ Op. sͣ. e. l. dn̄s ſeruo. Sol. acꝗ. in. l. ſeius ſaſenatus.§. legatū. sͣ. d̓ le. i. ⁊. l. ſi ita legatū.§. illi ſi volet. turninus sͣ. rit ſibi pater ſtipulatio filio niſi cōferat̉ in tp̄s ſui iuris. rn̄deo ſtipulatio collata in volūtate ꝓmittētis nō valet. ad tre. latiuſ ¶ Op. sͣ. de pac. do. l. cum dos. So. ut ibi. ⁊ dicam. jͣ. e. vt hic. ſed ſi in volūtate eius cui acꝗritur ſic: vt in cōtra hic per alex. l. qd̓ dicitur. ¶ No. ꝙ directa querit̉ pr̄i ex ſtipulatōe fi rijs lꝫ cōtrariū no. per glo. in. l. a ticio. jͣ. e. vbi reprehen lij: ut. sͣ. e.§. alteri. l. ſtipulatio iſta. ⁊ sͣ. e. l. in pͥn. ⁊ qn̄ ex ditur ꝑ Dy. ¶ Sꝫ op. de. l. ſub hac. sͣ. ti. i. ⁊. jͣ. eo. l. ſiqꝫ ſtipulatione patris q̄rit̉ filio utilis: dicā in. l. qd̓ dr̄. j. eo. ſtipulatus ſit ſtichū. Breuiter ſo. qn̄ dictio cū adijcitur Ex.§. ſequenti. futuro indicatiui nō valet: vt in cōtrario. aut futuro ſub ¶ Quādo ſit differentia inter ſi ⁊ cum. iunctiui ⁊ ualet: vt hic. ſi cōſtituas te velle ante mortē. Inter ſi ⁊ cū. nō eſt dr̄ia cum ſed per dictionē ſi nō valet ſiue adijciatur futuro ſubiūNon ſolum. apponitur actui extriſeco. h. ctiui ſiue indicatiui: dic ut glo. ⁊ bene dicit. ¶ Sed q̄ eſt d. Anteꝙͣ opponā per. l. iſtā dando vnā opi. quā ponit dr̄ia. ℟. nā futurū indicatiui hꝫ quādam dependentiā: Cy. in. l. extraneū. C. de here. inſti. ꝙ eſt dr̄ia inter iſtam vt ꝓmitto cū volā.i. volens ero cū dabo. ⁊ iō lex p̄ſumit inſtitutionē cū morieris que eſt ꝯditōalis cū eſt incertū me nunꝙͣ velle. ſed cū dico cū voluero tunc formatur a qn̄ ꝗs moriat̉ ⁊ illā inſtitutionē ſi morieris: qꝛ illa ē cōpreterito indicatiui lꝫ nō permaneā in uolūtate ſufficit ditio neceſſaria: vt. l. ſi pupillus.§. ſub cōditōe. jͣ. de no ſemel velle. lꝫ tꝑe traditiōis nollē: vt. jͣ. eo. l. ſi ita ſtipula ua. ſed male dicit ꝑ iſtum tex. ⁊. l. ꝗbus diebꝰ.§. ꝗdaꝫ ti tus ſit ſtichum. ⁊ ideo verificata eſt illa ꝓpoſitio cū vocio. sͣ. de cōdi. ⁊ de. ¶ Op. jͣ. eo. l. ꝓx.§. fi. Breuiter iſta luero: ⁊ no. sͣ. de cōtra. emp. l. hec uēditio. Sed contra eſt ſo. qn̄qꝫ ſi ⁊ cū. apponūt̉ actui extrinſeco: ⁊ tūc nulla hoc. sͣ. de le. iij. l. vxoreꝫ.§. pe. vbi videt̉ ꝙ valeat ſi dico eſt dr̄ia: ut hic. Aut apponunt̉ actui intrinſeco: vt volū cum uellet. So. ibi dixit cum uellet qd̓ eſt preteritū imtati: ⁊ tunc loꝗtur. jͣ. eo. l. proxi. in fi. Et vt liqueat qn̄ ſit perfectū ſubiunctiui vel pn̄tis optatiui: ſed hoc nō pladr̄ia inter ſi ⁊ cum. apponit̉ actui extrinſeco ẜm Pe. et cet qꝛ ex eo ꝙ eſt preteritū imꝑfectū hꝫ quādam depen Guil. in. l. qui ꝓmiſſit. sͣ. de condi. inde. dic ſic. Aut iſta dentiā ſicut futurū īdicatiui. ⁊ ideo eadē eſt rō. dico er verba apponunt̉ actui qui tacite ineſt de neceſſitate nō go alid̓ in ultimis volūtatibus: vt ibi. qꝛ dicta verba cuꝫ eſt dr̄ia: vt. l. iij. sͣ. de leg. i. ⁊. l. inuito.§. hanc aūt sͣ. d̓ tuvolet uel cū uolam vident̉ ſolū facere diem incertaꝫ: vt te. Aut apponit̉ actui ꝗ tacite non ineſt: ⁊ tūc hec dictō ſic poſt mortē debeat̉: vt ibi patet. ſed qꝛ dies incertus ſi. facit cōditionē: ut. l. ſi ticius. sͣ. eo. ⁊. l. ſi decem cū peeſt cōditio in vltimis volūtatibꝰ: vt. l. dies īcertus. sͣ. de tiero. jͣ. eo. ⁊ ibi no. ꝓbat̉ melius in. l. ſi ticio. sͣ. qn̄ di. le. condi. ⁊ de. ideo tex. in. l. fideicōmiſſa.§. ꝙͣꝙͣ. de leg. iij. ce. ⁊ de condi. ⁊ de. l. ꝗbus diebꝰ.§. ꝗdaꝫ ticio. Si vero dicit eſſe cōditionalē. hoc etiā ꝓbatur. sͣ. de ma. teſta. l. queris de cōditione cū. tūc aut addit̉ executōni obliga ſeruos. ¶ Op. qꝛ in prin. dicit ꝙ ualet ſi cōſtituit in vitionis: aut ipſi obligatiōi. pͥmo caſu non facit ꝯditōeꝫᵇ: ta. in fi. dicit ꝙ nō valet. rn̄. ꝙ per ſi nō ualet. ꝑ cū vꝫ. ra vt. C. qn̄ dies le. ce. l. ex his. ⁊. l. firmio. in pͥnc. sͣ. qn̄ dies tio differentie eſt ẜm glo. qn̄ dictio cum adijcitur futule. ce. Si vero obligatiōi: ⁊ tūc aūt ꝟba ſapiunt exactiōꝫ ro tēpori eſt aduerbium tꝑis. nō ergo confert̉ in potede p̄ſenti in cōceptōe ſui ⁊ non facit conditionē: vt. sͣ. ꝓ ſtate an velis ſed qn̄ velles. ſed quādo dictio ſi apponixi. l. ſi decē. ⁊. l. ticie heredes. sͣ. de condi. ⁊ de. Aut non tur eſt in ptāte an ⁊ qn̄ uelles. ⁊ illd̓ dicit glo. i. ⁊ in glo. ſapiunt exactionē in cōceptiōe ſui: ⁊ tūc non eſt dr̄ia: ut ij. mag. Sed male dixit qꝛ ſi ſolū tēpus eſſet in poteſtahic. ⁊. l. qui ꝓmiſit. de cōdi. inde. qꝛ faciūt conditioneꝫ. te ſua: tūc trāſiret ad heredē nec extingueret̉ morte: ut Si ꝟo apponit̉ in actu intrinſeco utputa voluntatis di dicta. l. vxorem.§. pe. ⁊ de re. du. l. utrū.§. pe. facit opticam. jͣ. ꝓxi.§. ¶ Op. ꝙ nō ſit bona eꝗparatio cū prima me. sͣ. ſolu. matr. l. poſt dotē. ẜm quintā lecturā. Ex hoc cōditio mortis ſit certa. ſecūda ſit incerta. dicit Dy. ꝗa dicerem ꝙ ſi hec dictio cū volam uel cū uoluero adiicibene differūt in hoc: ſed nō in mō ꝯmittendi: qꝛ quocū tur executiōi. puta ꝓmitto decē q̄ tibi dabo cū uolam qꝫ modo veneris: ⁊ qn̄cūqꝫ ſtipulatio cōmittit̉ ita quouel cū uoluero ꝙ me mortuo ſtatim tenet̉ heres: vt. d. cunqꝫ modo moriaris ⁊ quādocunqꝫ. .ll. facit. l. ex his ꝟbis. C. qn̄ dies le. ce. cōtra iſtū tex. que ¶ No. ꝙ in obligaeſt ergo ratio differētie. dic ẜm Pe. dictio cum denotat Enteſimis. tione in dieꝫ obligapͥncipaliter cōditionē. ſecūdario tp̄s. tex. ē. in. l. ticio. sͣ. tio eſt p̄ſens. Quid de actione dicā. jͣ. eo. l. ita ſti quādo dies leg. ce. Modo qn̄ dico cū uolueris nō ex pulatus in queſtionibus. primitur cōditio ⁊ expreſſa nocent. nō expreſſa nō nocent: vt. l. nōnunꝙͣ. sͣ. de cōdi. ⁊ demon. Ia. de are. dat Id autem quod in facto. aliam ſoluti. ⁊ recidit in idem in. l. fideicōmiſſa.§. ꝙͣꝙͣ Stipulatio facti q̄ cōcernit ꝑſonam ꝓmiſſoris ad here ⁊.§. ſi fidei. de le. iij. ⁊ ibi no. qui ꝯtradicūt huic tex. vbi dem nō trāſit. h. d. ¶ Op. de. l. veteris. C. de cōtrahē. ⁊ dicit̉ ꝙ ſi morit̉ ſtatim tenet̉ heres. hic dicit ꝙ extingui cōmit. ſtipu. So. ibi in facto qd̓ cōcernit ꝑſonam ſtipula tur. dicit glo. ibi. aliud in cōtractibꝰ aliud in ultimis uo toris hic ꝓmiſſoris: ⁊ diſtingue: ut ibi per Cy. ⁊ tangā. luntatibꝰ ⁊ iſta ē vera: ⁊ alie ſol. que ibi dant̉ ſunt falſe. jͣ. eo. l. ſi ſic. cōtra. d. l. vxorē.§. pe. ⁊ de le. iij. Et aduerte nō intelEx.§. ſequenti. ligas ꝙ in ultimis uolūtatibꝰ ꝗs moriendo videat̉ vel¶ Que eſt dr̄ia ꝙ ſi dictio cū adijciat̉ futuro indicatiui le: qꝛ nulla. l. hoc cauet̉. lꝫ ꝗdam hoc dicāt: ſed dico ꝙ ī nō ualet ſtipulatio: ⁊ cū adijcit̉ futuro ſubiūctiui ualet: vltimis voluntatibꝰ idem eſt dicere heres det cuꝫ uolet ibi. Sed q̄. Et an in vltimis voluntatibꝰ ꝗs moriēdo di uel cū voluerit qd̓ eſt dicere det poſt mortē ſuaꝫ: vt. d. l. cat̉ uelle: ibi. Et aduerte. Et an cū dictio cū apponit̉ p̄ vxorem.§. pe. ⁊ ideo debet̉ tanꝙͣ adueniēte die. In cō terito ſubiunctiui valeat ſtipulatio: ibi. Quero ꝗd. Et tractibꝰ ꝟo iſta verba faciūt diem ⁊ ꝯditionē. ⁊ ideo eo

De verbo. obli. moriente anteꝙͣ velit deficit contraditio. idem̄ eſſet in vltimis voluntatibꝰ ſi poneremus eē cōditionaliter ꝓ§. i. eo. ti. Tamē dicerem aſſumēdam benigniorē interlata: vt ſi uolet: ut. d. l. ſi ita legatum.§. illi ſi volet. de le. pretatiōem: ut. l. ſi preſes. ⁊. l. interpretatōe. jͣ. de pe. vn̄ in cāu ꝓpoſito intelligit̉: ut in ultimis uoluntatibꝰ: ut ī i. ¶ Quero quid ſi dictio cum adijcit̉ p̄terito ſubiunctidicto. c. ſi delegatus. ⁊ ideo aſſumit̉ aliter: qꝛ ibi illa inui: ut ticius ꝓmittit dare decē cū uoluiſſet. Rn̄deo iſta trepretatio eſt benignior. ad hoc facit. sͣ. de pigno. act. verba qn̄qꝫ ſignificant futurū tēpus: vt. jͣ. e. l. qui rome. l. nō eſt mirū. vbi ſentētia equiparat̉ ultime uolūtati. fa§. augerius. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ de lega.i. cū certus. ⁊ de ꝯtra. a ¶ Uoluerit cit. sͣ. de manu. teſta. l. ſi ita fuerit. in fi. vbi uerba teſtato emp. l. ſi emptor.§. veriſimile. vbi ponit̉ verbū eēt: ⁊ tn̄ ADDE. vl ris ⁊ pretoris pariter interpretant̉. pro hoc facit glo. in ſignificat futurū. ℟. qꝛ tūc erat idē ꝙ ſi apponit̉ futuro ꝑ Alex. cōſi. dicto. c. ſi delegatus. licet illa glo. in alio male dicat: ꝗa ſubiūctiui: qꝛ p̄teritiōꝫ ſignificat. ¶ Quero ꝗd ſi nō ap xlvij. i. lib. b ¶ Confina non intellexit differentiā īter illa uerba uſqꝫ ad benepla pōit̉ dictio cū: ſꝫ alid̓ aduerbiū tꝑiſ: vt dōec voluero uel tus nō eſſet. quouſqꝫ ⁊ ſi. dico idē qd̓ in dictiōe cū: ꝗa oīa faciunt ſecitum ⁊cͣ. ⁊ donec reuocauero. ¶ Quero quid ſi iudex ADDE innon eſt mortuꝰ: ſed eius officium eſt finitū: reſpō. idem cūdario cōditionē. pͥncipaliter tēpus: ut dicā plene de quātū alex. ī ꝙ ſi eſſet mortuꝰ: ꝗa dicta verba debēt intelligi doneo condi. ⁊ demō. l. i. ¶ Quid ſi nō appono dictionem ſi: hac. q. ⁊. qō. ſeq. tꝫ cōtre uoluero. ſcilꝫ ego exiſtēs in officio ſic finito officio finia nec ꝯditionē cuꝫ: nec tēpus alicuius ꝟbi: ut ꝓmittis mi bar. ut hic ꝑ tur uoluntas: ut in. l. fi. jͣ. de pe. cauſa enī quare reſerua hi dare decem ad tui voluntatē. Rn̄deo videt̉ dicere ſi eū ꝙ cū opi. uit ſibi uoluntatē erat officium. ergo finito officio finit̉ tu uolueris: ut. sͣ. ſolu. matri. l. poſt dotem. in ꝗnta lect. bart. ſimpliuoluntas: ut. sͣ. de oper. noui nūcia. l. non ſolū.§. fi. vbi citer tranſit pro hoc facit qd̓ dico in. l. i. de cōdi. ⁊ demon. ⁊ tūc.ſ. ꝙ bal. ſe hic recauſa nunciatiōis erat dominiū rei que finitur alienata per prepoſitiōes ſit conditio exp̄ſſa. ¶ Quero cū in vlti mittēdo ꝯſi. re. ⁊ ſic ceſſante illa qualitate licꝫ ꝑſona duret. pro hoc mis uoluntatibꝰ fiat diſtinctio: an apponant̉ hec verba xxxiiij. viij. uidet̉ tex. sͣ. de fideicōmiſ. li. l. lucius. la pͥma. cu. l. ſequē ſi uolueris aūt ſi arbitratꝰ fueris: ut dicta. l. fideicōmiſſa li. vbi pōit ꝙ ti. vbi arbitriū datum alicui: ut heredi ceſſat eo deſinen cōfinatꝰ ſine .§. ꝙͣꝙͣ. ⁊ de lega. i. l. ſi ſic. in pͥn. ⁊ de fideicōmiſ liber. l. p̄finitiōe tēte eſſe heres. facit. l. cum apud. ⁊ quod ibi no. jͣ. iudica. fideicōmiſſaria libertas. an hec differētia ſit in cōtractiporis dicit̉ ſol. ⁊ quod not. in ſimili. s. de iudi. l. uenditor.§. iudibus. dico circa ea que ſunt de ſubſtātia cōtractꝰ dicta ꝟ ꝯfinatus ad ces. ¶ Sed cōtra predicta facit. sͣ. de lega. ij. l. cū pater. ba non attēdunt̉: vt. l. quod ſepe.§. i. de cōtrahē. emp x. an. ꝑ. l. ſin §. hereditatem. ⁊ ad trebel. l. ex facto.§. ſi quis rogatꝰ. gularem ſi⁊. C. dē cōtra. emp. l. fi. Sꝫ circa alia acccidētalia ſignifi ne p̄finito te ſed ibi teſtatorᶜ cōtulit expreſſe in tēpus mortis electio catio dictorū uerborū attenditur: ut. l. hec venditio. de pore de pēis nem qd̓ de naturali intelligit̉. ſecus ſi ſimpliciter dediſcōtrahē. emp. pro ratiōe cogita. ¶ Quero quāta eſt vir ⁊ ꝙ cōfinatꝰ ſet electionē: quia tūc cum ſtatim deſinit eſſe heres fini. ad decēniū fi tus iſtius verbi uolueritª. rn̄deo ut poſſꝫ facere ꝗs volū retur illud ius: ut dicta. l. lucius. Itē facit aliqualiter cō nito decēnio tatem ſuam etiā inique: ut. l. cū ꝗdam. de leg. ij. dū tam̄ abſqꝫ alia re tra quod no. per Inno. extra de offi. dele. c. licꝫ vndiqꝫ dolus malus abſit: vt sͣ. mā. l. creditor.§. lucius. ſemꝑ uocatōe pōt ſed non curo. Quid ſi iudex excōmunicatꝰ uel alio moenim dolus videt̉ exceptꝰ. ¶ Ultimo formo hic vnā qd redire. do nō poteſt officiū exercere tamē durat officiū. reſpōc ¶ Sꝫ ibi te nem difficilem. iudex dicit pono ticiuꝫ ad cōfinia donec nō dicitur definere uolūtas ſi ip̄e remanet ſane mētis: ſtator. ADuoluero vel donec reuocauero. morit̉ iudex an confinia DE ꝙ ꝯͣ hāc ut in excōmunicato. arg. eiꝰ qd̓. sͣ. dictū eſt de deportaſint finita. ꝗdam dicūt ꝙ ſic: ut hic. dicit Pe. ⁊ Cy. reſo. tene̓t imo to qui equiparatur excōmunicato: ut inſtitu. de ca. di. fert. C. de cōtrahen. emp. l. fi. Iac. de ra. dixit ꝙ ſentētia la Rapha. ⁊ §. minor. ⁊ videt̉ expreſſum. d̓ offi. deleg. c. ſi is cui. lib alex. qꝛ dicūt dꝫ eꝗparari cōtractibꝰ non vltimis volūtatibus: qꝛ ſenvi. ⁊. c. i. de offic. vi. eo. lib. ubi nō expirat iuriſditio dele nō videre di tentia eſt ſtricti iuris. vltime uoluntates hēnt inſtar bouerſitatis rō gati que tam̄ expirat morte. Si uero ip̄e nō remanet ſa nefidei: ut. l. in minorū. C. in qui. ca. in inte. reſti. nō eſt neꝫ inter cane mentis: ut ꝗa efficit̉ furioſus: tūc licet remaneat iuſum qn̄ ē col ne. Pet. dicit aliter ſicut ibi Cy. refert que verba nō re dex: ut. l. cū furioſus. de iudi. tamen uidet̉ uolūtas ceſlatū in tp̄us cito: ꝗa iuris ſaporem nō habēt. tu ergo dicas cōſiderā mortis vel ſare: ut. sͣ. de acquirē. heredi. l. ſiꝗs alicui. ¶ Quero an da eſſe vera. aut iudex dicit quoad uoluero uel uolaꝫ: ⁊ non. durante excōmunicatiōe poſſit reuocare cōfinia. credo tūc iſta uerba ſonāt: ut eatenꝰ durent confinia qͣtenꝰ du d ¶ Credo ꝙ ꝙ ſicᵈ cū hoc nō ſit actꝰ iudiciarius: ut. d. l. cū pater.§. ſic. ADDE rat uoluntas. ⁊ ideo uoluntate ceſſante finiunt̉ cōfinia. hereditatē. ⁊. d. l. ex facto.§. ſiꝗs rogatꝰ. ⁊ patet ꝗa mor ꝙ ꝯͣriū tenvoluntas ꝟo per mortē ceſſat. ergo ⁊cͣ. hic eſt caſus. sͣ. bal. ī. l. fi. de te finitur: qꝛ nō eſt actꝰ iudiciariꝰ. Predicta ꝟa ſi iudex loca. l. iij. C. māda. l. mandatū. inſti. mā.§. iteꝫ ſi adhuc. ꝯͣ. emp. quia ſibi reſeruauit reuocationē ꝯfiniū in ſnīa. alias forte nō hic enī nō requiritur ꝙ cōtraria uolūtas ſuꝑueniat: ſed ſi iſta reuoca poſſet: ut. jͣ. de pe. l. relegati. in fi. dic ut ibi. tio cōſiſtit in ſufficit ꝙ pͥma ceſſet: ⁊ p̄dicta ꝟa ſi iudex dixerit quoad iuriſditiōe q ipſe voluerit referendo ad perſonam ſuam. ſi uero rex ¶ In ſtiapd̓ excōica Ui ſic ſtipulatur. tulit ſe ad dignitatem: vt quoad poteſtati placuerit: ꝗa pulatione tuꝫ nō ē quo nouāte dies p̄cedentis obligationis intelligit̉ tunc dignitas non moritur morte perſone non finire. ad exercitiū repetita. h. d. De materia iſta utrū intelligat̉ repetita di ⁊ hoc ſequi tur: vt. l. annua.§. i. de annu. lega. ⁊ de iudi. l. proponetur alex. cam in. l. diem. ⁊. l. ſtichū.§. i. jͣ. de noua. Uide glo. que batur. ⁊ eſt hodie cāus extra de reſcrip. c. ſi gratioſe. lib. c ¶ Cū petie incipit. arg. de repetitōe in fi. dic ibi. ne actio reddatur vi. ⁊ predicta vera ſi appareret ex verbis ꝙ confinia furo. EDDEinutilis: que ratio hic ceſſat. d̓ iſto verbo erunt de p̄ſenti. reuocatio fuit collata in p̄dictuꝫ tp̄us: petiero. vid̓ Ex. l. ſequenti. ut ꝗa dixi quoad vel quouſqꝫ ⁊cͣ. ut dixi. ⁊ facit. l. ſi cum bar. ī. l. liber ¶ An ius implendi cōditiōem in cōtractibꝰ īter uiuos in annos. in pͥn. Si uero diceret pono te ad cōfinia ad tus. de iure trāſeat ad heredes: ibi. Solet. meā uoluntatē uel ad meū beneplacitū. tūc cōfinatusˡ patro. ⁊ in. l. ticia herediſ nō eſſet: niſi iudex declarauerit ſe uelle ponere cuꝫ dicta I decem cuꝫ petiero. de ꝯdi. ⁊ de. ꝟba faciant diſpoſitionē conditionalem: ut dixi in p̄cebal. in. l. i. C. Facultas denūciandi trāſit ad heredem non dentibus qōnibꝰ. Quādoqꝫ iudex dicit pono te ad cōde lit. conte. facultas cōditiōis implende. h. d. Glo. dicit ꝙ iſta ē cō finia quoad reuocauero: ⁊ hoc ex ꝓpria ſignificatōe nō Bal. in auc. ditionalis inſpecta ſignificatiōe uerborū: ſed ueritate ī habita. C. ne ſufficit voluntatē pͥmā ceſſare: ſed requirit̉ noua uolunfi. ꝓ patre. ⁊ ſpecta nō. ⁊ ſic eſt aliqn̄ econtra. ¶ Oppo. ꝙ uerbū pe tas cōtraria. ſed moriēdo ꝗs nō videtur velle: ut hic. er in. l. fi. de tē. tiero intelligit̉ de litis cōte. ut. l. amplius. jͣ. rem ra. ha. go ⁊cͣ. Et ideo hic inſurgit dubiū: an iſta uerba habeāt appel. ibi de Hic de denūciatiōe extra iudiciū. Solu. quādoqꝫ uerverbo poſtu iſtū intellectū ſicut in cōtractibꝰ. an ꝟo intelligant̉ ſicut lauerit. ſali. ī bum petiero refertur ad perſonā eius ꝗ obligat̉: ⁊ tunc in ultimis uoluntatibꝰ: ut ſit ſenſus pono te ad cōfinia l. ſiꝗs maior intelligit̉ per lit. cōte. ut. l. amplius. Qn̄qꝫ uerbū petiedonec uixero: niſi an̄ reuocē: ut. d. l. vxorē.§. pe. ⁊ videt̉ C. de trāſac. ro refert̉ ad ꝑſonā eius cui acꝗritur obligatio: ⁊ tunc ībal. ī. l. ab eo ꝙ ſicut in ꝯtractibꝰ. caſus eſt extra de offi. dele. c. ſi dele telligitur de quadā admonitione: ut hic. ¶ Quero ꝗd C. qūo ⁊ qn̄ gatus. lib. vi. ⁊ idem in p̄cario: ꝗa quis moriēdo nō uiiudex. ſi dixit ſi petiero. Glo. dicit ꝙ tunc pͥncipaliter faceret det̉ reuocare: ut. sͣ. de p̄ca. l. i. in pͥn. cōiuncta. l. queſitū. cōditionē ſed dictio cū. nō. ⁊ uide glo. que incipit. hic ē

Vi De verbo. obli. 2 2 cōditionalis ⁊cͣ. ¶ Quero ꝗd ſi dixit decem q̄ petiero. cōdemnetur an debeat ſoluere: ibi. Ultimo. a ¶ Ex forma Rn̄deo idem ꝙ ſi dicerem cū: ut. l. ſi ita ꝗs ꝓmiſerit. in ſtatuti. AD1 ¶ Mora pͥncipͥn. jͣ. e. Nec ob. ꝙ relatiuū ꝗs uel qui iunctu ꝟbo futucUm filiuſfſami. palis nocet fideDE an tale ri tēporis facit cōditionē: vt. l. ſtichū qui meꝰ erit. de le. ſtatutum va iuſſori ⁊ pr̄i. ſecus ecōtra. h. d. Tota die allegat̉ i. vt dico in. l. i. de cōdi. ⁊ demon. ¶ Quero qn̄ apponileat bal. in. l. .l. iſta ꝙ pr̄ tenetur de pecul. ⁊ filius: vt pͥncipalis. pater i. C. ne fi. ꝓ tur ſi: ⁊ ſic facit ꝯditionē qn̄ cōmittitur ſtipulatio. Glo. tanꝙͣ fideiuſſor. cōcor. ſunt in glo. ¶ Op. de. l. ſi ſeruꝰ pa. ⁊ imol. h̓ videt̉ dicere ꝙ per conteſtationē litis: dum allegat. l. ſi decidētes ꝙ sͣ. de his ꝗ no. infa. So. vt ibi. ¶ Op. de. l. iij.§. ſed vtrū ticius sͣ. e. ⁊ ibi no. ⁊ no. C. eo. l. nuda. ⁊ sͣ. eo. l. ſtipula. ſic: an aūt ēt .sͣ. de mino. vbi pater nō eꝗparatur fideiuſſori. dicit gl. ītelligat̉ d̓ fitio iſta.§. alteri. Tu dic per ſimplicē admonitōeꝫ īpleri fallit ibi: vt ibi no. ¶ Tu dic latius an pater eꝗparet̉ filio illegitio: cōditionem: ut hic pꝫ qꝛ refert̉ ad actorē: vt dixi. ⁊ ille deiuſſori. hoc poteſt ītelligi multis mōis. Primo ī mō vt ꝓ illo paglo. dicūt verum ꝙ ſi ante nō ſit facta admonitio ꝑ litis ter teneatur cōſtituendi nō eꝗparat̉ fideiuſſori: qꝛ fideiuſſor nō obconte. impletur cōditio ⁊ ꝓcedit iudiciū. ¶ Quero an vide Io. an. ligatur niſi verbis: ut. sͣ. e. l. v.§. ſatis acceptio. ⁊. l. ſcienin additi. ad iſta admonitio debeat fieri extra iudiciuꝫ. dic ꝙ ſufficit dum. ⁊ ibi pater obligat̉ de peculio ex edicto pretoris. ſper. in rub. extra iudiciū: ut no. glo. in. l. amplius. jͣ. rē ra. ha. facit. l. ꝗ fi. ſint leg. Secūdo in modo cōueniendi nō equiparat̉. nā fideiuſ ſi ex legati. sͣ. eo. ⁊. l. mora. sͣ. de vſur. no. jͣ. e. l. qui rome. ⁊ deciſioneꝫ ſor non pōt conueniri ante pͥncipalē excuſſum: ut. C. de bart. h̓ ſeꝗt̉ §. coheres. in glo. parua. ⁊ de fideiuſ. l. fideiuſſor.§. fi. ⁊ fideiuſ. auc. preſente. ſed pr̄ pōt ſtatim conueniri: vt. d̓ bal. ī. d. l. i. ⁊ ibi no. ¶ Solet eſſe queſtio vtrū in cōtractibꝰ īter viuoſ in additi. ad §. ſed vtrū. ⁊ de pecu. ꝑ to. hoc enī nō reperit̉ mutatuꝫ ius implendi cōditionē trāſeat ad heredes. do. Cy. reſpe. ī ti. de ꝓ ⁊ hoc tꝫ exp̄ſſe Ia. de are. jͣ. e. l. ſi ſeruū.§. an filius. Ter ferendo Pe. ponit iſtā. q. C. de condi. inſer. l. pe. ⁊ facit la. ſen. in. xix. tio in mō exequēdi. nam in fideiuſſorē contractꝰ non fit col. bal. ⁊ an tria mēbra. qn̄qꝫ conditio habet p̄cedentē diſpoſitōeꝫ executio: ut plene dicet̉. jͣ. iudi. ſol. l. i. ſed in pr̄em fit exe ge. in. l. ꝗ re ⁊ tūc aūt diſpoſitio ⁊ cōditio cōfertur in ꝑſonam vnius pudiātis.§. cutio in peculio: vt. l. ſi filio. la. ij. ⁊ ibi no. per glo. sͣ. ſol. ⁊ tranſit ad heredes. l. diem.§. i. sͣ. d̓ arbi. ⁊. l. qui rome. i. sͣ. de inoſ. ma. ⁊ de noxa. l. ⁊ ſi ꝯdemnatꝰ: qd̓ patꝫ: qꝛ eſt fideiuſſor teſta. ang. in §. flauius. jͣ. eo. verbi gratia ꝓmitto tibi dare. c. ſi. c. non iudicij: vt. l. iij.§. idem̄ ſcribit. sͣ. de pecu. Hoc aūt an̄ ꝓ .l. ij. sͣ. ſi ex dedero dabo. cc. ⁊ tunc hꝫ p̄cedentē diſpoſitiōeꝫ. Secū cedat in peculio aduēticio: ibi dixi. ⁊ sͣ. de dam. infec. l. noxa. cā aga do caſu qn̄ cōfertur in ꝑſonam diuerſorū: ⁊ tūc nō tran tur. ro. ī. l. ſi ſi finita.§. ſi de vectigalibꝰ. Quarto in mō recuperādi a filio. ſol. ma. ſit ad heredes: ut. l. fideiuſſor obligari. in fi. jͣ. d̓ fideiuſ. pͥncipali. nam pater nō recuperat a filio: ſed fideiuſſor a ſali. in. l. ſi fiquicꝗd glo. ibi dicat. ⁊ ibi ego dicam. Quādoqꝫ incipit pͥncipali: ut no. in. d.§. ſed vtrū. Quinto ex hoc alia diflius. C. ne fi. a p̄cedenti cōditione: ⁊ tūc cōditiōis implementū non pro patre. et ferentia inſurgit: qꝛ beneficiū reſtitutōis qd̓ competit fi tranſit ad ip̄m heredeꝫ: ut. l. a teſtatore. sͣ. de cōdi. ⁊ de hanc deciſio lio nō tranſit ad pr̄em: vt in. d.§. ſed vtrū. Sexto in mō nē bart. ſeꝗt̉ mon. ſed ibi illa nihil facit: qꝛ in ultimis voluntatibꝰ iō ꝯmittendi ſeu ꝑpetuādi obligationē: ⁊ in hoc pater ec Ab. ꝯſi. lxvj. nimirū: vt in.§. ſinautem. C. de ca. tol. Guil. de cu. facit paratur fideiuſſori: ut hic. ⁊. jͣ. e. l. ſi ẜuū.§. an filius. In i. lib. ro. cōſi. iſtam. q. sͣ. de pig. act. l. ſi neceſſarias.§. ſi de uendēdo. cliiij. ꝓ qua alio etiaꝫ equiparat̉: ut ſicut actio furti denegat̉ patri: ⁊ alle. sͣ. d̓ col. bo. l. ij. in pͥn. ⁊. l. qui rome.§. augerius. jͣ. facit ꝙ uolu ita ⁊ fideiuſſori: ut. jͣ. d̓ fur. l. eū qui.§. an pater. Sed cō it bal. cōſilio eo. que bene facit vltra Guil. ⁊ oēs. allego iſtaꝫ. l. vbi eſt tra p̄dicta videt̉ ꝙ prius debeat excuti filius ꝙͣ ꝑuenia ccxliiij i. lib. caſus: qꝛ hec eſt q̄dam admonitio ideo trāſit: ſed ſi eēt ꝙ in ſnīa latur ad pr̄em: ut. l. libertus.§. i. jͣ. ad munici. cum ſi. ⁊ ibi cōditio non tranſiret. Sed cōtra iſtam do tex. in. l. ij. C. ta ſuꝑ taxano. C. de decu. l. i. ⁊ ibi no. Sed ego dixi cōtrariū. ℟. il tiōe expēſaꝝ de pac. inter emp. ⁊ ven. ⁊ ibi dicit glo. ꝙ ſuꝑuacuo dici lud verū qn̄ pater cōuenitur inſolidū ex geſtis per filiū. nō ſit neceſtur de herede ⁊cͣ. tu poſſes rn̄dere altero de duobꝰ moidem videt̉ no. in. d. l. i. C. de decu. licet glo. aliter dicat ſaria citatio dis ꝙ illa glo. dicat male: qꝛ contra iſtā. l. immo optime fideiuſ. iudi. ⁊ male in. l. tria onera. de excu. tu. ⁊ ibi reprehēdit̉ per dicit ⁊ ꝓbat̉ ex eadem. l. nā in ꝑſona eoꝝ in quorū ꝑſoſol. qꝛ iudici Ia. de are. ſed qn̄ pater cōuenitur de peculio: tunc ꝓceum ſcm̄ cuꝫ na conditio debebat īpleri nō fuit facta mētio de heredit qd̓ hic dicit̉. ¶ Ultimo Dy. inducit iſtā. l. in arg. ad pͥncipali affi dibuſ: ⁊ tn̄ in ꝑſona eoꝝ pōt impleri. multo magis ī he qōnem iſtaꝫ. Pater ex forma ſtatuti tenet̉ ſoluere con cit euꝫ ſcd̓o rede eorū qui debēt conditionē implere: vt. C. d̓ ca. tol. nō citatū. aldemnationē pro filio vſqꝫ ad legitimaꝫ. contigit ꝙ filiꝰ legat no. hic. l. vnica.§. ne aūt. cōiuncta. l. cum ita. de cōdi. ⁊ demon. eſt poſitus in bāno: ⁊ condemnatꝰ ẜm conſuetudinem ⁊. l. ſi penū. sͣ. qn̄ di. le. ce. naꝫ ex ꝑte īplentis de facili po Italie que hꝫ contumacē ꝓ confeſſo: an hoc ſufficiat cō teſt īpleri ꝑ alium: ut. l. aretuſa. sͣ. de ſta. ho. ⁊. d. c. ne au tra pr̄em: ⁊ videt̉ ꝙ ſic ꝑ hanc. l. qꝛ mora filij nocet patem. ex parte eiꝰ in cuius ꝑſona dꝫ impleri nō ita de faci tri. ſed hic pater erat obligatꝰ de peculio ex cōtractu fili: ut. d. l. ſi penū. qn̄ di. le. ce. ⁊. l. ſub diuerſis. in fi. ⁊. l. cū lij: de quo ꝯſtat in qōne nr̄a. de maleficio nō conſtat. vn̄ ita. de condi. ⁊ de. Sed in. l. ij. sͣ. de pac. inter emp. ⁊ vē. ꝯtumacia filij nō dꝫ facere fidem cōtra pr̄eꝫ: vt. l. i. sͣ. qn̄ receditur a ꝑſona cui dꝫ impleri. multo magis in ꝑſona ex fac. tu. ⁊ hoc videt̉ tenere Dy. Ego aūt cuꝫ iſta queimplentis: vel ibi p̄ceſſit diſpoſitio.i. vēditio. ſed iſta rō ſtio mihi de facto contigiſſet in hac ciuitate Peruſij di nō eſt vera: ꝗa illud qd̓ eſt dictū qn̄ hꝫ p̄cedentē diſpoſi ſputaui: ⁊ determinādo dixi ꝟba ſtatuti que coartāt pa tionē eſt verū qn̄ illud venit in cōditione qd̓ in p̄cedentrem eſſe diligētius intuēda. qm̄ certū eſt ꝙ de iure cōi ti diſpoſitiōe: vt in exēplo ſupra poſito. ſed in. l. ij. venit pater non tenet̉. naꝫ quādoqꝫ ſtatutū ſimpliciter dicit. aliud in cōditiōe ꝙͣ in p̄cedēti diſpoſitione. Quid dicepater in caſibꝰ maleficioꝝ tenet̉ ſoluere cōdemnationē mus. dico qn̄qꝫ ille qui eſt futurus obligari ex cōditiōis factā de filio. ⁊ iſto caſu ſufficit filiū cōdemnatū eſſe ſiue implemēto ꝑcepit aliꝗd ut obliget̉: ⁊ tūc tam ex parte ī pn̄tem ſiue cōtumacē: cū ſtatutū nō reꝗͥrat maleficium plentis ꝙͣ cui īpletur trāſit ad heredē ius cōditiōis imeē cōmiſſum ſufficit filium cōdemnatū ꝓ maleficio: ⁊ ex plende: vt. l. ij. C. de pac. inter emp. ⁊ vē. quādoqꝫ nihil ip̄a cōdemnatiōe pr̄ obligat̉ ex verbis ſtatuti. ideo vere eſt lucratꝰ: ut hic. ⁊ tunc nō trāſit ad herdeꝫ: vt hic. ⁊. l. eꝗparatur fideiuſſori iudicatū ſolui: ut. l. iij.§. ideꝫ ſcriqui rome.§. augerius. jͣ. e. vbi declaro. vide caſum in. d. bit. sͣ. de pecul. ⁊. jͣ. iudi. ſo. l. i. ⁊. l. iudi. ſol. ſtipulatio ex l. ij. Et hoc ꝓbatur in. l. ſi predio. in pͥn. sͣ. de in dieꝫ adpeditā. ⁊. l. cōquerebat̉. cōiuncta hac. l. in pͥn. ⁊ ſemꝑ in iec. Sed ſunt cōtra caſum. inſti. de ver. obli.§. ex conditelligatis ex forma dicti ſtatuti ꝓcedere. De iure cōi an tionali. ⁊. jͣ. e. l. ſiꝗs ticius. Fateor ꝙ ſtipulatio conditō pater teneat̉ ꝓ filio de peculio. pro filio ꝯdēnato ob cō nalis q̄ hꝫ conditionē caſualē trāſit ad heredes. ſecꝰ in tumaciam dixi in. d.§. ſi de vectigalibꝰ. Quādoqꝫ ꝟba ꝯditionibꝰ ptātiuis q̄ ad heredes nō tranſeūt: vt dixi qꝛ ſtatuti coartāt pr̄em cōditionaliter hoc mō. ſi maleficiū videt̉ actū: vt ipſa pͥncipalis perſona impleat: vt hic. cōmiſerit filius pater cogat̉ ⁊cͣ. ⁊ ita dicebat ſtatutū peEx. l. ſequenti. ruſij. iſto cāu contigit filio cōdemnari tribꝰ modis. pͥmo ¶ Pater an eꝗparet̉ fideiuſſori: ibi. Tu dic. Et an ſtā cōparet filius ⁊ negat: ⁊ cōtra eum maleficiū ꝓbatur: ⁊ te ſtatuto ꝙ pr̄ teneat̉ ſoluere cōdemnationeꝫ pro filio tūc ad perfectionē ītellectꝰ dic: qn̄qꝫ ex vno maleficio ꝓ uſqꝫ ad legitimaꝫ. Si filius cōtumax ponat̉ in banno: ⁊ ceditur cōtra plures tanꝙͣ cōtra plures ꝑiter pͥncipaleſ

De verbo. obli. ⁊ ſnīa ⁊ ꝓbatiōes facte cōtra vnum nō p̄iudicabūt alte tra hoc glo. op. ꝙ fideiuſſor ꝓmittit factū alienuꝫ ⁊ ſic ri: vt. l. denunciaſſe.§. fi. jͣ. de adul. Quādoqꝫ ad vnum non tenet̉: vt. sͣ. e. l. ſtipulatio iſta. in pͥn. ſed rn̄. ẜꝫ Rug. ꝑuenitur pͥncipaliter ad aliū per cōſequentiā: qꝛ ꝯdēna ſpeciale in fideiuſſore iſtud eſt cōtra caſum. l. cū reus. ī tio vnius eſt p̄ambulum executiōis fiende in ꝑſona alte de fideiuſ. Vnde alij dicunt ꝙ hic ꝓmiſit indēnitatem. rius: ⁊ tūc aut hoc reſpicit priuatā vtilitatē: ⁊ alij nō p̄⁊ ſic ītereſſe. Alij vt Io. ꝙ ꝓmiſit ſe facturū ⁊ curaturū iudicat: ut. l. i. C. de fal. ⁊ qd̓ ibi nō.ſ. ꝙ ſnīa lata contra ꝙ pͥncipalis faciet. Prima ꝙ indētitatē ꝓmiſit bona ē matrē non p̄iudicat filio. facit. C. de fi. inſtr. l. ſi veteris. ⁊ ẜm hoc nō cōmittit̉ mora ex facto fideiuſſoris. lꝫ glo. ⁊ qd̓ no. per Cy. C. ꝗ accu. non poſ. l. i. circa fi. Si ꝟo re in. d. l. ſi libertus morā faciat diſtinctionē inter certa fa ſpicit utilitatem publicā ſeu publicam burſam: tūc ꝓba cta ⁊ incerta. ⁊ nō bene. per. l. inter artifices. jͣ. de ſo. Itē tiones ⁊ ſnīa lata cōtra principalem faciūt fidem cōtra illa ꝙ ꝓmiſit ſe facturū ⁊ curaturū eſt bona: nec fideiuſ eū ad quē ꝑuenitur ex ꝯn̄tia: ut. C. ubi cau. fiſ. l. i. vbi ſen ſor pōt teneri ſi ipſe preſtat impedimētū: qꝛ de hoc nō tentia lata cōtra homicidas hꝫ effectū cōfiſcandoꝝ bopromiſit: ⁊ ita loꝗtur hic. ſed bene tenet̉ ſi eēt in mora noꝝ cōtra heredes: ita intelligit̉ glo. sͣ. ad ſille. l. in cocurandi: ⁊ ſic ex ſua mora cōmitteret̉: qꝛ de hoc ꝓmiſit. gnitione. ⁊. C. ad. l. iul. maie. l. ꝗſquis. vbi lata ſnīa ꝯtra ¶ Sed cōtra p̄dicta op. per gl. ergo ad alid̓ tenet̉ fidepatrem hꝫ effectū inferēde pene in filiū ſine nouo ꝓceſ iuſſor ꝙͣ pͥncipalis: ⁊ ſic non tenet̉: ut. l. grece.§. ſiꝗs ſti ſu: ibi. paterno enī dꝫ perire ſupplicio ⁊cͣ. ¶ Itē hꝫ effe chum. jͣ. de fideiuſ. So. dicit glo. circa idem illa duo ver ctum reuocādoꝝ bonorū alienatorū a die cōmiſſi crimi ſantur: ergo nō eſt aliud. Iſtud eſt verū: qꝛ caſus eſt. jͣ. nis: ut ibi. ⁊. l. fi. eo. ti. ⁊. jͣ. de accu. l. ex iudicioꝝ. expreſde fideiuſ. l. ſtipulatus es. Vel dic dicit glo. ꝙ ſimpliciſius. extra de here. c. cū ẜm leges. lib. vi. ita ⁊ in. c. ꝓpoſi ter interceſſit dicēdo pro tali fideiubeo: ⁊ iſtud ēt puto to cum hoc reſpiciat burſam publicā: ſnīa ⁊ acta contra verū qꝛ ſimpliciter intercedēdo videt̉ ꝓmittere de indē filium p̄iudicant patri. Cautius tamē facit iudex ſi panitate: vel ſe curaturū vel facturū ꝙ ipſe faciet in cāu in trem moneat: ut interſit iudicio ſi ſua putat ītereſſeª: ut quo valeret: vt. jͣ. dicet̉: verū qꝛ de hoc hēmus gl. diuera ¶ Putat ī sͣ. de inoffic. teſta. l. ſi ſuſpecta. ⁊. C. de litigi. auc. nunc ſi ſas.ſ. qualiter fideiuſſor poſſit accedere obligationi fatereſſe. AD heres. no. in ſimili per Cy. C. de aduo. di. iu. l. i. circa fi. ciende. hēmus glo. in. l. ſiꝗs pro eo. ⁊ in. l. ſi cū reus. jͣ. d̓ DE per hoc hoc tamē non pōt eſſe de neceſſitate. ſed magis de condicit pau. de fideiuſ. ⁊. l. inter artifices. jͣ. de ſolu. ⁊. l. nemo eſt. jͣ. ti. i. ſilio. ¶ Secūdo cōtingit ꝙ filius cōparet ⁊ negat: ⁊ cō ca. cōfundiſEt opꝫ nos hoc videre: vt ſciamꝰ an fideiuſſor teneat̉ ſe magnos tra eū ꝓbantur indicia ꝓpter que ponit̉ ad tormēta: et ex mora pͥncipalis. Et dic aut eſt in obligatiōe aliꝗd fie aduocatos. tunc cōfitet̉ ⁊ condemnat̉: ⁊ tūc idem puto ꝑ p̄dicta iu ri: aut aliꝗd non fieri. Primo cāu aut fideiuſſor ꝓmiſit truffabātur ra. ꝓbatur exp̄ſſe. sͣ. de proba. l. cū ꝓbatio. que. l. confir cū faceret ci intereſſe ſeu indēnitatē ⁊ valet: vt in hac glo. ⁊. l. ſtipula tare tertium mat p̄cedentia. ¶ Tertio ꝯtingit ꝙ filius ab initio ſpō tus es. jͣ. de fideiuſ. ⁊ iſto cāu fideiuſſor ex ſua ꝑſona nō poſſeſſorē ⁊ te confitetur ⁊ cōdemnat̉: ⁊ tunc idē. multo magis cuꝫ poteſt cōſtitui in mora cuꝫ tenet̉ ad intereſſe qd̓ eſt poſt ꝓcederet̉ ꝯͣ de ſuo facto interrogat̉. vt. l. i.§. diuus. jͣ. de qō. ⁊ qd̓ ibi moram pͥncipalis in obligatione: vt. l. ſtipulatiōes non abn̄teꝫ ꝯtra no. ⁊ sͣ. de edi. edic. l. quero.§. fi. Pro hoc qꝛ confeſſio quem ex for diui.§. celſus. Qn̄qꝫ fideiuſſor ꝓmittit ſe curaturum: ⁊ ma ſtatuti ꝓ ſerui ⁊ filij p̄iudicat patri ⁊ dn̄o in his in ꝗbus hn̄t libe tūc ex ſua mora adhibita in nō curādo tenetur: vt sͣ. dicedi poterat ram adminiſtratiōem: vt. l. ſeruꝰ qd̓ detulit. cū. l. ſeq. sͣ. d̓ xi. ⁊ fideiuſſio valet: ut hac glo. Qn̄qꝫ fideiuſſor ꝓmitd̓ quo ēt viiureiur. Hoc verū niſi pater vellet ꝓbare cōtrariū: vt sͣ. tit factū: ⁊ tunc aut ꝓmittit ꝙ pͥncipalis faciet: ⁊ nō vade bar. ī. l. p̄ſi ex noxa. cā aga. l. ij.§. i. vbi eſt de hoc glo. no. ad hoc. uaricatoribꝰ let: vt. l. ſi cū reus. jͣ. d̓ fideiuſ. fruſtra ergo querit̉ de mo de p̄ua. bal. ī ¶ Quarto cōtingit ꝙ filius eſt cōtumax: ⁊ ex forma ſta ra. Qn̄qꝫ ip̄e ꝓmittit ꝙ faciet illd̓ qd̓ dꝫ facere pͥncipalis .l. ij. de fi. in tuti habetur ꝓ confeſſo: ⁊ tūc talis ficta cōfeſſio ⁊ ſnīa ⁊ tūc aut ē eiuſdē ꝑitie pͥncipalis: vt. l. nēo ē ꝗ neſciat. jͣ. ſtru. alex. ī. l. nō p̄iudicat patri: qꝛ talis ficta confeſſio ꝑſonā nō egre ſepe. ubi limi ti.i. ⁊ ex ſua ꝑſona pōt eē in mora: vt in. d. l. nēo. ⁊ eadē ī ditur: ut. l. eius ꝗ delatorē. jͣ. de iur. fiſ. ¶ Preterea vbi tat p̄dicta. d̓ rō q̄ ē in ꝙͣtitate. Aut nō ē eiuſdē ꝑitie: ⁊ nō vꝫ: vt. l. gre re iudi. cunqꝫ lata eſt ſnīa cōtra vnum p̄iudicat alteri. illud falce.§. ſiꝗs ſtichū. jͣ. de fideiuſ fruſtra ergo q̄rit̉ de mora. lit quādo ſnīa lata eſt cōtra contumacē: ut. l. ꝗ repudiā Aut fideiubet ſimpliciter: ⁊ tūc aut eſt factuꝫ qd̓ pōt ab tis. in fi. ⁊. l. papinianꝰ.§. meminiſſe. sͣ. de inoffi. teſta. ⁊ alio explicari: ⁊ tunc tenet̉ ex ſua ꝑſona: ⁊ ꝯſtituit̉ in mo de euic. l. ſi ideo. ⁊. C. de peri. ⁊ cōmo. rei ven. l. i. ꝓ hoc ra: vt. jͣ. iu. ſo. l. ſi reꝰ. Aut eſt tale ſcm̄ qd̓ nō pōt explicafacit qd̓ no. sͣ. de iureiu. l. duobꝰ.§. i. vbi ficta ſolutio nō ri ꝑ aliū: ⁊ tūc nō p̄t ꝯſtitui ī mora ex ꝑſona ſua: vt. l. īter ſufficit ad dandā actionē cōtra principalē. facit qd̓ not. artifices. jͣ. de ſol. ⁊. l. ſi libertꝰ moraꝫ. sͣ. de oꝑe. li. Si ꝟo inſti. de noxa. in fi. ⁊ hoc tꝫ Cy. in ſimili. C. vn̄ ui. l. ſi qn̄. accedit obligatōi non fieri: ⁊ tūc nō poteſt ex ſua ꝑſona nec curo hoc caſu vtrū pater ſciuerit cōtra filium proce cōſtitui in mora: vt hic in nr̄o.§. difficili. Et ꝑ hoc de di vel non: ꝗa quādo cōtra contumacē fertur ſnīa non ciditur qō. datum eſt priuilegiū in multis ꝑtibus oībuſ hꝫ locum dicta diſtinctio ſcīe ⁊ ignorātie: vt. C. de pig cruce ſignatis ne poſſint conueniri infra annū. modo q̄ l. p̄ſes. ⁊ ibi notat̉: qd̓ eſt menti tenendum. ritur vtrum priuilegiū cōpetat ſeu ꝓſit fideiuſſori: ⁊ vt Ex.§. ſequenti. detur ꝙ ſic: vt. C. de vſur. rei iudi. l. fi. nō facit: qꝛ ibi nō ¶ An fideiuſſor teneat̉ ex mora pͥncipalis: ibi. Et opor eſt priuilegiuꝫ ꝑſonale ſed reale: ⁊ ꝑſonale nō trāſit ad tet. Et an pͥuilegiū ꝙ hēnt cruce ſignati ne poſſent con fideiuſſores: vt. l. exceptiōes que perſone. sͣ. de excep. ⁊ ueniri infra ānū tranſeat ad fideiuſſoreꝫ: ibi. Et ꝑ hoc. .l. ⁊ ſi fideiuſſor. sͣ. de re iudi. vnde in obligatiōibꝰ dan 1 ¶ Obligatio di vbi fideiuſſor ex ſua ꝑſona pōt in mora conſtitui ſibi ꝯͣ i ſtipulatus ſum. non faciēdi cō non ꝓdeſſet exceptio. ſed poſſet eē ꝙ in obligatione fa mittitur ſi cōtra fiat ꝑ pͥncipales. ſecus ſi ꝑ fideiuſſoreꝫ. cti interceſſiſſet in qua ex ſua ꝑſona fideiuſſor nō poteſt h. d. ¶ Op. ꝙ fideiuſſor ꝓhibens teneat̉: vt. l. ꝗ pendē conſtitui in mora: ⁊ tunc tranſiret ad fideiuſſorē per cō te. sͣ. de act. emp. l. qui iniuriarū. jͣ. de iniur. ⁊. l. i.§. item ſequētiam. cū in mora nō poteſt conſtitui principalis. ſciendum. sͣ. de aqua plu. ar. rn̄deo ꝙ tenetur actione ī Iſtam qōnem ponit Cy. in vlt. q. C. de preci. īpe. offe. l. iuriarū. vel neg. ge. non tn̄ ex illa ſtipulatiōe. ¶ Oppo. quotiens. ⁊ ibi repetit iſtum.§. sͣ. l. ꝓxi. ⁊. l. in cōdemnatiōe.§. vnicuiqꝫ. jͣ. de regu. iur. Ex.§. ſequenti. Glo. ſoluit mirabiliter. hic loꝗtur qn̄ ꝓmiſit d̓ facto ⁊c̄. ¶ Priuilegiatꝰ ſuccedens nō priuilegiato an vtat̉ priUult gl. dicere ꝙ ī obligatōe dādi idē ꝓmittit pͥncipaliſ uilegio ſuo: ibi. Et iſtam. Et an heres emphiteote ſi nō ⁊ fideiuſſor: qꝛ ꝗlꝫ ꝓmittit de ſe.ſ. ꝙ dabit: ſꝫ ī obligatōe ſoluat canonē cadat a iure ſuo: ibi. Quero. Et qualiter facti pͥncipalis ꝓmittit de fcō ſuo: fideiuſſor ꝓmittit de cognoſcat̉ q̄ ſit ꝯtumacia ꝓcuratoris ⁊ q̄ dn̄i: ibi. Vltīo ſcō pͥncipalis nō de ſuo fideiuſſore: ⁊ ſic ex fcō ſeu mora ¶ Stipulafideiuſſoris ſtipulatio ꝯmitti nō p̄t. hoc ēt ſētit gl. hic. ī In hac ſtipulatione. nō de nō fafi. ⁊ bene ꝯcor. tex. in. l. ſi libertꝰ moram. de oꝑ. li. Sꝫ cō ciendo cōmittit̉ ſi cōtra fiat per heredē etiā ignorantē.

De verbo. obli. 2 2 a ¶ Pupilſecus ſi eſt pupillusª. h. d. ¶ Op. de. l. ꝗ in alterius. jͣ. d̓ lus. intellige gati. ¶ Ultimo ex p̄dictis apparet cognitio q̄ ſit contu reg. iur. Glo. ſol. fateor ꝙ tenet̉ mero iure: ſed de equiẜꝫ Ia. d̓ are. macia ꝓcuratoris ⁊ que dn̄i. Nam ſi ꝓcurator eſt cōtu tate reſtituit̉ in inte. Dy. limitat iſtaꝫ glo. hic ꝙ dꝫ intel In pupillo max vel negligēs nullo actu celebrato cū eo dicitur ꝯtu nō doli capa ligi ꝙ reſtituit̉ qn̄ impediuit volentē ire ⁊ agere in funmacia dn̄i nō ꝓcuratoris. verbi gr̄a: citat̉ dn̄s: ipſe con ce nō in ꝓxidum poſſeſſum ab ipſo herede: ⁊ ſic defendēdo. ſecꝰ ſi mo puberta ſtituit ꝓcuratorē qui nō comparet: certe eſt dn̄s contunō poſſideret ipſe heres ⁊ faceret īpedimentū: ar. jͣ. de ti: qꝛ tūc cōmax: ꝗa cum ꝓcuratore nil eſt geſtum ſicut hic diximuſ mitteret̉ ſtireg. iur. l. ꝗ in alterius. ij. rn̄. hoc tꝫ Dy. in. c. cū ꝗs in iuſ quando nihil eſt geſtum cum herede defuncti dicitur pl̓io ex ſua ꝑ extra de re. iur. li. vi. Sed glo. in. l. ꝗ in alterius. nō videt̉ mora defuncti. Item ſi dominus dꝫ ſoluere vel aliquid ſona. l. i.§. facere dr̄iam. Credo Dy. veruꝫ dicere: ꝗa iſta reſtitutio hoc edicto. ſoluere vel aliꝗd facere certa die facit ꝓcuratorē ad iſtd̓ dat̉ ex clauſula gn̓ali: ſiqua mihi iuſta cā ⁊cͣ. ſed in agen ne vis fiat ei faciendū. qui nō facit dicit̉ mora dn̄i nō ꝓcuratoris. nō ⁊ I. īpuberē. te nō eſt iuſta cā quare reſtituat̉ cum anteꝙͣ agat dꝫ exeniꝫ excuſat̉: ꝗa mādauit qd̓ ipſe facere debuit: vt. l. ſi ꝓ jͣ. d̓ fal. ⁊ hoc plorareʰ: ut. l. qui in alterius. ſed in defendente eſt iuſta ēt ſeꝗtur ra curator.§. ſi tutores. sͣ. ma. vbi ē tex. no. Sꝫ ſi cū ꝓcura ignorātia. ¶ Op. qn̄ obligatio habuit originē ꝯtra ma pha. ꝗ dicit tore eēt aliꝗd geſtū: ꝗa ip̄e fuit citatꝰ vel īterpellatꝰ: tūc iorem nō cōſiderat̉ ꝑſona minoris: ut. l. apd̓ iul. in pͥnc. hāc limitatō eſt cōtumacia ꝓcuratoris ſicut. sͣ. dixi ꝙ eſt cōtumacia nē prīo fuiſsͣ. ex ꝗ. ca. in poſ. ea. ⁊. l. i. ⁊. ij. C. ſi aduer. ven. pi. Glo. heredis: ⁊ tūc recurrimꝰ ad illā materiā: an cōtumacia ſe dy. ideꝫ ſe in. l. ꝯtraria. dicit ꝙ hic tot ſtipulatiōes ſunt quot facta ꝗtur Alex. ꝓcuratoris noceat dn̄o. tetigi. sͣ. de dam. infec. l. ꝙͣuis. .q. d. hoc in ꝑſona heredis cōmittit̉ ex noua ſtipulatōe b ¶ Dꝫ explo ¶ Sed ꝗd ſi in caſu p̄dicto qn̄ cum ꝓcuratore nil ē ge que in ꝑſona heredis cepit. Iſta ſol. pōt eē vera aliquo rar̄. ADDEſtum ꝓcurator nō fuit cōtumax ſed fuit iuſto īpedimen ꝙ ꝯcordant caſu: vt pꝫ ex his q̄ dixi s. eo. l. ſtipulatio iſta.§. ſi ꝗs ita. to impeditus. rn̄. ſi cā excuſatiōis in ꝓcuratore eſſet pri Ange. imol. tn̄ non eſt gn̓alis: qꝛ ſi interponit̉ talis ſtipulatio ſuꝑ eo uilegium ꝑſone. hoc nō poſſet allegare dn̄s: vt. sͣ. de mi pau. de caſt. qd̓ de ſui natura trāſit ad heredē eſt vna ſtipulatio: licet c ¶ Et notāno. l. cum mādato. ſicut nec heres: vt. sͣ. dixi. Sed ſi cā pluries cōmittat̉: vt. jͣ. e. l. ſi ſic. ⁊ iō gl. melius dicit hic. ADDE q excuſatiōis eſſet caſus fortuitꝰ queꝫ poſſet allegare dn̄s ideꝫ no. bar. Qn̄qꝫ ſtipulatio q̄ incipit a defuncto cōmittit̉ ꝓpter nō ſi in eius ꝑſonā contigiſſet poterit allegare: vt. l. cum a in. l. ad dieꝫ factū: ⁊ tūc minor non vtitur iure ſuo. Qn̄qꝫ ſtipulatio §. eo. ⁊. in. l. matribꝰ. C. qui pe. tu. ⁊ extra de pig. c. ſignificante. ſicut dꝫ cōmitti ꝓpter factū: ⁊ tūc conſiderat̉ ꝑſona minoris emilius. sͣ. d̓ poſſet heres ignorantiā: vt dixi. ⁊ hec ſunt notabilia. mino. ang. ī cū non ſolū ex cōtractu facto a maiore cōmittat̉: ſed etiEx.§. ſequenti. .l. ſi inſulaꝫ. ī am ex facto minoris. ⁊ iſtud vult dicere glo. ¶ Et iſtam ¶ An valeat interpellatio facta die feriata vel in alio lo vi. fallē. jͣ. e. ⁊ glo. bn̄ notant doc. in auc. quas actiōes. in. q. illa. vtruꝫ in. l. ſꝫ ſi ī cō co ꝙͣ deſtīata ſit ſolutio: vt ſoluat tn̄ loco ꝯuēto. Et an pͥuilegiatꝰ ſuccedēs nō priuilegiato vtat̉ pͥuilegio ſuo: ditiōe.§. ẜuꝰ ēt valeat interpellatio facta: ante diem: vt ſoluat ad diē. alienꝰ. sͣ. de ſed debes limitare. Qn̄qꝫ cōmittit̉ ꝓpter nō factū ſim1. Interpellatio facta nō here. īſti. bal. Si promiſſom: cōgruo tēpore nō cōſtipliciter: vt qꝛ pecūia nō ſoluitur debito tꝑe poſito in cō ī. l. fi. C. ſi pē. tractu: ⁊ tūc minor nō vtitur priuilegio ſuo. Qn̄qꝫ pro appel. mor. tuit quē in mora. h. d. ¶ Quero feci ꝓteſtatiōem die fe pter non factū. aliquo tn̄ geſto cū minore ſeu cum pͥuile īter. pe. d̓ an riata: vel cū deberes ſoluere florētie inueni te ꝑuſij. fui cha. ⁊ imo. ī giato. ⁊ iſto caſu vltimo vteret̉ priuilegio ſuo. exempluꝫ proteſtatꝰ: ut ſolueres florētie. de hoc per Cy. in. l. ī mi c. potuit. de obligatio nō hꝫ diem. interpello heredē minorē ꝙ ſolloca. ⁊ fac̄ ẜꝫ norum. C. in ꝗ. ca. in inte. reſti. nō eſt neceſ. vbi tꝫ ꝙ va ueret: nō facit. ⁊ pone ꝙ defunctꝰ non fuerat in mora: alex. ꝙ volulet: ꝗa ſufficit cōferri in tēpus licitū vel locum licitū: vt it bar. ⁊ ang. tūc ꝗa ex ꝑſona heredis minoris mora contrahit̉ hēret .l. in tp̄s. sͣ. de here. inſti. l. fi. de offi. prefe. vrb. Sed ī eo in. l. i.§. ſiꝗs reſtitutiōꝫ ex ꝑſona ſua: ⁊ glo. videt̉ facere iſtā limitatio ꝙ dicit de die feriato nil ad ꝓpoſitum. cū hec interpella aūt. sͣ. de iti. nem in. l. ſi cū militantibꝰ. C. de reſti. mili. ⁊ glo. videtur actuqꝫ pͥua. tio ſit actus extraiudicialis: vt dixi. sͣ. eo. l. ex legati cā. ⁊ tangere in. l. ꝗ in alterius. jͣ. de reg. iur. Habes ergo qn̄ vbi tenet. .l. ſi decem. ergo dies feriata nō curatur: vt. C. de ferijs. lꝫ currat pre qꝫ cōmittitur ꝓpter factum: ⁊ tūc vtitur priuilegio: vt l. dies. Sed pone interpellationē factā ante dieꝫ: vt ſolſcriptō igno hic. aut ꝓpter nō factū: ⁊ tunc aut nihil eſt actū cuꝫ priueret poſt diem ⁊ valet: ſed hic fuit interpellatuſ: vt ſol rāti tn̄ poteuilegiato: ⁊ nō vtitur priuilegio ſuo. Aut aliꝗd eſt actū rit petere re ueret ante diem de loco puto ꝙ verū dicat: ⁊ ſi creditor ⁊ tunc pōt: vt glo. in. l. ſi cū militantibꝰ. C. de reſti. mili. ſtitutōeꝫ ī in eſt eius fori. nō hꝫ neceſſe dicere ꝓteſtor ꝙ ſoluas florē teg. ex dicta ¶ Quero heres ſuccedens in re emphiteotica nō ſoluit tie in tali hoſpitio. ſꝫ ſufficit ſimpliciter dicere ꝙ ſoluat clauſula gēe penſionē an cadat a iure ſuo. Et gl. in. l. ij. C. de iur. emcū extunc teneat̉ reus eū q̄rere in loco ſue hītatiōis. ali rali cū ignophi. in vl. glo. dicit ꝙ cadit. ſed datur reſtitutio. idem tꝫ rantia tribu as ſi nō eſſet eiuſdē fori dꝫ exprimi locus ciuitatis: ⁊ de at iuſtuꝫ īpe Dy. hic. ⁊. d. c. cum ꝗs in ius. ⁊ Spe. de loca.§. nūc aliqͣ beret creditor on̄dere ſe illa die ibi fuiſſe: ⁊ tutius eſt ꝙ dimentū. et ver. xviij. Pe. dicit ꝙ nō reſtituit̉: ꝗa cōtractus habuit oīa in proteſtatione declaret: arg. jͣ. qd̓ vi aut clam. l. aut idē dicit te originē ex ꝑſona maioris: ⁊ nihil eſt geſtum cū herede. nere ſpec. in qui aliter.§. i. ⁊ predicta probantur de conſti. pecu. l. itē ergo ⁊cͣ. vt. l. i. ⁊. ij C. ſi aduer. ven. pi. ⁊ hoc videt̉ ſentiti. de p̄ſcrip. illa. ⁊ ibi nota. §. illo v̓. ſꝫ po re Cy. in. l. ij. C. de iur. emph. in. xij. q. ſed hoc nō placꝫ. Ex. l. ſequenti. ne colonꝰ an Quare dic. aut eīꝫ heres vult reſtitui pͥuilegio ſue perſo ¶ Si aliquis faciat ꝗtationeꝫ de pecunia ſibi debita: ⁊ ge. ī. l. fi. ſiꝗne: qꝛ minor vel miles: ⁊ nō pōt ſi nihil eſt geſtuꝫ cū eo: teſta. lib. eſſe ꝓmittat vlterius nō petere ſub pena: an cōmittat̉ pena iuſſus fuerit vt. sͣ. dixi. Aut vult reſtitui ex cā iuſte ignorantie: ⁊ ſic ex ſi eius ꝓcurator gn̓alis petat: ibi pro declaratione. ⁊ in. l. fi. de p̄ clauſula gn̓ali. ⁊ iſtud nō continet priuilegiū: qꝛ etiā ip̄i Nō ſuf ſcrip. lō. tēp. defuncto competeret ſi in iuſtam ignorantiam incideA illa ſtipulationē. nat abIo. de imo. ī ret: ⁊ tunc poteſt indiſtincte reſtitui ſiue minor ſiue ma c. fi. de p̄ſcri. ſtinere a malo niſi fiat qd̓ bonū eſt. h. d. ¶ Op. ⁊ abb. ī. c. vi ior: vt dixi. sͣ. in pͥmo contrario. ⁊ ſic intelligo dicta. l. i. ꝙ factū alienū nō videt̉ ꝗs ꝓmittere: vt. sͣ. e. l. ſtipulatō gilanti. e. ti. ⁊. ij. C. ſi aduer. ven. pi. ⁊ de mino. l. emilius. qd̓ eſt veriſiſta. in prin. Glo. nō ſoluit. vn̄ dic ꝙ hic videt̉ factū ſuū īmo. in. l. pāſimū ⁊ notandūᵉ. ¶ Quero qūo potuit heres abn̄s imtonius. d̓ acpromiſiſſe. demū alio īpediente tenet̉ ſi eū poterat pro pedire. Glo. timore huius dicit ꝙ heres fuit abſens tēꝗ. here. inqͣꝫ hibere. alias nō. sͣ. loca. l. funduſ. ⁊. l. ffuminū.§. ꝙͣꝙͣ sͣ. tuꝫ ip̄e alexpore interpoſite ſtipulatiōis. erat tn̄ pn̄s cum ꝓhibuit. de dam. infec. ẜm Pe. ⁊ Ol. vide glo. que incipit: vt. sͣ. nō audet fir ita colligit̉ ex duabꝰ glo. ſuꝑ ꝟ. videtur. ⁊ ſuꝑ verbo abde here. ven. ibi qui aūt. Sed hic in p̄cedentibꝰ cōcor. mare ꝙ adſit. Alij dicūt ꝙ vere erat abſens. ſed forte collonꝰ vel ꝓ uerſus p̄ſcriin idip̄m cuiꝰ acꝗſitiōꝫ īpediuit futurꝰ erat obligari ex p̄ xxx. an. vel. xl curator eiꝰ impediuit ⁊ tenet̉: qꝛ debuit curare ſtipulacedēti ꝯtractu. ī ꝯtrario ſecꝰ. vel loꝗt̉ ī ꝯtrario d̓ actōe q̄ nō det̉ reſtō tor ne impediret̉: vt. jͣ. l. ꝓxi. ⁊ hoc eſt verū: vt ibi. ⁊ hoc dat̉ ꝯtra aliū. hic de ea q̄ dat̉ aduerſus ip̄m nō lucrātē. dic ꝙ ro. cōſentit glo. ſuꝑ verbo oꝫ. ¶ Quero ꝗd ſi pupillus hēat ¶ Pro declaratiōe huius. l. q̄ro aliꝗs fecit ꝗtationē de ſi. ccccvij. 13 tutorem: ⁊ eo volēte ꝓhibuit: certe ſtipulatio cōmittit̉: ꝙ nō det̉ repecunia ſibi debita ⁊ ꝓmiſit vlterius non petere ſub pe ſtitutio: nec vt. sͣ. e. l. ſi ex legati. cu. l. ſe. ſed daret̉ reſtitutio idē in ad na. ip̄e nō petijt ſed ꝓcurator eius generalis: an cōmitēt eccleſie ni ulto hēnte curatorē. ꝗd in non hēnte: dic ut. d. l. ſi ex letatur pena. videt̉ ꝙ nō: ꝗa hoc nō venit in generali mā

De verbo. obli. dato: vt. l. ſi ꝓcu. cū ſi. de cōdi. inde. Et hoc puto verū .l. ſi ſtipulatus. sͣ. de vſu. So. vt in gl. ⁊ plene dicā. jͣ. e. l. ſiꝗs ageret ad penaꝫ tanꝙͣ dn̄s petierit vel peti fecerit: ſi in aliꝗbus ſi filius.§. i. ¶ Scd̓o mō legit̉ ꝙ exponat̉ cā bonoruꝫ.i. caſibꝰ: ut ibi ſed ſiꝗs ageret ex alio capite tacite intellecto.ſ. qꝛ debu dn̄ium: uel uſucapiendi cōditio. tūc ob. cōtrariū. rn̄. ꝗa ꝑ eū: ⁊ idem it curare ne peteret̉.ſ. ab ipſis quos ipſe poterat ꝓhibe de p̓uato vo aut p̄cedit cōtractꝰ ex cuiꝰ natura ꝗs tenebat̉ ad tranſla re: ut a ꝓcuratore vel a ſimili: tūc pēa cōmitteret̉ ⁊ exigi luiſſe videt̉ tionem dn̄ij ſi eſt dn̄s: vel uſucapiendi cōditionē: ut cō poſſet cāus ē hic ⁊ sͣ. l. ꝓxi.§. in hac. ⁊ ibi dixi. ⁊ gl. in. l. pau. de caſt. tractꝰ emptiōis ⁊ vēditiōis: vt. l. exempto. in pͥnci. sͣ. de cōſi. mihi. co inter ſtipulantē. in pͥn. ẜꝫ ſo. Io. nā ē qͣſi in culpa ꝙ ꝓcu act. emp. ⁊ ꝓcedit iſta. l. Aut talis cōtractꝰ nō ꝓcedit: ⁊ xcvij. ⁊ ꝙ he ratorē nō monuit ne a tali peteret. Et idē in ſimili: vt sͣ. res ēphiteotunc ſecus: ut. d. l. ſi rē tradi. Ex quo no. ꝙ obligatio qͣ mā. l. ſi fideiuſſor.§. i. cū ſi. Et p̄dicta ꝟa in obligatione te ignorans tenet̉ venditor non cōtinet merū factuꝫ ſed mixtum: vt nō cadat ī pe vbi ipſe tacite vel exp̄ſſe ē obligatꝰ curare ⁊cͣ. vt hic. aliaſ nā in effectu hic pꝫ. no. glo. in. l. certi ꝯdictio. in pͥn. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ dicā ſecꝰ. tūc enī reꝗrit̉ ꝙ hēat facultatē ꝓhibēdi eo tꝑe quo voluit pe. de late in. l. ſtipulatiōes non diuiduntur. aliꝗd illicitū ſit: vt. l. in delictis. in pͥnc. ⁊ sͣ. l. iij. de noxa. anc. cōſi. clxx iij. ⁊ dicturꝭ ſecꝰ ſi nullū hēret mandatū. jͣ. rē ra. ha. l. ꝓcurator. Vel Tipulatiōes cōmodiſ dy. ſeꝗt̉ bal. dic ſi eēt ꝓcurator ſpālis ad hoc: ut nō dicat̉ cōtra illuꝫ ꝯſi. ccv. ⁊. co ſimum. Clauſula generalis nō refertur ad ſpeci facere ante cōteſtatiōem dꝫ dn̄s ſibi denūciare: vt. d. l. ſi lxxv. iij. lib. ficata. hoc dicit. fideiuſſor.§. i. ſi gn̓alis. ⁊ tūc idem in his que ipſo facto Stipulaexpediunt̉: vt. sͣ. l. ꝓxi.§. in hac. In his que expediunt̉ N ſtipulatiōibus. no ſpētuꝫ in iudicio ſatis videt̉ ꝓhibere reipſa ſi facit ne inſtr̄a ad diuiditur in quota ſtipulatio generū diuidit̉ nu ꝓcuratorē ip̄m ꝑueniāt: ar. jͣ. rē ra. ha. l. amplius. ⁊ hoc mero. hoc dicit. plus placet. Ex. l. ſequenti. ¶ Stipulatio pluriū oꝑaruꝫ di ¶ Cū aliꝗd detrahit̉ ſtipulatōi p̄torie vel addit̉ cui reOperarum. uidit̉ numero. ſecꝰ ſi vna oꝑa maneat p̄toria: ibi. Sed quero. h. d. ¶ Op. de. l. ſtipulatiōes nō diuidunt̉. jͣ. eo. Breui Scd̓ꝫ ter oꝑa nō diuiditur: ſed extimatio ſic. ⁊ illud cōtrariuꝫ A conuentōalibus. gpin. examinabo. in. l. ſtipulatio. nō di. quā puto ꝟiorē. h. d. ¶ Verba dubia ī ſtipulati Heredi adiecto n̄ onibꝰ ꝯuētiōalibꝰ īterpretant̉ ex mēte cōtrahētiū in p̄to Um quis ſibl. poteſt ſolui. h. d rijs ex mēte p̄toris. h. d. Ibi dāt ſubaudi. ⁊ iō eoꝝ mēs Et rō eſt ꝗa in adiecto eſt merū factū: nec aliꝗd in ambiguo ẜmone ẜuat̉: vt. sͣ. eo. l. eū ꝗ. in pͥn. d̓ re. iur. iuris ſibi acꝗrit̉. videbitis in. l. iul. jͣ. eo. ti. Preterea aſſi l. ſemꝑ. Ibi detraherꝫ. ſubaudi ꝑ interp̄tationē ꝟbi am milatur mandato: vt. d. l. iul.§. i. ⁊ ſic morte mandatarij bigui: qꝛ eoꝝ mens īterpretata ē a p̄torie. ẜm ꝙ ex glo. finitur. poſſum colligere hꝫ duas lec. vnā in ſtipulatiōe īterpoQui ſtipulat̉ ſibi ⁊ alij ſita aliā in ſtipulatōe interponēda. ẜm pͥmā opi. jͣ. de p̄Um qui ita. decēde eiſdem. x. non to. ſti. l. i. in fi. So. nō lꝫ detrahere ſine licētia p̄toris viui alijs intelligitur. h. d. vt remaneat p̄toria: ſed trāſit in cōuentiōalē: vt hic voExpreſſio futuri heredis ni lebat detrahere ꝑ interpretatiōeꝫ ꝟbi ambigui ꝙ voleTe ⁊ ticium. hūl oꝑatur: ⁊ ꝑinde hr̄ ac ſi bat interp̄tari ẜm mentē ipſius ſtipulātis vel ꝓmittētis expreſſus nō eēt. h. d. iſte.§. uel ſic. Non pōt cōtrahens qd̓ ꝗdem nō lꝫ: ꝗa dꝫ īterpretari ex mēte p̄toris: vt hic. vnū ex pluribꝰ heredibꝰ ꝯtrahēdo grauare. h. d. Et hꝫ ⁊ in cōtrario. ¶ Alius ergo ē mōus cōcludēdi qn̄ petit̉ .§. iſte altā materiā non explicādā hic. ſed. jͣ. e. l. ꝯtinuꝰ. declaratio ꝟbi ambigui in ſtipulatōe p̄toria. alius in cō §. ulti. vn̄ non pōt cōtrahens vnū ex heredibꝰ grauare. uētiōalibꝰ ꝙ hoc poſſet pͥncipaliter peti. dixi in. l. ſtipu¶ Op. sͣ. de pac. l. auus. So. in ꝯtrariū multū glo. īuol tio iſta.§. in ſtipulatōibꝰ. sͣ. e. ¶ Scd̓o mō legit̉ in ſtipu uit ſe. breuiter ibi in pacto liberatorio. hic in obligatolatiōe interponēda: tūc op. de. l. i.§. ſtipulatio duple. jͣ. rio. ¶ Sed videt̉ hic cōtra. ibi ⁊ ꝙͣuis ꝯueniſſet ⁊cͣ. dic de p̄to. ſti. So. nō lꝫ addere vel detrahere: vt remaneat ibi ex poſtfacto. hic in ipſa obligatiōe. ¶ Op. de. l. conp̄toria: ꝗa efficit̉ cōuētiōalis: ar. sͣ. de iuſti. ⁊ iur. l. ius citinuus.§. fi. jͣ. e. So. vt ibi dicam. uile. alias nō lꝫ addere vel detrahere de neceſſitate ſꝫ ex Ex.§. ſequenti. ꝑtiū ꝯuētiōe ſic. ⁊ hec eſt vera. ¶ Sꝫ q̄ro cū addatur vel ¶ An ſi ꝓmiſi monacho ſibi poſſum ſoluere ⁊ quid de detrahat̉: an remaneat p̄toria vel efficiat̉ cōuentiōalis: procuratore: ibi. Et ex hoc. ꝗcꝗd hic dicat glo. tu dic aut addit̉ vel detrahit̉ aliꝗd Adiecto ad ſolucirca id qd̓ nō erat ab edicto p̄toris mortui limitatū vel Qui ſibi aut filio. nonē ēt poſt emā alia. l. ſed erat in iudicis cognitōe poſitū: ⁊ tūc remanet cipationē pōt ſolui. ſecus ſi adijciat̉ ad obligatiōꝫ. h. di p̄toria: qꝛ hoc ſit de mēte p̄toris. Quid enī alid̓ agit p̄¶ Op. de. l. cū ꝗs. jͣ. de ſo. So. ibi cōditio mutat̉ in detor: niſi vt ꝑtes cōponat: vt. l. i.§. ⁊ poſt oꝑis. sͣ. de ope. terius. hic in meliusª. ¶ Op. de. l. gaius. in fi. sͣ. ſo. ma. no. nū. ⁊ hic eſt tex. in. l. ſi finita. in pͥn. sͣ. de dā. infe. Aut ubi adiectꝰ eſt ad obligatiōem ꝑ dictionē aūt: ⁊ ſibi pōt a ¶ Hic ī me addit̉ vel detrahit̉ circa illud qd̓ a p̄tore eſt limitatuꝫ: ⁊ ſolui. ⁊ ſic ob. in duobꝰ. Primo ꝗa adiecto ad obligaliuſ. ADDEtūc aūt talis adiectio vel detractio inducit diuerſitateꝫ ꝙ alex. ꝯͣ ꝑ ca tionē ꝑ dictiōem aūt: pōt ſolui. hic ſecus. Sol. hic adij. in qͣlitate obligationis: ⁊ tūc efficitur ꝯuētiōalis: qꝛ alia ſum in. l. is q ciebat̉ ad obligatiōem q̄rendā alteri ibi ad obligatiōeꝫ rem.§. iul. jͣ. res eſt: vt. l. i.§. ſiꝗs ſimplicter. sͣ. e. ⁊ qd̓ diſtinxi. e. l.§. fi. q̄rēdā ipſi adiecto. Scd̓o ob. ꝗa per dictionē aut. videt̉ de fur. ⁊ īſti. Aut in qualitate nō inducit diuerſitatē ſꝫ in ꝙͣtitate vel adiici ad obligatiōeꝫ qd̓ videt̉ cōtra hūc tex. ſꝫ dic qn̄qꝫ mā.§. huic. ⁊ alterius rei adiectiōe: ⁊ tūc remanet p̄toria: ut pꝫ in adī. l. ſiꝗs ẜuo. ſtipulator adiungit ſibi aliū in obligatiōe ꝑ ꝯiunctionē iectiōe pene: vt. l. fi. jͣ. de p̄to. ſti. facit. sͣ. l. i.§. ſi ſtipulāti. jͣ. de ſol. vbi copulatiuā: ⁊ tunc pro ſua ꝑte ualet obligatio: ⁊ ille hi hētur ꝙ ēt fi ⁊ qd̓ diſtinxi in fi. l. i. ¶ Quero qͣliter hec intelligit̉ preac ſi nō eſſet adiectus: ut. jͣ. e. l. ſi mihi ⁊ ticio. ⁊ hac. l. in mutauit ſtatoria. dicit Dy. oīs que ab initio extorquet̉: vt. l. i. jͣ. de pͥn. qn̄qꝫ adijcit̉ per ꝯiunctionē alternatiuā aūt. ⁊ tunc tū ī meliꝰ. pu preto. ſti. quod ſatis placet. ta de ẜuo efaut p̄cedit ꝑſona ſtipulatoris ⁊ ſeꝗtur ꝑſona adiecti: ⁊ ficiat̉ liber ꝑ Promiſſio traditōis tūc vr̄ adiectꝰ: ut poſſit ei ſolui: ſiue ſit filius ſiue nō: ut Si quis uacua. nacue poſſeſſionis nō hoc reuocahic. aut p̄cedit ꝑſona adiecti ⁊ ſeꝗtur ꝑſona ſtipulato tur mādatuꝫ cōtinet nudum factū: ſed cām bonoꝝ. h. d. Ibi cauſam ⁊ hoc dic̄ teris: ⁊ tūc aut pōt ſibi q̄ri actio. ⁊ vr̄ tūc ad obligatiōem ſubaudi neceſſariā ꝯſecutiuā traditōis q̄ eſt dn̄iuꝫ ſi tra nere Bar. ⁊ adiectus. alias ſi non pōt ſibi q̄ri: tunc ſibi ſolui pōt: ut dens erat dn̄s vel uſucapiendi ꝯditiōem ſi nō eſt dn̄s. alios in. d. l. .l. gaius. in fi. sͣ. ſo. ma. ⁊. jͣ. de ſti. ſer. l. i.§. pe. ⁊ ibi hētur ſiꝗs ſeruo. ¶ Op. de. l. ſi rem tradi. sͣ. e. Timore huius ꝯtrarij iſta ꝙ idem eſt in dictiōe uel: qd̓ in dictiōe aūt: ꝙͣtum ad ꝓbal. in. l. mālex hꝫ plures lec. vna ꝙ hic intelligat̉ cā bonoꝝ.i. inter datū. C. mā. poſitū. ¶ Op. jͣ. de ſti. ſer. l. ſed ⁊ ſi ita. So. hic pͥmo ꝗs eſſe. Ad iſtam op. de. l. iij.§. i. de ac. emp. ¶ Iteꝫ op. de ⁊ cū hac opi. ſtipulat̉ ſibi ⁊ alius adijcit̉ per cōiunctōem. aut ſecus ſi tranſit.

De verbo. obli. 2 4 duobꝰ alternatiue ſtipulet̉: vt in cōtrario vides tex. hic. tum. vbi dicit ꝙ debemꝰ intelligere annua. Pe. nō hic a ¶ Mōacho ¶ Et op. qn̄ ex ꝑſona filij q̄ritur actio pr̄i. tūc filio pōt ſed alibi dicit ꝙ in ſtipulatiōe nō dꝫ intelligi de annuo limita: ut hic ſolui: vt. l. qd̓ ſeruꝰ. sͣ. depo. de pac. l. ſi vnus. in pͥn. So. ⁊ ſic in. l. legatū eſt ſpāle fauore vltime voluntatis. facit per Alex. qn̄qꝫ ex ꝑſona ſerui vel filij acꝗritur nobis obligatio ſib ¶ Cauſa diſ .l. pe. e. ti. de an. le. ⁊ gl. videt̉ ſentire in. l. legatū. Quid ferēde ſolutō ne aliquo nr̄o facto: ⁊ tūc loquūtur cōtraria. Qn̄qꝫ acꝗ dicemus: dubito in hoc ſed reducerē me ad tex. in. l. cū nis. ADDE rit̉ nobis interueniēte facto noſtro: tūc loꝗtur hic. ¶ Et hi.§. ſi in annos. sͣ. de trāſa. vbi dicit̉ ſi eſt ꝑſona pauꝑꝙ hoc ſequit̉ ex hoc apparet ſolutio qōnis. ꝓmiſi monacho an ſibi Ang. Imol. tunc p̄ſumit̉ cā alimentoꝝ: ſed ſi nō eſt ꝑſona talis ſecꝰ. poſſum ſoluere: ⁊ dic ꝙ ſi facto ſuo acꝗrit̉ obligatio ab Pau. de ca ex hoc dico ꝙ pͥmo caſu qn̄ pro alimētis preſumit̉ ānuſtro ⁊ Alexābati ſine facto abbatis: ⁊ pōt ſolui ut ex predictis appa um. alias ſecꝰ. ſed videt̉ ꝙ aliquid det annuatī donec vi ret. Idē dico in ꝓcuratore. Nā ſi ꝗs pecuniam mutuo uat minutatim. ita ꝙ in ſūma aſcendat dictam ꝙͣtitatē: accepiſſet a ꝓcuratore: uel cū eo aliter cōtraxiſſet: nullo vt. l. ſi cum p̄finitiōe. in pͥn. qn̄ di. le. ce. facit qd̓ dixi. sͣ. e. actu dn̄i interueniente poſſet ꝓcuratori ſoluere. arg. exl. ſi ſtichū.§. i. ¶ Moueo tibi vnū dubium: heres egit: preſſum. jͣ. de ſolu. l. qd̓ ſeruꝰ. ſed qn̄ interueniente actu nō fuit ſibi oppoſita exceptio pacti. modo in allegatiōi dn̄i: puta ꝗa actionē iam q̄ſitam dn̄o deduxit in iudiciū bus dicitur allegādo ꝙ ſibi obſtat exceptio: an ſufficit. ⁊ fecit reum cōdemnari: nō poteſt procuratori ſolui: vt ⁊ hic tex. videt̉ requirere ꝙ opponatur exceptio. Dico .jͣ. de ſolu. l. hoc iure. cū ſi. ſic. qn̄qꝫ exceptio ineſt ipſi obligatiōi: vt in pactis incō Ex.§. ſequenti. tinenti appoſitis: vel in pactis q̄ tacite intelligunt̉: vt. l. ¶ Qn̄ tp̄s dicat̉ appoſitū cā limitande: ⁊ qn̄ cauſa diflecta.§. dicebā. sͣ. ſi cer. pe. ⁊. l. iuriſgētium.§. qnīmo. sͣ. ferēde obligatōis: ibi. Sꝫ vnū. Et an ſi ꝓmittis mihi. x. d̓ pac. ⁊ in his nō eſt opus ꝙ pars apponat: qꝛ ipſi acti quo ad vnā: an debeat intelligi de vna vice vel de plurioni ineſtᵉ. ⁊ ſic actor ꝓponēdo actiōem ꝓponet eā cum c ¶ Ineſt. bus: ibi. Quero. Et an ſi cū heres agit nō opponit̉ exexceptiōe: que ſibi ineſt ſui natura. vn̄ ipſius actiōis exADDE ꝙ ꝑ ceptio pacti: an poſtea in allegatōibꝰ poſſit opponi: ibi. hoc voluit preſſio ſufficit aduerſario. ſimile. sͣ. de iureiura. l. ſi duo Ro. cōſi. lj. Moueo. Et an debitor in diē cōuentus ante dieꝫ ſi nō patroni.§. ſiꝗs iurauerit. ⁊.§. marcellus. ⁊ ideo hic ſuffi opponat ſibi p̄iudicet: vide in fi. cit hoc allegari tꝑe allegatiōis. Qn̄qꝫ exceptio nō ineſt Obligatio obligatiōi: ſed venit extrinſecus: vt ſunt exceptio pacti Quia ita ſtipulatur. ſui natura eſt poſtea facti: ⁊ oīs exceptio que ꝑtium cōuentiōe nō veꝑpetua ⁊ nō finitur tꝑe ipſo iure: etiā ex partiū cōuenti nit: ut exceptio metꝰ ⁊ erroris ⁊ ſimiles: ⁊ tūc eſt neceſſe one ſed ope exceptōis. qd̓ tribus ꝓbatur exemplis. h. d. ꝙ opponat̉ᵈ: ut inſti. d̓ excep. per totū. ⁊ sͣ. mā. l. ſi fide d ¶ Qd̓ op¶ No. ꝙ in initio tꝑis pōt peti. ¶ No. ꝙ tp̄us non eſt ponatur. cōiuſſor.§. cuidam. cū ſi. ¶ Item q̄ro debitor in dieꝫ pōt trariū tenet modus tollēde vel inducēde obligationis: vt. l. obligaconueniri ante dieꝫ. ſed ob. exceptio an hēat neceſſe op bar. ī. l. ſi vnꝰ tionū fere.§. placet. sͣ. ti. i. ⁊. l. nemo pōt. sͣ. de leg. i. Ha ponere: ⁊ ſiꝗdem pactū de dilatiōe fuit factū poſt ex in .§. pactꝰ ne beo iſtū.§. pro ſubtili ⁊ aduerte. ¶ Op. sͣ. e. l. ꝗ hoc an teruallo dꝫ opponi: vt inſti. de excep.§. tꝑales. Si vero peteret. sͣ. de no. So. ibi adiectū fuit tp̄s cā differēde ſolutionis. hic pac. ab ipſo initio fuit dilatio cōſtituta adhuc dꝫ opponi ex cā limitāde obligatiōis: eo ꝙ dixit quoad viuā. Iteꝫ cā ceptio: vt. l. exceptiōes. C. de ꝓba. alias ſequeret̉ ꝯdem multiplicāde obligatiōis: eo ꝙ intelligit̉ annuū vel mē natio. Et aduerte ꝗa condemnatio ſequetur ad quanti ſtruum: vt. jͣ. dicā. ⁊ hoc vult dicere glo. ſuper ꝟ. confetatem ſoluēdam tꝑe debito non ſtatim. Rō ꝗa iſta dila ſtim ⁊ bene. ¶ Op. de. l. lecta. sͣ. ſi cer. pe. So. ibi tēpus tio ineſt obligatiōi ad differendā ſolutōem: vt. l. i.§. diē fuit adiectū executiōi. hic obligationi. ¶ Extra glo. op .sͣ. de eden. Eadē ratione ſolutio differt̉: etiā ſi non ap po. dicit̉ in. l. nr̄a. poſt tp̄s petere nō poſſuꝫ ⁊cͣ. Contra ponatur: ſed quo ad īpediendum iudiciū ꝙ ſequet̉ abde. l. ſi mandato ticij.§. paulus rn̄det. sͣ. mā. vbi poſt di ſolutio qͣſi male agat ante dieꝫ. hoc nō ineſt. ¶ Oppo. em̄ videt̉ poſſe peti. Dy. format illud cōtrariū: ⁊ ſoluit enī ad ꝓceſſum non obligationi. facit ad p̄dicta qd̓ no. bene ꝙ ibi tp̄s fuit adiectū cā ſolutiōis differēde. hic cā per Inno. extra de excep. c. paſtoralis. Ex predictis inlimitande obligatiōis: ⁊ illud eſt verū. ¶ Sed vnum eſt telligis quid eſt dictum pactum ineſſe vel nō ineſſe. tu ꝗ dubiū qn̄ dicat̉ tp̄s adiectum cā limitande: ⁊ qn̄ cā difnunꝙͣ intellexiſti ante. ferende obligatiōis: dicā latiſſime. Qn̄qꝫ dies apponit̉ Qui ſtipulatur ante calen cōditioni: ⁊ tūc aut dies apponit̉ ꝯditioni affirmatiue: ⁊ tūc videt̉ appoſitum cā limitāde obligatiōis: vt cōdidas. ¶ Oppo. de. l. ſi ita fuerit data libertaſ. sͣ. de māu. tio veniēs infra tp̄s faciet cōmitti obligatiōem. ſecus ſi teſta. Glo. dat tres ſolutōes. neutra eſt bona: dic debet veniet poſt tp̄s: vt. l. dāni.§. ſabini. sͣ. de dam. infec. Qn̄ intelligi ante calendas. ſcilicet finitas: ⁊ dic ut dixi in. l. qꝫ apponit̉ cōditioni negatiue: ⁊ tūc vtrū videatur adqui ante. sͣ. eo. iectū cā limitande vel cā differēde: vidiſtis sͣ. e. l. in illa. ¶ Et breuiter Si a te ſtipulatus. poc dicit. ꝙ ſo⁊. l. hoc iure. sͣ. e. Qn̄qꝫ dies apponit̉ diſpoſitioni: ⁊ tūc aut dies apponit̉ diſpoſitiōi per hāc cōditionē ex: vt ex lutum nō inducit liberatiōe: illud ꝓmiſſum nō inducit die calendarū: ⁊ tūc videt̉ appoſitū cā differēde ſolutinouationē. Item ſolutiōe totius liberatur debitor par onis: vt. l. obligationū fere.§. i. i. rn̄. sͣ. ti. i. Aut apponit̉ tis hoc dicit. ¶ Oppo. ꝙ fiat nouatio: qꝛ ſtipulat̉ parper dictionē ad vel ad dictionē quoad vel quouſqꝫ ⁊ ſi. tem eius qd̓ deuenit in pͥmā obligationē. ergo ⁊c̄. vt in⁊ tūc aut p̄cedit obligatio in qͣ adiectū eſt tp̄s cā multiſti. qui. mo. tol. obli.§. preterea. Solū. vt in glo. ⁊ plene plicāde obligatiōis: ⁊ tūc cā limitande obligatōis vr̄ fa dica. jͣ. e. l. qui in vſufru. ¶ Secūdo oppo. de. l. ſi is cui cta: vt ꝓmittis mihi dare. x. ānua quoad viuā: vt hic in sͣ. de act. ⁊ obli. Solu. hic quelibet ꝓmiſſio erat ex cā lu .§. nr̄o. Aut p̄cedit obligatio ſimpliciter: ⁊ tūc aut obli cratiua. ſecus ſi vna ex cauſa lucratiua: alia ex cā onerogatio ꝯtinet aliꝗd qd̓ hēat cām ſucceſſiuā: vt pati: ⁊ tūc ſa: vt in cōtrario videt̉ formari libellus: vt petat̉ vſufru vr̄ apponi cā limitande obligationis: vt hic vlti. rn̄. ⁊. l. ctus. Cōtra. ꝗa īmo pōt petere totuꝫ fundū: vt. e. l. iul. iiij. sͣ. de ſerui. Aut continet aliquid qd̓ cām habeat mo §. i. ⁊. l. etiā. jͣ. de ſo. Dicit glo. fateor cōtrariū ꝙ nō poſ mentaneā: ⁊ tūc cauſa differēdeʰ ſolutōis videt̉ facta: ni ſit petere vſufructū. cōtrariū no. sͣ. de lega. ij. l. meuius. ſi in cōtrarium agāt cōtrahētes ꝙ cā limitande obliga§. fundo.ſ. ꝙ ſolus vſufructꝰ petatur. ⁊ hoc tenet Dy. tionis fiat: vt. l. obligationū fere.§. i. ij. rn̄. ⁊ ibi no. sͣ. ti. ꝑ hunc.§. ⁊ per. l. nō quocūqꝫ.§. fundi. sͣ. de le. i. Ad. l. i. ⁊. l. ſi mādato ticij.§. paulus rn̄dit. sͣ. man. ⁊. jͣ. ꝓxi.§. iul.§. i. ⁊ ad. l. etiaꝫ. Dy. rn̄det. hic ſoluta eſt pars rei.ſ. ⁊. jͣ. e. l. ad diem. ⁊. C. e. l. magnā. cū ſi. ¶ Quero ꝓmittiſ ꝓprietas. ideo alia ꝑs petit̉: ibi tota res erat ſoluta: ſed mihi dare. x. quoad viuā: ꝗd eſt hoc dcm̄: ītelligit̉ ne de deficiebat aliqd̓ ius extrinſecū. ideo petitur totū: ſimile vna.i. ſemel. x. tm̄: aut de. x. ānuis. Tex. hoc nō declarat vidiſtis in. l. ſi ſtipulatꝰ.§. i. jͣ. de ſolu. ¶ Sed iſtud dcm̄ ſed glo. i. dicit mēſtrua. ⁊ hēmus tex. sͣ. de an. leg. l. legavidet̉ contra. l. ſi ſtipulatꝰ.§. ſi ticius. jͣ. e. Dicit Dy. ꝙ

De verbo. ob. non contingit liberatio in aliqua parte: ſed in ꝑte ſolu§. interdū. sͣ. de le. iij. qd̓ pꝫ. qꝛ hꝫ cōtra eū actiōem neg ta eſt in pēdenti. iō petere nō poſſum niſi ꝑtem: vt. l. ij. ge. vt. l. ſoluēdo. sͣ. de ne. geſ. ⁊. jͣ. de ſol. l. ſolutionē. ⁊ qd̓ §. i. sͣ. e. ⁊. l. ſi nō ſortē.§. ſi decē. sͣ. de cōdi. īde. ⁊ tex. hic in eis no. facit. l. ſi ſtichꝰ.§. fi. jͣ. de noua. Alia ſo. ē ꝙ fuit qꝛ nec ſoluēdo ⁊cͣ. lꝫ glo. dicat ꝙ ꝯtingat liberatio. in. d. actū exp̄ſſe ꝙ nō tolleret̉ pͥma mora. ⁊ vide in gl. ibi qͣr§. fundi. ⁊ male. Sꝫ que eſt rō ꝙ ſi debeo fundum ⁊ ſol ti rn̄dent ⁊c̄. ⁊ iſtā tꝫ Dy. q̄ lꝫ ſit ꝟa in ſe ꝯtinet tn̄ diuīa uo medietatē: tūc ꝯtingit liberatio īmedietate: vt. d. l. ſi tiōeꝫ. Que eſt ergo ꝟa ſo. dic ꝙ p̄cedēs: vel dic ẜꝫ Ia. d̓ ſtipulatꝰ.§. i. ſed ſi ſoluo ꝓpͥetatē nudā nō cōtingit libe are. ⁊ Pe. ⁊ An. piſ. do. Ray. ꝙ ſequens ſtipulatio cōratio in aliquo. Rō eſt: qꝛ obligatio fundi quo ad ſoluditionalis aīo nouādi interpoſita re abn̄te non purgat tionē bn̄ eſt diuidua ꝑ quotas: ſed diuidēdo in ꝓpͥetaeffectū p̄cedētis more. ſecꝰ ſi eēt res pn̄s: vt. l. quotiēs. tē ⁊ in vſufructū: tūc eſt indiuidua. Rōnem huiꝰ collige ꝟ. vn̄ marcellus. jͣ. de noua. ⁊ ibi glo. tāgit iſtā ſo. ¶ S ex his q̄ dicā in. l. ſtipulatōes nō diuidunt̉. ⁊ pꝫ in tex. jͣ. ꝯtra d̓. l. pui. sͣ. de ꝯdi. fur. So. ibi fuit ſtipulatio aīo noe. l. ſi ita ſtipulatꝰ.§. i. qꝛ nō affert tantā vtilitatē in ꝑte uādi fcā pura. ſecꝰ ſi ꝯditōalis: vt hic. ⁊ hoc mō dꝫ ītelli reſpectu partis ꝙͣtam in toto reſpectu totius. gi. jͣ. d̓ ſo. l. ꝗ decē.§. ſiꝗs mihi ſtichū. ⁊ iſta ſo. ē ſatis no. Ex.§. ſequenti. ¶ Reaſſume ergo tria cū q̄ris vtrū ſeq̄ns ſtipulatio pur ¶ An ſeq̄ns ſtipulatio purget effectum p̄cedentis mo get effectū p̄cedētis more: diſtingue. aut ſtipulatio īter re: ibi. Reaſſume. ponit̉ aīo nouādi: aut non. pͥmo cāu aut fuit actū tacite Iſte.§. ſolet videri horri vel exp̄ſſe qd̓ effectꝰ p̄cedētis more nō tollat̉: ⁊ nō tolli Si hominem. pilis ſcholaribꝰ nec poſſꝫ tur: vt hic. ẜm vnā lec. quā tꝫ Dy. aut nihil fuit actuꝫ: ⁊ exͣhi intellectꝰ. ſed aduerte ſtipulatio cōditionalis aīo tūc aut erat pura ſecūda ſtipulatio: ⁊ tūc pͥma mora tol nouādi morā p̄cedentē nō purgat: ⁊ cū certū eſt ſcd̓am litur: vt. l. ꝑui. sͣ. de cōdi. fur. Aut cōditōalis ſcd̓a: ⁊ tūc ſtipulationē cōmitti non poſſe ſtatī pōt agi ex pͥma: ⁊ re aut res erat pn̄s: ⁊ tollit̉ effectꝰ p̄cedētis more: ut. l. quo deficiēte in cōditionis euētū ſcd̓a cōmitti nō pōt. ſecus tiens. ꝟ. vn̄ marcellus. jͣ. de noua. ⁊. jͣ. de ſo. l. ꝗ decē.§. ꝙ ſi extat: lꝫ prīa obligatio ſit ſublata. h. d. caſuꝫ pone ſub mihi ſtichū. ẜm lec. moder. doc. aut nō erat pn̄s: ⁊ tunc nube. ¶ Op. ſtipulatio ſeq̄ns purgat morā p̄cedētē: vt nō tollit̉: vt hic ẜm verā opi. ¶ Scd̓o caſu qn̄ nō aīo no .l. quotiēs. ꝟ. vn̄ marcelluſ. jͣ. d̓ noua. ergo hoīe mortuo uandi: aut eſt res pn̄s: ⁊ nō tollit̉: vt. l. ꝗ decē.§. ꝗ mihi ꝓmiſſor nō tenet̉: vt. l. ſi ex legati cā. sͣ. e. Sol. huiꝰ timo ſtichū. jͣ. de ſo. ẜm lec. poſitā in. l. ꝑui. sͣ. de cōdi. fur. Et re. l. iſta hꝫ duplicē lec. vna lec. eſt ꝙ mora fuit cōtracta circa hoc plenius diſtingue. jͣ. de uoua. l. ſi rem. in pͥnci. ꝑ ticiū poſt ſtipulationē aīo nouādi interpoſitā: ⁊ ſic fa ¶ Ultimo nota ꝙ liberato principali acceptilatiōe nō tetur ꝙ pͥma fuit purgata: ſed ꝑꝑ nouā morā tenetur. liberatur ille qui promittit animo nouandi. quod intel Sed cōtra de. l. pecuniā. sͣ. ſi cer. pe. vbi ſub cōtraria cō lige: vt. sͣ. dixi. ditiōe tenet̉ ex pͥma obligatiōe. iō mora poſt ſcd̓am non Effectus obli pōt cōmitti: qꝛ ibi nulla pōt eē petitio: vt. l. nulla. jͣ. d̓ re. I quis ſtichum gatiōis cōditiiur. ⁊. l. ſi pupillus. jͣ. e. So. dicūt ꝗdam ꝙ mora nō pōt onalis trāſit ad heredes. h. d. ¶ Op. sͣ. e. l. ſi. x. cōtrahi negligēdo: ſed cōtrahit̉ faciēdo.ſ. occidendo. cū petiero. So. vt ibi dixi. ¶ Cōtra qꝛ dicit tex. ꝙ deceſſit poſt moram: ſꝫ ſi ponis Ex. l. ſequenti. morā p̄cedere caſum: tūc deceſſit ꝑꝑ morā ⁊ in ipſa mo ¶ Qn̄ nouatio locū habeat: ibi. Unde. Et an vſufrura. Glo. volendo ſuſtinere dicit ꝙ pͥmo eū vulnerauit ⁊ ctus ſit ꝑs fundi: ⁊ iter ſit ꝑs actus: ibi. Vltimo. poſtea occidit. ⁊ vide iſtā lec. in glo. ibi. alij qd̓ hic ⁊cͣ. vſ Si ſcd̓a ſtipulatio qꝫ ibi tertij. ⁊ ad hoc tēdit. jͣ. e. glo. ibi. vel dic ⁊cͣ. in ver. Ui uſufructū. cantinet plus ꝙͣ t itē op. qꝛ pēdente ⁊cͣ. ibi. vel dic. ꝙ hic poſt ea ⁊cͣ. ⁊ iſta ma preſumit̉ nouatio. ſecꝰ ſi minus: niſi actū ſit ſolu. videt̉ vera in ſe. ſed cōtinet magnam diuinatiōem. expreſſe. h. d. iſta. l. ¶ Op. jͣ. de fideiuſ. l. ſi a reo. Solualij rn̄dent ꝙ nō pōt eē ī mora verū ē ſiꝗdē ip̄e ꝓmittit ut in glo. ¶ Oppo. de. l. qui bis. sͣ. eo. Glo. fatet̉ cōtraſecꝰ ſi alius. ⁊ vide glo. ibi. ver. qn̄ illud ⁊cͣ. ſed certe tex. rium ꝙ valet ſcd̓a: lꝫ obſtet exceptio. Tu dic: vt ibi dixi ē ꝙ n̄ refert ſiue ip̄e ſiue alius: vt. l. pecuniā. sͣ. ſi cer. pe. ꝙ nō valet niſi ſua interſit. ¶ Op. jͣ. de noua. l. fi. inſti. ¶ Et ex hac lec. ſuſtinēda hēs notare ꝙ debitor ſub cō qui. mo. tol. obli.§. p̄terea. vbi videt̉ ꝙ dꝫ fieri nouatioditiōe non pōt cōſtitui in mora negligēdo: ſꝫ pōt conſti So. dicūt ꝗdam. fateor ꝙ ſit nouatio qn̄ ſecūda ſtipula tui faciēdo: ⁊ tene mēti: qꝛ ꝟa eſt in ſe. tn̄ ꝗa cōtinet ditio interponit̉ ſuꝑ eo iure vere vel interpretatiue: vt ibi uinationē: iō ſcd̓o mō legit̉ ꝙ ante ſcd̓am ſtipulationem ſecus ſi ſuꝑ diuerſo oīno. vn̄ dicūt ꝗdam ꝙ in pͥmo cāu īterpoſita fuit mora cōtracta: ſtipulatio ſequens aīo no huius. l. qn̄ pͥmo ſtipulatꝰ fuit fundū. ſcd̓o vſufructū: qꝛ uandi īterpoſita tollit ⁊ purgat p̄cedentem morā: ut. l. uſufructus eſt ꝑs fundi: īterpretatiue ſit nouatio. Iteꝫ quotiēſ. ꝟ. vn̄ marcellus. jͣ. de noua. mō ſi ē purgata tūc qn̄ ſtipulat̉ pͥmo. x. deinde. v. qꝛ iſte ſunt ꝟe ꝑs ſit nouainteritu ſpēi liberat̉: vt. l. ſi ex legati. sͣ. e. Huius timore tio. ſecus qn̄ pͥmo actū. ſcd̓o iter. uel primo uſufructum. ꝯtrarij iſta lec. ſubdiuidit̉ in duas. Una eſt ꝙ ſcd̓a ſtipu ſcd̓o uſuꝫ: ꝗa iſta nō ſunt ꝟe ꝑs nec interpretatiue. Iſta latio fuit aīo nouādi īterpoſita: vt in pͥma glo. ꝑua ſuꝑ recitant̉ hic in ultima mag. gl. ⁊ hoc videt̉ ꝓbari ex texꝟbo. ꝓmiſerat: ⁊ ī magna gl. ibi. tertij ꝙ hic. ſꝫ iſta ē ꝟa ibi. ſed ꝗ actū ⁊cͣ. natura eīꝫ huius aduerſatiue ſed ē ad in ſe. ſed ſi nō eſt facta aīo nouādi nō refert ſiue ſtichus uerſari ad p̄cedentē: ut. l. ij. ⁊ ibi no. sͣ. ſiꝗs in ius vo. nō viueret ſiue nō: ꝗa ex pͥma poſſet agi: ſed illud eēt cōtra ie. ⁊ de peti. here. l. ſed ⁊ ſi lege. in pͥn. ⁊ sͣ. de dam. infec. tex. iſtū ꝗ īnuit ꝙ non pōt ꝯueniri niſi poſt morteꝫ ſi nō l. hoc amplius.§. de his aūt. ⁊ ibi no. hec opi. eſt falſa pͥeēt nouatio ſi an cōueniret̉: vt. l. ſcire debemꝰ.§. fi. sͣ. e. mo in exemplo de. x. ⁊. v. ut hic pꝫ in tex. Item in exēplo Sic ergo legit̉ alio mō ꝙ ſtipulatio fuit interpoſita aīo de fundo ⁊ vſufructu eſt cōtra caſum. l. ei qui ita.§. pe. nouādi. Et ꝓ ſolutiōe cōtrarij dicit glo. ꝙ hic fuit actū Itē p̄dicta ſunt contra caſum. sͣ. e. l. ſcire debemꝰ. ij. rn̄ tacite ne mora p̄cedēs purget̉ cū ꝓmittēs voluit ꝓuide ubi nō ſit nouatio ſi ſcd̓a continet tm̄dem uel minus. ſe re creditori nō reo ꝓmiſſori: ꝗa nō rōne ꝓmiſſoris fuit cus ſi plus. ⁊ hoc vult dicer̄ iſte tex. nec ob. dictio aduer īterpoſita. Et vide in gl. in pͥn. vſqꝫ ibi alij. ⁊ dū dicit gl. ſatiua ſed: ut glo. hic poſita dicit ⁊ bene. ¶ Qualiter er hic ꝓ ſeipſo ⁊c̄. colligit̉ ꝙ noluit purgare morā ꝑꝑ ip̄m go rn̄detur ad.§. preterea. ⁊ ad. l. fi. vbi dicitur ꝙ iſto iu debitorē: ſed ꝑꝑ creditorem ⁊ eiꝰ cōtemplatiōe q̄ lec. vi re fiebat nouatio ſi addebat̉. ⁊ pe. ſoluit ⁊ male: ut Cy. det̉ ꝟa ⁊ notabilis. ⁊ ꝓbatur ex tex. qꝛ ſi ꝓmiſiſſet qͣſi firefert in. d. l. fi. Nec etiā ipſe Cy. bene ſoluit. ¶ Un̄ dic deiubēdo pͥmo liberato: ꝑ acceptillationē liberaret̉ ſeꝙ in materia nouationū tria ſunt iura. pͥmū ante tꝑa di cūdus ꝗ vt fideiuſſor intercedit: vt. l. ⁊ ꝑ iuſiurādū.§. fi geſtoꝝ: ⁊ tūc fiebat nouatio ſiue addebat̉ uel nō: ⁊ de deiuſſore. jͣ. de accep. ⁊. l. iiij.§. nūc de effectu. sͣ. de li. le. tali iure fit mētio ī ꝯtrario. Scd̓ꝫ ius fuit ius digeſtoꝝ. ⁊ In dubio puto fauore debitoris ꝓmitti: vt. l. fideiuſſor. iſto iur̄ fiebat nouatō: ita d̓mū ſi ẜa ſtipulō ꝯtīebat plus

De ꝟbo. obli. ſecus ſi tantūdeꝫ vel minꝰ niſi eēt exp̄ſſuꝫ: vt hic norū. C. in ꝗ. cau. ī integ. reſti. nō ē neceſ. Guil. ⁊. l. ſi pupillꝰ.§. ꝗ actuꝫ. jͣ. de noua. ⁊. d. l. ſcire d̓de cu. ponit ī. l. qd̓ te. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ breuiter oēs bemus. ij. rn̄ſo. Itē tertiū eſt ius. C. ⁊ īſtitutiotenēt illud: qꝛ euentꝰ cōditiōis nō cōſtituit mo¶ Nullo nū. ⁊ tūc nullo modoª ſit nouatō niſi actū ſit: vt raꝫᵇ. Et rō eſt: qꝛ d̓ mēte iuris ē iniquū ꝙ eo pūmō fit noua in ꝯtrarijs. ⁊ hoc tāgit gl. ī. d.§. p̄terea. dicā ple b ¶ Moram tio ADDEcto quo ꝗs obligat̉ eo puncto ī mora ꝯſtitual̓. add̓ Ia. bunius in. l. pe. jͣ. d̓ noua. ¶ Ultīo ꝓ declaratione Ro. ꝯſ̄. cxxi vt. l. qd̓ dicimꝰ. jͣ. d̓ ſo. ⁊. l. ꝓmiſſor. sͣ. de ꝯſti. pe. idem tenen poſt alex. h̓. iſtius. l. ⁊. glo. q̄ro vtrū vſufructꝰ ſit ꝑs fundi. ⁊ tem in. l. mo ⁊.§. fi. inſti. de inuti. ſti. ſed an̄ cōditionē nō eſt cui etiaꝫ ad iter ſit ꝑs actus ⁊ ſi. Gl. tāgit hic. ⁊ de excep. rei ra. sͣ. d̓ vſur. de in quātū obligatio. ergo ⁊cͣ. Nō ob. iſta. l. qꝛ intelligo ꝗ bar. in. d. l. ſi iudi. l. ſi mater.§. ſi ꝗs iter. jͣ. de ꝟ. ſig. l. recte diloquitur de dies obligationis venit: ⁊ ꝑ īterpellationē ꝯtra ita ſtipulat cimus. in pͥn. ⁊ vident̉ ſibi īuicē ꝯtradicere. Un̄ cāpſore vnū cta eſt mora que tn̄ interpellatio in obligationē in. iij. q. prin verbum per ꝓ huius euidētia ſciēdū eſt. ꝙ vnū eſt totū inte cipali bal. in in diē ſit ꝑ curſuꝫ diei appoſite in obligatiōe cō bal. eius cōgrale ⁊ ꝑtes ītegrales: vt domꝰ que cōſiſtit ex ſu l. ꝙ te. sͣ. ſi ſilio. ccxix. ditionali ꝑ verā īterpellationē. Nō ob. l. euictio cer. pe. ⁊ ī. l. is ꝑtibus. Itē. x. cōſiſtūt ex. v. ⁊. v. ⁊ ſic ī alijs nu .iij. libro. ⁊ .sͣ. de vſuris: qꝛ ibi re ip̄a ꝯtrahit̉ mora. Nō ob ⁊ ſi poſt tres meris ⁊ corporibꝰ. Quoddā eſt totū vniuerſaidem qd̓ hic l. ſi ex legati ca. sͣ. e. cū glo. ſua: qꝛ ibi aliter dꝫ in sͣ. ſiquiſ cau. tenet alex. in le ⁊ ꝑtes ſubiectiue ſeu predicamētales: vt ge⁊ limita vt telligi illa gl. ⁊ induco duas. ll. vna. sͣ. e. l. ſi ex le .i. d̓le gare d̓ nus ⁊ ſpēs. nā animal ē genus. ⁊ ſic totū: homo nouati. gati cā cuꝫ legatū debet̉ ſub tacita ꝯditiōe ſi he bos ⁊ ſimilia ſūt partes ſeu ſpēs ſubiectiue: ꝗa res adierit hereditatē: vt. l. iij. sͣ. d̓ īe.i. nō tn̄ cōſubijciunt̉ dicto generi. ⁊ p̄dicant̉ de genere: qꝛ ſtituit̉ in mora: niſi īterpellet̉. facit. l. ſi penuꝫ. sͣ. ſi dico homo ē ſeꝗt̉ igit̉ animal ē. ⁊ ſic dicit̉ ꝑs qn̄ di. le. ce. Itē videt̉ caſus. sͣ. de pen. le. l. i. vbi p̄dicamētalis. Hoc p̄miſſo dn̄iuꝫ pōt accipi ꝓ ꝓ ſecūdo āno nō cōſtituit̉ in mora ꝑ aduentū c ¶ Non vaquodā genere ꝓ dn̄io pleno: vt. jͣ. d̓ acꝗ. re. do. illius anni. qd̓ pꝫ: qꝛ admittit̉ purgatio vſqꝫ ad let ADDE per totū. Itē ꝓ propͥetate nuda. Itē ꝓ vſufruc poſt alexā. ꝗ litis ꝯteſtationē. qd̓ nō eſſet ſi eſſet dies ⁊ pena. tu ſimplici. Itē ꝓ vſu. Oīs enī qui hꝫ aliqd̓ ius multas con Iſtd̓ dicā. jͣ. e. l. ſi inſulā. ſed ī quadā gl. in. d. l. i. cordantias in re pōt recte dicere ego habeo dn̄iū illiꝰ iuris: poſita videt̉ innuere ꝯtrariū in gl. ſuꝑ v̓bo mē alle. bal. ꝯſi. vt. sͣ. ſi vſufr. pe. l. qui vſufructū. no. sͣ. de acqui. te. vbi dicͣ ꝙ ſi teſtator iuſſit dari d̓ fructibꝰ futu cxxxiij. iij. li. poſ. l. naturalit̓.§. nihil cōe. ⁊ iſto mō aſſumen⁊ pa. d̓ ca. cō ri āni ꝙ euētꝰ fructuū ꝯſtituit ī mora. ⁊ cōſtat ꝗ do dn̄iuꝫ recte dicimꝰ vſufructꝰ eſt ꝑs dn̄ij. hoc ē ſilio. lvi. ro. iſtud ē cōditionalit̓ legatū: vt. l. i. in fi. sͣ. d̓ cōdipleniꝰ loquē ſpēſ. ⁊ ſic ps ſubiectiua ſeu p̄dicam̄talis. ita no. ⁊ demō. ⁊. jͣ. e. l. interdū in pͥn. Sꝫ dico ꝙ id nō tē in hac ma sͣ. de vſufru. l. iiij. ⁊ bn̄. Alibi dicit̉ vſufructꝰ eſt teria eiꝰ cōeſt bonū exēpluꝫ. Pone ergo ibi exēplu per. l. ꝑs fundi: vt hic. nō dicit dn̄ij. Hic aduerte: ꝗa ſilio. clxxi. nec ſemel.§. ſi in habitatione. sͣ. qn̄ di. le. ce. Vel vbi dic̄ hāc fundꝰ pōt accipi ꝓut eſt quoddā corpus. ⁊ iſto melius dic ꝙ gl. intelligit quādo fuerunt fruceē cōeꝫ opi. mō ꝓprietas ⁊ vſufructꝰ nō eſt ꝑs fundi. hoc ē tus adiecti cā deſignationis. ⁊ ſic nō cōditiona licꝫ oldr. cōillius corꝑis. ⁊ ita voluit dicere gl. hic nō ꝓprie ſilio mihi. c. liter: vt dicetur. jͣ. l. inter ſtipulantē. sͣ. ſacram. ⁊cͣ. vt hac vltima glo. Alio mō pōt ītelligi funxiiij. teneat Ex. l. ſequenti. cōtrariū ⁊ ī dus ꝓ dn̄io pleno. hoc eſt ꝓ pleno iure fundi: ¶ An teſtm̄ poſſit talit̓ fieri ꝙ nō poſſit reuoca qͣꝫtū alex. ſb̓ ⁊ ſic accipimꝰ hic dn̄iuꝫ nō ꝓ genere ſed ꝓ vna ri: vt puta ſi dicat: ⁊ ſi ꝯtingat me teſtm̄ reuocar̄ dit ꝙ hoc ſi ſpecie.ſ. ꝓ dn̄io pleno. ⁊ iſto mō ſi vſufructꝰ achaberet lodono tibi oīa bōa mea: ibi Per iſtā. Et an pcm̄ cū in legato cipiat̉ vt ẜuitus ē ſpecies diſtīcta a dn̄io. ſi accci ꝑ qd̓ aufert̉ facultas teſtādi firmet̉ iuramēto: ibi facto p̄dicto piat̉ vt cōmoditas: tūc eſt ꝑs integralis fundi Facio. Et an ſit modꝰ ꝙ ꝗs poſſit alicui dimit modo adde ſeu dn̄ij: qꝛ ex ꝓprietate ⁊ vſufructu cōſtituitur ꝙ idē cōſulter̄ bona ſua irreuocabilit̉: ibi. Quero. Et cuꝫ uit ro. cōſil. iſtud totū integrale.ſ. fundꝰ ſeu plenū dn̄iuꝫ. ita valeat pactū de futura ſucceſſiōe vide in fi. ccxciij. ⁊ in dꝫ ītelligi qd̓ no. in. l. recte dicimꝰ. in pͥn. jͣ. de ꝟ. quātū etiā tā ſig. ita dꝫ intelligi hec glo. ⁊ sͣ. e. l. eu qui ita.§. Tipulatō hoc mo git an iurās pe. cū glo. ibi poſita. Eodē modo dico ꝙ iter ſi nō reuocare ¶ Nō valet ſtipulatio ꝑ quaꝫ teſtam̄ dicat̉ ¶ O. aufert̉ libera teſtamenti faculaccipiat̉ vt ſeruitꝰ eſt ſpēs ſeꝑata ab actu: vt. l. ꝑiurus add̓ i. sͣ. de ſer. ru. pre. ſed ſi accipiat̉ vt cōmoditas tas. h. d. ¶ Op. ẜm Dy. de. l. ſiꝗs ſeruū de act. ꝙ abb. cōſi. tūc eſt ꝑs integralis ad actu: qꝛ ex cōmoditate emp. ⁊. l. iij.§. d̓ illo. sͣ. ꝓ ſo. vbi valet pactū d̓ fuxlviij. in vlti itineris ⁊ agēdi cōſtituit̉ actus. ⁊ ita dꝫ intelligi mis v̓bis te tura ſucceſſione. Dic ꝑ Cy. in. l. fi. C. d̓ pac. ⁊ ꝑ net opi. bar. hic tex. ⁊. jͣ. de noua. l. ſi pupillꝰ.§. ꝗ actū. ⁊ hūc Guil. sͣ. d̓ pac. l. ⁊ heredi. ⁊ idē dicūt: tn̄ qꝛ min lꝫ canoniſta intellectū voluit habere glo. in. l. ſi mr̄.§. ſiquis ꝑfecte: ideo ſtatī dicā latiꝰ. ¶ Per iſtā. l. dāno ⁊ bal. cōſi. cc iter. sͣ. de excep. rei iudi. licꝫ illa glo. ſit corrupte .v. tꝫ idem vnā opi. Dy. quā aduocati habēt ꝓ canonizai. volū. oldr. ſcripta. idē dico in vſufructu ⁊ vſu. ⁊ ẜm p̄dicta ta an teſtamētū poſſit fieri taliter ꝙ nō poſſit re cōſi. cxxvij. dꝫ intelligi. jͣ. de accep. l. ⁊ ꝑ iuſiurādū.§. i. ij. iij. uocari. Dy. ī. c. qd̓ ſemel placuit. d̓ reg iur̄. li. vi. dic̄ laudare ⁊. iiij. reſpondeo predicta ſic legaliter dicta ſint ꝙ ꝗ fecit tedicit ꝙ nō eſt dandū cōſiliū ſtādo in finibꝰ vltīe quicquid dicant logici ⁊cͣ. ſtamētū ⁊ iu volūtatis. ſed ſi trāſeat in contractū hoc modo rauit nō reEx. l. ſequenti. ſi cōtingeret. me facere aliud teſtamentū: dono uocare ꝙ te ¶ An euentus conditionis conſtituat queꝫ in oīa bona mea ⁊cͣ. hoc nō placꝫ: qꝛ talis donatō ſtetur īſtituē mora: ibi. Quero. do filios eq̄ aufert liberā teſtamenti factionē. ⁊ vr̄ facta hec liter vt ſe cō ¶ In extimatiōe donatio in penā mutātis teſtamētū. ⁊ ſic tanq̨̄ formet iura Uotiens. qͣ denit iudicis of cōtra bonos mores nō valetᶜ: vt hic ⁊ hoc repe mēto ⁊ pacficio inſpicit̉ tp̄s more. h. d. Op. ẜꝫ gl. rio Dy. ꝯſuluiſſe: lꝫ ſic ſcripſerit in. d. c. ¶ Facio to in alio p̄sͣ. mā. l. hominē. So. intellige hanc ẜm illā ꝙ in ter qͣꝫ in paaliā. q. vtrū hoc pactū poſſit iuramēto firmari. tre dicit puſpicit̉ dies ⁊ etiā mora. ¶ Op. d̓. l. cū quis sͣ. ti. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. extra de pac. c. ij. li. vi. ⁊ d̓ iureiur to non periꝓxi. ſo. intelligo illā ẜm iſtā. ¶ Op. ẜm Dy. jͣ. d̓ c. lꝫ. e. li. Dy. ſalua reuerētia nō intellexit. c. nō ē culo carere noua. l. fundū cornelianū. So. ibi debet̉ extima pau. de caſt. obligatoriū. d̓ reg. iur. li. vi. ⁊ dico ꝙ nō firmat̉: tio iure obligatiōis. hic iudicis officio. Diſtinp̄dicto cōſi. qꝛ dicit. c. ꝙ iuramentū cōtra bonos mores nō videt̉ tenegue d̓ hoc: vt in. l. in hac. sͣ. d̓ triticaria. ⁊ ꝑ doc. eſt obligatoriū. ſed illud ē cōtra bonos mores: re ꝙ ſit per in. l. vinū. sͣ. ſi cer. pe. ¶ Quero an euētus cōdivt hic in tex. ergo ⁊cͣ. Rn̄. ad. c. ij. ⁊. c. licꝫ. dic ꝗ iurus. tiōis cōſtituat quē in mora. ⁊ videt̉ ꝙ ſic: vt hic qn̄qꝫ eſt tale pactū de futura ſucceſſiōe qd̓ īduduꝫ dicit in diē vel ſub cōditione. cū equiꝑatur cit votū captāde mortis: qͣle eſt pactū de ſuccedies ⁊ cōditio. Iſtā. q. tangit do. Cy. in. l. in mi dēdo. vel aufert liberā facultatē faciēdi teſtam̄ BBRQ

De pignoribus. a ¶ Pro modica re ADDE poſt alex. pe. d̓ ancha. cōſilio. xxxviij. inciinducit votū captande mortis. nō ob. ꝙ ange. dicit ꝙ repiet heredē ex piente in xp̄i noīe ꝓ clariori deciſiōe ꝑ pau. d̓ ca. cōſi. clxxvij. incipiēte qͥ rōne dn̄ij pōt teſtari: qꝛ dicit ip̄e nā tenet argu. a freq̄nter accidētibꝰ in xp̄i noīe cōtra ſuꝑius cōſulta: ⁊ cōſi. cccxi. sͣ. alle. ⁊ ibi an p̄iudicet fili .c. i. de cle. nō reſci. ſed accidit autē freq̄nter ꝙ facta in aliū dona. oīum is iurātis ꝑ ange. cōſi. cccij. Et in quātū alex. ſubdit ꝙ filia renūciās he bonorum nullꝰ vellet eē heres fruſtra īſti. ad. l. fal. in prin. nec d̓ diuor. reditati paterne nō ꝓhibet̉ mortuis fratibus ad illā habere regreſſū ad eſt curādū: tū qꝛ heres ſciēs bona ad aliū ꝑtinere ſtatī repudiabit: tuꝫ qꝛ de qd̓ pulchre ꝯſuluit in vita poſ bal. cōſi. ccc ſet ip̄e dona tuꝫ. ⁊ tūc nō valet nec firmat̉ iuramēto: vt. l. fin. nō: ⁊ tūc aut venit ſub quadā vniuerſitate ⁊ valxviiij. īcipiē tor ꝯpelli ad C. de pac. ⁊ hec rō: qꝛ cōtra bonos mores. facit te q̄dā puellet: vt. l. ij.§. illud d̓ here. vel ac. ven. aut ſit ꝑ ſe traditionem la. iij. li. Ro. exͣ de prebē. c. nec captāde. li. vi. qn̄qꝫ nō aufert ēt poſt acꝗſi pͥncipaliter: ⁊ tūc aut continet liberationē paciꝯſi. clxviij. ī to. ſi donateſtamēti facultatē vel votū captāde mortis: vt ſcentis ⁊ valet: vt. l. ⁊ ſeruū.§. filia. sͣ. de pac. aut cipiēte ī xp̄i tio teneret pꝫ in pacto de nō ſuccedēdo pr̄i. ſed. l. nō vult: cōtinet obligationē: ⁊ tūc aut ille de cuius bōis noīe circa p̄ ex qͦ donat ī vt ſit d̓ futura ſucceſſiōe ea forte rōe: qꝛ p̄ſumit teruiuos: vt mū. ⁊ in quā agit̉ nō cōſentit: ⁊ nō valꝫ etiā ſi iuretur. aut cō hac. l. nō ob. tū dicit alex. ꝙ ꝓ modica reª dimitteret multa: ⁊ tc̄ iuramēto ſenſit ⁊ valet ſi conſenſus durat: vt. C. d̓ pa. l. fi. ꝙ ꝗlibꝫ ī re ꝙ ſi filia iufirmat̉: vt extra de iureiurā. c. lꝫ. ⁊. c. ij. exͣ d̓ pac. ſua eſt mode raret nō reg Seru li. vi. vbi loꝗtur quādo pactū ſit pr̄i de nō ſucce Eruus uetate. acarit rator ⁊ arnūciare hedendo: ſed ſi pactū fieret fratri de nō ſuccedenreditati pabi. qꝛ illd̓ ve inuito domino. h. d. rū niſi diſpo terne: ⁊ de īdo patri nō īpeditur filia iurās ex teſtam̄to ſucEx. l. ſequenti. nat ꝯͣ bonos de renūciacedere ne auferat̉ libera teſtamenti facultas: vt ¶ De dictione ſiue. mores qꝛ in ret cū iuraC. d̓ pac. l. pactū. ⁊ p̄dicta vera d̓ iure cano. ꝗctereſt rei pu mēto ꝙ non blice ne ꝗs ꝗd dicat glo. d̓ iure ciuili in. l. pactū. C. de coll. valeret renū I quis ita ſtipule re ſua male ciatio ꝑ glo. Quero aliꝗs vult facere: vt habeā bona ſua p ¶ Stipulatio ſemel cōmiſſa vtat̉: vt.§. ī. c. muliereſ ¶ ¶.iterū nō cōmittit̉: ⁊ ad veritapoſt mortē eius: ꝗs erit modus gl. in. l. fin. C. d̓ cogitatio in de iureiurā. pac. dicit ꝙ ꝓmittat bōa ꝑ ſtipulatio. poſt mor aut̓. vt iuditē diſiunctiue ſufficit alterā eſſe veraꝫ. h. d. De ītellige veꝝ ces ſine quo tē ſuā: vt. l. i. C. vt ac. ab herede ⁊ ꝯtra heredē. ⁊ ſi pater vel materia huius. l. dicet̉. jͣ. e. l. ſi ſic. No. ꝙ dictio qͥ ſuffra. ⁊.§ fratres haerit donatio cā mortis ẜm Alb. ſꝫ hoc modicuꝫ ſiue eſt vere diſiūctiua lꝫ ꝓpria natura ipſiꝰ eſt. ſꝫ hoc īſti. d̓ berēt notici cōſiliū eſt: qꝛ ſi ē donatio cā mortis pōt reuocavt diſiūgat ꝟba: cōiungat ſenſuꝫ: vt Alexā. ſiue hijs ꝗ ſunt am iuramēſui vel aleni ri. faciet ergo hāc ꝓmiſſionē aīo donandi inter ti pͥmi. alias Paris: vt no. C. de in liteꝫ dā tu. l. ad ꝓtegen iuris ⁊ hanc nō: qꝛ eſſet ī viuos: vt. l. vbi mortis. d̓ dona. cau. mor. Sꝫ an dā. tn̄ hoc ꝑpēdit̉ ex natura or̄onis vbi appōit̉ opi. ꝙ dona ptāte ſua fra tūc valeat Cy. tetigit in. d. l. fi. tu dic latiꝰ: aut ꝓ tio oīuꝫ boudare perſo mittit hereditatē: ⁊ ſic ius ſuccedēdi: ⁊ nō vꝫ vt yUiuſmodi ſtipula noꝝ pn̄tiū ⁊ nas ſuo iura futuroꝝ nō hic. ⁊. C. d̓ tranſac. l. cū donatiōis. in fi. nec valet nto occulto ¶ Pōt cōfici ſtipulatō ſub cō valeat non l O. ditiōe: vt exiſtēte cōditōe retro ⁊ hoc voluit ēt pactū: vt ꝗs inſtituat aliquē etiā ſi ſit iuramēſolū cū ſit pͥnotabiliter to firmatū. ita no. Inno. in. c. fi. d̓ pac. Aut proa die interpoſite ſtipulatiōis ānua pecunia deuato ſꝫ cū ſit bal. eius cōmittit bona: ⁊ tūc aut oīa bona p̄ſentia ⁊ futura pio loco vel beat̉. h. d. ¶ Op. de. l. cū quidā. sͣ. d̓ vſuris. ſo. ſilio. cxviij. eccleſie tenu ⁊ nō valet: qꝛ aufert liberā teſtamēti facultatē ꝑ iij. li. vbi diibi ſpeciale: qꝛ curſus vſuraꝝ eſt odioſus. ſꝫ hoc it pe. de ancit ꝙ mulier īdirectū: qꝛ nullꝰ vellet eē her̄s ſine cōmō ⁊ hoc eſt ꝯtra. l. lecta.§. fi. sͣ. ſi cer. pe. ſed iſta ē vera q̄ cha. cōſi. ccx pͥmo iurāſ n̄ Cy. conſuluit. ꝓ hoc facit īſti. ad. l. fal. ī pͥn. ꝯiū illud eſt ne excedat̉ legitimꝰ modus vſuraruꝫ ⁊ xxij. īcipiēte alienare ſi d̓ cta. l. ꝙ d̓ bonis. sͣ. ad. l. fal. Aut dicit bona oīa: in xp̄i noīe d̓ iſta eſt vera. verūtamē ille. ll. modicū faciūt ad inde alienet pͥmo dubio nō aūt adijcit pn̄tia ⁊ futura. ⁊ tunc valet: vt. l. nō valet alie ꝓpoſitū: qꝛ ibi fuit exp̄ſſū a die īterpoſite ſtipu tn̄ in eo ꝙ natio ſi ꝑtes oēs.§. lutius. sͣ. de his q̄ in frau. cre. ⁊. d. l. i. vt lationis. Hic ꝟo dixit ex hac die: ⁊ ſic pōt intelde pio loco habuerunt act. ab herede ⁊ cōtra heredes. ⁊. l. hereditatē dixi ꝯtrariū ligi de die interpoſite ſtipulatōis: ⁊ de die exiſtē noticiā p̄mi de bo. auc. iudi. poſ. rō qꝛ poterit lucrari pꝰ vētēt abb. alle. iuramenti. tis cōditōis: ſed qꝛ dictio hac eſt demōſtratiua cōſi. cii. vn̄ ditionē qd̓. l. p̄ſumit. vt. l. ſi defunctꝰ. C. arbi. tu. b ¶ Preſen de pn̄ti vt plene dixi. sͣ. de ope. no. nū. l. i. in pͥn. quiti hijs auctori tia ⁊ futura ⁊ in illo lucro poterit teſtari: ⁊ ſic non aufert liideo intelligo de die de qua loquitur: ⁊ hic ē eftatibꝰ ⁊ illis ADDE in berā teſtamēti factionē. Itē qꝛ a volēte ſit nō cu q̄ alle. alex. fectus huius. l. ſecus ergo ſi dixiſſet ex illa die. quātū alexā. ſclꝫ. pau. de ratur: qꝛ nō inducit votū captāde mortis. vt. d. pꝰ multa re ca. cōſi. mihi ſidet cū opi. l. fi. C. d̓ pac. Idē puto ſi donauit oīa bona ſua Ue extrinſecus. ci ⁊ cōſi. lvi. ange. d̓ qua p̄ſentia ⁊ futuraᵇ: r̄ſeruata ſibi certa ꝙͣtitate vel ¶ Verba ſuꝑuacua. Itē diſſonātia in .sͣ. alle. de qͦ eius cōſilio re. Idē dico ſi vendidit oīa bona ſua pn̄tia ⁊ fu alex. mētioꝟbis ſi cōſonātia eſt in mēte ſtipulationē nō vi mibi. clxxvineꝫ nō facit tura. nā in hoc nō venit p̄ciū qd̓ ꝑcipit ab ēptoiij. incipiēte tiat. h. d. glo. exēplificat iſtā. l. ꝓmittis mihi da ⁊ bar. ī. d. cō viſis p̄dictis re. ar. l. dāni.§. cū parietē: de dā. infec. vn̄ in illo re hunc equū cū eſt bos in p̄ſentia ꝙ valet. Sꝫ ſilio ⁊ vbiqꝫ īſtrum̄tis ꝙ p̄cio poterit teſtari. ſecus puto ſi diceret vēdo cōtra de. l. ſiquis ī fundi vocabulo. sͣ. de le. i. vbi in lec. ⁊ ang. opi. cont rahereditatē meā: qꝛ importat ius ſuccedēdi ſibi cōſi. cvi. d̓ qͦ riā ꝙ donaerror in appellatiōe noīs vitiat. dic ꝙ iſtd̓ oꝑaēt alex. nō lo tio oīuꝫ boqd̓ nō pōt: vt dictū eſt. ¶ Ultimo cū querit̉ an tur demōſtratio rei que eſt in pn̄tia q̄ facit oēm ꝗtur vbi tꝫ noruꝫ pn̄tiū valeat pactū de futura ſucceſſiōe pleniꝰ ꝙͣ doc. errorē ceſſare: ⁊ hoc ẜm Ia. de are. induco. l. ne ꝙ reſpectu ⁊ futuroruꝫ diſtingue ⁊ dic. aut fuit pactū ꝓ iure ſucceſſiōis mo. sͣ. de here. inſti. Item op. inſti. d̓ inuti. ſti.§. futuroꝝ nō indiſtīcte no ẜuando: aut ꝓ iure ſucceſſiōis amittēdo ſeu ꝑtꝫ qꝛ auffert teneat vltra ſi de alio. Sol. hic nō rn̄dit de alia re ſed de ea liberā teſtāper ip̄ꝫ alle. dendo: aut ꝓ iure ſucceſſiōis acꝗrendo: aut de dē. Aduerte ad glo. ſuꝑ verbo denarios. ſi podi facultatē tenuit bald. eo qd̓ acꝗreret̉ per ſucceſſionē certo mō diſponimus ꝙ erant denarij de materia eadē iſtud ē ſed in pn̄tiꝯſi. clxxviij. nēdo. primo caſu valet pactū: vt inſti. d̓ leg. ag. .i. li. Ro. cōſine dubio. Pone tres medalee auri valēt vnū bus tenꝫ cu ſuc.§. fi. ſcd̓o caſu aut tale pactū eſt admixtū cū ius cōtrariū ſilio. xxvi. et aureū. vnde interrogaui ꝓmittis dar̄ ſex meda hic vult erclxxi. ⁊. ccxc delicto ⁊ valet: vt. l. i.§. ſi parens. sͣ. ſiquis a pa. leas. rn̄des ꝓmitto duos aureos valet: qꝛ proiij. abb. cōſi. go relīquit̉ fu. ma. aut nō eſt admixtū delictū. ⁊ tūc aut firpter idētitatē materie eadeꝫ res eſt: vt. l. i. in fin. clariſſime cō xlviij. ⁊ cōſi. mat̉ iuramento: ⁊ valet: vt. c. ij. de pac. li. vi. aut cij. ij. li. vbi .sͣ. de au. ⁊ ar. le. Sed ſi non eſſet eadem matecludendū ꝙ nō firmat̉ iuramento ⁊ nō valet. vt. C. de coll. l. refert funda a cōi opi. no ria tunc videt̉ oīno res diuerſa: vt no. jͣ. de ſo. l. mēta ange. ī eſt recedenpactū tertio caſu nō valet vt hic. ⁊. C. d̓ pac. l. pa paulus. niſi diceres ꝙ erat cōſuetudo regionis .d. diſputat. dū. Quid āt ctuꝫ. ⁊. C. de tranſac. l. ſi donatiōis. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ dicit ꝙ nō ꝙ acciperet̉ vnū ꝓ alio. vt no. C. de dōa. l. ſi ꝗs ſi aliꝗs facit etiā ſi fuerit iuratū: vt eſt dictū. Quarto cāu aut ſolū fūdamē donationeꝫ argentum. facit qd̓ no. jͣ. e. l. vbi autem in prin. tū doctoꝝ ē pactū fuit interpoſitū ſuꝑ hereditate hominis oīum bono ⁊ dicam in. d. l. paulus. ꝙ aufferat rū ſuorū pn̄ incerti ⁊ valet: vt. l. iij.§. de illo. sͣ. ꝓ ſo. aut hoīs liberā teſta1v CQd̓ tiū ⁊ ſuturo certi: ⁊ tunc aut hoc venit ex ꝯſequētia pͥoris cō I minor. xxS. ego ꝑ me mēti factiorū reſeruatiſ tractꝰ ⁊ valet: vt. l. ſi quis ẜuū. sͣ. de ac. emp. aut nē ſed ēt ꝗa fructibꝰ innō poſſuꝫ neqꝫ ab alio ſtipulari fieri poſſum de ter viuos cū

Y5 De ꝟbo. obli. re ad me pertinente. hoc dicit. Ex. l. ſequenti. pacto ꝙ pꝰ Ala ſtipulatō. ¶ Quattuor cōſiderāda in qͣlibꝫ ſeruitute prediali: ibi. mortē ſuam Scd̓o. Et an̄ vſuſfructꝰ ſit diuiduus: ibi. Quinto. Et qn̄ donatarius Ex.§. ſequenti. teneat̉ venfactū ſit diuiduū: ibi. Sexto. Et an reꝫ tradi ſit factū di¶ An ſit differentia ſi ꝓmitto me facturū vel promitto dere medieuiduū: ibi. Octauo. Et an ſtipulatio facti diuidat̉ inter curaturum: ibi. Quero. tatē dictorū A quI. ¶ Imꝑſōalitas circa ꝟbū executiuuꝫ heredes: ibi. Cū ergo. Et que ſit rō ꝙ in obligatiōe dā bonorū ⁊ da di nō ſuccedit obligatio ad ītereſſe in obligatiōe facien re pauꝑibuſ obligationis ſtipulationē nō vitiat. h. d. ¶ Op. sͣ. d̓ le. an faciendo di ſic: ibi. Sed iuxta. Et. qualiter res corꝑales dicantur .i. l. ſi heres iuſſus. So. hic ꝓmiſit curare. ibi fuit iuſſus teſtamētū ⁊ diuidue et īdiuidue ẜm naturā: ibi. De vtroqꝫ. Et quafacer̄: ꝗatūc vr̄ iuberi ꝙ det. qn̄qꝫ enī ꝓmittit ꝗs dare. ⁊ īſtituēdo he liter fiat diuiſio ī corporalibꝰ diuiduis ẜm naturaꝫ: ibiredē in p̄dic tūc tenet̉ p̄ciſe: vt. jͣ. e. l. vbi āt.§. fi. qn̄qꝫ ꝓmittit curar̄ ⁊ tis bōis poſ Iuxta. Et an̄ obligatio facti dicat̉ diuidua vel īdiuidua tūc nō tenet̉ vt det. ſed liberat̉ dando fideiuſſorē: vt hic. ſit reuocare ibi. Tertio. Et quare ẜuitus vſuſfructꝰ eſt diuidua ⁊ ẜui aut ꝓmittit facere: vt det̉. ⁊ tūc ē caſus ī. l. ſi hereſ iuſſus donationeꝫ tus vſus indiuidua: ibi. Unuꝫ reſtat. Et quādo in oblisͣ. de le. i. ꝙ tenet̉ dare. ⁊ no. in. l. fi. ſi cer. pe. ⁊ iſtd̓ cōiter vide bal. cō gatiōibus facti cōmittat̉ obligatio ad intereſſe: ibi. Qui ſil. cccccij. tenet̉. lꝫ quidā dicāt ꝙ ibi eſt ſpeciale fauore vltīe volun to. Et que ē rō ꝙ in obligatiōibꝰ facti qn̄ factū venit ex iiij. li. ⁊ cōſi. tatis. ¶ Op. d̓ aūt̉. ſi qn̄. C. d̓ cōſti. pecu. Sol. vt plene cxxxviij. i. li. plicandū in iudiciū ſtatiꝫ pena cōmittat̉: ⁊ cū extra iudidixi.sͣ. e. l. ſtipulatio iſta haber̄ licere.§. ſiꝗs ita. ¶ Quevbi vide ad ciū nō: ſed expectat̉ tēpuſ quo fieri potuit: ibi. Sed pōt. ro vtꝝ alias ſit dr̄ia ſi ꝓmitto me curaturū vel facturuꝫ cognitioneꝫ Et quare ex clauſula dolum malū abeſſe ad intereſſe ꝑ qn̄ dicat̉ do glo. ꝙ ſic. tu dic aūt iſta ꝟba referūtur ad merū factū: vt natio cauſa ticulare cōmittat̉: ibi. Sed iuxta. Et an in obligatiōe rē ꝓmitto facturū domū vel ꝓmitto me curaturū qd̓ tibi fi mortis ⁊ qͣſ̄ reſtitui cōmittat̉ intereſſe ⁊ quādo: ibi. Sexto. Et que ē et. ⁊ inter iſta ꝟba eſt dr̄ia ita loꝗtur hic. Idē ſi ſimpliciinter uiuos. rō ꝙ in obligatiōe rē reſtitui nō cōmittit̉ obligatio ad ī Et in quātū ter ꝓferunt̉: vt ꝓmitto me facturū ꝙ fiet vel curatuꝝ ꝙ tereſſe poſt morā ſicut in alijs obligatiōibꝰ faciendi: ibi. alex. tāgit d̓ fiet. ⁊ ſic īperſonaliter. Si ꝟo referant̉ ad factū alienuꝫ. dona. oīum Sed circa. Et an cū ſtipulatio comittit̉ ad intereſſe reuſ puta ꝓmitto me facturū ꝙ titiꝰ faciet domū vel ꝓmitto bonorū facſit copulatiue obligatꝰ ad factū ⁊ ītereſſe: an ꝟo alterna me curaturū. ⁊ tunc nulla eſt dr̄ia. vt. jͣ. e. l. quotiēs ꝗs in ta poſt mor tiue: ibi. Septimo. Et an reꝰ poſſit cōpelli preciſe ad fa tē in qua iupͥn. cōiūcta. l. inter ſtipulantē. ī prin. Et ideo notarij horat̉ nō venictuꝫ vel ad intereſſe: ibi. Octauo. Qualiter autē factum die: vt iſta dubietas ceſſet apponunt vtrunqꝫ verbuꝫ.ſ. re cōtra vid̓ ſeu intereſſe petatur: ibi. Nono. Qualiter etiā intereſſe me facturuꝫ ⁊ curaturuꝫ ⁊cͣ. abb. in. d. cō Ex. l. ſequenti. petatur vid̓ in. x. ⁊ vltima. q. ſil. xlviij. ⁊ in ¶ Si mutuaui pecuniā an poſſim in cōtinenti repetere. quātū dicit ¶ Ob ſecus eſſe qn̄ Tipulationes nō diui I penā ſtipulatus. ligatio adiecta ſunt j. ¶ Iſta. l. vſqꝫ ad.§. ſi ꝗs ita. tra illa verba ꝓ dādi qn̄ mea totaliter nō intereſt. ad ītereſſe cō U LIIAI. ctat materiā valde difficileꝫ. Ad mitto nō re mittit̉. h. d. ¶ Op. exͣ glo. qꝛ in ſtipulatiōe dandi nō ſuc uocare. vide cuius euidentiā premitte ꝙ quedā ſtipulatiōes ſūt tota cedit obligatio ad ītereſſe: vt. l. vbi autē. in fi. l. ſi ſeruuꝫ. ang. cōſi. cc. liter indiuidue ab initio ⁊ ex poſtfacto: vt ſtipulationes in fi. jͣ. e. l. ꝓmiſſor. sͣ. de cōſti. pe. Glo. ſoluit ꝙ hic nō ꝓ liij. ⁊ in quā ẜuitutū. naꝫ ꝓ parte in ſtipulatiōe deduci nō poſſunt: vt tū dicit cōmiſit dare ſꝫ credere. qd̓ eſt facti. iſta glo. peſſime dicit et sͣ. de ſeruitu. l. ꝓ parte. Itē nō p̄ſtatur ꝓ parte. ⁊ īter plu promitto fi in obligatiōe dandi nō cōmittit̉ ad intereſſe: qꝛ intereſt rouocare do res heredes ꝓmiſſoris vel ſtipulatoris nō diuidit̉: vt sͣ. mea ſimpliciter inquātū ꝓmittis: vt qn̄ ꝓmittis mihi da natio cen.e. l. ij.§. ex his. Quedā ſunt ſtipulatiōes īdiuidue poſt re irreuocabiliter: vt ſic ꝓmittēs cogit̉ preciſe ad dāduꝫ ſetur inter ui ꝙͣ ſunt cōtracte. ſed ab ipſo initio pn̄t ꝓ ꝑte cōtrahi: vt uos. niſi alialias nō cogit̉ p̄ciſe. ſed dꝫ dare: irreuocabiliter tn̄ ⁊ tūc ſtipulatio facti: puta rē tradi. nā ab initio poſſuꝫ ꝓmitte aſ actꝰ redde mea ſimplicit̓ in totuꝫ nō intereſt: iō nō poſſuꝫ agere niret̉ nullꝰ: dic re tradere partē rei: vt. sͣ. d̓ acꝗ. poſ. l. locꝰ ſꝫ poſtꝙͣ ꝓmiſi ſi ad intereſſe: vt hic ⁊ ſic nō eſt dr̄ia vtrū ꝓmiſit mutua ꝙ iſta fuit nō diuidit̉ in ꝑtes: vt hic. Item p̄mitto ꝙ regulariter in opi. pau. de re vel credere hic dicā. jͣ. e. l. ſtipulatōes nō diuidūtur. in obligatiōe facti poſt morā ſuccedit obligatio ad ītereſ ca. ī. d. cōſi. xij. ꝯtrario. ¶ Quero ad ꝗd cōmittat̉. Rn̄det gl. ꝙ forci. qͣꝫ ip̄e ale ſe: vt. jͣ. dicā. ¶ His p̄miſſis. l. nr̄a diuidit̉ in duas ꝑtes te ſub pena tenebat̉ alij. Sed nōne iſta pena eſt ītereſſe xā. in. l. q̄ do pͥncipales. pͥmo tractat de obligatiōe pͥmitiua ſeruitutū extrinſecū. ergo nō venit: vt. l. ſi ſterilis.§. cū per vēditotis reprobat ⁊ factorū. ſcd̓o de obligatōe ſubrogata ad intereſſe poſt dicēs ꝙ ſalrē. sͣ. de ac. emp. So. in nūmis nō venit intrīſecū intereſmorā. ſcd̓a ibi. celſus tn̄ ⁊cͣ. Itē prīa ſubdiuidit̉ in tresꝑ tē valet ī pn̄ ſe. iō venit extrīſecū. l. nūmis. sͣ. de in litē iurā. ⁊ ibi notibus cuiꝰꝯ ticulas. qꝛ pͥmo loꝗtur de ſtipulatiōe totaliter īdiuidua. ¶ Quero ꝓmittis mutuare pecuniā: ⁊ mutuaſti. an hāc riū hic tenvt de ſtipulatiōe ſeruitutū. ſcd̓o d̓ ſtipulatiōe indiuidua ⁊.sͣ. viſum repetes incōtinēti. glo. dicit ꝙ ſic. ſed nō credo per glo. ex poſtfacto: vt de ſtipulatiōe factoꝝ. tertio aſſignat rōeſt ꝙ non tꝫ in. l. pe. C. cōmo. qꝛ debet agi cuꝫ diu eſt in ſolutione ceſneꝫ ſcd̓a ibi: idē puto. tertia ibi: horū enī. Itē ſcd̓a ſubdi Et ꝙ lꝫ ſint ſatū. vel facilis eſt ſolutio. adiecta illa uidit̉ in alias tres. pͥmo ponit vnū dictū.ſ. ꝙ poſt moraꝫ v̓ba ſi tamē ¶ Pe ſubrogat̉ obligatio ad ītereſſe. ſcd̓o ponit illatiōeꝫ ex di fit mentio I homo mortuus. nā adie cto.ſ. ꝙ iſta obligatio ſecūdaria ē diuiſa. tertio pōit aliā mortis nō ꝑ cta p̄cedēti diſpoſitiōi īpoſſibili nō pōt cōmithoc deſinat illationē: qꝛ ſicut intereſſe ſuccedit in obligatiōe ita ī pe ti. h. d. ¶ Op. sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. alteri. So. ibi non eſſe cā mortitiōe. ſcd̓a ibi: ideoqꝫ. tertia ibi: ẜm q̄. Et breuiter. h. d. erat īpoſſibilis. hic ſic: qꝛ tꝑe diſpoſitiōis ſtichꝰ erat mor tis voluit ꝯtipulatiōes ſeruitutū nullatenꝰ diuidunt̉. Stipulatio bal. cōſi. cvij tuus. ¶ Quero ꝗd ſi tunc nō deceſſit: ſed poſt an̄ cōdines factorū partis p̄ſtatiōe nō īplent̉. ſed poſt morā ſuc .i. li. incipiētiōis euentū. in glo. ſūt opi. ⁊ glo. tꝫ primā ꝑ. l. ſi deceſſe te laurenti cedit obligatio ad ītereſſe qd̓ diuidit̉: ⁊ in petitionē derit. sͣ. qui ſatiſda. cogā. ⁊ ꝑ. l. in illa. sͣ. e. Sꝫ veritas eſt in ang. in. d. cō ducit̉. h. d. Caſuꝫ in terminis pone ꝑ te: vt patet ex p̄diſilio. ccliij. cōtrariū: qꝛ ſuꝑueniēs impoſſibilitas excuſat a pena: vt ctis. quo poſito expone litterā ſtipulatiōes nō diuidunclarius: vbi l. ſi vehēda.§. idē iuris. sͣ. ad. l. rho. de iac. nec ob. l. ī illa tur: ideſt ꝓ ꝑte nō interponūtur. ſed ſi ꝓ ſolido fuerūt dicit ita teqꝛ ibi ſtichꝰ nō erat in obligatōe: ſed ſoluꝫ in cōditione. nuiſſe Ray. interpoſite ꝑtis preſtatiōe nō īplent̉ nec inter heredes vnde penalis ſtipulatio nō debeat ibi cōmitti ex mora ſꝫ qꝛ legatū et diuidunt̉. Idē puto quātuꝫ ad hoc qꝛ ꝑtis preſtatiōe nͥ dōato cauſa ex conditionis euentū: ⁊ hoc tꝫ Dy. Guil. Oldr. Cy. ⁊ implent̉ nec īter heredes diuidunt̉. Harū enī diuiſio id mortis equi omnes. ⁊ ſic tenet opi. Ia. hic poſitam ⁊cͣ. parātur quo eſt ꝑticularis p̄ſtatio in ſtipulatiōibꝰ deducta ꝓut refert̉ ad potētiaꝫ c ¶ Infans ſtipulari nō pōt. h. d. ad pͥmuꝫ caſuꝫ. vel.i. ꝑticularis p̄ſtatio ſtipulationē nō ī reuocādi. l. m Ullei. dic vt dixi. sͣ. e. l. in prin. plet ꝓut refert̉ ad vtrūqꝫ caſū. cetera ſūt plana. Notabi marcellꝰ.§. ¶ Hic pōitur forma cōlia collige ꝑ teipſuꝫ. ¶ Op. pͥmo ⁊ videt̉ ꝙ ſeruitutes paulus. ⁊. l. Um quid. gactꝰ qualiter pena d̓be ſi debitor. et ſunt diuidue: vt pꝫ in ſeruitute aque q̄ diuidit̉ tꝑibus ⁊ l. illud d̓ doat apponi facto vel non facto hoc ꝓ ſummario. menſibꝰ: vt. sͣ. de aqua quoti. ⁊ eſti. l. lutio. in fi. ⁊. l. ſe. sͣ. na. cā mortiſ DDDD ij

De verbo. obli. Si ergo lecōi di. l. arbor.§. fi. sͣ. de ſer. ru. pre. l. ſi partē. Gl. in. d. l. gata nō obdij ẜuientis ꝓ certa ꝑte ꝓ īdiuiſio ẜuitꝰ retinet̉: vt. sͣ. d̓ ẜ. ſi partē ſignat hoc cōtrariū: ⁊ ſol. duobꝰ modis. quidaꝫ ſtante qͥcun .l. vt pomū.§. i. plene no. d̓ ſer. ru. pre. l. ſi cōi. ſed res ſua dicūt ꝙ ſpāle eſt in aque ductu. hoc eſt ꝯtra. l. i.§. ſi vſuqꝫ pac̄o pn̄t nemini ſeruit: vt. sͣ. de ſer. ru. predi. l. in re cōi. ⁊ quēad reuocari ꝑ fructus. sͣ. ad. l. fal. vbi excipit ſolū vſufructū. in alijs ẜuipenitētiā: ſic ſer. amit. l. ij.§. ſi vſufructus. ⁊. l. vti frui. ī prin. sͣ. ſi vſuf. tutibꝰ remanet regula firma ꝙ ſunt indiuidue. So. ergo ⁊ donatō cā pe. remanet ergo ꝙ pars ſua ꝓ indiuiſo ſibi nō ſerui: ſed glo. ſcd̓o modo ꝙ nō diuidat̉ ſeruitꝰ: vt hic pꝫ. ſed ꝯmo mortis lati pars ſocij. ergo pars fundi ꝓ indiuiſo dꝫ ſeruitutē qd̓ ē ibi vide. fun ditas aque ſic: vt in ꝯtrarijs. ¶ Scd̓o cōtra iſtud op. iura cōtra predicta. So. dico ꝙ totus fundꝰ debꝫ ſeruitutē: lꝫ damentū ēt dicūtur diuidua ⁊ indiuidua ẜm naturā eius qd̓ ī illo iuſit dn̄s ꝓ parte. Et qd̓ dicit̉ res ꝓpria nemini ſeruit veꝝ eoruꝫ.ſ. bal. re cōtinet̉: vt pꝫ in obligatiōibus q̄ ẜm id qd̓ ī obligatio ⁊ ang. eſt ꝙ eſt ꝓpria inſolidū. ſed res cū alio cōis pōt ſeruire: vt in nē deuenit dicunt̉ diuidue ⁊ īdiuidue: vt. sͣ. e. l. ij. ⁊ hac mens donā cōtrarijs. ſicut enī ab initio ſeruitus partis indiuiſe non tis nō verba .l. ⁊ in actiōibus no. ꝑ Dy. in.§. cato. ⁊ ibi dixi. ſed ſi ip̄a pōt acquiri: ita iam acquiſita nō confundit̉: niſi totꝰ fun pactorum cōmoditas aq̄ eſt diuidua: ergo ipſa ẜuitꝰ diuidua. Sol. dus ſeruiēs ſit dn̄antis. ar. ꝓ hoc. l. tria predia. d̓ ſer. ru ſint attendē in qualibꝫ ẜui tute p̄diali debemus cōſiderare qͣttuor.ſ. da in ſimilipre. glo. tamē in. l. vnus ex ſocijs. in prin. d̓ ſer. ru. pre. te. fundū ẜuientē. Itē fundū dn̄antē. Itē inſtr̄ꝫ quo vtit̉ ꝗs bus in quan net ꝙ ſeruitus ꝓ parte retinet̉ ⁊ male: qꝛ diuiſionem nō tū ēt cū opi. ſeruitute. Itē tp̄s quo ꝗs vtit̉ ſeruitute. ſi cōſideres fun recipit: vt hic ī tex. ⁊ ibi cū. ll. alle. ibi vbi. dicit̉ ꝙ retinei ang. hic trādū ſeruientē nō pōt quis ducere aquā vel ire ꝑ partē illiſire videt̉ ꝙ pro parte expone.i. occaſione partis retinet̉ ꝓ ſolido: vt us fundi ꝓ indiuiſo. Idē de p̄dio domināte nō pōt ꝗs donatio oīibi no. ẜm verā opi. ¶ Quinto op. dicit̉ hic ceteraꝝ ẜui ad eū ire vel aquā ducere ꝓ parte certa ꝓ indiuiſo. ⁊ iō um bonorū tutuꝫ. cōtra. sͣ. ad. l. fal. l. i.§. ſi vſufructꝰ: vbi dicit̉ ꝙ vſupn̄tiuꝫ ⁊ ſuvt hic glo. dicit dominus nō pōt ꝓ parte ſeruitutē acꝗfructus eſt diuiduus. glo. ſoluit duobꝰ modis. vno moturorū facta rere nec īponere: vt. sͣ. de ſer. l. ꝓ parte. ⁊ de ſer. ru. pre. l. eccleſie non do ꝙ regula hic tradita fallit in vſufructu. Alia ſol. ē ꝗ ſi vnus in pͥn. jͣ. e. l. ſi ſub vna.§. i. ⁊ iſtud eſt cōe ad oēs ẜ valeat adde inter heredes ꝓmiſſoris nō diuiditur ſeruitus vſufrucvt dixi. sͣ. ꝙ uitutes p̄diales. ⁊ iſto reſpectu dicūtur īdiuidue. aut cō tus: ſicut alie ſeruitutes. ⁊ ita loꝗtur hic. Iſta ſecūda ſo. abb. ꝯſi. cij. ſideras inſtr̄m quo ꝗs vtit̉ ſeruitute. ⁊ iſtud vt plurimuꝫ eſt falſa ⁊ contra caſuꝫ. l. cuꝫ reo. sͣ. d̓ vſufru. alias. l. v.§. cōſuluit con reꝑitur indiuiduū: qꝛ ſi ſcindat̉ vel diuidat̉ in ꝑte null trariū: ſequū reo. ⁊ eā reprobant. Dy. ⁊ Pe. lꝫ Dy. pōat alias rōnes eſt eius vſus. exēplū in ẜuitute itineris ⁊ actus. nā inſtr̄ꝫ tus bald. in quas nō curo recitare. Tene ergo primā: qꝛ fallit in vſuaut̉. ſi qͦ mu quo ꝗs vtit̉ ſeruitute eſt homo vel iumentū. ſꝫ ſi tale infructu. cetere ſunt indiuidue: ſiue ſint reales ſiue perſolier. C. d̓ ſa. ſtr̄m diuidas in ꝑte ꝓ indiuiſo non pōt ire vna ꝑs hoīs ſonales: vt vſus. sͣ. d̓ vſu. ⁊ ha. l. vſus pars. Et que ſit rō ſan. ec. ꝑ tex. vel iumēti qn̄ vadat alia. ſi ꝓ diuiſodiuidis nullꝰ erit eiꝰ in. l. iubemꝰ inter vſufructuꝫ ⁊ alias dicā. jͣ. in qōnibus. ¶ Sexto op. vſus. ⁊ tūc etiā reſpectu inſtr̄i dicit̉ indiuidua. Qn̄qꝫ tn̄ nulli e. ti. itē ad ſcd̓m dictū. hic videt̉ dici ꝙ facta ſunt indiuidua. cōqꝛ pauꝑtas tale inſtr̄m reꝑitur diuiduū: vt in ẜuitute aque ductus. tra ego poſſum ſtipulari partē fundi tradi: vt. sͣ. de acꝗ. ꝑꝑ deuꝫ ſtanā ipſa aqua bn̄ pōt diuidi: vt in ꝯtrarijs. ipſum aūt ius poſ. l. locꝰ. Iteꝫ certa pars fouee pōt purgari: vt. sͣ. d̓ aq̄ tu ſeculari n̄ ẜuitutis ꝑꝑ alios reſpectꝰ ſupra poſitos eſt oīno indiui mutato com̄ plu. ar. l. ij.§. preterea: ergo ſunt facta diuidua. hic auteꝫ duū. lꝫ quedā glo. sͣ. cōi di. l. arbor.§. fi. in fi. mag. gl. didata ē: vtⁱ in dicitur ꝙ nō diuidūtur quare ⁊cͣ. So. dico ꝙ iſta ſūt fac euāgelio va cat ꝙ ipſa ẜuitus diuidat̉ dū exponit̉ iter aquarū.i. ẜuita diuidua tēpore cōtractus: qꝛ ꝓ parte pōt quis ſtipude et vende tus. ſed falſuꝫ eſt: vt ex p̄dictis pꝫ. Aut cōſideras tp̄s: et lari fundū tradi: foſſaꝫ fodi ⁊ ſimilia. ſed poſtꝙͣ ꝓ ſolioīa q̄ habes ẜm hoc oīs ſeruitꝰ.i. cōmoditas pōt diuidi: vt. sͣ. d̓ ſer. l. ⁊ da paupedo ſūt deducta in ſtipulationē nō diuidūtur aliquo mo via.§. i. tn̄ remanēt indiuidue ꝓpter alios effectꝰ. Diuiribus. ⁊ acti do. ⁊ ita loꝗtur hic. ⁊ in hoc differt a ſeruitutibꝰ: que nō bus apoſtoſio ergo aque vel alteriꝰ inſtr̄i vel tꝑis nō eſt diuidere ẜui diuidūtur tꝑe cōtractus: vt dixi. sͣ. Et ideo tex. hic dixit lorū legit̉ ꝙ tutē. ſed eſt modificare eā ſeu ei modū adijcere: vt. sͣ. de notabiliter aliquid ſtipulatus ⁊cͣ. vt on̄dat ſolū poſt ſtilaici pone ſer. l. iiij. in fi. ¶ Tertio op. cōtra p̄dicta diuiſio ē ꝓprie bāt p̄ciū bo pulationē eſſe indiuiduā. Et aduerte ne erres inter fac noꝝ ſuoꝝ ad ⁊ vere qn̄ ſit ꝓ diuiſo: vt pꝫ in toto ti. famil. her. ⁊ cōi di. ta ⁊ ſeruitutes ex predicta differentia: qꝛ facta pro parte pedes apoſed ad certā partē ꝓ diuiſo ſeruitus pōt cōſtitui ⁊ remit pn̄t ab initio deduci in obligationem ſed nō ſeruitutes ſtolorū vt ēt ti: tā reſpectu fundi dn̄antis: ꝙͣ reſpectu fūdi ſeruientiſ: cōueniunt: tamē ante ſtipulationē in hoc ꝙ ſicut ſeruit no. xij. q. ij. vt. sͣ. de ſerui. l. ad certā. ⁊. l. ſi cui. ⁊ cōia p̄di. l. qui ꝑ cerī ſūma ⁊ oīa īponi nō poteſt ab initō ab vno ex dominis certe partis dei ſūt. vt exͣ tū. ergo pꝫ ꝙ reſpectu fundi dn̄antis ⁊ ſeruiētis ſeruitꝰ ē ꝓ indiuiſo. ⁊ ſi poſt ſtipulationē alienatur pars fūdi exde decimis indiuidua So. lꝫ fundꝰ diuidat̉ quelibet pars ꝓ diuiſo tinguitur ſtipulatio. ita in factis quibuſdā. nō enī poſſit tua. ⁊ vna q̄ pōt dici vnus fundus. ⁊ cuilibet parti ꝓ diuiſo pōt dici qꝫ res de faci ſtipulari vnus ex dn̄is in fundo cōi inſulaꝫ edificari. ⁊ ſi deberi ītegra ẜuitus. debetur enī vni fundo nō ꝑti. hoc li redit ad na poſt ſtipulationē dn̄s partē fundi alienaret extingueret̉ turā ſecꝰ cuꝫ dicit tex. sͣ. cōi p̄di. l. ſiꝗs duas.§. ſi quis partē. vn̄ pꝫ ꝙ ſtipulatio eadē rōne: vt dicit gl. nec ob. l. cōtinuus.§. fi. ſit pͥuato vbi ipſa ẜuitus nō diuidit̉. ⁊ lꝫ forſaꝫ poſſet poſſideri ꝓ diui jͣ. e. qꝛ ſi vni ex heredibꝰ prelegat̉ fundus ad quē reſpioīa hec ceſſo: tn̄ remanet vnꝰ fundus: vt dicā. jͣ. in. i. q. tamē ꝙͣtū ad ſāt. Et ī quā cit factū vel ſeruitutes ad eū tranſit actio. qꝛ pōt ad eū hoc habet̉ loco vnius fundi. Dices tu hoc nō ſufficit mi tū pꝰ bar. tā tranſire cū ſit heres. ſecus in ſucceſſore ſingulari. Poſgit an valeat hi quando ꝓ certa parte ſeruitꝰ remittat̉. nā ſi totꝰ funſent etiā eē quedā facta que ab initio nō poſſent ꝓ pardonatō oīuꝫ dus debeat ſeruitutē: ſi remitto in certa ꝑte certā parteꝫ bonorū ⁊ cō te deduci in obligationē: vt n̄ īpedire. nō offendere. ⁊ ſi ſeruitutis: in alia remanebit alia ꝑs ſeruitutis: ergo ẜuicludit̉ ꝙ ſic milia: vt patet ad ſenſum. tn̄ predicta ꝓcedūt in exēplis tus diuidit̉. Et ſic p̄dicta rn̄ſio nō videt̉ ſufficiēs. So. di adde bal. cō .l. noſtre. Reaſſume ergo clarius ꝙ quedā ſunt faciēda ſilio. ccxcv. co ꝙ etiā tūc ẜuitus nō diuidit̉ ſed modificat̉: vt illa eade ſolo: vt fundū tradi. ⁊ hoc ab initio pōt ꝓ parte diui ij. libro oldē ſeruitus que habebat ita largas habenas ꝙ poteraꝫ dra. cōſi. cxx ſa ⁊ īdiuiſa ī obligationē d̓duci: vt. d. l. locꝰ. Quedā ſūt ire per totū fundū illa tota duret modificata ⁊ reſtricta viiij. pau. de facienda in ſolo: vt foſſaꝫ fūdi vel inſulā fabricari vel deca. cōſi. lvi. ⁊ ad certā ꝑteꝫ ꝗ modus pōt adijci ſeruitutibꝰ: vt. l. iiij.§. ſtrui. ⁊ iſtud factū ꝓ parte diuiſa ab initio pōt in obliga etiā ſi dicat modꝰ. sͣ. de ſer. Et de hoc do tibi exēplū materiale. theo tionē deduci. ar. d.§. preterea. ⁊. ar. sͣ. de dā. infec. l. prepoſt morteꝫ logi ⁊ phi. dicūt ꝙ aīa hominis eſt tota in toto: ⁊ tota in adde abb. d. tor.§. ex hoc edicto. Pro indiuiſo vero nec reſpectu ip qualibꝫ parte corꝑis. ita in ſeruitute q̄ eſt tota in toto fū cōſi. cij. Et ī ſius operis: nec reſpectu fundi pōt in obligationē dedu quātū tāgit do ⁊ tota in qͥlibet parte fundi: vt. sͣ. de ſer. ru. p̄di. l. via ci ſicut nec ſeruitus: vt dictū ē. quedā facta ſūt que reſpi an valeat pa cōſtitui.§. fi. Modo pone corpꝰ humanū eſt diuiſū. pu ctuꝫ ꝙ dona ciunt perſonā: vt nō impedire nō agere ⁊ ſi. ⁊ iſtorū que ta: qꝛ oculi ſūt ſeꝑati ab aliquo corpore erit ne diuiſa aīa tio nō poſſit dā ſunt diuidua quedā nō ẜm regulas que. jͣ. dicētur. certe nō. ſed modificata: qꝛ primo hēbat virtutē viſiuaꝫ reuocari pre ¶ Septimo cōtra hoc op. ⁊ videtur ꝙ etiā poſt ſtipula textu ingraꝑꝑ inſtr̄m oculorū modo nō hꝫ. ita in ꝓpoſito ſeruitus tionē factā facta ſunt diuidua: vt sͣ. e. l. eadem.§. cato. titudinis ad modificat̉ nō diuidit̉ nō poſſuꝫ vobis dare aliter intelli de de uerita So. dicit glo. ꝙ regulariter facta ſunt īdiuidua: vt hic gere. Iſta ſunt ſubtilia ⁊ cōſiſtūt multum in intellectu. te valoris di ſed fallit in. d.§. cato. ⁊ quibuſdā alijs. ita no. sͣ. e. l. ij. in cti pacti bal. ¶ Quarto op. ſi ille ꝗ eſt dn̄s p̄dij dn̄antis efficit̉ dn̄s p̄ glo. que incipit ergo eaꝝ ⁊cͣ. dicit Pe. ꝙ per hoc nūqͣ

De ꝟbo. obli. cognoſceremus facta diuidua. ⁊ indiuidua. ¶ Dicēdū ad intereſſe. ⁊ ſapit d̓ natura obligatiōis facti. ſicut ergo eſt ergo aūt eſt tale factū qd̓ ſi ꝓ parte cōpleat̉ affert tan ꝯſi. xviij. iij. eius natura tenet mediū: ita īdiuiſibilitatē eligit̉ mediū li. vbi aliter taꝫ vtilitatē reſpectu partis: quantā afferat ſi totū cōplevt quo ad obligationē dicat̉ diuidua ſicut obligatio dā diſtinguit ⁊ ret̉ reſpectu totius. ⁊ tunc factuꝫ dicitur diuiduū. ſic lovide etiā. d. di quo ad ſolutionē iudicat̉ īdiuidua ſicut obligatio fa quitur.§. cato. in ſtipulatiōibus agi nō amplius. ⁊ rē ra. cōſi. ccxcv. ⁊ ciēdi. Dices tu iſta ꝟba lꝫ habeāt colorē nō tamē habēt ha. aūt ſi ꝓ parte īpleatur: nō affert tantā vtilitatē reſpec in quantum ſaporē: qꝛ idē eſt in effectu in obligatione dādi: qꝛ quan tangit d̓ ſtatu partis: quantā affert totū reſpectu totius. ⁊ tunc dicit̉ do nō pōt dari res extimatio ſoluet̉: vt. d. l. ſi ſeruū.§. fi. tuti validita factū indiuiduū: vt hic. iſta ſūt ſua ꝟba pulchra. ¶ Que te loquentis Rn̄. nō curo: qꝛ illud nō contingit ex natura obligatōis ro vtrū ſint vera: ⁊ ꝓcedant in exēplis noſtre. l. dicā. jͣ. in de ingrediē ſed in obligatione rē reſtitui cōtingit ex natura obligatibus mona iij. q. ¶ Octauo op. ⁊ videt̉ ꝙ rē tradi ſit factū diuiduuꝫ tionis. ⁊. l. vult ꝙ in ꝑſona heredū nō variet̉ cōditio ob ſteriū ⁊ tencuꝫ quilibet hereduꝫ teneat̉ ꝓ parte: vt sͣ. e. l. ij.§. hereꝙ non valet ligatiōis: vt sͣ. e. l. ij.§. ex his. ⁊ ex eo vindicat obligatiodes. de vi ⁊ vi. ar. l. ſi plures. Iſtud cōtrariū hꝫ ſolu. vald̓ add̓ ꝙ idem nē diuiſibileꝫ ⁊ indiuiſibileꝫ. Item poſſes īſtare cū ī obli ꝓfundā. nā glo. in. l. i.§. ſi apud duos. sͣ. d̓po. fatet̉ hoc aꝑte tenuit gatione reꝫ tradi ſuccedat obligatio ad ītereſſe alternabal. eius cōꝙ rē tradi ſit factuꝫ diuiduū. ⁊ apd̓ plures heredes vnitiue vel abſolute: vt. jͣ. dicā videt̉ ꝙ debeat dici diuidua ſilio. ccxvi. ī us pͥncipalis. nec ob. hec. l. qꝛ intelligit ꝙ hic fuit exp̄ſſe cipiēte ī xp̄i quo ad obligationē: ſed nō quo ad ſolutionē: vt. jͣ. e. l. in actuꝫ. Iſtud ē diuinare. ⁊ eſt quedā truffa. Alij ꝟo dixenoīe monia executione.§. pro parte: vbi ſic dicit̉ de alternatiuis. Ad runt aūt talis obligatio venit ex cōtractu bone fidei: ⁊ di lis iij. li. Et ī hoc reſpōdeo de obligatione dādi poſito ꝙ ſint in ge quātū vltīo uiditur: vt. d.§. heres. ⁊ de edi. edic. l. ꝙ ſi nolit.§. ſi plu nere vel alternatiue nō variatur natura obligationis pe tāgit bar. an res. aut ex contractu ſtricti iuris: ⁊ tunc eſt indiuidua: vt valeat pactū nes heredes nec penes ip̄m principalē ex mora: qꝛ id qd̓ hac. l. Eoꝝ opi. reprehēdit Cy. C. d̓ duo. re. auc. hoc ita de certo mō fuit in obligatione ab initio illud eſt poſt morā. iō oblidiſponenda in. ij. q. ⁊ bene: qꝛ eſt cōtra. d. l. ſi plures. d̓ vi. ⁊ vi. ar. ⁊ cō gatio dicit̉ diuidua quo ad obligationeꝫ: ſed qꝛ variatio hereditate tra. l. in ꝯditione. sͣ. de ꝯdi. fur. vnde tertij: vt Pe. dicūt hoīs certi ui poteſt cōtingere circa ſolutionē. ideo quo ad ſolutioneꝫ ꝙ obligatio rē tradi dicit̉ diuidua quo ad obligationē: uentis vide dicitur indiuidua: vt. d.§. ꝓ parte. ſed ī dicta obligatiovt in cōtrarijs. nā inter heredes diuiditur obligatio. licꝫ pe. de anch. ne reꝫ tradi. ⁊ in ceteris ſimilibus: ſi heres poſſet ſoluecōſi. cccciiij. quo ad ſolutionē dicit̉ indiuidua: qꝛ ſolutiōe partis nō re parteꝫ rei: ⁊ partē intereſſe cōtingeret variatio ⁊ circa ⁊ bal. cōſi. lx. contīgit liberatio: vt. l. ſi duo. sͣ. d̓po. ⁊ iſto modo accipi xxij. ij. li. ⁊ ſi reꝫ ⁊ circa obligationē. ⁊ ideo dicit̉ indiuidua etiā quo tur hic. ſic dicimus in obligatiōe generis. jͣ. e. l. in execuqua d̓ficiūt ad obligationē. ¶ Nono op. hic dicit̉ ꝙ obligatio oꝑa tione.§. ꝓ parte. ⁊ hoc tꝫ. Cy. in. d. aut̓. hoc ita. Iſta ſo. vide in. l. fi. ruꝫ nō diuidit̉. cōtra. sͣ. e. l. in ſtipulatione.§. operarū di C. de pactis tradi: nts nō placet mihi: qꝛ hic dicit̉ ꝙ equaliter ſunt īdiuidua fū cit glo. dic vt ibi. Aduertatis glo. hic in fi. gl. mag. ſoluit duꝫ tradi. ⁊ foſſaꝫ fodi ⁊ inſulā fabricari. ſed cōſtat ꝙ in vno modo videlicet ꝙ hic loquatur ex parte heredū ꝓſulaꝫ vel aliud opus fieri eſt īdiuiduū quo ad obligatio miſſoris. cōtraria loquūtur ex parte heredū ſtipulatoris neꝫ: qꝛ quilibet heredū tenet̉ inſolidū: vt. sͣ. de le. iij. l. fio dico g⁊ hoc tꝫ Pe. hic ⁊ in.§. cato. ⁊ ſi op. de. l. ij.§. i. jͣ. d̓ predeicōmiſſa.§. pe. ⁊. jͣ. e. l. in executiōibus.§. ij. ergo ⁊cͣ. to. ſtip. vbi dicit̉ ꝙ etiā ex parte ſtipulatoris ſit īdiuidua ¶ Quarri ergo dicunt aut obligatio rē tradi vel rē reſti dicit Pe. rn̄deo debes ſcire ꝙ quedā ſunt facta q̄ ſi vni tui cōtrahitur re. ⁊ eſt diuidua ꝙͣtuꝫ ad obligationē: qꝛ ex heredibꝰ fiāt ꝓſunt oībus: vt qn̄ eſt in obligatiōe op inter heredes diuidit̉: qꝛ obligatio re nō cōtrahit̉ in pl̓ꝰ deſtruere: ⁊ iſto caſu etiā ex parte ſtipulatoris eſt indiui ꝙͣ peruenit. aut cōtrahitur ꝟbis. ⁊ tūc eſt indiuidua: vt dua: vt. d. l. ij.§. i. Quedā ſūt facta q̄ ſi fiūt vni nō ꝓſunt hic. hoc nō placet ꝑ. l. in cōditiōe. sͣ. de cōdi. fur. nā ꝯdialteri: ⁊ tūc diuidit̉ obligatio inter heredes ex ꝑte ſtipu tio furtiua nō naſcitur ex ꝯtractu celebrato ꝟbis nec re: te ne greꝫ latoriſ. vt. d. l. ſtip.§. i. ⁊. l. ſe. de ope. lib. ¶ Cū ergo q̄rit̉ ſed ex delicto vel ex varijs figuris cauſaꝝ: vt ſolet dici in vtrū ſtipulatio facti diuidat̉ īter heredes vel n̄ ſic diſtīl. ſi ꝓ fure.§. fi. de cōdi. fur. quid dicemus. credo Dy. in gue. aut loqueris d̓ ſtipulatiōe facti diuidui: ⁊ nō eſt du iſta materia optīe ſentire ſi bn̄ intelligatur. ipſe enī in di biū: vt ī.§. cato. aut facti īdiuidui. qd̓ eſt regularit̓: ⁊ tūc ſtinctione quā hic ponit facit differentiā inter rē tradi ⁊ aut ē vnū factū aūt plura facta ſi vnū. aut loq̄ris de here rē reſtitui. idē in diſtīctōe quā ponit in. l. in executione. jͣ. dibus ꝓmiſſoris: ⁊ nō diuidit̉: ut hic. aut loq̄ris de here e. pōit oīa facta ī vno mēbro. rē reſtitui ī alio mēbro. dico dibus ſtipulatoris. ⁊ tūc aūt ſi fiat vni ꝓdeſt oībus ⁊ nō ergo ꝙ facta de ꝗbus hic fit mētio. vt rē tradi ⁊ alia ſunt diuidit̉. alias ſic vt in. ll. predictis. aut ſtipulatio cōtinet indiuidua quo ad obligationē ⁊ ſolutionē. nec ob. ꝯtraplura facta. ⁊ tūc aut eiuſdē qualitatis: vt duas oꝑas pi ria: qꝛ loquuntur in obligatiōe rē reſtitui qd̓ factū ē diuictorias ⁊ diuidit̉ numero: vt. d.§. operaꝝ. aut diuerſe q̄ duū quo ad obligationē īter hr̄deſ. ſꝫ nō quo ad ſolutio litatis: vt vnā operā pictoriā ⁊ librū ſcribi: ⁊ tunc eſt idē nē: vt. l. ſi duo. sͣ. d̓po. Uideamꝰ rōnē p̄dictoꝝ obligatio ac ſi unum opus eſſet promiſſum cum diuiſio numero fūduꝫ dari: vel aliā ſpeciē dr̄ diuidua quo ad oīa. nā īter ibi: nō bene cadat. ar. d. l. in ſtipulatione ī prin.§. i. ⁊ ita heredes diuidit̉. ⁊ ꝓ parte ſoluēdo cōtingit liberatō: vt dicit Pe. in eo ꝙ dicit ꝙ ſunt plura facta credo euꝫ op jͣ. de ſo. l. ſi ſtipulatus.§. i. sͣ. l. ij.§. ſi tamē hoīem. rō. qꝛ li time dicere. in eo ꝙ facit differentiā inter heredes ſtipu cet ꝗs ſoluat partē aliā partē coget̉ preciſe ſoluere. ⁊ nūlatoris ⁊ ꝓmiſſoris credo eum male dicere. Et Dy. hic ꝙͣ etiā poſt īteritū ſuccedit obligatio ad ītereſſe: vt. jͣ. e. reprehendit glo. ⁊ euꝫ. nā ea que ſunt diuidua ex parte l. ſi ſeruū.§. fi. itē obligatio fundū tradi dicit̉ indiuidua ꝓmiſſoris ſunt īdiuidua ex parte ſtipulatoris: vt. l. ij.§. quo ad effectū diſtributiōis: qꝛ nō diuidit̉ obligatio inex his. sͣ. e. ⁊ loꝗtur ibi in ſeruitute: que ſi concedat̉ vni ter heredes. ⁊ quo ad ſolutionē: qꝛ ſolutio ꝑtis nō affert nō ꝓdeſt oībus. vnde diſtīctio Pe. nō eſt bona cū ope liberationē: vt hic. rō eſt: vt. sͣ. dixi qꝛ in ea ſtatiꝫ poſt mo ra ſit oīno indiuidua. Qualiter ergo reſpōdemꝰ ad con rā ſuccedit obligatio ad intereſſe. nūc ergo ne deueniatrariū. glo. in. d.§. operaꝝ dat pͥmo vnā ſo. ꝙ oꝑa pōt tur ad illud incōueniēs ꝙ detur pars fundi. ⁊ pars indiuidi volūtate ſtipulatorū: vt ibi eis volētibꝰ. ſecus vt tereſſe ex natura obligationis dicit̉ omnino īdiuidua pꝰ hic. idē no. sͣ. e. l. ij. in prin. Dy. ibi hāc ſol. reprobat. naꝫ obligationē cōtractā. Itē obligatio rē reſtitui. ⁊ iſta tecū ibi dicat̉ ꝙ harū diuiſio corrūpit ſtipulationē etiam net mediū inter obligationem rē dari ⁊ obligationē reꝫ ſtipulatore nolēte nō poterit diuidi: qꝛ ſi diuidit̉ nō ſol tradi. nā donec res extat pōt preciſe cōpelli ad dandum uitur qd̓ deuenit in ſtipulationeꝫ. ſed aliud vnde bn̄ poſ nec ſuccedit poſt morā obligatio ad ītereſſe. ⁊ in hoc ꝑ ſet cōtingere liberatio tanꝙͣ aliud pro alio ſolutuꝫ credi ticipat cū obligatione dādi. Iteꝫ poſtꝙͣ res eſt ꝑempta tore volente: ſed non ſit ſolutū quod deuenit in ſtipula ſuccedit obligatio ad intereſſe: vt sͣ. de cōdi. fur. l. in re tione. naꝫ per diuiſioneꝫ eſt alia opera ꝙͣ ꝓmiſſa. vn̄ gl. furtiua. licet glo. ibi aliter dicat ⁊ de rei vē. l. qui reſtitue pōit duas alias ſol. in. l. cōtra.ſ. ꝙ ibi intelligat̉ partem re. ⁊ depo. l. ſi duo. cū ſi. ſꝫ Dy. vt. jͣ. dicā. ⁊ in hoc diſcreopere.i. partē extimationis opere uel petetur tota oꝑa. pat ab obligatione dandi in qua nūqͣ ſuccedit obligatō ⁊ cōſequet̉ partē extimatiōis. ⁊ iſtas tꝫ Dy. do. Ray. qd̓ DDDD ii j

De verbo. obli. credo uerū ꝑ. l. ſi qn̄. in pͥn. sͣ. de ope. lib. ubi loꝗtur de ter. ergo idē in cōtractibus noīatis ⁊ īnoīatis. ita refert operis p̄teritis in ꝗbus d̓ neceſſitate deuenit̉ ad extimaCy. in. d. l. cū precibus: ⁊ in. d. l. vnica de ſen. que ꝓ eo. ī tionē. ⁊ ſic exponat̉ pars oꝑe.i. ꝑs extimatiōis. ſed in fu iiij. q. principali. circa fi. diſtinctiōis. nō ob. d. l. al. in cōturis. ſecꝰ. ¶ Nunc ad ſecūdaꝫ ꝑteꝫ op. decimo hic dici trariū: qꝛ ibi venit intereſſe dicit ipſe nō in obligatiōe: ſtur ꝙ poſt morā ſuccedit obligatō ad ītereſſe. Cōtra vt forte venit iudicis officio. ita credo ꝙ ipſe voluit dicere. jͣ. e. l. ſi ſeruū.§. fi. vbi hoīe mortuo adhuc homo petit̉ ꝓ Quid dicemus. certe. d. ll. multū aperte loquūtur ꝓ glhoc. sͣ. d̓ cōſti. pe. l. ꝓmiſſor hoīs. sͣ. e. l. eū ꝗ.§. fi. Timore ⁊ Dy. vnde nō audeo tenere cū Pe. ſꝫ d̓ rōne quā Dy. huius ꝯtrarij glo. q̄ eſt. sͣ. de re iudi. l. ſiꝗs ab alio.§. fi. di ponit ego dubito. nā videt̉ cōcludere cōtra euꝫ. nā ſi in cit ꝙ intereſſe nō eſt in obligatiōe nec in petitiōe: vt ī cō tereſſe eſt in obligatione re ſoluta adhuc poterit peti retrarijs: ſed venit ī cōdēnatione officio iudicis ita intelligi ſiduū intereſſe: qd̓ nō eſſet ſi officio iudicis veniret ītertur hic ⁊. l. oēs ſi. Id ē videt̉ tenere glo. jͣ. e. l. cū ſtipulat eſſe: vt. C. depo. l. iiij. sͣ. de eo qd̓ cer. lo. l. centū capue. et .§. fi. Ille glo. cōiter re probant̉. ⁊ Dy. reprobat eā hic. qd̓ no. d̓ do. l. elegāter.§. nō ſoluꝫ in fi. mag. gl. ⁊ ſic vide ⁊ in. c. mora. in. i. q. exͣ de reg. iur. li. vi. nā hic eſt tex. in fi. tur ꝙ difficiliꝰ tollat̉ in cōtractibus innoīatis ꝙͣ in alijs qd̓ eſt in petitiōe ibi dāda petitione ⁊cͣ. ⁊ glo. hic dicit ꝙ noīatis. So. cōtractꝰ innoīati differūt a noīatis quantū eſt in obligatiōe. ⁊ hoc etiā ꝓbat̉.sͣ. e. l. ſi pena. ⁊ sͣ. d̓ ac. ad ꝓpoſituꝫ in duobus. primo qꝛ debitor nō pōt cogi p̄ emp. ⁊ ven. l. i. in prin. ſiꝗs in ius vo. nō ie. l. fi. jͣ. e. l. quociſe ad reꝫ dandā: vt. d. l. cuꝫ precibus. ſed in cōtractibꝰ tiēs ꝗs in prin. ⁊. l. ſiquis ſtipulatꝰ ſit ſtichū.§. fi. cū mulnoīatis ſic: vt. l. vbi autē. in fi. jͣ. e. ⁊ iſta rōne cōtractꝰ intis ſi. Ad cōtraria ſic rn̄dēt ꝙ ibi in obligatiōe dādi in noīati dicuntur d̓biliores in obligatione exequēda. pōt qua nō ſuccedit obligatio ad ītereſſe. hic in obligatione enī eſſe ꝙ intereſt rei potius ſoluere intereſſe ꝙͣtuncūqꝫ faciēdi. nec ob. l. ſtipulatio.§. ſiue autē. sͣ. d̓ ope. no. nū. ſit ꝙͣ ipſaꝫ reꝫ dare. ⁊ iſtud cōſiderauit Dy. vide rōnē ſu qꝛ illa ſic intelligit̉ ꝙ factū ⁊ intereſſe ē in obligatiōe ſiam. ſcd̓o differunt in alio: qꝛ in īnoīatis intereſſe eſt ī obcut hic. ¶ Sed iuxta p̄dicta poſſes q̄rere de rōne quare ligatione. ſecus in alijs. ⁊ ex hoc reſultat id qd̓. sͣ. dixi. ꝗa aliud in obligatiōe dandi: ꝙͣ in obligatione faciēdi Cy. nō ita de facili tollit̉ ius actori cōpetēs ad ītereſſe ſic̄ tol querit d̓ hoc. C. de ſen. q̄ ꝓ eo qd̓ intereſt. l. vnica. in. iiij. leretur ſi veniret officio iudicis. ⁊ iſto modo poſſemꝰ di .q. pͥncipali. circa fi. diſtinct. ⁊ non rn̄det. ⁊ vt ſcripta recere ꝙ difficiliores ſunt in obligatione exequēda cōtrac ferunt nō poſſunt dari rōnes neceſſario cōcludētes: ſed tus innoīati. ⁊ huius pōt eſſe rō: quia in noīatis obligat̉ ꝑſuaſiōes quedā ſatis apparētes. Ecce vna. dari fit d̓ le quis īterueniēte duplici actu.ſ. ꝓprio pacto. Iteꝫ rei tra ui ⁊ pōt explicari vno momēto. ſed facta plurimū habēt ditione ſecuta. ergo cū eo debet duriꝰ agi. ar. C. ad vel. tractatū longū. vn̄ cogere ꝓmiſſorē ad faciēdū eſſet que l. ſi mulier. ¶ Duodecimo op. ad ideꝫ ꝙ in obligatiōe dā ſpēs ẜuitutis. ar. sͣ. de li. ho. exhi. l. i. ⁊. ij. ⁊ iō. l. ſubro. dandi veniet intereſſe: vt. jͣ. e. l. liber homo.§. fi. So. illd̓ gauit obligationē ad intereſſe. Iſta rō ſumitur ex dictis quādo danduꝫ eſt alij. hic vero quādo dandū eſt ipſi ſti Dy. in. l. ſtipulatio.§. ſiue autē. sͣ. d̓ ope. no. nū. Iſta rō pulatori. Idem dicit glo. in alia materia. sͣ. de ac. emp. l. nō eſt generalis: qꝛ quedā ſunt facta que habēt cām mo iul. in prin. ⁊ rō poteſt eſſe iſta quādoqꝫ dari intereſt ſtimentaneā: vt rem ra. ha. ⁊ rē tradi ⁊ ſi. Vn̄ alij moderni pulatoris indiſtincte: ⁊ nō ſuccedit obligatio ad intereſ dicūt ꝙ dare nō diuerſificat̉ ex tꝑe nec ex perſona. nā ſiſe: vt quādo dandū eſt ſibi. quādoqꝫ dari eſt ita qualifiue hodie ſiue cras des ſiue tu ſiue aliꝰ ꝓ te ideꝫ dn̄iū erit catū ꝙ ſtipulatoris poteſt intereſſe ⁊ nō intereſſe: vt qn̄ eiuſdē rei: ſed nō in factis: qꝛ vt plurimū diuerſificantur dandū eſt alij. ⁊ tūc eadē rō eſt in dari q̄ eſt in fieri. ⁊ id̓o ex tꝑe. naꝫ aliud eſt factū de die. aliud d̓ nocte. aliter ſan ſuccedit obligatio ad ītereſſe. eadē pōt eſſe rō in. l. ſi pefacit. aliter infirmꝰ ⁊cͣ. vt. l. ſi nō ſorteꝫ.§. libertꝰ. sͣ. de cōnā. sͣ. e. nā qn̄qꝫ ſtipulor mihi dari irreuocabiliter. ⁊ tūc di. inde. vnde cū ſemel fuit in mora faciēdi nō videt̉ ꝙ intereſt mea nec ſuccedit obligatio ad intereſſe. quādoillud poſſit āplius fieri. vnde. l. ſubrogat obligationē ad qꝫ ſtipulor mihi dari irreuocabiliter: vt te crediturū vel ītereſſe. ⁊ iſta rō ſatis videt̉ bona: ſed nō ē generalis: ꝗa mutuaturū mihi. ⁊ tūc qꝛ pōt eſſe ꝙ mea itereſt: ⁊ ꝙ nō rē tradi nō variat̉ ex tēpore. idē rē reſtitui: niſi diceres ꝙ ītereſt ⁊ ſic eadē rō eſt q̄ in facto: merito ſuccedit obliga iura adaptātur ad ea que frequēter accidūt. Tertiā rōeꝫ tio ad ītereſſe. ita intelligo. d. l. ſi penā. lꝫ glo. ⁊ doc. alit̓ ponit Pe. dari ſemꝑ intereſt ſtipulatoris. merito ip̄a ob dicāt. ¶ Tertiodecīo op. sͣ. de cōdi. īde. l. in ſūma.§. in ligatio p̄ciſe cōtinet aliꝗd dandū. ſed in factis qn̄qꝫ inte frumēto. vbi pꝫ ꝙ erat obligatꝰ ad reddēdū ⁊ ſic ad dāreſt qn̄qꝫ nō intereſt. vnde cū iſte ſtipulatōes ſint inuēte dū: vt. l. v̓buꝫ reddēdi de ꝟbo. ſig. ⁊ ibi petit̉ extimatio vt ſtipulemur ꝙ noſtra īterſit. in obligatiōe faciēdi ſub⁊ ſic pꝫ ꝙ ē in obligatiōe. ſo. Cy. in repetitiōe ſua. l. vinū rogauit. l. obligationē ad intereſſe. ne forte alias ꝗs pein vl. q. intelligit illū.§. in frumēto. qd̓ ibi frumentū peta teret ꝙ ſua nō intereſſꝫ qd̓ in dādis nō cōtīgit. Et iſta rō tur ⁊ extimatō veniet in ꝯdēnationē. ſꝫ hoc eſt ꝯtra illuꝫ videt̉ generalis: qꝛ in obligatiōe rē tradi pōt eſſe ꝙ mea §. vn̄ tu dicas aliter videlicꝫ ꝙ in cōditiōe indebiti nō ē nō ītereſt. ꝗd erit ſi tradis rē mihi exiſtēti male fidei. cer ꝗs ꝓprie obligatꝰ ad reddēdū: ſed ē obligatꝰ ex quadā te tenebor vero dn̄o ad fructꝰ ꝑceptos ⁊ ꝑcipiēdos. ſed eꝗtate naturali inꝙͣtuꝫ eſt locupletior: vt. l. nā hec natuſi mihi das trāſferendo dn̄iuꝫ iſtud nō poteſt accidere. ra. ⁊. l. ſi nō ſortē.§. libertꝰ. sͣ. de ꝯdi. inde. ſi ꝟo frumētū Quartā rōneꝫ poſſumus dare. l. curat. ꝙ aliꝗd nō ſit in ſit cōſumptū remanet ꝗs locupletior in extimatōe frum̄ īcerto: vt. l. i. sͣ. de vſuca. in obligatiōe faciendi ipſuꝫ facti. merito illa petit̉: vt. d.§. in frum̄to. Eadē pōt eſſe rōtuꝫ eſt in obligatiōe. vel vt ꝓprius loquar ipſuꝫ fieri ſeu sͣ. qd̓ me. cā. l. fi. nā ipſa actio qd̓ me. cā: dat̉ in extraneū ī actus faciēdi qd̓ nō eſt in reꝝ natura anteꝙͣ fiat: ⁊ eſt inꝙͣtuꝫ locupletatꝰ eſt ſed ſi reꝫ cōuertit in preciuꝫ in ſolo certuꝫ: vt. jͣ. e. l. vbi autē.§. ꝗ id qd̓. iō. l. poſt morā ſubro p̄cio locupletatꝰ eſt. ergo p̄ciū petet̉ ẜm pe. vt ip̄e notat gat obligationē ad intereſſe qd̓ cōſiſtit in quātitate qͥ de ī. d. l. ſi ipſa. ī brocardis ſuis. ſed ꝯtra ip̄m pͥncipalē ēt re ſui eſſentia certificata ē in reꝝ natura. ſed in dādis ab ip perēpta petet̉ res ip̄a: vt. C. qd̓ me. cā. l. i. an aūt poſſꝫ pe ſo initio eſt certū in obligatione.ſ. dn̄ium ipſius rei ⁊ eſt ti extīatio dicā. jͣ. ꝓxi. ¶ Quartodecīo op. ⁊ vr̄ ꝙ ip̄a ex in rerū natura. iō lex nō curauit ꝙ cōtraheret̉ obligatio tīatio ſuccedat in obligatiōe ⁊ petitiōe: vt. l. ſi filio la. i. d̓ ad ītereſſe. iſte poſſunt eē rōnes. ¶ Undecimo op. ⁊ vido. ca. mor. ⁊ qd̓ ip̄a res peti nō poſſit: vt ibi ī fi. dr̄. So. det̉ ꝙ in obligatione dādi ſuccedat obligatō ad intereſ glo. videt̉ ibi dicere ꝙ ad ſeruū agit̉: ſed extīatio ſoluet̉ ſe: vt. l. i. sͣ. de re. permu. de preſcrip. v̓bis. l. naturalis.§. ⁊ iō ad extimationē videt̉ agi. ſꝫ hāc exceptionē ille tex. i. dicit Dy. illud eſt in cōtractibus innoīatis: qꝛ ſicut ſūt nō patit̉. nec. l. illud.§. iul. e. ti. Alij vt Dy. dicūt ꝙ ibi ē debiles in cōtrahēdo obligationē. ita etiā in ꝯtracta exe obligatio rē reſtitui qd̓ ē falſuꝫ. īmo rē dari: vt. l. i. s. d̓ cōquēda: vt. sͣ. de cōdi. ob. cau. l. ſi pecuniā. Iſtā opi. tꝫ gl. di. ob. ca. ⁊ ibi no. potes ergo tētare dicere ꝙ ibi agit̉ C. de ſen. que ꝓ eo. l. i. ⁊. C. de re. ꝑmu. l. cū precibus. pe. ad dādū ſeu reddēdū ex ꝯtractu innoīato ꝗ reſultat ex fuit in cōtraria opi. qꝛ. l. ſi ſeruū.§. fi. jͣ. e. loquit̉ generali donatiōe cā mortis: vt. l. naturalis.§. i. sͣ. de p̄ſcrip. ꝟ. ſꝫ

De ꝟbo. obli. hoc nō placꝫ: qꝛ ibi loꝗtur quādo agit̉ preſcrip. ꝟ̓b. vt hoc ſic credo debere ītelligi ꝙ in his q̄ recipiūt diuiſiofiat qd̓ cōuenit. ⁊ ſic petit qd̓ nō ē nec fuit ſuū. ſed cū agit̉ nē deſtinationē patriſfamilias oꝫ ꝙ cōſtet de voluntate. cōditione ob cām ad repetenduꝫ qd̓ fuit ſuū: ipſa res ēt In his ꝟo in ꝗbus nō ſit diuiſio: niſi pariete interpoſito ꝑempta dꝫ repeti: vt. d. l. pe. de cōdi. ob cau. Dic alit̓ ad ꝓcedit d̓ facili. Pone exēplū in āpla domo ego poſſuꝫ d. l. ſi filio. vꝫ ꝙ ibi dicit̉ nō res: ſubaudi tm̄. nā res vel ex poſſidere vnā partē ꝟſus orientē tu aliā ꝟſus occidētē. timatio peti pōt ẜm electionē actoris: vt. e. tit. l. illud.§. ⁊ tn̄ erit vna domꝰ: niſi paries ponat̉ in medio: vt. sͣ. de iul. ⁊ ſi dicis īmo ip̄a res dꝫ peti: vt. l. ſi ſeruū. in fi. jͣ. e. rn̄. dā. infec. l. ſi finita.§. ex hoc edicto In eo ꝟo qd̓ nō reci ꝙ illa obligatio ſapit naturā dandi. itē naturā reſtituen pit diuiſionē niſi ꝑ ſciſſionē ꝓcedit d̓ facili: vt. sͣ. cōi. di. di. qd̓ pꝫ: qꝛ tenet̉ vtili in rē: vt. sͣ. l. ſi mortis. ⁊. l. ꝗ mortiſ l. arbor. sͣ. de acꝗ. re. do. l. ꝓ regione. vtrū autē iſtud ſit de dona. cau. mor. iō eligit̉ media via: vt cū reus nō pōt vna res vel plures: vtile ē ſcire. pͥmo ꝓpter acꝗſitioneꝫ reſtituere ſit in electiōe actoris. Idem dico in actiōe qd̓ poſſeſſiōis. nā ad poſſeſſionē acꝗrendā ſufficit ingredi me. ca. Idē dicā ſi cōpetat ꝑſonalis ⁊ vtilis in reꝫ: vt. l. partē vnius rei. ſꝫ ſi ſunt plures res dꝫ ingredi in oēs: vt metū.§ volēti. sͣ. qd̓ me. ca. Idē dicā in actione ex teſtō .sͣ. de acꝗrē. poſ. l. iij. ij. rn̄ſo. qd̓ no. ꝑ Dy. exͣ de reg. iur. ꝓ re legata ꝓ qua cōſueuit dari ꝑſonalis ⁊ in rē: vt cum .c. i. in. v. q. li. vi. Itē eſt vtile: qꝛ ſi ſunt plures pōt in vna res p̄ſtari nō poſſit ſi heres tenet̉ poſſit agi ad rē vel exagnoſci legatū: ⁊ in alia repudiari. ſecꝰ ſi eēt vna. sͣ. d̓ le. timationē: vt. l. ſed ⁊ ſi res. sͣ. de le. i. ⁊. l. cū res.§. itaqꝫ. ⁊ .ij. l. iiij. ⁊. v. Scd̓o q̄ro qͣliter incorꝑalia dicant̉ diuidua §. fi. e. ti. ⁊ de le. ij. l. mortuo.§. i. ⁊. ij. inſti. de le.§. nō ſo⁊ qualiter indiuidua: puta in actione ⁊ obligatione ⁊ ſi. lū. ſic dꝫ intelligi. C. d̓ le. l. cū alienā. Si ergo querit̉ vtꝝ ad qd̓ dico qd̓ ſi q̄ris vtrū ſint diuidua ẜꝫ naturā facilis in obligatiōe dandi ſuccedat obligatio ad ītereſſe. diſtīeſt rn̄ſio. cū enī nō poſſit videri nec tāgi: ꝑ cōſequēs nec gue aūt ex ꝯtractu noīato aut īnoīato. ⁊ tūc aut īdiſtīcte diuidi: vt inſti. de re. cor. ⁊ incor.§. īcor. ⁊ hoc dicit Dy. ītereſt mea dari. aut p̄t ītereſſe: ⁊ n̄ ītereſſe vt pꝫ ex p̄dictiſ jͣ. de fideiuſſ. l. grece.§. illud in fi. mag. additiōis. Si ꝟo ¶ Ueniamus ad materiā diuidui ⁊ īdiuidui. quā Pe. queris ẜm iuris ordinationē: tunc dico ꝙ dicūtur diuilate tractat in.§. cato. ⁊ in.§. ſi pluriū. ⁊ in ꝗbuſdā bene due ⁊ indiuidue ẜm naturā eorū que in actiōe ⁊ obligadicit: in ꝗbuſdā male dicit: in aliꝗbus minꝰ ꝑfecte. Ego tione d̓ueniūt. ita ſentit glo. in.§. cato. vt ibi dixi. ⁊ ibi ꝑ ꝟo pono qd̓ reputo verū omiſſis īprobatiōibus breuita Dy. de hoc. Et qꝛ in obligatiōe qn̄qꝫ eſt dare factū: qn̄. tis cā. Primo querit̉ qualiter res corꝑales dicant̉ diuiqꝫ ſeruitutes: iō de ſingulis uideamꝰ. Et pͥmo qn̄ in obdue ⁊ īdiuidue. ſcd̓o qͣliter de incorꝑalibꝰ. Ad pͥmū ſciligatiōe eſt rē dari tūc qn̄qꝫ d̓bet̉ quātitas: ⁊ iſta obligare debetis ꝙ pͥmo res dr̄ diuidua vel indiuidua ẜꝫ natutio eſt diuidua quo ad effectū diſtributiōis: qꝛ diuidit̉ ī raꝫ. Alio modo dr̄ diuidua vel īdiuidua ẜm iuris diſpoter heredes. Itē quo ad effectū ſolutōis ⁊ liberationis: ſitionē: vt. sͣ. d̓ le. i. l. nō āplius ī fi. ¶ De vtroqꝫ videamꝰ: qꝛ partis ſolutio affert liberationē: vt sͣ. e. l. ij.§. i. jͣ. e. l. ī dic ergo aūt q̄ris vtrū ſint diuidua ẜm naturā. ⁊ cōſtat: executiōe.§. i. Sed dicit̉ indiuidua quoad pene cōmiſvt vnaqueqꝫ res coꝑalis pōt in ꝑtes diuidi: vt vnus hō ſionē: qꝛ ꝓ minima ꝑte nō ſoluta cōmittit̉ pena in totū: vel equus. ⁊ hoc pꝫ ad oculū ẜm Pe. hoc fallit qn̄qꝫ ꝓvt. sͣ. e. l. v.§. fi. Qn̄qꝫ debet̉ ſpecies certa: tunc iſta oblia ¶ Diuidit̉. loqꝫami in pter rei modicitatē: vt pūctus ꝗ pōt eſſe ita ꝑuus qd̓ ẜm īter heredeſ gatio diuidit̉ inter heredesª. Itē dicit̉ diuidua quo ad naturā nō recipit diuiſionē. Aut q̄ris vtrū ſint diuidue ADDE. ꝙ petitionē ⁊ ſolutionē: vt. jͣ. de ſo. l. ſi ſtipulatꝰ.§. i. hoc tn̄ pomi eſuang. ⁊ imo. ẜm iuris diſpoſitionē ſeu ordinationē. ⁊ tūc aduerte: qꝛ intellige ſi ſoluat̉ pars certa ꝓ diuiſo. vel certa portio ꝓ in. l. in execu nō ſequor ordinē Pe. diuiduū pōt dici tribꝰ modis vno tiōe hic alle. indiuiſo. Si ꝟo ſolueretur certa ꝑs put̓a vſufructus vel modo diuiduū qd̓ recipit ꝑtes multiplicatiuas: puta dilimitant fonuda ꝓprietas: tūc in nulla parte cōtingeret. liberatio: midiā tertiā quartā ⁊ ſi. ꝓ diuiſo. alio modo dr̄ diuiduū re veruꝫ niſi vt. jͣ. e. l. ſi ita ſtipulatus fuero ſi ticiꝰ.§. i. ⁊ quo ad hunc teſtator lega in quaſdā ꝑtes iuridicas.ſ. ꝓprietatē ⁊ vſufructum. moduꝫ dicit̉ indiuidua. Itē quo ad pene cōmiſſionē di ret mile pro ¶ Tertio mō dicit̉ diuidua.i. ſeꝑabilis ī ꝑtes diſcretas. capella concit̉ etiā indiuidua: qꝛ ſi pars nō ſoluit̉ pena cōmittit̉ inprimo mō vnaqueqꝫ res dicit̉ diuidua. iſta enī ꝑs ꝓ diui ſtruenda: ꝗa ſolidū: vt. l. in executione.§. pe. jͣ. e. Mar. tn̄ dicebat ꝙ tūc ꝗlibꝫ he ſo ex quocūqꝫ cōtractu pōt induci: vt. jͣ. de ſti. ſer. l. ſeruꝰ ꝓ parte obſtat exc. qd̓ dic vt plene dixi in.§. cato. qn̄qꝫ d̓ redū tenere cōis. ⁊ ſic. sͣ. de acꝗ. poſ. l. locus. ij. rn̄ſo. ⁊ pꝫ per totū tit. bet̉ ſpecies in genere vel alternatiue: tūc dicit̉ obligatio tur in ſolidū fami. her. ⁊ cōi diui. Scd̓o modo q̄libet res corꝑalis dr̄ per tex. in. l. diuidua quo ad effectū diſtributiōis: qꝛ quilibꝫ heredū diuidua: niſi ſit talis q̄ vſu cōſūmatur: vt sͣ. de vſu ea. re. fideicon.§. tenet̉ ꝓ parte. Itē quo ad effectū petitionis: qꝛ ꝓ parte pen. de leg. que vſu cōſumunt̉. l. i. ⁊. ij. Tertio modo dicit Pe. q̄libꝫ tm̄ dꝫ peti. ſed quo ad effectū ſolutiōis dicit̉ indiuidua: .iij. ꝗa dare res corꝑalis eſt diuidua regularit̓: vt. ff. ⁊. C. cōi di. ⁊ falvenit ꝑꝑ fac qꝛ niſi tota res integra ſoluat̉ nō cōtingit tota liberatio. lit in caſibꝰ ẜm eū. primo rōne incōmoditatis qͥ ſequere tū indiuiduvt. sͣ. e. l. ij.§. i. ⁊. l. in executione.§. ꝓ parte. ⁊ ibi pꝫ ratio tur ex diuiſiōe: vt inſti. de offi. iudi.§. ꝙ ſi incōmode. C. um.ſ. ꝑꝑ oꝑ Inter tn̄ obligationē in genere ⁊ alternatiue cōtractā ē as capelle. cōi. di. l. i. ⁊. ij. ⁊ de dona. l. ſancimꝰ.§. ſinantē. ſcd̓o ꝑꝑ lealiqua dr̄ia: vt no. Dy. in. d. l. ij.§. i. sͣ. e. Itē aduerte: qꝛ Tamē bart. gis ꝓhibitionē: vt ī p̄dio pupillorū. vt. sͣ. d̓ re. e. l. ſi pupil ibi vult ꝙ ſi dicta obligatio in genere vel alternatiua dicit̉ īdiuidua lorū. idē intelligit de ꝓhibitiōe teſtatoris cuius volūtas teſtator dixe quo ad effectū liberationis cōſequēde ꝑ ſolutionē. ſed rit lego mieſt lex. vt in aut̄. d̓ nup.§. diſponat ad qd̓ facit qd̓ no. C. ſi liberatio cōtingeret alio modo puta ꝑ acceptilationē le eccleſie ꝓ de cōdi. ob cām. l. ea. lege. ¶ Tertio fallit rōne cōuētio vel per ſnīaꝫ abſolutoriā. tūc diceret̉ diuidua quo ad eſ tali oꝑe con nis: vt. sͣ. cōi. di. l. in hoc iudicio.§. ſi cōuenerit. ¶ Quar ſtruendo ꝙ fectū liberatōis: vt. jͣ. de ac. l. qui hominē. ita dꝫ intelligi to rōne p̄ſcriptionis: vt. C. d̓ āna. excep. l. i.§. ad hoc. ita heredes ſo.sͣ. e. l. ij.§. ſi tn̄ hominē. rō qꝛ qn̄ ſoluit̉ iō partis p̄ſtatōe lū ſint oblidicit Pe. hec ſunt ꝟba gl. C. cōi diui. l. fi. q̄ in quibuſdā nō liberat̉ ne ꝑtes ſoluant̉ in diuerſis rebꝰ: vt. d. l. in exe gati ꝓ here nō ſunt vera. vn̄ dic vt ibi no. Cy. ⁊ in. ll. ad qͣs remittit. ditaria porcutiōe.§. ꝓ parte. Sꝫ qn̄ quis accepto fert̉ vel in ꝑte ab ¶ Iuxta p̄dicta dubitat̉ qͣlit̓ fiat iſta diuiſio ſeu ſeꝑatiotionē qꝛ nō ſoluat̉ ceſſat p̄dicta rō: iō ⁊cͣ. ẜm Pe. lꝫ glo: male intelrn̄de quedā ſunt q̄ nō hn̄t certos fines a natura: vt funſunt obligalexerit. d. l. ꝗ hominē. ¶ Tertio q̄ro vtrū obligatio facti ti ad factuꝫ dus: ⁊ in iſtis ſit diuiſio deſtinatiōe patriſfamilias. Que dicat̉ diuidua vel indiuidua. ad hoc ſciendū eſt videre ſed ad dādū dā habēt certos fines facto hoīs: vt domꝰ. ⁊ ī iſtis ſit divn̄ dic̄ alex. vtrū ipſuꝫ factū ſit diuiduū vel nō. ad hoc dico aut que uiſio pariete in medio īteriecto: vt. l. ſiꝗs duas.§. ſiꝗs ꝑ cōſiderāduꝫ ris vtrū ſint diuidua ẜm naturā. ⁊ tūc an̄qͣ ſint facta nō teꝫ cō. predi. Quedā ſunt q̄ hn̄t fines a natura: vt tignū an onus faſūt in rerū natura: ⁊ ſic nō pōt diuidi qd̓ nō eſt: vt. sͣ. deciēdi iūgat̉ ⁊ ſi. ⁊ in iſtis ſit diuiſio ſi arbor ſcindat̉: vt. l. rerū mixtura iuſ. rup. te. l. nā ⁊ ſi.§. i. ⁊. jͣ. e. l. decē. Si q̄ris poſtꝙͣ ſunt heredi ⁊ ꝓce sͣ. de vſuc. de le. iij. l. ligni. Iteꝫ dubitat̉ vtrū vna res poſ dat opi. anfacta tūc eſt ſublata obligatio tn̄ utrū ſint diuidua d̓ na ſit poſſideri ꝓ diuiſo a pluribꝰ ita ꝙ remaneat vna. Bre ge. ⁊ an̄ iūga tura. dicas aut ex facto reſultat certū corpus: puta īſula uiter ꝗcquid dicat Pe. nos habemꝰ glo. jͣ. de ꝟb. ſig. l. tur onus dā edificata. tūc dic ut in rebꝰ corporalibus: ut sͣ. dictū eſt di ⁊ ꝓcedat recte dicimꝰ.§. fi. ꝙ pōt poſſideri ꝓ diuiſo ⁊ remāet vna qn̄qꝫ ex facto nō reſultat corpꝰ certū: utputa defendit ſi opi. bar. per res ex volūtate diuidentiū. ꝓ hoc facit d̓ le. ij. l. gaiꝰ.§. i. tex. ī. d.§. pe ratū habuerit: tūc qꝛ eſt incorꝑale nō diuidit̉ ẜꝫ naturā DDDD iiij

De verbo. obli. Si vero q̄ris ẜm iuris ordinationeꝫ: tunc aut ſunt plura uitus. lꝫ Pe. dicat cōtrariū. Inſtr̄m aūt quo ꝗs vtit̉ ſer facta ⁊ diuidit̉ numero: vt sͣ. e. l. in ſtipulatiōe.§. opera uitute pōt eſſe diuiduū: vt dixi circa cōtraria. ¶ Si ꝟo q̄ rū. qd̓ intellige ſi ſunt eiuſdē qualitatis. alias ſecꝰ: ut diris vtrū ſint diuidue ẜm iuris ordinationē? Rn̄. regula ē xi. sͣ. in nono cōtrario. Si ꝟo eſt unū factū tunc Pe. tra ꝙ oēs ſeruitutes ſūt indiuidue: vt hac. l. excepto vſufru didit talē regulā quādo eſt tale factū qd̓ ſi ꝓ parte īplea ctu. vt. sͣ. ad. l. fal. l. i.§. ſi vſufructꝰ. Sꝫ. jͣ. ti. ij. l. ſi cū duotur affert tantā utilitatē reſpectu ꝑtis quātaꝫ affert ſi to ruꝫ. videt̉ no. ꝙ vſufructꝰ ſit indiuiduus. ſed illud verū tuꝫ cōpleret̉ reſpectu totiꝰ: ⁊ tūc factuꝫ diuiduū dicitur ẜm naturā ſecꝰ ẜm iuris ordinationē: vt ibi in alia opi. ⁊ ut rē ra. ha. ampliꝰ nō agi: ut in.§. cato. Sed qn̄ ꝓ parte .sͣ. dixi. ¶ Qualiter autē ſeruitutes reales dicant̉ indiui implet̉ nō affert tantaꝫ vtilitatē reſpectu partis quātaꝫ due: ⁊ quare dixi. sͣ. e. circa cōtraria. ¶ Unū reſtat vide totū reſpectu totiꝰ: tūc dicit̉ factuꝫ indiuiduū: vt ī. l. nore qͣre ſeruitꝰ vſufructꝰ eſt diuidua. ẜuitus vſus dr̄ indiſtra. Iſta regula ſine dubio cōgruit exēplis aliꝗbꝰ. l. nouidua cū quelibꝫ ſit ꝑſonalis: vt. sͣ. de vſu ⁊ habi. l. vſus ſtre. puta inſulā fabricari. foſſaꝫ fodi ⁊ ſi. nā cū ex ſui con ꝑs. Dicit Pe. ꝙ rō ꝓbabilis nō pōt reddi: tn̄ talē rōnē ſūmatiōe recipiāt formā: vt. sͣ. ad. l. fal. l. ſi is ꝗ.§. quedā aſſignat. vſufructꝰ eſt certus: qꝛ cōtinet emolumentū to qui nō facit totū nil facere videt̉. Itē tota domꝰ perfectius rei: ⁊ iō qꝛ certū diuidit̉. vſus ꝟo eſt īcertꝰ: qꝛ debet̉ ta defendit a pluuia ⁊ vēto. ſi faceres ꝑteꝫ puta parietē ẜm neceſſitatē ꝑſone: vt. sͣ. de vſu ⁊ ha. l. plenū.§. i. ⁊ neſine tecto: vel tectū ſine parietibꝰ nō defēderet a pluuia ceſſitas ꝑſone ē incerta: qꝛ hodie egebat vno cras forte ⁊ vēto. ſed tn̄ iſtud videt̉ cōtra vnū exemplū hic poſitū egebit duobꝰ. iō vſus dr̄ incertus. ita dicit Pe. hoc etiā .ſ. fundū tradi. nā ſi ꝓ ꝑte tradat̉ tātā vtilitatē afferret re ſentit glo. in. d. l. vſus pars. Iſta rō Pe. videt̉ falſa per ſpectu ꝑtis quantā totū reſpectu totiꝰ: ⁊ tn̄ hic dicit̉ in.l. vbi autē.§. fundi. jͣ. e. vbi dicit̉ ꝙ qui ſtipulat̉ vſufrucdiuiduū factū. poſſes dicere ꝙ ꝑtis p̄ſtatio nō affert tātuꝫ ſtipulat̉ incertū: ergo vſufructus rōne eiꝰ incertitudi tā cōmoditatē. nā tradit̉ in cōione q̄ cōmunio multa pa nis deberet dici incertus. Poſſes tn̄ dicere ꝙ vſufructꝰ rit inconmoda: vt. l. cū pater.§. dulciſſimis. sͣ. d̓ leg. ij. l. dr̄ incertus habito reſpectu ad eiꝰ vitā: qꝛ neſcimꝰ quāſi nō ſortē.§. ſi centū. de cōdi. inde. ſed alia rō eſt quare to tꝑe duret: vt ibi no. Sed vſus ē incertꝰ quo ad vitā: ⁊ fundū tradi dicit̉ indiuiduū factū.ſ. qꝛ ſi poſſet preſtare quo ad rē ꝑcipiēdā. lꝫ aūt dicta rō ſit ſatis bona. Tu me ꝑteꝫ fundi poſtea preſtaret̉ ꝓ alia ꝑte intereſſe. ⁊ ſic fie. lius d̓clara. vſus iō dicit̉ indiuiduus: qꝛ hꝫ oīmodā ſimi ret ſolutio in diuerſis rebꝰ qd̓ ius nō patit̉: vt. jͣ. e. l. ī exe litudinē cū ſeruitutibꝰ realibus. nā ille debētur a re altecutione.§. ꝓ parte. Vt oīs ergo ceſſet dubietas ſic forri rei ⁊ habetur reſpectꝰ ad neceſſitatē predij dn̄antis: vt ma regulas. illud factū dicit̉ indiuiduū qd̓ ꝓ parte īple.sͣ. d̓ ſer. ru. pre. l. i. ergo ita ẜuitus vſus debet̉ a re ꝑſone tuꝫ nō affert tantā vtilitatē reſpectu partis: quātā totuꝫ habito r̄ſpectu ad neceſſitatē perſone. nec ergo ip̄a ꝑſo reſpectu totiꝰ: vt pꝫ in exēplo inſulā edificari: foſſaꝫ fodi na cui debet̉ pōt ꝓ parte vi reſpectu ꝑſone: nec pōt vti romā iri ⁊ ſi. Iſtud ꝓbat̉ ad tex. jͣ. e. l. in executiōe.§. ſeꝓ parte rei ꝓ indiuiſo ꝗn etiā alia ꝑte vtat̉. vn̄ ſicut alie cūda ibi: qꝛ operis effectꝰ ⁊cͣ. Iteꝫ illud factū dicit̉ indiſeruitutes dicūtur indiuidue. ⁊ quo ad cōſtitutionem: ⁊ uiduū qd̓ ſi ꝓ parte fiat: ⁊ ꝓ parte intereſſe p̄ſtetur in di quo ad diſtributionē inter heredes ⁊ quo ad ſolutioneꝫ uerſis ſolutōibus fieret. hoc pꝫ in exemplo fundū tradi. nā reſpectu ꝑtis ꝓ parte ſolutū nō affert cōmoditatem ⁊ facit. jͣ. e. l. in executione.§. ꝓ parte: ⁊ infra etiā ꝓbabo quā faceret ſolutū in totū reſpectu totiꝰ. nā ſi homo coEt p̄dicte regule ſunt vere alternatiue: qꝛ quelibꝫ per ſe mederet dimidiū tm̄ eiꝰ qd̓ habeat neceſſe comedere cieſt vera. Sed circa facta diuidua do vnā regulā copulato moriret̉. ergo dꝫ iudicari ẜuitus indiuidua ẜꝫ regulas tiue. illud dicit̉ factuꝫ diuiduū ꝙ ꝓ parte īpletuꝫ affert ſupra poſitas. vſufructꝰ vero nullā hꝫ ſimilitudinē cum tantā vtilitatē reſpectu partis: quantā totū reſpectu toalijs ẜuitutibꝰ. nā lꝫ ſit ius debitū a re perſone: tn̄ nō ha tius: ⁊ ſi ꝓ parte fiat ꝓ parte intereſſe preſtat̉ in eadē re betur reſpectus ad neceſſitatē perſone. hꝫ tn̄ ſimilitudicontingit ſolutio. Iſtaꝫ regulā ꝓbo. nō eſt dubiū ꝙ qui nē cuꝫ dn̄io īmo ꝑs dn̄ij eſt: vt. sͣ. d̓ vſufru. l. iiij. ⁊ iō ſicut tenet̉ ad reſtituēdū tenetur ad factū. Pone ergo aliꝗs pōt acquiri dn̄iuꝫ certe ꝑtis ꝓ indiuiſo: ita ēt pōt acꝗri tenetur ad reſtituendū ſaculū pecunie iſtud factuꝫ dicit̉ vſufructꝰ. eſt ergo vſufructus diuiduus quo ad cōſtitudiuiduuꝫ: qꝛ ſi ꝓ parte nō implet ꝓ parte ſoluit ītereſſe tionē: qꝛ pōt ꝓ parte ꝯſtitui. ⁊ quo ad effectū diſtributio ſemꝑ habeo idē.ſ. pecuniā que ī ſuo genere recipit func nis īter heredes ⁊ quo ad ſolutionē: vt sͣ. de vſufru. l. v. tionē. ſꝫ pone tenebar ad reſtituendā certā ſpeciē nūc di ⁊ hoc apparet ex regulis ſupͣdictis. nā ꝯſtitutū in ꝑte tā citur factū diuiduū: qꝛ ſi ꝓ parte fiat p̄ſtatio ītereſſe cōtā cōmoditatē affert reſpectu ꝑtis quātā totū reſpectu tingeret ſolutio in diuerſis rebꝰ. hoc ꝓbatur. sͣ. d̓po. l. i. totiꝰ: vt pꝫ ad ſenſū. Itē nō pōt deueniri ad illd̓ incōue.§. ſi pecuniā. ⁊. l. ſi duo: ⁊ ſic intelligo.§. cato. ſtipulatio niēs ꝙ ꝓ parte det̉ uſufructꝰ ꝓ parte extimatio. nā qui amplius nō agi. actio ex mutuo: vel alia que cōtineat pe tenet̉ cōſtituere uſufructū tenet̉ dare. vn̄ pōt p̄ciſe ꝯpel cuniā ſi ꝓ parte īpleatur: qꝛ nō agitur ad pecuniā hanc: li ad cōſtituendū ſicut ī obligatiōe dādi: ut. sͣ. de uſufru qꝛ apud me remanet. ſed ꝓ parte ago ad intereſſe. ⁊ pectu. l. ij. in pͥn. ꝓbat̉ inſti. de inuti. ſtip.§. ſꝫ cū factū. ꝯiun cuniā ſemꝑ cōſequor. ſed ſi actio cōtinet ſpeciē ita ꝙ de cta. l. ſi ẜuus cōis meꝰ ⁊ tuus. jͣ. d̓ ſti. ſer. no. per Cy. C. d̓ ueniatur ad illud incōueniēs ꝙ ꝗs haberet partē ſpeciei uſufru. l. corruptionem. qd̓ intellige: ut dixi. sͣ. e. l. ij.§. i. ⁊ partē pecunie: tūc illā iudicarē ſtipulationē īdiuiduaꝫ ¶ Si ꝟo queras vtrū vſufructꝰ quo ad pene cōmiſſionē per ea q̄ dicta ſunt in. l. in executiōe.§. ꝓ parte. jͣ. e. Ideꝫ ſit diuiduꝰ vel nō. gl. sͣ. e. l. ij. in pͥn. dicit ꝙ ꝗlibet vſufru per oīa dico in ſtipulatōe rē ra. ha. dico ergo ꝙ illa facta ctus dr̄ factū diuiduū: ſi ſic: ergo quo ad pēe cōmiſſionē q̄ ſunt īdiuidua ex regula p̄dicta: ſunt īdiuidua quoad diuidit̉ inter heredes. lꝫ nō quo ad ip̄ꝫ pͥncipalē: vt ī.§. obligationē p̄ter ſolutionē ⁊ pene cōmiſſionē ⁊ inter he cato. ¶ Ego aliter dico aliqn̄ ꝗs tenetur ad vſufructuꝫ redes nō diuidūtur: qꝛ quilibet tenetur īſolidū. Fallit in cōſtituendū: ⁊ iſte tenet̉ ad dandū: vt mō dixi: ergo idē obligatiōe rē reſtitui q̄ dicit̉ indiuidua quo ad ſolutiōeꝫ qd̓ in alijs obligatiōibꝰ dādi: qꝛ nō ſufficit partē dare ad vt plene dixi in octauo ꝯtrario. Illa ꝟo facta q̄ apparēt euitādā penā. aliqn̄ pꝰ vſufructū ꝯſtitutū ꝗs tenetur nō eſſe diuidua ex regula p̄dicta dicuntur diuidua quo ad īpedire ī qꝛ tenetur pati. d̓ quo habes caſū: in. l. haꝝ. ⁊. l. oīa: ſcilicꝫ quo ad effectū diſtributiōis inter heredes pe egi. sͣ. ſi ſer. vēdi. iſtā obligationeꝫ ego puto oīno indiui titiōis ſolutiōis. ¶ Itē quo ad pene cōmiſſionē ꝙͣtū ad duā: qꝛ nō pōt ꝓ parte īpediri: vt. sͣ. e. l. ij.§. fin. ¶ Sed ipſos heredes. ſed quo ad ip̄m pͥncipalem dicūtur īdiui cōtra p̄dicta poſſes tu op. vſufructꝰ nō pōt eſſe ſine vſu dua cōmiſſiōis pene: vt in.§. cato. in fi. ¶ Quarto quevt. sͣ. de uſu. ⁊ ha. l. per ẜuū.§. i. ergo uſufructꝰ rōne uſuſ ro d̓ indiuiduitate ẜuitutū. aut q̄ritur vtrū ſint īdiuidue ſibi adiūcti dꝫ iudicari indiuiduus: ut. sͣ. d̓ ma. teſta. l. ſi ẜꝫ naturā: ⁊ tūc nō ſūt diuidue: qꝛ īcorporales: ſiue eas ita fuerit. sͣ. hoc tn̄ qd̓ cogitabis ꝓſolutiōe. Item poſcōſideres ꝑ ſe ſiue ꝓut inſūt in fūdo: qꝛ cū tota ẜuitꝰ ſit ſes qͦrere utrū iuſ feudi ſit diuiduū uel non. qd̓ dic: vt. x. in toto ⁊ tota in ꝑte: vt. sͣ. dixi diuiſo fūdo nō diuidit̉ ẜcoll. d̓ ꝓhi. feu. ali.§. p̄terea. ¶ Nūc ueniamꝰ ad qōnes

De ꝟbo. obli. ſecūde ꝑtis: ⁊ qꝛ nos vidimꝰ ſupra ꝙ in obligatiōibꝰ fac ſe: vt. sͣ. de rei vē. l. ꝗ reſtituere. de cōdi. īde. l. in ſūma.§. ti ſuccedit obligatio ad ītereſſe. ¶ Quinto loco q̄ro quā ꝗ ſeruū de ꝯdi. fur. l. in re furtiua. ꝓ hoc regula huiꝰ ledo cōmittat̉ iſta ſtipulatio ad ītereſſe: ⁊ videt̉ ꝙ ſtatī cū gis q̄ vult ꝙ in obligatiōe faciēdi ſuccedat obligatō ad ē in mora inchoādi: vt. jͣ. ꝟ̓. plane. ecōtra qꝛ tūc cū eſt in ītereſſe poſt morā. gl. in. d. l. in re furtiua tꝫ cōtrariū.ſ. ꝙ mora perficiēdi: vt. l. cū ſtipulatꝰ fuero a te. sͣ. e. Do. An. etiā re ꝑēpta adhuc dꝫ agi ad ip̄am. lꝫ in ꝯdēnatione ve recitat vnā diſtinctionē Pe. in. l. ſi īſulā iudicio meo de niat extīatio: ſicut in obligatiōe rē dari: vt. jͣ. e. l. ſi ſeruū. fectuoſaꝫ. vn̄ tu dic latius. aut erat in obligatiōe nō fieri: .§. fi. Guil. d̓ cu. in. d. l. ī re. diſtīguit. aut obligatio ad rē ⁊ ſic intereſſe cōmittit̉: qꝛ factū ē qd̓ fieri non debuit. aut reſtituēdaꝫ cōtrahit̉ ꝓprie ⁊ ẜm ius cōe. ⁊ tūc verū dicit erat ī obligatiōe fieri. ⁊ ſic ꝯmittit̉: qꝛ nō eſt factū qd̓ fieri gl. ꝙ ſemꝑ ipſa res ſit in obligatōe ⁊ petitione. aut obli debuit. prīo caſu. aut factū eſt reiterabile aut nō. ſi ē reigatio ꝯtrahit̉ cōtra ius cōe: vt in fure. ⁊ tūc poſt interitū terabile tūc aut illud factū porrigit ſuū effectū ꝓ toto tē rei cū dicat̉ extimatō: vt: d. l. ī re furtiua. iſta opi. ꝓcedit pore futuro: ⁊ ſtatiꝫ cōmittit̉ ad totale intereſſe: vt sͣ. lo. ſine legibus vn̄ de ea nō curo. Uideamꝰ ergo q̄ verior l. ſi in lege.§. colonꝰ. Aut nō porrigit ſuū effectū: niſi ad eſt opi. vel glo. vel Dy. Cy. C. d̓ ſen. q̄ ꝓ eo. in. iiij. q. pͥntp̄s pn̄s: ⁊ tunc ſtatī cōmittit̉ ad ꝑticulare intereſſe. et ſi cipali recitat Dy. ſimpliciter ẜꝫ ꝙ hic ſcripſit. nos iſtud ſepius ꝯtra fiat ſepius cōmittit̉: vt. jͣ. e. l. ſi ſic. iudi. ſo. et examinemꝰ. ⁊ vr̄ ꝙ glo. ſit vera ꝙ poſt īterituꝫ rei res ip .l. nouiſſima. Si ꝟo nō eſt reiterabile: ⁊ ſtatī cōmittit̉ ad ſa petat̉. ⁊ videt̉ ꝙ caſus sͣ. re. amo. l. ſi cōcubinā.§. nō totale intereſſe. ar. jͣ. rē ra. ha. l. ſi ꝓcurator in fi. ⁊ ibi no. ſolū. jͣ. eo. l. inter ſtipulāteꝫ.§. pe. sͣ. de cōdi. fur. l. ſi ẜu ¶ Scd̓o caſu qn̄ cōmittit̉: qꝛ nō eſt factū qd̓ fieri debuit. .§. bone. ꝓ hoc inſti. ꝗ. mo. re. cōtra. obli.§. itē is in fi.§. aut erat in obligatōe factū momētaneū puta rē tradi. tcͣ vbi dr̄ ꝙ etiā re ꝑempta tenet̉ de ea reſtituēda. Preteſtatiꝫ poſt morā cōmittit̉ obligatio ad totale ītereſſe: vt rea hoc ꝓbatur ꝑ rōnē qd̓ iuris ē de toto ad totū. idē dꝫ hic. ⁊. jͣ. e. l. ſi fundū. sͣ. de act. ēp. l. i. Fallit qn̄ eſt ī obliga eſſe de parte ad ꝑteꝫ ⁊ ecōuerſo. Sed ſi res ē reſtituta de tiōe rē reſtitui. in qua dic: vt dicaꝫ. jͣ. ꝓxi. q. Aut factum terior nō pōt agi ad extimationē deterioratiōis iure acnō erat momētaneū puta inſulā fabricari ⁊ ſi. ⁊ tūc aut ī tiōis: ſꝫ dꝫ agi ad ipſaꝫ reꝫ: vt. l. iij.§. ſi reddita. sͣ. cōmo obligatione erat appoſita certa dies ab hoīe. ⁊ tūc an̄ di ergo idē quādo tota res ꝑempta eſt. In ꝯtrariū ꝑ Dy em̄ nō ꝯmittit̉ ſed ſtatī poſt diē: vt. jͣ. ꝓxi.§. ſiquis ita. jͣ. facit. d. l. ī re furtiua nō cauillādo tex. ſꝫ. l. in ſūma.§. ꝗſ e. l. inſulā. Cōtra hoc vr̄. sͣ. loca. l. inſulā.§. in oꝑis. Aut uuꝫ: quā ipſe allegat nil facit: qꝛ ibi loꝗtur in obligatiōe dies nō erat appoſita. ⁊ tūc aut factū erat explicāduꝫ in de re reddēda. ⁊ hoc tetigi in vltīo cōtrario. Itē ꝓ eo fa iudicio. puta ꝓmiſit iudicatū ſolui. ⁊ ſic videt̉ ꝓmittere cit. sͣ. de vi ⁊ vi. ar. l. i.§. rectiſſime. C. de pi. act. l. ſi credi d̓ defendēdo. ⁊ tūc ſi nō facit aliquo tꝑe cōmittit̉ ſtatim tor in fi. Pro hoc regula. l. noſtre. qꝛ cuꝫ rē reſtitui ſit fa ad totale ītereſſe: vt. jͣ. iudi. ſol. l. iā tn̄.§. in hac. ⁊. l. cū q̄ctū: ergo ſuccedit obligatio ad ītereſſe. ¶ Quid dicem rebat̉. Aut factū erat explicandū extra iudiciū: ⁊ tūc aut ſcripta nō examinant. Ego dico Dy. veꝝ dicere.ſ. ꝙ in querit̉ qn̄ cōmittatur ad ꝑticulare ītereſſe. ⁊ tūc ſtatiꝫ cū obligatione rē reſtitui nō ſuccedit obligatio ad ītereſſe nō inchoauit: vt. jͣ. ꝓxi. ꝟ. plane. Aut qͦris quo ad totale ſtatī poſt morā. ſed cū reus d̓ſinit habere facultatē rei re intereſſe. ⁊ tūc cōmittitur cū tranſiuit tm̄ tēpus quo poſtituēde. ⁊ hoc ꝑ iura ſupͣ ꝓ hac parte allegata. Prete tuit ꝑficere ⁊ nō ꝑfecit: vt. l. cū ſtipulatus eſſeꝫ abs te. et rea ſi nunꝙͣ ſuccedat obligatio ad ītereſſe ſtatiꝫ de neceſ .jͣ. e. l. cōtinuꝰ.§. itē qui īſulā. Fallit in ſtipulatione noui ſitate ſeq̄retur ꝙ rē reſtitui ſit diuiduū: ſicut rē dari: qd̓ ē oꝑis que cōmittit̉ cū fuerit iudicatuꝫ: vt. l. ſtipulatio.§. falſuꝫ: vt hic plene examinaui ſupra ī octauo ꝯtrario: et hꝫ autē. sͣ. d̓ no. ope. nū. ¶ Sed pōt q̄ri que eſt rō ꝙ quā iſtud multū me vrget. ¶ Ad iura allegata ꝓ alia ꝑte rn̄ do factū eſt explicandū in iudicio ſtatiꝫ cōmittit̉ ad todeo ꝙ lꝫ ſuccedat obligatio ad ītereſſe: tn̄ pͥma nō extin le intereſſe. ſed qn̄ extra iudiciū expectatur tp̄s quo poguitur. vn̄ ſi vult pōt agere ad ipſā reꝫ ⁊ extimatio fiet ī tuit fieri. Dicit Pe. in cōtractibꝰ eſt reꝑire certū tp̄s in cōdēnatione: vt. d. ll. Itē pōt ip̄m ītereſſe ī petitioneꝫ d̓ fra qd̓ quis poſſit: vt ſiꝗs ꝓmiſit ſcribere librū vel edifiducere: vt modo dixi. Ad.§. ſi reddita. dico ꝙ ibi nō eſt care inſulā certuꝫ tp̄s eſt infra qd̓ hoc pōt fieri. ⁊ iō hoc ꝑempta res: nec ꝑs rei. ſed ipſa res ē effecta d̓terior. ⁊ iō tp̄s ſpectat̉. ſed in iudicijs nō eſt agrimēſor ī mūdo ꝗ ilextimatio nō petit̉ iure actōis: ſed ipſā reꝫ opꝫ peti: vt. l. lud tp̄s poſſet limitare. lꝫ enī tp̄s inſtātie ſit certū: qꝛ du iul.§. ꝗ funduꝫ. jͣ. e. Sꝫ circa hoc eſt vidēduꝫ vnū.ſ. qͣre rat triēio: vt. l. ꝓperandū. tn̄ tēpus litigij eſt oīno īcerin obligatiōe reꝫ reſtitui nō cōmittit̉ obligatio ad ītereſ tuꝫ. pōt enī eſſe ꝙ durabit āno. aliqn̄ biēnio. ⁊ aliqn̄ ꝑpe ſe poſt morā: ſicut in alijs obligatiōibꝰ faciendi. Rn̄deo tuo: vt in curia romana. ⁊ iō qꝛ expectare finē iudicij eſſꝫ ſicut in obligatiōe dandi nō cōmittit̉ obligatō ad ītereexpectare regeꝫ ſaxonū. iō lex voluit ꝙ ab ipſo initio cōſe poſt morā: qꝛ ſemꝑ ſtipulatoris ītereſt dari: vt. sͣ. dix. mitteret̉ ad totale intereſſe. ¶ Sꝫ iuxta hoc pōt q̄ri quaita in obligatiōe reꝫ reſtitui ſemꝑ lex fingit actoris īterere ex clauſula dolū malū abeſſe ad intereſſe ꝑticulare cō ſe. Hinc ē ꝙ nō pōt reus referre q̄ſtionē dn̄ij: vt. C. loca mittit̉: vt. sͣ. dixi. ⁊ ꝓbatur ī. l. nouiſſima. jͣ. iudi. ſol. Sed ti. ſiꝗs cōductiōis sͣ. cōmo. l. cōmodare. ⁊. l. ſe. qꝛ igit̉ hꝫ ex clauſula de d̓fendēdo cōmittit̉ ad totale cū vtrūqꝫ fialiquā ſimilitudinē cū obligatione dādi. iō tardius cōat in iudicio. Itē plus delinꝗt qui dolū cōmittit. ⁊ ſic famittit̉ obligatio ad ītereſſe. ¶ Septīo q̄ro qualit̓ iſta ob cit qd̓ nō dꝫ ꝙͣ ille ꝗ nō defēdit. ⁊ ſic nō facit qd̓ dꝫ: vt. sͣ. ligatio cōmittit̉ ad intereſſe. hoc ē: vtrū tollat pͥmā obli de act. emp. l. iul. in pͥn. ⁊ ibi no. Rn̄. ſcripta hoc nō tangationē ꝯtractā an̄ factū: an vero vtrūqꝫ duret ita ꝙ re gūt quādo ꝗs nō d̓fendit ītereſt actoris in totū: qꝛ non ſit obligatꝰ copulatiue ad factū. ⁊ ad ītereſſe. an alterna pōt ꝑuenire ad ſnīaꝫ. ſed ſolū in ꝑte aggrauat̉ reus: ꝗa tiue ad factuꝫ. aut ad ītereſſe. de pͥmo certū ē ꝙ obligaſtatī ꝯmittit̉ ſtipulatio fine iudicij nō expectato ⁊ graua tio q̄ ſuccedit ad ītereſſe nō tollit pͥmā. hoc pꝫ. ll. ſupra ꝓ mē in tꝑe de facili cōmittit̉: vt. C. d̓ p̄ci. īpe. of. l. quotiēs. xima. q. allegatis. Hoc etiā pꝫ ꝙ ſcd̓m oēs pōt agi ad fa Sed qn̄ ꝗs cōmittit dolū nō intereſt actoris in totū: vtctū ⁊ cōſeꝗ intereſſe: vt. l. ſiꝗs ab alio. d̓ re iudi. ī fi. ⁊ no. puta cōmiſit dolū in hoc ꝙ teſtes actoris ita cito nō fue sͣ. de act. emp. l. i. in pͥn. hoc tꝫ hic Dy. ⁊ oēs. Itē certū ē rūt examinati. vn̄ ꝓpter hoc oꝫ actorē expendere plꝰ ſoꝙ vtrūqꝫ nō eſt in obligatōe copulatiue: qꝛ ẜm hoc poſ lū in illis expēſis ītereſt ſua ⁊ nō plus. Lex vult ꝙ ītereſſet vtrūqꝫ exigi qd̓ ē ꝯtra regulā bona fides nō patitur ſe cōmittat̉ vltra ꝙͣ interſit: qꝛ ſic aggrauaret̉ in ipſo neItē ſi dicis obligationē ꝯtrahi alternatiue. nā libellus ⁊ gocio pͥncipali qd̓ d̓ iure nō ꝯcedit̉: vt. d. l. quotiēs. ī pͥn. ſnīa erunt alternatiue. ⁊ ſic in executiōe erit illd̓ incōue ſi tn̄ cōmitteret̉ dolus talis ī quo veniret ītereſſe totius niēs qd̓ dr̄ in tex. ⁊ gl. jͣ. e. l. eū ꝗ certaꝝ. Preterea hec. l. cauſe nemo dubitat ꝙ ad totū cōmitteret̉. iſta vt videvult ꝙ ſoluꝫ ītereſſe poſſit d̓duci ī petitōe. Preterea p tis ſūt ſubtilia. ¶ Sexto q̄ro vtrū in obligatiōe rē reſtitui ex. l. ſi īſulā. jͣ. e. vbi dr̄ ꝙ purgatō more admittit̉ vſqꝫ ad cōmittat̉ ītereſſe ⁊ qn̄ cōmittat̉. Dy. hic vr̄ dicere ꝙ dolit. ꝯteſt. ergo ꝯteſtatio litis ſit ſuꝑ ſolo ītereſſe. nā ſi alt̓ nec res extat p̄ciſe agitur ad ip̄am rē ſi nō extat ad ītereſ natiue vtrūqꝫ eſſet ī obligatōe ⁊ vtrūqꝫ peteret̉ poſſꝫ eli

De verbo. obli. gere reꝰ et poſt ſnīaꝫ: vt. d. l. eū qui certaꝝ.§. i. Timor̄ p̄ iij. ⁊. iiij. cogit̉ ꝗs incertū loco edere: vt. l. p̄tor.§. fi. sͣ. de dictoꝝ dicit Pe. ꝙ factū ⁊ ītereſſe eſt ī obligatiōe abſo eden. cogitur ꝗs exhibere hoīeꝫ ⁊ exhibere tabulas: vt lute: ⁊ in obligatiōe ſoluta electio ē actoris qd̓ petat. ar. ī ti. de tab. exhi. ⁊ d̓ li. ho. exhi. cogit̉ ꝗs facere ātapocha sͣ. d̓ pac. l. reſcriptū.§. ſi pacto. d̓ act. ēp. l. p̄dia. ita refert ſeu cautionē de recepto. C. de fi. īſtru. l. plures. ⁊ d̓ pac. l. Cy. C. d̓ ſen. q̄ pro eo. l. i. Preterea ꝙ in obligatiōe ſofi. cogitur ꝗs reponere in p̄ſtinā obligationē: vt. sͣ. quod luta pn̄t vtrūqꝫ peti. vr̄ ꝓbari. jͣ. de ꝟ. ſig. l. ſepe.§. cū ꝟo me. cā. l. metū.§. fi. ⁊. l. illd̓. cogit̉ ꝗs māumitter̄. d̓ fideic dicimꝰ. Do. Andre. de piẜ. rep̄hēdit iſtā opi. ⁊ bn̄ qꝛ ſoli. l. iiij.§. ſi alienos. ꝑ totū cogit̉ ꝗs iudicare: vt. sͣ. d̓ iud lutō lꝫ ſit ꝑ ſe or̄onis ſpecies diſtīcta ⁊ ſeparata ī effectu: .l. de qͣ re. ⁊ de mu. ⁊ ho. l. muneꝝ.§. iudicādi. cogit̉ qͥs tn̄ eſt cōiūcta vel diſiūcta ẜꝫ mētē ꝓferētis: vt. l. alienatio dotare filias. sͣ. d̓ ri. nup. l. ꝗ liberos. C. de do. ꝓmiſ. l. ſi. nis.§. fi. jͣ. de ꝟ. ſig. ⁊ ſi de mēte nō apparet vel erit diſiūQuid plura dicā. ipſa charta d̓ficeret ſi vellet oīa ſcribi cta ẜm quoſdā: vt. jͣ. d̓ reg. iu. l. in eo ꝙ.§. niſi ꝟba. vel ẜꝫ ¶ Concludit ergo ꝙ ꝗs poſſit compelli ad factum īdialios erit cōiūcta ꝑ. d. l. alienatiōis. ⁊. l. triplici.§. videaſtincte. Sꝫ qn̄qꝫ ē ꝙ ille ꝗ tenebat̉ facere nō fecit: vn̄ for mus. ẜm qd̓ oꝫ nos dicere ꝙ habeat viꝫ cōiūcte vel diſiū te nō pōt ampliꝰ facere: vel actoris nō intereſt ꝙ fiat ⁊ tō cte. ⁊ ſemꝑ ſequūtur incōueniētie p̄dicte. Nec ob. l. ſepe cogit̉ ad ītereſſe. ita intelligit hāc. l. ⁊ d̓ re iudi. l. ſiꝗs ab .§. cū ꝟo. qꝛ illud nō eſt ex virtute ſolutiōis. ſꝫ iō qꝛ vnū alio. sͣ. loc. l. ſi lege.§. colonꝰ. certe iſta opi. nō eſt ꝟa p. l refert̉ ad alid̓ ẜꝫ illd̓ dꝫ intelligi: vt. sͣ. d̓ here. īſti. l. aſſe to in ſtipulatiōibus.§. operaꝝ.sͣ. e. vbi factū pōt fieri. ⁊ eſt to. in.§. cū ꝟo. obligatio ſoluta refert̉ ad obligationem ī electiōe debitoris vel ītereſſe p̄ſtar̄ vel factū facer̄. Qua certā. nā ꝓmittis mihi ꝙ titiꝰ dare vel facere oꝫ: certe fi liter aūt p̄dicta intelligant̉ patebit ex īfra dicēdis. Scd̓a ticiꝰ tenebat̉ ad dandū: agā ad dāduꝫ. ſi tenebat̉ ad faopi. eſt ꝙ regularit̓ nō poſſit ꝗs p̄ciſe cōpelli ad factū. ſꝫ ciendū agā ad faciēduꝫ. vn̄ ibi iō eſt: qꝛ habet̉ reſpectus reus p̄ſtādo intereſſe liberat̉. hoc tꝫ gl. sͣ. de vſur. l. iij.§ ad obligationē ticij. ¶ Quid ergo dicemus. breuit̓. donec tn̄. fundat ſe ꝑ. l. ſiꝗs ab alio ī fi. de re iudi. Hāc opi. An. dicit ⁊ bn̄. ꝙ factū ⁊ intereſſe ſūt in obligatiōe alter tractat gl. in. d. l. ſiꝗs ab alio. ſꝫ nō firmat. Sꝫ iſtā opi. ſenatiue. nō tn̄ intelligas ꝙ ſit vna obligatio cōtinēs duꝗtur Dy. vt ip̄e hic ſcripſit dicēs. ad factū nō pōt ꝗs p̄ci as res alt̓ natiue. īmo ſūt due obligatiōes. vna facti īduſe cōpelli regulariter cū reꝰ liberet̉ preſtādo ītereſſe: vt cta ab hoīe. alia ad ītereſſe ſurrogata a lege alternatiue. .l. ſiꝗs ab alio. in fi. jͣ. de re iudi. sͣ. e. l. in ſtipulatiōibꝰ.§. ¶ Ad incōueniētias ſupͣdictas quō rn̄demꝰ. do. An. vt operaꝝ fallit ī caſibꝰ. primꝰ. C. de fideicō. li. l. fi. ſecūdus narrāt ſcripta circa hoc in. l. ſi īſulā. bn̄ ꝑ vnā colūnā nil de ꝓcu. l. filiꝰ.§. fi. l. ſed ⁊ hec.§. p̄ter. tertiꝰ. sͣ. qd̓ me. cā. noui dicit. Tu dic breuit̉. qn̄qꝫ alternatiua cadit īter res .l. ſi cū exceptiōe.§. ſed ⁊ ſiꝗs. quartꝰ. sͣ. d̓ ope. no. nū. l. q̄ ſunt ī obligatiōe tūc eſt electio debitoris: vt. l. plerūqꝫ ſtipulatio.§. ſiue aūt. ꝗntꝰ. sͣ. de aqua plu. ar. l. ſi ticiꝰ.§. in fi. sͣ. de iure do. quandoqꝫ alternatiua eſt inter actōes officiū. ⁊. l. ſi ſtipulatꝰ.§. fi. Et in his caſibꝰ eſt videre rō tunc non eſt dubium ꝙ eſt electio actoris: vt. sͣ. d̓ tribu. neꝫ diuerſitatis: vt in qͣlibꝫ earum apparet. Iſta ſūt ꝟba .l. ꝙ in heredem.§. eligere. quandoqꝫ cadit alternatiua Dy. qd̓ ſequit̉ Cy. C. de ſen. q̄ ꝓ eo. l. i. in. iiij. q. pͥncipali inter res ⁊ actiones mixtī. tunc ſimiliter eſt electio actoIdē tꝫ do. An. in. l. ſi īſulā. vbi circa hoc leuiter ꝑtranſit ris: qꝛ ſi dares reo electionē tolleres actori actionē: vt. sͣ Iſta ſnīa nō vr̄ ꝑfecta. nā multos caſus ſupͣ numeraui in d̓ eo qd̓ cer. lo. l. ij.§. ꝗ ſtichū. in fi.§. ita ē in ꝓpoſito. naꝫ quibꝰ ꝗs p̄ciſe cōpellit̉ ad factū quos Dy. nō excipit. p̄hic eſt mixtī alternatiua reꝝ ⁊ actionū. debet̉ enī factuꝫ terea. l. fi. de fideic. li. vbi dicit ip̄e ꝙ regula fallit: nō loꝗ aut ītereſſe. ecce alternatiua reꝝ. Itē factū petit̉ ꝑ actio tur de obligatiōe facti. ſꝫ de obligatiōe dādi. nā ibi debe nē exſtipulatū: qꝛ ē iniūctū: vt inſti. de ꝟ. ob. in pͥn. intebat̉ ſeruꝰ legatario ⁊ legatariꝰ tenebat̉ dare libertatem reſſe ꝟo ꝑ certi ꝯdictionē: vt. sͣ. ſi cer. pe. l. certi ꝯdictio. ī Tertia fuit opi. aut ꝗs tenet̉ ad tale factū qd̓ nō pōt fiepͥn. merito electio ē actoris. Aduerte tn̄ qꝛ cū talis alterri ꝑ aliū ⁊ cōpellit̉ ꝗs p̄ciſe alias nō. ar. C. d̓ cadu. tol.§. natio fit īter actionē ⁊ obligationē: ſi actor eligit agere ne āt. ita no. gl. ī. d. l. ſiꝗs ab alio. lꝫ nō firmet. Iſta opi. ad factū ꝙͣtū ad illā obligationē intereſſe ē in facultate nō eſt vera: vt patebit ex his q̄ infra dicā qn̄ ē electa īdu ſoluēdi: vt. sͣ. e. l. ī ſtip. ī fi. ſi eligit ager̄ ad ītereſſe reꝰ pōt ſtria alicuiꝰ. Quarta fuit opi. aut ꝗs agit: vt ſibi fiat. ⁊ co liberari ſoluēdo factū vſqꝫ ad lit. ꝯteſ. hoc aūt d̓clarabit̉ get̉ reus p̄ciſe. aut agit̉: vt fiat alij ⁊ liberat̉ reus p̄ſtādo .jͣ. ī. ix. q. ⁊ ibi videbitis rōnē. ¶ Octauo q̄ro vtꝝ reꝰ poſītereſſe. ita tꝫ gl. sͣ. de dōa. l. hereditatē. qd̓ vr̄ ſeꝗ pe. lꝫ di ſit p̄ciſe cōpelli ad factū: vel p̄ciſe ad ītereſſe. d̓ iſto ītereſ ſtīguat latiꝰ: vt īfra videbitis. p̄dicta aūt opi. nō vr̄ vera ſe certū eſt ꝙ pōt peti: vt dictū ē ⁊ p̄ciſe ꝯpellet̉ ſoluer̄ ni ꝑ. d. l. ī ſtipulatiōibꝰ.§. oꝑaꝝ. Quīta fuit opi. Ia. d̓ are. ſi morā purgauerit vſqꝫ ad lit. ꝯteſ. vt. l. ſi īſulā. jͣ. eo. ꝙ aut factū ē in obligatiōe legali ⁊ ꝗs cōpellit̉ p̄ciſe ad fac dic: vt ibi. ¶ Utꝝ aūt ad factū pōt p̄ciſe cōpelli iſta que tū: vt. sͣ. qd̓ me. cā. l. ſi cū exceptiōe.§. ſꝫ ⁊ ſiꝗs. ⁊ de ope. ſtio iudicio meo ē multū dubia. ⁊ iō eā diuido in tres ꝑno. nū. l. ſtipulatio.§. ſiue aūt. ⁊ de ꝓcu. l. ſꝫ ⁊ hic.§. p̄ter tes. Prīo qn̄ eſt ī obligatiōe factū ſimpliciter. ſcd̓o qn̄ ē nā. d. l. lꝫ ꝗs ſit obligatꝰ ex ſti. tn̄ ſtipulatio ſucceſſit ī locū in obligatiōe rē reſtitui. tertio qn̄ ē in obligatiōe rē tradi obligatiōis legalis. ſic pn̄t ītelligi oīa. sͣ. alle. ꝑ Mar. d̓ ¶ Ad pͥmū dico ꝙ in hoc ſūt diuerſe opi. nā qn̄qꝫ facfa. aut factū ē in obligatiōe hoīs. ⁊ tūc nō pōt cogi p̄citū ad qd̓ ꝗs tenet̉ eſt explicādū in iudicio. ⁊ tūc habem ſe ꝗs: vt. l. ſi ꝗs ab alio. ⁊. l. ī ſtipulatiōibꝰ.§. oꝑaꝝ. ⁊ hic glo. q̄ de hoc aꝑte ſatis loquit̉. sͣ. de ꝓcu. l. ſꝫ ⁊ hoc.§. p̄ cū ſi. Ita ſcripſit Ia. de are. lꝫ multū breuit̓ in. d. l. herdi ter. qn̄qꝫ factū eſt explicādū exͣ iudiciū. tunc gl. q̄ eſt ī. l. tatē. cuiꝰ opi. tꝫ. Old. Certe iſta opi. lꝫ multū ꝓxīa ꝟita ſtipulatio.§. ſiue aūt sͣ. de ope. no. nū. in. q. de ſcriptore ti ſit tn̄ nō eſt ꝑfecta. Prīo qꝛ ī. l. fideicōmiſſa.§. fi. sͣ. de vr̄ dicere ꝙ ſit ī electōe actoris vel p̄ciſe ad factū vel ad ī le. iij. īducit̉ obligatō ab hoīe.ſ. teſtō. ⁊ tn̄ heres p̄ciſe cō tereſſe. idē tꝫ. Cy. C. de ſen. que ꝓ eo. l. i. ⁊ hoc tenebat pellit̉ niſi diceres ꝙ illud fauore vltīe volūtatis q̄ eſt lex Hug. vt no. sͣ. d̓ re iudi. l. ſiꝗs ab alio. in fi. huic ſnīe vr̄ aſ vt ibi dicit idē Ia. Preterea. sͣ. de ꝓcu. l. filiꝰ.§. fi. cogit̉ ſentire do. Mar. d̓ fa. doc. antiquus ꝗ in hac. q. vtit̉ his ꝗs p̄ciſe ad factū tn̄ erat obligatio īducta facto ſuo. nec ꝟbis. vtrū ꝗs cōpellat̉ p̄ciſe ad factū. l. ſtipulatio.§. ſiue ſuccedit vlteriꝰ in locū alteriꝰ obligatiōis legalis. Sexautē vr̄ velle ꝙ ſic. hoc enī alijs multis cōprobat̉ exēplis ta fuit opi. Pe. de bel. ꝑti. qui in hoc pūcto latiꝰ diſtinEcce enī cogit̉ ꝗs cauere. sͣ. d̓ iudi. l. in oībꝰ bonefidei. guit: vt in ſuis brocardis reꝑitur. ¶ Si q̄rit̉ an ꝗs poſſit de p̄to. ſtip. l. paulꝰ. cū ſi. cogit̉ adminiſtrare. d̓ admi. tu. p̄ciſe cōpelli ad factū diſtingue. aut q̄ris de eo ꝗ eſt obli l. i. in pͥn. cogit̉ actionē cedere. de acꝗ. poſ. l. poſſeſſio. in gatꝰ ad factū. aut de eo q nō ē obligatꝰ: vt qn̄ agit̉ actōe fi. cogit̉ diſtrahere. sͣ. d̓ act. ēp. l. iul.§. idē celſus. ⁊ qd̓ ibi reali. prīo caſu aut factū eſt īplenduꝫ in ꝑſona alteriꝰ ꝗͣ no. cogit̉ ꝗs reficere. C. loca. l. cōductorē. Sꝫ glo. ibi po actoris ītereſſe: ⁊ liberat̉ p̄ſtādo ītereſſe: vt sͣ. e. l. ſtipula ſita īnuit ꝙ liberet̉ p̄ſtando ītereſſe. cogit̉ ꝗs d̓fendere: tio iſta.§. ſi ſimplicit̓. aut erat īplendū in ꝑſona ipſiꝰ ac vt. l. ſꝫ ⁊ hec.§. p̄ter cogit̉ ꝗs certuꝫ rn̄dere: vt. sͣ. de cōtoris. ⁊ tūc aūt affert tātā vtilitatē hr̄e intereſſe quātam feſ. l. certū cogit̉ ꝗs reuerti ad patriā ptāteꝫ. de pa. po. l. hr̄e ipſū factū: vt ſi ſtipulatꝰ ſū mihi mutuari tūc ſufficit

De ꝟbo. obli. 3 o p̄ſtare intereſſe: vt sͣ. e. l. ſi penā aūt p̄ſtare intereſſe non ius qd̓ reſidet penes agētē dꝫ iudicari idē qd̓ in obliga affert equalē vtilitatē: ⁊ tūc aut ē tale factū ꝓmiſſū qd̓ ex tiōe legali. ¶ Ad ẜm venio qn̄ eſt obligatio rē reſtitui: ⁊ tacito ītellectu nō cogit̉ euꝫ īplere: vt cū ꝓmittit defēde iſtd̓ iā ē expeditū. aut enī hꝫ rei reſtituēde facultatē ⁊ core vbi ſatis eſt ⁊cͣ. vt. sͣ. de ī ius vo. l. ſatiſqꝫ ⁊cͣ. tūc nō cōgit̉ p̄ciſe. aut nō: ⁊ tūc ſuccedit obligatō ad ītereſſe. ⁊ rō pellit̉ p̄ciſe: vt. l. nō cogēduꝫ.§. ſabi. sͣ. de ꝓcu. Fallit vbi pꝫ ex his q̄ ſupra dixi in. vi. q. Hoc veꝝ niſi qn̄ agit̉ hypē actio tꝑe ꝑitura: vt. l. mutꝰ.§. fi. ⁊ no. ī. d.§. ſabinꝰ. Itē tūc indiſtīcte pͥor liberabit̉ p̄ſtādo ītereſſe: vt sͣ. ꝓxīe di fallit vbi frāgeret fidē duobꝰ: vt. l. ſi filiꝰ.§. fi. Iteꝫ in ꝓxi. ¶ Ad tertiū venio.ſ. qn̄ eſt ī obligatiōe rē tradi. vtrū cu. actoris: vt. l. ſꝫ ⁊ hic.§. p̄ter. ⁊ ibi no. aut eſt tale factū ꝗs p̄ciſe cōpellat̉ ad tradēdū. variāt glo. nā. sͣ. d̓ act. ēp. qd̓ ẜm tacitū ītellectū poterat cōpelli cōplere p̄ciſe: vt cū l. i. approbat opi. Bul. ⁊ Io. ꝙ īdiſtīcte vēditor liberet ſcriptor locauit oꝑas ſuas: ⁊ tūc pōt p̄ciſe ꝯpelli: vt. l. ſti p̄ſtādo ītereſſe ꝑ. d. l. i. in pͥn. ⁊. C. de act. ēp. l. ſi traditio. pulatio.§. ſiue aūt sͣ. de no. op. nū. ⁊ sͣ. qd̓ me. cā. l. ſi cū ſed īſti. de ꝯtrahē. ēp.§. p̄ciū. appro. opi. Mar. ⁊ diſtinexceptiōe.§. ſꝫ ⁊ ſiꝗs. fallit in. l. ſi ꝓcur.§. mādati. sͣ. mā. guit vtrū habeat facultatē rei tradēde ⁊ ꝯpellit̉ p̄ciſe: vt Scd̓o caſu qn̄ cōtra eū ꝗ nō ē obligatꝰ puta actiōe reali. .d.§. p̄ciū. ⁊ de act. ēp. l. exēpto in pͥn. Aut nō hꝫ faculta tūc aūt agit̉ ad factū tn̄ pͥncipalit̓ ꝑꝑ ītereſſe: vt cū agit̉ tē rei tradēde ⁊ p̄ſtat ītereſſe: vt ī legibꝰ alle. ꝓ alia ꝑte. hypothecaria agit̉ ad reſtitutionē rei tn̄ pͥncipalit̓ ꝑꝑ d̓⁊ iſtā opi. tꝫ Ia. hic. di. ⁊ pe. vt dicit Cy. ī. d. l. ſi traditio bitū ꝯſequēduꝫ tūc ſufficit p̄ſtare intereſſe: vt. sͣ. ꝗ. mo. de act. ēp. Iac. d̓ are. tꝫ ꝙ ad tradēdū poſſit cōpelli p̄ciſe pig. vel hypo. ſol. l. paulꝰ. aut agit̉ ad ip̄m factū pͥncipaſi hꝫ facultatē tradēdi. alias ꝯdēnat̉ ad ītereſſe: ſꝫ tn̄ iſtd̓ liter: vt qꝛ agit rei vē. ⁊ cogit̉ p̄ciſe: vt. sͣ. d̓ rei vē. l. ꝗ r̄ſtue intereſſe nō venit ī petitiōe. ſꝫ eſt: vt refert Cy. C. de ſen. re. ita dicit Pe. Iſta diſtīctio nō placꝫ. pͥmo qꝛ nō cōpre q̄ ꝓ eo. in. iiij. q. pͥncipali. Sed alij doc. dicūt ꝙ ītereſſe ē hēdit oēs caſus: vt ex his q̄ dicta ſūt apparet Preterea in petitiōe. ⁊ eſt caſus ī. d. l. i. de act. emp. ¶ Quid dice ipſe vr̄ tenere ꝙ vbi ē electa īduſtria ꝗs poſſit p̄ciſe ꝯpel mus: dico ſic. aut rē tradi eſt obligatiōe ex ꝯtractu ēp. et li. qd̓ ſequit̉ Cy. C. d̓ vſufru. l. antiꝗtas. ⁊ de his ꝗ bo. ce. vēdi. ⁊ teneo opi. Mar. vt diſtīxi habeat facultatē trapoſ. l. i. in. i. q. ⁊ idē Guil. qd̓ eſt ꝯtra. l. in ſtipulatiōibus dēdi vel n̄ ꝑ iura ſupͣ alle. qd̓ tenēt cōiter oēs. Aut rē tra .§. oꝑarū. ⁊ cōtra.§. mādati. l. ſi ꝓcu. sͣ. mā. ⁊ ꝯtra opi. di ē in obligatiōe ex alia ſimplici ſtipulatiōe: ⁊ tūc indiDy. poſitā in. l. ſtipulatio.§. ſiue autē. ⁊ ꝯtra id qd̓ not. ſtīcte reus liberat̉ p̄ſtando ītereſſe: vt hac. l. ibi fūdū tra hic qd̓ idē Cy. alibi ſeꝗtur: vt. sͣ. dixi. Preterea ipſe fac̄ dit̉. ꝯiūcto ꝟ. ſe. ⁊. jͣ. e. l. ſi fundū p̄ſtari. Rō qꝛ qn̄ ꝗs tn̄r regulā ꝙ regularit̓ ꝗs cōpellit̉ preciſe. ſꝫ tex. facit regulā ex cā ēptiōis nō tenet̉ ad meꝝ factū īmo dicta obligatō in ꝯtrariū. in. d. l. ſiꝗs. d̓ re iudi. ¶ Quid ergo dicemꝰ in ꝑticipat naturā obligatōis dādi. nā ſi ē dn̄s trāſfert dn̄iū ter tot ⁊ tātorū varietates dubito loꝗ: tn̄ finaliter ſic divēditor vel vſucapiēdi cōditionē: vt. sͣ. d̓ act. ēp. l. ex emco. aut agit̉ cōtra obligatū. aut ꝯtra eū ꝗ nō ē obligatꝰ: pto. Ex eo ergo ꝙ ꝑticipiat cū obligatōe dādi cōpellat̉ vt cū agit̉ reali. pͥmo caſu aut obligatio facti inducit̉ a le p̄ciſe ſi hꝫ facultatē tradēdi. ex eo ꝟo ꝙ factū eſt ī obliga ge aūt a teſtōre. aut ex cōuentiōe ꝑtiū. pͥmo caſu qn̄ īdu tiōe ſuccedat obligatio ad ītereſſe. ⁊ ꝙ iſta obligatio nō cit̉ a lege tūc indiſtīcte pōt quis ꝯpelli p̄ciſe ad factū: vt cōtineat meꝝ factū hēs gl. sͣ. ſi cer. pe. l. certi cōdictio. in .sͣ. qd̓ me. cau. l. ſi cū exceptiōe.§. ſed ⁊ ſiꝗs. Inducia. l. iij. gl. ⁊ vr̄ tex. sͣ. e. l. in ꝯuētiōibus ī fi. ītelligēdo ꝙ ibi p̄ītelligo qn̄cūqꝫ quis obligat̉ p̄ter pͥncipale ꝓpoſitū ei ceſſit cōtractꝰ ēptiōis. ſꝫ qn̄ rē tradi eſt ī obligatōe ex ſim ꝗ obligat̉. ita loquunt̉ oīa iura ſupͣ alle. ꝑ Mar. d̓ fa. aut plici ſtipulatiōe. tūc meꝝ factū eſt ī obligatiōe: vt. sͣ. e. l. īducit̉ a teſtōre ⁊ cogit̉ preciſe: vt. d. l. fideicō.§. fi. sͣ. de ſi rē tradi. ¶ Nono reſtat videre pͣcticā pn̄tis materie.ſ. le. iij. Fallit ſi īduceret ꝑpetuā ẜuitutē: vt. l. ticio.§. ij. de qͣliter factū ſeu ītereſſe petat̉ ⁊ exigat̉. Circa hoc reꝑit̉ ꝯdi. ⁊ d̓mō. Si ꝟo inducit̉ a cōuentōe. tūc aut ē ſurroga triplex modꝰ traditꝰ a gloſatoribꝰ nr̄is. Primꝰ eſt ꝙ pe ta talis obligatio in locū obligatiōis legalis. ⁊ idē p̄ciſe tat̉ factū in libello: ⁊ tꝑe ſnīe interroget̉ reꝰ ſi vult facere cōpellit̉: vt. l. ſtipulatio.§. ſiue autē. ita pōt loꝗ. l. ſꝫ ⁊ hic vel nō: ⁊ ſi dixit nō: tūc iudex ꝯdēnabit eū ad ītereſſe. ar. .§. preter. sͣ. de ꝓcu. aut ē ſurrogata ī locū legalis obliga sͣ. de re iudi. l. ſiꝗs ab alio. ita no. sͣ. de act. ēpt. l. i. in pͥn. tiōis. ⁊ tūc aut illud factū ē explicādū in iudicio. ⁊ dic vt ī mag. gl. nec miꝝ ſi aliud petit̉ ⁊ alid̓ in ꝯdēnationē veno. in. l. ſꝫ ⁊ hic.§. p̄ter. qͥ gl. optīe dicit. aut exͣ iudiciū. ⁊ nit: qꝛ ⁊ alias hoc accidit. sͣ. ſi cer. pe. l. vinū. d̓ edi. edic. tūc indiſtīcte dico ꝙ nō cōpellit̉ exp̄ſſe ad factū: ſꝫ libera l. ediles.§. itē ſciēdū. Itē dicit gl. Pe. ⁊ An̄. za. ſequēteſ tur ſoluēdo ītereſſe: vt hic ⁊. l. ſiꝗs ab alio in fi. ⁊ sͣ. e. l. ſi eū reprobāt iſtā pͣcticā. nā ſtultꝰ ē iudex ꝗ in alio ꝯdēnat pena. jͣ. e. l. ſi ſtipulatio.§. fi. sͣ. mā. l. ſi ꝓcu.§. mādati. ſe ꝙͣ petitū ſit. vt. l. fi. C. de fideicō. li. vn̄ dicūt ip̄i qn̄ factuꝫ cūdo caſu qn̄ agit̉ ꝯtra eū ꝗ nō ē obligatꝰ. ⁊ tūc dic: vt. sͣ ſimplicit̓ petit̉. aut reꝰ deſinit poſſe facere. puta tenebat ꝑ Pe. qꝛ aūt agit̉ ad factū ꝑꝑ ītereſſe pͥncipalit̓ ⁊ libeſcribere librū ⁊ āputata ē ſibi manꝰ. tūc d̓ neceſſitate fiet rat̉ preſtādo ītereſſe: vt. l. paulꝰ.§. i. sͣ. ꝗ. mo. pig. vel hycōdēnatio ad ītereſſe: vt. sͣ. de ꝯdi. furti. l. in re furtiua. ⁊ po. ſol. aut ad factū pͥncipaliter. ⁊ tūc ꝯpellit̉ p̄ciſe: vt. l. de ꝯfeſ. l. iulianꝰ. ⁊ de ꝯſti. pe. l. ꝓmiſſor. cū ſi. ⁊ nō erit lo ꝗ reſtituere. Idē dico qn̄ agit̉ cōfeſſoria: vt reꝰ cogat̉ p̄cus dicte īterrogatōi quā gl. dicit. Aut nō d̓ſinit poſſe fa ciſe pati. ⁊ ſic bn̄ loꝗt̉ glo. q̄ eſt. sͣ. ſi ſer. ven. l. haꝝ. ī glo. cere. ⁊ tūc aut ab initio reꝰ negabat ſe teneri. ⁊ tn̄ ꝓbatū ſuꝑ ꝟ̓. iubeat. Mō videamꝰ rōnē p̄dictoꝝ. ī obligatōe eſt ⁊ ꝯdēnabit ad ip̄ꝫ factū: qꝛ factꝰ ē iud̓x ⁊cͣ. Aut ab inifacti ſuccedit obligatio ad ītereſſe nō tm̄ odio rei ꝗ eſt ī tio ꝯfitebat̉ ſe teneri. ſꝫ dicebat nolo facer̄: qꝛ volo ītereſ mora ſꝫ etiā ꝑꝑ iuris rigorē qd̓ īduxit ſtipulatio ꝙ ꝗs ſti ſe p̄ſtare. ⁊ tūc non ſeqͥt̉ cōdēnatio ſꝫ liberat̉ a petitiōe pulat̉ ꝙ ſua īterſit: vt in.§. alteri. vn̄ cū in factis qn̄qꝫ in facti. cū p̄ciſe nō teneat̉ ẜꝫ ea q̄ ſupra dicta ſūt ad. l. vinū terſit qn̄qꝫ nō. iō reꝰ liberat̉ p̄ſtādo ītereſſe ne actor ꝯſeqͦ ⁊.§. itē eſt ſciēdū quā ꝓ ſe allegat. Rn̄dēt ꝙ ibi loquit̉ ī tur pluſꝙͣ īterſit ſua: vt. sͣ. dixi in. x. ꝯtrario. ⁊ iſta ſit rō in his q̄ veniūt officio iudicis: qꝛ accidit poſt lit. ꝯteſ. ſꝫ hic obligatiōe hoīs. Sꝫ in obligatiōe legis ex quo lex obliꝟo ītereſſe eſt in obligatione ⁊ ꝓmiſſione ita dicūt ipſi gat quē ad factū lex hoc īducit ex ſua eꝗtate vel rigore. ⁊ ſic nullo caſu erit locꝰ dicte īterrogatiōi quā glo. dicit. nec curat vtꝝ interſit vn̄ iō dicit lex ſiue iure ſiue īiuria. Ego ſuſtineo gl. nā qn̄qꝫ deſijt poſſe facere: ⁊ tūc ꝗd iu ⁊cͣ. vt. sͣ. d̓ op. no. nū. l. i. in pͥn. iō preciſe cōpellit̉ ad facris īfra dicā. qn̄qꝫ ē poſſibile fieri factū ⁊ ītereſſe p̄ſtari. ⁊ tū. ¶ Ex p̄dictis pꝫ ꝙ diſtīctio illoꝝ ꝗ dicūt. aut ē electa tūc aūt obligatō ad ītereſſe fuit ꝯtracta poſt lit. ꝯteſ. pu īduſtria vel nō ī obligatōe hoīs male dicūt: qꝛ ibi ē eadē ta: qꝛ an̄ nō erat ī mora tūc certū eſt gl. bn̄ dicere qꝛ iud̓x rō. ⁊ ſcriptor nō ponet̉ in cōpedibꝰ. niſi diceres ſpāle fapoterit ad ītereſſe cōdēnare. qꝛ poſt lit. ꝯteſ. accidit: vt uore ſtudij ⁊ publice vtilitatis qd̓ nō vr̄ d̓ mēte iuris. Itē d.§. ſciēdū. aut obligatio ad ītereſſe fuit ꝯtracta an̄. ⁊ tc̄ qͣre aliud ī teſtīs ꝙͣ in ꝯtractibꝰ apparet. pͥmo ꝙ volunſiue reꝰ negat ſiue ꝯfiteat̉ dico ꝙ poſſꝫ fieri īterrogatio: tas teſtōris ē lex: vt ī.§. diſpōat. ergo idē qd̓ ī obligatiōe vt dicit gl. qꝛ iudex poterit ꝯdēnari ad ītereſſe. hoc ꝓbo legali. Itē fauore vltīe volūtatis. De his ꝟo ꝗ ſunt obli pͥmo. ꝑ. l. ſi qn̄.§. heres. sͣ. d̓ leg. i. vbi vr̄ caſus ẜꝫ ꝙ gl. in gati pꝫ rō: qꝛ cū cogant̉ ex qͣdā eꝗtate a lege īducta ꝑꝑ telligit ibi. Preterea iudex pōt ſentētiare ꝓut ꝯuenit in

De verbo. obli. ter ꝑtes: vt. sͣ. d̓ re iudi. l. ſi cōuenerit. ſi ergo ꝑtes cōcord̓ſinat poſſe fieri actor pōt p̄tēdere ꝓbabilē ignorātiaꝫ. dāt ꝙ fiat ꝯdēnatio ad ītereſſe ſatis ē. Preterea ſi petil Idē pōt peti ī libello ꝑ modū poſſibilē: vt ſi teneris ad factū ⁊ fiet ꝯdēnatio ad ītereſſe nō ē alid̓. ſꝫ idē interp̄ta rē reſtituēdā: q̄ eſt ꝑēpta ego actor poſſū ignorare. Itē ī tiōe iuris. hoc ꝓbat̉ ſic. fideiuſſor nō pōt ꝓmittere alid̓ libello poſſū hoc colorare ꝑ modū poſſibilē talē ꝙ in liꝙͣ pͥncipalis: vt. l. grece.§. ſiꝗs ſtichū. jͣ. d̓ fideiuſ. ſꝫ ſi pͥn bello nō apparet īpoſſibilitas: qꝛ poſſū licite dicere peto cipalis ꝓmittit factū fideiuſſor pot̄it ꝓmittere ītereſſe: dictā rē reſtitui. tūc ꝓcedit petitio. lꝫ fiat ꝯdēnatio ad in vt. jͣ. de fideiuſ. l. ſtipulatiōes. ergo pꝫ ꝙ nō ē alid̓. Et ꝑ tereē: ⁊ ita loquūtur oīa iura ſuꝑiꝰ allegata ī. vi. q. Eadē hoc pꝫ rn̄ſio ad rōnē eoꝝ.ſ. ꝙ fatuꝰ eſt iud̓x ꝗ condēnat ergo rōne ſi ei ꝗ debebat ſcribere libꝝ ē āputata manꝰin alio ⁊cͣ. qꝛ dico ꝙ nō ē aliud. Sꝫ iuxta p̄dicta moueo poſſū petere ī libello. peto ꝙ ſcribas libꝝ: lꝫ ꝯdēnatio fivnū dubiū. pōe iudex nō facta dicta īterrogatiōe ꝯdēna at d̓ neceſſitate ad ītereſſe. ¶ Decīo ⁊ vltīo q̄rit̉ qͣliter pe uit reū ad factū ſimplicit̓. nūꝗd reꝰ poſtea liberabit̉ ſoltat̉ intereſſe gl. in. l. certi condictio. sͣ. ſi certū petatur: diuēdo ītereſſe. vr̄ ꝙ nō: qꝛ ab initio agit̉ ad ītereſſe. reꝰ nō cit ꝙ petet̉ ꝑ certi ꝯdictionē ⁊ petet̉ nō exp̄ſſa certa ꝙͣtihꝫ ptātē ſoluēdi factū: niſi vſqꝫ ad lit. ꝯteſ. vt. l. ſi inſulā. tate ī libello. tn̄ poſtea in ſnīa fiat certū: vt īſti. d̓ act.§. cu ita ecōtra vbi agit̉ ad ſcm̄ nō hꝫ facultatē ſoluēdi ītereſrare. doc. nr̄i cōiter tenēt oēs ſo. cū gl. in eo ꝙ dicit ꝙ in ſe: niſi vſqꝫ ad lit. ꝯteſ. Cōtrariū dico. nā debetis ſcire ꝙ tereſſe petit̉ ꝑ certi ꝯdictionē ⁊ hoc eſt ibi ī. d. l. certi ꝯdi qn̄qꝫ vnū ē ī obligatiōe: alid̓ ī ſolutiōe ex diſpoſitōe hoī ctio exp̄ſſū. nā ibi dr̄ ꝙ illa actio q̄ cōpetit ex. l. acꝗl. cōpe nis. ⁊ tūc illa facultas ſoluēdi d̓ſinit ꝑ lit. ꝯte. vt. jͣ. d̓ ſol. tit ad ītereſſe: vt. sͣ. ad. l. acꝗl. l. ij. ī pͥn. ⁊ īſti. d̓. l. acꝗl. ī pͥn .l. fiꝗs ſtipulatꝰ fuerit. x. ī melle. ita dic̄. l. ſi īſulā. nā factū ergo ⁊cͣ. qd̓ hic nō diſputo dicatis: vt ibi. In eo ꝟo ꝙ gl. eſt ī ſolutiōe ⁊ obligatiōe ex diſpoſitōe hoīs. Qn̄qꝫ vnū dicit ꝙ ītereſſe petet̉ incertū ī libello ſūt ꝯtrarie opi. Ia. eſt ī obligatiōe: alid̓ in ſolutiōe ex diſpoſitiōe legali. ⁊ tc̄ de ra. Pe. ⁊ Cy. dicūt enī ꝙ ſi oīno ītereſſe petit̉ ꝑ certi durat facultas ſoluēdi ēt poſt ſnīaꝫ donec fuerit ꝯuētus ꝯdictionē: qꝛ ſꝑat̉ certificari. eadeꝫ rōne oē factū poterit ſuꝑ actiōe iudicati: vt. sͣ. d̓ re iudi. l. miles.§. decē. de pe. peti certi ꝯdictione: qꝛ ſꝑat̉ certificari futuro facto. ergo here. l. itē veniūt.§. cū p̄diximꝰ. ita in ꝓpoſito cū factuꝫ ideꝫ in oī facto. ac iſtd̓ eſt falſuꝫ: qꝛ ꝓ factis agit̉ actōe ex petit̉ ītereſſe eſt ī facultate ſoluēdi ex diſpoſitiōe legali. ſtipulatū: vt īſti. de ꝟ. ob. ī pͥn. ⁊. jͣ. e. l. vbi aūt.§. ꝗ id qd̓. vt. sͣ. dixi ergo ēt poſt ſnīaꝫ pōt ſoluere donec lis ꝯteſtet̉ dicūt ergo ꝙ ītereſſe petit̉ certi ꝯdictōe. ⁊ ponet̉ in libel ſuꝑ actiōe iudicati. qd̓ tene mēti. ¶ Scd̓us modꝰ pͣcticā lo certū ⁊ taxatū. hoc ꝓbat̉: qꝛ ꝗ intereſſe petit pecuniaꝫ di ē qd̓ ab initio actor īterroget reū. ⁊ ſi nō vult facer̄ ſta dari petit: vt hac. l. ſꝫ ꝗ petit pecuniā d̓bebit certā ꝙͣtita tī agat̉ ad ītereſſe. iſte modꝰ no. ī. d. l. i. in pͥn. de act. ēp. teꝫ expͥmer̄: vt. sͣ. d̓ rei ven. l. ī reꝫ ergo ⁊cͣ. Preterea ſnīa Iſte modꝰ ē verꝰ oīno. nā cū ſupͣ ſit pluries dictū ꝙ īter dꝫ eſſe ꝯformis libello: vt. sͣ. cōi di. l. vt fūdꝰ. ſed ī ſnīa iu eſſe ē in obligatiōe ⁊ petitiōe poſt morā. pꝫ ꝙ ītereſſe p̄t dex cōdēnat ad certā pecuniā: vt. l. ſiꝗs ab alio. sͣ. de re. peti ēt ſi reꝰ nō īterroget̉. ſꝫ reus habebit facultatē puriudi. ergo ⁊c̄. Ad.§. curare. queꝫ gl. ꝓ ſe allegat. Rn̄dēt gādi morā vſqꝫ ad lit. ꝯteſ. vt. l. ſi īſulā. ⁊ illud cōiter oēs ītereſſe quoddā eſt p̄teritū vel pn̄s. iſtud cū ſit certū ēt tenēt. ¶ Tertiꝰ modꝰ eſt. vt ſic petat̉ peto factū fieri ⁊ ſi natura dꝫ petit certū ī libello. ⁊ iſtd̓ iure actiōis.ſ. ꝑ certꝭ nō fecerit peto ītereſſe. Iſte modꝰ no. ꝑ gl. sͣ. e. l. ij.§. itē ꝯdictionē. Quoddā ītereſſe eſt futuꝝ.ſ. qd̓ pōt creſcei ſi ī facto. cū. d. l. i. de act. ēp. ⁊ ibi dr̄ ꝙ hoc tutiꝰ ē. ⁊ hoc vſqꝫ ad ſnīaꝫ: vt. sͣ. ſi cer. pe. l. vinū. ⁊. l. in hac d̓ tritica. ⁊ tꝫ ēt Cy. C. d̓ act. ēp. l. ſi traditio. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc op. hic iſtd̓ nō pōt peti iure actiōis: vt. sͣ. d̓ iudi. l. nō quēadmoꝓponit duas actiōes. ſꝫ actor cogit̉ eligere qͣ agit. ergo dū: ſꝫ petet̉ iudicis offiō mercēnario ⁊ huiꝰ occaſiōe ad ⁊cͣ. vt in.§. eligere. do. An. fatet̉ ꝙ ſi reꝰ oppōit actor co mittit̉ adiectio īcerte ꝑtis hoc mō. dico ꝯtra te. tu d̓bes get̉ eligere. ſꝫ ſi nō oppōit ꝓcedit iudiciū. Ego dico ꝙ mihi dare vinū vel aliā rē ⁊ fuiſti ī mora. vn̄ ītereſt mea ī iudiciū oīno ꝓcedit ⁊ reo opponēte actor nō cogit̉ eli.x. q̄. x. peto. ⁊ ſi ꝯtigerit ītereſſe augeri vſqꝫ ad ſnīaꝫ in il gere. nā ꝟba dicti libelli pn̄t ītelligi duobꝰ modis. pͥmo lud peto te ꝯdēnari. mō dicūt ipſi adiectio iſta iūcta devt vtrūqꝫ petat iure actōis. ⁊ tūc ꝓcederet id qd̓ dic̄ An. clarabit̉ ꝑ iudicē ī ſnīa. cū d̓ hoc loꝗt̉.§. curare. ita dicit. ſcd̓o pōt ītelligi ꝙ iure actōis petat factū. ītereſſe aūt pe Cy. C. d̓ ſen. q̄ ꝓ eo qd̓ ītereſt. l. i. circa. iiij. q. pͥncipalē. ⁊ ī tat ꝓut ē in ptāte ſoluēdi. ſicut cū peto. x. aut noxe dedi .d. l. certi ꝯdictio. ī vl. q. ī r̄petitōe ſua ⁊ ibi latiꝰ hoc Scla tiōeꝫ: vt. l. miles.§. decē. d̓ re iud. ⁊ īſti. de of. iudi. ī pͥn. c rat. Ego credo gl. bn̄ dicere. prīo ꝑ legē. ſcd̓o ꝑ rōneꝫ. ꝑ libellꝰ ſine dubio ꝓcedit. ⁊ tn̄ hoc cāu nō ꝓpōit niſi vnā .l. C. de īuti. ſti. l. iij. in fi. vbi ē caſus. nā ibi agit̉ ad ītereſactionē hic nō cadit electio. ⁊ ẜꝫ iſtū modū ꝗ magis fac̄ ſe ⁊ dr̄ obligatio iūcta actiōis ī factū ⁊cͣ. nō enim poteſt ꝓ actore dꝫ libellꝰ ītelligi: vt d̓ iudi. l. ſiꝗs intētiōe. ¶ Sꝫ dici ꝙ ibi loqͣt̉ de ītereſſe futuro. qꝛ tūc nō diceret̉ ip̄a ac iuxta p̄dicta poteſt dubitari. pone ꝙ factū d̓ſijt poſſe fie tio īcerta ſꝫ officiū. loꝗt̉ ergo exp̄ſſe d̓ ītereſſe p̄terito qd̓ ri. vtꝝ āmodo factū poſſit peti ī libello. Dy. dicit hic īdi venit iure actiōis. ⁊ petitio erit īcerta: ꝯdēnatio certa: vt ſtīcte ꝙ nō. ſꝫ de necͣitate petit̉ intereſſe: vt. sͣ. d̓ vſuf. le. ibi pꝫ. Scd̓o ꝑ rōnē ſic. qn̄cūqꝫ declaratio īcertitudīs nō .l. ſi vſuſ. mihi ī biēniū. Iſtud dictū Dy. vr̄ ꝯtra ea q̄ diē in ptāte actoris admittit̉ libellꝰ incertꝰ: vt. sͣ. quoꝝ le. xi. sͣ. in. vi. q. nā dixi ꝙ qn̄ eſt ī obligatiōe rē reſtitui ēt re .l. i.§. qꝛ aūt. et dicimꝰ ī obligatōe alternatiua ꝙ qn̄ elec ꝑempta ip̄a res pōt d̓duci ī petitionē: vt ꝓbat multa iutio eſt debitoris: vt. jͣ. e. l. vbi aūt.§. ꝗ illd̓ aut illd̓. ſꝫ d̓clara ibi alle. Quid ergo dicemꝰ. dico ꝙ factū eſt quoddaꝫ ratio ītereſſe nō pēdet ex ptāte actoris ſꝫ ex ſubtilitate iu qd̓ poſtꝙͣ d̓ſijt poſſe fieri actor ī hoc n̄ pōt p̄tēdere igno dicis: vt. C. de ſen. q̄ ꝓ eo qd̓ ītereſt. l. i. ergo admittit̉ lirātiā: nec pōt illd̓ factū in libello colorari ꝑ modū poſſibellꝰ incertꝰ. Et ī hac opi. vidēt̉ eſſe Guil. Ia. bu. ⁊ cete bilē. tūc d̓ neceſſitare petit̉ ītereſſe: vt. d. l. ſi vſufructꝰ mi ri nr̄i citramō. ¶ Ad rōnes ī ꝯtrariuꝫ rn̄deo pͥmo ad id hi in biēniū. ſi enī mihi debeat̉ vſufructꝰ in biēniū a mor qd̓ dicūt ꝙ hac rōe oē factū pot̄it peti certi ꝯdictōe dico te teſtatoris elapſo biēnio: ego actor ſū certꝰ ꝙ vſufrucꝙ falſū ē qꝛ ꝙͣtū ad ītereſſe ē certū ī reꝝ natura tꝑe quo tū illiꝰ biēnij hr̄e nō poſſū. nec poſſū hoc in libello peter̄ petit̉. lꝫ nō expͥmat̉ ī libello. merito venit īcerti ꝯdictio: ꝑ modū poſſibilē. cū ſemꝑ ī libello apparet īpoſſibilitaſ vt. l. cuꝫ ad pn̄s. ⁊. l. ſe. sͣ. ſi cer. pe. Facta ꝟo an̄qͣ fiāt nō nō enī poſſū dicere ꝙ facias me fructuariū tꝑis elapſi ꝙ ſūt certa ī reꝝ natura. Ad. l. ī rē. de rei ven. rn̄. ꝙ dꝫ peti eſt īpoſſibile. Idē eſt videre vbicūqꝫ ꝗs ē obligatꝰ ad n̄ certa ꝙͣtitas qn̄ pendet ex ptāte actoris alias ſecꝰ. Ad. l. faciēdū. tūc ſi ſtipulatio ē cōmiſſa ad itereſſe. qꝛ facit qd̓ vt fundꝰ. rn̄. qꝛ ſnīa eſt cōformis libello hic. qꝛ ītereſſe pe nō d̓buit d̓ neceſſitate petit̉ intereſſe. nō enī poſſū peter̄ titur ⁊ ad ītereſſe fit ꝯdēnatio. lꝫ ī ſnīa deducat̉ certū ī li ī libello ꝙ nō ſit factū illud qd̓ ē factū qꝛ eſt īpoſſibile. ꝓ bello ſuſtinet̉ īcertitudo ꝑ rōnē quā dixi: fateor tn̄ ꝙ ſi bat̉. sͣ. d̓ euic. l. ſi ita ꝗs. jͣ. de re. iur. l. verū. ⁊ pꝫ ī oībꝰ legi ꝗs libellū formaret ẜꝫ opi. p̄dictoruꝫ doc. ꝙ libellꝰ ꝓce bus q̇ ponūt caſū in eo ꝗ eſt obligatꝰ nō facere: vt. sͣ. e. l. deret. ſꝫ ſi d̓ minori intereſſe ꝓbaret̉ reus abſolueret̉ ab .ij.§. itē ſi in facto. ⁊. jͣ. e. l. ſi ſic. fa. her. l. heredes.§. ī illa eo qd̓ eſt vltra petituꝫ qd̓ noceret actori ꝑꝑ cōdēnatio.sͣ. de act. ēp. l. iul. in pͥn. cū ſi. Quoddā ꝟo ē factū qd̓ lꝫ neꝫ expēſaꝝ: ſꝫ libello formato ẜꝫ gl. nō pōt illd̓ accider̄.

De ꝟbo. obli. ¶ Pe Si quis ita ſtipulatus. nalis ſt Iſte.§. tractat ma a ¶ Poſt li Promiſſor ſtichi. teniā purgationis tis ꝯteſ. AD pulatio adiecta obligatiōi facti cū adiectōe die. d̓mū ad more. ⁊ hic poſſet tractari ꝓut ī. l. ſi īſulā. ⁊ qꝛ Dy. ibi po DE ꝙ Imo ueniēte die ꝯmittit̉. alias cū ceꝑit eē in mora īchoādi ad ⁊ Ro. in. d. ſuit. iō oēs doc. ibi tractāt ⁊ ibi dicemꝰ. ⁊ breuit̓ dicit ꝙ ꝑticulare ītereſſe cōmittit̉. h. d. ¶ Op. d̓ pͥn. ad fi. Rn̄. d̓ .ſ. ſi inſulā et licitū ē morā purgar̄. In prīa ꝑte loꝗt̉ ī ſpecie d̓bita. In betis ſcire ꝓ d̓claratione ꝙ in hoc.§. differt pͥn. a fi. pͥmo Ro. hic teẜa ꝑte loꝗt̉ ī ꝙͣtitate d̓bita. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ n̄ liceat offeri nent ꝯͣ ꝑ iuqꝛ in pͥn. penalis ſtipulatio īcepit a p̄cedēti cōditiōe. ī fi. .jͣ. e. l. ſi īſulā. Gl. dicit ꝙ nō lꝫ poſt lit. ꝯte. vt ibi. Cōtra: ra q̄ dicunt a p̄cedēti cōuētiōe. Scd̓o qꝛ ī prīo caſu fuit certū tp̄s ad ſimplicit̓ ꝑ qꝛ īmo ſemꝑ lꝫ: vt īſti. d̓ ꝑpe. ⁊ tēpo. ac. ī fi. ⁊. l. ſi reꝰ. sͣ. de iectū. in ꝟ. plane nullū tp̄s. ⁊ iſta ē no. dr̄ia. Tertia dr̄ia oblat. morā ꝓcu. Rn̄. ad. l. ſi īſulā. qn̄qꝫ ad purgationē more offert eſt ⁊ bōa. qꝛ prīo caſu fuit appoſita pena. ī ſcd̓o nō. ⁊ iō purgari: vt illd̓ qd̓ petit̉: ⁊ tūc pōt ſꝑ offerre: vt īſti. d̓ ꝑpe. ⁊ tē. ac.§ .l. ſi ſeruum vt penalis ſtipulatio cōmittat̉ oꝫ ꝙ totū tp̄s labat̉. ſecꝰ ī .§. ſequit̉. jͣ. fi. vt ſi peto ſtichū tu offers. vel peto. x. ⁊ offers. x. ⁊ ſic lo intereſſe: qꝛ ſtatī cōmittit̉ ad ꝑticulare ītereſſe. ¶ Op. d̓ eo. ⁊ ꝑ. l. ꝗ ſi ꝗt̉ hic. ⁊ reꝰ tūc abſoluet̉ ab īſtātia iudicij. qn̄qꝫ vnū pe.l. ſi ita ſtipulatꝰ eſſeꝫ abs te. sͣ. e. So. dicūt ꝗdā ibi pena bi.§. fi. a ꝯͣtit̉ ⁊ alid̓ offert̉: vt peto ītereſſe tu offers factū. vel peto rio ſenſu. jͣ. fuit appoſita hic n̄. Iſtd̓ ē trūffa. tenꝫ iſtā ad totale ītereſ penā tu pͥncipale debitū offers pꝰ lit. ꝯte. ⁊ tūc nō lꝫ: vt. l. de ſol. ⁊ pro ſe nō ꝯmittit̉ niſi tm̄ tp̄s trāſierit ꝙ poſſit domꝰ fieri. Sꝫ hac opi. aleſi īſulā. jͣ. e. ⁊ hoc tenēt oēs doc. excepto do. Ray. ⁊ maad ītereſſe ꝑticulare cōmittit̉ cū īceꝑit eē in mora: vt hic xā. alle. tex. ī gno tꝑe tenuit iſtā. poſtea mutauit opi. ꝑ. l. ſꝫ ſi alia. sͣ. d̓ ⁊ hāc oēs tenēt: qꝛ ē tex. in. l. cōtinuꝰ.§. itē ꝗ inſulā. jͣ. eo. .l. ſi hoīeꝫ v̓. ꝯſti. pecu. Ad.§. fi. īſti. d̓ ꝑpe. ⁊ tē. ac. rn̄. ꝙ ꝙͣtuꝫ ī fi. loꝗi quominꝰ. sͣ. ¶ Op. d̓. l. exiſtīo.§. ex hac So. eo mō quo. sͣ. ꝓxi. ꝙ ad ad euitādū ꝑiculū īteritꝰ offerre n̄ poſſū: vt. l. ſi alia. aut māda. ⁊ anꝑticulare ītereſſe cōmittit̉ dū eſt ī mora īchoādi ⁊cͣ. ⁊ cir ge. ī. l. ſi poſt ꝙͣtuꝫ ad euitādū inſtātiā iudicij ⁊ poſſū: vt īſti. d̓ ꝑpe. ⁊ ca materiā huiꝰ.§. diſtīgue plene: vt dixi.§. ꝓxi. in. v. q. tres in ante tē. ac. ī fi. hoc nihil ē dictū: qꝛ loꝗt̉ qn̄ ab īſtātia abſoluit̉: pe. colū. sͣ. ſi ¶ Exͣ gl. op. ⁊ ē opi. pe. ⁊ iſta. l. ꝓut dixi in prīo ꝯtrario qꝛ ſoluit quō ergo reānet ꝑiculū īteritꝰ cū a toto ē abſoꝗs caut. ſub vr̄ ꝯtra illā regulā exp̄ſſio eoꝝ q̄ tacite inſūt ⁊cͣ. ⁊ no. ī. l. dēs ꝙ ſiꝗs lutꝰ poſtꝙͣ dixi ſibi iſtd̓ cū ſimilis piſis legeremꝰ. ip̄e rn̄. nō recte. C. d̓ fideiuſ. ⁊. l. iij. sͣ. d̓ le. i. ſꝫ hic ſic expͥmit̉ tp̄s. vellet ſubſtiꝙ ītereſt actoris: vt ꝑueniat̉ ad ſuīaꝫ ne ille poſſit dicere qꝛ tacite īeſt ⁊ aliꝗd oꝑat̉. ſo. aut expͥmit̉ eo mō quo īeſt nere opinio. ſe ſoluiſſe īdebitū. ſꝫ illd̓ ē ꝯtra dictū iſtd̓. qꝛ poſſū euitar̄ bar. poſſꝫ di ⁊ tūc nihil oꝑatur. aut alio mō ꝙͣ ineſt ⁊ loquit̉ hic. qꝛ tē iudiciū. ⁊ tex. ē ī.§. fi. abſoluor enī ab īſtātia nec alia ſpec cere ꝙ intelpus qd̓ expͥmit̉ eſt ad arbitriū ꝓmiſſoris. l. ſtipulatio iſta lectꝰ moder tat̉ ſnīa. ſꝫ dū legebā piſis ſequēdo Caſſiū ꝗ ſnīaꝫ mgr̄i .§. inter certā sͣ. e. ſi nō exprimat̉ tēpus tūc ineſt ex natu noꝝ non eſt ſui bn̄ excuſat: dixi eū bn̄ dicere. nā tex. ī.§. fi. loꝗt̉ in ſolbonus ad. l. ra rei. ⁊ tunc expreſſio aliquid operatur. uēte ſeu ſatiſfaciēte. hic loꝗt̉ ī offerēte tm̄. vn̄ dico ꝙ āte ſed ſi alia. Ex. l. ſequenti. lit. ꝯte. ſola oblatio purgat morā: vt hic ⁊. l. ſi ẜuū.§. ſeꝗ ¶ An ante diem ſit nata obligatio. tur. jͣ. e. ⁊. l. illd̓. sͣ. de pi. ⁊ cōmo. rei vē. ſꝫ pꝰ lit. ꝯteſª non ¶ Stipulatio pura ẜꝫ ꝟba ſufficit oblatio: vt. l. ſꝫ ſi alia. sͣ. de ꝯſti. pe. ſed reꝗrit̉ alia Aterdu. qn̄qꝫ ex natura rei recipit di ſo. vel ꝙ vicē ſolutōis obtineat: vt oblatō ⁊ d̓poſitō ⁊ cō b ¶ In iudilationē. h. d. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ in obligatiōe in diē cio ADDE ſignatō: vt. l. obſignatōe. C. d̓ ſol. vel ī iudicioᵇ offerat: vt ſit an̄ nata actio licꝫ obſtet exceptio: vt. l. i. sͣ. qn̄ di. vſuf. ⁊ limita vt ꝑ .l. ſi rē. ī fi. sͣ. d̓ pig. ac. ⁊ tūc loꝗtur inſti. de ꝑpe. ⁊ tē. ac. in le. ce. hic dicere vr̄ tex. ꝙ adueniēte die īcipit. So. glo. ex eūdē ī. l. ſi d̓ fi. Cetera dic plene. vt. l. ſi inſulā. jͣ. eo bitor. jͣ. d̓ ſo ponit īcipit.ſ. cū effectu. Pe. dicit ꝙ tex. ſtat ꝓprie. ⁊ tūc lut. cuꝫ quo ē caſus ꝓ eo ꝙ an̄ diē nō ē nata actio. Et ꝓ d̓claratōe eiꝰ Tipulationū quedā. dicit alex. cō qd̓ Pe. dicit formo dubiū an obligatio ſit nata an̄ diē. ⁊ cordare bal. ¶ Vſqꝫ ad fi. l. ſe. breuit̓ hoc ītēdit. Qn̄ ī obliin. l. acceptā Pe. dicit ꝙ ſic: vt. l. cēteſimis. ī pͥn. sͣ. e. ⁊ ẜꝫ hoc obligagatiōe venit id qd̓ nō ē variabile ex natura rei vel ꝓmiſſo .C. de vſur. tio ē pura qn̄ ꝓmitto fructꝰ futuros: lꝫ exactio differat̉. ris volūtate ſtipulatio ꝯtinet certū alias īcertū. h. d. Et .h. d. Pe. ꝓbo. jͣ. e. l. īter ſtipulātē.§. ſacrā. vbi pēdet. er aſſume tibi hoc: qꝛ qn̄ certū d̓uenit in ſtipulatōe tūc agit̉ go ⁊c̄. sͣ. e. l. ij.§. i. Breuit̉ Pe. dicit ꝯtra caſū. l. sͣ. d̓ ꝯdi. certi ꝯdictiōe. qn̄ incertū tūc actiōe ex ſtipulatu: vt īſti. d̓ ⁊ d̓. l. i. vbi dr̄ ꝙ eſt ꝯditiōalis ⁊ ē tacita q̄ īpedit natiuita ꝟ. ob. circa pͥn. Itē qn̄ vēit ī ſtipulatōe īcertū certificādū tē obligatiōis: vt no. sͣ. d̓ pac. l. itē qꝛ. Nō ob.§. ſacrā: ꝗa ex aliquo futuro euētu ſtipulatio recipit dilationē: vt sͣ. ibi pēdet natiuitas obligatiōis: vt dixi. sͣ. e. l. ij.§. i. .l. ꝓxi. ī pͥn. Et ꝑꝑ iſtos duos effectꝰ ē facta iſta lex cū ſe. ¶ Quid dicemꝰ. dico hic ꝙ ſi q̄ramꝰ de obligatiōibꝰ in ¶ Poſtea venias ad caſū ⁊ ad. l. noſtrā op. ⁊ aduertaꝗbuſdā exēplis ē nata incōtinēti: vt ſi ꝓmiſi domū edifi tis. nā cū dico fūdū tuſculanū nō apparꝫ ꝙͣtū. Gl. dic̄ ꝙ care vel dare chartaginē. ⁊ in ꝗbuſdā exēplis nō ē nata: ꝙͣtū refert̉ ad ꝙͣtitatē nō ad ſpeciē. ⁊ hoc inuit gl. ſuꝑ v̓ vt in ꝑtu ancille ⁊ fructibꝰ futuris: vt. d. l. i. d̓ cōdi. ⁊ deaurei. ⁊ ſi bn̄ īſpiciat̉ ē alia gl. mag. ī pͥn. l. ſe. Pe. dicit ꝙ mō. ¶ Si ꝟo q̄rimꝰ de actiōe de qͣ q̄rit tex. ⁊cͣ. tūc ī illis inqͣtū apparet a capite vſqꝫ ad pedē forte nō dicit male exēplis vbi nō ē nata obligatio tex. ſtat ꝓprie. ī alijs exēſꝫ gl. habuit reſpectū ad tex. ꝗ dicit ex ip̄a ꝓnūciatōe nō plis dico idē: qꝛ cū dies īſit ex natura obligatiōis ſeu rei ī apparꝫ ꝙͣtū dr̄ hic ꝙ ꝗ fūdū ſtipulat̉ ſimplicit̓ īcertū ſtiobligationē deducte īpedit natiuitatē actiōis: vt. l. ſi tupulat̉. Cōtra qꝛ nihil valet: vt. l. ita ſtipulatꝰ. jͣ. e. ⁊ sͣ. de tor reipublice.§. fi. d̓ tute. ⁊ ra. di. ⁊ hic nō deſtruēdo tex. iure do. l. cū poſt.§. gener. So. vult īcertū ſtipulari. ⁊ iō ⁊ sͣ. e. l. ſi ita ſtipulatꝰ eſſeꝫ abs te. ⁊. jͣ. e. l. ita ſtipulatꝰ. in ē incerta ſtipulatio. an aūt valeat hic nō dr̄. dico ergo ꝗ .ij. q. pͥncipali. dic: vt ibi ⁊ ſic gl. q̄ exponit īcipit.ſ. cū effe nō valꝫ: vt ī ꝯtrario: ⁊ hoc vult gl. ¶ Op. d̓. l. triticū. jͣ. e ctu nō bn̄ dicit. ¶ Querit gl. q̄ ſint iſte oꝑe. ⁊ dicit ꝙ inSo. vt gl. qꝛ ī frum̄to fuit adiecta ꝙͣtitas lꝫ nō qualitas. certe. alid̓ ſi certe: vt artificiales. Dy. dicit ꝙ eadē eſt rō ī ¶ Uenio ad gl. mag. ⁊ ſi hoc ē veꝝ certi ꝯdictio ex muoꝑis certis q̄ ī īcertis. Dy. bn̄ habuit bonū ītellectū ⁊ ēt tuo nō hꝫ locū niſi cū mutuat̉ optimū vinū. Cōtra. sͣ. ſi gl. ⁊ ꝙ iſte tex. loquat̉ de īcertis apparet ex eo ꝙ dicit ꝙ cer. pe. l. certi ꝯdictio. in pͥn. ⁊. l. cū ꝗd. ⁊ ꝑ totū ſo. ibi p̄īdicte oꝑe: qꝛ tūc an̄ꝙͣ indicant̉ ſūt īcerte: vt. l. ſi nō ſorceſſit mutuatio ex qͣ limitat̉ qͣlitas ꝯtractꝰ: qꝛ dꝫ reddi vi tē.§. libertꝰ. sͣ. de ꝯdi. īde. Itē apparet: qꝛ an̄ nō naſcit̉: nū eiuſdē bōitatis: vt. l. cū ꝗd. hic qn̄ nō p̄cedit aliꝗs cō vt. l. quotiēs. d̓ ope. li. ꝙͣtū ad hoc vt teneat̉ reꝰ. ſꝫ ꝙͣtuꝫ tractꝰ. ¶ Exͣ gl. op. ſi hoc ē veꝝ nulla ſtipulatō certa ē ⁊ ad hoc: vt mora cōmittat̉ eadeꝫ ē rō in certis ⁊ ī incertis qꝛ meliꝰ vinū ē ꝟnacia. ⁊ ī ip̄o ē dr̄ia. ergo ꝗ ꝓmittit vinū vt tantum tempus tranſeat. optimū ꝓmittit īcertū. So. dꝫ ītelligi ẜꝫ regionē ẜꝫ cōeꝫ vſū loquēdi: vt. l. cū d̓laniōis.§. aſinā. sͣ. d̓ fū. īſtruc. ⁊ inSi ſeruus hereditarius. ſtru. le. ⁊. l. ſꝑ in ſtipulatiōibꝰ. jͣ. d̓ reg. iur. ⁊ ꝓ iſta d̓termi ¶ Op. d̓. l. ſeruꝰ hereditariꝰ. jͣ. d̓ ſtip. ẜ. gl. diſtīguit optīe natiōe facit illd̓ qd̓ ſtatī dicā. ¶ Op. hic dr̄ ꝙ ꝗ ꝓmittit qꝛ hec dꝫ ītelligi ẜꝫ illā. ⁊ vid̓ gl. q̄ īcipit. diſtīguēdū ē ⁊cͣ aureos ꝓmittit certū. Cōtra qꝛ aurei ſūt d̓ floren̄. ian̄. de Ex.§. ſequenti. venetijs ⁊ vngaria ⁊ ſūt varij. Dic ꝙ aurei ītelligūtur ẜꝫ ¶ An per oblationeꝫ mora purgari poſſit. r̄gionē ad pōdꝰ regiōis: vt. ar. l. nūmis. sͣ. d̓ le. iij. l. ſꝑ in

De verbo. obli. a ¶ Illd̓ ADſtipulatiōibꝰ. jͣ. de reg. iur. ⁊. l. īꝑatores. de ꝯtrahē. emp. DE in qͣꝫtū ne diſtīxi hoc āno ī. l. i. C. d̓. ſē. q̄ ſin̄ cer. quā. ꝓfe. Redeo pti Vt ītelligas ſūmariū meuꝫ qͣre alex. hoc in ad.§. noſtrū qn̄ eſt ī electiōe debitoris tūc agit̉ ex ſtipuVUUl CEC. vſufructꝰ ē īcertꝰ ꝑꝑ varietateꝫ .§. tangit an latu. fac̄. l. ꝗ rome. ī pͥn. jͣ. e. ¶ Quero ꝗd hoc ē dictū ꝙ ſit neceſſe ca pecūie ad quā teneris. Itē ī vino meliori pōt ſolutio vadue ſūt ſtipulatiōes: ⁊ vide gl. q̄ īcipit. ſors ⁊ vſura ⁊c̄. ſa uſas grauariari ex volūtate ipſiꝰ. ſꝫ qn̄ nō pōt variari tunc ē certuꝫ minis figilla iſta. l. ē ꝯtra caſū. l. ſi ſtichū.§. ſtipulatio. sͣ. e. Greuit̉ aut ¶ Op. sͣ. d̓vſufru. eaꝝ re. q̄ vſu ꝯſu. l. tribꝰ. ſo. ibi ī vſufru tiꝫ expͥmere gl. dicit ꝯtra illā. l. vel dic ꝙ fuit facta exp̄ſſa mētio ānoꝝ ctu reꝝ eaꝝ q̄ vſu ꝯſumūt̉. Et rō ē: qꝛ trāſit dn̄iū ſecꝰ qn̄ ī appella. ab vt. l. pluribꝰ.§. i. jͣ. e. ẜm Dy. vel dic ꝙ ibi loꝗt̉ qn̄ ē ſtipu inter locutoſtipulat̉ vſufructꝰ rei īmobilis: vt ī.§. ꝗ id qd̓. ¶ Op. de latio ānua ſimplicit̓ ⁊ ſic hꝫ ſolā diē. hic ꝟo ineſt ꝯditio ria adde ꝙ .l. i.§. generalit̓. sͣ. d̓ triti. ſol. triticarie dant̉ ad īcertum. bal. cōſi. ccxl ſ. ſi debitor fuerit ī mora ſoluēdi ⁊ ſic nō ē pura. vn̄ quot ij. i. li. tenet ſunt anni tot ſunt ſtipulationes: vt. l. ſeruus cōis meuij Illud dubitatōnē recipit. ſigillat ī eſſe .§. fi. jͣ. ti. ij. ⁊ ibi dicam expͥmendas ¶ Op. qꝛ nō vr̄ ꝙ apparet ꝗd qͣle vel quātū. dicit gl. ꝙ Qui tenet̉ ad dadū da nec ſufficiat apparet ex poſtfacto. nā eoip̄o ꝙ expͥmit̉: vt ſpecies vi Hec ſtipulatio. napaſe cōpellit. h. qſe referre ad apparere quātā: vt. sͣ. l. ꝓxi. Itē qd̓ ē certū apparꝫ: qꝛ va ac ta. ¶ No. hic dare ē accipiētis facere. ¶ Op. sͣ. d̓ act. ēp l riatio ſolutiōis nō ē in ptāte rei nec pēdet ex natura rei b ¶ Libellus .i. ⁊. l. ſi rē tradi. sͣ. e. ti. dicūt ꝗdaꝫ ꝙ ſuccedit obligatio alter natiuuſ iō dr̄ certū hic: vt cū ꝓmitto oleū illiꝰ āphore alid̓ ſoluead ītereſſe nō ē veꝝ: qꝛ tūc eēt ſtipulatio īcerta: qꝛ variaADDE ꝗd re nō poſſū. ⁊ videbitis ſtatī in.§. ꝗ illd̓. gl. ſignat. ar. cō bilis ex ptāte ꝓmiſſoris. ſicut ī ſtipulatiōe facti qd̓ ē con de except. al tra. ⁊ vide eā q̄ incipit mihi ibi. ar. ⁊cͣ. ⁊ ibi. l. i.§. i. meli tenatiua vid̓ tra.§. noſtrū. dic ergo ꝙ ꝯtraria loquūtur ī obligatōe fa diceret. l. ait p̄tor.§. i. ⁊ ſic ē certū. qꝛ ꝑ r̄lationē ad certū. in. c. nullus cti. hic ī obligatiōe dādi. fallit ī. l. ſi pena. sͣ. e. ⁊ plene dipluribꝰ d̓ re. Itē ibi ꝙ ī ſtipulatōe. ſo. ibi vſur̄ nūdū erāt ī ſe certe: qꝛ xi ī. l. ſtipulatiōes nō diuidūtur. ¶ Op. d̓. l. ſtipulatꝰ. sͣ. d̓ iudi. li. vi. an d̓ futuris agebat̉. ⁊ ibi ita fidei. ſo. vt ibi. Itē ibi in pͥn.§. vſur. ſo. ibi ꝑꝑ naturā p̄cedētis ꝯtractꝰ d̓ cuiꝰ natura nō to. d̓ bu. ī. c. iſte nō accedit ad ꝓpoſitū ſꝫ magis ē ꝯtra. l. ij.§. īcertaꝫ .iij. loco d̓ ꝓ veniebat datio p̄ciſe: vt. l. fi. C. d̓. ꝯdi. ob cā. Ex. l. ſeq. bat. ⁊ sͣ. d̓ ex .jͣ. de p̄to. ſti. ſꝫ ibi eſt īcerta ſtipulatio reſpectu initij. ſed ¶ Si nomē debitoris alternatiui cuiꝰ electionē haberet cept. l. nemo īſpecto exitu ē certa: vt ibi vel dic: vt ī prīo caſu qn̄ ſtipu creditor aſſignaret̉ ex. ij. d̓creto creditori creditoris trāQuid d̓poſi. lor partū arethuſe ſi erit natꝰ ē certa. ¶ Quero vtꝝ aga ſiret facultas eligendi: ibi. Ex quo no. alternatiua tur actiōe ex ſtipulatu vel certi ꝯdictiōe. dicit Dy. ꝙ acti vide. d. an. ī Facultas eligēdi n̄ .d. c. ⁊ Inn. one ex ſtipulatu. Ia. d̓ are. dicit ꝙ certi ꝯdictiōe. ⁊ ꝓbat̉ I ſtipulatūS. traſit ad aliuꝫ p̄ter ī. c. ex ꝑte de qꝛ an̄ꝙͣ partꝰ naſcat̉ nō pōt agi: vt. l. īterdū. sͣ. e. poſtꝙͣ ē ſtipulatoris heredē. h. d. ¶ Op. qꝛ ꝗcꝗd q̄rūt reſcrip. bal. ī natꝰ ē certū. iō agit̉ certi ꝯdictōe: vt. l. certi ꝯdictio. ī pͥn filiꝰ ⁊ ſeruꝰ q̄rūt dn̄o ⁊ pr̄i: vt. l. acꝗrit̉. sͣ. de acꝗ. re. do. ⁊ .l. edita ī. xx.sͣ. ſi cer. pe. ibi ſiue ex īcerto ꝯtractu ⁊cͣ. Dy. poſſꝫ dicer̄ vij. colū. v̓. .l. placꝫ de acꝗ. here. hic dr̄ ꝯtrariū qͣre male. rn̄det gl. jͣ. ꝗd dicet̉ de veꝝ in fructu ānuo: vt dicā ſtatī in.§. ꝗ ſortē. Et ſi dicis .e. l. fi. in pͥn. ꝙ iſta eſt q̄dā facultas eligēdi nō ius. iō īhe practica viquare hic dicitur ꝙ incertū ſtipulat̉. Rn̄. ꝑꝑ ẜm effectū ret ꝑſone ẜui. ⁊ nō q̄rit̉ ꝑ ſeruū: vt. sͣ. e. l. ſtipulatō iſta.§. cētina in requē dixi in pͥn. l. vt oſtendat interiꝫ nō poſſe agi. hi ꝗ. qd̓ ē notādū naͣ ſi hec electio ꝯpeterꝫ ꝑ modū iuris pe. padu. C. de edē. ⁊ ī. l. Oblipoſſet ī aliū trāſferri ꝑ ceſſionē ut ius eligēdi ep̄ꝫ vel ab Qui id quod ī faciēdo. gatō fie .i. in. iij. opbatē qd̓ cōpetit canonicis vel mōachis. ⁊ de hoc ſūt plu po. C. d̓ fur. ri vel nō fieri ē īcerta. hoc dicit. Et plene examīaui. in. l. res caſus exͣ de elec. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc op. ꝙ iſtd̓ eliger̄ ſeu Quid de de ſtipulationes nō diuidūtur. cretōª iudi Ex.§. ſequenti. arbitrari ſit iuris: ⁊ ī ſeruū nō cadet: vt. l. illa ꝟba. de ꝟb. cis vide ī. l. ¶ Libellus alternatiuus qualiter ꝓ cedat. ſig. ⁊ no. jͣ. d̓ re. iur. l. qd̓ attinet. So. q̄dā eſt electio q̄ ꝯſi ſi pupilloruꝫ Obligatio alt̓ ſtit ī mera ⁊ libera volūtate: vt electio ī alt̓ natiuis vel in Q §. ſi p̄tor. v̓. ſi Qui illud aut illud. natiua ſi electō legato optiōis: ⁊ iſtud ē facti ⁊ cadit ī ſeruū: vt hic. ⁊. jͣ. e quid ergo ꝯͣ ē ꝓmiſſoris ꝯtinet īcertū. ſi creditoris certū dr̄ ꝯtineri. h d̓ re. eoꝝ ꝗd .l. fi. in pͥn. fallit ī ſeruo pene: vt. l. ex facto.§. ſiꝗs rogatꝰ ī diffinitiua .d. Et iſtū.§. no. ⁊ ꝑ iſtū.§. dicūt doc. ꝙ ī obligatiōe alt̓ ad trebel. Quedā ē electio ſiue arbitram̄tū qd̓ nō ꝯſiſtit ſnīa dicͣ alex. natiua ſi ē electio debitoris ꝓcedit libellꝰ alt̓ natiuusᵇ: vt ī libera volūtate: ſꝫ arbitrari dꝫ: vt bonꝰ vir. ſꝫ ſi nō faceconcludē. q no. īſti. d̓ act.§. curare. ⁊ īſti. d̓ īiur.§. p̄tor. ⁊.§. ꝙ āt. ſi ꝟo ret cogeret̉ ꝑ iudicē. ⁊ iſtud ē iuris. ⁊ ī ſeruū nō cadit: vt nō valeat ꝑ .l. fi. C. d̓ ſen ē electio creditoris dꝫ eligere ⁊ vnū petere: vt hic. ⁊. jͣ. e. in ꝯtrarijs. ſi ergo ẜuꝰ ſtipularet̉ aliꝗd arbitrio ſuo fieri tē. qͥ ſine cer .l. ſiꝗs ſtip. ſit ſtichū. ⁊ ex hoc dico regularit̓ ꝙ qn̄cūqꝫ d̓ nō valeret ſtipulatio: qͣſi ſit collata arbitrio īcerte ꝑſone ta qͣꝫti. ⁊ cū claratio īcertitudīs nō ē in actoris ptāte nō hꝫ expͥmere vt. l. ſi merces. ī pͥn. sͣ. loca. īmo dices tu ſi ē iuris trāſibit illa gl. trāſit certuꝫ in libello: vt. l. i.§. hoc īterdictū. sͣ. quoꝝ le. ⁊ ſcrinico. de nea ī dn̄m ſicut cetera iura: vt dictū ē. ſed iſtud ē ius īſeꝑabipo. de qͦ ēt ꝑ bo in. l. ſtipu. nō diuidūtur. ī. vl. q. Ex.§. ſeq̄uenti. le a ꝑſona: vt. l. ſiꝗs arbitratu. sͣ. e. ¶ Op. ſi illa facultas gl. in. c. lato¶ An vſura futuri tꝑis poſſit peti. eligēdi ē facti. ergo nō trāſit ad heredē: vt. sͣ. e. l. cū ꝗs ſi res de clerig Qui ſtipulat̉ ſortē ⁊ vſuras ſtipubi. ſꝫ hic dr̄ ꝯtra ⁊c̄. ⁊ ſic trāſiret ī dn̄ꝫ ẜuo mortuo. Rn̄. co. exc. d̓po. Qui ſOri. lat̉ certū quo ad ſortē. īcertū quo mi. ⁊ aliꝗd iſtud ē factū executiuū iuris p̄ambuli. ⁊ iō ſicut trāſit iuſ ꝑ bal. in. l. i. ad vſuras. h. d. ¶ Petet̉ ergo ne vſura actiōe ex ſtipuita ⁊ iſtd̓ factū. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc op. gl. d̓. l. ſi ſic.§. ſiꝗs ita .C. de fur. latu vel certi ꝯdictiōe. ⁊ certe ſiꝗdē vſura q̄ currit petit̉. .sͣ. d̓ le. i. So. dicūt ꝗdā ibi fuit ꝟbū velim: hic voluero. c ¶ Idē in an ⁊ tūc agit̉ certi ꝯdictiōe: lꝫ ex īcerto ꝯtractu: vt. sͣ. dixi. ſi truffa ē. vel dic ꝙ ē ꝑſonalis ſtipulatore viuo. ſꝫ eo mornuoADDE ꝟo petit̉ vſura futura. ⁊ tūc agit̉ actiōe ex ſtipulatu ad ī bar. ī. l. pecu tuo ē realis ⁊ trāſit ī legatariū. ¶ Uideamꝰ rōnes iſtonie. sͣ. de ali. certuꝫ. ¶ Quero ergo vtꝝ vſura futuri tꝑis poſſit peti. rū ꝑ ordinē. Rō qͣre ē ꝑſonalis ſtipulatore viuo ē: ꝗa ſi ⁊ ci. leg. an. vr̄ ꝙ nō. ī. l. i.§. i. sͣ. d̓ vſur. Breuit̉ qn̄ aliꝗd ānuū vel mē alij poſſet cedi vel ī aliū trāſferri fieret ꝯditio ꝓmiſſoris ge. ī. l. cū no ſtruū debet̉ vtꝝ poſſit peti ꝓ futuro tꝑe habemꝰ gl. vari tiſſimi de p̄d̓terior: qꝛ ille forte eligerꝫ alit̓ ꝙͣ pͥus eligeret: vt. l. is cui ſcrip. xxx. an as. vna ē in. l. nō quēadmodū. sͣ. d̓ iudi. q̄ dicit ꝙ ꝓ futu d̓ fideicō. li. ⁊. l. generalit̓.§. fi. e. ti. ſꝫ poſt mortē d̓ſijt eſſe no. bal. in. l. ro tꝑe pōt peti. idē ī.§. p̄iudiciales. īſti d̓ ac. ⁊ gl. ī. l. i. C. ꝑſonalis. Rō qꝛ hoc vr̄ eſſe actū: vt ſicut obligatio ipſa .i. C. d̓ ſen. qͥ d̓ fideicō. Cōtra vr̄ tenere gl. ī. l. i. C. de iudi. ī. gl. parua. pͥncipalis ē trāſmiſſibilis ita ⁊ iſta alias mortuo eo ſtipu ſine certa q̄ ¶ Quid dicemꝰ dn̄i. ſꝑ tenui illā opi. ꝙ ꝓ futuro poſti. ang. ī. l. i. ī latio eēt īutilis qd̓ eo viuo nō pōt ꝯtīgere. Itē iō tranſit repe. C. d̓ iu ſit peti nō ſimplicit̓ ſꝫ cū diſtīctiōe. qd̓ ſiꝗdē eſt in ptāte ad heredē: qꝛ p̄ſumit̉ ſcire volūtatē defūcti: vt. l. ſiꝗs a fi di. Quid de mea petere ſtatī totū ita ꝙ ex futuro nō pēdeat. ⁊ tūc ꝓ lio.§. ſiꝗs plures. ⁊ ibi no. sͣ. d̓ le. i. ⁊ legatariꝰ ī hoc habe expēſis futu futuro nō poſſū petere: vt. l. i. sͣ. d̓ vſur. vbi ꝯdēnādo reū ris vide per tur loco heredis: vt. sͣ. d̓uſuca. l. id tp̄s. Itē alienatio in pōt facere: vt vſure nō currāt exigēdo. ſꝫ qn̄ nō ē ī ptāte ang. hic quē heredē ē neceſſaria. ergo ⁊cͣ. ar. l. peto.§. p̄diū de leg. ij. ſeꝗtur alex. creditoris tūc ſꝑ ꝓ futuro pōt peti ēt in vſuris. l. i. ẜꝫ vnā ⁊ ſic ex p̄dictis pꝫ ꝙ natura huiꝰ facultatis ē ꝙ poſt mor ſimiliter ꝗd lec. C. d̓ ſen. q̄ ſine cer. quāti. idē in ānuoᶜ leg. vt no. gl. in tē pōt trāſire ī aliū ī uita nō: niſi fiat ex neceſſitate. ¶: d̓ fructibus .l. n̄ quēad. sͣ. d̓ iudi. l. i. C. d̓ fideicō. ⁊. l. male agit̉. C. d̓ p̄ futuris. Et ad quodlibꝫ iſtoꝝ op. ⁊ ur̄ ꝙ trāſeat ēt in uita: ut. l. ſi pā ſcrip. xxx. an. facit. l. iij. ī pͥn. sͣ. d̓ ali. ⁊ ci. le. ⁊ circa hoc ple an tractꝰ fuphilo. d̓ opt. le. So. ibi ſeruꝰ erat alienatꝰ uel māumiſſus

De ꝟbo. obli⁊ ſic deſierat eē eadē ꝑſōa cū dn̄o. hic ꝟo durabat dn̄iū: do. Cy. tāgit ī. l. ij. C. de iure ēphi. in. xij. q. Breuiter iſte ut ibi pꝫ. ⁊ iō hic ẜuuſ acꝗrit dn̄o d̓ neceſſitate. ¶ Ex quo turi tꝑis ſpe ſūt imaginatiōes. dixi tibi in. l. cū filiꝰ.§. in hac. sͣ. eo. ꝙ no. ꝙ ſi nom̄ d̓bitoris alternatiui cuiꝰ electionē habebat ctēt ad iudiaut cōmittit̉ ex pacto pena ſine aliquo heredis facto. et cē vide per creditor aſſignaret̉ ex ſcd̓o decreto creditori creditoris ant. de bu. ⁊ ita loquit̉ hic. aut ex mora. ⁊ tūc loquūtur ꝯtraria. ⁊ gl. ē trāſiret facultas eligēdi. tū qꝛ ſit ex neceſſitate: tū qꝛ trāImo. ī. c. au in. l. ſi cū militātibus. C. d̓ reſti. mili. tn̄ Dy. tꝫ hic ꝙ dat̉ ſit in ꝑſonā cui ſtipulator nō pōt īꝑare: vt. d. l. ſi pāphiditis de pre reſtitutioᵇ heredi: vt. l. cū filiꝰ.§. ī hac. qd̓ no. ī. l. ꝗ in alteſcrip. ⁊ imo. lo. qd̓ optīe ꝓbat̉ ꝑ. l. ꝓ herede.§. ſiꝗd tn̄. d̓ acꝗ. hered. rius. jͣ. d̓ reg. iur. ¶ Quero qn̄ pena ꝓmittit̉ an d̓beat di in. c. ꝑ illos ibi cū petitio eaꝝ etiā creditoribꝰ ⁊cͣ. ⁊ qd̓ ibi no. ī fi. gl. de p̄bē. bar. ci ꝓmitto tm̄ noīe pene. an ſufficit dicere ſb̓ pena. Et vi ¶ Op. ad ſcd̓ꝫ ⁊ vr̄ ꝙ talis facultas nō trāſeat ad hereī. d. l. i. d̓ ſē. ꝙ ſic ꝑ iſtū tex. habetis gl. in. l. reſcriptū.§. ſi pacto. sͣ. d̓ dē: vt. l. ſiꝗs arbitratu. sͣ. e. ⁊. C. d̓ ꝯtrahē. emp. l. fi. Sol. qͥ ſi. cer. qͣꝫ. pac. ⁊ tex. fa. her. l. heredes.§. ideꝫ iuris. cum ſi. ⁊ ang. in. d. dicūt ꝗdā doc. qn̄qꝫ ius eligēdi ſeu arbitrādi cōpetit ali .l. prima. ¶ Ex. l. ſequenti. cui iure ſuo ⁊ ꝓ ſe. ⁊ tūc trāſit ad herdes: vt hic ⁊. l. illud a ¶ Si modi ¶ Utrū quātū ad acquiſitionē inſpiciatur tempꝰ exiſtē. aut illd̓. de op. leg. ⁊. C. cōia d̓ leg. l. fi. ⁊ īſti. de le.§. optio cū p̄iudicāt tis conditionis in vltima volūtate: ibi. Oppo. ADDE ꝙ nis. aut iure alieno ⁊ ꝓ alio. ⁊ tūc nō trāſit ad hr̄des. d. Imoº. trāſit .l. ſiꝗs arbitratū. cū ſi. ita refert. Cy. C. de ꝯtrahē. ēp. l. fi. Sub ꝯditio I filiuſfamilias. ne ꝙͣtū ad ac cūſopi. bart. ī. viij. q. Certe p̄dicta diſtīctio nō ē vera ī iure arbitrādi ⁊ abb. in. c. ꝗſitionē tp̄s cōtracte ſtipulatiōis īſpicit̉. h. d. ꝓut iuris ē: qꝛ ī illo iure vel nō recedit̉ a ꝑſona. vel ſi repe. d̓ iure iu ¶ Op. d̓. l. legata. jͣ. de reg. iur. ⁊ gl. in. l. ſi vxor. C. d̓ ꝯdi rā. ⁊ cū hoꝝ cedit̉ itur ad iudicē ēt qn̄ ꝗs hꝫ ius arbitrādi iure ſuo ⁊ īſer. So. ibi ī legatis. hic in cōtractibꝰ. q̄ eſt rō. d. gl. ī. l. ſi opi. dic̄ alex. ꝓ ſe: nec traſit ad heredē: vt. l. hec vēditō. de ꝯtrahē. ēp. trāſeundū li vxor. C. de ꝯdi. inſer. ꝙ ī legatis nō ꝟtit̉ factū filij. iō īſpi ⁊. jͣ. e. l. cū ſtipulatꝰ ſim mihi a ꝓculo. ſꝫ in facultate eligē cet aliqui ꝯͣ cimꝰ tp̄s cōditiōis. in cōtractibꝰ ꝟtit̉ factū filij. iō patri an aūt ꝗ ſe di ꝓut facti ē ꝓcedit dicta diſtīctio. nā ſi ꝯpetit iure ſuo acꝗrit̉. Sꝫ certe pōt eſſe cōtractꝰ in quo nō pōt ꝟti opeſubmittit ſta trāſit ad heredē: vt hic cū ſi. Si iure alieno ⁊ ꝓ alio nō: tutis videat̉ ra filij. l. liber hō.§. i. sͣ. d̓ acꝗ. re. do. ⁊ rōeꝫ huiꝰ poſui ī. l. vt. C. cōia d̓ le. l. fi.§. ſꝫ ⁊ ſiꝗs. ¶ Quero lꝫ hec facultas n̄ ſe ſubmitteſi is ꝗ ꝓ ēptore. sͣ de vſuca. ⁊ iſta ē rō ꝙ in ꝯtractibꝰ ꝯdi poſſit cedi ſtipulatore viuo. an poſſiꝫ facere ꝓcuratoreꝫ re futuris vitiōe exiſtēte fingit̉ retro q̄ſijſſe ⁊ celebratū eſſe ꝯtractuꝫ: de abb. con ſimplicē ad petēdū ⁊ eligēdū. puto ꝙ ſic. nā lꝫ ius petēvt. l. neceſſario.§. ꝙ ſi pēdēte. sͣ. de ꝑi. ⁊ cō. rei vē. ⁊. l. po ſilio. li. di r̄ſtitutionē iuris fideicō. nō poſſit cedi vel ī ꝓcuratorē b ¶ Reſtitutior. ⁊. l. ꝗ balneū.s. ꝗ po. in pi. ha. ī legatis nō trahit̉ reī rē ſuā cōſtitui: vt. sͣ. d̓ iure do. l. ſi mulier.§. ex aſſe. tn̄ bn̄ tio ADDEtro: vt. l. i.§. i. sͣ. ad ſyl. ¶ Op. d̓. l. ſi debitoriᶜ.§. cū filius ꝙ idē tenet pōt ꝓcurator ſimplex ꝯſtitui: vt. l. ꝗ ita.§. i. ad treb. ⁊. l. .jͣ. d̓ fideiuſ. ⁊. l. ꝗdā cū filiū. jͣ. e. gl. ⁊ doc. ſoluūt vno mō ang. h̓. ang. reſtituta.§. i. e. ti. ⁊ ibi no. ꝓ hoc ē tex. sͣ. de ꝓcu. l. ſi is. ⁊ ⁊ bn̄. ſꝫ in rōne male. ⁊ dicūt ꝙ ibi poſt emācipationē in⁊ imo. ī. l. ſꝫ .jͣ. rē ra. ha. l. cū debitore. ī fi. ⁊ ꝑ eaſdē leges dico ꝙ ꝓcu ſi cōditione teruenit talis actus: ꝗ actꝰ ſufficeret ad pariēdā actionē rator generalis nō pōt eligere. ſꝫ oꝫ ꝙ hēat ſpeciale mā.§. ſeruuſ. sͣ. ſtipulatiōe nō p̄cedēte. Illud nihil ē dicere: qꝛ nos q̄ri de heredi. ī datū. vel ꝙ ſeqͣtur ratihabitio. Qualit̓ aūt formet̉ libelmus d̓ actiōe qͥ naſcit̉ ex ſtipulatiōe p̄cedēti nō ex actu ſe ſti. ſpec. ī ad. lus. vidiſtis. sͣ. l. ꝓxi.§. ꝗ illud. Ex.§. ſequenti. in ti. de loc. quēti. Sꝫ q̄ eſt rō. Dic ꝙ iſtd̓ qd̓ venit ī cōditiōe poteſta¶ Si ptās iurauit ſeruare ſtatuta an teneat̉ ſeruare ſta .§. nunc aliqͥ tiua nō trahit̉ retro: vt. l. potior. ⁊. l. ꝗ balneuꝫ. ⁊. l. i. sͣ. ꝗ tuta poſtea facta. v̓.xviij. aliā po. in pi. ha. ⁊ ꝯtraria in cōditiōe ptātiua loquūtur. ſeq ponit opi. ut Verba pn̄tis tꝑis nō hic loꝗtur in ꝯditiōe caſuali q̄ retro trahitur: vt. d. ll. refert alexā. Cū ſtipulamur. porigūtur ad futura. ſꝫ videt̉ ꝙ v̓ ¶ Op. d̓. l. ſi ꝟo nō remuneradi.§. ſi filio. sͣ. mā. veritas h. d. ¶ Op. d̓. l. nō quēadmodū. sͣ. d̓ iudi. vbi dr̄ ꝙ futu ſiculo ſequē eſt ꝙ ibi loꝗtur de actiōe q̄ dat̉ ex eꝗtate: vt in factuꝫ. nō ti īclinet in ra īducunt̉ in iudicio qn̄qꝫ. dic: vt ī. d. l. nō quēadmodū de actiōe q̄ naſcit̉ ex p̄cedēti cōtractu. ſimile in. l. ſi dubi hāc ꝑtē ꝙ d̓ hoc āno diſtīxi ī. l. i. C. d̓ ſē. q̄ ſine cer. ꝙͣti. tetigi. ī. l. vbi āt tet̉. in fi. jͣ. de fideiuſ. ⁊ ibi dicā. ¶ Op. de. l. ꝗdā cū filiuꝫ tur reſtitu.§. pe. sͣ. e. Inducit̉ in. ar. ad. q. ſi teſtm̄ dicit ꝙ ſi nō valꝫ tio vt ibi vi .sͣ. de here. īſti. Breuiter glo. tangit in. l. vlti. jͣ. de ſtipu iure teſtī valeat iure codicilloꝝ. ꝙ ſi rūpit̉ agnatiōe poſt deri pōt lꝫ re ſer. ⁊. l. noſtra loquit̉ in cōditiōe extrinſeca. ſecus ſi in in ferat opi. ho humi: tūc iſta clauſula nō hꝫ locū: qꝛ tꝑe teſtī valebat. ſꝫ trīſeca cōditione q̄ reſpicit tp̄s exn̄tie ſui iuris. Iſta ē bo ſti. ꝙ heredi dꝫ dicere ſi nō valꝫ vel valebit: vt hic ⁊ ſi. ẜm Dy. dic: vt ignorāti dena ⁊ optima: niſi talis cōditio adijceret̉ dolo: vt. l. vl. jͣ. d̓ plene dico de iure codicilloꝝ. l. i. ¶ Quero ptās iurauit tur reſtitutō. ſti. ſer. Accipe ergo tres caſus vtrū ꝙͣtuꝫ ad acꝗſitioneꝫ hereditati ẜuare ſtatuta huiꝰ ciuitatis. ſit vnū ſtatutū poſt iuram̄tū inſpicit̉ tēpus exiſtētis cōditiōis in vltima volūtate. dic v̓o iacēti ſit an̄ dꝫ ẜuare. Ur̄ ꝙ nō: vt hic. ꝯtra. l. ſi ẜuitꝰ. d̓ ſer. vr. p̄di. ꝙ ſic: vt. l. que legata. jͣ. de reg. iur. l. ſi vxor. d̓ cōdi. inſer. qꝛ hereditaſ Dicūt ꝗdā aūt ꝓmiſit ẜuare ſtatuta. ⁊ tūc d̓ futuris nō ī iacēs repreSed ſi in cōtractibꝰ. ⁊ tūc aūt cōtractus talis cōfert ſub telligit̉: vt hic. ⁊. jͣ. e. l. ſi a colono. Aut ꝓmiſit ſe ẜuatuꝝ. ſentat ꝑſonā cōditione quadā extrinſeca: ⁊ tūc aut illa cōditio eſt po defūcti. vnd̓ ⁊ tūc veniūt futura: vt. d. l. ſi ẜuitꝰ. lꝫ can̄. ꝯtra exͣ d̓ iureiu teſtatiua ⁊ inſpicit̉ tēpus exiſtētis cōditionis. l. quidā cū cū defuncto rā. c. pe. ſꝫ hoc nihil ē dicere: qꝛ īfinitiuū cōp̄hēdit futuꝝ nō daret̉ re filium. in fi. jͣ. e. Si vero erat caſualis conditio. ⁊ tūc ꝙͣ Breuit̓ dicerē ꝓut no. sͣ. e. l. ꝓxi.§. ſtipulatio. ꝙ ẜuar̄ ſta ſtitutio alletuꝫ ad inquiſitionē inſpicit̉ tēpus obligatiōis cōtracte: tuta ītelligat̉ de futuris ſi modicūª p̄iudicāt iurāti. ſed ſi gādo ignovt hic. Fallit quādo ex eꝗtate datur vtilis vel actio in fa rātiā. l. fi. ꝓ multū p̄iudiciū afferrēt. tūc ad futura n̄ porriget̉: vt. ar. ctū: vt. l. ſi vero nō remunerādi.§. ſi filio. sͣ. mā. ⁊. jͣ. de fi ſuo. ſimilit̓ .l. vl. C. q̄ res pig. ob. poſ. nec ob. d̓ iureiurā. c. pen. qꝛ ibi nec eius hedeiuſ. l. ſi dubitetur.§. fi. Si vero cōfert̉ ſub cōditiōe iniurauit ẜuarę ſtatuta edita. ⁊ ſic ſe ad iā edita reſtrinxit. redi. ar. c. i. trinſeca que cōfertur in tēpus exiſtentie ſui iuris: ⁊ tunc hic ꝟo ſimplicit̓ ⁊ īdefinite iuraſſe ꝓponitur. Itē tale iu exͣ de ſolu. aut ꝓmiſſio fit ab ipſo pr̄e: ⁊ inſpicit̉ tēpus cōditiōis: vt c C. l. ſi debi ramētū nō refert̉ ad illicita vel īpoſſibilia vel obuiātia ec .l. pe. de col. bo. aut ab extraneo. ⁊ tūc aut in tēpore mor tori ADDE. cleſiaſtice libertati: vt. c. i. d̓ iureiur. li. vi. Ex. l. ſeqͥn. ẜm alex. ꝙ lꝫ tis patris ⁊ ipſi patri acꝗritur ſtipulatio: vt. l. qd̓cūqꝫ.§. ¶ An idē ſit dicere ꝓmitto ſub pena vel noīe pene. ange. ⁊ pau. .i. sͣ. e. coniūcta. l. ulti. sͣ. de cōdi. inſti. Si uero cōfertur ī de ca. ſequā Etiā hr̄ditate iacēte ex curſu tēpus poſt mortē. ⁊ tūc aūt ſine dolo ⁊ tēpus cōditioniſ tur ſo. bart. OAle3. diei appoſite pena ꝯmittit̉. h ad. d. l. ſi deexiſtētis inſpicit̉. l. quidā cū filiuꝫ. sͣ. de her. inſti. aut cuꝫ .d. ¶ Op. d̓. l. pecūie.§. i. sͣ. d̓ vſur. dicūt ꝗdam bitori ꝙ tn̄ dolo. ⁊ tūc tēpus ſtipulatiōis inſpicit̉: ut. l. fi. jͣ. d̓ ſti. ſer. cōmittit̉. ſꝫ ob. exceptio. Gl. dicit ꝯtrariū ꝙ ibi hr̄ditas raph. ⁊ imo. Ex.§. ſequenti. dicunt ꝙ ſi creditoris iacet: qꝛ nō ē cui ſoluat̉. iō nō dꝫ debitori p̄iu¶ Quid releuet petere fructus: ut fructus uel fructꝰ: ut poteſt ꝓcedicare. hic ꝟo iacet hr̄ditas debitoris. iō creditori nō dꝫ dere rōibus intereſſe: ibi. Quid ꝓdeſt. p̄iudicari. Pe. dicit ꝙ nō ē veꝝ ꝑ. l. ſciēdū cū. l. ſe. sͣ. de de ꝗbꝰ h̓ ꝑ Iſte eſt difficilis.§. In ac vſur. vbi ſiꝗs ē abn̄s ex cā neceſſaria nō cōmittit̉ mora. ⁊ eos. vnd̓ di Cum funduꝫ. nonibꝰ ſtrictiiuris nō uecūt ꝙ verior ſic pēa nō pōt ꝯmitti qn̄ ē cā neceſſaria: vt ē ī mortuo. ⁊ niūt fructus niſi a tēpore litis cōte. h. dicit tex. cū gl. ſua. videt̉ ſo. ad iō dicit ip̄e. aut debitor d̓ceſſit ꝓuiſus ⁊ tunc cōmittit̉: vt illā. l. illa q̄ ꝑ ¶ Ad. l. noſtrā op. de. l. ſi fundū certa die preſtari. jͣ. e. t. hic aut nō d̓ceſſit ꝓuiſus. ⁊ tūc nō cōmittit̉: vt. l. ſciēdū. ⁊ ip̄ꝫ bar. dal Glo. que eſt hic dicit ꝙ ibi loquit̉ de intereſſe qd̓ ꝯſiſtit ad. l. ſi v̓o nō remune rādi

De verbo. obli. a ¶ Dic̄ pe. in dāno: hic de eo qd̓ cōſiſtit in lucro. Truſfa eſt. alia eſt ADDE q de acqui. poſ. inſti. de īnuti. ſtip.§. alteri. dicunt quidam ſo. ꝙ ibi veniunt fructus: vt intereſſe: nō vt fructꝰ: vt hic eius opi. ſeꝗ ꝙ hic in preto. ſtip. Tu dic ꝙ hic operat̉ perſōe pn̄tia: Sed iſtud nihil eſt dicere ꝙͣtū ad. l. hanc. iō dic ꝙ ibi lotur bal. ang. vt dixi. sͣ. e. l. ſtipulatio.§. ſiquis inſulā. ¶ Quero qͣliter imo. raph. quit̉ in obligatione facti. hic in obligatione dādi. iō nō verba debēt cōcipi. Et vide glo. que incipit hoc in p̄topau. de ca. h̓ veniunt fructus. Preterea ibi nō dicit̉ ꝙ veniāt fructuſ ⁊ alexā. rijs: ibi. iteꝫ hic in ſtipulatione ⁊ act. ⁊cͣ. ⁊ no. iſtaꝫ gloſ. ⁊ ſed qd̓ venit intereſſe: vt. jͣ. dicaꝫ. ¶ Op. de. l. in hac. de b ¶ In pn̄te alleg. eaꝫ in.§. ſiquis inſulā. Pe. de bel. ꝑti. dicit ꝙ etiaꝫ ADDE ꝙ triti. Dic ꝙ a tēpore more licet nō veniūt fructus: tamē ſi verba obligationis ⁊ executionis cōferuntur in ꝑſonā bal. cōſi. ccx hēbitur rō fūdi quāti plurimi a tēpore more fuerit: vt di ꝓcuratoris valet. ⁊ quādoqꝫ ſine ceſſione alteri per alte cviiij i. li. tꝫ cimus in vino: vt no. in. l. vinū. sͣ. ſi cer. pe. ⁊. l. fi. de triti. ꝙ volūtate ruꝫ querit̉ actio: vt no. in. l. i. in pͥn. jͣ. de ſtip. ſer. Sed illd̓ ⁊ iſtud eſt vtile ꝓpter practicā. naꝫ ſi in libello peterē cō ꝑtiū v̓ba ſen nō eſt veruꝫ. ⁊. l. i. de ſtip. ſer. cuꝫ glo. loquit̉ in filio ⁊ ſertētie poſſunt dēnari ad funduꝫ cū fructibus ſuccūberē ī fructibus: vt uo ꝗ vidētur eadē perſona cū patre ⁊ dn̄o: vt in.§. ei qui dirigi in abhic. Si vero petereꝫ condēnari ad fūdū ꝙͣti plurimi fue de inuti. ſtipu. ⁊ ꝙ Pe. nō bene dicat. ſcitis ꝙ ex ſnīa q̄ſentem. rit a tēpore more vincereꝫ. nec eſt dubiuꝫ ꝙ plꝰ valebat c ¶ Cāꝫ pro ritur alteri actio ſine ceſſione: vt. l. in cauſe.§. fi. sͣ de ꝓcuꝫ erat fructibus plenus: vt. l. fi.§. fructus de his que ī ſeꝗ ADDE cū. ⁊ tamē oportet ꝙ verba obligatiōis ⁊ cōdēnatōis in ꝙ ang. intel frau. cre. ¶ Op. de. l. videamus.§. ſi actionē. sͣ. de vſur. p̄ſenteᵇ ꝑſona referantur: vt. l. i. C. de ſen. ⁊ inter. om. iuj. ligit veꝝ niSo. ibi veniunt poſt lit. conteſ. ante nō: vt hic. ⁊ ꝓbatur Quid ſi tēpore ſnīe eſt pn̄s ꝓcurator ⁊ dn̄s ⁊ ꝟba oīa ſe ſi dn̄s ꝯͣdicē .sͣ. ſi cer. pe. l. cuꝫ funduꝫ. in prin. ¶ Op. de. l. in cōuētio te ꝓcuratotētie referūtur ad dn̄m. an valeat. Uidet̉ ꝙ nō: vt hic. ſꝫ nalibus.§. fi. sͣ. e. vbi quādo eſt reꝫ tradi venit cā bonore ī ſe aſſume hic ideo: qꝛ dn̄s nō loquebat̉ qd̓ in ſtipulatiōe requirit̉: re vellet ī ſē ruꝫ ergo fructus. Rn̄. illa. l. hēt plures lec. ⁊ ꝓut intelliſed in ſnīa ſufficit pn̄tia nec oꝫ ꝙ loquat̉. ⁊ ſic puto ꝙ va tētia cām qꝛ gis in obligatione facti: tunc veniunt fructꝰ: vt intereſſe let ſi dn̄s erat ibi volēs cām ꝓſequiᶜ qd̓ pōt ẜm ea que di hoc facere n̄ nō vt fructus. ꝑ. l. ſi funduꝫ. jͣ. eo. Quid ꝓdeſt hoc. Rn̄. pōt ꝑ. l. poſt cā. jͣ. iudi. ſol. l. ſi pꝰ acceptū. ſecus ſi eſſet ibi aſiſtēs ꝓcuqꝛ quādoqꝫ hic plus cōtinet vnuꝫ ꝙͣ aliud. Pone ruſti lit. sͣ. de pro ratori: qꝛ in eū nō dꝫ ferri ſnīa in inuituꝫ. ſed ſi ꝓ ſe fert̉ p̄ cur. ⁊ ꝙ no. cus debet mihi doctori prediuꝫ tradere. ꝑcepit magnoſ ſumo euꝫ in dubio voluiſſe litigare. alias ſecus. gl. in. c. pe. ī fructus. ſed ego ꝑcipereꝫ ꝑuos: ſi ego petereꝫ: vt fructꝰ: v. ſiue poſt d̓ Ex. l. ſequenti. deberentur omnes quos ipſe percepit. ſi peto: vt intereſ ꝓcur. in. vi. ¶ Quomodo ꝟba dicantur ambigua. ſe: deberentur omnes quos ego percipiſſeꝫ. ī effectu er⁊ ꝙ voluit idē bar. in go differt. iteꝫ in modo practicādi. naꝫ fructus petūtur Uotiēs in ſtipulationi .l. furioſo. sͣ officio iudicis: vt. l. videamus.§. ex cauſa. sͣ. de vſur. Sꝫ de re iudi. ⁊ In abiguis aſſumimꝰ interp̄tationē quādo intereſſe petit̉: tunc venit iure obligationis: vt. l. OAS. que vicio caret. h. d. ¶ Quero quō in. l. ꝓcuratoribꝰ. C. de ſtipulationes nō diuidunt̉. ver. celſus. Erit ergo aduerdicat̉ ambigua. Et dicit glo. ꝓpter eꝗuocationeꝫ: vt caꝓcur. tenduꝫ in forma libelli. ⁊ per hoc intelligis gloſ. d.§. ex nis que ē q̄dā ſtella. ⁊ ē canis latrabilis. ⁊ eſt canis piſciſ d ¶ Facturū cā ⁊. d. l. in cōuentionalibꝰ. in fi. ¶ Op. de. l. ſi ſtipulatꝰ ⁊ curaturuꝫ natabilis. Itē ꝑꝑ ꝯpoſitionē ⁊ diuiſionē ⁊c̄. ¶ Op. jͣ. e .sͣ. de vſur. So. ibi fuit ſtipulatio reꝫ dari ⁊ vacuaꝫ poſſeſ ADDE. .l. inter ſtipulanteꝫ.§. ſi ſtichū. gl. diſtīguit hic. de quo vi hanc ſo. ſeꝗ ſioneꝫ tradi ⁊ hic ſic nō fuit ſtipulatꝰ. ⁊ iō iſta duo ſimul diſtis.sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. in ſtipulatiōe. ⁊ plene in. l. tur bal. ꝯſi. iuncta aliquid operant̉. ¶ Ultimo op. ⁊ videt̉ ꝙ frucveteribꝰ. sͣ. d̓ pac. pleniꝰ per Dy. in. c. cuꝫ ſint partiū iura cclxxxxviiij. tus veniāt: vt. l. iul.§. ſi fructibꝰ. de act. emp. Gloſ. dicit .i. li. vbi dic̄ de reg. iur. in. vi. No. ex hac. l. ex ēpluꝫ ꝙ dicit gloſ. de li. ibi in actione bonefidei. hic in actione ſtricti iuris. Pe. ꝙ ſiꝗs in cō Ariſt. ⁊ ſic ad ſignificationē genitiui de qͣ dixi. sͣ. d̓ opepromiſſo dicit reprehēdēdo iſtaꝫ glo. non video rōneꝫ inter conno. nū. ſuꝑ rubrica. Itē no. exemplū de bononia cū ſint mittit ticiuꝫ tractus bone fidei ⁊ ſtricti iuris. ſed dicit ipſe. aut veniūt due ciuitates q̄ iſto noīe vocātur vna.ſ. lōbardie. ⁊ alia ratū habituex cauſa lucratiua: ⁊ loꝗt̉ hic. aut ex cauſa oneroſa. ⁊ lorū debēt invltramōtes. qd̓ facit qꝛ in hac ꝓuīcia ſūt plura caſtra eiquitur ibi. Iſta diſtinctio eſt contra. l. rō.§. i. de act. ēpt. telligi ſe fac uſdē noīs. ⁊ variātur ꝑ aliqͣ cognomina. tn̄ in actiōibus turum ⁊ cuItē ꝯtra ẜꝫ mēbꝝ eſt. sͣ. de le. i. l. apud iul.§. i. vbi ē caucriminalibꝰ nō pōt dici certū nec lꝫ uagari debēt expͥmiratuꝝ qꝛ iſta ſa lucratiua ⁊ tamē veniunt fructus: qꝛ illa actio habet ī alias forte uiciaretur. argumen. jͣ. de iure fiſ. l. ita fidei. cautio eſt re ſtar bone fidei. Dic ergo tres caſus. Aut in obligatione dacta ad in in principio. ſtar p̄toriaꝝ venit reꝫ dari tantū. ⁊ tunc aūt eſt cōtractus ſtricti iuris: In ſtimaxīe ſi ſit ⁊ nō veniunt fructus niſi a tēpore lit. cōteſ. vt hic ⁊. l. viUotiēs quis alium. q ſtatutū ꝙ ſēpulati deamus.§. ſi actioneꝫ. sͣ. d̓ vſur. haberetur tamē rō quātētie arbitro onibus pretorijs ſimpliciter cōceptis videtur ꝗs ti plurimi fuit a tēpore more: vt. l. vinuꝫ. ⁊. l. in hac. Si ve rū mādētur promittere ſe curaturum. Item in obligationibus facti exec. ⁊ ꝙ va ro loquimur in contractu bonefidei ⁊ tunc veniunt fruc ſuccedit obligatio ad intereſſe. hoc dicit. ibi nam qui ali leat ꝓmiſſio tus a tēpore more: vt. l. iul.§. ſi fructibus. sͣ. de act. emp. um ſiſti ⁊cͣ. Nota bonum tex. ¶ Op. promiſſio facti alie de rato tenu .l. videamus.§. ex cauſa. sͣ. de vſur. Aut eſt in obligatioit idē bal. cō ni non valet: ut. l. ſtipulatio iſta. in prin. sͣ. eo. So. hic ꝓne funduꝫ tradi. ⁊ tunc fructus: vt intereſſe veniunt a tē ſilio. cccxv. mittit factū ſuum.i. ſe facturuꝫ ⁊ curaturuꝫ. ¶ Sed opiiij. i. lib. pore more: vt. jͣ. e. l. ſi fūdū tradi. Aut vēit ī obligatōe fū de. l. ſtipulatio iſta. in pͥn. sͣ. e Glo. nō reſpondit hic ſed duꝫ dari ⁊ vacuam poſſeſſioneꝫ tradi. ⁊ loquitur. l. ſi ſti inſti. de inuti. ſtip.§. ſiquis alij. ꝙ in pretorijs ſtipulatiopulatus. sͣ. de vſur. ¶ Sed op. de. l. fructus pendentes. nibus eſt ſpeciale ꝙ reſoluatur ſe facturumᵇ ⁊ curaturū. .sͣ. de rei ven. Dicit Peª. reſpectu iuris realis fructꝰ ſūt ⁊ illud voluit dicere hic glo. que incipit in iudicio: quia pars fundi. ſed reſpectu iuris ꝑſonalis nō: vt hic: Sed ſecus eſt in alia ſtipulatione. Sed nō videtur ꝙ bene exiſtud eſt cōtra. l. fi.§. vt fructus. sͣ. d̓ his que in frau. cre. ponatur: quia ſeruus non poteſt eſſe in iudicio. Fallit ī ideo dic ꝙ glo. optime dicit: qꝛ illud eſt verum in fructi caſibus ⁊ ibi illos hic debes intelligere. ideo vide gloſ. bus pendentibus. hic ſecus. Ratio qꝛ fructus ſunt pars ⁊ adde ad eam ibi in caſibus: vt. l. hos accuſare. jͣ. de acterre ad tēpus. ideo poſtꝙͣ ſunt ſeperati a terra non pn̄t cu. Item ibi momētanea: ut. C. ſi peruiꝫ uel alio modo. peti: vt pars. ſed in reali hoc eſt plus: qꝛ quādoqꝫ etiam .l. i. Item ibi ceſſari: ut. C. ubi cauſe fiſ. l. fi. ſeꝑatos poſſuꝫ petere: vt meos. nō vt partē fundi. ſꝫ tan j ¶ Stipulatō Si procurator filet̉ꝰ ꝑcuratoris. ꝙͣ meos: qꝛ perceptos ex fundo meo. Ex. l. ſequenti. refertur ad intereſſe domini. hoc dicit. Simile in. l. ſi Si tēpore ſnīe ſit pn̄s ꝓcurator ⁊ dn̄s ⁊ ꝟba ſnīe reprocurator. sͣ. ſiquis ca. ⁊ facit l. ſtipulatio. ī fi. sͣ. d̓ op. ferantur ad dn̄m an valeat ſnīa. no. nun. ⁊ vide qd̓ dixi in. l. pretor. eo. ti. Tangit Cy. in .l. i. C. de procu. in. q. i. I procuratori preſētis. Ex. l. ſequenti. Preſentia perſone inducit: vt alteri per alteruꝫ actio q̄¶ An debeat diſtingui cum debitor fuit in mora an reſ ratur. hoc dicit. ¶ Op. de. l. poſſeſſio.§. ⁊ ſi poſſeſſio. s. eodem modo eſſet peritura apud creditorem.

De ꝟbo. obli. 3 3 ſorū ⁊ quos ꝓhibere pōt ⁊ qn̄ p̄cedit ꝯtractus ex quo Emo rem ſuam. euictio debet̉: ut dixi plene in. l. ſtipulatō iſta habere li Periculū īteri Si poſt mora. tus ſpectat ad cere. in pͥn. Alij uolētes euitare cōtraria dicūt. ⁊ eſt lec. Ia. de are. Old. ⁊ Rai. ⁊ ī pͥn. l. nō variatur caſus. ſed d̓bitorē: uel ꝑiculū īteritꝰ ſpectat ad moroſū. h. d. Iſta in ꝟ. ⁊ ꝗ ſpōdet. Et pōe ꝙ ꝗs ꝓmittit dolū malū abeſ materia eſt ī. l. qd̓ te. ⁊. l. incēdiū. ſi cer. pe. nō exaīnabo ſe: dicit iuriſcōſultꝰ ꝙ nō vr̄ ſimplex abnegatiuū ꝓmithic. ¶ Quero an debeat diſtingui ſi res eēt ꝑitura eo. tere: ut de facto oīuꝫ ꝓmittat. ſꝫ d̓ fcō ſuo. Et adde ad dē modo uel nō. Et uide glo. que īcipit nō periturus tex. ẜm Iac. d̓ are. ⁊ Od. ibi ſimplex abnegatiuū. hoc eodē modo. ⁊ iſta. q. ẜm ꝙ ſcitis multum reuoluit̉. sͣ. ſi eſt ſimplex ⁊ īdiſtīcte abnegatiuū doli etiā a quolibet cer. pe. l. qd̓ te. ⁊. l. mora. sͣ. d̓uſur. Cy. pōit in. l. ī minoexͣneo cōmittēdi. ſed curaturū: ut ad ſe uenientiuꝫ. ⁊ a rū. C. in qui. ca. in integ. reſti. nō eſt ne. Gui. de cu. po ſe abſit. ⁊ tūc cōcor. cū cōtrario. ⁊ lec. Ia. de are. ⁊ Ol. nit in. l. qd̓ te. sͣ. ſi cer. pe. Dic qn̄qꝫ ad reſtitutionē ſpepe. de bel. ꝑt. legit alio modo ⁊ in idē recidit ⁊ formāt ciei cōuenit̉ ꝗs actione reali. ⁊ tūc tene glo. ī. l. itē ſi ver .q. ſic. pone ꝙ aliꝗs vult teneri de dolo alteriꝰ qualiter beratū in fi. cū. l. ſe. sͣ. de rei uē. qn̄qꝫ in actione ꝑſonali dꝫ ꝓmittere. Certe nō ſufficit ꝓmittere dolū malū abꝗs tenet̉ ex delicto: ꝗa ſubtraxit: ⁊ tūc indiſtincte ſpeeſſe: ſꝫ opꝫ ꝙ ꝓmittat ſe facturū ⁊ curaturum ꝙ dolus ctat ad debitorem: ut. l. i.§. rectiſſime. sͣ. de ui ⁊ ui ar. l. malus aberit. ⁊ tūc de facto alterius tenebit̉. ⁊ hoc mō ſubtracto. C. de furtis. ⁊. C. qd̓ me. cau. l. i. fallit in. l. ſi legit pe. ⁊ aduerte ad illud ſimpliciter.i. ſine diſtinctio cū exceptiōe.§. qd̓ ſi homo. sͣ. qd̓ me. ca. Rō fallentie ne: ut dixi. sͣ. e. l. i.§. ſi ꝗs ſimpliciter. Scd̓o tene menti no. ī. d. l. qd̓ te. qn̄qꝫ ꝗs eſt debitor ex ꝯtractu: ⁊ in hoc ad illud qd̓ faciūt aduocati. ⁊ ſemꝑ alle. iſtaꝫ. l. ad hoc. glo. diuerſificāt. Et Azo tꝫ ꝙ debet fieri diſtinctio an vult dicere aduocatꝰ ꝙ ticiꝰ nō fuit in tali loco ⁊ ip̄e di eſſet ⁊cͣ. l. ſi plures in fi. sͣ. depo. ⁊. l. ſi duo. sͣ. de concit ceſſauit eē in tali loco: uel fuit abſqꝫ eo. ⁊ nō vr̄ nega ſti. pe. Io. cōtra. pe. de bel. pti. tꝫ opi. Azo. aut debitor tiua poſtꝙͣ nō ꝓponit̉ negatiue. Sꝫ certe quocūqꝫ mō cōtēpſit tm̄ ꝑtis īterpellationē: ⁊ tūc hꝫ locū diſtinctio ponis pͥuationē ponis negationē: ut hic nō ſimplex ab azo. in. l. alle. ꝑ euꝫ. aut cōtēpſit iudicis p̄ceptū. ⁊ tunc negatiuū. ⁊ pro hoc glo. in. l. fi.§. fi. in fi. vlt. glo. sͣ. de ē ꝟa opi. glo. ut. l. vbi.§. i. sͣ. de edē. Sꝫ iſta opi. eſt faldo. excep. ⁊. l. actor. C. de ꝓba. ⁊ ibi Cy. tangit. Vlteri ſa ꝑ. l. cū res.§. fi. sͣ. de le. i. quare Guil. de cu. dat aliaꝫ us inducūt ꝗdā iſtud pͥncipiū. utrū doluſ tertij facit re diſtīctionē ⁊ dicit aut cōtractꝰ fuit celebratꝰ gr̄a crediſcindi cōtractū. Et iſte tex. inducit̉ ꝙ ſic. ſed aliter ītel toris tm̄ ⁊ tūc dicit uerū azo. ⁊ hic ē caſus ī. l. ſi plures ligitur. l. iſta: ut dixi. dic ut. l. eleganter. in pͥn. sͣ. de doin fi. sͣ. depo. Si ꝟo gr̄a debitoris uel utriuſqꝫ fuit cele li excep. bratꝰ cōtractus. ⁊ tūc loꝗt̉ opi. glo. ar. l. ſi ſeruus.§. cū Ex.§. ſequenti. ꝗs. sͣ. de le. i. cōiuncta. d. l. cū reſ.§. fi. Iſta nō ē bona di ¶ Si teſtis depoſuit ambigue an ſit dictū eius īterp̄ſtinctio. Tu debes ſcir̄ ꝙ fur ⁊ moroſus eꝗparātur: ut tādum pro reo uel pro actore: ibi. Et iſta. An ſi litis jͣ. l. ꝓxi.§. pe. Sed ī fure ⁊ raptore. ⁊ in ſi. non adhibet̉ cōteſtatio fiat ꝑ cōfeſſiōem ad actorē ꝑtineat illam de iſta diſtinctō: ut. d. l. i.§. rectiſſime. ⁊. l. ſubtracto. C. de clarare. Et an ad dn̄uꝫ ꝑtineat eius libellū declarare: fur. ⁊ ſic in moroſo. Preterea in cōtractibꝰ ꝗ celebrā uel ad ꝓcuratorē. Et an ſucceſſor poſſit declarare inꝗ tur gr̄a creditoris tm̄: ut depoſiti. ⁊ tūc mora rei dicit̉ ſitiōem p̄deceſſoris: ibi. Ex his. Et cū bānitus capitur ꝑfidior ⁊ magis punibilis ꝙͣ in alijs cōtractibꝰ: ut. l. i. ⁊ reꝑitur alius eiuſdē noīs bonū eſt ꝙ confiteat̉ ꝙ ille §. i. sͣ. de his qui no. īfa. ⁊. l. furti.§. fi. e. ti. ⁊ iō ꝑiculū ī ip̄e ē: ut in fi. l. teritus dꝫ ad euꝫ ſpectare. Teneamus ergo glo. nr̄am Et iſte Si ſtichuꝫ ſtipulatus. utilit Ad. l. ſi plures. in fi. reſpon. ⁊ glo. Bōt̉ qs §. diſſēſus vitiat ſtipulatiōeꝫ ſꝫ n̄ iudiciū. h. d. ¶ Op. Ater ſtipulātem. ſactū alie de. l. ſi in emptiōe. in pͥn. sͣ. de cōtrahen. emp. So. ibi ī nū ꝓmitter̄: ſꝫ ſimpliciter ꝓmittēdo vr̄ ꝓmitte ꝗbuſdā acceſſorijs fuit diſſenſus. ¶ Op. sͣ. e. l. quotire ſe curaturū quādo p̄cedit ꝯtractus ex cuius natura ens in ſtipulationibꝰ. So. hic cōſtabat. in dubio dic vt hoc vēit h. d. ibi negociū.i. obligatō. ar. l. ariſto. sͣ. d̓ do ibi. ¶ Op. dr̄ hic ꝙ cōſenſu ſtipulatio cōtrahit̉. Conlium na. Examinemꝰ ſcd̓aꝫ lec. glo. ⁊ hꝫ duo cōtraria. Dicit̉ tra. sͣ. e. l. i. in pͥn. So. cōtrahitur cōſenſu ꝟbis exp̄ſſis. hic ſtipulatio iſta habere licere cōtinet alteriꝰ factū. cōOp. ꝙ iudiciū reddit̉ in uolēte: ut. l. ſi reus. sͣ. de protra. sͣ. e. l. ſtipulatio iſta. in pͥn. ℟. ⁊ glo. dat qͣttuor vel cu. ⁊. l. ſi domus.§. qui cōfitet̉. sͣ. de le. i. So. reddit̉ iu ꝗnqꝫ ſo. vna eſt ꝙ hic p̄ceſſit cōtractꝰ ex quo debebat̉ diciū in inuitū ſaltē cauſatiue. ¶ Sꝫ op. iudiciū ſine li. euictio exͣneo euincēte. ⁊ iſta eſt ꝟa. Alia ſo. ē ꝙ ꝓmit cōteſt. nō ualet: ut. l. i. C. de lit. cōte. ⁊. l. ꝓlatā. C. de ſē. tere vr̄ ꝓ ſe ⁊ eis quos pōt ꝓhibere: ut. l. fluminum.§. mō ſi agit̉ de ſticho: ⁊ ego rn̄deo de alio non eſt facta ꝙͣꝙͣ sͣ. de dā. infec. ⁊ iſta pōt eē bona. Tettia ſo. eſt ꝙ lit. cōte. ꝗa nō ad idē. pe. neſciuit ſoluere cōtrariū: uel dr̄ia eſt īter ſtipulationē habere licere īterpoſitā: ꝗa viſcripta male referūt. ⁊ dicit ipſe ꝙ fateor ſi cōſtaret de deor factū alienū ꝓmittere. ſecꝰ ſi exp̄ſſe ꝓmitto. ⁊ hāc vno actore ſenſiſſe ⁊ de alio reū: tūc nō ualeret. ſꝫ hic tꝫ pe. ut recitat Cy. in. vij. q. C. de ꝓcu. l. i. Sꝫ iſta nō ē loꝗmur in caſu dubij. Sed illud nō pōt eſſe verū ꝗa p̄ bona ꝑ. l. ſtipulatio iſta. in pͥn. cōiūcto ꝟ. ſed quatenꝰ. miſit caſū ubi eſt certū in cōtractibꝰ. ergo ⁊ hic in iudiQuarta ſo. eſt Io. q̄ ponit̉ in glo. hic ⁊ ē ꝟiſſima. ⁊ no. cio. Quid dicemus. Et dico ſi ex ip̄a cōteſtatiōe conſed dꝫ cōiungi cū p̄cedētibꝰ uel altera earū. ⁊ ſic tenet̉ ſtaret ꝙ de uno ſenſerit actor: ⁊ de alio reus nō valede facto alieno qn̄ precedit cōtractus de cuius natura ret. ſed ſi ē dubiū. In hoc eſt dr̄ia inter cōtractus ⁊ iuhoc ueniat uel d̓ fcō eorū quos pōt ꝓhibere: tn̄ tūc nō dicia: ꝗa ī cōtractibꝰ poſſū ꝓbare ꝙ ip̄e nō ſenſerit de formabit̉ libellus qͣſi per eū nō liceat habere. ⁊ ſic ipſe eo qd̓ ſenſit actor. in iudicijs nō admittar ad hoc ꝓbā cōtrafaciat: ſꝫ qͣſi ꝑ ip̄m nō curet̉ ꝙ aliꝰ nō faciat qd̓ be duꝫ: ꝗa lex p̄ſumit ꝙ reus ſenſit de eo qd̓ ſentit actorne no. dixi. sͣ. e. l. in illa. alie ponūtur in glo. ⁊ eēnt bōe. plus dico ꝙ ſi ad ꝓbāduꝫ eſſet admiſſuſ reus ⁊ proba a ¶ Irritare. ſꝫ nō haberēt dubiū. Op. de. l. ſtipulatio iſta.§. ſi ꝗsdo ret diſſenſuꝫ nō ꝓpter hoc irritaret̉ª iudiciū. ⁊ de hoc tur. ADDE lū. sͣ. e. glo. dicit hic dic ut dixi in pe. ſol. ſi habetis peꝙ Imo. alieſt caſus hic. Crederē tn̄ ꝙ ſi ex hoc iuſto ductus erro nul. tūc nō pōt ad penul. adaptari: ſi habetis an̄pe. pōt ter intelligit re omiſiſſet aliquā defēſionē: reſtitueretur ex clauſula hūc tex. cui vt. sͣ. dixi. Si poſſet adaptari vlt. ſo. tūc nō haberet du generali. ¶ Op. ꝙ iudiciū ſit onīo nulluꝫ: ut. l. pōpo. adheret Ale biū iſta lex. Itē dicit glo. uel ut in ſcd̓a. ⁊ iſta eſt bona. ſcribit ſi frumētū.§. fi. sͣ. de rei ven. videte ſing. glo. hic xan. ibi ⁊ in tertia dicit glo. nō eſt bona: ut. sͣ. reprobaui vel ⁊ ibi dicit unū ꝟbuꝫ ualde notabile ꝙ hic actor uiue tene ſcd̓aꝫ vel pͥmā. Breuiter iſta ſtipulatio dolū malū bat qui uolebat declarare. ſecus ſi non uiueret. ⁊ uide ab eſſe ⁊ habere licere nō cōtinet niſi factū ſuū ⁊ ſucceſglo. que īcipit viuēti ⁊ eligere uolēti. ⁊ ſic iſtud ius de EEEx

De ꝟ bo. obli. a ¶ Facit ad clarādi nō trāſit ad heredē ẜꝫ iſtā glo. pro hoc facit. sͣ. tur abſolutio. hec enī declaratio ꝑſonaliſſima eſt: ut vi .q. ADDE .e. l. cēteſimis. in fi. ⁊ no. etiā in. l. cōtraria. ibi cū dicit d̓ in qͣꝫtū Ale. des. qd̓ bene no. ꝗa ſi libellus eſt īcertus ꝓbatiōes ſūt ceſſiſſe. qd̓ bn̄ no. Sꝫ nōne eſt cōtra caſū. l. ſi ſtipulatus poſt Bar. tā certe debēt articuli eē dati ad declarationē habēdaꝫ: git de teſtifuerī. in pͥn. sͣ. e. Aduerte dr̄ia eſt inter declarationē vo ut ex p̄dictis uides. Idē ſi reus obſcure excipit. Idem bus dicēdo lūtatis ⁊ electionē: ꝗa ſi ꝓmiſiſti ſtichū uel pāphilum ꝙ poſſunt re puto in iudiceᵇ inꝗrente: ut eius ſucceſſor nō poſſit gͦpoſſū eligere: ut ibi. ſed hic loꝗtur de declaratōe volū duci ad con clarare eadē rōne. Sꝫ ꝗd ſi poſt ſnīam appareat incer tatis: quādo de certo ſenſit. Sed cōtra illud vr̄. l. ſi ꝗs cordiā non titudo: dic ꝙ ſiꝗdem ex actis apparet certū p̄ſumit̉ iu ut probent a filio.§. ſi ꝗs plures. de le. i. vbi heredis ē electio ⁊ de dicē de eo ſenſiſſe: ut no. sͣ. de excep. rei iudi. l. ſi ꝗs ad ſꝫ gratia eui claratio uoluntatis. ſed ibi eſt fauor vltime uolūtatis. tandi falſum exhibēdū. Idē dico ſi n̄ apparet ex actis n̄ ſtat̉ d̓clara Itē ibi ꝗcꝗd heres eligit ē ad cōmodū creditoris. ⁊ iō adde ꝙ idē tiōi actoris uel rei d̓ quo ſēſit: ſꝫ dꝫ cōſtare ꝑ ꝟiſimilia d̓ tenuit Ro. pōt ꝓdeſſe. ſed hic nō pōt eligere aliud: ꝗa obeſſet cō quo ſēſit. sͣ. de iudi. l. ſi ī iudicijs. oīa enī q̄. sͣ. dixi n̄ poſ conſilio. cluētio ſi cuꝫ aliuꝫ eligeret reus nō feciſſet defenſionem ſe declarari ꝑ ſucceſſorē uel ſimileſ: ītelligo qn̄ declara vi. ⁊ quādo quā debuiſſet. ⁊ ad hoc facit glo. in. d.§. ſi ꝗs plures ī tio cōſiſtit ex mera uolūtate. ſecꝰ ī declaratiōe q̄ ſit per teſtes ad cō alio dubio. ⁊ iſtd̓ plus placet ꝙͣ p̄cedēs rō. ꝑꝑ qd̓ dico cordiaꝫ ſint ꝟiſimilia: ut. l. ſemꝑ in ſtipulationibꝰ. jͣ. de re. iur. ¶ Et reducendi ꝙ ſi decedit reus eo caſu quo ad eū ꝑtinebat declaraideo boni aſſeſſores qn̄ capiūt aliquē exbānitū: ꝗa for vide Pe. d̓ tio: ut. l. ſtipulatio.§. in ſtipulatiōibus. sͣ. eo. ⁊ no. in. l. te reꝑitur aliꝰ eiuſdē noīs ⁊ cognominis: faciūt eū cōſi ancha. conſi quotiēs. ſiꝗdeꝫ ſtipulatio erat ex cā lucratiua: ita ꝙ ꝗc lio. ccclxxx. teri ſe eē illum hoīem ⁊ illud idē corpus ⁊cͣ. ut dixi de ꝗd eligatur ꝓdeſt ſtipulatori ꝙ heres debebit eligere. vj. ⁊ ꝙ licet condi. ⁊ demō. l. demonſtratio. in pͥn. uel ſi non poſſet teſtis ad cōar. d.§. ſi ꝗs plures. ſed ſi ex cā oneroſa: tūc uiciatur ſti hāc ꝯfeſſionē extorquere habeat ꝓbationē ꝙ hic ē ille cordiam repulatio ꝑ ea que dicta ſūt. facit. sͣ. lo. l. ſi decem. ⁊ qd̓ ibi homo ꝗ de hoc maleficio inculpabat̉ uel qui illud fec ducatur nō no. Et iſta lex facit ad. q.ª reꝑitur ꝙ teſtis examinatꝰ tamen ꝓbet uel habeat ꝟiſimilia de eo ita ꝙ ꝟiſimile ſit iudicē qui in iudicio depoſuit ambigue de ſticho. nō dicit d̓ quo. voluit Bal. iudicauit de eo ſenſiſſe. Itē poſtꝙͣ quis ſemel declara cōſi. ccccxj. q̄ro an debeat interp̄tari pro reo uel pro actore dictū uerit n̄ poterit poſtea uariare: ut. l. ꝗcꝗd aſtringēde. ī li. iiij. teſtis. Et verba doc. dicūt aut loꝗtur de his que perti pͥn. sͣ. eo. ẜm unā lec. ⁊ ibi dixi. b ¶ In iudinēt ad litis ordinatiōem ⁊ fauemus actori: ut. l. de die dice. AD¶Si alternatiue interroDi ſtipulani agati reſpōdeatur d yno DE ꝙ ipſe in pͥn. sͣ. qui ſatiſda. cog. aut de his q̄ ꝑtinēt ad litis de Bar. tenuit ciſionē. ⁊ tūc fauemus reo: ut. l. fauorabiliores. ⁊. l. arri viciatur ſtipulatio in ſpē: lꝫ ſecus in ſūmis. Itē ſecus ſi contrarium anus. sͣ. de act. ⁊ ob. Ita dicit Dy. sͣ. de dā. infec. l. flup̄cedat īterrogatio copulatiua. hoc diſtīgue plene: ut in. l. ab exeminū.§. iteꝫ apud iul. ⁊ exͣ de reg. iur. c. cū ſint ꝑtium. cutore. jͣ. de dixi. sͣ. e. l. i.§. ſi ꝗs ſimpliciter. ⁊.§. fi. ap. ⁊ in. l. ter li. vj. Sed nōne loꝗtur hic in his que ꝑtinent ad litis Ex.§. ſequenti. minato. C. d̓ deciſionē: ⁊ tn̄ fauemus actori. iō illa ꝟba nō placēt mi ¶ An que tollūt iam contracta īpediāt contrahenda: fruc. ⁊ lit. ex hi. Vnde dic ꝙ aut in iudicijs orit̉ dubitatio circa ꝟibi. Et cū q̄ritur. Et ſtāte ſtatuto ꝙ bānitꝰ elapſo terpen. Ange. ba: ⁊ tunc aūt ſūt ꝓlata ab aliquo ex his in quorū ꝑſohic. ꝯcorda mino bāni nō poſſit eē de pͥoribus etiā ſi fuerit rebāni ut ꝑ Imo. ⁊ na iudiciū pͥncipaliter ſuſtētatur. aut ſūt ꝓlata a quodā tus. Et alio ſtatuto ꝙ īterficiēs rebellē ſit exēptus a Ang. in. d. l. alio. Si ab vno ex his ſemꝑ īterp̄tat̉ ꝓ eo: ut hic. ⁊. l. ſi bāno qd̓ incurriſſet uel incurrere potuiſſet ꝑꝑ eius d̓li ab executoꝗs intentione. sͣ. de iudi. ſiue ſit actor ſiue reus. ⁊ no. cta. Si aliꝗs bānitus ī termīo bāni occidat rebellē an ꝑ Dy. in. c. cōtra eū. de re. iur. li. vi. Quādoqꝫ ſunt ꝟpoſſit eſſe de pͥoribus: ibi. Et iſta. Et an cū fructus de ba ꝓlata ab alio nō ab ipſis litigātibus: ut in teſte. uel bentur ex certo fūdo: ⁊ nō colligūtur an obligatio exdefunctꝰ eſt aliꝗs qui ꝓtulit ꝟba ſucceſſorē hn̄s ⁊ tūc tīguat̉ uel differat̉: ibi. Et ut. Et an īſpiciat̉ qd̓ euent aut tuuis facere interp̄tationē cā uitādi aliquā cōtrare pōt. ⁊ an̄ ſi frater diuiſit cū fratre ⁊ moriatur relicto rietatē: ⁊ tūc pōt fieri īterp̄tatio: ut hic eſt caſus. exͣ de pupillo an alter frater poſſit eſſe tutor ꝑꝑ euictionem teſti. c. cū tu. ⁊ in pͥma cōſti. C.§. ꝗbꝰ. aut tu nō uis face q̄ euenire pōt: ibi. Op. Et que ſit ratio ꝙ domꝰ reedi re cā uitādi cōtrarietatē: ſꝫ ut ꝓſit alij: uel ꝑꝑ aliꝙͣ alificata n̄ ſit eadē ⁊ nauis ſic: ibi. Quero. Et an eccleſia am cām: ⁊ tūc nō pōt fieri. Sꝫ illud ꝟbuꝫ dubiū nō va d̓ſtructa ⁊ reedificata ſit eadē uide ī fi. let: ut. c. in pn̄tia. exͣ. de ꝓba. ⁊ hic in glo. ⁊. l. pōpo. ſcri .§. iſte cōſueuit reputaꝯͣ acram rem. n̄ difficilis. Si res a cōbit ſi frumētuꝫ. in fi. sͣ. de rei uen. Si ꝟo inſurgit dubietas circa alid̓ ꝙͣ circa ꝟba: ⁊ tūc recurre ad dicta doc. mertio cōi eximatur ſuꝑ ea obligatio nō cōtrahit̉: ⁊ iā aut loꝗmur in his q̄ ꝑtinēt ad litis ordinationē. ⁊ tūc cōtracta extīguit̉ nec reuiuiſcit īpedimēto ceſſāte. ſec ſi actor inſtat ⁊ ꝓſeꝗtur fauemus actori: ut. l. de die in ſi fructꝰ nati pereāt uel nauis reponēdi anīo diſſoluaprī. sͣ. qui ſatiſda. cog. Si ꝟo actor nō inſtat ⁊ fauemꝰ tur. tūc eniꝫ obligatio non extinguitur ſed ceſſat. ideo reo: ut. l. ſi ea. C. qui accu. nō poſ. ⁊. l. ꝓperādū.§. ſiꝗreaſſumit effectū īpedimēto ceſſāte. h. d. Iſte.§. diuidem. ⁊.§. ſinantē. C. de iudi. Aut in his ꝗ ꝑtinent ad ditur pͥncipaliter in. vij. partes. Prīo determinat vnā litis deciſionē. ⁊ tūc ſit interpretatio ꝓ liberatōe: ut. l. queſtionē. ſcd̓o determinat aliā q̄ depēdet ex antecedē arrianꝰ. sͣ. de ac. ⁊ ob. ⁊. l. legatū. sͣ. de manumiſ. ¶ Ex tibus. tertio aſſignat unā rationē in ꝯtrariū. quarto po his dico ꝙ intētio dubia dꝫ declarari in ꝓbationibuſ. nit duo dicta que vidētur eē contra p̄cedētē determīa nā ſi ꝓbatio eēt dubia: tūc fieret interpretatio cōtra eū tionē. ꝗnto ſoluit dicta contraria diſſimilitudinē aſſiut dixi. lꝫ eniꝫ poſſit dicere ſic intellexi in libello: non ta gnādo īter ſtipulationē hoīs liberi ⁊ vini ſeu fructuuꝫ. mē pōt dicere ſic intellexit teſtiſ uel ſic dꝫ ītelligi inſtru ſexto ponit dr̄iam īter hoīem ⁊ nauē. ſeptimo ponit ef mētuꝫ. Itē dico ꝙ ſi lit. cōte. facta eſt ꝑ cōfeſſionē: nō fectū pn̄tis inꝗſitiōis. ſecūda ibi: nec reuocātur. tertia ſtabit̉ ei qd̓ ſenſit actor: ꝗa cū cōteſtatio facta eſt ꝑ con ibi: quoniā ꝗdē. qͣrta ibi: nā ⁊ ſi nauē. quīta ibi: ſꝫ hec feſſionē: tūc cōteſtatio nō eſt ſolū ordo iudicij ſed etiā diſſimilia. ſexta ibi: ⁊ nauiſ ſi hac. ſeptima ibi: hic tracta eſt ꝓbatio. ⁊ ideo cogit̉ declarar̄ reus: ut. l. certū de cō tus. Prima ſubdiuiditur. ꝗa pͥmo ſoluit. q. ſcd̓o rōem feſ. Vel ſi nollet declarare habꝫ locū. l. de etate.§. ꝗ ta dubitatiōis. tertio rōnem ſolutiōis. ſcd̓a ibi: ꝙͣuis res cuit. ff. de interro. act. ⁊ qd̓ no. per Dy. in. d. c. cōtra eū. ſacra. tertia ibi: nā ⁊ cū ꝗs. ⁊ ē rō talis. obligatio in naItē dico ꝙ ſi libellus eſt datꝰ ꝑ dn̄m ꝙ ꝟbuꝫ ambigu ta extinguitur ſi res efficit̉ ſacra uel hō liber. ergo mul um nō pōt declarari per ꝓcuratorē generalē: niſi habe to magis īpedit̉ ꝯtrahēda. Seꝗtur ſcd̓a ꝑs ibi: reuoca at expreſſū mādatū a dn̄o ſicut non pōt heres uniuertur ⁊cͣ. Seꝗtur tertia ꝑs ibi: quoniā ꝗdeꝫ. Hec legitur ſalis. Itē ſi eſt datꝰ libellus a ꝓcuratore ſiꝗdem dn̄s duobꝰ mōis. Primo ꝙ ſit rō p̄cedētiū ſic p̄mitto ꝙ ſi mādauit ſpāliter ſic dari libellū declarabit dn̄s. alia s cut ẜm naturā de hoīe viuo poſſit mortuus fieri: ⁊ de ꝓcurator: ut. sͣ. de li. cā. l. in ſeruo. ⁊ qd̓ no. de edil. edi. mortuo nō pōt fieri viuus. ſic obligatio nata pōt extin l. cū mancipiū. ⁊ ſi nollet declarare tenet̉ dn̄o cū ſe qͣgui: ſed extīcta nō pōt reſuſcitari niſi miraculoſe. Nūc

Dbo. obli. 3 4 ad ꝓpoſituꝫ ꝙ p̄dicta ſint vera ꝓbo: ꝗa alias ſequerel e. l. exiſtimo. Et iſta ſūt utilia ad. q. Statutū eſt hic abſurdū.ſ. ꝙ eadem cā eſſet obligādi ⁊ liberādi. hoc eſt a ¶ Ad. q ꝙ ille ꝗ fuerit exbānitꝰ elapſo termīo bāni nō poſſit eē eodē modo reuiuiſceret ſicut extinguit̉. qd̓ eſt cōtra naADDE ꝙ de pͥoribꝰ etiā ſi fuerit rebānitus. alio ſtatuto cauet̉ ꝙ Alex. refert turā ꝙ de nō eſſe tranſeat ad eſſe. ⁊ hoc vult dicere glo. ꝙ Ang. bal. qui interfecerit aliquē rebellē ſit exēptus: ⁊ eximat̉ ab Secūdo modo pōt poni ꝙ ſit rō cōtra p̄dicta: hoc mo Raph. cum oī bāno qd̓ incurriſſet uel īcurrere poſſet ꝓpter eiꝰ pre do. dictū eſt ſupra ꝙ non reuiuiſcit īpedimēto ceſſante. quibus ipſe terita delicta. cōtingit ꝙ ꝗdā poſt bānū ſibi datū īfra tranſit tenēt Cōtra: ꝗa ꝯtrarioꝝ eadē ē natura: ꝗa ſicut hoc facit exterminū bāni īterfecerit rebellē. q̄rebatur utrū iſte poſ contra hanc tīgui obligationē: ita ſi ceſſat faciat reuiuiſci. q. d. iſta rō deciſionem ſet eē de pͥoribus. Videt̉ ꝙ ſic: ꝗa iſte nūꝙͣ fuit exban eſt ſufficiens: vt ꝑꝑ hoc reuocet̉ ī obligationē. ⁊ ſic eſt rō Bar. nitus: ꝗa durāte termīo ſuꝑuenit cā que bānū ꝑfectū remotiua: vt tangit glo. ī fi. Sequitur nā ⁊ ſi nauē. Iſta extingueret. ergo īpediuit bānū incurrere. Sed certe duo excēpla ſunt clara ⁊ ꝯtradicūt p̄cedenti determinacū iſta cā tendat directo ad liberationē nec de banno tioni. Sequit̉ ibi ſꝫ hec diſſimilia. Volēs ſoluere ꝯtrariū poſſet eximi niſi ille qui īcurrit ī eo pūcto quo terminꝰ p̄mittit ꝙ ſicut ſtipulatio liberi hoīs non valet pure: ita bāni currit eſt exbānitus ⁊ exēptus. ⁊ ſic uerū ē eū fuiſnō valet ſub cōditiōe: ꝗa res dꝫ eſſe in noſtro cōmertio ſe exbānitū: ut. d. l. ſub cōditiōe. jͣ. de ſo. cū ſi. ſecꝰ ſi ſta tꝑe cōtractus. Hoc p̄miſſo nō ob. exēpluꝫ de vino naſci tutū de cetero redderet ꝑſonaꝫ īhabilē ad exbāniēdū turo: ꝗa illa obligatio ꝯtinet vinū in genere qd̓ ī genere ꝑ ea que dicta ſūt habetis hic ꝙ nō reuiuiſcit cōtractꝰ. pōt ſubijci cōmertio noſtro. Item dicta obligatio hꝫ tēCōtra: ꝗa ceſſāte cā ceſſat effectꝰ: ut. l. generaliter. C. d̓ pus quo fructus naſcerēt̉. ⁊ expectare ꝙ fructꝰ naſcant̉ ep̄i. ⁊ cle. Dy. dicit ꝙ in obligatiōe q̄ oīno nō ꝑimere eſt ciuile ⁊ honeſtū. ſed liber homo ē certū ꝙ tp̄e cōtratur: tūc ꝓcederet cōtrariū. ſecus ſi oīno eſſet ſublatum: cte ſtipulationis nō pōt ſubijci cōmertio noſtro. Iteꝫ ex vt. l. ſi unus.§. pactus. sͣ. de pac. ¶ Op. ꝙ oꝑatur op pectare ꝙ efficiat̉ ſeruꝰ nō eſt honeſtuꝫ: ꝗa caſuꝫ aduerpoſitū in oppoſito ⁊ ꝓpoſitū in ꝓpoſito: ut. l. fi. de le. ſamqꝫ fortunā ⁊cͣ. Habes ſolutuꝫ cōtrariū de exēplo uiiij. ⁊. l. ⁊ ſi cōtra. de vul. ⁊ pupil. ℟. ꝙ illud oꝑatur ⁊cͣ. ni. Sequit̉ ꝙ nauis. Hoc tollit cōtrariū de exēplo nauiſ verū eſt eodē cōcurrēte. unde cū ad ꝯtrahēdaꝫ obliga ſic. certū eſt ꝙ qn̄ res efficit̉ ſacra ſit ea mēte vt nunquā tionē duo reꝗrūtur.ſ. conſenſus ꝟbis exp̄ſſus ⁊ ꝙ res efficiat̉ ꝓphana. ⁊ cū ſeruꝰ efficitur liber ſit ea mente vt poſſit ſubijci nr̄o cōmercio quorū ſi qd̓ deficit obliganunquā efficiat̉ ſeruꝰ. qd̓ pꝫ: ꝗa expectare eius ẜuituteꝫ tio eēt nulla. Eſt ergo rō quare liberat̉ ꝗa definit eē in eēt inhoneſtuꝫ vt dixi. ſed in naui ſi reſoluta eſſet aīo cōcōmercio. iō extinguitur obligatio ip̄o iure: ſꝫ nō reſtiuertēdi in aliū vſuꝫ ⁊ poſtea reficeret̉ eēt alia nauis: nec tuatur obligatio ip̄o iur̄ cū ꝟbis cōtrahat̉. ⁊ lꝫ res re ī obligatio tūc reuiuiſceret: ⁊ ſic eēt idem qd̓ in hoīe libecipiat eē in nr̄o cōmercio: tn̄ ꝟba que ſūt neceſſaria nō ro. ſꝫ ſi deponit̉ aīo reficiendi animus ē honeſtꝰ: ⁊ ideo ſuꝑueniūt. Dy. ponit in. c. qui ſentit. exͣ de reg. iur. li. tunc uidet̉ eadē nauis. Ad hoc facit qd̓ dicimus de dovj. ⁊ glo. in. l. ẜm naturā. jͣ. de reg. iur. ¶ Op. cōtrariomo ⁊ cetera ſunt clara vſqꝫ ad fi. No. in prima particula rū eadē eſt diſciplina: ut. d. l. ẜm naturā. cū ſi. ⁊. d. l. ⁊ ſi ꝙ libeꝝ hoīem non poſſum ſtipulari. Aliud no. ꝙ oblicōtra. sͣ. alle. So. iſtd̓ cōtrariorū eadē ē natura pōt ītel gatio ſemel extīcta ⁊cͣ. ¶ Op. de. l. cetera.§. ſi duobꝰ. sͣ. ititm. ligi duobꝰ mōis. Uno mō eadē ē natura ꝙͣtū ad cogni de le. i. ⁊. l. ſi quis īquilinos. e. ti. So. vt dixi. sͣ. e. l. multū tiōem: ꝗa cognito vno cognoſcis aliud: ut no. sͣ. d̓ his intereſt. ¶ Secundo op. de. l. is cui. sͣ. de teſta. ⁊ de. l. i. qui ſunt ſui uel ali. iur. l. i. Itē alio mō ꝙͣtū ad iuris diſ§. ſi quis autem. sͣ. de bo. poſ. ẜm ta. Di. ſignat cōtrariū poſitionē eſt eadē natura: ut. l. diē.§. ſtari. sͣ. de arbi. ⁊ illud. hic loquit̉ qn̄ ꝯtingit mutatio circa rē: ibi qn̄ circa ibi rō eſt: ꝗa cōtrarietas cadit circa q̄daꝫ accidētia non perſonā ſine eoꝝ delicto. Salua reuerētia Di. non becirca id qd̓ eſt cā eius effectus de quo loꝗmur ibi equū ne ſignat illa cōtra. hic: ꝗa ille. ll. loquūtur ꝙ ea q̄ nō ī⁊ iniquū nō eſt cā quare dꝫ ſtari: ſꝫ cōpromiſſū. Tertio pediūt iā fcā īpediūt ꝯtrahēda: ut. jͣ. e. pluribꝰ.§. ſi plꝫ. mō ītelligitur eadē eſt natura ꝑ cōtrariū: ut contraria hic ꝟo loꝗt̉ qn̄ ea q̄ tollūt iā ꝯtracta īpediūt ꝯtrahēda. eodē mō oꝑentur cōtrariū effectū: ⁊ tūc ob. ad hāc le¶ Sꝫ op. d̓. l. ij.§. i. d̓ capi. dimi. ſo. qn̄qꝫ īpedimētū ſu gē. Sꝫ rn̄deo verū eſt vbi eſt eadē rō: ut in. c. qui ſentit. ꝑueniēs reddit rē īhabilē in futurū ⁊ hꝫ locū regula vt exͣ de reg. iur. li. vj. ¶ Op. de. l. ſi chorus.§. fi. sͣ. de le hic. qn̄qꝫ in futurū inhabliē nō reddit. ⁊ ī iſto caſu hꝫ iij. glo. q̄ eſt hic ponit ſo. ⁊ nō bonā. ꝟitas eſt ꝙ ſi talis locū iſta regula ſibi ſimile in. l. ſi debitori deportato. jͣ. hō efficiatur ẜuus reſtituatur legatū ex noua volūtate: de fideiuſ. ¶ Op. de. l. ſi ſub cōditione. jͣ. d̓ ſo. ⁊. l. quo vt. l. cū ẜuꝰ. sͣ. de adi. lega. pōit glo. ī. l. ſi chorus in fi. ⁊ tiens. jͣ. de noua. vbi tollerētur iā cōtracta: ⁊ tn̄ nō īpe in. l. qui res.§. areā. jͣ. d̓ ſo. ¶ Uenio ad. ꝟv. naꝫ ⁊ ſi ſi ꝗs diūt cōtrahēda. Breuiter ibi loꝗtur de actu qui pͥncinauē. ⁊ op. jͣ. e. ꝟ. ⁊ nauis. ℟. iſta ꝟba dn̄t ītelligi cū dipaliter ad liberationē tēdit. ⁊ iō niſi ꝓponat̉ obligatio ſtinctōe ibi poſita. ¶ Uenio ad. ꝟ. pro quo etiā illud. nō pōt ſequi liberatio. hic nō tēdit ad liberationē pͥnci Op. de. l. cū certus. de vi. tri. ⁊ ole. le. l. ⁊ ſi debitor.§. paliter: ſed ſecūdario ⁊ ꝑ quādaꝫ cōſequētiā. Et cuꝫ ꝟiſimile de cōtrahē. emp. glo. hic. ⁊ in contra. dicit ꝙ querit̉ vtrū ea que tollūt iā cōtracta īpediūt cōtrahenhic adiecit ex illo fūdo. ibi qd̓ natū erat. ⁊ uide eā que ī da. Dic aut q̄ris d̓ his que reſpiciūt pͥncipaliter liberacipit in adijciēdo. Quid ē hoc dictū qd̓ glo. dicit. dico tiōem. ⁊ tūc aut talis actꝰ deliberādo reſpicit tm̄ prete ꝙ rō ē: ꝗa relatiuū ꝗs uel ꝗ adiectū ꝟbo futuri tꝑis fac̄ rita. ⁊ tūc que tollūt iā cōtracta nō īpediūt cōtrahēda: cōditionē: ut. l. ſtichū qui meꝰ erit. sͣ. d̓ le. i. ⁊. l. nuꝑ. sͣ. d̓ ut. d. l. ſi a colono. ⁊. d. l. ſi ſtipulatꝰ fueriꝫ.§. i. sͣ. eo. aut le. iij. q̄ cōditio ītelligitur d̓ pͥma vice: ut. l. bouē.§. hoc reſpiciūt tm̄ futura. ⁊ tūc aut illa liberatio tēdit ad īdu ẜmone. jͣ. de ꝟb. ſig. ⁊ iō deficiēte cōditione nō debet̉. cēdaꝫ liberationē doli. ⁊ que īpediūt iā cōtracta n̄ tolſꝫ ſi dico ex tali fūdo nō facit cōditionē. Sed iſta ſo. vi lūt cōtrahēda: ut. l. ſi unus.§. illud sͣ. de pac. aut ad licōtra. l. luciꝰ. de ali. le. ℟. ibi certus locus adijcitur gr̄a berationē doli nō tēdunt. ⁊ tūc nō īpedit̉ obligatio cō deſignatiōis nō gr̄a taxatiōis ſeu cōditōis. qd̓ apparet trahi: ſed effectꝰ ſic. ⁊ uno cōtextu obligatio naſcitur ⁊ ex eo ꝙ certus locus ibi adijcit̉ in executiōe: nō in obli ꝑimit̉: ut. l. ſub cōditiōe. jͣ. d̓ ſol. ⁊. l. quotiēs. jͣ. d̓ noua. gatione. hic ꝟo adijcit̉ obligatōi pͥncipaliter ⁊ in eadē Secūdo quādo querimus de his que nō reſpiciunt li oratione. Iſta ſo. ꝓbat̉ in tex. in. l. ꝗdā teſtamēto. ī pͥn. berationē pͥncipaliter. ⁊ tūc aut illa qͣlitas reddit ꝑſo sͣ. de le. i. ibi ꝙ ī initio pure datū ⁊cͣ. Et vt tibi lique nā uel rē inhabileꝫ in futuro. ⁊ tūc q̄ īpediūt iā contraat iſta materia qn̄ fructus debet̉ ex certo fūdo: utrū ob cta īpediūt cōtrahēda: ut hic ⁊. l. iij.§. deſinere. sͣ. uſuſ. ligatio extinguat̉ uel differat̉. diſtingue ſic. aut certus quēad. ca. de uſufru. le. l. ſemproniꝰ attauus. Aut nonlocus adijcitur cā deſignationis: qd̓ ē qn̄ p̄ſtationi adireddit ꝑſonā uel rē inhabilē in futuro. ⁊ tūc que īpedi citur in alia oratione. aut adijcitur gr̄a taxatiōis. Pri unt iā cōtracta nō īpediūt cōtrahēda: ut. sͣ. de capi. dimo caſu qd̓ eſt ꝓmiſſū debetur ſtatī uel ex illo loco vel mi. l. ij.§. i. ⁊. l. ſi debitori deportato. jͣ. de fideiuſ. ⁊. jͣ. aliūde: ut. l. lucius. sͣ. de ali. le. ⁊. l. ꝗdā. d̓ le. i. ⁊. l. paulo EEEE iſ

De ꝟbo. obli. a ¶ Quātitacalimacho.§. fi. de le. iij. Qn̄qꝫ adijcīt̉ gr̄a taxatiōis. ⁊ ad actionē mere realē. ⁊ tūc ītelligit̉ eadē: ut. l. ẜuituteſ tē. ADDE tūc aūt dr̄ ꝑ relatiuū: ⁊ ita facit cōdictionē. ⁊ tūc aut ē ꝙ cōcordat §. ſublatū. sͣ. de ſer. vr. p̄di. ⁊. l. paulus.§. fundus. sͣ. de tm̄ una p̄ſtatio. aut ſūt plures p̄ſtatiōes annue uel mē Bal. in. c. i. pig. Aut eſt in actiōe mixta: ut in uſufr. ⁊ tūc non eſt ea de natura ſtrue. ſi ē tm̄ vna p̄ſtatio. ⁊ tūc ſi pͥmo anno nō colligūdē: ut. l. repeti. sͣ. qui. mo. vſufr. amit. ⁊ facit. l. ꝗ uſufr. feu. ubi alletur fructꝰ de cetero nō debētur: ut. l. cū certꝰ. de vi. tri. e. t. ¶ Quero q̄ eſt dr̄ia īter nauē ⁊ domū. ℟. ꝗa domꝰ gat glo. ī. l. ⁊ ole. le. ⁊. l. ſi debitor.§ veriſimile. sͣ. de contra. emp. hactenus sͣ. depoſita anīo reficiēdi nō eſt eadē. nauis ſic. ⁊ glo. vo Si ꝟo ſūt plures p̄ſtatiōes annue uel mēſtrue: qd̓ defi d̓ uſufr. quā luit aſſignare dr̄iaꝫ ⁊ vidē eā que īcipit hic ī domo ſpedicit allegacit in uno anno ſupplet̉ in alio: ut. l. legatū.§. vini faler ciale. ⁊ glo. aſſignat in. l. qui vſufructū. ī glo. magna. sͣ. re bōa iura. ni. de an. le. ⁊. l. ex eo. sͣ. de vi. tri. ⁊ ole. leg. Si ꝟo non de vſufruc. ꝙ nauis de facili reficit̉ nō domus. Illud b ¶ Eccleſia adijcit̉ relatiuuꝫ. ⁊ tūc ſpectant̉ fructꝰ ſequentiū anno deſtructa. eſt truffa: ꝗa facilius īueniūtur magiſtri ꝓ domo reficirū: ſi in pͥmo anno nō ſufficiūt: ut hic. ⁊. l. firmio. in pͥn. ADDE an enda ꝙͣ ꝓ naui. Dic ergo rōem Mar. ꝟ̓aꝫ: ꝗa nauis ī retineat prī sͣ. qn̄ di. leg. ce. ⁊ hec ſūt ꝟba Pe. hic ꝑ Cy. recitata in mēte eius qui edificat cōſiſtit. ⁊ iō eſt eadē. ſed domus uilegia ſibi .l. ſi ꝗs argētū in fi. C. de dona. Quero an ī tertio āno cōſiſtit in ſolo. iō nō ē eadē. ⁊ iſtud forte voluit Mar. cōceſſa vide expectat̉. ⁊ glo. dicit ꝙ non: niſi duo anni exſpectent̉: glo. xvi. q ſentire. Declaro īcorporalia: ut actiōes ſequūtur ꝑſovij. c. ⁊ hoc vt. l. nemo. de le. i. Sꝫ illa glo. dicit cōtra iſtū.§. ꝗ dicit nā quocūqꝫ vadāt: ut. l. fi. de p̄ſcrip. lō. tēp. īmobilia n̄ dicimus. ⁊ ꝙ ceſſat ⁊ nō extīguitur. Preterea obligatio vini eſt ī ſequūtur ꝑſonā: cū ſint īſeꝑabilia a ſolo. iō animꝰ circa glo. in. c. pri genere qd̓ perire nō pōt: ut. l. in rōne.§. īcerte. sͣ. ad. l. retētionē ip̄orū ꝓut ſūt corpus nō pōt oꝑari. ſed mouilegiuꝫ de fal. ⁊. l. īcediū. C. ſi cer. pe. ⁊ iō qn̄cūqꝫ naſcitur debere. iur̄. i. vi. bilia pn̄t ſeꝑari a corpore ⁊ ſeꝗ dn̄m. iō animus in eiuſ ⁊ in. c. ſtatubitur cū nō pereat. ⁊ qd̓ ſit in genere dilata. tn̄ in diem retētione facilius oꝑatur. ⁊ iō qn̄ ꝗs deponit nauē anitū ī. v̓. colle dr̄ hic in tex. Sꝫ cōtra: ꝗa īmo obligatio fructuū naſcē mo reponēdi: illa nauis ſemꝑ vr̄ retēta in mēte nec vngiatis de ele dorū eſt cōditionalis: ut. l. i. in fi. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. ⁊ ctio. in. vj. ꝙͣ depoſita: ut hic dicit tex. ¶ Quid de eccleſia d̓ſtru. Inno. in. c. dixi. sͣ. e. l. īterdū. ℟. qn̄ ꝓmitto fructus futuros ſimpli ctaᵇ fūditus ⁊ reedificata an̄ dicat̉ eadē. Goſ. dicit idē ij. de no. oꝑ. citer nō expͥmēdo ꝙͣtitatē. ⁊ tūc indiſtīcte eſt ꝓmiſſio qd̓ hic in domo in ſūma de eccle. edi. in fi. qd̓ puto eſſe nū. ⁊ in. c. ab cōditionalis: ut. d. l. i. in fi. ⁊ fructibꝰ nō natis ſine culverū ſi eccleſia accipiat̉ ꝓ loco parietibꝰ circūdato. ſeAbbate de pa ꝓmiſſoris pͥmo anno debitor liberat̉: ut. sͣ. de con v̓b. ſig. per cus ſi accipiat̉ eccleſia ꝓ capitulo toto: ut no. Azo ī ſū Dy. in. l. pa. trahē. emp. l. nec emptio. ⁊ tunc nō diſtinguitur vtrum ma de ſacroſā. ecc. in pͥn. ⁊ hoc eſt utile ꝑꝑ id qd̓ dr̄. exͣ ter.§. tuſcuapponatur relatiuū uel nō. ſꝫ qn̄ certā quātitatēª frude reſcrip. c. fi. in cle..ſ. qd̓ littere nō porrigūtur ad nolanus.sͣ. de ctuū ſtipulor. tūc ſi nō appōat̉ fūdꝰ cōditiōaliter obli ua beneficia. ſꝫ puto ītereſſe an dicat̉ eccleſia ⁊ hn̄t lole. iij. Bar. ī gatio eſt ī diē: ut hic pꝫ. ⁊ ſic dꝫ ītelligi p̄dicta diſtīctō. .l. iij. de col. cū p̄dicta. an̄ dicat̉ bn̄ficiū. ⁊ illd̓ ēt durat eccleſia d̓po leg. illicitis ¶ Itē op. dr̄ hic caſū fortunā ⁊cͣ. cōtra de. l. generaliſita: ꝗa nomē ē oīa cōtinēs: ut. l. quotiēs.§. fi. de vſufr. per Bal. in ter.§. ſi libero hoī. sͣ. de fideicō. liber. glo. nō ſol. hic di vn̄ lꝫ ſit alia eccleſia: tn̄ idē beneficiū eſt. Inducit mar. ti. d̓ pace cō cit Dy. ꝙ ibi eſt libertatis fauore. ¶ Op. dr̄ hic ꝙ nō ī ad. q. ſunt excōicati canonici ꝗdā. alij loco illorū ſunt ſtā. in v̓. nos ſpicit̉ qd̓ euenire pōt. Cōtra. l. ꝗ bona.§. cū īter edes. romanoruꝫ. poſiti. an illi ſint excōicati: dicatis ꝙ. q. eſt canoniſtarū ⁊ ī aūt. habid̓ dā. īfec. Et ut tibi liq̄at an īſpiciatur qd̓ euenire pōt: in. c. aduerſus cōſules. exͣ de īmu. ec. ⁊ ꝑ Inno. ī. c. gra ta. C. ne fi. ꝓ breuiter dic. aut id de quo agitur reſpicit tm̄ tp̄s pn̄s uē. extra de ſen. excō. patre. Alex. ⁊ nullā hꝫ depēdētiā de futuro: ⁊ nō īſpicitur qd̓ eueni dicit ꝙ maDue cauſe lucratīe Si rē qua ex Ca. nā pn̄t cōcurrere cir gis cōis cōre pōt: vt. l. ſi ſtipulatꝰ fueriꝫ.§. i. sͣ. e. ⁊. l. ſi a colono. ⁊ cluſio videt̉ l. ſciēduꝫ.§. fi. sͣ. qui ſatiſda. cog. aut reſpicit futurū. ⁊ ca eādeꝫ rē niſi vna ſit reuocabilis. h. d. Materiā dua ꝙ etiam nō tūc aūt illud qd̓ euenire pōt eſt cōtingēs ẜm naturaꝫ ⁊ rū cāruꝫ lucratiuarū habes ī repetitōe mea. l. meuiꝰ.§. refecta reti hoīs diſpoſitionē ⁊ īſpicimꝰ qd̓ euenire pōt: ut. l. hereſ neat pͥuileduobꝰ. sͣ. d̓le. ij. Examīo. q. glo. hec reſ mihi d̓bita ex cā gia niſi ſit d̓ meus.§. fin. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. ⁊. l. fi.§. ſinaūt auaricie lucratiua effecta ē mea ex cā lucratiua: tn̄ ē receſſura a ſtructa ſuꝑiC. cōia dele. ⁊. l. ſi ꝗs domū.§. fi. sͣ. loc. aut ẜꝫ legē ē cō me. an cōtra pͥmū debitorē potero ſtatī ager̄. Glo. dic̄ oris auctori tingēs. ⁊ tūc aut ē cōtingēs de iure ſpāli: ⁊ nō īſpicitur ꝙ ſic. ⁊ vid̓ eā q̄ īcipit merito haberi. Pe. dic̄ cōtra: ut tate ſine ſpe qd̓ euenire pōt: vt. l. iiij. circa pͥn. sͣ. de fideicō. liber. aut refectiōis ꝑ no. ī. l. neratiꝰ. s. d̓ cōdi. īde. glo. ī. l. nō quocūqꝫ. ī pͥn. d̓ .l. ſi uſuſfru de iure cōi: ⁊ īſpicitur: ut. d. l. iiij. ⁊. l. ſꝫ ⁊ ſi ꝑ p̄toreꝫ.§. le.i. ponit ābas iſtas opi. ⁊ Dy. tꝫ ibi ꝙ demū exiſtēte ctus ciuitaſꝫ cū femine. sͣ. ex qui. cau. ma. aut eſt cōtingēs p̄ter nacōditiōe pōt agere. ⁊ dicit ꝙ caſus eſt in quodā ver. l. ti. sͣ. ꝗ. mo. turā ⁊ p̄ter legē. ⁊ tūc aūt pn̄s ſtatꝰ rei īdicat contingē uſufrū. amit nō quocūqꝫ. Ia. de are. dicit cōcordādo iſtas opi. aut ta. pro quo tiaꝫ de futuro: ⁊ tūc īſpicimꝰ qd̓ euenire pōt: ut. l. ꝗ bovolo agere ad ẜuū vel ad extimationē debitā ⁊ nō poſvide ꝙ d̓ vil na.§. cū īter edes. sͣ. de dā. infec. ⁊. l. habitatiōes.§. fi. ſū. Ita loꝗtur qd̓ no. ī. l. neratius. de cōdi. īde. ⁊ ita inla deſtructa sͣ. lo. ⁊. l. in hac. in fi. sͣ. de dā. infec. ⁊. l. ſi idē cū eodem telligat̉ opi. Dy. ⁊ Pe. aut volo agere ad id qd̓ videcōſuluit bal. in fi. sͣ. de iur. om. iu. Aut pn̄s ſtatus rei nō īdicat cōtī ꝯſi. ccclviij. or minꝰ habere: ꝗa ē dubiū ip̄aꝫ ī futurū eē penes me pͥmo li. item gentia de futuro: ⁊ tūc nō īſpicit̉: ut hic. Fallit rōne cul ⁊ poſſū: ut ar. l. i.§. heres ad treb. ⁊ ita loqͣtur alia opieccleſia depe: ut. l. diuortio. sͣ. de neg. geſt. ⁊. l. eum ꝗ.§. pōpo. jͣ. Res ꝑemſtructa non Stichū qui deceſſit. pra pa mode fur. ⁊ de tabu. exhi. l. locu.§. cōdēnatio cū ſi. Fallit amittit priui fauore libertatis: ut. l. generaliter.§. ſi libero hoī. sͣ. de legia ſi in ali rā pōt cōdici ⁊ in ſtipulationē deduci. h. d. ¶ No. ꝙ um locū ſit fideicō. li. ⁊ illud brocar. tāgit̉ in. l. i. de in li. iu. ⁊ ibi ꝑ obligatiōe rē reſtitui re ꝑempta ip̄a res cōdicit̉: ut no. trāſlata: ut ē Guil. ſꝫ nō explicat. Et p̄dicta faciūt ad multa q̄ dixi ī hic. ⁊. l. ẜuus.§. bone. sͣ. de cōdi. fur. dico in. l. ſtipula glo. in. d. c. pͥ .l. ſi ꝗs ſub cōditiōe. de teſt. tu. ¶ Itē facit frater diuiuilegium. ⁊ tiōes nō diuidūtur. sͣ. e. l. nemo rē ſuā. no. Inno. in ſit cū fratre qui mō morit̉ relicto filio pupillo. dr̄ ꝙ fra Ex. l. ſequenti. d. c. ij. ter nō pōt eē eius tutor: ꝗa īter eū ⁊ pupillū eſt obliga ¶ Si ꝓmiſiſti edificar̄ domū ī fūdo meo ⁊ fuiſti ī mo tio cōditiōalis.ſ. ſi res euicat̉ q̄ obuenit in diuiſiōe. erra. et ego fūdū alienaui nō potes amplius edificare. go ⁊cͣ: vt no. ibi aut minoris. dixi ꝙ ſi pn̄s ſtatꝰ rei ad ibi. Ex p̄dictis. Et que ē rō ꝙ poſtlitē cōteſtatā nō ad hoc ītendit.ſ. ꝙ res euincat̉ hoc uerū eēt. alias ſecꝰ: ut mittat̉ purgatio more: ibi. Quero prīo. Et an ſi in ſtiex p̄dictis pꝫ. Pro hoc īduco exp̄ſſe. sͣ. ſi cui pluſꝙͣ ꝑ pulatiōe appoſita ſit pena: ⁊ dictū rato manēte pacto .l. fal. l. hoc aut. in pͥn. Venio ad. v. ⁊ nauis. ⁊ dr̄ ꝙ nō an admittat̉ purgatō more: ibi. Scd̓o. Et an̄ ſi ignorāſ eſt eadē domꝰ ſi domus deponat̉ vſqꝫ ad fi. Cōtra. sͣ. ſe poſſe morā purgare ſoluat penā an poſſit repetere: de ſer. vr. p̄di. l. ẜuitutes.§. ſublatū. dic domo depoſiibi. Quero tertio. Et an poſſit mora purgari cū executa ⁊ reſtaurata nō eſt ꝟe eadē: ut hic. ſꝫ ẜm fictioneꝫ in tio fit a lege: ibi. Quarto. Et an ſi promiſſa ſit pena ⁊ actiōe ꝑſonali nō ē etiā eadē: ut hic ⁊ sͣ. de le. i. l. ſi ita iuratū nō ꝯtrauenire an admittat̉ purgatio more: ibi. §. fi. ⁊ ibi vide multa ꝑtinētia ad iſtā materiā. facit qd̓ Quīto. Et an ſi ſtipulatio ſit cōmiſſa ꝑꝑ maleficiū an dixi in. l. dāni.§. ſi is qui vicinas. de dā. īfec. Aut quo admittat̉ purgatio more: ibi. Sexto. Et an ſi res ꝑijt

VI De verbo. obli. 3 5 tꝑe quo poterā morā purgar̄ cuiꝰ ꝑiculo ꝑijt: ibi. Se.l. ⁊ ſi pꝰ tres. sͣ. ſi ꝗs cau. vbi erat dies ⁊ pēa ⁊ admittit̉ ptīo. Et an̄ ſi cōuētio eſt in ꝑſonā vnius pena ī ꝑſonā purgatio. So. hic loꝗmur ī cōtractibꝰ. ibi ī iudicijs ſpā alteriꝰ admittat̉ purgatio more: ibi. Octauo. Et an ex le ẜm glo. ⁊ dy. Sꝫ pe. dicit ꝙ hec ē truffa. nā dicere in ꝑte actoris admittat̉ purgatio more: ibi. Nono. Et iudicijs multa ſūt ſpālia: ergo hoc eſt ſpāle: ē multū īcō qn̄ admittat̉ purgatio more: ibi. Ultīo. ueniēs. Dicit ergo pe. ꝙ ī. d. l. ⁊ ſi poſt tres ē caſus cōIſta. l. hꝫ materiā ꝓfūdaꝫ. tra dy. rn̄det ad.§. de illo ꝙ ibi erat talis pēa q̄ pōt peI in ſula. glo. tractauit eā ī. l. ⁊ ſi poſt ti una cū pͥncipali: ut uſura. iō n̄ admittit̉ purgatio. hic tres. sͣ. ſi ꝗs cau. Dy. ex dcīs Odoſ. poſuit vnā diſtinꝟo ⁊ ī. l. ⁊ ſi poſt tres nō poterat petiuna cū pͥncipali. ctionē hic. Ia. de are. ⁊ Pe. de bel. ꝑti. aliter ponunt: Ad. l. magnā rn̄det ꝙ ibi dr̄ ꝙ pēa cōmittit̉: nō āt ꝓhi ut refert Cy. C. de pac. l. ſi pacto quo penā. Ego ī opbet ꝙ mora poſſit purgari. ¶ Examīemus ꝟba pe. di poſitiōibꝰ exaīabo qͣſi dcā oīum. Diuidit̉ ī duas ꝑtes. cit ip̄e vbi pēa pōt peti vna cū pͥncipali n̄ admittit̉ pur Prīo loꝗtur de tꝑe an̄ lit. cōte. Scd̓o de tꝑe pꝰ lit. cōgatio. hoc ē falſū: ut. jͣ. dicā ī. q. illa qn̄ ē dictū rato mate. cū ītereſſe cōmiſſū poſt morā petit̉ an̄ lit. ꝯte. admit nēte pacto. Itē dicit ip̄e ꝙ ibi nō p̄t peti pēa vna cū pͥn tit̉ purgatio more. poſt lit. cōt. ſecꝰ. hoc dicit. uel diuid̓ cipali: tūc admittit̉ purgatio. Sꝫ iſtud ē cōtra tex. d. l. ī tres ꝑtes. pͥmo ponit̉ thema ⁊ q̄ſtio. ſcd̓o rn̄ſio de tꝑe traiecticie.§. fi. vbi ī pacto legis ꝯmiſſorie nō admittit̉ an̄ lit. cōte. tertio de tꝑe poſt lit. cōte. Pōe ſūmariū: vt purgatio: ⁊ tn̄ nō poterit peti vna cū pͥncipali. Qualisͣ. deīde pone caſū ī termīs ⁊ lege lr̄am ibi. potuiſti fater ergo rn̄demꝰ ad. l. ⁊ ſi pꝰ tres. Dico ẜꝫ glo. ⁊ di. ſpā cere. ⁊ ſic ꝯmiſſa ē ſtipulatio ad ītereſſe totū: ut. sͣ. e. l. ſi le ī p̄torijſ ⁊ iudicialibꝰ ſtipulatiōibꝰ. Aſſigno aliā rōeꝫ ita ſtipulatꝰ eſſē abſte. q̄ritur mō an̄ admittat̉ purgatō ꝙͣ ip̄i: ꝗa p̄torie ſtipulationes ⁊ iudiciales iudicātur d̓ ibi cōteſtatꝰ.ſ. ſuꝑ ītereſſe. No. ꝙ an̄ lit̓. cōte. admittit̉ mēte p̄toris. ſꝫ cōuentiōales ex mēte cōtrahētiū: ut. l. ī purgatio more. Itē no. ꝙ pꝰ lit. cōt. n̄ admittit̉ purga ꝯuētiōalibꝰ. sͣ. e. ſꝫ cū p̄tor hꝫ eꝗtatē an̄ oculos: ut. l. ꝙ tio more. Ad iſta d̓clarāda ītēdā. lꝫ pe. d̓ bel. ꝑti. ⁊ an. ſi epheſi. sͣ. de eo qd̓ cer. lo. iō cū videt ius actoris nō d̓ piſis ꝗ repetierūt hāc. l. tractāt hic qūo factū ſit ī obeē factū deteriꝰ: iō admittit purgatiōeꝫ more. Nō ſic ī ligatiōe: ⁊ quō ītereſſe ſuccedat ī obligatiōe. q̄ oīa dico cōuētiōalibꝰ q̄ ex mēte ⁊ uolūtate cōtrahētiū iudicant̉. ī. l. ſtipulatiōes nō diuidūtur. sͣ. e. ⁊. l. ita ſtipulatꝰ. sͣ. e. Itē cōtra iſtā ſo. dy. op. do. rai. d̓ for. de. l. i. sͣ. de penu. ¶ Op. ad pͥmū notabile de. l. ſi ita ꝗs.§. ſeio. jͣ. e. Sol. le. ubi dicebat ip̄e ꝙ erat caſus cōtra dy. Sꝫ certe īmo glo. purgatio admittit̉: niſi creditoris īterſit: ut ī ꝯtra. ibi ꝟe ē caſuſꝓ dy. nā ibi īter cetera pōitur caſus vbi pe ⁊ ꝓbat̉ ī. l. ſi cū dies.§. fi. cū. l. ſe. sͣ. de arbi. ¶ Sꝫ ꝯtra nus relictꝰ ē ī ānos ſingulos. ⁊ ſi penū nō dederit decē hoc op. nā hic dic̄ tex. ꝯmiſſā eē ſtipulationē ad ītereē. daret. nā ibi ē dies.ſ. ī ānos ſingulos ⁊ pēa. ⁊ tn̄ admit ergo creditoris ītereſt. ⁊ ſic purgatio nō admittit̉ qd̓ ē titur purgatio: ut ibi dicit tex. Sꝫ certe dy. ītelligit qn̄ ē cōtra hūc tex. ſo. dicit Dy. ꝙ glo. dicit niſi creditoris ī appoſita dies ſolutiōi: cuiꝰ diei euētꝰ cōſtituit quē ī mo terſit. dꝫ expōi hoc ē niſi ītereſſe creditoris excedat exti ra. ſꝫ. l. i. de penu. le. loꝗtur de die ꝗ appōitur gr̄a mul mationē facti: tūc enī nō admitteret̉ purgatio qd̓ ītelli tiplicāde obligatiōis cuiꝰ: diei euētꝰ nō cōſtituit quē in ge niſi factū fieret: ⁊ daret̉ illd̓ qd̓ vltra ītereſt. ⁊ hoc tꝫ mora. nā cū ex euētu diei ī vltīs volūtatibꝰ naſcat̉ obli Dy. hic: ⁊ glo. ī. l. ſi cū dieſ.§. fi. ⁊. l. ſe. sͣ. d̓ arbi. ⁊ ſic ha gatio: nō pōt eodē momēto naſci obligatio ⁊ mora: ut betis vnā limitationē.ſ. ꝙ admittit̉ purgatio an̄ lit. cō.jͣ. de ſo. l. qd̓ dicimꝰ. lꝫ ſecꝰ ī cōtractibꝰ eēt: ut. l. ij. de iu teſ. niſi creditoris īterſit. Sꝫ cōtra hāc limitationē op. re emphi. Sꝫ ſi poneremꝰ ꝙ ī vltīs uolūtatibꝰ eēt dies ⁊ vr̄ ꝙ dꝫ ſic limitari. admittit̉ purgatio more: niſi ius appoſita ſolutiōi: tūc nō admitteret̉ purgatio: ut. d. l. actoris ſit factū deteriꝰ: ut. l. ⁊ ſi poſt tres. sͣ. ſi ꝗs cau. i. de pen. leg. ibi niſi alia dies adiecta ſic ⁊cͣ. vbi ē cāuſꝓ So. qn̄ ī obligatiōe ē aliqd̓ factū qd̓ ſpectat ad litis ordy. ¶ Quīto op. de. l. ꝗ rome.§. flauiꝰ. jͣ. e. vbi ē pēa. ⁊ dinatōeꝫ: ut ꝓmiſiſti mihi de iudicio ſiſti: vel de defen tn̄ admittit̉ purgatio. So. dicit dy. ibi erat pena ⁊ n̄ di dēdo: tūc debemꝰ uti illis ꝟbis ꝗbꝰ vtit̉. l. ⁊ ſi poſt treſ es. ſꝫ qd̓. sͣ. dixi hꝫ locū qn̄ ē pena ⁊ dies. ſꝫ cōtra hoc di .ſ. ſi ius actoris ⁊cͣ. nā dāna ⁊ expēſas ꝓſeꝗmur officio ctū dy. īſurgit do. And. de piſis: ꝗa ī obligatiōe ſaltem iudicis: ut. l. nō ignoret. C. de fru. ⁊ liti expē. ⁊. C. d̓ iuīeſt dies tacita.ſ. cū petiero: ut. l. ſi. x. cū petiero. sͣ. e. ſꝫ di. ī. l. ſācimꝰ. ⁊ iō nō curamꝰ ſi actoris īterſit: nec ꝑ hoc dies tacita ⁊ exp̄ſſa oꝑatur idē: ut dy. dicit ⁊ ꝓbat̉ ī. d. īpedit̉ purgatio. ſꝫ iudex: ut dixi ex ſuo officio nō audi .l. i. de pe. le. ergo ⁊cͣ. ⁊ ſic recedit a. d. dy. Sꝫ certe dy. et niſi refectis expēſis ⁊ dānis. ſꝫ qn̄ factū venit explicā loꝗtur de illodie cuiꝰ diei curſū ꝓmiſſor poterit ꝓuide dū exͣ iudiciū: tūc ip̄e creditor īpedit purgatiōeꝫ ſi ſua re ex natura obligatiōis. nā ſi nō potuit ꝓuidere: tūc d̓ ītereſt niſi ītereſſe offerat̉ ut dictū ē. Ex p̄dictis dico eꝗtate admittit̉ purgatio: q̄ purgatio ſit ex eꝗtate: vt ꝙ ſi ꝓmiſiſti facere domū ī fūdo meo ⁊ fuiſti ī mora: ⁊ l. ſi ẜuū.§. ſeꝗtur. jͣ. e. ¶ Sexto op. de. l. ſi ita ꝗs.§. ſeia poſtea fūdū alienaui: nō poteris d̓ cetero morā purga jͣ. e. ſo. dy. ꝙ ibi ē dies ⁊ nō pena: iō admittitur purgare: ꝗa ius meū ē factū deteriꝰ: ut. d. l. ⁊ ſi pꝰ tres. nā iſta tio. Sꝫ cōtra hoc īſurgit An. de piſis. ꝗa lꝫ ſit dies tm̄: ꝟba niſi actoris īterſit cōprehēdūt ēt qn̄ ius actoris ē tn̄ pena īeſt tacite.ſ. ītereſſe ꝙ pꝰ morā ſuccedit ī oblifactū deteriꝰ. ¶ Scd̓o op. ⁊ vr̄ ꝙ ſolū īfra modicū tp̄s gatiōe: ut. l. ſtipulatiōes n̄ diuidūtur. ꝟ. celſus. cū ſi. et admittat̉ purgatio: ut. l. ſi ita ꝗs.§. ſeia. jͣ. e. hic ꝟo di go nō deberet admitti purgatio ſicut qn̄ ē dies ⁊ pena vſqꝫ ad lit. cōte. ⁊ poſſet eē ꝙ ꝯte. litis haberet magnā ex diſpoſitiōe hoīs: ſꝫ ītereſſe ſuccedit ī obligatiōe ⁊ ex dilationeꝫ. So. dicit ibi glo. ꝙ hec. l. limitat̉ ꝑ illā.ſ. ꝙ diſpoſitiōe legis: vn̄ ⁊ eadē eꝗtate qͣ lex illud īducit ea vſqꝫ ad lit. cōteſ. admittat̉ purgatio.ſ. ꝙ ſi cōteſtatio fi dē eꝗtate purgationē admittit. ſecꝰ qn̄ hō ſibi ſpāliter at īfra modicū tp̄s ⁊ bn̄ dicit. Sꝫ dubitat̉ ꝗd ſit modi ꝓuidit. illā enī ꝓpriā ꝓuiſionē auferre lex nō vult. naꝫ cū tp̄s. glo. ī. l. ⁊ ſit pꝰ tres ponit opi. Finaliter dicit ꝙ lex ſuū nō tibi tuū denegat auxiliū: ut no. C. ſi aduer. ſtabit̉ arbitrio iudicis. ⁊ dicit bn̄ ꝑ tex. ī. d. l. ſi ita ꝗs.§. uē. l. i. ⁊ firmiꝰ ꝗs hꝫ qd̓ q̄rit ſua ꝓuiſiōe ꝙͣ qd̓ ꝓuiſiōe al ſeia: vbi tex. hoc dicit exp̄ſſe: lꝫ glo. ⁊ doc. nō allegēt ad teriꝰ: ut. sͣ. de fideicō. liber. l. ſi filiꝰ.§. erit. ⁊. l. ij. sͣ. de of hoc. Sꝫ poſſet dubitari qͣliter iudex arbitrabit̉ iſtd̓ mo fi. ꝓcō. ⁊ d̓ le. ij. l. qd̓ pͥncipi. ⁊. l. ſi auguſta. Itē ē alia rō dicum tp̄s. ℟. ex qͣlitate oꝑis uel tēporū arbitrabitur ꝗa mitiꝰ agit̉ cū. l. ꝙͣ cū hoīe: ut. l. celſꝰ. sͣ. d̓ ar. ⁊. jͣ. dicā. iudex tp̄s: ut. jͣ. e. l. cōtinuꝰ.§. itē ꝗ īſulā. ⁊ ſic habes ali Itē cōtra p̄dcā vr̄ p̄dcā. l. ſi ita ꝗs.§. ſeia: vbi vr̄ dies ⁊ am limitationē. Tertio op. de. l. traiecticie.§. d̓ illo. sͣ. pēa.ſ. vſura. Sꝫ certe ibi ſoluūtur vſur̄: ut ſors. ſꝫ noſ lo ti. ⁊. C. e. l. magnā. vbi vr̄ ꝙ nullo mō admittat̉ purgaꝗmur ī pēa q̄ cōmittitur ex curſu diei. ¶ Sptīo op. de tio. So. ibi erat dieſ ⁊ pēa. iō nō admittit̉ purgatio. hic l. i. ī pͥn. de pe. le. ⁊ qn̄. di. le. ce. l. cū ſiue. ⁊. l. ſi penu: vbi ꝟo nō erat dies nec pēa. Ita vr̄ velle glo. ī. l. ⁊ ſi pꝰ treſ. lꝫ ſit pēa admittitur purgatio. ſo. dicit dy. ꝙ ibi ē pēa ⁊ ⁊ Odoſ. ⁊ Dy. hic ī diſtīctiōe ſua: lꝫ Pe. de bel. ꝑti. cō nō dieſ. iō mora cōmittitur ꝑ īterpellationē ⁊ admittil tra: ut dicā. jͣ. ꝓxi. cōtrario. ¶ Quarto op. ad iſtā ſol. d̓ purgatō. ¶ Sꝫ cōtra hoc op. ſtipulatio penalis nouat EEEE iij

De ꝟbo. obli. p̄cedētē: vt. l. obligationū fere.§. fi. sͣ. ti. i. ⁊. jͣ. e. l. ita ſtiiudi. ſol. ſtatī cū nō uenit ad defēdēdū cōmittit̉ ad topulatꝰ. ī fi. ⁊ ibi dicā. Qūo ergo admittit̉ purgatior ſꝫ tale ītereſſe nō expectato ꝙ trāſierit tm̄ tp̄s quo iudici certe dy. ī. l. ſi ẜuū.§. ſeꝗtur. jͣ. e. dicit ꝙ iſta nouatio nō um potuerit expediri: ⁊ hoc fauore ſtipulatoris. ideo īpedit purgationē: ut. d. ll. vbi ē caſus qd̓ plꝫ. nil enī īhoc īducit̉ cōtra eū: ut uſqꝫ ad ſnīam admittat̉ purga pugnat ꝙ vnū ſit ī obligatiōe. alid̓ ſit ī ſolutiōe: ut. l. ſi lio ¶ Tertio op. de. l. fideiuſſor euictiōis. sͣ. de do. ex ita ſtipulatꝰ fuero. x. in melle. jͣ. de ſo. Itē cōtra dictum cep. ubi ēt poſt ſnīaꝫ admittit̉ purgatio. Sol. dicit pe dy. arguit. d. An. d̓ piſis. nā ſeꝗt̉ īcōueniēs. ꝗd enī ſi ē ibi qn̄ obligatio ē cōmiſſa ad ītereſſe ꝑꝑ culpā: hic qn̄ cōmiſſa pēa dupli. nōne actor erit in dāno ſi purgatio ꝑꝑ morā: ⁊ pōt eē rō. dicit an. ꝗa culpa ſine dolo: moadmittat̉. Sꝫ hoc ſōniuꝫ ē: ut ip̄emet dic̄ ⁊ ego dico ꝙ ra ꝟo cū dolo cōmittit̉. Sꝫ hoc ē cōtra. l. qd̓ te. sͣ. ſi cer ē cōtra caſū. l. ſi cū dies. ī. fi. cōiūcta. l. nō diſtīguemꝰ in pe. vbi mora cōmittitur ſine dolo: vn̄ Guil. de cu. j. l pͥn. sͣ. de arbi. p̄terea ē cōtra caſū. d. l. i. ī fi. de pe. le. vbi ſi pꝰ tres: dicit ꝙ ī. l. fideiuſſor ē ī obligatiōe factū mo ex ceſſatiōe ꝙͣtitatis āni vniꝰ cōmittit̉ pēa maior ꝓ tomētaneū. hic ꝟo factū ſucceſſiuū. Sꝫ hoc ē ꝯtra. l. ſi ita to: ⁊ tn̄ admittit̉ purgatio. Ex his cōcludamꝰ dictum ꝗs.§. ſeia: vbi ē factū momētaneū: ⁊ tn̄ nō admittitur dy. ī oībus eē tenēdū. ¶ Octauo op. dixi ẜm dy. sͣ. ꝙ purgatio niſi uſqꝫ ad lit. cōte. Vera ergo ſo. ē alia qua vbi ē dies ⁊ pēa ī iudicijs admittatur purgatio more. pōit an. d̓ piſis. ꝗa ī. l. fideiuſſor: n̄ tractat̉ d̓ purgatiōe Sꝫ cōtra. sͣ. de arbi. l. celſus. ſol. dy. ꝙ. l. ⁊ ſi pꝰ tres. ⁊ more. nā ſoluit totū qd̓ dꝫ. Sꝫ ꝗd ē ibi mirabile: ꝗa cū qd̓ sͣ. dictū ē hꝫ locū ī p̄paratorijs. ſꝫ. l. celſus hꝫ locū ī cōmiſſa ſit obligatio ad ītereſſe: ⁊ ſic ad ꝙͣtitatē admit deciſorijs. Rō pōt eē: quia in pretorijs ſtipulatiōibꝰ ⁊ titur ſo. fūdi loco ꝙͣtitatis equalētis: ⁊ ſic aliud ꝓ alio iudicialibꝰ iudicamꝰ ẜm mētē p̄toris: ſꝫ hoc nō ſic ī hiſ cōtra. l. ij. C. ſi cer. pe. ſꝫ illud iō: ꝗa ꝙͣtitas ē ī obligatio q̄ ꝑtinēt ad litis deciſiōeꝫ vbi iudex iā fūctꝰ ē offō ſuo: ne reſpectu illiꝰ ſpēi: vn̄ eius ſo. admittit̉: ut. l. ſi ꝟo.§ vt. sͣ. de re iudi. l. iudex. Sꝫ cōtra hoc vr̄. d. l. ſi cū dies fi. sͣ. ſo. ma. ⁊ ibi tex. ¶ Quarto op. ꝙ vſqꝫ ad ſnīaꝫ ad §. fi. vbi ēt ī deciſorijs admittit̉ purgatō. So. dicit glo. mittit̉ purgatio: ut. sͣ. de pub. l. hoc edicto. So. ibi loī. d. l. celſus. ī pͥn. ⁊ Dy. ꝙ ī. d. l. ſi cū dies ī fi. fuit appo ꝗtur ī penis legalibꝰ q̄ cōmittūtur ex delicto. ⁊ ſic nō ē ſita dies. at ī. l. celſus. ī pͥn. fuit appoſita dies ab hoīe: ⁊ materia nr̄a: ſꝫ ē materia ī. l. ꝗ ea mēte. jͣ. de fur. ⁊. l. ſi qͥs mitiꝰ agit̉ cū. l. ꝙͣ cū hoīe. ¶ Sꝫ cōtra hoc op. glo. ī. d. nō dicā raꝑe. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. Vel dic ꝙ ibi loꝗtur ī acti l. celſus. de. l. ſi libertꝰ minorē. jͣ. de iurepa. Iō. d. an. di onibꝰ arbitrarijs ẜꝫ qd̓ dicimus ī actiōe qd̓ me. cā. vt. l. ſi cebat dictā ſolutionē n̄ eē verā. iō dictū ꝯtrariū. l. ſi cū cū exceptiōe.§. ſatis clemēter. sͣ. qd̓ me. cā. ¶ Quinto dies.§. fi. ꝗdā ſoluūt ꝙ duriꝰ agit̉ cū hoīe legis mīſtro op. de. l. itē veniūt.§. ⁊ cū p̄diximus. sͣ. de pe. here. vbi ꝙͣ cū. l. vt. d. l. celſus. Nec ob. d. l. ſi libertꝰ: ꝗa ibi loꝗt̉ admittitur purgatio vſqꝫ ad lit. cōte. ſuꝑ actiōe iudica de hoīe n̄ miniſtro legis. Sꝫ certe hoc ē falſū. nā arbiti. So. hic loꝗtur qn̄ ex mora ſuccedit noua obligatio. ter nō ē legis miniſter. nullā enī hꝫ iuriſditionē: ſꝫ noti ibi qn̄ ab ip̄o initio vnū fuit in obligatiōe. alid̓ ī ſolutionē: ut. l. ait p̄tor. ī. pͥn. sͣ. de re iudi. ⁊ iō dicit ꝙ dy. bn̄ ne. vn̄ uſqꝫ ad qd̓ tp̄s durat facultas ſoluēdie dic vt di dicit. Nō ob. l. ſi libertꝰ: ꝗa qn̄qꝫ pēa reſpicit ānullatio cā in. l. ſi ita ſtipulatus fuero. x. in melle. jͣ. de ſo. ¶ Ue nē ip̄ius actꝰ de quo agit̉. tūc duriꝰ agit̉ cū lege: ꝗa fa niamus ad qōnes ex ꝗbus declarabitur nr̄a materia. ciliꝰ lex pōt ānullare ꝙͣ hō: ut. C. d̓ le. l. nō dubiū. qn̄qꝫ ¶ Quero pͥmo q̄ ē rō ꝙ poſt lit. cōte. nō admittit̉ purpena nō reſpicit ānullationē ip̄ius actꝰ de quo agit̉: ſꝫ gatio. ℟. ꝗa ē duplex mora q̄ magis nocet ꝙͣ vna. ⁊ iō venit extrīſecꝰ: ut pena pecūiaria q̄ cōmittit̉ ſi aliꝗd fu dico ꝙ ſi an̄ lit. cōte. nō fuiſſet ī mora: ſꝫ fuit contracta erit factū uel nō factū: tūc duriꝰ agit̉ cū hoīe ꝙͣ cū lege. mora ī ipſa cōte. nō poſt: ut. l. ī fideicō. ī pͥn. sͣ. de vſur. ¶ Vltīo op. ad iſtā ꝑtē ⁊ ea q̄ dicta ſūt: ꝗa ī p̄paratotūc admittitur purgatio more vſqꝫ ad ſnīam. de hoc ē rijs admittatur purgatio pꝰ multos dies vbi ē dies ⁊ glo. C. de trāſac. l. ſiue apud acta: ⁊. l. ſi maior: itelligēpena: ut. C. de fideiuſ. l. ſācimꝰ. So. ſpāle ē ī fideiuſſodo eā ſic ꝙ facta lit. cōte. traſegi tecū: ⁊ illud qd̓ cōuere d̓ iudicio ſiſti: ꝗa alieno uitio laborat: ut dicit glo. in neras dare noīe trāſactiōis nō ſoluiſti ī termīo: ⁊ ſic fu d. l. ⁊ ſi poſt tres. ¶ Uenio ad ſcd̓aꝫ ꝑtē. dr̄ hic ꝙ poſt iſti ī mora poſt lit. cōte. ego ꝓſequor pͥmā actionē: ⁊ pͥ lit. cōte. nō admittit̉ purgatio. ¶ Op. pͥmo d̓. l. īterdū mā īſtātiā: certe habes facultatē ſoluēdi uſqꝫ ad ſnīam §. fi. sͣ. e. ⁊. l. ſi ẜuū.§. ſeꝗt̉. jͣ. e. ⁊.§. d̓ illo: ubi īdiſtīcte di ⁊ ita ītelligit illas glo. Pe. ⁊ Cy. ibidē qd̓ ē notāduꝫ cit ꝙ offerēdo rē debita purgatur mora. So. dicit gl. ¶ Scd̓o q̄ro. ꝗd ſi in ſtipulatiōe appoſita ſit pena ⁊ di ī. d. l. īterdū ꝙ illa ītelligitur ẜꝫ iſtā.ſ. offerendo an̄ lit. ctū rato manēte pacto vtrū admittatur purgatio. Iſta cōte. Sꝫ cōtra hoc īſurgūt pe. ⁊ an. de piſis: ⁊ qͣſi oēs q̄ſtio fuit de facto ī ciuitate iſta. ⁊ ꝗdā dicebāt ꝙ erat doc. dicētes ꝙ hec. l. loꝗt̉ qn̄ vnū petit̉.ſ. pēa uel ītereſ glo. jͣ. de ſo. l. id qd̓ pene. alij dicebāt ꝙ erat q̄ſtio dy. ī ſe: ⁊ ad purgationē more alid̓ offert.ſ. ip̄ꝫ factū. ſꝫ qn̄ il l. qui rome.§. duo fr̄es. jͣ. e. Itē ꝓ hoc facit opi. pe. qui lud qd̓ petit̉ offert tūc ſēꝑ admittitur purgatio: ut. d. dicit ꝙ qn̄ pena pōt peti vna cū pͥncipali nō admittit̉ .l. īterdū ī fi. ⁊ ꝓbatur īſti. de ꝑpe. ⁊ tēp. ac.§. fi. ſed. do. purgatio: ut. l. traiecticie.§. de illo. sͣ. de ac. ⁊ obli. dice Rai. ſubſtinebat glo. ꝑ. l. ſꝫ ſi alia. de cōſti. pe. vbi ēt qn̄ bā cōtra.ſ. ꝙ admittat̉ purgatio. Prīo ꝑ l. ij.§. ꝗ ſti id qd̓ petit̉ offertur nō admittitur purgatio poſt lit. cō chū. sͣ. de eo qd̓ cer. lo. nā certū ē ꝙ ītereſſe qd̓ uenit in te. Nec ob. īſti. de ꝑpe. ⁊ tē. ac.§. fi. ꝗa aut loꝗmur quo arbitrarijs actiōibus pōt petiuna cū prīcipali: ⁊ tn̄ ibi ad euitādā īſtātiā iudicij: ⁊ loꝗtur ibi: aut quo ad peri dicit tex. ꝙ actor hꝫ electionē ubi petat. reuſ ꝟo ubi ſol culū īteritꝰ: ⁊ tūc ſecus. ut. d. l. ſꝫ ſi alia. Sꝫ hoc nil ē diuat an̄ lit. cōte. ⁊ ſic admittit̉ purgatio uſqꝫ ad lit. cōte. ctū: ꝗa ī. d.§. fi. de ꝑpe. ⁊ tēp. ac. abſoluitur ab īſtantia lꝫ poſſit peti vna cū prīcipali. ¶ Scd̓o ꝑ. l. ſi ꝗs rē. sͣ. de tāꝙͣ alias liberatꝰ ſolutiōe: vn̄ nullus ſubeſttimor d̓ pi arbi. nā pēa q̄ apponitur ſic in cōpromiſſo p̄t peti vna culo īteritus. Dicas ergo ſuſtinēdo eū ⁊ glo. ꝙ qn̄ idē cū prīcipali: ut ibi. ⁊ tn̄ admittit̉ purgatio: ut. l. ſi cū di petit̉ ⁊ offertur nō admittitur purgatio poſt lit. cōte.ſ. es.§. fi. sͣ. d̓ arbi. ¶ Tertio ꝗa qn̄ pena ē maior ꝙͣ ip̄m ꝑ ſolā oblatiōem ſicut poterat fieri an̄: ut. d. l. ſi ẜuū.§. prīcipale debitū pōt peti prīcipale debitū ⁊ pena in eo de illo: ⁊ ita loꝗtur. l. ſꝫ ſi alia. Sꝫ ſi poſt lit. cōte. ſolueꝙ excedit: ut. l. ſi ꝗs a ſocio. sͣ. pro ſo. ⁊. l. p̄dia. sͣ. de ac. ret uel offerret ⁊ cōſignaret: tūc liberaretur ⁊ ſeq̄retur emp. ⁊ tn̄ admittit̉ purgatio more ad totā penā: ut. sͣ. abſolutio ab obẜuatiōe iudicij: ut. d.§. fi. ⁊ hec ē ꝟitas dictū ē ꝑ. l. i. sͣ. de penu. le. ⁊. jͣ. e. l. qui rome.§. flauius. qd̓ ē notādū ⁊ mēti tenēdū. ¶ Scd̓o op. ꝙ vſqꝫ ad ſēEt ſi dicis ꝗd oꝑabitur pactū. dico oꝑabitur qn̄ motētiā admittatur purgatio: ut. l. iij.§. fi. ⁊. l. ſe. ⁊ ſe. jͣ. iura nō purgaretur: ⁊ ita dꝫ ītelligi glo. ⁊. ll. alle. in cōtradi. ſol. So. ẜm pe. ſpāle ē ibi: rō ꝗa in obligatiōe ſcī nō riū. ⁊ etiā diciū Dy. ⁊ ita fuit determinatū. Predicta cōmittitur ſtatī obligatio ad ītereſſe totale: niſi tm̄ tp̄s ꝟa niſi īterueniat aliud īpedimētū īpediēs more purtrāſierit quo factū potuerit explicari: ut. l. ſtipulatiōes gationē ut dictū eſt. ¶ Quero tertio ꝗd ſi ignorans ſe n̄ diui.§. plane. ⁊. l. cōtinuuſ.§. itē ſi īſulā. jͣ. e. ſꝫ ſi ī ſtip. poſſe purgare ſoluit penā uel ītereſſe. an poſſit repete

VI De verbo. obli. 3 6 re. ℟. nō. caſus ē ī. l. qui ob rē. de cōdi. inde. Preterea ſcd̓o caſu.ſ. qn̄ ꝓpter nō factū: dic aut ē facta executio ſolutio hꝫ vī lit. cōte. vt. l. ampliꝰ. jͣ. rē ra. ha. ſꝫ poſt lit. ab hoīe vel a lege: ⁊ nō admittit̉ purgatio: ut dixi. sͣ. in cōte. nō admittit̉ purgatio: ut hic. ergo nec poſt ſoluti .iij. q. aut nō ē facta executio: ⁊ tūc aūt ī ſtipulatiōe ē iu onē. Preterea ꝑ ſolutionē fcā ē executio: ſꝫ executiōe ratū: ⁊ nō admittit̉ purgatio: ut. l. ſi ꝗs maior. C. d̓ trāſcā n̄ ē locꝰ purgatōi: vt dicā. jͣ. ꝓxi. q. ergo ⁊cͣ. ¶ Quar ſac. ⁊ dixi. sͣ. in. v. q. aut nō ē iuratū. ⁊ tūc aūt ī ſtipulatito q̄ro ꝗd ſi executio nō ē fcā ab hoīe: ſꝫ ē facta a lege: one ſeu ī alia diſpoſitōe ē dies ⁊ penaª: aut dies ⁊ non ꝟbi gr̄a. teſtator legauit ticio cētū: ⁊ ſi cētū nō daret le pēa: aut pēa ⁊ nō dies: aut nec pena nec dies. ¶ Pri gauit eidē fūdū. heres nō dedit cētū: ⁊ ſic ip̄o iure trāmo caſu qn̄ ē dies ⁊ pena: aut ē dies cā multiplicande ſit in ip̄ꝫ ticiū dn̄iuꝫ fūdi: an heres poterit purgare mo obligatiōis: ⁊ n̄ īpedit purgationē: ut. l. i. sͣ. d̓ penu. le. rā. Dico ꝙ nō: ut de le. ij. l. ſi is cui. ⁊ no. ꝑ dy. ī. l. ſi ẜuū aut ē dies cā limitāde ſolutiōis. ⁊ tūc aut loꝗmur ī ob §. ſeꝗtur. jͣ. e. qd̓ ē multū no. qm̄ ſepe occurrit ī teſtamē a ¶ Dies ⁊ ligatiōibus cōuētiōalibꝰ ⁊ nō admittit̉ purgatio: ut. l. pena. ADtis: ⁊ ī alijs diſpoſitiōibꝰ: ut poſt morā fiat executio ipDE. vt per traiecticie.§. de illo. sͣ. ti. i. C. e. l. magnā: aut de ſtipula ſo iure. ⁊ ſic nō ē locꝰ purgatiōi ſiue executio ſit ſcā ab Bal. cōſilio tiōibus p̄torijs ⁊ iudicialibꝰ: ⁊ tunc aut ꝑtinet ad litis hoīe ſiue a lege. ¶ Quīto q̄ro. ꝗd ſi in cōtractu ē ꝓmiſ xc. lib. iij. ⁊ ordinationē ⁊ admittit̉ purgatio: niſi ius actoris ſit fa Pau. d̓ ca. ſa pena ⁊ iuratū nō cōtrauenire. an iuramentū īpediat ctū deteriꝰ: ut. l. ⁊ ſi pꝰ tres. sͣ. ſi ꝗs cau. dū tn̄ īfra pau cōſi. xx. cirpurgationē more. Dico ꝙ īpedit. caſus ē. C. de trāſac. ca fi. cos dies: ut ibi: niſi ſit fideiuſſor iudicio ſiſti: ut. l. ſāci.l. ſi ꝗs maior: maxīe cōiūgēdo cū his q̄. sͣ. dixi: ꝗa ibi muſ. C. d̓ fideiuſ. aut ꝑtinꝫ ad litis d̓ciſiōeꝫ: ⁊ tc̄ aut ē di lex facit executiōem ip̄o iure. ¶ Sexto q̄ro. ꝗd ſi ſtipueſ appoſita ab hoīe: ⁊ n̄ admittit̉ purgatō: ſi a lege ad latio ē cōmiſſa ꝑꝑ maleficiū. nā q̄. sͣ. dixi habēt locū qn̄ mittit̉: ut. l. ſi cū dies.§. fi. ⁊. l. ſe. ⁊. l. celſus. sͣ. de arbiē ꝯmiſſū ꝑꝑ nō factū: an tūc admittat̉ more purgatio. ¶ Scd̓o caſu qn̄ ē dies ⁊ nō pēa ⁊ admittit̉ purgatio: An. de piſis dicebat ꝙ n̄ ꝑ. l. cū filiꝰ.§. ī hac. sͣ. e. īducē vt. l. ſi ita ꝗs.§. ſeia. jͣ. e. qd̓ ītellige cū diſtīctiōe quā di do eā ſic. ibi enī minor reſtituit̉: ut ibi no. ī glo. ergo ap cā. jͣ. qͣrto caſu qn̄ nō ē dies nec pēa. ¶ Tertio caſu qn̄ paret ꝙ de iure cōi nō poterat purgare morā. Sed an ē pena ⁊ nō dies admittit̉ purgatio ut. l. i. de penu. le. bn̄ dicat: ꝓ eo vr̄ caſus. sͣ. depo. l. i.§. ſi ꝗs rē. ⁊. x. col. ⁊ qn̄ di. le. ce. l. cū ſine. ⁊. l. ſi penū: qd̓ ītellige cū diſtīcti ꝗd iuris ſit ſi uaſal. feu. qd̓ alie. redi. c. i. In cōtrariū vr̄ on quā ſtatī dicā. jͣ. ꝓxi. caſu. ¶ Quarto qn̄ nō fuit di caſus ī. l. ſi in lege.§. colonꝰ. sͣ. loca. facit. C. de appel. l. es appoſita nec pēa. ⁊ tūc ſubdiſtīgue. aut q̄ris an̄ adſi ꝗs libellos. Dicerē ꝓ mō ſic. Quoddā ē factū momē mittat̉ purgatio an̄ lit. cōte. aut poſt lit. cōte. aut pꝰ ſen taneū: ⁊ tūc ſi pena ē cōmiſſa uel ītereſſe: ꝗa maleficiuꝫ tētiā. Prīo caſu admittit̉ purgatio duobꝰ cōcurrenti n̄ admittit̉ purgatio: ut. d. l. i.§. ſi ꝗs rē. ⁊. d. c. i. Quod bus.ſ. ꝙ actoris nō īterſit ⁊ ꝙ ſit īfra modicū tp̄s. aliadā ē factū ſucceſſiuū: ⁊ tūc lꝫ in modico ꝗs cōtrafaciat ſecꝰ ut dixi. sͣ. ī pͥmo ⁊ ſcd̓o cōtrario. Scd̓o caſu qn̄ lis ē admittit̉ more purgatio īfra modicū tp̄s: ut. d. l. ſi ī lecōte. ⁊ tūc aut pꝰ lit. cōte. offert̉ illud idē qd̓ petit̉: aut ge.§. colonꝰ. Et cū hac determīatiōe ītelligo glo. ī. d. l. aliud. Prīo caſu ꝑ ſolā oblationē non purgat̉: niſi ut cū filiꝰ.§. in hac. sͣ. e. ¶ Septīo q̄ro. ꝗd ſi cū eēꝫ īfra tp̄ſ dicā ī ſequēti mēbro: ut. l. ſꝫ ⁊ ſi alia. de cōſti. pe. ſecuſ ſi quo poterā purgare morā ⁊ res perijt cuiꝰ ꝑiculo ꝑijt. ſolueret uel offerret ⁊ cōſignaret: ut īſti. de ꝑpe. ⁊ tēp. De hoc ē caſus no. C. de fideiuſ. l. ſācimꝰ.§. pe. vbi dr̄ ac. ī fi. ⁊ dixi. sͣ. in pͥmo cōtrario. Ad ſcd̓aꝫ ꝑtē. aut unuꝫ ꝙ ꝑijt ꝑiculo debitoris: qd̓ fateor verū eē: tn̄ iſto caſu petit ⁊ aliud offert̉. ⁊ tūc aut ꝗs cepit eē ī mora pꝰ lit. puto ꝙ offerēdo extimationeꝫ rei p̄dicte liberabit̉ ab cōte. ⁊ admittit̉ purgatio: ut dixi. sͣ. in. i. q. aut cepit eē oī alia pēa ſicut ſi rē ip̄aꝫ offerret. ar. d̓ le. i. l. cū reſ. ⁊ dy. an̄. ⁊ tūc nō admittit̉ purgatio: ut hic. fallit ī. l. iij. in fi. vr̄ ſentire hoc ī. d. l. ſi ẜuū.§. ſeꝗtur. jͣ. e. ¶ Octauo q̄ro jͣ. iudi. ſol. ⁊ rōem dixi. sͣ. in ſcd̓o ꝯtrario ſcd̓e ꝑtis. Ter ꝗd ſi cōuētio ē collata in ꝑſonā vniꝰ: ⁊ pena ī ꝑſonā al tio caſu.ſ. poſt ſnīam ⁊ nō admittit̉ purgatio niſi ut diteriꝰ: an tūc penalis ſtipulatio ꝯmiſſa poſſit purgari. d. xi. sͣ. in tribus vltīs cōtrarijs. An. dicit ꝙ ē dubitabilis q̄ſtio qͣliter poſſit auferri actō Vſqꝫ ad.§. ꝓ illi. exēplū huiꝰ q̄ſtiōis poſſū ponere. jͣ. de ſtip. ſer. l. i. in Nexecutione. ꝑte. breuiter. h. fi. hoc enī tota die vtimur ī ꝑtibus nr̄is ꝙ aliꝗ ꝓmittūt d. Obligatio dādi certe ꝙͣtitatis eſt diuidua obligationē obẜuare ⁊ nō cōtrauenire ſub certa pena quo ad obligatiōeꝫ ⁊ ſolutionē. obligatio faciēdi vel n̄ quā ꝓmittūt notario recipiēti ꝓ fiſco cuiꝰ formā tetigi faciēdi ē penitꝰ īdiuidua. h. d. ¶ Quero ꝗd ī obligati jͣ. de iure fiſ. l. i. Quid dicemꝰ omiſſis dictis aliorū qui one certe ſpēi. Tex. ē ī. l. ſi ſtipulatꝰ.§. i. jͣ. d̓ ſo. Itē ī.§. nil dicūt: puto de mēte iuriſcōſultoꝝ hoc eē. ꝙ ſi ꝗdē ij. nota. ꝙ illud dr̄ īdiuiduū cuiꝰ effectꝰ ē īdiuiduus: di diſpoſitio ſit ſimpliciter cōfert̉ ſi ticio nō dederis ſeio xi plene ī. l. ſtipulatiōes n̄ diuidūtur. sͣ. e. Itē no. ꝙ ob dabis cētū: ītelligat̉.i. ſi ticio dare nō potueris: ut. l. iij. ligatio factorū n̄ diuidit̉ quo ad petitionē: ut hic: qd̓ ē .§. i. d̓ adi. le. n̄ enī ē certū ꝙ oīno voluerit a pͥmo aufer cōtra glo. ī. l. eadē.§. fi. sͣ. e. ſꝫ illa male dicit: ut ibi dixi. re ꝑꝑ morā debitoris. Sꝫ ſi ponis ꝟba teſtatoris vel z Obligatio generiſ cōtrahētis: certe tūc credo ꝙ nō admittat̉ purgatio ꝑ Pro parte aut ca⁊ alternatiua ē īdi rōneꝫ. l. iij. C. de noua. ꝗa qn̄ actio facit trāſitū de ꝑſōa uidua quo ad petitionē ītereſſe. īdiuidua quo ad ſolu vniꝰ ad ꝑſonā alteriꝰ nō lꝫ pͥmo creditori ſoluere ſi detionē. No. bene rationē que hic ponitur in tex. dixi ple bitor ſit. facit. sͣ. d̓ trāſac. l. fi. ¶ Nono q̄ro. nā ea q̄. sͣ. di ne. sͣ. e. l. ij.§. i. xi de purgatiōe hn̄t locū ex ꝑte rei. q̄ro ꝗd ex ꝑte actoDenūtiatio dꝫ fieri cuilibet he ris: an admittat̉ purgatio more. Diſtīgue ſic. aut actor Inſoliduꝫ. redū īſolidū. Itē defenſio non vult purgare ad cōſeruādū actionē iaꝫ cōſtitutā ⁊ pōt. diuidit̉: ſꝫ ītereſſe diuidit̉. h. d. No. bene qd̓ dr̄ de d̓nū vt. l. ſi ita ꝗs.§. ſeia. jͣ. e. aut ad actionē de nouo q̄rēdā ciatiōe: ſic. jͣ. e. l. cū ex cā. h. d. ītelligatis iſtu tex. quoli⁊ tūc aut pͥncipaliter querēdā: ⁊ nō pōt: ut. l. thais.§. ī bet deficiēte id eſt ꝑte aliqua deficiēte. nā vnus poſſet tra. sͣ. de fideicō. li. aut querēdā acceſſorie: ⁊ pōt: ut. l. defēdere īſolidū. jͣ. e. l. cū ex cā. ⁊ ibi videbitis. celſus.§. fi. ⁊. l. ſe. sͣ. de arbi. ⁊ hoc ē uerum: ꝗa lꝫ actori Stipulatio penalis adiecta ob purgare morā: tn̄ hec purgatio more ab actore fcā nō Item ſi ita. ligatiōi dādi ēt certe ſpeciei ꝓ egredit̉ ꝑſonā eiꝰ cuiꝰ ꝑſone reſpectu ſit purgatio: nec ſolido cōmittit̉ niſi ſolidū detur. h. d. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ ꝗ ualet quo ad alios forte correos aduerſus quos actor recepit ꝑtē p̄iudicet ſibi ne pro illa ꝑte cōmittat̉ pena: fuerit ī mora: ut. l. mora.§. fi. jͣ. e. ¶ Ultīo ī materia nout. l. ij. sͣ. ſi ꝗs ca. ⁊. l. cōmiſſorie. C. de pac. īter emp. ⁊ ſtra ē diſtīguēdū cū q̄rit̉ an mora poſſit purgari ſic diſtī uē. ⁊. l. poſt diē. sͣ. de lege cōmiſ. glo. dicit fateor ẜꝫ Io. gue. aut q̄ris an poſſit purgari ex ꝑte actoris: ⁊ dic vt ꝙ hic recipit ꝑtē ignorās. ſecꝰ ſi ſciēs. do. Dy. dicit ꝙ s. ꝓxi. q. aut ex ꝑte rei: ⁊ tūc aut pēa ē cōmiſſa ꝑꝑ male nō ē uerū: ꝗa p̄dicte leges loquūtur poſt diē ⁊ poſt pe ficiū: aut ꝑꝑ nō factū. pͥmo caſu dic ut. sͣ. ꝓxi. in. viij. q. nā cōmiſſā. hic an̄. ⁊ iō ſecꝰ: ꝗa iuri futuro nō pōt renūEE E E iiij

De ꝟbo. obli. ciari: ut. l. ſi ita. de le. ij. ⁊. l. is pōt. de acꝗ. here. ⁊ no. in cet: ut. l. ſi ẜuū.§. ſeꝗtur. jͣ. e. ⁊ de peri. ⁊ cōmo. rei ven. .l. i. C. de pac. ergo nō vr̄ renūciari an̄ penā cōmiſſaꝫ in l. illud. ⁊ ſic vltima mora rei nocebit fideiuſſori. So. di dubio: nec vr̄ reciꝑe aīo renūciādi. poſt ſic. ¶ Quero cit Hu. fateor: ſed ego hoc intelligo ꝙ fideiuſſor oban receptio ꝑtis fūdi cōputet̉ ī penā. Glo. dicit ꝙ ſic: tulit pꝰ morā rei ⁊ ſic rei purgauit morā. ſecꝰ ſi an̄ obtu ſꝫ nō ē verū in quacūqꝫ ꝑte: ꝗa nō admittit̉ cōpēſatio liſſet. Primū mēbrū eſt verū in ſe: ⁊ omnes tenēt ꝙ ū̄ ſpēi ad ꝙͣtitatē: ut. l. ſi cōuenerit. sͣ. de pig. ac. Vult erꝗa oblatio fideiuſſoris purgat morā rei: tn̄ huic legi n go dicere ꝙ ſpēs retinebit̉ donec ſoluat̉. ſecꝰ ſi ſoluere cōgruit: ꝗa ut ex ordine littere apparet pͥus fideiuſſor tur ꝙͣtitas ꝑ. l. poſt diē. sͣ. de trāſac. ⁊. l. ꝙ ſi ex ſtip. sͣ. ꝓ obtulit: demū reus fuit in mora. Ad cōtrariū reſpōde ſo. ¶ Quero ꝗd ſi vnꝰ heredū vult ſoluere. alij nō. dic ꝙ mora pͥncipalis nocet fideiuſſori: niſi creditoris mo vt dixi ī. l. ij.§. ex his. sͣ. e. ⁊ ibi glo. tāgit. Dy. hic diſtin a ¶ Nec ē ali ra p̄ceſſerit quo ad fideiuſſorē: ⁊ hec ē ꝟitas. hic eſt cabi. ADDE guit pleniꝰ. Dic ut dixi ī.§. cato. ⁊. l. ſtipulatōes n̄ diui. ſus notabilis nec ē alibiª ut dicit dy. ¶ Op. ad ſolutiImola Ra ¶ Op. ꝙ liceat qn̄qꝫ: ut in exem onē ⁊ videt̉ ꝙ fideiuſſor qui occidit teneat̉ de dolo: ⁊ Quicūqͥꝯͣ. plo poſito ī glo. ℟. illud ē iō: ꝗa pha. Pau. de ca. hic ⁊ ſic non ex ſtipulatu: ut. l. ſi fideiuſſor. sͣ. de dolo. Glo vr̄ tacite actū: ut. l. cū ꝗd sͣ. ſi cer. pe. Hoc ꝓbat̉.sͣ. de Alex. lꝫ Anſol. hic tribus modis. Tu dic ut no. in. l. cōtraria tres ge. aliter. p̄ſcrip. v̓. l. ſi gratuitā ī fi. Sꝫ gl. ibi poſita vr̄ ꝯtra iſtā. caſus. Qn̄qꝫ fideiuſſor occidit pꝰ morā vtriuſqꝫ.ſ. rei Dic qn̄qꝫ īpedio plus ꝓijciendo ⁊ lꝫ: ꝗa vr̄ actū: qn̄qꝫ ⁊ fideiuſſoris. ⁊ tūc directa tenet̉ ex ſtipulatu. Qn̄qꝫ ī īpedio: ꝗa nolo ꝓijcere: ut ſic n̄ appareat ꝗs uīceret: ⁊ terfecit an̄ morā rei pͥncipalis pꝰ morā fideiuſſoris: tūc nō lꝫ: ut ibi no. ꝗa hoc ē cōtra illud qd̓ fuit actū. Vltīo tenet̉ vtili ex ſtipulatu: ut hic in fi. ⁊. l. mora. sͣ. de uſu. materiā huiꝰ.§. dic ꝑ dy. ī. c. cū n̄ ſtat ꝑ eū d̓ re. iu. li. vj. Aut an̄ morā vtriuſqꝫ. ⁊ tc̄ d̓ dolo tenet̉: ut. l. ſi fideiuſ Hāc exaīa: ut. sͣ. ſor. sͣ. d̓ dolo. Sꝫ qūo an̄ morā cū occidēdo ſꝑ ē ī mora Uod dicitur. el ſcire debemꝰ. ut. l. ſi ẜuuꝫ. jͣ. e. Glo. in. l. cōtraria. dicit aliud in fideiuſ Dy. q̄rit hic de eo qui percuſſit eodeꝫ tēpore ſore. aliud in pͥncipali. qd̓ poſſet eē uerū ẜm iura hodibis an puniatur ꝓ duabus ꝑcuſſionibus. dic plene: vt erna: vbi debet excuti pͥus pͥncipalis: ut dicam. jͣ. e. l. ſi .l. nunꝙͣ plura. jͣ. de priua. delic. ſeruuꝫ.§. nūc videamus. Sed ẜm iſta tēpora ẜm q̄ po Iſta lex legitur in teſt cōueniri ante fideiuſſor nō video rōnem differenEmo rē ſuā. glo. tribus mōis ſi tie: vn̄ forte: ut de p̄ſenti debeatur. hic poſt interfectio bn̄ ītelligat̉. uno mō ī glo. parua ſuꝑ. v̓. ſtipunē remanet dies. Propter hoc dicit Ia. de are. ⁊ Ollatur. ¶ Sꝫ cōtra iſtā lec. op. de. l. ſi is q. sͣ. ti. i. So. hic dra. ꝙ in. l. ſi fideiuſſor erat debitor in die anteꝙͣ non fuit exp̄ſſa ꝯditio ſi erit mea: tūc ab ip̄o initio ē inutiliſ pōt cōſtitui ī mora vera: ut. l. ſi cū filius in fi. sͣ. e. ſic nō ſtipulatio: ut hic: ⁊. l. ſi rē meā. sͣ. e. ⁊ hoc ibi no. ⁊ inſti. in ficta. ⁊ ideo datur de dolo. ¶ Oppo. ad hoc. jͣ. d̓. l. e.§. itē ſi rē. ſꝫ. l. ſi is ꝗ ſtichū loꝗtur in ſtipulatiōe ſimeuꝫ qui ita.§. fi. ẜm vnā lec. ſed ibi in ip̄o actu occidenpliciter īterpoſita: ⁊ tūc adhibet̉ diſtīctio an ex cā lucra di purificabat̉ obligatio interfectoris. Capias tres catiua uel nō. Alia lectura ē ꝙ ī re que dꝫ eē mea ſub uela ſus. Quādoqꝫ debitor interfecit rē debitā poſtꝙͣ vēit mine ſit cōditio collata in tēpus cū erit mea: ⁊ tūc ſub⁊ ceſſit dies obligatiōis: ⁊ ſemꝑ eſt in mora: ut. l. ſi ſerdiuidit̉ ī duas lec. Una ē ꝙ in re q̄ dꝫ eē mea in euētuꝫ uuꝫ in pͥn. jͣ. e. ⁊ hic in fi. Quādoqꝫ occidit ante diem. cōditiōis īfallibiter ſi viuit: ut in re mihi legata ſub ꝯdi ⁊ tūc ſi in actu interficiēdi nō purificat̉ ꝯditio ſeu dies ditiōe. ¶ Ad iſtā op. de. l. i.§. ſi ꝗs ſub cōditiōe: ut le. nō eſt in mora interficiēdo. ⁊ ideo cōuenitur de dolo: no. ca. ſuſtinēdo iſtā lec. ſtipulatō ualet. ē tn̄ modice vti ut. l. ſi fideiuſſor. sͣ. de dolo. Quādoqꝫ in ip̄o actu īter litatis: ⁊ iō dicit hic nemo utiliter ⁊cͣ. q. d. ſtipulari pōt ficiēdo purificatur obligatio p̄cedēs. ⁊ tūc occidendo ſꝫ ſine utilitate. Sꝫ cōtra: ꝗa ſi nō hꝫ vtilitatē nō dꝫ īter cōſtituitur in mora: ut. l. eū ꝗ.§. fi. sͣ. e. poni: ut. l. hec ſtipulatio.§. diuꝰ: ut le. no. ca. ⁊ facit. l. ꝙ Ex. l. ſequenti. bis. sͣ. e. So. dico ꝙ hꝫ vtilitatē ꝑꝑ fideiuſſores. Itē ē Que ſit differētia inter penā ⁊ uſurā. ⁊ quādo apponi alia vtilitas: ut dixi. sͣ. e. l. qui bis. Itē op. cum ſit fututur pena: an ſit pena uel vſura. ra mea ip̄o iure ex teſtamēto: ergo qd̓ meū eſt actiōe ꝑſonali amplius petere nō potero: ut īſti. de actio.§. ſed Um ſtipulati ſumus. iſte. ⁊ sͣ. vſufru. quēad. ca. l. fin. Sol. dic ꝙ ſtipulor mi Litis cōteſtatio curſū vſurariuꝫ nō impedit. hi rē tradi nō mihi rē dari. Vel aliter: ibi loꝗtur in ꝙͣti hoc dicit. Circa legē iſtā poſſent dici omnia que dicū tate legata que adueniēte cōditiōe non efficit̉ mea. uel tur in. l. i. C. de iudi. ¶ Oppo. de. l. nouatio. jͣ. de nofuit legata res aliena: ſꝫ ſi ponimus ī re teſtatoris. ⁊ tūc ua. Sol. ibi in nouatiōe volūtaria. hic in neceſſaria.ſ. in recidit ī illā. q. qūo actio ex teſtamēto pōt cōcurrere cū cōteſtatiōe: ut. l. aliā. jͣ. de noua. ¶ Quero que ſit difrei uē. ⁊ Cy. pōit ī. l. i. C. cōia de le. treſ rn̄ſiōes.ſ. ut ꝗa ferētia inter penam ⁊ vſuras. Hoc tangit Ia. de are. ⁊ ad rē tradēdā ago actiōe ex teſtamēto. Vel dic ꝙ ſi eli Pe. hic. Breuiter pena eſt nomē generale ⁊ pōt comgit actionē ex teſtamento nō pōt eligere rei uē. ut in.§. p̄hendere etiā uſuraꝫ: ut. l. qui ſine in fi. sͣ. de neg. geſ. nr̄a aūt. īſti. de le. ⁊ ibi no. Alia ē opi. Alber. de ſul. quā Tamē ſi uis accipere ſpecialiter penā. ⁊ tūc differt ab ponit Cy. in. d. l. i. C. cōia de le. videlicet ꝙ ex teſtamēvſura: ꝗa uſura apponitur ꝙͣtitati uel ei qd̓ habetur loto cōpetit dn̄iuꝫ ex iure ſpāli. iō nō īpedit actionē ꝑſoco quātitatis: ut. l. in fideicōmiſſi. in fi. sͣ. de uſur. Pe. nalē: ut. l. in bello.§. ſi ꝗs ẜuuꝫ: jͣ. de cap. ⁊ poſt li. ſicut na ꝟo etiā adijcit̉ in obligatiōe facti. Iteꝫ pena pro to ergo actio ex teſtamēto q̄ ꝑſonalis eſt. cōcurrit cum rei to tēpore cōſueuit apponi vſura diſtinctis tēporibus. uē. ita dicta actio ex ſtipulatu q̄ eius naturā aſſumit: ut ut quolibet mēſe uel anno: ut. l. traiecticie.§. de illo. sͣ. d. l. i.§. ſi quis ſub cōditiōe. Alia lec. eſt in re que nō de ti.i. et hoc tenēt canoniſte. exͣ de pen. c. ſuā. Preterea bet eē mea infallibiliter: ⁊ uide glo. ſed nō bene dicit: debetur pena ex mora: ut. jͣ. e. l. ita ſtipulatus. vſura de quia adueniēte conditiōe poteſt eſſe vtilis: ſi tunc res beri pōt ex ſtipulatiōe: ut. l. lecta. in fi. sͣ. ſi cer. pe. Dicā ſtipulatoris nō eſſet: ut. l. exiſtimo. jͣ. eo. ⁊ ideo huic. l. in. l. qui rome. in pͥn. jͣ. e. Hic dubitatur de uno apponon congruit. nitur pena an ſit uſura uel pena. Et glo. tangit in. l. cū Mora rei nocet fideiuſſoallegas. C. de uſur. ⁊. l. iul.§. papi. sͣ. de ac. emp. Dice i UA TEI. ri: niſi creditoris mora quo rē ſic. quādoqꝫ apponit̉ pena dationi: ⁊ tūc aut appo ad fideiuſſoreꝫ p̄ceſſerit. mora tn̄ fideiuſſoris nitur pena uel ꝑ dinumerationē annorū uel mēſiū: ⁊ ē ip̄i ſoli nocebit. h. d. ¶ Op. jͣ. d̓ fideiuſ. l. fi. ⁊. l. i. sͣ. d̓ ī li uſura ut hic. aut apponit̉ vna pena tm̄. ⁊ tūc aut eſt ſo tē iurā. ⁊. l. centū capue. qd̓ certo loco. Dic ꝙ nō nocet litus fenerare: aut nō: ut. l. cuꝫ allegas. C. de uſur. ⁊. l. quo ad augmētū obligatōis. ſꝫ quo ad eā ꝓducēdā ſic iul.§. papin̄. de ac. emp. ⁊ dixi. sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. al ⁊ dic plene: ut in. l. centū. ¶ Opp. ꝙ vltima mora noteri. aut apponit̉ obligatiōi facti. ⁊ dixi in. l. cū ſeruus.

De verbo. obl. 3 7 de cōdi. ⁊ demō. ¶ Quero quid ſi teſtator appōit peGlo. ponit hic caſū qui naꝫ heredi nō ſoluenti. Reſpondeo ſi per dinumerati Item ſi homo. nā procedit: tamen dioneꝫ annoruꝫ uel menſium eſt uſura: ut. l. iij. in fi. sͣ. de cit tex. ex antecedenti cauſa ẜꝫ glo. nō eſſet antecedēs. annu. lega. Item dicit tex. ſeruo promiſſoris. ſed ſeruo heredis n̄ Ex. l. ſequenti. poteſt dari directo libertas: ut no. proxi.§. ergo nō po ¶ Qualiter ꝓbet̉ ꝙ ꝗs fuit negligens in curādo īfirteſt fieri liber ſine ſuo facto: qd̓ eſt cōtra hunc tex. Pre mum uide in fi. terea factū defuncti cēſetur factū heredis: ut. l. ſi ſeru in pͥn. sͣ. de condi. fur. Pone ergo caſū ꝙ primo ſeruo I ſeruū ſtichū ſtip. ⁊cͣ. erat relicta libertas ⁊ heres promiſit poſtea. Et op. de Re ꝑempta uel a cōmuni cōmercio exempta l. ſi ſeruus cū glo. ſua. sͣ. de cōdi. fur. Uerū eſt. ſꝫ hic artenetur debitor ſi mora uel culpa preceſſit ip̄ius uel eiꝰ teceſſit: ibi fuit ſecuta defūcti volūtas: ⁊ ideo nil poteſt qui ab eo cauſaꝫ habet. hoc dicit vſqꝫ ad.§. ſequitur. ſibi imputari: ibi ſic. ¶ No. ꝙ culpa intelligitur in faciendo ⁊ negligendo Op. de. l. generaliter.§. i. sͣ. qui ⁊ a ꝗ ¶ Oppo. de. l. qui ſeruū. jͣ. e. Sol. ibi occidit ſeruum OE Illo. bus. So. glo. ꝙ hic erat heredis. debite: hic indebite ⁊ ſine iuris permiſſione. ¶ Opp. ¶ Sed op. de. l. heres. sͣ. qui ⁊ a quibus. So. ibi ad ex de. l. venditor ex hereditate.§. quēadmoduꝫ. sͣ. de hetimationem tenetur manumiſſor. ¶ Op. de. l. in ſūma re. uel acti. uen. vbi de negligentia nō tenetur. Huius .§. ſi ſeruū. sͣ. de condi. inde. Quicquid glo. dicat alibi cōtrarij timore dicunt quidā ꝙ negligendo n̄ teneat̉. natura cōditiōis indebiti eſt ꝙ nō tenetur ad illud qd̓ Sed iſta opi. eſt falſa ⁊ cōtra. l. ꝙ ſi nolit.§. ſi mācipiū recipit: ſed īquātuꝫ factus eſt locupletior: ut. l. ſi non .sͣ. de edi. edic. ⁊. l. cum res.§. penul. de le. i. ⁊. l. quid ſortē.§. libertus. sͣ. de condi. inde. Seruo ergo manu ergo.§. ſi heres. e. ti. ⁊. l. videamus. in pͥnci. sͣ. de uſur. miſſo ī nullo ē factꝰ locupletior: ⁊ ſic nō tenebit̉ ut ibi: Glo. nō reſpōdet ad. l. uenditor. Sed dic ꝙ eſt q̄dam ⁊ ſic ibi in alia actiōe hic ī alia. ¶ Sꝫ nōne illd̓ ē de iur̄ negligentia circa ip̄am rem debitaꝫ: ⁊ ita loquitur hic. ꝙ quādo debitori nō poteſt imputari culpa uel mora quedā eſt negligentia circa fructuſ rei debite: ⁊ tūc iſta nō tenetur: ſed hic potuit in culpa eſſe uel ī mora poſt nō imputatur debitori: ut. l. uenditor. Iſta ſolutio viꝙͣ ignorabat ⁊ cām habebat ignorādi. Una glo. eſt ꝙ detur contra caſuꝫ. l. videamus in pͥn. Dic quandoqꝫ heres debet ſcire ea que ſunt in teſtamento. alias eſt in aliquis cōuenitur ad reꝫ. ⁊ tūc dic quādoqꝫ agitur acti culpa: ut.§. ſi uero heredis. inſti. de leg. Et alia glo. in one reali. ⁊ dic ut. l. ſi poſſeſſor.§. ſicut auteꝫ. ⁊. l. ei qui .l. qd̓ ita. in. l. ſi quis filiū. in glo. magna. sͣ. ad trebel. ⁊ .§. fi. sͣ. de peti. here. ⁊ de rei ven. l. ſi homo. quandoqꝫ facit glo. in. l. cū heres. de li. lega. Iſta ſo. nō eſt ꝑfecta cōuenitur actione perſonali. ⁊ tunc ſi creditor eſt ī mo ꝙͣtuꝫ ad pͥmuꝫ caſū. l. noſtre vbi quis erat debitor non ra debitori culpa negligentie ſpeciei nō imputatur: ut ex teſtamēto. Itē ꝙͣtum ad ſecūduꝫ: quia erat debitor .l. ſi mora. sͣ. ſol. ma. ⁊. l. ſi per emptorē. d̓ peri. ⁊ cōmo. ex codicillis cū eos n̄ hꝫ neceſſe ſcire: ut. l. iij.§. i. sͣ. d̓ trā rei uen. Si vero creditor nō fuit in mora: ſi peto actioſac. ꝗa heres nō poteſt adire niſi ſciat ſe eē heredē. ītel ne perſonali qd̓ fuit meum ſemꝑ tenetur de negligenlige in extraneo. ſecus in ſuo: ut. sͣ. ſi cer. pe. l. eius qui ī tia ſiue circa rem ſiue circa fructus: ut. l. videamus. in fi. ⁊. l. ſed ⁊ ſi de ſua de acqui. here. ideo oportet ꝙ uipͥn. sͣ. de vſu. Si vero peto qd̓ nunꝙͣ fuit meuꝫ ſed mideat teſtamētuꝫ: qd̓ nō eſt in codicillis. ⁊ dicā. jͣ. ti. ij. l. hi debitū: ⁊ tunc circa ip̄am rem imputatur negligenſeruus qui in teſtamēto. ⁊. jͣ. e. l. ꝗ rome.§. duo fratres. tia: ut hic. ⁊. l. ꝙ ſi nolit.§. qui mancipia. sͣ. d̓ edi. edic. Ideo p̄dicta ſolutio eſt cōtra. d. l. ⁊ ratiōes. Alia ſoluSi vero circa fructus. ⁊ tunc ſi nō eſt in mora ⁊ non te tio eſt magis generalis in. l. in ſūma.§. ſeruus.ſ. ꝙ ī he netur de negligentia: ut. l. uenditor.§. quēadmodum rede eſt ſpeciale: ꝗa ex perſona defuncti ſentit lucrum. .sͣ. de here. vel ac. ven. Aut poſt morā: ⁊ tenetur vel ad Et hoc mō poteſt intelligi iſte.§. ꝙ ī pͥncipio erat debi fructus uel ad intereſſe ẜm diſtinctiōeꝫ quam dedi ī. l. tū ex cauſa hereditaria: ⁊ tūc n̄ licet ignorare. aut ē deſi filius in fi. sͣ. e. ¶ Oppo. de. l. inter ſtipulanteꝫ.§. ſabitū nō ex cauſa hereditaria: ⁊ tūc poſſent habere locū cram. So. ut in glo. ¶ Oppo. sͣ. de le. i. l. cum res.§. c iſte diſtinctiōes. aut fuit in mora uel culpa uel n̄: ⁊ hoc alienus: ubi ī re aliena cōmittitur negligentia. Sol. ut eſt uerū ī negligēte: qui cum putat ſe dn̄m. ſimpliciter in glo. que dicit bene. ¶ Uenio ad queſtionē extra gl. nō pōt eſſe in culpa: ut. l. ſi ꝗd.§. ſi ꝗd aūt. sͣ. d̓ peti. he Dicitur hic ꝙ tenetur de culpa in faciendo ⁊ negligen re. Idē in faciente actū licitum.ſ. manumiſſiōis uel ali do. quero de qua. Reſpondeo de culpa lata leui ⁊ leum: ut. l. ꝗ ẜuū. jͣ. e. ⁊ hic: ſed in eo ꝗ occidit illicite: tūc uiſſima ẜm diſtinctioneꝫ contractuū: ut. l. ſi ut certo.§. tenetur nulla adhibita diſtinctiōe: ut hoc.§. ⁊ hac. l. in nunc videnduꝫ. sͣ. cōmo. ⁊ hoc tenet Pe. hic. ¶ Que prin. ⁊. jͣ. l. prox.§. inter. ro an expenſas factas in curādo ẜuuꝫ debeat recupera Ex.§. ſequenti. re. Ia. de are. dicit ꝙ repetit. l. iul.§. ex vēdito. ⁊.§. i. sͣ. ¶ An cū per ſubſequēteꝫ oblationeꝫ mora purgat̉: an de act. emp. Pe. dicit contrariū: quia in.§. ex uendito etiam creditor in mora conſtituatur: ibi. Quero. Et ſi a die uenditionis contracte lucratur fructus: ſi nō luduo ꝓmiſerūt ſe nō offendere ſub pena ⁊ offendāt ſe cratur nō tenetur vt hic: ⁊ ſicut fructus lucratur ita te ſimul nec apparet quis prior rupit: an ex utraqꝫ parte netur. Tu dic ꝙ quedaꝫ eſt impenſa que ſit ad perpeſit cōmiſſa pena uide in fi. tuaꝫ rei utilitateꝫ: ⁊ tunc recuperat. ſed factas non ad o Vltīa mora noperpetuaꝫ utilitateꝫ ſed gratia querēdoꝝ fructuū ⁊ nō Sequitur uider c. cet. ⁊ in pari cau repetit: ut. l. i.§. fi. cuꝫ. l. ſe. ⁊ ſe. sͣ. d̓ īpen. ī re. dota. fac. ſa melior eſt cōditio poſſidētis. h. d. ¶ No. ꝙ mora in Iſta lex facit ꝙ ſi emptor facit opus nouū ꝙ tenetur: faciēdo cōmiſſa nō purgatur. Secūdo no. ꝙ mora cōut dixi de hac queſtione in. l. fluminū.§. adijcitur. sͣ. de miſſa in negligēdo purgatur. Tertio no. ꝙ mora purdā. infec. ⁊ glo. in. l. iij.§. hoc opus. sͣ. de ali. iudi. mu. gatur ex equitate. Quaſdā queſtiones Dy. tangit. dicau. fac. ¶ Item quero qualiter probabitur negligen cam ī. l. ſi inſulā. ¶ Quero cū per ſequentē oblationem tia. ſufficit ne ꝓbare ꝙ nō adhibuit medicosª. Sꝫ cer mora purgetur: an etiā creditor ī mora cōſtituatur uel a ¶ Medite nō: īmo debet ꝓbari ꝙ medici erant in ciuitate quoſ remaneat in eo ſtatu quo eſſet nulla facta oblatiōe ab cos. AD poterat adhibere ⁊ non adhibuit: ut. sͣ. pro ſo. l. idēqꝫ DE que po aliqua parte. effectus eſt magnus: ut patet ex. l. ſi mora in pͥn. qd̓ eſt nō. Idē etiaꝫ in ſimilibus. Sis ergo cautꝰ ſui in. l. ſi ab .sͣ. ſo. ma. ⁊. l. ſi per emptorē in pͥn. sͣ. d̓ peri. ⁊ cōmo. rei hoſtibus.§ tu qui formas articulos. Sed certe hec probatio non ven. ⁊ tex. hic ⁊ sͣ. e. l. interdū in fi. videtur dicere ꝙ ſo fi. ſo. ma. eſt neceſſaria in ciuitatibus ⁊ locis inſignibus quia ibi lum purget morā: ⁊ hoc uidetur uelle glo. sͣ. ſol. ma. l. eſſe preſumūtur: ut. c. ſtatutū de reſcrip. li. vj. in alijs lo ſemel mora facta. ī glo. parua que dicit ſine dolo ⁊ cul cis eſſet neceſſaria. pa ⁊cͣ. nā ſi creditor cōſtitueretur in mora debitor non

De ꝟbo. obli. teneretur niſi de dolo: ut. d. l. ſi mora. cū ſimilibꝰ. CōPredicta vera niſi qn̄qꝫ dn̄s fuiſſet pn̄s cui potuiſfet trariū credo.ſ. ꝙ iſta ſcd̓a oblatio morā purgat ⁊ credi ſolui. tūc enī ad purgāduꝫ morā licet nō habeat cui ſol torē in mora cōſtituat: ut. d. l. ſi per emptorē in pͥn. ⁊ ī uat deberet auctoritate iudicis deponere ⁊ ꝯſignare .§. i. de act. emp. ⁊ de peri. ⁊ cōmo. rei ven. l. illd̓ ī tex. ⁊ ar. d. l. ſi reus. sͣ. de procu. C. de uſur. l. acceptaꝫ. glo. Si bene aduertat̉ nō ob. hec. l. ⁊. l. interdū in fin. Mora filij ꝑpetuat obligationē ꝗa ſuppletur ꝑ illas. Nō ob. glo. l. ſemel: ꝗa debet ītel In filius. cana patreꝫ. h. d. Ui ꝙ pareria ligi de culpa.ſ. lata. alias male diceretur. ¶ Inducitur bēs tenetur ꝙ iuſſu tanꝙͣ īterceſſor: ⁊ de peculio tanqͣ ad. q. duo ꝓmiſerūt ſe nō offendere ſub pena: offende fideiuſſor. Ia. de are. mouet dubiū. nos habemꝰ ī an̄t rūt ſe ſimul: nec apparet ꝗs prior rupit. an ex utraqꝫ ꝑ pn̄te. C. de fideiuſ. ꝙ prius cōuenit̉ principalis. ꝑ̄ſtea te ſit cōmiſſa. Uidet̉ ꝙ nō: ut hic: ⁊. l. cū par. jͣ. d̓ regū. fideiuſſor. Quid in pr̄e qui eſt ut interceſſor: ut quan iur. facit. l. cū pater.§ libertus. sͣ. de le. ij. do iubet Dic ꝙ nō eſt idē in filio qd̓ in fideiuſſore: ꝗa Ex.§. ſequenti. pater prīcipaliter cōuenitur: ut. l. i.§. i. sͣ. qd̓ iuſſu. De ¶ An mora pͥncipalis noceat fideiuſſori: ibi. Quero. hoc plene dixi. sͣ. e. l. cū filus in prin. Et cuius denūciatio habeat queꝫ cōſtituere in mora: Ex.§. ſequenti. ibi. Quero cuius. Et an ſit in mora ꝗ cōuentus per ꝓ¶ Qualiter formetur libellus ⁊ qūo ſentētia cum peti curatorē actoris cōſtituti ad agēduꝫ in alio foro nō ha tur homo mortuus: ibi. Quero qualiter. bet cui ſoluat uide in fi. In obligationibꝰ Tſectus huius. Uādires penpra Mora pͥncipaNunc uideamus. us obligatiōeꝫ ꝑ poſt morā durat in obligatiōe quo ad petitionē accepetuat quo ad ſe ⁊ fideiuſſores ⁊ eoꝝ ſuceſſoreſ. mora ptilatiōis ⁊ nouatiōis. h. d. ¶ Op. ꝙ nō ſit ī obligatio fideiuſſoris quo ad ſe ⁊ ſucceſſores ſuoſ. h. d. ¶ Op. ⁊ ne cū ip̄a pecunia pōt cōſtitui: ut. l. ſi ꝓmiſſor. sͣ. de cō vr̄ ꝙ morapͥncipalis n̄ nocet fideiuſſori: ut. l. mora. sͣ. e. ſti. pecu. So. ibi aliud nō debitū ꝓ alio debito cōſtitui So. n̄ nocet ſi creditoriſ mora quo ad fideiuſſorē p̄ceſtur cōtra. d. l. ſi penam. sͣ. eo. Solu. ut ibi dixi. ¶ Op ſerat: ut ibi: alias ſic ut hic. ¶ Op. ꝙ fideiuſſor n̄ p̄t eē de. l. eū qui ita.§. fi. sͣ. e. ubi nō durat obligatio: nec in ī mora niſi pͥus ꝯueniat̉ pͥncipalis: ut. C. d̓ fideiuſ. auc. nouationeꝫ deducitur. Dico ꝙ re perempta poteſt de p̄ſente. Sol. hic erat ſpecies debita ibi quātitas. ſꝫ hoc duci in obligationē cuꝫ effectu ſi hoc partes ſciuerūt: eſt cōtra caſū illius auc. Dic ergo ſi eſt renūciatū bene ut hic ⁊. l. inter ſtipulantem.§. penul. sͣ. e. ſed ſi partes ficio illius auc. uel eſt certū pͥncipalē nō poſſe cōueniri: ignorabant: tunc ſecus. ar. d. l. eum qui in fi. ſicut eniꝫ tūc ꝓcedit iſta. l. alias fateor ꝙ hodie nō poſſet fideiuſ obligatio iaꝫ cōtracta extinguitur etiam ibi: hic eadeꝫ ſor cōſtitui in mora ſi nō p̄cedat excuſſio pͥncipalis. faratiōe. Quero que eſt ratio ꝙ homo petitur. Reſpon cit. jͣ. e. l. decē. ⁊ qd̓ ibi no. ¶ Quero an mora prīcipalis deo homo eſt in obligatione: ⁊ per cōſequens in actio hodie noceat fideiuſſori. Et rn̄deo quātū ad obligati ne nō extimatio. ideo ſi quis peteret extimationē age onē nil hodie eſt īmutatū. ideo tenet̉ fideiuſſor: ꝗa in ret ſine actione. Quero qualiter formabitur libellus. a ¶ Libelluſ. oēm cām fideiuſſit: ut hic dicit tex. ſed in mō exequenReſpondeo declarabo ſi uolo iudici dicens peto euꝫ ADDE ẜm di eſt īnouatū. Poſito ergo ꝙ ſpēs ſit ꝑempta pꝰ mo Alex. ꝙ hec condēnari ad hoīeꝫ ad hoc ut conſequar extimatiōeꝫ: rā prīcipalis fideiuſſor remanet obligatus: ſꝫ nō poteē cōior opi. ut dicit tex. in ſimili. jͣ. e. l. iulia.§. i. ⁊ ibi dicā. ⁊ ita ſentit qͣꝫ illa quaꝫ rit ꝑueniri ad eū niſi excuſſo prīcipali. ¶ Quero cuius glo. ⁊ tangit Cy. C. ad exhi. l. exhibitioniſ. Quero qua tꝫ ip̄e Bar. denūciatio facit quē eſſe in mora. Et dic ut glo. quam liter formabitur ſententia. Reſpōdeo in arbitrio iudiī. l. ſi pecūiā vide que incipit hoc articulo in fi. Et tenet glo. ꝙ ge.sͣ. de cōdi. cis eſt dānare in extimatiōe: ut dicit tex. sͣ. de confeſ. l. ſtor negociorū ꝑpetuat obligationē. Rirchar. malū. vi ob cām. ⁊ il.iij. uel dānare ad hoīem ⁊ executio fiet ī extimatiōe: vt lam opi. quā det̉ dicere cōtrariuꝫ: ꝗa negociorū geſtori nō pōt ſolno. jͣ. que ſenten. ſine appel. re. l. fi. Ex hoc patet ꝙ ꝓ hic tenet: tꝫ ui: ꝗa nō hꝫ mādatū: ut. jͣ. de ſo. l. ꝟo. ⁊. l. hoc iure. ⁊. l. etiā ī. l. ſi qn̄ cederet hec concluſio quare peto hominē: ut eum con qui hoīem.§. ſi nullo. Nō ob. l. ſi ꝗs ſolutiōi. dicit ip̄e: .C. vnde ui dēnetis ī extimatiōe: ⁊ iſta uidetur melior ꝙͣ precedēs ⁊ ī. l. ſācimuſ ꝗa ītelligo in adminiſtratore legitimo tutore uel curaper. l. predictaꝫ de confeſ. que multū preciſe loquitur. ⁊ ibi Bal. tore uel ſimili. Pe. dicit idē qd̓ glo. ratihabitiōe ſecuPuto etiā ꝙ ſi quis peteret hominē ſimpliciter nulla C. de ſacro. ta. Ego ꝟo ſic dico. aut negocioꝝ geſtor interpellauit ſan. eccle. ⁊ facta mentione mortis ꝙ. ꝓcederet: ⁊ ſi poſtea in pro debitorē ꝙ ſolueret ſibi geſtori: ⁊ nō ualet interpellaBar. in. l. j. ceſſu apparet ſtichuꝫ mortuum iudex poſſet condēna ꝙ me. cā. ⁊ ī tio: ꝗa ſibi ſolui nō pōt: ut. d.§. ſi nullo. Idē dico in ꝓ re in re uel in extimatione ẜm ea que dicta ſunt. Et di.l. i.§. qꝛ aūt curatore qui nō habet mādatū ad recipiēduꝫ ſolutio.sͣ. quo leg co in ſimili in. l. ſtipulationes nō diuidūtur. duꝫ pono nē. Aut interpellauit ꝙ ſolueret dn̄o. ⁊ tūc ſi debitor ⁊ .sͣ. ſpec. ī ti. practicas illas. creditor ſūt eiuſdē fori: ita ꝙ debitor pōt accedere ad de libe. conAn eſſet idē cep.§. fi. v̓ſi. domū creditoris: ⁊ tūc procedit iſta glo. ⁊. l. ſi ꝗs ſolu I ita ſtipuler. hic aūt cōſeſi nomen he tioni. Aut eſt alteriꝰ fori: ⁊ tūc nō cōſtituit̉ debitor in quēti. ⁊ ī ti. redis nō eſt additū. ⁊ glo. dicit ꝙ ſic. pe. ꝯtra mora: ꝗa ip̄i qui nūciat nō poteſt ſolui: ꝗa ad domum de ſolu.§. ſe dicit. dic ut dicā. jͣ. e. l. ſi ſic. quit̉. v̓. ꝗd nō tenet̉ ire: ut no. sͣ. de cōſti. pec. l. itē illa. ergo ⁊cͣ. In ſi libellꝰ bal. Electio eſt eo vero caſu in quo ex ꝑte eius cui ſit nūciatio requiriI ſit ſtipulatus. geditoris ſi in. l. fi. C. de tur ſola abſtinētia. ⁊ tūc ſine dubio nunciatio poteſt fi cōdi. inſer. verba executiua referantur ad ea. hoc dicit. eri per geſtorē: ut. sͣ. qd̓ ui aut claꝫ. l. ꝓhiberi in princi. Bar. ī. l. pe. ¶ Oppo. sͣ. e. l. ſtipulatio.§. in ſtipulationibus. Sol. de cōdi. ob ¶ Quero actor eſt alterius fori: facit ꝓcuratorem conhic non eſt mens dubia. ⁊ per iſtam. l. tollitur uel decla cām. tu dic tra me tm̄ ad agēduꝫ: ita ꝗa ſibi nō pōt ſolui: an li. con ꝙ idem tenratur glo. que eſt in. l. lucio. sͣ. de leg. ij. ubi dicit aliud te. facta ꝑ euꝫ cōſtituat me in mora. Reſpndeo. ſi ego Ro. cōſi. co in contractibus. Sed nō dicit uerum: quia ideꝫ in con fui cōfeſſus ⁊ nolui cōtendere nō ſum in mora per ratractibus quod in vltimis uolūtatibus ad quem vertiōem p̄dictaꝫ iudiciū tn̄ ſuſcipere cogor niſi obſeruē ba executiua referātur. ille habet electionem. ſed quan ea que dicūtur in. l. ſi filius. sͣ. de ꝓcu. morā tamē euido uerba ſunt dubia eſt diuerſitas inter contractus ⁊ tat eo ip̄o ꝙ dicit ſoluerē ſi haberē cui: ut ar. sͣ. de. l. i. l. vltimas uolūtates. ſi domus.§. qui cōfitet̉. Sed ſi uolui cōtendere: tūc ex Ex. l. ſequenti. hoc ſū in mora: ut. l. nemo in fi. sͣ. e. tn̄ tūc forte finito ¶ Si mutuaui tibi. x. ⁊ poſtea reperitur ꝙ per ſtipulaiudicio finit̉ illa mora: ut. l. qui rome.§. pe. eſt enī eationeꝫ promiſiſti mihi. x. ex cā mutui: an ſit intelligendeꝫ ratio hic que ibi in actore: ⁊ ideo eſt neceſſe ꝙ īter duꝫ de hiſdeꝫ decē: ibi. Sed quid. Et ſi ꝗs fuerit conpellatō fieret per ꝑſonā que poſſet reciꝑe ſolutionē. iu feſſus bis recepiſſe. x. mutuo: an intelligēduꝫ ſit de hiſ dex enī cōdēnat me: ut ſoluā dn̄o nō ip̄i procuratori. dem. x. uel d̓ alijs: ibi. Eadeꝫ ratiōe. Et ꝗd ſi mutuaui

De verbo. obl. 3 8 cētum ⁊ tu ꝑ ſtipulationē ꝓmiſiſti ꝗnqͣgīta an ītelligat̉ an ſi exbāniatur poſſim ip̄um offēdere. de illis cētuꝫ: ibi. Quid. Appellatiōe aūt bladi: ꝗd vea ¶ Triticuꝫ. ADDE ꝗd niat ⁊ tritici: ibi. Quero hic. Et an ſi trado rē determiProuiſio Ui ſeruuꝫ mihi. j. debitore. ueniat appel naturus tn̄ quā poſtea n̄ d̓terīaui trāſeat dn̄iuꝫ: vid̓ ī fi. lati. triti. gl. excuſat. h. d. Similē. l. habetis in. l. quid ergo d̓ cauo. fru. Incerti§. ſi heres. de le. i. ⁊. l. eleganter in fi. sͣ. de pig. ac. Per Riticum darem. tudo viti li. x. ꝑ glo. ī hoc determinauit Ol. talē. q. feci pacē cū meo inimico .l. fruge. jͣ. d̓ at ſtipulationē: niſi ex cōiecturis ꝓbabilibꝰ de uerb. fig. ⁊ h̓ ⁊ ꝓmiſi nō offendere eū: demū fuit ip̄e exbānitus ⁊ ex claret̉. h. d. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ illd̓ qd̓ omittit̉ habeatur pro ꝑ ang. ꝗ dic̄ forma ſtatuti poterat īpune occidi ⁊ offēdi. q̄rit̉ ſi ip̄m omiſſo: ut. l. i.§. i. sͣ. e. ⁊. jͣ. e. l. ꝗcꝗd aſtringēde. So. ver ꝙ accuſatuſ offēdo an videar frāger̄ pacē. Et Old. deterīauit ꝙ n̄. de furto fur ba q̄ ſūt de forma ſtipulatiōis: ut īterrogatio ⁊ rn̄ſio. il ar. huiꝰ. l. coniuncta. l. ſi ſeruum in prin. sͣ. e. Audiui ꝙ mēti ⁊ ꝓbala debēt expͥmi. alia ꝟo que ſūt circūferētia nō debēt de tū ſit de fru bononie fuit diſputatū ꝯtrariū. ꝑ. l. ſi filiꝰ. sͣ. de fideicō neceſſitate expͥmi. ¶ Quero q̄ ſūt ille ꝓbabiles conieto ordei ꝙ liber. ⁊. l. ſi quis legatū. in. jͣ. de fal. ⁊ ille. ll. dicunt̉ ꝙ hic cture ex ꝗbꝰ hoc declaretur. Glo. dat duas rn̄ſiones q̄ nō dꝫ accuqd̓ habeo ex ꝓuiſione mea difficilius perdo ꝙͣ quod ſans obtine recidūt in idē ⁊ bene. No. ꝙ ſtipulatio ſequēs ītelligit̉ habeo ex ꝓuiſiōe legis. ſꝫ in. l. nr̄a hꝫ creditor ne ẜuus re: qꝛ intelli in dubio de illa ꝙͣtitate in qͣ p̄ceſſit mutuū. Idē credo gitur de fru poſſit occidi ex ꝓuiſiōe legis: ⁊ ꝓ hoc. l. ij. C. ſi aduer. ſi ꝙͣtitas expͥmatur: ſꝫ nō cā: ut ꝓmitto tibi dare cētuꝫ: mēto per ex vē. lex ſuū nō tuū denegat auxiliū. Sꝫ credo ꝙ illud ſit cellentiaꝫ. ⁊ ītelligatur ex cā mutui uel alia que p̄ceſſit. ar. huiꝰ. l. ⁊ truffa: ꝗa qn̄ ꝓmitto nō offendere ītellige niſi. l. ꝑmithoc ſeꝗtur glo. ⁊ qd̓ no. sͣ. de excep. rei. iudi. l. ſi ꝗs ad exhibēduꝫ. tēteᵇ: ut. l. quero.§. īterlocutorē. sͣ. loca. ⁊. jͣ. e. l. quidaꝫ Imo. hic. Sꝫ ꝗd ſi mutuaui tibi decē: poſtea reꝑitur ꝙ per ſtiIo. de placū filiū: ⁊ ego ī termīs cōuerſis diſputaui q̄ſtionē quā pulatiōeꝫ ꝓmiſiſti mihi decē: ex cā mutui: an ītelligemꝰ tea in. l. mopono. jͣ. de pen̄. l. ꝗdā ſunt. dic ut ibi. dioſ. C. d̓ ſu de eiſdē decē: an p̄ſumemus alia fuiſſe. ℟. ſi incōtinēti Ex. l. ſequenti. cep. ⁊ archi. hoc fiat p̄ſumetur eadē: ut. l. ſi ſtipulatus. ⁊. l. cū enī. jͣ. li. x. Alex. tn̄ ¶ Que ſit differentia quando ꝗs promittit ſe daturū de noua. Si ex īteruallo: puto idē: ut. sͣ. e. l. ſi diuortio. dic̄ ꝙ male ⁊ ſoluturū ſimpliciter ⁊ daturū ⁊ ſoluturū noīe alicuiꝰ. dicūt: ꝗa ap ar. de do. p̄le. l. ij.§. i. Sꝫ niſi aliud appareret p̄ſumeret̉ pellatiōe fru accepiſſe tꝑe ſtipulatiōis: ut. jͣ. e. l. ſi ſtipulatꝰ.§. griſoI ita ſtipulatus. mēti uenit gonus: ⁊ ibi dicā. Sꝫ ſi pͥmo mihi decē ꝓmiſiſti ꝑ ſtipu ordeū cum q. Qui pro latiōeꝫ decē ex cā mutui: deīde ꝑ ſtipulationē ex cā mu ſpicaꝫ habe Poſſum utilit cr̄tmittit ſe at. d. l. fruge tui: ſi cōſtaret ꝙ de eiſdeꝫ decē ſenſerit īutilis eſt ſtipula ſoluturū ꝓ alio ꝓmittit factū. iō ſuccedit obligatio ad ⁊ ita dicit tio: ut. sͣ. e. l. ꝗ bis. Iō in dubio ītellige de diuerſis deBar. deter ītereſſe. ſecꝰ ī eo ꝗ ſe daturū. hoc dicit ẜꝫ uerū ītellectū cē: ut. l. ꝗnquagīta. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. de ꝓba. iō tūc neceſſe minare ī. d. ¶ Op. de. l. iure nr̄o. C. de fideiuſ. So. glo. fateor: ſed ē ꝙ adijciatur ꝙ oīs alia ꝓmiſſio cōputetur in iſta uel ī .l. i. de aqua. hic nō fuit fideiuſſor: ſꝫ ꝓmiſit ſe ſoluturū ſi nō curaue plu. arcen. ſimilia ꝟba ex ꝗbus uolūtas appareat. p̄cedētia ꝟo lorit ⁊cͣ. ut in glo. Sꝫ glo. deſtruxerūt iſtū tex. ꝗa hic non bC. l. permit cū habēt qn̄ ſimplex mutuū p̄ceſſit vel aliꝰ cōtractꝰ nō tente. ADſit mētio de hoc. ⁊ iō Dy. ītelligit ꝙ hic ꝓmiſit ſe ſoluſtipulatiōe vallatus. ¶ Eadeꝫ rōne puto ꝙ ſi ꝗs fuerit DE Io. an. turū qd̓ eſt facti: ut hic in fi. facit. l. cōſilio. de cu. furi. ⁊ ī regula fru bis cōfeſſus ſe recepiſſe decē mutuo: nō tn̄ ꝑ ſtipulatio no. glo. jͣ. d̓ ſo. ſuꝑ rubrica. Hoc etiā tꝫ Pe. ſecus ſi diſtra in mer nē ꝓmiſit: qd̓ ītelligitur de eiſdē decē. nā cōfeſſio nō ē co fideiubeo ꝓ illo: ꝗa videor ꝓmittere illud qd̓ ille de curia. Bar. noua diſpoſitio: ſꝫ ꝓbatio: ut. l. publia ī fi. sͣ. depo. Eſt Bal. Ange. bet: ut. sͣ. e. l. ubi aūt.§. illud in fi. ſed hic ē differentia ergo ideꝫ ac ſi ⁊ de eodē ꝗs haberet plures probatioImo. ī. l. ꝗd an ꝓmittat ſe ſoluturū: ⁊ vr̄ ꝓmittere factuꝫ: an ꝓmitergo.§. ſi he nes. ar. ad hoc de le. ij. l. ſemproniꝰ. Sꝫ ſi eēnt due ꝯfeſ tat ſe daturū: ut hic ẜm Pe. ⁊ Dy. Sꝫ hoc nō placet res de leg. i. ſiōes ī iudicio q̄ īducūt diſpoſitionē: tūc forte alid̓ eēt Bar. Bal. nā ī larga ſignificatione etiā dare ē facti: ut. sͣ. de cōdi. niſi expͥmat̉: ꝗa tūc ꝓducit actionē. ⁊ ſic vidētur diuer Ang. in. l. i. ⁊ demō. l. in facto. ſic ⁊ ſoluere. Sꝫ ſtricte accipiēdo ꝓ .§. nō aūt sͣ. ſe diſpoſitiones. ar. d. l. ꝗnquaginta. ¶ Quid ſi mutua ut dare differt a facere. ſcire debetis qd̓ ſoluere eſt face de dolo. bal. ui cētū ⁊ poſtea ꝑ ſtipulationē ꝓmiſiſti ꝗnquagīta an re id qd̓ ꝗs ꝓmiſit: ut. jͣ. de uer. ſig. l. ſolutiōis ꝟbo ī fi. in. l. i. C. ſi a p̄ſumatur de illis cētū uel ītelligat̉ ꝓrſus alia ꝙͣtitas. n̄ cōp. iudi. Aut ergo in obligatiōe erat dari ⁊ qui ꝓmittit ſoluer ℟. ſiue ꝙͣtitas ſequēs ſit maior ſiue minor ideꝫ iuris ē: Bal. ⁊ Anꝓmittit dationē: aut erat fieri ⁊ promittit factū. ⁊ ſic n̄ ge. in. l. iuriſ ut. l. ſi diuor. sͣ. e. ⁊. d. l. ꝓculus. sͣ. de le. ij. ⁊ de adi. le. l. eſt dr̄ia ſi promitto me daturū uel ſoluturū. Quis ergentiū.§. ſi cuꝫ centuꝫ ¶ Quid ecōtra. ſi primo promiſit per ſtipu paciſcar. sͣ. d̓ go eſt ītellectꝰ huius.§. ℟. quando ego promitto ticij lationē poſtea per numerationē accepit. Dic vt. l. ſi ita pactiſ. bal. ⁊ noīe me ſoluturū tibi: iſta ꝓmiſſio ī dubio vr̄ fieri cā tiſtipulatus. ⁊. l. cum eniꝫ. jͣ. de noua. ¶ Quero hic dicit ſaly. in. l. ac cij: ut. l. ſi fideicōmiſſa.§. īterdū. de le. iij. vn̄ uideris mi cuſatōis. C. triticū. quid eſt triticūª. Rn̄deo ꝙ quicquid ara terit̉. hi ꝓmittere gerere negocia ticij ſoluēdo mihi: ⁊ ſic vi ꝙ me. cauſa ⁊ ē generale nomē ſicut ſeges ſiue blada. ¶ No. iſtud deor alteri ſtipulari. merito nō ago niſi quatenus mea Pe. de an quod dicit blada. nā in vulgari dicimus. l. nō habemꝰ. cha. in repe īterſit: ut. l. ſtipulatio iſta.§. alteri: ⁊.§. ſi ſtipuler. sͣ. eo. ⁊ ſemel habui d̓ facto. dicebat ſtatutū ꝙ nō liceat extra titione cano Itē natura fideiuſſoris eſt ꝙ poſſit ſoluere ꝓ ſe ⁊ oblinū ſtatuta v̓ here bladū ⁊c̄. querebat̉ an ſemel lini eſſet bladū. ⁊ hic gatiōe ſua. Itē ꝙ poſſit ſoluere pro obligatiōe rei pͥncſi. Sed que videtur ꝙ ſic: quia area teritur. De hoc blado ſit etiaꝫ ro ſicut An palis: vt. l. īdebitā. sͣ. de ꝯdi. īde. Quādo ergo promit mentio. j. ad municipa. l. nō debere. in glo. facit quod ge. ī. l. ſi ex le tit ſoluere noīe ticij nō ē fideiuſſor. In iſto ergo.§. pogati cā. sͣ. e. dixi de aqua plu. ar. l. i.§. de opere. ¶ Querit glo. quid nitur hec dr̄ia. aut promitto me ſoluturū uel daturum Bar. in vul ſi tradidi rē determinaturus cauſaꝫ quā poſtea non de noīe ticij aut ꝓmitto ſimpliciter me daturū uel ſolutu gata. q. ſtatu terminaui: an tranſeat dominiū. Glo. dicit ꝙ nō. Pe. to Lucane rū ⁊cͣ. n̄ adiecto noīe ticij. ſꝫ qd̓ ticius dꝫ ⁊ ſimilia ꝟba. dicit hoc ſi actum fuerit ꝙ dn̄iuꝫ non tranſiret. alias in ciuitatis. Ex. l. ſe quenti. dubio videtur tranſlatū: lꝫ repetatur cā non ſecuta: vt. ¶ Quādo valeat ꝓmiſſio īter ſpōſuꝫ ⁊ ſpōſaꝫ ex cauſa l. i. sͣ. pro dote. ⁊. l. dotium.§. fin. sͣ. de iure doti. Credo lucratiua cū ī tp̄s matrimonij cōfertur: uide in fi. glo. melius dicere: quia nuda traditio non facit trāſire Inter ſpōſuꝫ dominiū: vt. l. nūquam nuda. sͣ. de acqui. re. do. Sed in I tibi nupſero. Ipaſā nō va d. l. i. ⁊. l. do. erat expreſſa lꝫ futura cā habilis. ſecus qn̄ let promiſſio ex cā lucratīa q̄ in mr̄imonij tp̄ſ nulla eſt habilis: vt hic in glo. cōfertur. h. d. ¶ Op. ꝙ pōt promitti ex cā dotis ⁊ do Qui ſtipulat̉ opus natiōis ꝑꝑ. nuptias: ut. l. ſi cōſtāte. sͣ. de dona. īter vi. ⁊ Ui inſulam. fieri dꝫ locū expͥmevxo. dicit Io. hoc uerū ſi expͥmeretur cōditio ſi nupſe re: vbi ⁊ talē ꝙ interſit ſtipulatoris. hoc dicit. ro: nō ualet: ut hic. Hoc nō placet: ꝗa hoc tacite ītelliEx. l. ſequenti. gitur: vt. l. ſtipulatio. sͣ. de iure do. ergo ſi expͥmit̉ per ¶ Si facio pacē cū meo inimico ⁊ ꝓmitto nō offēdere: eū modū nō vitiat. Dic ergo ꝙ hic loꝗtur quādo ꝓ

De ꝟbo. obli. a ¶ Nobilis. miſſio fit ex cā mera lucratiua: ſꝫ dos ē cā oneroſa. Itē ADDE q tes diſſēſerunt: ut eadeꝫ glo. ſed tunc nō eſſet propter donatio ꝑꝑ nuptias: iō fit quia doteꝫ recipit: ut. d. l. ſi Raph. ꝯtra obſcuritateꝫ: ſed propter diſſenſū. ⁊ ſic nō congruit lit qꝛ matrimo cōſtante. ⁊ aūt. itē equalitas. ¶ Op. de. l. fi. C. de ſpō. tere. Vel exempluꝫ pone ꝙ eſt locutus verbis nō intel nia debēt eē dicit glo. fallit: ꝗa pōt ꝓmitti pro arris. vn̄ ītelligas ꝙ ligibilibus: ſicut fecit ꝗdam cancellarius bonon̄. qui libera. l. ij. d̓ arre realiter tradant̉: ⁊ promiſſio fiat de reſtituēdo du dona. inter ſic fecit dic tamē obſcuruꝫ ꝙ Io. papa nō intellexit. ⁊ plicatas uel triplicatas: ut. d. l. mulier. alias iſta glo. nō vi. ⁊ vx. bal. ſic ſi notariꝰ faceret īſtrumētuꝫ ꝑ ꝟba obſcuraᵇ ⁊ non tn̄ in. l. ij.§. eēt ꝟa: ut dicā plene. jͣ. e. l. ticia ī pͥn. ¶ Op. jͣ. e. l. ex ea ītelligibilia nō ualeret. facit.§. ſuꝑ dictis. C. de emē. iu creditū sͣ. ſi in pͥn. Dicit glo. fallit ibi. Tu dic ꝙ ibi nō promittitur ſti. co. Alia lec. eſt ꝙ in promiſſiōe fuit adiectum aliqd̓ cer. pe. glo. ī ex cā mere lucratiua: ſꝫ in recōpēſationē iniurie ſibi fiē.l. ſi volunta verbuꝫ ſpeciale: ut promittis brocarda. naꝫ alie ratiode. preterea ibi eſt cā honeſta: ut a delicto abſtineat. te. C. de do. nes nō continētur. ⁊ ſic interpretationē extenſiuā non ꝓmi. tex. in ¶ Op. exͣ gl. sͣ. de cōdi. inſti. l. vter ex fr̄ibus. ⁊. C. de in recipit ſtipulatio. ¶ Op. de. l. cum quid. sͣ. ſi cer. peta. .c. ij. de de ſti. ⁊ ſubſti. l. i. So. ab altero ip̄oꝝ cōiugū nō pōt ꝗs in Sol. ibi ex natura negocij intelligebat̉: ut hic no. in cō ſpon. impu. uitari ad matrimoniū ſpe lucri: ut hic: ꝗa eēt p̄ſūptō ꝙ ⁊ cū ip̄o trā trario dātur plures ſolutiōes. Una ſol. eſt ꝙ hic in con fieret cā libidinis: q̄ rō nō eſt probabilis nec ẜm bonoſ ſit Alex. non tractibus qui uerbis ibi re cōtrahūtur. Iſta nō eſt ꝟobſtat ſcd̓m mores: ut hic dicit tex. ſꝫ quolibet alio promittēte eſſet per. l. triticū. sͣ. e. Et aduerte ſi ꝟba ſtipulatiōis nō ſūt ip̄uꝫ. l. ij. qꝛ licitū: ut in cōtrarijs. ⁊. l. ticio.§. i. de cōdi. ⁊ demō. ⁊ di nō facit ma expreſſa. ⁊ ſic eſt tacitū illud qd̓ facit peccare in ſua for cā. jͣ. e. l. ticia in pͥn. vn̄ dico ꝙ ſi cōſtaret ꝙ fieret cā libi trimonium ma. ⁊ tunc nō intelligit̉ ſi nō eſt expreſſuꝫ. ſecus ſi habꝫ uenale ſꝫ cā dinis nō ualet: ſꝫ iō quia promittēs erat forte uilis con formā: ꝗa in circōferētijs habetur pro exp̄ſſo: ut. l. triti nobilitatis ē ditōis. alia ꝑs erat nobilisª: vn̄ faciebat cā hn̄di illā pa cū. sͣ. eo. ¶ Cū ergo q̄ritur an illud qd̓ tacite agitur ha illa que ē ve rētelā: uel hoc fiebat cā pacis: tūc valeret. ⁊ hoc ē qd̓ di nalis. beat̉ pro expreſſo. dic aut loꝗmur in his que depēdēt cit tex. cā cognita. facit qd̓ dixi. sͣ. e. l. ſi diuortio. b ¶ Obſcura ex uolūtate unius: ut in vltīs uolūtatibus tacitū habeADDE ꝙ Ex. l. ſequenti. tur ꝓ expreſſo. ⁊. l. īter ueſtē. sͣ. de au. ⁊ ar. leg. ⁊. l. ī cō no. ſpe. in ti. ¶ An uitietur res ſi deuenit ad eum caſum a quo inci ditiōibus. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. Aut loꝗmur in his q̄ de de inſtru. pere non poteſt. edi.§. oſten pēdent ex uolūtate duorū: ut in cōtractibus. ⁊ tūc aut fo. v̓ſi. quid Qn̄ eſt īpedimētum mixta in cōtractibus qui celebrātur ꝟbiſ. ⁊ tūc aut eſt omiſſū Xiſtimo. cāſideratiōe rei ⁊ ꝑſone va ſi ī breuiatu illud qd̓ facit ceſſare formā ſtipulatiōis. ⁊ ſtipulatio nō ra. ⁊ ꝙ uolu let ſtipulatio ſi īpedimētū ceſſat tꝑe exiſtentis ualet: vt hac. l. in pͥn. ẜm vnā lec. ⁊. l. i. sͣ. e. in prī. aut for it bar. ī aūt. cōditiōis. h. d. Hec lex vr̄ difficilis iuuenibꝰ: nō tamē ꝙ ſine. C. de ma ſtipulationis eſt expreſſa: ſed aliquid acceſſorium ē eſt. Diuide. pͥmo ponit duo dicta ſecūdo illa probat ꝑ teſta. An. de omiſſuꝫ: tunc dic ut dicā in cōtractibus qui re uel conbu. in. c. i. de reductionē ad abſurdū. ⁊ pͥmo reducit ad abſurdū cir ſenſu cōtrahūtur. Et ſi queris in his contractibus qui fide īſtru. cū ca primū dictū. ſcd̓o circa ſcd̓m. Partes patēt. ⁊ caſus re uel cōſenſu cōtrahūtur. ⁊ tūc aūt queris de his que ibi allegatis in terminis pꝫ intelligēti. Op. de. l. ſi uſufructus. jͣ. d̓ ſti ꝑ ip̄m tex. in inſūt ex natura cōtractus. ⁊ tacitū habet̉ pro expreſſo: l. ii. sͣ. d̓ his pu. ſer. So. ibi erat defectus rōne ꝑſone tm̄. ¶ Op. de ut. l. cū quid. sͣ. ſi cer. pe. aut in his que nō inſūt de naque pro nō .§. ſacrā. Sol. ibi erat defectuſ rōne rei tm̄ hic mixta cō tura cōtractuſ. aut fuit tacite intellectū ab uno ⁊ nō ha ſcrip. ⁊ hoc ſideratiōe rei ⁊ ꝑſone. de quo ibi dixi. ⁊. l. ſi rē meaꝫ. sͣ. betur pro expreſſo: ut. l. ſi repetēdi. C. de cōdi. ob cau. caſu n̄ recur e. ⁊. l. nemo rē ſuaꝫ sͣ. e. hic habes unūbrocardū an viritur ad īter aut fuit tacite intellectū ab utroqꝫ. ⁊ habet̉ pro exp̄ſſo pretationeꝫ ciet̉ res ſi deuenit ad eū caſū a quo inciꝑe nō pōt. dicā ut. l. triticū. sͣ. e. ⁊. l. ſi ſtipulatus in fi. sͣ. e. ⁊. l. cū quid cū iudiciſ iuxͣ. l. jͣ. e. l. pluribꝰ.§. ſi placet. Itē habeſ exp̄ſſū hac. l. ꝙ due ſi. alle. ibi. sͣ. ſi cer. pe. Fallit in caſu. l. fi. C. d̓ noua. ⁊.§. uolūtatiſ. C. cāe lucratiue poſſūt diuerſis tꝑibus circa eādē cōcurre de fideiuſ. preterea. inſti. qui. mo. tol. ob. vbi oportet ꝙ exprimare rē. Cāus ē hic. plene dico ī. l. meuiꝰ.§. duobꝰ. d̓ le. ij. c ¶ Uariare tur. Sꝫ ſi dubitat̉ an fuerit actū ab utroqꝫ. Reſpon. vi nō pōt. AD De hac detur actū ab utroqꝫ ꝙ uenit ex natura cōtractus: ut Ex hac ſtipulatione. materia di DE ꝙ An dicta. l. cū quid in fi. Dicitur in ſecūdo reſpōſo ꝙ uerge. intelligit xi in. l. ſtipulatiōes nō diuidūtur in fi. gl. verā niſi ba debēt interpretari pro promiſſore. ¶ Quero exem quando deſ Ex. l. ſequenti. pluꝫ in ꝟſi. aut certe. ⁊ glo. quarta ponit quedā exemtructio vo¶ An illud qd̓ tacite agitur habeat̉ ꝓ exp̄ſſo: ibi. Cuꝫ pla bona: ut ſenſit de ſticho albo tu de nigro. ⁊ illud ē luntatis ſpe ergo. Et ſi promiſſor ſemel elegit nō pōt amplius elictaret ad inbonuꝫ. Aliud exēpluꝫ eſt in obligatione generis. ſꝫ nō gere: ibi. Sꝫ pone. Et an teſtis poſtꝙͣ depoſuit poſſit terpretātem eſt bonuꝫ: quia certa eſt ſtipulatio ⁊ cōtrahētes expreſ variare: ibi. Et iſtū. Et ſtatuta recipiāt īterp̄tationē: vi vt ē in teſta ſerūt qd̓ uoluerunt. nec fuit omiſſum aliquid qd̓ tacite tore cuiꝰ vo de in fi. ageretur. ⁊ iſte lec. tangūtur in pͥn. mag. glo. ¶ Opp. lūtas vſque ad mortem de. l. ſi mihi ⁊ ticio.§. fi. jͣ. e. So. ibi uerba erant claraꝓ Uicquid aſtringēde. ābulatoria ē ſtipulatore nō ambigua. ¶ Oppo. de. l. inter ſtipulan naꝫ interpre Iſta. l. ẜm lec. glo. nō eſt facilis ẜm lec. ueram tem.§. ſi ſtichuꝫ. sͣ. e. So. ibi in iudicijs: aliud ī ꝯtracti tabitur teſta quā glo. i. in fi. tāgit ⁊ eā tenet Dy. eſt ſatis clara. ⁊ bre bus. ¶ Op. de. l. de die. sͣ. qui ſa. da. cog. Sol. ut ibi: tor quotiēs uiter ẜꝫ Dy. hoc ītendit. Obſcuritas oīmoda vitiat ſti volet. allegat quia ibi in preparatorijs iudicioruꝫ. hic in deciſorijs: pulationē. ſi pōt interp̄tari īterp̄tat̉ ꝓ ꝓmiſſore. ſꝫ vbi l. heredes pa uel dic ut ibi. Quero exēpluꝫ in ꝟ. nec rurſus. ⁊ ẜm exē lam de teſta. ꝟba ſūt clara īterp̄tationē nō recipiūt. h. d. ẜm lec. dy. plum primuꝫ glo. poſitū in glo. mag. claruꝫ eſt promiſi ex quo infer In pͥma ꝑte fuerūt ꝟba oīno obſcura. In ſcd̓a fuerunt rur idem eē omnia vaſa. tunc ſi dico intellexi de uaſis ligneis non ꝟba eꝗuoca. In tertia fuerūt ꝟba clara pro ſtipulatio in iudice inpoſſum illud interpretari. Alia lec. eſt ẜm glo. ut contiter loquente ne. ſcd̓a ibi: aut. tertia ibi: nec rurſus. Lec. oēſ hic tāgā. nuetur ad precedētia. Dicebā ego promiſſor me ſenquia quotiēſ In pͥma ꝑte habeſ ꝙ illud qd̓ nō ē exp̄ſſū habetur pro ſiſſe de albo ⁊ tu de nigro. interpretatio fit ẜm promiſ volet poteomiſſo. Cōtra ꝗa iſte tex. ſibi cōtradicit: ꝗa prīo dicit rit ſuā interſorē. ⁊ hoc dictū eſt in ſecunda parte. ¶ Sꝫ pone ꝙ ſeqd̓ ē dictū. ſcd̓o dicit ſi nō exprimatur. So. huius cōtra locutoriā in mel ego promiſſor elegi: nō potero amplius eligere ⁊ terp̄tari quo rij timore illud pͥn. hꝫ duas lec. Una ē dictū.i. dicēduꝫ dicere me ſenſiſſe de alio. ⁊ ponit exēpluꝫ in glo. mag uſque habet ⁊ tāgitur in glo. i. ⁊. ij. ſꝫ iſta repugnat lr̄e ⁊ eſt vitiare poteſtateꝫ re poſt pͥn. Iſte caſus eſt ſingulariſſimus: ita ꝙ neſcio ali lr̄am. ⁊ eſt alia lec. q̄ ponit̉ in fi. ij. glo. Et eſt ꝟa ꝙ fueuocandi eaꝫ li. ¶ Op. jͣ. e. l. qui ex pluribus. ⁊. l. eum qui certarum. rūt dicta ꝟba obſcura. ⁊ ſic fuit dictū ſꝫ nō palā. ⁊ hoc iuxta. l. ꝙ iuſ So. quādoqꝫ quis habet electionē ex natura alternaſit d̓ re iuditripliciter exēplificatur in ſcd̓a glo. poſt pͥn. ut ꝓmitto tiue uel obligatiōis generis. ⁊ tūc ille poteſt uariare: ⁊ ⁊ iſtud tenet fūduꝫ: qd̓ nō valet: ut. l. cū poſt.§. gener. sͣ. d̓ iure dot. imo. ibi bal. iſta eſt proprie electio. Quedā eſt declaratio: ut quan uel ꝓmiſit triticū nō exp̄ſſa ꝙͣtitate: ut. sͣ. e. l. triticuꝫ. ⁊ vero ī. l. ij. d̓ do nō apparet de quo ſenſit: tamen ſenſerunt de cerſen. ex ꝑi. re.jͣ. e. l. ita ſtipulatꝰ. ⁊ iſta exēpla placēt Dy. ⁊ mihi. Ter to tēpore ſtipulatiōis interpoſite: quam ſi ſemel decla ci. tenꝫ iudi tio ponitur in fi. ſcd̓e glo. uel pone exēpluꝫ ꝙ cōtrahen rat ammodo uariareᶜ nō pōt. ¶ Et iſtū tex. cū iſta glo.

De verbo. obl. 3 9 tene mēti: ⁊ ideo ex hoc dico ꝙ ſi teſtisª depoſuit: po ctus quare ſit ⁊ deducit̉ in ſtipulationē: ⁊ quis eſt effecem nō poſ ſtea nō pōt variare ⁊ dicere alio mō: ꝗa ip̄i habēt d̓clactuſ. Dico ꝑꝑ no. ī. l. n̄ ſolū. sͣ. d̓ rei uē. ⁊. l. iij.§. ſi rē. sͣ. d̓ ſe niſi ſemel rare que ſciunt. fateor tn̄ ī teſte ⁊ hic in ꝑte ꝙ ſi incōtiinterpretari le. iij. ꝗa plura auxilia ītereſt me haber̄. Itē ē dr̄ia ī mō nenti anteꝙͣ pͥmū dictuꝫ habeatur ꝓ ꝑfecto ⁊ cōpleto ꝑ hanc glo. agēdi: ꝗa qn̄ eſt ꝓmiſſū petā directo ſūptꝰ factos in li idem dixevult variare: poſſit: ꝗa nō vr̄ declaraſſe. ar. C. d̓ fi. īſtru. te: ſꝫ qn̄ nō ē ꝓmiſſū n̄ petā ſūptꝰ directo ſꝫ petā ītereſrunt Ang. ⁊ .l. cōtractꝰ. facit qd̓ no. Spe. in ti. de teſte.§. i. v̓ſi. ꝗd ſi Rapha. i. d. ſe: ꝗa nō defendit in quo ītereſſe veniēt ſūptꝰ. ¶ Que dicit. ¶ Ultīo hec. l. allegat̉ ꝙ ſtatuta nō recipiūt īter.ſ. ꝙ iuſſit ro. hic dicit ſi ꝓmiſit ſūptus ob liteꝫ de ꝓprietate ⁊cͣ. Imo. ī. l. ab pretationē: ꝗa vt hic etiā hēs in primo dicto ꝙ declaꝗd ſi hoc nō apparet. Dicit glo. parua ꝙ hoc ī dubio executore. arationē extēſiuā nō recipit ſtipulatio. Itē ſcd̓o īterpre p̄ſumit̉. Sꝫ ut arbitror nō bene dicit: ꝗa iſta ſtipulatio lexan. dicit tationē declaratiuā recipit: ut ibi. aut certe īterpretati ꝙ ſibi placet dꝫ ītelligi ẜm naturā cōtractꝰ p̄cedētis: ut. l. i.§. ſi quis onē reſtrictiuā nō: ut ibi. nec rurſus. ⁊ ſic in ſtatutis diopi. Ang. h̓ ſub cōdi. ut le. no. ca. ⁊. l. dāni ꝗdam in pͥn. sͣ. de dā. inloquēdo de cūt ꝗdā. Dic ut plene dicā. jͣ. d̓ mune. ⁊ ho. l. ut grada fec. l. ſi ſtipulaꝰ. sͣ. de uſur. ſꝫ ex p̄cedēti cōtractu in uno īterlocutotim.§. ⁊ ſi lege. ⁊ dixi in. l. oēs populi. sͣ. de iuſti. ⁊ iure. quoqꝫ negocio tenebat̉. ergo ⁊c̄. Do tibi tex. in. l. ſtipu ria ex quo Habes ꝙ iſta cōditio nepōt reuocalatio iſta. ꝟ. ꝙ ſi forte. sͣ. e. ⁊ habere licere venit ex natu ꝯͣ tipulatus. gatia appoſita tāto tꝑe di ri intelligen ra cōtractus emptiōis ⁊ uēditiōis ergo ⁊cͣ. Et ut puto do etiā ut ꝑ extitiſſe finito tꝑe. ſed ꝙͣtuꝫ tp̄s reꝗͥratur ad īplēdā cō glo. dicit ꝙ in dubio p̄ſumit̉: nō ut excluderet litem de Bar. in. d. l. ditionē poteſtatiuā. ⁊ tūc ſi tēpus apponitur ſtatur illi ꝙ iuſſit.ſ. ꝙ proprietate: ſed excluderet litem de precio. Tamen tꝑi: ut hic. Si ꝟo nō appōitur tp̄s: ſed ē negatīa: ⁊ tūc bis pōt reuo hodie notarij ut ceſſet iſta opi. ponunt in inſtrumencari ſentētia eſt locus mutiane cautioni: ut. l. mutiane. de cōdi. ⁊ de tis exp̄ſſe ſiue moueretur lis de proprietate ſiue de īter locutomō. in cōtractibus uidebitis in. l. ita ſtipulatus. jͣ. e. In ria ⁊ cū qua poſſeſſiōe. cōditiōe affirmatiua dic ut no. per Cy. in. l. ſi plures in ſnīa cōiter Ex. l. ſequenti. trāſeunt do.v. q. C. de condi. inſer. ¶ An papa potuerit cōceder̄ regnū ieruſalē regi caro cto. ⁊ eo mō lo. Et qͣliter fundus hoſtiū cōcedi poſſit. dicendū ut Onditio in preterituꝫ. bis poſſit in Liber hō uel funCōditio de pn̄ti uel de p̄terito n̄ ſuſpēdit. h. d. terpretari ſē Iber homo. dus hoſtiū ī ſtiputentia interz An ꝗs poſſit reſtitui aduer latiōe deduci nō pōt. h. d. ¶ Op. de. l. ⁊ libelocutoria in EDETES. ſus naturalē obligationem. diffinitiua ꝓ ri. sͣ. de cōtrahē. emp. So. dicit Ruge. aliud ī emptiōe Glo. dicit ꝙ nō. dicā. jͣ. de fideiuſ. l. marcellus. cedat opi. ꝯ ut hic in i. glo. nō bene dicit: ꝗa nec in emptiōe nec in traria. Ex. l. ſequenti. ſtipulatiōe pōt hō liber deduci: ut ip̄e d̓beatur: ut hic a ¶ Si teſtiſ. ¶ An vēditor qui nō ꝓmiſit ſūptus teneat̉ ſi emptor ſed ī p̄iudiciū emptoris ſic: ut ip̄e teneatur de euictōe: ADDE gl. obtinet in ꝓpͥetate. Et quid oꝑetur clauſula ꝙ ꝓmitnotabilē ī. c. Idē in ſtipulatiōe ſi ponerē cām oneroſā uel fuiſſet in tit reficere oīa dāna ⁊ expenſas litis ⁊ extra que alias preterea de dolo. ⁊ hoc tenēt oēs moderni. ¶ Op. de. l. ab oībus teſti. cogen. nō uenirēt: ibi. Pone. Et quare ſūptus d̓ducantur in .§. etiā. ⁊. l. ſi ẜuus. sͣ. de le. i. Glo. dicit aliud in legatiſ ⁊ in aūt. d̓ te ſtipulatiōeꝫ cū ueniūt ex natura cōtractus: ibi. Quero. ut ibi. aliud in cōtractibus: ut hic. Idē tꝫ. jͣ. de reg. iur. ſti.§. illd̓. v̓. Et quare notarij apponunt in īſtrumētis ſiue moueat̉ ſi nō habe.l. in teſtamētis. Et aſſignat rōeꝫ: ꝗa ſtipulatio aſſumit bit. bar. in. l. lis de ꝓprietate ſiue de poſſeſſiōe: uide in fi. vires tꝑe ſtipulatiōis īterpoſite. legatū a die aduenien generaliter. ☞ Qui ꝓmittit ſūptus tis cōditiōis. Sꝫ iſta ſo. n̄ eſt bōa: ꝗa cōtra regulā cato C. de nō nu. EnditoreS. factoſde lite in re nō nianā. ⁊. l. cetera.§. i. sͣ. de le. i. Dico idē ī legatis ⁊ ī cō pe. ⁊ in. l. eoſ tenetur ad ſūptus factos in lite de p̄cio. h. d. .C. de fal. ⁊ tractibus: ut no. in. l. id qd̓. sͣ. de le. i. nā fundū hoſtiuꝫ ī. l. imꝑator Pone ꝙ uēditor nō ꝓmittit ſūptus: an teneatur. ⁊ ꝗ nunꝙͣ fuit noſter nō poſſumus ꝓmittere nec legare de ſta. ho. ⁊ glo. remittit ad. l. i. C. d̓ euic. ubi dicit. aut ſuccūbit ī ꝓmō: ꝗa in eo nullū ius habeo: ita loꝗtur hic. ſꝫ funduꝫ Bal. in aūt. prietate ⁊ repetit ſūptus. aut obtinet ⁊ nō repetit ſumſi dicatur de hoſtiū: ꝗa iā fuit noſter ꝓmittere uel legare poſſumuſ teſt. Ro. cō ptus. ⁊ iſta eſt. l. bona ꝙ ſūptus nō ueniūt eo caſu quo ꝗa habemus ius poſtli. ⁊ hoc vult exp̄ſſe tex. in. d. l. id ſilio. ccccv. emptor obtineret: ⁊ iō notarij ponūt in inſtrumētis. ⁊ qd̓. ⁊. d.§. etiā. Et hac rōne: ut puto papa ꝗ cōceſſit re Bal. conſi. ꝓmiſit reficere oīa dāna ⁊ expēſas litis ⁊ exͣ q̄ nō veniccclviiij. li. gnuꝫ ieruſaleꝫ regi Carolo ⁊ ſuis ſucceſſoribus hoc lirent alias. ⁊ hoc faciūt ꝑ hanc. l. ⁊ glo. in. l. ꝗ abſente. d̓ cite potuit: ꝗa illud regnū iā fuit noſtrū: lꝫ mō occupaꝓcu. Sꝫ ibi tꝫ Guil. cōtrariū ꝑ. l. ſi ſine.§. marcellus. ⁊ tū ſit ab hoſtibꝰ. Sꝫ cōtra p̄dicta vr̄ exͣ de re iudi. c. ab§. cū aūt. jͣ. rē ra. ha. ⁊. l. ſi ut certo.§. idē labeo. sͣ. ꝯmo. bate ſane. li. vj. vbi rex aragonū donauit fundū hoſtiū Teneo cū Guil. reprobata glo. quā ſemꝑ reprobaui. ꝗ nunꝙͣ fuit ſuus. ℟. pure cōcedere fundū hoſtiū non Primo ꝑ. l. ſi plus.§. mota lite. sͣ. de euic. ⁊. d. l. ꝗ abpoſſū: ut hic. ſꝫ cōcedere ſub cōditiōe ſi capiet̉ poſſuꝫ: ſente: vbi dr̄ ꝙ mota lite tenet̉ defendere uēditorē. erut ibi: ꝗa expectare iſtā cōditionē honeſtū eſt: lꝫ res de go ſi nō defendat tenet̉ ad intereſſe ob rē nō defenſaꝫ. pn̄ti in noſtro cōmercio nō ſit. Pro hoc facit. C. ad. l. ar. l. cū q̄rebatur in fi. jͣ. iudi. ſol. Itē ꝓbo ꝑ ratiōem. vē fal. de plagi. l. ī fuga. Iſta ꝟba in cōceſſiōe ꝓuinciaruꝫ ditor tenet̉ emptori: ut ſibi habere liceat: ut. l. emptoqn̄ ocurrūt ſūt dubia ⁊ ponderoſa. ideo tene mēti. rē.§. pe. in fi. sͣ. de ac. emp. modo in obligatiōe habere Ex. l. ſequenti. licere veniūt ſūptus exͣ litē: ut. l. ſtipulatio iſta habere li ¶ An referat a quo īpleatur: ⁊ ſi teſtator mādat fieri cere: ꝟ. ꝙ ſi forte. sͣ. e. ⁊ ibi no. ergo ⁊cͣ. Nō ob. l. i. C. d̓ picturā: ⁊ illa facta reꝑiatur an p̄ſumēdū ſit ꝙ ſit facta euic. ꝗa illud in euictiōe rei hereditarie. Itē nō ob. l. ſi ab herede ad euitādā penā. Et que expēſe preſumanſtatus. e. ti. ꝗa nō poſſū agere ex clauſula de euictione. tur facte abſqꝫ ꝓbatiōe: ibi. Si q̄ris. Et cū agit̉ de cōſ ꝗa res nō eſt euicta: ſed ex clauſula ob rē nō defenſā ſiuatiōe iuris mei an referat a quo fiat: uide in fi. ue hoc fuit exp̄ſſuꝫ ſiue nō: ꝗa a lege tacite ſubintelligi Sufficit cōtractū ītur: vn̄ pōt agere ad ītereſſe. vn̄ ē aduertēdū in mō cōUm ſeruus. peri a cōtrahente cludēdi ī libello. Nō ob. ratio ꝙ iniuria vēditori n̄ nouel alio eiꝰ noīe. h. d. Vel aliter. hac. l. non re cet: ut. l. ſi ꝑ imprudētiā. sͣ. de euic. uerū eſt ſi ꝑ iniuriā h ¶ Brocat. fert a quo aliꝗd fiat dūmodo fiat. ¶ Vt ītrē glo. op. d̓ iudicis. ſecus ſi ꝑ iniuriā ꝑtis a quo potuit me liberare dū. ADDE .l. ij. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. vbi refert a quo fiat: ꝗa dꝫ ad de hoc broſuſcipiendo litē. Preterea nō pōt dici ꝙ a iudice ſit fa hoc fieri. So. dicit glo. fuit manumiſſus ab ip̄o cōtracardo: ut ī cta iniuria: ꝗa nō cōdēnauit victū uictori in expēſis qd̓ Bal. conſi. hēte uel ab aliouolūtate eius. ¶ Op. de. l. iij.§. ſi liber debuit: ꝗa habebat iuſtā cām litigādi uictus. iō in exclxxiiij. li. i. homo. sͣ. d̓ cōdi. ob cām. Sol. hic ẜuuſ. ibi liber homo. īcipiēte uerpēſis nō debuit ꝯdēnari. Preterea p̄t eē ꝙ iudex mo ¶ Op. de. l. ſi puellā. C. ſi man. ita fue. alie. ⁊ ſi ꝗs uelba Dy. di dice taxauit. ad qd̓ facit qd̓ no. sͣ. de alie. iudi. mu. cau. let ſoluere illud brocarduꝫᵇ nō refert ⁊cͣ. oportet totū cunt. fa. l. i. in fi. mag. glo. ¶ Quero ſi venit ex natura contra corpꝰ iuris ꝑꝗrere: ut n̄ refert a quo iudiciū fiat. a quo

De ꝟbo. obli. a ¶ Notabiīterrūpat̉ p̄ſcriptio. a quo fiat miniſtratō. ⁊ ſic de ſi. vn̄ lis. ADDEplo ob. in genere. Et idem dico ſi offerretur illd̓ qd̓ ex nō pōt dari certa regula: ſꝫ ꝓpria materia ē de īplemēintelligē. ẜm in ſolutiōe tm̄ nō in obligatiōe. tūc eius interitu libera to cōtractus. ⁊ tūc an referat a quo īpleat̉. Et Dy. poImo. quem tur ope exceptiōis: refert ⁊ ſeꝗ nit̓ duo ꝟba hic notabilia ī īmenſū. ¶ Si q̄ris utrū retur Alex. qn̄ fert a quo īpleatur. ⁊ tūc aut q̄ris de obtigatiōe īducēUi ex pluribus. In obligati erāt aliq̄ cōone generis da: aut quo ad pene cōmiſſionē euitādaꝫ. Si de obliiecture ꝓ il ſubalterni eſt electio debitoris ⁊ pōt uariare gatiōe inducēda ⁊ refert a quo: ut hic. ⁊. l. ij. sͣ. d̓ cōdi. lo ꝗ alle. ſūvſqꝫ ad ſolutionē. h. d. ¶ Op. de. l. i. l. qui duos. Sol ptꝰ feciſſe ꝑ ⁊ demō. aut ad pene cōmiſſionē euitādaꝫ: ⁊ tūc nō realiud in legatis vbi eſt electio creditoris. aliud in cōtra .d. l. fi. aliter fert a quo: ut. d. l. ſi puellā. Uides ergo ꝗd habes artinō ꝑ ea que ctibus: ubi eſt electio debitoris. de quo plene no. sͣ de culari: ꝗa ad actionē cōſequēdaꝫ debes ꝓbare factum uoluit ipſe le.i. l. legato generaliter. ⁊ sͣ. fami. her. l. heredes.§. ſi ī eē ⁊ ꝑ te eſſe factū uel tuo mādato. ſꝫ quo ad pene eui bar. ī. l. ꝗ ſt certo. ¶ Op. d̓. l. quicꝗd aſtringēde. So. ibi eſt decla cōditio. rati tationē ſufficit ꝓbari eē factū: vn̄ uide d̓ facto. teſtator ratio hic electio: ut ibi plene dixi. onū. sͣ. d̓ cō. picturā certo loco fieri mādauit reꝑitur pictura facta: di. ⁊ demō. Ex. l. ſequenti. neſcitur ꝑ quē. Dico ꝙ ſuffic̄ heredi ꝙͣtū ad penā euivbi dixit ꝙ ¶ An pater poſſit cogi emancipare filiū cū ſibi ꝓmiſn̄ ſufficit extādaꝫ: ut in aūt. hoc ampliꝰ. C. de fideicō. ⁊ ad penā ex ſum eſt aliquid pro emancipando. penſā eſſe fa cōicatiōis que cōſuenit apponi ex cōſtitutiōe ep̄i cōtra ctā niſi ille ꝗ g Ualet promiſnō īplētes volūtates defunctorū. Et aduerte lꝫ p̄dicta ¶ Trum tur Pc. noſacta pro alillā facere te duo debeāt ponere.ſ. factū eē. itē per ſe factū eē. tn̄ qn̄ nebat̉ ꝓbet quo emācipādoᵇ. h. d. No. hunc caſuꝫ. an in feciſſe ꝑ. l. ex qꝫ unū tm̄ ꝓbare ſufficit. aliud p̄ſumit̉: ut ſi tale factuꝫ hūc caſū pater poſſit cogi eū emācipar̄. glo. dicit ꝙ ſic cellentie.§. reꝗrebat ſūptuꝫ: tūc eoip̄o ꝙ ē factū p̄ſumit̉ factū ab officio iudicis: ut. l. ſi cui. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. ſed nō eſt flagitātibus ip̄o ⁊ eiꝰ expen. ad quē hoc facere ſpectabat: ut. C. de eiſdē rogaſuerū niſi pater aliquid reciperet pro eo emācipando: ali. pu. pre. l. fi. vbi eſt caſus notabilisª. Item qn̄qꝫ nec ſe mōſtraue ut. d. l. ſi cui. ⁊ no. in. l. cogi.§. ſi pater. ad trebel. Dyrit de eroga ip̄m factū neceſſe eſt ꝓbare: ſꝫ ip̄a natura hoc ꝓbat ut Preterea ſi cogi poſſet. ergo turpiter acciperet. sͣ. de tiōe milita. pupillū eē alitū ut ibi patet: ꝗa natura cōſtat quē non anno. li. xij. cōdi. obtur. cau. l. pe. ⁊ lꝫ poſſet quis dicere nō pōt co poſſe uiuere ſine alimētis. Eadē rōne dico cū creditor tu dic ꝙ di gi iure actiōis nō curo. ſufficit ꝙ poſſit cogi ad partis cta bar. ſeꝗt̉ repeteret expē. factas in equo ſibi pignori dato. nā p̄petitionē lꝫ iudicis officio: ut. l. iij.§. ſi tibi ob iudiciuꝫ ſimpliciter ſumēt̉ tales expēſe facte ⁊ ꝑ eū facte. Idē dico cū aliꝗſ ⁊ qd̓ ibi no. de cōdi. ob turpē cām. bal. ꝯſi. cccxj poſſeſſor vellet deducere de fructibꝰ expen. factas cau vij. li. iij. ubi ¶ SStipulatio ꝯcepta ſub cōditi ſa querēdorū fructuū: ꝙ tales expen̄. preſumūtur eē fa dicit ꝙ ſi re LICIO. qne que dependet ex facto inꝑiat̉ hoſpita cte cū de neceſſitate ſine his fructus non poſſēt ꝑcipi certe ꝑſōe ualet. ⁊ ubi diuerſitatiſ ratio reddi le cōſtructū Itē preſumūtur facte ab ip̄o poſſeſſore. ⁊ iō ſine aliqͣ nō pōt idē ius eſt. h. d. No. ꝙ ſtipulatio collata ſub cō ⁊ neſcit̉ a qͥ ꝓbatiōe iudex ex ſuo officio hoc habebit taxare per. d. ꝙ p̄ſumēdū ditiōe: lꝫ nō habeat aliā cām ualet. ip̄a enī cōditio ē ſuf .l. fi. ¶ Quero qn̄ tractatur de cōſeruatiōe iuris mei: eſt ꝙ ſit con ficiēs cā: ut hic. ⁊ sͣ. l. ꝓxi. ⁊. l. ꝗcꝗd aſtringēde in fin. ⁊. ſtructuꝫ ab an refert a quo fiat. Dy. dicit hic ꝙ nō refert a quo: ut .sͣ. e. l. hoc iure. ⁊. jͣ. e. l. quidā cū filiū. cū multis ſi. eo ꝗ cōſtrue l. qui fūdū. sͣ. quēad. ſer. amit. l. i.§. q̄ſitū de aqua quore debebat. 1 ¶ Op. de. l. ſi ꝗs ſēproniū. sͣ. de here. ī ti. ⁊ eſti. Iſtud dictū Dy. eſt verū in ẜuitute reali mere. Aulla. ſti. So. ibi in volūtate uelata hic exp̄ſſa b ¶ Emācipā ſufficit enī ꝙ ad utilitatē fūdi fiat uſus. nec curatur ꝑ do. ADDE. ¶ Oppo. de. l. centeſimis. in fi. jͣ. e. So. ut ibi. ¶ Que in qͣꝫtū alexquē cū fūdo debeat̉: ſꝫ in iure qd̓ coheret ꝑſone: ut do ro an poſſit cōferri in volūtateꝫ ſtipulantis. ⁊ ſic idem refert bal. in miniū ⁊ uſufructꝰ: tūc eſt neceſſe ꝙ fiat ꝑ eū qui ius hꝫ .l. lꝫ. de lib. qd̓ in ꝓmittēte. Reſpon. ſic eadē rōe: ut. sͣ. e. l. ſub hac uel eius noīe: ut. sͣ. qui. mo. vſufru. amit. l. pōpo. Quo cā ꝙ ſic̄ emā Dy. cōtra per. l. ſenatus.§. legatū. sͣ. de le. i. ⁊. l. ſi ita re cipatio pōt ad īterrūpēdā p̄ſcriptiōeꝫ dicemus. sͣ. de uſuca. l. natu lictū.§. illi. e. ti. Alij uolētes ſuſtinere glo. dicūt ꝙ hec fieri precio: raliter. Quo ad alia an refert a quo dicemꝰ ſuis locis. .l. ⁊ glo. loquitur in cōtractibus in quibus nō pōt conita eo. modo Et predicta ẜm pͥmū modū legēdi. ¶ Scd̓o mō legit̉ ſeudū poteferri in eius volūtatē: ꝗa ſtatim cū ſtipulatur uidet̉ uel ꝙ aliꝗs fuit aſſūptus: ut mediator ſeu ꝓſeneta: ut face rit cōcedi p̄ le: ut no. de dona. cau. mor. l. ei cui. ⁊ no. de le. ij. l. cuꝫ cio lꝫ fieri n̄ ret me liberari: ⁊ ego ꝓmiſi ſibi certā ꝙͣtitatē. Certe a pr̄.§. mater. ꝑ. gl. Sꝫ p̄dicta ſūt ꝟa. niſi hec cōditio ſi dbeat: ut. c. quocūqꝫ manumittor ip̄e debebit habere pecuniā: dū .i. de natura uoluerit exp̄ſſe expͥmat̉. nō enī ſeꝗtur uolo. x. ſtipulari tamē hoc fiat oꝑa accipiētis pecuniaꝫ: ut in pͥn. ſe. glo. feu. ⁊ ī. c. ad mō ꝙ poſtea veliꝫ. ar. ꝓ hoc. sͣ. de ſpon. l. in poteſtate facit ad predicta. jͣ. d̓ proſene. ꝑ to. noſtrā de uē in fin. ditio. ⁊ uen Ex. l. ſequenti. di. ⁊ deinde ¶ An cū debitor offert vnā ex rebus alternatiue debi ſubdit ꝙ tn̄ Iita ſtipulatus fuero tis que poſt oblatiōeꝫ pereat ſit liberatus ip̄o iure uel nō hꝫ ꝓpriā .x. aut. xv. In alternatiua ſūmarū īſpicimꝰ id naturā ſeudi ope exceptiōis. qd̓ eſt minus. in alternatiua tꝑis īſpicimꝰ qd̓ ē lōgius. ꝙ pulchre in facto cō Ex. l. ſequenti. Tipulatus ſumdamā. ſuluit bal. cō An in cōtractibus ſit locus iuri accreſcēdi: ibi. Op. Et Una ex rebus alternatiue debitiſ oblata poſt eiꝰ ſilio. ccliiij. ī donatiōe cā mortis. ⁊ an̄ ī cā mortis capiōe: ibi. Queli.i. cōſilio īteritū d̓bitor liberat̉. h. d. ¶ Op. C. d̓ vſur. l. acceptā. ro an. Et ſi cōceſſū ſit duobꝰ fr̄ibus p̄diū in emphiteo cclxxxvij. li. ⁊. jͣ. de ſo. l. qui decē. Glo. dicit intellige hic cōtinuo.ſ. ſim ⁊ unus moriatur an eius portio reuertatur ad ecſecuto īteritu. ⁊ ſic ꝟbū preciſū recipit limitationeꝫ: ꝗa c a Licio. cleſiā: ibi. Et iō. Et an ſi emphiteoſis ſit cōceſſa pr̄i ꝓ cōtinuo eſt dicere incōtinēti: ⁊ tn̄ limitat̉. ſic. sͣ. d̓ arbi. ADDE ꝙ ſe ⁊ filijs ⁊ pr̄ moriatur relictis duobus filijs quorum Pau. d̓ ca. .l. lꝫ. ¶ Quero utrū liberet̉ ip̄o iure uel oꝑe exceptiōiſ. unus moriatur an reuertatur ad eccleſiā uel accreſcat dicit hic per Glo. ꝙ oꝑe exceptiōis. ſecꝰ in obligatiōe generis: ut ī hāc. l. ſe uifr̄i: ibi. Quero. Et ꝗd ſi abb. emphiteſiꝫ pr̄nam d̓ nogl. pꝫ. Cōtra hoc videtur. sͣ. e. in executiōe.§. pro pardiſſe terīauo cōcedat duobus fr̄ibus an cenſeatur noua uel anti re florentie te. ⁊. l. ij.§. i. vbi idē iuris eſt in obligatiōe generis ⁊ ob qua emphiteoſis: ibi. Sed quid. valere cōuē ligatiōe alternatiua. Et hoc vr̄ tenere Ia. de are. Tu tionē quā ſe dic ſi electio eēt ita facta ꝙ reus non poſſet variare: ut In cōtractibuſ pe florētini I mihi ⁊ ticiO. nō eſt locus iuri ꝗa reſeruauit ſibi exp̄ſſe ꝑ futurū ſubiūctiui: tūc ille ſo faciūt.ſ. pro accreſcēdi. h. d. ¶ Op. de. l. ſtipulatio iſta.§. mitto tibi. x. lus qui eſt oblatus eſt in obligatiōe: ⁊ eius īteritu libeſi imꝑator h̓ in ſtipulatiōibus. ⁊.§. cū ꝗs. sͣ. e. So. ut ibi. ¶ Op. d̓. l. raret̉ ip̄o iure. ⁊ hoc voluit hic glo. dū dicit: electiōe ſi āno moriet̉ fūdus ille de cōtra. emp. Scd̓a ſo. glo. eſt ꝟa. ⁊ iō an in bi reſeruata. Intellige ut dixi. Si ꝟo pōt uariare qd̓ eſt ⁊ ſi nō mori cōtractibus ſit locus iuri accreſcēdi. diſtīgue: aut ī vſu quādo tacite hꝫ electionē a lege: tūc ꝗa adhuc aliꝰ duetur ꝓmitti fructu. ⁊ hꝫ locū: ut. l. i. in fi. de uſufru. accre. aut in ꝓpͥe rat in obligatiōe liberaretur oꝑe exceptiōis ab alio exē tate uel alio iure. ⁊ tūc aut ī his queritur que īdiuidus

De verbo. obl. mihi centū. nā ſi morit̉ p̄t agi ad. x. qꝛ ſufficit ꝯditio pro cā. ad cuius cō ſed ſi lata eſt ſnīa dicitur ſeudum nouum. ⁊ ita dicit expreſſe tenere dyfirma. Alex. hic alle. no. ꝑ Hoſti. in. c. gēma de ſponſali. latius uide h̓ ꝑ eū. in. l. ꝙ dicitur de impēſis. Et inqͣꝫtum ſubdit limitandum illud ꝙ dicit̉ a ¶ Ius accreſcendi. ADDE. ẜm Alex. ꝙ cū Bar. cōiter tranſeunt doc. ꝙ feudum renouatū tenet naturā pͥmi: niſi ſint in renouatio. adiecte no niſi quando ſunt adiecta illa v̓ba ꝙ poſt mortē oīum reuertatur ad dn̄uꝫ ue clauſule uel aliqua noua qualitas: qꝛ tunc cenſeret̉ noua cōceſſio alleꝓut uult Sſpec. in ti. de loca. v̓ſi. lxix. ī.§. nunc aliqua. quem ſeꝗtur pau. gādo pau. in. d. conſi. ccxxii. ꝙ nō inueni a. ccxxx. vſqꝫ. ad. ccxl. aliquid ad de caſtro cō materiā: ſed ſilio mihi. cl conſi. ꝑ me viij. ⁊ Ro. ſūt: ⁊ hꝫ locū ius accreſcēdi: ut. sͣ. cō. p̄di. l. ꝓpri dona. ut. d. l. i. ī fi. C. de cadu. tol. ergo ⁊cͣ. Pre allegato. cl conſi. xviiij. um. qd̓ ītellige: ut ibi no. qd̓ eſt ꝑꝑ ius nō d̓crevj. bene dic̄ Tu etiā adterea idē uidemus ī ſtipulatiōe oꝑarū: lꝫ filij nō ꝙ ſi in reno ſcēdi. aut in hiſ q̄ ſūt diuidua: ⁊ tūc aut in diſpo de ꝙ ideꝫ ſi ueniāt: ut heredes: ſꝫ ut filij: ut. l. ut iuriſiur.§. ſi uatiōe feudi diceret ꝓ ſe ſitiōe pͥncipis: ⁊ hꝫ locū ius accreſcēdi: ut. C. ſi ī liberi. sͣ. de ope. liber. tn̄ fr̄e decedēte accreſcit al ſcā pꝰ ſnīam ſe eorūqꝫ he pe. libe. ſo. l. i. li. x. aut īferioris a pͥncipe: ⁊ tunc quā declara teri fr̄i: ut. l. iuriſiurādi.§. ſi liberi. de ope. liber. redibus ſeu aut intereſt cōcedētis ꝙ hꝫ locū ius accreſcēdi. tū eſt feudū altero ip̄orū Preterea iſta ꝟba ſtipulor mihi meiſqꝫ filijs vt ad dn̄um ꝑ⁊ hꝫ locū: ut. l. fūduſ ille de cōtra. emp. ⁊ no. hic ut conſuluit qꝫ ad tertiā generationē ⁊cͣ ex natura huius ditinere: dicat̉ Bal. conſi. ī glo. aut ꝯcedētis nō ītereſt ⁊ nō hꝫ locū: ut hic ctiōis uſqꝫ. īportāt ut ſtatiꝫ cuꝫ finita eſt emphi tanqͣꝫ d̓ ſeu cxviiij. īcipi ⁊.sͣ. de iureiu. l. ſi duo patrōi in pͥn. ⁊. l. aquā. sͣ. do veteri ⁊ teoſis in ꝑſona unius videat̉ renouata ſeu d̓ no ente in chriantiquo: ꝙ quēad. ſer. amit. Fallit ī aſſignatiōe libertorū q̄ ſti nomīe vi uo cōceſſa ī ꝑſona alterius: ut. l. repeti. in pͥnci. ⁊ ꝑꝑ hec v̓ba lꝫ nō ſit legatū uel fideicōmiſſū: ut. l. aſſignare. d̓ detur conſi .l. ſi cū in annos. sͣ. qui. mo. uſufru. amit. ⁊ ſic ex hec rēouatō derandū. pͥaſſi. libe. tn̄ hꝫ locū ius accreſcēdi: ut. l. utrū. sͣ. e. noua cōceſſiōe vr̄ alter frater habere. ſꝫ qn̄ cōcenō tenet na mo li. ⁊ an ī ti. ⁊ de his dixi ī. l. re cōiūcti. circa fi. sͣ. de le. iij. turaꝫ primi ditur duobus fr̄ibus pro ſe ſuiſqꝫ filijs ⁊cͣ. intel cōtractu em̄ cū aliū ſigni ¶ Quero an habeat locū in donatiōe cā mortis phiteotico ligitur ꝗlibet ꝓ ꝑte ſua reciꝑe. pr̄ aūt ſuꝑ toto ficatū poſſit habeat locū q̄ ſapit naturā cōtractꝰ ⁊ ultimarū uoluntatū: ut qd̓ puto ꝟiſſimū. ⁊ ſic de facto ꝑ iſtā vltimā rōeꝫ habere dcā ius accreſce̓ .l. tā his.§. i. ⁊ ibi dicet̉.§. de do. cau. mor. ℟. lo verba qͣꝫ ꝙ cōſului. ¶ Sꝫ ꝗd ſi abbas emphiteoſiꝫ paternaꝫ di: uide Ferenouato ca cū hꝫ ſicut in legatis. caſus ē. C. de cadu. tol.§. de nouo cōceſſit duobus fr̄ibuſ. ℟. lꝫ eſſet finita de. conſilio piat naturā fi. ibi. necnō ī mortis cā donatiōe ⁊cͣ. ¶ Quero lxxvij. ⁊. ccx emphiteoſis in ꝑſona pr̄is ⁊ gr̄a eſſet filijs conce antiqui non xviij. ⁊ an ꝗd in mortis cā capiōe. ℟. idē: ꝗa locū hꝫ ſicut ī dere: tamē eis nō cōcedere erat iniuriaᵇ: ut. l. i. aſſumet forquid ſit dilegatis ⁊ fideicō. ut. l. thais.§. ſtichus ſeruus. sͣ. mā ātiꝗ. ali .§. ꝑmittitur de aqua quoti. vn̄ tūc crederē ꝟba uerſuꝫ a feu quātulū lati de fideicō. liber. ibi enī n̄ erat legatū uel fideicō. cōtractus debere ītelligi ẜm naturā p̄cedētis cō do ⁊ emphi us ibi uide ut. l. plane. la. ij. ī fi. sͣ. d̓ le. i. ſꝫ cā ꝯditiōis īplēde. teoſi: uide tractus: ut ſuꝑ toto ꝗlibet ſibi ſuiſqꝫ filiis uidea ꝗa intelligit Bal. conſi. Et iō p̄dicta īducunt̉ ad. q. cōceſſū eſt duob glo. in. d. l. tur ſtipulatus eē ⁊ recepiſſe: ut oīa in hoc repeti ccli. lib. iij. peculiū ali. fr̄ibus p̄diuꝫ in emphiteoſi morit̉ unus. q̄rit̉ an ta videātur. arg. sͣ. loca. l. itē q̄ritur.§. ꝗ īpleto. ⁊ ubi pulchre ter qͣꝫ alex. eiꝰ portio reuertat̉ ad dn̄ꝫ uel ad aliū fr̄em. ⁊ dy. sͣ. ſo. ma. l. pe.§. vxor. de uſur. l. ſi ſtipu. ⁊ ē cāus quando ha⁊ de hac. q. ſcripta diuerſimode habētur hic. ⁊. l. codicillis. beat locum exp̄ſſus in. d. c. de gra. ſuc. in feu. c. i. ⁊ de duo. formata per ius accreſcē de uſufru. le. Spe. pōit ī ti. d̓ loca.§. nūc aliqͣ. ꝟ. bar. qn̄ dufra. c. i. Sed ꝗd ſi unus frater d̓cedit relictis duo di. ⁊ an̄ ſi pa obus fratri lxix. Cy. ponit. C. qn̄ nō pe. par. l. i. Breuiter ꝟi bus filijs an erit locuſ īter eoſdicto iuri accreſcē ter decedat tribus contas ē iſta qn̄ cōcedit̉ emphiteoſis fr̄ibus duob di ex vigore dicte ſtipulatiōis: ſi fuerit auita em̄ relictis tri ceſſa eſt em̄bus filijs ⁊ pn̄tibus: ⁊ tūc altero decedēte nō ē locus iuri ac phiteoſis nō eſt dubiū: ſi paterna tm̄: tūc idē in phiteoſis vi ſeudo ſi vn de pulchre creſcēdi: ꝗa nec in cōtractibus: ut hic cū ſi. ⁊ ꝗa portione patris eorū cōtīgēte rōne p̄dicta. tantuꝫ petie Pe. de anpoſt emolumētū iā alteri q̄ſitū nō hꝫ locū ius ac z Qn̄ ꝟba ſūt clarit inueſtitu ch. cōſi. ccx di ſtipulatus. ⁊ap̄ ſtipulatiōe ī creſcēdiˢ: ut. l. i. circa fi. d̓uſufr. accreſcē. ⁊ ꝑ tex. ram. jͣ. ānuꝫ vj. īcipiente alij non: an .x. col. de duobꝰ fr̄ibus. de nouo bonefidei īuein chriſti no terp̄tatōeꝫ reſtrictiuā nō recipiūt. h. d. hūiſtiſ. sͣ portio illoꝝ mine duo pͥ ſti. c. i. de gradi. ſucce. in feu. c. i. ⁊ ſic reuertetur e. l. ꝗcꝗd aſtrīgēde. ¶ Op. d̓. l. ſtipulatio iſta.§. qui non peti ma dubia. ad eccleſiā ſeu dn̄m: ut. l. lucius.§. gaio. ad trein ſtipulatiōibus. sͣ. e. So. ibi ꝟba erāt ambigua erunt inue b ¶ Erat īiubel. ⁊. l. fi.§. filiū. d̓ le. ij. qd̓ ītellige niſi fuerit emſtituram ac hic clara: ut. l. ille. aut ille.§. cū in ꝟbis. sͣ. de leg. ria. ADDE creſcat illi poſt alex. ꝙ phiteoſis paterna: ut ſtatī dicaꝫ. Qn̄qꝫ cōcedit̉ iij. ¶ Op. de au. ⁊ ar. leg. l. īter ueſtē. Sol. ibi in uel reuertat̉ hāc opi. bar. vni tm̄ hoc mō. cōcedo tibi ⁊ ticio fr̄i tuo abn̄ti: his que depēdent ex uolūtate vnius.ſ. teſtatoad dn̄um. ꝙ tenet Ro. ꝯ tūc ſi cōceſſio ſit ex cā lucratiua ab initio nō valꝫ ris: unde eius uolūtati ſtatur. hic ex uolūtate du facit ad limi ſilio mihi. xx tatio. d̓ qua niſi ꝓ dimidia: ut hic. nec ē locus iuri accreſcenoruꝫ. iō nō ſtatur uoluntati ſoluis ꝓmittentis. ij. ⁊. ccxij. in per alex. hic pͥn. pe. d̓ an di. Sꝫ ſi eēt ex cā oneroſa: ꝗa cōceſſio fieret pro Ex. l. ſequenti. in fi. iiij. col. cha. conſilio Si habeo domuꝫ cōem tecuꝫ ⁊ ꝓhibeā ſociū tu certa ꝙͣtitate quā dabat ab initio ꝓ pēſiōe ānua cui in qͣꝫtuꝫ cxxxiij. inci tim ſoluēda: tūc accreſceret ab initio ip̄o iur̄: ꝗa dicit pꝰ bar. um quē duxiſti ne ingrediatur: an ip̄o ingrediēpiēte ī chriꝙ emphite ī ꝑſona alterius n̄ ualet: ut. d. l. fūdus ille. Qn̄qꝫ ſti noīe ple te poſſit puniri. oſis finitaī ne ⁊ ſubtili cōcedit̉. ſic cōcedo tibi recipiēti ꝓ te ⁊ noīe ticij lineam ⁊ de ter. ⁊ conſi. I ſtipulatus fuero. fr̄is tui: tūc ab initio ualeret ꝯceſſio in totū. ⁊ ſic uno renoua clxx. īcipiēte reuertitur ad dn̄m ſicut ſi illi ticio pn̄ti cōceſſiſta capit na Cōtractus ſtricti iuris recipit īterpretacaſus talis ē turā prīe: al quidā. d. Ri ſet: ut. l. fūdū cū mihi uenderes. de ac. emp. nō tionē extēſiuā quādo alias nō hꝫ effectū. h. d. qꝛ legādo īter cobinus. ſed ē ergo locꝰ iuri accreſcēdi niſi ſit dictū: ut. d. c. i. no. tetigi. sͣ. e. l. ꝗcꝗd. dicā plenius ī. l. ut grada alia Ro. cō Ro. ꝯſi. lxx. de duo. fra. de nouo bonefi. inueſti. ¶ Quero ſi tim.§. ⁊ ſi lege. jͣ. d̓ mū. ⁊ ho. iō enī extēditur ad ſil. ccxv. dic mutauit opi ꝙ eſt. cccxv. emphiteoſis ē cōceſſa pr̄i recipiēti ꝓ ſe ⁊ filijs: ꝗ aliū: ꝗa alter uti non poſſet. facit ad. q. tu ⁊ ego ni. ⁊ ubi dat ⁊ pau. d̓ ca. tres ſolutio. deceſſit relictis duobus filijs. demū unus deceſ habebamꝰ domū cōem: tu ducebas ſociū tuuꝫ. conſilio. ccx ad dictum ſit ſine herede an eiꝰ portio reuertat̉ ad eccleſiego ꝓhibui: ille fuit ingreſſus an puniatur: vr̄ ꝙ xxij. Tu ad d̓ bar. ī.§. per am. Dico ꝙ non: ꝗa ē emphiteoſis paterna: er ꝙ pau. d̓ ca. ſic: ꝗa potior ē cā ꝓhibentis: ut. l. ſabinus. sͣ. cōi. mittit̉ quaꝝ conſi. clvi. vltīa eſt ꝙ n̄ go frater fr̄i ſuccedit: ut. x. col. ꝗ feu. da. pn̄t. c. diui. In cōtrariū ⁊ bene: ꝗa nō ꝓdeſſet mihi ha dic̄ ꝙ ſi feu hēat locū ī ec cū ꝟo conradus. ⁊ de gradi. ſucce. ī feu. c. i. ⁊ de bitare niſi poſſim ducere amicū. ad hoc facit. sͣ dū ad dn̄uꝫ cleſia ⁊ huic duo. fra. de nouo bonefidei inueſti. c. i. qd̓ forti cōi. diui. ſi edes. ⁊ qd̓ ibi no. ꝗa res eſt deſtinata per feloniaꝫ opi. videt̉ ad reuerſus eſt ad hūc uſuꝫ. ergo unius tm̄ ſufficit cōſenſus. ſed ꝓbo. Iſta cōceſſio in ꝑſona pr̄is ē īter viuos. fiherere alex. ⁊ ante lataꝫ tanqͣꝫ verio ſi ab alio ſocio nō ducebatur: ſꝫ ſua ſpōte ip̄e inlij ꝟo capiūt demū pr̄e moriēte: ut dicā. jͣ. e. l. qd̓ ſnīam dn̄s ri in puncto trauit ſufficit unius ꝓhibitio: ut. l. de pupillo.§. dr̄. ⁊ ſic in eorū ꝑſona eſt mortis cā capio. ut. l. ꝗ renouauit ꝙ iuriſ. Aduer ſi pluriuꝫ. sͣ. de ope. no. nun. ut ipſe ſolus videa p̄cio. ⁊. l. mortis cā capit̉.§. ij. ibi ſꝫ ⁊ dos quā ꝗſ non mutat tēduꝫ tamē naturaꝫ feu ſtipulat̉ ⁊cͣ. d̓ dona. cā mor. ⁊ dicā. jͣ. e. l. ꝗ rome tur īiuriatus. facit. l. ſꝫ ⁊ ſi hac lege.§. pe. sͣ. ꝗ ⁊ a eſt ꝙ Pe. di antiqui. de ancha. in ꝗ. lꝫ ī aliquo uideatur cōtra.ſ. ꝗa nō pōt reuoca .§. flauius. ſꝫ ī mortis cā capiōe ē locus iuri ac.d. conſilijs ri ī ẜuitutē ſine oīum cōſenſu. ſꝫ nec hic poſſet creſcēdi: ut. d. l. thais.§. ſtichus. ⁊ ēt in mortiſ cā per me alle

De ꝟbo. obli. gatis loquiſolus agere de iure qd̓ reſpiceret ip̄am rē. ſed de tur ī emphi ¶ Qui ꝓmittit ſatiſdare iniuria facta ſibi ꝑ introitum ſic. Si quis li a ſ. nō ſatiſdat tenet̉ adī teoſi eccleſie ⁊ tamen teEx. l. ſequēti. tereſſe qd̓ ē ī ꝙͣtū pͥncipalis nō ē ſoluēdo uel ſi cō net opinio. ¶ Que ſit dr̄ia īter futurū ſubiūctiui ⁊ futurum ueniri n̄ p̄t. h. d. ¶ In tex. ibi niſi ꝙ plerūqꝫ ⁊cͣ. Bar. īdicatiui: ibi. Quero. Et an iſta. l. ſit correcta ꝑ ſubaudi determinatīe nō correctiue ponit̉ hoc aūt. qui ſemel: ibi. Quero an. niſi Dy. qͣſi dicat p̄dicta ꝟa: ſi reus pͥncipalis ē ſoluēdo ⁊ pōt cōueniri uel ē legalis hō. ſecus ſi I quis ſtipulatus. eēt ſoluēdo nō tn̄ poſſet ꝯueniri de facili: ꝗa hꝫ Qui hꝫ electionē ꝑ futurū ſubiūctiui n̄ fortē rochā in qͣ ſtat: ut. l. ij. circa pͥn. sͣ. ꝗ ſatiſda. pōt variare: ſꝫ ſi ꝑ futurū īdicatiui ſic. h. d. Diui cog. ⁊ ibi no. Idē ſi ē hō ꝗ n̄ ſolueret ſin̄ litigio de ī duas ꝑteſ. Ex pͥma no. ꝙ pꝰ electionē ille ſo hoc enī ītereſſe extimat̉: ut. l. iij. in fi. sͣ. de in diē lus ꝗ ē electꝰ ē in obligatiōe. Scd̓o no. ꝙ dixi ī adiec. Et legitur duobꝰ mōis ẜꝫ unā lec. ¶ Op ſūmario. ¶ Ad pͥmū op. jͣ. e. l. ſi duo. ⁊ de cōſti. .jͣ. de fideiuſ. l. ꝗ ſatiſdare. So. ibi ſciēter accepit pe. l. illud. Sol. illd̓ ante electionē. hic poſt electi nō idoneū. hic ignorāſ. hec ꝟa: lꝫ gl. aliter ibi di onē. ⁊ ītellige electionē ꝑfectā: ita ꝙ n̄ ſit locꝰ ua cebat: ⁊ ibi dicemꝰ. ¶ Op. ꝗa ſemꝑ nr̄a intereſt riatiōi: ut. jͣ. dicā. ¶ Op. d̓ le. i. l. huiuſmōi.§. ſtihabere plures reos: ut. l. iiij. in fi. de libe. le. fatechū. So. in legatis demū fcā electiōe ſtatī dn̄iuꝫ or. ſꝫ iſtud ītereſſe nō extīatur de pn̄ti: niſi qͣten eſt legatarij in ſtipulatiōe ſecꝰ. ⁊ iō electio trahit pͥncipalis nō eēt ſoluēdo. ¶ Quero quid ſi prīſecū executionē ad idē qd̓ no. in. d.§. ſtichū. ⁊. l. cipalis eſſet ſoluendo de pn̄ti: ſꝫ hꝫ poſſeſſionē ſtatuliberū.§. ſtichū. sͣ. de le. ij. ⁊ de op. le. l. apd̓ ī loco ſuſpecto: ita qd̓ ꝟiſimile ē ꝙ fiat pauꝑ: an aufidiū. Iſta rō nō ē vniuerſalis. pōe teſtatoreꝫ huiꝰ habebitur rō. Vel pōe obligationē eē ī diē reliꝗſſe res heredis alternatīe uel res alienas: tc̄ uel ſub cōditiōe: ita ꝙ ſtatī nō p̄t exigi. Reſpō. .d. rō ceſſaret. ⁊ iō dic rōem generaliorē: ꝗa vlti ſic: ut no. sͣ. ſo. ma. l. ij.§. i. ī glo. mag. Sꝫ qͣliter fi me uolūtates nō pn̄t eē in pēdēti ſicut cōtractꝰ: at extimatio hic ⁊ pͥmo caſu quādo nō p̄t ꝯueni vt. l. fi. sͣ. cō. p̄di. ¶ Op. sͣ. de ꝓcu. l. ſi is ꝗ. Sol. ri: uel nō ē legalis ſꝫ litigioſus. Reſpō. ꝙͣtominꝰ ut ibi ꝗa ibi fuit lis cōteſta. ⁊ ſic ꝯcordat cū iſta. talis actio poſſet uēdi: ut. sͣ. ad treb. l. i.§. ſi hr̄s. ¶ Op. jͣ. e. l. eū qui certarū ī fi. Sol. ibi habebat Ex. l. ſequenti. electioneꝫ tacite a lege. hic ab hoīe: ut ibi dicet̉. ¶ Cū adijcitur pena ab hoīe ſi nō fiat. jͣ. tātuꝫ Ex p̄dictis no. ꝙ ubicūqꝫ electō ſecū trahit exe tp̄ſ: pena ſtatī cōmittitur cū certū ſit. jͣ. illud tp̄s cutionē nō ē locꝰ variatiōi. ⁊ iō ſi poneremꝰ ī pͥn. fieri nō poſſe. ſecus ſi pena impōitur a. l. ꝗa tūc l. ꝙ unus ſolus ē ī obligatiōe: ut tex. dicit: ītellinō cōmittitur pena niſi toto tꝑe elapſo: ibi. No go poſtꝙͣ nō pōt variare: ⁊ ſic electio ē ꝑfecta. ⁊ ta. Et an ſtāte ſtatuto ꝙ elapſo termīo bāni bāhoc ſignificat illud v̓bū elegerit. qd̓ rē ꝑfectā ſinitus poſſet īpune occidi ⁊ exbānitus ſit ī loco ī gnificat: ut. l. i. in fi. sͣ. qd̓ ꝗſqꝫ iuris. nā eoip̄o ꝙ quo certū ē ꝙ elapſis duobus diebus ī termīo alter ſolus ē in obligatiōe alter nō poſſet ex vari nō p̄t uenir̄: an an̄ totū terminū elapſū poſſit of a ¶ Que eſt atiōe eligi: ut. l. ſi is cui. de le. ij. ¶ Quero q̄ ē dif fēdi: ibi. Et iſta. Et an cuꝫ arbiter ſtatuit terīnū difſerentia. ferētiaª īter futurū ſubiūctiui ⁊ futurū īdicatiui. ADDE ale ꝑti ad aliꝗd faciēdū: ⁊ certū ſit ꝙ fieri nō p̄t an xā. conſil. xl dicit Io. grāmatici certāt: uel dicueriꝰ ẜꝫ Azo. poſſit terīnū ꝓrogare ad euitādā penā: ibi. Itē. vij. lib. i. ⁊ futuruꝫ ſubiūctiui format̉ a p̄terito īdicatiui. iō Bal. conſi. cū ſemel uelit ſēꝑ erit uerū eū uoluiſſe. ⁊ iō nō ē Um ſtipulatus ſiꝫ xxij. li. iiij. locus variatiōi: ꝗa īpleta ē electio. Sꝫ verbū voProrogatio termini impedit penam lā format̉ a pn̄ti. cū igit̉ dico cū uolā: ītelligit̉.i. cōmitti: ſꝫ cōmiſſā nō perimit. h. d. Diuide. prīo cū uolēs ero ſeu uolēs durauero. iō licita eſt vapōit qōem. ſcd̓o q̄ſtiōis ſolutionē. tertio reſponriatio vſqꝫ ad cōte. abīde nō ē licitū uariare: ꝗa det tacite obiectiōi. qͣrto cōcludit ad p̄miſſa. ſeiā poſſet auferri ꝑti cōteſtāti litē ius defēdēdi. cūda ibi ꝓculuſ. tertia ibi: nec ad rē. qͣrta ibi: ⁊ ꝓ ¶ Quero p̄dicta nō vidētur rn̄dere q̄ſtiōi ꝓpo pe modū. Pone caſū in termīs: ut patebit ex ſe fite. nā ī pͥn. ꝗs ſtipulatꝰ eſt quē uellet. ⁊ hec diquētibꝰ. Et ꝗa hec lex ē difficilis lege lr̄am: ⁊ eā ctio uellet ē p̄teritū īperfectū ſubiunctiui ⁊ pn̄s expōe ſi opus certe forme. Nec ob. l. multa. sͣ. d̓ optatiui qd̓ hic in rn̄ſiōe nō ponit̉. ℟. cū hec dicōdi. ⁊ demō. ī pͥn. Itē ibi nō deſiderauerit ſub ctio uellet: nō ſignificet re ꝑfectā: idē ē qd̓ ī futu audi. nō tn̄ erat neceſſe ꝙ hoc deſideraret uel īro īdicatiui: ut dixi. sͣ. e. l. cēteſimis in fi. ¶ Que terpellaret cū dies appoſita īterpellaret ꝓ ſtipu ro an iſta. l. ſit correcta per aūt. ꝗ ſemel. C. qūo ⁊ latore ibi ſuꝑfuiſſet. ſꝫ hoc eſt falſū. immo bene qn̄ iudex. dico ꝙ nō: ꝗa illa loꝗt̉ ī differente. hic pena eſſet cōmiſſa: quia nō erat hic in conditioꝟo loꝗtur in deſiſtēte a petitiōe pͥma ⁊ incipiēte ne opus ſi fieri arbitrauerit. ſed illa verba arbiſcd̓aꝫ. Sꝫ tūc cōtra: ꝗa renūciare liti vr̄ ꝑ pactuꝫ tratu meo quādo apponūtur operi certe forme de nō petēdo: ut. l. poſtꝙͣ liti. C. de pac. ſꝫ pactū etiā ſi intelligātur ideſt deſiderio meo imporfactū de una ex rebꝰ alternatiue d̓bitis porrigit̉ tant quādam ammonitioneꝫ: ut celerius fiat nō ad aliā: ut. sͣ. d̓ pac. l. ſi unꝰ.§. ſꝫ ſi ſtipulatꝰ. Sol. conditionē: ⁊ ſic nō extinguitur mortuo ſtipula p̄dicta ꝟa niſi de mēte paciſcētis aliud apparetore: ut. sͣ. e. l. ſi deceꝫ cuꝫ petiero. Nota ꝙ mor ret. utputa paciſcor ne petā ſtichū: ideo ꝗa volo tuus arbitrari nō poteſt ſi adijceretur operi īcer petere pāphilū. uel aliud ī pacto exp̄ſſo de n̄ pe to: quod dic: ut. sͣ. e. l. ſi ſtipulatus fueriꝫ in pͥn. tēdo. alid̓ ī hoc pacto tacito qd̓ īducit̉ ꝑ renūcia habetis tria. primo ꝙ pena cōmittitur licet quiſ tionē: ꝗa ad aliā rē uel ꝑſonā nō porrigit̉. ℟. ꝗa non arbitretur. ſecundo ꝙ pena cōmittitur anhꝫ ī ſe cōditionē ānexaꝫ.ſ. ꝙ uolo aliud petere: te tempus ſtatim: cum certum eſt perfici opus ut dixi: uel ex natura taciti qd̓ nō oꝑat̉ tm̄ ꝙͣtuꝫ ante tempus nō poſſe. tertio ꝙ prorogatio terexp̄ſſuꝫ: ut in tacita pupillari ⁊ ſimilibꝰ. Ex hoc mini impedit penam cōmitti ⁊ commiſſam non pꝫ ꝙ poſtꝙͣ ſemel uariauit iterū redir̄ ad aliū nō tollit ad quodlibet iſtorum. ¶ Oppo. ad pͥmū pōt: ꝗa de illo vr̄ feciſſe pactū de nō petēdo: ut ꝙ pena nō cōmittitur niſi ſit arbitratus. nā op dictū eſt. ¶ Quero utrū uarians cōdēnetur in de. l. multa in princi. sͣ. de condi. ⁊ demonſtra. expē. Reſpō. ſic: ut no. in ſimili. in. l. edita actio. Solu. ibi uenit in diſpoſitione fieri opus incerC. de edē sͣ. in materia de cumulatiōe. te forme certificādū arbitrio alterius: vnde illo

De verbo. obliga. nō arbitrante pena nō cōmittit̉. ſed hic fuit opus dictū arbiter ſtatuit terminū ꝑti ad aliꝗd faciēdū: an poſſit ter a ¶ Certe n̄. certe forme. alias pena iſta nō poſſet cōmitti. ¶ Op. ꝗa minū ꝓrogare poſtꝙͣ certū eſt ꝑtē infra terminū expedi ADDE ꝙ tu dicis cōtra hūc tex. qui dicit opus arbitratu meo ſi eſcū bar. trāſit re nō poſſe: vt ꝑ hoc euitet̉ pene cōmiſſio. dic q̄dā eſt pe ſet opus certe forme tūc nihil releuaret arbitrio meo. di ange. ⁊ pau. na q̄ infert̉ a lege. puta vt ille ꝗ nō ꝓbat infra terminuꝫ d̓ ca. ꝗ dicit cit glo. ꝙ in qualitate operis.i. in opere ꝓrogando ⁊ ꝑ poſtea nō audiat̉. ⁊ quo ad iſtā ꝓdeſt ꝓrogatio: ꝗa non ꝙ alias īduficiendo ⁊cͣ. ¶ Quid vult dicere. dico ꝙ opus certe for eſt cōmiſſa. Alia eſt pena cōuentionalis. ⁊ iſta ſi ꝗdē excebat ad. q. me fuit expreſſuꝫ. ſed qualitatē operis approbādā poſt de matre q̄ preſſe erat ꝓmiſſa in hūc caſuꝫ iam erat cōmiſſa ⁊ ꝓroga opus factū: an ſit factu bene vel male reſeruaui arbitrio neglexit uſtio arbitri ī hoc nō ꝓdeſſet: vt. l. ꝗd tn̄. ī fi. de arbi. Ueqꝫ quaſi ī fimeo. ⁊ hoc vult dicere dū dicit in qualitate operis vel re forte poſſes dicere ꝙ eoipſo ꝙ hꝫ poteſtatem ꝓrogādi nē anni pete ſeruaui arbitrio meo: vt poſſem ꝓrogare terminū operi terminū etiā in pena cōmiſſa obſtat exceptio. ar. jͣ. e. l. ꝗ re tutorem ꝑficiendo ſtatutū. vel dic arbitratu meo limitādo formā vel tutelam rome.§. calimachus. ī fi.§. ſed ſi nō erat cōmiſſa ꝓrogaaſſumere ita operi datā ẜm Ia. de are. vel dic arbitratu meo ꝙ infra tio ꝓdeſſet: vt dictum eſt. Itē ꝗd ſi ꝓrogaui terminū iu ꝙ nō reſtaillud tp̄s ante calēdas poſſuꝫ te interpellare ſi velim. q. ramēti poſtꝙͣ certū erat īfra terminū te expedire nō poſ bāt niſi octo d. illud tp̄s ſit arbitrio ſtipulatoris nō ꝓmiſſoris. ⁊ licet dies. jͣ. quos ſe qd̓ ꝑ iuramentū ꝓmiſeras: an elapſo termino eris ꝑiu q̄libet expoſitio ſit vera: tn̄ hec vltima plus plꝫ: ⁊ tex. in aſſumere nō rus. Et ꝗdā dicūt ꝙ ſic ꝑ iſtā. l. ſꝫ nō bene dicūt: ꝗa pepoterat ꝑꝑ nuit ibi nec ad rem ꝑtinere. ¶ Op. iſta ꝟba ſunt ambina ꝑiurij īponit̉ a lege. ⁊ ideo niſi totū tp̄s tranſeat non ſolennitates gua ergo pro ꝓmiſſore interpretant̉: vt. l. ſtipulatio iſta eſt ꝑiurus. ¶ Uenio ad tertiū. dicit̉ hic ꝙ termini ꝓro q̄ reꝗrebant̉ .§. in ſtipulationibꝰ. sͣ. e. So. hoc operatur hic expreſſio ex forma ſta gatio nō tollit penā iam cōmiſſaꝫ. Op. sͣ. ſi ꝗs cau. l. ij. ⁊ tuti an debe certe forme. Itē quia fuit adiectū certū tp̄s: ⁊ ex hoc ap .l. poſt diē. sͣ. de le. cōmiſ. ⁊. l. cū in plures.§. j. sͣ. loc. glo. ret adire heparet ꝙ cōtrahentes voluerūt facere ꝯditionē ſed ſtipu tua dicit fateor cōtrariū ꝙ ego ꝗ elegi opus nō poſſum reditatē filij latori reſeruare ꝓrogationē termini vel approbationeꝫ mortui cui petere penā obſtante exceptōe niſi eēt dictū rato manē operis: vel ponere in ſui ptāte ꝙ ante poſſit d̓ſignare tē in tꝑe ꝓuite pacto. ita dicit ibi glo. hꝫ ergo locum hec. l. ꝙ vtrūqꝫ ſione n̄ ſecit pus. ¶ Op. ꝙ ſi deſignat̉ principaliter ꝯditio: vt no. sͣ. poſſit peti ſi dicat̉ rato manēte pacto. ſecus ſi nō dicat̉. de tutella ſie. l. ſi decē cū petiero. ⁊ ibi glo. dixi. sͣ. e. l. cēteſimis. in fi. cut ſi mortuˢ Pe. reprehēdit hanc glo. ꝗa opus erat ī cōditōe nō in ⁊ quādo dies le. ce. l. ſi ticio. hic ergo eſt cōditio nō mofuiſſꝫ poſt an ꝓmiſſione: vt īnuit in pͥn. l. ⁊ ſic nō pōt dici ꝙ aliqd̓ pai.ſ. ſi bix nuꝫ ꝑ. l. ſciāt nitio. Rn̄deo ꝙ iſta ꝟba ſi opus factū nō erit ante calē ctū ꝓceſſit. diſtinctio ergo iſta nō vr̄ bona: vtrūqꝫ ergo C. d̓ legi. he das maij ꝯditionē ſignificāt. ſꝫ illd̓ arbitratu meo nō fahabebit̉ ẜm qd̓ dicimꝰ in. l. centū capue. sͣ. de eo qd̓ cer. redi. dicit ip ciūt ꝯditionē cū iaꝫ ſit declarata certa forma operis: vel lo. ⁊ hic videt̉ pena loco cōtēptus poſita. Dicit ne bene ſe ꝙ adire po ergo facit monitionē: vt infra certū tp̄s poſſit moneri ſti terat: ꝗa ē pe certe nō. tene iſtā glo. ⁊ intellige ꝙ opus fieri fuit in ꝯdi na legalis qͥ pulator ſi vult vel poſſit terminū ꝓrogare. vel facit ꝯditione. ſed ꝗa poſtea opus noluit exceptione repellitur. nō īponitur oribi. ſꝫ tionē reſolutiuā: vt ita demū nō teneat̉ ſi ſibi placuerit Uel intellige ꝙ utrūqꝫ fuit in obligatōe.ſ. opus fieri. ⁊ ante tp̄s ela formā oꝑis mutare ẜm diuerſas lec. sͣ. poſitas. cū ergo pſi anni: quo ſic fuit dictū rato manēte pacto: ⁊ ut ꝓbē gl. ⁊ reprobē elapſo dicit nō mutat formā videt̉ durare in prima volūtate expreſPe. hr̄ ī iure iſtd̓. ꝑia ſūt poſt morā ꝯmiſſaꝫ ſtipulatōeꝫ ipſe nec ſibi ſa: ⁊ q̄ nō facit incidit in penā. ¶ Uenio ad ſcd̓m. hic dr̄ īcepiſſe a p̄cedēti ꝯditōe uel a p̄cedēti ꝯuētiōe: ut. l. j.§. auferet̉: quia ꝙ pena eſt ante diē cōmiſſa ꝯtra. l. ī illa ſtipulatione ſi ca ſi ita.j. ⁊. ij. rn̄ſo. sͣ. ad. l. fal. ꝗa poſt morā illd̓ qd̓ deuēit ī acꝗſitio dꝫ lendis.sͣ. e. glo. ſoluit ꝙ ante aduentū diei ipſo iure eſt eē ꝑpetua n̄ precedēti ꝓmiſſione eſt nouatū: ut. l. obligationū fere. ī eluſoria. nō cōmiſſa: ſed ante nō pōt exigi: ut ī ꝯtrario. ¶ Cōtra illd̓ fi. sͣ. ti. j. non curo ergo de dicto Pe. preterea ꝓbo quā ob. c. cōmiſꝙ ipſo iure nō ſit cōmiſſa. op. de. l. ꝗcꝗd aſtringende.§ do unū eſt in obligatōe: aliud in ſolutōe recipiēdo vnuꝫ ſa d̓ elec. ꝗa fi. sͣ. e. So. illā ẜm iſtā intellige: vel ibi erat actꝰ momētaibi nō acqui p̄iudicat in alio: ⁊ pōt purgari mora uſqꝫ ad lit. conteſ rebat de no neus de quo nō pōt eſſe certū me nō aſcēdere capitoliū vel uſqꝫ ad ſnīam: ut. l. itē veniūt.§. cū p̄diximus. sͣ. d̓ pe uo: ſed retīe intra biēniū niſi totū tranſeat. hic nō eſt actꝰ momētane ti. here. ⁊. l. ſi ſtipulatus fuero. x. in melle. jͣ. de ſolu. ⁊ ita bat qd̓ pri us. ¶ Sed ꝯtra illud op. ꝙ ī oꝑe qd̓ eſt certū ante diem hic poſito ꝙ opus nō ſit in obligatōe tn̄ eſt ī ſolutione: habuerat. ⁊ ꝑfici nō poſſe nō cōmittit̉ ipſo iure. vt. l. ſtipulatōes nō hāc opi. tāqͣꝫ ⁊ ſic ſuſcipiēdo opus p̄iudico in pena. ¶ Et op. vlteri hūanaꝫ dicit diuidūtur.§. ſi ꝗs ita. vbi nō cedit dies ante elapſuꝫ todicit̉ ꝙ an̄diē eſt pena cōmiſſa. Cōtra: ꝗa pena apponi mēti tenentū tp̄s. So. vt ibi: ꝗa nō cedit dies cum effectu: vt antea tur loco intereſſe: ſed ante diē nō cōmittit̉ ītereſſe totū: dam. ſed tu poſſit exigi. ⁊ illa eſt verior expoſitio ꝑ iſtā. l. ¶ Op. jͣ. e. ultra ea que ut. l. ſtipulationes nō diuidunt̉.§. fi. So. nō ſeꝗt̉: ꝗa in cōſuluit ipſe .l. inſulā. Rn̄deo. glo. tua q̄ eſt hic dat vnā reſpōſionem iſtis penis inſpicit̉ qd̓ interſit nō quantū interſit: ut. l. fi. pau. conſilio no. q̄ mēti eſt tenēda ita ꝙ nullo modo exeat. dicit glo. jͣ. de preto. ſtip. ¶ Ultimo vnū dubiū formo. ꝓmitto ti ccclxxxiiij. ui ꝙ ibi nō fuit adiecta pēa. hic ſic. ¶ No. ergo ꝙ qn̄ adijbi dare centū uſqꝫ ad paſcha: ⁊ abinde in antea ad tui de conſi. cel cit̉ pena ab hoīe ſi nō fiat īfra certū tp̄s: ſtatim ipſa cōxv. incipien petitionē. querit̉ utrū adueniēte die paſchatis ſim ī mo te in puncto mittit̉: cū certū eſt īfra tp̄s fieri nō poſſe: lꝫ ante diem nō ra ſine aliqua interpellatōe: ⁊ videt̉ ꝙ non: ꝗa non ꝓmi p̄ſcrip. ubi te poſſit exigi. ſed ſi pena apponit̉ a lege ſicut eſt ī. l. inſulā ſi ſimpliciter uſqꝫ ad paſcha. ergo debet īterpellari: ut net ꝙ ſucce no bent vbi venit intereſſe tūc nō cōmittit̉ niſi elapſo toto tꝑe. .l. ſi ex legati cauſa. sͣ. e. In ꝯtrariū eſt ueritas: ꝗa qn̄ didat ſed poſt Sed dices tu ēt intereſſe videt̉ appoſitū a ꝑtibꝰ: vt sͣ. e. annū priuet̉ cit abinde in antea ad ſui petitionē: uerū eſt in ꝓrogati⁊ dicta hic .l. ſtipulatōes nō diuidūtur. ver. celſus: ⁊ ibi no. So. hic one termini: ꝗa poteſt ꝓrogare ſi uult: tn̄ dies interpelꝑ bar. ꝙ ter loꝗt̉ qn̄ a ꝑtibus apponit̉ pena exp̄ſſe. ſecus ſi tacite: ut lat pro hoīe. caſus eſt hic. ꝓut illa ꝟba arbitratu meo in mīo aſſigna ibi. Et iſta ſunt no. ad multa. Pōe dicit ſtatutū ꝙ ela to ab hoīe ex telligūtur termini ꝓrogati: ut dicit glo. ſuꝑ ꝟbo arbitra conuentione pſo termino bāni īpūe poſſit occidi. ptās exbāniuit quē tu. ⁊ nil ad rē: ut. sͣ. dixi. ad aliquid fa dā ſi nō venerit infra tertiā diē: exbānitꝰ eſt florētie. terQui non dat fideiuſ ciendū ſatis Cum uenderet. ſores ⁊ non liberat: ut minus eſt triū dieꝝ elapſi ſunt duo dies. in vno non pōt ſit ꝙ conſtet vēire: an poſſit occidi ante elapſuꝫ terminū: ⁊ certeª nō: ꝙ in termīo ꝓmiſit tenet̉ ad intereſſe. h. d. ¶ Qualiter iſtud intereſ fieri nō poſꝗa hec pena īponit̉ a lege. nec curo ſi exprimit̉ a iudice ſe eſtimabit̉. ⁊ puto ꝙ fiet hoc modo. ꝙ ꝙͣtominus ven ſit: limita ẜꝫ eo mō quo ītereſt: vt. sͣ. de leg. j. l. iij. dicā in. l. iiij.§. ſi ꝗs deret̉ tm̄ ſit intereſſe: ut. l. j.§. ſi heres. in fi. sͣ. ad trebel. .d. ant. d̓ ſan cōdēnatus. sͣ. de re. iu. hoc ꝓbat̉ extra de elec. c. cōmiſſa Dicunt enim laici uēdas eā pro. l. libris uel minus ⁊ nō cto geor. in li. vj. Poſſes dicere idē eēt ſi a iudice modo īponeret̉: .c. perſonas curo: ut ꝓmittas liberare. iſta glo. q̄ hic dicit ꝙ intereſſe de ap. ut nō cū lꝫ ante tp̄s cōmittat̉ nō tn̄ ante tp̄s pōt exigi: vt ſupra non eſt in obligatione male dicit: ut dixi in. l. ſtipulatiohabeat locū dictū eſt. Rn̄. p̄dicta vera qn̄ in executōe exigit̉ factū ho nes non diui. ī termino aſ minis. ſed in executōe q̄ ſit a lege: vt ꝙ ꝗs ſit offendibiſignato ab Op. de. l. uideamus.§. lis ꝙ ſit infamis vel excōicatus. iſta ſtatim cū eſt cōmiſſa hoīe qui ſuc I fundum. a cauſa. sͣ. d̓ uſur. dic ut cedit loco eſt facta executio: vt. l. furti. in prin. sͣ. de his qui no. īfa. uidiſti in. l. ſi filius.§. fi. sͣ. e. ut ibi dixi. Vltīo no. termni iuris de pen. l. ꝗ vltimo. no. ſi a nō cōpe. iudi. l. fi. ¶ Iteꝫ facit iſtā. l. ad unū. habuiſti de ſtipulatione fundū dari in. l. ſi tunc eniꝫ ſaFFF§

De uerbo. obli. pit naturam ſeruū.§. fi. sͣ. e. ⁊. l. ubi autē.§. fi. sͣ. e. Iteꝫ habuiſti ſtipu termini aſſiſabini eſt ꝙ nō expectet̉ qd̓ deſinat poſſe dari vel fieri ſꝫ lationē fundū tradi: ut. sͣ. e. l. ſi rē tradi. Iteꝫ habes hic gnati a iure cōmittat̉ ſtatim cū potuit dare ⁊ nō dedit: qd̓.ſ. datū ſaideo tunc vl fundū p̄ſtari qd̓ idē ē qd̓ ſtipulatio fundū tradi. ¶ Que bini ſine dubio verū erit cū id actū ꝓbatur ⁊cͣ. ⁊ ſic plāe tīa dies ter ro ꝗd ſi ꝓmiſi fundū ſimpliciter nō adiecto dari vel tramini ē expe lege. Ratio huiꝰ eſt: ꝗa cū eſt actū: ut vtrūqꝫ debeatur ſ di. Rn̄. intelligit̉ dari. caſus eſt. sͣ. e. l. ſi filiꝰ. ī fi. cum glo. ctanda. ⁊ de īſpiceretur dictū pegaſi inutilis eſt talis ſtipulatio: quia de ꝯtrahē. emp. l. ſi ita. ī fi. Rō eſt: ꝗa fundus nō eſt alid̓ hoc dicit eē cōcepta ī caſuꝫ in quo utrūqꝫ dari nō poſſit. ⁊ iſto caſu q̄ caſum in. d. ꝙͣ ꝓprietas ⁊ vſufructus: vt sͣ. e. l. ꝗ vſufru. vn̄ qui ꝓmitue īcipiat a p̄cedēti ſtipulatione: ſeu pactione: ſiue a pre .c. ꝑſonas ẜꝫ tit fundū ꝓmittit ꝓprietatē ⁊ vſufru. ⁊ ſic dari. idē dico bald. Io. an. cedēti conditione hēbit locum dictū ſabini ꝑ rationem ſi ꝗs in libello peteret ſimpliciter ticiū ꝯdēnari ad fun⁊ panor. ibi. predictā ẜm Od. ⁊ ẜm iſtā lec. ille. ꝟ. ꝯtinetur ſub qͣnta dū niſi natura preteriti ꝯtractus: vel natura narratiōis ꝑte. ſed lꝫ lec. hāc putē verā in ſe: tn̄ ẜm diuiſionē predialiud induceret: ut. l. ſi ſtipulatus. sͣ. de vſur. cum ſi. ctā ꝓſequor lecturā precedentē ⁊ ẜm eā collige no. per Ex. l. ſequenti. teipſuꝫ. ¶ Uenio ad cōtraria in ꝗbus ꝓcedā ẜm ordinē ¶ Qn̄ omiſſio diei ī ſtipulatōe viciet ſtipulatōeꝫ: ibi Ex tex. Primo opponit̉ de. l. cū ꝗd. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ sͣ. e. l. trip̄dictis. Et qn̄ valeat ſtipulatio nō ꝯtinēs certā ꝙͣtitatē ticū. So. gl. hic agebatur tm̄ a ſtipulatore ī illis ab utro ibi. Quarto op. Et an valeat ſtipulatio opus faciēdi nō qꝫ. hec ſol. nō placet: ꝗa illud qd̓ agitur tacite ab altero adiecto loco: ibi. Quinto op. Et an valeat ſtipulatio fū ex ꝯtrahētibꝰ tm̄ nil releuat. C. de cōdi. ob cām. l. ſi repedi n̄ adiecto noīe: ibi. Vt igit̉. Et an valeat ſtipulatio cū tendi. sͣ. e. l. ꝗcꝗd. iij. rn̄ſo. ẜm lec. Dy. ⁊ no. in. d. l. cū ꝗd cōmittit̉ in ꝑſonā obligātis ꝑ futurū ſubiūctiui: ibi. Sꝫ Scd̓o ſol. glo. ꝙ īter nos ꝯuenerat: ut ſiſteres certa die ꝯtra hic inſtat̉. Et an̄ viciata ſtipulatōe principali ſit vi⁊ ante diē te certificarē: qd̓ cū ꝓpoſuerā ꝑ errorem omiſi ciata ſtipulatio pēalis: ibi. Xij. Et an qn̄ ꝯditio ī vltimis ſtipulatio nō valet: ut hic. hec ſunt ꝟba glo. iſta ꝟba ſūt volūtatibus apponit̉ in nō dādo vel faciēdo in ꝑſonaꝫ dubia. nā ſi tūc cū agebatur de ſtipulatōe interponēda grauati an cōmittat̉ pena cū eſt ceſſatuꝫ: ibi. Quid dicefuit certa dies expreſſa puta uſqꝫ ad paſcha: ⁊ tūc in ipſa mus. Et an cū pactū eſt nudū ⁊ ſequēs ſtipulatio pena ſtipulatōe ītelligeretur tacite repetita: ut. l. ticia.§. idē rn̄ lis cōmiſſa poſſit agi ex pacto nudo vel ſtipulatōe pena deo. jͣ. e. ⁊ ſi ego ſtipulator deberē te certificare ante illā li: ibi. Circa hoc. Et an ſtipulatio pēalis nouet p̄cedētē: diē alia certificatōe ꝙͣ ea quā facit. l. ꝑ lapſuꝫ diei interibi. Vēio. Et concluſiue ī ꝟſi. ut ergo liqueat. Et qn̄ ſtipoſite ⁊ non feci: tūc ſtipulatio nō cōmitteret̉ magis ꝓpulatio ſimplex ⁊ pura ꝯmittat̉: ibi. Quero ergo. Et ꝗs pter defectū cōditiōis ꝙͣ per errorē ⁊ nō eſt de mēte hu ſit effectꝰ ꝙ tp̄s inſit obligatōi: an miſerationis cauſa inius. l. Hanc tn̄ ſol. tene ⁊ eam intelligas hoc modo. ⁊ ī dulgeat̉ ſolutioni: ibi. Dicetis. Et qn̄ cōmittat̉ ſtipulahoc pone caſum in pͥn. l. cōuenit īter nos: ut ſiſterē certa tio q̄ hꝫ diem certā cauſa differēde ſolutiōis: ibi. Prīo. die: nō expreſſimꝰ eam ſed in ipſa ſtipulatōe debebat ex Et quādo cōmittat̉ ſtipulatio q̄ hꝫ diem incertā cauſa primi ⁊ declarari ꝑ errorē hoc fuit omiſſuꝫ: certe nō vadifferende ſolutionis: ibi. Secūdo. Et qn̄ obligatio hꝫ let ſtipulatio. Eſt autē huius dicti rō duplex. primo ꝗa diem cauſa multiplicāde obligationis ſeu p̄ſtationis qn̄ in ſtipulatione requirit̉ cōſenſus: ut. l. j. sͣ. de pac. ſed hic naſcat̉ obligatio ⁊ actio: ibi. Tertio. Et ꝗd qn̄ hꝫ diem nō eſt cōſenſus ꝓpter errorē: vt. sͣ. de iuriſ. om. iu. l. ſicauſa limitāde obligationis: ibi. Quarto. Et qn̄ ſtipulaerrorē. Alia ratio pōt eſſe. certū eſt ꝙ ꝓteſtatio ſeu dero tio ſimplex ſub cōditione cōmittat̉: ibi. Tertio principa gatio precedēs declarat ī futuro cōſenſum nō eſſe: ut. sͣ. liter. Et quādo ſtipulatio pēalis q̄ incipit a precedenti de acꝗ. here. l. qui in aliena.§. fi. ⁊ de le. iij. l. ſi quis ī pͥn ꝯditione cōmittat̉: ibi. Quarto. Et ꝗd in ſtipulatiōe pe teſtamenti. Sed cū cōtrahentes ab initio agūt: ut certa nali que incipit a precedēti ꝯuentiōe ueſtita: ibi Sexto. die promittat̉: videt̉ tacite agi. ꝙ ſi abſqꝫ die promittaHec lex famoſa tur alio videt̉ eſſe denegatū: ut. sͣ. de le. ij. l. ſtatuliber.§. Ta ſtipulatus. e a utilis tm̄ q̄ ſtichū. de poſtulā. l. imꝑatores. videt̉ ergo proteſtaſſe ⁊ tū alia q̄ ſit in corꝑe iuris. ⁊ breuiter. h. d. Pēaderogatoriā diſpoſitionē feciſſe. ⁊ ideo preſumit̉ defice lis ſtipulatio vitiat̉ ex errore vel incertudine q̄ principare cōſenſus. ¶ Sed cōtra iſtā lec. inſtatur de. l. cū pater lē ſtipulationē reddit inutilē. ſinaūt utilē ꝯuentionē pe.§. meos. de le. ij. ⁊. C. de inſti. ⁊ ſubſti. l. pe. Solu. dicit nalis ſtipulatio ſubſequat̉ tūc penalis ꝯmittit̉: cum ſuꝑ dn̄s Rai. ibi fuit omiſſa qualitas. hic ſubſtātia. ar. sͣ. de prima mora ꝯtrahit̉. ꝙ ſi nō ꝯuentio ſed ꝯditio penalē edē. l. j.§. diē. ita videtur tenere Dy. ī. d.§. meos. ⁊ Cy ſtipulationē precedat tūc ꝯmittit̉ cū oīo ꝯditōeꝫ exiſtein. d. l. pe. Iſtud dicere ꝙ dies ſit de ſubſtantia nō vide re certū erit. ſed ī vltimis volūtatibꝰ abſqꝫ diſtinctōe a tē tur verū: ꝗa eſt qualitas nō ſubſtantia: ut. jͣ. ti. j. l. ex duo pore ceſſationis pena cōmittit̉ q̄ pena ſolūmodo exigit̉ bus. ⁊ ibi no. licet qualitas ẜm quid faciat videri plus ⁊ niſi actū ſit: ut vtrūqꝫ petat̉. h. d. hec. l. ẜm Dy. Diuidit̉ minus debitum: ut. d.§. diē. ⁊ inſti. de actio.§. plus. ſiin duas ꝑtes. primo tractat qn̄ penalis ſtipulatio cōmitcut videmus in ipſo homine qui ẜꝫ diuerſas qualitates titur. Secundo ꝗd cōmiſſa ea exigat̉. ſcd̓a ibi in fi. ꝙ ſiplus ⁊ minus extimat̉: ut. C. cōia dele. l. fi.§. j. nō tamē ne dubio. Itē prima ſubdiuidit̉ ẜm Dy. in. v. ꝑtes: ꝗa ī ille qualitates ſunt de ſubſtātia. Preterea ī. d.§. meos prima tractat̉ de quadā p̄toria ſtipulatōe q̄ īcipit a p̄cede leg. ij. ⁊. d. l. penul. fuit omiſſa cōditio. tamē certū eſt dēti cōuentione vſqꝫ ibi: ſed ſi ita. Ibi ſecūda in qua tra ꝙ cōditio magis deberet dici de ſubſtātia cū ex eius exi ctat̉ de ſtipulatione cōuētionali q̄ incipit a p̄cedēti cōdi ſtentia vel defectu depēdeat diſpoſitio qd̓ non eſt ī die. tione in nō faciēdo vſqꝫ ibi. itē ſi ꝗs. Ibi tertia ī qua po vnde hec ſo. nō placet. quare dico ꝙ in. ll. contrarijs dinit̉ dictū pegaſi de ſtipulatione q̄ incipit a p̄cedēti cōdi ſpoſitio fuit ꝑfecta: lꝫ diſponēs pollicetur ſe additurum tione in nō dādo uſqꝫ ibi: ſabinus. Ibi quarta ī qua podiē vel conditionē. vnde ſi non adijciat diſpoſitio rema nit̉ dictū ſabini: qd̓ dicto pegaſi ꝯtradicer̄ videbat̉ uſqꝫ net de ſe valida. ſed in caſu noſtro ante ſtipulationē inibi: itaqꝫ. Ibi ꝗnta in qua diſcordātia ſabini ⁊ pegaſi ad choatā preceſſit conuētio de adijciēda certa die que cō ꝯcordātiaꝫ reducit uſqꝫ ibi: ꝙ ſine dubio. Alij aliter diuētio habet vim proteſtationis ſeu d̓rogationis: vnde uidūt qd̓ notate nō tn̄ curo. p̄dicta diuiſio placet preter merito facit diſpoſitionē non valere. Sed ſi vis ſuſtine ꝙͣ in primo dicto: qd̓ Dy. vr̄ intelligere tm̄ in ſtipulatōe re ſo. dictā in caſu iſto: dic ꝙ in factis dies eſt de ſubſtāpretoria. ſed certe īmo loꝗt̉ vel de p̄toria vel de cōuētio tia. nam aliud eſt factū vna die aliud alia. ſed in datione nali: ut patet ex ſecunda glo. hic poſita: qd̓ puto veꝝ: ut ſemꝑ eſt idē qd̓ datur: ut. l. ſi nō ſortē.§. libertus. de con ex infraſcriptis apparebit. Caſum in terminis pone per di. inde. in auten. de inſtru. cau.§. j. col. vj. Alij ſoluūt cō te ⁊ lege litterā: ⁊ expone ut patebit ex ſequētibus. ⁊ ẜm tra. ⁊ reſpondēt ad. d. l. cū quid. ꝙ ibi in obligationib p̄dicta circa fi. l. ibi ſine ꝙ dubio ponit̉ ꝙ pro ſed. ⁊ lr̄a que re contrahūtur. hic in his que verbis. ⁊ hanc ſo. vilegit̉: ut in glo. ibi poſita. poſſet etiā ẜm Old. legi plane detur ponere glo. ibideꝫ. ⁊ Odoſ. eam tenet. ſed Iaco. ⁊ erit alius ītellectꝰ: ut illud qd̓ ſit relatiuū hoc mō dictū de ra. Pe. Cy. ⁊ oēs eam reprehēdunt ꝑ. l. triticum. sͣ.

De verbo. obliga. e. jͣ. de reg. iur. l. ſemꝑ. vnde de ea nō curo. ¶ Secūdo catiōis p̄ciū īcertū valeret: ꝗa certificaret̉ ex qualitate rei op. glo. de. l. ſi finita.§. j. sͣ. de dā. infec. Glo. ſoluit trib qd̓ eſt cōtra mentē huiꝰ. l. ⁊ cōtra.§. gener. ⁊ īcertitudo modis. prima nō eſt bōa: quia nō poteſt bene reddi rade qua loquit̉. l. cū duo. de in di. adie. nō haberet locuꝫ. tio ſpecialitatis. tertia eſt diuinare. ſed ſecūda eſt vera ⁊ Preterea cū legatū fiat ob meritū: ut. sͣ. ꝓ ſo. l. nec adie eam ſic declarate. vos ſcitis ꝙ error in corpore impedit cit. iam nullū legatū eſſet incertū: ſed certificaret̉ ex meactū gerendū: ut. l. cū in corpus. sͣ. de acqui. re. do. ⁊ de ritis qd̓ eſt ꝯtra.§. gener. Tene ergo glo. ⁊ circa hoc dic acqui. poſ. l. ſi me in vacuā. ſed error in cauſa nō: ut toto quādo ſtipulatio ꝯtinet incertā quātitatē. aut certuꝫ eſt ti. de condi. inde. ſed in. l. ſi finita: fuit error in hoc: quia ꝙ cōtrahentes cogitauerūt de certa ꝙͣtitate: qd̓ pōt ap credebat ꝓmiſſor debere ſe promittere ī ꝑpetuū: ⁊ iō ꝓparere: vel ex verbis vel ex cōtractu precedēti ⁊ tunc va miſit: vnde fuit error in cauſa ideo nō viciat. hic autē vo let ſtipulatio: ut sͣ. e. l. triticū. aut nō ꝯſtat ⁊ tunc non va luerūt ꝓmittere in diem certā ⁊ ꝑ erroreꝫ ꝓmiſerūt ſine let ſtipulatio: vt hic. fallit in dote via ⁊ alimētis. ¶ Quīdie: vnde in ipſa ſtipulatione ſeu corpore ſtipulationis to op. ad id qd̓ dicit̉ inſulā edificari nō adiecto loco. nā fuit error merito nō valet. preterea hic deficit cōſenſus: inſulā edificari eſt opus. ſed operas incertas ꝗs pōt ſtivt ex predictis patet: ibi nō. ¶ Tertio op. glo. de. l. de pulari: vt sͣ. e. l. interdū. ver. itē qui oꝑas. ⁊ de ope. lib. l. die. in prin. sͣ. ꝗ ſatiſda. co. doc. hic ⁊ ibi ꝓcedūt multuꝫ quotiēs.§. eſt. ⁊. l. he opere. So. aliud eſt oꝑa que eſt di intricate. So. illa. l. hꝫ duas lec. nā intelligit̉ primo de di urnū officiū: ut. sͣ. de ope. li. l. j. aſſumit̉ enim hec opera ſcordia que eſt inter ꝑtes de die ponēda in ſtipulatione pro actu ꝑſone. ⁊ iſtas operas ꝗs poteſt ſtipulari incerante ꝯtractā ſtipulationē. ⁊ ẜm hoc non ob. huic. l. Alio tas: ut in cōtrarijs. aliud eſt dicere opus fieri. hoc eniꝫ re modo intelligit̉ primo de diſcordia poſt ſtipulationem fert̉ ad ipſuꝫ opus factū ꝓut eſt certe forme: ut. sͣ. ad. l. interpoſitā in qua dies fuit omiſſa: ⁊ tunc ob. ⁊ quidam fal. l. qui quadringenta.§. quedā. ⁊ iſtud nō poteſt ꝓmit ſoluerūt ꝙ ibi in ſtipulatione iudiciali. hic in cōuentioti niſi appareat locus in quo ut hic. ¶ Sed cōtra iſtud nali. Et pōt eſſe ratio ẜm iſtos: quia in illis iudex ſe īter op. nam poſſuꝫ ꝓmittere nauē fabricādā: ⁊ ſic eſt opus ponit. in cōuentionalibꝰ nō: ut. sͣ. e. l. ī cōuentionalibus. nō opera. Iteꝫ poſſum ꝓmittere ſcribere librū ⁊ ſimilia. ſed hec ſo. nō eſt bona: ꝗa hoc principiū loquit̉ ī preto⁊ valet nō adiecto loco: ut. jͣ. de ſo. l. inter artifices. ⁊. jͣ. rijs ⁊ cōuentionalibꝰ ẜm glo. vel in pretorijs tm̄ ẜm Dy. e. l. cōtinuus.§. ſi ab eo. cū ſi. So. aut opus qd̓ debet fie preterea ſi hec eſt rō ꝙ nō valet.ſ. ꝓpter defectū cōſenri eſt tale qd̓ coheret ſolo: ⁊ tūc exigit certū locū: ut hic. ſus eadē ratio eſt in iudicialibꝰ: ⁊ cōuentionalibꝰ. quare aut ſolo nō coheret: ⁊ tūc nō: ut ī cōtrario. arg. sͣ. de vi ⁊ iter nos a dicas ꝙ ibi fuit omiſſa dies nō ꝓpter errorē ꝙ hic non vi ar. l. j.§. ſi quis de naui. Ratio quia quādo nō coheagebat̉ ab initio: vt certa dies poneret̉: nec fuit omiſſa ret ſolo ubicūqꝫ fiat mea intereſt. ſecus in his q̄ ſolo co ex certa ſcientia: ꝗa de hoc nil fuit dictū ſed omiſſa fuit herent: ut. sͣ. e. l. qui inſulaꝫ. Ex predictis ergo collige. ꝑtibus nil de hoc cogitātibus: tūc eniꝫ valet ſtipulatio: aut quis ſtipulat̉ operas ꝓut refert̉ ad actū perſone aut ſed pretor ibi diē limitabat: ꝗa fuit iudicialis. ſi enī eēt opus certū. ⁊ hoc ſecūdo caſu. aut eſt tale opus qd̓ cohe cōuentionalis nō egeremus declarationibꝰ pretorijs. ſꝫ ret ſolo aut nō. ¶ Sexto op. ad id qd̓ dicit̉ fundū non ſi īterpellatus cōgruo loco ⁊ tꝑe nō ſiſteret cōmitteret̉ adiecto noīe ⁊cͣ de. l. qui ex pluribꝰ. sͣ. e. glo. ſol. duob ſtipulatio: ut. jͣ. dicā in alijs ꝯuētionalibꝰ. Ad predicta modis ⁊ bene: ⁊ cōiunge eas ſimul. ⁊ dic aut cogitaueinſtat̉ ⁊ videt̉ ꝙ ī pretorijs diem ſtatuat lex nō iudex: ut runt de certo exprimendo ⁊ nō expreſſerūt per erroreꝫ. .jͣ. rem ra. ha. l. quo enim.§. j. So. ibi in ſtipulatione rem ⁊ nō valet: ut hic. ar. in prin. huius. l. Aut nō cogitauera. ha. ī qua dies d̓claratur a lege vel a pretore mortuo. runt de certo exprimendo. ⁊ tūc aut eſt incertum de in ſed ſtipulatio iudicio ſiſti nō hꝫ diē declaratā a lege. vel certis. ⁊ tunc nō valet: ut hic. aut incertuꝫ de certis ⁊ va pretore mortuo. ⁊ ideo d̓clarat iudex: ut. d. l. de die. Et let: ut ibi. ¶ Septimo op. de le. j. l. legato generaliter. ⁊ aduerte: ꝗa dico ꝙ nō eſt declarata dies in qua debeat de opt. le. l. ij. So. glo. ⁊ bene aliud in hoīe ꝗ hꝫ certos ſiſti. ſed dies uſqꝫ ad quā teneat̉ bene eſt declarata: ut. l. fines a natura. aliud ī fundo ꝗ hꝫ certos fines deſtinatigrece.§. poſt lit. jͣ. de fideiuſ. ⁊. C. de fideiuſ. l. pe. ¶ Se one patrūfa. ut pꝫ ꝑ. ll. alleg. in gl. ⁊ no. in. d. l. legato ge cundo inſtat̉ ad predicta: ꝗa quādo eſt conuentionalis neraliter ⁊ ꝑ Dy. in. c. in obſcuris. de re. iur. li. vj. ¶ Ocnō cōmittit̉ ꝑ interpellationē: ut hac. l. ver. ꝙ ſi ab ini.i. i§ mu tauo op. de. l. ſi domus. sͣ. de leg. j. dicit glo. ſolue eodē tio. So. ibi dies fuit omiſſa ex certa ſciētia ⁊ collata ī vo modo vult dicere ꝙ ſicut homo nō hꝫ fines certos deluntatē ꝓmiſſoris: vt ſtatim dicā. Ex predictis diſtinſtinatione patriſfamilias: ita domus hꝫ fines facto hoīs gue. aut querit̉ de die apponēda in ſtipulatione īterpo nō ſola deſtinatione: ut. sͣ. cōmu. predi. l. ſi ꝗs duas.§ nenda. ⁊ tūc aut eſt iudicialis ⁊ p̄tor reducit eos ad cōſi quis partē. hoc tenet glo. in. l. legato generaliter. ⁊. l. cordiā: ut. l. de die. in pͥn. ẜm vnā lec. Aut cōuentionacū poſt.§. gener. de iure do. ⁊ Dy. in. c. ī obſcuris. de re lis ⁊ viciat̉ ẜm materiā. l. j.§. ſi ꝗs ſimpliciter. sͣ. e. ⁊ hic gu. iur. li. vj. Pe. nō tenet iſtā ſo. dicit enim ꝙ cū domꝰ nō eſt noſtra materia. Aut queris de die omiſſa in ſtipu ex duobus ſeu ex tribus cōſiſtat: ut. l. ſolum. s. de rei vē. latione interpoſita. ⁊ tūc aut omittit̉ ꝑ errorē. aut ex cer ⁊ de vſuc. l. eū qui edes. ꝙ poſſet quis facere vnā domū ta ſciētia. aut nec ꝑ errorē nec ex certa ſcientia. Primo ita paruā ꝙ in ea nō poſſet ꝗs ponere caput. vnde ē eacaſu. aut fuit error in cauſa. aut in ipſa ſtipulatione. Se dem ratio in domo ⁊ fundo. ⁊ ideo ipſe in utroqꝫ diſtin cundo caſu ſerua ver. ꝙ ſi ab initio. Tertio caſu aūt eſt guit eodē modo. aut teſtator vel ꝓmiſſor habet fundos iudicialis. ⁊ tūc aut dies apponit̉ a lege aut nō. ſi nō: ſer vel domos ī patrimonio: ⁊ debet̉ vnus ex eis ⁊ valet ſtiua. l. de die. ſi ꝯuētionalis tūc ſerua qd̓. sͣ. dixi. ⁊ qd̓. jͣ. dipulatio ⁊ legatū: ut. d. l. ſi domus. aut nō habet funduꝫ cam. ¶ Quarto op. ad id qd̓ dicit de pondere numero vel domū ī patrimonio: ⁊ tunc neutrū valet: ut hic ī. d. ⁊ mēſura de. l. ꝗdā ī teſtamēto. sͣ. de le. ij. quā glo. alle. .§. gener. Hanc opi. tangit glo. lꝫ nō approbet in. d.§ pro concor. de iur. do. l. cum poſt.§. gener. vbi dicit̉ ꝙ gener. in prin. mag. glo. Hoc nō placet mihi. nō eniꝫ eſt talis incertitudo nō viciat ſtipulationē. ſo. dicit glo. ī. d. verū ꝙ eadē ratio ſit in domo ⁊ ī fundo. nā ſi ꝗs ꝓmit.§. gener. ⁊ in. d. l. quidā ꝙ hic ponit̉ regula que fallit ī tit fundū ſimpliciter: lꝫ plures fundos habeat in patridote: ut in. d.§. gener. ⁊ in legato ad refectionem vie: ut monio: poteſt dicere ſe ītellexiſſe de palmite terre ⁊ erit d. l. quidā. Item fauore alimētoruꝫ: ut. d. l. ſi cui. de an. fundus cum hoc in ſua nuda volūtate cōſiſteret. Sed ſi leg. Cy. C. de do. promiſ. l. i. dicit ꝙ in dictis caſibꝰ nō quis promiſit domū cum plures domos habeat nō po eſt ſpeciale: quia pōt certificari ratione adiūcti.ſ. dos ex teſt dicere ſe intellexiſſe de ita parua domo cū nullā ita qualitate ꝑſonaꝝ expenſe vie ex qualitate vie. idē de ali paruā haberet: nō enim hoc cōſtat in ſua nuda volūtate mentis. hoc nō placet: ꝗa ẜm hoc oīs ſtipulatio que ſit ſed requirit̉ interiectio parietis. ⁊ ideo non ita de facili ex cauſa valeret. ex cauſa enim poſſemus certificare ꝙͣtivnū dicit̉ deriſoriū ſicut aliud. ⁊ hoc vult dicere glo. in tatem. vnde ſi ꝓmitteret̉ mihi ex cauſa emptionis vel lo d§. gener. teneo ergo precedētē ſo. Tertiā ſo. videtur F F F F ij

De uerbo. obli. ponere glo. in. d. l. ſi domus. in prin. videlicet ꝙ illa lex ris. ideo tardius ꝓmittit̉.ſ. quādo deſijt poſſe ſiſti. iſtam intelligatur quando teſtator ſenſit de certa domo: tunc ſequit̉ do. Rai. qd̓ puto veꝝ. Sed Guil. de cu. in. l. d̓ die enim tam ī domo ꝙͣ in fundo valet legatū: lꝫ nullū expri .sͣ. qui ſatiſda. cog. dicit indiſtincte ꝙ qn̄cūqꝫ ſtipulatio mat̉. d. l. legato generaliter. ij. rn̄ſo. Hec ſolutio ꝯtīet di de iudicio ſiſti interponit̉ extra iudiciū ſine die nūqͣ cōuinationē ꝙͣtū ad. d. l. ſi domus: vn̄ tene qd̓. sͣ. dixi. verū mittit̉ niſi cū deſijt poſſe ſiſti ꝑ hanc. l. ſed ipſe nō rn̄det tamē ſcias ꝙ iſta ſolutio cōtinet in ſe veritatē in materia ad ver. itaqꝫ vn̄ de ſuo dicto nō curo. tene ergo precedē legatoꝝ que cū cōſiſtāt ex voluntate vnius.ſ. teſtatoris tem ſo. ¶ Sed ꝯtra hoc inſtat̉. nā lꝫ iſta ſtipulatio valeat ſi ſenſit de certo valet. ⁊ eius volūtatis declaratio pertiqn̄ cōfert in volūtate obligātis ꝑ futurū ſubiūctiui.ſ. cū net ad heredē tanꝙͣ eius qui meliꝰ nouit: ut. d. l. legato volueris. tn̄ ſi ꝓmiſſor decedat anteꝙͣ volūtatē ſuam de generaliter. Et notabiliter dicit glo. in. l. ſi ꝗs a filio.§. ſi claret ſtipulatio vitiat̉: ut. sͣ. e. l. cēteſimis. ī fi. lꝫ ī legato quis plures. e. ti. ſed in ſtipulationibꝰ que cōſiſtūt ex voſecus: ꝗa moriēdo videt̉ velle: ut. l. fideicōmiſſa.§. ſic fi. lūtate duoꝝ: ſi cōtrahētes ſentire voluerīt de certo. nec dei. de leg. iij. patet ergo ꝙ in caſu noſtro cum moriēdo cōſtat de quo vitiat̉ ſtipulatio cū nō ſit ꝑ quē d̓claretur: deſijt poſſe ſiſtere vitiatur principalis: ⁊ ꝑ ꝯſequēs pena vt hac. l. ⁊ hoc voluit glo. in. d.§. gener. ſi bene aduerta lis: ut. sͣ. e. l. ſi homo mortuus: ⁊ qd̓ no. per Dy. in. c. ne tur. ¶ Sed ꝯtra p̄dicta op. de ver. ſig. l. locus.§. fi. ubi mo pōt. in fi. de reg. iur. li. vj. Rn̄. quādoqꝫ quis ꝓmitdicit̉ ꝙ ager hꝫ certos fines. ſed dic certos deſtinatione tit cū voluerit ſimpliciter: tūc quia iſta dictio cū denotat patriſfamilias. lꝫ glo. hic op. ⁊ nō ſol. ¶ Nono op. sͣ. e. principaliter tp̄s ſecūdario cōditionē: ut. l. ſi ticio. sͣ. qū̄ .l. vbi aūt. in prin. So. expone: ut ibi no. ⁊ ꝯcordabit cū di. le. ce. ⁊ de cōdi. ⁊ demō. l. ſi ꝗs legata. in prin. eſt ī ſua iſta. ¶ Vt igit̉ iſta materia liqueat quādo nō eſt adiectū poteſtate an velit ⁊ quādo velit. ideo eo moriēte euane nomē fundi ſic diſtingue. aut fuit actū de certo exprimē ſcit ſtipulatio: ut. d. l. cēteſimis. ſed hic fuit actū: ut oīo ſi do ⁊ ꝑ errorē fuit omiſſuꝫ. aut nō fuit actū. primo caſu ſteret: ſed dies fuit collata in arbitriū ꝓmiſſoris. nō eſt ex aut loquimur in legatis ⁊ valet: vt. l. legato generaliter. go in ſuo arbitrio an ſiſtat. ſed qn̄ ſiſtat: ⁊ ideo eo mori ij. reſpōſo. aut in ſtipulatōe ⁊ nō valet ſi nō ꝯſtat d̓ quo. ente cōmittit̉ ſtipulatio. hoc ꝓbo per tex. sͣ. qui ſine maar. huius. l. Scd̓o caſu aūt eſt incertū de certis ⁊ valet: vt nu. ad lib. pue. l. fi. Ex p̄dictis ergo collige. aut quis eſt .sͣ. e. l. qui ex pluribꝰ. aut incertū de incertis ⁊ tuuc aut obligatꝰ ſimpliciter cū voluerit. aut ꝓmittit pure. ſed diloqueris in predio. ruſtico qd̓ hꝫ fines deſtinatōe hoīs es ſolutionis cōfert̉ in voluntatē ⁊ arbitriū ipſius ꝓmiſ⁊ nō valet: ut hic: ⁊. l. cū poſt.§. gener. aut de fundo vr. ſoris. primo caſu aut in ſtipulatione ⁊ valet ſi in vita de bano vtputa domo q̄ hꝫ fines ꝑ interiectionē parietis. clarat ſe velle. ſecus ſi ante moriat̉: ut. l. centeſimis.§. fi. ⁊ diſtingue. aut hꝫ domos in patrimonio. aut nō: ut. d. aut in legatis ⁊ moriēdo videt̉ velle: ut.§. ſic fidei. ſecū .l. ſi domus. ¶ Decimo ꝓcedo ⁊ op. ad ver. ꝙ ſi ab inido caſu ſerua hunc.§. ¶ Duodecimo op. cōtra p̄dicta tio. hic dicit̉ ẜm cōem modū legēdi ꝙ hic agebat̉ ꝙ cōtu dicis ꝙ vitiata ſtipulatione principali vitiat̉ penalis. ſiſteret quacūqꝫ die: nō tamē fuit dies expreſſa ꝙ ſtipula ꝯtra. sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. alteri. Rn̄. quādoqꝫ prīcipa tio valet ⁊ cōmittit̉. Cōtra: qd̓ non exprimit̉ habet̉ pro lis ſtipulatio deficit ab initio ſolū ea ratione: ꝗa nō īteromiſſo: vt sͣ. e. l. quicꝗd aſtringēde. ergo videt̉ ꝙ ſtipueſt tunc penalis valet: ꝗa ī ea deficit ratio predicta.ſ. ꝗa latio vitiet̉ ſicut qn̄ ab initio fuit ꝑ errorē omiſſuꝫ. Glo. in penis nō cōſideramus intereſſe. qn̄qꝫ ſtipulatio pͥnci dat duas ſo. vna fuit Old. ⁊ lꝫ obſcure loquat̉: hic vult palis deficit ratione erroris ſeu incertitudinis: tūc uide dicere ꝙ dies habet̉ pro omiſſa in principali ſtipulatōe tur eſſe defectus ī forma ⁊ ſic ī ꝯſenſu: ut. sͣ. e. l. j.§. ſi ꝗs adeo ꝙ ex ea nō poſſit agi cū nec valeat. Sed licet pͥnciita. ⁊ nō valet pͥncipalis nec acceſſoria: ut hac. l. qn̄qꝫ pͥn palis vitiet̉ penalis remanet valida adeo ꝙ cōmittetur cipalis ſtipulatio nō valet rōne impoſſibilitatis: ⁊ tunc ꝑinde ac ſi īceperit a p̄cedēti ꝯditione nō p̄cedēti pahabet locū qd̓ no. per Dy. jͣ. e. l. ꝗdā cū filiū. qn̄qꝫ pͥncictione. hec ſo. tollit̉. Primo hic videt̉ velle facere dr̄iaꝫ palis ſtipulatio ab initio valet in cōceptōe ſui ⁊ ſperatur inter primū caſuꝫ huius. l. ⁊ hūc. ẜm hoc nulla eēt dr̄ia. cōmitti penalis ꝑ morā cōmiſſaꝫ in pͥncipali tūc ſi ꝓpter ſed ad hoc rn̄dent̉ qui volūt ſuſtinere ꝙ dr̄ia eſt: ꝗa prialiquē caſuꝫ ꝗs liberet̉ a pͥncipali liberatur a penali tāqͣ mo caſu neuter valet. hic valet ſalteꝫ ſtipulatio penalis. ſibi acceſſoria: ut. d. l. ſi homo mortuus. nā cū ipſa peSecūdo tollit̉. nā hic ſupponit̉ ꝙ ſtipulatio iudicio ſiſti nalis ceperit habere dependētiam a prima ſi prima tolnō valet ſine die: ſed hoc eſt falſuꝫ: ut. sͣ. qui ſatiſd. cog. lit̉ ⁊ ſecunda. ar. eius qd̓ no. sͣ. de lib. ⁊ poſt. l. iij.§. fi. ⁊ d̓ .l. de die. in prin. C. de fideiuſ. l. pe. jͣ. d̓ fideiuſ. l. grece.§. iniuſ. teſ. l. nā ⁊ ſi ſub cōdi. ¶ Expediti de prima ꝑticupoſt litē. ꝓpter quas rationes Do. Rai. nō tenet hāc ſo la prime ꝑtis veniamus ad ſecūdaꝫ ⁊ tertiā cōſequēter. lu. ⁊ bene. ⁊ hec rō cōcludit ꝓut hic intelligit̉ in ſtipula¶ Op. primo. sͣ. e. l. ꝗcꝗd.§. fi. So. ibi fuit adiecta certione iudiciali. Preterea ut. sͣ. vidiſtis quādo pͥncipata dies inter quā deberet aſcendere capitoliū. hic non. lis vitiat̉ ratione īcertitudinis ⁊ penalis: ut pꝫ sͣ. in exē¶ Scd̓o op. jͣ. e. ver. ſabinus. So. pꝫ in ver. itaqꝫ: ꝗa hic plis poſitis de incertitudine diei quātitatis loci ⁊ nomiincepit a cōditione: ibi a pactione. Rō diuerſitatis ē: ꝗa nis. ſi ergo ponimus hic pͥncipalē rationē īcertitudinis ubi p̄cedit cōuentio ꝗs eſt obligatꝰ ad id qd̓ in ꝯditione vitiatā ergo ⁊ penalis: ſiue per errorē ſiue non ſit pecca deuenit. ſed qn̄ p̄cedit ꝯditio nō facilius debet in penā tū in forma: vt dicam. jͣ. ꝓxi. ꝯtra. de.§. alteri. Preterea incidere ꝗ nō facit id ad qd̓ eſt obligatus ꝙͣ ꝗ obligatꝰ n̄ hoc cōfundit̉ ꝑ. l. ſi homo mortuus. sͣ. e. ⁊ quod ibi no. eſt. ar. sͣ. ſi ꝗs omiſ. cau. te. l. ſi ꝗs ſub ꝯditione. ⁊ ita dicit quare glo. dat aliā ſol. videlicet ꝙ dies nō fuit omiſſa: ſꝫ Ia. de ra. ⁊ hoc videt̉ ſentire prima gl. huius. l. ¶ Terfuit appoſita alia dies que placeret ꝓmiſſori. ⁊ ẜm hoc tio op. ⁊ videt̉ ꝙ īmo ſtatim ſit cōmiſſa ſtipulatio ⁊ poſvtraqꝫ ſtipulatio tenet.ſ. principalis ⁊ pēalis. ar. ad hoc ſit agi ſi reo dat̉ facultas ſoluēdi. qd̓ deuenit in cōditiōe .sͣ. e. l. cēteſimis.§. fi. que ſo. plꝫ. ¶ Undecimo op. ſi hic ſicut videmus ī cauſa noxali: ut. sͣ. de re iudi. l. miles.§. incepit a precedēti cōuentione. ergo dꝫ cōmittia tēpox. de peti. here. l. itē veniūt.§. iteꝫ recte. So. dicebat Ir. re more: ut. jͣ. ver. itaqꝫ. dicit glo. ꝙ quidā dicunt ꝙ hic fateor cōtrariū ⁊ ꝑegaſus ī illo caſu bene dicitj ſiue inci corrigit̉ ꝑ infraſcripta qd̓ nō placet: ꝗa nō eſt veriſimile piat a pactione ſiue a cōditione: ut habetis in glo. q̄ nō ꝙ ſtatim ſe corrigat: vt. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. l. nam ad ea. tꝫ opi. Ir. ꝗa cōtra tex. ī.§. itaqꝫ. nec ob. qd̓ dicimus ī cā Alij dicūt ꝙ ſpeciale in iudicio ſiſti: qd̓ nō plꝫ: quia ꝙͣtū noxali: ꝗa ibi ab initio eſtimatio eſt ī obligatione. lꝫ ꝑ. l. ad caſum iſtius. l. nō eſt reperire rationem ſpecialitatis. det̉ facultas dādi ſeruū pro noxa: ut. d.§. decē: qd̓ non Quid ergo dicemus. ex varietate ſolutionis precedētis eſt hic: ꝗa illud qd̓ deuenit in cōditione nō eſt ī obligaꝯtrarii pēdet ſolutio iſtius. dicit enim glo. ꝙ hec ꝯuentione: ut. d. l. ſi ꝗs ſub cōditione. ſi ꝗs omi. cau. te. Iteꝫ tio precedēs nō valuit. Et ratio eſt ꝑinde ac ſi inceꝑit ſtipulatio penalis eſt cōcepta ſub cōditōe. ergo ante cōa precedēti ꝯditione. hāc sͣ. reprobaui. Alij dicūt ꝙ iſtd̓ ditōis euētū nil eſt ī obligatōe: ut. l. cedere diē. de ꝟbo. ideo eſt: ꝗa tp̄s ſiſtendi fuit collatū in arbitrium ꝓmiſſo ſig. ſomniauit ergo hic Ir. ¶ Ueniamꝰ ad qͣrtā ꝑticulā

De verbo. obliga. 43 ibi. ſabinus autē ⁊cͣ. Et op. ad ver. ideꝫ defendi ⁊cͣ. ubi in nō dando vel nō faciendo cōfert̉ in ꝑſonam legatarij dicit̉ ꝙ nō expectat̉ ꝙ d̓ſinat poſſe dari. ſꝫ ſtipulatio cōvel alteriꝰ cui aliꝗd relinꝗt̉. ſed. l. noſtra loꝗt̉ qn̄ cōditio mittit̉ ex mora ſeu ceſſatōe. ſed ꝯtra. sͣ. ꝓxi. ver. ⁊. jͣ. ꝓxi. cōfert in ꝑſonā eius a quo aliꝗd relinꝗt̉ vel ꝗ aliꝗd dever. itaqꝫ. circa hoc ſūt tres opi. Una Pe. ⁊ Ia. de ra. bet. ⁊ ita ſentit hic glo. ⁊ bn̄. An aūt ī ꝯtractibꝰ qn̄ cōdiquā hic tāgit glo. lꝫ nō approbet ꝙ hic legatū incepit a tio ꝯfert̉ ī ꝑſonā eiꝰ cui aliꝗd debet̉ hēat locū cautio mu p̄cedēti legato: ſꝫ. sͣ. ⁊. jͣ. a p̄cedēti ꝯditione. vn̄ ita diſtin tiana. hic nō īſiſto. dic ꝑ Guil. d̓ cu. in. d. l. dedi. ⁊ Cy. in guūt ipſi ī legato ſicut ī ſtipulatōe. hoc ꝓbāt ꝑ. l. cū ſine .l. ſiue apud acta. ꝑ do. Rai. in. l. mutiane. Sūma ergo p̄finitōe. sͣ. qn̄ di. le. ce. do. Rai. hāc reprobat ꝑ hūc tex. ita circa vltimas volūtates. qn̄qꝫ ꝯditio cōfert in ꝑſonā ibi idqꝫ vtilitatis cā ⁊cͣ. vbi dr̄ velle d̓notare aliꝗd ſpecia grauati. ⁊ tūc aūt hꝫ diē ⁊ expectat̉ dies: ut. d. l. ſi peculitatis ī legato penoris. Ad. l. cū ſine. rn̄deo ꝙ ibi ē dr̄ia liū. in fi. Aut nō hꝫ diē ⁊ tūc aūt ꝟba in ꝯceptione ſui ſavtrū īcipiat a p̄cedēti ꝯditione vel legato ꝙͣtū ad ꝯſtitu piūt ꝙ expectat̉ ꝙ deſinat poſſe dari vel fieri ⁊ expecta enda plura legata vel vnū. Sꝫ ꝙͣtū ad hoc vtrū citiꝰ vel tur: ut. d. l. ſi quis libertatē. Aut nō ſapiūt ⁊ tūc d̓bet ſta remiſſius d̓beat̉ illud qd̓ legat̉ quaſi ī vim pene nulla eſt tim īpleri cū pōt: ut hic. Si vero cōfert in ꝑſona eius cui dr̄ia. Credo ꝙ Pe. ꝙͣtū ad hoc nō bene dicat ꝑ tex. sͣ. aliꝗd relinꝗt̉ tūc aūt eſt affirmatiua vel negatiua ⁊cͣ. ut ad. l. fal. l. j.§. itē ſi ita. vbi eſt caſus ꝙ ꝙͣtū ad hoc nulla plene ꝑ Guil. ī. d. l. dedi. ꝑ do. Rai. ī. l. mutiane. hic nō eſt dr̄ia īcipiat a ꝯditione vel legato. Alia ē opi. quā gl. dico: ꝗa nō eſt noſtra materia. ¶ Uenio ad ꝗntaꝫ ꝑticu ponit in. l. ⁊ ſi poſt tres. sͣ. ſi ꝗs cau. qd̓ fallit in vltimis lā ibi. itaqꝫ ⁊cͣ. ⁊. d. ꝑticula cōtinet duo dicta. primū qn̄ volūtatibꝰ in ꝗbus hoc ē regulare ꝙ ſiue īcipiat a cōdiincepit a cōditione. ſcd̓m qn̄ a pactione. ¶ Op. ꝑ orditione ſiue a diſpoſitione cōmittat̉ pena cū potuit fieri ⁊ nē lꝫ glo. ītricet ad primū. ¶ Prīo op. de. l. libertas.§. eſt ceſſatū: ut. d. l.§. itē ſi ita. ⁊ hic de penu. le. l. j. ⁊ qn̄ di. .j. sͣ. de manu. teſ. So. dicit gl. hic ⁊ ī. l. ⁊ ſi poſt tres: ibi le. ce. l. ſi penū. qd̓ ergo dicit ī penu gr̄a exēpli ponit. erſpāle fauore libertatis. Ia. Pe. Guil. de cu. Lam. d̓ rā go idē in alijs: ut. sͣ. de dā. infec. l. dāni infec. ſtipulatio ꝑ po. ⁊ do. rai. dicūt. aut vitiat̉ qd̓ in diſpoſitione venit ſi tinet: ⁊ huic opi. adheret Dy. ¶ Sꝫ ꝯtra iſtā opi. inſtat̉ expectaret̉ ꝙ poſſe deſinat poſſe dari vel fieri ⁊ nō expe de hoc tex. ꝗ ponit duas rōnes.ſ. in obligatōe defuncti ctatur: ut ibi. aut nō vitiaret̉ ⁊ expectatur: ut hic. Uidevolūtate ⁊ ipſius rei naturā quaſi hoc ſit ſpāle ꝓpter na te dn̄i ſalua reuerentia p̄dictoꝝ. nec cōtrariuꝫ mihi plꝫ. turā penoris. ¶ Propter hoc fuit tertia opi. alioꝝ qui nec ſo. nā. l. noſtra loquit̉ quādo cōditio eſt appoſita in dicūt ꝙ hic ſit duplex rō ſpecialitatis.ſ. fauore ultīe voꝑſona grauati ſeu obligati. ſed. l. cōtraria loꝗtur quādo lūtatis. nā reipublice intereſt: ut volūtates defunctoruꝫ cōditio eſt appoſita in ꝑſona honorati ſeu cui aliꝗd de exitū habeāt: ut. sͣ. quēad. te. ape. l. vel negare. Secūdo betur vn̄ nō eſt cōtraria. l. noſtre. Nec ſol. dictorum pla ꝓpter rei naturā.i. ꝓpter fauorē alimētoꝝ. nā legatum cet. hoc oſtēdo per caſuꝫ. l. sͣ. de ꝯdi. ⁊ de. l. heres meus penoris in alimētis ꝯſiſtit: ut. sͣ. de pe. le. l. ij. ⁊ in ꝗbꝰ ma .§. pe. Hoc declaro certū eſt ꝙ vſufructus nō pōt alicui xime fauet̉ a iure: ut. sͣ. de trāſac. l. cū hi. de an. le. l. ſi cui. relinqui in tp̄s mortis: ut. sͣ. de uſufru. l. ticio cū moriet̉ de ali. ⁊ ci. le. ꝑ totū. cū enim iſta. l. loquat̉ copulatiue ad de uſufru. le. l. v. pone ergo teſtator relīquit ticio uſufrueius veritatē requirit̉ ambas iſtas rōnes cōcurrere. ⁊ ẜꝫ ctum ſi nō aſcendit capitoliū. nō eſt dubiū ꝙ ſi expecta hoc erit ſpāle in penore ⁊ alimētis. in alijs vero ultimis mus cōditionē ꝙ ſi legatarius deſinat poſſe aſcendere volūtatibꝰ erit idē qd̓ in ſtipulatione. ⁊ hāc opi. ſequūtur vſufructus extingueretur. nūquid ergo ſufficiat ꝙ ſi le quidā moderni. ⁊ gl. hic videt̉ dicere ꝙ ſit ſpāle ī penu. gatarius nō aſcendit cū poteſt certe ſufficeret ẜm opi. necd̓ alijs legatis aliꝗd dicit. ¶ Quid dicemꝰ. teneo gl. predictoruꝫ. per. d. l. libertas.§. j. ſed hoc eſt falſum: ut .l. ⁊ ſi poſt tres.ſ. ꝙ ſit ſpāle in vltimis volūtatibꝰ qd̓ te d. l. heres meus.§. pe. nam nō habetur ꝓ īpleta ſꝫ recurnet Dy. ⁊ Guil. de cu. sͣ. de ꝯdi. ob cau. l. dedi: vbi dicit ritur ad remediū cautiōis mutiāe: ſic̄ ī ceteris legatis: ut indiſtincte ꝙ qn̄ cōditio in nō dando vel nō faciēdo in ibi. ¶ Si ergo op. d̓. l. libertas.§. j. ad hāc. l. ſolue ꝙ hic vltimis volūtatibus apponit̉ in ꝑſona grauati ſicut ī ca ꝯditio fuit adiecta ī ꝑſōa grauati: ſꝫ ibi ī ꝑſōa honorati. ſu noſtro cōmittit̉ cū eſt ceſſatū nec ſit dr̄ia incipiat a cō ¶ Sꝫ ad illā. l. op. de. l. mutiāe. tūc oꝫ te dicere ꝙ ſit ſpe ditione vel legato. pro hoc īduco tex. jͣ. de ſol. l. ratum: ciale fauore libertatis. ¶ Secūdo ad idē op. de. l. ſi tici vbi cū delegato repellēdo ⁊cͣ. ẜm vnam lec. expreſſius ī us. sͣ. e. glo. hic ⁊ in. l. cōtraria. dat circa hanc. l. quattu .l. ſi peculiū.§. fi. sͣ. de ſta. lib ꝑ quē tex. cōfundit̉ dictoꝝ orſolutiones. Una eſt ꝙ ibi ſit ſpeciale rōe ꝑplexitatis: opi. nec poſſunt dicere ꝙ ibi ſit ſpāle fauore libertatis: ut hic late dicit glo. Quidaꝫ īpugnāt hāc ſo. nā dicitur ꝗa hoc ipſi reprobāt in cōtrario. de. l. libertas. sͣ. de maꝑplexitas cuius diſſolutio nō pēdet ex facto alicuius: ut numiſ. teſta. ut. jͣ. dicā. Preterea ſi bene īſpiciat̉. l. illa ꝓ.sͣ. de vul. ⁊ pupil. ſub. l. fi.§. ticius. ⁊ de cōdi. inſti. l. ſi ticedit ponēdo ius cōe qd̓ tollit̉ ex mēte teſtatoris. ꝓ hoc cius. ſed contraria pōt diſſolui de facto debitoris. ergo .sͣ. de cōdi. ⁊ demō. l. hec cōditio. ⁊ iſta eſt cōis opi. Nec nō eſt ꝑplexitas. Sꝫ hec ſolutio pōt ſuſtineri. nā. l. imagi ob. l. iſta. ⁊ ſi. que loquūtur ſolū de penore: ꝗa iſtud ponatur ipſuꝫ ꝓmiſſorē nunꝙͣ diſſoluere ꝑplexitatē ꝑ qua nit̉ exēplificatiue: qd̓ patet ex. l. ſi penū. qn̄ di. le. ce. ubi diſſolutionē obligaretur. ſicut dicimus ꝙ nō valet obli idē ponit̉ ī penu. ⁊ ī fundo. Nec ob. ꝙ hic ponūtur dus gatio in rei volūtatē collata: ꝗa. l. preſumit eū nunꝙͣ vel rōnes copulatiue qn̄. l. ponit duas cauſas ſeu rōnes fina le obligari: ut. sͣ. e. l. ſtipulatio nō valet: ⁊. l. ⁊ ſi ticius ī fi. les. ſi vna d̓ficit ⁊ alia remāet: remāet ēt iuris diſpoſitio. cum ſi. ⁊ ſic remanet ꝑplexitas. Alia ſo. eſt ꝙ illa concor ut īſti. d̓ nup.§. affinitatis. no. in auc. de nup.§. ſi vero ēt det cū iſta. cū enim facta eſt ab vno lit. cōteſ. deſijt alteri rōnabiliter. ⁊ no. etiā de priui. credi. l. ſi neuter.§. in bo poſſe ſolui ⁊ ſic euenit cōditio ⁊ ita cōcordāt. ⁊ hanc tenis. no. ēt. sͣ. de excep. rei iudi. l. ſi ꝗs ad exhibēdū. Vel net Dy. Certe hic fateor: ꝗa ꝑ lit. ꝯte. deſijt alteri poſſe aliter rn̄deo ꝙ iſte tex. aliter ītelligit̉. nā due ſunt rōes. ſolui: ꝗa hoc dicit tex. ī. l. ꝯtraria. Sꝫ qͣre iſtd̓ ſit ibi ꝙ fi nā primo fauor ultime volūtatis. Itē rei natura: ꝗa pen nis illi cōditioni īponat̉ ꝑ lit. cōteſ. cū hic nō ſit alleg. ut det cōditio de ptāte heredis ẜm ꝙ glo. exponit. ⁊ ſi behac. l. hoc nō dicit Dy. nec glo. vn̄ dicta ſo. nō vr̄ perfene aduertis iſte rōnes in oī legato habēt locū. ¶ Secūcta. ¶ Tertiā ſo. ponit glo. aut cōditio cōfert̉ in ꝑſonaꝫ do ꝯtra predicta fortiter inſtat̉ de. l. ſi ꝗs ita libertateꝫ. ī alteriꝰ ⁊ hꝫ locū. l. illa. aut ī ꝑſonā eiuſdē ⁊ habet locum prin. de ſta. lib. So. ibi verba in cōceptōe ſui ſapiūt mor hec. l. ut ibi no. glo. hec ſo. hic nulli plꝫ: ꝗa nō hꝫ rōneꝫ tē hoīs expectandā. Tertio op. ⁊ vr̄ ꝙ qn̄ legatū eſt reli preterea vr̄ deſtrui per. l. fideiuſſor. ob.§. fi. jͣ. de fideiuſ. ctū ſub cōditione nō faciēdi ſtatim admitti debeat cum ¶ Quartā ſo. dat glo. ꝗa ibi cōditio ē ī eadē re ī qua eſt cautione muciana: ut. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. l. muciane. ī fi. diſpoſitio. hic ī diuerſis rebꝰ: ⁊ huic ſo. videt̉ adherere Glo. dicit aliud in cōtractibꝰ: ut hac. l. ita ſtipulatus. ali Guil. de cu. ꝗ dicit ꝙ illd̓ ē in. l. illa ne deueniamꝰ ad ab ud ī ultimis volūtatibꝰ. Iſta eſt truffa. hec. l. nil facit ad ſurdū. nā ſi expectaremꝰ ꝙ illa res deſineret poſſe dari. materiā cautionis mutiane: q̄ loquit̉ qn̄ cōditio cōſiſtēs expectaremꝰ caſuꝫ in quo diſpoſitio nō haberet effectū FF F F iij

De uerbo. obli. quia res eēt ꝑempta. Hec ſo. nō plꝫ nec ēt dictuꝫ Guil. actione penali lꝫ nōdum cōmiſſa: ⁊ hoc videt̉ ꝓbari exp̄ſ quia pōt res deſinere poſſe dari vni aliter ꝙͣ ꝑ interitum ſe per. l. ſi pacto quo penā: ibi ex ſtipulatu ⁊c̄. nec ob.rei: vt ꝑ mortē vniꝰ ex illis in quoꝝ ꝑſona eſt collata ꝯdi cedere diē: quia veꝝ eſt ꝙ quis nō agit ex obligatiōe nō tio. facit. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. l. hoc genus. ⁊. l. pater.§. ſoduꝫ nata niſi per exercitiū ipſius ꝗs cōſequat̉ actioneꝫ crus. Nec pōt dicere dabit̉ heredi ſuo ꝑ. l. cū ita de ꝯdi. ſimile. sͣ. e. l. ſi ticius. jͣ. rem ra ha. l. ſi indebitū. de ac. em ⁊ demō. ¶ Quintā ſo. dat Pe. ut ipſe refert ī. l. ſi ticiꝰ. ⁊ pti. l. iul.§. ſi quis colludēte. ⁊ huic opi. adheret Guil in. l. ⁊ ſi poſt tres. ⁊ Cy. in. l. ſi pacto quo penā. C. d̓ pac. de cū. ⁊ Cy. in. d. l. nuda ꝑ talem rōneꝫ. ex duobꝰ malis ꝙ ī. l. ſi ticius fuit ꝯtracta obligatio duoꝝ reoꝝ: nec ibi minus malū eſt eligēduꝫ: ut. jͣ. de re. iur. l. quotiēs nihil fuit aliqua ꝯditio niſi ea q̄ tacite īheret ī duobꝰ reis: ut. l. ſꝫ cū ꝯuētio nuda pēalē ſtipulatiōeꝫ p̄cedit ī agēdo duo ſi ex duobꝰ. jͣ. ti. j. Nec ob. dicit ipſe ꝙ fuerūt ſeꝑatim ac ſunt mala: quia ſi agat̉ ex nuda malū eſt cōtra. l. iuriſgē. cepti: vt. l. duos.§. fi. d̓ duobꝰ reis: ꝗa cū vnꝰ ꝯtrahit ſub tiū.§. qnīmo. ſi agat̉ ex penali nōdū cōmiſſa malū eſt cō cōmemoratione alteriꝰ vr̄ ſimul cōtrahere. ar. jͣ. de ſol. l. tra. l. cedere diē. Sed hoc vltimo caſu eſt minꝰ malū. nā modeſtinus. Iſtud ſuū dictū parū valet. nam diſparitas lꝫ nō habet actionē ad penā tn̄ habere ſperat̉. ſed ad il ꝯditionis q̄ nō ſperat̉ reduci ad paritatē impedit ꝯſtitu lud qd̓ in pactione nuda deuenit nō habet actionē nec tionē duoꝝ reoꝝ: vt. l. ex duobꝰ. ⁊. l. eadē.§. j. jͣ. ti. j. nec habere ſperat̉. pro hoc ꝗbus ad lib. procla. nō li. l. luciꝰ iſte cōditiones in ꝑſona reoꝝ vtriuſqꝫ poterūt cōcurre. que. l. facit hoc modo: ꝗa ibi idē operat̉ potētia ꝯſequē re. ergo ⁊cͣ. Nec pōt dici ꝙ illa cōditio tacite īhereat: ꝗa di libertatē qd̓ ipſa libertas cōpetens. facit de fideicō. li. hoc eſt falſuꝫ: ꝗa tacita cōditio impedit natiuitatē actio .l. cū vero.§. j. ⁊ hanc tenet Ia. bu. ⁊ Rai. per. l. ſi pacto nis: ut. sͣ. d̓ pac. l. itē ꝗa. ⁊ ibi no. ſꝫ nō eſt dubiū ꝙ ī duoquo penā. vbi dicūt eſſe caſuꝫ. Tertia eſt opi. Dy. in. c. bus reis vtraqꝫ ab initio naſcit̉. ergo ⁊cͣ. ¶ Quid dice. nō eſt in mora. de reg. iur. li. vj. qui tꝫ ꝙ utraqꝫ predicta mus. breuiter dic ꝙ illa ꝯcordat: ꝗa ibi ꝑ lit. ꝯteſ. deſiit rū opi. ſit vera.ſ. ꝙ poſſit ex nuda: vt. l. nuda. Itē ex pēa poſſe dari ciuiliter. Et eſt rō ꝗa ibi ſufficit cōteſtatio rōe li: ut. l. ſi pacto. ⁊ tn̄ in vtraqꝫ. l. diſpēſatiue ꝓcedit: quia ꝑplexitatis: cuius diſſolutionē ꝓmiſſor poſuerat in ſua nō poteſt agi de iure cōi aliquo predictoꝝ caſuū: ut ibi ptāte. veꝝ quia. l. imaginat̉ ipſuꝫ hāc ꝑplexitatē nūꝙͣ diſ patet per eū. Quarta fuit opi. Ia. de ra. ⁊ Pe. ꝗ dicunt ſoluere. l. introducit modū ꝙ diſſoluat̉ ꝑ lit. cōteſ. Et ē agi recte ad penā cōmiſſam. nec agit̉ diſpenſatiue vel de rō quare hoc modo ītroduxit ꝗa illa obligatio hꝫ aliꝗd facto: ſꝫ de iure cōi cū pena ſit de iure cōmiſſa. hanc opi ſimilitudinis cū obligatōe duoꝝ reoꝝ: lꝫ n̄ ſint duo rei. ꝓbat Ia. predictus. primo per. l. fideiuſſor.§. fi. jͣ. de fi⁊ ideo ſicut ī duobꝰ reis vnus ꝑ lit. ꝯteſ. p̄occupat ſibi: deiuſ. vbi dicit eſſe caſuꝫ ponēdo in ſeruo qui ab initio ꝓ ita voluit. l. ꝙ ita fieret ⁊ ſic aliquas ex ſupradictis ſolumiſerat: ⁊ ſic erat naturaliter obligatus. Sꝫ iſta ratio nō tionibꝰ ſimul iunge. ¶ Tertio op. d̓. l. fideiuſſor obliga multū plꝫ ꝗa eſt diuinare. Secūdo ſic ꝓbat. ſimpliciter ri.§. fi. sͣ. de fideiuſ. Glo. ſo. optime ꝙ ibi preceſſit cōuēꝓmittēs videt̉ ꝓmittere pure.ſ. dare cū ab eo fuit poſtu tio in ꝑſona pͥncipalis cuius mora nocet fideiuſſori: ut latū: ut. sͣ. e. l. eū ꝗ calendis.§. quotiens ⁊. l. ſi decē cum .sͣ. e. l. mora. ergo ⁊cͣ. ⁊ hoc tenet Guil. de cu. ¶ Quarpetiero. ⁊. l. ſi ita quis. in prin. ⁊ ſolet dici in tractatu mo to op. de. l. ꝗ rome.§. flauius. jͣ. e. So. vr̄ ſentire hic Dy. re. eodē modo ꝗ ꝓmittit per pactū nudū eſt obligatus in quadā additōe ꝙ ibi ſit ſpāle fauore libertatis: qd̓ nō ſoluere eodē tꝑe ⁊ eadē cōditione. ſolū in hoc eſt dr̄ia: expectat̉ ꝙ d̓ſinat poſſe māumittere ſꝫ cōmittat̉ pena ex quia prima parit actionē ſecūda nō: ut. l. fideiuſſor.§. fi. ſola mora. ſꝫ certe ille.§. non ob. ad hoc: ꝗa ibi p̄ceſſerat deiuſſor. jͣ. de fideiuſ. ſicut ergo ille qui eſt obligatus ex ꝯuentio de ſeruo manumittēdo veſtita coherētia ꝯtrapactione veſtita interpellatus cōgruo loco ⁊ tꝑe nō ſolctus. modo habes ꝯtraria qn̄ incepit a cōditiōe. ¶ Quī uit facit exiſtere cōditionē penalis ſtipulationis ⁊ eam to op. ꝙ ſit idē qn̄ incepit a pactione ⁊ cōditione: ut. sͣ. cōmittere: ſic ꝗ ꝓmiſit pactiōe nuda ſi interpellatus nō e. l. v̓. ꝙ ſi ab initio. ſo. vt ibi dixi. ¶ Sexto op. ⁊ vr̄ ꝙ ēt ſoluit incidit in ſtipulationē penalē. nam cum ꝓmittis lꝫ vbi incipit a pactione nō poſſit agi ſtatim cū eſt ceſſatuꝫ: pacto nudo ⁊ poſtea ſi nō feceris ꝓmittis penā vr̄ repeſed oportet vt expectet̉ lit. ꝯteſ. ut. C. eodē. l. nuda. So titū ſi nō feceris eo modo quo in pactione intelligit̉: ut lu. dicit gl. hic in precedēti pactione veſtita. ⁊ ideo citiꝰ .l. ticia.§. idē reſpondit. sͣ. e. Pe. ꝓbat hoc etiā alijs racōmittit̉ ꝙͣ per litis ꝯteſ. ibi in precedēti pactiōe nuda: tionibus. nā cum precedit pactio nuda pena cōmittitur ⁊ ideo remiſſius cōmittit̉ quā ꝑ lit. ꝯteſ. Aduertatis do per ꝯditionis euentū. ſed poſito ꝙ iſta cōditio nō poſmini ꝗa iſta ſunt difficilia. duo ſupponit glo. ꝙ precedit ſit exiſtere de iure: tn̄ ſufficit ꝙ exiſtat de facto.ſ. ꝙ ī mo pactio nuda ⁊ cōmittit̉ pena ⁊ hoc primo. Itē cōmittit̉ ra cōſtituat̉ de facto: ut. l. ꝗdā cū filiū. jͣ. e. ⁊ de condi. ⁊ per lit. cōteſ. ⁊ hoc ſecūdo. ¶ Ad primū op. fortiter pe. demon. l. meuius. ⁊ de condi. inſti. l. mulier.§. pe. ſic erna cōmittit̉ ex mora: vt hic videtis: ⁊. l. ſi penū. qn̄ di. le. go ſtipulatio de iure cōmittit̉. nec in agendo erit aliqua ce. ⁊ dicam. jͣ. proximo cōtrario. ſed vbi nulla petitio: ibi iuris diſpēſatio. Preterea veriſimile eſt ꝙ illi qui ſtipunulla mora: ut. l. ſi pupillus. jͣ. e. ⁊ de re. iur. l. nulla. So. lationē interponūt velint eam valere: ut. sͣ. de manumiſ. dicit Ia. de ra. vbi nulla petitio: ibi nulla mora ꝙͣtuꝫ ad teſta. l. ſi quis locuplex. in fi. ⁊. l. hec ſtipulatio.§. diuus: ipſuꝫ principale qd̓ petit̉: ut. l. ſi pupillus. ſed ꝙͣtum ad ut le. no. ca. ſꝫ volūtatē cōtrahētiū īterpretamur eo moacceſſoriū puta penā ſicut in cōtrarijs. Pe. ⁊ oēs hoc re do quo pōt valere. vn̄. l. dicit ꝙ ſi teſtator reliꝗt̓ ticio fiprobāt ꝑ. l. lecta.§. ſꝫ cū ſortis. sͣ. ſi cer. pe. vn̄ circa hoc deicōmiſſuꝫ ſi d̓ceſſerit ſine heredibꝰ ītelligimꝰ de hereglo. in. l. nuda. ⁊. jͣ. de reg. iur. l. nulla. ⁊ Dy. ⁊ oēs viden dibus ſuis hoc eſt de filijs: ne alias fideicōmiſſuꝫ ſit inu tur tenere ꝙ ibi cōmittit̉ pena nō ex mora ſed ex euentu tile: ut. l. ex facto.§. fi. jͣ. ad treb. ita in caſuꝓpoſito ītelꝯditionis ſub qua penalis ſtipulatio erat cōcepta.ſ. ſi ꝓligit̉ ſi nō dederis cū petiero eo modo quo peti pōt. cū miſſa nō ſeruentur. ¶ Ad ſcd̓m qd̓ dicitur ꝙ iſta cōditio certū ſit ꝙ per viā actionis petere nō poſſuꝫ. pro hoc fa videt̉ extare ꝑ lit. cōteſ. ¶ Op. nemo ſine actiōe exꝑit̉: cit. sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. hi quoqꝫ. qd̓ vr̄ tenere Cy. ī. d. ut. l. ſi pupilli.§. videamus. de nego. geſ. ⁊ de admi. tu. .l. ſi pacto quo penā. Quid dicemus. certe ſalua reuerē.l. quotiens.§. itē ſi temporali. ſed iſte nō habet actionē tia alioꝝ ego teneo opi. Ia. de ra. ⁊ Pe.ſ. ꝙ agat̉ ex ſti quia pactū eſt nudum. ergo ⁊cͣ. ¶ Circa hoc ſunt quatpulatione penali cōmiſſa per interpellationē factā contuor opi. Prima eſt ꝙ ibi fiat lit. cōteſ. de facto: per quā gruo loco ⁊ tēpore etiā extra iudiciū. nec in hoc. l. diſpē videat̉ impleta cōditio ſicut al̓s cum de iure fieri nō po ſatiue ꝓcedit. hoc ꝓbo per tex. duaꝝ. ll. prīo ī. d. l. ſi pateſt: ut. sͣ. e. l. ſi ticius. de cōdi. inſti. l. mulier.§. pe. jͣ. e. l. c cto quo penā: ibi more alioꝝ iudicioꝝ ⁊cͣ. nā more iudi dam cū filiū. ⁊ iſta fuit opi. Io. quam ſequūtur quidaꝫ. ciorū eſt ꝙ nemo ſine actōe experit̉. Preterea hoc ꝓba ſuꝑ penali.n. dicūt litē nō poſſe cōteſtari cū cōditio petur per caſuꝫ exp̄ſſuꝫ. certū eſt ꝙ ſicut ex pacto nudo nō nalis ſtipulationis nō extiterit: ut hic: ⁊. l. cedere dieꝫ. de orit̉ actio ſic nec ex ſnīa arbitri: ut. l. j. C. d̓ arbi. ſꝫ ſi aliꝗs ver. ſig. Alij dicunt ⁊ iſta fuit Azo. ꝙ lit. conte. fit ſuper ꝓmiſit penā ſi ſnīe arbitri nō ſtaret̉ exigeret̉ ne ꝯteſ. lit.

VI De verbo. obliga. 4 4 de facto ſuper actōe in factū ex ſentētia arbitri vel ſuper nalē cōmiſſaꝫ: ⁊ nō pōt: ꝗa prima ē nouata. ita loꝗt̉ hic: actione penali ad hoc ut pena cōmittat̉: certe nō: ſꝫ tūc ⁊. l. obligationū fere.§. fi. Iſta ſo. nō ꝯtinet veritatē. pricōmittet̉ cū cōmitteret̉ ſi ſnīa fuiſſet talis ex qua oriret̉ mo ꝑ. d. l. ſi quis a ſocio. ⁊. l. ſe. ubi exp̄ſſe dr̄ ꝙ etiā poſt actio: ut. l. ſi cū dies.§. fi. sͣ. de arbi. ita in ꝓpoſito cōmitcōmiſſaꝫ ⁊ exactā penā pōt agi pͥma ī eo ꝙ plus ē: idē in tat̉ ꝑ interpellationē factaꝫ extra iudiciū: ſicut ſi pactio d. l. p̄dia. Preterea lꝫ glo. dicat poſſe agi prima donec veſtita preceſſiſſet. Nec pōt aliꝗs dicere ꝙ ibi ſtipulatio pēdet cōditio penalis ſtipulationis: hoc nō eſt expedipenalis ceꝑit a p̄cedēti pactōe veſtita: vtputa ꝗa ꝓmiſit tū. ⁊ glo. tenet cōtra ī. l. j.§. itē ſi ita. sͣ. ad. l. fal. quā glo. ꝑ ſtipulationē ſtare arbitrio: ⁊ ſi nō ſtaret ꝓmiſit penaꝫ: Dy. ſeꝗt̉ ⁊ examinabo. jͣ. circa. vj. q. Un̄ glo. dat. iiij. ſol. ꝗa volo vos ſcire ꝙ totꝰ ti. de arbi. ꝗ loꝗt̉ de pēa inferen videlicet ꝙ ī cōtrarijs fuit actū exp̄ſſuꝫ vt pͥma nō nouet̉ da in cōpromiſſo ꝙ arbiter nō cogat̉ ſnīare ſi nō ē pena ꝑ penalē. hoc ſentit glo. ī. l. p̄dia. circa fi. mag. glo. idem appoſita: loꝗt̉ qn̄ ꝑtes ꝯpromiſerūt nudo pacto: vel pa ſentit ī. l. reſcriptū.§. ſi pacto. d̓ pac. ſed hoc ē diuīare. ercto ꝓmiſerūt ſtare ſnīe. alias ēt ſine pena valeret cōprogo ⁊cͣ. Vn̄ glo. ī. d. l. p̄dia ante fi. mag. glo. dat. v. ſo. vimiſſuꝫ: ⁊ arbiter cogeret̉ ſnīare: ut. sͣ. de arb. l. diē ꝓferre delicet. aut p̄cedit obligatio q̄ cōtrahit̉ cōſenſu: vt ēptio .§. fi. ⁊ hoc mō intelligo. l. ſtipulatio iſta.§. alteri.ſ. ꝙ cō ſocietas ⁊ ſi. ⁊ hn̄t locū cōtraria. aut p̄cedit obligatio q̄ mittat̉ ſtipulatio pēalis eo caſu ⁊ eo tꝑe quo cōmitteret̉ cōtrahit̉ ꝟbis ⁊ ſit nouatio ⁊ ſola pena pōt peti: ita loꝗ ſi ſtipulatio fuiſſet vtilis.ſ. ſi īterpellatꝰ cōgruo loco ⁊ tē tur hic: ⁊. l. obligationū fere.§. fi. Frā. ac. tenebat hāc ſo. pore nō ſoluit: ⁊ hoc pꝫ ex tex. d.§. ibi penā ſtipulari cōin. l. reſcriptū.§. ſi pacto. lꝫ ꝑ alia ꝟba. dicebat.n. aut pre ueniat: vt ſi ita factū nō ſit: vt cōprehēſuꝫ ē ⁊cͣ. q. d. ſi nō cedit cōuētio bonefidei. ⁊ hn̄t locū ꝯtraria. aut ſtricti iu obſeruet̉ ita ſicut teneris obſeruare. ſi de iure obligatus ris ⁊ tūc ſit nouatio. iſtud recidit in idē cū. d. glo. ideꝫ te eēs incides in penā. ⁊ glo. ibi poſita q̄ ad cōmiſſionē di nuit Dy. ī. d. l. in ꝓuinciali de ope. no. nū. in addi. mag. cte pene reꝗrit lit. ꝯteſ. nō bene dicit: ꝗa īmo cōmittit̉ ex idē tꝫ Pe. ut refert Cy. in. l. ſi pacto quo penā. C. d̓ pac. euētu ꝯditionis: ut pꝫ ex fi. d.§. q̄ ꝯditio extat: ut dixi. sͣ. ſed ꝙ iſta opi. nō ſit vera ꝓbat̉ ſic. actio ex teſtō equiꝑa¶ Sꝫ cōtra iſtā opi. op. fortiter de. l. nuda q̄ vr̄ dicer̄ ꝙ tur actioni bonefidei: ut. l. in minoꝝ. C. ī ꝗ. ca. in integ. cōteſtet̉ lis ſuꝑ nuda petitōe ⁊ ꝙ cōditio extat ꝑ lit. ꝯte. reſti. nō eſt ne. ſed actio ex teſtamēto ꝑ penalē diſpoſitinō ꝑ interpellationē factā extra iudiciū. Ad hoc rn̄deo onē ſequentē nouat̉ ipſo iure: ut. l. j.§. itē ſi ita. ad. l. fal. ꝙ illa. l. nō dicit ꝙ cōteſtet̉ ſuꝑ pactōe nuda. ⁊ ideo ītel⁊. l. j. de penu. le. ⁊ qn̄ di. le. ce. ſi penū. ergo ēt cōuentio fideiuſi. ligo ſuꝑ penali ꝯcordādo eā cū ſi. l. ſi pacto quo penaꝫ. bonefidei ꝑ ſequentē ſtipulationē penalē cuiꝰ cōtrarij ti Ad aliud vbi dicit̉.ſ. cōditōeꝫ exiſtere ꝑ lit. cōte. Rn̄det in ſeruo more ut arbitror Guil. de cu. dat ſextā ſo. in. l. reſcriptuꝫ Pe. duobꝰ modis. pͥmo mō ꝗa extat ibi cōditio ꝑ cōte. .§. ſi pacto. ⁊ vtit̉ verbis. aut p̄cedit ꝯuētio iuriſgē. ⁊ nō lit. ſi an̄ īterpellatꝰ nō erat: ſimile. sͣ. cōmo. l. iij.§. in hac nouat̉ vt ī cōtrarijs. aut p̄cedit cōuētio ſeu obligatio iude tri. l. ī hac: vel aliter an̄ lit. ꝯte. extat cōditio: ſꝫ purga dare cū b ris ciuilis ⁊ nouat̉ ꝑ penalē ut hic: ⁊. d. l. j.§. itē ſi ita. cū biliter poſt lit. cōte. extat īpurgabiliter. quālibet credo tiens ⁊ li ſi. nā obligatōes deſcēdentes ex teſtō ſunt iuris ciuilis: bonā. ¶ Septīo op. ⁊ vr̄ ꝙ nō poſſit agi ſtatim cū ē ceſut. sͣ. de teſta. l. iij. ⁊ hanc opi. tetigit Dy. in. d. diſtinctio ſatū: ſed ſit neceſſe ꝙ interpellet̉ ꝯgruo loco ⁊ tꝑe: ut. l. ne poſita in. l. in ꝓuinciali. hoc vr̄ tenere Ia. bu. in. l. pre ſi penū. qn̄ di. le. ce. ⁊. l. fideiuſſor ob.§. fi. jͣ. de fideiuſſo. dia. hoc ēt modo tꝫ do. Rai. hec opi. ſalua reuerētia tan Glo. j. huius. l. fatet̉ cōtrariū.ſ. ꝙ reꝗͥrat̉ interpellatio. toꝝ doc. nō plꝫ mihi. pͥmo ꝗa ē cōtra caſuꝫ. d. l. p̄dia ẜm Alia glo. hic in ver. ſabinus dubitat ⁊ videt̉ tenere convnā poſitionē tenēdo ꝙ ibi ſcd̓a cōuentio fuerit ſtipula trariū. pͥma vera ⁊ eā tꝫ Dy. ut dicā. jͣ. circa. vj. q. pͥncipa tione vallata q̄ eſt iuris ciuilis: ⁊ tn̄ ipſo iure nō tollitur lem: ⁊ ſic qn̄ p̄cedit cōuētio veſtita cōmittit̉ penalis per ꝑ penalē. Preterea cōſtat ꝙ cōtractꝰ emphiteoſis eſt iu morā. ¶ Uēio ad ꝯtraria vltīe ꝑtis. hic dr̄ ꝙ ſi nil ē actū ris ciuilis a iuregentiū īcognitꝰ: ut inſti. loc.§. adeo. no. ſola pecūia petet̉: ⁊ ſic vr̄ ꝙ pēal̓ ſtipulatio nouet pͥmā .sͣ. de pac. l. legitima. ſed cōſtat ꝙ obligatio ⁊ eiꝰ contraſic. sͣ. ti. j. l. obligationū fer̄.§. fi. ꝯtra īmo vr̄ ꝙ ad vtrūqꝫ ctus ēphiteoſis ꝑ ſequentē penalē non nouat̉: ut no. C poſſit agi: ⁊ vno exacto poſſit agi ex r̄liquo ī eo ꝙ plꝰ ē de iur. ēphi. in glo. mag. quā glo. oēs ſequūtur. ergo ⁊cͣ. ut. l. ſiꝗs a ſocio. ⁊. l. duo ſocietatē. sͣ. ꝓ ſo. ⁊. l. p̄dia. d̓ ac. Preterea p̄dicta opi. deſtruit̉ ꝑ rationē. nā nulla ratio emp. Rogo ꝙ aduertatis: ꝗa iſtd̓ ē valde difficile: ⁊ gl. ⁊ p̄t aſſignari qͣre magis nouet̉ obligatō iuris ciulis ꝙͣ ob. doc. variāt. gl. enim ī. d. l. ſi ꝗs a ſocio vr̄ pōere ī fi. gl. ta iu. gen̄. nā lꝫ ī mō tollēdi ꝑ acceptila. faciliꝰ tollat̉ vna ꝙͣ lem ſolutionē: ꝙ ī eo ꝙ quātitas ſtipulatiōis penalis cō alia. jͣ. de accep. l. an inutilis.§. accepto ferri. ⁊.§. fi. ⁊. l. currit cū quātitate p̄cedētis obligatōis fiat nouatio: ⁊ ī ſi acceptilatū. tn̄ in modo tollēdi ꝑ ſequentē ſtipulatiohoc cōcor. cū iſta. in eo vero ꝙ quātitas prime obligatinem: ⁊ ſic per nouationē nulla ē dr̄ia: ut de trāſac. l. acꝗ onis excedit nō fiat nouatio: ⁊ ī eo bene poterit agi pͥma liana. ⁊. l. cū acꝗlia. īſti. qui. mo. tol. ob.§. ſicut aūt. ⁊. jͣ. d̓ actione. Iſta ſo. eſt falſa ꝑ. l. duo ſocietatē. e. ti. ⁊ ꝑ. l. pre noua. l. j. vn̄ ptās iuris in tollēdo eſt par in vtraqꝫ. nec ē dia. q̄ vident̉ velle ꝙ ad totū poſſit agi prima actōe. vn̄ aliꝗd ꝓpter qd̓ p̄ſumamꝰ aīuꝫ nouādi ex volūtate cōtraglo. ī. e. l. ſi ꝗs a ſocio dat aliā ſo. videlicet aut ſcd̓a ſtipu hentiū magis ī vno ꝙͣ ī alio: vn̄ hec opi. nō plꝫ. dices tu latio cōtinet plus ꝙͣ prima ⁊ nouat̉ ut hic: ⁊. l. obligatio rn̄deo ad. l. duo ſocietateꝫ. sͣ. ꝓ ſo. vbi vr̄ tex. ꝙ ſi prima nū fere.§. fi. aut ꝯtinet minꝰ ⁊ n̄ ſit nouatio: ut ī ꝯtrarijs. cōuētio fuit ꝑ ſtipulationē ⁊ ſic iuris ciuilis nouet̉. alias poterit ergo vtrūqꝫ agi: ſꝫ ꝑ exactionē vniꝰ fiat nouatio nō. Rn̄deo debetis ſcire ꝙ ẜm iſta tꝑa qn̄ poſt primam alteriꝰ in eo ꝙ ꝯcurrūt. ⁊ iſtā ſo. tenet Ia. de ra. ⁊ appro cōuentionē adijciebat̉ ſtipulatio coequalis cōtinēs tanpriat eā ſibi. ꝓbat ꝑ tex. l. qui vſufructū. sͣ. e. ⁊. jͣ. d̓ noua. tūdē vel plus preſumebat̉ nouatio: ut. sͣ. e. ꝗ vſufru. ⁊. l. .l. ſi pupillus.§. qui actū. Iſta ſo. cōiter reprobat̉ ⁊ ſpāli ſcire debemꝰ in prin. modo in. l. illa duo ſocietatē cōue ter ꝑ Pe. nā ſi querat̉ de ſtipulatōe penali vtruꝫ nouet nerūt vt grāmaticā legerēt ⁊ cōuenerūt pacto nudo ut pͥmā nō curamꝰ vtrū ꝯtineat plus vel mīus: ſꝫ hoc an ī ſe queſtus eēnt cōes. ſed huic pacto fuit adiecta ſtipulatio cūda repetat̉ qd̓ deuenerat ī prima. ⁊ vr̄ ꝓbari ī. d. l. duo hoc modo ea oīa dari fieri ne ſpōdes ⁊cͣ. tūc nō pōt agi ſocietatē. preterea hec. l. ⁊. l. obligationū fere.§. fi. vr̄ vel pro ſocio: ſed actione deſcendēte ex ſtipulatione nouā le indiſtincte ꝙ ſola pena petat̉ nō habita diſtinctione te primā ẜm iſta tꝑa cū ſit ſtipulatio pͥme coequalis cōti vtrū plus vel minus ī penali ſtipulatione deuenerit. hoc nēs tantūdeꝫ: lꝫ hodie nō p̄ſumeret̉ nouatio per. l. fi. C vr̄ ꝓbari. sͣ. ad. l. fal. l. j.§. itē ſi ita. de penu. le. l. j. qn̄ di. de noua. ⁊ ſi poſt p̄dictā ſtipulationē coequalē fuit adie le. ce. l. ſi penū. Hec ſo. nō eſt bona: ut. jͣ. clarius appecta ſtipulatio penalis: illa penalis non nouat p̄cedenteꝫ bit. vnde glo. ī. d. l. duo ſocietateꝫ. in gloſella ſuꝑ verbo nec ibi hoc dicit̉: īmo ꝯtrariū ſi bn̄ aduertatur. Un̄ vide poſſe dat tertiā ſo. aut quis vult agere actione pͥma ante amus ſeptimā opi. quā ponit Dy. ſuper hac. l. recedencōditionis euentū: ⁊ ſic ante cōmiſſaꝫ ſtipulationē pena do a p̄dictis. dicit.n. ꝙ hec. l. debet ītelligi ẜm illas vide lem ⁊ pōt. ita loquūtur illa iura. aut poſt ſtipulationē pe licet ꝙ ita demū trāſferat̉ pͥma ī ſecundaꝫ ſi actor eligat FF F F iiij

De uerbo. obli. agere ex ſecūda. nō alias niſi exp̄ſſe ſecūda eſſet cōcepta vtrū nouet̉ ꝑ penalē: certe nō: ut ibi. aut de obligatōe: ⁊ aīo nouādi. qd̓ ergo hic dr̄ ꝙ ſola pecūia petatur: ītellitūc nouat̉: ut hic. ⁊ hec poſſet eſſe bona: ut ſtatim dicā ge ſi actor eligit hoc. ⁊ qd̓ dr̄ ī. l. obligationū fere.§. fi. ꝙ vel dic melius ꝙ ibi preceſſit obligatio ex cā n̄ lucratiua ſit qͣſi nouatō: ītellige ſi actor hoc eligit. idē ītelligit Ia. ſed oneroſa: ut ibi patet. hic ex cauſa lucratiua. Quinto d̓ are. ſi p̄cederet obligatio ſtricti iuris: ſꝫ ſi p̄cederet ob op. de. l. reſcriptū.§. ſi pacto. sͣ. de pac. glo. ibi vr̄ dicere ligatio bōefidei tūc nullo mō ſit nouatio ẜꝫ eū. Iſta opi. ꝙ illa. l. loꝗt̉ ẜm iura noua ẜm que tacite nō ſit nouatio: nullo mō plꝫ nec aliꝗs eā tꝫ. pͥmo id qd̓ dicit Ia. de are ut. C. de noua. l. fi. vel ibi fuit expreſſe actū ne nouetur de cōtractu bōefidei ⁊ ſtricti iuris nō ē veꝝ: ut sͣ. reproGuil. vero dicit ꝙ ibi preceſſit ꝯuētio iuriſgē. truffe ſūt: baui. alid̓ qd̓ dicit Dy. ē falſuꝫ per. l. ſi ꝗs a ſocio. ⁊. l. pre ut. sͣ. dixi. Alij ut Frāci. ac. dicūt ⁊ bn̄. ꝙ ibi preceſſit pa dia: ꝗa ēt ſi ꝗs eligat agere ad penā nō ſit nouatio ſꝫ po ctio liberatoria: vn̄ nō nouatur ꝑ pēalē. hic obligatoria teſt agi prima ī eo qd̓ plus ē. Preterea iſtud ē cōtra caRatio ꝗa fauorabiliores ⁊cͣ. ut. l. arrianꝰ. ⁊ hāc ſequitur ſuꝫ. l. j.§. itē ſi ita. ad. l. fal. d̓ pe. leg. l. j. ⁊ ſi penū. qn̄ di. le. Dy. ī. d. l. in ꝓuīciali. ⁊ Pe. ut no. Cy. in. l. ſi pacto quo ce. vbi pena ꝯmiſſa primū legatū nullo modo peti pōt. penā: ⁊ Ia. bu. ⁊ do. Rai. ⁊ eſt ipſa ꝟitas. vide rōnē. no ¶ Quid ergo dicemꝰ dubitabile eſt: tn̄ mihi vr̄ ſic d̓d̓m. uatio ē vniꝰ obligatōis ī aliā trāſfuſio ⁊cͣ. ut. jͣ. de noua. Et erit octaua ſo. ꝙ aut p̄cedēs obligatio ē ex cā lucrati .l. j. illud ergo qd̓ eſt obligatio pōt nouari. ſꝫ pactū d̓ nō uaª ⁊ tcͣ ꝯmiſſa ſtipulatōe pēali ſibi obiecta nouet̉ ip̄o iu petēdo hꝫ tres effectus. tollit naturalē elidit ciuilē ⁊ ob a ¶ Lucratire n̄ diſtīcto vtꝝ ꝯtīeat plꝰ vel minꝰ. ita loꝗt̉ d̓ pēu. le. l. j. ligat quē naturaliter nō petere: ut no. ī. l. itē ſi vnꝰ.§. paua. ADDEad. l. fal. l. j.§. itē ſi ita qn̄ di. le. ce. l. ſi penū. ⁊ hec. l. ī fi. ⁊ ctus ne peteret: lꝫ ergo illa naturalis obligatio qua ꝗs ē Pet. de an .l. obligationū fer̄.§. fi. ſꝫ qn̄ p̄cedēs obligatio ē ex cā nō cha. tenentē obligatus nō petere tolli poſſit ꝑ nouationē: tn̄ alij effelucratiua ſꝫ oneroſa tūc nō ſit nouatio ſꝫ pōt ex qualibet contrarium ctus dicti pacti ꝗꝓ ſe ſufficiūt ad pariēdā exceptioneꝫ n̄ ꝯſilio. cclvj. agi. ⁊ vna exacta poterit agi ex reliqua ī eo qd̓ plus ē: ut cadūt in nouatōe cū nō ſit ī obligatōe. ⁊ ex hoc patet ꝙ .l. ſi ꝗs a ſocio. ⁊. l. duo ſocietatem. ⁊. l. p̄dia. hoc ēt ꝓbat̉ glo. j. jͣ. d̓ p̄to. ſtip. l. j. in fi. ſecūde mag. glo. q̄ vr̄ ponere .sͣ. d̓ do. excep. l. apud celſuꝫ.§. labeo. ⁊. jͣ. e. l. ꝗ rome.§. īdiſtincte ꝙ exceptio nouet̉: nō dicit oīo veꝝ. ¶ Sexto flauiꝰ. ⁊.§. duo frēs. vbi p̄ceſſit cōuētio ꝑ ſtipulatōeꝫ nec op. jͣ. d̓ ſtip. ſer. l. j.§. fi. So. ibi fuit collata ſtipulatio pēa nouat̉ ꝑ pēalē. Rō ꝗa eſt ex cā oneroſa: ut dicaꝫ. jͣ. ī alijs lis ī perſona alteriꝰ. hic ī perſona eiuſdē. ⁊ iō difficilius ꝯtrarijs ꝓxi. ⁊ iſte vr̄ ꝓpriꝰ intellectꝰ iſtiꝰ materie. rōeꝫ iſto ibi ſit nouatio. ita tꝫ ibi glo. ⁊ Pe. ī. d. l. ſi pacto. ar. pro rū videre ē facile qn̄ mihi vr̄ aliꝗd ex cā nō lucratiua: ſi hoc. jͣ. e. l. fi.§. fi. ī pͥn. lꝫ Ia. d̓ ra. dixit ꝙ ibi loꝗt̉ de exceadijcio penā ſi datū vel factū nō fuerit nō videor ꝑ hoc ptione facti vel ītētionis. ¶ Septīo op. d̓. l. ꝗ vſufructū nouare: īmo adijcit̉: ut metu pene citiꝰ cōſequar mihi de .sͣ. e. ⁊. jͣ. d̓ noua. l. ſi pupillus.§. ꝗ actu. So. dicūt ꝗdam bitū: ut. sͣ. de re iudi. l. iiij.§. ſꝫ ſi pignora. ſꝫ qn̄ ex cā luiſta ītelligit̉ ẜꝫ illā videlicet. aut ſtipulatio ſcd̓a pēalis cō cratiua debet̉ tūc vr̄ agi ꝙ ſi nō dabit illd̓ pēa tm̄ pōt pe tinet minus ⁊ n̄ fiet nouatio: ut ibi. alias ſic: ita loꝗt̉ hic ti ⁊ in tui ꝓmiſſoris fauoreꝫ. hoc vr̄ actū: ut. sͣ. de le. j. l. ſi ⁊ iſtā opi. tꝫ Pe. Iac. bu. Sꝫ do. Rai. dicit aliter videliqn̄.§. heres: ⁊ hoc ꝓbat tex. nr̄e. l. in fi. ſi bn̄ aduertat̉. n̄ cet ꝙ hic loquat̉ qn̄ vna ſtipulatio ſurrogat̉ in defectuꝫ enī ē par eadēqꝫ cā ⁊cͣ. vt. l. ſcimꝰ.§. licētia. C. d̓ iu. deli. ⁊ pͥme: ut penalis ſtipulatio. cōtraria loquūt̉ qn̄ ſunt due d̓ codi. l. fi. Et ſi oppōis mihi ꝗs reuelauit tibi ꝙ hec. l. ſtipulatōes ꝑiter pͥncipales. Iſtā ſo. credo veraꝫ videte obligationū fere loquat̉ de obligatione ex cā lucratiua. rōnē quādo obligatio ē ꝯtracta ⁊ ius mihi q̄ſitū: ſi q̄rit̉ Rn̄deo ad hoc me vrget ſol. cōtrarietatis p̄dicte q̄ alio vtrū ꝑ aliquē actū ītroducta ſit liberatio īſpicit̉ mēs libe ꝯgruo mō ſolui nō pōt. Preterea cū nō dicat̉ ex qͣ cā in rātis: ut. jͣ. de accep. l. ſi ex pluribuſ. ⁊. l. ēptor.§. luciꝰ. sͣ. dubio ī ſtipulatōe intelligit̉ cā donatōis ⁊ ſic lucratiua: de pac. ita in ꝓpoſito. ſi ego ſtipulor id qd̓ mihi iam d̓be ut no. sͣ. de do. excep. l. ij.§. circa. ⁊ pꝫ ī. l. cāpanꝰ. de ope. bat̉: vtrū ꝑ ſtipulationē videar recedere a pͥma. l. īſpicit li. Et ſi op. de. l. ſi ꝗs a ſocio. q̄ vr̄ velle ꝙ prima tollat̉ in mentē mei ſtipulātis: ut ſi ſtipulor plus videar r̄cedere: eo ꝙ cōcurrit. Rn̄. primā tolli vi exactōis facte ex ſecun ſi minus ſecus. ſꝫ ipſo actu cōtrahēdi ſtipu. l. reſpicit ani da: nō vi cā nouatōis. ita intelligūt eam alij doc. tenētes mū ꝓmittētis ꝓut ꝟiſimiliter pōt adaptari ad ꝟba ſtipu alias opi. Itē ſi dicis quare tex. ī. l. obligationū fere.§. fi. lātis: ut. sͣ. e. l. ꝗcꝗd aſtrīgēde. cū ergo ſimul ⁊ ſemel ſtidicit fieri quaſi nouationē cū ſit vera nouatio. Rn̄. quia pulor dari: ⁊ ſi n̄ det̉ ſtipulor penā inſpicit̉ mēs ꝓmittēvſqꝫ ad lit. cōteſ. pōt offerēdo qd̓ vēit ī pͥma liberari: ut tis q̄ ē ut ſi nō det ſtichū: ut pena tm̄ petat̉: ⁊ nec īſpicit̉ .l. j. de pe. le. qd̓ nō ē in vera nouatōe. ita ītelligit Cy. ī. l. vtrū ſit plus vel minus. nā qd̓ eoꝝ ſolueret ī ſua ptāte vi nuda ī fi. ¶ Scd̓o op. ⁊ vr̄ ꝙ nō fiat nouatio aliquo cadet̉ reſeruaſſe: ut hac. l. in fi. ⁊ sͣ. de le. j. l. ſi qn̄.§. heres. ſu ꝑ ſtipulationē penalē ipſo iure ſꝫ oꝑe exceptōis. vn̄ vi ¶ Octauo op. ⁊ vr̄ ꝙ nullo mō ꝑ penalē ſtipulationē fi ob. de do. excep. l. apud celſuꝫ.§. labeo. glo. ī. l. cōtraria at nouatio. nā quādo aliud venit ī ſcd̓a ſtipulatōe ꝙͣ in ponit plures ſo. ꝗdā approbāt pͥmā ſꝫ eſt calūniare illaꝫ prima nō p̄ſumit̉ nouatio: ut. jͣ. d̓ noua. l. fundū cornelilr̄aꝫ. Alij tenēt ſcd̓am. ſꝫ vr̄ ꝯtra. d. l. obligationū fere.§. anū. So. ibi ī ſtipulationibꝰ coequalibus ⁊ ꝑiter pͥncipa fi. cū ſi. Alij tenēt alias ſo. q̄ n̄. placēt: vt ex p̄dictis patet. libus. hic ī penalibus q̄ in locū alterius ſurrogant̉: ⁊ ſit Dic ergo ꝙ prima ibi nō nouat̉ ipſo iure: ꝗa obligatio rō: ut. sͣ. dixi. ¶ Nono op. C. d̓ noua. l. fi. īſti. ꝗ. mo. tol. p̄cedēs erat ex cā nō lucratiua. ꝓmiſerat.n. mihi reſtitue ob.§. p̄terea: ubi nunꝙͣ p̄ſumit̉ nouatio niſi exp̄ſſe agare hoīeꝫ meū ad quē mihi erat ꝯdēnatus. ⁊ iō nō ſit notur. dicit glo. ꝙ iſta materia hodie corrigit̉ ꝑ dicta iura. uatio: ſꝫ actor pōt eliger̄ actiōeꝫ quā vult. ſꝫ ꝗa ibi ābabꝰ idē dicit ī. l. obligationū fere.§. fi. ⁊. l. reſcriptum.§. ſi pa actiōibꝰ agebat̉ ẜm vnā lec. iō ibi opponit̉ doli exceptio cto. ⁊ in. l. p̄dia: qd̓ vr̄ tenere Pe. Ia. de ra. ⁊ alij ꝗdaꝫ. vel ẜꝫ aliā ſi ſolū vna ageret r̄pelleret̉ doli exceptōe qͣte Sed Ia. de are. ⁊ Guil. de cū. ⁊ Rai. dicūt aliter: videli nus ꝯcurrūt: ut ibi patet. ¶ Tertio op. de. l. ꝗ rome.§. cet ꝙ hodie nil ſit īnouatū hoc caſu. nā quando prima flauius. jͣ. eo. vbi vr̄ ꝙ prima nō nouet̉ ꝑ ſequētē pēalē. ⁊ ſcd̓a ſtipulatio eſt ꝑiter pͥncipalis: tūc debet fieri vera ¶ So. dicūt ꝗdā: ibi ſpāle fauore libertatis. ita tꝫ glo. nouatio. ⁊ ī hoc ē diſcordia īter iura noua ⁊ antiqua. ſꝫ .l. obligationū fere.§. fi. ⁊ ita hic. ⁊ ibi tenebat do. Rai. quādo prima eſt pͥncipalis ſecūda penalis: tūc debet fie ⁊ ita hic īnuit Dy. Sed guil. d̓ cu. ī. d.§. ſi pacto. dicit ꝙ ri quaſi nouatio: ut. sͣ. dixi. ⁊ in hoc ꝑ iura noua nil ē ho ibi ideo: ꝗa preceſſit ꝯuētio iuriſgē. hec oīa. sͣ. reprobadie īmutatū: qd̓ credo veꝝ: ⁊ de hoc ꝑ Cy. in. d. l. ſi paui. dic ergo ꝙ ibi ꝓmiſſio de manumittēdo fuit ex cauſa cto. circa fi. ¶ Decimo op. ego dixi.s. ꝙ quādo non fit oneroſa nō lucratiua. nā lꝫ tu ſeruū meū hēas ex cā lunouatio vna actio tollit̉ ꝑ aliam vi exactionis in eo ꝙ cō cratiua: tn̄ ego te hēo obligatū ex cā oneroſa: ꝗa ſeruuꝫ currūt. Cōtra īmo vr̄ ꝙ nouatio nō fiat ꝑ ſtipulationeꝫ meū dedi pro hoc. ¶ Quarto op. de. l. qui rome.§. duo penalē: ſed ex qualibet exigat̉ inſolidū. certū eſt ꝙ vſura fratres. jͣ. e. dicit Guil. ibi preceſſit ꝯuētio iuriſgē. hic cieſt pena: ut. sͣ. de neg. geſ. l. qui ſine. circa fi. ſꝫ ſequēs ſtiuilis. hoc nil eſt: ut dixi. Alij dicūt aut loꝗt̉ de exceptiōe pulatio vſuraꝝ ⁊ ſic pēalis nō nouat primā: īmo vtrūqꝫ

De verbo. obliga. poterit exigi ⁊ pena ⁊ ſors: ut. sͣ. ti. j. l. traiectitie.§. de ilcaciter obligatus: ſꝫ in alijs ſit efficaciter obligatus. ⁊ illa. e. l. ꝗ rome.§. calimachus. sͣ. de vſur. per to. So. quā lud modicū tēpus qd̓ ei dat̉ ẜm. l. qd̓ dicimus. jͣ. de ſo. ei do pena apponit̉ loco particularis ceſſationis: ut ꝗa ꝓdat̉ a iudice: ut īterim nō ſit in mora nō ex natura actiomittis ſex denarios pro libra pro quolibet menſe quo nis. ⁊ iſtud vr̄ ſentire glo. ī. d. l. ꝓmiſſor.§. j. lꝫ nō ita cla ceſſabis ſoluere: tunc prima nō nouatur ſed vtrūqꝫ pe re. Alia glo. in. d. l. ij. C. de cōſti. pe. vr̄ dicere ꝙ id qd̓ eſt titur totū: ut ī ꝯtrarijs. hic aūt loquimur quādo pēa apin ꝯſtituto de termino. x. dieꝝ idē ſit ī alijs obligatōibꝰ. ponitur loco talis ītereſſe ⁊ totalis ceſſationis. ita tenet Quid dicemꝰ: vos d̓betis ſcir̄ ꝙ quoddā ē tp̄s qd̓ ineſt Pe. jͣ. e. l. ꝗ rome.§. duo fratres. ita voluit recitare Cy. obligatōi vel ex ꝯuētiōe vel ex natura ꝯtractꝰ: ⁊ tale tp̄s .C. de trāſac. l. cū ꝓpōas. lꝫ ibi nō bene recitauerit. Pe. īpedit diē obligatōis vēire. Eſt quoddā alid̓ tp̄s qd̓ ob¶ Undecīo op. ad ideꝫ. sͣ. de arbi. l. ſi quis rem. So. di ligatōeꝫ nō tāgit ſed miſeratōis cā indulget̉ ſolutōi: vt cit ibi gl. aut pena appōitur loco rei ſeu ītereſſe: ⁊ hꝫ lo.sͣ. de cōpē. l. ſi cū militi.§. fi. ꝑ quē tex. declarat̉ iſta macū noſtra materia. aut apponitur loco cōtemptus. ⁊ tūc teria. Modo ad ꝓpoſitū dico ꝙ ī oī obligatōe pura di nō ſit nouatio: ſꝫ vtrūqꝫ petitur ⁊ exigitur totū: ut in cōes ſtatiꝫ vēit ⁊ cedit cū effectū: vt p̄dictis iuribꝰ ꝓbat̉: ſꝫ trario. Sꝫ hoc dictū glo. Pe. ītelligit eſſe verū ſi agatur tp̄s in eis miſeratōis cā indulget̉ ſolutōi: qd̓ aūt iſtd̓ tp̄s diuerſis actionibꝰ. puta peto penā ꝑ actionē ex ſtipulaſit. glo. variāt in. d. l. qd̓ dicimꝰ. ⁊ de reg. iur. l. ī oībus. ⁊ tu. rē vero peto rei vēdicatio. ut. d. l. ſi ꝗs rē. ſed ſi agat̉ īſti. de inuti. ſtip.§. fi. vbi pleniſſime. Mihi aūt vr̄ ꝙ reactione deſcen̄. ex eadē cā. puta peto rē actione deſcen̄. gulariter iſtud tp̄s nō ſit limitatū ſꝫ ſit arbitrio iudicis: ex ſnīa arbitri emologata ⁊ penā actiōe ex ſtipulatu: ꝗa lꝫ hodie ex ꝯſuetudīe ſtatuat̉ a iudicibꝰ decē dieꝝ: ut in nō ꝑitū ſnīe tūc nō poſſet: ſꝫ dꝫ altera eē ꝯtentꝰ: ut. sͣ. de ſti. e.§. oīs. ⁊ sͣ. de iudi. ſi debitori. Sꝫ in ꝗbuſdā caſibꝰ arbi. l. celſus. ita dicit Pe. in. d.§. duo fratres: ⁊ Cy. in tp̄s iſtud ē exp̄ſſuꝫ: vt ī ꝯſtituto vbi eſt tp̄s. x. dieꝝ: ut. d. d. l. cū ꝓponas. C. de trāſac. qd̓ ſatis plꝫ. ¶ Vt ergo liq̄.l. ꝓmiſſor. ꝙ aūt illud tp̄s ſit miſeratōis cā indultū apat iſta materia. qn̄ ſtipulatio penalis nouet primaꝫ. do. paret: ꝗa tribuit̉ exactioni. Itē in actōe iudicati ē tp̄s qͣt Cy. ī. d. l. ſi pacto ponit ſeriatiꝫ diſtinctiōes oīum quos tuor mēſiū: ut. d. l. ſi cū militi. ī fi. de cōpē. Itē in actione videre potes. Ego vero ſupra tetigi ī cōtrarijs. Tu aūt de dote eſt tp̄s āni: vt. C. de rei vxo. ac.§. exactio. ꝙ aūt ẜm opi. quā teneo breuiter ſic dicas. aut pena apponit̉ illud tp̄s ſit miſeratōis cā ſolutioni īdultū patet: ꝗa triloco ītereſſe. aut loco cōtēptus. ſi loco intereſſe: tūc aut buit̉ exactōi: ut. d.§. exactio. Preterea ſi talis dies īpe loco ītereſſe ꝑticularis ⁊ nō ſit nouatio ſed vtrūqꝫ exige diret diē actōis vēire iam īpediret p̄ſcriptionē īchoari q̄ tur totū: ut sͣ. ti. j. l. traiectitie.§. de illo. ⁊ de vſur. ꝑ totū nō īchoat̉ niſi adueniēte die: ut. l. cū notiſſimi.§. illd̓. C. Aut loco intereſſe totalis: ⁊ tūc aut p̄ceſſit conuentio lide p̄ſcrip. xxx. an. Sꝫ in actōe de dote īcipit p̄ſcriptio ſta beratoria ⁊ penalis nō nouat: ut. sͣ. de pac. l. reſcriptum tim finito mr̄imonio: vt. C. d̓ iure do. l. in rebus. ī fi. ergo .§. ſi pacto. jͣ. e. l. ꝗ rome.§. duo fratres. ⁊ q̄ ſit rō. sͣ. dixi. tale tp̄s nō īpedit dieꝫ actiōis vēire ſꝫ miſeratōis cā īdul Aut precedit cōuētio obligatoria: ⁊ tūc aut ex cā onero get̉. ¶ Dicetis vos ꝗs eſt effectus: vtrū tp̄s inſit obligaſa. aut ex cā lucratiua. ſi ex cā oneroſa n̄ nouat: ut. l. ſi ꝗt tiōi. an miſeratōis cā indulgeat̉ ſolutōi? Rn̄deo magnꝰ a ſocio. ⁊. l. duo ſocietateꝫ. ⁊. l. p̄dia. de do. excep. l. apud ꝓpter multa. primo ꝓpter cōpēſationē: vt. d. l. ſi cū milicelſuꝫ.§. labeo. jͣ. e. l. ꝗ rome.§. flauiꝰ. ⁊.§. duo frēs. Si ti. in fi. ſcd̓o ꝓpter duplicādas īducias ſi an̄ tēpus agat̉. ex cā lucratiua. tūc aut vtraqꝫ diſpoſitio ꝯfert̉ ī ꝑſonam nā hꝫ locū ſolū qn̄ dilatio ē ex pacto vel ex natura actio vniꝰ: ⁊ tūc nouat ipſo iure: ut hic. ⁊. l. obligationū fer̄.§. nis: vt īſti. de excep.§. hodie: ſed in tꝑe īdulto miſerati fi. sͣ. ti. j. de pe. le. l. j. ad. l. fal. l. j.§. itē ſi ita. cū ſi. aut ī ꝑſo onis cā ſecus puto: cū. l. jͣ. illud tēpus ꝑmittat agere: ut nā diuerſoꝝ ⁊ tūc nouat oꝑe excep. ut. l. j.§. fi. jͣ. de ſtip. dixi ⁊ ſtatim dicā. tertio ꝓpter īchoandū ꝯcurſuꝫ preſcri ſer. Si vero pena apponit̉ loco cōtēptꝰ tūc prima nō no ptionis: ut patet ex. d. l. cū notiſſimi.§. illud ꝯiūcta. l. ī re uat̉: ut. sͣ. de arbi. l. ſi ꝗs rē. qd̓ ītellige: ut. sͣ. dixi. ⁊ predi bus. in fi. C. de iur. do. Ex hoc patet ꝙ infra illud rēpus cta vera de ſtipulatōe pēali. Qn̄ aūt alia ſtipulatio eque miſeratōis cā indultū pōt agi licet nō exigi: alias nō cur pͥncipalis nouet primā. Guil. ponit ī. l. reſcriptū.§. ſi pa reret p̄ſcriptio pro hoc: ꝗa interdū pōt agi ⁊ ēt exigi in cto. ego pleniꝰ dixi de p̄to. ſtip. l. pe. ⁊ hec ſufficiāt ꝙͣtum ſimul aſia fra tēpus: deducto tn̄ cōmodo medij tēporis: ut. sͣ. ſol. ad ꝯtraria. ¶ Ueniamꝰ ad qōnes: ⁊ ꝗa hec. l. tractat pͥn ma. l. ſi ꝯſtante.§. quotiēs. quarto ꝓpter regulā dolo fa cipaliter de cōmiſſione ſtipulatiōis: ideo de hoc plene vi ni: ⁊ nec cis qd̓ petis ⁊cͣ. nā petenti aliꝗd quod oporteat eū reſtidendū eſt. ⁊ gl. noſtra iſtā materiā expediuit ī. l. ⁊ ſi poſt tuere poſt tp̄s nō pōt opponi exceptio dolo facis: ut. sͣ. tres. ſi ꝗs cau. ⁊ ibi poſuit vnā breuē diſtinctionē q̄ cōtiut le. no. ca. l. fi.§. fi. ẜm nr̄os doc. nā iſtud dictū eſt verū net tm̄ ſex caſus in ſe. ideo nos examinemꝰ iſtā materiaꝫ in eo ꝗ debet reſtituere poſt tp̄s qd̓ reſpicit obligatōeꝫ. ꝑ ſex. q. principales. Primo enī q̄ro de ſtipulatōe ſim⁊ ſic īpedit diē actionis vēire. ſecus eēt in tꝑe qd̓ miſeraplici nō penali pura. Scd̓o de ſtipulatōe ſimplici ī dieꝫ. tionis gr̄a indulget̉. ar. eius qd̓. sͣ. dictū eſt de cōpenſa Tertio de ſtipulatōe ſimplici ſub cōditione. Quarto d̓ tiōe. ⁊ eſt exp̄ſſuꝫ. sͣ. ſo. ma. l. nupta.§. fi. ⁊ d̓ ꝯdi. ob cau. ſtipulatōe nō ſimplici hoc ē penali q̄ incipit a p̄cedēti cō .l. ſi donatarius. in fi. q̄. l. loꝗt̉ in viro petēte cui tēpus in ditione. Quinto de ſtipulatōe nō ſimplici: q̄ īcipit a pre dulget̉ gr̄a miſeratiōis: vt dixi. Ex quo pꝫ ꝙ. ll. q̄ loquū cedēti pactione nuda. Sexto de ſtipulatione nō ſimplitur in actōe de dote nil faciūt ad. q. vtrū ante diē ſit naci.ſ. penali q̄ incipit a precedēti pactione veſtita. iſta ſūt ta actio de qua ſtatim dicaꝫ. ¶ Sꝫ ꝯtra p̄dicta videt̉. sͣ. mēbra glo. ī. d. l. ⁊ ſi poſt tres. ¶ Quero ergo primo qn̄ re. amo. l. ſi mulier.§. reꝝ. ⁊. l. ob res. vbi vir agit ad res ſtipulatio ſimplex ⁊ pura cōmittat̉. Rn̄deo aut q̄ris quā dotales ꝓpter interuſuriū medij tꝑis. nec ei obijcit̉ ex tū ad obligationē ⁊ actionē: ⁊ tūc regula eſt ꝙ ſtatim cō ceptio dolo facis. Solu. ille. ll. habēt aliū intellectū ẜm mittit̉: ut. l. eū qui calēdis.§. quotiēs. sͣ. e. de. ꝟ. ſig. l. cequē nō obſtat. Vel melius illud ꝯtingit ꝓpter delictuꝫ dere diē. de reg. iur. l. ī oībus. īſti. e.§. oīs. Fallit in oblimulieris. Itē eſt videndū qn̄ talis ſtipulatio cōmittatur gatōe vbi ineſt tacita cōditio: ut in fructibꝰ futuris ⁊ ꝑtu quo ad more cōmiſſionē. dic ꝙ reꝗrit̉ ꝙ intelligat vel in arethuſe: ut. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. l. j. ⁊. l. interdū. sͣ. eo. tūc telligere debeat ſe debere ⁊ ſit interpellatus cōgruo loenim nō naſcit̉ obligatio niſi adueniēte ꝯditōe ſicut in co ⁊ tēpore ⁊ abſqꝫ rōnabili cauſa recuſat: ut. sͣ. ſi cer. pe ꝯditōe exp̄ſſa: vt no. sͣ. de pac. l. itē ꝗa. Itē fallit in ob. ī ta. ꝙ te. de vſur. l. mora. sͣ. e. ſi ex legati cā. Fallit in caſiquibꝰ ineſt dies tacite: vt ꝓmiſi facere domū ⁊ dare char bus in ꝗbus mora re ipſa abſqꝫ īterpellatōe cōmittit̉: vt taginē in qua ē illud qd̓. jͣ. dicā de obligatōe ī diē. ¶ Sꝫ plene no. in. d. l. mora. dic ut ibi. ⁊ ꝑ Cy. ī. l. ī minoꝝ. C. ī circa p̄dicta dubitat̉ de vno. nā vr̄ ꝙ oīs ſtipulatio ꝙͣtū qui. cau. ī integ. reſti. nō eſt ne. ¶ Scd̓o pͥncipaliter q̄riſ cūqꝫ pura habeat diē: ut. sͣ. de ꝯſti. pe. l. ꝓmiſſor. jͣ. d̓ ſol. qn̄ cōmittat̉ ſtipulatio in diē. Iſta qō hꝫ plures depen .l. qd̓ dicimꝰ. inſti. de inuti. ſtip.§. fi. Rn̄. do. Cy. C. d̓ cōdētias. nā qn̄qꝫ ſtipulatio hꝫ diē cā differēde ſolutiōis. ſti. pe. l. ij. in. j. q. fatet̉ in ꝯſtituto ꝙ an̄. x. dies nō ſit effi⁊ iſta qn̄qꝫ eſt certa: qn̄qꝫ incerta. qn̄qꝫ hꝫ diē cā multi

De uerbo. obli. plicāde obligationis. qn̄qꝫ cauſa limitāde obligatiōis. ⁊ hoc videt̉ tenere glo. C. ut actio. ab heredi. ⁊ ꝯtra hede quolibet ergo ē vidēdū. ¶ Primo ergo q̄ro ſtipulare. l. j. ⁊ ibi Azo. ī ſūma. ⁊ inſti. de inuti. ſtip.§. poſt mortio q̄ hꝫ diē certā cā differēde ſolutōis qn̄ cōmittat̉ quo tē. In ꝯtrariū ꝙ ante diē nō ſit nata obligatio nec actio ad obligationē quo ad ⁊ actōeꝫ quo ad morā. ¶ Circa tenet glo. jͣ. de reg. iur. l. in oībus. ⁊ hoc tenet Dy. jͣ. de hoc ſūt opi. nā glo. vbiqꝫ tenēt ꝙ ſtatiꝫ ē nata obligatio noua. l. ſi pupillus.§. qui ſub cōditione. ⁊ hoc puto vex ⁊ actio. ſed agēti obſtat exceptio. ſed ꝑ euentū diei tollit̉ ꝑ. d. l. j. C. ut ab here. ⁊ ꝯtra here. ac. ubi ē caſus niſi ter obſtaculū exceptōis: ut. l. cedere diē. jͣ. de. v̓. ſi. qn̄ di. vſu deſtruat̉. Glo. ꝯtrarias puto falſas. Dices tu modo cū fru. le. ce. l. j. ī fi. no. ſi cer. pe. l. certi ꝯditio. ī prin. de pac. certū ſit in debitū iri debet haberi pro puro ſicut ī lega.l. itē ꝗa. ⁊ in multis alijs locis. Pe. ⁊ Cy. poſt eū dicūt tis: ut. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. l. heres meus. So. habet̉ pro ꝙ an̄ diē ē obligatio nata nō actio: ut plene no. per Cy. pura quo ad trāſmiſſionē in caſu. d. l. heres meus. Ite.C. vt ac. ab heredi. ⁊ ꝯtra. he. l. j. do. Bartolutiꝰ de praquo ad hoc: ut ſolutū nō poſſet repeti: ut. sͣ. de ꝯdi. īde tis diſputauit ⁊ tenuit ſe cū glo. do. An. de piẜ. in quadā .l. nam ⁊ ſi cū. nō autē ꝙͣtuꝫ ad hoc: ut ante diē naſcatur ſua repetitōe de. l. ſi inſulā oīa reaſſumit ⁊ tꝫ ſe ſimpliciobligatio ⁊ actio. Et eſt rō inter diē certā ⁊ incertā: ꝗa ī ter cū glo. qd̓ hic recitare eēt lōgū ⁊ faſtidioſum. Mihi die incerta ꝗd ſit in obligatione eſt incertū: ꝗa incertuꝫ aūt ī iſta. q. vr̄ diſtinguēdū ſic. aut dies adijcit̉ poſt obliſit ꝙͣtum eſt interuſuriū medij tꝑis. ⁊ ideo ante diē non gationē iam ꝯtractā ⁊ actionē natā puta ꝑ pactū: ⁊ tunc naſcit̉ obligatio nec actio ſicut ī fructibꝰ futuris ⁊ partu durat obligatio ⁊ actio lꝫ obſtet exceptio: ut īſti. d̓ excep. arethuſe: ut. sͣ. de ꝯdi. ⁊ demō. l. j. ī fi. no. sͣ. de pac. l. itē .§. tēporales. Aut dies vna cū ipſa diſpoſitōe ꝓducit̉. ⁊ quia. ſed qn̄ dies eſt certa interuſuriū eſt certum. Poſſe tūc aūt dies adijcit̉ ab hoīe. aut ſubintelligit̉ a lege. ſi ab tis dicere ꝙ etiā in die incerta īteruſuriū eſt certū per. l homine ⁊ tūc aūt ī ſtipula. deuenit aliꝗd qd̓ nō eſt trāſihereditatu. ad. l. fal. ſed ſi glo. d. l. bene cōſideras nō eſt toriū ad heredes ut vſufructꝰ ⁊ vſus. ⁊ tūc ante diē non ꝯtra. Ex predictis patet ꝙ ꝑ curſuꝫ diei incerte nō cōſti naſcat̉ obligatio nec actio: ut. sͣ. qn̄ di. vſufr. le. ce. l. j. cirtuit̉ ꝗs in mora ne eodē tꝑe obliget̉ ⁊ ꝯſtituat̉ in moraꝫ ca fi. Rō ꝗa poſſet ſtipulator ante mori: ⁊ ſic eſt dubium ut. sͣ. dixi. ⁊. jͣ. dicā. ¶ Tertio eſt videndū quādo obliga vtrū ſtipulatio hēat effectū. aut ī ſtipulatōe deuenit alitio habet diē cauſa multiplicāde obligatiōis ſeu preſta ꝗd qd̓ eſt trāſitoriū ad heredes. ⁊ tūc ſtatim cōmittitur tionis quādo naſcat̉ obligatio ⁊ actio. exemplū in obli. quo ad obligationē ⁊ actionē: ut. d. l. j. ī fi. qn̄ di. vſufru. gatione ānua. in hoc dic ꝙ eſt dr̄ia īter ꝯtractus ⁊ lega le. ce. sͣ. mā. l. ꝗ mandatū. de ver. ſig. l. cedere diē. ⁊ ī hoc ta. nam in cōtractibꝰ ſtatim eſt nata obligatio ⁊ actio ꝓ tm̄ bene dicūt nr̄i gloſatores. Rō: ꝗa tūc certū eſt in detoto tꝑe: ut. sͣ. e. l. ſi ſtichū.§. j. sͣ. de dona. ca. mor. l. ſebitū iri. Secūdo caſu qn̄ ſubītelligit̉ a lege. tunc aut ſub natus.§. fi. Item pro debito primi tꝑis pōt ſtatim agi ītelligit̉ ex natura ꝯtractus vel rei ī ſtipulatōeꝫ d̓ducte. quo ad effectū exactionis ſed pro tꝑe futuro ſtatim nō aut ꝓpter aliꝗd extrinſecū accidēs. primo caſu ſtatiꝫ eſt pōt agi quo ad effectū exactionis ſed cōdēnationis ẜm nata obligatio ſed nō actio. hoc ꝓbat̉ ī tutore ꝗ eſt obea que no. C. d̓ fideicō. l. j. facit qd̓ no. ꝑ Dy. sͣ. e. l. ꝗ hoc ligatꝰ pupillo ex quaſi ꝯtractu tutele vel ſtipulatōe rē ꝓu anno. ⁊ ꝑ Cy. qn̄ di. le. ce. l. j. in legatis vero pro pͥmo an pilli ſaluā fore. nā ē obligatꝰ in diē finite tutele que dies nō ſtatim eſt nata obligatio ⁊ actio. pro ſequētibus non eſt certa: licet ante poſſet finiri: ⁊ cōſtat ꝙ ante obligat̉. eſt nata obligatio nec actio: ſed eſt cōditionale: ut. sͣ. de nō tn̄ ante orit̉ actio: ut. sͣ. de tute. ⁊ ra. diſ. l. ſi tutor reian. lega. l. ſi ī ſingulos. ⁊. l. in ſingulis. ⁊ quādo di. le. ce. publice.§. fi. ⁊ rē pu. ſal. fo. l. iij.§. hāc ſtipulatiōeꝫ. ꝗ tex. .l. cū in ānos. lꝫ tn̄ pro futuris nō ſit obligatio. tn̄ ꝓpter nō poſſunt cauillari. ⁊ doc. nō allegāt. hoc idē ꝓbat̉ quā obligationē primi āni lex ꝑmittit ꝙ ſtatim agat̉ pro om do dies ineſt ex natura rei: ut. sͣ. e. l. īterdū: vbi ē tex. niſi nibꝰ annis: ut ſequat̉ ſnīa nō ut exigat̉: ut. d. l. j. C. de figlo. deſtrueret. facit. sͣ. e. l. ſi ita ſtipulatꝰ eēꝫ abs te. Si ve deicō. lꝫ quidā cōtra: qd̓ dic ut ibi no. ¶ Et eſt vidēdū ro dies ſubītelligit̉ a lege ꝓpter aliqd̓ extrīſecū accidēs: vtrū curſus diei appoſite cauſa multiplicāde obligatio tūc ſtatiꝫ orit̉ obligatio: ut. d. l. ſi tutor. ī fi. ⁊. l. ſe. ꝓut lonis cōſtituat quē in mora. Rn̄deo in cōtractibꝰ certū eſt quūtur de alijs actionibꝰ ꝙͣ tutele. Nec ob. p̄dictis qd̓ ꝙ ſic: ut. C. de iur. emphi. l. ij. in vltimīs volūtatibus didicit̉ de actōe de dote q̄ orit̉ ſoluto mr̄imōio ⁊ tn̄ hꝫ diē co ꝙ nō: ne eodē tꝑe naſcat̉ obligatio ⁊ mora: ut. sͣ. dia lege: ꝗa illa eſt dies miſeratōis cā indultus: ut dixi. sͣ. ī xi. Preterea hoc ꝓbatur ꝑ. l. j. sͣ. de pe. le. ſic inducēdo. q. ꝓxi. Rō p̄dictoꝝ eſt ꝗa cū actio oriat̉ ex obligatōe ex vbi eſt pena ⁊ dies cuius cōcurſus ꝯſtituit quem in moptāte legis nō poſſunt ꝯtrahētes ꝑ adiectionē diei īpera non admittit̉ more purgatio: ut. sͣ. ti. proxi. l. traiectidire natiuitatē actiōis q̄ ē a lege. ar. d̓ ope. li. l. cerdonē. tie.§. de illo. no. ꝑ Dy. sͣ. e. l. ſi īſulā. ſed in. l. j. de penu. ideo orit̉ actio de ſtricto iure. ſed d̓ eꝗtate ob. exceptio. le. fuit pena ⁊ dies cauſa multiplicāde obligationis ⁊ tn̄ ſed ipſa lex bene pōt impedire natiuitatē actiōis: qd̓ fapoteſt mora purgari vſqꝫ ad lit. cōteſ. ergo cōcurſus di cit qn̄ dies tacite ſubītelligit̉. ⁊ ꝑ hoc reducūtur ad con cti diei nō cōſtituit quē in mora: ꝗa tūc nō poſſet purga cordiā oēs allegatōes hincinde ꝑ doc. facte. ¶ Si q̄rat̉ ri. fuit ergo ibi mora in alio modo cōtracta.ſ. per īterpel qn̄ cōmittat̉ quo ad morā. dico ꝙ ī caſibꝰ in ꝗbꝰ ante di lationē ⁊ ideo admittit̉ purgatio. ¶ Quarto eſt videnem̄ ē nata obligatio mora cōmittit̉ ꝑ curſuꝫ diei appoſidum quādo ſtipulatio habet diē cauſa limitāde obliga te: ut. C. e. l. magnā. de iure emphi. l. ij. idē in die tacita: tionis quādo naſcit̉ obligatio ⁊ actio. Rn̄deo ſtatiꝫ eſt vt. sͣ. e. l. ſi inſulā. ſed in caſibꝰ in ꝗbꝰ ante diē nō eſt nata nata obligatio ⁊ actio ⁊ pōt agi infradiē quo ad effectū obligatio: dico ꝙ mora nō cōmittit̉ ꝑ curſuꝫ diei appoſi exactionis ⁊ curſus predicti diei nō cōſtituit quē in mote ne eodē tꝑe ꝯtrahat̉ obligatio ⁊ mora: qd̓. l. non vult: ra: ſꝫ parat reo exceptionē: vt vltra id tp̄s nō teneat̉: vt vt. l. qd̓ dicimus. jͣ. de ſolū. ⁊ dicā ſtatim circa obligatōeꝫ .sͣ. ti. j. l. obligationū fere.§. j. sͣ. man. l. ſi fideiuſſor.§. fi. ꝯditionalē. ex hoc apparet effectꝰ inueſtigatōis p̄miſſe. .sͣ. de dā. infec. l. dāni īfecti.§. ſabini. ⁊ ibi no. ꝑ Dy. ī ſo Eſt ēt alius effectꝰ: ꝗa ſi ꝗs ageret ante diē nec a reo op lu. ꝯtrarij. de. l. in illa. ¶ Tertio pͥncipaliter quero ꝗd in poneret̉ exceptio eo caſu quo ante diē eſt nata obligaſtipulatione ſimplici cōditionali quādo cōmittat̉. Iſta tio ⁊ actio reus ſuccūberet: ꝗa nō oppoſuit exceptionē. q. habet multas depēdentias. nā quedaꝫ eſt cōditio neſi eo caſu quo nō eſſet nata actio etiā reo nō opponente ceſſaria quedā impoſſibilis. quedam cōtingēs. Itē quā abſolueret̉: ꝗa actor ſine actōe experit̉. ⁊ iſti ſunt effectꝰ doqꝫ ſtipulatīo habet cōditionē ⁊ diem mixtū. de quali māifeſti. ¶ Scd̓o iuxta hoc q̄ro qn̄ cōmittit̉ ſtipulatio q̄ bet eſt videndū. Primo de ſtipulatione q̄ habet ꝯditio habet diē incertā. Rn̄deo. aut dies eſt oīno incerta.ſ. an nem neceſſariā. in hac dico ꝙ quedaꝫ eſt ꝯditio neceſſa ⁊ qn̄. ⁊ tūc habet̉ pro cōditione: ut. sͣ. e. l. ſtipulatio iſta. ria de preſenti que nullū habet tractū de futuro: ⁊ ſi qui .§. inter cetera. Si vero eſt dies incerta qn̄: ſed certa an̄: dem eſt neceſſaria neceſſitate facti: ut ſi celū nō tetigeris ut dies mortis: tunc videt̉ ꝙ ſtatim nata ſit obligatio ⁊ habet̉ pro pura: ut. sͣ. e. l. impoſſibilis. ij. reſpōſo. ⁊. l. in actio: ꝗa certū eſt ī debitū iri: ut. sͣ. diximus de die certa. illa. ī fi. Si vero ē neceſſaria neceſſitate iuris: ut ſi ſtichū

De verbo. obliga. 4 6 nō occidero dabis decē. iſta.n. eſt neceſſaria de iure cum heredet tūc cōmittit̉ cum factū vel datū fuerit qd̓ in ꝯdi eius ꝯtraria ſit īpoſſibilis ⁊ tūc ſtipulatio nō valet: vt sͣ. tione deuenit ⁊ ſic cum extiterit cōditio: ut. jͣ. e. l. quidaꝫ de pac. l. iuriſgē.§. ſi ob malefi. Alia eſt cōditio neceſſa cū filiū. Procedit glo. ⁊ dicit ꝙ iſtud fallit ratione ꝑple ria que hꝫ depēdentiā de futuro: ut ſi moriar ꝓmitto cēxitatis: ut. sͣ. e. l. ſi ticius. Iſtud qualiter debeat intelligi tū. ⁊ in hac videt̉ dicere Pe. aut apponit̉ ꝑ dictionem dic vt dixi. sͣ. in. ij. oppo. ꝗnte ꝑticule. Itē fallit dicit gl. cū: ⁊ ſpectat̉ euētus. aut ꝑ dictionē ſi. ⁊ tūc nullā habet .jͣ. de fideiuſ. l. fideiuſſor obligari.§. fi. ⁊ in hoc bene diſuſpēſionem ſed habet̉ pro pura: vt. l. ſi pupillus.§. qui cit: ut dixi. sͣ. in. ij. oppo. ꝗnte particule. Item fallit dicit ſub ꝯditione. jͣ. de noua. Rō iſtoꝝ eſt: ꝗa cu: denotat pͥn glo. ratione vltime volūtatis: vt. sͣ. ad. l. fal. l. j.§. item ſi cipaliter tp̄s: ſi vero principaliter denotat cōditionē: ut ita. Circa hoc ſunt multe opi. qd̓ declara: ut dixi. sͣ. ī pri .sͣ. qn̄ di. le. ce. l. ſi ticio. ita tenet Cy. C. de here. inſti. l. ex ma oppo. ꝗnte ꝑticule. Itē fallit dicit glo. fauore libertraneū. ⁊ hoc vr̄ tenere glo. C. de fideicō. l. poſt mortē. ī tatis: ut. l. libertas.§. j. sͣ. de ma. teſta. Alij aliter dicūt ꝙ ij. glo. Iſtud reputo falſiſſimū ⁊ ꝯtra caſuꝫ. l. quodcūqꝫ declarat̉ ꝑ ea que. sͣ. dixi. in prima opi. ꝗnte particule. .§. pe. sͣ. e. ⁊ de cōdi. ⁊ demō. l. quibꝰ diebus.§. quidam Itē fallit extra glo. ſi in cōditione eēt adiecta dies tunc ticio: vbi apponit̉ per dictionē ſi: ⁊ habet ſuſpēſionē. dipreterita die poſſet agi: ut. sͣ. e. l. ꝗcꝗd aſtringēde. in fi. co ergo ſiue ꝑ ſi: ſiue ꝑ cū: idē qd̓ dixi. sͣ. ī obligatōe que Itē fallit ſi hoc eſſet actū: ut vtrūqꝫ poſſet peti. tūc eniꝫ habet diē incertā. ¶ Scd̓o eſt videndū de cōditōe īpoſnulla eſſet dr̄ia vtrū incipiat a precedenti cōditione: vel ſibili. Rn̄deo vitiat obligatōeꝫ: ut. sͣ. e. l. īpoſſibilis. lꝫ ſevtrū a precedēti pactione: vt hac. l. vltimo rn̄ſo. ẜm leccus in legatis. qd̓ dic: ut no. ꝑ Dy. in. c. nemo pōt. de re. domini Old. quā. sͣ. poſui. Ex his apparet. d. q. d̓claraiur. li. vj. ⁊ ꝑ Cy. C. de inſti. ⁊ ſubſti. l. j. ⁊. C. de his q̄ pe. ta. Quinto pͥncipaliter querit̉ ꝗd quādo penalis ſtipuno. l. j. ¶ Tertio eſt vidēduꝫ de cōditione poſſibili ſeu latio incipit a precedēti pactōe nuda. hūc articuluꝫ pleꝯtingenti q̄ ſe habet ad eſſe ⁊ nō eſſe. ⁊ in hoc caſu oēs niſſime examinaui sͣ. ꝓxi. in. vj. op. ꝗnte particule. dic ut cōcordant ꝙ ante ꝯditionis euentū nō eſt nata obligaibi dixi. ¶ Sexto principaliter querit̉ quid ī ſtipulatiōe tio nec actio: ut. l. cedere diē de verbo. ſig. idē in ꝯditio penali qͥ incipit a precedenti pactōe veſtita. glo. in. l. ⁊ ſi ne tacita: ut no. in. d. l. iteꝫ quia de pac. ¶ Sed dubitat̉ poſt tres. rn̄det ꝙ tūc cōmittit̉ cum facere vel dare povtrū euētus cōditionis ꝯſtituat quem in mora. Guil. de tuit ⁊ nō fecit: vt hac. l. Tu vero diſtingue. aut dies dāhoc diſputat in. l. ꝙ te. sͣ. ſi cer. pe. Cy. C. in qui. ca. ī in di vel faciendi erat collata in ptāte ꝓmiſſoris. ⁊ tunc cōte. reſti. nō eſt ne. l. in minoꝝ. in. vj. q. ⁊ oēs tenēt ꝙ non mittit̉: cū dare vel facere poſſe deſijt: ſicut quādo īcipit ꝯſtituat̉ quis in mora ꝑ illā rationē p̄cipue nec obliget̉ dona a a precedēti cōditione: ut hac. l. ver. qd̓ ſi ab initio. ẜm ve ⁊ cōſtituat̉ in mora eodē tꝑe cōtra. l. qd̓ dicimus. jͣ. de ſo ram lec. aut nō fuit collata in ꝓmiſſoris ptāte ſed ſimpli lu. dic ergo: vt dicti doc. notāt. ¶ Quarto circa p̄dicta citer ꝓmiſit. ⁊ tūc ꝓcedit dictū glo. ꝗa tūc cōmittit̉ cum eſt videndū ꝗd eſt in diſpoſitōe q̄ hꝫ cōditionē ⁊ diem ⁊ dare vel facere potuit ⁊ nō fecit: ut hac. l. v̓. itaqꝫ. Sꝫ cir qn̄ cōmittat̉. ⁊ certū eſt ꝙ donec pēdet cōditio nō eſt na ca hoc dubitat̉ an hoc ſolū ſufficiat ꝙ poterat dare vel ta obligatio nec actio: vt. sͣ. dixi. Itē certū eſt ꝙ ſi ꝯditio facere ⁊ nō fecit. an requirat̉ īterpellatio. Glo. circa hoc extitit ſꝫ dies ſuꝑeſt ꝙ eſt nata obligatio ⁊ actio: vt. sͣ. e. in hac. l. videtur ſibi cōtradicere. nam in prima glo. hu.l. cū ſtipulatus ſim. circa pͥn. Sed an ante diē poſſit agi ius. l. tenet ꝙ requirat̉ interpellatio. poſtea in ver. ſabiſine obſtaculo exceptionis dubitat̉. ⁊ de hoc ſunt multe nus videt̉ tenere ꝙ nō requirat̉ īterpellatio. ⁊ qd̓ iſtud opi. in ſolu. contrarij. l. in illa. ⁊. l. hoc iure. sͣ. e. Dy. tꝫ ibi vltimū ſit veꝝ ꝓbat̉ ꝑ hāc. l. que īdiſtincte loquit̉. Preopi. Io. quā puto verā. ⁊ vr̄ ꝓbari ꝑ. c. cōmiſſa. de elec. terea qui certus eſt certiorari nō debet: vt. l. j. in fi. de ac. li. vj. lꝫ pe. aliter dicat. tn̄ ꝗa ꝑ hoc nō habetur plena noemp. In contrariū videt̉ caſus. jͣ. de fideiuſ. l. fideiuſſor titia: ideo circa hoc diſtingue plene tam in ꝯtractibꝰ ꝙͣ ī obligari.§. fi. Sed poſſes reſpōdere ꝙ ibi loquit̉ de dii. Ccid vltimis volūtatibꝰ. aut loꝗmur in his q̄ recipiūt diem ⁊ uerſis perſonis. Itē videtur caſus. sͣ. quādo di. le. ce. l. ſi ſtipulatiōes ⁊ legata ⁊ ſi. aut in his que diē nō recipiūt: penū. Sꝫ poſſes rn̄dere ꝙ ibi preceſſit debitū ex diſpovt hereditas. primo caſu aut dies adijcit̉ diſpoſitiōi aut ſitione defuncti quā potes ignorare. Itē vr̄ caſus. sͣ. de cōditioni. ſi diſpoſitiōi regulariter ſpectatur dies: ut. sͣ. col. bo. l. ſi quis filiū.§. ſtipulatio. Sed poſſes reſponde j⁊ norri de cōdi. ⁊ demon. l. ſi ita legatū ſit ticio. ⁊. l. cum tale.§. re ꝙ ibi erat ſtipulatio ſimplex nec erat adiecta penalis ſe ficinde meuie.j. reſpōſo. e. ti. Fallit in caſu. d.§. meuie.j. reſpon Sed quicquid dicatur veritas eſt ꝙ requiritur interpel ſo. ⁊ q̄ ſit ratio ibi no. Si vero dies apponit̉ cōditiōi. tūc latio. ſicut enim ad cōſtitutionē more quo ad periculuꝫ aut cōditio pēdet ex facto debitoris ſeu ꝓmiſſoris: ⁊ ſpe interitus requiritur īterpellatio: ut. sͣ. e. l. ſi ex legati cau ctat̉ dies: ut. d. l. in illa. sͣ. e. ⁊. c. cōmiſſa. ſic intelligit̉. sͣ. ſa. ⁊ quo ad cōmiſſionē more: ut. d. l. ſi ꝗs filiū.§. ſtipula ſi ꝗs cau. l. ſi eū.§. i. nam qui ꝓmittit hoīem iudicio ſiſti tio. ita quo ad cōmiſſionē pene. ⁊ ita tenet Dy. qd̓ puto ꝓmittit ſe curaturū ⁊cͣ. vt. sͣ. e. l. quotiēs quis. ⁊ ſic ꝓmit veriſſimū per. d. l. ſi penū. quā. di. le. ce. nec eſt bona retit factum ſuū. Aut cōditio pendet ex facto alterius vel ſpōſio.sͣ. ſcripta: quia nō poteſt ꝓbabiliter ignorare ea viribus fortune. ⁊ tūc aut fuit adiecta dictio extremitaque dependēt ex teſtamento. ar. sͣ. de trāſac. l. de his. qd̓ tem tꝑis ſignificatiua ⁊ ſpectat̉ dies: ut. sͣ. de cōdi. ⁊ de no. de lib. le. l. cum heres. Item circa predicta dubitat̉ mō. l. iiij.§. j. aut nō fuit adiecta ⁊ tūc dies nō expectat̉: vtrū ante penalē ſtipulationē cōmiſſam poſſit agi ad id vt. sͣ. e. l. hoc iure. ¶ Secūdo caſu principali qn̄ loꝗmur qd̓ deuenit in prima veſtita. In hoc aduerte. aut per cō in his q̄ diē nō recipiūt: ut hereditas. tūc aut exiſtēte cō miſſionē penalē nō ſperatur nouari prima: ⁊ tūc non eſt ditione remanet dies ſimpliciter ⁊ non ſpectat̉: vt sͣ. de dubiū ꝙ poſſet agi. ſed quādo ſperatur nouari tūc ꝓce acqui. here. l. ſi ꝗs ita heres. no. sͣ. de cōdi. inſti. l. ij. Aut dit queſtio. ⁊ de hoc ſunt glo. cōtrarie. nam in. l. obliganō remanet dies ſimpliciter ſed cū aliquo facto: vtputa tionū fere.§. fi. tenet ꝙ interim poſſet agi. ideꝫ tenet. sͣ. ꝑſeuerantia in ſocietate. ⁊ tūc etiaꝫ dies ſpectat̉: ut. sͣ. d̓ pro ſo. l. duo ſocietatem. in glo. ſuꝑ verbo poſſe. Cōtra cōdi. inſti. l. iij. in prin. ⁊ ibi no. Rō quia tunc uidetur eē rium tenet. sͣ. ad. l. fal. l. j.§. item ſi ita. ⁊ videtur caſus sͣ. conditio. Ex his pn̄t ſolui multe. q. de facto. ¶ Quarto de pe. le. l. j. ⁊ quādo di. le. ce. l. cū ſine. ⁊. l. ſi penū. ⁊ hāc principaliter querit̉ quid in ſtipulatione nō ſimplici ſed partem tenet Dy. ⁊ Iaco. de are. per talē rationem iura penali q̄ incipit a precedēti cōditione. Gl. in. l. ⁊ ſi poſt volunt lit. cōteſ. ſuper eo ſuꝑ quo poteſt ꝑueniri ad ſentres. sͣ. ſi quis cau. facit regulā ⁊ quatuor exceptiones. tentiā ſed ſuꝑ eo qd̓ deuenit in prima ꝓmiſſione nō po Regula eſt ꝙ tūc cōmittitur quādo deſijt poſſe dar̄ vel teſt ad ſentētiaꝫ ꝑueniri cum ipſa lit. cōte. cōmitteretur facere illud qd̓ deuenit in cōditione: ut hac. l. ⁊ iſtud dipenalis ⁊ fieret nouatio prime. nō ergo debet admitti ctū nō ē generale. nā ſolūmodo loquit̉ quādo preceſſit propoſitio illius actionis que ꝓpoſita non releuat. ar. l. cōditio negatiua in nō dādo vel nō faciēdo. Sed ꝗd ſi hec ſtipulatio.§. diuus: ut le. no. ca. do. Ol. reducit prepreceſſit cōditio affirmatiua: ut ſi ticiū emancipet vel ex dicta ad ꝯcordiā ſic. petitio eius qd̓ deuenit in pͥncipali

De uerbo. obli. a ¶ Oīo eſt. poteſt cōſiderari tribus modis. vno modo quo ad effeADDE eūſeſſores. Ia. de are. dicit ꝙ ſic. ar. C. ſi ꝓpter pub. penſi. ctum exactionis. ⁊ iſto modo nō eſt in petitione. ſic intel dē bar. ī. l. fi. .l. ij. ⁊ de re. eoꝝ. l. magis puto.§. ne paſſim. Ia. bu. vide .sͣ. ſi cer. pe. ligitur qd̓ no. in. l. j.§. iteꝫ ſi ita. ⁊. l. j. de pe. le. cum ſi. Sebatur tenere ꝙ nō. quēadmodū legatarij nō citant̉ quā pau. d̓ ca. hic cundo modo poteſt cōſiderari ꝙͣtuꝫ ad trāſfuſionē ſeu abb. ꝯſi. xxix. do ꝓnūciat̉ teſtamētū inofficioſuꝫ: ut. l. papinianus.§ quaſi nouationeꝫ inducēdaꝫ. Tertio modo quo ad pur ⁊..lxxij. ſcd̓o ſi ex cauſa. sͣ. de inoffi. teſta. allego glo. in ꝯtrariū in. l. cū li. bal. ꝯſi. clx gationem more impediendā. ⁊ iſtis duobus modis be miles.§. j. sͣ. ex qui. cau. ma. ⁊ illā tene mēti. Sed aduerviij. tertō li. ne eſt in petitiōe. ita loꝗt̉ glo. in. d. l. obligationū fere.§. ꝙ tn̄ bonis te quia in ꝓpoſito puto ꝙ ſufficiat citatio generalis per fi. do. Rai. dicit plus videlicet ꝙ cū ī electione rei ē ꝙ ve conſiſcatiſ ſi tubā.ſ. quicūqꝫ vult defendere taleꝫ ⁊cͣ. ut moris eſt. ar lit ſoluere: ut. l. ſi qn̄.§. heres. d̓ le. j. qd̓ ſi aliꝗs agit ad id bona ſint ſol auc. ſi omnes. C. ſi ut ab here. ſe abſti. ⁊ de remiſ. pig. l. ſi uedo debeat qd̓ deuenit in prima ⁊ reus tacet nec ſoluit penā ꝙ tunc eo temporeᵇ. ¶ Excepi ꝯtra aliquē ⁊ dixi ꝙ erat excōice fiſcꝰ excuti te optīe ꝓcedit ꝯdēnatio ad id qd̓ deuenit ī petitōe. nā cū nuit bal. ꝯſi. tus ⁊ ipſe dixit ſum abſolutus. an intētio mea ſit ꝓbata reus eligēdo penā potuiſſet ſortis petitioneꝫ eligere ⁊ lv. prīo vol. ſi nō ꝓbat ſe abſolutū. dicit Pe. ꝙ intētio nō eſt ꝓbata nō fecit īputet ſibi. Ego dico aut penalis ſtipulatio ſeallegādo io. per. l. nō vtiqꝫ. sͣ. de excep. ⁊. c. exceptionē obijciēs de rean. ⁊ ho. ī. c. quens nouat primā oꝑe exceptionis. ⁊ tūc ꝓcedit dictū gu. iur. li. vj. Nō ob. iſta. l. ꝙ poſita priuatione ſequit̉ ha ex litteris d̓ Rai. nā ſi reus omiſit opponere exceptionē imputet ſipig. ideꝫ vo bitus. hoc eſt veꝝ ẜm veritatē: ut hic. non ẜm iuris inter bi ꝗa ſequit̉ cōdēnatio: ut. sͣ. man. l. ſi fideiuſſor. nec.n. luit ro. cōſi. pretatiōeꝫ. ⁊ ꝙ iſta ſo. ſit mala ꝓbat̉ ī auc. ſi dicat̉ teſtis. pōt poſt ſnīam talē exceptioneꝫ opponere: niſi in caſibꝰ xciij. ⁊ ibi an .C. de teſti. ꝓbatur per glo. in ſimili in. l. ſi mihi ⁊ tibi.§. reꝗͥrat̉ ſnīa notatis. C. de iu. ⁊ fac. igno. l. j. Aut ſtipulatio ſequēs no in legatis. in. j. gl. sͣ. de le. j. facit. l. iulianꝰ. de repu. Quid dec laratoria uat primā ipſo iure ⁊ tūc bene dicit do. Od. nā in quaexcuſſiōis ſa dicemus. modo do tibi vnā doctrinā vtrum ad poſitiocūqꝫ parte iudicij perimatur ius actoris ſequit̉ abſolucte ⁊ d̓terīat nem priuationis ſequat̉ habitus ẜm iuris effectuꝫ. Dic tio ab inſtantia: ut inſti. de ꝑpe. ⁊ tēp. ac.§. fi. etiā ſi reus ꝙ ſic ⁊ ideꝫ aut priuatio ponit̉ a iuriſconſulto cuius eſt ꝓprie loqui ꝯſi. ccxj. vbi nihil dicat. cum iudex videt actorem nō habere actionē ⁊ tunc ſequit̉ poſitio habitus: ut hic: ⁊. l. iulianus. sͣ. de tꝫ oīo neceſdebet eum repellere: vt no. C. de tranſac. l. vbi pactuꝫ. ⁊ ſariā excuſſi. rep. aut priuatio ponit̉ a partibꝰ. ⁊ tūc aut vtraqꝫ pars hoc de primo effectu.ſ. exactionis. De ſecūdo vero effelꝫ d̓bitor ſol priuationem cōfitetur. aut vna cōfitet̉ alia negat. primo uēdo nō ſit. ctu.ſ. quaſi nouationis ſeu trāſfuſionis credo Old. becaſu aūt hoc cōtingit circa id in quo partis cōfeſſio ſibi al. iac. bu. in ne dicere. nā alicui ꝑmittit̉ agere vt poſſit eſſe certus de auc. hoc ſi d̓ nō preiudicat: ut in ſeruitute: vt. C. de lib. cau. l. interro actiōe cōpetitura ſibi: vt. jͣ. rē ra. ha. l. cum indebituꝫ. de bitor ⁊ glo. gatam. ⁊ tūc ad poſitionē priuationis nō ſequit̉ poſitio ac. emp. l. iulianus.§. ſi quis colludēte. Circa tertiū effe hic dicit eſſe habitus. licet enim cōſtet me manumiſſum nō tn̄ ſequit̉ falſam ⁊ ibi ctū.ſ. ꝙͣtum ad impediendā purgationē more nō videꝙ fuerim ſeruus: ut inſti. de inge.§. fi. ⁊. C. de inge. ma. pōit ꝗd ſi fid̓ tur mihi bene dictū qd̓ dicit Old. nā tūc ꝑ lit. cōteſ. īpeiuſſor ꝓmit .l. ij. Fallit in auc. ſi dicat̉: ut. jͣ. dicā. Aut in caſibꝰ in quidit̉ purgatio more quādo poſt lit. cōte. nō offert̉ id qd̓ tit libere nul bus cōfitendo quis poteſt ſibi preiudicare. ⁊ tūc ſequit̉ petit̉: vtputa peto intereſſe. ⁊ poſt lit. ꝯte. offers factum la exceptiōe poſitio habitus: quia ſi partes cōfitentur ſolutionē pre obſtāte an ni nō potes: ut. l. ſi inſulā. vel peto penū: ⁊ poſt lit. conteſſumitur preceſſiſſeᵉ debitum niſi cōtra probetur: ut. sͣ. hilominꝰ ſit offers penū nō potes: ut. l. j. de pe. le. cū ſi. ſed ſi peto pe fiēda excuſde proba. l. cum de indebito. ⁊ in auc. qui. mo. na. effi. le nū vel factū etiā poſt lit. cōteſ. poteſt mihi ſolui qd̓ peto git.§. qm̄. col. vj. Secundo caſu quādo alia pars negat. b C. L. ſi eo vſqꝫ ad ſnīam ⁊ abſoluet̉ reus ſoluens: vt. d.§. fi. inſti. d̓ tunc ſi dicta priuatio nō probatur nō preſumitur habitꝑe. ADDE perpe. ⁊ tempo. ac. in quo autē preiudicet reo litis ꝯteſ tus: vt. d. l. cum de indebito. ſic intelligo. l. nō vtiqꝫ. sͣ. d̓ Ange. vt re iſto caſu vltimo examinaui vobis hoc āno. l. inſulaꝫ. vnſert ⁊ ſequit̉ excep. ⁊ qd̓ ibi dicam. Si vero probatur tūc ad cōmodū de hic nō repeto. deo gratias. pau. d̓ ca. tꝫ negātis nō preſumetur habitus ſed ad eius incōmodū cōtrariū: ꝗa Ex. l. ſequenti. ſic: vt. d. l. cū de īdebito. Predicta fallūt in auc. ſi dicaī eo ſūt ſpāli ¶ Fideiuſſor tirāni pōt ꝯueniri abſqꝫ excuſſione ⁊ ideꝫ tur. C. de teſti. Ratio quia in dicto teſtis negatio vel after citandi ſi quādo aliter certuꝫ principalē nō eſſe ſoluēdo vel poſſe ſcit̉ ꝗ ſint: qꝛ firmatio partis nō attēdit̉ ſed ſolū ꝟtus ipſius dicti. vn̄ cōueniri: ibi. No. Et an in ꝓnūciatione q̄ ſit ad deueniē iudiciū prin cū teſtis dicat ſe manumiſſuꝫ. natura huius ꝟbi imporcipaliter or dū ad fideiuſſores vel poſſeſſores debeāt ipſi citari: ibi. tat ꝙ ipſe fuit ſeruus. ⁊ in hoc ꝙͣtū ad eū repellendū ei dīat̉ ad p̄iu Quero an. Et an cū dico aliquē excōicatū ip̄e dicit ſe ab diciū eoꝝ ad ſtat̉: vt ibi patet. ⁊ no. ꝑ Inno. in ſi. de accu. c. inꝗſitioſolutū ſi nō ꝓbat ſit intētio mea fundata. Et an ad po quos deuēi nis. Item importat ꝙ ipſe fuit liberatus. ⁊ in hoc ei nō ri poteſt. ſitionē priuatiōis ſequit̉ habitꝰ: ibi. Excepi. Et an ſi pu credit̉ niſi ꝓbet̉: ut ibi patet: ꝗa quo ad vtilitateꝫ perſoc ¶ Preceſ pillus liberat aliquē nō petat debitū ille opponat de line ipſius teſtis iudex debet aliter inueſtigare ꝙͣ ſibi creſiſſe debituꝫ. beratione ⁊ pupillus fateat̉: ſed negat ſolēnitates debiADDE idē dere: vt. sͣ. de teſti. l. iij.§. j. in glo. ſuꝑ verbo inimicitie. tas interueniſſe ⁊ debitū vult ꝓbare ꝑ liberationem an ī eo ꝗ obijcit Nec ob. ſi dicis: quia circa libertatē nō poteſt ſibi preiu ꝯpēſatōꝫ: vt poſſit vide in fi. dicare: ꝗa ibi hoc cōfitet̉ in iudicijs. vel melius nō preiu videat̉ etiaꝫ Non ſeꝗt̉ fateri debitū dicat ibi ſibi quo ad ſtatū ſuū ſed ſolū quo ad eū repelEcem ſtipulatus. quatio niẜm ro. cōſilendū vel admittēdū ad teſtimonia. Predicta circa cōſi precedat habitus. h. d. ¶ Op. dicitur in pͥncilxxvij. tractus ⁊ alia que ex noſtra mera volūtate nō dependēt d ¶ Abſolupio iudicatū ⁊cͣ. cōtra in ver. paulus. dic ẜm vnū modū in his: dic vt in vltimis volūtatibꝰ: vt ī. l. cū tale.§. falſaꝫ tuꝫ. ADDE legēdi qd̓ notat.i. approbat vl̓.i. corrigit: vt ī gl. ¶ Op. an cum dico de cōdi. ⁊ demō. ⁊ ibi ſcripſi. Ex his apparet ſol. quede. l. fi. ſi cer. pe. glo. dicit ꝙ verū eſt ſi certū eſt eū nō eſſe aliquē excōi ſtionis ꝓpoſite: quia ſi dico me abſolutūᵇ ab excōicatio ſoluēdo. ⁊ vide iſtam glo. ⁊ no. eā que incipit ſi dubitet̉. catū ⁊ ip̄e di ne ⁊ pars negat nō preſumor fuiſſe excōicatus. ſi dico cit ſe abſolu ¶ No. ꝙ illud qd̓ dicit̉ ꝙ prius debet excuti reus princi ⁊ aduerſarius cōfitet̉ preſumor fuiſſe excōicatus niſi ꝓtū interim tā palis poſtea fideiuſſor: eſt verū quādo certū nō eſt a pͥnqͣꝫ excōicatꝰ bē cōtrariū qd̓ nō puto veꝝ: quia cōfitēdo nō poſſuꝫ me cipio principalē eſſe ſoluendo. ſecus ſi certū oīoª eſt. Et ſit vitādꝰ. ⁊ facere excōicatū: ut. sͣ. dixi. ſed ſi ego peterē me abſolui ſi vito ipſuꝫ habui in marchia iſtā. q. quidā fuerat fideiuſſor tyranni ab excōicatōe tenet eoipſo videor me ꝯfiteri eſſe in quaan poſſit age qui nō poterat ꝯueniri cū erat rebellis eccleſie manifeſtꝰ re actiōe in ſi poſſeſſione excōicationis: ⁊ debeo vt excōicatus euita ⁊ ideo dixi ante excuſſionē ipſius poſſe deueniri ad fide iuriaꝝ Ro. ri niſi ꝓbē cōtrariū: vt extra de elec. c. venerabilē. ꝟ. ſunt iuſſorē. ſed qualiter fiat notoriū iudici ⁊ dic ꝙ in ciuitaconſi. ccclxx enim. ⁊ ibi no. ꝑ Ber. niſi dicerē me petere abſolutionē xvij tibus in ꝗbus eſt eſtimū cōmune tūc eſt facile quia mon ad cautelā: vt plene ꝑ Inno. de ſen. excō. c. ꝑ tuas. ſicut ſtrabo libros ꝙ tm̄ apparet eū habere in bonis. ſi alius cū quis petit remiſſionē nūciationis vel reſciſſionē ꝯtraqui cōuenit̉ vult dicere ꝙ ſit plus in bonis ipſe ꝓbet: vt ctus quatenus de facto proceſſit: ut. l. ex empto.§. his no. glo. in. l. cum de lege. sͣ. de ꝓba. ¶ Quero an ī excuſqui vina. de ac. emp. ſed in caſu precedēti lꝫ dicā me abſione ⁊ in ꝓnūciatione qua ꝓnūciatur deueniri ad poſſolutū: nō tn̄ dico de preſenti me excōicatū: ⁊ ſic me eui ſeſſores vel fideiuſſores debeāt citari fideiuſſores ⁊ poſ tandū. facit ad predicta qd̓ no. de ope. no. nū. l. j. in pͥn.

De verbo. obliga. 4I in glo. mag. ¶ Sꝫ pone pupillus liberauit me modo pe ¶ Op. ꝗa in obligatione dandi nō venit intereſſe: vt. l. tit debitū: ego dico ꝙ me liberauit ⁊ ipſe ꝯfitetur: tamē vbi aūt in fi. ⁊. l. ſi ẜuuꝫ in fi. sͣ. e. Pe. vt refert Cy. in. d. negat ſolēnitates debitas interueniſſe ⁊ ſic dicit libera.l. i. ⁊ glo. ibi dicit ꝙ hic factū fuit in obligatione ꝗa ſotionem nullam: ſed vult ex ea probare debitum. quid iu lutio: vt. l. ſi ſtipulatus fuero.§. i. sͣ. e. ſed iſtud nō eſt veris: Dico ꝙ ſicut ille qui omnino negat factū ſic qui nerum ꝗa in ꝑſona ticij eſt datio nō merū factuꝫ. So. ergo gat de iure valere: nō poteſt pro ſe preſumptionem aſſu in obligatione dandi nō ſuccedit obligatio ad intereē. mere: vt. l. poſt legatū in prin. de his qui. vt indig. ⁊ ar. verū eſt quādo ſtipulatori debet dari. ſecus ſi alij: quia .d. l. cū de indebito. Predicta vera niſi expreſſe in īſtru tunc venit intereſſe cū eadē ſit ratio in obligatione dan mento partes fuiſſent cōfeſſe debitū preceſſiſſe. tūc eniꝫ di: que in obligatione faciēdi: vt. l. ſi penā. sͣ. e. ⁊ ibi dixi licet nulla eſſet liberatio inſtrumentu probaret illud qd̓ in. l. ſtipu. nō diuidunt̉. ⁊ ibi pleniſſime dixi. exp̄ſſe in eo ꝯtinet̉: vt. jͣ. e. l. ſi ita ſtipulatꝰ.§. griſogonꝰ Ex. l. ſequenti. Liber homo bone¶ An generalis clauſula referat̉ ad ſpecificata: ⁊ ſi teſta Iber homo. ndei poſſeffori ex ſti tor leget oībus fratribus capam ⁊ priori bibliam prior pulatione obligat̉. Ex qua cauſa ab alio ſtipu admittatur ad capam. lando mihi acquirit: ex eadem tibi ꝓmittendo non obli Clauſula generagor. Iteꝫ ex promiſſione facta fructuario vel bonefidei Oli clauſula. usnō refert ad ſpe poſſeſſori a ſeruo dn̄s de peculio nō tenet̉. h. d. ¶ Op. cificata. h. d. Bone exēpluꝫ. sͣ. e. l. ſtipulatiōes ꝙ non poteſt obligari qui ſuam conditionem ignorat: cōmodiſſimū. ¶ Op. de. l. ſi ẜuus ẜuū.§. īꝗt lex. sͣ. ad. l. vt. l. homo liber de acquirē. re. do. Sol. ibi in his que ex acquil. Dicit gl. ꝙ ibi clauſula fuit appoſita vt oīa ſpeci mera voluntate diſponentis cōſiſtunt. hic in his que de ficata cōprehēderet hic vt alia. ¶ Sed qualiter cognopendent ex voluntate duoꝝ. facit de teſt. l. de ſtatu. ⁊ de ſcā: ⁊ dic ꝙ duobus modis: vno modo ſi hoc exprimit̉: leg. iij. l. i. in prin. ¶ Op. quia pater obligat̉ filio natura vt in oībus regulis iuris: vt. l. i. jͣ. de regu. iur. ⁊ hoc moliter: ⁊ tn̄ patri queret̉ ſi alius ſibi obligatur: vt no. in. l. do forte voluit loqui. l. ſi ſeruus ſeruū.§. inquit lex. alio frater a fratre. in glo. mag. So. vt. jͣ. dicā de fideiuſ. ſi ꝗs modo qn̄ oīa ſpecialia ſunt ſpecificata: tunc nō ſit ꝓpter pro eo.§. i. ¶ Op. de. l. ſi creditor.§. fi. sͣ. de pecul. due alia. ⁊ hoc etiā modo potuit loqui. l. ẜuus ẜuū.§. inquit ſunt ſo. ⁊ vtraqꝫ eſt bona ꝙ iſta intelligatur ẜm illam vel lex. ſecus qn̄ nō ſunt oīa ſpecificata: ꝗa tunc ad ſpecifica aliter vt glo. ⁊ bene. ta nō refert̉. Vel dic ẜm Dy. ꝙ ibi cōprehēdit oīa: ſcilꝫ Ex.§. ſequenti. nō ſpecificata. pͥus dictū ſatis placet. ¶ Op. de. l. liberfi. ⁊. Cx. ¶ Si iudex dicat parti hodie eris ad audienduꝫ ſnīam tis quos. glo. nō ſoluit. So. ibi ſpāle ⁊ generale proferū an debeat expectare finē diei. tur ob eandē cauſaꝫ ⁊ in diuerſis ſcripturis. Nec ob.§. a ¶ Incertꝰ Adiectio inſtantis tꝑis baſilice. in. l. ſtichus īcertusª. e. ti. ¶ Op. Dy. de. l. i.§. ADDE. ꝙ Decem hodie. exactionē non differt. h. .i. sͣ. de no. ope. nū. vbi interdictū qd̓ vi aut clam qd̓ eſt ex hoc colli cōm prlt .d. Iſte eſt caſus notabilis ⁊ ſingularis. Per iſtā. l. fuit gitur ꝙ bar. generale refert̉ ad caſus ſpāles. Rn̄deo. clauſula genedeterminata quedā queſtio ⁊ diſputata per quēdā mavult ꝙ in ci ralis nō refert̉ ad ſpecificata qn̄ in eadē diſpoſitione ꝓtatiōe ſit exgnū doc. dixit iudex parti ꝙ hodie eſſet ad audiendam ferunt̉. ſecus ſi in diuerſis: vt ibi dixi per doc. in. l. qui ſe primendus ſnīam. queritur an iudex debeat expectare vltimuꝫ fineꝫ pulchrū. C. de ſepul. vio. ⁊ tangā in. l. ſanctio legū. jͣ. de dies vel terdiei ad dandum ſnīam. Et determinauit per iſtam. l. ꝙ minus cerpe. ⁊ idē probat̉ in ſolutione precedentis ꝯtrarij. tn̄ ac tus cuiꝰ con nō. iſtud non placet. nā ſi bene reſpicis iſtu tex. ideo hec uerte qn̄ genus ⁊ ſpecies circa idem proferunt̉ in diuer trariuꝫ dicit adiectio hodie nō differt executioneꝫ: quia iſtud hodie ſis ſcripturis ſeu diſpoſitione a teſtatore: tūc vltima ſcri pau. de caſt. videt̉ adiectū vt denotet̉ tp̄s ipſuꝫ in quo fit promiſſio velle ſpec. in ptura venit correctiue ad primaꝫ: vt. d. l. libert. quos in .q. d. iſta eſt dies in qua ꝓmitto: vt in fi. aperte dicit̉. Sꝫ ti. de cita.§. pͥn. ſed qn̄ ad. l. tūc venit adiectiue: vt dixi in. d.§. i. For ſeꝗt̉. ver. ꝗd ſi apponeret̉ ſolutioni: vt ꝓmittis dare. x. que ſolues ho mo qōnem. quidā reliquit oībus fratribus capā ⁊ prioſi nō ꝑfixi ꝙ die: tūc nullū eſſet dubiū ꝙ deberet expectari tota dies. ri bibliā an admittat̉ ad capā prior. dic vt per Cy. ꝗ in debeat com vt patet hic in tex. Nunc in qōne ꝓpoſita ſi intelligeres parere qͣꝫpri ea diſtinguit ẜm Pe. C. de le. l. cū queſtio. in fi. muꝫ pōt. ar. ſic: ſtatuo terminū hodie ad audienduꝫ ſnīam hoc eſt. Cōditio de .c. cū dilecti hec eſt dies in qua ſtatuo terminū: tūc terminus eſſet in I ita ſtipulatus. preterito de de dolo ⁊ cō certus: ⁊ ſic non valeret: vt. l. aut qui aliter.§. i. qd̓ vi aut tu. ang. conficiens reddit ſtipulationem inutilem ab initio claꝫ. ⁊ ſnīa nulla. ſed ſi intelligas ſtatuo terminū hodie. cordat hic .h. d. Ibi hanc facta demōſtratione: quod preſumituopi. ⁊ dicit pͥ hoc eſt hodierna dies tibi ſtatuat̉ pro termino: tunc iupropter dictionē hanc. ar. de here. inſti. l. nemo dubitat maꝫ opi. vedex debet eū expectare vſqꝫ ad vltimā horā diei iudicia in prin. Ibi facit cōditionē que obligationē ſuſpendat. raꝫ qͣꝫtū ad lis: hoc eſt vſqꝫ ad veſperas: vt.§. ſedebūt. in aucͣ. de iuhoc: vt ali¶ Op. de. l. ſi ẜuus.§. qui ꝗnqꝫ. sͣ. de le. i. So. hic ſpāli di. ⁊ no. inſti. e.§. omnis. vel vſqꝫ ad tenebras: vt. c. conꝗd poſſit fiter fuit actum ꝙ cōditionalis eſſet ſi mera eſſet. ſecus ſi eri cōtra ciſuluit de offi. dele. facit quod dixi. sͣ. e. l. qui ante. non fuit actum: quia illud qd̓ eſt debetur: vt in ꝯtrario. tatū ad inſtā i Si datio referat̉ ad ſtipula Ex quo no. ꝙ falſa demōſtratio vitiat diſpoſitioneꝫ ex tiaꝫ ꝑtis adDecem mihi. torē obligatio cōtinet ceruerſe. Secū voluntate diſponentis. dixi de cōdi. ⁊ demō. l. demon dā v̓o ſimili tum: ſi ad alium ꝯtinet incertū. h. d. ¶ Contra: quia in ſtratio. Itē no. ꝙ ꝯditio ꝓprie eſt ſemper de futuro. ple ter eſſe verā tereſſe petit̉ cōditione certi: vt. l. certi condi. in prin. sͣ. ſi ne dixi in. l. i. sͣ. de condi. ⁊ demō. qͣꝫtū ad hoc cer. pe. Sol. glo. ꝙ agit̉ cōditione certi ad intereē quod vt poſſit pu Ex. l. ſequenti. continet incertū. ¶ Op. qn̄ eſt electio ſtipulatoris tunc niri de cōtē ¶ Quid operentur illa verba ad ſenſuꝫ ſapientis. Et ſi ptu ſi nō cō cōtinet certū: vt. l. vbi aūt.§. qui illud aut illud. sͣ. e. So. aliquis vendit tenetur facere inſtrumentum ẜm conſue paret. et ad veꝝ eſt qn̄ in vtraqꝫ parte alternatiue venit certuꝫ. ſecus tudinem ciuitatis. pͥmā ꝑtē alle qn̄ ex altera parte incertū. Deinde op. ẜm Pe. qn̄ quis gat. l. ii. C. Legitur per glo. duo aliquid ſtipulat̉ in faciendo non venit intereſſe extrinſe ubi in reꝫ ac e S ea pari C. bus modis. primo vi tio. ⁊. l. fi. C. cū: vt. l. ſi ſterilis.§. cū per venditorē. de ac. emp. ſed hic loquat̉ in ſtipulatione interpoſita. ẜm iſtaꝫ lecde iure do. ī venit. ergo ⁊cͣ. Pe. ẜm ꝙ refert Cy. in. l. i. C. de ſen. que nihil habet vtilitatis. ¶ Uenio ad aliam lec. qui promi pro eo qd̓ intereſt in.§. eſt ſcd̓a diuiſio. in ver. ſed contra ſit cauere ad ſenſum ſapientis ⁊ nō cauet ad intereſſe te predicta. dicit ꝙ glo. nō intelligunt iſtā. l. ꝗa hic agitur netur. h. d. ¶ Op. ꝙ ſapiēs poſſit dicere vltra illud qd̓ ad. x. promiſſa. ideo ꝗa intereſt ꝓpter penā non agit̉ ad eſt de iure: vt. l. ſi mandato ticij in fi. sͣ. man. hic dicit̉ ꝙ ipſam penam tanꝙͣ intereſſe. Iſtud eſt truffa: vt dixi in implet̉ pena qd̓ eſt extra ius cōmune. do. Richar. malū. .l. ſi penā. sͣ. e. ti. cū hic non veniat intereſſe intrinſecum dicit alibi ꝙ hoc erat de ꝯſuetudine vt ſtipulatio dupli ſed veniat extrinſecū: vt. l. nūmis. cū gl. sͣ. de in lit. iurā. poneret̉. eēt ergo illud dicere ꝙ operent̉ illa verba ad

De uerbo. obli. ſenſum ſapiētis. ⁊ dic vt dixi in. l. illa īſtitutio. de here. in verba. ⁊ dic qn̄qꝫ in obligatiōe apponitur tēpus curſui ſti. ⁊ vide in Spe. de ēp. ⁊ vē.§. ſciēdū. ver. itē ſi in īſtr̄o. vſurarum tm̄ nō ad ſortis ſolutionē: ⁊ tunc ante poſſiit Pōt legi ẜm aliā lec. ⁊ hoc dicit. qui ꝓmiſſiōis nō vult ſoluere: vt. l. acceptam. C. de vſur. cū ſua materia. Ratio facere inſtr̄m ad ītereſſe tenet̉. h. d. Eſt ne bona iſta lec. a ¶ Uēdidit quia tunc debet̉ ſolum ex ceſſatione ſolutionis: ſic enim ⁊ ſum in iſta opi. ꝙ ſi aliꝗs vēdiditª rē vel ſi dat doteꝫ dꝫ ADDE bal. videt̉ actū: vt vſure currant donec debitor ceſſauerit ſol mihi facere inſtr̄m ẜm cōſuetudinē ciuitatis. illud qd̓ facōſi. cccxiiij. uere. Qn̄qꝫ apponit̉ ſolutioni ſortis ⁊ curſui vſurarum. .iij. libro. ciat inſtr̄m ꝓbat̉ per. l. ſicut datā. C. de li. ca. ⁊ extra de vt mutuo vſqꝫ ad annū centū libras ad decē denar̄. pro teſti. c. ſignificauit. pro hoc. l. ſi pupillus in prin. jͣ. de no libra in menſe. ⁊ tunc qn̄qꝫ apponit̉ per verba infra: pel ua. l. ij. in prin. sͣ. ſo. ma. ⁊ in qualibet earum no. plene di ante: vel ſimilia. vtputa mutuo ꝗnquaginta ſoluēda inxi. sͣ. de dam. infec. l. ſi finita.§. eleganter. illud ẜm cōſue fra annū: ⁊ tunc ante debitor pōt ſoluere ſemꝑ qn̄ vult:. tudineꝫ ꝓbatur in. l. ꝙ ſi nolit.§. quia aſſidua. sͣ. de edil. vt. l. ſi ita fuerit.§. fi. sͣ. de manumiſ. teſta. qn̄qꝫ apponit̉ edic. l. ſi prius.§. i. sͣ. de aqua plu. ar. per verbū ad. vel ſimile: vt mutuo vſqꝫ ad annuꝫ: ⁊ tunc Ex.§. ſequenti. nō poteſt ſoluere ante: vt hic. glo. i. ⁊. l. qui pecuniā. sͣ ſi ¶ An ualeat inſtr̄m factum amico ſub pena centum ꝙ cer. pe. ⁊ facit qd̓ dixi in. l. qui ante. sͣ. e. ¶ Moueo tibi ſi ludet dabit centum. vnū dubiū: an iſta diſtinctio habeat locum in loco. Dic No. caſum. ꝗdā ludebat Mulier ab eO. multum: dixit amico ſuo: ꝙ nō. ſed indiſtincte habet̉ ratio loci ſiue pro actore ſiue pro reo: vt. l. ꝙ ſi epheſi. ⁊. l. ij. d̓ eo quod certo loco volo tibi facere inſtr̄m ꝙ nunꝙͣ ludā: ⁊ ſi ludā dabo tibi ¶ Quid ſi adijcitur locus ⁊ tp̄s. Dic cōſiderandū vtri cētū noīe pene: an valeat iſtud īſtr̄m. ⁊ dic ꝙ eſt tex. hic. qꝫ: vt hic no. in prin. glo. ⁊ ideo dic vt in qualibet ſupra Nō ſufficit ciuiliter factū. con ſeparatim dixi. Quero ꝗd ſi fuit actuꝫ: vt fructus predit In inſulam. tra de. l. i.§. fi. sͣ. de bo. poſ. cō haberentur pro vſuris: ⁊ debitor ſoluit ante fructus col tra tab. ⁊ sͣ. pro ſo. l. actiōe.§. publicatiōe. Sol. Dy. per lectos. Puto fieri diuiſionē fructuū ẜm formā. l. diuor verba longa. dic tu addēdo ad glo. ꝙ in illis ciuiliter fa tio. ⁊. l. de diuiſione. sͣ. ſolu. ma ctum repreſentat eūdē effectuꝫ quod naturaliter ꝑ Cy Ex.§. ſequenti. in. l. deo nobis in prin. C. de ep̄i. ⁊ cle. ¶ Si eſt mādatū alicui ad recipiēdū ſolutionē cū addi Do tibi regulā ꝙ qn̄qꝫ dolus pur Ex fact O. gat̉ per actōeꝫ ex eo ꝯtractu heres tiōe ꝙ in p̄dictis hēret liberā ⁊ plenā admīſtratiōeꝫ: an poſſit terminū ꝓrogare: ibi. Pone. Si aūt dico facio te ex dolo defūcti tenet̉: vt. l. ſi hoīeꝫ.§. dat̉. sͣ. depo. ⁊ hoc ꝓcuratorē ad agēduꝫ ⁊ defendēdū libellū dandū litem tāgā in locis pluribꝰ ſpāl̓r in. l. ex depoſiti. sͣ. de ac. ⁊ ob. ꝯteſtandū: ⁊ dans in predictis liberā admīſtratiōeꝫ: an Ex. l. ſequenti. huic ſit cōceſſa libera admīſtratio: ibi. Sꝫ hic aduerte. ¶ Si debitor vult offerre pecuniā cū omni loci vel tem poris intereſſe: an audiat̉: ibi. Quero. Et ſi accepi cētū Qn̄ ponebat̉ qō lōga in CalimachuS. ſcholis dn̄i dy. ut audiui ſub vſura ⁊ cōueni non reddere vſqꝫ ad annū: an poſſiꝫ a Cy. dicebat eſt lōgior ꝙͣ.§. calimachꝰ. ⁊ breuiter hoc ante tp̄s ſoluere: ibi. Quero quid. Et an ſi fuit actuꝫ ne intendit. Qui eſt poſitus ad recipiēdū ſolutiōeꝫ nō pōt ante ānū ſoluere liceat: an ante tempus fieri poſſit ſoluterminū ꝓrogare: niſi locus ⁊ tp̄s fuerit in eius volunta tio: ibi. Quero. te collata. h. d. Op. de. l. fi.§. pe. sͣ. de publica. Solu. ut b ¶ Determi Si tem. ibi dicā. ¶ Pone ꝙ cōmiſi alicui ꝙ reciꝑet ſolutōem ⁊ nat ꝙ n̄ AD Ui rome pecunla. pus adu DE ꝙ pau. addidi ꝙ in p̄dictis ⁊ circa p̄dicta hēret liberā ⁊ plenaꝫ citur gratia creditoris vel vtriuſqꝫ nō pōt ſolui de caſt. dicit admīſtratiōem: an poſſit ꝓrogare terminū. Dico ꝙ ſic: ante tp̄s hoc pͥmo. Itē oblatio facta in congruo loco ⁊ hāc gl. notā ꝗa illud qd̓ īportat ꝯceſſio libere ⁊ generalis admīſtradā ad obuiā tꝑe debitorē nō excuſat. iſta tota nr̄a. l. eſt no. vide ꝙ qn̄ das fraudes tionis quo ad oīa: ut. sͣ. de ꝓcu. l. procurator cui libera. tp̄s fuit adiectuꝫ gr̄a creditiōis nō pōt an̄ ſolui. ¶ Op. debitoruꝫ. iſtud idē īportat ꝯceſſio libere ⁊ generalis quo ad certā de. l. qd̓ in diē. de ſolu. jͣ. ⁊ sͣ. ti. i. l. qd̓ ꝗs. dicūt ꝗdaꝫ hoc intelligūt de ſpeciē uel cām. ⁊ hoc vult dicere hic tex. in fi. facit de ad facit ratio tꝑis qd̓ nō eſt veꝝ. Sed ratio eſt: ꝗa hic habe diminutione mi. tu. l. ſi duo. ⁊ hēmus hodie exp̄ſſum de ꝓcu. c. ꝗ ad monete ⁊ vo tur ratio loci ⁊ tꝑis: ⁊ ꝗa ſcilꝫ ꝯtractus gr̄a vtriuſqꝫ cele lunt ſoluere agēdū. li. vj. in fi. ibi uel cāe ⁊cͣ. ¶ Sꝫ hic aduerte. ſi eniꝫ bratꝰ eſt: vt dicit̉ in vltima glo. ¶ Quero ꝗd ſi vult offer an̄ tp̄s ꝙ va eſt dictū facio te ꝓcuratorē in cā tali quā hēo uel hēre īre pecuniā cuꝫ omni loci vel tꝑis intereſſe: an audiature leat pactum tēdo cū tali ⁊cͣ. ꝯcedēs in p̄dictis liberā ⁊ generaleꝫ adne liceat ſolglo. ꝙ ſic in pͥn. glo. mag. ⁊ hic tex. innuit dū dicit detramīſtratōeꝫ: ⁊ tūc ꝓcedit qd̓ dixi. Si aūt dixi facio te ꝓcu uere niſi cuꝫ cta ea ſūma ⁊cͣ. facit de do. exce. l. ſi fideiuſſor. ¶ Quero creditori pla ratorē ad agēdū ⁊ defendēdū libellū dādū lit. ꝯte. ⁊cͣ. ⁊ ꝗd ſi accepi centū ſub vſura cōueni nō reddere vſqꝫ ad cuerit cuius dās in p̄dictis liberā admīſtrationē: tūc nō eēt huic cōannū: an poſſim ante tp̄s ſoluere: ⁊ glo. dicit ꝙ nō: niſi cōtrariū ipſe ceſſa libera admīſtratio cauſe: ſed ſolū inſtantie: ut ipſa determinaſſoluā totū interuſuriū medij tꝑis. Sed quid ſi ab initio ſe videtur in ꝟba īportāt: ⁊ ideo de cā nō poſſet trāſigere: ſꝫ ſolū de ſoluit vſuras duoꝝ menſiū. Et dicit glo. ꝙ pōt. Sed in .l. item quia inſtantia: ⁊ idē in ſimilibꝰ. Itē ſi dixi ꝯſtituo te ꝓcuratoquo differūt iſte qōnes a tex. Dico ꝙ in glo. eſt tp̄s tm̄. .sͣ. d̓ pactis. rem in cauſa quā habiturus ſuꝫ cū tali: nec cām expreſſi. in tex. eſt tp̄s ⁊ locus. ¶ Quero ꝗd ſi dedit pignꝰ. Dic vbi dicit ſe tunc enim hoc ꝟbū cauſa. de neceſſitate refert̉ ad inſtan dixiſſe in favt in gl. ⁊ plene in. l. fi. C. de pac. pig. ¶ Quero ꝗd ſi fuit cto ꝙ nō va tiā: nō ad ipſum ius principale: qd̓ eſt de p̄ſenti. inſtātia actuꝫ ne liceat ſoluere ante annū: an ante tp̄s poſſit fieri let pactū fauero eſt futura. ergo ⁊cͣ. ut. sͣ. e. l. cuꝫ ſtipulamur. ⁊. l. ſi a ſolutio. glo. que eſt hic arguit pro ⁊ cōtra: ⁊ finaliter de ctum cōtra colono. Iura in hoc ſunt ſatis aperta ſi quis predictoꝝ terminatʰ ꝙ nō. ar. l. ſi ita relictū.§. pegaſus. sͣ. de le. ij. l. publicam liinſpiciat rationes bertatē. cuꝫ in fideicō.§. cū pollidius. sͣ. de vſur. Dy. diſtinguit ſi tēquidam mu Ex.§. ſequenti. pus eſt appoſitū gr̄a debitoris ante dieꝫ pōt ſoluere: vt tuaſſet fru¶ Donatio facta alicui de aliquo fundo ut poſt certuꝫ .l. eū qui in fi. sͣ. e. ⁊. l. ſtipulatio iſta.§. inter certā. sͣ. e. cū mentuꝫ alte tempus eſſet eccleſie: an per donatorem pactum poſſit ri ⁊ pactū fe ſi. Aut gratia creditoris tm̄: vel creditoris ⁊ debitoris: ⁊ ciſſet ne ſolremitti: ibi. Vlterius. ante tp̄s nō pōt ſolui niſi offerat̉ īteruſuriū medij tꝑis. uere poſſet: vt hic. Aut dubitat̉: ⁊ tunc gratia debitoris: vt. l. eū qui. niſi ad ipſiuſ Sūmo ẜm meaꝫ Flauius hermes. pi. ſtipulatio pe alias. l. iabolenus. sͣ. de an. le. Sed qūo iſtud poteſt eſſe creditoris nalis nō nouat p̄cedētē ꝯuētionē ex cā oneroſa. Itē ubi volūtatē. de ꝙ in dubio gratia debitoris. nōne eſt gratia creditoris quo pulchre eſt pena ⁊ non dies admittit̉ purgatio more. Itē ex paquando appoinit̉ vſura: Et glo. hic videt̉ dicere ꝙ gr̄a vide eius cō cto libertatis pōt agere ẜuus dn̄o differēte. h. d. ¶ Ad vtriuſqꝫ ſemꝑ cū apponit̉ vſura: vt. l. qui pecuniam. sͣ. ſi ſilio. cclxxxj. pͥmū caſum op. ꝗa manumiſſio nō fuit in obligatiōe ſed cer. pe. in glo. Sed verba Dy. ſunt vera quando nō apincipiēte pa ctum iſtud. in ꝯditione. ergo ad id nō pōt agi: ut. l. obligationuꝫ feponit̉ vſura. ſecus ſi vſura apponitur. Et tūc capias tria re in fi. sͣ. ti. i. So. hic adiectū fuit expreſſe ꝙ promiſſor

VI De verbo. obliga. 48 c ¶ Tu dic ꝯͣ manumitteret. ¶ Op. ꝗa cōmiſſa pena ē noua.l. amplius hoc: ⁊ ibi no. Hic facio vnā. q. debeo ADDE inꝓmittūt ſol ta: iō nō pōt ammō ꝯueniri ad manumittendū: quantū alex. interpellare eū cui debeo vēdere ꝙ emat: facio: uere ⁊ ſtare vt. l. obligationū fere in fi. So. dicūt ꝗdā ꝙ hic pꝰ multa vipro oī eo qd̓ ſed quāto tꝑe debeo expectare: Et credo ꝙ per det̉ tranſire eſt fauor libertatis. nō eſt veꝝ regulariter tenen apꝑet ipſos duos mēſesᵇ: vt in ſi. C. d̓ iure emphi. l. fi. ¶ Sꝫ cuꝫ opi. bar. dbere ſcō cal do in. l. ita ſtipulatꝰ. ꝙ ſtipulatio penalis nouat quero an ſepius debeāt fieri iſte interpellatōes: ꝙ ide facere culo vt cauobligationē p̄cedētē ex cā lucratiua. ſecus ex cā videtur bal. ti eē debeant ꝗa hic dicit tex. ſepius dicam. jͣ. e. l.§. pe. Glo. ſi oneroſa: vt hic. Tu poſſes dicere nōne fuit hic ꝯſi. cccccij. ī ad faciendū gnat duo ꝯtraria: ⁊ ſoluit bene. Itē dicit Dy. cipiēte que donatio. ergo cā lucratiua. Veruꝫ ē ꝙ fuit dodeclarare d̓.l. iſtā ꝙ ꝓhibitus alienare extra familiaꝫ poteſt dam mulier bitū ipſo denatio reſpectu eius cui ẜuus fuit traditus: ſꝫ ille vendere extraneoᶜ coheredibus nolētibus eme.iiij. lib. vbi bitore viuen qui recipit ꝓmiſſionē de manumittendo recipit conſuluit ꝙ te: qꝛ pꝰ mor re: ⁊ alibi nō reperit̉ dicit ipſe: ſꝫ bene facit. l. fi ex cā oneroſa: ꝗa ẜuū dedit: ⁊ hoc eſt de qua lodonatio ſcā tē ꝓmiſſores .C. de iure emphi. qd̓ puto veꝝ ſi ſolū eſſet ꝓhiīter viuos ir non tenētur. quimur an nouet̉. ¶ Op. ꝙ ipſo iure cōpetat li bitus alienare extra familiā. ſed ſi eſſet adiectū: Sꝫ ꝗd ſi alireuocabiliter bertas: vt. l. ea ꝗdē. ⁊. l. ſi puellā. C. ſi mā. ita fu. oīuꝫ bonoꝝ ꝗs ꝓmittit ꝓ vt familie relinqueret̉ vel ſimilia verba: vt. l. peali. vt manu. Pro ſoluēdo iſto ꝯtrario tm̄ ſunt aliquo dbito pn̄tiū ⁊ futū to.§. fratre. de le. ij. tunc nullo modo poſſet alie ꝯtraria in. l. nr̄a tēdētia ad idē: ⁊ ē ꝟa. ſol. ꝙ hic roꝝ retento re ꝓ toto eo nari tanꝙͣ res q̄ ſubiacet reſtitutioni: vt aucͣ. res ꝙ declarabit vſu fructu cū de actu manumittēdi fuit cogitatuꝫ: ⁊ hāt tenēt que. C. cōmunia dele. Itē no. formā denunciaticius ipſum pacto ꝙ poſt doc. in. l. ea ꝗdē. Si aūt de effectu bn̄ficij cogita debere: an ti tionis alternatiue. ſi eniꝫ denūciaſſet ſimpliciter mortē dona tuꝫ fuiſſet: tūc ſuccedit ꝯſtō. hoc vult dicere gl. ⁊ cio mortuo toris donaꝙ emeret nō teneret denūciatio: ſicut ab eo qui vel non arbi tarius daret eſt rō: ꝗa lex pōt repn̄tare libertatē qn̄ de ea ſodꝫ alternatiue petere vnū tm̄. ¶ Sed q̄ro an tutrāte ſit lidimidiā bola fuit cogitatū: ſꝫ nō actū ꝑſone. Iſta ſo. procetor ex hac cā poſſet vēdere ꝑtem pupilli. Credo beratus iſte noꝝ vel eſtīa dit ẜm illā opi. ꝙ hic fuit ī mora manumittēdi: ꝓmiſſor. ro. tionem pauꝙ nō: vt. sͣ. de re. eoꝝ. l. ſi fūdus in pͥn. Ad quid ẜm aliā ꝙ nō fuerit in mora. iſtud nō hꝫ locum. tenet ꝙ non peribꝰ ⁊ puel ergo ſit hec denūciatio: aut vendat ⁊cͣ. Rn̄deo eius conſilio lis maritan¶ Uenio ad ſequēs rn̄ſuꝫ ꝙ vbi ē pena ⁊ dies forte pupillus hēbat es alienū ꝑꝑ qd̓ poſſet vē.cccccij. dis: ꝙ reſpeadmittit̉ purgatio more ꝯtra. l. traiectitie.§. dedere: vel verius vēdere poterit ſi eſt vtile pupile ¶ Redire ctu dimidie illo. sͣ. ti. i. l. magnā. C. de cōtrahē. ⁊ cōmittē. ſti. ad eam AD lo ex volūtate defūcti ꝗ hoc voluit qn̄ tale pcm̄ dād̓ pauꝑib DE an ille ꝗ So. vna eſt ꝙ hic fauore libertatis. Alia ē ꝙ nū poterit reuo īterpoſuit: vt. l. fi. de re. eoꝝ. Nec ob. e. ti. l. i.§. ſi īpugnat alicari. allegat ꝙͣ fuit in mora. Et ſi opp. de tex. liberat̉. expone defunctus: quia hic impoſuit. l. ſibi ⁊ ſucceſſoriquod inſtru iter alia no. .i. ne in obligationē incidat. Sed eſt truffa. Dic bus ſuis: ibi ſecus. mentū poſſit hic ꝑ bar. tn̄ ẜm Dy. hic nō fuit dies: ſed pena tm̄. in contraex illo ſe iuua ꝯſi. cxxxviij. ¶ Facultas īplēdi ꝯditōeꝫ re. bal. conſi. Augerius. aā br̄dē nō tranſit. h. drio pena ⁊ dies: vt dixi plene in. l. ſi inſulā. sͣ. eo. .i. li. ſimiliter .clxxvj. ſꝫ me incipiente qͥ ¶ Op. de. l. vltima. sͣ. qui ſine ma. ad lib. perue. ẜm verā lecturā. ¶ Quero an ſufficiat de d̓bito liuſ. clxxxj. ij. dā mulier cō Quidā dicūt ꝙ hic duo mēſes nō trāſierūt. Tu li. Et īquātū ꝯſtare poſt mortē defūcti. Rn̄. ſi ītelligis ꝯſtitiſſuluit ꝯͣriuꝫ. alex. tangit. dic ꝙ hic de actu nō de effectu ꝯſtōnis fuit cogib ¶ Per du ſet ī p̄teritū ab initio fuit ſtipulatio nulla: vt sͣ. e. an valeat ta os meſeſ AD tatuꝫ. ¶ Op. de. l. thais.§. intra. sͣ. de fideicō. li. ꝯditi. ī p̄teritū: ⁊. l. ſi ſtipulatꝰ fuero hāc ſūmā. in lis appellatō DE ꝙ Rap. glo. dicit. So. vt ibi. Veritas eſt ꝙ ex ꝑte rei adfi. Si ꝟo ītelligis ꝯſtitiſſet ī futurū: tūc dꝫ ꝯſtare appello ad iu ꝯtra qꝛ arbi mittit̉ purgatio more: vt hic. ex parte actoriſ ad dicē cōpetēin vita ꝓmiſſorisᵇ. alias īplemētū ꝯditionis in ꝑ trio bōi viri tē ⁊ cōcludit actionē cōſequēdā more purgatio nō admittit̉. ar. l. cōtinuꝰ ſonā hr̄dis nō trāſiret: vt. sͣ. e. l. ſi decē cū petie ꝙ ſic. Adde .§. cuꝫ ita. jͣ. ¶ Op. de. l. mācipia. sͣ. qui ſine ma. ad lib. ꝑue. ro: ⁊ hoc vult glo. ¶ Quero q̄ iſtaꝝ ſit ꝟior. Et ꝙ ſi diceret .e. dicit alex So. hic fuit cogitatū de actu manumittendi: ibi Appello ad vr̄ ꝙ in p̄teritū: ꝗa verbū ꝯſtitiſſet ē p̄teritūpluſ ꝙ cōiter tepapā ⁊ ad ar nō. ¶ Ulterius hētis hic ꝙ ẜuus pōt agere: vt ꝙͣꝑfectū ſubiūctiui: ⁊ vt. l. i. ⁊ ibi no. sͣ. ſi īge. eſſe net̉ opi. bar. chiep̄m ⁊ ad manumittat̉: vt in fi.§. mō ꝗdam donauit alicui cū qua ſimi di. Cōtrariū dico ꝙ iſta verba q̄ ſūt ſubiunctiui quēcunqꝫ iu liter hic trāvnū fundū: vt poſt certū tp̄s eēt cuiuſdam eccle ocumntur a modi: lꝫ ſint tꝑis p̄teriti: tn̄ ad futurū trahunt̉: dicē cōpeten ſit Ioan. de ſie: iſte donator vult iſtud pactū remittere. q̄rit̉ tē nō valeret vt. l. ſi debitor.§. ueriſimile: de cōtrahē. ēp. l. cuꝫ imol. āg. ⁊ ſa ⁊ ita cōſuluit an poſſit: videt̉ ꝙ nō: ꝗa eccleſie eſt iam queſita certus. de vi. tri. ⁊ ole. lega. ⁊ ita hic. Et ita ſi cōlyce. ī. d. l. fi. quidā archi. c ¶ Extraneo actio vtilis: vt. l. quotiens. C. de dona. q̄ ſub mō. ſtitiſſet defūcto uiuo ualeret. ⁊ iſta ſūt vtilia pro im de po bon̄. inter cō ADDE. ꝗd Tu dic ꝯtraª. ſicut hic q̄rit̉ ius ẜuo: vn̄ iſta pactō ſilia bal. ccxx clauſulis q̄ apponunt̉ ī fine teſtī ſi n̄ ualet ⁊cͣ. Di ijc aduerūt ſi ab extrāeo .iiij. lib. vꝫ tn̄ pōt tolli volūtate donatoris ſolius vel vtriuſqꝫ: xi plene de iure codicil. l. i. tāgā. jͣ. e. l. cū ſtipulauhēo uel iſte ꝓhibitus talis appella vt. l. iij. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. de ſer. expor. heres aūt nō mur. inuenit plus Ex.§. ſequenti. i ⁊ geneni tio. Appello qͣꝫ ille cohepoſſet mutare volūtatē: vt ibi. ¶ Quero hoc ca ¶ An ꝗ appellat ab aliqua interlocutoria ſtatiꝫ ad ſacrū ꝯci 1 res velit da ſu. ꝗd ſi donator deceſſerit ſine herede: videt̉ ꝙ liū. ⁊ ſi illud ſit cōtumax. ⁊ an ꝗs debeat ſepius interpellare. re qꝛ dicit ꝙ audire nolu libertas nō cōpetat: ꝗa iſtud pactū hꝫ inſtar vlti Nō currūt uſure ſi creditor eſt in res nō valet erit: appello S Ela. mora recipiendi. h. d. ¶ No. ꝙ me volūtatis: ꝗa pōt mutari vſqꝫ ad mortē: ſed plus ⁊ offert ad papā qꝛ ꝓ iuſtū p̄cium ex volūtate vltima nō pōt deberi etiā ab inteſtauenit ꝯtra trāſactionē uel aliā ꝯuētionē: ⁊ eſt vibabiliter pōt an teneat̉ mi dubitari: an to niſi adeat̉ hereditas: vt. sͣ. de fideicō. li. l. iij. ⁊ ctus pōt redire ad eāᵉ. ¶ Quero dr̄ hic ꝙ credi nori p̄cio da ſacrū cōciliū ibi dixi. Cōtra eſt veritas: caſus eſt sͣ. ꝗ ſine ma. tor fuit in mora qualiter hoc fuit. Dicit gl. quia re huic cohe audire velit. ad liber. ꝑue. l. i. Nō ob. ꝯtrariū: ꝗa ibi loquitur redi. vid̓ pa. debitor obtulit. Tu dic ſtatiꝫ ꝙ maluit litigare ita voluit ro. de ca. h̓ poſt quando eſt mere vltima voluntas. hic ſapit nacōſilio. ccclx. eſt in mora: ut. l. nemo rē ſuā.§. i. sͣ. e. vn̄ non dꝫ Io. an. in ad turam contractus ſicut dicimus in donatiōe cā ſibi fieri alia oblatio: ⁊ hoc uoluit dicere iſte tex. ditionibꝰ ad mortis: vt de dona. cau. mor. l. tam is.§. i. ⁊ ſic facit ꝙ ille ꝗ appellat ab aliqua interlocuto ſpe. de emp. ⁊ vē.§. nunc Ex.§. ſequenti. ria ſtatiꝫ ē ꝯtumax: nec dꝫ āpliꝰ citari: vt extra de dicendū. v̓ſi. ¶ Quāto tꝑe debeat expectari ille cui debet de accu. c. ad petitionē: ⁊ ibi ꝑ Hoſti. Nec ob. tex. ſed pone. nūciari: vt emat cū res eſt ꝓhibita alienari extra hic ꝗ dicit. ſi ſeia nō ceſſaſſet offerre: ꝗa ītelligo d ¶ Promiſ familiā. Et an ꝓhibitus alienare ſi illi de familia ſoris ADpoſtꝙͣ ille fuit uictꝰ: ⁊ ſic āplius nō ꝓſequebat̉: DE ꝙ pau. nolunt emere: poſſit vendere extraneo. ⁊ ſic eius mora ceſſabat. Predicta intelligūtur de caſtro di lite pēden. ⁊ idē dico in appellāte poſtꝙͣ ſuccucit hunc ca. Coheredes cū predia buit in appellatiōe dꝫ citari ſicut ſi renuciaſſet: ſum eē notā Qui tenet̉ ſub pena vni alienare: illo exiſtēte in duꝫ ꝓcurato ut. C. de ap. l. ſi ꝗs libellos. ¶ Quero utrū ſuffiribꝰ florentimora pōt alienare cui vult. h. d. Et iſte eſt caſus ciat ſemel īterpellare uel offerre. Et uidet̉ ꝙ ſenis ꝗ faciūt multū no. ⁊ no. glo. q̄ dicit etiā extra ius: ⁊ facit pius: ut. sͣ.§. cohr̄des. ibi ſepius ⁊cͣ. ⁊ sͣ. ma. l. ſi capere debi.l. ſi ex legati cā: ⁊. l. mora. de vſur. ⁊. jͣ. de fideiuſ. mandato ticij.§. ille de mino. l. emilius in pͥn. sͣ. tores ⁊ veni unt amici ꝗ .l. ſi fideiuſſor obligari.§. fi. ⁊ ibi glo. jͣ. rē ra. ha. de pig. ac. l. ſi cōuenerit. ⁊ hic tex. vr̄ dicere ſi nō

De uerbo. obli. a ¶ Hēmus ceſſat. In ꝯtrariū hēmꝰª glo. ī. l. mora ī pͥn. sͣ. de ADDE abctiōis n̄ dicebat̉ d̓bita re nec ſpe. caſꝰ ē ep̄ſſus. sͣ. vſur. ī gl. paruula. ⁊ tex. hētis ī. l. ticia ſeia.§. vſu batē ꝯſi. vij. .ij. libro. de li. le. l. pꝰ emācipatōeꝫ. ſi bn̄ īſpiciat̉ tex. cū gl. ras de le. ij. ⁊. l. iij.§. i. qd̓ vi aut clā. ⁊ de ope. no. b ¶ Ego teSꝫ ſi fr̄ ſuccederet fr̄i directo forte ex vigor̄ ſub nū. l. cū ꝓcur.§. i. ⁊ iſtud puto veꝝ. fallit ī. l. ſi cō neo ADDEſtitutiōis pupillaris tūc poſſet dici ſpē ſubeē: vt uenerit de pig. ac. Non ob.§. cohr̄des. cū ſi. ꝗa hoc veꝝ niſi .l. ij. sͣ. d̓ ſta. li. ⁊ d̓ h̓ tāgā īfra ꝑ qōnē. Et h̓ fac̄ ille qui ꝯͣue denotat facti accidētiam. Nō ob. hec. l. ẜm opi. ad. q. duo fr̄es īuicē diuiſerūt ⁊ renūciauerūt oī niſſet hūiſſet quā teneo. hic creditor fuit ī morare ipſa eoip̄o aliquā iuſtā iuri qd̓ ſibi īuicē ꝯpeteret ī ꝑte alteriꝰ: d̓mū vnꝰ n̄ ꝙ litigar̄ cepit. vn̄ litigio finito ē finita mora. ar. cām ꝯͣueniē ſoluit legata īfra ānū ẜꝫ ꝙ reꝗrit aucͣ. h̓ āpliꝰ. C. .d.§. vſuras. iō d̓bitor dꝫ offerre. ſꝫ ſi mora eēt ꝯͣ di ẜm Ioā. de fideicō. ꝑꝑ qd̓ aliꝰ vult petere hr̄ditatē. oppo an. in addit. cta ꝑ oblatōeꝫ n̄ hērē neceſſe vlteriꝰ offerre: vt ex nebat̉ ſibi d̓ remiſſiōe. Certe dixi ꝙ n̄ p̄t: ꝗa illiꝰ ad ſpec. ī ti. p̄dictis pꝫ. Et iō ex ꝑte rei dicerē ꝙ ſi lis ē ꝯteſ. de arbi.§. fi. portio n̄ erat debita nec re nec ſpe: ſꝫ ex legis diꝯtra eū lata ſnīa n̄ dꝫ vlteriꝰ īterpellari: ꝗa actor verſi. Item ſpoſitōe: ⁊ ſic n̄ vēit ī remiſſiōe gn̓ali: vt. d. l. ꝗ cū inſtando ſemꝑ eū īterpellat: ⁊ ſic ꝑ īterpellatioꝗd ſi cōprotutoribꝰ. ẜꝫ dictā ſolutōeꝫ fac̄ optīe. sͣ. d̓ dā. īfec. miſſum: quē nem eſt cōtracta mora. ſecus in actore ī caſu hu.l. dāni.§. i. ¶ Scd̓a lec. ē ꝙ ibi fr̄ fr̄i ſucceſſit ꝑ fi ſequit̉ pau. ius. l. ꝗa lꝫ reus ſe defēdit: nō tn̄ ſolutōeꝫ offert. de ca. cōſilio deicōmiſſū ſic̄ h̓. Tūc ob. ꝯͣ ſo. ẜꝫ Hug. h̓ male Ex.§. ſequenti. .ccxxx. ⁊ infuit iudicatuꝫ: vt h̓ dicit gl. Sꝫ tūc dices qūo de ¶ Si frēs diuidāt hr̄ditatē ⁊ renūciāt inuicē oī quantū alex. hac iniqͣ ſnīa fuit fcā. l. ꝯͣ.§. ꝗbꝰ. ī. i. ꝯſti. C. rn̄. tetāgit an pro iuri ſibi cōpetēti ſi vnꝰ n̄ ſoluit legata ꝑꝑ ꝙ īcur laudo preſunēdo iſtā opi. q̄ ē ꝟiſſia: vt. jͣ. dicet̉ ꝙ d̓ h̓ fuit fa rat penā autētice hoc āpliꝰ. alter fr̄ n̄ ꝓhibet̉ pematur: dic cta. l. vt ſolueret vnū dubiū pulchrū. vtrum ſnīa tere hr̄ditatē fr̄is: ibi. Et hoc. Et an ſi quis ꝓmi ꝙ pau. d̓ ca. iniqͣ ꝑ quā d̓clarat̉ vētū eē ꝯͣ diuiſiōem faciat pe ſit n̄ petere reductiōeꝫ ad arbitriū boni viri ſub cōſi. lxxiij. te nā cōmitti nā ſi eēt bn̄ iudicatū nullū eēt dubiū net ꝙ ſit idē pena ⁊ petat ⁊ ſuccūbat: an pēa ſit cōmiſſa: ibi. tenet bal. cō ꝙ cōmitteret̉ pēa: ⁊ lex dꝫ ītelligi ꝓlata ī caſu du Et hoc facit. Et an ꝑ diuiſiōem ſimplicē videat̉ ſilio. x. v. lib. bij: vt. sͣ. d̓ car. edi. l. qd̓ labeo. h̓ fac̄ ad. q. quā cō remiſſū ius fideicōmiſſi: ibi. Prīo. Et ꝗd ſi diui ⁊ cōſi. lxxiij. ſuluit dy. ꝗdā ꝓmiſit arbitriū n̄ peter̄ reduci ad .iij. li. vbi alſio n̄ fuit ſimplex: ſꝫ ꝓmiſerūt cōtra diuiſionē nō arbitriū bōi viri ſub certa pēa: petijt ⁊ ſuccubuit legat dy. cōfacere vel venire: an videat̉ remiſſuꝫ ius fideicō ſilio. v. ⁊ con vtrū pēa ſit ꝯmiſſa. Et ꝯſuluit ip̄e ꝙ ſic: ꝗa ꝑ il miſſi: ibi. Scd̓o. Et an fr̄es p̄ſumant̉ ignorare fi ſilio. cxcvij. lā ſnīaꝫ fuit declaratū ip̄ꝫ īdebite petijſſe qd̓ plꝫ: deicōmiſſū: ibi. Tertio. Et ꝗd ſit fuit dcm̄ in di .iij. li. ⁊ cōſi. ⁊ hāc. l. īduco ꝓ cāu ẜꝫ iſtā lec. ſiue iuſte ſiue īiu.ccxliiij. iiij. uiſiōe ꝙ ꝓmiſerūt n̄ ꝯtrauenire ēt occaſiōe fidei libro. ſte ſuccubuerit. fac̄. sͣ. d̓ ope. no. nū. l. de pupillo cōmiſſi debiti vel debendi: ibi. Quero. Et ꝗd ſi c ¶ De futu §. mēiniſſe. v. totiēs. ⁊ iſtā ſo. ego teneoº ¶ Ter dcm̄ ſit ꝙ vnꝰ remittit alteri in ꝑtē oē ius pn̄s ſiro ADDE tia ſol. eſt ꝙ h̓ fuit bn̄ iudicatū ex ꝑte iudicis: ſꝫ ue futurū ex teſtō ſiue ab īteſtato iure fideicomẜm alex. poſt male reſpectu ꝑtis ꝑꝑ eiꝰ d̓fectū: ꝗa n̄ fuit oppo pau. de ca. ꝙ miſſi vel ſubſtitutōis cuiuſcūqꝫ ⁊cͣ. ibi. Quinto. ex hac ſo. in ſita replicatio: ⁊ ſic fuit ꝓnūciatū ꝯͣ ius litigatoEt ꝗd ſi dcm̄ fuit ꝙ vnꝰ remittit alteri oē ius qd̓ fert̉ vnū noris. ⁊ hāc vr̄ tenere glo. sͣ. d̓ pac. l. tres frēs. Hec hꝫ vel hr̄e ſperat ī dictis rebꝰ: an ſufficiat ad retandū ꝙ per ſo. n̄ ē ꝟa: ꝗa ꝑ diuiſiōeꝫ n̄ tollit̉ ius fideicōmiſſi iſtā diuiſiōeꝫ miſſionē fideicōmiſſi: ibi. Sexto. Et an ꝑ ꝟba p̄ nec ip̄o iure nec oꝑe exceptōis: ⁊ iō n̄ ē necͣia rede qua ī tex dicta ꝗs videat̉ remittere ius ſuccedendi ex ſub ſi fideicōmiſ plicatio. nā ī. l. ꝯͣ. dr̄ exceptōe trāſactiōis nō ſubſtitutōe pupillari: ibi. Septimo. Et ꝗd ſi ī diuiſi pn̄tis vel mouet̉. ⁊ ſic n̄ ob. exceptio: nec ē necͣia replicatō ſiōeꝫ vnꝰ fecit aliū tāꝙͣ ꝓcuratorē ī rē ſuā cū clau futuri puri vt. l. ij. d̓ excep. ¶ Quarta ſolu. ē lꝫ ī ordīe gl. ſit videtur re ſulis debitis ꝗd iuris: ibi. Octauo. Et ꝗd ſi n̄ ē tertia ẜm ruge. qd̓ h̓ fuit exp̄ſſe dcm̄ ꝙ n̄ veniet miſſum in remiſſū ius fideicōmiſſi: nec data lnīa de vendēter ipſos di ꝯtra diuiſiōeꝫ nec ex fideicōmiſſo nec alio mō. ſꝫ do ⁊ vnꝰ fr̄ vēdit poſtea extat ꝯditio fideicōmiſuidētesſi no iſta ī ſe ꝯtinet diuinatiōeꝫ. iō n̄ ē ꝟa ꝙͣtū ad. l. an ſi: an fr̄ alter poſſit petere totū ab emptore: ibi: ticiā hēbant āt ſit ꝟa ī ſe tāgā īfra ī qōibꝰ. ¶ Quīta ſo. ē eiuſ fideicōmiſſi Nono. Et ſi fr̄es hn̄t fūduꝫ ēphiteoticū cōem: dē ruge. ꝙ ī. l. ꝯͣria fuit ſimplex diuiſio ſeu trāſa iuxta. l. d̓ his ita ꝙ portio vniꝰ ad aliū debeat poſt morteꝫ dede tranſacti. ctio h̓ ꝟo fuit dcm̄ nihil ꝯͣ diuiſiōeꝫ facturoſ ⁊cͣ. uenire ⁊ remittant inuicē ius qd̓ hn̄t vel hr̄e ſꝑa ex quo ꝟbo vr̄ renūciatū iuri fideicōmiſſi. ⁊ hāc bāt: an vno mortuo ꝑs eiꝰ vadat ad eccleſiā: ibi. ſo. tꝫ h̓ dy. ⁊ guil. de cu. ī. l. ꝗ cū tutoribꝰ. Sꝫ iſta Decimo. Et an ſi ille cui veniebat fiēda reſtituſo. n̄ ē ꝟa: ꝗa iſta ꝟba nihil ⁊cͣ. n̄ īportāt h̓. Catio rei cū emit ab aliquo ſibi p̄iudicet: ibi. Duoſus ē ī. l. i.§. idē q̄ſijt d̓ ꝯdi. īde. Et falſitas hui decimo. Ean īter diuidētes det̉ actio de euctio opi. īfra latiꝰ d̓clarabit̉. ¶ Sexta ſo. fuit azo. ꝗ di ne: ibi. Tertiodecimo xit ꝙ ꝑ diuiſiōeꝫ n̄ vr̄ renūciatū iuri fideicōmiſz5 Iſte.§. hꝫ quotidianam Olo fr C. materiā ⁊ multū ſubtilē. ſi. ſꝫ ꝗa ī diuiſiōe ꝗs tenet̉ d̓ euict. vt. l. ſi frēs. C. cō. utri. iudi. ⁊. l. ſi familie. C. fa. her. iō iſte agēs breuit̓. h. d. In iſta ſnīa ꝑ quā ꝗs ꝯͣ diuiſiōeꝫ fafuit repulſus illa exceptōe: ꝗa d̓ euic. tenet̉: ut. l. cer̄ d̓clarat̉ fac̄ penā ꝯmitti. h. d. Prīo pōit the uēdicātē de euic. ⁊ ſic dixit ip̄e ꝙ bn̄ fuit iudica ma ⁊ qōnē. ẜo rn̄ſiōeꝫ. ¶ No. ꝙ ꝑ diuiſiōem vi tū ī dimidia ⁊ male ī alia dimidia: ꝗa ꝗlꝫ fratrū trāſactū d̓ iur̄ fideicōmiſſi. ⁊ ſi fuit ꝓnūciatū vtꝝ medietatē ꝑtis ſue hꝫ iure ſuo. aliā dimidiā iure bn̄ vel male īfra patebit. ¶ Scd̓o no. ꝙ illud qd̓ cohr̄dis. In illa ergo ꝑte quā ille cohr̄s mortu tractū ē ī vno iudicio n̄ p̄t ī alio refricari. nā ī iuhēbat iure ſuo ei fr̄ ſuꝑuiuēs n̄ tenebat̉ d̓ euic. ⁊ dicio vbi petit̉ pēa n̄ poſſū dicer̄ male ꝓnūciatū in hoc fuit male iudicatū. ⁊ hanc tꝫ glo. h̓ ⁊ in. l. ſuꝑ pͥncipali. ¶ Itē no. ꝙ ille qui aliquā repulit ꝯtra. Sꝫ iſta opi. eſt ꝯͣ hūc tex. vbi vr̄ ꝙ ꝯͣ eū pro exceptōem nihilominꝰ hꝫ actōem ad penā. ⁊ ad nūciatū fuit qͣſi de hoc tranſactūˡ ſit. Non ergo iſta tria opponemꝰ ꝑ ordinē. ¶ Ad pͥmū op. dr̄ fuit ꝓnūciatū qͣſi de euictione teneat̉. Sūt etiā h̓ ꝙ ꝑ diuiſiōeꝫ receſſū ē a iur̄ fideicōmiſſi. ꝯͣ. sͣ. alie rōnes ꝓpter quas hec lec. nō eſt ꝟa: ut infra de trāſac. l. ꝗ cū tutoribꝰ in pͥn. Huiꝰ ꝯͣrij timore dicā in qōnibus. ¶ Septima ſolu. ponitur in. l. ſūt ī gl. nr̄a pl̓es opi. ⁊ ſolu. Vna pōit̉ ī. l. ꝯͣria. h̓ ꝯtraria: ꝗa hic petit̉ id qd̓ deuenit in diuiſiōeꝫ. n̄ tāgit̉ ꝑ gl. ꝗa ibi fr̄ fr̄i ſucceſſit directo hic ꝑ fiibi vero petitur illud qd̓ intranſactionē non de deicōmiſſū. q. d. qn̄ directo ſuccedit̉ nō erat fr̄is uenit: ꝗa ſolum de parte ſua trāſegit nō de alia trāſigētis illa hr̄ditas nec re nec ſpe ⁊ n̄ p̄t vide ⁊ hec pōt eſſe bona. ⁊ iſtaꝫ tenet ēt Guil. de cu. ri remiſſa h̓ erat ſpes. Iſta ſol. vr̄ mihi ꝟiſſia qn̄ ¶ Octaua ſo. ibi ponit̉ in gl. vꝫ ꝙ in. l. ꝯͣria acti. fr̄ ſuccedit directo fr̄i ab īteſtato: ꝗa tꝑe tranſaue hic paſſiue. Iſta ꝟba ſūt obſcura. forte hoc

De verbo. obli. 4 9 voluit dicere ꝙ ibi frater qui mortuus eſt non potuit eligit vnam lꝫ malam non eſt ſentētia nulla: vt. l. cum tranſigēdo perimere actionē fratri nō cōpetenteꝫ: vt prolatis: ⁊ ibi dixi. sͣ. de re iudi. nam opi. doct. faciunt .l. ſtichū. in fi. jͣ. de noua. ⁊ hoc vult dicere actiue hoc rem ambiguam. vt no. sͣ. de leg. l. non poſſunt. ⁊. C. de eſt alteri nō pōt preiudicare. hic vero diuidēdo ſibi p̄ leg. l. cum de nouo. ⁊ no. in. i. conſtitu. C.§ quibus. in iudicauit: ⁊ hoc vult dicere paſſiue hoc eſt ſibi preiuglo. ſuper ver. certa. ¶ Septimo op. ad. iij. no. ⁊ vide dicare. Sed hec ſo. nō placet. nam hic ⁊ ibi querit̉ qͣ tur ꝙ poſtꝙͣ remouit eum exceptione pena non poſſit liter inuicem ſit generatum preiudicium. ſi enim non peti: vt. l. reſcriptum.§. ſi pacto. sͣ. de pact. Sol. dic qͣ p̄iudicaret fratri meo nec frater meus mihi: ⁊ ſic hoc hic fuit dictum rato manente pacto. vel ſi non fuit dinil valet. Teneatis ergo vel primā vel ſcd̓am ꝙ hic fu ctum dic ꝙ poteſt peti pena quatenus excedit: vt. l. ſi it male iudicatum: ⁊ hoc placet plus: vel tene ſeptimā quis a ſocio. sͣ. pro ſo. ⁊. l. predia. sͣ. de ac. emp. Alij di ſo. vt. sͣ. dixi. ¶ Secūdo op. sͣ. de pac. l. tres frēs. Sol. cunt vt glo. hic tangit ꝙ aliud in pacto vt ibi. aliud in hic fuit male iudicatum ⁊ ſic cōcordat ⁊ glo. ibi ſenſententia: vt hic: qd̓ nō placet. etiā hic loquit̉ in pacto tit. ¶ Tertio op. de. l. paulo calimacho.§. j. de leg. iij. ¶ Octauo opp. ꝙ prima conuentio fuit nouata ꝑ ſtiSo. hic fuit male iudicatū: ⁊ ſic concordat lꝫ ibi ponā pulationem penalem: ⁊ ſic nō poteſt ex vtraqꝫ agi: vt tur plures ſo. ¶ Quarto op. tu dicis ꝙ hic fuit male .l. obligationum fere.§. fi. sͣ. de ac. ⁊ obli. So. vt plene iudicatum. Contra. īmo bene. ꝗa per hāc diuiſionem dixi in. l. ita ſtipulatus. in contrarijs vlt. partis. sͣ. eo. videt̉ ius fideicō. remiſſuꝫ: vt. l. ticius. sͣ. qui. mo. pig. ¶ Expeditus de contrarijs examinemus materiaꝫ le vel hypo. ſol. So. aliud in pignore: ꝗa ſicut ſolo congis noſtre per queſtiones. ¶ Primo quero vtrum per ſenſu cōtrahit̉ ita facilius tollit̉. vel melius ibi ius pidiuiſionem ſimplicem non adiecta clauſula nil contra gnoris erat de pn̄ti: iſtud fideicōmiſſum erat de futudiuiſioneꝫ facturos ⁊cͣ. videatur inter fratres ius fidei ro. Item hic dependet ex teſtō: ⁊ iura dependentia ex cōmiſſi remiſſum. Dicunt quidam ꝙ ſic non ipſo iure teſtō nō ita de facili ꝑimūtur: vt. l. ſi poſt diuiſionē. C. ſed ope except. quia queꝫ de euictione tenet actio ⁊cͣ. de iur. ⁊ fac. igno. ⁊ facit qd̓ no. in. d. l. tres fratres. sͣ. vt. l. vendicantem. sͣ. de euic. ⁊ ex hoc dicit Azo ꝙ hoc de pac. ⁊ de tranſac. l. de his. ¶ Quinto op. ad ſcd̓um eſt verum in dimidia quam quis habebat ex perſona It e ſucos no. ⁊ videt̉ ꝙ pena nō ſit cōmiſſa in effectu. nam illud iſtius fratris petentis fideicōmiſſum. aliam vero dimi qd̓ ſemel eſt deciſuꝫ in vno iudicio ꝑ viam exceptionis diam quam frater premortuꝰ habebat iure ſuo poteſt pōt in alio iudicio refricari: vt. sͣ. de euic. l. vēdicanteꝫ frater ſuperuiuens petere: quia pro ea nō tenetur de uſte fine i⁊. l. ſe. vnde hic in petitione ſuper pena poterit dicere euic. Item iſte frater ſuperuiuens habet actioneꝫ preIde pu non veni ꝯtra diuiſionē: ſed hic dicit̉ cōtra. ergo male ſcript. ver. pro dimidia que remanet apud ſe quam ha nec C2 Sol. l. ꝯtraria loquit̉ qn̄ ſuper exceptione ꝓnūciatur bebat ex perſona fratris premortui: quia cum ſit ſibi ꝯtra excipiētem in cuius ptāte nō erat agere. hic vero debita ex cauſa fideicommiſſi cuius cōditio modo ex pronūciatum fuit ꝑ excipientē ꝯtra actorem. ⁊ hoc vi titit ipſe videtur ſibi euiciſſe. sͣ. de euic. l. ſi vendideris det̉ tenere Cy. C. qn̄ ciui. ac. crimi. p̄iudi. l. j. vnde ad ⁊. l. non tamen. ⁊ iſta eſt intentio glo. lꝫ quedam alia tā quedā verba Pe. que Cy. refert. C. ſentē. re. nō poſ. gat que infra declarabuntur. Sed iſta opi. mihi videi eaffris. I .l. ꝑemptorias. Addenda ſunt aliqua mēbra. ⁊ dicafalſa. Primo quia hic non fuit contra petentem promus plenius ſic: aut ſuꝑ exceptione ꝓnunciat̉ in caſu nunciatum ideo quia de euictione tenetur: ſed quaſi in quo ſūmaria ſit cognitio. ⁊ tunc nunꝙͣ in alia cauſa de hoc tranſactuꝫ: vt tex. dixit. Secundo eſt falſa in eo nocet: vt qn̄ ꝓnūciatur ſuꝑ aliqua dilatoria. arg. de re ꝙ dicit ſolum partem peti poſſe iure fideicommiſſi.ſ. cumli iudi. l. a diuo.§. ſi ſuꝑ rebus. Et ita intelligo dicta In eam que apud fratrem remanſit iure ſuo. quod eſt fal no. extra de or. cog. c. ſuꝑ ſpoliatione. ⁊ ibi hoc ſentit ſum: quia pars quam frater premortuus habuit a fracirca fi. mag. glo. Si vero ꝓnunciatur in cā in qua cotre viuo ſucceſſit loco eius portionis quam frater uignoſcitur plene ⁊ tūc aut contra agētem ꝓ excipiente uus habet a fratre mortuo: ⁊ ſic uidetur totum frater pti ad li aut econtra. pͥmo caſu aūt aliud iudiciū eſt acceſſoriuꝫ premortuus habere iure ſuo: ⁊ totum uenit in petitio ⁊ quodāmodo dependēs ex primo. vt hic in ſtipulatine fideicommiſſi: ut. l. imperator.§. fi. ⁊. l. ſeq. sͣ. de le. ioſcutriſ one penali. ⁊ tūc qd̓ ſemel deciſum eſt non pōt in alio .ij. cum in uniuerſali una res ſuccedat loco alterius: ut acturoſ at iudicio refricari vt hic. Aut aliud iudiciū eſt principa .l. ſi ⁊ rem ⁊ precium de peti. here. maxime in quotis: uſſi. ⁊ brlius vel eque principale: ⁊ tunc iterū poterit refricari ut. l. quid ergo la. ij. de lega. i. ad trebel. l. deducta.§ Sꝫ iſta vt. sͣ. de excep. l. ſed ſi ante. vbi ſi egi cōfeſſoria de via nummis. ⁊ ibi no. sͣ. ſi pars here. peta. l. ij. in fi. Tertio h̓. Ca ⁊ aduerſarius excepit dicens me non dn̄m ⁊ ſuccubui quia ſi habes aliquod ius perſonale ad aliquam parnō nocet poſtea mihi agenti rei vendi. Scd̓o caſu. aut tas hui tem rei pro indiuiſo ⁊ fiat diuiſo totum ius meum re illa ꝓnunciatio reſpicit fauorem ſtatus ⁊ nō poteſt in manet in illa ſeu ad illam partem que pro diuiſo adue alio iudicio reiterari: vt. l. i. C. de ordi. iudi. ⁊ ibi no. in nit debitori meo: ut. sͣ. de act. emp. l. iulianus.§. idem vlt. glo. aut nō reſpicit fauorē ſtatus: ⁊ tūc dic vt dicūt īfris. ſ celſus. ſed in fideicommiſſo uniuerſali nō eſt aliquod quidā doc. aut in primo ⁊ ſcd̓o iudicio ꝓponit̉ ad eūius reale ante reſtitutionem: ut. l. teſtamenta. ⁊. l. reſtidem effectū ⁊ non pōt reiterari: vt. l. qd̓ in diē. de comtuta. jͣ ad trebel. ergo illud ius perſonale. Sed actio nel: i l pen. aut tendūt ad diuerſos effectus ⁊ pōt vt. d. l. ven ex teſtamento ſolum remanet ſuper illa portione que iuiudicꝫ dicātem. in fi. ⁊. l. ſe. de euic. ¶ Sexto ad idem op. ꝙ fratri premortuo obuenit in partem. ⁊ ſic tota petetur talis ſnīa non faciat penā committi: ꝗa eſt lata ex falſa iure fideicommiſſi. Quarto dicit male in eo ꝙ dicit ꝙ cā. ergo nulla: vt. l. ſi teſtō. de excu. tu. ⁊. l. ij. C. qn̄ profrater ſuperuiuens euincens teneatur de euicti. nam uo. non eſt ne. So. quidā fatētur ꝯtra ⁊ dicūt tenēdo ſi rem quaꝫ habes a me ego euinco ex tuo facto uel au ꝙ hic fuit male iudicatum ꝙ ꝯtra petitionē pene obctoris tui de euictiōe nō teneor: ut. sͣ. de euic. l. fundū ſtabit exceptio doli. Ita videt̉ tenere hic glo. circa fi. ⁊ meuꝫ. ⁊ de do. prele. l. licet placeat. ⁊ ad. l. fal. l. ſi a me. .sͣ. de do. except. l. apud celſum.§. item querit̉. vbi tex. In propoſito peto fideicommiſſum ex facto auctoris videt̉ hoc ꝓbare. Sed hoc non placet: ꝗa ſnīa lata ex illius fratris premortui.ſ. ex eo facto defuncti: quia ilfalſa cā ita demum eſt nulla ſi lata fuit dolo aduerſarij lud reliquit. unde uideor agere ex facto ſuo. ut no. sͣ. vt no. in. l. ſi pretor.§. marcellus. sͣ. de iudi. ſecus ſi ſide ꝯdi. fur. l. ſi ſeruus. in prin. in glo. iij. Item ex facto ne dolo. tūc dꝫ reſcindi ꝑ appellationē: vt no. sͣ. de acipſius proprio.ſ. ex ſuo quaſi contractu quem innuit qui. here. l. ſi is ad quē. Dic ergo ꝙ hic nō fuit expreſadeundo: ut. sͣ. qui. ex cau. in poſ. ea. l. apud iulianum ſus error in ſnīa. dixit enim quaſi de hoc tranſactum. .§. fi. ergo de euict. nō teneor. Ex predictis habes du nec expreſſit tranſactum eſſe per diuiſionē. vel melius as notabiles cōcluſiones. Prima ꝙ tota portio que quādo ſuper aliquo paſſu ſunt opi. doc. tunc ſi iudex obuenit fratri ex diuiſione petitur iure fideicommiſſi. G G G G

De ꝟbo. oba ¶ Tenent ⁊ ſic ſufficiet unū iudiciū ẜm Azo. erāt neceſſaria duo omnes. de libe. le. l. cū heres. ⁊ ibi no. ad treb. l. quidam ita o iudicia. ⁊ hoc cum agatur actiōe perſonali ex teſtamēADDE bal ſi quis filium. ⁊ ibi no. in glo. mag. ⁊ ego diſtinxi. aui in cōſilio. cc to. ſed ſi ageretur reali contra aliuꝫ poſſeſſorem: quid fideicōmiſſum eſt relictum in teſtamento: aut in codilxviij. inciiuris ſit infra dicam. Et quod dixi totum peti: intellicillis. primo caſu aūt eſt inſtitutus heres ſuus ⁊ nō pre piēte in xp̄i ge deducta quarta legitima. ⁊ forte trebel. ẜm quoſdā nomīe Sim ſumitur ſcire niſi probetur: ut. sͣ. ſi cer. pe. l. eius qui in Secūdo habes ꝙ ego frater ſuperuiuēs agens nō teplex diuiſio prouincia.§. fi. ⁊ ita loquitur. sͣ. de acqui. re. do. l. que⁊ cōſilio. lxneor de euictio. Remanet ergo uera opi. ꝙ per ſimpli ſituꝫ. que innuit heredes poſſe ignorare: ut. jͣ. de ſtip xiij. iij. li. cem diuiſionem nullo modo tollitur ius fideicōmiſſi. ſer. l. ſi ſeruus teſtamēto. Aut ſūt heredes extraneis: b ¶ Cū quiquod tenent omnesª. caſus eſt in. l. cū pater.§. heredi bus ego. tunc preſumitur ſcientia. Ratio eſt: quia non poſſuut tatem. de le. ij. ¶ Secundo quero. pone ꝙ diuiſio nō ADDE ꝙ adire niſi ſint certi de uiribus teſtamenti: ut. l. ſed ⁊ q ang. cōſilio fuit ſimplex: ſed promiſerunt inuicem cōtra diuiſionē de ſua. de acqui. her. ⁊ ideo ex eo ꝙ heres eſt preſumi mihi. cclxxx non facere uel uenire: an per hoc uideatur renūciatuꝫ tur ſcire que in teſtamento continentur: ut no. in. d. l vi. tꝫ opi. pͥiuri fideicōmiſſi? Ruge. reſpōdet ꝙ ſic. ⁊ hic eſt caſus mā Rōgle. cum heres. ⁊. d.§. ſi quis filium. Aut in codicillis ⁊ nō noſtri.§. ⁊ hanc opinio. tenet Di. ⁊ Guil. de cū. Sed cōcurrētibꝰ preſumitur ſcire. sͣ. de tranſac. l. non eſt ferenduꝫ. ⁊ sͣ illis de ꝗb Hu. tenet ꝙ fuit male iudicatum: quod uidetur tenee. l. ſi ſeruū.§. de illo. ⁊ ita dicebam olim. poſtea uero ibi per eu. ⁊ re glo. in. l. tres fratres. Et hoc tenet Pe. ⁊ multi alij ſubtilius inſpiciens propter facti occurrentias in priqꝛ non tene moderni cum quibusᵇ ego. Et ꝙ opi. Ru. ⁊ Di. nō ſit tur eiꝰ opi. mo membro in quo dixi ꝙ in ſuis non preſumitur ſciē uera probo multis rationibus. Primo ſic. ẜm omnes non refero. tia puto aduertendum. aut confitentur ſe heredes ex Sꝫ opi. bar per ſimplicem diuiſionē non uidetur renūciatū fideiteſtamento: aut confitentur ſe heredes ſimpliciter: uel to. tꝫ bal. cō cōmiſſo: ut. l. cum pater.§. hereditatē. de le. ij. ⁊ sͣ. dide hoc nil eſt poſitum uel probatū. Primo caſuº pre ſilio. lxviii. xi. Nūc arguo ſic. ſtipulatio generalis ⁊ īdefinita limiīcipiēte res ſumitur ſcientia ſicut dixi ⁊ dicam in extraneis quia ea tatur ẜm naturā precedentis cōtractus: ut. sͣ. de uſur. ꝓhibite alie dem eſt ratio: ut. l. cum bonis. de acqui. here. coniūcta nari. ⁊ conſi ſi ſtipulatus. de le. j. l. ſi legati ſerui nomīe. ut le. no. ca. d. l. ſed ⁊ ſi de ſua. Secundo caſuᵇ quando ſimpliciter lio. ccccxciii l. j.§. ſi ſub conditione. de dā. infec. l. damni infecti ꝗ incipiēte. ꝗ confitentur uel de hoc nil eſt poſitum: ⁊ non preſumi dam. in prin. ſed ex natura precedentis cōtractus hoc daꝫ tres hetur ſcientia per dictas leges: niſi ꝓbetur aliꝗd ex quo non uenit: ergo hec ſtipulatio ad hoc non porrigitur. redes īſtitu preſumatur: ut quia ſoluit legata uel cuꝫ legatarijs pait. Alex. etiā Preterea probatur ex propria uerborū ſignificatiōe. ctus eſt: quia talia non poſſunt fieri niſi inſpectis ueralle. bal. ī cō nam dicit nil facere contra diuiſioneꝫ: ſed ſi hoc in di ſilio incipie bis teſtamenti ⁊ cognitis: ut. l. i.§. i. sͣ. queadmo. teſta uiſione non uenit: ergo hoc petendo non facit contra te Ioannes ape. ⁊. l. de his. de tranſac. ⁊. C. de iureiur. l. fi. Et addiuiſionem. ar. d. l. damni infecti quidaꝫ. in prin. ⁊.§ brocareli. tu uerte aduocate: quia oportet te pōere ꝙ ipſi heredes quere. cum parietem. Preterea ꝙ hec uerba hoc nō imporex teſtamento uel predicta fecerant ante diuiſionem. c ¶ Exͣnei. tent eſt caſus in. l. fi.§. idem queſiuit. de condi. inde. Bal. hic di ut ſic preſumatur ſciētia tempore diuiſionis. Poteſt Preterea eſt caſus in. l. ſi de certa. C. de trāſac. ubi p̄cit iſtud nō ex alio preſumi. pone ꝙ erant duo filij maſculi ⁊ due cedit clauſula ſpecialis ⁊ ſequitur generalis ⁊ reſtringi eſſe ſimplici filie femine: uel duo laici ⁊ unus clericus: ⁊ illi duo di ter verū: ꝗa tur ad ſpecificata. Et ſi dicis ibi loquitur in trāſactiouiſerunt hereditatem equaliter: illis filiabus uel clepōt aliquis ne. reſpondeo in tranſactione non ueniunt niſi ea de eſſe heres rico dederunt illud quod defunctus iuſſerat in teſtaquibus eſt lis: ita in diuiſione non ueniunt niſi cōmunon ſit ſuus mento: uel non dederunt ⁊ ſic diuiſerunt eo mō quo ⁊ ꝗ ab īteſta nia: ut. l. i. ⁊. ij. fa. her. ſed ius fideicōmiſſi non erat cōab inteſtato ſuccedebant: ex hoc preſumētur heredes to erat ſucmune ſed cuiuſlibet propriū. ergo ⁊c. hoc confirmauit ex teſtamento ⁊ ſic ſcire uires teſtamenti ut dictuꝫ eſt: ceſſurus ꝗa glo. in. l. tres fratres. sͣ. de pac. nam licet tex. loquatur obtinebat pͥ niſi oſtendant quare alij remiſerunt: cum ſic equaliter in diuiſione: tamen glo. diſtinguit ſicut in tranſactiōe mū graduꝫ diuidere non poſſunt ut ſui ab inteſtato. Eſt ergo eanec cōſtat ꝙ ⁊ per illas. ll. Preterea clauſula generalis debet refer dem ratio que in extraneo. Idem puto ſi probare. aſſeruerit ſe ri ad ſpecificata ſi poteſt ſalua ratione recti ſermonis: heredē ex te tur ꝙ erat fama ⁊ cōmunis opinio ꝙ talis eorum paut. jͣ. de ſolu. l. ſi ex pluribus. Preterea clauſula gene ſtamēto cuꝫ ter ſic fecerat teſtamentum: ut ex hoc preſumatur ſciē ralis nō refertur ad ea que dependent ex teſtamento: poſſit ab īte tia: ut no. in ſi. C. de peri. tuto. l. ſi tutor petitus. etiam ſtato ſucceut no. in. l. tres fratres. ergo non refertur ad ius fideiuide alios modos preſumendi ſcientiam qui ibi ponū dere: nō pre cōmiſſi. Preterea pro hoc uidetur caſus ī. l. paulo ca ſumetur euꝫ tur in glo. Super ſecūdo membro diceba ꝙ in extralimacho.§. j. de le. iij. unde opi. Ruge. Di. ⁊ ſe. eſt falhabuiſſe ſciē neis preſumitur ſcientia. Illud puto uerum indubitā ſa. Tene ergo ꝙ hic fuit male iudicatum. Reperio tatiā cōtētorū ter in maioribus extraneis qui adiuerunt hereditateꝫ in teſtamen men ꝙ Di. in quodam conſilio determinauit iſtā opi. to. ⁊ hoc caper ſe. ſed in minoribus eſt aduertendum: nam ſi fuit ꝙ per hec uerba uidetur remiſſum ius fideicōmiſſi.ſ. a ſu eſt rō eainfans pro quo adiuit tutor: ut. l. ſi infanti. C. de iure ſcientibus. hic ignorantia preſumitur: ut. l. uerius. de dē que eſt ī delibe. tunc factus maior nō preſumitur ſcire: quia ex alio. ar. d. l. proba. ⁊. l. hoc autem de admi. tu. Sed an hoc ſit uefacto alieno: ut. l. fi. pro ſuo. ⁊ quod no. in. l. ſi res. de eius. ⁊ cum rum dicam. jͣ. proxi. q. Sed lꝫ hoc ſit uerum quod dici hac opi. trālega.i. niſi poſtea factus maior interuenit aliꝗd ex his tur de ignorantia: ego idem dico in ſciente. ⁊ per hec ſit Roſ. qui ex quibus dixi ſcientiam preſumi. Si uero erat pupiluerba ius fideicōmiſſi nō uideatur remiſſum: ut ex pre dicit ſe aliaſ lus: tunc ſine eius ſcientia ⁊ facto non poteſt adiri: ut ita cōſuluiſdictis patet. Ponamus ergo ex predictis caſus indu C. de iure deli. l. potuit. licet tamen tunc perfecte non ſe. ⁊ ang. idē bitabiles ẜm omnes. Primus ꝙ per ſimplicem diuiſentit vt reintellexerit: tamē factus maior intelligit que in pupilſionem non tollitur ius fideicōmiſſi. Secundus ꝙ infert ⁊ ſequilari etate ſciuit: ut no. sͣ. de teſta. l. ad teſtamētum. ⁊ de ter ignorantes non uidetur remiſſum ius fideicōmiſſi tur alexā. teſti. l. iij.§. lege iulia. ⁊. jͣ. de uer. ſig. l. notionem.§. ind ¶ Prietiam ſi ſint uerba generalia: uidelicet nil facturos cō mo caſu. ſtrumentoruꝫ. ideo ſi factus maior diuideret: puto ꝙ tra ⁊c. Tertius ſi non eſſent ſubſtituti inuiceꝫ ſi frater ADDE ꝙ preſumatur ſcientia. Idē in adulto. Super tertio memaior minori: uel maſculus mulieri. nam tunc non eſt Ro. cōſilio bro dixi ꝙ in codicillis non preſumitur ſciētia. hoc ue ueriſimile ius fideicōmiſſi remiſſum ab uno: cum alius cccciij. tꝫ cō rum in codicillis ſeparatis a teſtamento. ſed ſi ſunt ſitra bar. ꝙ īremiſſionē non conſequatur: ut. jͣ. de uer. ſig. l. ſemper mo ſui here mul cum teſtamento. uerbi gratia: fuit dictum ſi non in ſtipulationibus. ⁊ quod ibi no. in glo. ſed ſi fuerunt des lꝫ dicāt ualet iure teſtamenti ualeat iure codicillorū. tunc quia inuicem grauati ⁊ diuiſio non fuit ſimplex: tūc eſt opi. ſe heredes non potuit deliberare an adiret ex teſtamento uel ab ex teſtō: pro ut uidiſtis. ¶ Tertio quero an ſit uerum ꝙ fratres pre inteſtato: niſi inſpectis ⁊ cognitis uerbis illius diſpoſi hoc nō p̄ſuſumantur ignorare fideicōmiſſum: Di. uidetur tenere mūtur ꝙ ha tionis preſumantur illa uerba prius inſpecta. ar. de ac ꝙ ſic ut. sͣ. uidiſtis. In contrariuꝫ uidetur: quia heres buerit noti qui. here. l. illud. facit. C. de codicil. l. fi. ¶ Quarto que preſumitur ſcire que in teſtamento continentur: ut. sͣ. ro. pone ꝙ in diuiſione exp̄ſſe fuit dictuꝫ ꝙ ꝓmiſerut

De verbo. obli. 5 o ciā teſtamēti. pͥmo per tex. in. l. eius. quē dicit non poſſe cauillari. Secun parte actoris an ex parte rei: ſed ſolum an calumnia ſit euidens vel nondo quia hodierno iure non eſt per heredē maxime ſuū adire poſſe heredi ⁊ ita dicit ſenſiſſe Rocle. cui opi. ibi inheret. ⁊ ex hoc apparet ꝙ ioan. cal tatē clauſis teſtī tabulis: ſiue is ex ꝑte ſiue inſolidū īſtitutꝰ ſit: vt. C. de iu⁊ fran. de rampo. quos refert alexan. non bene. per ang. conſulta mordēt re deli. l. ſi fratris. ⁊. C. de cad. tol. l. vnica. v̓. pͥmū. hoc igit̉ eſt cōſeq̄ns vt quia ipſe non facit totale fundamentum ꝙ fuerit preterita vt ipſi dicūt. nō poſſit preſumi ipſuꝫ heredem ſuū ſcientiam habere eorum que in teſta b ¶ Quinto quero. MDDE ꝙ ange. contrarium hic tenet vt refert alemento ſunt ex quo poſſi xāder: quia bile eſt clau ſufficit ꝙ in non contrauenire etiā occaſione ſideicōmiſſi in ſis tabulis ignorabat ⁊ ignorare preſumit̉: vt. d. l. de his. genere couicem debiti vel debendi. ſi enī diceret occaſiohereditateꝫ cū ſi. de inoffi. teſta. l. mater Ex his enim verbis gitauerit de aditā fuiſſe: ne fideicommiſſi debiti nec vltra procederet ad teſtamento nō preſumitur ſcientia: quoniā dixit iure fideicō ⁊ ꝯſequēter fideicōmiſſum debitū ſub conditione nō extenſicut habe. ī miſſi ſimpliciter: nec dixit ex quo teſtō: ſed ſi eēt eiuſ qd̓ clau ſimili in. l. ꝗ deretur. de leg. ij. l. ſi ita ſcripſiſſet. ⁊ sͣ. e. l. ſi ita ſuꝫ eſt ſpec iſciēs vel preſumeret̉ ſcire puto ꝙ ſufficeret: ꝗa iure militaſtipulatus fueriꝫ. ⁊. l. ſi a colono. Pone ergo ꝙ ficā noticiaꝫ ri. sͣ. de teſta ad illud videt̉ ſe referre. pro hoc bidet̉ caſus. jͣ. haberi non promiſit non cōtrauenire occaſione fideicōmiſ men. mili. ⁊ de accepti. l. ⁊ vno.§. i. vbi dicit̉ vel aduerſus te potuiſſe. ter idē voluit in ſi debiti vel debendi ex teſtamento paterno: an tio adducit ꝑſecutio. ⁊ gl. exponit.ſ. fideicōmiſſi. Et illa eſt d. l. qui iure hoc ſufficiat vt videatur remiſſum. Uidetur ꝙ noͣ bilē iuris forma tradita a gallo aquilio: per quaꝫ patet ꝙ militari. qd̓ non: niſi appareat hoc eſſe factū inſpectis ⁊ co preſumptio īoā. de imo. non eſt neceſſe ꝙ in illo tūc inſpiciātur ⁊ cogno nē.ſ. ignorā gnitis verbis teſtamēti: vt. d. l. de his. de trāſac. non placet: ſcātur verba teſtamēti: ſed ſufficit ꝯtrahētes ſci tiā preſumi vt hic reſert l. i.§. i. quēadmodū teſta. ape. ⁊. l. fi. C. de iureiu re: alias ad hoc ſtipulatio non porrigitur: vt. sͣ. vbi ſcientia alexan. Cui rā. nec videntur ſufficere verba teſtamenti alias nō preſumi adde ꝙ ro. de trāſac. l. cū aquiliana. Et aduerte: quia ſi ver eſſe cognita. cū enim tex. dicat inſpectis ⁊ cogni tur. l. veriꝰ. dicto conſiba remiſſiōis referūtur ad tēpus p̄ſens vel eſſēt de ꝓbati. re lio proxi. altis ⁊cͣ. debet intelligi īſpectis ⁊ cognitis ad hoc indefinita: non porrigerentur ad iſtud ius fidei gula preſulegato ſpeci vt. l. duo hoīes. jͣ. vi bo. rap. cōiuncto prin. eiuſcōmiſſi: quia pēdēt ex futuro euētu: vt. d. l. ſi ita mit̉. de reg. fice reprodē legis: vbi dicitur coactis hoībus. ⁊ debet iniur. in. vi. ad bat opinio. ſcripſiſſet. de le. ij. ⁊ ideo in. d. l. ⁊ vni. dicit̉ p̄ſēs fundamēta telligi hominibus coactis.ſ. ad hoc. Preterea ange. in diem ve. ¶ Sexto queroᶜ. quid ſi dictū fuerit: bar. ibi vide c ¶ Sexto probatur per rationē. abſoluti ablatiui reſoluūremiſit vnus alteri oē ius qd̓ hꝫ vel habere ſpereſponſuꝫ. quero. tur in cōditionē: vt. l. a teſtatore. sͣ. de ꝯdi. ⁊ de. ⁊ an ex eo ꝙ rat in dictis rebus: an ſufficiat vt videat̉ remiſſū ADDE ſe⁊ sͣ. de ſta. lib. l. ſticho libertas. in pͥn. Iſta ergo ſuꝰ adeat he cundum ale ius fideicōmiſſi. ⁊ differt hec. q. a precedēti: ꝗa reditatē p̄ſu xandrum ꝙ cōditio ꝙ verba teſtamēti cognoſcātur ⁊ inſpihic nulla facta eſt mētio teſtamēti vel fideicōmiſ matur habe communis ciātur: debēt impleri ſciēter ad hoc nō fato ſeu ſi: ſed ſupra ſic. Rn̄. in ignorāte cōſtat ꝙ nō: ꝑ re noticiā te opi. eſt cum fortuna: vt. l. ij. de cōdi. ⁊ demō. Sed puto hoc ſtamenti pa deciſiōe bar ea que dixi. Si vero loquamur in ſciente tūc eſt terni. vide ſufficereª: vt. C. de pac. l. i. ⁊. l. cū proponas. C. d̓ toli hic. Cui dubiū: quia verba generalia non referuntur ad pulcre ang. etiam adtrāſac. l. de fideicōmiſſo. Nec ob. d. l. de his cuꝫ ea que depēdēt ex teſtō: vt no. ī. d. l. tres fratres inter conſide quod cō ſi. quia illud quod dicitur inſpectis ⁊ cognitis: sͣ. de pac. Itē quia nō poteſt dici in mente ꝟba lia Bal. v. ſuluit Bal. intelligitur.ſ. per oculos intellectus. Quid eniꝫ volū. cōſilio conſilio. liiij teſtamēti cognita ⁊ inſpecta: cū de hoc nulla ſit lxiiij. ⁊ ſeqͥn primo libro ſi eſſet teſtamētū ſine aliqͣ ſcriptura factū: Cerfacta mētio. Ad ſolutionē huius q̄ſtiōis oportꝫ incipiēte in ti bal. ipſum te oculis corporeis non poſſet inſpici. ⁊ hoc ꝓſciri ꝙ hec ꝟba remittit oē ius quod habꝫ ⁊ ha ⁊ conſilio ēt chriſti nomi bo per. l. in ciuile. sͣ. de le. coniūcta. l. ſcire leges. ci. eo. li. bere ſperat. vel ſi dicitur: remittit oē ius qd̓ hane in ciuita e. ti. vbi eſt caſus. Et aduerte ꝙ aliud eſſet ſi lex te aſt. vbi te t ¶ Secūdo bet vel habere poteſt. nā hoc ꝟbū poteſt cuꝫ ſit caſu. Pau. net ꝙ laudū vel ſtatutū diceret lectis verbis teſtamēti ⁊cͣ. ꝗa extēſiuū trahitur ad futura: vt. l. ſi ita quis: de le diuiſiōis fade ca. ꝯſilio dicitur legi qd̓ oculis corporeis inſpicitur: vt. l. ga. ij. idē īportāt ⁊ intelligūtur de iure qd̓ quis ctum ſpecifi x. tenet con i. in pͥn. de his que in teſt. delē. facit ad predicta ce ſuper hetrariū: maxi habere ſperat ex aliqua cauſa ſubſiſtente de pre reditate teme qꝛ hodie de ac. ⁊ obli. l. nō figura. ¶ Quīto queroᵇ. pone ſenti. Probat̉. sͣ. de condi. ob cau. l. qd̓ ſeruus ſtatoris gra teſtā fiūt ap ꝙ dictū eſt in diuiſiōe: remiſit vnus alteri ī parvbi dicitur: donec matrimoniū cōtrahi poteſt: īuātis per fita ⁊ tā nota tem ſuā omne ius preſens ſeu futurum ex teſtō telligit̉ ex cauſa ſubſiſtēte de preſenti: vt ex ſpōdeicō. nō p̄riꝰ qͣꝫ teſtis vel ab inteſtato iure fideicōmiſſi ſeu ſubſtitutio iudicat fidei ſciunt cōten ſalibus iā cōtractis. qd̓ ibi nō. Preterea ſtatuli cōmiſſo reli ta ī teſtamē nis cuiuſcūqꝫ. vel promiſit nō cōtrauenire iure ber dicit̉ qui habet ſpē libertatis: vt. jͣ. de ſta. li. cto poſt mō to. vnde diſubſtitutionis vel fideicōmiſſi vel alio quocūqꝫ: be. l. i. Licet ergo oīs ſeruus poſſit ſperare liber tem. licet ſit no dicel cit nō eſſe fi an hec verba ſufficiant ad remiſſionē fideicomdictū de oītatem: tamē quātū ad ꝓpoſitū nō dicitur ſtatu endā differe miſſi: Et differt hec. q. a p̄cedēti: quia ſupra exbus litibꝰ et tiā īter ſuos liber: niſi qui ſperat ex aliqua cā ſubſiſtēte de p̄differentijs ⁊ exneos. preſſuꝫ fuit iure fideicōmiſſi d̓biti ex teſtō paterſenti: vt. jͣ. de ſta. libe. l. ij. ⁊ iſta eſt ſpes que pōt hactenus in tamē conſino. hic vero fuit dictū iure fideicōmiſſi ſimplicicedi. C. de dona. ſpem. ⁊ ideo in hac generali re ter ipſas ꝑlio mihi. xc. ter nō adiecto ex quo teſtamento. In hac. q. vites ortis: ⁊ ij. tenet ſim. miſſione nō videtur remiſſuꝫ ius ſuccedendi ab qͥ oriri poſdetur nō valere remiſſionē: quia etiā quo ad in pliciter ꝙ ī inteſtato: vt dixi. sͣ. in prima ſolu. primi ꝯtrarij ſent in poſte ſuis p̄ſumatellectū non poſſunt dici inſpecta ⁊ cognita ver Nūc ad ꝓpoſituꝫ. Aut tēpore diuiſionis erant rum quauis tur ignoran ba teſtamēti: quod requiritur: vt dixi in. q. prece alie cauſe ex quibus contrahentes ſperabant in cauſa ⁊ occa tia. quod eti denti. Et ideo dico ſiquidē iſti diuidentes non ſione heredi aꝫ tenet ro. dictis bonis habere aliquod ius. puta ex aliqui tatis meuiſ vt. sͣ. proxīe ſunt de illis in quibus preſumat̉ ſcientia nec ꝓbus precedētibus cōtractibus: ⁊ tūc non refervel rolandi: dixi. ⁊ io. an betur: dico remiſſionē non valere quo ad id qd̓ tur ad iſtud ius quod depēdet ex teſtamēto per vt ibi dicit in addi. ad baldus. naꝫ ſpe. in ti. de dicit ip̄e hic teſta.§. in primis. v̓ſi. itē ꝗd ſi duobus. ang. cōſilio. cclxxxvi. ⁊ an ſuus ſim ſūt due clauſule. vna eſt de queſtionibus ortis ⁊ illa non habet dubiuꝫ. pliciter p̄ſumat̉ ignorare teſtm̄ patris. vide bal. pulcre eiꝰ cōſi. cxvij. v. li. alia eſt clauſula de his que oriri poſſent in futurum ⁊ de fideicōmiſſo re a ¶ Sufficere. ADDE Ang. conſilio mihi. lviiij. bal. cōſilio. clxxij. iij. vo licto poſt mortem non poteſt oriri queſtio: quia interim pendet conditio lu. vbi dicit ſi filia ſciebat teſtamentum nocet ei iuramentum. ideꝫ ſi ſcivt. l. heres meus: de conditio. ⁊ demonſtra. vnde nec ante mortem poſre debebat alias nec tranſigi nec paciſci poteſt: vt pleniſſime per bar. in ſet fieri reſtitutio. l. poſt mortem. C. de fideicommiſ. Item illud verbum l. qui rome.§. duo fratres. ⁊ dum alexander reſert ange. conſilio. xcij. ad oriri poſſent: intelligitur de potentia que in iure conſiſtit: non de potenlimitatiōeꝫ. bar. hic ego habeo. xciiij. in rōſa filia ſabbati. vbi ēt dicit ꝙ iu tia iniurioſa. nam de illa non debuit cogitari: vt per Cy. l. ſi quis. C. de ramentum non habebat validare dictam tranſactionem ex quo de erro accuſationibus. illud ergo verbum debet ciuiliter intelligi. l. nepos pro re apparebat per oſtenſionem teſtamenti ⁊ ex quo nihil eidem rōſe datū culo. infra. eo. Accedat ad hoc verbum quauis cauſa ⁊ occaſione. Nam fuerat vigore tranſactionis ſuper hereditate vel peritione ſuplementi le iſta verba denotant aliquid quod in occaſione vel cauſa ſit de preterito. gitime. ſed ſolum datum fuerat legatum in quo non erat dubium immo l. demonſtratio.§. quod autem. de conditionibus ⁊ demonſtrationibus. certum. item quia tranſigens erat in dolo ⁊ euidēti calumnia ſiue dicas ſed in fideicommiſſo relicto poſt mortem non ineſt aliqua cauſa cau teſtm̄ tenere eo quia p̄dicte rōſe fuerit relictū iure īſti. qꝛ fuit ī dolo nō ſata nec eſt aliquod principale. ⁊ vbi non eſt non poteſt eſſe dependens ſupplēdo ad legitimā: ſiue dicas teſtm̄ nō tenere ex eo qꝛ p̄t̉ ita tūc ſimilit̓ emergens vel connexum: vt. ff. de fundo inſtruc. l. ſicut. ⁊ hoc dicit ipſe eſt in dolo ⁊ calūnia nō dādo partē hereditatis. vnde cōcludit ipſe ꝙ qn̄ tenet Bartolus in.§. duo fratres. licet nō ita plene loquatur. dolus eſt notorius reddat tranſactionem nullam non faciens vim an ex GGGG ij

De ꝟbo. ob. a ¶ Improrationes predictas. Aut nulla alia cauſa appaꝑſonale aut reale. ſi reale: aut creditor interfuit batum. d ¶ Ego di rebat niſi iſtud ius fideicommiſſi: ⁊ tunc iſtud ADDE bal diuiſioni: aut non: ut ex predictis patet clare. co. ADDE ius uidetur remiſſum: quia uidetur nominatim cōſilio. xviij ¶ Decimo quero. duo fratres habebāt funduꝫ poſt alexan. iij volū. vbi expreſſuꝫ cū non ſint plura iura: ut. l. ij. de libe. hic bal. con emphiteoticuꝫ cōmunē: ita ꝙ portio unius de tenet nō va ſilio. cxxix. ⁊ poſthu. Et uerba premiſſa ſūt ueriſſima ⁊ no bebat poſt mortē deuenire ad aliuꝫ: diuiſerunt lere donatiiiij. li. vbi di tabilia ad multa. ¶ Septimo quero. an per hec onē factā de ⁊ remiſerunt ad inuicē omne ius qd̓ habebant cit ꝙ ita ſer uerba generalia uideatur remiſſum ius ſuccedē ſpe ſuccedēuatur. lꝫ cō uel ſperabāt habere ⁊cͣ. mortuo uno fratre ſine di fratribus di ex ſubſtitutione pupillari quod erat inter fra trariū teneliberis alter petit illum funduꝫ emphiteoticuꝫ niſi ipſis cō at guil. in. l. tres diuidētes. quod uidetur: quia dicitur ſubuigore illius inſtrumenti: eccleſia dn̄a dicit ꝙ ſentiētibꝰ et cū hi. de trā eſſe ſpes ex cauſa de preſenti: ut. d. l. ij. de ſta. liperſeueranipſe cecidit a iure emphiteotico propter duoſac. ⁊ ꝙ poſbe. Contrariū credo. cum enī per pupillarē ſub tibꝰ vſqꝫ ad ſit diuidi tꝫ Primo. quia diuiſio eſt alienatio in qͣ eccleſia mortē. alex. ſtitutionē quis ſit heres pupilli: hoc eſſet pactū federi. conſi non fuit requiſita. ergo ⁊cͣ. ut. C. de iur. emphi. aūt ī caſu. q. lio. cxxxviij. de futura ſucceſſione: quod eſt improbatūª. Et bar. tranſit: l. fi. Secūdo quia fuit renūciatū. ¶ Circa pͥmū e ¶ Ad ſecūhoc uidetur tenere glo. C. de pac. l. i. ¶ Octauo cū opi. illodum. ꝙ emphiteote nō pn̄t diuidere inuicē uel aliēa quero: quid ſi in inſtrumēto diuiſionis ut aſſorū qui tenēt ADDE ꝙ re. facit. sͣ. de trāſac. l. cuꝫ hi.§. ſi pluribus. ⁊ ibi ꝙ cum iura let fuit dictum ꝙ facit unus alterum ⁊ alter alte pau d̓ ca. cō Guil. hoc uidet̉ tenere. Ego dico ꝯtrariūᵇ. Ca mēto illiꝰ ad tra. ꝗa īmo rū in dictis rebus procuratorē tanꝙͣ in rē ſuaꝫ: quē res per ſus eſt. x. col. de ꝓhi. feu. ali. ꝑ Fede. l. īperialeꝫ ex natura rei ita ut ammodo poſſit pro dictis rebus agere ſe tinet poſſit portio illius §. p̄terea. Iteꝫ ꝓbat̉ ꝑ. l. uolūtas. C. de fideicō. remitti ſubtueri ⁊ omnia facere que ipſe dominus cōſtitudeſuncti rePreterea ꝑ rōnē. ratio qͣre ꝓhibita eſt aliena ſtitutio puuertitur ad ens faceret uel facere poſſet ſi preſens ītereſſet tio dn̄o irreꝗſito eſt: quia exͣneus non recogno pillaris. alieccleſiā poſt ⁊cͣ. uel fuit dictum ꝙ cōceſſerunt inuiceꝫ dictas ter nō. licet ſcit eccleſiā in dominā: ut dicūt doc. in. d. l. fi. C qͣꝫ iſte ſuper res ad habendum ⁊ tenendū uendēdum ⁊ aliang. contra uiuens a ſe de iur. emphi. ⁊ dicā. jͣ. de uer. ſig. l. in ſtipulatihic teneat. enandum ⁊cͣ. quid iuris? Rn̄. ſiquidē alienatio abdicauit. ſi onibus. ſed qn̄ alienāt inter ſe ceſſat dicta ratio b ¶ Octauo cut ſi habeeſſet ſecuta: puta ꝙ emptor nō poſſit poſtea inergo ⁊cͣ. ¶ Ad ſecūduꝫᵉ qd̓ dicit̉ de hac remiADDE ꝙ res vſumquietari iure fideicōmiſſi: ſiue fratres diuidenalex. dicit ꝙ fructū in fū ſiōe: dico ꝙ hoc eccleſie nō ꝓdeſt: ꝗa pactū nō tes fuerūt ſcientes ſiue iguorantes: ut. l. ſi man ang. trāſit cū do ticij ⁊ mi porrigit̉ niſi ad eū ad quē ut porrigat̉ paciſcen opi. bar. hic dato ticij. sͣ. man. ⁊. l. ſi fundum per fideicōmiſhi renuncia tis intereſt: ut. l. ⁊ heredi.§. fi. sͣ. de pac. Sed ꝗ cū quo etiaꝫ res vſūfruſum. in prin. de leg. i. An autem habeant regreſ ip̄e trāſit. tu iſtud pactum porrigatur ad eccleſiā fratris pa ctū licet tua ſum cōtra alienātem. dic ut. d. l. ſi fundū per fivide bal. cō nō īterſit ꝙ ciſcētis nō intereſt. ergo ⁊cͣ. Preterea ſi remiſi ſilio. lxxiij. īdeicōmiſſum. Si uero alienatio eſt ſecuta: ⁊ tūc ticio acquitibi om̄e ius qd̓ habeo in fundo qd̓ tibi nō quecipiēte. do. ex illa promiſſione de alienando non paretur ratur: tn̄ ꝗa rit̉: remanet apud me remittētē: ut. l. nec utilem thomas aſa te abdicas cuei aliquod preiudiciū: ut. l. ſicut.§. ſuperuamarius. iij. sͣ. ex qui. cau. ma. ſed ex hoc nil fratri cui facta ē ad ipſuꝫ tici cuū. ⁊.§. pe. qui. mo. pig. uel hypo. ſol. Uides li. ſed meli uꝫ dn̄iuꝫ re remiſſio querit̉. ergo remanet apud fratrem re⁊ oīno vide ergo qualiter uerba cōtractus diuiſiōis ſunt di uertit̉ ⁊ ſui mittētē. ¶ Vndecimo q̄ro. poſito lꝫ uerum nō cōſilio. cxvij natura cōſo ligenter intuenda. ¶ Nono quero. pone ꝙ nō ſit ꝙ iſte frater ꝗ petit fideicōmiſſuꝫ teneatur d̓ li. v. vbi hāc lidatur cum eſt remiſſum ius fideicōmiſſi nec data licētia de octauā ⁊ ſex euictiōe: utrū hoc ſit ueꝝ ſi alter frater cū quo ꝓprietate vt uendēdo: ⁊ unus ex fratribus poſt diuiſionem taꝫ. q. rumiinſti. de vſu. diuiſit fuit ſciens huius fideicōmiſſi. Dicit glo. nat. uēdidit bona ſua cuidā extraneo: poſtea extitit finitur. ⁊ ꝓhic ꝙ non: niſi fuerit de euictiōe ſtipulatus: ut c ¶ Contra batur ẜꝫ ip conditio fideicommiſſi: quero an frater ſuperui riuꝫ credo. C. de euic. l. ſi fundū ſciēs. Ia. de are. reprehen ſum in. c. i. uens poſſit petere totū ab emptore: Et uidetur ADDE q de eo ꝗ n̄ fe dit iſtud: quia etiā ſciēs habet actionē de euicti ꝙ ſolum poſſit petere partē quā frater premor ideꝫ tꝫ ang. cit agna. d̓ one ſaltem ad p̄ciū: ut. l. fi.§. fi. C. cōia de le. ubi vt refert ale tuus habebat iure ſuo: non illaꝫ quā habuit ab feu. pa. vbi eſt ſpecialis caſus ī legato ⁊ fideicōmiſſo d̓ quo xan. cū quo ſit renūciaiſto ſuꝑueniente. nā licet ius perſonale qd̓ mihi ipſe tranſit. hic loꝗmur. Sed certe lꝫ in emptore dicat ueꝝ tio oīo procompetit in certa parte ꝓ diuiſo remanet in ea deſt agnato Ia. de are. tn̄ in diuidētibus nō dicit ueꝝ: ꝗa īparte q̄ debitori obuenit ex diuiſione: ut. l. iuli licet abſenti uicē uidētur mutuū periculū ſuſcepiſſe quilibet anus.§. ideꝫ celſus. de actio. emp. tn̄ iura realia Tamē alex. in ſua parte: ut no. C. fami. her. l. ſi familie. Sed dicit ꝓ opi. remanēt in tota re pro indiuiſo ſicut ante diuiſi mihi uidet̉ ꝙ p̄dicta nō habeāt locū ī caſu nobar. eſſe gl. onē: ut. l. ſi cōſenſerit.§. fi. sͣ. qui. mo. pig. uel hy quaſi in terſtro. nā p̄dicta iura loquūtur qn̄ ꝯtrahentes ſci po. ſol. ⁊. l. is qui fundū. sͣ. de uſufru. le. ⁊ no. ꝑ minis in. c. i unt ius tertij in re q̄ emit̉ uel diuidit̉. ſed ſi ſcio in ti. impera Cy. C. ſi cō. res pig. da. fuerit. l. i. ẜm Pe. Sed te a quo emo uel cū quo diuido habere ius ī re tor lothariꝰ contra tertiuꝫ emptorē non poteſt agi perſona hoc deberet mihi ꝓdeſſe ut mihi q̄rat̉. hoc enī quā ibi dicit li: ſed oportet ꝙ agatur actione in rē: ut in. l. fi. ſequūtur do agit̉ ideo ius ſuꝑueniēs tibi ꝓdeſſet mihi: ut. l. §. ſinaūt auaricie. C. cōia de le. ⁊ no. C. ad treb. cto. ⁊ ꝓ opi. cū uir. de uſucapio. Iſta ergo diſtīctio ſciētie ⁊ bar. allegat l. pe. ergo non poteſt agi niſi ꝓ medietate illaꝝ ignorātie nō facit ad ꝓpoſitū. ¶ Duodecimo eūdē cōſilio reꝝ pro indiuiſo. Contrariuꝫ credoᵉ: nā ab ip̄o incipiēte ex quero. ꝗd ſi ille cui facienda eſt reſtitutio rei ab fratre ſeu eius herede totū peteret̉ actione ꝑſo themate. et aliquo eā emit: an ammodo habeat locū fidei nali: ut dixi. sͣ. in. i. q. ⁊ totū debet reſtituere. ſed federi. conſi cōmiſſuꝫ: Glo. dicit ꝙ ex dictis per eā apparet ab emptore petitur ac ſi reſtitutio eſſet facta: ut lio. lxxvij. ⁊ ꝙ ipſe poteſt agere tanꝙͣ ſi ipſe ſibi euiciſſet. ar. ccxxviij. ſudicto.§. finautē auaricie. ⁊ no. in. d. l. pe. ad trepra ꝑ me al s. de euictio. l. ſi uēdideris. ad. l. fal. l. fūdo. Sꝫ bel. ergo totuꝫ poteſt uēdicari ac ſi totum eſſet legato. Di. uidet̉ ſic diſtinguere. aut reꝫ mihi legatam reſtitutuꝫ. Preterea ſi ꝗs habet ius in re ꝓ inemo ab alio: aut ab eo a quo mihi relicta eſt. pͥdiuiſo etiā ſi eſt ius reale facta diuiſione ab eo mo caſu nō preiudico mihi in iure fideicōmiſſi: uel eo preſente remanet ius reale in ea parte q̄ ut inſti. de le.§. ſi res aliena. de le. i. l. plane.§. ꝙ ex diuiſione obuenit: ut. sͣ. com. di. l. cōmuni di ſi rem emiſſeꝫ. Scd̓o caſu: aut res erat mihi lega uidundo.§. ſi debitor. ⁊ sͣ. de iure dot. l. cuꝫ in ta ſub ꝯditiōe: aut pure. pͥmo caſu nō uideor re fundo.§. pe. Cum ergo ipſemet ꝗ habebat ius nūciare iuri fideicōmiſſi: ſiue ſciēs ſiue ignorās fecerat diuiſionē in illa parte que debitori obfueriꝫ: ut. l. fundo. ad. l. fal. ⁊. d. l. ſi uēdideris. ⁊ uenit: remanet ius reale ⁊ perſonale. Ex predihic no. ꝑ glo. de le. i. l. ſi a ſubſtituto. in pͥn. ī gl. ctis ergo qn̄ quis habet ius in re pro indiuiſo: q̄ incipit maxime. lꝫ Di. illā nō alleget. Scd̓o ca an facta diuiſiōe remaneat ius in eo qd̓ debitoſu qn̄ erat legata pure: tūc aut fui ignorās ⁊ nō ri pro diuiſo obuenit. ſic diſtingue. aut erat ius p̄iudico mihi in iure fideicommiſſi: ut. l. cui res.

De verbo. obli. de actio. emp. de le. i. l. huiuſmodi.§. qui ſeruū. plagij facti: ſed cauſa reſtitutiōis faciēde. ⁊ hoc vna erat exSi uero fui ſciens tunc mihi preiudico: ut. sͣ. ꝗ. ſentit glo. sͣ. de ꝯdi. obtur. cau. ſuꝑ rubrica dū preſſe ſalſa ī mo. pig. uel hypo. ſol. l. ticius. ⁊ ar. a cōtrario ſe iure alia nō: dicit ꝙ habet locuꝫ ob cauſam de p̄terito. lꝫ ibi ſu. ll. ꝓxime allegataꝝ. Ita dicit Di. Sed ī hoc non vitiabit̉ Cy. teneat opi. Pe. ⁊ male. ¶ Quero ſi ualeultimo dubito an ueꝝ dicat: quia lex ticius non ſētētia ex vi at iſta ſtipulatio. promitto tibi cētum ſi ticiꝰ pla falſe ſed ſuſti loquitur in his q̄ depēdēt ex teſtamēto: hic ſic. nebit̉ ex vi giuꝫ fecerit: tunc hec q̄ſtio bona pōt eſſe: ꝗa tici ⁊ ideo nō preſumitur renūciatio: ut dixi. sͣ. ī ſov̓e. ⁊ hoc dius eſt meꝰ cōiunctꝰ amicus uel ꝯſanguineꝰ nō fa lu. cōtra. d. l. Preterea ſicut exͣneus emens reꝫ cit incogniciet plagiuꝫ ne incidā in penā: ⁊ tunc ualet ⁊ eſt tū legiſtis. legatā ſciēter nō ſibi p̄iudicat: ut. d. l. fi.§. fi. C. ẜm bonos mores: ut. l. ex ea ꝑte.§. i. sͣ. e. Si ꝟo ADDE ꝙ cōia de lega. q̄ lex loꝗtur in legato puro uel cōeſt cōſanguineꝰ ſtipulatoris nō ualet: quia inuibal. nō fuit ī ditionali: ut patet ex p̄cedētibus in. d. l. fi. poſicognitū ſed tari poſſet ad delinquēduꝫ ut ſtipulator lucrare tis. ⁊ ſic eſt ꝟa prima ſolu. ⁊ glo. ibi poſita ꝙ ſit illud refert tur. facit. l. heres meus.§. fi. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. ⁊ ſeꝗtur eiꝰ ſpeciale in legatis. ergo eadē ratione ipſe idem ⁊. l. cōuenire sͣ. de pac. do. cōſilio. cxxij emēs nō preiudicat. Preterea ſi ipſe idē emeincipiēte in Stipulatio facti que ret ab exͣneo nō p̄iudicat ſibi ut dictū eſt. eadē xp̄i noīe ꝓAſulam. habet diē nō cōmitrōne ſi emit ab ipſo ꝗ eſt grauatus. unde cogite ponitur..i. li. titur ad ītereſſe an̄ diem: lꝫ certū ſit ante b ¶ Oporte tis. ¶ Tertiodecimo q̄ro an inter diuidētes de diē fieri nō poſſe. ¶ Op de. l. ſtipulatiōes non ret. dicit hic tur actio de euictione. Glo. in. l. ſi familie. C. fa. pau. de ca. ſe diuiduntur. sͣ. e. ti. So. ibi nō erat adiecta dies: herciſ. diſtinguit: aut diuiſio eſt facta a partibꝰ ꝑ hic dicta hic ſic: vbi ad nihil cōmittit̉ qn̄ eſt dies. ¶ Op rn̄diſſe cū ꝗ ſeu a iudice: aut a teſtōre. ⁊ hoc ultimo caſu nō po. de. l. cū ſtipulatꝰ. sͣ. eo. So. aliud in ſtipulati dā teſtōr mā agitur de euictione: ut. l. cū pater.§. euic. de le. one penali vt ibi: aliud ī ſtipulatiōe vbi pena ex daſſet debiij. ⁊ no. C. fa. her. l. ſi cogitatiōe. Sꝫ alij ut Cy ta ſolui d̓ pe diſpōne legati ſuccedit. hoc eſt obligatio ad inibi refert: reprehēdūt hoc dicētes ꝙ.§. euic. locunijs que tereſſe q̄ ante dieꝫ nunꝙͣ cōmittit̉ in aliquo. qd̓ erāt in mote quitur in prelegatis: ſecus in diuiſiōe. ⁊ ꝓ hoc glo. tenet in. l. cū ſtipulatus. sͣ. eo. caſus eſt in. c. ⁊ illud quod s. fa. her. l. ſi paterfa. Sꝫ ego puto glo. bene direſtaret ſolu commiſſa. exͣ de elec. li. vj. cere. nā diuiſio teſtōris habet vim prelegati: ut tis debitis ſix Uer de dicta pel. quid ergo.§. i. de le. j. ⁊ de here. īſti. l. ex facto. Um ſtipulamui. pum cunia dari C. fa. her. l. quotiēs. ideo ⁊cͣ. ut ī.§. euictos. Nō p̄ſens non trahit̉ ad futuꝝ. h. d. Quidā cuidā hoſpi ob. l. ſi paterfa. quia ibi loꝗtur quādo res euintali: ⁊ tꝑe te habēt oportetʰ qd̓ eſt pn̄s īdicatiui: ⁊ tunc hec citur culpa coheredis. erat enī res obligata pro ſtamenti re lex nō habet dubiū. Alij hn̄t oporteret qd̓ ē pre ſtabāt mille. debito hereditario: qd̓ debituꝫ quia heres non teritū īperfectū ſubiūctiui: ⁊ tūc eſt dubiuꝫ quia ſed qꝛ teſtaſoluit: ideo agitur hypothecaria. ibi ar. expreſpōt trahi ad futura: ut dixi. sͣ. e. l. ꝗ rome.§. autor tātū ſuꝑ ſuꝫ. pro hoc ad trebel. l. i.§. ſi heres. Vel dic ꝙ uixit ꝙ erāt gerius. Dicēduꝫ eſt ergo ẜm dictā litterā oportria milia in in. d. l. ſi pater heres. hoc ſequit̉ excipiēdo non teret: ꝙ ſi aliꝗd reperit̉ debituꝫ in p̄terito illud reſto ꝙ hoſagendo ſicut in.§. euic. ⁊ ideo latius ꝙͣ glo. diſoluꝫ cōprehēdet ⁊ nō futura: ⁊ ſic īterp̄tat̉ pro pitale nō ha ſtingue. aut diuiſio eſt facta a teſtatore: aut a ꝑbebit niſi mil promiſſore. ſi ꝟo nil deberet̉ in p̄teritū: tunc in tibus ſeu iudice. pͥmo caſu aut euīcit̉ culpa cole: propter il telligatur in futuꝝ ne alias ſtipulatio reddatulud v̓bū reheredis: ⁊ agitur d̓ euic. alias nō agitur d̓ euic. inutilis: vt sͣ. e. l. quotiens. ſtarēt quod ſed excipit̉ ut ex predictis patet. Secūdo caſu. Ex. l. ſequenti. eſt p̄teriti īaut poſt diuiſioneꝫ uendicatunus ex heredibꝰ ꝑfecti ſubiū De illis verbis exnūc prout extunc. diuidētibus: aut quidā alius. pͥmo caſu. aut uēctiui ⁊ p̄ſen a ¶ I plagij Exitis tꝑis opdicat ex facto alterius coheredis: ſeu ex diſpoſi I ita ſtipulatus. ſente tatiui ꝑ iſtā breuit̓ ⁊ qn̄ tione defuncti ⁊ poteſt nec de euictio. tenetur. cōditiōe pōt retro deberi pecunia. h. d. legeꝫ ſic ītel bal. conſilio Ita intelligo iſtā materiā ꝑ. l. fundū meū. sͣ. de quinto. iiij. lectā ꝑ doc. Nota ꝙ pena qn̄ adijcit̉ p̄ſtatiōi annue ītelligiſecus ſi nihil volū. vbi po euic. ⁊ sͣ. de do. pre. l. licet placeat. ⁊ sͣ. dixi. Si tur de decē ſingulis annis. dixi. sͣ. e. l. ſtipulatio nit qn̄ ſit ꝓreſt. ſſet ꝑ. l. uero uēdicat ex alio ſuo iure: tūc repellitur exce iſta.§. eu qui. ¶ Op. de. l. cū quidā. de vſu. So. uenditio.§. miſſio ut ꝗs ptione per. l. uendicātē. aut uēdicat extraneus: vt dixi. sͣ. e. l. huiuſmōi. ⁊ hoc facit hec adiectio ueriſimile. sͣ delīquat: ne ⁊ tūc aūt fuerunt ſcientes: ⁊ nō tenetur de euic. d ꝯͣhē. emp. dlīquat ⁊ ut ex hoc. ſecus ſi dicunt ex illa die: ut dixi ibi. Iteꝫ Et an v̓bum delictum re niſi fuerit ſtipulatus: ut. l. ſi fūdū ſciēs. de euic. idē quod hic ſi dicerē exnūc vel extūc ꝓut extuc quod poteſt muneretur: ⁊ cōia utriuſqꝫ iudi. l. ſi fratres. Aut fuerūt igno ⁊ ſimilia ꝟba ut clarius exprimeret̉: ut. d. l. cum trahi ad pre cuiꝰ v̓ba porātes: ⁊ tunc tenet̉ ꝓ parte quaꝫ coheres a quo ſens ⁊ futu quidā. ⁊. l. lecta. in fi. sͣ. ſi cer. pe. ſui in. l. gene euincitur habuit ab eo. rū ad quod raliter. sͣ. e. Ex.§. ſequenti. ſit trahēduꝫ ⁊ an̄ depōfi Ex. l. ſequenti. Que ſit differentia ſi promitto fundū pleno iuvide ro. con tū factu pro An valeat promiſſio quia plagium feciſti. uel fi re vel ꝓprietatē ꝑſe vel vſumfructū per ſe. turpi cā paſi. cccxxxiij. promitto tibi cētum ſi ticius plagiū fecerit. gēda ualeat Qui promiTicius a meuio. ſt eſufructu vide eūdem Pro I plagii faciēdi. iſſio bal. conſilio ⁊ ꝓprietatē ſeparatiꝫ ſolutiōe vſufructꝰ liberat̉. lxxxviij. iij. li. facta de preterito uel de futuro ob turſecꝰ in eo ꝗ plenā ꝓpͥetatē ꝓmiſit. h. d. ¶ No. bro. Et īquā pem cauſam eſt ipſo iure nulla. h. d. ¶ Quero tū alex. hic ī differētiā ſi ꝓmitto fundū pleno iure: uel ꝓpri ergo vtrum ualeat iſta ſtipulatio: promitto cen pͥma col. ꝓ etatē ꝑ ſe ⁊ uſufructū per ſe. ¶ Op. jͣ. de ſol. l. ſi fortificatiōe tum ſi plagiuꝫ feceris. Uidet̉ ꝙ non ut hic. ⁊. l. ſtipulatus.§. qui decē. glo. ſoluit optime. dic vt limitationis generaliter. sͣ. eo. In ꝯtrariuꝫ uidet̉. sͣ. de cōdi. in ea. ſꝫ ꝗd peteret̉: dic totuꝫ perēpto uſufructu ang. de qua obtur. cau. l. pe. ⁊ hoc tenēt vltramōtani. nō alhic ꝑ eū alle ut hic. ſed uſufructu durante petit ſolū ꝓprieta gat imo. ad le. illā. l. dic ut dixi. sͣ. e. l. generaliter. ¶ Quero tē: vt plene dixi in. l. eū ꝗ ita.§. j. sͣ. eo. ducere Inquid ſi ꝓmitto quia plagium feciſti: Dicit glo. Ex.§. ſequenti. no. in. c. ī p̄ iſta eſt magis dubia quia non inuitatur ad delī ſentia. de re An ſufficiat numerare alterius noīe abſqꝫ eo ꝙ quēdū: quod ſecus eſt in pͥma. ſed hic eſt tex. ꝙ nūcia. dicen hoc agatur cuꝫ eo cui numeratur: ibi. Oppo. ⁊ teꝫ ꝙ ſi lata nō valet. Pe. tenet ꝙ ualet qͣſi ſcienter promit cōfeſſio appoſita in ꝯtractu īutili ꝓbat. ibi. Et ſnīa exp̄ſſis tat indebitū: ut. l. i. de cōdi. īde. Non ob. hec. l. reſpōdeo. Et iſta ꝟba recepiſſe in dubio dāt induabus cau quia ponit exēplū ꝑ. l. fi. de cōdi. obtur. cau. ut ſis quarum telligere ſtipulationē incōtinenti ſecutā poſt nu hic in fi. glo. Sed certe tūc nō fiet promiſſio cā merationē: ibi. Itē. Et an dicta in prefatiōibus G G G G iij

De ꝟbo. ob. a ¶ Uaſſalus dn̄o. ADDE Imo. hic ⁊ ang. in. l. ſtipulatio iſta.§. alteri. feſſus. Adde ꝙ ang. cōſilio. clxxvij. incipiēte In dei noīe. viſis actis p̄di sͣ. eo. Raph. v̓o voluit ꝙ ciuis poſſit ciuitati ſtipulari: q: nō minus quis ctis. dicit ꝙ in eo qd̓ bar. in. d. l. vult ꝙ cōfeſſio facta corā iudice cōpeten naſcitur patrie qͣꝫ patri. quā opi. pau. de ca. dicit tollerari poſſe. Alexā. te ti ꝓbet: lꝫ ex libello inepto dicit cōtra hoc ſacere qꝛ diffinitiua nō pōt ſa net opinio. bar. de qua in lec. per eum. ri nullo p̄cedēte ꝓceſſu quātūcūqꝫ emanet cōfeſſio ⁊ ſic ꝓcedatur vt ſuꝑ b ¶ Scilꝫ patronus. ADDE ꝙ hunc intellectuꝫ etiā approbant imo. quodā notorio in cā ciuili: īmo venitur ad preceptum: vt. l. ſi debitori. de rapha. pau. de caſtro. ⁊ iudi. ij. q. i. alexander. dicātur in ſeq̄ntibꝰ repetita: ibi. Venio. Et an ſi nos quēqͣꝫ e ¶ Propatꝫ hic in pͥn.§. in glo. ſuꝑ v̓bo agēte ergo ⁊cͣ. ſed in cau qͥ ꝓcurator egit noīe dn̄i ꝓcuratorio noīe: deīde bat. ADDE Propter hoc Ia. de are. dicit ꝙ non mutuauit libellus ē īe ẜm imo. qd̓ fecit vnū actū ⁊ nō dicit ꝓcuratorio noīe: an de ptus: ꝗcꝗd nomīe pr̄oni. ⁊ tex. dicit agēte. qd̓ erat actor ſino. In nō in beat intelligi ꝓcuratorio nomīe: ibi. Itē pone. ſequitur nuue caſtaldio patroni. qd̓ iudicio meo eſt notanc. piſanis. de Quid ēt ſi reꝑiat̉ inſtr̄m in quo ꝗs eſt cōfeſſus lū ip̄o iure: reſtiru. ſpo. dū. quia ẜm hoc nō ſufficit in ꝟitate numerare ut. l. ſi patro habuiſſe cētū mutuo q̄ ꝓmiſit reſtituere: ⁊ ego vbi ẜm euꝫ nus de iure alterius noīe niſi hoc exprimat̉ ⁊ agat̉ cū eo cui probatur ꝙ pono ī libello ꝙ mutuaui tibi cētū: ⁊ ad hoc ꝓiuran. ⁊ ibi numerat̉: vt. l. certi ꝯditio.§. ſi nūmos. ſi cer. pe confeſſio fa bādū ꝓduco īſtr̄m: an ſufficiat: ibi. Itē reꝑtur. guil. de cu. cta in iudita. Uel ſi vis ſuſtinere glo. dic ꝙ hic mutat caſū ſi ergo nulEt an ꝗ promiſit me nō offendere ſub pena: ſi cio inualido vel expone hic tex. ipſe.ſ. patronusᵇ qui ꝯtraxit lus ꝓceſſus offendat fratrē meū teneatur: vide in fi. ꝓbat. dūmo haberi debꝫ ſcilꝫ per libertū ꝗ ſibi ſtipulat̉ ẜm eundē Ia. de do iudex ali ꝑinde ac ſi Per liberā ꝑſoare. Vel dic ꝙ hic in tex. nil dicit̉ de numeratio GriſogonuS. nā nō q̄rit̉ nobis as ſit cōpecōfeſſio ſine tēs. Bar. in ne in themate. facit. C. de ſa. ſan. ec. l. iubemus ꝓceſſu emaactio ex ſtipulatiōe ſꝫ ex numeratione ſic: ⁊ ꝗ ſti l. decē. in fi. naſſet ⁊ ita C. ſi de vendi. pig. aga. l. i. ⁊. ij. ⁊ qd̓ ibi no. C. de sͣ. e. ⁊ in. l. fi pulat̉ īperſonaliter ſibi videt̉ ſtipulari: ⁊ nunqͣ reſidꝫ arguē p̄ſcri. xxx. anno. l. j. ⁊ qd̓ ibi no. ſed ꝙ ille ꝯfeſſus quis ita. ad do ꝙ ſi hoc ꝑſona extrīſecꝰ ſubītelligit̉. h. d. Diuidit̉ in tres eſt ſe accepiſſe ⁊ ideo dubiū eſt an mutuū iſtud i. sͣ. e. ange. ī ciuili mul ꝑtes. pͥmo pōitur ꝯceptio ſtipulatiōis. In ſecūn. l. j. C. de quod probat̉ per hāc cōfeſſionē pariat actionē to magis in da declarat q̄dā dubia emergētia circa ſtipulati preſcrip. xxx crimīali: cōei cuius noīe numeratio facta eſt. ¶Et reſpon annorū. vbi onē pͥncipalē. In tertia q̄dam dubia emergētia cludēs ꝙ ex deo ꝙ iſta ꝟba recepiſſe ⁊cͣ. innuūt numeratiodicit hoc eē cōfeſſiōe ſcā circā ſtipulationē penalē. Scd̓a ibi reſpōdi ꝑ linē preceſſiſſe ⁊ ſtipulationē ſecutā inutilem: tn̄ bene notan ſuꝑ inepta ī berā. Tertia ibi ſequēs ſtipulatio. Et ſcd̓a ſubdū: ꝗa ſi ex ideo ex numeratiōe poteſt agi probata per hāc ꝗſitiōe corā diuidit̉ in tres. pͥmo pōit duas regulas. ſcd̓o ex forma ſtatu iudice cōpe cōfeſſionē qd̓ eſt no. quia talis confeſſio appoſi ti in contra eis decidit. q. deſcēdētē ex ſtipulatione ſcd̓a. tertēti nō debꝫ ta in cōtractu inutili probatᶜ: vt. C. de ſa. ſan. ecctu mulieſeꝗ cōdēnatio. q. deſcēdētē ex numeratiōe. ſcd̓a ibi: ſed ꝙ. cle. l. iubemꝰ. ⁊. C. ſi de vē. pig. aga. l. i. ⁊. ij. ⁊ de ris debeant tio: ſed debꝫ tertia ibi: ſuꝑ eſt ut q̄ramꝰ. Tertia pͥncipalis ſub adeſſe ꝓpin abſolui reꝰ ⁊ p̄ſcrip. xxx. anno. l. i. ⁊ qd̓ ibi no. ¶ Iteꝫ aduerte diuidit̉ in tres: ī vnū dictū: ⁊ duas rōnes. In pͥqui ⁊ nō ad de nouo cō ꝙ lꝫ illa ꝟba recepiſſe ⁊cͣ. ſint p̄teriti pluſꝙͣ ꝑfeſint quo cama ꝑte ponit̉ factū qd̓ non hꝫ cōtraria. pone tn̄ tra ipſuꝫ ꝓcti: tamē in dubio intelligitur ſtipulationē ſecu ſu cōtractꝰ cedi ſi facta ꝓ cōſtāti ꝙ ſcriptura hec pͥuata nō reuocabat̉ ī remanet iutam eſſe īcōtinēti poſt receptionē: quod eſt nolargiūtur. ⁊ dubiū ne ītres ī materiā. l. cōparatiōes. de fi. intilis: tamen tabile pro inſtrumentis dotalibꝰ. quia ſi preſuita dicit aliconfeſſio fa ſtru. ⁊ ꝗ po. ī pig. ha. l. ſcripturas. ¶ Uenio ad as etiā de fa meret̉ vir qui cōfitet̉ ſe dotē recepiſſe multū ar cta in inſtru cto obtinuiſ ſecūdū vbi dicit̉ ꝙ ꝑ liberā ꝑſonā nō q̄rit̉ actio recepiſſe: ſtipulatio non preiudicaret mulieri: ⁊ mēto ꝓbat ſe peruſij in ¶ Op. ꝙ ꝑſona liberti nō ſit libera: ꝗa debꝫ re oīa geſta. et tamē in veritate preiudicat: ut hic ⁊ plene exaſindicatu. d. reuerētiā ⁊cͣ. ut. ff. ⁊. C. de iure pa. So. ꝑ ꝑſonā hoc etiā ſeꝗ minaui in. l. poſt dotē. sͣ. ſo. ma. tetigi in. l. p̄dia. ranerij de tur alex. cui nobis ſubiectā acꝗrit̉ nobis rōne dn̄ice vel pr̄ie lafrā. d̓ piſis de acꝗ. poſ. Op. de. l. cum enī. jͣ. de noua. ⁊. l. ſi adde ꝙ ideꝫ Et inquātū ptātis uel cōuerſiōis ſeu monachatiōis eadē ra ſtipulatus. dic vt in.§. qm̄. in. l. certi cōditio. sͣ. ſequitur ro. alexā. trāſit tione: vt in auten. ingreſſi: ⁊ in auten. ſi qua mu conſilio. cc. ſi cer. pe. per Cy. in. l. ſi abſentis. C. ſi cer. peta. cuꝫ illa opi. lier. ⁊. l. deo nobis.§. j. nō alterius. ⁊ ideo liberxciiij. incip ꝙ bar. hic ī¶ Uenio ad ꝟ. ſeq̄ns ſtipulatio. hoc dicit ꝙ cō ente oīpotē tus non q̄rit pr̄ono. eadē rōne nec vaſſalus dotelligendus ditio ⁊ tēpus raro intelliguntur. ⁊ lꝫ glo. ponat tis dei. hec ſit inquātuꝫ minoª: nec ciuis reipublice ſue ciuitatis. facit cōfeſſio. vbi exēplū per. l. īterdū. sͣ. e. ego credo ꝙ voluit didic̄ ꝙ ex nu qd̓ dr̄. jͣ. de iure fiſ. l. j. ¶ Op. qn̄ ꝟba obligatiopulchre ꝯſu cere raro ineſt in ꝟtute repetitionis. hoc eſt ex meratōe poſ luit cū credi nis ꝯferūtur ī ꝑſonā ſui: ꝟba executiōis in ꝑſoſe agi ꝓbata eo qd̓ dictuꝫ eſt in precedētibus vt ſic faciat ad tor ꝓduxiſnā tertij valꝫ ſtipulatio qn̄ ipſius ſtipulātis īterper cōfeſſipremiſſa. Cōtra. īmo regula eſt ꝙ q̄ in p̄fationi ſet inſtrumē onē: ꝙ illud eſt: vt. l. ſi ꝓcuratoris pn̄tis. sͣ. e. in glo. ⁊. l. ſtipu tū carēs no bus dicūtur ⁊cͣ. ut. jͣ. e. l. ticia.§. ideꝫ reſpondit. ſit verū quā latio iſta.§. ſi ꝗs īſulā. sͣ. e. videbitis. jͣ. l. j. in pͥn. mine īperaSo. ibi loquit̉ de his que in prefatiōibus dicū do eſt elaptoris: ⁊ d̓bijͣ. ti. ij. ⁊. l. in oībꝰ. jͣ. de p̄to. ſtipu. modo hic ꝟba ſum tēpꝰ op tur. hoc eſt in his que agūtur inter partes ante tor interroſtipulatiōis ſunt adiecta in ꝑſonā zore liberti: ⁊ ponēde exce ꝙͣ ꝑueniatur ad ſtipulationē ſuꝑ eo d̓ quo actū gatus an ve ptionis non ꝟba executiōis in ꝑſonā illius patroni. So. hoc ra eſſent qͥ eſt: ut. l. iteꝫ ꝗa. de pac. ⁊ de hoc dic vt. d.§. idē nūerate penō dicit̉ in tex. ſed dic ꝙ libertꝰ fuit ſtipulatꝰ. qd̓ inſtrumēto reſpōdit. hic ꝟo loquitur de his que dicūtur in cunie. prout cōtinebātur intelligo.i. vba īterrogatiōis ipſe ꝓtulit ⁊ ſibi ē ēt dicit velprecedētibꝰ: an intelligātur repetita in ſequenreſpōdit cre rn̄ſuꝫ. Cū ergo nō appareat in cuiꝰ ꝑſonaꝫ ꝟba le raph. io. d̓ dere ꝙ ſic: tibus. Circa qd̓ dic. qn̄qꝫ tēpus vel conditio vel imo. ⁊ pau. obligatiōis ſint collata: ītelligo in eiꝰ perſonam qua de cā iu alia qͣlitas adijcitur in precedentibus: ⁊ dubita de ca. Adde dex volebat collata in cuiꝰ ꝑſonā fuerūt collata ꝟba executi ꝙ opi. Spe. tur an videatur repetitū in ſequētibus eadē ora deuenire ad onis. ⁊ iſtud ē ꝟiſimiliꝰ: ut dixi in. d.§. ſi ꝗs inſu ſimpliciter tione ſeu cōceptione ꝟboꝝ. ⁊ hoc contingit vel capturā. ip̄e lā. alias ſtipulatio valeret ẜm cōeꝫ opi. glo. q̄ ꝓſequit̉ bal. reſpondit il circa res vel circa perſonas. Si circa res intellicōſilio. liij. ⁊ bat̉ ꝑ. l. pe. C. ad exhibē. ¶ Uenio ad ver. ſuꝑlam cōfeſſio gitur repetitū: vt. l. ſeie.§. gaio. de fun. inſtru. ⁊ ccxxij. i. li. ⁊ nem cōfiten eſt. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ iuriſcō. reuocet in dubiuꝫ cōſilio. ccxx dic vt ibi. Si circa ꝑſonas: vt ticio ſi nauis ex a ti nō nocuiſ id qd̓ eſt expreſſuꝫ in iure.ſ. ꝙ ei ꝗ noīe alio muvij. iij. li. ⁊ cō ſe: qꝛ ſe retu ſia venerit ꝓmitto cētuꝫ ⁊ ſempronio. ⁊ tūc dic tuat nō q̄ritur actio: niſi in caſu. l. abſentis. C. ſi ſilio. cclxx. lit ad illud ī vt. l. fi.§. ſeio. de lega. ij. ⁊ de cōdi. ⁊ demō. ⁊ de iiij. li. ange. cer. pe. ſed hic libertus mutuauit noīe pr̄oni: vt ſtrumentuꝫ l. mulieri ⁊ ticio. ⁊. l. iulianus paulus. eo. ti. ⁊ ibi ꝯſilio. xlviiij nullū ratiōe cꝯſilio. clv. ſolēnitatis: Tamē ꝓ opi licet cōtineret cōtractū validū in ſe. alle. Inno. in. c. cū venerabilis. ⁊ ranione eoruꝫ tionē aſſignat: quia pars videtur cōfiteri ꝓut effectualiter in inſtrumen facit qd̓ cōſuluit pe. de ancha. cōſi. cccviij. ꝙ ꝯfeſſio dotis recepte pꝰ tꝑa to cōtinetur. ſed effectualiter nihil cōtinetur in inſtrumēto ꝓpter d̓fectū lapſa exceptionis opponēde habeat vim vere numeratiōis nō donatiōis ſolēnitatis de quo ibi latius. ⁊ an iſte debitor potuerit capi mixta confeſqꝛ illa morte nō tēporis curſu cōfirmat̉. Et inquātū alexā. hic tāgit an cō ſione ⁊ inſtrumēto. ⁊ cōcludit ꝙ nō: qꝛ in odioſis ſub ſimplicibus nō cōfeſſio dotis recepte p̄iudicet creditoribꝰ etiā elapſo tēpore exceptiōis op tinetur caſus mixtꝰ: vt. sͣ. e. l. ij.§. ſi quis ſimpliciter. Et inquātū. sͣ. dictuꝫ ponēde. Adde ꝙ ro. cōſilio. ccccxlv. tenet ꝙ nō ꝑ. l. ſi cui. C. de nō nu. pe. eſt de cōfeſſiōe facta in iudicio inualido. ⁊ alex. dicit vidēdū bar. in. l. ſi cō ⁊. l. ſi quis hoc. de bonis ꝓſcriptorū. ⁊ alia que breuitatis cā obmitto: qꝛ per te videre potes. aduertēdo etiā ꝙ bal. cōſi. allegato. liij. vult ꝙ ſtante

De verbo. obli. ſtatuto ꝙ ex glo. ⁊ ibi plene ſcripſi. nō eſt nr̄a materia. Quācuratorio noīe: uel noīe talis: an videat̉ feciſſe cit fratrē do ceptō nō nu doqꝫ dubitat̉ an dicte qͣlitates intelligant̉ repe merate pecu mini ſui vbi ꝓcuratorio nomīe: Uidet̉ ꝙ nō. ar. huiꝰ.§. gritite in alia oratiōe ſeu cōceptiōe ꝟboꝝ: ⁊ tunc ē caſus ꝙ of nie nō poſſit ſogonus. ⁊ dico ꝙ hoc videt̉ repetitū ꝓcuratofendēs frēꝫ oppōi. ꝙ ēt aut iſta alia oratio cōtinet diſpōnē aliam per ſe rio noīe: quia hic dicit̉ ꝙ cōditio ⁊ tp̄s ⁊ iſte qͣli agēs ex con dn̄i cā iniuprincipalē: ⁊ tūc nō ītelligit̉ facta repetitio: niſi tates repetite intelligant̉: ꝑſona nō. Mō cū re riādi priuat̉ feſſiōe debꝫ hoc induceret natura alicuiꝰ dictōis repetitiue: feudo. Sed ſuccumbere petitur eadē ꝑſona: tūc qͣlitas.ſ. ꝓcuratoris no vt hoc ampliꝰ vel iteꝫ: ut. l. in repetēdis. de le. iij. imo. dic̄ ibi Et an cōfeſmine repetita ītelligit̉: ⁊ ꝑſona in qͣ ſubſtātietur eſſe caſuꝫ ꝓ ſio facta ī iu dic vt ibi. Qn̄qꝫ illa ſequēs diſpō eſt de acceſſoactus nō ītelligit̉ repetita: ut hic eſt tex. cū glo. opinio. bar. dicio nullo rijs precedētiū: ⁊ iſta eſt nr̄a materia. Dic ergo ibi plerūqꝫ ⁊cͣ. cū glo. q̄ īcipit ꝑ actionē mādati qꝛ ibi nō pͥabn̄ite parte aut ſequēs diſpō acceſſoria tēdit ad vnū ⁊ eūdē uatur feudo valeat. bal. Facit quia actio nō pōt ꝑtinere ad ꝓcuratoreꝫ effectu cū pͥncipali: ut obligatio fideiuſſoris: ⁊ ī īterficiēs fra tenet ꝙ nō ſuo noīe. ergo ⁊cͣ. ut. l. poſt morteꝫ. ⁊ qd̓ ibi no. trē niſi coneius cōſilio telligit̉ facta repetitio: ut. jͣ. de fideiuſ. l. ſi ut ꝓqn̄ ex facto tutoris. Facit qd̓ dixi. sͣ. de ope. no. ſtet ꝙ iniucxlviiij. iiii. ponit̉. ⁊. jͣ. e. l. fi.§. fi. Aut tēdit ad aliū effectum nū. l. i.§. nūciatio. Et ideo cōſulo ꝙ ponat̉ in li ria ſit facta libro. per ſe lꝫ acceſſorie ad pͥmū: ut obligatio uſuraꝝ dn̄o: gͦ nō at a ¶ Subſcri bello: agit ⁊ agere ītēdit talis ꝓcurator: ut ſem tēditur ꝑſo⁊ ſimiles. ⁊ tūc aut illa qͣlitas reſpicit actū perſo bentes. per ipſe tāgat ꝙ tanꝙͣ ꝓcurator agat: ut etiā in na fratris. ADDE An ne ꝯtrahentis. puta ꝯtrahit ꝓcuratorio noīe: ⁊ futuꝝ cōprehēdat. ar. l. cū ſtipulamur. cū ſi. sͣ. e. vn̄ alexā. diſb̓ſcribēs di tūc illa qͣlitas ītelligit̉ repetita ut hic: quia hic li cit ꝙ aūt pax eat̉ totā ſcri ¶ Itē reꝑitur inſtr̄m ꝙ ille fuit cōfeſſus ſe habu bertus videtur ſtipulari vſuras noīe patroni: ⁊ eſt facta ſim pturā appro iſſe ⁊ recepiſſe cētū mutuo: q̄ ꝓmiſit reddere ⁊ pliciter ⁊ tc̄ bare. pau. d̓ cedere cogitur: ut patet in textu. ⁊ infra dicā. cū reſtituere. mō in libello ꝓpono ꝙ mutuaui tibi ꝓcedat opi. ca. ꝯſilio. cc enī ſit eadē perſona: merito cuꝫ eiſdē qualitaticētū: quare peto te cōdēnari. ⁊ ad huiuſmōi ꝓbar. aut pro cxxx. ⁊ an ſb̓ bus intelligit̉ repetita. Aut talis qͣlitas reſpicit ſe ⁊ familia: bationē induco inſtr̄m: an ꝓbet: quia inſtr̄m cō ſcribēs non ipſaꝫ diſpōnē ⁊ tūc nō intelligit̉ repetita: vt. l. ſi ⁊ tunc ꝓce lecto tenore tinet ꝙ fuit cōfeſſus ⁊cͣ. Dico ꝙ eſt caſus in iſto dat opi. anſcripture ſiita quis. in pͥn. jͣ. eo. ⁊ sͣ. de ꝯtrahē. emp. l. ꝗ fun §. ꝗa hic ītētas actionē ex numeratiōe. mō ſi fuge. ꝑ ea que bi p̄iudicet dū. ubi dies nō intelligit̉ repetita. Predicta ve it utilis ſtipulatio: tūc male intētas actionem ex no. Spe. ī ti ꝑ eūdē cōſi. ra niſi ꝑ quādā cōſequētiā: vt ſi ſtipulatio pena tu. d̓ treuga cccl. de prīo numeratiōe q̄ nō eſt nata. ſꝫ ſi ſtipulatio aliquo ⁊ pace ad fi. lis ſeu vſuraꝝ cōmittat̉ ex mora. tūc enī ſi differ vide ēt ro. mō eſſet inutilis tūc bn̄ ageres: quia ex numera Tu adde ꝙ cōſilio. cciiii tur petitio circa pͥncipalē ⁊ ſic ceſſat mora: ⁊ ꝑ tiōe eſſet nata tūc ut hic. Facit. l. publia. in fi. sͣ. bal. conſilio ⁊ cōſi. ccciii cōſequēs differt̉ ſtipulatio ſeu petitio vſuraruꝫ: depo. Tāgit Cy. in. l. ſi abſentis. C. ſi cer. petacxxxvi. i. li. ⁊ ibi an ſigil tenet etiā ꝙ vt. sͣ. ſi cer. pe. l. lecta. Item p̄dicta ꝟa in his q̄ lū īducat cō ¶ Itē Di. format q̄ſtionē talē. quidā ꝓmiſit me fratrē domi adijciūtur circa p̄cedētē diſpoſitionē in diē. nō ſenſuꝫ ⁊ rati nō offendere ſub pena faciēdo pacē: mō nō ofni occidens habitioneꝫ ad ea q̄ adijciūtur p̄cedēti cōditioni: an intellifendit me ſed fratrē meuꝫᵉ: an teneat̉. Et videi odio dn̄i pri Quis āt pre gātur repetita diſpōni. dixi. sͣ. e. l. in illa ſtipulauetur feudo ꝙ ſic: ut. l. i. ij. iij. ⁊. iiij. sͣ. de libe. ca. In ꝯtrariū ſeratur ī hy ⁊ qualiter ꝓ tione ſi calēdis. ⁊ plenius in. l. ita ſtipulatus. cir poteca: aut eſt ueritas: quia ꝑſona fratris nō intelligitur ni bet̉ ꝙ odio habēs īſtruca q̄ſtiones. Itē p̄dicta ꝟa in diſpōne ꝯtrahenſi exprimat̉ vt hic. Facit de pac. l. ſi vnus.§. an̄ dn̄i vel ꝙ amētū ꝯfectū tiū. In vltimis uolūtatibus dico latius de le. j. oīa. Di. hoc puto veꝝ: quia certe ſunt ꝑſoneꝑ lias ille non a noͣrio: aut l. licet. Itē in diſpōne legis ſeu ſtatutoruꝫ dico eſſet factur quas iniuriamur: inter qͣs nō eſt frater: ut. l. j. in hypotecam dicit. ponit plene in. l. iij. jͣ. vi bo. rapto.§. ij. Itē an in ſtiputrino teſte fi. cū. l. ſe. jͣ. de iniur. Preterea tūc dicor offenglo. notabili ſubſcriptā. ⁊ latiōe nouāte ītelligātur repetita q̄ fuerūt in pͥn di: qn̄ ex illo facto poſſuꝫ petere penā īponi: ut ter in. l. apd̓ q̄ ſint ſubſtā cipali. dico. jͣ. de noua. l. aliā. Itē p̄dicta vera in celſuꝫ in pͥn. l. iſtud. de ma. teſta. ſed hic nō poſſuꝫ petere iutialia in apo aliqͣ qualitate q̄ ineſt diſpōni p̄cedēti ꝑ moduꝫ sͣ. de doli ex re meo: lꝫ poſſeꝫ forte ut ꝗlibet de populo. ergo ca vide bal. ceptio. vnū cuiuſdā acceſſiōis ⁊ directo eā reſpicit. Si vero cōſilio. cclx⁊cͣ. Nō ob. leges allega. de libe. cau. ꝗa lꝫ īterſit etiā dicit nō viii. Si aūt in diſpōne totali ponit̉ per ſe q̄dā clauſula nulnō tn̄ dicor offēdi. fac̄. jͣ. d̓ iniur. l. lex cornelia. obmittēdū: dn̄s ꝯſtituat li annexa: tūc ſi dubitat̉ cui referat̉: an p̄cedētiꝙ talis occi g Interpellatō ꝓcuratoreꝫ dēs fratreꝫ I pupillus. gͦ nō ꝯſtituit bus: an ſequētibꝰ: an oībus. iſta eſt materia per ad obligans dn̄i pōt d̓ cu dū ⁊c̄. ⁊ ꝓcu ſe ſeparata a p̄cedēti. ⁊ eā ponit Spe. de inſtru. pͥncipalē in mora nō nocet fideiuſſori. ria forbānirator faciat edi.§. nūc aūt. ꝟ. itē excipe. ibi tex. meliꝰ in. l. iij. h. d. ¶ No. ubi nulla petitio: ibi nulla mora. ri ⁊ ī execuapocā trino §. filiū. de libe. ⁊ poſthu. ⁊ l talis ſcriptura. d̓ le. tiōe ſentētie ¶ Op. de. l. nuda. C. eo. So. ſpeciale in pupil teſte notatā cri minalis i. Hic omitto quia lōguꝫ eſſet. ¶ Op. hic dicit̉ cuꝫ hypote lo. hec falſa: ut. l. nulla. de reg. iur. Alij dicūt ꝙ feudū aufer ca bonoruꝫ ꝙ perſona nūꝙͣ intelligitur repetita. Cōtra imnon eſt in mora quātū ad ipſuꝫ pͥncipalē: ſꝫ quā ri. ⁊ hoc pro dominꝰ v̓o mo videt̉ ꝙ perſona ītelligat̉ repetita: ut. l. j. C. tū ad penā ſic. ⁊ hoc tenet Ia. de ra qd̓ eſt conbatur ī. d. c. poſt bona i. cōſiliū inci de diuer. reſcri. So. ibi rei cōitas: p̄iudicij modi tra caſuꝫ. l. lecta.§. ſꝫ cū ſortis. sͣ. ſi cer. pe. vnde hypotecet ꝑ pit nihil cōe citas: ⁊ rōnis idētitas faciūt ceſſare ꝯtrariū. uel inſtrumendic ꝙ ibi penalis ſtipulatio non cōmittit̉ ex mo An aūt ep̄s tū publicuꝫ uerius in diuerſis ſtipulationibꝰ ſeu diſpōnibus ra ſed ex euētu cōditiōis: ut ibi no. ⁊. jͣ. de regu. poſſit aufer ꝗs p̄feratur perſona nō ītelligit̉ repetita ut hic. ſed in vna ⁊ re feudū vaſ iur. l. nulla. facit qd̓ no. per Di. in. c. nō eſt in mo vide pe. de ſallo ſi vaſſal eadē ſic. quis enī dubitat ſi īterrogo: promittis ra. exͣ de regu. iur. li. vj. ¶ Op. de. l. ſi ꝗs ſolutiancha. conſi lus p̄ſbytemihi dare ⁊ ticio: ⁊ tu rn̄des ꝓmitto: ꝙ ītelligi lio. xxvii. oni. sͣ. de uſur. ubi nego. geſtor cōſtituit̉ in morū ep̄o ſubb ¶ Protur utriqꝫ ꝓmittere. inſti. de duo. reis in pͥn. ⁊ sͣ. ra: ſed negocioꝝ geſtor nō habet actionē: ut. l. ditū occidat curator. e. l. ſi mihi ⁊ ticio. ⁊ hoc cū īperſonaliter rn̄det̉. do. xp̄oforꝰ ſi pupillus.§. videamꝰ. sͣ. de nego. geſ. So. hic ADDE Ra caſtelleon ſed ſi expͥmit̉ ꝑſona vniꝰ: ut ꝓmitto ticio: ⁊ tūc nulla eſt petitio.ſ. reſpectu cauſe. ſecus ſi reſpepha. ⁊ pau. cōpatriota d̓ ca. hic. bal alteri nō videt̉ ꝓmittere: ut. jͣ. de duo. reis. l. du ctu ꝑſone ut in cōtrario. ¶ Op. de. l. marcellus meꝰ cōſuluit in. l. ꝓcuraos. ver. ſed ſi a duobꝰ. Fallit in. d. l. i. de diuer jͣ. de fideiuſſo. ſed illa ẜm intellectū glo. concorꝙ ſic: vt vitor ꝗ ꝓ euireſcrip. ꝑ rōnes qͣs dixi. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ nō ſit deri pōt indat cū iſta. ¶ Op. de alia. ſ. de. l. is cui. sͣ. e. ⁊. l. ctione. ad fi ter conſilia neceſſaria ceſſio: ut. l. i. C. per quas ꝑſo. no. acꝗ. nē. sͣ. de pro ſi a reo.§. ſi a furioſo. jͣ. de fideiuſ. ⁊ ad illaꝫ bn̄ bal. ꝯſil. vi. So. credo hoc ueꝝ hodie ꝑ iſtam. l. ¶ Ultimo cura. ſequit̉ ſolu. glo. ⁊ dic ꝙ ibi nō pōt accedere fide i. li. ⁊ ibi dic̄ c ¶ Fratreꝫ iſte.§. facit ad multa. Primo ad ſigna que ſub ꝙ odofre. in iuſſor: ꝗa nō obligat̉ ēt naturalit̓. hic ꝟo pupil meum. ti. ꝗ. mo. feu ſcribētesª ꝑtes teſtes uel notarij apponūt in inlus naturalit̓ obligat̉. d̓ quo pupillo loquat̉ diADDE ꝙ amit. ī. xv. ⁊ ſtrumētis: ut patet ex glo. ſuper ꝟbo aſſignate. cū deciſione cemꝰ in. l. i. jͣ. de noua. Ex. l. ſequēti. xxx. q. in ple bar. hic trā facit. C. de aſſeſſo. l. fi. in aucͣ. de īſtru. ca. ⁊ fi.§. Quādo in alternatiuis electio ſit debitoris. na diſputati ſit rai. imo. oportet. qd̓ no. ī Spe. de īſtru. edi.§. i. in. ꝟ. ubi on dic̄ ꝙ ēt ⁊ alexā. AnI duo rei ſtipuladi. ob iniuriā v̓ aut. ¶ Itē facit. pone incipit ꝓcuratorᵇ ager̄ no ge. v̓o cōtra bo ſcāꝫ dn̄o ꝑ. c. i. ī ti. an mine dn̄i: ⁊ poſtea fecit vnū actū: ⁊ nō dixit pro S ꝑſona vel res ad obligationē adijcit̉ vaſſallū feu ille ꝗ interfe do p̄uariG G G G iiij

De ꝟbo. ob. inutiliter nō prodeſt ad ſolutionē. h. d. ¶ No. ꝓ filijs ut filijs uel ut heredibꝰ accipere: ibi. Inꝙ in alternatiua obligatione uterqꝫ eſt in obliduco. Et an pater poſſit ſtipulari ꝓ filio emangatione. ¶ Itē nota ꝙ illud qd̓ adijcit̉ obligacipato: ibi. Quero. Et an mater poſſit ſtipulari tioni ſi modo nō valet obligatio nec ſolutio. cō filio: ibi. Quero an. Et an ex ſtipulatiōe filij ī po cordātie ſunt in glo. Rō eſt in tex. ſatis notabiteſtate q̄rat̉ pr̄i: ⁊ ꝗd d̓ emācipato: ibi. Vlteriꝰ. lis in ꝑſona: ſed in re nō ponit̉. dic ꝙ eadem eſt Et an pater poſſit ſtipulari filio monacho: ibi. rō: quia res apponit̉ ut ꝓ ſeipſa poſſit ſolui: nō Sꝫ quero. Et an cū mr̄ accepit in emphiteoſim loco alterius. Itē rō hic poſita nō habet locum pro ſe ⁊ filijs querat̉ filijs. vide in fine. in. l. eū qui ita.§. ꝗ ſibi. ſed ibi eſt alia rō q̄ colligitur ex. l. hoc iure. jͣ. d̓ ſolu. ¶ Op. de. l. ꝗ decē. Uod dicitur patrē §. ſtichū. jͣ. de ſol. Glo. dicit hic res d̓ſijt eē mea Si pr̄ ſtipulat̉ filio qd̓ iuris eſt ſibi acꝗalio mortuo: ſecꝰ ſi alio exiſtēte viuo. nō bn̄ dicit rit. ſecus ſi illud qd̓ eſt facti ꝑ filiū explicādi fili quia in obligatiōe alternatiua ſi tꝑe ſtipulationō q̄rit pr̄i ſiue factū ſiue ius ſtipulet̉ eidē. h. d. nis vna eſt mea nūꝙͣ pōt mihi ſolui. ſꝫ cōtra loꝗ Lex iſta diuidit̉ in duas ꝑtes. pͥma loꝗtur in ſti tur in obligatiōe generis generaliſſimi uel gene pulatiōe facta ꝑ patrē filio. ſcd̓a qn̄ filiꝰ ſtipulat̉ ris ſubalterni: ubi nullū eſt in obligatiōe. Ideꝫ patri. ſcd̓a ibi. cōtra aūt. ⁊ diuerſificat̉ in hoc: ꝗa dixi in. l. ſtichum. sͣ. eo. ¶ Op. de. l. ſi ita ſtipuſupra pater ſtipulādo filio ſibi acꝗrit. hic ꝟo ſti latꝰ fuero decē aut ꝗndecī. sͣ. e. ubi minꝰ eſt ī ob pulādo pr̄i ipſi pr̄i acꝗrit. Cōtra. sͣ. de lega. iij. ligatiōe. hic dicit̉ utrūqꝫ eſſe. Pe. de bel. pti. di l. vxorē.§. teſtō. So. ibi loquit̉ in his q̄ filio pn̄t cit tria ꝟba q̄ refert Cy. in. l. cū ꝗdā. C. de ꝟbo. acꝗri: ꝗa dos pōt ſibi acꝗri: ut. l. pompo. philaſig. Quādoqꝫ alternatiua cadit īter res īter qͣs delphus. sͣ. fa. her. ⁊ tūc ſibi filio q̄rit̉ ⁊ nō pr̄i. cadit affectio: ut in ſpeciebꝰ: tūc in alternatiua ⁊ ideo dicit glo. ꝙ ſi ſtipularet̉ ex cā caſtrēſi vel utraqꝫ eſt in obligatione ut hic. Qn̄qꝫ alternati qͣſi uel aduēticia: nō q̄rit̉ pr̄i ſed filio. iō eſt intel ua cadit inter res īter qͣs nō cadit affectio ut in ligēdū ꝙ in ꝓfecticio pr̄ ſtipulat̉ cū ſibi pr̄i ſtaſummis. ⁊ tūc aut eſt electio debitoris: ⁊ tūc qd̓ tiꝫ q̄rit̉: ut. l. placet de acꝗ. her. l. j. ſi ꝗs a pa. fu. eſt minꝰ eſt in obligatiōe: ut. l. ſi ita ſtipulatꝰ fuema. ⁊ ſimilē glo. habes in. l. dn̄s ſeruo. sͣ. eo. ⁊ liro decē aūt ꝗnqꝫ. ⁊. l. ſi ita ſtipulatꝰ fuero decem mitatio Di. quā ibi pōit nō fuit neceſſaria. ideꝫ aut ꝗndecī. Aut ē electio creditoris: ⁊ tūc utrūtenet glo. in. l. quodcūqꝫ. in pͥn. sͣ. e. ⁊ īſti. e.§. ei qꝫ eſt in obligatiōe. ar. l. plane.§. pe. sͣ. d̓ lega. i. ꝗ. ⁊. C. e. l. ij. Sꝫ ꝯtra hoc videt̉ exp̄ſſe. sͣ. d̓ pac. Et rō eſt. in ſpeciebꝰ ītereſt mea magis habere l. ſi tibi.§. ſi pactꝰ. cū gl. ubi dicit̉ ꝙ qn̄ pr̄ ſtipuvnū ꝙͣ aliud: in ſūmis nō eſt affectio. ſed qn̄ eſt lat̉ filio ut bn̄merito nil ſibi q̄rit. ſed cū ſtipulat̉ electio creditoris nō cadit iſta p̄ſumptio: ꝗa for ut benemerito ſtipulatur ex cauſa aduenticia ut te eliget minꝰ. ſed qn̄ d̓bitoris tūc p̄ſumit lex ꝙ probabo. ergo predicta nō vident̉. Sed hoc ꝓ ſemꝑ ſoluet minꝰ. ꝗa maius d̓ facili ꝗs remittit bo. quicquid filius querit ex opera ſua ⁊ ex meꝙͣ det. Et ex his apparet ꝙ ſi ſoluo ꝗndeciꝫ tūc ritis ſuis eſt aduēticiū: ut. l. cū opꝫ. de bo. q̄ libe. qn̄qꝫ nō fuerūt in obligatiōe: ſed cā donatiōis ⁊ ibi no. ergo ⁊cͣ. So. qn̄qꝫ pater ſtipulatur filio videor dare. lꝫ glo. aliter ſentiat ⁊ nō bn̄ in. l. ſi ut bn̄merito. ⁊ tūc quādoqꝫ merita filij ſunt cau ita relictuꝫ. in fi. de le. ij. ſed iſta ꝟba recipiūt liſa ut pater ſtipuletur filio: ⁊ tunc ut extraneo vi mitationē. fallit ſi in ſūmis caderet affectio. uel det̉ ſtipulari ⁊ nō ualet: quia patria poteſtas de rōne cauſe ꝓ qua ꝗs ꝓmiſit. uel rōne ꝑſone cui bet eſſe cauſa ſtipulatiōis ut ualeat. ſed quando eſt faciēda ſolutio. uel rōne loci ſeu tꝑis mea inmerita filij ſunt cauſa quare quis promittit pa. tereſſe poſſet magis ſoluere qd̓ plus eſt: ut. l. ſi tri pro filio: ⁊ tunc ualet ſtipulatio ut filio per is cui. jͣ. de noua. ⁊. l. qui res.§. mihi deceꝫ. ⁊.§ patrem queritur utilis: ut. jͣ. dicam. ¶ Op. ꝗa ſequen̄. jͣ. de ſolutionibus. per filiū acquirit̉ factuꝫ: quia poſſeſſio eſt facti: Ex lege ſequenti. ut. l. j.§. ſi vir. de acqui. poſ. ſed per filiū acquiri De copulatiua ⁊ de dictione nec ⁊ neqꝫ. tur poſſeſſio patri: ut. l. j.§. itē acquirimꝰ. de acquir. poſ. Preterea ſeruitus habet quid facti: I quis ita ſtipula ut. l. ij. poſt pͥn. cū glo. sͣ. e. ſed acquiritur per fili tus. Ad ꝟitatē copulatiue requiritur um ſeruitus: ut. l. ſeruus cōis meus ⁊ tuus. jͣ. de a ¶ Nec. utrūqꝫ eſſe factū. Ad ꝟitatē alternatiue ſeu diſADDE de ſtipu. ſer. Glo. que eſt hic ſoluit multū notabili iūctiue ſufficit alterū tm̄. h. d. No. ꝙ dictio nec hac dictiōe ter. Tu debes intelligere ꝙ hic quādo pater ſti habet in ſe incluſaꝫ copulatiuā. Et nota idē eſt nec bal. con pulatur factū filij explicādum ab ipſo filio: ſecꝰ ſilio. ccclxxde dictione neqꝫ: quia habet negatiuā incluſaꝫ ſi ſtipuletur ab alio fiēdū ipſi filio: ut domū edi xiiij. iij. li. cū copula. ¶ Op. de. l. falſa. sͣ. de ꝯdi. ⁊ demō. ficari ⁊cͣ. tunc eadē eſt ratio q̄ in dando. ⁊ vide ubi ad ꝟitatē copulatiue vnū ſufficit. Ego tetiglo. que īcipit puta aliquid dari. ibi. quid ergo gi tibi in. l. ſcire debemꝰ. in pͥn. sͣ. e. ꝙ iſta lex dꝫ ī ſi ⁊cͣ. ⁊ uſqꝫ ibi. itē nec cōia. ¶ Itē ibi querit̉ ter telligi qn̄ hec copulātur r̄ſpectiue nō pͥncipalit̓ tio an hec ualeat uſqꝫ ad finē. ſimilē glo. habeut due or̄ones: ut ī ꝯtra. ⁊ tūc ſufficit alterā verā tis in.§. ſed cū factum. inſti. de ſtipu. ſeruo. lꝫ ꝑ ita vides in. l. j. sͣ. de his ꝗ no. infa. ibi. dānatꝰ in minora uerba. ⁊ bn̄ dixi per uerba huius legis: famia ⁊ ꝗ fuerit ⁊cͣ. tūc ī quolibꝫ eoꝝ ꝟificat̉ diquia duo poſſunt cōcurrere ut ualeat iſta ſtipuſpoſitio. nec opꝫ ꝙ utrūqꝫ fiat. ⁊ tūc ē dictio et: latio: quia aut eſt iuris ⁊ tunc poteſt filio ſtipumagis ꝯtinuatiua ꝙͣ copulatiua. dicaꝫ plene. jͣ. lari ut ſibi queratur. uel eſt factū quod patri po de ꝟbo. ſigni. l. ſepe. teſt acquiri. ut hic tex. dicit. Sed uidetur ꝙ iſta Ex lege ſequenti. uerba non procedant per. l. ſtipulatio iſta.§. hi An cuꝫ pater ſtipulatur factū filio an ſtipulatio qui. ver. cuꝫ uero. sͣ. eo. ubi uenit explicandū faſit inutilis quo ad patrē quo ⁊ ad filiū: ibi. Vectum ab alio: tamen non ualet ut patri querat̉: nio. Et an pr̄ poſſit ſtipulari filio ita ꝙ effectus ideo debuit glo. clarius dicere. ſi eſt factum qd̓ cōferat̉ in ꝑſonā filij in vita: ibi. Primo. Et ꝗd perſone filij ineſt uel coheret: tūc ſiue ſit explicā cū pater ſtipulatur filio ⁊ cōfert̉ ſtipulatio in tē dum a filio ſiue ab alio ipſi filio non acquiritur pus exiſtētie ſui iuris: ibi. Secūdo. Et an pr̄ cū patri: ut hic dum dicit alioquin ſi factū ⁊cͣ. exēaccipit emphiteoſiꝫ ꝓ ſe ⁊ filijs videat̉ acciper. pluꝫ etiā in operis quas quis ſtipulatur a liber

De ver. obli. ſ 3 a ¶ Ut filio to: vt. l. ſeruus patrono. ⁊. l. ſi is. sͣ. de oper. liberto. qui ADDE idē tunc dico ꝙ in emphiteoſi eccleſie que non tranſit nitextus bene declarat predicta. ¶ Uenio ad queſtioneꝫ videt̉ tene ſi ad filium: ut in aucͣ. de nō alie.§. emphi. uero. colla glo. dicitur hic ꝙ cum pater ſtipulatur factum filio an re pau. d̓ ca. .ij. tūc uidetur ut filioª ſtipulari nō ut heredi ut in ope ꝯſi. cxxxvij. ſit inutilis quo ad patrem ⁊ quo ad filium. ⁊ glo. dicit ris. ⁊ ideo ad eos ꝑtinet etiā ſi non heredes ſint: ut di ⁊ dum alex. ꝙ ſic. ⁊ incipit. glo. filio. factum enim filij ⁊cͣ. Dicit ne allegat āge. cto.§. ſi liberi. licet ſit ar. contra. x. col. an agnatus uel bene iſta glo. certe non ſimpliciter per. l. ſi quis oꝑas ꝯſilio. clxxx. filius ⁊cͣ. c. i. ſed illud de iure ꝯſuetudinario in feudis. .sͣ. de oper. liber. ⁊. l. cū patronus.§. i. vbi queritur vti dic ꝙ nihi ⁊ hoc tenet Specul. de loca.§. nunc alique. uer. clxx. decidit ſꝫ di lis filio. Sed dico ꝙ quando conſtaret expreſſe ꝙ pa¶ Quero an pater poſſit ſtipulari filio emancipato. et cit hoc non ter ſtipuletur vt ipſi patri quereretur: tunc verum didecido qꝛ n̄ dico ꝙ in illis caſibus in quibus non poteſt ſtipulari ceret glo. ſecus ſi ſimpliciter: quia tunc filio ex ſtipula ſum ſuꝑ hac filio in poteſtate: in eiſdem non poteſt filio emancipaꝑte conſult tione patris vtilis quereretur. ⁊ ītelligo quod dicit qd̓ to per eaſdē leges. In illis ꝟo caſibus in ꝗbus filio in ſꝫ late vide eſt inutilis patri niſi ſua interſit non cuiuſlibet extrapoteſtate poteſt: in illis ⁊ filio emancipato querit̉ uticōſilijs alex. nei: vt. sͣ. eo. l. ſtipulatio iſta.§. ſi quis inſulaꝫ. ¶ Pro ea q̄ h̓ expli lis: ut. l. ut iureiuran.§. ſi liberi. prout loquitur in filio declaranda iſta materia oportet ꝙ formeꝫ quinqꝫ vel cat ī lectura emancipato. sͣ. de oper. liber. ⁊. l. ſi genero. C. de iure cōſi. viij. iij. ſex queſtiones. ¶ Primo quero vtrum pater poſſit ſti do. Preterea ꝓbo per rōnem: ꝗa paria ſunt aliquid fi vol. ⁊ conſi. pulari vel paciſci filio: ita ꝙ effectus conferatur in per .xliiii. i. vol. eri in tꝑe ⁊ ꝯferre in tp̄s: ut. l. qd̓ ſponſe. C. de do. īter ſonam filij in vita. In iſta queſtione eſt diſtinguendū. ⁊ inqͣꝫtū tā ui. ⁊ vxo. ⁊. l. in tp̄s. de heredi. inſti. ſed filio poteſt ſtiquandoqꝫ pater ſtipulatur filio illud quod per filium git de ēphipulari in tēpus ſui iuris: ut. l. quocunqꝫ. sͣ. e. ergo ⁊cͣ. theoſi eccle patri acquiritur ⁊ valet ſtipulatio. ⁊ ipſi patri acquiri¶ Quero an mater poſſit ſtipulari filio. Et uidetur ꝗ fiaſtica: an tur: vt hic. ⁊. l. dominus ſeruo. sͣ. eo. quandoqꝫ ſtiputranſeat ad ſic: ut in. l. publia. in prin. cum glo. sͣ. depo. In cōtralatur illud quod ipſi filio poteſt acquiri. ⁊ tunc ſi ſtipu exͣneos here rium eſt ueritas. alle. docto. l. debito. in fine. sͣ. ad tre latur aliquid dari. ⁊ tunc aut filio. ⁊ valet ſtipulatio: et des in. l. ēt bel. alle. tu. l. pactum. C. de pac. conuen. ⁊. l. gaius. sͣ. .sͣ. ſo. ma. cō filio queritur vtilis: vt. l. vxorem.§. teſtamēto. sͣ. de le. ſo. ma. per locū a ſpeciali. Et reſpōde ad. l. publia. ꝗa cluſum fuit .iij. coniuncta. l. pompo. philadelphus sͣ. famil. herci. ex mēte cōibi nō queritur ex ſtipulatione matris: quia mater. ſed ⁊. l. ⁊ heredi.§. nos autem. sͣ. de pac. facit in auten. de ſulentiuꝫ ꝙ ſic eſſet in quocūqꝫ exͣneo: vt plene dixi in.§. ſi ꝗs inſu trāſit ad qͦſ nup.§. deinceps. Aut ſtipulatur vel paciſcitur vt legilam. ⁊. l. ſtipulatio iſta. sͣ. e. ¶ Ulterius q̄ro an ex ſtipu cūqꝫ deſcen timus adminiſtrator ⁊ poteſt querere vtilem exemplo latione filij q̄rat̉ patri exiſtenti in patria ptāte. dixi. sͣ. dētes nō eī tutoris: ut no. sͣ. de pig. l. ſi legati. Aut ſtipulat̉ uel paneos. ⁊ an ī .e. l. ſi filius. vtrū per filiū emancipatū queratur patri. ciſcitur filio ut extraneo: ⁊ ſtipulatio eſt nulla ip̄o iure: ſtitutus ī re Doc. dicūt ꝙ nō: vt. l. debitor. in fi. sͣ. ad trebel. allego certa cū hoc ut. l. ſi tibi.§. pactus. sͣ. de pac. ⁊ ibi no. Si uero ſtipupro hoc. l. ſi ita ſtipulatus.§. griſogonus. vbi per liber ꝙ plus pete latur aliquid fieri. ⁊ tunc aut eſt tale factum quod per tum nō pōt queri: ſic nec per emancipatū. Sed poſſes re non poſenticia n ſone filij non coheret. ⁊ tunc eſt idem quod in obligaſit: poſſit ad dicere que eſt ratio ꝙ filio emancipato per patrē q̄rit̉: tione dandi: ut hac. l. cum ſua glo. ⁊ in.§. ſed cum fabona emphi ⁊ patri per filiū nō: ⁊ eſt ratio votu patris ꝙ querat fiteotica hactum. inſti. de inuti. ſtipu. ſer. cum glo. Aut eſt tale falio: qd̓ votū nō eſt in filio. ⁊ Cy. tangit in. l. ij. C. e. per bere recurctum quod perſone filij coheret. ⁊ tunc aut queris an ſū: uide bar. Dy. in. l. quocūqꝫ.§. i. sͣ. e. tn̄ nō plene explicat. ¶ Sed ualeat quo ad filium ⁊ ualet ⁊ ſibi queritur utilis: ut. l. cōſilio. lv. ⁊ quero an pater poſſit ſtipulari filio monacho. Reſpōlx. pe. d̓ āch. ſi quis operas. sͣ. de oper. liber. l. cum patronus.§. i. e. hiſir cu deo ſic: vt. d. l. vt iureiurā. in fi. de oper. liber. Item an fuit ſibi con ti. arg. huius. l. in fi. facit. l. ut iureiuran.§. ſi liberi. pro Tanconi pater poſſit ſtipulari liberis qui erunt nati ⁊ concepti trarius naꝫ ut loquitur de filijs in poteſtate. e. titu. Si vero queris ptroi conſi. cccxx. poſt mortē eius: vt nepotibus ⁊ filijs ⁊ videt̉ ꝙ nō: vt an ualeat quo ad patrem ⁊ nō ualet: ut hac. l. ij. reſpōtenet ꝙ po.l. i.§. ſi ꝗs ꝓximior. cū ſi. vnde cogna. Contrariū creterit here re ſo. niſi ſua pecuniariter interſit ſicut ſi extraneo ſtipudo: quia illud ſolum quo ad heredes: vt. l. paulus. de greſſum ad laretur: ut. l. ſtipulatio iſta.§. ſi ſtipuler. ⁊.§. ſi quis inbo. lib. vbi eſt caſus. ¶ Quid ſi mater accepit rē in em̄ bona paterſulam. sͣ. eo. ¶ Secundo quero quando pater ſtipulania ꝯſilio v̓o phiteoſim pro ſe ⁊ filijs ſuis ſeu liberis: videtur ꝙ eis tur filio in poteſtate exiſtenti ⁊ confertur ſtipulatio in .cxlii. īcipiē non querat̉: vt dictū eſt. Sed ꝯtra puto cū hec ſtipula te pro domi tempus exiſtentie ſui iuris. de hoc uidiſti in. l. quocuntio interponit̉ primo ſuper re que eſt vel futura eſt ipna paula teqꝫ.§. ij. sͣ. e. ⁊ in hoc dic. aut ſtipulatur filio: ut heredi. ſius matris iure vtilis dominij ergo ⁊cͣ. vt. d. l. publia. net ꝯͣriuꝫ. ⁊ ⁊ ſi heres extat queritur directa: ut. l. auus. sͣ. de pac. qn̄ ꝗs acce⁊ quod dixi in. l. ſi ſtipulor. ⁊.§. ſi quis inſulam. ⁊ prodo. Aut ſtipulatur filio: ut filio ⁊ ſibi filio queritur uti pit in ēphibatur. x. col. de benefi. femine. c. i. teoſiꝫ pro ſe lis: ſiue ad excipienduꝫ ſiue ad agendum: ut. l. quocūEx. l. ſequenti ⁊ ſuis deſcē qꝫ.§. i. sͣ. eo. ⁊. l. vt iureiuran.§. ſi liberi. de oper. liber. dētibus tūc ¶ An ab adiecto poſſit repeti ⁊ qua actione: ibi. Que ⁊. l. ⁊ heredi.§. nos auteꝫ. sͣ. de pac. Si ſtipulatur in ex illa ēphiteo ro an. Et ſi vendo tibi rem ⁊ promitto de euictione ⁊ ſis nō venitraneo ⁊ nō valet. vt. l. ſi tibi.§. ſi pactus. sͣ. de pactis. illam rem alij donas ⁊ a donatario euincitur an poſſit at iure here Si vero eſt dubium: an vt heredi: an vt filio. dicit glo. cōtra me agere. ibi. Quero vendidi. ditario ⁊ ad in dicto.§. pactus. Si nec ex verbis nec ex alia cōiectu mittatur fe ra id perpendam preſumo vt heredi. ⁊ optime dicit. mina tenuit Ulianus ſcribit. bal. conſilio Declaro illam glo. ſi pater ſtipulatur filio illud quod i ¶ Si in re ſoluta deficit aliccclxviiii. non poteſt ꝑtinere ad eum niſi tanꝙͣ ad heredē. ⁊ loQui fundū. quod ius adhuc ipſa res peti .iii. lib. circa quitur tunc. l. auus. sͣ. de pac. do. ꝙ vt heredi videt̉ ſti fi. conſilii. pōt. h. d. ibi: vt ſibi de euic. promittat̉. no. formā libel pulari. Qn̄qꝫ non poteſt pertinere ad filium niſi vt fili. ¶ Op. dicit̉ hic ꝙ poſſum petere de euic. mihi caue lium: non vt heredē: vt opere libertoꝝ que nō trāſeūt ri. Cōtra: quia cui debet̉ res ex cauſa lucratiua non de ad heredes extraneos. ⁊ tunc vt filio videtur ſtipulari betur euic. vt. l. ariſto.§. fi. sͣ. de dona. ⁊. l. ij. C. de euic. nec inſpicit̉ ex qua parte ſit heres: vt. l. vt iureiuran.§. Huius cōtrarij timore dicit glo. ⁊ Pe. ꝙ hic preceſſit ſi liberi. de oper. liber. Qn̄qꝫ poteſt ꝑtinere ad filium: ꝯtractus ex cuius natura debet̉ euictio: non dicunt ve vt filiū: ⁊ vt heredē. ⁊ tūc in dubio: vt heredi. ⁊ ita glo. rum quia quando quis eſt obligatus ad dandū teneỉ loquit̉. ⁊ eſt caſus. sͣ. de pac. do. l. auus. Induco ad. q. de euic. vt hic: quia fuit ſtipulatus dari: ⁊ hoc eſt quod pater recepit rem in emphiteoſim pro ſe ⁊ filijs. an vidicunt glo. Aut donatio cepit a precedenti cōuētione deatur: vt filijs uel ut heredibus acquirere. ⁊ dico ꝙ ſemper tenet̉ de euictione: quia fuit ſtipulatus dari: vt iſta uerba intelligūtur ordinate pro me primo. pro fieſt gl. no. ī. l. ij. C. de euic. ⁊. l. ariſt.§. fi. sͣ. de do. ¶ Op. lijs meis poſtea: ut. l. gallus.§. i. cum ſua glo. sͣ. de lib. de. l. ſi domus.§. fi. de euic. sͣ. de le. i. Glo. dicit hic pre ⁊ poſthu. ⁊. l. ut iureiuran.§. ſi liberi. sͣ. de operis lib. ceſſit ꝯtractus ex cuius natura debet̉ euictio. Dy. in. l. liber. per Cy. in. l. liberti liberteqꝫ. C. de oper. liber. et ſi domꝰ.§. fi. de euic. rep̄hēdit iſtā glo. ꝗa qn̄ ē obliga

De verbo. obli. tio dādi ſemꝑ tenet̉ de euictiōe: ⁊ n̄ pōt peti euictio: ſꝫ In tex. ibi. repulit. ſubaudi hoc n̄i faciūt pr̄es ſꝫ eos re ipſe fūdus petit̉ pͥncipaliter: vt de euic. caueat̉: vt hic. tinēt ⁊ alūt: vt. l. ſi ꝗs ā liberis. ī pͥn. de lib. ag. ⁊ iō hoc ¶ Ulteriꝰ ꝓcedo. ⁊ vr̄ ꝙ n̄ debeā petere rē: ꝗa eā hēo caſu pena ꝯmittit̉ ẜm Ia. de are. ibi. ꝯmittat̉ certe ſic: ſꝫ debeo petere qd̓ mihi deeſt: vt. l. ſi ſtipulatꝰ.§. i. d̓ ſovt. jͣ. v̓. ſꝫ ſi is. ibi agētis fuerit ſubaudi. certe nihil. ibi. lu. ⁊. l. eū ꝗ ita.§. pe. sͣ. e. gl. ſoluit ⁊ bn̄. ¶ Op. de. l. ele ſtipulatio ꝯmittat̉. ⁊ certe n̄ cōmittit̉: vt ꝟ. ſꝫ videamꝰ. gāter.§. n ſolū. sͣ. de dolo. gl. ſoluit. dic vt ibi plene no. ibi. rn̄deo ſtipulatio. So. q̄dā generalis ad oēs prediper Cy. ī. l. exhibitionis. C. ad exhi. ¶ Quero qūo for c̓tas. q. ex qͣ colligit̉ d̓terminatio medie. q. ẜm Dy. ibi. met̉ libellꝰ. Cy. ī. l. exhibitōis. dat plures formas. dico ꝯmittat̉ ſtipulatio. ſubaudi a quocūqꝫ ſit traditꝰ. Sed tibi ꝙ facias iudicē claꝝ de eo ꝙ petis fūdū: n̄ vt fūd videamꝰ iſtas ſubdiuidit̉. pͥmo pōit ſolutōem tertie. q. det̉ ſꝫ de euic. caueat̉: vt hic ī tex. ¶ Quero an ab adieẜa ibi. ꝗd ergo tollit vnū dubiū circa illā. tertia ibi. qͣre cto poſſet repeti: ⁊ qͣ actōe. de hoc ē opi. ī glo. Tu dic. dat ꝯſiliū. qͣrta ibi. quo tn̄. format vnū dubiū circa diqn̄qꝫ aliꝗs ad ſolutōeꝫ adijcit aīo donādi ⁊ nō pōt ab ctū ꝯſiliū ⁊ ſoluit vſqꝫ ad ꝟ. ſi ī eo. lege lr̄aꝫ ⁊ ibi: an vi eo repeti: vt hic ī fi. exp̄ſſiꝰ. sͣ. de vſufr. l. ſꝫ ⁊ ſi ꝗs in pͥn. cto ſubaudi ꝑꝑ ꝓbatōis defectū vel iudicis ignorātiā Qn̄qꝫ adijcit̉ nō aīo donādi ⁊ ꝯſtat. ⁊ tunc aūt p̄ceſſit vel īiuriā. Ia. de are. vel ꝗa excluſus erat tꝑe: vt. C. de mādatū ⁊ tenet̉ actōe mādati: vt hic. Aut mādatū nō in īteg. reſti. mi. l. i. ¶ Uenio ad ẜaꝫ ꝑticulā. ⁊ op. altep̄ceſſit. ⁊ tūc aut ē adiectū pn̄s. ⁊ tūc vr̄ repeti actione ri ſtipulari vel paciſci nemo pōt. l. ſtipulatio iſta.§. almādati. Aut n̄ pn̄s: ⁊ tūc actōe ne. ge. ⁊ hoc mō debēt teri. sͣ. e. Sꝫ hic fuit poſita. q. ī qͣ fuit ſtipulatus exͣneus ꝯcordari opi. gl. ⁊ gl. ī.§. ſi ꝗs alij. īſti. de inuti. ſti. ī dupro exͣneo. huius timore ꝯtrarij dr̄ in vtroqꝫ.ſ. pͥmo ⁊ bio dōare n̄ p̄ſumit̉: vt. l. cū de īdebito. sͣ. de ꝓba. ⁊ hic tertio ⁊ n̄ ẜo. ⁊ vide gl. q̄ īcipit.i. eū expulit. ſꝫ iſta ſolu. no. ī gl. ¶ Quero vēdidi tibi rē de euictōe ꝓmiſi: iſtā rē nō vr̄ ꝟa: ꝗa ſupͣ iuriſcōſultus poſuit duos caſus. vnuꝫ alij dōaſti: a dōatario ē euicta an de euictōe poſſit ageqn̄ n̄ adoptauit. aliuꝫ qn̄ adoptauit: lꝫ tres fecit. q. ſed re. ⁊ Ia. de are. dicit ꝙ hic ī fi. ē caſus ꝙ n̄ ⁊ bn̄. Glo. ē forte gl. hūit reſpectuꝫ ad ꝟ. ⁊ ꝙ īterſit. vbi ponuntur in. l. ſi ꝓ re. ī fi. vlti. gl. sͣ. de euic. ⁊ ꝗdā volūt iſtud dcm̄ tria dicta.ſ. ſi filius. ſi alūnus ⁊ ſi cognatus. qͣre ī ẜo n̄ ītelligere diſtīguēdo. aut ille fuit ſimplex dōatarius: ⁊ ꝓcedit.ſ. ī alūno. ſꝫ n̄ video qͣre plus ī cognato ꝙͣ ī alū tūc ꝓcedit dcm̄ iſtoꝝ ⁊ gl. Si gr̄a remunerādi. ⁊ tūc de no ꝑꝑ qd̓ dic vt ſequēs gl. ꝗa ītereſt mea rōne affectio euic. tenet̉. adducūt. l. idēqꝫ.§. fi. ⁊. l. ſe. ⁊. l. ſi ꝟo n̄ re. ī nis. ar. l. cū ẜuus. sͣ. mā. ⁊ vide gl. q̄ īcipit. hoc pꝫ lippis pͥn. e. ti. Iſtā. q. format Ia. de are. ⁊ p̄dicta puto ꝟa ſi ⁊cͣ. Iſta ſo. n̄ ē ꝟa: ꝗa rō affectōis habet̉ ī actōibus bo ſimpliciter fcā ē dōatio rei. ſꝫ ſi īſtr̄ꝫ dōatōis eēt pīgue ne fidei: vt. l. cuꝫ ẜuus: qd̓ ī ſtricti iuris n̄ reꝑimus: īmo ſicut fieri ꝯſueuit: vt dōauit rē ⁊ oē ius ſibi ꝯpetēs vel reꝑimus ꝯtrariū: vt. l. fideiuſſor. sͣ. de pac. q̄ ē ſo. dic ⁊ ꝯpetiturū ī re vel eiꝰ occaſiōe faciēs eū ꝓcuratorē in rē bn̄ ẜm Dy. ꝙ hic ſibijpſi ſtipulat̉ ⁊ n̄ alteri ⁊ pena cōſuā ⁊cͣ. tūc talis dōatariꝰ poſſet illi pͥmo vēditori denū mittit̉: lꝫ n̄ īterſit: ꝗa ī penis īterſſe n̄ īſpicit̉. ¶ Uenio ciare ⁊ re euicta de euictiōe agere. caſus ē no. sͣ. d̓ euic. ad ꝟ. ſꝫ videamus. dr̄ hic ꝙ exhr̄datus hꝫ q̄relā cōtra .l. ſi res. qd̓ tene mēti ꝓ īſtr̄is ēptiōis: ꝗa poſſet dcō ca.l. cū ī adoptiuis.§. ſꝫ ne articulū. C. de adop. So. illd̓ ſu ēptor directo denuciare auctori auctoris ſui ⁊ euita de iure nouo. hoc de iure ātiquo. ⁊ vide gl. q̄ īcipit olī ret̉ circuitꝰ: ꝗ no. ī. d. l. ſi ꝓ re. Et p̄dicta puto ꝟa ꝙͣtuꝫ plane. ¶ Op. īnuit hic ꝙ filiꝰ poſſit. emācipari īuitus. ad actōeꝫ ex ēpto vel p̄ſcriptis ꝟbis ꝓ euictōe ſꝫ ī actio ꝯtra ī corꝑe ꝗ. mo. na. ef. ſui.§. generaliter. l. nec auus ne ex ſtipulatu ꝓ dupla. ſecꝰ ꝗa illa hꝫ ꝯditōeꝫ ſi euīcat̉ .C. de emā. li. dico ꝙ ille leges debēt determinari per ei vel eiꝰ hr̄di qd̓ hic n̄ eēt iō n̄ ꝯmitteret̉: vt. l. ſi cū ven iſtā ꝙ filiꝰ n̄ pōt cogi emācipari niſi ex cā vt hic. ⁊ ſicut ditor.§. ſi ẜuꝰ. sͣ. de euic. facit qd̓ no. ī. d. l. ſi ꝓ re. Itē ī pr̄ cogit̉ ex cā emācipare filiū. ita filiꝰ cogitur reciꝑe: lꝫ caſu p̄dicto cū auctori auctoris ſui denūciaret dꝫ expͥcōtrariū dicat gl. ⁊ male. īſti. ꝗ. mo. ius pa. po. ſol. ī fi. ⁊ mere ꝙ hoc facit tāꝙͣ ꝓcurator ī rē ſuā ſeu ex iure ſibi .d. l. nec auꝰ. ⁊. d.§. generaliter. ī aucͣ. ꝗ. mo. na. ef. ſui. ꝯceſſo ⁊cͣ. n̄ vt ſimplex dōatariꝰ: vt hic: ⁊. d. l. ſi res. Itē ¶Op. ꝙ emācipatio n̄ ſit pena ſed honor: vt. l. filiofa. ēptor ꝗ hꝫ bona auctori ſui tacite obligata ꝓ euictiōe vt leg. no. caue. l. vtrū. sͣ. e. facit. l. cū oꝫ.§. cū aūt. C. de poſſet ex vigore vtilis ſibi ꝯpetētis ꝓ hypotheca d̓nūbo. q̄ lib. Rn̄deo ⁊ ſūt ꝟba Ia. de are. fateor ꝙ emāci ciare auctori auctoris: vt. d. l. cū res. ī fi. qd̓ ēt hodie ꝓ patio quo ad ꝗd ē honor: ꝗa ſoluit̉ pr̄ia ptās. quo ad cedit ſi ꝓximꝰ auctor n̄ ē ſoluēdo. alias ē dubiū ꝑꝑ diꝗd ē pena cū filiꝰ adoptiuꝰ pͥuet̉ totaliter a ſucceſſiōe: ſcuſſionē q̄ ẜm quoſdaꝫ dꝫ p̄cedere an̄qͣ iſta via poſſit vt. l. cū adoptiuꝰ. C. d̓ adop. Itē ī naturali ẜm iſta tꝑa intentari. vt no. ꝑ Cy. ī. l. nomē. C. q̄ res pig. obli. poſ. erat pena: ꝗa admittebat ius agnatōis: vt. l. tutelas. sͣ Ex. l. ſequenti. de capi. di. ¶ Uenio ad ꝟ. qͣre. Op. ſtipulatio illa per ¶ Emancipatio an ſit pena vel honor: ibi. Op. ꝙ. Et quā ꝗs īuitat̉ ad delīquēdū ē nulla ipſo iure: vt. l. ꝯueſi ꝗs ꝓmiſit nō petere reductiōeꝫ ad arbitriū boni viri a ¶ Alteri nire. sͣ. de pac. do. ⁊. l. ſi vnꝰ.§. illud. sͣ. de pac. ſꝫ hic in dꝫ ītelligi niſi iniq̄ arbitratuꝫ ſit. Et ꝗ ꝓmiſit defēdere qͣꝫ filio AD uitat̉ ad d̓līquēdū. ergo ⁊cͣ. Rn̄det gl. ꝙ dꝫ ītelligi qn̄ DE ꝙ paucaſtrū meū n̄ tenet̉ ſi exercitꝰ ibi venit ꝑꝑ meū delictū: nō meruerit. ⁊ vide gl. q̄ īcipit hic no. ⁊cͣ. ſꝫ iſtud vr̄ cō de ca. dicit ibi. Sꝫ op. Et an pena cōmittat̉ ſi ꝗs illū de domo ex tra tex. ꝗ dicit victo ī querela. ⁊ ſic meruit. ⁊ iſtud tene hanc ſo. eſſe pulit quē vt filiū tractare ꝓmiſit: ibi. Igit̉. Et ꝗd ſi nō notādam ex bat Gui. de ſu. Ad rōnē rn̄det ꝙ pr̄ pōt pr̄iaꝫ ptātem tradit eū ī diſciplinā. Quid ſi exhr̄dat. ſine cā vel cum qua īfert ꝙ exercere in filiū viuēs qd̓ ſufficit. l. i. ⁊. ij. C. de pa. po. ⁊ ſi in cā euicā ⁊ hr̄des non ꝓbāt. Et ꝗd ſi talē filiū ex modico īſti .l. ꝯgruētiꝰ. ſꝫ illd̓ n̄ plꝫ mihi: ꝗa pr̄ ī uita ⁊ in morte pe ctiōis eēt la tuit ⁊ ꝗd ſi īteſtatꝰ decedat ille ꝗ ꝓmiſit aliquē tractar̄ nā pōt īponere filio. n̄ ergo pcō ꝯtrahētiū pōt remittita ſnīa convt filiū: ibi. Quid: cū. iiij. v̓ſi. ſequētibꝰ. Quid aūt ſi citra ēptorē q̄ vt. l. iuriſgētiū.§. ſi paciſcar. sͣ. d̓ pac. ⁊ ꝑ hoc filiꝰ īuitauitas ꝓmittat feneratori illū tractare vt ciuē ⁊ faciat de nō p̓iudicaret̉ ad delīquēdū: ⁊ iō teneo gl. nr̄aꝫ q̄ bn̄ loꝗt̉ ꝙ n̄ in ret emptori inde ſtatutū ꝙ illi feneratori non liceret petere debitū telligat̉ victo cū cā: ſꝫ ꝑ īiuriā iudicis vel ꝑ ignorantia qꝛ nō eēt de vſqꝫ ad tres annos an contrauentū ſit: vide in fi. vel ꝗa tp̄s erat elapſū. vel dixi ẜm Ia. d̓ are. ¶ Sꝫ op. ſi nūciatum ⁊ .Qui aliquē tāꝙͣ ageretur de fuit uictꝰ ꝑ īiuriā ī q̄rela h̓ n̄ poterit refricari ī actōe pe Uida cū filit. aliū tractare ꝓeuictiōe poſ nali: vt. l. ꝗ rome.§. duo frēs. sͣ. e. ẜꝫ opi. quā teneo. ſo. ſet allegari mittit ip̄m emancipare īſtituere vel exhr̄dare hoc iō ꝗa iſta obligatio pēalis ꝯmittit̉ alteri ꝙͣ filioª vi per vendito tenet̉ de iure uel de facto. alias pena cuicunqꝫ ſtipula cto cui n̄ pōt nocere filiꝰ ⁊ ſi ponis hūc filiū illi ſtipula rem ꝙ illa tori cōmittit̉. h. d. Iſta lex ꝯſueuit reputari difficilis: ⁊ ſnīa fuit intori ſucceſſiſſe. Rn̄. ꝗa diuerſo iure petit. ⁊ ſic penalis hꝫ caſum ſingulareꝫ ꝗ n̄ ē alibi. pͥmo ponit tres. q. ſcd̓o iuſta ⁊ ꝙ ſi nō eſt acceſſoria ad pͥmā actōem. Et ſic no. ꝙ qn̄ dicit̉ bi nō hꝫ p̄iu vnā rn̄ſionē generaleꝫ ex qͣ colligit̉ rn̄ſio ſcd̓e. q. tertio in arbitrio ꝓmiſit nō petere reduci ad arbitrium boni dicare ꝙ di ponit̉ rn̄ſio tertie qōnis. qͣrto ponit̉ rn̄ſio pͥme. ẜa ibi. cit mēti ꝑpe uiri intelligit̉ niſi inique arbitratus fuerit ꝑ Dy. plene rn̄deo ſtipulatō. tertia ibi. ſꝫ videamꝰ. qͣrta ibi. ī ea aūt. tuo notanextra de reg. iur. in. c. ſcienti. li. vj. per Cy. C. de arbi. l. dum

De ver. obli. 5 4 cū ātea. ꝑ Guil. de cu. ī. l. ſi vnꝰ.§. illud. d̓ pac. ꝑ vt ibi. ⁊ no. d̓ teſta. mili. l. ſi certaꝝ.§. e. ſecꝰ ſi nul cano. de iureiur. c. ꝗntauallis. hic examinare cōlo mō eēt īſtitutꝰ vt hic. adeo ꝙ ēt ſi poſtea ado trariū eēt difficile. Facͣ ad qōnē. ꝗdā ꝓmiſit d̓fē ptaret̉ n̄ ꝯfirmaret̉: vt. l. n̄ putauit.§. ſi emācipa dere meū caſtrū. ꝯmiſi d̓lictū: ita ꝙ exercitꝰ ſit. q̄ tū. de ꝯtra ta. no. ī. l. filio. ī pͥn. de libe. ⁊ poſthu. rit̉ an iſte teneat̉ defēder̄. Et certe n̄ tenet̉ defē ¶ Opp. filiꝰ pōt exhr̄dari ſicut exͣneꝰ: vt. l. iij. in dere qn̄ iuſte ſibi īfert̉ bellū. ar. huiꝰ. l. ⁊. x. col. ī pͥn. de libe. ⁊ poſthu. ergo eadē rōne exͣneus: ꝗa ti. hic finit̉ lex. ī. c. dn̄o guerrā. ¶ Uenio ad ꝟ. ī iſta paria ſūt: vt no. sͣ. de pac. l. ſi tibi.§. ſi pactꝰ. eo aūt. ⁊ opponit̉. ſtipulatio q̄ adimit teſtī facul ⁊ dixi. sͣ. e. l. qd̓ dr̄. So. illud ꝓcedit demū patre tateꝫ eſt nulla: vt. l. ſtipulatio hoc mō. Glo. tua ſciēte: vt ibi no. ī. d. l. iij. ⁊ iō lꝫ hec ꝟba dicāt de magna q̄ eſt hic tranſit per aliud ⁊ aliud. ⁊ vide eo vt exͣneo. tn̄ mēs exhr̄dātis ē exhr̄dar̄ eū ꝑꝑ glo. mag. in fi. ⁊ dico ꝙ magna eſt dr̄ia īter vnā demerita q̄ ꝯtraxit vt filiꝰ. ſꝫ ī.§. ſi pactꝰ: hūit re ⁊ aliā: ꝗa aut erat filiꝰ adoptiuꝰ: ⁊ n̄ poterat exſpectū ad merita vt exͣneꝰ. Ex p̄dictis collige di hr̄dari īiuſte. ⁊ ſicut an̄ tenebat̉ ita ⁊ mō: ſed ſi ſtinctionē ꝑ teip̄m. ¶ Uenio ad vltimū dubiuꝫ an̄ exhr̄dauit idē ꝗa pōt exhr̄dare ſicut primo. ⁊ op. qn̄ ſtipulatio ꝯcipit̉ ſub ꝯditōe impoſſibiIn eo ꝟo ꝗ n̄ ē adoptatꝰ: ſꝫ promiſi ſimpliciter li nūqͣ cōmittit̉: vt. l. īpoſſibilis. ⁊. l. ſi hō mortu tractare eū vt filiū ideꝫ: ꝗa ita poſtea ſicut pͥmo us. sͣ. e. hic dr̄ ꝯtra: ꝗa īpoſſibile ē ꝙ exͣneꝰ emāpoſſum relinq̄re cui volo: lꝫ hēat īſerere illa ꝟba ciꝑet̉ vel exhr̄det̉ ⁊ tn̄ tenet̉. Dy. ponit hec ꝟba de ſcō exhr̄do ⁊cͣ. vt no. hic. Sed ſi poneremꝰ ꝙ no. illud qd̓ dr̄ ꝙ ꝯditio īpoſſibilis vitiat̉. veꝝ ē iſtū n̄ adoptatū ꝓmiſiſſet n̄ exhr̄dare tūc facien cōditio īpoſſibilis de natura vel de iure cui ius do teſtm̄ p̄tereūdo īcideret ī penā ex vigore pri reſiſtit r̄ijcit̉ ꝗa turpis. ſecꝰ ſi ius ei n̄ reſiſtit ſꝫ ei mi capitis: vt hic ī fi. exhr̄dādo īcideret in penā nō aſſiſtit. ⁊ tūc ſaltiꝫ de ſcō dꝫ īpleri ne pena cō ex vigore iſtiꝰ ſcd̓i capitis ⁊ ſic metu pene cogemittat̉: ⁊ iſtud eſt multū no. ¶ No. ergo ad eui ret̉ eū īſtituere. ⁊ iō tūc dicerē n̄ valere ꝗa aufer tādū pene cōmiſſionē ſufficit de ſcō fieri ſi de iu ret liberā teſtī factōem. ¶ Uenio ad ꝟ. quo tn̄. re n̄ pōt. hoc iō hic: ꝗa ꝯtrahētes hoc ſenſerūt. op. dr̄ hic ꝙ hꝫ vtrāqꝫ actiōem. ¶ Op. inſti. de nō enī poterat de iure tractari vt filiꝰ ꝗ n̄ erat fiinof. te.§. cū autē. l. maximū vitiū. ī medio. C. de liꝰ. de fcō ergo ītellexerūt. Sꝫ pone ꝙ ꝓmiſi tibi lib. p̄. ſo. iſta duo remedia dant̉ ad diuerſa ideo ſtichū ex cā lucratiua ſub pena: ꝗ ſtichꝰ effectꝰ ē ꝯcurrūt. Venio ad vltimā ꝑtē. ⁊ q̄ro de intelletuꝰ ex cā lucratiua: liberor ſine dubio nec teneor ctu ꝟ. ſꝫ ſi is. ⁊ iſte ꝟ. legit̉ ī gl. ꝗnqꝫ modis. pridare tibi de facto: vt. sͣ. ti. i. l. oēs. ⁊ sͣ. e. l. īter ſtimo ī eo ꝗ n̄ adoptauit ſi emancipet vel exhr̄det pulātē.§. ſi rē. Itē ꝙͣtū ad actōeꝫ ꝯſequēdā ſufpena ē cōmiſſa: lꝫ n̄ cū effectu. ⁊ vide gl. q̄ īcipit ficit de ſcō fieri: lꝫ de iure n̄ poſſit: vt. l. mulier in .r. ⁊. m. Iſta lec. n̄ ē ꝟa: ꝗa iſte n̄ tractauit eū ali fi. de ꝯdi. īſti. ⁊. l. meuiꝰ. de ꝯdi. ⁊ demō. Utrum ter ꝙͣ vt filiū: ꝗa hoc ſolet ī filio fieri. iō ſtipulaaūt ſufficiat de ſcō fieri tāgā ī. l. ꝯtinuꝰ.§. cū ꝗs tio n̄ ē cōmiſſa. ⁊ ſic non ob. exceptio. Alia ē lec. .jͣ. e. ¶ Ultīo ꝗa hec lex hꝫ materiā ſingularē. ⁊ Hug. ⁊ differt a p̄cedēti: ꝗa illi dicebāt ꝙ pena ego hūi vnū magiſtruꝫ ꝗ me pͥmas lr̄as docuit: cōmittebat̉ ſine effectu quia obſtat exceptio. hic qui vocabat̉ fr̄ Pe. de aſſiſio. nūc ꝟo īciuitate cū effectu pena cōmittit̉. ⁊ iſta ꝟba lꝫ ſuꝑuacuo venetiaꝝ vocat̉ fr̄ Petrus pietatis ſic dictꝰ: ꝗa aliter exponit: vt pꝫ ex gl. ſꝫ iſta ē mala lec. ꝗa pa locū ibi erexit qui domus pietatis vocatur vbi trio iure vtit̉. ¶ Tertia lec. ē ꝙ q̄rit̉ an pena ſit infantes expoſiti nutriēdi recipiunt̉ vir eſt exꝑ cōmiſſa. tex. n̄ rn̄det: ſꝫ ipſi ſic: ꝙ pena n̄ ē cōmiſ tus nulliꝰ hypocriſis mire ſanctitatis apud me ſa: ⁊ vide gl. ibi. tertij dicūt ⁊cͣ. ſꝫ iſta lec. vr̄ velle ⁊ oēs ꝗ eū bene noſcūt: cui gratias ago. exēplo ꝙ ſtipulatio cōmittat̉: ⁊ ſic ē ꝯtra caſū ꝟ. rn̄deo Aquilij reguli. sͣ. d̓ dona. l. aquiliꝰ. qui dū me reſtipulatio. ⁊ illi ꝗ volūt hāc tenere dicunt ꝙ ille xit cuſtodiuit a lapſu ⁊ dei gr̄a ⁊ ſui doctrina me ver. corrigit̉ ꝑ iſtū vltimū: ⁊ vide glo. circa p̄nc. talē reddidit ꝙ in. xiij. āno etatis mee in ciuitahuiꝰ. l. q̄ īcipit.i. eū expulit ⁊cͣ. ibi caue ⁊cͣ. ſꝫ iſta te Peruſij ſub dn̄o Cy. de piſtorio iura ciuilia nō ē ꝟa: ꝗa n̄ ē ꝟiſimile velle ſe incōtinēti corriaudire incepi. ⁊ eius ꝑſeuerāte gr̄a taliter conti a ¶ Quid fi gere. ⁊ ẜm oēs iſtas tres lec. exponit̉ hic ꝗ nō fe exheredat nue ſtudēdo ꝓfeci ꝙ in. xx. anno bononie repeADDE. cit.i. n̄ adoptauit. Eſt alia lec. Azo. ⁊ illā tene. ⁊ tēdo ⁊ diſputādo publice de iure rn̄di. ⁊ demū pau. de ca. ẜm illam expone ꝙ hic n̄ fecit.i. n̄ exhr̄dauit vel in xxj. āno doctoratꝰ fui: ⁊ ex multo amore queꝫ hic qui dic̄ emācipauit ⁊cͣ. expone vt ī gl. ¶ Quīta lec. ē ꝙ ꝙ ſi auderet ad illius fr̄is Petri bonitatē gero: cū calamus loqͣt̉ ī ꝟe adoptato ⁊ expone vt ī gl. i. n̄ emancidiceret dehoc ſcribit cordis oculus lachrymatur. ipſeqꝫ terminatiōꝫ pauit ſꝫ de domo expulit ⁊ pena ē cōmiſſa: ſꝫ ẜm vir venerabilis Petrus dixit mihi: ꝙ plures ex iuriſcōſulti hāc n̄ eēt rn̄ſū p̄me. q. ⁊ ꝗa eſt ꝯtra mētē lr̄e nr̄e. illis pueris expoſitis alijs tradidiſſet hoc pacto ſi fuiſſe equā tene ergo lec. Azo. ẜm quā no. ꝙ emācipatio et ꝙ eos nō aliter ꝙͣ vt filios obẜuarēt. ¶ Igit̉ pro nec bonā ſꝫ exhr̄datio ē res inepta ī exͣneo. Scd̓o no. ꝙ ꝗ n̄ ꝙ debuerit hmōi legis declaratiōe q̄ro circa pͥmū caſuꝫ. ꝗd facere diffe pōt facere de iure dꝫ facere de ſcō ad euitādum ſi eū de domo expulit. Ia. de are. rn̄det ꝙ pena rentiā an iu pene cōmiſſionē. ¶ Op. ꝙ exhr̄datio poſſit fiecōmittit̉: vt dixi ſuꝑ tex. qd̓ puto veꝝ niſi hoc fe ſte exhereri de exͣneo: vt. l. iij.§. ſi emācipatus. de bo. poſ. det ⁊ n̄ inci cerit ex iuſta cā: vt. l. iij. ⁊. iiij. C. de pa. po. ⁊ hic. dat ī penā ſi ꝯtra tab. So. hic loquit̉ ī exͣneo ꝓrſus cui nullo Quid ſi eū n̄ īduit ſicut alios filios. puto ſuffice ue promiſit iure ē debita hr̄ditas. ibi ī filio emācipato ꝗ nō re ſi facit id ad ꝙ tenetur arbitrio iudicis: vt. l. ſi exp̄ſſe nō ex eſt oīno exͣneꝰ: vt no. C. de īpo. lucra. deſcri. l. i. ꝗs a liberis.§. ſi vel parēs. hoc ē ꝙ faciat id ad heredare ſi.§. ceteris. li. x. Rō ꝗa exhr̄dare ſignificat.i. heue duntaxat ꝙ filiꝰ poſſet eū cogere. ¶ Quid ſi n̄ tradidit eū vt filiū trareditate pͥuare. ſꝫ ille cui nullo iure debet̉ n̄ pōt in diſciplinā. puto ſtipulatōeꝫ cōmitti ſi facultactare An in pͥuari: vt. l. x. sͣ. e. ſꝫ filio emancipato debet̉ de iu tes eiꝰ patiunt̉ ⁊ ꝯditio pueri ꝑſōe n̄ repugnet iuſte ⁊ tunc re p̄torio vel hodie de iure ciuili. facit. sͣ. d̓ inof. non tractat vt. sͣ. vbi pu. edu. de. l. ꝗ filiū. hoc eniꝫ puto filiū vt filiū ⁊ inte. l. cū ꝓponas. eadē rōne pn̄t exhr̄dari parenpoſſe peter̄ a pr̄e ꝑ. d. l. ¶ Quid ſi eū exhr̄dat cidit ī penā tes a ſilijs: vt. l. i. ⁊. l. pr̄ filium. sͣ. de inof. te. ⁊ ibi ſine cā. puto hodie ſtipulatōeꝫ cōmitti: ꝗa eum ēt ſi dūtaxat no. ⁊. C. ad tertul. aucͣ. ī teſtō. ⁊ idē ī fr̄e: vt. l. fra aliter tractat ꝙͣ filiū: vt. C. de li. prete. aucͣ. nō lꝫ ꝓmiſit tratres. C. de inof. te. ¶ Op. ꝙ ēt ꝓrſus exͣneum lꝫ ctare vt fi¶ Quid ſi īſerit cām ī exhr̄datiōe ⁊ hr̄des non liū ſicut cū ꝓ exhr̄dare: vt. sͣ. de here. īſti. l. pr̄fa. teſtō. So. ibi ꝓbāt cām: pena n̄ cōmittit̉: ꝗa ipſe eū tractauit miſit n̄ exhe exͣneꝰ erat īſtitutꝰ: ⁊ ſic aliquo iure ſibi debebat̉ vt filiū ſaltē de fcō: vt hic. ꝓbare aūt vel nō. n̄ in redare: hic vide ꝑ euꝫ

De verbo. oblia ¶ Quid ſi ī cūbebat ei. ¶ Quid ſi eū ex modico hr̄dē inſtiteſtatꝰ ADrū pōt cōmitti: vt. l. ſi ꝓcurator. jͣ. reꝫ ra. ha. Aut tuit. Rn̄deo idē: ꝗa eū tractauit vt filiū: vt. l. oīDE. Sꝫ ꝗd loq̄ris ī pēa. ⁊ tūc aut ē mera: ⁊ tūc n̄ cōmittit̉ ni no. C. de inof. te. n̄ tn̄ hēbit ius agēdi ad ſupple ſi fec̄ teſtm̄ ſi fuerit dcm̄ totiēs ⁊cͣ. vt. l. ſi duo. ī fi. sͣ. de arbi. ⁊ p̄teriit an mētū ſicut hic nō hꝫ q̄rela: ſꝫ ſi oīno p̄teriit pēa Aut ī pēa q̄ apponit̉ loco ītereē: ⁊ tūc pēa ē noſtatiꝫ cōmit cōmittit̉: vt hic pꝫ. ¶ Quid ſi īteſtatusª d̓cedit. uata ⁊ āpliꝰ n̄ pōt ꝯmitti ꝗa ſublata ē pͥma: vt. l. tat̉ pēa pauRn̄deo pēa n̄ cōmittit̉. n̄ enī aliter ⁊cͣ. Sꝫ an he de ca. dicit obligationū fere ī fi. sͣ. ti. i. Aut nō eſt nouata: ⁊ redes teneant̉ ſibi ad aliꝗd. Rn̄deo ſi ī ꝓmiſſio putare ꝙ n̄ tūc ſepiꝰ pōt cōmitti: vt. l. ſi ꝗs a ſocio. sͣ. ꝓ ſo. ⁊ ſꝫ ita demuꝫ ne nulla ē fcā mētio hr̄dis: hr̄des nō tenent̉: ꝗa .l. p̄dia. de ac. ēp. hētis expeditā gl. mag. ¶ Reſi cū illo te vti patrio iure coheret ꝑſone. ſꝫ ſi fcā eēt mētio: ſtamēto deſtat aliud dubiū. dr̄ hic ꝓmiſiſti ꝑ te hr̄dēqꝫ tuū teneret̉ hr̄s tractare vt filiū teſtatoris ſeu frēm. cedat ⁊ ſic ꝗd ſi n̄ fuerit fcā adiectio hr̄dis. gl. parua dicit cōmittit̉ cō alias pēa cōmitteret̉. Cōſulo ergo ꝙ faciat pro idē. idē dicit gl. ī. l. ſi ſtipuler. sͣ. e. Pe. de bel. ꝑ tra he redes mitti exp̄ſſe alicui publice ꝑſone recipiēti ꝓ dcō ti. ⁊ Cy. eū ſequēdo ī. l. veteris. C. e. tenēt ꝯtra. Item refert infāte ꝙ ei alimēta p̄ſtabit ipſe ⁊ ſui hr̄des. ⁊ ꝙ pau. de ca. ⁊ dicūt ꝙ ſtipulatio negatiue ꝯcepta ē ꝑſonalis eū doceri faciet arte aliqͣ ꝓut puer aptus appaang. notare niſi ſit exp̄ſſū de hr̄de: vt. l. ꝗ ī futurū. s. de pac. hic ꝙ pater rebit. ſi enī ita ſub nube ſtipulatio ꝯcipiat̉ dubi⁊ iō dicūt ꝙ iſta gl. n̄ dicit veꝝ: ſꝫ ipſi ponūt tria nō pōt filit̓ tatiōeꝫ recipit vt vidiſtis ſupͣ. ¶ Ultīo hec lex fa mēbra ī ꝗbꝰ iſta gl. poſſet ſuſtīeri. ⁊ debetis ſcire expellere de cit ad qōnēᵇ quā hūi d̓ fcō. ciuitas ꝓmiſit cuidā domo ⁊ ei p̄ ꝙ q̄dā ſtipulatio ꝯcipit̉ negatiue idē ī pacto. ⁊ feneratori eū tractare vt ciuē: d̓mū fecerūt ſtatu ſtare alimetūc aut p̄cedit cōtractꝰ de cuiꝰ natura hr̄s tenet̉ ta exͣ domū tū ꝙ illi feneratori nō liceret petere debitū vſqꝫ ⁊ trāſit ad hr̄des: vt. l. īter ſtipulātē. in pͥn. sͣ. e. ⁊ ⁊ reſtituere ad tres ānos. q̄rebat̉ an eēt ſcm̄ ꝯtra pacta. dixi .l. ēptorē. ī fi. de ac. ēp. Aut n̄ p̄ceſſit. ⁊ tūc aut ē dotē uxoris per iſtā. l. ꝙ nō: ꝗa eū tractauit vt ciuē ꝗa ēt con qꝛ forte hꝫ talis ſtipulatio q̄ n̄ afferret cōmodū niſi trāſiret nouercaꝫ qͥ tra ciues ſuos ꝯſueuit ꝯcedi exceptio dilatoria: ad hr̄dē ⁊ trāſit. vt. sͣ. e. l. ſi ita ſtipuler. ibi enī ſi ſtat cū illo ī vt. l. quotiēs. C. de p̄ci. ip̄e offe. ¶ Sed ꝗd ſi di ſtipulator decedit an̄ collectā vīdemiā nullum continua ri xit eum tractare vt alios ciues: certe tūc faciēdo hēret ꝯmodū niſi trāſiret ad hr̄dē. Aut afferret xa. īmo dic̄ ꝯtra eum legē ſpālem faceret ꝯtra pactū. ita hic ꝙ poſſet im ꝯmodū ēt ſi ad hr̄dē n̄ trāſiret. ⁊ nō trāſit niſi fi plorare offiſi ꝓmiſiſſet eū tractare vt alios filios: vn̄ ſis cau at exp̄ſſa mētio de hr̄de vt hic: ⁊ sͣ. e. l. ij.§. itē ſi ciuꝫ iudicis tus quando talia pacta fiunt. in fcō. ꝓbat̉. sͣ. de pac. l. iuriſgētiuꝫ.§. pactoꝝ. ⁊ ut pater ip̄ꝫ Si ſtipulatio .l. ꝗ ī futuꝝ. pͥmū ⁊ ſcd̓m mēbrū ē veꝝ: vt. l. ſi ne retineret ꝙ Filiuſfamilias. ſib ꝯditione limitat Raceſſarias.§. ſi de vēdēdo. sͣ. de pig. ac. Tertiū n̄ ph. niſi iudi ptātiua ꝯcipit̉ ꝙͣtū ad acꝗſitionē tp̄s exiſtentis vr̄ veꝝ: vt. d.§. pactoꝝ. ij. rn̄ſo. ⁊ de li. le. l. nō ſo ci pro bono cōditionis inſpicit̉. h. d. ¶ Op. de. l. ſi filius. sͣ. lū.§. ſi liberatōis ꝟba. Ideo Guil. de cu. ⁊ Ia pacis videa .e. So. glo. vt ibi. ⁊ tu dic vt ibi plene dixi. tur contrabū. ī tertio mēbro vident̉ ſic diſtīguere. Aut ꝑEx. l. ſequenti. riuꝫ ꝙ pau. ſona adijcit̉ ꝟbo obligatiuo ſeu ꝓmiſſionis vt placet argu ¶ An ſtipulatio ſemel cōmiſſa āpliꝰ cōmittat̉: ego ꝓmitto n̄ petere. vel ex ꝑte rei ꝓmitto tibi n̄ mēto. l. eꝗſſi ibi. Reaſſume. Et an qn̄ in ꝓmiſſione n̄ fuit fcā petere. ⁊ tūc vr̄ pcm̄ ſeu ſtipulatio in rē. ⁊ ꝑſona mū. sͣ. d̓ vſu mētio de hr̄de trāſeat ad hr̄deꝫ: ibi. Reſtat. An fr. ſic ⁊ ecōadiecta ſeu ad on̄dēdū eū cū quo ꝯtrahat̉ ⁊ trā tra dicit ip̄e aūt ſtipulatio ſcā affirmatiue ꝯcepta trāſeat ad ſit ad hr̄deꝫ: vt. d.§. pactoꝝ. ij. rn̄ſo. Aut ꝑſona pau. vidiſſe heredes: ibi. Quero ꝗd. Et an ſtipulatio facti adijcit̉ ꝟbo executiuo: vt ꝓmitto n̄ petere a te: ſenis ꝙ ſiliꝰ trāſeat ad he redes ſeu ꝯtra hr̄des: ibi. Quero. vel ꝙ n̄ petet̉ a me ⁊ tūc pcm̄ ē ꝑſonale: vt. d.§. ſi pōt cogere patrē pre Bre pactoꝝ. ⁊ l. ꝗ ī futurū. Iſta ꝟba ſūt ꝯtra caſum I ſic ſtipulatus. uiter ſtare ſibi ali s .sͣ. l. ſtipulatio iſta ī pͥn. ꝟ. ſꝫ ſi ſe. ⁊. l. ī illa ſtipula mēta exͣ dodicit. Stipl̓o ſemel ad ītereē cōmiſſa ſi tōe ꝑ te n̄ fieri ⁊cͣ. iō ī pͥmis duobꝰ mēbris ſto cū mū nec reſti factū ē reiterabile: iteꝝ cōmittet̉ quotiens ꝯtra tuere doteꝫ Pe. In tertio dic aut ꝑſona adijcit̉ ſolum ꝟbo fiet niſi aliter actū ſit. h. d. Expedio gl. mag. q̄ ē ſi offerat ali obligatiuo ſeu ꝓmiſſiuo: ⁊ ē ī rē vt dcm̄ ē. Aut ꝟ mēta in docirca fi. Et op. ꝙ ſtipulatio n̄ cōmittat̉ ſepiꝰ: vt bo executiuo. ⁊ tūc aut adijcit̉ ꝑſona tertij vt ꝓ muꝫ ⁊ velle .l. vēditor ex hr̄ditate. sͣ. de here. vē. So. ſtipula mittis ſ petere a lucio ticio: vel n̄ īpedire luciuꝫ ſuſtīere one tio n̄ cōmittit̉ ad idē ſꝫ ad diuerſa. ¶ Op. de. l. ra matrimo ticiū forte filiū vel ẜuū: ⁊ ē ꝑſonale ⁊ ad alios n̄ ſi duo ī fi. sͣ. de arbi. Breuiter dicit gl. hic ibi in nii niſi ip̄m porrigit̉ niſi ſit actuꝫ: vt. l. ⁊ hr̄di.§. nos aūt. de filiū emanci ſtipulatōe penali q̄ n̄ cōmittit̉ niſi ſemel tm̄: niſi pac. ⁊. d.§. pactoꝝ. ⁊ sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. hi c paſſet: quia ſit dcm̄ ꝙ totiēs ⁊cͣ. hic ī ītereē. gl. ī. l. ꝯtraria lotunc poſſet ꝟ. cū ꝟo. Aut adijcit̉ ꝑſona ipſiꝰ ſtipulantis ſeu quit̉ magis ītellectualiter. ibi loꝗt̉ qn̄ ē pura pe patrē cōpepaciſcētis. ⁊ tūc ſi eſt talis ꝗ n̄ pōt hr̄e hr̄deꝫ vt lere ad reſti na. qͣſi diceret loco cōtēptꝰ appoſita. hic loquit̉ ẜuꝰ ⁊ filiꝰ ẜm iſta tꝑa tūc ꝑſonale ē: vt. l. acꝗrent tuēdū dote qn̄ ē ītereē. idē ſi eēt pēa appoſita loco ītereē in .§. i. ꝯiūcta. l. ⁊ hr̄di. ī pͥn. sͣ. de pac. Aut pōt hr̄e vxoris ẜm caſibꝰ ī ꝗbꝰ ꝑ cōmiſſionē pēalis ſtipulatōis pͥma Cy. ⁊ Bal. hr̄dē ⁊ tūc ī dubio ītelligit̉ ꝑſona hr̄dis: vt. d.§ nō nouaret̉. tūc enī totiēs cōmitteret̉ quotiens in. l. ii. C. fa. pactoꝝ. ⁊. d. l. ſtipulatio iſta. ī pͥn. nec potes diher. Subdit ꝯtrafieret ī eo ꝙ ītereē excederet penam: vt. l. ſi cere ꝙ illud ſit ibi ex natura p̄cedētis ꝯtractꝰ vt ẜm Bal. et ꝗs a ſocio. sͣ. ꝓ ſo. ⁊. l. p̄dia. de act. ēp. ¶ Op. sͣ. Ang. in. l. fi ibi pꝫ ex ſolutōe ꝯtrarioꝝ: vt. d. l. ī illa. l. nō ſolū .e. l. ſi ita ꝗs ſtipulatꝰ. So. hic loꝗt̉ qn̄ cōmittit̉ cū doteꝫ in .§. ſi liberatiōis ꝟba. de lib. le. Fallit ſi eēt appo ad alid̓ qd̓ pͥncipaliter ī obligatiōe n̄ deuenit. ibi prin. ſo. ma. ſita aliqͣ dictio taxatiua: vt ꝓmitto n̄ petere a te ideꝫ eē ſi nō ad id qd̓ pͥncipaliter ī obligatōe deuenit. ⁊ ideo ſolo vel a te tm̄: vt. d. l. nō ſolū.§. tale. de libe. le. emācipaſſet ibi ſemel cōmittit̉. ¶ Reaſſume ergo ꝟba Dy. sͣ ſꝫ ſpōte ſua ita ītelligo de pac. l. ꝗ ī futuruꝫ: ꝗa ſubaudit̉ tm̄ .e. l. ſi ita ꝗs. aliꝗbꝰ additis. Si q̄ris vtrū ſtipula receſſiſſet. ibi ẜm Frā. Accur. ⁊ Ia. d̓ bel. Itē fallit ſi ex aliCui adde h̓ tio ſemel cōmiſſa āpliꝰ cōmittat̉ aut eſt cōmiſſa is ꝯiecturis hoc apꝑet: vt. d.§. pactoꝝ. ¶ Quevltimo dcō ad id qd̓ pͥncipaliter ī ſtipulatōe deuenit ⁊ āpliꝰ ro ꝗd de ſtipulatione factoꝝ affirmatiue conce pe. de anch. nō cōmittit̉: vt. l. ſi ita ꝗs. sͣ. e. ⁊. l. vēditor. ī pͥn. conſilio. cc. pta: an tranſeat ad heredes ſtipulatoris. Pe. ⁊ .sͣ. de here. vē. aut cōmittit̉ ad aliud vt ad intexxviiii. Cy. dicunt indiſtincte ꝙ ſic per. l. ſi pactum. de b ¶ Ad. ꝙ reſſe: ⁊ tūc aut ſcm̄ ē reiterabile. ⁊ totiēs cōmitti proba. Tu dic aut precedit cōtractus de cuius ADDE tit̉ quotiēs ꝯtra ſcm̄ ē vt hic. aut n̄ ē reiterabile. pau. de ca. natura eſt vt ad heredes non trāſeat ⁊ nō trāſit ⁊ tūc aut fuit cōmiſſa ad totale ītereē ⁊ nūqͣ am tranſit cum niſi ſit dictū: vt. sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. ſi ꝗs ita. pliꝰ cōmittit̉: vt. l. cū q̄rebat̉. jͣ. iudi. ſol. ⁊. l. qd̓ dr̄ dciſiōe bar. Aut nō p̄ceſſit. ⁊ tūc aūt ꝗs ſtipulat̉ factu ꝙ co de euic. aut ad ꝑticulare ītereē fuit cōmiſſa ⁊ ite heret ꝑſone ſtipulātis vt oꝑe obſeꝗales que ad

De ver. obli. heredes vt ad heredes nō trāſeūt: nec ad aliuꝫ ꝟa qn̄ pignus dat̉ pro pena ſeu pro arra. ſed ſi niſi ſit cōmiſſa ſtipulatio ad ītereſſe: tūc trāſiret pignus dat̉ pro ipſo mr̄imonio: tūc eſt locus ar ſicut quelibet ſtipulatio pecunie credite: vt. l. a re: ut. l. i. C. ſi rec. ꝓuin. ⁊ ꝑ Inno. in. c. gēma. exͣ duobꝰ. de ope. li. ⁊. l. fabriles in fi. ⁊. l. oꝑe in rede ſpō. qd̓ eſt uerū ſi pignora tradant̉ realiter ⁊ rū. Aut factū nō ꝯcernit ꝑſonaꝫ ſtipulātis ⁊ ad cōſiſtāt in ꝙͣtitate: ut. jͣ. tāgā. ¶ Quero quid ſi heredes trāſit: vt. d. l. ſi pactum. ⁊ sͣ. e. l. qui romea pecuniariter ītereſt. glo. dicit forte ualet ut me.§. flauius. ⁊ sͣ. e. l. ſtipulatio iſta.§. ſicut enī. ītereſſe: ut. sͣ. de ſpō. l. ij. ideꝫ ibi no. cōtra no. sͣ. ¶ Quero an ſtipulatio facti affirmatiua trāſeat .e. l. ſi ita ſtipuler. Dy. diſtinguit. aut uolo petead heredes ſeu cōtra hr̄des ꝓmiſſoris. In hoc re ītereſſe qd̓ cōſiſtit in dāno ⁊ poſſum: ꝗa non Pe. ⁊ Cy. in. d. l. veteris. dicūt ſatis bene. Aut eſt pena: vt. l. ſi is cui in fi. de fur. ⁊. l. ꝓculus. de factū coheret ꝑſone ⁊ nō trāſit ad hr̄des: vt sͣ. dā. infec. Aut intereſſe qd̓ ꝯſiſtit in lucro ⁊ tunc .e. l. cēteſimis.§. i. ⁊ ar. C. de cadu. tollē.§. nunc ſecus. ⁊ ita intelligit̉ glo. sͣ. e. ſi ita ſtipuler. Pe. aūt. Aut nō coheret. ꝑſone: vt ſi ſtipulor domū ⁊ Ia. de ra. tenēt indiſtincte ꝙ nō pōt agi ꝗa ẜꝫ fieri vel libruꝫ ſcribi habet̉ magis reſpectus ad hoc pōt agi ad penā qͣtenus intereſt ꝙ lex indi ipſum corpus qd̓ reſultat ex facto ꝙͣ ad ipſuꝫ fa ſtincte vetat. ⁊ Cy. tāgit. C. de ſpō. l. ij. Ego idē ctū: ⁊ ideo dr̄ nō coherer̄ ꝑſone. tūc aut ſtipula teneo ꝑ hūc tex. ꝗ dicit ꝙ iō nō vꝫ: ꝗa ē ꝯtra bo tio eſt cōcepta in tp̄s mortis vel poſt ⁊ trāſit ad nos moreſ. ergo nulla ⁊ ex ea nullo mō pōt agi: heredē: vt. l. fi. C. eo. Aut nō eſt collata in tēpus vt. sͣ. e. l. generaliter. ſꝫ ſi ille cōmiſiſſet dolum ⁊ mortis. ⁊ tūc aut factū nō reſpicit induſtriā ꝑſo ſic feci expēſas: fateor ꝙ teneret̉ mihi actiōe de ne ⁊ tranſit ad heredē: vt. C. e. l. veteris. Aut redolo ad ītereſſe. ¶ Quero q̄ eſt dr̄ia īter penā ⁊ ſpicit īduſtriā ꝑſone ⁊ nō trāſit: vt. l. inter artifiarras. Ber. exͣ de ſpō. c. gēma videtur dicere ꝙ ces. ⁊ qd̓ ibi no. jͣ. de ſo. tūc eniꝫ videt̉ coherere nulla eſt diuerſitas. ideo idē ius ẜm canones: lꝫ perſone niſi eſſet obligatio contracta ad intereſ ſecus ẜm leges. ſed Inno. hāc dr̄iam ibidē adſe: vt. d. l. a duobꝰ. aut dubitabatur ⁊ in dubio mittit q̄ eſt ergo rō. poſt multa doc. dicūt ꝙ de dic: vt. d. l. inter artifices. facili ꝗs ꝓmittit penā magnā q̄ ꝯſiſtit in ꝟbo ſo Ex. l. ſequenti. lo: ſꝫ nō de facili dat magnas arras. ⁊ ideo non ¶ Si exͣneꝰ ꝓmittit ſub pena mihi ſe facturuꝫ ⁊ ſic de facili impedit̉ libertas mr̄imonij. ⁊ hac ra curaturum ꝙ talis puella ꝯtrahet mecū mr̄imo tione attēta dicūt ipſi ꝙ ſi pena reſpectu perſoniū an̄ valeat: ibi. Quero. Et an pignꝰ poſſit da naꝝ eſt parua: ita ꝙ ꝟiſimiliter nō īpediret̉ ꝑꝑ ri pro mr̄imonio ꝯtrahēdo: ibi. Quero an. Et cͥ hoc libertas mr̄imonij ꝙ pena cōmittat̉. ⁊ ſi ar ſit dr̄ia ꝙ vꝫ datio arraꝝ pro mr̄imonio nō pro re ſūt magne: ita ꝙ ꝟiſimiliter impediret̉ libermiſſio pene: ibi. Quero que. Et q̄ ſint pene letas mr̄imonij nō vꝫ. ⁊ leges q̄ fecerūt dr̄iam īter gales in mr̄imonio: ibi. Et ideo. Et ꝗd ſi dicat arras ⁊ penā ꝯſiderauerūt frequentiā: ſicut noꝓmitto me curaturū ⁊ ſi nō fecero ꝓmitto cētū in ſimili. sͣ. e. l. ſi ẜuū circa pͥn. in ver. ſi ꝟo alienꝰ noīe arraꝝ: ibi. Quero ꝗd. Et ꝗd ſi ꝯfiteor haita tenet Ia. de ra. ⁊ Pe. ⁊ Cy. in. d. l. fi. Et aubuiſſe cētū noīe arraꝝ: ibi. Quid. Et ꝗd ſi in ꝟi dio ꝙ Io. an. idē ſcribit in. d. c. gēma. Ego aūt tate ꝓ arris tu numeraſti ⁊ tu mihi eādē ꝙͣtitatē ab opi. glo. nr̄aꝝ ⁊ Inno. nō recedo.ſ. ꝙ eſt dif reddidiſti: ibi. Quid ſi. Et ꝗd ſi do fundū pro ferentia īter penā ⁊ arras. ⁊ dico ꝙ oīs pena cō arris ⁊ ꝯſtituo me tuo noīe poſſidere: ibi. Quid uentionalis ꝙͣtūcūqꝫ modica nō dꝫ. pͥmo ꝑ. d. l. ſi do. Et an in p̄dictis caſibꝰ poſſit iuramēto fir fi. in fi. q̄ p̄ciſe loquit̉ nec ꝑ aliquā aliā diſtingui mari ⁊ quid de matrimonio ſpūali: vide in fi. tur. Itē ꝑ. l. neqꝫ. C. de nup. cū glo. q̄ dicit ꝙ ēt Stipulatio penaſi decē ꝓmittant̉ nō vꝫ: ⁊ illa eſt modica ꝙͣtitas. ICla quę. lis īter poſita īter Itē ꝑ. l. ea q̄ de dona. īter vi. ⁊ vxo. vbi dicit tex. ſpōſos ⁊ eius parētes ſuꝑ ſpōſalibꝰ eſt de. xx. q̄ eſt modica ꝙͣtitas: ⁊ tn̄ nō valeret niſi a ipſo iure nulla. h. d. ¶ Op. C. de ſpon. l. fi. So. donatore ꝓcederet. Itē per tex. sͣ. e. l. ſtipulatio aliud ī arris. aliud in pena: vt ibi dicit̉ in tex. raiſta. vbi ꝯtēti eē d̓bemꝰ penis legalibꝰ. ⁊ ſi ꝑ vnū tionē. jͣ. dicā. ¶ Op. ſtipulatio ꝯtra bonos modenariū eēt dictū vltra n̄ vꝫ. Itē ꝑ hāc. l. nō obres eſt ipſo iure nulla: vt. sͣ. eo. l. generaliter. ſed ꝙ in. d. l. fi. ꝑmittit paciſci vſqꝫ ad qͣdruplū: ꝗa hic dicit̉ ꝙ obſtat exceptio doli. So. ẜm Ia. de lex eſt pena legalis ex eo ꝙ de mente legis inter are. dic exceptio doli.i. facti vel ītētōis. ¶ Op. ponit̉: vt dixi in ſimili. sͣ. e. l. ī cōuētiōalibꝰ. ¶ Et de. l. ticio.§. i. de ꝯdi. ⁊ demō. So. aliud eſt quē ideo pro huius declaratiōe videamus que ſunt inuitari ad nuptias ſpe p̄mij: vt ibi. aliud metu iſte pene legales. Rn̄deo qn̄qꝫ mr̄imonium eſt pene: vt hic. ¶ Op. de. l. ea q̄. sͣ. de dona. inter ꝑfectū: ⁊ tūc pene legales ſūt expreſſe.ſ. amiſſio vi. ⁊ vxo. So. ibi erat magis amiſſio lucri ꝙͣ dādotis ⁊ donationis ꝓpter nuptias: vt. l. ꝯſenſu nū pati: vt ibi no. ¶ Op. ꝙ nec in ſpe lucri licede repu. ⁊. l. iubemus. eo. ti. Qn̄qꝫ ſunt ꝯtracta at: vt. sͣ. e. ti. l. ſi ita ſtipulatus fuero te ſiſti.§. fi. ſola ſpōſalia ꝟbo: ⁊ tunc nulla eſt pena legalis: So. nō lꝫ ſpe lucri ꝑcipiēdi ab altero ex cōiugivt. l. i. C. de ſpō. eadē rōne nec aliqͣ cōuētionalis bus: ſꝫ ab alio ſic: ideo ex p̄dictis diſtingue per vt hic cum ſi. Qn̄qꝫ fuerūt ꝯtracta ſpōſalia non teipſum. ¶ Quero ꝗd ſi exneꝰ ꝓmittit mihi ſub ſimplici ꝟbo: ſed ꝓceſſum fuit vltra ad realē tra pena ſe facturū ⁊ curaturū qd̓ ticia ꝯſentiet ī me ditionē arraꝝ: ⁊ tūc hꝫ locū pena legalis ẜm for an̄ valet. Glo. dicit ꝙ ſic. glo. alle. nec bene pro mā legis fi. C. de ſpō. verū ꝗa nō eſt ꝟiſimile ꝙ bat: melius ꝓbat̉ ꝑ. l. mulieri ⁊ ticio. de condi. ⁊ lex voluerit īponere maiorē penā dirimenti ſpō demō. ꝯiūctis. ll. alle. in glo. Tn̄ doc. moderni ſalia ꝙͣ dirimēti mr̄imoniū: ſꝫ pariter debēt ābu a ¶ Non poin hoc dicūt ſolēniter. aut ille exͣneus eſt cōiunlare: vt hac. l. ⁊. d. l. neqꝫ. de nup. iō dico ꝙ pēa teſt excedere ctus vel multū amicus ſpōſi: ita ꝙ veriſimiliter ADDE q arraꝝ vel dupli vel qͣdrupli circa arras non pōt ang. ꝯͣ vt re metu pene puer vel puella ꝯſentiūt cōtrahēti ⁊ excedereª ꝙͣtitatē dotis vel dōatōis ꝑꝑ nuptias fert ⁊ ſequit̉ nō valet eadē rōne qua in pr̄e vel in mr̄e vt hic: vel vbi non eſſet dos ꝙͣtitatē poſitā in. d. l. iube pau. de ca. ⁊. l. heres meus in fi. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. aut eſt quia illa lex mus. ⁊ hoc dico ꝑ. l. ſtipulatio iſta. sͣ. eo. ⁊ ita dꝫ penitus exͣneus ⁊ ꝓcedit hec glo. ¶ Quero an ſi. non taxat limitari. d. l. fi. ¶ Quero ꝗd ſi dixit promitto me aliquaꝫ qͣꝫti poſſit dari pignus. dic ut in glo. q̄ bene dicit ꝗe curaturū ⁊cͣ. ſi non fecero ꝓmitto centū noīe ar tate vn̄ pōt ꝗd dicat Cy. in. l. i. C. ſi rec. ꝓuin. Et p̄dicta ſūt raꝝ. Rn̄deo nō valet ſicut nec pena: ꝗa in arris trāſcendere dotem.

De verbo. obli. a ¶ Stari co requirit̉ traditio corporalis: vt. d. l. fi. ⁊ quicꝗd dactū in ſcriptis intelligit̉ per ſtipulationē. h. d. feſſioni AD ſit vt intelli exͣ diffinitioneꝫ illius legis ⁊cͣ. vt ibi pꝫ in fi. nec DE ꝙ An¶ Quero an ī dubio videat̉ actū īter p̄ſentes. gat̉ de preob. quod no. sͣ. e. ti. l. ſi ita ſtipulatus fuero te ſi gel. contra ſentia ⁊ per .C. e. l. i. dicit ꝙ ſic. Alii dicūt ꝯtrariū per. l. ij. C. quem ēt re ſti.§. fi. ⁊ ibi dixi. Iteꝫ ꝗd ſi altera pars confeſſa ſtipulatione de ſtatu. ⁊ ima. So. hic eſt de ſolēnitate intrinſe fert pau. de tn̄ dic̄ pau. fuit ſe recepiſſe noīe arraꝝ nec aliter de numera ca ꝟbi ꝓmiſit: vt dixi. sͣ. e. l. ſciendū. qd̓ ibi ceſſat. ca. qꝛ illa lex florentie vi tione ꝯſtat. Rn̄deo ſtari ꝯfeſſioniª ꝯtra eā: vt. l. loꝗt̉ de arItē facit pro eis. C. e. l. optimā. ⁊ inſti. de inuti. diſſe dubita publia. depoſi. niſi ex aliquo apparet hoc frauris v̓e receri ⁊ ꝑꝑ hoc ſtip.§. item ꝟboꝝ. So. ibi ad maioreꝫ cautelam factuꝫ fuiſſe ptis ⁊ ēt dic̄ dulēter factuꝫ. ¶ Quid ſi ego ꝯfiteor me hūiſſe ſcribitur inter parentes actum eſſe. ꝙ exͣ diffini ſtatutum ꝙ centū noīe arraꝝ a ticia ⁊ ipſa tantūdeꝫ a me vt Ex. l. ſequenti. tōem illiꝰ. l. ſtet̉ ſcriptuvidi fieri de facto. Rn̄deo nō valet: quia appanon dꝫ pati ¶ De Dictione ſi ⁊ cum. re: ⁊ ſubdit ret ꝙ ego ꝯfeſſus fui hr̄e a te: quia tu fuiſti ꝯfeſ aliā penā ⁊ ſ pau. idē eſſe caſu iſto paſi īſtrumēti ſus hr̄e a me nō autē īteruenit numeratio vera. I ita quis promiſit teret̉ duplidiceret taItē ꝑꝑ aliā rōnē: vt ſtatim dicaꝫ. ¶ Quid ſi in Verbum qua die petiero nō denotat cō cē penā ⁊ illis īueſtiuit ꝟitate ego numeraui tibi pecuniā noīe arraꝝ: ⁊ de feudo ⁊c̄ la vult ꝙ ſi ditionē ſed magis admonitionem. h. d. Dixi ti quia p̄ſumi tu mihi eādē vel aliā eiuſdem ꝙͣtitatis. Rn̄deo patiatur niſi bi ⁊ feci te notare ꝙ dictio ſi. facit principaliter tur p̄ſentia: vnam et ita fraus eſt ⁊ data nō videt̉ᵇ: vt. l. qui ſic. jͣ. de ſolu. ꝯditionē. dictio cū. pͥncipaliter tp̄s: vt. l. ſi titio. qꝛ inueſtitu trāſit pa. tu p̄terea. l. vlti. loquit̉ qn̄ datio arrarū fuit ab vna qn̄ dies le. ce. dixi in. l. cēteſimis. sͣ. eo. ⁊. l. ſi dece ra nō fit nidic ꝙ opiꝑte tm̄: ⁊ quicꝗd exͣ caſus ibi poſitos ⁊cͣ. vt. d. l. ſi preſenti ſe quam barcū petiero. ⁊ ſcitis ꝙ dictio quis vel qui adiuncus ſi reſcit hūit ⁊ fede. fi. in fi. ¶ Quid ſi do tibi fundū meū pro arris: cta ꝟbo futuri tꝑis facit ꝯditōeꝫ: vt. l. ſtichus cōſi. cxciiij. ſet ꝙ poſſet ⁊ ꝯſtituo me tuo noīe poſſidere. Rn̄deo nō vameus erit. sͣ. de leg. i. ⁊. l. nuꝑ. de leg. iij. ¶ Sed fieri īter ab ⁊ ꝯſi. clxviiij let: ꝗa requirit̉ ꝙ corporaliter tradat̉ quod pꝫ: q̄ro an faciat ꝯditionē p̄ncipaliter vt ſi. vel ſecū ſentes: quia vbi dicit ꝙ quia ibi dicit accipit ⁊cͣ. vt no. inſti. de re. diui.§. tūc p̄ſentia nec directe dario vt cū. ⁊ dico ꝙ eſt caſus hic ꝙ faciat ꝯdinō preſumt poterit muitem lapilli. facit. C. de ſuffra. l. vna. Plus dico tioneꝫ ut dictio cūᵇ. idē videt̉ tenere glo. parua tur niſi prolier vel vir ſ ꝙ ſi fūdus vel ſpēs pro arra tradit̉ nō hꝫ locuꝫ in. l. ſtichū qui meus erit. ⁊ eſt caſus in. l. i. de cō bet̉ ẜm Io. plorare auxi .d. l. fi. quiā ibi loquit̉ in re que pōt duplicari ⁊ an. in addi. di. ⁊ demō. ⁊ ibi plene dicam. ¶ Itē no. ꝙ hec liuꝫ iudicis etiā qͣdruplari: ſꝫ ſpēs nō eſt hmōi: vt. l. luciꝰ.§. ad ſpec. ī ti. eccleſiaſtici dies qua petieris nō intelligit̉ repetita in ſtipude empti. et ſuꝑ dicta cō impuberem. de leg. ij. ⁊. l. plane.§. i. ⁊. ij. de leg. latione vſurarum. dixi in.§. griſogonus. venditio.§. feſſione alle .i. ergo ⁊cͣ. quia exͣ diffinitionē illius. l. vt ibi ī fi. ſciēdū circa gādo illā fi¶ Ex ꝑte actoris ad acSela cault. tionem ꝯſeruandā ad ¶ Quero an in p̄dictis caſibus vbi de iure non fi. ⁊ ideo diciā. Sꝫ forvalet pōt firmari iuramento. Rn̄. nō: quia ꝯtra cit ſi cōtine te indirecte mittit̉ purgatio more ītra modicū tp̄s ſi aduertur in īſtrudicēdo ꝙ ta bonos mares vt hic dic̄: ergo ⁊cͣ. vt. c. nō ē obliſarij nō intereſt. h. d. notabiliter. caſus eſt etiam mento talis lis eā vel eū gatoriū. de reg. iur. li. vj. ¶ Quid in mr̄imonio bonus. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ alia debēt requiri: vt dōauit ſi nō Infamat de ſpūali ꝓmiſi me curaturū ꝙ talis īgrederet̉ mo appareat de matrimōio more purgatio ⁊cͣ. vt. l. ſi inſulam. sͣ. e. glo. dicit naſteriū vel ꝙ talis abbas reciperet talē ſub pe⁊ ꝙ petit ſe acceptatiōe idē quod ibi.ſ. ꝙ hic lis nō eſt ꝯteſtata. dicit ne declarari ſe donatarii ꝙ na vel tradite ſunt arre. Rn̄. indiſtincte ꝙ non bene gl. ⁊ nō ad caſum noſtri.§. quia hic loquit̉ eſſe liberuꝫ p̄ſumit̉ abvalet: quia ſiue metu pene ſiue ſpe p̄mij ſiue arin actore cui nō ſolet ꝯteſtatio litis nocere: vt. l. vel liberam ſens ⁊ dona re quocūqꝫ modo pecunia interueniat ſimonia ⁊ ꝙ occaſio tio nō valet nō dꝫ. jͣ. de re iudi. ⁊. l. aliā. jͣ. de noua. ſi inſulaꝫ. ne arrarum eſt: vt extra de ſimo. c. ne ſatis. ⁊ sͣ. de here. ſſti. iuxta. l. illud loquitur in reo. ¶ Op. de. l. traiectitie.§. de illo ipſam vel ip .c. de ſacro.i. ille autem. ⁊ quod ibi no. facit quod dixi in. l. .sͣ. ti. i. ⁊. l. magnā. C. de ꝯtrahē. ⁊ cōmit. ſtip. diſuꝫ amplius ſanc. ec. ⁊ di ticio.§. i. de condi. ⁊ demon. nō moleſtet cit glo. in ꝯtrario nō admittit̉ quia eſt dies ⁊ pe cit menti te Ex.§. ſequenti. cuꝫ re uera nēdū: qꝛ luna. hic ꝟo nō eſt penalis. ſed ꝯtra iſtam glo. eſt ¶ An dicta in prefationibus ītelligantur repe nihil hūerit craberis ſi yins amri quia etiā hic eſt dies ⁊ pena. cū eſt dies in calen ⁊ idē ꝙ bar. recordabetita in ſequentibus. uliſſti dis eſt pena.ſ. ſors cū vſuris. ⁊ tn̄ admittit̉ purtenet bal. in ris. Tu ad aiiait .l. ij. qn̄ lice. it Que in prede lꝫ Ioan. gatio more. dico ꝙ hic vſura non apponitur vt Idem reſpōdit: ſationibus di ab ēp. diſcean. ſibi attri pena: ſed vt ſors apponitur. ſimile in. l. idemqꝫ b ¶ Data nō buat ꝙ fuit cuntur in ſtipulationibꝰ repetita intelliguntur. .§. ij. sͣ. mā. vel aliter quando eſt dies ⁊ pena nō videt̉ AD ſnīa oldra. ¶ Op. C. de vſur. l. per rentionē. Sol. dicit glo. admittit̉ purgatio more ad euitandā cōmiſſioDE ꝙ bal. eius cōſilio ibi ex interuallo. hic incōtinēti ⁊ veꝝ dicit vt ſta in. d. l. ij. vt .ccxvij. ⁊ ſe nem pene vt in cōtrario. ſed quantū ad conſertim dicā. hic eniꝫ loquit̉ de his que dicunt̉ in p̄refert pauquitur Ro. dam mihi actionē. ⁊ tūc admittit̉ purgatio mode caſtro di conſi. ccccc. fationtbꝰ hoc eſt in his que ꝑtes ꝯueniūt antere vt hic. Opp. de. l. thais.§. inter. sͣ. de fideicō. cit ꝙ bar. viiij. ⁊ de v̓ꝙͣ fiat ꝯtractus ſeu ſtipulatio ſuꝑ eadē: vt. sͣ. de ſomniauit ⁊ li. tetigi in. l. qui rome.§. flauius. sͣ. e. vbi ex par bo ꝓmiſit: vi pac. l. itē quia.§. fi. ibi ꝟo loquunt̉ de his q̄ dicū ꝙ valet ꝯfeſ de q̄ poſui. sͣ te actoris non admittit̉ more purgatio. So. ad ſio. pauº. de tur in anteriori ꝑte ꝯtractus. an intelligant̉ rein. l. ſciēdū. actionē acquirendā nō admittit̉ purgatio: vt. l. ca. dic̄ ſe ha d ¶ Ut dipetita in poſteriori ꝑte inſtr̄i ſeu ꝯtractus circa thais.§. inter. ſed ad actionē cōſeruandā ſic vt buiſſe de factio cū dicit alia de quo dixi in.§. griſogonus. ¶ Op. de. l. ſi cto ⁊ tenuit hic. latius explico materiam in. l. ſi inſulam. sͣ. ADDE ꝙ tibi libeꝝ. de ac. emp. ⁊ de ſer. vr. p̄di. l. ſi binaꝝ. ſe opi. bar. qͥ pau. de ca. eodem titulo. verior eſt ēt ibi in traditione nō intelligit̉ repetita ſeruitus. ꝙ hic nō fa Ex.§. ſequenti. in mente cu Sol. ibi ex interuallo facta fuit traditio. alias ſe cit ꝯditiōeꝫ ¶ An alienatione ꝓhibita in cōtractu ꝓhibeat̉ iuſlibet diexp̄ſſam nec cus vt hic ⁊ ſic eoipſo ꝙ aliud eſt factū ꝙͣ fuerit ſcreti homi alienatio dominij particularis titulo ſingulari: tacitam nec actū in p̄fationibus preſumit̉ error: vt. d. ll. ⁊. l. nis ī reliꝗs pͥncipaliter ibi. Uenio. Et an prohibitio legalis impediat tranſit cum ſed ⁊ ſi me putē.§. i. Idē in vltimis volūtatibꝰ: nec ſcd̓ario dominij tranſlationeꝫ: ibi. Quero vtrum. Et an bar. vt. l. quotiēs in prin. ⁊.§. i. ⁊. ij. sͣ. de here. inſti. ꝗ ſꝫ ſolū amoc ¶ Promi prohibitio legis vel teſtatoris vel contrahentiū nitioneꝫ qn̄ ergo vult ꝯcludere ꝙ videat̉ actū dꝫ ꝓbare in p̄ ſit ADDE de non alienando impediat inſtitutioneꝫ hereiūgit̉ cū ver ꝙ dic̄ ang. fationibus actū eſſe. Itē ꝯtractū infra modicuꝫ bo petiero dis: ibi. Procedo. Et an ſi ſtatutū ꝓhibeat nō multas petp̄s ſecutū eē: vt hic pꝫ. ſed qui vult ꝓbare erro⁊ ſic dicit ꝙ alienare in non alibratum poſſit non alibratus cunias fuiſrem ſufficit ſolū probare quod in p̄fationibꝰ dibar. nō bn̄ ī ſe lucratum heres inſtitui: ibi. Per hoc. Et ſi eccleſia cōceſ tellexit. ctū eſt ⁊ poſtea omiſſum. Item predicta ꝟa niſi de iſto caſu ſit in emphiteoſim cū hoc ne alienaretur in poqꝛ vt plurirepetitio vitiaret: vt hic. Itē niſi inter alias per tētiorē an eccleſia poſſit hr̄s inſtitui: ibi Pone. mū ſit ſcriſonas. ar. eius qd̓ no. in. l. in repetēdis. de le. iij. ptura priua o ¶ Prohibitio alienationis ta in qua eſt Ta leS C. in ꝯtractu n̄ īpedit trāſlatioUerbuꝫ ꝓ Idem reſpondit. mintꝰ: reꝙ talis ꝓmi nē dn̄ij: lꝫ ꝯtrafaciēs ad intereſſe teneatur. h. d.

De ver. obli. 5 6 Oppo. ꝙ tale pactum ſit nullum ipſo iure: vt. l. nemo aūt eſt ꝓhibitus heres legitimus: ⁊ talis ꝓhibitio ad a ¶ Dominij .sͣ. de pac. Poſt multa iſta eſt ꝟitas. pactū eſt nulluꝫ. eum non extendit̉: vt. l. cū pater.§. cū inter de leg. ii. ⁊ tranſlatio. niſi īterſit paciſcentis vel in datione rei mee apponat̉: ADDE. alino. in. l. peto.§. fratre. de leg. ii. ⁊. l. pater.§. iul. agrip vt. l. fi. C. de pac. īter emp. ⁊ vē. ⁊ ibi doc. dicūt: ⁊ sͣ. de um caſuꝫ ẜꝫ pa. sͣ. de leg. iii. Aut eſt heres teſtamētarius: ⁊ tunc vipau. de ca. pac. l. in traditionibus. ¶ Op. de. l. ex hoc edicto.§. ſꝫ detur ꝓhibita alienatio: vt. d.§. cū fratre. ẜm Iaco. de ſi fuiſſet diheredē. sͣ. de alie. iu. mu. cau. fac. glo. nō ſoluit. ſed Di. are. quod tenet Di. ⁊ bene. ¶ Per hoc formo tibi q̄ctū ꝙ qͣꝫci dicit. dic vt ibi ⁊ bene: ꝙ ibi ꝓhibet̉ alienatio: ſꝫ ponit̉ to ꝑueniet ſtionē valde notabilē. ciuitas iſta habet vnū ſtatutū q dolus qui inſtituendo heredē nō preſumit̉. ¶ Op. de ad actū alie nullus poſſit alienare rē alicui nō allibrato. modo qui nati. dn̄ium .l. q̄daꝫ. de acquirē. re. do. ¶ Sol. ibi alienatio ꝓhibet̉ dam de ciuitate iſta vult facere vnū heredē nō allibra reuertatur a lege ſimpliciter. vnde in facto heredis nō videt̉ ꝓhi ad tradentē tum an poſſit ⁊ habemus glo. C. ne lice. metro. ha. l. i. bita: hic de prohibitione hominis certarū perſonarū: et ī dictū ca li. xj. vbi tenet ꝙ poſſit. neſcio quid illa glo. velit diceſuꝫ emptor ideo nō pōt inſtitui. ¶ Uenio ad. q. ⁊ q̄ro quid venit re: quia ſi ꝓhibita eſt alienatio in certū genus perſona vel donata in intereſſe dic eſtimatio rei: vt. l. ea lege. C. de cōdi. ob rum vt in forenſes: ⁊ tunc debet diſtingui an ſit legitirius cōſtitu cau. cū ſua glo. ¶ Uenio vltimo ad. q. magis ꝓpinqͣs. it ſe noīe vē mus vel teſtamētarius ita dicerē hic: lꝫ iura que allega vna eſt vtrū alienatione ꝓhibita in ꝯtractu ꝓhibeatur ditoris. vel ui loquant̉ in vltima volūtate: tamē plus deberet poſdonatoris alienatio dn̄i particularis titulo ſingulari. Dic qn̄qꝫ ſe lex ꝓhibere ꝙͣ teſtator. ¶ Pone. eccleſia cōceſſit in poſſidere vt ille qui tale pactū apponit in re ſibi aliquod ius ẜuat: emphiteoſim ne liceret tibi alienare in eccleſiaꝫ vel in no. bar. ī. l. ⁊ tunc talis ꝓhibitio impedit tranſlationē dn̄ii: vt. l. fi. qui abſenti potentiorē. an liceat inſtituere eccleſiam ⁊ tranſeat: ⁊ .§. ii. de ac.C. de iure emphi. ⁊. l. ſi creditor.§. fi. sͣ. de diſtra. pig. vide glo. ⁊ eſt tex. de ſuis ⁊ tene mēti. videamus an di qui. poſ. Sꝫ ẜm vnā lec. ꝓut ibi eſt nullam eſſe venditionē que litte cat veruꝫ. Et quidā dicūt indiſtincte ꝙ nō bene dicit: ſi nō eēt cōra vera eſt: quia cū ſemel mihi expediret propter. q. de quia nō reperit̉ ꝙ eccleſia habeatur loco filii: ſed opi. ſtitutū: v̓ba facto miſi vſqꝫ ad piſas ad pandectā: ⁊. l. vlti. C. de re. illa ꝙ reuer Richar. malū. quā recitat Ci. in auc. niſi rogati. C. ad tatur dn̄iuꝫ alie. nō alie. Aut nō ẜuat ſibi ius in re. ⁊ tūc aut aliena trebel. quā puto verā: ⁊ ẜm hoc indiſtincte nō trāſfert̉ nō ſufficerēt tio eſt irreuocabilis: ⁊ tūc dn̄ii trāſlatio impedit̉: vt. l. dn̄ium: tn̄ quidā nō reprehēdūt indiſtincte: ⁊ dicūt ꝙ vt no. in. l. ea quidem. C. ſi mā. ita fue. alie. Aut eſt reuocabilis: ⁊ .i. sͣ. de dotunc habet̉ loco filii quādo ingredit̉ monaſterium: ſe nati. qꝛ nō ī tūc dn̄ii trāſlatio nō impedit̉: licet ꝯtrafaciens teneat̉ cus ſi nō ingredit̉: quia tūc nō habet̉ loco heredis leducūt pcm̄ ad intereſſe vt hic: ⁊. l. ea lege. C. de ꝯdi. ob cau. ⁊ ſunt gitimi ſed teſtamentarii: ⁊ iſtā tenet hic Di. ſed cū hic .l. cōmiſſovtilia. Vendo tibi rem ne alienes ſub pena. c. ⁊ illā reꝫ non fuerit facta ꝓhibitio in certū genus ꝑſonaꝝ debe rie. an auteꝫ volo eſſe mihi obligataꝫ iure pignoris: ⁊ tūc alienatio iuramētum remus diſtinguere: aut eccleſia ſucceſſit iure legitimo ſit ſufficiēs īpedit̉ ẜm. l. ſi creditor in fi. sͣ. de diſtrac. pig. ¶ Ulteaut iure teſtamētario. illum aūt paſſum an eccleſia haad īpedienrius tu habes rememptā pacto predicto: vis tibi edibeat̉ loco filij: plene dixi in. l. ſi ita quis.§. i. de leg. ii. ⁊ dū dn̄ii trāſ ficare edē ſacrā iſta nō eſt reuocabilis. ex p̄dictis appa latōeꝫ: vide predicta ꝟa in ꝓhibitione facta a cōtrahentibus vel a ret ꝙ impedit̉ dn̄ii tranſlatioª. ¶ Quero vtrū ꝓhibitio bal. conſilio lege. Si a teſtatore non dico modo. dic vt Di. in. l. pa.ccclxxxiiii. legalis impediat dn̄ii tranſlationē titulo ſingulari. Di ter.§. iulia. sͣ. de leg. iii. per Ci. in. l. ea lege. C. de cōdi. tertio libro ces tu ſic: vt. l. quedā. sͣ. de acqui. re. do. ⁊. l. i. sͣ. de fun ob cau. ⁊ ego exuberātius ſcripſi in. l. filius.§. diui. de b ¶ Ut h̓. et do do. no. plene in. l. ea lege. C. de ꝯdi. ob cau. ⁊ bene .l. codicillis leg. i. ¶ Qualiter aūt poſſet fieri ꝙ in ꝯtractu ꝓhibea dicis. Sed illud moui ꝓpter vnū ſtatutū quod eſt in ci ADDE ẜm tur dn̄ii tranſlatio: dicet̉ in. l. abſenti.§. i. de acqui. poſ. pau. de ca. uitate iſta. videlꝫ ꝙ omnis donatio dꝫ inſinuari infra ⁊ in glo. quā legi ibi dū dicit eſt enim modus in rebus ꝙ ꝗdam di menſem: alias nō valet. nō fuit inſinuata infra mēſem: ⁊cͣ. neſcio quid voluit dicere. Old. dat plures ſolu. for ſputādo teſed ab initio fuit res tradita an impedit̉ trāſlatio dn̄ii. nuit ꝑ hanc te voluit allegare in auc. de nō alie.§. ii. vbi dicit̉ ꝙ in glo. iuncto ⁊ tūc dic. qn̄qꝫ ſtatutū vel lex precipit aliquid fieri tꝑe eccleſia optima menſura eſt donatarū rerū īmenſitas. textu ꝙ ſtan ipſius ꝯtractus: ⁊ tūc ſi nō obſeruat̉ ꝯtractus eſt nulvel vult allegare. sͣ. de ſerui. l. ſi cui. de dāno infec. l. da te ſtatuto ꝙ lus ipſo iure: vt. l. nō dubiū. C. de legi. Qn̄qꝫ lex diſpo ni. in prin. vbi dicit̉ modus honeſtus. ⁊cͣ. Old. vel dic vir lucretur nit ſuꝑ ꝯtractu iam facto tūc ipſo iure nō annullat̉: ſꝫ totā dotem ꝙ voluit allegare illos verſus cōmunes. Eſt modus et vidua ha debet per ſnīam reuocari: vt ar. l. vniuerſa. C. de preci. rebus ſunt certi deniqꝫ fines. vel vult allegare. jͣ. e. l. cō bēs filios ex impe. offe. cū ſua glo. ideo ex illo ꝯtractu eſt tranſlatuꝫ tinuus.§. item qui inſulam. primo mari dn̄ium. Predicta vera niſi ſtatutū diceret expreſſe cō to nubat abſ tractus ſit nullus ipſo iure: tunc enim annullaret̉ ipſo qꝫ aliquo pa Filia que de inofficioſo. cto de lucrā iure ꝯtractus: tn̄ vt puto dn̄iuꝫ ipſo iure nō trāſferet̉: ¶ Tranſactio facta ſuper vna cauſa nō obſtat agenti do ꝙ nō lu⁊ ideo locus eſt cōditioni ſine cauſa vel ob cauſam: vt ad eādem ex alia cauſa. h. d. No. caſuꝫ legis qui eſt cō crabitur ſedicaꝫ in. l. i. sͣ. de dona. facit quod no. C. de fide inſtru. cūdus vir ī tra glo. in. l. ſi de certa. C. de tranſac. licet ibi diſputat. preiudiciuꝫ .l. ꝯtractus. ¶ Procedo vlterius ⁊ quero vtrū prohiEx. l. ⁊.§. ſequenti. filiorum pri bitio legis vel teſtatoris vel ꝯtrahentiū de nō alienan¶ Si aliquis ſtipulatus ſit a vicino ꝙ nō prohibebit mi matrido impediat inſtitutionē heredis ſeu impediat trāſlamonii ꝯͣ ꝓhi venire aquam iuxta domum eius: ſi vendat domum tionē in heredes: ⁊ in hoc dubito ꝓpter aliquas glo. ſꝫ bitio. l. hac an iſtud pactuꝫ tranſeat ad emptorē: ibi. Aliquis. Et edictali: qꝛ dicā ſic. qn̄qꝫ lex vtitur verbo alienationis ꝑmiſſiue: ⁊ quid ſi ſtipulator uendat fundū ⁊ cedat illam actiōeꝫ mulier detūc heredis inſtitutio ꝯtinetur: vt. l. ſi quis prioris.§. perſonalem pro ſeruitute: ibi. Quero. Et an per tales buit curare certū. C. de ſecū. nup. qn̄qꝫ lex ſeu ꝯtrahentes vtuntur ne ad ſecun promiſſiones in dubio videatur concedi ius reale vel vocabulo alienationis ꝓhibitiue: ⁊ tūc aūt ꝓhibet̉ alie dū virū pꝰ perſonale: vide in fi. ꝑueniat qͣꝫ natio ſimpliciter: vtputa fundus dotalis: ⁊ tunc hereper. l. diſpodis inſtitutio nō cōprehendit̉. l. i. sͣ. de fun. dota. l. que I ſub una ſignificatōe tū ē. de quo dam. sͣ. de acquirē. re. do. Ratio eſt in promptu: quia uide q̄ poſui j Iſte.§. ē ſubtilis ⁊ boSi quis uiam. nō ⁊ breuiter dicit. An nō pōt omni tꝑe viuere: ideo oportet ꝙ habeat here in. d. l. hac edictali. dem. Qn̄qꝫ prohibet̉ alienatio in certas perſonas ſin te rem perfectam ⁊ conſumatam vitiatur ſi deuenit gulares: ⁊ tūc nec per heredis inſtitutionē ex teſtō nec res ad eum caſum a quo non potuit inchoari. hoc diab inteſtato pōt venire ꝙ non fiat ꝯtra prohibitionē: cit. Que eſt ratio: quia ab initio ſiue in illa parte erat vt hicᵇ ⁊. l. codicillis.§. mater. sͣ. de leg. ii. Sed in hoc dominus ſiue pro parte ſeruitus non poterat conſti eſt differentia: quia ꝓhibitio legis vel teſtatoris impetui: vt l. i. cōmunia predioruꝫ. ⁊. l. pro parte. de ſerui. dit tranſlationē dn̄ii. prohibitio ꝯtrahentis nō: niſi vt vnde per alienationem deuenit ad eū caſuꝫ ⁊cͣ: quod dixi. sͣ. in titulo ſingulari. Aut eſt ꝓhibita alienatio in brocardum ſoluam in. l. pluribus.§. ⁊ ſi placet. jͣ. eo. certū genus ꝑſonaꝝ vt nō alienes extra familiā: ⁊ tūc ¶ Oppo. de. l. via.§. quecūqꝫ. de ſer. ruſti. predi. So.

De verbo. obli. ibi erat ſeruitus cōſtituta: ⁊ ſic res perfecta. hic ſecus. ire cū hominibus eiuſdē ꝯditionis ⁊ multis: ⁊ cōmp¶ Opp. jͣ. e. l. pluribus. in fi. So. ibideceſſit pluribus niter in tot diebus tm̄ iter perambulare ſolent: vt arg heredibus relictis. hic vero ſucceſſore ſingulari. h. d. huius.§. vel putarē ſtandū opinioni vulgi: quia hec li glo. ⁊ tamen glo. format vnā queſtionē. ¶ Aliquis ſtiquido ꝓbari non poſſunt: vt.§. a barbaris. Itē aduer pulatus fuerat a vicino ꝙ nō prohiberet venire aquā te: quia debet actor ꝓbare ſe habere ꝓcuratorē vel iu iuxta domū eius: nunc vēdidit iſtā domū. an iſtud pa ſtitorē epheſi cui pōt ſolui. alias non imputaret̉ reqͥctū tranſeat ad emptorē. ⁊ glo. dicit ꝙ nō niſi per ceſnō iuit. ar. sͣ. de arbi. l. arbiter ſi calendis: niſi eēt acti ſionē. ſed iſta glo. videt̉ contra tex. vbi dicit ꝙ euaneꝙ deberet mittere aliquē cū debitore ad recipiendū: ſcit ſtipulatio. qūo ergo pōt ammodo cedi. ⁊ dic quāvt. sͣ. e. l. qui rome.§. calimachus. ⁊ sͣ. ti. i. l. traieeticie doqꝫ ſtipulor aliquid cauſa cōſtituendi ius in re: ⁊ tūc .§. de illo. tūc ſufficit ꝙ creditor obtulerit ſe paratum per alienationeꝫ extinguit̉ ⁊ euaneſcit ſtipulatio oīno mittere talē cū eo. Itē no. ꝙ lꝫ hoc poſſit expediri per vt hic in tex. qn̄qꝫ ſtipulor aliquid pro re nō tamē anialiū qualitas tn̄ ꝑſone debitoris inſpicit̉. Itē facit iſte mo cōſtituendi ius reale: vt volo ꝙ patiaris ꝙ ꝑſona tex. ad ꝓbationē ītereſſe ſingularis: vt dicā. jͣ. ti. i. l. netua ſit obligata ꝑſone mee ad patiendū ductionē aq̄. mo. ¶ Sed ꝯtra hāc. l. op. quia videt̉ ꝙ nō ſit neceſſa ⁊ iſto caſu dicit veruꝫ glo. tua: vt. l. fluminum.§. addiriū arbitriū boni viri cū a lege tp̄s eſt limitatuꝫ: vt. l. j. citur. sͣ. de dā. infec. ⁊. l. dāni.§. emptor. e. ti. ⁊ cogitur .sͣ. ſi quis cau. gl. dicit ꝙ aliud in iudiciis vt ibi: aliud vēditor cedere vt dictis legibus. ⁊ hoc tenet Pe. fruin ꝯtractibus vt hic. Pe. dicit neſcio quare aliud. dic ſtra ergo format̉ hic oppoſitio ꝙ actio inutilis penes aut nō ſunt limitata miliaria: ⁊ loquit̉ hic: aut ſūt limicedentē efficiatur vtilis penes ceſſionariuꝫ. ¶ Quero tata ⁊ loquit̉. l. ꝯtra. ⁊ idē voluiſſe videt̉ hic Ir. quod quid ſi ex ꝑte ꝓmiſſoris fiat alienatio. Rn̄deo non exſatis placet. ¶ Sed quid ſi ſunt due vie vna breuior tinguit̉: quia non deuenit ad eū caſum ⁊cͣ. quia etiam alia: Rn̄deo. dꝫ inſpici illa que eſt ſecurior ⁊ magis fre dn̄s pro ꝑte pōt eſſe ꝑſonaliter obligatus ad preſtanquentat̉: vt. jͣ. de fal. l. eos. in fi. ⁊. C. de cur. pub. l. ii. li. dū ſeruitutē: vt. l. per fundū. de ẜui. ruſti. p̄di. ¶ Que.xii. ¶ Op. de. l. is qui. sͣ. de eo quod cer. lo. So. poſro quid ſi vēdidit fundū ⁊ cedit actionē illā ꝑſonaleꝫ ſum ſi ſoluam intereſſe tuū cui ſolui. facit quod no. sͣ. pro ſeruitute. Rn̄deo: aut ante cedit ⁊ poſtea vēdidit .e. l. qui rome in prin. ¶ Op. de. l. ſed ſi ante. Sol. ibi ⁊ nō valuit ceſſio: quia facta dn̄o. Aut primo vēdidit in die incerta: hic certa. ⁊ poſtea cedit ⁊ nō valet: quia iam eſt extincta vt hic. ¶ Quāto tꝑe Aut eodē momento facit vtrūqꝫ. intelligo vēdit ⁊ doItem qui inſulam. gpus poſiteo miniū tranſfert̉: quia cōtractus celebrat̉ in fundo vel ficari arbitrio iudicis cōmittit̉. Itē ſi nō incohatur ad ꝯſtituit ſe poſſidere noīe emptoris ⁊ actionē cedit. tūc particulare intereſſe ſtipulatio cōmittit̉. Itē poſt monō extinguit̉ ſtipulatio: eadē rōne qua nō extinguit̉ in rā admittit̉ purgatio. h. d. No. bene primū dictū. Itē herede: vt dictū eſt in gl. quicquid dicat Pe. ¶ Que ex fi. no. ꝙ ad purgationeꝫ more equiparat̉ obligatio ro quid in dubio. an per talem ꝓmiſſionē ⁊ ſimiles vifaciēdi ⁊ dandi. ¶ Op. jͣ. de ſol. l. inter artifices de ledeat̉ promitti ius reale vel ꝑſonale. Rn̄deo qn̄qꝫ pro .iii. l. fideicō.§. fi. Sol. dicit glo. hic fuit actuꝫ ne per ſe miſſor nil ꝯcedit ſed ſolum ꝓmittit ſe non impedire ⁊ ſoluꝫ faceret. hoc aūt intelligo agi ex qualitate ꝑſonetunc eſt obligatio mere perſonalis vt hic in terminis vt ſi ꝓmiſſor non erat artifex. jͣ. e. l.§. ſi ab eo. ⁊ ex quaglo. ⁊ ar. C. de tranſac. l. ſi pro fundo. Si vero ꝓmittit litate operis: vt ſi erat ita opus magnum quod per ſe concedere ꝙ poſſet ducere aquam: ⁊ queritur tunc an non poterat expediri niſi in magno tēpore nō eſt veri videatur promittere ſeruitutem vel tantum perſonaſimile cōtrahentes hoc feciſſe. arg. C. eo. l. fi. facit. jͣ. de lem. colligitur ex. l. pe. sͣ. de ſerui. vel ex his que no. in pollici. l. de pollicitationibus. ¶ Oppo. sͣ. e. l. inſulaꝫ. .l. apud iulianum.§. ſi quis alicui. de lega. i. So. ibi adiectuꝫ fuit certum tp̄s: hic non. quod dic vt 1 ¶ Quero quid eſt di .sͣ. eo. l. cū ſtipulatio. Sed quid ſi eſſet appoſita pena. OntinuuS. ctū ꝯtinuus. glo. dicit an poſſit interim agi ad particulare intereſſe. quod viincōtinenti. tu dic: id eſt in preſentia. C. de le detur ꝓpter electionē que ꝯcedi videt̉ actori: vt. l. regi. l. fi. in prin. ⁊ ibi no. Quero an valeat vt pacū. Rn̄. ſcriptu.§. ſi pacto. sͣ. de pac. ⁊. l. predia. de actio. emp. non: vt plene dixi. sͣ. e. l. i.§. ſi quis ita: ⁊ materiam huTamen dicendum eſt contra: quia hec ſtipulatio ſpeius prin. dic vt. e. l. i.§. i. ratur nouari: vt. l. ſi penū. ⁊. l. cū ſine. quando di. le. ce. ¶ De hoc hūiſti. sͣ. e. l. ⁊ no. in. l. i.§. item̄ ſi ita. ad. l. fal. ideo pēdente ꝯditioSi hominem. inter ſtipulantem.§. i. ne ſtipulationis nouantis non pōt agi ex nouanda: vt Ex.§. ſequenti. .l. pecuniā. sͣ. ſi cer. pe. l. ſi debitor. ⁊. l. antepe. sͣ. de iu¶ Qualiter debeat formari articulus ⁊ qualiter teſtis re do. Di. dicit hoc verū ſi ponamus ſtipulationem ex debeat reddere rationem cū probatur ꝙ ad talem in cauſa lucratiua. ſecus ſi ex cauſa oneroſa: quia tūc non tanto tempore quis poſſet peruenire. ſperat̉ nouari: vt dixi plene in. l. ita ſtipulatus. Iteꝫ de ¶ Si ſoluhac materia dic vt plene dixi in. l. ſtipulationes non di Cum ita ſtipulatus. nō certo lo uidunt̉. ¶ Quero ſi fabri non ſunt interra an teneat̉ co confert̉ ſtipulatio habet diē quā potuerit ibi cōmo inuenire ex locis circūſtantibus. hic videt̉ dici ꝙ non. de ꝑueniri. ⁊ vbi eſt certū cōiecture nō eſt locus. h. d. ibi vndiqꝫ ⁊cͣ. ſꝫ illud quādo in terra ſunt aliqui. alias ¶ No. ꝙ vir bonus dicit̉ iudex: vt hic. ⁊. l. ſꝫ ⁊ ſi vnus ſecus. ar. sͣ. de tu. ⁊ cu. da. ab his. l. diuus. .§. ait p̄tor. de iniuriis. ⁊. jͣ. iudi. ſol. l. vir bonus. ⁊ pro Ex.§. ſequenti. ſo. l. ſi ſocietatē.§. arbitrorū. ¶ Secūdo no. tex. ibi in ¶ An teſtm̄ hēat īſtar bone fidei. ⁊ an difficultas īpeeo ꝙ pleriqꝫ eiuſdem ꝯditionis hoīes ⁊cͣ. ex quo ſcies diat obligatiōis vigorē: ibi. Et glo. Et an difficultas ī qualiter debes formare articulum ⁊ qualiter teſtes de pediat exactiōeꝫ: ibi. Ad ſecūdū. Et an difficultas īpe bent reddere rōnē. ſufficit enim ſi dico ꝙ maior pars diat more cōmiſſioneꝫ: ibi. Uideamus. Et an difficul hominū eiuſdē ꝯditionis cuius ipſe eſt ad dictū locuꝫ tas impediat cōmiſſionem pene vide in fi. tanto tꝑe ꝑuenire ſolet: ⁊ illud quod dico maior pars ¶ Difficul apparet ex dictione pleriqꝫ. teſtis aūt qui hoc dicit inIllud inſpiciēdum. tsnon im terrogatus de cauſa ſciētie dicit: quia ſcio diſtantiā lopedit diē obligationis cedere ⁊ venire. ſecus ſi eſt imci predicti ⁊ ſolitus fui in tanto tꝑe ire ad dictū locuꝫ poſſibilitas. hoc dicit. ⁊ iſte.§. eſt bonus utilis ⁊ ſubticū hominibus eiuſdē cōditionis ⁊ ſemꝑ vidi maioreꝫ lis. Diuide in ſex ꝑtes. Primo format vnā. q. Secun partē tanto tꝑe ꝑuenire. vel clarius dicat quia ſcio dido ponit vnā rōnem pro vna parte. Tertio illi rationi ſtantiā dicti loci ⁊ ſum cōſuetus per alia itinera ſimilia reſpondet. Quarto probat illam rationem eſſe falſam

De verbo. obliper deductionem ad inconueniens. Quinto concludit cultas: vt. d. l. pretor in fi. cū. l. ſe. cū ſi. Si vero eſſet diffi⁊ ponit determinationem queſtionis. Sexto probat dicultas dubia ſeu ꝑpetua tūc deuenitur ad eſtimationē. ctam reſponſionem eſſe veram per reductioneꝫ ad incō Contra hoc videt̉: qꝛ quando ſeruus eſt fugitiuus diffi ueniens. Secunda ibi. quid ergo. Tertia ibi. ſed hec re cultas eſt dubia ⁊ tamen nō deuenitur ad eſtimationeꝫ cedūt. Quarta ibi. alioquin ſiquis. Quinta ibi. ⁊ genevt. d. l. cū res.§. ſed ⁊ ſi alienuſ. ⁊. l. cū ſeruꝰ. e. ti. So. qn̄ raliter. Sexta ibi. ne incipiat. Lege litteraꝫ ⁊ ſub. in tex. ſeruus eſt fugitiuus difficultas eſt tanta ꝙ aſſimilatur teneat̉.i. in ipſo momento rn̄ſionis veniat ⁊ cedat dies quodāmodo caſui fortuito: licet nō totaliter: ꝗa eū ha vt ſtatim poſſit agi. ibi poſſit pecūia: ſubaudi ⁊ videtur bere non licet ꝙͣuis aliqua ſpes ſit: vt. l. iulianus.§. i. de ꝙ ſic. quid ergo ⁊cͣ. ibi inueniret ne creditoreꝫ. videtur act. emp. facit. l. in fuga. C. ad. l. fal. de plagi. Sed p̄diꝙ ceſſet obligatio. alias dicamus euꝫ teneri ad impoſſicta loquuntur vbi non eſt tanta difficultas. Item conbile. Item ibi permittuntur. concluditur ergo ꝙ confe tra illam differentiam quam feci inter obligationē quā ſtim teneatur. ¶ Nota ꝙ difficultas obligationem non titatis ⁊ ſpeciei videtur iſte tex vbi equiparatur. ſo. faimpedit: vt. sͣ. e. l. ij.§. ex hiſ. ¶ Itē no. ⁊ ſigna bene tex. teor ꝙ equiparatur contractui in ſubſtantia obligatio ⁊ gl. ſi vis cognoſcere que ſit impoſſibilitas. dicit ꝙ illd̓ nis. ſecus quo ad modum exactionis: vt dixi. Item cō qd̓ non poteſt fieri impedimento nature vel iuris eſt im tra hoc. quia eadem ſunt tempora executionis ſiue ſit poſſibile. ſed illud dicitur difficile quod ꝓpter impedidebita ſpecies ſiue quantitas: vt. l. in fideicom. in prin. mentum perſone non poteſt fieri. ¶ Pro declaratione sͣ. de vſuris. Sol. circa hoc glo. variant. veritas ē ꝙ idē huius legis habemus videre. primo an difficultas impe eſt tempus exactionis vtriuſqꝫ quando agitur actione diat obligationis vigorem. ſecūdo an impediat ⁊ actio perſonali. vt. l. ordo. C. d̓ execu. rei. iudi. ⁊ ibi plene per nem. tertio an impediat more cōmiſſionē. quarto an im glo. Sed iudex poteſt ex cā prorogare ⁊ abbreuiare: vt pediat cōmitti penalem ſtipulationem. ⁊ iſta tanguntur ibi no. ⁊ hoc eſt ex cauſa tantum que cauſa eſt ẜm. d.§. per glo. ⁊ doc. minus perfecte. ⁊ quedam examinabo ꝑ fi. inſti. de inuti. ſtip. nā ē euidentior cauſa ꝙͣ in pecūia: cōtraria. quedam ꝑ queſtiones. Ad primum extra glo. vt ſi eſt ſpecies epheſi: tunc iudex ſtatuit dieꝫ: ⁊ ideo ex op. ⁊ videtur ꝙ difficultas vitiet obligationem. vt. sͣ. de cauſa poteſt prorogare diem ſed in actione in rem tem eo qd̓ cer. lo. l. ij.§. ſiquis ita. ⁊ īſti. de verb. obli.§. loca. pus non eſt limitatuꝫ: ſed iudex ſtatuit officio ſuo: vt in Solu. difficultas expreſſa vitiat ſtipulationem vt ibi. ſeſti. de of. iudi.§. i. ideo diſtingue. aut queris vtruꝫ diffi cus in diſficultate non expreſſa vt hic. ¶ Op. de. l. inſucultas impediat exactionem quo ad effectum condem ſulan lam.§. i. sͣ. loca. ¶ Sol. ſi eſt contractus bone fidei non nationis. aut quo ad effectum executionis: ⁊ tunc aut ī vitiatur ꝓpter difficultatem expreſſam. in contractu ſtri obligatione eſt quantitas. aut ſpecies ſeu factuꝫ. ⁊ hoc cti iuris ſecus. ⁊ ex hoc apparet difficultas.§. ſiquis ſerſcd̓o caſu. aut ē difficultas tꝑalis. aut dubia. ⁊ ſi dubia No. be uos. in. l. ſi mihi ⁊ tibi. de lega. i.¶ Et glo. ibi multū vari aut multum magna aut non. ¶ Habemus videre ter at. tamen veritas eſt ꝙ teſtamentuꝫ habet inſtar bone fitium ⁊ quartum. Et op. ẜm glo. ⁊ videtur ꝙ difficultaſ dei. vt. l. in minoruꝫ. C. in qui. ca. in integ. reſti. non eſt obligationem impediat: vt. sͣ. ad. l. rhodi. de iac. l. ſi ve ne. ideo difficultas expreſſa in teſtamento remouet̉. Di henda. glo. dicit fallit ibi. ¶ Item op. de. l. ij. sͣ. ſi quis ſtinguo ergo aut difficultas nō eſt expreſſa ⁊ nō vitiat: vt cau. Glo. dicit fallit ibi. Di. vero dicit aut eſt in obligahic. aut eſt expreſſa. ⁊ tunc aut in cōtractibuſ bone fidei. tione factuꝫ ⁊ eſt adiecta pena: ⁊ difficultas īpedit obli⁊ idē. aut in ſtricti iuris. ⁊ tunc aūt habēt inſtar bone figationem in pena oriri: vt. l. ſi vehenda. ⁊. l. ij. sͣ. ſiquis dei aut nō: vt ex predictis patet. poſſet tamen eſſe tanta cau. aut in obligatiōe eſt datio. ⁊ tūc aut difficultas ē ex difficultas ꝙ haberet̉ pro impoſſibilitate: vt. jͣ. e. l.§. cuꝫ parte promiſſoriſ. ⁊ tunc non impedit: vt. l. ad diem. sͣ. quis. ⁊ ibi no. ⁊ ibi dicam. ⁊ tunc impediret. ¶ Ad ſecūe. aut in re ⁊ tunc impeditur: vt. l. ſi homo mortuus. sͣ. dum an difficultas impediat exactionem hic videtur di e. An bene dicat Di. ⁊ tu habes glo. valde no. in. l. qd̓ ci ꝙ non. dicit enim confeſtim ⁊cͣ. cōtra. sͣ. de iudi. l. ſi de te. sͣ. ſi cer. pe. ſuper ver. in poteſtate tua. vbi dicit ꝙ mo bitori.§. fi. cum. l. ſe. ⁊ inſti. de inuti. ſtip.§. fi. ⁊ de offi. iu ram impedit difficultas etiam ex parte perſone ⁊ vbi ē di.§. i. ibi dat̉ dilatio donec poſſit cōmode dari. ⁊ ſic vidatio in obligatione. pro hoc videt̉ tex. in. l. thais.§. i. detur ꝙ non ſit aliqua differentia an promittam tibi ſtisͣ. de fideicō. li. l. cum ſeruus. de le. i. ⁊. l. cum res in pͥn. chum dare epheſi. an promittā ſimpliciter ſtichum qui .§. ſed ſi ſtichus. e. ti. Dn̄i oportet nos aduertere ante tn̄ non eſt epheſi. cuius contrarium dicit tex. ⁊ glo. Sol. ꝙͣ videamus vtrum impediat pene obligationem com fateor. ſed vnus habet dilationē a lege. alius a iudice ẜꝫ miti ¶ Uideamus an impediat more cōmiſſioneꝫ. Et Dinum. Quid eſt hoc dictum. Rn̄deo cum exprimitur dic aūt eſt in obligatione ſpecies dari. ⁊ tunc difficultaſ locus hꝫ quis dilationeꝫ a lege ſeu conuentione que im impedit cōmiſſioneꝫ more: vt. l. qd̓ a te. sͣ. ſi cer. pe. ⁊. l. pedit obligationis diē venire. ⁊ ſic ante diem male agit̉. cum ſeruus: ⁊. l. cū res. sͣ. de le. i. aut eſt factum in oblivt. sͣ. e. l.§. cum ita. Sed quando locus non exprimitur: gatione ⁊ tunc idem: qꝛ impedit moram cōmitti: ut. l. i. tunc tempus miſerationis cauſa indulgetur ſolutioni. ⁊ §. ſi frater. sͣ. de col. bo. aut quantitas ē in obligatione ante diē poteſt agi: ⁊ in cōpenſationem deduci: vt. sͣ. de ⁊ tūc ſecus: ut sͣ. dictum ē. Nec ob. l. thaiſ.§. i. qꝛ ibi re cōpen. l. ſi cum militi in fi. qui tex. iſta declarat. Sꝫ cōtra ſpectu ſerui factum erat in obligatione.ſ. luitio. ſed rehoc inſti. de inuti. ſtip.§. fi. Solu. nō pōt agi quo ad effe ſpectu alioꝝ non. Et ex hoc habemus uidere an impe ctum executionis: vt ibi. ſed quo ad effectu condēnatio diat cōmiſſioneꝫ pene. Et dic ꝙ in omnibus caſibus ī nis ſic: vt hic in tex. ¶ Sed contra. ẜm hoc ille qui non quibus ex mora cōmittit̉ pena tunc quia mora nō po habet pecuniā non poterit exigi nec condēnatus in carteſt cōmitti propter difficultatem: nec pena: ut. l. ij. sͣ. cere non poterit detrudi. ⁊ ſic non erit neceſſaria ceſſio ſiquis cau. ⁊. l. celſus. sͣ. de arbi. Si uero cōmitteret̉ pe bonorum contra. l. i. C. qui bo. ceſ. poſ. Rn̄deo predicta na ex conditionis euentu nō ex mora: tunc ſecus. ar. sͣ ſunt vera quando difficultas ē in preſtatione ſpeciei. ſe e. l. in illa ſtipulatione ſi calendis. Predicta uera niſi cus in preſtatione quātitatis. ſicut enim caſus non libeeſſet in obligatione quantitas dari: ut. sͣ. plene dixi rat debitorem: ita nec difficultas impedit exactioneꝫ vlEx.§. ſequenti. tra tempus quod datur iudicatis: vt probatur in. l. cum ¶ Si ꝯceſſum ē feudū aduocato an debeat̉ heredibꝰ res.§. i. sͣ. de leg. i. Facit tn̄ difficultas qn̄qꝫ vt cogat̉ cre Si ab eo ſtipulatus ſum. ditor pro quātitate ſpeciē recipere: vt. C. de ſol. auc. hoc niſi. Itē contra vt in ſpecie nō differt̉ exactio ꝓpter diffi Poſſum ſtipulari ab eo ꝗ non pōt facere illud qd̓ ꝑ ali cultateꝫ non debet preſtari quātitas ſi non poteſt preſta um ē factibile. h. d. ¶ No. ꝙ ꝗ nō pōt facere ꝑ ſe dꝫ fa ri ſpecies: vt. l. non dubiuꝫ. sͣ. de leg. iij. So. ſi difficultas cere ꝑ ſubſtitutuꝫ. hoc iō: ꝗa nō fuit electa induſtria ꝑ eſt temporalis differtur executio donec ſuperueniat faſone. ⁊ ſic fuit cogitatū d̓ effectu qui reſultat ex opere ⁊ HHH H

De verbo. obli. de cōditiōe qͦ reſultat tā ex ſcriptura ꝙͣ de ipſo actu: ut dic vt. l. quidā cū filium. in fi. sͣ. e. ſi quo ad actioneꝫ cōdicā plene. jͣ. ti. i. l. nemo. Et glo. īducit ad. q. aduocati ſequēd ī: dic vt. l. mulier.§. fi. cū ſi. de ꝯdi. inſti. ¶ Que cōceſſum fuit in emphiteoſim vel feudū cuidam aduo ro. ciuitas iſta vult vendere aliquaꝫ plateam an poſſit. cato aliꝗd: an debeatur heredibus eius: lꝫ non ſint adGlo. hic videtur dicere ꝙ nō niſi principe ſtatuēte. S uocati cū poſſint ꝑ aliū ſeruire. Et gl. iſtam. q. format ī dico ꝙ in iſtis ciuitatibus q̄ non cognoſcunt ſuꝑiorem .l. quiſꝗs. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ ibi ꝑ doc. Spe. format in ti. papam vel principem ꝙ ille pn̄t. ipſe enim ſuiipſius ſūt de aduo.§. i. ꝟ. ſed pōe abbas. Nō eſt bene declaratū. principes ⁊ populus liber eſt: vt. l. nō dubito: de capti. ideo primo eſt videndū an ipſe idem viuēs poſſit ſerui ⁊ no. e. ti. l. hoſtes. Sꝫ ſi ponimus ꝙ principem cogno a ¶ Ideꝫ di re ꝑ ſubſtitutū. Dic ſiquidem ipſe impedit̉ ex cā ſuꝑue co. ADDEſcant: ideꝫª dico: qꝛ ipſa ciuitas ſtatuendo poteſt alienientis dignitatis vel alterius neceſſitatis ⁊ pōt: vt. C. ꝙ pau. d̓ ca. nare: hoc eſt prius legem faciendo: vt. l. prohibere de decu. l. nullus. li. x. de prin. agen. in. re. l. pe. li. xij. Si dixit ꝙ ex .§. plāe. sͣ. qd̓ ui aūt clā. ubi eſt caſus. Preterea proba vero nō impeditur ſed ipſe ſua ſpōte vult ſeruire ꝑ ſub eo ꝙ recotur. sͣ. ne quid in lo. publi. l. ij.§. uiam publicā: ⁊ ibi gl. gnoſcunt ſu ſtitutū ⁊ non pōt: quia videt̉ electa induſtria ꝑſone cer q̄ in hoc uidetur equiparare principē ſenatum ⁊ ciuita perioreꝫ no te: vt. l. inter artifices. jͣ. de ſol. ⁊ hic.§. non facit. nō enī poſſunt hoc tem in faciendo locū publicū uel non. Et ideo feci d̓ fa pōt dici ꝙ hic fuit cogitatū de facto: ſed magis de ipſo facere ſine li cto fieri primo ſtatutū: ꝙ locus ille eſſet priuatꝰ. poſtea fieri. Si vero ipſe aduocatus eſt mortuꝰ tūc in herede eēntia ſuꝑio feci fieri uēditionē ſolēniter. ſatis puto ēt ſufficer̄ ſi fiat ris ad queꝫ eiꝰ eſt aduertendū qualiter ſit facta conceſſio. nā ſi fuit ſtatutum de uēdendo ipſum locū publicum: ut prediꝑtinet admi dictum cōcedo tibi iſtum fundū: vt ſis meus aduocatꝰ. niſtratio rexi. Hoc ergo p̄miſſo habes hic aliud notabile ꝙ id qd̓ tūc videtur conceſſuꝫ iure plene ꝓprietatis. ⁊ ſufficit de publice. vnd̓ nō pōt obtineri niſi fiat noua. lex ꝑ ciuitatē: ita difficile dicit ipſe ꝙ functū fuiſſe aduocatū donec vixerit. heres aūt in nil te ē qd̓ reputat̉ īpoſſibile: fac̄ qd̓ no. ꝑ Inn. exͣ d̓ teſ. c. filiꝰ coītas panet̉. vt. C. de fuffra. l. i.§. ꝙ ſi predia. ⁊. jͣ. de va. ⁊ extradue nō poſt Iſte.§. ponit formam ſtipulatiōis. ſic. sͣ. ordi. cogni. l. i.§. diuus: ⁊ hoc verū ſi concedēs erat pri Dl ul eodem. l. cum quid. ſet alienare uata ꝑſona. ſi vero eſſet eccleſiaſtica tūc videt̉ concedi ſine conſenEx.§. ſequenti. ſu. d. venead tp̄s donec aduocatus eſſet ⁊ ſic ad heredem nō trā ¶ Que eſt rō ꝙ in dandis ꝗs nō pōt uni ex heredibꝰ torum apud ſiret: vt no. exͣ de inſti. c. cum veniſſent. per Ber. Sed ſi qͦs ē admini ſtipulari: ibi. Ad primū. Et q̄ ſit rō ꝙ in obligatione fa ponimus fuiſſe conceſſum in feudū vt glo. ponit: tunc ſtratio coīs ciendi pōt uni ex heredibꝰ ſtipulari: ibi. Itē. Et quid ſi parcat mihi Ia. de bel. qui ſcripſit ſuper vſibus feudo.l. i. d̓ conſti. ſtipulat̉ aliquid ꝙ ſui natura nō ſit tranſitorium ad he prin. Iteꝫ in rum. ⁊ in. d. l. quiſꝗs. C. de ep̄i. ⁊ cle. poſuit diſtinctionē redeſ: ibi. Sꝫ ꝗd. Et qn̄ dari ſtipulatur an alij heredes eo ꝙ dicit an in feudis poſſit ꝗs ſeruire ꝑ ſubſtitutū: ⁊ ideꝫ hic re bart. ꝙ erit non noīati habeat actionē: ibi. Quero qn̄. Et ꝗd ſi nō citabat do. Rai. Ego dico ꝙ predicta nil ad ꝓpoſituꝫ: neceſſe face noīati non fuerunt exceptione expulſi an nominando nam iſtud eſt feudū datum ꝓ certa mercede: ⁊ ideo cō re ſtatutum reſtituere teneant̉: ibi. Sꝫ q̄ro. Et an vnuꝫ ex heredibꝰ Raph. rep̄cedens qn̄cunqꝫ poſt annuꝫ poteſt reuocare: vt. x. col. poſſit ꝯtrahēdo grauare: ibi. Venio. Et an vnū poſſit hendit: qꝛ ēt de feu. guardie ⁊ caſtal. c. i. coniuncto ti. de controuer. ſtatuto non grauare vltimā voluntatē condendo ibi. Ad quartuꝫ. inter do. ⁊ vaſal. c. i. in fi. ⁊ ideo heres non poteſt habe facto poſſet vēdere ⁊ vē re niſi domino volente. Subtilis Preterea ſciendum. In daditio habeEx.§. ſequenti. dis non pōt quis vni ex heredibꝰ ꝓuidere. ſecus in faret viꝫ legiſ ¶ An ciuitas poſſit plateam alienare: ibi. Quero. vel ſtatuti: ciendis. ¶ Op. de. l. qd̓ dicitur. sͣ. e. So. ibi pater ſtipu qꝛ cōtractꝰ latur factum fieri a filio. hic ab alio ipſi filio. Vel aliter Cū quis ſub hac cōditōe. factus ab ilvt in glo. qꝛ cū hic ſtipuletur poſt mortem valeret etiaꝫ lo qui habet Non ſufficit de facto fieri ad pene cōmiſſionem. h. d. viꝫ legis cō ſi vt filio ſtipuletur: vt. l. quodcūqꝫ.§. i. sͣ. e. Illa lex nil Tu dicis ꝙ impoſſibile eſt rem ſacram vendere. condende viꝫ le facit ad propoſitū: qꝛ ibi loquitur an queratur mihi qn̄ tra īmo poſſibile: qꝛ papa pōt ⁊ īperator: vt. l. apud iugis habet. l. filio ineo ſtipulor. hic vero an heredi acquirat̉. ¶ Ueceſſat de pu lianum.§. fi. sͣ. de le. i. dicit glo. ꝙ id qd̓ eſt poſſibile exnio ad. l. noſtram ⁊ quero que eſt rō diuerſitatis inter bli. ⁊. l. dona plicari ꝑ vnū tm̄ ē īpoſſibilitas. Di. dicit iſta ꝟba in. c. tiones. C. d̓ obligationē dandi ⁊ obligationem faciendi. Glo. diſemel deo. exͣ de re. iur. li. vi. Op. ꝙ de iure pōt vēdi reſ donati. īter cit ꝙ in obligatione dandi pariter intereſt vtriuſqꝫ. ſe vi. ⁊ vxo. ⁊ ſacra lꝫ non alienari: vt inſti. de cōtrahē. emp.§. fi. ⁊ sͣ. cus in obligatione fieri: vt in exemplis poſitis in glo. no. bar. ī. l. de ꝯtrahē. emp. l. liberi. dico ꝙ rei ſacre ⁊ religioſe nul Sꝫ iſta rō vr̄ ꝯtra caſū. l. auuſ. sͣ. de pac. ⁊. l. auus. sͣ. de ciuitas sͣ. ſi la eſt emptio reſpectu rei ſimpliciter: quia non tranſfer cer. pe. ⁊ cū pac. do. ſꝫ ibi loꝗtur in pactis q̄ fiūt ad exceptōꝫ: hic in tur dn̄ium. ⁊ qn̄ ꝓhibetur venditio ꝓhibet̉ talis ꝙ inhoc videtur his q̄ fiūt ad actiōꝫ. Vel aliter vt ī gl. mag. quā totā re trāſire pau. ter ſcientes valet. qd̓ no. hic. Sed iſtud videtur contra cita vt iacet. Et ꝓ eiꝰ declaratione ⁊ totius materie intē qui dicit vi.l. cū pater.§. libertis. de leg. ij. vbi ꝓhibitio teſtatoris den. bal. ī. l. do examinare iſtam materiā per quattuor. q. Primo impedit tranſlationeꝫ dn̄ij: tn̄ vendens incidit in penā i. C. ne fi. ꝓ an quis ſtipulando poſſit vni ex heredibus prouidere ⁊ tenetur reſtituere. Breuiter ibi valet venditio etiā in patre. tu ad quo ad actionē. Scd̓o an poſſit vni prouidere quo ad de ꝙ bal. cō ter ſcientes: qꝛ eius rei cuius eſt cōmertium: tunc ſemꝑ exceptionē. Tertio an poſſit vnū ex heredibus tm̄ con ſilio. ccccxc pōt venditio fieri inter ſcientes: vt glo. tenet in. l. ſi emiij. iiij. li. ditrahendo grauare. Quarto an prouidere vel grauare ptione.§. ſi emptor. sͣ. de cōtrahen. emp. licet glo. ꝯtra cit ꝙ cuꝫ cō vltimā voluntatē condēdo. ¶ Ad primū quero primo teneat ⁊ non bene ſimpliciter in. l. ſi is qui pro emptore tractus ema que eſt rō ꝙ in dandis non poteſt quis vni ex heredinant in for§. fi. sͣ. de vſuca. Sed ſi non eſt cōmerciuꝫ rei: tunc ven bus ſtipulari. Pe. videtur dicere ꝙ ratio eſt: ꝗa oblima cōtractꝰ ditio impedit̉ inter ſcientes ⁊ de facto dicitur fieri: nec habēt viꝫ cō gatio incipit a defuncto nec eius morte finitur etiaꝫ ſi pena cōmittitur vt hic. ¶ Op. ꝙ ſufficit d̓ facto fieri ad tractus ⁊ tā velit quia obligatio eſt perpetua: vt. l. eū qui ita.§. ꝗ ita pene cōmiſſionem: vt. l. lucius.§. tres heredeſ. sͣ. ad tre qͣꝫ cōtract .sͣ. e. ⁊ ex. l. xij. tab. diuidit̉ inter heredes: vt. l. ea que in ſunt ſeruanbel. So. ibi fuit actum ⁊ cogitatū expreſſe de facto. hic di: ⁊ quādo oībus. C. fa. her. ⁊ ſi cer. pe. l. i. ⁊ de pac. l. pacto ſucceſnon. ideo in dubio preſumitur de iure. ¶ Sed ꝯtra. C. coītas poſſit ſorū. ideo tranſit ad heredes. Ex hoc condudit ip̄e ꝙ de tranſac. l. vbi pactum. So. ibi factū de facto affert in vendere res ſi obligatio non cepit a defuncto ſed inciperet ab here cōmunitatiſ cōmodum: ideo de facto preſumitur cogitatū. hic ſecꝰ. de. vt. C. vt ac. ab heredi. ⁊ contra here. l. i. ꝙ tūc poſſꝫ ⁊ qualit̓ vid̓ Sed dices tu nonne affert incōmodum: quia cogetur bal. cōſilio. quis vni ex heredibus ſtipulari: ꝗa ceſſat rō predicta: ⁊ vendicare qd̓ prius poſſidebat. eccleſia. Rn̄deo ſola vē cccciiij. i. li. ex hac preſumptione ponebat ſuā diſtinctionē ſatis lō ditio non tribuit hoc incōmoduꝫ ſed traditio: ſed hic gam quam non refero: quia falſa eſt ⁊ fundata ſuꝑ difuit in conditione ſola venditio: ⁊ iſtud an ſufficiat de cta ratione quam probo falſaꝫ. heres enim repreſentat facto fieri quo ad pene cōmiſſionē. dic per Ci. C. ſi mā ꝑſonā defuncti ſolū ꝓ ea parte ꝓ qua eſt heres: vt. C. ci. ita fue. ali. l. ea quidam. ſi quo ad pene euitationem de rei vē. l. cū a mr̄e. no. jͣ. de p̄to ſtip. l. ij.§. fi. ī gl. mag.

De verbo. obll. Pro alijs partibus extraneus eſt: vt. d. ll. ⁊. C. de he nec reſtituent. ar. sͣ. de pac. l. tale. in fi. ⁊ tangit gl. in. d. redi. acti. l. ſi adulta: ⁊ de bo. auc. iudi. poſ. l. ſi vxor. ad .l. auus. aut ſciebat ſe habere debere alios. ⁊ tūc niſi te. .l. fal. l. licet. cū ſi. Poſito ergo ꝙ ſi ſtipulatio n̄ īciꝑet ſtator voluntatē mutauerit videtur illi nominato tacia defuncto ſꝫ ab herede. ſi dices ei q̄ri īſolidū ſtatiꝫ ſere te legare. ergo ⁊cͣ. vt. l. filie. C. fa. her. ẜꝫ glo. Sed iſtud tur ꝙ poſſit quis alteri extraneo ſtipulari cuꝫ pro alijs eſt verum qn̄ deuentum eſt ad traditionē. alias ſecus: partibꝰ ſit extraneus qd̓ eſt cōtra.§. alteri. Preterea lꝫ vt. C. de caſ. pecu. l. i. li. xij. ⁊. l. ij. C. ſiquis alteri vel ſibi ab herede incipiat obligatio tn̄ hereditaria ē: vt. l. here alias morte non confirmaret̉: vt ar. sͣ. de dona. inter vi. ditariū. de bo. auc. iudi. poſ. ergo etiā ẜm euꝫ dꝫ diuidi ⁊ vxo. l. papinianus. ⁊ tangam. sͣ. de dona. l. donatiōes inter heredes ꝑ. l. xij. tabu. ⁊. l. ꝓ hereditarijs. C. de he .§. pater ⁊. l. pater. in prin. vnde credo ꝙ actōe fa. her. re. acti. Dic ergo tu ꝙ eſt rō quare ei cui uoluit ꝓuide nō teneatur: niſi ex alijs appareat ꝙ voluit legare taci re non queritur inſolidū: qꝛ pro alijs partibus eſt extra te vel exp̄ſſe. Ad ſecundū an vni ex heredibus poſſit ꝓ neus ⁊ ſic ei ſtipulari nō potuit: vt dictuꝫ eſt. ¶ Si que uideri quo ad exceptioneꝫ. inter glo. noſtras fuit opi. ris que eſt rō ꝙ alijs queritur quibꝰ ipſe prouidere voFinaliter dicūt ideꝫ qd̓ in actione. cū ratio diuerſitatis luit. Rn̄. ratio eſt: qꝛ obligatio perpetua eſt ⁊ tranſit in reddi non poſſit. Ita no. hic ⁊. d. l. auus. Doc. oēs teheredes per. l. xij. tabu. etiā inuitis ꝯtrahentibus vt di nēt ꝯtrariū ꝙ exceptio vni tm̄ poſſit q̄ri: vt. d. l. auus. d̓ xi. ¶ Item quero q̄ eſt rō ꝙ in obligatiōe faciendi pōt pac. ⁊. l. auus. de pac. dot. ⁊ rō diuerſitatis ē ẜm Iac. de vni ex heredibus ſtipulari. Rn̄deo. facta ſunt īdiuidua are. qꝛ creditoris intereſt ꝙ alij heredes non nominati regulariter: vt. l. ſtipulationes nō diuiduntur. ideo cuinon poſſint excipere. ſed debitoris non intereſt vtrum libet heredū competit actio inſolidū: vt. l. in executiōe vnus vel oēs agant. Vel dic ẜꝫ alios ⁊ melius. exceptio .§. ij. sͣ. e. Iō nō eſt miruꝫ ſi ex ſtipulatione defuncti cōvel pacta liberatoria poſſunt eſſe perſonalia: vt. l. iuriſpetit heredi noīato inſolidū: qꝛ etiā ſi nullus eſſet noīa gentium.§. pactorum. sͣ. de pac. ⁊. l. qui in futurum. vn tus inſolidum ſibi competeret. Et ſi dicis que eſt rō o de pōt facere paciſcens ꝙ ad heredes non tranſeat. ſe alijs nō noīatis nō competit. Rn̄deo quia eorum nō in cus in pactis obligatorijs: vt dictum eſt. ideo non tran tereſt: vt in exemplis poſitis in glo. alias ſi eorum inter ſibit: niſi ad nominatum. Idē in pactis obligatorijs q̄ eſſet oībus competeret: quia eſſet eadeꝫ rō que in oblieſſent eiuſdē nature: vt. sͣ. vidiſtis. ¶ Sꝫ contra hoc vi gatione dandi. Et ſi poneres hoc in facto diuiduo tūc det̉. sͣ. e. l. eum qui ita.§. i. ibi ⁊ ꝙͣuis ⁊cͣ. So. ibi pactuꝫ idē qd̓ in obligatione dādi: qꝛ ceſſat rō predicta. Ideꝫ videtur factū ob cauſam.ſ. ſi heres nomiatus tenetur ī in facto indiuiduo ſi ageret̉ ad intereſſe. ¶ Sꝫ ꝗd ſi ſtitotū. Cū igitur nō teneat̉ niſi pro parte ideo illud pa pularetur aliquid quod de ſui natura non eſt tranſitoctum eſt inutile. ¶ Quero quid ſi illū cui pactus eſt ſo rium ad heredes: vt vſus ⁊ vſufructus ſtipulatus ē ꝗs lum putabat ſibi heredē. Rn̄deo omnibus proderit. ſibi ⁊ heredi ſuo ticio. tūc illi ticio acquiritur ꝓut pōt: ar. sͣ de pac. l. tale.§. fi. ⁊ no. in. d. l. auus. ⁊ quia conſtat quia in vſufructu qui eſt diuiduus acquiritur.ſ. pro par ꝙ voluerunt facere pactū perſonale. ¶ Uenio ad tertite hereditaria pro alijs non: quia ſibi vt extraneo defū um an vnū ex heredibus poſſit contrahendo grauare. ctus ſtipulari nō potuit ad alios heredes non pertineEt. l. expreſſe videtur dicere ꝙ non. vt. sͣ. e. l. eū qui ita bit: quia ex perſona defuncti finitur: ⁊ ad heredes non §. te ⁊ ticiū. Ratio qꝛ ſicut nō poſſuꝫ obligare extrane tranſit: niſi ſit actū: vt. l. ſtipulatio iſta.§. ſi quis ita. sͣ. e. um: vt inſti. eo.§. ſiꝗs aliuꝫ. ita nec poſſum heredē pro ſed de alijs non fuit actum. ergo ⁊cͣ. In vſu vero qui ē illis portionibus pro quibus nō eſt heres: quia quo ad indiuiduus: vt sͣ. de vſu ⁊ habita. l. vſus pars. queritur illa eſt extraneus vt dixi. tranſit ergo in perſonā alioruꝫ illi heredi nominato actio inſolidum: ſicut in alijs indi heredū: ſicut cetere obligationes hereditarie. ¶ Sed uiduis alijs heredibus nihil: eadeꝫ ratione qua ſupraquero quid ſi eſt talis obligatio que pōt finiri ex conuē Ex predictis collige diſtinctionem per te ſic. aut loquitione in perſona promiſſoriſ: vt promiſſio de aliquo nō mur in his que ſunt tranſmiſſibilia ad heredes. aut in faciendo: vt. sͣ. e. l. ſi ſic. Rn̄deo. tūc poſſum tm̄ unuꝫ ex his q̄ cū ꝑſona finiunt̉. Prīo caſu aūt ꝯtinet dationeꝫ heredibus grauare quo ad ipſum factū. Sed ſi ageret̉ aut factū. ⁊ ſi ſcm̄. aūt diuiduū: aut īdiuiduū. ⁊ ſi īdiuiad intereſſe. tunc oēs heredes tenerentur pro heredita duuꝫ aūt agitur ad intereſſe aut ad ipſum factū. ⁊ ſi ad ria portione: ut. l. iulianus. in prin. sͣ. e. Intelligo enim ipſum factuꝫ. aut oīum hereduꝫ intereſt equaliter. aut ꝙ ibi ex ſolius ticij facto ſtipulatio cōmittitur ex facto eius qui eſt nominatus tantum: vt ex predictis patet. aliorum nō: quia contrahentes noluerūt quod potueSecundo caſu quando cum perſona finitur aut conti runt: ut dix. ſed poſtꝙͣ eſt cōmiſſa omnes tenentur pro net diuiduū aut indiuiduū: vt sͣ. plene dixi. ¶ Quero portione hereditaria ad intereſſe. ¶ Ad quartuꝫ uenio iuxta predicta qn̄ factum quis ſtipulatur ſibi ⁊ ticio he .ſ. an unum poſſit grauare.ſ. ultima uoluntatem condē redi. ꝗd ſi intereſt alteriꝰ ex heredibꝰ nō noīati. illiꝰ āt do. Dic aūt queris de obligatione iam cōtracta. aut de noīati nō ītereſt. Rn̄deo illi cōpetit actio ſoli per ea q̄ contrahēda ex ipſa ultima uoluntate. Primo caſu aūt dicta ſunt. ¶ Quero quando dari ſtipulatur: an alij heuult uni prouidere legando actionem quā habet ⁊ po redes nō nominati hn̄t actionē vt dictū eſt. an excepti teſt: ut. C. de excep. l. i. ⁊ ibi no. de le. i. l. ex legato. cū ſi one repellantur. Dicit gl. hic ꝙ ſic: qꝛ ꝯtra defuncti vo Aut uult grauare ut ſuſtineat onus unius obligatiōis luntatē agūt. Idē no. sͣ. de pac. l. auus. Ego vico ꝙ de qua tenebatur: ⁊ tunc quo ad creditorem nō poteſt ut functi volūtas fuit: vt ita demum exceptione repellant̉ habeat actionem cōtra eum ſolum. fallit in actione de ſi ei cui voluit prouidere totum acquireretur. alias ſec dote: ut. l. cum ab uno. sͣ. de leg. ij. dicūt ibi. ſed pōt ut non enim voluit adimere alijs qd̓ nominato non queri coheredibus teneatur actione fa. her. ut ibi plene no. tur. ar. sͣ. ex qui. cau. ma. l. nec vtilem. ⁊ ideo ſi illi nomi Secūdo caſu diſtingue aut grauat unū ex heredibusī nato aliquo caſu eſſet queſita vtilis ꝓportionibus non ſpecie hereditaria. ⁊ tunc nō tenetur niſi ꝓ hereditaria hereditarijs: vt quia fuit interpoſita ſtipulatio ſuper re portione: ut. l. ſi fundum ſub conditione.§. libertus. d̓ bus ipſius defuncti: vt. l. pe. C. ad exhi. vel aliter: vt dixi leg. i. ⁊ no. de leg. ij. l. meuius.§. eum. aut in ſpecie non sͣ. e. l. ſtipulatio.§. ſiquis inſulam: vel quia teſtator hoc hereditaria. ⁊ tunc grauatur heres in totum: ut. l. ſi tinomen prelegaſſet ſibi tacite vt dicaꝫ: vel expreſſe: vt. l. bi homo.§. i. de le. i. aut in quātitate ⁊ tunc inſolidum: ex legato. C. de leg. tunc verum diceret glo. ⁊ ita loquiut. l. ab omnibus. in prin. de leg.i. qd̓ dixi in ſpecie here tur. C. de excep. l. i. alias ſecus. ¶ Sed quero alij nō fue ditaria tm̄ teneri pro parte intelligo niſi onuſ iniunctū runt exceptione repulſi: ⁊ ſic exegerūt. an nominato re fuerit indiuiduuꝫ: ut. l. cū quaſi.§. ſi plures. de fideicō ſtituere teneant̉ actione fa. her. Glo. hic ꝙ ſic. Tu dic li. ⁊ iſtud ultimū bene tetigit Guil. de cu. in. d. l. auus. latius: aut teſtator vnū nominauit quē tūc ſolū heredē Pro Um qui certarum. nimio futurū credidit. ⁊ poſtea habuit plures: ⁊ tūc alij petēt HHH ij

De verbo. obli. facta in nūdinis intelligitur in die vltima nundinarum ctionem per te ipſum: quia aūt loquimur in declaratio hoc dicit. ¶ Quero que erat ratio dubitationis huiuſne. aut in electiōe. Et ſi in electiōe an in vltimis volunmodi. l. Et eſt ratio cum ſtipulatur quis in nūdinis vitatibꝰ. aut in ꝯtractibus. ⁊ ſi in ꝯtractibus aut in actore detur ſtipulari: vt in nūdinis poſſit expendere. ⁊ ſic in aut in reo. ⁊ ſi in reo ⁊ tūc aut vtrūqꝫ eſt in obligatiōe. principio. ⁊ hoc pro ſabino. pro proculo facit regula. l. aut vnū in ſolutione ⁊ aliud in obligatōe: vt ex p̄dictia qui hoc anno. sͣ. e. ¶ Glo. querit ſi eſt expreſſum vel ta apparet. ¶ Uenio ad aliā glo. ⁊ aduertatis ad iſtā dici cite actū ab vtraqꝫ parte. Et gl. dicit forte. ſꝫ ſine forte: tur variar̄ qn̄cūqꝫ. ergo qn̄ fiet executio ſemꝑ variabit̉ quia tunc die ⁊ tꝑe acto illo dentur: vt. l. eum ꝗ calēdis ⁊ ſic nunꝙͣ poterit fieri executio. qd̓ ē ergo remedium. .s. e. Ex p̄ſumptionibꝰ ergo hoc ē ex his q̄ in prefatioDic ꝙ vnū remedium eſt ꝙ fiat executio in eſtimatiōe nibꝰ ſunt dicta debebit hoc probari: vel ex qͣlitate per actionis cū ꝓpter īpoſſibilitatē rei que dꝫ p̄ſtari fiet eſti ſonarū. ſed iuriſconſultus inſpexit hic ſolaꝫ verborum matio: vt. l. ſi ſeruus. in fi. sͣ. de cōdi. fur. l. i.§. ſi heres. ſignificationem. ſed glo. videt̉ contra iſtuꝫ tex. inſti. de ad trebel. Aliud remediū dat Pe. ⁊ Ia. de are. ſi vult īuti. ſtipu.§. pe. Sꝫ diſtingue an appet ꝗd actū ſit. aut ꝙ certuꝫ tp̄s ſtatuatur infra qd̓ eligat: vt ar. l. mancipio non. Ex.§. ſequenti. rum. sͣ. de opti. lega. C. de īgenu. ma. l. diffamari. l. ſi eo ¶ An ꝗ hꝫ electionē vel declaratōeꝫ poſſit variar̄ ⁊ qn̄. tꝑe de diſ. pigno. cum ſi. Iſtud remediū non videt̉ eſſe Iſte.§. eſt ſubtilis. Qui hꝫ electio LI PII C. nē a lege pōt quandocūqꝫ uariare ſufficiēs. Statuo tp̄us tibi infra qd̓ eligas nō eligis ꝗd erit. Videte alterū de duobꝰ erit uel ꝙ electio tranſfe.h. d. ¶ Aſſumo gl. mag. ⁊ op. de. l. ſiquis ſtipulatꝰ ſit. ratur ad actorem: ut. l. i. cū. l. ſe. jͣ. de ſo. facit qd̓ no. in ſi vbi diſtinguit̉ volam vel voluero. Gl. ſoluit ꝙ ibi in cre mili. in. l. heredes.§. ſi in certo. sͣ. fami. herciſ. ⁊. l. legaditore qui hꝫ electionem ex conuentione partiuꝫ. hic ī to generaliter. de lega. i. Vel dic ꝙ habeat̉ electa q̄ de debitore qui hꝫ electioneꝫ a lege. ꝓcedit vltra gl. ꝙ idē terior eſt ꝓmiſſori ⁊ magis ſtipulatori ꝓdeſt: ut ar. l. ſci eſſet in debitore ſi exprimeret̉ qd̓ ī creditore: ꝙ poſt lit. mus.§. pe. C. de iure deli. ¶ Tertium remediuꝫ dat̉ r cōteſ. nō poſſit variare ſi haberet electionē ꝑ ꝟbū volā. gl. que eſt in. l. ſi qn̄.§. heres. sͣ. de leg. i. ut ante ſnīaꝫ in Idē dic̄ tertia. ſolu. Idē dic̄. Hu. ī alia gl. ēt ſi tacite hꝫ terroget̉ reus quid uelit dare poſt ſnīam mutare non electionem. Sed iſtud eſt falſuꝫ. nā actor hꝫ eligere ī ip poterit. Rai. allegat illam. l. ad hoc. Pro hoc pōt alleſo libello: vt sͣ. e. l. vbi aūt.§. qui illud. merito ſibi ꝑ lit. gari gl. in. l. i. ī prin. sͣ. de acti. empt. in gl. i. magna. Vel conteſ. preiudicat: qꝛ iterū videt̉ eligere. ſed in reo hoc dic ꝙ ſi ſemel elegit ⁊ iudex ꝓnunciauit in eo faciendā nō pōt ꝯtingere: qꝛ qn̄ rei eſt electio fit libellus alterna executionē amplius non pōt uariare. ſic̄ nec actor poſt tiue: vt plene dixi ī. d.§. illd̓. vn̄ lit. ꝯteſ. nō eligit. nō pōt lit. ꝯteſ. ſecus ſi ante ſnīaꝫ elegiſſet in uno cōdēnari: ut ergo dici ꝙ ꝓhibet̉ variare cū nullo tꝑe elegerit. Pre dictum eſt ne ſit eluſorium pretoris decretū: ut. l. ſi pre terea qn̄ exprimitur electio per verbū volaꝫ exprimit̉ ꝑ tor. in prin. sͣ. de iudi. ⁊ iſtud puto ueriſſimum. Sed ſi eū modum qui tacite ineſt. vt. jͣ. dicam. ergo nil operat̉ ante decretum iudicis ſuperuariaret tunc dico ꝙ poſtvt. l. iij. de le. i. Nec ob. l. ij.§. generaliter. sͣ. de eo qd̓ cer. ꝙͣ unam rem bis elegiſſet non pōt amplius uariare. ſic̄ lo. hic alle. in. glo. qꝛ ibi erat electio creditoris. ideo de nec actor poſt lit. ꝯteſt. ꝙ bis eligit ut dictuꝫ ē. Ad idē bitor admittit̉ ad purgandā moraꝫ vſqꝫ ad lit. conteſ. .C. ad uelleia. l. ſi mulier. facit ꝙ non licet tertio ꝓuoca poſtea non. sͣ. e. l. inſulam. vnde gl. ponit aliam opi. vecare. ⁊ hoc inducit ſignificatio huiꝰ dictionis quotiēs ram: qꝛ aut tacite ponit ⁊ pōt variare vt hic. aut expreſhic poſita ſicut in dictione rurſus: ut. l. fideicō.§. ſiquiſ ſit: ⁊ tunc aut per verbuꝫ voluero: ⁊ non pōt: vt. l. ſiꝗs decem. sͣ. de lega. iij. ⁊ ut lega. no. ca. l. i.§. ſi cui ita. Sꝫ ſtipulatus sͣ. e. ſi per verbum volā. pōt variare ac ſi nō contradicit. l. ſicut. in prin. s. qui. mo. uſufru. amit. ⁊ qd̓ eſſet expreſſum: qꝛ exprimitur per eum modū per queꝫ no. in. d.§. ſiquis decē. Sed non curo de dictione quo tacite ineſt. Et ex his no. ꝙ qn̄ electio cōcedit̉ a lege vi tiens: uel rurſus: ut. l. ultima. sͣ. de eden. nā dictio quo det̉ concedi per futurum indicatiui. ⁊ hec eſt gl. ꝑ quā tiens intelligitur de multis uicibus noua ſuperuenien pōt reſpōderi ad. q. que poſſet fieri ſi creditor hꝫ electi te cauſa: ut. d. l. ſicut. ſed ſi nulla eſſet cauſa ſed ſolum onē: vt. l. ij.§. ſceuola. de eo qd̓ cer. lo. ꝙ pōt variare vſalterius dānuꝫ tunc bis tm̄: ut dixi. facit optime. C. de qꝫ ad lit. cōteſt. poſtea non. ac ſi eſſet conceſſa per veremen. iuſti. codi. l. i.§. ſupradictis. ibi cū nemini ⁊cͣ. Re bum volam. Et predicta ſunt vera ſi vtrunqꝫ eſt in obli ſtat unum utrum alibi ſit differentia inter expreſſum ⁊ gatione. ſi vero vnū eſt in obligatione. aliud in ſolutio tacitum. Et glo. ponit unum exemplum in. l. ſi cum di ne: actor poſtꝙͣ ſemel elegerit non poteſt variare: vt es. in fi. ⁊. l. celſus. sͣ. de arbi. ⁊ iſtud eſt clarum. Itē di.l. ſi pluribus. in fi. de lega.i. vel illud qꝛ in legatis: ſꝫ pri ſtinguitur inter mādatum tacitum ⁊ expreſſum. ⁊ uide ma placet: vt in reo ſtatim dicā. ¶ Op. de. l. huiuſmoin glo. ibi ⁊ ſic diſtinguitur ⁊c̄. ſed. ll. alle. in glo. uidendi.§. ſtichum. sͣ. de leg. i. ⁊. l. apud aufidium. sͣ. de adotur dicere contrarium: quia in mandato expreſſo uidet pti. lega. ⁊. l. fideicō.§. ſic fideicō. sͣ. de lega. iij. Sol. ibi poſſe reuocari in adiecto in quo eſt mandatum tacituꝫ in vltima volūtate. hic in contractibus. ⁊ ratio eſt hec: tunc non pōt reuocari. Breuiter ut ſaluemus gl. opor quia in vltima volūtate trahit ſecū executionē electio. tet intelligere primum dictum prout iacet. ⁊ intellige ī quia tranſfert̉ dn̄ium: vt. l. ſiquis ſtipulatus. sͣ. e. ⁊. l. hu eo qui non eſt ſimplex mandatarius: ſed ſibi fuit ſtipuiuſmodi.§. ſtichum. ⁊ ibi glo. de leg. i. ⁊. d. l. apud aufi latuſ ⁊ actio fuit ſibi queſita in adiecto. Dic ꝙ poſt lit. dium. ⁊ ibi gl. Vel ẜm Pe. ratio eſt: qꝛ vltime volunta conteſt. pōt prohiberi ante non. Item an in adiecto ſit tes non pn̄t eſſe in pēdēti: vt l. fina. sͣ. coīa predi. ⁊ iſta mandatū tacitū uel non: dixi in. l. iulianꝰ.§. fundū. sͣ. e. eſt magis generalis ratio: vt plene dixi in dicta. l. ſiquis ſtipulatus. sͣ. eo. ¶ Op. extra glo. d̓. l. quicquid. sͣ. eo. Um ex cauſa duple. in medio mag. gl. Sol. locus eſt variatōi. hic in electio In cauſa euictionis ſi pro parte non defendat̉ ne: ibi vero in declaratione volūtatis ambigue in qua pena inſolidum cōmittit̉. h. d. in tex. ibi ceteris que ſub nō licet variare. ¶ Oppo. de. l. ſi ſtipulatus fuero decē ſiſtere.i. rem uendicaria creditore agente hypotheca in melle. jͣ. de ſo. breuiter ibi: vnū erat in obligatiōe aliria pro ſuis partibus liberare: ut. sͣ. de euic. l. rem here ud inſolutiōe. ideo poſt lit. ꝯteſt. non pōt variare. hic ditariam uel cum agente iure dn̄ij pecunia data ꝓ par vtrūqꝫ erat in obligatiōe. ¶ Cōtra iſtud oppo. vltimo te trāſigere: ut. sͣ. de reſcin. uē. l. fi.§. i. Ia. de are. ⁊ Ol. loco de. l. itē veniūt.§. ⁊ cū p̄diximuſ. sͣ. de peti. heredi. dicunt hic ꝙ omnes denunciandi ſunt. uidiſtis. sͣ. e. l. l. miles.§. decē. sͣ. de re iudica. vbi poſt ſnīam admittit̉ in executione.§. inſoliduꝫ. ¶ Oppo. de. l. antepe. sͣ. ſi variatio. Sol. in ꝯtrarijs vnū erat in obligatiōe. aliud ī ex noxa. cauſa aga. ubi ſi unus uult poteſt pro oībus ſolutiōe ex diſpoſitiōe legis. ſꝫ qd̓ dixi ſupra hꝫ locū qn̄ defendere fateor ꝙ ſufficeret. ſed hic nō ꝓ oībus. ideo ex diſpoſitiōe ꝯtrahētiū. Ex p̄dictis ergo collige diſtin apoſtillam illā in tex. dedi. ¶ Op. ꝙ in p̄torijs ſtipula

De verbo. obli. s 3 tionibus vno ex heredibus promiſſoris contrafacienplum vt intelligas qd̓ habeo dicere. pone in.§. econtra te contra illum tantum pena cōmittitur. l. penaleſ.§. iu rio. q̄ eſt rō qͣre legatū valet: qꝛ affert legatario ꝯmodū lianus. sͣ. ad. l. falci. hic in ſtipulatione duple que eſt p̄ſuꝑuenit cā qͦ non affert cōmodū: an vitiet̉. Et dic aut toria: vt. l. ij.§. ſtipulatio duple. jͣ. de preto. ſtip. So. tūc caſus ſuꝑueniēs tēdit ad eū finē ad quē ipſe actꝰ. ⁊ tūc eſt p̄toria quando ſuꝑ venditione ſerui interponit̉: vt nō vitiat̉: vt in.§. econtrario. inſti. de leg. ⁊. l. verbis. ad plene dixi in. l. ſtipulationum alie. circa prin. sͣ. e. Intel .l. fal. ⁊ ꝑ Dy. in. c. actuꝫ legitime. de reg. iur. li. vi. Aut ligo ergo ꝙ hic non erat pretoria. itē in.§. cato. dixi op nō tēdit ad eundeꝫ effectū. ⁊ tūc aut eſt talis actus qui poſitum: qꝛ ſi oēs defenderēt ſi tn̄ res euinceret̉ cōmit nō vitiaret ꝑtibus volētibus. ⁊ tūc caſus ſuꝑueniēs no teret̉ ſtipulatio: vt. l. euicta. de euic. So. intelligo hic ꝙ vitiat: vt. l. ſciēdū.§. fi. sͣ. qui ſatiſda. co. Aut vitiaret id defendunt ita ꝙ rē liberant. ⁊ ita apoſtillaui tex. qd̓ agit̉ etiā partibꝰ volentibꝰ. ⁊ tūc vitiat: vt. l. vrānius Iſtud principiū habui.ꝟ. ſꝫ cū duo. jͣ. de fideiuſ. Induco ad qōnē. vir ꝟgit ad Luribus. ſs in. l. ticia.§. fi. sͣ. e. ⁊ inopiā. ſoluta eſt dos mulieri ẜm. l. vbi. C. de iure do. ⁊ eius effectū plene in. l. ſcire debemus. sͣ. e. ti. .l. ſi ꝯſtāte. in prin. sͣ. ſol. ma. ſuꝑuenerūt diuitie an irri §. iſtum declaraui in. l. ſi ſtichū.§. ſtitet̉ aſſignatio dot. Gl. ī. l. vbi. tꝫ ꝙ non vitiat̉. Spe. ī ti. Me Hac. pulatio. sͣ. e. in tex. ibi id.i. eiuſdē gede dona. īter vi. ⁊ vxo. tꝫ ꝯtra. iſtud poſui ī repeti. l. ſi cō neris: vt decem pondo argenti. ¶ Op. de. l. ſi ſtichum ſtāte. in pe. vel vlti. q. ſo. ma. ⁊ ex theorica p̄cedenti ap.§. ſtipulatio. sͣ. e. Glo. dat plures ſolutiōes. Tene me paret ſolutio qōnis: qꝛ diuitie ſuꝑueuiētes tendunt ad diam ſolū. qꝛ aūt ſit denominatio ānorum. aut non. eundē effectū ad quē ſolutio dotis: vt ad cōſulēdū muEx.§. ſequenti. lieri. ergo ſolutio nō vitiat̉. Itē ꝑ. l. ſciendū. sͣ. qui ſatiſ ¶ Si vendo tibi fundū detracta ſeruitute: an illa amiſda. co. Qn̄qꝫ ſuꝑuenit defectus cauſe materialis. ⁊ tūc ſa tꝑe remaneat mihi actio perſonalis: ibi. Quero. Et qn̄qꝫ ſuꝑueniēs vitiat rem: vt. l. inter ſtipulāteꝫ.§. ſacrā an res vitietur ſi ad eum caſum res deuenit a quo inci ⁊ hic in duobꝰ exēplis gl. Qn̄qꝫ ſuꝑuenit defectꝰ in cā pere non potuit: ibi. Circaefficienti: vt in ꝑſona. ⁊ tunc aut actus erat ꝑfectꝰ ⁊ con t Diſpoſitio non ꝑfecta ⁊ nō ſūmatus: ⁊ tūc non vitiat̉: vt. l. pr̄e furioſo. sͣ. d̓ his qui Et ſi placet. cāſumata vitiatur ſi ad eun ſunt ſui vel ali. iu. ⁊. l. cecus. sͣ. de iudi. aut non erat res dem caſum deuenit a quo nō potuit inchoari. ſecus in ꝑfecta aūt ꝯſūmata. ⁊ tūc aut ſuꝑuenit defectus cū de diſpoſitione ꝑfecta. h. d. primo ponit regulā. ſcd̓o pōit licto ꝑſone ⁊ vitiat̉: vt. l. ſi metallū. de his q̄ ꝓ nō ſcriptria exēpla in quibus regula fallit. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ reſ ha. aūt ſine defectu ꝑſone: ⁊ non vitiat̉: vt. l. is cui bōis non vitiet̉ lꝫ deuenerit ad eum caſuꝫ a quo nō potuit in .sͣ. de teſta. ⁊ iſta duo membra ponit gl. in. l. i.§. euenit ciꝑe: vt īſti. de lega.§. ex ꝯtrario. Gl. dic̄ ꝙ fallit ibi. Sꝫ .sͣ. de bo. poſ. ẜꝫ tabu. Qn̄qꝫ ſuꝑuenit defectus mixtiꝫ Dy. hic ⁊ in. c. actū legitime. d̓ reg. iur. li. vi. dicit. aut ca in cā materiali ⁊ ī cā efficiēti: ut in caſu noſtro: ubi ē de ſus ſuꝑueniēs tendit ad eundē effectū ad quē ipſe actꝰ fectus mixta ꝯſideratiōe rei ⁊ ꝑſone. ⁊ tūc aut res non ⁊ tunc non vitiat̉: vt ibi. ⁊. l. v̓bis. ad. l. fal. aut tendit ad erat ꝑfecta ⁊ ꝯſūmata. ⁊ tūc aut diſpoſitio reſpicit rem alium effectū. ⁊ tūc vitiat̉. ¶ Op. qꝛ dicit̉ ꝙ fallit reguꝓpter reꝫ: ut in ſeruitutibus ⁊ diſpoſitio uitiatur: ut. l. la in pluribus heredibꝰ non eſt verū: qꝛ vterqꝫ hꝫ actio ſi ſub una.§. i. sͣ. e. aut reſpicit ꝑſonaꝫ: ⁊ tūc diſpoſitio nem inſolidū: vt. l. ij.§. ex his. sͣ. e. ⁊ ab initio ſi duo ſūt nō uitiatur: ut. l. dāni.§. emptori. sͣ. de dā. infec. l. ſi ſub dn̄i ⁊ quilibet dn̄oꝝ ſtipulet̉ inſoliduꝫ valeret: vt. l. vnꝰ una.§. i. sͣ. e. ⁊ ibi glo. aut res erat perfecta ⁊ conſūma.sͣ. de ſer. ruſ. p̄di. qd̓ ē verum in ſeruitute non ꝯſtituta: ta ⁊ non uitiatur. Caſus eſt hic in fi. vt. l. ij.§. ex quo quidā. sͣ. eo. lꝫ ꝗdam hn̄t additionem Ex. l. ſequenti. Dy. q̄ dicit aliter: ſed falſa eſt additio. Gl. ſoluit ⁊ bn̄. ¶ An filiꝰ in contractibus poſſit eligere non interue¶ Sꝫ op. d̓. l. ſi ſub vna.§. fi. sͣ. e. So. ibi loquit̉ ī duobꝰ niēte iuſſu. ſucceſſoribꝰ ſingularbꝰ. hic ī vniuerſalibuſ. rō apꝑet ex I ſeruus aūt filiuſfa his q̄ ibi dixi. ¶ Op. qꝛ hic ponit exēpla in ſeruitute cō ſtituta regula in ſtipulatione ponit̉. Glo. ſoluit dupliFacultas eligendi coheret ꝑ NillaS. ſone. h. d. ⁊ ꝙ cohereat ꝑſone citer: qꝛ lꝫ iuriſconſultus ponat regulā in exceptione in tellexit largius. Vel aliter ⁊ ſubtilius. qui cōſtituit ſeruidiſtis in. l. ſi ſtipulatꝰ ſim. sͣ. e. ⁊ ibi dixi. ¶ Op. de. l. uitutē tenet̉ ad patientiam: nec incontinēti liberat̉ ip̄o iul. de le. i. Glo. hic dicit aliud in legatis ut ibi. ⁊ hanc iure: vt no. in. l. corruptionē. C. de vſufruc. ⁊ hic glo. ditenet Dy. Pe. determinat hāc ꝑ illā ꝙ iuſſus dn̄i dꝫ ī cit. licet Pe. ꝯtradicat: vt plene dixi in. l. ij.§. i. sͣ. eodē. teruenire ut ibi no. ẜm unā opi. puto primū ueriꝰ: qꝛ in ¶ Quero. vendidi tibi fundum detracta ſeruitute. ſercōtractibꝰ ꝟſatur oꝑa filij. ar. eiꝰ qd̓ no. C. de ꝯdi. īſer. uitus eſt amiſſa tꝑe an remaneat actio ꝑſonalis contra l. ſi uxorē. ⁊ inſti. eo.§. ex ꝯditionali. Preterea hic pōt te ad ꝯſtituēdam ſeruitutē. Gl. dicit hic ꝙ ſic. ⁊ ẜꝫ hoc filio uel ſeruo ſolui: ut. sͣ. de pac. l. ſi unꝰ. ī prin. ⁊ depo debes ſic hr̄e glo. hinc eſt ꝙ ex empto tenet̉: qꝛ ſeruitul. qd̓ ſeruꝰ. merito pōt eligere: alias nō poſſet ſolutionē teꝫ ī vendēdo fundo retinuit ſi illo tꝑe eſt amiſſa ⁊cͣ. qī reciꝑe. in legatis nō pōt filio ſolui cū nulla oꝑa eiꝰ ꝟſe.d. adhuc durat ꝑſonalis. Sꝫ hoc eſt ꝯtra caſum. l. cortur. ergo ⁊cͣ. ut. l. eū qui ita.§. ꝗ ſibi. sͣ. e. Vel dic ꝙ hic ruptionē. C. de vſufruc. ⁊. l. in vēdendo. quā alle. Glo. in electione q̄ cadit in alternatiua ī qua utrūqꝫ ē ī oblialio caſu loquit̉. Alij hn̄t glo. hic ꝙ ex empto tenet̉ qui gatione. ideo remanet merū factū electionis qd̓ ad paſeruitutē in vēdendo fundo retinuit. ⁊ ẜm hoc eſt caſuſ trē non tranſit: ut hic no. ibi ī optione legata in qͣ non in dicta. l. in vēdendo.§. i. Sꝫ nō facit ad ꝓpoſituꝫ. niſi ꝟſatur merū factū cū nullū ſit ī obligatione. ⁊ ideo plꝰ dicas vēditorē teneri: vt cedat actionē ꝑſonalem. qd̓ eſt iuriſ q̄ritur pr̄i. ⁊ domino. ⁊ ſic diſtingue tria membra. cōtra. d. l. corruptionē. ¶ Uenio ad gn̓alia q̄ ponit gl. ¶ Oppo. de. l. fi.§. ſed ⁊ ſi quis. Solue ut in glo. ⁊ diq̄ incipit veluti ſticho. Primū eſt qd̓ ponit̉ in tex. in ea xi in. l. ſiquis arbitratu. sͣ. e. dē gl. ibi. ſic ecōtra illud eſt. aliud gn̓ale.ſ. ꝙ tractū tem Ex.§. ſequenti. poris nō firmat̉ qd̓ a principio nō ſubſiſtit. ⁊ in iſto dic ¶ Quando ī cōtractibus ⁊ in iudicijs ſufficiat patris ꝑ Dy. in. c. nō firmat̉. exͣ de reg. iur. li. vi. ¶ Circa pͥmuꝫ auctoritas ad ſuplendum etatem filij. .ſ. an vitiatur res ſi deuenit ad eū caſū a quo nō potuit Iſte ē ſubtiliſ.§. ⁊ quotidianꝰ Pupillus. Ibi eſt etatis defectꝰ pr̄is auinchoari. pͥmo debes ſcire ꝙ ſunt q̄dā q̄ veniūt directo ad reſcindēdū: vt q̄rela inofficioſi teſtī. actio qd̓ metus ctoritas non ſufficit ad obligandū. h. d. Dicitur hic ꝙͣ cā. ⁊ bn̄ficiū in ītegrū reſti. ⁊ ſimilia. ⁊ in iſtis nō quero. pr̄ia poteſtas non ē ſufficiēs ad obligādū. ¶ Op. d̓. l. Quedā ſunt q̄ ad reſcindendū nō veniūt principaliter pupillꝰ. jͣ. de ꝟ. ſig. Dic ut in glo. ¶ Op. de. l. obligari. ⁊ dic ꝙ qn̄qꝫ ſuꝑuenit defectus cauſe finalis: ⁊ pōe exē.sͣ. de auc. tu. ⁊ inſti. de auc. tu. in pͥn. So. gl. aliud ī pr̄e. HHHH i ij

De duobus reis conſtituendis. aliud ī tutore: qꝛ auctoritas pr̄is ē ad corrigēdū aucͣtaſ īmo in obligationē nō incidit. hoc falſum puto. nā iſta tutoris eſt ad adminiſtrādū. Vel dicit gl. ꝙ ꝯtra pr̄em obligatio eſt ī diē: ergo fuit obligatꝰ: vt. sͣ. e. l. cēteſimiſ actionē habere non poteſt: ꝯtra tutorē ſic. Similis gl. ⁊ eſt exp̄ſſuꝫ. jͣ. d̓ ſo. l. ꝗ res.§. mihi decē. nec ob. iſte ter eſt īſti. d̓ īuti. ſtipu.§. pupillꝰ. Hēs glo. declaratā. reſpiqꝛ illa ꝯditio ē quo ad ſolutionē nō quo ad obligatioce ad me. ⁊ ꝯtra iſtā. l. vr̄ caſus exp̄ſſus ī. l. ſi īfanti. C. de neꝫ. niſi diceres hoc exp̄ſſe actū: vt. d. l. ꝗ res.§. qͥ ſtipuiure deli. gl. formauit ibi ⁊ ſoluit ꝙ ibi ī hereditate q̄ af lat̉. tūc verū diceret gl. ¶ Quero. ſtipulor mihi pure ad fert ꝯmodū. Sꝫ iſtd̓ ē truffa. qꝛ ſi hereditas affert cōmo iecto ſub ꝯditōe. an an̄ ꝯditionē agere potero. Rn̄deo dū ſine tutore poſſet adire ꝯtra.§. neqꝫ. īſti. de auc̄. tuſic. ar. jͣ. ti. i. l. ex duobus. to. Pe. ſoluit ⁊ dicit ꝙ iſta iura ſūt correcta cū pr̄ ſit le¶ De duobus reis conſtituendis. Rubrica. gitimꝰ admīſtrator hodie: vt. l. i. C. de bo. ma. ⁊. l. cum nō ſolū. C. de bo. q̄ libe. Dn̄i. iſtd̓ nō ē verū qn̄ tractat̉ d̓ k Gl. q̄rit vn̄ d̓i Ui ſtipulatur pupillo obligādo mere. ⁊ auc̄tas pr̄is nō ſuffic̄: vt hic catur reꝰ. Et rn̄det ⁊ ponit qͣttuor determīatiōes. Prīa ⁊.§. pupillꝰ. īſti. de īuti. ſtipu. qn̄qꝫ tractat̉ mere de acꝗ eſt ⁊cͣ. nō curo: qꝛ de hoc hēmꝰ tex.ſ. ꝙ reui rēdo: ⁊ pōt tūc ēt ſine pr̄e. qn̄qꝫ tractatur de actu ī quo dr̄a re: vt in. c. forus. extra de ꝟb. ſig. hic non ſunt alia. pōt eē vtilitas ⁊ dānū ⁊ tūc pr̄is aucͣtas ſufficit: vt. l. ſi ī Ex. l. ſequenti. fanti. C. de iu. deli. ⁊ ē rō: qꝛ iura noua faciūt pr̄eꝫ legiti ¶ Quid ſit īmutatuꝫ ī duobꝰ reis per aucͣ. hoc ita: ibi. mū admīſtratorē ī illis rebꝰ ī ꝗbꝰ pr̄i acꝗrit̉ vſufructꝰ: Scd̓o. Et qͣliter ꝯſtituātur duo rei qn̄ diuiduū venit in vt. l. i. C. de bo. ma. ⁊. l. cū nō ſolū.§. vbi āt. C. d̓ bo. q̄ li. obligatōe: ibi. Quero. Et qualiter ꝯſtituantur duo rei ī alijs nō: vt ibi ⁊ ī auc̄. vt liceat mr̄i ⁊ auie.§. i. mō ſi pu credendi: ibi. Secūdo. Et qͣliter ꝯſtituātur cū ī obliga pillꝰ obligat̉ ꝗd hꝫ facere aucͣtas ī illo. ſꝫ ſi tractaret̉ de tiōe venit aliꝗd īdiuiduū: ibi. Tertio. Et an ſi ſit capialienatiōe rei ī qͣ pr̄ hꝫ vſufructū pr̄is aucͣtas ſufficeret: tulatū ꝙ ticiꝰ cognouit bertaꝫ violenter. ⁊ ita deponāt vt. l. cū nō ſolū.§. filij āt. ſꝫ ī ꝑſonali obligatiōe filij pr̄ ni a ¶ Crimīa teſtes an probent violentiam: ibi. Quidam hil hꝫ facere. ſꝫ qn̄ ē dubiū: vt ī hr̄ditate: qꝛ pōt pr̄i acꝗli. ADDE bal. conſilio Prīo pōit qͣliter ꝯſtituā ri vſufructꝰ. tūc pōt pr̄ aucͣtatē īterponere. Ex hoc hēs EN AO. tur duo rei. Scd̓o ꝗs ē eflxviiij. iiij. li. practicā cuiuſdā qōnis. filiuſfamilias mīor ē ī iudicio: ¶ De duofectꝰ. Hec adiectio eadeꝫ facit vt videātur cō an ſufficiat aucͣtas pr̄is. vel dꝫ curator dari. ⁊ dic ꝙ aut bus reis. ſtitui duo rei debendi ⁊ credendi ⁊ vniꝰ petitiōe ⁊ acce ē ſuꝑ re ī qͣ pōt pr̄i acꝗri aliꝗd vel hr̄e vſufructū. ⁊ tūc Rubrica. ptilatiōe tollitur obligatio. h. d. Hic velleꝫ tractare qͣli Um pr̄is aucͣtas ſufficeret. ſꝫ ſi eēt ꝯuētꝰ ſuꝑ re qͦ nō ꝑtinet ter ꝯſtituātur duo rei. ⁊ iō cū hac. l. legā.§. cuꝫ ī tabulis c duo ad pr̄eꝫ. vt ī obligatiōe ꝑſonali vel criminali.ª tūc pr̄is qua poſitū ī. l. reoſ. jͣ. e. queꝫ vid̓. Plures ītelligūtur ī dubio aucͣtas nō ſufficeret. ⁊ daret̉ curator. Primū ꝓbat̉. C. liter ꝯſtituā viriliter obligari: ⁊ viriliter ſtipulari: niſi alid̓ actū ſit. h. de bo. ma. l. i. vbi gl. dicit ꝙ dat ꝓcuratorē filiꝰ pr̄e autur. Et quō d.§. cū ī tabu. ¶ Op. dr̄ hac. l. ij. ꝙ duo rei īſolidū vidi cognoſcant̉ ctore. qd̓ ītelligit̉ cuiuſcūqꝫ etatis ſit: vt. l. cū nō ſolū.§. tur ī dubio. ꝯtra. jͣ. e. l. reos.§. cū ī tabulis. So. dicit gl. duo rei devbi āt vnū. vbi ē tex. no. C. de bo. q̄ li. Scd̓ꝫ ꝓbat̉ dictis bendi ⁊ cre ꝙ hic fuit actū. ⁊ ſic ꝯcor. Sꝫ certe hoc nō dr̄ ī tex. Dic .ll. ⁊ videt̉ exp̄ſſuꝫ exͣ de iudi. c. fi. li. vi. Tene mēti iſta. dēdi. vid̓ oīergo ſuſtinendo ꝙ intelligitur actū ex eo ꝙ hec dictio no bar. in. l. Ex.§. ſequenti. eadeꝫ fuit adiecta ī ꝓmiſſiōe. facit īſti. e. ī pͥn. qd̓ ītellige fi. ad fi. jͣ. e. ¶ Qn̄ ꝑſonā adiecta ī ſti. ītelligat̉ repetita ī reſpōſiōe. vt ſtatī dicā diſtīguendo. ¶ Scd̓o op. ī aucͣ. e. ī pͥn. poſi c ¶ Uerbuꝫ ¶ Dicit gl. ſiue ī īterrogatōe eadeꝫ. Adde ta. C. e. aucͣ. hoc ita. gl. dicit hodie ſecus. ⁊ ſic iſta. l. corꝯi ita fuer U. ſt adiectꝰ. ſiue ī rn̄ſiōe ſufbal. poſt gl. rigitur. Aduerte ī quo qꝛ oliꝫ ꝯſtituebātur duo rei ſiue ī. d. auc̄. hoc ficit. Credo ꝙ ī tota obligatiōe dꝫ īteruenire noīatio: tacite ſiue exp̄ſſe agatur. hodie reꝗritur ꝙ exp̄ſſe agaita. ⁊ qd̓ no. vt. l. v̓o ꝓcuratori. jͣ. d̓ ſo. Vel clariꝰ ſi īterrogo ꝓmittis bal. ī. l. ſtipu tur ⁊ ī hoc iura ātiqͣ īmutātur. hoc declarat gl. ī.§. cū in mihi vel ticio. ⁊ rn̄des ꝓmitto ītelligit̉ repetita ꝑſona latō.§. eū. sͣ. tabuliſ: q̄ īcipit exp̄ſſe ⁊cͣ. Et iſtd̓ tꝫ gl. ⁊ Ia. de are. jͣ. e. l. adiecta. ſꝫ ſi rn̄des tibi ꝓmitto. tūc ꝑſona adiecta nō in de v̓bo. ob. eadeꝫ. ī pͥn. ⁊ sͣ. mā. l. ſi mādato.§. paulus. ⁊. l. creditor d ¶ Diuerſa telligit̉ repetita: vt īſti. de duo. re. circa prin. coniuncta .§. duobus. ⁊ Azo ī ſūma huius ti. ſꝫ gl. ī aucͣ. e. ſuꝑ. v̓. rū ſummarū .l. duos reos. iij. reſponſo. jͣ. ti. i. ad hoc tex. ī ſuſtīere. tꝫ ꝙ ī mō ꝯſtituēdi nil ſit īnouatū. ⁊ īſti. d̓ fide.l. ſi pluribꝰ ☞ Anguſtia tꝑis vitiat ſtipu iuſ.§. ſi plures. ⁊ gl. hic pōit ī hoc.§. ſi cū ī tabulis. ⁊ ſic ꝯ ī inter 6 S. lationē: niſi ī loco deſtina .§. i. d̓ leg. ij. hec. l. ij. ī nullo eſt īmutata. ⁊ hoc ꝯprobat gl. ī pͥn. in au ſꝫ idē videt̉ to pn̄tia ꝓcuratoꝝ īterueniat. ¶ Op. de. l. ij.§. ſi q̄ſita ſi nō ſint coten. hoc ita. C. e. qd̓ tꝫ Dy Ia. de bel. ⁊ oēs moderni ⁊ .sͣ. de eo qd̓ cer. lo. Sol. hic ī pn̄tia ꝓcuratoris ſupplet. pulatiue gemihi placet. ¶ Quero ergo prīo qͣliter ꝯſtituāturᵇ duo ¶ Op. de. l. ſi mihi.§. ſi ẜuus. sͣ. de leg. i. So. ibi ī vltīa nerati vel ob rei qn̄ diuiduū venit ī obligatiōe ſiue ꝯtrahatur obliga ligati. ſꝫ ſolū volūtate hic ī ꝯtractibꝰ. ⁊ plene dixi ī. l. ꝯtīuꝰ.§. illd̓. sͣ. e. tio ꝟbis ſiue ꝯſenſu ſiue teſtō. hoc hic pono ꝓ. e. Diſtī in ea oratōe Ex.§. ſequenti. grauent̉ cuꝫ gue aūt ē actu ⁊ ſūt duo rei. vt hoc.§. cū ī tabulis. ⁊. C. ¶ Si ſtipulor mihi ⁊ adiecto citeriori die: an ſoluēs ad punctus ſtet e. aucͣ. hoc ita. ſiue ſit dictū ꝙ teneātur inſolidū. ſiue ꝙ iecto liberet̉: ibi. Quero. Et an cum mihi ſtipulor pure loco copule ſint duo rei. Aut nō eſt actū. ⁊ tūc aut obligauerūt ſe ſivt. l. triplici. adiecto ſub ꝯditōe. an an̄ ꝯditōeꝫ poſſim agere vid̓ ī fi. ue teſtator obligauit eos alternatiue. ⁊ ſūt duo rei. vt. l. de v̓b. ſig. ⁊ Diuerſitas rerū qd̓ no. glo. ī Tū mihi aūt ticio. tepoꝝ ⁊ qͣlitatū ſi ex toto.§. i. de le. i. ⁊ no. jͣ. e. l. ſiue. ⁊. C. de ꝯſti. pec. au .l. p̄cia reruꝫ ten. ſi qn̄. aut copulatiue. ⁊ tūc aūt ſūt duo actus ꝓmit vel ꝯditionū adiectionē exͣnei ī ſtipulatōe vtili facta nō sͣ. ad. l. falci. tendi ⁊ due rerū exp̄ſſiōes. vt tu ꝓmittis mihi centuꝫ ⁊ qꝛ tūc videt̉ vitiat: nec ob eiuſdē ſcm̄ valida ſtipulatio īpedit̉. h. d. ꝙ teneant̉ ꝓ ticius ꝓmittit mihi cētū. ⁊ tūc aut appōitur vbū eadē vſqꝫ ad fi. ¶ No. ſi ſoluit̉ alid̓ ꝓ alio adiecto nō ꝯtinꝑtibꝰ heredi ⁊ ſūt duo rei. aut nō appōitur eadeꝫ. ⁊ nō ſūt duo rei. ſꝫ git liberatio ip̄o iure. ¶ No. q̄ dicunt̉ ī perſōa pͥncipa tarijs ſic̄ qn̄ ſūt due obligatōes diuerſaꝝ ſūmaꝝᵇ. vt īſti. e. ī pͥn. ⁊.§ lis ī perſōa adiecti ītelligūt̉ repetita: niſi alid̓ appareat. copulatiue ē duo rei. ⁊ hac. l. ij. ⁊. jͣ. ti. i. l. ſi ex re.§. ſi ip̄i. ⁊. l. ſi ẜuꝰ cōiſ detū ẜꝫ do. facit. jͣ. de fideiuſ. l. ſi vt ꝓponit̉. facit qd̓ dixi. sͣ. e. l. ſi ita Io. in. d. l. ſi ſtipulatus fuerit. ⁊ gl. ī aucͣ. hoc ita. aut fuit vnus actus ſtipulatus.§. griſogonꝰ. ¶ No. vitiato pͥncipali vitiat̉ ex toto.§. ij. ꝓmittendi ſꝫ due rerū exp̄ſſiōes. ut ego deceꝫ ⁊ ticius acceſſoriū. ſꝫ nō ecōuerſo. ¶ Ad pͥmū op. ꝙ liberet̉ ip⁊ idē bar. in decē ꝓmittimus tibi. ⁊ erūt duo rei debendi cū ītelliga .l. ſiue a cerſo iure. īſti. ꝗ. mo. tol. ob. ī pͥn. So. illd̓ cū ſoluit̉ credito tur eadeꝫ. vt. sͣ. ti. i. l. ſtipulatio iſta.§. eū ꝗ. ⁊ ar. l. eū ꝗ. ī tis. jͣ. e. ⁊. ī. l. ri. ſecꝰ ſi alij. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc. jͣ. de ſo. l. ſolutā. īſti. de īu. ſtichuꝫ.§. fi. pͥn. aut eſt vnus actus ꝓmittēdi ⁊ vna rei exp̄ſſio. ⁊ tuc ſti.§. ſi ꝗs alij. So. dicit gl. idē ē ſoluere creditori vel al.jͣ. de noua. aut eſt appoſitū ꝓnomen diſtributiuūᵉ ꝗlibꝫ. qd̓ de ſui teri voluntate ipſiꝰ. ſꝫ nō per oīa idem. Vel dic ꝙ ſolui e ¶ Diſtribu natura reꝫ cuilibꝫ īſolidū attribuit uel alid̓ ſimile diſtritiuuꝫ. Adde pōt adiecto ēt īuito creditore: vt. l. v̓o ꝓcuratori. ⁊. l. ali ad idē quod butiuū. ⁊ tūc erūt correi: ut. l. ſi pluribus. ī pͥn. sͣ. d̓ le. ij. ud. jͣ. de ſo. ¶ Quero qn̄ ſtipulor mihi ⁊ adiecto citerio no. bal. ī. c. i. ⁊ ibi no. Aut nō eſt adiectū tale diſtributiuū ſꝫ ſimplici ri die ſi illi adiecto ſoluitur an ſoluēs liberetur. Gl. dic̄ .§. fi. de ſucter dictū. tūc ſiꝗdeꝫ eſt actū erūt duo rei alias ꝗlibꝫ tece. ſeudi.

De duobus reis conſtituendis a ¶ Tertio qͥ nebitur ī uirileꝫ: ut hoc.§. cū in tabulis. ⁊. C. e. ⁊ lū ꝙ ticiꝰ cognouit ſeiā violenter. ⁊ ſic etiā depo f ¶ Eodeꝫ li ro. add̓ bar. aucͣ. hoc ita. ⁊ in hoc nihil eſt īnouatū ꝑ iura au bello. an plu ſuerūt teſtes. dixi ꝙ iſti teſtes nō ꝓbāt: qꝛ iſtud in. l. ſi vt cer res rei debē tēticoꝝ. ¶ Scd̓o q̄ro de duobꝰ reis credēdi qua to.§. ſi duoaduerbiū violēter pōt ītelligi actiue hoc ē violēdi poſſint cu bus vehicu liter cōſtituant̉. Circa p̄dicta dic ꝙ aūt eſt actuꝫ tia illata ab ip̄o ticio. ⁊ paſſiue. hoc ē violētia illa mulari in eo lum. in. v. co ꝙ ſint duo rei credēdi. ⁊ nō eſt dubiū. aut nō eſt ta ipſi ticio ꝑ quā ꝯpulſus eſt hoc facere. vn̄ lꝫ ꝟ dem libello lū. ff. como. actū: ⁊ tunc aut diſpoſitio eſt collata in eoꝝ ꝑſo vel debeant ſed ꝗd ſi plu ba libelli vel articuli deberēt intelligiᵉ ẜm intētio conueniri ſe nā alternatiue. aut copulatiue. Primo caſu aut res fecerūt nē ꝓferētis: tn̄ ꝟba teſtis ſemꝑ in dubio ītelligū paratim. fapacem pluri vni tm̄ pōt acquiri obligatio: ⁊ alter hr̄ vt adietur ꝯtra ꝓferētē: vt plene dixi in. l. īter ſtipulāteꝫ ciunt qͥ nōt. bus ⁊ quili ctus. nec erūt duo rei: vt. sͣ. de ꝯſti. pecu. l. ſed ⁊ ꝑ bar. ⁊ doc. §. i. d̓ ꝟ. ob. Nec ob. p̄dictis. sͣ. de māumiſ. teſta. bet. inſolidū ſi filio.§. i. ⁊. jͣ. ti. i. l. i.§. ſi fructuarius. aut vtriqꝫ ī. l. edita. C. promiſit nō l. ſi ita ſit ſcriptū ſtichꝰ ibi diligēter ⁊c̄. īmo facit de edē. ī ma offedere ſub pōt acquiri: ⁊ tūc aut electio fuit collata in volūꝓ. qꝛ lꝫ ibi ꝟba īterp̄tent̉ ẜꝫ ītētionē teſtatoriſ qn̄ teria cumupena an ſint tate debitoris ⁊ valet. ⁊ ſunt duo rei credēdi: vt ꝯſtat ꝙ illud aduerbiū diligēter pōt ītelligi d̓ dilatiōis: ⁊ qn̄ correi. ſcrip.sͣ. de leg. ij. l. ſi ticio aut ſeio. Aut nō fuit collata plures actio ligētia q̄ ē vtilis ip̄i ẜuo: ⁊ de ea q̄ eſt vtilis dn̄o. ⁊ ſi remiſſiue nes contra in poteſtate debitoris. ⁊ tūc de iure iſto antiquo poſt bar. i. l. ſic ī dicto te ſtis īterp̄tabit̉ ꝯtra ꝓducenteꝫ. facivnū poſſint ſi id qd̓. jͣ. e. vitiat̉ ſtipulatio: vt. jͣ. ti. i. l. i.§. ſi fructuariuſ: ⁊. l. unt ꝯcor. ibi poſite. ¶ Scd̓o q̄ro quō petitione eodem libel Et ad mateitē ſi ſeruus.§. fi. ⁊. l. ſe. ⁊. l. ſeruꝰ cōis. ita hodie vniꝰ alter liberet̉ actiue ⁊ paſſiue. ¶ Tertio q̄ro lo intentari. riaꝫ vide eti valet: ⁊ alternatiua reſoluit̉ in copulatiuā: vt. C. vide tex. no. quō acceptilatōe. ¶ Quarto quō ꝯfeſſiōe. Sed am que no. in. ſi ideꝫ cū de ꝟ. ſig. l. cū quidā. q̄ loquit̉ etiā in ꝯtractibus: bar. in. l. fi. ī hec oīa dic: vt dicā. jͣ. e. l. ex duobꝰ vbi placuit oīa eodem ⁊ ibi .iij. q. cū ſeq vt ibi in fi. vn̄ erit idē dicendū qd̓ ſtatim dicaꝫ de iſta ⁊ ſimilia ſimul pōere. Tu ꝗ legis recita hec doc. in prin. jͣ. eodem. copulatiua. Predicta ꝟa qn̄ diſpoſitio ꝯfert̉ in .ff. de iuriſ. ibi prout expedit. b ¶ Tacite ī om. iudi. ⁊ ꝑ ꝑſonā vtriuſqꝫ eqͣliter. alias ſi vnꝰ tm̄ ſtipularei ſunt. Uide Licet pͥus cō Inn. ⁊ imo. ſibi ⁊ alteri ſemꝑ ille actꝰ haberet̉: vt adiectus A duobus. prahat̉ obliga imol. ī. l. iiij. in. c. licet vn .§. cato. d̓ v. vt. l. eū qui.§. qui ſibi. sͣ. ti. i. qd̓ dic vt bi. Secun tio vniuſ: poſtea obligatio alteriꝰ nō vi diqꝫ. de offi. obli. ī. x. col. do caſu qn̄ diſpoſitio cōfertur copulatiue diſtin deleg. ⁊ hic tiat̉ ꝯſtitutio duoꝝ reoꝝ: ⁊ fruſtra timet̉ nouatō c ¶ Deberēt adde bar. in gue ꝑͤ oīa vt. sͣ. dixi circa reos debēdi ꝑ eaſdem .h. d. ¶ Op. ꝙ īteruallū vitiet: vt īſti. e. ī pͥn. ſol intelligi. ad .l. ſi pluribꝰ de bar. in. l. .ll. ⁊ ī hoc etiā nil eſt īnouatū ꝑ iura auctēticoꝝ gl. ibi de reis ſtipu. hic ꝓmittēdi. Hoc vr̄ ꝯtra ca in pͥn. de le. ſi vxor. in.§ ¶ Tertio q̄roª ꝗd ſi in obligatione veniat aliꝗd ſuꝫ. l. duos reos.§. fi. jͣ. e. qͣre dicit glo. ꝙ ibi īter. ij. ⁊ bal. ī au ſi quiſ vxori qd̓ eſt indiuiduū? Rn̄deo q̄dam ſunt indiuidua ten. hoc ita. uallū inter īterrogationeꝫ ⁊ rn̄ſiōeꝫ vitiat ſiue ex .jͣ. ad. l. iul. d̓ C. e. ⁊ hic ēt quo ad ſolutionē tm̄. ⁊ de his dicā. jͣ. e. l. eandē. adul. ⁊ ī. l. ſi ꝑte reoꝝ credendi ſiue debendi: vt ī ꝯtrarijs. ſꝫ ī an plureſ rei ita ſe. hoc liin pͥn. q̄dā ſunt īdiuidua quo ad obligationeꝫ ⁊ teruallū īter vniꝰ rei obligatōeꝫ: ⁊ obligatiōeꝫ al credēdi poſmitat mateſolutionē: vt via iter ⁊ actuſ. vel ꝗd ſimile. ⁊ hoc teriꝰ nō vitiat. dūmō hoc agat̉ ꝙ ſint duo rei: vt ſint eodeꝫ li ſelanus ī ſubello agere dicit glo. in hoc.§: cū in tabulis. ꝙ olim ꝯtrahehic lꝫ gl. de hoc dubitauerit. jͣ. e. l. ſi ex duobꝰ. in is dictis. di ⁊ quis poſſit bant̉ in his duo rei. etiā ſi hoc nō exprimeretur. cto cēteſimo pͥn. ⁊ ibi plene dicam Exͣ.§. ſequenti. agere partiꝫ .ij. īcipit. no. hodie ꝟo ꝑ auten. idē eſt in īdiuiduis qd̓ ſupra ¶ An plures rei debēdi poſſint ſimul ꝯueniri. nomine pro ꝙ ſi teſtis di dictū eſt in diuiduis. Doc. rep̄hendūt iſtā gl. qꝛ prio ⁊ partiꝫ ibi. Et prīo. Et an duo rei credendi poſſint vno cat ꝙ ticiꝰ co nomine pro ꝑ iura auten. nil eſt īnouatū in mō ꝯſtituēdi: ſed libello vnū vel plures ꝯuenire: ibi. Et eodē mō gnouit bercuratorio. in mō exigēdi. ⁊ bn̄ dicūt. Sicut igit̉ olim in intam ⁊cͣ. niſi Et ꝗd ſi vnū de duobꝰ reis vult tm̄ īſolidū ꝯue dic vt in. l. i. cōis vſus lo diuiduis plures tenebant̉ inſolidū etiā ſi nō ſit nire: ibi. Scd̓o. Et an vbi plures rei debendi cō C. ſi cer. pe. quēdi regio dictū ita hodie. ⁊ in hoc oēs ꝯcordant. Sed an ⁊ ibi bal. in ueniūt̉ vno vel diuerſis libellis aliꝗd ſit īmuta nis accipiat prin. ⁊ ibi vi ſint duo rei eſt opi. Ia. de bel. ī auten. e. tꝫ ꝙ ſint tū: ibi. Quarto. Et an vnus ex reis credēdi poſiſta verba in de per Cy. ⁊ violentia vi duo rei. putās forte ꝙ ſemꝑ qn̄ plures tenebanſit aliū facere ꝓcuratoreꝫ: ibi. Sꝫ circa. Et cū cōbal. ſimiliter ri actiua per tur inſolidū dicant̉ duo rei. Pe. ⁊ Cy. ꝯtra ī. d. petit bn̄ficiū diuiſiōis cū ābo ſint ſoluēdo ꝗs ꝓquando poſ ea que habē ſunt plures auten. hoc ita. ꝙ nō ſunt correi debendi lꝫ inſoli babit ꝙ alter ſit ſoluendo: vel nō ſoluendo: ibi. tur ī. l. labeo eodem libel dum teneant̉. nihil allegant. Ego puto hoc veSexto. Et an cū ad vnū ex duobꝰ reis ꝑuenit to de ſuppel. le. lo cumulari N duo rum ꝑ caſuꝫ. sͣ. de euic. l. rē hereditariā. ſcd̓o per ta quātitas vtrū pͥus ille ſit excutiēdus: ibi. Seibi etiam vi i buſ. ple gl. de ꝟ. ob. l. ij.§. ſi tn̄ hoīem. lꝫ ibi loquat̉ ī his de barto. re ptimo. Et qualiter debeat conſtare de pn̄tia vel ne dicā mittentē ad q̄ ſunt indiuidua quo ad ſolutionē tm̄. tertio ꝑ abn̄tia ad hoc: vt ꝯpetat bn̄ficiū diuiſionis: ibi. Et pleniuſ ꝑ ſpec. d̓ libel. rōeꝫ in duobꝰ reis credēdi ſi vnꝰ ē lit. ꝯteſt. aliuſ bar. in. l. fi. ī Octauo. Et an vni correo ſit dandum tempus cōcep.§. fin. prin. jͣ. eo. in nō pōt agere: vt. jͣ. e. l. ex duobus. ſꝫ in his q̄ hn̄t reducendi abſentem vide in fi. v̓ſi. ſed pone prin.§. actionē inſolidū ex natura indiuidui. vno agēte dixi in. l. edi Pōt a quolibꝫ core C.§. vbi ta. ī fi. in. iij. Ubi duo rei. teoꝝ ſolidū peti: ⁊ ēt inſolidū aliꝰ pōt agere: vt. sͣ. ti. i. l. ij.§. ex quo ꝗ duo rei. In col. C. d̓ edē. dā. ⁊ ibi no. ergo nō ſunt duo correi. Plus dico ſumma om ꝓ ꝑte ⁊ vna ſolutō ſufficit. h. d. ¶ Op. hic dr̄ ꝙ ADDE. an nia que pōit ꝙ etiā ſi exp̄ſſe eēt dictū ꝙ inſolidū tenerent̉ nō vna eſt obligatio. ꝯtra. jͣ. e. l. eādē.§. fi. cū ſi. So vnus credibar. ī hoc.§. eēt duo rei. qꝛ eēt exprimere ea q̄ tacite inſuntᵇ. tor poſſit gl. ⁊ bn̄. ¶ Iteꝫ op. jͣ. iudi. ſo. l. iā tn̄.§. pe. Sol. poſuit etiam ꝯuenire plu ſed debuerat exprimi ꝙ aīo ꝯſtituēdi duos reos in repet. auibi loꝗtur ī ꝯuent. ⁊ actor ſcindere volebat. hic res debitoten. hoc ita. ſic ꝓmittūt: vt. C. de fideiuſ. l. nō recte. vbi eſt ca loꝗt̉ ī creditore uolente diuidere ẜꝫ dy. ¶ Op. res eodeꝫ liC. eo. ti. ſus. ⁊ hoc ꝓdeſt ꝓpter multa iura: q̄ in correis lo ī auten. e.§. i. ubi nō pōt exigi īſolidū. Sol. dicit bello. ⁊ an plures credi quunt̉ vtrū factum vniꝰ alteri noceat vel non: vt gl. ⁊ bn̄. in hoc iura ātiqͣ determinātur ꝑ autentores vnum plene dicā. jͣ. e. l. ex duobus Itē poſito ꝙ exp̄ſſe qd̓ ſtatī plene dicā. ¶ Ultīo gl. īduc̄ ad qōeꝫ an debitorē ple eēt dictū nō tn̄ hn̄t bn̄ficiū diuiſiōis: qꝛ hoꝝ diuideantur īuicem fideiubere dicam. jͣ. e. l. reos. ne ro. conſi uiſio ſtipulatōeꝫ corrūpit: vt. sͣ. ti. i. l. ſtipulatiōeſ lio. ccxliij. ¶ Pro declaratōe igitur pn̄tis materie ītendo nō diuidunt̉. Idē dicerē in duobꝰ reis credēdi: hic tractare d̓ mō exigendi. hoc ē qͣliter duo rei vt. l. ij.§. ex his. ⁊.§. ex quo ꝗdā. sͣ. de ꝟb. ob. faexigātur ⁊ exigāt. Et prīo q̄ro an poſſint plucit. sͣ. de ẜui. ruſ. p̄di. l. via ꝯſtituti. in fi. alia circa res rei debēdi ſimul ꝯueniri. Ad qd̓ dico ꝙ qn̄ modū ꝯſtituendi duos reos. dicā. jͣ. e. l. eādē. in qꝫ ꝗs uult plures reos ꝯuenire ⁊ quēlibet ꝓ ꝑte pͥn. ⁊. l. ſi id qd̓. ex ꝗbꝰ iſte articulꝰ apꝑebit expeuirili. ⁊ tūc ſine dubio pōt: ut hic ⁊. jͣ. e. l. reos in ditꝰ. ¶ Circa ſcd̓aꝫ ꝑtē hꝰ. l. q̄ro prīo. ꝗd ē hoc pͥn. cū ſi. Sꝫ dubiū eſt utꝝ poſſit hoc fieri diuer dictū acceptilatiōe ⁊ petitiōe ⁊c̄. Gl. dicit actiue ſis libellis. an uno ⁊ eo. libelloᶠ. Et puto ꝙ tam ⁊ paſſiue accipe ſicut cetera alia noīa ꝟbalia. qd̓ diuerſis libellis ꝙͣ uno: ut colligitur. jͣ. d̓ appel. no. ¶ Quidā aduocatꝰ volēs ꝓbare ꝙ ticiꝰ col. ſi ꝗs ſeparatī. ī. pͥn. ⁊.§. i. ⁊. C. e. auten. hoc ita. gnouerat ſeiā inferēdo ſibi vim. formauit articu ⁊ ideꝫ dico de duobus reis credendi: qꝛ ꝗlibet HHvH iiij

De duobus reis conſtituendis. a ¶ Quenlibet inſolidū. Si actor vult conuenire plures reos debendi ⁊ quēlibet inſolidū neceſſe hꝫ dicere ⁊ apponere in libello ꝙ vna ſolutione c ¶ Pēdēte cā dum tractat bar. an pēdēte iudieio ꝯͣ vnū ex reis debēqꝫ erit ꝯtentꝰ ſcd̓m no. ꝑ bal. in. l. ſi pluribꝰ. de leg. ij. ⁊ ī. l. i. C. de fi. tu. adde poſſit agi ꝯͣ aliū. dic vt ꝑ bal. ꝑ illū tex. in. l. fi. C. de duo. reis ⁊ in. l. fi. C. 3 tn̄ vnū qd̓ no. dixit bal. in. l. fi. ī fi. C. qd̓ cū eo. ꝙ ꝓcedit libellꝰ ſimpliciter fideiuſſo. d ¶ Ratio diuerſitatis. cū in cā appellatiōis nihil debeat in nouari appellatiōe pēdēte: ⁊ qꝛ id qd̓ dꝫ poſſit fieri ī cā prin. dꝫ poſſe fieri ꝯͣ dn̄m de peculio licet nō dicat̉ quatenꝰ ē in peculio. qꝛ iudex hꝫ poſtea moderari. in appellatiōe. ⁊ ꝯͣ. l. poſtqͣꝫ.§. imꝑator. sͣ. vt leg. no. caue. ſcd̓ꝫ io. de imol. qd̓ no. ⁊ vid̓ in. l. hoc am qd̓ no. glo. ⁊ pōt agere ꝓ ꝑte: ut. jͣ. eo. l.§. i. q̄ ſic pōt ītelligi ⁊ doc. ī. l. ſꝑ.§. pliꝰ.§. fin. cū eo. l. ex duobꝰ. ⁊ iō uno ꝯuento poterit alter ꝯue dꝫ. ut ꝓbat̉ ex fi. hꝰ. l. ⁊ ēt ꝓbat̉ ꝑ eꝗparatōꝫ quā .l. ſeq. de dā. ꝗ ī ſepulchro niri: ut. d. l. creditor. ī pͥn. sͣ. mā. ¶ Scd̓o q̄roᶠ. ꝗd in ec. qd̓ vi aūt clā facit. sͣ. e. l. ij. ⁊ puto ꝙ eodeꝫ libello ſiue diuere ¶ Nō libe ſi unū tm̄ ex duobꝰ reis uult inſolidū ꝯuenire ita .sͣ. Et his ad ſis. ar. eoꝝ. q̄ dicta ſūt in reis debēdi. ⁊ facit opti rat. Et idem de. l. credi ꝙ nō aliū. Breuiter ꝗdā ſūt ꝗ nō ſūt ꝓprie duo me. C. de accuſa. l. ſi accuſatoribus. ⁊ qd̓ ibi no. videt̉ rn̄de. tor. in pͥn. sͣ. rei. ut plures tutores ⁊ plures magiſtratꝰ ⁊ alij ſi Qn̄qꝫ quis vult ꝯuenire plures reos debendi: ⁊ re ad. d. l. cre manda. ⁊ ad miles de ꝗbꝰ dicet̉. jͣ. e. l. eādeꝫ. ī pͥn. ⁊ iſti de iure ditor. imol. j bar. h̓ adde quēlibet īſolidūª. Hic eſt aduertēdū. ſiquidem .d. l. hoc am antiquo hēbāt bn̄ficiū diuiſiōis: vt. l. uulgaribꝰ bal. ī..i. ī fi. eos volo ꝯuenire ſimul ⁊ eodē libello ꝓteſtādo pliꝰ.§. fi. cuꝫ .i. col. C. ſi de his nō loquor. Itē plures obligati acceſſorie ꝙ vna ſo. ſufficiat poſſū. C. e. aucͣ. hoc ita: ⁊ ī cor .l. ſe. de dā. ī plures vna iſti hēbāt bn̄ficiū diuiſiōis ex epiſtola diui adria ſec. dicit ꝙ pore vn̄ ſumit̉. ⁊ ꝓbat̉. C. ſi plu. vna ſen. fue. cōſnīa. Et ꝙ ni. ⁊ ēt de his nō loꝗmur Quidā ſūt quodāmō ibi loquit̉ d̓ plureſ rei de dē. l. i. ⁊ ibi īnuit ꝙ iudex potuit eos ꝯdēnare īpluribꝰ obli duo rei. ut qn̄ pluribꝰ eadē res deponit̉ uel cōbēdi. ⁊ ēt re ſolidū. ergo ſic erat petitū vt ſnīa ſit ꝯformis ligatis obliga pͥncipalis ⁊ modat̉. ⁊ loꝗmur de obligatōe ſcd̓aria q̄ ꝯtrahi bello. facit. sͣ. de re iudi. l. paulꝰ. ⁊ sͣ. mā. l. ſi mātiōe p̄toria. fideiuſſor tur rōe doli uel culpe. ut dicā. jͣ. e. l. eādē. in pͥn. ⁊ quoꝝ altero dato ticij.§. paulꝰ rn̄dit vnū. ⁊ ibi hoc tꝫ gl. ⁊ idē renunciauit electo alter iſti nō hn̄t bn̄ficiū diuiſiōis ẜm Ia. de bel. qꝛ lex cū ꝓteſtatio tꝫ Dy. sͣ. de le. ij. l. ſi pluribꝰ. ⁊ Ia. de are. ī hac. e. liberat̉ de ri nō cauet. Cōtra puto ꝙ ēt de iure ātiquo hēbāt ne poſſint eo l.§. i. ꝓ hoc facit. sͣ. de ꝟ. ob. l. ī executiōe.§. īſoli gore vt ptꝫ dē libello cō bn̄ficiū diuiſiōis ſic̄ plures tutores: ut. sͣ. depo ex notatis. dū. Si ꝟo vult eos ꝯuenire īſolidū nō facta illa ueneri. tenet l. i.§. ſi apd̓ duos. ibi exēplo duoꝝ tutoꝝ ⁊cͣ. ēt sͣ. ⁊ hic. Noſ bart. ⁊ bald. ꝓteſtatōe ꝙ vna ſol. ſufficiat. vel ſimilibus ꝟbis aūt loꝗmur de his hic pͥncipaliter non loꝗt̉. ſꝫ de his ꝗ ſūt poſt gl. ī. d. l. nō appoſitis q̄ hn̄t vicē dicte ꝓteſtatiōis. talis li in obligatis duo rei ꝟe ⁊ ꝓprie de his loꝗmur. ⁊ ꝯſtat d̓ iure .i. C. de fide obligatione bellꝰ nō deberet admitti. vt. C. de fideiuſ. tuto. l. iuſſo. tuto. ffoꝝ ⁊ codicis ꝙ creditor poteratᵍ eligere unū īdeſcēdēte ex .i. ⁊ iō gl. ꝑua ibi ſuꝑ ꝟ. agi. exponit ita ꝙ exegit ADDE addiſpoſitione ſolidū. l. i. C. e. ⁊ hac. l. ī.§. i. ⁊ sͣ. loca. l. cū apꝑe uertēdo duꝫ .q. d. ſecꝰ ſi diceret ꝙ vna ſolutio ſufficiat. ¶ Et iuris quorū bit. ⁊. C. loca. l. ſi diuiſa. cū ſi. Sed an hoc ſit ho .d. Alex. alle. eo. mō credo duos reos poſſe agere eadē rōe. ⁊ altero electo bal. ī. l. ſi plu die īmutatū ꝑ ius aucͣ. hoc ita. C. e. ē uidēdum alter non lifacit. d. l. ſi accuſatoribꝰ. C. de accu. ¶ Sꝫ ꝯtra p̄ ribuſ tenere Dico ergoʰ aut plures rei debēdi ſūt ꝯſtituti ex beratur. dicta vr̄. sͣ. de aqͣ plu. ar. l. ſupͣ iter.§. caſſiꝰ. vbi vi ꝙ re ꝗͥrat̉ ꝓ ADDE ẜm ꝯtractu celebrato cū uno: ut plures dn̄i ex ꝯtra teſtatio ꝙ ꝙ plures nō pn̄t eodē libello agere nec ꝯueniri. pau. de ca. ꝙ ctu uniꝰ īſtitoris uel exercitoris: ut dicā. jͣ. e. l. eā vna ſolutio retēta deter ſꝫ dn̄t ſeꝑatiꝫ. Rn̄deo lꝫ ſibi ꝑmittat̉ agi nō tn̄ ꝓ erit ꝯtētꝰ: qꝛ dē. ī pͥn. ⁊ tūc nil ē īmutatuꝫ ⁊ remāet firma rō. l. minatio bar hibꝫ agi ſimul ſi ꝯſentiāt īmo poterūt. ar. ꝓ hoc pau. de ca. h̓ ne ī plures sͣ. de exerci. nā aucͣ. hoc ita. C. e. ⁊ in to. hic ꝓuer. .sͣ. de ope. no. nū. l. ſtipulatio iſta.§. fi. ⁊ ꝓbat̉. sͣ. dic̄ ꝙ bal. ibi neceſſe eſt ꝙ corꝑe un̄ ſūit̉. loꝗt̉ ꝓpͥe ī duobꝰ reis ꝯſtitutis ex tꝫ ꝯͣ bar. ꝙ il fami. her. l. heredes.§. īter me. facit qd̓ no. ꝑ Ci. opi. eiuſdē ī ꝯtractu celebrato cū pluribꝰ. aut plures reiſt̉ cō la ꝓteſtatio .l. ex duobuſ C. ſi cer. pe. l. eo. ꝙ lꝫ ī eo qd̓ ibi dicit diuerſis acnō ē neceſſaſtituti ex ꝯtractu celebrato cū pluribꝰ vt regulari .jͣ. eo. ſit faltiōibꝰ. nō bn̄ dicit. ar. sͣ. d̓ ac. emp. l. nō eſt nouū. ria: qꝛ tacite ſa hāc tenet ter fit. ⁊ tūc aūt ī obligatōe erat aliꝗd īdiuiduū. cū ſua gl. Qn̄qꝫ ꝗs vult ꝯuenire plures ſeꝑatim īeſt. ꝙ pau. d̓ pau. ⁊ dic̄ ſe ⁊ ꝑ ius aucͣ. nil ē īnouatum: qꝛ eoꝝ diuiſio corrū ca. dic̄ no. ꝓ īſolidū ⁊ diuerſis libelliſ. tūc ſiꝗdē ſimul ⁊ eodē habuiſſe de ꝑet ſti. vt. sͣ. ti. i. l. ſtipulatōes nō diuidūt̉. ⁊. C. e ſuſtētatiōe li Ii ſcō. ⁊ ita ditꝑe ꝯtra plures porrigat libellū ſeu libellos. pubelli. qꝛ ẜm aucͣ. hoc ita. loꝗt̉ ī his q̄ ſūt diuidua. lꝫ gl. jͣ. e. l. nus d ciſputando de to debere dici idē qd̓ qn̄ vno libello ar. d. l. ſupra bar. reitereſ terminatum reoſ.§. cū ī tabulis. dicat ꝯtrariū ⁊ male. ut dixi. libellꝰ tāqͣꝫ ī iter.§. caſſiuſ. Fateor tn̄ ꝙ ad petitionē aduerſe fuiſſe ꝑ Risͣ. e. l. i. aut ī obligatōe vēit aliꝗd diuiduū. ⁊ tcͣ ꝑ eptꝰ abſqꝫ ꝓ ꝑtis poſſꝫ agēs ꝑs ꝯpelli eos ꝯuenire vno ⁊ eo. car. mal. teſta. ⁊ ꝓceſiura aucͣ. ē īnouatū. ut hodie ſi vnꝰ īſolidū ꝯuēit̉ ſ ¶ Scd̓o q̄deꝫ libello. ⁊ eos diuerſis īſtātijs nō moleſtare. ſus agitatus hēat bn̄ficiū diuiſiōis. niſi aliꝰ ſit abſēs uel īopſro. de ꝗbꝰ di ar. d. l. nō eſt nouū. de ac. emp. ⁊ de le. i. l. hmōi. non ualeret xi. jͣ. e. l. eadē ut. C. e. aucͣ. hoc ita. qd̓ ē uerū qn̄ ꝑ ꝯſtitutonem ⁊ qn̄cunqꝫ §. fi. Si ꝟo prīo datꝰ ē vnus libellus. ſcd̓o offert̉ vide ange. ⁊ duoꝝ reoꝝ īducit̉ alternatiua fideiuſſio ut pꝫ in poſſit oppōt aliꝰ. tūc ſiꝗdeꝫ loꝗtur ī pluribꝰ reis credēdi poſt imol. in. l. re de īeptitudi corꝑe. e. alias puto ꝙ iuri ātiquo nil ſit īmutatū os. jͣ. e. lit. ꝯteſt. ab vno aliꝰ nō audit̉: vt. jͣ. eo. l. ſi ex duo ne libelli ⁊ fi ut dicet̉. jͣ. e. l. reos. ī pͥn. un̄ ꝑ aucͣ. hoc ita. C. e. ſo g ¶ Ccredibus: ⁊. jͣ. dicemꝰ. Si ꝟo ī reis debēdi ī hoc reꝑio valeret ſnīa tor poterat. lū ī mō exigēdi ē īmutatū nō ī modo ꝯſtituēdi vt no. īſti. de opi. varias. nā glo. ī aucͣ. e. circa fi. dicit ꝙ vno cō vid̓ bal. in. l. ¶ Tertio q̄ro ꝗd ī pluribꝰ reis credēdi. Rn̄deo v̓. ob. ī pͥn. ⁊ ātiqua. C. ad uēto alius nō pōt ꝯueniri pēdente iudicio. Idē ꝑ bal. ī. l. acꝑ ius auc̄. ī eis nil īmutatū reꝑit̉. ⁊ hoc tꝫ gl. ī au velle. ⁊ no. ī dicit Azoᵇ in ſūma huius ti. Dy. vo. sͣ. eo. l. ij. di tori. C. de iu .ſ. ſi dubitet̉ ten. e. circa fi. ¶ Quarto q̄ro vtꝝ ī his caſibꝰ vbi cit ꝙ gl. dicit veꝝ pendēte cāᶜ pͥncipali. ꝑ. l. quoreiurā. q̄ oīa .jͣ. de fide. plureſ rei ꝯuēiūt̉ īſolidū ſimul vno vel diuerſiſli ceſſant atten tiens.§. ſi creditor. sͣ. de pec. ſecus pendente cā h ¶ Dico er ta opi. bal. bellis ſit aliꝗd īmutatū. Breuit̓ dico ꝙ ſic. nā olī go. ꝑ ang. ⁊ appel. vt. l. creditor. ī pͥn. sͣ. mā. Ia. de are. vr̄ te. b ¶ Dic̄ Azo reꝑiebat̉ ꝓhibitū: lꝫ ꝓceſſꝰ ſimul īchoatꝰ eēt ꝯtra imo. ī. l. reoſ nere ꝯtra glo. ꝑ. d. l. creditor. ī pͥn. sͣ. mā. ⁊ puto hāc opi. azo. in pe. col. j. unūˡ ꝓcede̓t̉ ⁊ ꝯͣ aliū ſuꝑſederet̉ īmo ꝑmiſſuꝫ: vt eū bn̄ dicere cū īter cāꝫ pͥncipalē ⁊ cām appellavidet̉ gl. ī. l. eo. ⁊ ꝑ bar. l. .sͣ. d̓ iudi. l. n̄ idcirco. hodie ꝟo dꝫ ad ꝑtis petitō .ij. jͣ. d̓ manu tōiſ nō pōt reddi rō diuerſitatisᵇ. No. ob. l. quo .l. ex duobuſ miſ. teſta. ⁊ nē cōit̉ negociū examīari ⁊ cōit̉ termīari: vt. C. e. .§. fi. jͣ. e. ibi tiens.§. ſi creditor: qꝛ ibi non loꝗtur de duobus gl. ī. l. pe. C. auc̄. hoc ita. ⁊ ī corꝑe vn̄ ſūit̉. ⁊ puto ꝙ ſi alit̓ fie in v̓. qd̓ ē ve reis debendi ẜꝫ ea q̄ dicā. jͣ. e. l. eadeꝫ. ī pͥn. ī vl. q de procur. ⁊ rū ⁊c̄. ꝯͣ tenret ſnīa ꝑ appellatōeꝫ reſcīderet̉. ar. jͣ. q̄ ſen. ſine abbas in. c. ſed loquit̉ ī his quoꝝ electiōe vnius etiā ſine ex imol. in. d. l. ap. re. l. i. ī fi. ⁊ ſic ē īmutatū ī mō ꝓcedēdi. Scd̓o dudū el. ij. d̓ actiōe liberat̉ alius mero iure. iō īterim alius nō reos. in pe. elec. approolī poterāt ꝑ ſnīaꝫ plures rei īſoliduꝫ ꝯdēnari. ⁊ col. ꝑ bar. in pōt ꝯueniri: vt. l. ſi ex duobus. ī pͥn. ⁊. l. i. sͣ. de pe baſſe ꝑ v̓ſi. .l. ex duobuſ ꝑ ꝯn̄s poterat fieri executio ꝯtra quēlibꝫ īſolidū cu. ſꝫ de equitate vno reꝑto nō ſoluendo pōt cō bar.i. l. qͣꝫuiſ .§. i. jͣ. eo. hodie ꝟo poſito ꝙ ſic eēt īſoliduꝫ ꝯdēnati. tn̄ de dā. īfec. ī ueniri alius: vt. l. ſi ex duobus. sͣ. alle. q̄ eꝗtas nō i ¶ Contra tꝑe executōis fieret excuſſio facultatū vtriuſqꝫ. ⁊ pe. col. ſꝫ hec hꝫ locum: niſi ſnīa lata ⁊ facta executionē ꝯtra vnū. Et ꝑ an opi. bart. viſi vterqꝫ eēt ſoluendo fieret executio ꝓ ꝑte: uel ſi ge. ⁊ imo. in vnū cū peculiū poſſit ſemꝑ creſcer̄: vt. l. q̄ſitu. sͣ. det̉ eſſe veri .l. reos. jͣ. eo aliter ꝓ ſua ꝑte nō eēt ſoluēdo fieret ꝯtra aliū ⁊ or. ⁊ ipſaꝫ tꝫ de pec. ſed nos loꝗmur ī his ī ꝗbus electio vni dem. hoc uult dicere tex. ī corꝑe vnd̓ ſumit̉. ibi ſubſtā ang. ī. d. l. qͣꝫ nō liberatᵉ aliū mero iure: ut no. sͣ. e. l. ij. ⁊ dicā. jͣ. k ¶ Quod ē uis. ꝑ. l. cretie eoꝝ qͣlitas examinabit̉ qd̓ eſt poſt ſnīamꝰ vt poſt ſentenditor. h̓ alle. lꝫ de bar. hic nō faciat mētionē. ⁊ eam ibi ēt ſeꝗtur. Inno. ⁊ tiam. ideꝫ te ibi dicit ang. q illa. l. creditor. in prin. non eſt alibi. net pau. de ca. hic ⁊ bar. in. l. reos. jͣ. e. licet ang. ibi contra. ⁊ vide imo. ī. l. paulus. la ſcd̓a de re iudi.§. fi. in fi. ⁊ ꝙ ibi har. ⁊ imo. in. l. reos. jͣ. eo.

De duobus reis conſtituendis 6 1 a ¶ Si dubitat̉. adde bar. jͣ. ꝓxī. q. ⁊ in. l. ſi vt certo.§. fi. sͣ. cōmoda. ⁊ qd̓. ſtinctiōi Cy. vide bal. in. d. l. fi. C. de do. cau. noͣ nu. īmo. in. d. l. ſi cū dotē. ibi dixi. ⁊ no. bar. in. l. ij.§. fi. sͣ. de cura. bo. dan. ⁊ vide in proxi. q. Ad predicta facit qd̓ no. bar. in. l. ſi cōſtante. in.§. quotiens. ſo. ma. meliuſ b ¶ Et ibi gl. No. ⁊ vide ꝑ ang. ⁊ imol. in. l. reos. jͣ. eo. in prin. ang. ī auc̄. faciunt no. in. l. i. in. ij. col. C. de duo. re. cum concor. ⁊ vide imo. jͣ. eo. in de duo. reis. in prin. tenet idem ꝙ bar. hic. ⁊ ideꝫ bar. in. l. ſi dubitetur. jͣ. .l. reos. in prin. in antepe. col. in v̓. videtur. adde tex. no. cum glo. in. l. ſed de fideiuſſo. ⁊ ſequitur ibi pau. de ca. contra ang. c ¶ Septimo q̄ro vi ⁊ iul.§. ſi duos. sͣ. ad mace. d ¶ Cogitur hoc facere. Adde bart. cōtra de bar. ī. l. f vt certo.§. ſi in proxima. duobꝰ sͣ. cō ibi patet. ex ordine littere. Dices tu ergo benefi q. ⁊ qd̓ ibi di moda. ⁊ qd̓ iudicet: vt in aucͣ. e.§. ſi ꝟo minus īdonei. ibi no xi. ⁊ probat̉ cium diuiſionis pōt opponi poſt ſnīam ꝯtra. l. fi dixi in. l. hi men ⁊cͣ. finaliter dico ꝙ ſi alter correꝰ on̄dit hoc in. l. cuꝫ pludeiuſſor. in fi. C. de fideiuſ. ⁊ cōtra id qd̓ no. per ꝗ. in fi. de fi. res.§. veſtiſcilicet pecuniaꝫ ad aliū perueniſſe ſeu negociuꝫ deiuſ. Dy. jͣ. de fideiuſ. l. ſi dubitet̉. ⁊ per Cy. in. d. l. fimenta. sͣ. load aliū totaliter ꝑtinere: ⁊ ideo petit aliū primo ¶ Quid ecō deiuſſor. ⁊. l. except. in vlt. q. C. de proba. dico ꝙ ca. ADDEtra ſi pecūia diſcuti ipſius ꝑiculo ꝙ actor cogit̉ hoc facereᵇ pulchre roin caſu iſto vbi plures ꝯueniunt̉ ſimul: hoc acto huiꝰ rei crevt. l. unde querit̉. in pͥn. sͣ. cōmo. ⁊ ibi eſt caſus ꝓ ꝯſilio. cxiiij. ꝙ vna ſolutio ſufficiat. eſt verū qd̓ ego dixi. nec ē dendi tm̄ ſit circa hanc. ut eſt in lr̄a ꝯueniri. ꝓ hoc facit qd̓ dr̄ ꝙ tutoro mutuata. vi tūc neceſſe ꝙ talis exceptio opponat̉: qꝛ hic de Septimā. q. gerit pͥus ꝯuenit̉ ꝙͣ qui nō gerit: qꝛ ad eū negode bar. in. l. barto. diuiſiōe facienda ꝓut ꝗſqꝫ ſoluēdo eſt videt̉ agi frater. ī. xij. ciū principaliter ſpectat. Sed ꝯtra p̄dicta facit: e ¶ De p̄ſen tam ab actore ꝙͣ a reo ⁊ lex ſic diſpōit. ſed qn̄ ſit col. de ꝯdi. ī tia. Quando qꝛ quādo unuſ tenet̉ alio excuſſo nō ſunt correi: de. ⁊ iſtis ad cōuentio ſimpliciter inſolidū īputet ſibi ꝗ excequis dicatur vt. l. decē. sͣ. ti. i. ſed illud uerū ſi ipſa obligatio ī de caſuꝫ nopreſenſ ī alia ptionē non opponit. In hoc ergo ē aduertēdū illa ꝯditiōe differtur. hic ꝟo obligatio eſt p̄ſens tabi. iunctis materia. viꝙ ſi actor vult cōuenire aliquē ex duobus reis ſe ibi notatis ī ſed executio eſt dilatata. Itē facit ꝯtra. C. de cu de quod no. paratim eſt locus bn̄ficio diuiſiōis pendēte pro .l. ſi n̄ ſingubal. ī. l. teſtabo. dan. l. ij. in fi. ſed dico ꝙ illa dꝫ ītelligi ẜꝫ iſtā li. ſi cer. pe. ceſſu: ut in auc̄. e.§. i. aut vult ꝯuenire eos cōiter mēto. de alideterminationē.ſ. niſi alius ad quē pͥncipaliter ¶ Ibi. ⁊ eiſmen. leg. ⁊ q̄ licet inſolidū. ⁊ tūc nō eſt locus bn̄ficio diuiſiōis nō ſpectat petat aliū ꝯueniri ſuo ꝑiculo arg. d. l. dē v̓bis non ibi dixi: ⁊ q pendēte proceſſu: ſed eo finito tꝑe executiōis: ſunt. faciunt unde querit̉.sͣ. cōmo. ¶ Octauo q̄ro dixi ꝙ ad ad queſtionē ut ī aucͣ. e.§. pe. ¶ Quīto q̄ro ꝗd in pluribꝰ reis ad. q. ſi pater barto. hic ad hoc ut iſtud beneficiū locū hēat.ſ. diuiſionis re. ⁊ filiꝰ cōfeſſi credēdi. certe nihil in his reꝑit̉ īmutatū. nec in de quod no. quirit̉ ꝙ oēs ſint p̄ſentes. q̄ro qͣliter dꝫ intelligi ſūt ī īſtrumē bal. C. eo. in mō cōſtituendi: nec in mō exigēdi. ita no. in aucͣ. ⁊ qualiter ꝯſtare dꝫ de p̄ſentiaᵉ vel abſentia. adto dotis ſe re aucͣ. hoc ita. eo.§. fi. in vlti. glo. in eo ꝙ dicit. l. ex duobuſ. jͣ. e. cepiſſe dotē: uertatiſ: vt ego dixi ſupra iſtud beneficiū diuiſio ibi in eodeꝫ nō eē correctam. ¶ Sed circa hoc q̄ro an vnꝰ ex ⁊ ꝓmittūt il territorio. ⁊ nis eſt introductum ad exemplum beneficij qd̓ lā reſtituere. reis credendi poſſit facere aliū ꝓcuratorē. gl. di cum barto. per aucͣ. dat̉ fideiuſſoribus. gl. in auc̄. de fideiuſ. an ꝗlibet tetrāſit domicit ꝙ nō: vt. l. lꝫ.§. porro. sͣ. d̓ ꝓcur. Cōtra. puto neat̉ īſolidū §.i. ītelligit p̄ſentes ſi ſūt ī eodeꝫ territorio ita ꝙ nus anto. in qꝛ vnus pōt agere noīe alterius: vt. jͣ. de ſolu. l. ſi vel ꝓ parte. .c. ij. de fide facile poſſint citari. Et aduerte ꝙ gl. ibi ītelligit d̓ quo ꝑ bal. duo rei. ⁊ glo. ꝯtraria alle. non fundat ſe bona. l. iuſ. in eo ibi in eodē territorio.ſ. eiuſdē ciuitatis. ſecus ſi eēnt ⁊ āg. ī. l. ſi cū vt ꝯtra vnū ſi bn̄ aduertat̉. ¶ Sexto q̄ro. dixi bn̄ficium diui eiuſdeꝫ ꝓuincie ⁊ ſub eodē p̄ſide diuerſarū ciui dotē.§. trāſbene poſſit. ſionis hr̄e locū inter correos ſi ambo ſunt ſoluē grediamur. tatū: ut ibi pꝫ. qd̓ doc. tenēt ⁊ tex. videt̉ exprime adde id qd̓ do. q̄ro cui incūbit onus ꝓbādi. uel actori vnuꝫ jͣ. ſo. ma. ⁊ bn̄ nota. barto. re ibi: dum dicit acerbuꝫ eſt creditorem mittere facit tex. no. ſoluēdo non eſſe. uel reo opponenti illū ſoluenin. l. iiij.§. p̄alibi ⁊c̄. ſed eo caſu cū ſint eiuſdē territorij puto ⁊ qd̓ ibi bar. tor. de dam. do eſſe. breuiter nō inſiſto in alle. Eſt quoddaꝫ ꝙ ad hoc: vt ꝯtra unum tm̄ poſſit ꝓcedi dꝫ ꝓce in. l. fi. C. de infec. bn̄ficiū diuiſionis de iure antiquo ex epiſtola di do. cau. non ADDE qſi dere ſolēnis excuſſio de ꝑſona: ſicut dictū eſt de ui adriani qd̓ cōpetit fideiuſſoribus: vt inſti. d̓ finu. ⁊ videt̉. quis dicatur rebuſ.ſ. ut citet̉. ⁊ ſi nō uenerit mittat̉ familiaᶠ ad libꝫ ꝓ dimipreſens bal. deiuſ.§. ſi plures. ⁊. C. de ꝯſti. pe. l. ⁊ de fidecapienduꝫ ⁊ ducendū eū. ⁊ ſi retulerit ipſum nō dia teneri. l. cōſilio. clxxi. iuſ. l. iij. ⁊. l. fideiuſ. cū ſi. ⁊ iſtorū exemplo benefireos.§. cū in poſſe haberi tūc ꝓcedet̉ contra unum tm̄. ita vi iij. li. ciū diuiſionis hn̄t tutores ⁊ curatores ⁊ ſi. vt ditabulis. jͣ. e. f ¶ Familia. det̉ colligi ex aucͣ. eo.§. pe. ⁊ hec diſcuſſio circa cit tex de tu. ⁊ ra. di. l. ij.§. nūc tractemus. in pͥn. ⁊ hoc claruꝫ No. formaꝫ ꝑſonam ꝓbat̉ de leg. ij. l. cū ꝗdam.§. fi. cuꝫ. l. ſe de rigore. ſꝫ faciendi exe ⁊ in iſto bn̄ficio diuiſionis eſt aduertendū: qꝛ ſi¶ Nono q̄rit̉ vtrum uni correo ſit danduꝫ tp̄us de eꝗtate di cuſſioneꝫ in quidē ſoluendo ſunt oēs ⁊ hoc ꝯſtat ꝯpetit bn̄fi cebat Cy. ꝙ ad reducenduꝫ abſentē ſicut fideiuſſori. Glo. te perſonali. ⁊ cium diuiſiōis. ſi ꝯſtat ꝙ non ſunt ſoluendo ceſ ſi pater guad bar. ſe renēt ꝙ nō. C. e. aucͣ. hoc ita. ⁊. C. d̓ fideiuſ. aucͣ. j bernabat̉ a mittit bald. ſat tale bn̄ficiū: vt. d. ll. Si dubitat̉ª tunc qui pe ſente. ⁊ in auten. e.§. ſi vero minus idonei. plura filio p̄ſumit̉ in auten. ſed tit diuiſionē an audiatur ſi velit aliū ꝯueniri ſuo ſunt alia querenda circa materiam huius. l. que totū ꝑueniſhodie. C. de ꝑiculo ⁊ de hoc ſatiſdet: vt. jͣ. de fideiuſ. l. ſi dubi ſe ad filiū. ⁊ actio. ⁊ obli. dicam. jͣ. eo. l. ſi ex duo.§. ſi a ticio. tet̉. ⁊ ſic videt̉ ꝙ ille ꝗ petit diuiſionē dꝫ oſtēdein. l. cum nō iō ſolus filiꝰ Siue una conuocatiodebebit tene ſolū.§. i. ī fi. re aliū eſſe ſoluendo vel grauat̉ illa ſatiſdatiōe. d EO TEI. ne ſiue pluribꝰ reſponri. Secꝰ ecō de bo. que li Eſt aliud bn̄ficiū diuiſionis qd̓ venit ex hac ꝯſti trario ſi fili deatur nō uitiat̉ ꝯſtitutio duorū reoꝝ tutione noua de duobus reis. ⁊ in hoc videt̉ ꝙ ī Emo gubernabat̉ Ex. l. ſequenti. caſu dubij reus nō poſſit ꝯueniri niſi ꝓ ꝑte: vt in eſt. in a patre: qꝛ tc̄ ¶ Qualiter duo rei debendi cōſtituant̉ in obliduco ad. q. pater tenet̉ ī aucͣ. e.§. i. ⁊ ibi gloᵇ. ſuꝑ v̓bo interim. ⁊ ſic videt̉ gatione facti: ibi. Unum. Et qualiter probetur De qua per ſolidū: ⁊ pͥſu ꝙ onus ſit creditori ꝙ nō poſſit agere ꝯtra unū intereſſe ſingulare uide in fi. bar. in. l. pe. mit̉ pecunia inſolidū: niſi facta excuſſione ſi aliuſ reꝑiatur nō de varijs ⁊ ꝑueniſſe ad ipſuꝫ. bal. tn̄ ſoluendo. Rō de reo eſt: qꝛ vident̉ inuicē fideiu extraor. coj Emo ē qui neſciat. gni. bal. in. l. dicit hāc eꝗ bere. ⁊ iō vnus nō dꝫ ꝯueniri ꝓ ꝑte alteriuſ: niſi Obligationi oꝑarū pōt accedere fideiuſ tatē ſuccūbe parabolani. alio diſcuſſo: vt. C. de fideiuſ. aucͣ. preſente. qd̓ āt re rigori ſcri de epiſ. ⁊ cle. ſor: ⁊ in ea actiue ⁊ paſſiue poſſunt duo rei conad exemplū illius bn̄ficij ꝯceſſi fideiuſſoribꝰ hoc vide qd̓ no. pto ꝑ no. ī. l. ſtitui. h. d. Iſta eſt ſingularis lex. ⁊ gl. diuidit eā .i. C. de legi. per bar. in. l. ſit ꝯceſſuꝫ duobꝰ reis apparet ex aucͣ. e. in pͥn. qͣli in glo. que incipit.i. operarum. ibi patet ergo. ſꝫ dieꝫ functo. ⁊ in. l. ꝓſpeter intelligant̉ inuicē fideiubere. jͣ. dicā. ¶ Septi ego diuido ẜm Ia. de are. primo loquit̉ in ſimxit. ff. qui ⁊ a de aſſeſſo. tu mo q̄roᵉ pone ꝙ ad unū ex correis peruenit tota qui. Sꝫ ẜm vide bart. in plici promiſſore. ſcd̓o in fideiuſſore ⁊ principali ꝙͣtitas vtrū poſſet petere ꝙ ille prius excutiat̉. imo. pōt cō.l. i. de agentertio in duobus reis partes apparent in littera tibus in recludi ſecure Rn̄deo ſi quidē hoc fuit actū ab initio cū crediReperio in. l. noſtra duas lec. unaꝫ glo. ¶ Noꝙ ꝗlibꝫ tene bus. li. xij. ⁊ tore ut ad unū tm̄ perueniret pecunia ⁊ aliꝰ eſſet tur ꝓ ꝑte. d. qd̓ no. Cy. ꝙ vbi eſt eadem ꝑitia ficte ſunt eedem opere. fideiuſſor. verū tn̄ obligaret ſe pͥncipaliter: vt cor de epiſ. ⁊ cle. §. cū ī tabu¶ Op. de. l. ſtipulatio iſta. ī prin. sͣ. ti. i. ⁊. l. ſicut lis. tn̄ ſi q̄rit̉ l. quiſquis. ⁊ reus. tūc ſine dubio hoc poſſet petere ꝑ ti. ī aucͣ. .jͣ. de fideiuſ. ubi factum alienum promitti non ad quē pecu ibi doc. ⁊ ad de fideiuſ.§. i. ⁊. C. de fideiuſ. aucͣ. p̄ſente. ſi vero poteſt. glo. videtur dicere ꝙ poteſt quādo ſunt nia ꝑueniſſe de ẜm bald. hoc nō fuit actū cum creditore: ſed tm̄ inter eoſ p̄ſumo: forte in. c. ſi ꝗs de eiuſdem ꝑitie. Ia. de are. dicit aliter ꝙ ſicut in ꝓ tūc videt̉ prīa facie ꝙ factū eoꝝ creditori non p̄ ſtādū erit di ceſſerit. ſi de miſſione facti ita operarum poteſt conſiderari feu. ſue. con.

De duobus reis conſtituendis. trouer. inter do. ⁊ agna. ꝙ officia ſolēnia ſic̄ ē officiū ptātiſ ⁊ capitaneat do ſtudij. Et ſic no. ꝙ ꝯͣctꝰ. cēſet̉ initꝰ ſcd̓ꝫ ꝯſuetudinē ⁊ hoc in terminia. ꝑ aliū nō pn̄t explicari: niſi in cauſis neceſſitatis. vt ī aucͣ. d̓ coll.§. ꝓhibe bar. hic ſeꝗt̉ do. abb. ī. c. ad noſtrā. de reb. eccle. nō alie. bn̄ facit qd̓ no. mus ⁊. l. i.§. eiꝰ rei d̓ offi. eiꝰ cui man. ē iuriſ. ⁊ d̓. q. bar. h̓ ⁊ ſimilibꝰ uide ꝑ ī. l. ſi pͥus.§. recte d̓ aqua plu. arcen. ⁊ qd̓ no. bal. ī. l. i. C. ꝓ ſocio in. iij. q. ſpe. ī ti. d̓ ſalarijs.§. fi. v̓. quid ſi doc. cū ſe. ⁊ ī materia qd̓ no. bal. ī. l. cum Itē cēſet̉ initꝰ iuxͣ diſpoſitioneꝫ ſtatuti iuxta no. ī. l. vt iuriſiurādi.§. n̄ li ūtiꝗtas. C. d̓ vſufru. ⁊ qd̓ no. ī. l. aretuſa. sͣ. de ſtatu homi. ⁊ qd̓ dixi niſi ī ca beri. sͣ. d̓ ope. liber. in v̓. ſed an iſto caſu. ꝑ bar. ⁊ bal. ī. l. liberti. ī. xij. col. ſu neceſſitatis ꝑ bart. in C. e. 1v̓. ſꝫ ꝗd .l. de pollici. ſi eſſet. Et cū primo ipſuꝫ fieri. ⁊ tūc nemo pōt ꝓmittere factū tatōibꝰ. jͣ. de vt hic. aut nō ītereſt eqͣliter: vt facere domuꝫ ī fū bar. concoralienū. qn̄qꝫ nō habet̉ reſpectꝰ ad ipſuꝫ fieri: ſed pollicitati. ⁊ dat io. an. ī re do vniꝰ vel cōi: ⁊ nō pn̄t duo rei ꝯſtitui: qꝛ nō in ad factū ꝑfectū: vt ꝓmittis libꝝ ſcriptū ⁊ factuꝫ de materia ꝑ gula ꝗ facit tereſt cuiuſlibꝫ īſoliduꝫ: vt. l. ꝗ īſulā. sͣ. ti. i. ¶ Ul Ia. de bel. in manu talis magiſtri. ⁊ tūc ꝗs pōt cōmittere ſcm̄ in mercuria. timo hic. l. īducit̉ ad. q. qͣliter ꝓbet̉ ītereē ſingu.d. l. ꝗſꝗſ. C. vbi plꝰ dic̄ ꝙ alienū. de hoc ē caſus ī. l. ꝯtinuꝰ.§. ſi ab eo. sͣ. ti. d̓ epiſ. ⁊ cle. lare. qd̓ tāgit gl. C. de ſen. q̄ ꝓ eo. l. vna. ī glo. ſuꝑ idē ē ſi erat i. ⁊ ita ītelligit hāc. l. q̄ lec. v̓a ē ī ſe ⁊ tene mēti. ſꝫ ¶ Et fac̄ an ꝯſuetudo ſo ꝟbo ſubtilitatē ī fi. Alij doc. dicunt ibi ꝙ pn̄t de vaſſallꝰ poſin ꝓpoſito credo ꝙ meliꝰ dic̄ gl. ꝑ fi. l. q̄ dic̄ eiuſ lū ꝓmittētis pōere de affectiōe eoꝝ ſi ſūt eiuſdē ꝑitie. ⁊ ſic vr̄ ſit ſubīfeuda ⁊ vid̓ bar. in dē ꝑitie ⁊ ẜm dictū Ia. de are. qn̄ hr̄ reſpectꝰ ad affectio actoris ꝑ hāc. l. qd̓ nō placet. qꝛ iſta fictō re feudū alte .l. magiſtraopꝰ ꝑfectū ēt ꝗ nō eēt eiuſdē ꝑitie poſſet ꝓmitte ri vaſſallo. d̓ hꝫ locū demuꝫ duobꝰ ꝯcurrētibꝰ: vt. sͣ. dixi q̄ ceſtus. jͣ. ad mu re ⁊ ſic nō bn̄ ſua lec. applicat̉ tex. ¶ Op. dr̄ ī. ij. quo vid̓ bal. nicipa. ⁊ bar ſāt ī teſtibꝰ. dic ergo ꝙ teſtes deponēt ꝙ ipſi viin aucͣ. niſi in to. ī. li.§. lurn̄ſo. ꝙ fideiuſſor pōt adhiberi obligatōi oꝑaꝝ derunt hoīes eiuſdē ꝯditiōis hr̄e rē illiꝰ qͣlitatis .iiij. coll. C di. jͣ. d̓ var. ⁊ ꝯtra. l. ſic̄. jͣ. de fideiuſ. So. nō dico hic. ⁊ gl. tetitm̄ caram vel nollēt pro tanto carere ea: vt ꝓbaad trebel. ⁊ exͣor. cog. in git ī. l. cū filiꝰ. sͣ. ti. i. dicā ī. l. ſiꝗs ꝓ e. jͣ. d̓ fideiuſ. vide ī matevl. q. ⁊ vid̓ i tur. sͣ. ti. i. l. continuus.§. cum ita. dr̄ hic duo rei ꝯſtituūt̉ ī oꝑis. Cōtra qꝛ ex muta .l. i. in vl. q. ria bal. ī. c. i. Ex duobꝰ īterrogatis vel ī §. mutꝰ. ep̄m pͥn. C. de ſen tiōe ꝑſōaꝝ dicūt̉ alie ⁊ alie oꝑe: vt. l. ſi ẜuꝰ pr̄oni EO S. terrogātibꝰ ꝗ rn̄det obliga tē. q̄ ꝓ eo qd̓ vel abbatē. ⁊ cū. l. ſe. sͣ. d̓ ope. li. ſꝫ qn̄ alia ⁊ alia res ꝓmittit̉ n̄ ſi tur ⁊ cui rn̄det̉ q̄rit̉ obligatio. ⁊ ab vno in rubri. qui intereſt. eiuſdē rei credēdi: vt. l. ſi id qd̓.§. i. jͣ. e. So. ꝯtra. feu. dare poſ. b ¶ Duo rei tm̄ ex correis pōt accipi fideiuſſor. h. d. ⁊ glo. ſi ⁊ qn̄ alicui ē nō vitiat vi loquunt̉ ī oꝑis q̄ coherēt ꝑſone. ⁊ tūc ī illis non gnat ar. ꝯtraria ⁊ nō ſoluit ibi.§. hꝫ ſꝫ illd̓ ītelligi iniūctū ꝙ ꝑ de plene ꝑ pn̄t ꝯſtitui duo rei: qꝛ alie ⁊ alie ſūt. q̄dā nō cotur ibi ex p̄ſumpta mente cōtrahētium: qꝛ aliuqͣ ſonaliter exe bar. ī repe. ī herēt ꝑſōe: ⁊ ī his p̄nt duo rei ꝯſtitui. ¶ Sꝫ op tp̄us ꝯmiſſiōis nō hꝫ annexū. hic enim exͣ ꝓpoſi auc̄. hoc ita quat̉ nō pōt ꝙ nō pn̄t dici duo rei: qꝛ nō pn̄t debere īſolidū: C. e. i. xij. q. alteri ꝯmitte tum diceret̉ intelligi dy. vel aliter ibi verba ſtipu re ēt de parvide ī. l. fi. j. vt. l. ij. sͣ. e. ti. ꝯiūcta. l. ꝗ inſulā. sͣ. ti. i. qꝛ ſi ſolū eſt lationis ſapiunt vim conditionis. hic non. Ray. eo. vbi idem tiū volūtate alienū ⁊ ſtipulamur īſulā fieri nihil ītereſt nr̄a ſi Ex.§. ſequenti. dicit ꝙ. ī. d. ita dicit ſpeē cōe tūc ꝓ ꝑte. So. ītelligo ī oꝑis q̄ nō coherēt aucͣ. ⁊ an ha¶ Qui īterrogatꝰ dicit facias ſcribere ꝙ dico in d̓ iudi. dele. ſolo ſꝫ cuilibꝫ īſolidū pn̄t attribui: vt hic. ij. rn̄ſo. beat iſto cāu §. excipit̉ v̓ terrogatōi ī cōtinēti reſpōder̄ dicit̉: ibi. Quero bn̄ficiū diui itē ꝙ īiūctū. ¶ Demū op. ad tertiū rn̄ſū dr̄ hic ꝙ pn̄t ꝯſtitui i Modicū īterualluꝫ ꝯſtituſiōis hodie. ⁊ de materia duo rei debēdi: qꝛ ſūt eedē. Cōtra. qꝛ eiuſdē hoOlO TCI. tiōeꝫ duoꝝ correoꝝ n̄ vitiat̉ vide bar. ī. l. ꝑ io. an. ī re minis oꝑe nō dicūt̉ eedē: vt. l. ſi nō ſortē.§. liber ſi ex duobus gula ꝯͣctꝰ in nec actꝰ mediꝰ ꝯſtitutiōeꝫ correoꝝ nō cōtrarius .jͣ. eo. tus. sͣ. de ꝯdi. īde. multo minꝰ ſi diuerſoꝝ. Sol. mercuria. ⁊ .h. d. ¶ No. modicū tēpꝰ nō vitiat. ergo longū c ¶ Singula eii plene ꝑ eū ī gl. hic ī oꝑis īcertis. ibi certis. ſꝫ nō ē veꝝ: qꝛ hic tp̄s vitiaret. ¶ Itē no. ꝙ actꝰ nō ꝯtrarius ꝯſtitu ris ē. Et eaꝫ iſta. q. ī regu 4 eiuſd̓ ꝑitie ergo certe oꝑe: qꝛ alter nō poſſꝫ appe tōi nō vitiat. ¶ Op. sͣ. e. l. iij. ī pͥn. gl. ſo. vt ibi. ꝟa not. allegat la. ꝗ fac̄. ⁊ vi hociūnuis re an eēt eiuſdē ꝑitie. So. gl. ꝙ ꝟe nō ſūt eedē bal. ī. l. ī bōe de tex. ī. l. ſciē ſo. ē illa. Inter īterrogationē ⁊ reſponſionē eiuſ fidei. ī. i. col. tfecu mn dū.§. legati ſꝫ fictōe iuris fingūt̉ eedē. Sꝫ ꝯtra qꝛ ẜꝫ hoc oꝑe deꝫ actꝰ ꝯtrariꝰ vel longū īteruallū īpedit ꝯſtitu C. de pac. vi .jͣ. de leg. ꝙ in phi poſſēt repeti qd̓ ē ꝯtra dictū.§. libertus. So. dic tionē vt hic. ſꝫ longū īteruallū īter obligationeꝫ de ibi ꝑ ſaly. legati n̄ pn̄t qd̓ ad hoc ꝙ oꝑe duoꝝ hoīm fingāt̉ eedeꝫ duo vniꝰ ⁊ alteriꝰ nō vitiat. ¶ Quero ꝗd ſi ī īſtrumēdare vicaripleniꝰ ad direꝗrūt̉ copulatiue. ꝙ hoc agat̉ īter ꝯtrahētes ⁊ cta ꝑ bar. in os alioſqͣꝫ fi to īterrogas medico facias ſcribi. deīde reſponlios ſuos. Et repet. alexāſint eiuſdē ꝑitie: vt hic dicit gl. ⁊ no. īduco ad. q. deo. dicit gl. ꝙ īcōtinēti vr̄ reſpōdere tene mētian rector X duo Doctor ꝓmiſit legere libꝝ pōt ne ꝑ ſubſtitutuꝫ qꝛ ſingularis ēᵉ. ¶ Quero ꝗd ī alio actu medio e bus re poſſit facere iſi nibꝰ legere. ī. l. i.§. ne aūt. C. de cadu. tol. format Cy. vicariū. imo. is. vid̓ interueniēte ꝗ nō ꝑtinet ad hoc. ⁊ gl. dicit ꝙ oīſ iſtā. q. ⁊ dicit ẜꝫ Pe. ꝙ.§. ne aūt. nō facit: qꝛ ibi ī. l. obẜuare. ꝑ bar. in reactꝰ dr̄ ꝯtrariꝰ ad obligationē nō ꝑtinēs. gl. non vbi ꝑ bart. ⁊ peti. aucͣ. h loꝗt̉ ī addiſcēte ꝙ nō pōt ꝑ ſubſtitutū addiſcebene dicit ſimpliciter. ſꝫ dꝫ determinari ꝑ. l. cum ita: de duo. ibi dixi. sͣ. de re. ſꝫ docēs bn̄ ẜuire pōt ꝑ ſubſtitutū ſi ē eiuſdeꝫ antiquitas. C. de teſta. qꝛ ibi vides ꝙ actꝰ neceſoffi. ꝓcōſu. re. in. xij. q. pitie. ꝑ hāc. l. ſꝫ nō placet: qꝛ oꝫ ꝙ ſint eiuſdē ꝑi ADDE duꝫ Is ver ſariꝰ nature interueniēs non dr̄ actꝰ contrarius. tie. Et ꝙ hoc īter ꝯtrahētes ſit actū: vt hic ſꝫ ſi h bis. ꝓ .d. alex. tāgit ¶Di an vaſſallus intelleerat doctor ꝗ ex caſu ꝯſueuerat ſepe hoc facer̄ ex quobus reis. pari e poſſit ſubin ctu huius. l. cōditione ꝑſone q̄ nō pōt ſeruire videt̉ actū. C. feudare. qd̓ tas qͣlitatis q̄ ſperat̉ reduci ad paritatē vide Saly. ī. loca. l. excep. ⁊ inſti. loca. circa prī. vel ſi eēt cōſue bal. conſilīo .l. legē. ī. iij. non vitiat ꝯſtitutionē correoꝝ. h. d. ¶ Op. d̓. l. .lxx. prīo li. tudo ſtudijª: vt. l. ſi ꝙ nolit.§. quia aſſidua. sͣ. de q. C. d̓ pac eādeꝫ.§. i. jͣ. e. So. plures dant̉ hic tene vltimā: refert mar. d̓ edil. edic. ⁊ de aqua plu. ar. l. ſi priꝰ.§. i. ¶ Unde ꝗa hic ē diſparitas ī tꝑe. ibi in culpa. Et ratio eſt fāno in tracirca materiā huiuſ. l. diſtingue qͣliter duo rei de ꝗa hic adueniēte conditione reducit̉ ad paritactatu d̓ iure bendi cōſtituant̉ in obligatōe facti. dic qn̄qꝫ in emphi. qōne teꝫ. ibi nunꝙͣ reduci ſperat̉. ¶ Op. de. l. ſi id qd̓ .xxiij. ꝙ ſi de obligatione habet̉ reſpectꝰ ad opus ꝑfectuꝫ ita So. ibi ē diſꝑitas in re. hic in qͣlitate. ¶ Quero aliquo hono ꝙ eſt explicabile ꝑ aliū: vt. l. cōtinuꝰ.§. ſi ab eo. vtruꝫ hodie ſit correctuꝫ ꝑ ius aucͣ. vt ille qui eſt rifico caſtro s. ti. i. ⁊ iſto caſu ſine dubio pn̄t cōſtitui duo rei: fuerint īueobligatꝰ pure poſſit opponere beneficiuꝫ diuiſi vt hic ẜm lec. Ia. de are. qn̄qꝫ hr̄ reſpectꝰ ad ipſtiti nobiles onis pendente ꝯditione alteriꝰ. glo. tāgit. C. e. ꝙ ad ignobi ſum fieri ⁊ ad ꝑſone īduſtriā. ⁊ tūc aūt ꝓmittēteſ aucͣ. hoc ita Dy. tangit hic. dicā. jͣ. eo. l. ſi ex duo les tranſire ſūt eiuſdē ꝑitie ⁊ pn̄t ꝯſtitui duo rei vt hic. aut ſi bus.§. ſi a ticio. Ex. l. ſequenti. non poterit diuerſe ꝑitie ⁊ nō pn̄t vt ibi. Circa reos credēdi a ¶ Cōſuetu ¶ Dictio qͦ quando eſt coniunctio debet ſcribi dic. aut ī obligatiōe venit tale factū qd̓ ꝯcernit ꝑ breue alias longum. ſonā ſtipulātis: vt ꝓmitto ẜuire ī camera vel mē Si in vniꝰ ꝑſo ſa vel curar̄ ab īfirmitate ⁊ nō pn̄t ꝯſtitui duo rei y Is uerbis. nā non cōſiſtit vt. l. ſi id qd̓. jͣ. e. iūcta. l. ẜuꝰ patrōi.§. fi. ⁊. l. ſe. de obligatio: alter tenet̉ īſolidum ſi tanqͣ ope. li. aut nō ꝯcernit ꝑſonā ſtipulatis ⁊ tūc aut duo rei ſe obligabāt. alias in virilē. h. d. ¶ No. vtriuſqꝫ ītereſt eqͣliter ⁊ īſoliduꝫ: vt ꝓmitto ticio ꝙ dictioqꝫ dꝫ ſcribi breue quando eſt ꝯiunctio. ⁊ ſeio īſolidū ſcribere libꝝ vel oꝑaſ īcertas puta alias longum: vt in glo. zappatorias pictorias vel ſi. ⁊ pn̄t ꝯſtitui duo reſ Ex. l. ſequenti.

De duobus reis conſtituendis 6 2 ¶ An ī mutuo poſſint ꝯſtitui duo rei. Et an fictio poſ pleniꝰ dixi in.§. cato. sͣ. de ꝟ. ob. lꝫ glo. circa hoc neſciat ſit fingere ſuꝑ īpoſſibili vide in hoc pͥn. l. Et an ī obliꝗd dicat. sͣ. depo. l. i.§. ſi apud duos. Si ꝟo q̄ris d̓ obli gatione q̄ re ꝯtrahit̉ ut eadē ſpecies reddat̉: ut cōmogatiōe ſecūdaria q̄ ꝯtrahit̉ rōne doli vel culpe. tūc aut dato duo rei ꝯſtitui poſſint: ibi: Scd̓o. Et an ꝗ obligat̉ ē actū ꝙ ſint duo rei ⁊ ſūt. aut nō ē actū. ⁊ tūc aut vnus acceſſorie ſi non expͥmatur obligetur īſolidū: ibi. Circa tm̄ ꝯmiſit dolū uel culpā ⁊ ille ſolꝰ tenet̉: vt. l. i.§. ſi apd̓ pͥmū. Et an poſito ꝙ teneatur an ſint tāꝙͣ duo rei: ibi. duos. in fi. sͣ. depoſi. aut vterqꝫ cōmiſit. ⁊ tūc vterqꝫ teCirca ſcd̓m. Et an plures ꝗ gerant aliquā adminiſtranet̉ inſolidū tāꝙͣ duo rei: vt. d.§. ſi apud duos. ⁊. l. ſi vt tionē teneātur īſolidum: ibi. Sexto. Et an cum plures certo.§. ſi duobꝰ uehiculū in fi.§. sͣ. cōmo. ⁊. l. ſi duo. sͣ. mercatores gerunt vnā negociationē vnꝰ ex contractu depo. ⁊ hoc de reis debēdi. rei ꝟo credēdi in tali oblialteriꝰ obligetur: ibi. Septīo. Et an pͥmo ponens inſtigatiōe nō ꝯſtituunt̉ niſi hoc agat̉. sͣ. depo. l. i.§. ſꝫ ſi du torē uel exercitorē poſſit cū ip̄o ſolidū ꝯuēiri: ibi. Octa os. ¶ Tertio q̄ro ꝗd ſi in obligatōe veniat aliꝗd qd̓ ſit uo. Et an plures dn̄i vnus ẜui ꝗ tenent̉ d̓ peculio ſint īdiuiduū quo ad obligatōꝫ ⁊ ſolutōꝫ: dic ut dixi. s. e. l. tanꝙͣ duo rei vide in fi. .ij. ¶ Quarto q̄ro ꝗd ī obligatōe facti an poſſint ꝯſtitui Re ꝟbis teſtō cōſenſu pn̄t duo rei. dic vt. sͣ. eo. l. nemo. ¶ Quinto q̄ro ꝗd in his ꝗ Andem. conſtitui duo rei hoc dicit. obligant̉ acceſſorie. Iſta. q̄ hꝫ duo capita. prīo vtrū te¶ Op. in auc̄. e. in pͥn. So. dicit alid̓ olim: alid̓ neant̉ inſolidū etiā ſi nō exprimat̉ ſcd̓o poſito ꝙ inſolihodie. Tu dic ꝙ in mō ꝯſtituendi nil eſt īnouatū: vt di dū teneant̉ vtruꝫ ſint duo correi ſiue duo rei debendi. xi. sͣ. e. l. ij. Pro declaratiōe hꝰ. l. ⁊ materie q̄ro pͥmo. an ¶ Circa pͥmū dico ꝙ qn̄qꝫ ꝗs obligat̉ acceſſorie.ſ. pro in obligatiōe qͥ re ꝯtrahit̉ ad diuidua vt tātūdē redda alio alienā obligationē pͥncipaliter ſuſcipiēdo. ⁊ iſto ca tur in gn̄e: vt in mutuo poſſint ꝯſtitui duo rei. videt̉ ꝙ ſu nō tenet̉ īſolidū niſi ſit actū: ut. C. ad vell. l. ſi pater. ſic: vt. C. ſi cer. pe. l. ſi nō ſinguli. ⁊. C. e. l. ꝓpter. ꝯtrariū nā. ⁊ ibi no. idē not. jͣ. de fideiuſ. l. ſi ticiꝰ. qn̄qꝫ obligan dicit do. Mar. ſyl. dicēs ꝙ ante poſſent cadere ſydera tur plures ꝓ alio cōſtituēdo plures: ⁊ tūc idē: qꝛ ꝗlibet de celo ꝙͣ obligatio q̄ re ꝯtrahit̉ ꝯtrahat̉ vltra ꝙͣ puetenet̉ ꝓ parte niſi ſit dictū ꝙ teneant̉ inſolidū. uel obli nit: vt. l. ſi tibi. in prin. sͣ. de pac. ⁊ in. ll. ꝯtrarijs fuerunt gauerūt ſe alternatiue: vt. C. de ꝯſti. pe. aucͣ. ſi qn̄. qn̄qꝫ cōſtituti duo rei ꝟbis. cōiter oēs tenēt cōtrariū ꝑ prin. aliꝗ obligant̉ ꝓ alio ꝓprie fideiubendo. ⁊ tūc quilibet huiꝰ. l. ⁊. C. e. ꝓpter. ⁊. C. ſi cer. pe. l. ſi nō ſinguli. Ad cō tenet̉ inſolidū ēt ſi nō ſit dictum: vt inſti. de fideiuſ.§. ſi trariū rn̄deo ꝙ ſi vni numeraret̉ aliorū volūtate oībus plures. ⁊. C. de fideiuſ. l. nō recte. qn̄qꝫ plures obligannumeratū vr̄ iuris fictiōe: vt no. ꝑ gl. in. d. l. ſi nō ſingu tur ꝓ alio mādato: ⁊ tūc diuerſe ſūt gl. nā gl. q̄ ē. sͣ. mā. li. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc inſtat̉. id qd̓ eſt impoſſibile de natura l. ſi mādato ticij.§. paulus rn̄dit. vnū uidet̉ uelle ꝙ ho nō pōt fieri ꝑ. l. vt. l. ſi pr̄ in fi. sͣ. d̓ adop. ⁊ loca. l. qui ad die reqͥrat̉ ꝙ exp̄ſſe agat̉. exp̄ſſiꝰ ī. l. creditorª.§. ſi duoa ¶ In. l. cre certū: ſꝫ īpoſſibile ē ẜꝫ naturā vt eadē pecunia ꝑueniat bus. e. ti. Cōtrariū.ſ. ꝙ in mādatoribꝰ nil ſit īmutatuꝫ ditor. de cuiꝰ ad plures inſolidū. ergo nō pōt fingi. huiꝰ timore dicit .ſ. intellectu hodie. no. gl. sͣ. qd̓ iuſſu. l. i.§. fi. ⁊ hic ī gl. q̄ īcipit ⁊ mā vide ī ꝓx. q Pe. ꝙ nō fingit̉ ad plures ꝑueniſſe inſolidū. ſꝫ ad oēs dato. ⁊ iſtud puto ueriꝰ ꝑ id qd̓ no. ī. d.§. ſi plures. īſti. ſimul ꝑuenit in ꝟitate. ⁊ ſic nō naſcunt̉ plures obligati de fideiuſ. ⁊. d. l. nō recte. ⁊ hoc cōiter tenēt doc. qꝛ per ones ſꝫ vna q̄ tꝫ plures hoīes. ſicut vnꝰ funis ligat pluaucͣ. nil eſt īmutatū in mō ꝯſtituēdi ut ſupͣ dictū ē. Sꝫ q̄ res ⁊ hoc tenet Cy. in. d. l. ſi nō ſinguli. ⁊. C. e. l. ꝓpter. eſt rō diuerſitatis īter p̄dictos caſus. ¶ Circa ſcd̓m crehoc nō placet: qꝛ in pluribꝰ reis lꝫ ſit vna obligatio indo ꝙ pͥmo caſu qn̄ pͥncipaliter obligationē alteriꝰ īſpi effectu. tn̄ in ꝟitate plures ſūt obligatōes ⁊ ꝗlibet tene ciūt ſi hoc agat̉ ut teneant̉ inſolidū ſunt duo rei: ut. d. tur ꝓpria obligatōe vt hac. l.§. fi. ⁊. l. ſi reꝰ. ⁊ de fideiuſ. l. ſi paternā. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ vr̄ exp̄ſſuꝫ. sͣ. ad uell. l. uir uxo l. gn̄aliter. Teneo ergo ſolutionē glo. ꝙ fingit̉ pecunia ri.§. fi. cū. l. ſe. In his ꝟo q̄ obligant̉ ꝯſtituēdo nō obli ad quēlibꝫ ꝑueniſſe ꝓ ſolido. Nec ob. ſi dicat̉ ꝙ lex nō gātur inſolidū niſi agat̉ uel alternatiue ꝓmittat̉ tūc di fingit ſuꝑ īpoſſibili: qꝛ ꝟuꝫ ē ſuꝑ eo qd̓ ē īpoſſibile ī gn̓e cūtur duo rei. ⁊ dic ut ſtatī dicā in duobꝰ fideiuſſoribꝰ vt ꝙ filiꝰ ſit ātiꝗor pr̄e. ſꝫ ſi ī gn̓e ē poſſibile: lꝫ ſit īpoſſiuel mādatoribꝰ: qꝛ eadē ē ratio. ut. l. fi. sͣ. de ꝯſti. pecu. bile ī ſpē vt ī hiſ t̓mīs ī ꝗbꝰ loꝗmur: tcͣ lex fingit. exēplū In duobꝰ ꝟo fideiuſſoribꝰ uel mādatoribꝰ lꝫ teneātur īpoſſibile ē ꝙ ille ꝗ ē filiꝰ ticij ſit filiꝰ meꝰ. tn̄ qꝛ ī gn̓e poſ inſolidū etiā ſi non ſit dictū. ⁊ lꝫ dicātur ꝯfideiuſſores ſibile ē ꝙ habeā vnū filiuꝫ talē ⁊ eius etatis pōt fingi ꝑ ut. jͣ. de fideiuſ. l. ſi ticiꝰ. non tn̄ ſunt duo correi. pꝫ ex di ius ꝙ talis ſit meꝰ: vt. d. l. ſi pr̄ in fi. cū. l. ſe. de adop. ſic uerſitate nominū ⁊ tituloꝝ. nā ſi idē eēt qͣre feciſſꝫ ꝑ ſe īpoſſibile ē ꝙ ille ꝗ fuit apd̓ hoſtes ſꝑ fuerit in ciuitate. titulū de duo. re. ⁊ ti. de fideiuſ. ⁊ māda. Preterea pꝫ tn̄ qꝛ in gn̄e ſuo poſſibile ē videlicet ꝙ talis ſꝑ fuerit in ex hac. l. ⁊. l. i. C. e. coniūcta. l. ut fideiuſſor. jͣ. de fideiuſciuitate. iō lex pōt fingere ipſuꝫ fuiſſe in ciuitate. ita hic Preterea lꝫ factū uniꝰ correi alteri noceat: ut. jͣ. e. l. pe. poſſibile ē ꝙ ī gn̓e ſuo talis pecunia ꝑuenit ad me. Itē non tn̄ factū unius fideiuſſoris nocet alteri: ſed ſolū ſi ꝙ ꝑuenit ad te ⁊ ad aliū. iō hoc inducit̉ ꝑ fictionē: lꝫ in bi ⁊ ſuis ſucceſſoribꝰ: ut. sͣ. ti. i. l. ſi ſeruum.§. nūc uidea caſu in quo ſumꝰ.ſ. donec pecunia eſt apud vnū īpoſſimus. ⁊ ibi no. ad hoc ergo ut iura duoꝝ reoꝝ hērēt lo bile ſit eē apud aliū. ⁊ iſtā ego dixi ī. l. ſi is ꝗ ꝓ emp. sͣ. d̓ cū inter eos eēt neceſſe ꝙ hoc exp̄ſſe ageretur ꝙ tanqͣ vſuca. vel aliter īpoſſibile ē ꝙ eadē res ꝑueniat apd̓ plu duo rei intercedūt ut exp̄ſſe dr̄ in. d. l. uir uxori. in fi. cū res īſolidū. dico veruꝫ ē in effectu. ſꝫ bn̄ pōt ꝑuenire ad .l. ſe. sͣ. ad uel. Plus dico ꝙ etiā ſi exp̄ſſe ageretur ꝙ ī plures ſꝫ apd̓ vnū remanet in effectu: qꝛ vna exactio ſuf ſolidū tenerētur hoc caſu non ſufficeret ad cōſtitutioficit. Cōcludo ergo ꝙ plures rei debēdi pn̄t re cōſtitui nem duoꝝ reoꝝ: qꝛ eēt exp̄ſſio eoruꝫ q̄ tacite inſunt: ut ſi hoc agat̉ ſine aliqͣ ſtipulatiōe. ſic̄ ſupͣ dictū ē alijs obli C. de fideiuſ. l. non recte. eſt ergo neceſſe ꝙ exprimatur gatiōibꝰ. ⁊ idē dico de duobꝰ reis credēdi: vt. C. ſi cer. ꝙ tanꝙͣ duo rei ꝓmittūt ⁊ hoc de reis debendi. plures pe. l. cū te. ¶ Scd̓o q̄ro ꝗd in obligatiōe q̄ re ꝯtrahit̉ vt ꝟo rei credēdi acceſſorie nō cadunt. ¶ Sexto q̄ro ꝗd in eadē ſpēs reddat̉: vt in depoſito ⁊ cōmodato ⁊ ſi? Rn̄ pluribꝰ ꝗ gerūt aliqd̓ officiū vel aliquā adminiſtratōeꝫ deo debes ſcire ꝙ ex hoc ꝯtractu due oriunt̉ obligatio an obligent̉ viriliter uel inſolidū. ⁊ an ſint duo rei. Adnes vna pͥmitiua ad rei reſtitutōeꝫ. alia ſcd̓aria rōne do uertatis an ꝗlibꝫ habeat īſolidū admīſtrationē. dixi in li vel culpe cōmiſſe in rē. aut ergo q̄ris de illa primitiua repetitione. l. i.§. ſi plures. sͣ. de exer. nūc dico qualiter obligatiōe ad rē reſtituēdā: ⁊ tūc ita demū ꝯſtituuntur obligent̉. Circa qd̓ dico ꝙ qn̄ plures gerūt aliqd̓ nego duo rei debēdi ſi ē actū: vt. C. loca. l. ſi diuiſa. alias ꝗlibꝫ ciū ſponte nullo p̄cedēte madato: ⁊ tūc nō tenent̉ inſo tenet̉ ꝓ ꝑte. ar. sͣ. cōmo. l. iij.§. hereſ. ⁊ depo. l. ſi duo: lꝫ lidū: ſꝫ ꝓut ꝗſqꝫ geſſit vt. l. cū alicui. in fi. sͣ. de neg. geſtn̄ ꝗlibꝫ ꝓ ꝑte teneat̉ ⁊ ſic eſt obligatio diuidua diuiſa ⁊ qd̓ ibi no. in gl. qn̄qꝫ p̄cedit aliqd̓ mādatuꝫ a lege uel quo ad obligationē tn̄ vnꝰ ſoluēdo ꝑtē nō liberat̉. ⁊ ſic ab hoīe. ⁊ tunc aut officiuꝫ ſeu adminiſtratio q̄ gerit̉ eſt eſt indiuidua quo ad ſolutionē: vt. d. l. ſi duo. ⁊ de hoc publicum auctoritate ⁊ utilitate. aut publicum auctori

De duobus reis conſtituendis. a ¶ Septīo tate ſed priuatū vtilitate: aut aucͣte ⁊ vtilitate priuatuꝫ. q̄ro. Per re. do. l. traditio.§. fi. ꝓ hoc facit illa rō ne in plures ⁊cͣ. pͥmo caſu ꝗlibet tenet̉ inſolidū: ut. l. imꝑator. ad muni bal. ī rub. C. d̓ excerci. ad qd̓ tꝫ Ia. de are. in. d. l. ſi tn̄ plures. in pͥn. lꝫ gl. in. l. i. ī fi. ci. ⁊ de ma. ꝯue. l. magiſtratus ⁊ ſunt duo rei debendi lꝫ fi. ⁊ ī. l. ſi pre e. ti. uacillet. ¶ Octauo q̄ro inſtitor ⁊ exercitor pn̄t ꝯue nō per oīa: ut. l. ſi pupillꝰ. sͣ. de admi. tu. ⁊ hoc dico ſiue dium. ī. iiij. niri ex eoꝝ ꝯtractu. Itē p̄ponens ⁊ quilibet inſolidum ſit admīſtratio ordinaria ſiue delegata. ar. l. ex facto. in col. sͣ. d̓ acꝗ. an dicant̉ duo rei. qd̓ videt̉: vt. l. i.§. pe. sͣ. de exercito fi. sͣ. de neg. geſ. ⁊ de ma. ꝯue. l. fi. ⁊ qd̓ ibi no. in ultima poſſ. vbi re mittit ſe ad Contra. puto ꝙ unꝰ teneat̉ principaliter: alius acceſſo gl. lꝫ inter hec ſit aliqͣ differētia ī illa materia quā tracta not. ꝑ bar. in rie. ⁊ iō magis equipararē eos fideiuſſori ⁊ principali ui in.§. ſi plures. Scd̓o caſu qn̄ eſt munꝰ publicū aucto repet. ī. l. i.§. ſicut dicimꝰ in pr̄e ⁊ filio: vt. l. cū filius. in pͥn. C. de ꝟb ritate ſed vtilitate priuatū: ⁊ tūc idē: qꝛ ꝗlibet tenet̉ īſo ū plures. de ob. ꝯſtat aūt fideiuſſorē ⁊ principalē non eē duos reoſ lidū ⁊ ſunt duo rei debēdi. lꝫ nō ꝑ oīa: ut. d. l. ſi pupillꝰ exerci. ADDE qua ut no. jͣ. de ſol. l. cū quis.§. ſi quis ꝓ eo. ⁊ qd̓ no. ꝑ doc. .sͣ. de admi. tu. ⁊. l. i.§. nunc tractemus. sͣ. de tu. ⁊ ra. liter vnꝰ meC. e. l. fi. ¶ Nono q̄ro plures dn̄i eiuſdē ſerui tenent̉ de diſ. ⁊ de admi. tu. l. ij. cū ſi. ⁊ qd̓ dico in tutoribꝰ idem in cator ſocius peculio inſolidū: ut. sͣ. de pecu. l. ⁊ ancillarū.§. ſi ꝗs cū actoribꝰ ꝯſtitutis ab eis. ar. d. l. ex facto. in fi. sͣ. de neg. obliget ſoci ſeruo cuꝫ ſi. an erunt duo rei. Breuiter dicerē. qn̄qꝫ qlos qn̄ ſunt geſt. Tertio caſu qn̄ admīſtratio eſt priuata auctoritabet inſolidū tenet̉ etiā reſpectu peculij qd̓ eſt penes ſoplures pe. d̓ te ⁊ utilitate. ⁊ tūc aut ſunt inſtitores: aut exercitores. ⁊ ancha. ꝯſilio cium. qn̄qꝫ tenet̉ inſolidū tm̄ reſpectu peculij qd̓ eſt petunc: qꝛ eis uidet̉ mandata admīſtratio inſolidū credo cccxxxiij. nes ſe. ut ꝓbat̉. sͣ. de pecu. l. ſi noxali.§. fi. cū. l. ſeꝗ. prieos teneri ⁊ eē duos reos: licet nō ꝑ oīa: ut. l. i.§. ſi plub ¶ Und̓ tu mo caſu dicerē eos eē duos reos: qꝛ ad idē ⁊ eodem re res. de exerci. cū ſua gl. q̄ equiparat eos tutoribꝰ. ⁊. l. ſi dic. vid̓ bal. ſpectu tenent̉ ⁊ eadē obligatione ſicut duo rei. ⁊ ſicut in. l. cū ī galpupillus. de admi. tu. aut loꝗmur in pluribꝰ ꝓcuratori liā. ſi cer. pe. .sͣ. in pluribꝰ ꝓponētibꝰ unū inſtitorē. Scd̓o caſu dico bus. ⁊ tūc aut fuerunt facti inſolidū ⁊ ꝗlibet tenet̉ inſo ⁊ qd̓ no. bal. eos non eſſe duos reos: qꝛ in ſingulis ꝑſonis ꝓprium lidū: ⁊ erunt duo rei ſicut duo tutores: vt. l. creditor.§. ī. l. certū. ī. ij. eſt ꝑ ſe id qd̓ debet̉. ergo ⁊cͣ. ut. l. ſi id. jͣ. e. iſta eniꝫ actio duobꝰ. sͣ. man. ⁊ qd̓ ibi no. in prin. gl. ⁊ iſte eſt uerus incol. C. fa. her de peculio hꝫ naturā actionis realis: vt. l. q̄ſitū. in prin. ciſ. ꝑͤ ang. ⁊ tellectꝰ illiꝰ.§. qꝛ officiū erat eis ꝯmiſſuꝫ inſolidū. ſꝫ erat pau. de ca. in de pecu. ⁊ no. ꝑ Cy. C. ꝙ cuꝫ eo. l. dn̄m ⁊ ſic quilibet ꝑ dubiū qͣliter obligatio q̄ ꝯtrahit̉ rōne doli uel culpe cō .l. ſi vnꝰ ī pͥn. ſe videt̉ teneri ad diuerſaꝫ rē. alia q̄ circa hanc materiā mittat̉ ⁊ dicit ꝙ inſolidū. nā ſi intelligis ꝙ eſſet actū ꝗ .sͣ. de pac. ⁊ de mō ꝯſtituēdi deficiunt: dicam in. l. ſi id quod. jͣ. eo. ful. ī. l. ſi plu inſolidū tenerent̉ nullū eſſet dubiū illiꝰ.§. nec in hoc ē res eo. ti. Et aliꝗd īnouatū ꝑ iura aucͣ. lꝫ glo. ibi aliter dicat ⁊ maleSed ſi quis in deponēdo. an vnꝰ poſſit qꝛ in mō ꝯſtituēdi nil īnouatur: ut pluries dictum eſt. ⁊ liberare. vid̓ Imparitas culpe ab initio uitiat cōſtitutionē duoꝝ cor hic eſt regula ꝙ ꝗ pn̄t admīſtrare inſolidū īſolidū tenē ꝑ ang. ī. d. l. reoꝝ. ſecꝰ ſi ex poſt facto. h. d. No. ꝙ factū vnius ex reſi vnꝰ. ī pͥn. ⁊ tur: ut. l. ſi plures. s. de cu. bo. dā. Si ꝟo adminiſtratio ibi ēt an vnꝰ is debēdi ꝓdeſt alteri ſi ſunt ſocij. ¶ Op. sͣ. e. l. ex duo nō fuit ꝯceſſa inſolidū tūc unus non pōt ꝯtrahere ſine poſſit ꝯprobus. ⁊ inſti. e.§. fi. glo. dicit ſo. qꝛ hic īparitas culpe. ibi alio ⁊ quilibꝫ tenet̉ tm̄ de ſuo facto nec erūt duo rei: ut mittere. diei uel ꝯditionis: qꝛ poſito ꝙ ꝓmitto pure. tu ſub ꝯdi .l. cū alicui. in fi. de neg. geſ. ⁊ ar. de exerci. l. ſi tn̄ plureſ c ¶ Uolūtatiōe nō eſt īparitas: ꝗa tu interim nō teneris. Preterea te. Qn̄ obli. in pͥn. ⁊ hoc de reis debēdi. plures ꝟo credēdi hoc mō get̉ dn̄ſ ex fa imparitas diei ſꝑatur reduci ad paritatē. īparitas culpe nō admitto poſſe cōtrahi. qꝛ ꝗlibꝫ ageret ꝓ ſuo ītereē. cto iſtoꝝ ad nunꝙͣ ſperatur reduci ad paritatē ⁊ iſta eſt ꝟa. ¶ Op. ¶ Septīo q̄roª plures mercatores vnā mercātiaꝫ gerūt miniſtratoꝝ ꝗa vitiatur res ſideuenit ad eū caſum a quo inciꝑe non vel unā negociationē. an ex ꝯtractu vniꝰ ꝗlibꝫ teneat̉ īvide qd̓ no. bal. poſt bar pōt: vt. l. pluribꝰ.§. ⁊ ſi placet. ⁊. l. ſi ſub vna.§. i. sͣ. ti. i. ⁊ ſolidū ⁊ ꝗlibet poſſet agere inſolidū. ⁊ an ſint duo rei. to. ī auc̄. hoc .l. ſi ꝓ parte.§. v̓ſum. sͣ. de in rē ꝟſo. ⁊. l. ſufficit. sͣ. de cō Pe. ⁊ Ia. de ra. dicūt ꝙ ſic. ⁊ Cy. ſeq̄ndo eos. sͣ. ſi cer. ius porrectū di. inde. ⁊. l. ſi a reo.§. ſi diuerſis. jͣ. de fideiuſ. So. nego pe. l. ꝙ te. ad ſimilitudinē tutoꝝ ⁊ magr̄atuū. certe ma de ſacroſan. maiorē ꝙ deueniat ad eū caſum a quo inciꝑe non pōt: le dicūt ⁊ ꝯtra caſum. l. ſi tn̄ plures. ī pͥn. sͣ. d̓ exerci. UVn̄ eccle. in. v. col. ⁊ bal. in ꝗa ſi remittatur culpa pacto ex poſt facto: tūc exceptio tu dicᵇ ꝙ aliqn̄ a pluribꝰ quedaꝫ gerit̉ negociatio: q̄ eis rubri. C. de nem parit ⁊ remanet obligatio q̄ ab initio fuit ⁊ nūc eſt decernit̉ ex plublico. ⁊ tūc fateor ꝙ ſunt duo rei actiue ꝯſti. pecu. in par. ſecꝰ ſi a principio remittat̉ culpa: qꝛ tūc nō eſt par ⁊ paſſiue: vt. l. ſi unus in pͥn. sͣ. de pac. ⁊. l. ſi duo. sͣ. d̓ ar.iiij. col. ⁊ qd̓ obligatio. dr̄ hic qd̓ pactū factuꝫ vni ex reis debendi ſi habet̉ ī.l. cui bi. ⁊ de pac. l. idē in duobꝰ. ubi loquit̉ in pluribꝰ argen cūqꝫ.§. ſed ſi ſunt ſocij alijs ꝓdeſt ſi cōis culpa interueniat. q̄ro ergo tarijs quibꝰ officiū decernebat̉ ex publico: ut. l. argētafullo. sͣ. de īvtrum pactum vnius ex reis debendi proſit alijs. ⁊ dic rius. in pͥn. sͣ. de edē. ⁊ no. in. l. q̄dā.§. nūmularios. e. ti. ſtito. ⁊ text. vt plene dicam. jͣ. eo. l. ex duobus. ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. de tu. ⁊ cū. ⁊ magiſtra. facit. sͣ. d̓ lo. pu. ibi. bar. in. l. ex facto sͣ. d̓ fru. l. i. vbi vterqꝫ ſocioꝝ inſolidū hꝫ actionē. ſi ꝟo talis Diſparitas locorū nō nego. geſt. cUm duoS. impeditᶻ cōſtitutioneꝫ negociatio ꝓpria volūtateᶜ fuerit aſſumpta nō ex publi ADDE qua correoꝝ. h. d. ¶ Op. sͣ. ti. i. l. i. ī pͥn. vbi dicitur co: tūc aut plures gerūt iſtā negociationē ⁊ mercantiaꝫ liter inſtitor ꝙ īter abſentes nō valet ſtipulatio. glo. dicit ꝙ fuerunt obliget dn̄ꝫ ꝑ ſuos inſtitores ſeu exercitores qui inuulgari appellāabb. confilio duo rei ꝯſtituti ꝯſenſu n̄ ꝟbiſ. vel pōt eē ꝙ hodie ſtipu tur factores. ⁊ quilibet eoꝝ tenet̉ inſolidū inſtitoria ſeu lxxiiij. ij. li. lor hic ⁊ ẜuꝰ meꝰ florētie. ar. l. fi.§. ſi inter eos. sͣ. ti. i. vel exercitoria: vt sͣ. de exerci. l. i. in fi. ⁊. l. ſe. ⁊ de inſti. l. haUm aliter ſtipulor hodie hic ab vno ⁊ alibi ſtipulor ab alio bebat.§. fi. ⁊. l. ſe. ⁊ ſatis arbitror eos eſſe tanꝙͣ duos re c duoſ recto tramite eūdo. ſꝫ nō hoc oꝫ te pōere: qꝛ īterualluꝫ os debēdi: qꝛ ad idem ⁊ eadē obligatione tenet̉ vterqꝫ non īpedit. Et tꝑis īter vnā obligationē ⁊ aliaꝫ nō vitiat ſi agat̉ hic ꝙ conſtat enim ipſos eſſe obligatoſ: vt. l. i.§. pe. de exerci. diuerſitas ī ſūt duo rei: vt. l. iij. ī pͥn. sͣ. e. ⁊ ꝓpter hoc īculcatio gl. nō ⁊ ſic talis actio eſt natiua non datiua. Itē ſnīa lata pro pediat ꝯſtitu fuit neceſſaria. vel pōt eē ꝙ exn̄s chartagīe a duobꝰ fuuno ꝓdeſt alteri: vt. d.§. pe. idē puto ꝙ. l. fin. C. e. hēat tionē duorū reorū: plene it ſtipulatꝰ ex diuerſis locis hoc ē ꝙ vnus moueret ſe de locū in eis ꝑ illam rōnē ne in plures ⁊c̄. vt. sͣ. d̓ exerci. l. vid̓ bar. ī re florētia ⁊ alter de romaᵉ ad eūdū capuā. ⁊ ſic primo po ij. dico ergo ꝙ ſunt duo rei debēdi. duo ꝟo rei creden peti. aucͣ. hoc ſui caſuꝫ ꝗ placet Dy. ſꝫ qd̓ ſupͣ dixi plꝰ placet. Iteꝫ hic di nō ita ꝯſtituunt̉: qꝛ ex cōtractu inſtitoris ſeu exercito ita. in. xij. q. dr̄ ꝙ ſunt plures obligatiōes. ¶ Op. de. l. iij. in fi. sͣ. e. ris nō qͦrit̉ actio dominis niſi ceſſa actione ⁊ niſi in ſub C. d̓ duo. re is. ⁊ an hoSo. due ſunt ꝟe ī effectu vna: non habetis alia. ſidium: vt. l. i. in fi. cū. l. ſe. de inſtito. ⁊. l. ſi eū.§. i. de indie ī cāu iſto ſti. ſi ꝟo talē negociationē gerunt per ſeipſos. tunc aut bēat locū bn̄ i Correus nō ſociꝰ nō op sI AIO TEI. ponit cōpēſationē de eo ambo ſimul ⁊ quilibet tenet̉ ꝓ portione quā hꝫ in nego ficiū diuiſio nis. vid̓ bar. ciatione: vt. l. ſi tn̄ plures. in pͥn. de exerci. aut exercēt ſe qd̓ alteri correo debet̉. h. d. ¶ Op. de. l. ſi ꝗs. ī. l. ſi ex duosͣ. de ꝯpē. So. alid̓ ī fideiuſſoribꝰ vt ibi. aliud in duob paratim: puta ſunt duo ſocij unꝰ exercet ꝑuſij: aliꝰ exerbus.§. i. jͣ. e. reis vt hic. ⁊ ex hoc ꝯcludit Io. ꝓ ſua opi. ꝙ duo rei nō cet florētie. tunc quilibet tenet̉ inſolidū. vident̉ eniꝫ inin fi. uicē inſtitores propoſiti. ar. sͣ. ſi cer. pe. l. eius qui in ꝓvident̉ inuicē fideiubere: vt dicā de hoc. jͣ. l. proxima. e ¶ De roma vide qd̓ dic̄ uincia in fi. C. de fabri. l. iure ꝓuiſum. li. xi. facit de acEx. l. ſequenti. bar. in. l. cuꝫ ¶ An duo rei fideiubēdi videāt̉ īuiceꝫ fideiubere: ibi.

De duobus reis conſtituendis 6 3 quis rogat Reſtat. Et qua actōe repetit a correo id ꝙ alter ris vtrūdicant̉ fideiuſſores inuiceꝫ reſpectu creexigens ab circa fi. j. de correus ſoluit: ibi. Quero. Et cū vnus ex plurivno correo ī ditoris. ⁊ dico ꝙ ſic duobꝰ caſibus tm̄.ſ. ſi hoc ē ſo. ⁊ bar. jͣ. e. ſolidum tebꝰ tutoribus adminiſtratoribꝰ rei pu. ſoluit qͣliter .l. ī pͥn. ⁊ bar actū expreſſe: vt hac. l. uel ſi eſt color queſituſ: vt neatur ei ceab alijs repetat: ibi. Tertio. Et ꝗd ī pluribꝰ deto. ī. l. fi. ī fi. .sͣ. ad mace. l. ſed ⁊ iul.§. i. ⁊ iſtis caſibus hn̄t be dere iura in .ij. col. jͣ. e. ⁊ poſitarijs ⁊ cōmodatarijs: ibi. Quarto. Et an totum vel ꝓ neficiuꝫ de fideiuſſoribꝰ. nec eēt neceſſe bn̄ficiuꝫ ꝗd ī obli. ⁊ fi ille ꝗ correuꝫ liberauit iuramēto ſuo vel acceptiparte vid̓ gl. de duobꝰ reis extra iſtos caſus duos nō vident̉ deiuſ. vide ⁊ bald. in. l. i. latiōe poſſit repetere ab alio: ibi. Quinto cū ꝟſi. bar. ī. l. grefideiubere reſpetu creditoriſ. hoc expreſſe dixit C. eo. ce.§. ſi ꝗs ſti ſeq̄nti. Et an cū alter ex correis ē dānificatꝰ poſtex. in. d. l. ſed ⁊ iul.§. i. ⁊ hoc mō ītelligēdo ꝟuꝫ d ¶ Nullo chū. jͣ. d̓ fide ſit a correo repetere: ibi. Septīo. Et cū vnus ex modo. Sūdicunt vltramontani. Aut queris vtrū uideant̉ iuſ. Et ad pri me no. doc. duobꝰ reis credendi recepit ſolutionē alter poſfideiubere īuicē quo ad actionē dādā inter eos mū vid̓ pau. ex. d. l. lex fal ſit repeter̄ partē: ibi. Octauo. Et an cū vnus ex de ca. ī. d. l. ſi ⁊ aſſumēdo fideiuſſores large: ⁊ tūc aut duo rei cidia hoc ob reꝰ. jͣ. eo. vbi duobꝰ reis credēdi liberat alium acceptilatione ſūt ꝯſtituti ex mera liberalitate: ⁊ tūc ueruꝫ dicit ſeruandum. tex. uidet̉ vel poſſit alter ab eo repetere: ibi. Nono. sͣ. ad. l. fal. ꝙ Ia. qꝛ vident̉ fideiubere ſi ſunt ſocij nō alias: vt le ꝙ ſint due vbi ſūt duo Duo rei pn̄t īuiceꝫ fideiu C9 .l. in. lege fal. hoc obſeruandū. ad. l. fal. Aut nō obligatiōes. bere ⁊ pōt actor actioneꝫ reī debendi Eos. ē ex mera liberalitate. puta qꝛ ꝟe pecuniā quam vel credenOīa diuider̄ quo ad ꝙͣtitatē ⁊ quo ad petēdi modū petierat receperat. ⁊ tūc vera ē opi. Azo. qꝛ eatedi ex cauſa lu h̓ di.h. d. ¶ Op. ī aucͣ. e. in pͥn. poſita. C. e. aucͣ hoc cratiua ſi un nus videt̉ fideiubere alter ꝓ altero qͣtenꝰ nego cta reaſſuit ſoluit totum ita. So. hodie hn̄t bn̄ficiū diuiſiōis. olim nō qd̓ ciū ad alteruꝫ ī ueritate ſpectat: vt. d. l. vir uxori. bar. in aucͣ. nihil poteſt plene dixi. sͣ. e. l. iij.§. fin. ¶ Op. de. l. i.§. nūc tra hoc ita. C. e. ⁊ ibi no. ad uel. ⁊ d̓ ī rē ꝟſo. l. ſi ꝓ parte.§. i. ⁊ ad ab alio repe iſtū tex. allectemꝰ. sͣ. de tu. ⁊ ra. di. ſo. ibi loꝗtur in pluribꝰ tu mace. l. ſꝫ ⁊ iul.§. itē ſi duos. ⁊ in iſtis caſibus nō tere ⁊ ſimiligat bar. in. l. toribꝰ. ¶ Op. īſti. de fideiuſ.§. ſi plures. So. ibi ter ſi vnꝰ exe hn̄t beneficiū de fideiuſſoribꝰ: ſed hn̄t bn̄ficium heres.§. ſi f git totuꝫ nō loquit̉ ī his ꝗ tenent̉ acceſſorie: vt plene dixi ī. d. auctētice de duobꝰ reis. qd̓ expreſſe inducit iſto uo. ī pͥn. jͣ. de tenetur com l. iij. sͣ. e. ¶ Reſtat videre an duo rei īuicē videāfideiuſ. caſu qn̄ talis alternatiua fideiuſſio inducit̉: vt sͣ municare al ADDE vt tur fideiuber̄. ⁊ iō ꝓ declaratione plena hꝰ mate dixi in. l. iij.§. fi. sͣ. e. p̄dicta uera ī duobus reiso teri: ex quo refert pau. d̓ ſequitur ꝙ ſi rie pͥncipaliter vidēdū ē qͣliter vni cōtra aliū ſuc obligant̉ expreſſe. ſed in hiſ ꝗ obligant̉ tacite: ut ca. ꝙ iſte tex ab vno peticurrat̉. ⁊ prīo circa duos reos debēdi. ad qd̓ īue plures tutores illi: licet nō eēt ꝓprie fideiuſſo tus īducit̉ ꝑ tur totuꝫ nō ang. ad. q. q ſtigādū prīo vidēdū ē an̄ videant̉ īuicē fideiube res tn̄ de iure antiquo ꝯueniebant̉ exēplo fide poteſt ipſe ex ſi duo fue. reᵇ. Iſta. q. tangit̉ hoc ti. ⁊. C. e. ī multis locis: vt iuſſoꝝ: ut. l. i.§. nūc tractemꝰ. sͣ. d̓ tu. ⁊ ra. diſtra. cipere ꝙ ſibi runt capti ꝓ debeant ceī. l. vir vxori. sͣ. ad vel. ⁊. jͣ. d̓ fideiuſ. l. vrāniꝰ. C. e. ex his apparet ueritas hꝰ materie. ¶ Op. de. l. maleficio ꝓ di actiones l. i. ⁊ fuit magna cōtrouerſia īter doc. olim ⁊ ho quo venit ī i. C. e. vbi dicit̉ in tex. ꝙ ſi unus ſoluit repetit ab contra reum nnumti ponenda pe die. Mar. tenuit ꝙ videātur fideiubere. Io. ꝯalio. Sol. vt ī gl. ¶ Quero qͣ actiōe repetat an ī item etiam na pecuniatra.ſ. ꝙ non vident̉ fideiuber̄. ⁊ Azo diſtinxit: vt diſtīcte hoc ſit ꝟuꝫ. ꝗcꝗd dicat̉ hec ē ꝟitas. Aut nō poteſt vti ria ꝙ vnꝰ. beneficio da plene no. ī. l. vir vxori. ⁊ ibi glo. tꝫ opi. Azo. ⁊ in duo rei obligātur ex mera liberalitate. ⁊ tūc aut altero poteto duobꝰ re aucͣ. e. ī pͥn. ſꝫ gl. tꝫ. C. e. l. i. opi. Io. ¶ Sed ꝯtra rit fideiubeſūt ſocij ⁊ vnꝰ ſoluēs repetit ab alioᶜ partē ꝑ acti is de quo in re tamē dicit op. fideiuſſor nō pōt obligari niſi ꝟbis: vt. C. de onē ꝓ ſocio. aut nō ſūt ſocij ⁊ nullo mōᵇ repetit: auc̄. hoc ita. paulꝰ ꝙ iſte fideiuſ. l. blāditus. ⁊ sͣ. ti. i. l. v.§. ſatis acceptio. ⁊ C. eo. Nam vt. d. l. ī lege fal. hoc obſeruādū. sͣ. ad. l. fal. Aut tex. nō mulilla auc̄. loꝗmā. l. ſi hereditateꝫ.§. jͣ. ſꝫ ſi duo rei pn̄t ī ꝯſtitur nō obligauerūt ſe ex mera liberalitate. ⁊ tūc aut tū facit ⁊ ſe tur ſolum in remittit ad vt. C. e. l. ꝑꝑ. ⁊ sͣ. eo. l. eandē. ergo nō vident̉ īui totuꝫ negociū ꝑtinet ad ſoluētē. puta qꝛ tota pe reis ex cauſa .l. pe. de tu. ⁊ cē fideiubere. Di. tꝫ opi. Azo. ad hāc rōnē rn̄dit ima quocūia ꝑuenit ad eū uel alio mō. ⁊ tūc iſte nil repeoneroſa. ⁊ h̓ tu. da. ab hiſ. omnia ſatis ꝙ iſta rō ꝯcludit ī fideiuſſiōe exp̄ſſa ſed nō ī tatit. aut negociū ꝑtīet ad aliū. ⁊ tūc ab eo repetit̉ Itē īducit ꝑ fuerūt d̓ me̓ cita. Pe. ⁊ Ia. de ra. ⁊ Cy. ſeq̄ndo eos dicūt ꝙ eatenꝰ qͣtenꝰ ad euꝫ ꝑtinet: ⁊ ſic ī totū uel in par eundē ang. te bar. ī ea. l. ꝯͣ bar. ī. l. ꝗ ẜ duo rei nullo mō vident̉ fideiubere. nā ī duobꝰ teꝫ. vt. l. i. C. e. ⁊ sͣ. de exerci. l. nec ꝗſꝙͣ. ⁊ de inſtiSeptimo. uum de fur. reis ꝗlibet eqͣliter dꝫ obligari īſolidū: vt pͥncipatu. l. hēbat.§. fl. ⁊. l. ſe. ſed qͣ actiōe agit̉. Hic eſt ADDE abꝗ dixit ꝙ ꝗs ba. conſilio liſ. nec attēdit̉ ad quē pecūia ꝑuenit: vt. jͣ. e. l. pe. aduertēdū. aut plures obligātur ſimul ex ꝓpria non tenet̉ tā lx. pͥmo li. ⁊. C. ſi cer. pe. l. ſi non ſinguli. ſꝫ ẜꝫ eos ꝗ dicūt ꝙ qͣꝫ fur. ⁊ tācōuentiōe. ⁊ ſic vnus pn̄te altero ⁊ hꝫ locū actio e ¶ Quid in qꝫ preſtans uident̉ fideiubere hoc non eēt. ergo ⁊cͣ. Prete mādati: vt. ff. mā. l. ſi remunerādi.§. ſi paſſus: ⁊ pluribus. vi opem in eorea nō reꝑit̉ ꝙ de iure ffoꝝ ⁊ codiciſ. duo rei hn̄t de no. in re.l. ꝗ patit̉. inſti. de ꝟ. ob.§. i. aut vnꝰ obligat̉ alte dē ſurto: qꝛ peti. l. ex duo bn̄ficiū diuiſiōis. ergo ⁊cͣ. Itē hoc nulla. l. cauet̉ ro abn̄te qd̓ pōt ꝯtingere: vt. sͣ. e. l. iij. ⁊ dixi. sͣ. e. ang. dicit eē bus. ī. x. col. ꝙ videāt̉ fideiubere: ergo ⁊c̄. ⁊ ī hoc reſidet cy. ꝯͣrium ꝙ l. eandē.§. fi. ⁊ tūc aūt ſūt ſocij ⁊ repetit alter ab jͣ. eo. pro. d. libet ē pͥnciC. eo. l. i. lꝫ ꝑ multa ꝟba. uides ergo ꝙ ex dictis altero actiōe ꝓ ſocio: vt. d. l. nec ꝗſqͣ. d̓ exercito. l. in. l. falcipalis ⁊ ꝗlibꝫ eoꝝ nullā claritatē habes. Quid ergo dicemꝰ. dia. ⁊ etiam aut nō ſunt ſocij. ⁊ tūc aut hēbāt bn̄ficiū diuiſio p̄ſtat opē albar. no. ⁊ viIa. de bel. diſputauit iſtā. q. ⁊ poſuit eā ī aucͣ. e. nis. ⁊ ſic negociū nō poterat expediri ꝓ parte. ⁊ teri. nec ē in de bart in. l. cōueniēs ar. ꝗ meliꝰ attingit ꝟitatē ꝙͣ aliꝗs: tn̄ multū obſcutūc aut debitū fuit ꝯtractū occaſiōe alicuius cor ſi vnꝰ. in pͥn. hꝰ. l. ⁊ ita dic̄ re loquit̉. Tu ergo clarius ⁊ meliꝰ ad declaratio poralis rei ita ꝙ cadit in iudiciū cōi di. ⁊ repetit sͣ. de pac. ⁊. l. ꝙ practicat̉ qui hominē nē pn̄tis materie debes ſcire ꝙ ex fideiuſſione ꝑ actionē cōi diui. vt. l. hēbat.§. fi. cū. l. ſe. sͣ. de īpau. de ca. ꝗ .§. i. jͣ. de ſol. orit̉ duplex obligatio. vna qͣ fideiuſſor obligat̉ cū ip̄o trāſit ſti. aut fuit ꝯtractū debitū ſimpliciter: ut qꝛ pevide bal. alib ¶ Inuice creditori. ⁊ iſta ſemꝑ ꝯtrahit̉ ꝟbis. vt dictū eſt. ⁊ cuniā acceptā diuiſerūt ⁊ ꝗlibet ꝯuertit in ſuos ter loquentē fide iubere. talis hꝫ bn̄ficiū fideiuſſorū: vt aucͣ. pn̄te. C. de fi in. l. ſi in reꝫ vſuſ: ⁊ tūc hꝫ locū cōditio ex hac. l. i. C. e. cū non an duo rei d̓ communem deiuſ. nec eget beneficio huius aucͣ. de duo. re. ⁊ ſit cautuꝫ quo actiōis noīe agat̉. Si ꝟo hēbant bēdi ad īuicē C. ſi certum iſte eſt ꝓprie fideiuſſor reſpectu creditoris. Alia videant̉ fide bn̄ficiū diuiſiōis: ⁊ ſic negociū poterat exꝑiriꝓ petat̉. ⁊ vnū iubere aliꝗd ē obligatio q̄ ꝯtrahit̉ īter reū ⁊ fideiuſſorē ⁊ iſta ꝑte. ⁊ tūc hꝫ locū actio nego. geſt. ⁊ hoc mō pōt verbuꝫ bal. ꝑ bal. ī. d. l. i. ꝯtrahit̉ cōſenſu. nā reus videt̉ mandare fideiuſ ī. l. i. ī pͥn. C. ītelligi glo. l. i. C. e. ar. ff. de neg. geſt. l. ſi cōes. fa. C. e. ti. ⁊ vid̓ eo. ⁊ qd̓ dixi ſori ꝙ ſoluat: vt. l. indebitā. sͣ. d̓ cōdi. inde. ⁊. de her. l. heredes.§. itē ſi unus. cū ſi. ſed ẜm iſtā diī. l. duobꝰ.§. poſt imol. vbi duo. sͣ. e. hac loquit̉ ti. mā. ⁊ hoc mō ꝯſiderat̉ fideiuſſor ſtinctionē dꝫ ītelligi lex ſi in rē. C. ſi cer. pe. ⁊ no. ī. l. ſi ex tota. ADDE an reſpectu ipſius debitoris. Itē fideiuſſor pōt ītel C. loca. l. ſi diuiſa. ¶ Tertio q̄ro ꝗd in pluribꝰ tu §. i. sͣ. dleg. i. duo rei dicā ligi ſtricte qui aliene obligationi accedit: vt. jͣ. de toribꝰ curatoribꝰ ⁊ adminiſtratoribus ciuitatis tur ad inuifideiuſ. l. i. ⁊. l. fideiuſſor obligari.§. ſi fideiuſſor. cē fideiubeſi vnus ſoluit qͣ actiōe repetit alter ab altero. dic re uide bal. pōt etiam accipi large fideiuſſor oīs qui eſt obli ut plene no. in. l. i.§. nunc tractemus. de tu. ⁊ ra. conſilio. clx gatꝰ ꝓ negocio qd̓ ad aliuꝫ ſpectat nō ad ſe. hoc diſtra. C. de trāſac. l. i. ⁊ sͣ. de neg. geſt. l. ex facto viij. iij. volū. mō accipit̉ in ti. ad vel. l. i. C. ad vel. Si ergo q̄ad muni. l. īperator. in fi. cuꝫ. l. ſe. ¶ Quarto q̄ro c ¶ Repetit rit̉ an duo rei videant̉ fideiubere īuicē. dic aut q̄ ab alio. Sed ꝗd in pluribusᵉ depoſitarijs uel cōmodatarijs ꝗ an credit or

De duobus reis conſtituendis. in obligatōe ſecūdaria q̄ ꝯtrahitur ratione doli q̄ dꝫ cedi vni ex reis debēdi. an ⁊ qn̄ ⁊ quo iure uel culpe tenētur vt duo rei. Ia. de bel. dicit ꝙ ⁊ inqͣtū cedi debeat. ⁊ ꝗd ſi cedi nō pōt ⁊ mulunꝰ ſoluēs nullā actionē hꝫ niſi ſibi cedat̉: vt. l. ta alia circa hoc q̄ glo. tangit in. l. i. C. e. ⁊. C. de vn̄ q̄ritur. sͣ. ꝯmo. Rō qꝛ. l. cautū non reperitur. tranſac. l. i. ⁊ vbiqꝫ ꝑ Cy. ⁊ sͣ. mā. l. papi. d̓ ſolu. cōtra dico ꝙ ī eis ſit ſicut in pluribus tutoribus l. modeſtinꝰ. ⁊ ibi ꝑ Dy. ⁊ ibi dicā. ⁊. C. de fideꝗbus ī hoc eꝗparātur: vt sͣ. depo. l. i.§. ſi apud iuſ. l. cū alter. ⁊ ibi ꝑ Cy. q̄ omitto hic plene diduos. ibi dū dicit. exēplo duorum tutorum ⁊cͣ. cā ī. l. modeſtinus. de ſoluti. ¶ Quinto q̄ro. pōe ꝙ unus ex duobꝰ reis ſuo iuramēto liberat aliū. an poterit ab alio repeteHūc.§. le Cum in tabulis. re per inde ac ſi ſoluiſſet. vr̄ ꝙ ſic: qꝛ iuramentuꝫ gi. sͣ. eo. l. ij. dic vt ibi. hꝫ vim ſolutiōis. Gl. dicit ꝯtra ⁊ bn̄. sͣ. de iureiur. l. duobus.§. a fideiuſſore. dic ut ibi. ¶ SexInterI ex z I ex duobus. uallū īter duoto quero an ille cui facta eſt acceptilatio poſſit ueniēs inter interrogatōeꝫ ⁊ rn̄ſionem ab alio quem liberauit repetere ſicut ſi ſoluiſſet videtur ꝙ ſi impedit rn̄dentē obligari. h. d. ¶ Op. ⁊ videi qd̓ videt̉: qꝛ acceptilatio hꝫ vim ſolutiōis: vt direſpōdeatur ꝙ īteruallū nō vitiat ꝯſtitutionē: vt. l. duoſ reos die ſequē. dū ctū ē. Tu diſtingue an fuerit ei acceptilatū cā re modo nō in §. fi. sͣ. e. So. ibi interuallū modicū hic magnū. mūeratiōis uel nō: vt. l. idēqꝫ.§. fi. cū. l. ſe. sͣ. mā. ferueniat ac ¶ Op. d̓. l. iij. sͣ. e. gl. qͥ eſt hic dubitat breuiter ¶ Septīo q̄ro ꝗd ſi vnius culpa alter ex correis tus extraneinteruallū inter interrogationē ⁊ reſpōſionem eſt dānificatꝰ an ille dānificatus poſſit repetere us valeat ſti vitiat ut hic. ſed īteruallū īter vnā obligationeꝫ pulatio ẜm credo ꝙ ſic: vt. d. l. i.§. nūc tractemꝰ. de tu. ⁊ ra. Imol. ⁊ no. vniꝰ correi ꝑfectā ⁊ alteriꝰ obligationē ꝑficiēdā di. ⁊ depo. l. i.§. ſi apud duos ⁊ dixi. sͣ. in. iiii. q glo. in. l. ean nō vitiat ut ibi: ⁊ hec ꝟa. ¶ Ultīo no. ꝙ p̄poſi¶ Octauo q̄ro ꝗd in pluribꝰ reis credēdi vnus dem in.§. fi. tio ab ſeparationē denotat ut hic in glo. ⁊. l. rō. sͣ. eo. licet ra recepit ſolutiōem. an alter poſſit repetere ab eo ro eueniat. §. fi. sͣ. de ac. emp. partē ⁊ qͣ actōe. Gl. videt̉ dicere ꝙ repetere poſ Ex.§. ſequenti. ſit actiōe nego. geſt: vt no. sͣ. de cōdi. inde. l. fra¶ Quot mōis ꝗs poſſit eē pn̄s ⁊ ſoluēdo ⁊ exiter a frē ī pͥn. mag. glo. idē. no. de leg. ij. l. ſi titio gi nō poſſit: ibi. Sꝫ ꝗd. Et an bn̄ficio ꝙ ꝯpetit aut ſeio. alibi dicit glo. ꝙ ita demū ē cōicandū ſi duobꝰ reis poſſit renunciari: ibi. Quero an. Et ſint ſocij: vt no. jͣ. de ſol. l. ꝗ hoīeꝫ.§. i. ⁊ videtur qn̄ vnus ex reis credēdi agit teneatur cauere ali tex. sͣ. ad. l. fal. l. in lege fal. hoc obſeruādū. Bre um rem ra. habiturum uide in fi. uiter diſtīgue. aut ſūt plures rei credēdi ex cauſamere lucratiua. ⁊ tūc alt̓ alteri qd̓ exigit cōicaDiſSi a ticio ⁊ pupillo. pari re nō tenet̉ niſi ſint ſocij: vt. d. l. in lege. fal. hoc tas ī obligatiōis ſubſtātia nō īpeditᵇ duoꝝ reoꝝ obſeruādū. qd̓ no. in. d. l. ꝗ hoīeꝫ.§. i. ⁊ ſic eſt fal b ¶ Si aticōſtitutionē. h. d. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ ẜuꝰ nō poſſa glo q̄ eſt ī. l. ſi ticio aut ſeio. de. le. ij. referēdo cio non imſit donare: vt. l. ſi liberā. C. ꝙ cū eo. ⁊. l. ꝯtra iuriſ pedit. vide eā ad tex. Aut ſūt ꝯſtituti ex cauſa oneroſa ⁊ tūc bar. in. l. rein fi. sͣ. de pac. So. ut in gl. ¶ Op. de. l. iij.§. filiꝰ aut negociū ꝟe ſpectat ad eū ꝗ ſolutōnē recipit pet. auc̄. hoc .sͣ. de pecu. So. duo rei nō vident̉ fideiubere ut in totū: vt qꝛ ſua tota pecunia fuit mutuata vel ita. in. xij. q. dictū ē. ¶ Quero utrū iſte unuſ ꝗ tenet̉ ciuilit̓ ⁊ ⁊ in verſi. x. alio mō ſuꝑ re ſua tota fuit ꝯtractū ⁊ tūc alt̓ nil naturaliter pōt exigi inſolidū. an hēat beneficiū quero quid repetit ab eo: vt ar. d. l. ſꝫ ⁊ iul.§. nō ſolū. ⁊.§. ſe. ſi aliꝗs. C. e. diuiſiōis ſi alter nō pōt exigi. ⁊ tex. in corꝑe dicit sͣ. ad mace. aut negociū ſpectat ad aliū cui nō ē ꝙ ſi alter ē pn̄s ⁊ ſoluēdo nō pōt agi ꝯtra alium ſolutū ī totū uel ī ꝑtē. ⁊ ille ꝙͣtū ad eū ꝑtīet repe īſolidū. ¶ Sꝫ ꝗd ſi eſt pn̄s ⁊ ē ſoluēdo ſꝫ nō pōt tit ab alio: vt. l. ſi cōi. sͣ. de noxa. ꝑ regulā poſitā. exigi. ꝗd iuris. ⁊ uideamꝰ quot modis hoc pōt sͣ. ſi cer. pe. l. ſi ⁊ me ⁊ ticiū. ⁊ qꝛ duo rei debēdi accidere: ⁊ ſiꝗdē nō pōt aliꝰ exigi ꝓpter defectū ⁊ credēdi eꝗparant̉: vt. sͣ. e. l. ij. ſꝫ ī reis debēdi ꝑſone. vt qꝛ pupillꝰ uel minor caret tutore uel cu hoc ē: vt. C. l. i. ⁊ sͣ. ꝓxi. dictū ē ergo ⁊cͣ. hoc ēt ratore. tūc ſi cā faciēdi dare tutorē vel curatoreꝫ ſtatī ꝓbabit̉ clariꝰ ſꝫ qͣ actiōe repetet dubitatur. hēat neceſſe ire alio loco: uel dēret dari cū inꝗſidic aūt ſūt ſocij ⁊ actione ꝓ ſocio. aut nō ſūt ſocij tiōe: tūc hēret̉ ꝓ abn̄te. ⁊ ſic ille nō hꝫ bn̄ficiū di ⁊ tūc aut tale creditū fuit ꝯtractū occaſiōe alicuuiſiōis gl. ē in ſimili ī aucͣ. de fideiuſ.§. i. ⁊ hic ha ius rei cōis ī qͣ cōpetit aliquod iudiciū diuiſoriū beret locū maxīe ſi ꝓ petēdo tutore eſſet neceſſe vt cōi diuidūdo. ⁊ fa. herc. ⁊ tūc repetet̉: vt. d. l. ſi ꝑegrinari ar. l. cū a matribꝰ. C. ꝗ pe. tu. qꝛ ꝑiculo ī re cōi. de noxa. fa. herc. l. item ex diuerſo: ibi ſti ſuꝫ ē. iō hr̄ ac ſi eēt abn̄s. qn̄qꝫ pn̄s nō pōt cōue pulatꝰ ne eſt ⁊c̄. aut creditū ē ꝯtractū alias ꝙͣ de niri ꝑꝑ defectū ex ꝑſōa agētis: qꝛ nō hꝫ actionē re cōi. ⁊ tūc aut fuerūt cōſtituti duo rei credendi īſolidū ꝯtra aliū: niſi naturaliter obligatū: vt hic ſimul ⁊ unꝰ altero pn̄te ⁊ hꝫ locū actio mandati. ī caſu iſto. ⁊ vr̄ ꝙ īſolidū ut ī hac. l. Cy. ꝟo ī aucͣ. qꝛ cū patior te ſtipulari ex re mea videor mādahoc ita. vr̄ dicere ꝙ ſi creditor ſciuit aliꝰ hꝫ bn̄fire ut ad meā vtilitatē ſtipuleris: vt. l. ſi mulier. sͣ. ciū diuiſiōis: vt ar. l. ſi ticiꝰ. jͣ. de fideiuſ. credo cō de iure. do. facit qd̓ no. sͣ. ſolu. ma. l. q̄ dotis. ⁊. e. tra ꝙ īdiſtīcte ille ꝗ nō pōt ꝯueniri ꝯuenit̉ īſoliti. l. poſt dotē. ẜm lec. Dy. Aut fuerūt conſtituti dū ⁊ ꝓbo. bn̄ficiū aūt de duobꝰ reis eſt īductuꝫ duo rei credēdi ī abn̄tia. qd̓ pōt fieri qn̄ vnꝰ ſub ad exēplū bn̄ficij qd̓ dat̉ fideiuſ. ut in aucͣ. eo. in cōmemoratiōe alteriꝰ ſtipulat̉ ēt ex īteruallo: vt. pͥn. ⁊.§. i. adeo ꝙ ſi nō ē tacita fideiuſſio bn̄ficiū sͣ. e. l. iij. ⁊ tūc eū puto repetere actiōe neg. geſt. ⁊ de duobꝰ reis nō hꝫ locum. mō ſi fideiuſſor obli ſic intelligo glo. l. frater a frē. ar. sͣ. de neg. geſt. gat ſe ꝓ illo ꝗ eſt tm̄ naturaliter obligatꝰ. an hē.l. pe. fac̄ de ꝟ. ob. l. iul.§. fūdū. ⁊ īſti. d̓ ꝟ. ob.§. at bn̄ficiū de fideiuſſoribꝰ. ⁊ Dy. dixit ꝙ ſic in. l. ſi ꝗs alij. ⁊ qd̓ ibi nō. ¶ Nono q̄ro ꝗd ſi vnus ex marcellus. jͣ. de fideiuſſo. in addi. mag. Idem ſi reis credēdi ſuo facto liberauit alium puta acce pͥncipalis eſt reſtitutꝰ: ut. l. ſi minor. sͣ. de ꝓcur. ⁊ ptilatiōe vel alio mō an alter poſſit ab eo repe.l. i. ⁊. ij. C. de fideiuſ. mi. ꝓ hoc. l. iij. sͣ. qd̓ ꝗſqꝫ iu tere? Rn̄deo ſic eo mō ac ſi ſolutiōem recepiſſet ris.§. ſi is ꝓ quo. Ad. l. ſi ticius. rn̄deo ibi in bn̄ ꝓ hoc eſt tex. optīe faciēs sͣ. d̓ iur. do. l. ſi vir ab ficio diuiſiōis qd̓ dat̉ fideiuſſoribꝰ. hic ī bn̄ficio eo. ⁊ gl. hoc exp̄ſſe dic̄. sͣ. d̓ pac. l. ſi vnꝰ. ī n. ſuꝑ de duobꝰ reis. Rō. qꝛ ſi tu correꝰ peteres ꝙ diui ꝟbo nouare. dū dicit vnū. utrū nō poſſꝫ nouare deret̉ ꝓ illa ꝑte illū nō poſſꝫ ꝯuenire nec te. ⁊ ſic ꝗn̄ ſocij teneant̉. ¶ Ultimo eēt vidēdū d̓ actōe mihi nō remaneret ius ſaluū ī. l. ſi ticiꝰ. creditori

De duobus reis conſtituendis 6 4 remaneret ius ꝯtra principalem.ſi. in. l. ſi minor. de pro ro queᵈ eſt ratio primi dicti ꝙ quando plures ſtipulana ¶ Correetū cu. ⁊. l. ij. C. d̓ fide. mi. ſed ſi poneres principalē naturatur vſufructum nō poteſt deberi tanꝙͣ duobus reis cre vide ang. ⁊ liter tm̄ teneri. tunc eēt durum videre rationē. tertio po īmo. ī. l. reos dendi. dicit glo. ꝙ fundus erat ſtipulatoris. iſta eſt que ī pe. col. sͣ. e. teſt contingere ꝓpter diem vel cōditionē: ut ſi vnus ꝓ dam diuinatio. Dic ergo ratio eſt quam ponit tex. quia b ¶ Aduerte miſit pure alter in diem vel ſub conditione. an ille qui vſufructus non poteſt eſſe ideꝫ in perſona vtriuſqꝫ. ſed tn̄. adde gl. ⁊ pure tenet̉ poſſit inſolidum ꝯueniri. ⁊ de iure antiquo bald. in auc̄. eſt in perſona cuiuſqꝫ proprium. alius eſt enim vſufrunon eſt dubium: vt. l. ex duobus. sͣ. e. ⁊ inſti. e.§. fi. ſꝫ an hoc ita. C. e. ctus in perſona mea. alius in perſona alterius: vt. l. ſtinūqͣꝫ tn̄ renū ſit hodie correctumª. videt̉ ſimpliciter dicere glo. in. l. pulatio.§. ſi quis ita. sͣ. ti. i. ⁊ sͣ. qui. mo. vſufruct. amit. ciando oībꝰ ſi plures. jͣ. de fideiuſ. glo. tangit. C. eo. aucͣ. hoc ita. nec l. repe. ⁊ no. jͣ. ti. i. l. ſi cum duorum. ⁊ ſic apparet ꝙ dibn̄ficijs vide determinat aliꝗd. do. Dy. dicit ꝯtrariuꝫ ꝙ illa. l. ex duo tur renūciauerſitas in re impedit conſtitutionem duorum reoruꝫ. bus ſit correcta ꝑ. l. ſi plures. jͣ. de fideiuſ. coniuncta au re bn̄ficio ce ¶ Sed poneᵉ ꝙ duo ſtipulantur a ticio vſufructuꝫ fundēdaꝝ ſcd̓m ten. e. ⁊ idē tenet Cy. ſed nō credo ſimpliciter iſtud eē di iſtius ticij inſolidum an valeat ut ſaltem cuiqꝫ ꝓ par bal. in. l. ſi di verum: qꝛ tex. in corpore eo. videt̉ velle ꝙ tunc hꝫ bene te acquiratur. dubim eſtẜm Io. ita dicit gl. ⁊ non plꝰ. uiſa. C. loca. ficium diuiſionis qn̄ inuicē ſibi fideiubent. ſed impoſſi I id qd̓ Dy. arguit ꝙ non: qꝛ ſi non ualet qd̓ ago ut ago nō uac ſ hic ē cla bile eſt ꝙ obligatus pure videatur fideiubere pro eo ꝗ let vt valere poteſt vt. C. ſi quis alteri uel ſibi. l. multuꝫ uis ma ſub conditione tenet̉: vt. l. grece.§. illud. jͣ. de fideiuſ. ⁊ .sͣ. de conſti. pe. l. i.§. euꝫ qui. sͣ. ti. i. l. i.§. ſi quis ita. ſed terie hꝰ qͦlit̓ ſic remanet īcorrecta. l. ex duobus. sͣ. e. ſed putarē Dy poſſint ꝯſtihic non valet obligatio tanꝙͣ ſint duo rei. ergo ⁊cͣ. Ecō bn̄ dicere ſi alternatiua fideiuſſio inter reos reſultaret. tui duo rei. tra ꝙ ualeat pro parte: ut. sͣ. de ſerui. l. ſi tam anguſti. ⁊ add̓ ꝙ rei qn̄ vt. sͣ. dixi. ¶ Quero an beneficio qd̓ competit duobꝰ rede iureiuran. l. ſed ⁊ ſi poſſeſſori.§. ſed ſi rerum. ⁊ iſtud qꝫ v̓bis ꝯſti is poſſit renunciari. glo. ⁊ doc. ꝙ ſic per regulam genevltimum Dy. tenet. Tu dic ꝙ vterqꝫ tenetur inſoliduꝫ tuunt̉. l. ſi nō ralem: qꝛ licitum eſt renunciari iuri ſuo pro ſe ⁊cͣ. vt no. ſinguli. ⁊ ibi non tamen tanꝙͣ correi. ⁊ ideo ſolutione vni facta ab al no. C. ſi cer. inſti. eo. in fi. ⁊ in aucͣ. eo.§. i. Aduerteᵇ tamē ꝙ notaritero non contingit liberatio ipſo iure ſed ope exceptio pe. ⁊ vid̓ no. dicunt. renuncians bn̄ficio nouarum conſtitutionū de nis: ut hac. l. in fi. Sed pone ꝙ duo fuerūt ſtipulati ab ī. l. oꝑe. ff. de pluribus reis debendi ⁊ bn̄ dicunt. non enim eſt ſolum initio uſufructum pro parte. dicit glo. ꝙ tunc non eſt operis liber. bn̄ficium diuiſionis: ſed aliud.ſ. ꝙ ſimul fiat examinac ¶ Quero qͦ dubium. Scd̓o dicitur hic ꝙ ſi ſtipulati tu ⁊ ego ſumus Et ꝗd ſi plu tio cauſe: vt dixi. sͣ. eo. l. iij.§. fi. illud autē qd̓ dicunt nocentuꝫ nomine dotis. ꝙ non ſumus duo rei credendi. res fecerunt tarij.ſ. ⁊ bn̄ficio de fideiuſſoribus ſit ad cautelaꝫ ꝓpter ¶ Sed que eſt ratio? Reſpondeo: qꝛ licet eadem res de pacē cū pluillam opi. an plures rei videantur inuicem fideiubere. ribꝰ ⁊ ꝓmiſe beatur: tamen cauſe eſt diuerſitas. cum non poſſit duo rūt ꝗlibꝫ īſo ¶ Quero an vnus ex reis credendi agens teneat̉ caue bus eſſe nupta non poteſt eſſe eadeꝫ cā. ⁊ ſic diuerſitas lidū īuicē nō re alium rem ra. ha. glo. dicit ꝙ non s. ſo. ma. l. iij. in fi. cauſe impedit conſtitutionem duorum reoruꝫ. facit gl. offendere ⁊ mag. glo. qd̓ tenent doc. C. eo. auc̄. hoc ita. aduerte tasͣ. de inter. act. l. qui ſeruum. in glo. mag. ⁊. l. ſi pro parvnꝰ offēdat men ſolicite: qꝛ licet non teneat̉ cauere de rato: qꝛ non an īſolidū ꝗ te. in fi. sͣ. de in rem verſo. ⁊ ex hoc apparet ſol. uniꝰ dulibꝫ poſſit pe agit nomine alieno ſed ſuo tantum. tamē tenetur cauebietatis. que eſt ratio ꝙ duo rei debendi poſſunt con tere penaꝫ ⁊ re de defendendo reum ſi conueniretur ab alio reo nō ſtitui: vt. l. fi. C. de do. cau. non nu. ⁊ qd̓ no. in. l. ij. C. ne ꝗlibꝫ teneat̉ credēdi: vt. l. fideicommiſſa.§. plerunqꝫ. in fi. sͣ. de le. īſolidū tāqͣꝫ fide. do. dentur. ⁊ tamen duo rei credendi nō poſſunt iij. quod eſt no. duo rei bar. conſtitui: vt hic. Reſpondeo. ratio eſt: qꝛ duo poſſunt no. ī auc̄. hoc debere ex eadem cā. idem ſi dotis cā. ſecus in duobus ita ī repe. in I reus promittendi. reis ſtipulandi ſi ponis vnum eſſe uirum. ſecus ſi eēnt .xiij. q. deciDue obligationes paris potentie inuicem nō ſit ꝙ n̄ ꝑ hāc duo extranei. in ſcd̓o reſponſo huius. l. ſ. in ver. ideꝫ ait .l. tene mēti. tollunt̉. ſed magis potens tollit minus potenteꝫ. h. d. ⁊cͣ. quero que eſt ratio dic ut in glo. Item dicit ꝙ ſi vni ⁊ idē bar. ī. l. ¶ Quero ſi habeo iſtas duas actiones an poſſim vnā ſoluitur aliꝰ poteſt agere de rigore: licet de eꝗtate obfi. ī. ij. q. jͣ. e. intentare ad vnam partem. ⁊ aliam actionem ad aliam exceptio. Ratio eſt de rigore: qꝛ nō ſunt duo rei credē ti. ⁊ pau. de partem. ⁊ dic ꝙ actor eas in libello vno proponere pocaſt. i. l. ſi id di. ideo factum vnius non poteſt alteri preiudicare. raqd̓. sͣ. e. ⁊ bar. teſt: vt. l. non eſt nouum. sͣ. de ac. emp. ⁊. l. heredes.§. ſi tio equitatis eſt: qꝛ voluntas contrahentiuꝫ fuit ⁊ ideo .i. d. l. oꝑe. ⁊ inter duos. ⁊. l. cum duobus. sͣ. pro ſol. ¶ Quero quis doli exceptio dat̉ que eſt ex equitate: vt. l. qui exceptiōe āg. ī. l. ſi ẜuꝰ. ſit effectuſ. dic vt videbitis. jͣ. de fideiuſſo. l. vrannius. .sͣ. de do. exceptione. ¶ Sed quero ꝗd de ſticho ſi ſo§. ſi pluriuꝫ. ad fi. sͣ. ſi ꝗs Op. d̓ uitur an contingat liberatio ab eo qui ſtichū petere nō T ſi ſtipulationuꝫ. iij.. ī cau. ADDE poterat ſed decem. ⁊ glo. dicit ꝙ ſic. ad ſi ſūt plu certā. jͣ. de preto. ſtip. qꝛ refert̉ ſemꝑ qͣtenus īEx. l. ſequenti. res faciētes tereſt: vt. l. ſtipulatio.§. fi. sͣ. de ope. no. nū. dicit glo. ꝙ pacē. ⁊ vnꝰ ꝓ ¶ An ſolutio facta vni ex correis credēdi tollat actioconſtituunt̉ duo rei ꝓmittendi non ſtipulandi. ⁊ gl. di mittat ꝓ ſe ⁊ neꝫ alteriꝰ: ibi. Prīo. Et an acceptilatio facta vni ꝓſit fratribꝰ ſuis cit verū: niſi certa ꝙͣtitas exprimat̉: qꝛ tunc poſſunt duo alteri uel facta ab vno reoꝝ credendi noceat alteri: ibi. ſub pena mi rei conſtitui ẜm quoſdam. Credo ꝙ iſti doc. non dicūt Scd̓o. Et an ſipetat̉ ab vno reoꝝ credendi ꝓſit alterile. ꝙ ticiꝰ ab verum qn̄ diuerſitas cauſe impedit conſtitutioneꝫ duo eiſ nō offēde ibi. Tertio. Et an ſnīa lata ꝓ vno ex reis debendi ꝓſit rum reorum credendi: vt. jͣ. l. proxi. dicā. ſed ſi ponam tur: ⁊ deīde alijs: ibi. Quarto. Et ꝗd ſi lata ꝓ uno ex reis credendi ꝓ ipſo p̄nciꝙ vnuſquiſqꝫ petit pro ſuo intereſſe. ergo diuerſa cā ⁊ uel ꝯtra: ibi. Tertio. Et an iuſiurādū vniꝰ ex reis debē pali ꝓmittēſic impedit. Ex. l. ſequenti. di ꝓſit alijs: ibi. Quinto. Et an iuramētū ꝙ defert vn te fideiubeāt ¶ Que eſt ꝙ qn̄ plures ſtipulant̉ vſumfructū nō pōt aliꝗ cū renū ex correis debēdi noceat alteri: ibi. Scd̓o Et ꝗd de iuciatiōibꝰ de deberi tanꝙͣ duobus reis credendi. Quero quid aūt ſi reiurādo ꝙ defert vnus ex correis credēdi: ibi. Tertio. bitis ꝯtīgat duo ſtipulant̉ a ticio fundū ipſiꝰ ticij īſolidū an valeat: Et an pactū factuꝫ vni ex reis debēdi proſit alteri: ibi. qꝫ ꝙ vnꝰ ex ibi. Sꝫ pone. Et q̄ eſt rō ꝙ cū ego ⁊ tu ſtipulati fuimus fratribꝰ p̄di Sexto. Et an pactū factum ab vno ex reis debēdi altecentū noīe dotis ꝙ nō ſumus duo rei: ibi. Scd̓o dicit̉. ctis occidat ri noceat: ibi. Sed q̄ro. Et an ſi unꝰ ꝓmittit animo novnuꝫ ex illis Iſta. l. ē bona ⁊ ſubtiuandi alteri liberet̉: ibi. Septimo. Et ꝗd de ceſſiōe: ibi. cū ꝗbꝰ ē ſcā I id quod. lis ⁊ qͣſi clauis hꝰ mate Octauo. Et an ꝯfeſſio facta ꝑ unū ex reis debēdi ꝓſit pax. an fide rie. ⁊ breuiter. h. d. Diſparitas rei debite vel iuſſores teneā uel noceat alteri: ibi. Nono. Et an ſucceſſio vniꝰ ex cor cauſe debendi impedit conſtitutionem duoꝝ reorum. tur. ⁊ an īſo reis debēdi uel credēdi alteri ꝓſit: ibi. Decimo. Et an lidū an ꝓ ra Ad euidentiam premitto ꝙ alius eſt vſufructus in per mora uniꝰ ꝓſit alteri uel noceat: ibi. Vndecimo. Et an ta et caſu qͥ ſona mea. ⁊ alius in perſona ticij: vt. l. ſtipulatio iſta.§. culpa vnius alteri noceat: ibi. Duodecimo. Et an reci aliꝗ ſint abſc̄ ſi quis ita. sͣ. ti. i. hic habetis gl. multū longas. ¶ Op. tes aliꝗ mor ſcio liberatiōis facta ī ꝑſonā vniꝰ alteri noceat: ibi Tede. l. ex duobus. sͣ. eo. Solu. ibi diſparitas ſperatur retui qͦlit̓ ꝯue ciodecimo. Et generaliter an exceptio cōpetens vni ex niāt vid̓ bal. duci ad paritatem: vt dixi. sͣ. e. l. eandeꝫ. in prin. ¶ Que reis debendi porrigatur ad alium: uide in fi. cō. ccxxi. ij. li. d ¶ Sꝫ pone

De duobus reis conſtituendis. facit etiā ad .q. ſiquis cō Unꝰ ex reis credēdi duobus. lite cōteſt. perimit ius ¶ Scd̓o qͦro vtꝝ acceptilatio ſcā vni ꝓſit alteri uel fctā ceſſit petro ⁊ ab vno reoꝝ credēdi noceat alteri. q̄dā gl. vident̉ diſtī martīo ⁊ cui alteriꝰ. h. d. ¶ Op. de. l. ſi vnꝰ. ī pͥn. sͣ. de pac. libet eorum So. hic ī lit. ꝯteſ. ibi ī pacto. ⁊ hec pōt eē bōa. vel dic ꝙ guere an ſint ſocij uel nō: vt. l. ⁊ ꝑ iuſiurādū.§. fi. de acinſolidum p̄ cepti. ⁊ de noua. l. ſi rē.§. ſi duo. ī gl. ſuꝑ ꝟbo fere. ⁊. c ibi erāt ſocij. hic nō. ¶ No. mirabilē ſol. ꝙ plꝰ pōt p̄iu dium in eme. l. ij. Alia. gl. īdiſtīcte vr̄ dicere ꝙ uniꝰ acceptilatio alte dicare ſi nō ſūt ſocij ꝙͣ ſi ſocij ſint. qd̓ ē ꝟuꝫ ī aliꝗbꝰ caſi phiteoſiꝫ ꝗd operetur de ri noceat: ut. sͣ. de pact. l. ſi unꝰ circa fi. prīe magne. gi. 2 bus: vt. jͣ. uidebitis. nō tn̄ ī caſu. l. nr̄e: vt dicā. jͣ. ī. iij. q. ⁊ quo per bal. de ſol. l. ꝗ hoīeꝫ.§. fi. ⁊ facit ꝓ hoc gl. ī. l. ij.§. ſi tn̄ hoīeꝫ iō ꝓ declaratiōe hꝰ materie. hic pͥncipaliter ē uidendū in. l. i. ī. xi. q. .sͣ. ti. i. ⁊ ibi gl. ⁊ hec ē ip̄a ꝟitas. nā acceptilatio fcā vni an factū vniꝰ ꝓſit vni: vel noceat alteri correo debendi C. quando reoꝝ debēdi ꝓdeſt alij lꝫ nō ſit ſociꝰ. exp̄ſſuꝫ ē de li. le. l uel credēdi. ⁊ hoc uidēdū ē circa multa. prīo de ſolutio non peten. parteſ. iij.§. nūc de effectu. fac̄ de acceptila. ſi ex pluribꝰ: vbi ēt ne. ſcd̓o de acceptilatiōe. tertio de petitiōe. qͣrto d̓ ſnīa X duovr̄ exp̄ſſū. Idē dico ꝙ ſcā ab uno correoꝝ credēdi noꝗnto de iureiu. ſexto de pacto. ſeptīo de nouatiōe. octa e buſ om cet alteri ēt nō ſocio: eadē rōe q̄ ē ī reis debēdi cū ī hoc uo de ceſſiōe. nono de cōfeſſiōe. decīo de ſucceſſiōe ſeu nia hic eꝗparent̉: vt. l. ij. sͣ. e. ⁊ qꝛ. l. ⁊ ꝑ iuſiurā.§. fin. loꝗt̉ gijͣlit̓ de ꝯſuſiōe. vndecīo de mora. duodecīo de culpa. decidicta reaſſūpſit barto. in ⁊ qꝛ. l. ſi rē.§. ſi duo. jͣ. de noua. eꝗparat ꝑtē vniꝰ ex reis motertio de reſciſſiōe ⁊ ī quolibꝫ iſtoꝝ videndū ē: tā ex auc̄. hoc ita. credēdi circa lit. ꝯteſ. ⁊ acceptilatiōeꝫ. ſꝫ ꝑ ꝯteſt. uniꝰ p̄ꝑte reoꝝ credēdi ꝙͣ debēdi. ¶ Prīo ergo q̄ro an ſoluC. eo. ti. iudicat̉ alteri nō ſocio: vt exp̄ſſū hētis ī. l. fideicōmiſſa tio fcā vni ex correis credēdi tollat actionē alteriꝰ. ⁊ dic b ¶ Solutio §. plerūqꝫ. ī fi. de leg. iij. ergo ⁊cͣ. dico ergo breuit̓ ꝙͣtuꝫ ne partiſ. Et ſi ſolutio ē facta ītegre tollit̉ actō alteriꝰ: vt. l. ij. ⁊. iij. ī fi. no. ꝙ quanad hoc idē ī acceptilatiōe ⁊ ſolu. ꝑ. d. l. ſi ex pluribꝰ. d̓ ac sͣ. e. ⁊ d̓ pac. l. ſi unꝰ ī pͥn. de noxa. l. ſi rē. ⁊ d̓ arbi. ſi duo. do vnus ex ceptila. p̄dicta ꝟa qn̄ acceptilatio īterpōit̉ ſuꝑ obligacū ſi. ⁊ hoc ſi ſolutio ē facta ſibi uel eiꝰ legitīo ꝓcurato reis credentiōe iuris ciuilis. Si ꝟo ſuꝑ obligatiōe iuriſgētiū dicā ī ri. ſi ꝟo negocioꝝ geſtori. dic vt. l. ſi ꝗs offerēti. ī. fi. jͣ. de di agit ſine fra ī. vij. q. ¶ Quid ergo ſi acceptilatō fcā eſt uni tm̄ ꝓ alio non ha ſol. Si ꝟo ꝑs tm̄ fuerit ſoluta tūc poſſet dubitari. nā ſic̄ bet neceſſe ſua ꝑte: certe ī alia ꝑte alteri nō ꝓdeſt nec nocet: ut ſut lit. ꝯteſ. p̄iudicat̉ alteri correo ī totū: vt. jͣ. dicā. ita ēt vr̄ cauere de ra dictū ē de ſolutiōe. ⁊ vr̄ caſus. jͣ. iudi. ſol. l. ſi ex duobuſ. ꝑ ꝑtis ꝑceptionē. ar. jͣ. de noua. l. iij. tn̄ ꝯͣ. ē ꝟitas qd̓ apto ꝓ alio eti ¶ Itē ꝗd ſi acceptilatio ē ſcā īſolidū uni hoc acto ꝙ ſi paret: qꝛ ꝑte una ſoluta alij pōt ſolui alia ꝑs: vt. l. ꝗ ho am ſi agat in bi tm̄ ⁊ nō alij ꝓſit. an hoc pactū īpediat ad aliū porriſolidū glo. ē minē.§. i. j. de ſo. ergo apꝑet ꝙ alteri nō erat ꝑēpta. ar. no. in. l. non gi effectū ſuū. Gl. tꝫ ꝙ ſic. jͣ. d̓ acceptila. l. ⁊ ꝑ iuſiurā.§. sͣ. ti. i. l. ſi duo rei: ⁊ illd̓ ar. ꝙ ꝑtiſ ꝑceptio eꝗparat̉ lit. cō ſolum. ⁊ ibi ſi legatoꝝ ad qd̓ fac̄ de libe. le. l. ſi ꝗs reū. sͣ. d̓ neg. geſt. teſ. nō ē ꝟuꝫ ī nr̄a materia. ut ꝓbat̉ ex. l. cū decē. ī pͥn. jͣ. bar. ⁊ doc. sͣ. l. at ꝗ naͣ. Preterea hoc uidemꝰ in ſolu. nā ſi vnꝰ ſoluit ſolu. ma. ⁊ ilde ſol. ꝯiūcta. l. ſi ꝗs fuerit ſtipulatꝰ. x. ī melle. e. ti. ſꝫ vihoc acto ꝙ ꝓ ſua obligatiōe tm̄ ſoluat alter nō liberat̉ lam allegat deamꝰ de reis debēdi: ⁊ hoc certū ē ꝙ ſol. fcā ab uno d̓ Cy. ī auten. ut. l. modeſtinꝰ. jͣ. d̓ ſo. ⁊ ibi hoc tꝫ Dy. circa hoc tn̄ ē ple tota ꝙͣtitate lib̓at alios: ut. d. l. ij. ⁊. iij. sͣ. e. ſꝫ an ſolutōe hoc ita. C. e niꝰ uidēdū: qꝛ ſubtile ē. ¶ Tertio q̄roᵉ de petitōe. ⁊ ſiꝗꝑtisᵇ ab aliquo fcā videat̉ fcā diuiſio ita ꝙ ꝗlibet āmō tamen cauet dē petat̉ ab vno reoꝝ credēdi utrꝝ hoc alijs ꝓſit. ⁊ ſic de defenden dēat ꝯueniri uiriliter iure exceptiōis pacti. dic aut erāt dē fuit fcā petitio ſimplicit̓ ita ꝙ ad lit. ꝯteſ. nō ꝓceſſit. do eum ſi ab duo rei tales ꝗ nō hēbāt bn̄ficiū diuiſiōis: ⁊ tūc recipiē altero conue ⁊ ſcā ab uno pōt alijs ꝓdeſſe quo ad īterruptionē p̄ſcri do ſolutionē ꝑtis ſue ab uno uideor diuidere: ita ꝙ ali niat̉ ẜm bar. ptiōis: ut. C. e. l. fi. Si ꝟo ꝓceſſū ē ad lit. ꝯteſ. ⁊ iſta ē maͣ os iure exceptōis pacti debeo uiriliter cōuenire: ut. l. ſi in. d. l. non ſo nr̄e. l. ⁊ tcͣ ſiꝗdē lit. ꝯteſ. ſcā ē ſuꝑ toto debito: lex vr̄ uel lum per tex. creditores. C. de pactis. fallit fauore legatoꝝ. l. ſi ex tono. in. l. fidei le ꝙ ille ꝗ ꝯteſtat̉ litē totū debitum ſibi p̄occupat ita ꝙ to.§. i. ī fi. de leg. i. ⁊ ibi gl. tāgit iſtā ſolutionē. aut ſūt ta commiſſa.§. alij nō pōt ſolui: vt hac. l. ex duobꝰ. ſꝫ de ītellectu iſtiꝰ. l. les ꝗ hn̄t bn̄ficiū diuiſiōis. ⁊ tūc aut unꝰ ſoluit exprimēplerunqꝫ in in gl. dubitat̉. nec ꝑ doc. declarat̉. nā ẜm Azo. hic loꝗt̉ do ꝙ ꝓ ꝑte ſua ſpāliter ſoluebat. ⁊ tūc iſte ſolꝰ liberat̉ fi. de leg. iij. qn̄ nō erāt ſocij. ſecꝰ ſi erāt ſocij q̄ opi. mirabilis ē hic re ⁊ no. ēt bar. ꝓ eo qd̓ ſoluit ipſo iure ꝓ reſiduo ope exceptiōis: ut. jͣ. in. l. ſi ex duo ſpectu aliaꝝ gl. ꝙ plꝰ p̄iudicet is ꝗ nō ē ſociꝰ ꝙͣ ꝗ ſociꝰ de ſo. l. ī his.§. i. ⁊. l. quotiēs vnꝰᵉ ⁊ ibi de hoc ꝑ Ia. de bus.§. i. ī fi. ē. qd̓ vr̄ ꝯtra oēs alias glo. vt. sͣ. tetigi ⁊ infra dicā. Alij are. ⁊. jͣ. iudi. ſo. ex iudicatū. ceteri remanēt īſolidū obli sͣ. eo. ꝙ unꝰ egit ⁊ ſuccubuit ⁊ iſtud lꝫ ſit in ſe verū: tn̄ ꝙͣtū ad gati. aut ſoluit ſimpliciter nō exprimēdo ꝓ ꝑte ſua: ⁊ re c ¶ Et. l. quo legē noſtrā diuinatio ē. Dic ergo ſimpliciter uerū ꝙ ꝑ tiens vnus. cipiēdo ꝑtis ſolutionē d̓ rigore iuris nō videor diuidē: idem tenent ſolā lit. ꝯteſtatōeꝫ factā ab vno ex correis credēdi ille to ⁊ ſic ī reſiduo poſſū quēlibꝫ īſolidū ꝯuenire. ſꝫ de eꝗtain illiſ legibꝰ tū debitū ſibi p̄occupat ſiue ſint ſocij ſiue nō: ut. sͣ. de le te ille ſoluēs ꝯuētꝰ pōt oppōere de bn̄ficio diuiſiōis: vt barto. bald. gatiſ. iij. fideicōmiſſa.§. plerunqꝫ. ⁊.§. fi. ubi ē exp̄ſſum. ⁊ imol. ſꝫ cōſic illa ſolutio prīo fcā ꝓficiat: ut. l. īter eosᵇ.§. i. jͣ. d̓ fide trarium teSi uero alter de reis credēdi tm̄ ꝑtem petierit lite ꝯte. iuſ. lꝫ enī ibi loꝗt̉ ī fideiuſſoribꝰ: tn̄ idē ius ⁊ eadē regunent ī. l. ſi ex ꝓ ea ꝑte tm̄ ſibi preoccupauit: ut. sͣ. eo. l. iij. in fi. Et qd̓ la hodie ī duobꝰ reis hn̄tibꝰ bn̄ficiū diuiſiōis. Rō ē vbi toto.§. i. de dictū eſt ſupra in ſolutione ⁊ acceptilatiōe. ex parte uenō hn̄t diuiſiōis bn̄ficiū creditor nō tenebat̉ reciꝑe ꝑtē leg. i. ro reoꝝ debendi ſi ab uno petat̉ utrum proſit creditori d ¶ l. īter eoſ ut. l. plāe. fa. her. ⁊. l. tutor.§. luciꝰ d̓ vſur. ſi ergo recipit Contrarium quo ad alios conſtituendos in mora. jͣ. dicam. Sed an vr̄ ex liberalitate facere. ⁊ ſic īducit̉ pacti exceptio. ſꝫ in tenet bart. in alijs reis debendi ꝓſit ut de toto debito petitiōe facta eo ꝗ recipit ab vno eoꝝ ꝗ hn̄t bn̄ficiū diuiſiōis hoc di.d. l. īter eoſ. ab uno alter reus debēdi ſit liberatus. Tex. in. l. ij. sͣ. e. ci nō pōt: qꝛ hoc facit ex neceſſitate. ⁊ tūc nemo liberae ¶ Tertio qͥ videtur dicere ꝙ ſic. ⁊ de euicti. l. ſi per imprudentiam ro. vid̓ pau. lis exiſtit: vt. l. fideicōmiſſa.§. ſi rē de leg. iij. de adimē. de caſt. in. l. .§. fi. ſed tex. C. de fideiuſſo. l. fi. dicit contra. Glo. dant le. l. rē legatā. ⁊ hoc tenebat. Ol. ꝙ aūt ex neceſſitate te ſi vnꝰ. in pͥn. plures ſolutiones. Una eſt aut quis peteret in iudicio neat̉ reciꝑe hēs tex. ⁊ gl. ī. l. ī his.§. i. jͣ. de ſol. ⁊. l. ex iudi .sͣ. de pac. aut extra. ita no. sͣ. eo. l. ij. que ſolutio eſt contra caſum catū. jͣ. iudi. ſol. ſꝫ poſſetis dicere ꝗs ē effectꝰ hꝰ cū etiaꝫ dicte. l. fi. C. de fideiuſſo. Alij dicūt ꝙ in. l. ij. sͣ. e. petijt prīo caſu de eꝗtitate ſibi ꝓficiat. Rn̄deo qn̄ ipſo iure ꝑ aīo nouādi qd̓ nō placet: qꝛ cum petit̉ ab vno ex reis de ꝑtis receptionē ſit diuiſio: tūc ſi alij efficiant̉ poſtea nō bendi agitur ꝯtra eū ex ſua ꝓpria obligatōe. ſꝫ nouatio ſoluēdo nō p̄iudicat ipſi prīo ſoluēti: vt. l. īter.§. cū īter q̄ fit lite cōteſtata tūc fit cum unus litē cōtra aliū īchoa .jͣ. de fideiuſ. ſꝫ qn̄ ꝑ receptionē ꝑtis nō ſit diuiſio ipſo tā alterius nomine ſuſcepit: vt. jͣ. de nouati. l. delegare iure: tūc illa eꝗtas ita demū hꝫ locū ſi illo tꝑe quo ꝯueAlia eſt ſolutio ⁊ illa ꝯtinet ueritatē ꝙ petitione ⁊ ꝑcenit̉ ceteri ſūt ſoluēdo: vt. d. l. īter.§. i. p̄iudicat ergo ſolptione facta ab uno alter liberatur. ut. d. l. ij. ſecus in pe uēti ſi poſt ſolutiōeꝫ ſuā alij efficiant̉ nō ſoluēdo. Iuxta titione tantum: ut. jͣ. ti. i. l. fi. facit. sͣ. de his qui deie. uel p̄dicta q̄ro. v̓uꝫ ē ꝙ vnꝰ creditor recipiēdo ꝑtē ab vno effu. l. perceptioneꝫ. ⁊ depoſiti. l. i.§. ſi apud duos. Si ex correis debēdi p̄iudicat ſibiip̄i. ſꝫ an alteri correo cre uero ab uno ex reis debēdi pars tm̄ petit̉. an partis pe dēdi p̄iudicaret dico ꝙ ex tali ꝑtis receptiōe īducit̉ pa titione uideatur facta eſſe diuiſio. glo. C. de pac. l. ſi cre cti exceptio. iō eo caſu quo pactū vniꝰ p̄iudicaret alteri ditores uidetur dicere ꝙ ſic. ⁊. d. l. ſi per imprudentiā correo credendi eo caſu p̄iudicaret talis ꝑtis p̄ceptio .§. finali. Veritas eſt. aut unū tm̄ cōuenio ꝓ ꝑte ⁊ nō ui

De duobus reis cōſtituēdis. deor diuidere: vt. l. ſi ex toto.§. i. sͣ. de leg. i. Aut oēs ꝓ bio videtur iuratū ſuꝑ facto: vt. l. fi. de iureiur. ⁊ gl. hoc a ¶ Alteri ꝓdeſt. pau. de parte ꝯuenio ⁊ videor diuidere: vt. C. de fideiuſ. l. liber tꝫ in. d. l. duobꝰ. sͣ. de iureiur. ⁊ qua. re. act. n̄ da. l. i.§. ſi ca. dicit ꝙ h̓ tum. ītelligo aūt de petitōe q̄ ſit lite ꝯteſt. vt. d. l. patet. fideiuſſor. Et ſi dicis quare ſecꝰ in ſnīa vbi nō vr̄ in duſibi nō placꝫ ¶ Sed ꝗd ſi vnus reoꝝ credēdi egit reus: fuit ꝯtumaꝫ bio iudicatū ſuꝑ facto: vt sͣ. ꝓxi. q. eſt dictū. Rn̄deo: qꝛ qꝛ bar. in. l. ꝑꝑ qd̓ creditor miſſus eſt ī poſſeſſionē ex prīo decreto. iuramentū hꝫ vim ſolutōis: qd̓ ſecus eſt in ſnīa: ⁊ hoc vr̄ ex duobꝰ.§. fideiuſlor. sͣ. an ex hoc debitū videat̉ ſibi prīo occupaſſe cū hic nō īde mēte illaꝝ glo. cōtra allegatarum. ¶ Scd̓o eſt viden de iureiurā. teruenerit lit. ꝯteſ. cogitetis. Itē ꝗd ſi poſt lit. cōteſt. in dū ꝗd ſi vnus ex reis debēdi alteri detulerit iuſiurandū vult ꝯͣriū: qꝛ ſtātia perijt. an remāebit actio cōīs vtriuſqꝫ reoꝝ credē an correo noceat. Dico ꝙ nō: vt. sͣ. dixi in ſnīa: vt. l. iij. aliud eſt ī iudi. ꝙ vr̄ qꝛ perēpta īſtātia ꝑimit̉ lit. ꝯteſ. ⁊ oīs eiꝰ effectꝰ ramē. ꝙ p̄ſta §. pe. sͣ. de iureiuran. ⁊. l. nā ⁊ poſtea.§. fi. cū. l. ſe. eo. ti. tur volūtate vt. l. mortua lite. jͣ. iudi. ſol. facit optime. glo. C. de fru. ⁊ Iſtud eſt veꝝ quantū ad actionē q̄ orit̉ ex iureiurando partiū aliud lit. expen. l. ij. in. i. glo. Cō tra credo. nā veꝝ eſt ꝙ īſtanſed quā uꝫ ad p̄ſcriptionē interruptōis alteri nocet. dic in ſnīa ī qua tia ꝑempta ꝑijt litis cōteſ. ⁊ oīs eius effectꝰ.ſ. nō ꝑfectꝰ vt. C. e. l. fi. cōiuncta. l. nā ⁊ poſtea.§. ſi is qui tꝑali. sͣ. de pars nō con ſentit cū ferſed ꝑficiēdus in futuꝝ.ſ. ſecuta ſnīa. effectus aūt iā ꝯſuiureiur. ¶ Tertio videndū eſt de iureiurādo delato ab turꝯͣ eā ⁊ eſt matus ⁊ interruptio preſcriptiōis: vel vitiū litigioſi iſta vno ex reis credēdi. vtrū alteri noceat. Et dico ꝙ alteri magis ſtricti durant: vt no. C. de iudi. l. ꝓperandū.§. ⁊ ſiquidē. in gl. noceat indiſtincte: ſiue ſint ſocij ſiue nō. nā cū hoc iura iuris: vt īdique incipit: vt nō teneat̉. Nec ob. illa gl. C. de fruc. ⁊ litmentū hēat vim lit. ꝯteſt. vt. d.§. ſi is qui tꝑali. ⁊ ꝑ ꝯte. ſtincte nō ꝓ ſit alteri ⁊ ita expen. in. l. ij. qꝛ illa nō dicit veꝝ. ſed hic effectꝰ acꝗſitio vnius alteri p̄iudicat̉: vt dictū eſt. l. fideicōmiſſa.§. ple diſputādo te nis ꝑ lit. conteſ. eſt iā ꝑfectus. ergo ⁊cͣ. Sed an̄ ꝑ lit. cō runqꝫ. de le. iij. ergo ⁊cͣ. Sic loquitur. l. duobꝰ in prin. sͣ. nuit Ricar. teſt. factā corā arbitro ab vno reoꝝ credēdi cōſolidat ſi de iureiur. ⁊ glo. hoc ſentit in. l. ſi vnus. in pͥn. sͣ. de pac. malū: vt ibi bar. refert: ⁊ bi totū debitū. Dico ꝙ nō: vt. l. ſi duo. sͣ. de arbi. nā ibi vnde glo. in. l. duobꝰ. que ibi diſtinguit ſunt ſocij aut nō in. l. adul. de ſnīa lata cōtra vnum nō īpedit aliū agere ꝗ ſocius nō ē. male loꝗtur. ¶ Sexto quero de pacto. ⁊ pͥmo an pactuꝫ adulte. ſed ſi per lit. cōteſ. ſibi preoccupaſſet alter oīo īpediret̉. factū vni ex reis debēdi ꝓſit alij. Et cōis doctrīa eſt ꝙ b ¶ Ego dico ⁊ hoc ꝓcedit de iure antiquo. hodie ſecus in arbitro aſpactū vni factū ꝓdeſt alij ſi ſocij ſunt. alias ſecꝰ. Ita no. ꝯͣriū tꝫ ipſe ī. l. ſi a dulter ſumpto ſine pena: vt. l. cum antea.§. penul. C. de arbi. s. de pac. l. idē in duobꝰ: ⁊ tex. vr̄. sͣ. eo. l. eandē.§. i. ⁊ de §. ſi eo tēpo¶ Quarto q̄ro de ſnīa. ⁊ hic primo videndū eſt an lata arbi. l. ſi duo.ᵈ de hoc delibe. le. l. iij.§. nunc de effectu. re. ff. de adul Sed certe tex. in. d. l. eandē.§. i. vr̄ reꝗrere duo.ſ. ꝙ ſint ſnīa pro vno ex reis debēdi alijs ꝓſit. Circa quod dic. te. ⁊ an econ aut ſnīa eſt lata ſuꝑ facto quaſi nō debitū: vel qͣſi nō cō ſocij ⁊ cōis culpa interuenerit. Itē glo. in. d.§. nunc de tra ſnīa lata ꝯtra pͥncipa tractū. aut ſuꝑ iure quaſi ꝑſona vniꝰ nō potuerit obliga effectu. vr̄ ſentire idē qn̄ n̄ ſunt ſocij. Vnde ꝓ iſto paſſu lē noceat firi. aut dubitat̉. Primo caſu. ſnīa lata pro vno indiſtindeclarādo primo oꝫ videre qualiter dꝫ intelligi illud qd̓ deiuſſori. victe alteri ꝓdeſtª ſiue ſint ſocij ſiue nō. ⁊ hoc ar. ll. dicētiū iura dicūt ſi ſocij ſunt ſiue nō. de qua ſocietate hic ītellide ang. ī. l. in cognitōe. sͣ. ꝙ ſnīa ꝓ fideiuſſore lata ꝓdeſt principali. lꝫ fideiuſſoriſ gitur. De hoc ſunt multe glo. Una eſt ad vell. l. vir vxo ad ſille. nō īterſit: vt. l. ex duobꝰ.§. a fideiuſſore. sͣ. de iureiur. et ri.§. fi. in glo. magna q̄ dicit ꝙ lꝫ cōiter cōtrahāt: ⁊ in cō c ¶ Indiſtinde fideiuſ. l. amiſſi.§. i. Scd̓o caſu aūt qͣſi ꝑſona ip̄o iure munes vſus accipiāt. nō tamē dicunt̉ ſocij. Alia gloſelcteº nocet. ꝯͣ n̄ teneat̉ ⁊ nō ꝓdeſt alteri: qꝛ n̄ ſūt duo rei: vt. l. ſi ex duo la ſequēs ibidē dicit ꝙ ita demū ſunt ſocij: ſi hoc ē actū bar. tn̄ tenebat ray. ī. l. bus sͣ. e. in prin. aut qͣſi teneatur. ſed tutꝰ eſt aliqua ꝑſo alias ſecus. Alia glo. eſt in. l. ſi duo. sͣ. ſiꝗs cau. q̄ dicit ꝙ ticio.§. ticio nali exceptione vel tenebat̉ ſaltē naturaliter: vel qꝛ nō ꝓ dꝫ intelligi de ſocijs oīuꝫ bonoꝝ vel eiuſdē obligatiōis genero. ⁊ ibi bauit creditor: ⁊ tūc aūt ſunt ſocij: ⁊ abſolutoria lata ꝓ ſed certe inqͣtuꝫ glo. predicte ītelligūt de ſocijs omniū do. 10. in. ij. col. de ꝯdi. ⁊ vno ꝓdeſt alteri. aut nō ſunt ſocij: ⁊ tunc nō ꝓdeſt: vt. jͣ. bonoꝝ bene dicūt. ſed īquantū intelligūt de ſocijs eiuſ demō. ⁊ bar. dem litis vel eiuſdē obligationis etiā bene dicūt. ⁊ ē ca rem ra. ha. l. i. ⁊ facit. sͣ. de arbi. l. ſi duo. ⁊ ſic dꝫ intelligi ibi per. d. l. qd̓ no. Ia. de are. C. e. l. ij. vbi iſta tetigit. Aut dubitat̉: ⁊ ſus. jͣ. rē ra. ha. l. ſi ꝗs vni. ſed debeſ intelligere hoc acto duo. de arb. in dubio vr̄ abſolutꝰ: qꝛ creditor nō ꝓbauit: vt recte inꝙ oē cōmoduꝫ vel incōmodū ꝓueniēs ex illa lite vel ob imo. ibi ſe re mittit ad hic ſpiciēdo colligit̉ ex. l. iul. in prin. sͣ. de ꝯdi. inde. ⁊. l. pro ligatiōe ſit cōe: ⁊ tūc vere ſunt ſocij: vt. sͣ. pro ſo. l. ſi vnꝰ nota. ꝑ bar. cur.§. i. jͣ. rē ra. ha. de excep. rei iudi. l. ſi inter me ⁊ te. in ex ſocijſ ī prī. ita Ia. de are. tꝫ. sͣ. e. l. edē.§. i. ⁊. l. ſi duo ꝯͣ bart. facit rei. Hoc premiſſo dico ꝙ pactū factū uni ex reis deben prin. de li. cau. l. diui. lꝫ aliud ſit ī iureiur. vt dicā. jͣ. ꝓx. q tn̄. l. ij. iūcta ¶ Scd̓o videndū eſt utrū ſnīa condēnatoria lata ꝯtra di prodeſt alteri.ſ. inqͣtū ītereſt eiꝰ cui pactū factuꝫ eſt gl. i. C. de fi. inſtr. Sꝫ illā vnū ex reis debendi alteri p̄iudicet. Et dicoᵇ indiſtincte ẜꝫ regulā poſitā. sͣ. d̓ pac. l. ⁊ heredi.§. fi. ⁊ hoc ſiue ſint gl. rep̄hēdit ꝙ nō: vt colligitur ex. l. fi. C. de fideiuſ. vbi ſnīa lata conſocij ſiue non. Declaro primo in nō ſocijs ſi factū eſt pa imol. i. l. ſepe ctum uni de nō petēdo. ſi alter cōuentus ⁊ exactꝰ hēret tra vnū nō mandatur executioni cōtra aliū. lꝫ cōtra euꝫ in. viij. col. d̓ re iud. ⁊ vid̓ remaneāt integre actōes: ⁊ ſic opus eſt nouo ꝓceſſu: ⁊ regreſſuꝫ cōtra eū cui pactū factum eſt in totū: qꝛ forte bar. ī. l. denū ſic abſolutoria qn̄qꝫ alteri ꝓdeſt ꝯdemnatoria nūꝙͣ no tota pecunia ad eū ꝑuenerat. uel in partē ſi ꝑs pecunie ciaſſe.§. ꝗd cet. Simile. sͣ. ſi ſer. vēdi. l. loci corpus.§. ſi fundus. ⁊. l. tm̄ peruenerit eatenꝰ ſibi pactū ꝓderit: qꝛ eatenus eius tn̄ de adulte. ſi de cōi. e. ti. ¶ Tertio eſt vidēdū de reis credēdi: ⁊ hic intereſt cui pactū factuꝫ eſt. ⁊ hoc tꝫ gl. in. d. l. iiij.§. nūc v̓. in crīalibꝰ dicit eē ideꝫ indiſtincte dico ꝙ lata ꝓ vno ſiue ꝯtra vnuꝫ indiſtincte de effectu de lib. leg. ſed ſi ſunt ſocij tunc idē: qꝛ ſi alter ⁊ bn̄: qꝛ lꝫ ꝓ nocet alijs. nā ꝑ lit. ꝯteſt. ſibi p̄occupat debitū ille agēs conuentus nō eēt habiturꝰ regreſſuꝫ contra illū cui panuciatum ſit ſiue ſint ſocij ſiue non: vt. l. fideicōmiſſa.§. plerunqꝫ. de ctum factū eſt. vtputa ſi ex ꝓpria culpa cōuenit̉. tunc pa vnū cōmiſiſle. iij. ⁊ hic ergo ⁊cͣ. ⁊ eſt caſus ī hac. l. ex duobꝰ. ẜm vnā ctuꝫ factū uni nō prodeſt alteri. ſecus ſi eēt habiturꝰ reſet ſalſuꝫ vtē do ſciēter fal lec. hic poſitā in glo.ſ. ꝙ egit ⁊ ſuccubuit. dices tu hoc ē greſſum per actionē pro ſocio: ut qꝛ ex cōi culpa ꝯuenit̉ ſo inſtrumēcōtra caſum. l. fi. de arbi. vbi lata ſnīa contra vnū ex reis ⁊ hoc eſt qd̓ dicit tex. in. l. eandē.§. i. sͣ. eo. ibi ſi ſocij ſūt: to vel facien credēdi nocet alij. ita demū ſi ſociꝰ eſt. ſꝫ ibi in ſnīa arbi ⁊ cōis culpa īterceſſerit. q. d. ſecus ſi ex culpa ꝓpria cōdo ſciēter fie ri falſuꝫ īſtru tri ex qua nulla orit̉ actio: vt. C. de arbi. l. i. ⁊ lit. ꝯteſta. ueniatur. Ad unū tamē aduertēdum eſt: qꝛ eo caſu quo mentū nō ſe facta corā arbitro nō hꝫ illū effectū. de quo dixi. s. ꝓxi. ſocius cōtra ſociū eſt habiturus regreſſum: tūc pactum ꝗtur ꝙ alius q. ſed ſolū ius ſi qd̓ eſt oritur ex cōpromiſſo. de quo dice factum uni prodeſt alij inſolidū: ⁊ in hoc differunt a nō ſciēter ⁊ domus. jͣ. in. vj. q. ¶ Quinto q̄ro de iureiur. Et hic vr̄ quo ſocijs. Ad cuius intelligētiam pono exemplū. ſunt duo loſe vſus eſt vel fieri fece dāmodo dicendū qd̓ in ſnīa. nā primo vidēdū eſt de iurei ſocii in uiginti. facio uni pactū. alium nō potero con rit nō enī cō ramento delato vni ex reis debēdi: ꝗ iurauit ſe nō tene uenire in decē: qꝛ ſi ille ſolueret quicquā repeteret a cōmittitur falri an alij proſit. Et dic aut iuramentū fuit ſuꝑ facto qͣſi ſocio: ⁊ eodē modo ſi unū minimū denariū peterē illi ſum ſine donō debitū: ⁊ indiſtincte ꝓdeſt alij ſiue ſint ſocij ſiue nō. partē repeteret ab eo cui pactum factū eſt cuꝫ omne cōlo. l. nec exēplum. C. de ar. d. l. duobꝰ.§. fideiuſſore. sͣ. de iureiur. aut ſuꝑ iure qͦ modū ⁊ incōmoduꝫ debet eſſe cōe: vt sͣ. dictuꝫ eſt. ⁊ iō fal. ⁊ in auc. ſi ꝑſona iurātis nō teneat̉: ⁊ tūc ſi ſunt ſocij ꝓdeſt alteri qꝛ nō pōt alter ꝯueniri quin inꝗetetur ille cui pactū fade fide inſtr. alias ſecꝰ: vt. l. duobꝰ.§. ſi ex duobꝰ de iureiur. ⁊ ibi no. ctum eſt. iō pactuꝫ ſibi prodeſt inſolidū: ⁊ hoc vult dice in prin. ⁊ hic aut dubitat̉ vtrū ſit iuratū ſuꝑ facto vel ſuꝑ iure: ⁊ ī dure tex. ſi bene aduertat̉. sͣ. de arbi. l. ſi duo ꝓut loquitur II II

De duobus reis conſtituendis. adde in. l. loin duobus reis debēdi. facit. sͣ. ſiꝗs cau. l. ſi duo. ī prin. ci corpus.§. ⁊ qd̓ ibi no. Sed ꝯtra predicta vr̄. l. ſi ex duobꝰ. de neg. dū.ᵈ Iſtud idē tꝫ Ia. de bel. in corꝑe eodē. Iſtā opi. pu ſi fundū. sͣ. ſ ſerui. vendi. to verā. do gl. que dicit hāc opi. fuiſſe Azo. in hac. l. ſi ex geſ. que ꝯtradicit in duobꝰ. Primo: qꝛ denūciatio vni ex ſocijs nō ꝓdeſt alijs. hic ſecus in pacto. Sed certe lꝫ duobꝰ. lꝫ iſte idē Azo in ſū. aliter dixerit. Dic ergo lati ibi ſint ꝯſocij nō tamē erāt correi: qꝛ quilibet tenebatur ſic aūt ſūt duo rei credēdi ex cā oneroſa: qꝛ mutuauerūt vel vēdiderūt: vel alio ſimili mō. aut ſunt duo rei crede ꝓ parte: ideo denunciatio impedit pro parte ſua tantū actionem oriri. ſed hic loquimur cum erant correi inſodi ex cā mere lucratiua. ut puta ex cā legati vel donatōio lidū obligati. ⁊ cōſocij. iō pactū factū vni ſimpliciter ſopͥmo caſu pactū vnius nō nocet alteri: qꝛ debitū nō ē ci lidā obligationē reſpicit cū inſolidū teneant̉. iō alij pro iuſcūqꝫ ꝓprium: ſed cōe eſt magis ſi pecunia cōiter ab deſt: qꝛ paciſcētis intereſt: vt dictū eſt. ſed ſi poneres pa vtroqꝫ ꝓceſſit. Caſus eſt in. d. l. ſi vnꝰ. in prī. ꝓut gl. in ctuꝫ eē factum tm̄ ꝓ parte eiꝰ cui factū fuit pactū. tūc fa telligit ibi ī ſocijs re ipſa nō ꝯuētiōe: vt ibi no. ⁊ no. ī q dC. l. ſi duo. teor ꝙ alij nō proficeret: qꝛ eēt eadem rō que eſt in. d. l. §. ſi duo. Fateor tn̄ ꝙ ſi pecunia ab vno tm̄ ꝓfecta effet ⁊ gl. in. l. iiij. ſi ex duobꝰ. ¶ Scd̓o op. ad id qd̓ dixi ꝙ ēt ſi aliꝰ ꝓ ꝑte pactū ipſiꝰ alteri noceret: qꝛ tūc eſt debitū ſuū ꝓpriū. ar §. nūc de effe dimidia ꝯuenitur: hēret regreſſuꝫ ꝯtra aliū: qꝛ hoc vide sͣ. ad mace. l. ſed iul.§. nō ſolū: ⁊.§. fi. Scd̓o caſu diſtina ctu. de liber. leg. ⁊ bar. ī. l. tur cōtra predictā. l. ſi ex duobꝰ ⁊ qd̓ ibi no. in vlti. glo. gue. aūt ſūt ſocij aut nō: vt. sͣ. dixi. ⁊ ẜm predictā diſtinidē in duob Sed certe gl. i. illiꝰ. l. dicit ꝙ illa. l. nō pōt hēre locū ī ſoctionē dꝫ intelligi. sͣ. ad vel. l. ꝙͣuis.§. ꝙͣꝙͣ. ⁊ ꝙ ibi nō ī sͣ. de pactis. cijs oīuꝫ bonoꝝ. ⁊ iō inquantū hic loꝗmur ī ſocijs oīuꝫ gl. Sed hoc vr̄ ꝯtra. l. ſi duo. sͣ. de arbi. ſed ſtatim appaADDE bal. bonoꝝ illa. l. nō ob. ſed ꝓut hic loꝗmur in ſocijs eiuſd ē rebit. Eſt aliud genꝰ pactoꝝ per qd̓ prīa obligatio nulꝯſi. lxxij. iij. lo mō ꝑimit̉. ſed ꝑſona paciſcētis obligat̉ ad penā ſi feobligationis illa. l. ꝯtradicit. So. forte illa glo. nō bene cit: vt cōpromiſſuꝫ. nā ſi arbiter vetuit nō petere ius pri loꝗtur: qꝛ tex. dicit ꝙ ille ꝗ prohibuit nō dꝫ dānum pati mū remanet incōcuſſuꝫ ſine alicuiꝰ exceptōis obſtaculo ex ꝑſona alterius nō aūt dicit ꝙ ex ꝑſona alteriꝰ lucret̉ vt. l. i. C. de arbi. ſed petēs īcidit in penā ſi ſocij ſunt. aliſed ſi aliꝰ cōicaret ſibi lucrū ꝑueniēs ex geſtione: ⁊ illud a ¶ Cuiuſcun as ſecꝰ: vt. d. l. ſi duo. Dicetis vos q̄ eſt rō ꝙ hic magis ꝙ ſoluit geſtori nō recuperaret iā lucraret̉. Sed poſito qꝫ ꝓprium. p̄iudicat factū eiꝰ qui ſociꝰ eſt ꝙͣ eius ꝗ nō eſt ſociꝰ. cum ꝙ illa glo. veꝝ dicat. rn̄deo ꝙ ibi ꝓhibitio hꝫ vim ſolu pau. de ca. tꝫ sͣ. ꝓxi. ꝯtrariū dixi ī pacto? Rn̄. iſte qui ꝓmiſit nō culpa tionis ꝓ parte ꝓhibentis tm̄. hic ꝟo pactū vim ſolutio ꝯ in. l. ſi vnꝰ. geſſit cū negocia coīa geſſit ea diligētia qua ſua geſſit. in pͥn. ff. de nis nō hꝫ: vt no. in. l. ſi vnus.§. ſed ⁊ ſi generaliter. sͣ. de pac. vt. l. ſociꝰ ſocio. ff. pro ſo. iō ſi aliꝰ ſociꝰ petit ꝗcꝗd exege pac. iō qꝛ nil pro ꝑte ſua videt̉ ſoluiſſe ille cui pactū ē fa b ¶ Hoc obẜ rit: dꝫ ei cōpromittēti cōicare: ⁊ ſic ſi petit noīe eiꝰ vr̄ pectum alter cōuentꝰ ab eo repeteret. Habes ergo ex pre uandū. vide ti ad eius vtilitatē. merito in penā īcidit: ⁊ hoc dicit tex. dictis qn̄qꝫ ſunt duo ſocij nō correi. ⁊ loꝗtur. l. ſi ex duo bar in. l. reoſ in. d. l. ſi duo. ſꝫ in pacto paciſcēti culpa īputatur cur de ⁊ qd̓ ibi dixi bus. qn̄qꝫ ſunt duo correi nō ſocij. ⁊ loꝗtur glo. in. l. iiij. sͣ. e0. bitorē liberauit. iō alius ſociꝰ pōt ꝓ parte ſua agere. nec §. nunc de effectu. ⁊ sͣ. dixi. qn̄qꝫ ſunt duo ſocij: ⁊ correi repellit̉ pacti exceptōe: qꝛ illud quod exegit ſocio coīca ⁊ tūc aut pactū ſit vni pro ꝑte ſua tm̄ nō alterius: ⁊ aliꝰ re nō dꝫ ꝑꝑ ſui culpā: ⁊ ſic nomine paciſcētis nō vr̄ agi. pōt pro ſua ꝑte ꝯueniri. ar. d. l. ſi ex duobꝰ. Si ꝟo ſit ſim ſed ſi poneres ꝙ id qd̓ exegit dēret cōicari paciſcēti. dipliciter: ⁊ dic vt. sͣ. dixi. ¶ Sed quero q̄ eſt rō diuerſitaco ꝙ nō obſtaret pacti exceptio ꝑ. d. l. ſi duo: ⁊ ſiꝗs cau. tis īter pactū ⁊ acceptilationē. Rō pꝫ: qꝛ acceptilatō viꝫ .l. ſi duo in pͥn. ⁊ ibi no. vbi eſt caſus. ⁊ iſta ſūt ſubtilia ⁊ ſolutōis hꝫ. ¶ Itē quero qͣre aliter diſtinguit̉ in ſnīa et de mēte iuris ꝓcedūt. ¶ Septīo q̄ro de nouatōe: ⁊ pͥmo iuramēto ⁊ pacto. Rn̄deo rō eſt: qꝛ ſnīa ⁊ iuramentū de de reis debēdi. Dic aut vnꝰ ꝓmittit aīo nouādi ⁊ liberā clarāt debitū nō ſubeſſe. ſecus in pacto. Itē iuramentū di aliū: ⁊ tunc nō eſt dubiuꝫ ꝙ alij ꝓdeſt: qꝛ hoc poſſet hꝫ vim ſolutōis: vt dixi. Uidimus vtruꝫ pactū factū vni ꝗlꝫ exͣneꝰ: vt. l. ſtichū.§. fi. de noua. ⁊. l. ſi debitor tuꝰ. jͣ. d̓ reo debēdi proſit alteri. ¶ Sed quero an factuꝫ ab vno ſol. aut vnꝰ ꝓmittit aīo nouādi obligationē qua ipſe tā alteri noceat: Dico quātuꝫ ad īterrūpendā preſcriptōꝫ tuꝫ tenet̉ hoc exp̄ſſo ꝙ ad aliuꝫ nō ꝓrogatur ⁊ aliꝰ non alteri nocet: vt. C. eo. l. fi. quo ad alia nō reꝑio ꝙ debeat liberat̉: qꝛ idē contingit in ſolutōe: vt. sͣ. man. l. papi. de nocere ergo. ⁊cͣ. vt. l. ſi vnꝰ.§. ante oīa. de pac. Nō ob. l. ſol. l. modeſtinꝰ: ⁊ ibi ꝑ Dy. ⁊ lꝫ in acceptilatione idē cō pe. jͣ. e. qꝛ ibi de alio facto loꝗtur: vt ibi dicemꝰ. Suꝑeſt tingat: vt. sͣ. dictū eſt. aut ſimpliciter aīo nouādi ꝓmitvt videamꝰ de reis credēdi. an pactū vniꝰ proſit vel notit: ⁊ tūc dico ꝙ vterqꝫ liberat̉: vt. sͣ. ad vel. l. ſi pro vno ceat alteri. Et hic ē aduertēduꝫ: qꝛ quedā ſunt pacta q̄ ⁊ no. eo. ti. l. ꝙͣuis.§. ꝙͣꝙͣ. De pluribꝰ ꝟo reis credendi priſtinā obligationē totaliter ꝑimunt: vt acceptilatio: ⁊ an ſi vnꝰ ſtipulat̉ aīo nouādi alteri noceat. sͣ. ꝓxi. q. dide hoc dictū eſt. sͣ. quedā ſunt pacta que pͥſtinā obligactū eſt. ¶ Sed circa vnū poſſet dubitari qualiter accep tionē nō tollūt totaliter: vt pactū de nō petēdo. Itē pa tilatio vnius ꝓdeſt īdiſtincte ⁊ nocet alteri. ſed in noua ctuꝫ de ꝯſtituēdo: vt. l. itē illa.§. fi. sͣ. de ꝯſti. pecu. q̄dam c ¶ Cogita. tione diſtinguit̉ cū nouatio hēat vim ſolutōis ſicut acce ſunt pacta q̄ lꝫ primā obligationē totaliter hēant ꝑime vide ꝑ pauptilatio: vt. d. l. ſi rem.§. ſi duo. de noua. Cogitaᵉ tu ꝓ in. d. l. ſi vn re: tn̄ relique remanēt: vt nouatio. nā noua obligatio lo in prin. ff. de uecte. ¶ Sꝫ pone ꝙ erāt duo rei credēdi ex ꝯtractu iu co prīe ꝯſtituit̉: ⁊ iſta duo genera pactoꝝ ꝙͣtuꝫ ad ꝓpo pac. rifgen̄. vnus liberauit reū per ſtipulationē ⁊ ſubſecutaꝫ: ſituꝫ vident̉ eē eiuſdē nature: ⁊ ſic vr̄ ꝙ vniꝰ pactū alteacceptilationē an alteri correo p̄iudicet ẜꝫ ea q̄ dicta ſūt ri nō noceat: vt. sͣ. de pac. l. ſi vnꝰ in prin. In cōtrariū vr̄ Itē acceptilatio in eo ꝙ ꝑ nouationē nō ꝑimit̉ ualet iu ꝙ noceat. de ꝯſti. pe. l. idē eſt. de noua. l. ſi rem.§. ſi duo re pacti nō iure acceptilatōis: ut. jͣ. de accep. l. ſi acceptiGlo. in. d. l. ſi vnꝰ ponit qͣſdaꝫ ſolutōes que ꝯtinēt melatū. ſed pactuꝫ nō preiudicat ſimpliciter: ut dictū ē. erraꝫ diuinationē. ſed in. d.§. ſi duo. ponit alias īter quas go. ⁊cͣ. Eſt ergo in qōe an pactū hoc qd̓ ex acceptilatōe ponit hāc. aut ſunt ſocij: ⁊ pactū ⁊ nouatio vniꝰ nocet al reſultat hēat eandē uim quā hꝫ uera acceptilatio in p̄iu teri. ita loꝗtur.§. ſi duo. aut nō ſunt ſocij: ⁊ nō nocet. ita diciū correi. Et uidet̉ ꝙ ſic: ut. l. ⁊ ꝑ iuſiurā.§. ⁊ ſi fideloꝗtur. l. ſi vnꝰ in prin. ⁊ ita tꝫ Dy. Certe iſta ſol. eſt con iuſſore. jͣ. de accept. Cōtra dico ꝑ dictā. l. ſi acceptilatio tra caſuꝫ dicte. l. ſi vnꝰ in pͥn. vbi expreſſe loꝗtur in ſocijt ⁊ de pac. l. ſi unꝰ.§. pe. Nec ob.§. ⁊ ſi fideiuſſore: qꝛ ibi lꝫ gl. videat̉ euadere: ſꝫ nō pōt euadere ſine magna vic fideiuſſor tenebat̉ uerbis cū aliter teneri nō poſſet. iō in lentia. Unde guil. de cu. dicit totū cōtrariū. aut ſunt ſoeius ꝑſonā ualuit iure acceptilatōis. ¶ Sed ꝗd de nocij: ⁊ pactū vnius nō nocet alteri. Idē ī nouatiōe: vt. d. uatione q̄ ſit per delegationē. Rn̄. ſiue unus ex reis cre.l. ſi vnus. in pͥn. aut nō ſunt ſocij ⁊ pactū ⁊ nouatio vniꝰ dendi delegauerit. ſiue unꝰ ex reis debēdi fuerit delega nocet alteri: vt. d.§. ſi duo. Rō huiꝰ eſt: qꝛ qn̄ ſunt ſocij tus. dico idē per oīa ꝙ eſt in ꝟa ſolutōe ⁊ acceptilatiōe: debitū eſt cōe vnde vnuſ nō pōt paciſci in p̄iudiciū alte ut. d. l. ſi rē.§. ſi duo. ꝟ. alioquin. de noua. ſoluit enim ꝗ rius. ſed qn̄ nō ſunt ſocij: tūc debitū ē cuiuſcūqꝫ ꝓpriū delegat: ut. sͣ. ad uel. l. ꝙͣuis.§. interdū. ⁊ mā. l. īter cās ⁊ vnꝰ pōt facere ꝗcꝗd vult. nec alteri in aliquo tenetur. §. abeſſe. Iteꝫ ꝑ hāc delegationē liberat̉ ꝗs a creditore Pro hoc eſt tex. sͣ. ad legē fal. l. in lege fal. hoc obſeruā totaliter: ſicut ille ꝗ ſoluit ⁊ cui accepto fert̉. nec pōt uti

De duobus reis cōſtituēdis. exceptione ꝯtra ip̄m cui delegatꝰ eſt: vt. l. doli exceptō hoc poſſet dubitari nōne ſucceſſio ꝓ ſolutōe eſt: vt. jͣ. de a ¶ Octauo qͥ ro. vide q̄ di de noua. ſꝫ in nouatōe qn̄ ꝓmittit eidē cui tenebat̉ prīo fideiuſ. l. ſi debitori: ⁊. l. ſtichū.§. aliqn̄. jͣ. de ſol. ſꝫ ꝑ ſolu xi poſt imol. hoc nō ꝯtingit. facit de noua. l. aliā de dona. ſi id qd̓ in tionē vniꝰ vterqꝫ liberat̉: vt dictū eſt. ergo ⁊cͣ. Sol. pꝫ ex in. l. nō quopͥn. ⁊.§. fi. ¶ Octauo q̄roª de ceſſiōe. Circa qd̓ dic. aut his q̄ dixi ī. l. ſi is ꝗ pro ēptore in pe. q. sͣ. de vſuca. ⁊ tan cunqꝫ.§. qui ceſſio ſit reo debēdi ꝯtra quē ſit cōſentiēte eo. ⁊ tūc ideꝫ gayuꝫ. ff. de gitur ꝑ gl. ī. d. l. ſi ſocer. sͣ. ſo. ma. ⁊ in. d. l. vrāniꝰ. ¶ Unlega.i. qd̓ in delegatione dictū eſt: ut. d. l. ſi rē.§. fi. ibi uel nupdecīo q̄roᵉ de mora: an mora vniꝰ alteri ꝓdeſt vel noce b ¶ Nono q̄tura ip̄a ẜm unū intellectū. aut eo nō cōſentiēte: ⁊ tunc at. Et pͥmo videamꝰ de reis debēdi: ⁊ circa hoc ē magna ro. vid̓ ang. aut ſit correo ſuo. ⁊ iſte correꝰ cui cedit̉ iſta ceſſiōe eſt lidiſſenſio in gl. nā in. l. mora.§. fi. sͣ. de vſur. dicit ꝙ n̄ no ⁊ imo. in. l. ſi beratꝰ. Caſus ē ſingularis sͣ. de le. ij. l. ꝗ duos facit d̓ li. ſeruū.§. nūc cet. C. e. l. fi. jͣ. ti. i. l. pe. vr̄ dicere ꝯtra: ⁊ q̄lꝫ eaꝝ gl. variat videndū de leg. l. ſi is ꝗ duos. aut ſit ceſſio exͣneo. ⁊ tūc hec qō ē duvnde dic aūt q̄ris vtrū mora vniꝰ noceat alteri quo ad ī de v̓b. obli. pliciter ꝯſideranda. Prīo ex ꝑte reoꝝ credēdi. ſi enim pediendū curſuꝫ p̄ſcriptōis ꝯtra creditorē ⁊ nocet ſicut Quid āt de unꝰ cedit actionē ſine alio ille ceſſionariꝰ eſt loco rei cre ſi vtriqꝫ facta eēt īterpellatio: vt. C. e. l. fi. aut q̄ris vtrum ſciētia: an ſci entia vniꝰ no dēdi. ⁊ ſic īter eos erit locꝰ iure p̄occupatōis ⁊ ſolutōis noceat quo ad hoc: vt qlꝫ teneat̉ de interitu vel ad vſu ceat alteri. vi recipiēde ſicut pͥmo: ut. l. qd̓ ipſis. ⁊. l. heredē. jͣ. de reg. ras: ⁊ tūc aut ſūt ſocij ⁊ nocet. jͣ. e. l. pe. aut nō ſunt ſocij: de bal. ī. l. i. iur. ⁊. l. ſi mīor. in fi. sͣ. de ꝓcu. Scd̓o ex ꝑte reoꝝ deben ⁊ nō nocet: vt. l. mora.§. fi. sͣ. de vſur. Ita tꝫ glo. in. l. vni C. ad mace. di: ut ſi ꝯtra unū fiet ceſſio alio īuito uel ignorāte ꝑ hoc c ¶ Undecīo cuiqꝫ. jͣ. de re. iur. alias eſt.§. in. l. ī ꝯdēnatione. Idem tꝫ q̄ro. Cū bar. alter nō liberat̉ ſicut nec petitōe facta ab initio nec ꝓcu Dy. exͣ de reg. iu. ī. c. mora. ī fi. li. vj. Rō pōt eē veꝝ ſicut ꝯcor. pau. de ratoris ꝯſtitutōe: ut. C. d̓ fideiuſ. l. fi. tn̄ ſi cedēs exigerꝫ pactū vniꝰ ꝓdeſt alteri: ita nocꝫ. ¶ Sꝫ iuxta p̄dicta q̄ro ca. ī. l. mora ab eo ꝯtra quē nō facta eſt ceſſio onerat ſe. qn̄qꝫ fcō eiꝰ ꝗd ecōtra. creditor fuit ī mora recipiēdi quo ad vnū ex rei. sͣ. ti. i. d ¶ Duodeci alius ꝯtra quē facta ē ceſſio liberatꝰ eſt: vt. l. ſi is ꝗ duos reis debēdi. ꝗ ponamꝰ obtulit pecuniā debitā q̄ poſtea mo q̄ro. add̓ de le. ij. ¶ Nono q̄roᵇ de ꝯfeſſione. an ꝯfeſſio vniꝰ alteꝑempta eſt: an alteri hoc ꝓſit. Credo ꝙ ſic indiſtincte: bar. in. l. ſi in ri ꝓſit vel noceat. Et circa reos debēdi dic ꝙ vniꝰ cōfeſ qꝛ quolꝫ alio exͣneo offerēte ꝓdeſt: vt. C. d̓ cap. ⁊ poſtli. ſulā ī. v. q. sͣ. ſio pōt alteri nocere quo ad īterrūpendā preſcriptionē reuer. l. cū poſtliminiū. ⁊. jͣ. de ſo. l. ꝗ decē.§. ꝗ decē. ⁊.§. de v̓bo. obl. e ¶ Ut ſic vnꝰ vt. C. e. l. fi. ꝓdeſſe āt nō pōt ſicut nec petitio nec ſnīa cō cū in ſtichuꝫ. ibi quēadmōꝫ ⁊cͣ. facit qd̓ no. C. de ſo. l. ob vide ꝑ imol. dēnatoria: vt. sͣ. dictū ē. Circa reos credēdi dic. aut vnꝰ ſignatōe. Eſt ēt videndū circa reos credēdi an vniꝰ mo tenēteꝫ ꝯͣriū ex reis exigit ꝯfeſſiōꝫ a reo debēdi: aut ipſi reo ꝯfeſſionē ra in recipiēdo alteri noceat. Et dico ꝙ ſic īdiſtincte. cū in. l. pe. jͣ. eo. facit ad eiꝰ liberationē. Prīo caſu ſiꝗdē ī iudicio alteri f ¶ Noceat al eniꝫ ꝗlꝫ poſſit ſolutionē reciꝑe: vt. l. ſi vnꝰ ī pͥn. sͣ. d̓ pac. teri. Et facit nocet. cū eniꝫ ꝯfeſſio hēat vim ſnīe: vt. sͣ. de cōfeſ. l. i. ap⁊. l. ſi rē.§. ſi duo. jͣ. de noua. ⁊ mora eiꝰ ꝗ pōt ſolutioneꝫ ad. q. bal. ī. l. propͥat ſibi totū debitū multomagis ꝙͣ ꝑ litis ꝯteſ. ſi exͣ reciꝑe nocet ei ad quē res ꝑtinet poſito ꝙ nullū ius ha ſalſus ad fi. iudiciū: tūc alteri correo nihil p̄iudicat cuꝫ talis ꝯfeſſio beat in re ſꝫ ſit nudus mīſter: vt. l. ſi ꝓ te. sͣ. de vſur. ⁊ de C. de fur. ꝙ ſi vnꝰ ex reis ſolā ꝓbationē inducat: vt. l. publia. sͣ. depo. in fi. ꝓdeſſe act. ⁊ obl. l. traiecticie. in pͥn. ergo multo magis ī cāu no credēdi fuit nō pōt ad p̄ſcriptionē interrūpendā: vt. C. e. l. fi. Scd̓o ſtro. ¶ Sed ꝗd ſi mora facta eſt vni ex reis credēdi vtꝝ expulſus ⁊ d̓ caſu dico ꝙ talis ꝯfeſſio hꝫ viꝫ pacti de nō petēdo: vt. l. alteri ꝓſit. Et ꝯſtat ꝙ ſic quo ad īterrūpēdā p̄ſcriptōeꝫ bitor fuit co tale pactū. in pͥn. sͣ. de pac. ⁊ no. jͣ. de ſol. l. ſi ex pluribuſ. ī vt. jͣ. l. fi. Itē credo quo ad ꝑpetuandā actionē: vt reus actuſ ſoluere rei publice: teneat̉ de īteritu: qꝛ idem eēt quolꝫ exͣneo īterpellāte: vt pͥn. ⁊ iō qͦ dixi in pacto hic eodē mō dico. ¶ Decīo que an noceat al ro de ſucceſſiōe. ⁊ hic eſt aduertendū. aut vnꝰ ex reis de sͣ. d̓ vſur. l. ſiꝗs ſolutionē. ⁊ qd̓ no. sͣ. de ꝟbo. obl. l. ſi ſerteri correo bēdi ſuccedit alteri correo: vel reꝰ credēdi alteri correo uuꝫ.§. nūc videamꝰ. ¶ Itē iuxta p̄dicta q̄ro. pone ꝙ pͥcredēdi in ſo credēdi: ⁊ tūc neutra obligatio extinguit̉. ſed in vniꝰ ꝑlutione. mo creditor fuit ī mora vno ex duobꝰ reis offerēte. ſcd̓o g ¶ Decimo ſona vtraqꝫ obligatio durat: vt sͣ. eo. l. ſi reus. ⁊. jͣ. de ficreditor īterpellauit aliū reū ꝗ n̄ obtulit an̄ ꝑ hoc videat̉ quarto quedeiuſ. l. gn̄aliter. ⁊. l. ſi reꝰ. ⁊. jͣ. d̓ ſo. l. ſi duo rei. aut credi purgata mora creditoris. quo ad primū dico ꝙ non: vt ro. Et iſta fa tor ꝗ ſolꝰ erat ſuccedit vni ex reis debēdi. ⁊ hic ē caſus ī .l. mora. la. ij. sͣ. de ꝟb. obli. ¶ Duodecīo q̄ro de culpa ciūt ad. q. an exceptio lit. .l. vr āniuſ. jͣ. de fideiuſ. Ex qͣ colligit̉ talis diſtinctio. aut an culpa vniꝰ alteri noceat. Circa qd̓ dic: aut duo rei cō pendētie ꝓſit illi rei debēdi erāt ſocij: ⁊ ab alio cui nō eſt ſucceſſuꝫ pōt ſtituunt̉ in ꝯtractu cuiꝰ obligatio cōmittit̉ rōe culpe ad alij correo d̓ ſolū pro parte peti: vt ibi pꝫ. aut nō erāt ſocij: ⁊ tunc ab ītereſſe: ⁊ tūc vniꝰ culpa alteri nocet: vt ſic vnusᶜ ex facto bēdi. bald. ꝙ alio correo de rigore pōt creditor peter̄ ſolidū debitū: alteriꝰ teneat̉: vt. C. loca. l. ſi diuerſa. ⁊ sͣ. locati. l. cū apnō in. l. fi. in fi. C. eo. per vt ibidē pꝫ in tex. aut q̄ris de equitate īſpecto obſtaculo parebit: ⁊ sͣ. e. l. eandē. Si āt ꝯſtituūt̉ duo rei ad aliquā bar. ī. l. iij.§. exceptiōis: ⁊ tūc aut fuerūt ꝯſtituti duo rei ex cā oneroſpēꝫ ad quā ſtatiꝫ ꝯmittit̉ obligatio: ſꝫ rōe culpe ꝑpetua i. ī. ij. col. sͣ. e. ſa: qꝛ fuit eis mutuatū. aut ex cā lucratiua: qꝛ ex mera litur: qꝛ de īteritu tenet̉: ⁊ tūc dic idē qd̓ ſupra dictū eſt in titu. beralitate ꝓmiſerūt: vt duo rei. Primo caſu aut ad cor mora: vt. l. pe. jͣ. e. ⁊ ibi eſt caſus ẜꝫ vnā lec. Predicta ꝟa reuꝫ cui creditor ſuccedit: ꝑuenit pecunia mutuata ī to niſi culpa eēt cōmiſſa in his de ꝗbꝰ ſupra ſpāliter dictū ē tū vel in partē: ⁊ eatenꝰ creditor agēs exceptōe repellit̉ qꝛ tūc dic vt dixi. sͣ. Sꝫ an culpa vnius ex reiscredēdi no ceat alteriᶠ. rn̄deo in acꝗrēdo hoc ē in faciēdo ꝯmitti ſti ꝑ has regulas. prīo: qꝛ pro ea ꝑte nō pōt cedere actōeꝫ ꝯtra ſeip̄ꝫ. ergo ⁊cͣ. vt. l. ſtichū.§. pe. jͣ. de ſol. ⁊ not. gl. in pulationē nocet ſi ſocij ſūt: vt. l. ſi duo. sͣ. ſiquis cau. In .d. l. vrānius. ſcd̓o qꝛ ſi exegiſſet tenet̉ illi exacto ꝓ ꝑte alijs dic: vt dictū eſt. sͣ. de pacto ⁊ de mora. ¶ Decīoter illa: vt no. C. e. l. i. ⁊ dixi. sͣ. e. l. reoſ. vn̄ dolo facit ꝙ petit tio q̄ro de reſciſſione vtrū reſciſſio facta in ꝑſona vnius ⁊cͣ. Si ꝟo ad illū reū cui ſucceſſit nil ꝑuenit. tūc in nulla cū oēs eēt liberati iſta liberatio in ꝑſona vniꝰ reſcindit̉ ꝑte obſtat exceptio cū cā dande exceptionis nō ſubſit. an alteri noceat. Dic aut liberatio reſcindit̉ ī ꝑſona ei Scd̓o caſu qn̄ ex mera cā lucratiua idē: qꝛ ī nulla ꝑte ex cui pͥncipaliter ē facta: ⁊ alteri nocet: vt. sͣ. ad vel. l. ſi ꝓ ceptōe repellit̉ cū nulla cā dāde exceptōis ſubſit: vt. l. in vno: ⁊ de his q̄ ī frau. cre. l. fi. circa pͥn. Idē ſi ab initio ī lege fal. hoc obſeruandū ad. l. fal. Idem puto ſi vnꝰ ex eiꝰ ꝑſona ipſo iure nō valuit: ut. l. ſi ſpōſus.§. i. de dona. pluribꝰ reis debēdi ſucceſſit illi creditori ꝗ ſolꝰ erat. naꝫ īter ui. ⁊ uxo. Predicta puto ꝟa niſi ille actꝰ ꝑ quē libe in mō ponēdi ab altero idē iuris ē qd̓ ſupra dixi. aut vn ratio ꝯtingit dolo creditoris īterceſſit ar. jͣ. de fideiuſ. l. reus debēdi ꝗ ſolus erat ſucceſſit vni correoꝝ credēdi: ſi ticiꝰ. jͣ. de ſol. l. q̄ res. in pͥn. Si ꝟo reſciſſio ꝯtingit in ꝑ ⁊ tūc idē qͣſi: qꝛ tūc alter correꝰ pōt ab eo petere parteꝫ ſona eius ad queꝫ liberatio porrigit̉ ꝑ quādaꝫ ꝯn̄tiaꝫ: ⁊ ſi ſunt ſocij. vel ſi nō ſunt ſocij petat ab eo ꝑtem q̄ ab eo tūc alteri nō noceret. ut d. l. ſi ſpōſus.§. i. de lib. le. l. ſi is ꝓfecta eſt. vel ſi ex mera liberalitate fuerūt cōſtituti duo ꝗ duos: ⁊ ibi no. ſic dꝫ intelligi de dona. cau. mor. l. ſena rei credēdi alter pōt totū petere. ar. eoꝝ que dicta ſunt: tus.§. duobꝰ: ⁊ qd̓ ibi no. ¶ Decīoqͣrtoᵍ ⁊ ultīo q̄ro ge ⁊.sͣ. ſo. ma. l. ſi ſocer. in pͥn. Idē ſi vnꝰ reoꝝ credēdi ſucneraliter de qͦlꝫ exceptōe: utrū exceptio ꝯpetens uni ex ceſſit reo debēdi ꝗ ſolus erat eadē rōne. aut vnꝰ ex pluri duobꝰ reis debēdi porrigat̉ ad aliū. de exceptiōibus lobꝰ reoꝝ credēdi ſucceſſit vni ex pluribꝰ reis debēdi: vel quor de ꝗbus ſupra dictū nō eſt ſpāliter. Et dic aut execōtra: ⁊ tūc ꝗd iuris ſit: hēs ex predictis. ¶ Sed circa ceptio eſt mere ꝑſonaliſ ⁊ ad aliū nō porrigit̉: ſicut nec II 1j

De duobus reis conſtituendis. ad fideiuſſorē: vt. l. exceptio. de excep. cū ſi. aut ſunt alie tur obligatione remanēte alter nō liberat̉: ⁊ pōt illi obli exceptōes q̄ ad fideiuſſorē porrigunt̉. ⁊ tūc aut fuit q̄ſi gatiōi fideiuſſor accedere. h. d. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ ꝑ depotus color: qꝛ ī ꝟitate fideiuſſor erat ⁊ nō correꝰ ⁊ ad eū tationē nō liberet̉ īmo remanet obligatꝰ naturaliter: ꝙ porrigit̉: vt. l. ſꝫ ⁊ ſi iul.§. i. sͣ. ad mace. aut nō fuit color retinet ea q̄ ſunt iuriſgentiū: vt. l. ꝗdaꝫ. jͣ. de pe. Timore q̄ſitus: ⁊ tūc aut erāt ſocij ⁊ vnius exceptio porrigit̉ ad huius ꝯtrarij ſūt gl. ꝯtrarie. hec gl. dubitat nec ſe firmat aliū: vt. sͣ. e. l. ſi duo rei. aut nō erāt ſocij: ⁊ tūc ſiquidem ſed in. l. vbicūqꝫ. jͣ. de fideiuſ. tꝫ ꝙ remanet obligatꝰ naobligauerūt ſe ex cā oneroſa: qꝛ mutuo acceperūt: ⁊ tūc turaliter. Sꝫ in. l. ſi debitori. e. ti. tꝫ ꝙ nullo mō remanet eatenꝰ cōpetit exceptio alteri qͣtenus ad eū cui exceptio obligatus. In. l. i. C. de fideiuſ. tꝫ ꝙ vtraqꝫ obligatio re ſine dubio cōpetit ꝑuenit de pecunia: ut. d. l. ſꝫ ⁊ ſi iul. manet ſꝫ ob. exceptio. Et dic ꝙ eſt veritas ꝙ oīo eſt libe §. itē ſi duos. ad mace. Si ꝟo obligauerūt ſe ex mera liberalitate. tūc exceptio uni ꝯpetēs nō ꝓdeſt alteri ſi nō ratꝰ nō ꝙ tollat̉ obligatio ſed trāſfundit̉ in fiſcū: qꝛ ſucſunt ſocij: ut. d. l. ſi duo. sͣ. e. ⁊. l. ſi ex duobus.§. i. sͣ. eo. cedit: vt glo. dicit in. l. ſi debitor. jͣ. de fideiuſſo. Caſus ē in. l. quotiēs. in fi. jͣ. de noua. qꝛ ſi cōtingeret deportatū Ex. l. ſequenti. obligari naturaliter: tūc ſequeret̉ ꝙ nouaret̉ prīa obli¶ Noīatuꝫ dicitur fieri ꝙ ſit nomine appellatiuo. gatio: ꝓut gl. ibi īnuit ⁊ male: qꝛ cōtra illū text. Et illud Heredes ī dubio eſt bonū ſcire ꝓ exbānitis quoꝝ bona oīa publicantur Iue a certis. nident̉ ꝓ portiōi¶ Op. hic dr̄ ꝙ pōt fideiuſſor accedere cōtra. l. ſi debibꝰ hereditarijs grauati. h. d. ¶ Op. de. l. turpia tor. jͣ. de fideiuſ. So. aut accedit obligatōi qua tenet̉ de §. fi. sͣ. de le. i. ⁊. l. nōnunꝙͣ. sͣ. ad treb. Gl. dicit ꝙ noīatī portatus ⁊ nō poſſumꝰ: qꝛ nulla. aut ꝓ obligatione illa pōt ītelligi noīe ꝓprio: ⁊ ſic ītelligunt̉ ꝯtraria. Itē noīa ſimpliciter: ⁊ tūc qꝛ nō eſt extīcta pōt fideiuſſor accedetim pōt ītelligi noīe appellatiuo: ut hic ⁊ tene menti: qꝛ re. ¶ Primo q̄ro gr̄a huiꝰ q̄ diuerſitas īpedit cōſtitutio noīatiꝫ dr̄ fieri ēt noīe appellatiuo. facit. sͣ. d̓ lib. ⁊ poſt. nē duoꝝ reoꝝ. Circa qd̓ dico ꝙ qn̄ꝫ eſt diuerſitas ī obli .l. ticius teſtō. in pͥn. ¶ Itē op. ꝙ ꝗlꝫ uidet̉ grauatus in gatōis ꝯtracte tꝑe: qꝛ vnus obligat̉ vel obligat vno tꝑe ſolidū: ut. l. ſi ex toto.§. i. sͣ. de le. i. So. dicūt ꝗdaꝫ ꝙ ibi alius alio: ⁊ tūc aut eſt diuerſitas modici tꝑis: ⁊ nō īpeteſtator expreſſit ſꝫ diuinare eſt. alij ꝙ ibi ꝟbuꝫ dato bis X duo ditur ꝯſtitutio duoꝝ reoꝝ: vt. l. duos.§. fi. sͣ. eo. aut īter fuit exp̄ſſuꝫ: ⁊ ſic due fuerūt or̄oneſ. qd̓ nō plꝫ: qꝛ tūc ꝗlꝫ bus ad uenit īteruallū longū: ⁊ tūc aut fuerūt duo ſimul īterro īterru. tenet̉ ad diuerſa decē nec eēt duo rei: ut. sͣ. eo. l. ij. ⁊ ibi ptionē vide gati: vel ſimul īterrogauerūt: ⁊ vnꝰ ſtatiꝫ alter ex īterual dixi in prīa. q. Alij dicunt ⁊ iſta eſt ꝟa ꝙ ibi alternatiue. aliquos cāuſ lo rn̄det vel alteri ex īteruallo rn̄ſuꝫ eſt: ⁊ vitiat̉ ꝯſtitutio hic copulatiue. ¶ Itē op. sͣ. eo. l. eandē in pͥn. ubi ēt coenumeratos duoꝝ reoꝝ debēdi ⁊ credēdi: vt. l. ſi ex duobꝰ. in pͥn. sͣ. pulatiue. Solu. ibi teſtator hoc exp̄ſſit ẜm ueram opi. ꝑ bar. in. l. ſi eo. aut ſeꝑatiꝫ ꝗlꝫ fuit interrogatꝰ ⁊ ꝗlꝫ interrogauit: ⁊ ꝯſtāte. ī. vij. ¶ Ultimo aduerte glo. hic in fi. q̄ dicit ſi teſtator dicat q. sͣ. ſo. ma. ⁊ ſic ſeꝑatim eſt rn̄ſuꝫ ex interuallo reſpectu obligatōis p̄ duos heredes quos prīo noīaui ⁊cͣ. vr̄ eos noīare noīadde bic ad cedētis. ſed incōtinēti reſpectu facte īterrogatōis: ⁊ tūc bus appellatiuis: ⁊ ſic noīati ꝑ relatiuū ꝗs vel qui non bar. in. l. euꝫ aut in ſequēti obligatōe fuit hīta mētio prīe. vel exp̄ſſe ꝗ.§. ſi a cor vident̉ noīati noībus ꝓprijs qd̓ eſt veꝝ: vt. l. ſi pr̄ filio. hoc actū ꝙ eēnt duo rei: ⁊ nō īpedit̉ cōſtitutio duorum reo. jͣ. de ſol. sͣ. de vul. ⁊ pu. lꝫ Cy. ⁊ vltramō. ꝯtra. vt no. in. l. fi. C. de reoꝝ: vt. l. iij. in pͥn. sͣ. eo. facit de ſo. l. modeſtinꝰ. aut ī ſe īpu. ⁊ alijs ſubſt. ꝑ. l. luciꝰ.§. luciꝰ de le. ij. ſꝫ illa nō ob. vt cūda obligatōe nō fuit fcā mētio prīe ⁊ nō erūt duo rei ibi dixi. Itē ſcias ꝙ glo. q̄ eſt. sͣ. de ſta. lib. l. ſiꝗs ex teſtō vt īſti. e.§. i. Qn̄qꝫ ē diuerſitas ī obligatōis forma: vtpu facit dr̄iaꝫ vtrū noīet̉ ꝑs heredū an oīs heres qd̓ ē ꝯtra ta ego emi ⁊ ex cā ēptōis ꝓmiſi p̄ciuꝫ. aliꝰ ꝓmiſit idē p̄hanc. l. ſed ꝓ illa facit. l. turpia.§. fi. sͣ. de le. i. Sed dic: vt ciuꝫ ꝑ ſtipulationē cū ipſe nō emeret tūc vitiat̉ ꝯſtitutio ibi ꝑ glo. ⁊ plenius ibi dixi: ⁊ de quibuſdā ibi q̄ſiui que duoꝝ reoꝝ. qꝛ oēs. ll. q̄ de duobꝰ reis loquunt̉: dicūt ꝙ videre potes ſi vis. ꝯſtituūtur eodē ꝯtractu vel ſtipulatōe vel alio mō: vt. l. Factū vniꝰ ex .i. ⁊. ij. ⁊. l. eandē. ī pͥn. sͣ. e. ⁊ ꝓbat̉ de in rē ver. l. ſi pr̄e.§. X duobus reis. aſc debēdino fi. vbi pr̄ ꝗ obligat̉ qd̓ iuſſu ⁊ filiꝰ ꝗ obligat̉ mutuo n̄ di cet alteri. h. d. ¶ Op. de. l. mora.§. fi. sͣ. d̓ vſur. Plures cunt̉ duo rei. Hoc ēt pꝫ in pͥncipali ⁊ fideiuſſore ꝗ non ſūt opi. vna Pla. ⁊ nō eſt ꝟa. Breuiter tene hic ſūt ſoſūt duo rei: vt dictū eſt: qꝛ diuerſis obligatōibꝰ tenētur. cij. ibi nō. ⁊ gl. vr̄ tenere eā in. l. ī ꝯdēnatōe.§. i. jͣ. de re. Preterea ex diuerſitate forme obligādi īducit̉ diuerſi. iur. Dy. in. c. mora. circa fi. de reg. iur. li. vj. ¶ Op. de. l. tas cāe: vt pꝫ ī exēplo premiſſo. ſꝫ diuerſitas cāe īpedit fi. C. eo. So ꝙͣtuꝫ ad īterruptionēª p̄ſcriptōis factū vniº cōſtitutōꝫ duoꝝ reoꝝ: vt ſtatim dicā. ergo ⁊cͣ. Nō ob. l. nocet alij. ꝙͣtū ad alia nō. niſi cū diſtinctōe. aut ſūt ſocij reos sͣ. e. vbi dicit diuerſis actōibꝰ: qꝛ expōe: vt ꝯſueuit ⁊ nocet: vt hic. aut nō ſūt ſocij ⁊ nō nocet: vt. l. mora. ī fi. ibi dici ⁊ īfra dicā. Qn̄qꝫ eſt diuerſitaſ ī obligatōis ſubā sͣ. de vſur. Et rō eſt īterruptōis p̄ſcriptōis: qꝛ tractat̉ in qꝛ lꝫ eadē forma ꝓmittāt vnꝰ obligat̉ naturaliter ⁊ ciui p̄ſcriptōe de lucro captādo cū iniuria alteriꝰ: vt. l. ſi is ꝗ liter. alter naturaliter tm̄. ⁊ tūc nō īpedit̉ ꝯſtitutō duoꝝ §. i. ⁊. l. ſiꝗs vxo.§. pe. ⁊ qd̓ ibi no. jͣ. de fur. ⁊ qn̄ ſūt ſocij reoꝝ: vt. l. ſi ex duobꝰ.§. i. sͣ. e. Qn̄qꝫ eſt diuerſitas ī obli quo ad alia nocet. ⁊ tūc rō eſt: qꝛ ſnīa lata ꝓ vno ꝓdeſt gatōis cā: qꝛ lꝫ eadē ꝙͣtitas ſit ꝓmiſſa: tū cā obligatiōis alij: vt. l. ſi duo. sͣ. de arbi. ⁊. l. eandē. sͣ. e. ⁊ ideo cū ꝯmoaliter reſpicit vnū aliter aliū: ⁊ vitiat̉ ꝯſtitutio duoꝝ reo duꝫ hēant incōmoduꝫ hēre debent: facit quod plene di rū: vt. sͣ. de īterro. ac. l. ꝗ ſeruū ⁊ ibi gl. mag. ⁊ sͣ. e. l. ſi id xi. in. l. ex duobus. sͣ. eo. qd̓ ꝓut loꝗtur ibi ī dote. Qn̄qꝫ ē diuerſitas in re q̄ ī ob Ex. l. ſequenti. ligatiōe deducit̉: ⁊ tūc vitiat̉ ꝯſtitutio: vt. l. ſi id qd̓. sͣ. e. ¶ Que diuerſitas īpediat ꝯſtitutionē duoꝝ reoꝝ: ibi. Qn̄qꝫ ē diuerſitas in obligatōis qͣlitate: ⁊ hic ē aduertē Prīo. Et an cū plures pacē cū pluribꝰ faciūt ⁊ ꝓmittūt duꝫ. aut talis diuerſitas ſuꝑuenit pꝰ ꝯſtitutionē reoꝝ iā īſolidū inuicē nō offendere ſub pena: ⁊ vnꝰ offendatur factā: ⁊ nō vitiat̉: vt. l. eandē.§. ſed ⁊ ſiꝗs. ij. rn̄ſo. sͣ. eo. an oēs ex illa ꝑte poſſint īſolidū agere tāꝙͣ correi credē aut iſta diuerſitas fuit ab initio: ⁊ tūc aūt ē īpoſſibile tadi: ⁊ oēs ex offendētis teneat̉ īſoliduꝫ: ibi. Scd̓o. Et an lē diuerſitatē reduci ad paritatē: ⁊ vitiat̉ cōſtitutio duo ſint correi plures ꝗ tenēt̉ īſolidū ex delicto ciuiliter: ibi. rū reoꝝ: vt. d.§. ſꝫ ⁊ ſiꝗs.i. rn̄. aut pōt reduci ad paritaTertio. Et ꝗd cū tenent̉ ex qͣſi maleficio: ibi. Quarto. tē: vt ſi diuerſitas tꝑis vel ꝯditionis vel loci. nā in quolꝫ Et an pr̄ ⁊ filiꝰ ſint tanꝙͣ duo rei credēdi cū filius acꝗp̄dictoꝝ poſſibile ē venire tp̄s quo vterqꝫ eqͣliter tenea rit obligationē ex cā peculij ꝓfecticij q̄ acꝗritur pr̄i: licꝫ tur ⁊ nō vitiat̉ ꝯſtitutio duoꝝ reoꝝ: vt. l. ex duobꝰ. ī pͥn apud filiū remaneat naturalis: ibi. Quinto. Et vnaꝫ re ⁊. l. eādē.§. fi. sͣ. e. īſti. e.§. fi. Et ſi dicis q̄ eſt rō ꝙ iſte di gulā qn̄ dicant̉ plures rei debēdi: ibi. Sexto. Aliā regu uerſitates īpediūt ꝯſtitutōꝫ duoꝝ reoꝝ. rn̄. lꝫ obligatio laꝫ qn̄ dicātur plures rei credēdi. vide in fi. duoꝝ reoꝝ ī ꝟitate ſūt plures obligatōes: vt. l. eandē. ī Si ꝑſona vnius ex correis fi. sͣ. e. ⁊. l. reos. ī pͥn. ibi diuerſis actionibꝰ. ⁊. l. ſi reꝰ sͣ. e. Um duo. debēdi ab obligatōe eximi⁊ de fideiuſ. l. gn̄aliter. ⁊. l. ſi reꝰ. ⁊ īſti. eo.§. i. tn̄. l. vult ꝙ

De ſtipulatione ſeruoꝝ. habeat tantuꝫ effectuꝫ vnius obligatōis: vt inſti. eo.§. i. ſicut inter illos vnus ſoluens habet cōtra alios benefiUm sͣ. eo. l. iij.§. fi. de ſolu. l. qui hominē: ⁊ ideo qꝛ loco vniꝰ cium vtilis actionis: ita inter iſtos: vt. l. iij. de his qui de duo habetur talis diuerſitas que ad paritatem nō poteſt re Seiece. vel effu. Item ſicut inter illos eſt beneficiū diuiſiocūdo quero. duci nō admittitur: qꝛ quando eſſet tāta diuerſitas ius nis: ita inter iſtos eadem ratione. Ita intelligi dꝫ dicta. Et de hac. q. non poſſet fingere ꝙ loco vnius haberent̉: vt sͣ. e. l. nel. fi. lꝫ noſtri docto. hoc nō declarauerint. Item apparet vide bar. ī re mo. ſed poſſet dici diuerſitas qualitatis in diem vel cōpe. aucͣ. h̓ ita ꝙ vnius ſolutio liberat alios: vt. d. l. i. in fi. cum. l. ſequē. C. eo. ⁊ in. l. ditionem vitiat ſtipulationeꝫ: vt. sͣ. ti. i. l. i.§. ſiꝗs ſimpli ¶ Quinto quero filius acꝗſiuit obligationē ex cauſa pe oꝑe. sͣ. d̓ oꝑ. citer. Quare non vitiat conſtitutionē duorum reorumculij profecticij ⁊ ſic etiam hodie acquiritur patri lꝫ apd̓ lib. ⁊ bal. ī. l. Rn̄deo: qꝛ ibi loꝗtur in ſtipulatione que eſt vna ẜm ve ij. C. d̓ liber. filiuꝫ remaneat naturalis. vtrum pater ⁊ filius erūt duo ritatē: ⁊ ẜm fictionem. vnde diuerſas qualitates nō reci ⁊ eo. liberti. rei credendi. Et videtur ꝙ ſic: qꝛ ꝙͣꝙͣ apud vnum ſit ci circa mediū pit. arg. sͣ. de vſuca. l. eum qui edes. hic ſunt plures obli uilis: apud alium naturalis: ſi tamē ad idē ex eadeꝫ cau ⁊ ang. in. l. ſi gationes vere: licꝫ vna in effectu. ⁊ ideo poteſt diuerſas ſa nō īpeditur conſtitutio duorum reoꝝ: vt. l. ſi ex duo. ſeruuſ.§. plu qualitates recipere: vt. l. rerum mixtura.§. fin. de uſuca. riū. sͣ. ſiquis bus.§. i. sͣ. e. ⁊ hoc tenet glo. sͣ. de condi. inde. l. frater a cauti. ⁊ vide ¶ Secundo queroª plures fecerūt pacem cuꝫ pluribus fratre. in. i. glo. magna. Pro hoc videt̉ tex. sͣ. de pac. l. bar. ⁊ qd̓ ibi ⁊ promiſerunt quilibet inſolidum ſe inuicē nō offendeſi vnus. in prin. Contrariuꝫ credo ꝙ nō ſunt correi. pri dixi in. l. ſi id re ſub pena mille. unꝰ fuit offenſus: an omnes ex illa par mo: qꝛ hic eſt diuerſitas in cauſa. nā filio debetur ex ſuo qd̓ sͣ. e. ⁊ ibi te poſſunt agere inſolidū tanꝙͣ correi credēdi. ⁊ an̄ oēs pau. de caſt. cōtractu patri ex diſpoſitione legali. Preterea ſi eſſent ADDE bal. ex parte offendentis teneant̉ inſolidum: ut rei debēdi. correi debitor poſſet ſoluere filio etiā patre prohibente ꝯſilio. ccxxj. Uidi quoſdam qui ſe reputant multa ſcire tenere ꝙ ſic ar. l. vero procuratori.§. i. de ſol. ⁊. l. aliud. ſed filio non ij. vol. ſed hoc falſum eſt. nā ꝓut in obligatione uenit nō offēpoſſet ſolui patre vetante: vt. l. quod ſeruus. sͣ. depo. ⁊. b ¶ Tertio di dere coheret perſone cuiuſlibet ſtipulātis ⁊ ꝓmittētis. co. Oīa vſqꝫ jͣ. de ſol. l. ſiquis ſeruo. ergo ⁊cͣ. Preterea: qꝛ pactuꝫ fiin fin. ponit alia enim eſt offenſio in ꝑſona vniꝰ: alia in ꝑſona alteriꝰ lij vel iuſiurandum ab eo delatum patri nō nocet. sͣ. de barto. in. d. ⁊ ſic nō ſunt duo rei actiue ⁊ paſſiue: qꝛ eſt diuerſitas in pac. l. contra iur.§. fi. ⁊. l. quantomagis. de iureiuran. cū auc. hoc ita. re: vt. d. l. ſi id quod. sͣ. eo. Si uero iſtā obligationem re in repeti. ſi. quod ſecus eſt in duobus reis: vt infra dicaꝫ. Nō obc ¶ Quarto ſpiciamus prout continet penam. tūc idem: qꝛ reſultat glo. l. frater a fratre: qꝛ ibi eſt dictio quaſi: que eſt no. im q̄ro. qn̄ pludiuerſitas cāe. nā ei qui eſt offēſus debetur dicta pena proprietatis. Idē dico in. l. ſi vnus. filius ⁊ pater eꝗpares ſunt obli ſuo nomine ⁊ ſue offenſionis noīe. alijs vero deberetur rantur duobus reiscredēdi: qꝛ vtriqꝫ pōt ſolui ante pro gati ex quaſi nomine offenſionis aliene ſeu alieno noīe: ⁊ ſic uitiatur maleficio an hibitionē patris nō tamen ſunt duo rei: ſed magis eos ſint correi: conſtitutio reorum: vt. d. l. ſi id quod in exemplo de do equiparo cedēti ⁊ ceſſionario: vt. l. iij. C. d̓ noua. ¶ Sex dic ꝙ nō ꝙ te quod eſt verum ꝙ ille principalis nō eſt correus alijs to ⁊ vltimo cōcludo circa premiſſa duaſ regulas. Prīa ſequitur ī. l. ſed alij ſi ſunt plures ⁊ obligatio penalis ex vna offenſa v. C. de ꝯdi. eſt ꝙ plures rei debēdi ſunt quando plures inſolidū di fur. ⁊ bal. ī. l. eſſet cuilibet ⁊ a quolibet facta īſolidum. vnde poſſent cunt idem vere vel ficte ex vna eadēqꝫ cauſa principalii. in. i. col. C. eſſe correi inter ſe: qꝛ non reſultat diuerſitas cauſe. nam ter ⁊ ex voluntate. Expone iſtam regulā. plures inſoliſi plures vna quilibet debet vel cuilibet debetur ex offenſa aliena. dum dixi: qꝛ ſecus ſi pro parte: vt. l. reos.§. cum in tabu ſen. Sed po ¶ Tertio dicoᵇ ꝙ ſi penalis ſtipulatio fuit ſimpliciter ne ſtatutū īlis. sͣ. e. ⁊. C. eo. aucͣ. hoc ita. Idem dixi: qꝛ ſecus ſi diuer ponit penaꝫ adiecta ꝙ intelligatur ẜm naturam precedentis ſtipula ſum. vere vel ficte dixi propter ea que dixi. sͣ. eo. l. nemo hoc mō vide tionis: vt ꝗlibet videatur promiſiſſe penam pro ſua ofeſt qui neſciat. ex vna eadēqꝫ cauſa dixi propter ea que licet īponimꝰ fenſa tantum. ⁊ cuilꝫ videat̉ eſſe ꝓmiſſuꝫ pro offenſa fadixi. sͣ. ea l. in. ij. q. principali. principaliter dixi: quia ſepenā capitacta in ꝑſona ſua tantum. arg. de vſu. l. ſi ſtipulatus. ⁊ de neo ⁊ antiāiſ cus in acceſſorijs: vt dixi sͣ. eo. l. eādem in. v. q. ex volun ī centū dicit leg.i. l. ſi legati ſerui nomine. de dā. infect. l. damni īfecti tate ideo dixi: quia ſi ex neceſſitate nō ſunt proprie duo bal. poſt Cy. ꝗdaꝫ. sͣ. de. ꝟ. obli. l. inter ſtipulantem. in pͥn. cum glo. rei vt plures tutores: vt dixi. sͣ. e. l. eandem in. vj. q. vel in aucͣt. cā qͥ ſua. Si ꝟo in ſtipulatione fuerit expreſſum ꝙ pro vna ſit cū monaplures ex quaſi maleficio: vt hac. e. l. ī. iiij. q. vel ex natu cho. C. d̓ epi. offenſa ſit pena ꝓmiſſa cuilibet inſolidum actiue ⁊ paſra rei: quia indiuidua: vt dixi. sͣ. e. l. ij. in. iij. q. ¶ Secun ⁊ cleri. ꝙ ꝗlꝫ ſiue: tunc dico ꝙ non ſunt correi per ea que dicta ſūt: ⁊ da regula eſt ꝙ plures rei credendi ſunt quando pluri hꝫ ꝓ dimidia de rigore vno ſoluente alius remanet obligatuſ. ⁊ ſi vni bus inſolidū debetur idem vere vel ficte ex vna eadēqꝫ tm̄. Sed ꝗd ſoluat̉ alteri remanet actio. ſed de equitate obſtat exce in obligatōe cauſa principaliter: ⁊ ex voluntate principaliter dixi: qꝛ in ſnīa ex ma ptio: vt. d. l. ſi id quod in fi. sͣ. e. ¶ Tertio quero. plures ſecus ſi vni principaliter: alij ex conſequētia: vt dixi hac leficio. vide ex delicto tenent̉ īſolidum ciuiliter an ſint correi. Bre.l. in. i. ⁊. ij. ⁊. v. q. Cetera ꝟba ſunt expoſita. sͣ. Et ſic hāc bal. in. l. i. ī. i. uiter reſpondeo ꝙ nō: qꝛ nō tenētur ad idem numero col. C. ſi plumateriam qualiter cōſtituunt̉ duo rei: habes expeditaꝫ res vna ſnīa lꝫ teneant̉ ex eadē cauſa. quod apparꝫ ex eo ꝙ vnius ſo inter has. ll. uidelicet. sͣ. eo. l. ij. ⁊. l. nemo eſt qui neſciat. lutio nō liberat aliū: vt. l. ſiꝗs id quod.§. fi. sͣ. d̓ iuriſdi. ⁊. l. eandem. ⁊ hac. l. ¶ De ſtipuom. iu. ⁊. l. item mela.§. ſi plures. ad. l. acquil. sͣ. de ꝯdi. ¶ De ſtipulatione ſeruoꝝ. ℟ica. latōe ſeruoꝝ fur. l. i. ⁊ ideo nō poteſt dici vna obligatio in effectu qd̓ Rubrica. Ex. l. ſequenti. d Um ſerrequirit natura correorū. Item ſententia lata pro vno ¶ An ſit dr̄ia ſi procur. ſtipulatur ſibi uel dn̄o. Et dicta c uuſ ſtipu nō prodeſt alteri regulariter: vt. l. denunciaſſe.§. fin. de in hoc titulo de ſeruo habent locum in monacho ſtipu lat̉ in monaadulte. ¶ Quarto quero quid ſi plures tenēt̉ ex quaſi lante ſibi uel monaſterio. cho. Adde maleficio an ſunt correi ⁊ iſtud eſt dubium. Uidetur ꝙ Inno. ī. c. cū olī. el. ij. exͣ d̓ non. ſed quilibet tenetur pro parte: vt. l. fi.§. ſi plures. Um ſeruus ſtipula priui. ⁊ facit ⁊ ibi no. nau. cau. ſta. ⁊ no. per glo. inſti. de ob. que ex qͣtur.ᵈ Op. jͣ. eo. l. ij. ⁊. l. ſeruus cōis meuij ad no. ꝑ doc. ſi delic.§. fi. In contrarium videt̉. ff. de his qui deie. vel in. l. i. sͣ. de Glo. dicit ꝙ hic eſt regulare. fallit ibi ⁊ in effu. l. i. in fi. ⁊. l. ſe. ⁊ ſe. ⁊ quod no. sͣ. de act. ⁊ oblig. l. ex vul. ⁊ pup. in alijs caſibus hic no. ⁊ in quolꝫ eoruꝫ ratio i. q. iiij. q. pͥn maleficijs.§. is quoqꝫ in vlti. glo.§. Quid dicemus. Di uidebitur. ¶ Quero an ſit differentia ſi procurator ſti ci. ⁊ hac rōe co ꝙ nō ſunt proprie ⁊ vere duo rei. ſed quodāmodo ſi pularetur ſibi uel domino. Et quidā ꝙ ſi ſtipulatur do dicit bal. ī. l. cut plures tutores erunt quaſi duo rei: licet nō per oīa: īterpoſitas. mino idē eſt ac ſi ſtipularet̉ extraneo. ſed ſi ſibi procura C. de trāſac. vt dixi. sͣ. in. viij. q. quod apparet: qꝛ ſicut illi tenētur īſo torio noīe ualet. ⁊ uide glo. iſtā glo. nō tenui uobis ſim ꝙ ſic̄ dn̄s nō lidum ex quadam neceſſitate legali. ita iſti ex quaſi mapliciter: qꝛ etiā ad hoc: ut actio querat̉ ſibi eſt neceſſe ꝙ tenet̉ nec ob leficio: vt. d. l. i. in fi. de his qui deiece. Item ſicut inter ꝟba cōferant̉ in perſonam ipſius: ut dixi in. l. ſtipulatio ligat̉ ẜuo ſi illos eſt beneficium ordinis: vt prius cōueniatur gerēs ei ꝑ ſtipulati iſta.§. ſiquis inſulam de ꝟbo. obliga. ⁊ dic ut ibi dixi. onē ꝓmiẜit. ꝙͣ nō gerens: ita inter iſtos qui tenētur ex quaſi malefi¶ Quero quid de tutore ⁊ curatore. Dic ut in gl. ⁊ be vt ibi. ita nec cio: vt prius cōueniat̉ faciens ꝙͣ alij: vt. l. ſi vero plures ne. tamen plene in. d.§. ſiquis inſulam dixi. ⁊ iſtā glo. te abbas mōa§. interdū. de his qui deie. vel effu. ⁊ no. eo. ti. l. ij. Iteꝫ neatis. ¶ Ultimo ad on̄dendā utilitatē huius materie cho putatīo I iij

De ſtipula. ſeruo. vide aliꝗd ꝑ idē dico in monacho ſtipulante ſibi uel monaſterio qd̓ mo. in. l. i.§. .§. preterea. Sol. illud veꝝ qn̄ īteruenit noua ꝑſona ex hoc ti. dr̄ in ſeruoª. ar. eius qd̓ no. sͣ. de acꝗ. poſſeſ. l. cuꝫ iteꝫ acꝗrim ꝑte ꝓmittētis. hic qn̄ ex ꝑte ſtipulantis ſine cuiꝰ volūta heredes.§. fi. ⁊ quod ibi dixi. de acꝗ. poſſ. te nō pōt nouari actio: vt. jͣ. de noua. l. ſtichū.§. fi. ſꝫ hic ⁊ vide bar. ī Stipulatio inutilis Di ſeruus tuus. nā tollit dn̄o rei ven .l. ſi ẜuꝰ mainducit̉ iſta nouatio facto debitoris nō ſoluētis ſine cre numiſſus. jͣ. ditoris volūtate. ſed qꝛ creditor ab initio cōſenſit indu dicationē. h. d. ¶ Op. de. l. ij. sͣ. ſi cer. pe. Sol. hic in ſtie. ⁊ ꝑ bar. et citur doli exceptio: ⁊ hoc ītelligas qn̄ ex cā lucratiua: vt pulatōe inutili: ille in ſtipulatione vtili. Imol. ī ea. l. §. ſi fructu. plene dixi in. d. l. ita ſtipul. sͣ. ti. ij. ¶ Quero iſta ſtipulaEx.§. ſequenti. ī fine. tio penalis cui querat̉. Una gl. dicit ꝙ vtriqꝫ. ⁊ male di ¶ An ꝑ ſequentem ſtipulationeꝫ tollat̉ obligatio nata a ¶ Dicit̉ in cit: qꝛ cōtra tex. iō dic ꝙ vni tantū: ⁊ primo ob. exceptio ex numeratione. ẜuo. add̓ qd̓ ex equitate quam dixi. ſcripſi. in. l. i. Si ſeruus cōis meus. ſatio ſcā Stipu§. ꝑ ſeruū. sͣ. Ex. l. ſequenti. d̓ ac. poſ. ⁊ ꝑ ¶ An notarius ꝗ facit ꝓcuratorē poſſit ipſemet cōficevni n̄ tollit certi ꝯdictionē ex mutuo alteri acꝗſitā. h. d. pau. de ca. ī re publicū inſtr̄m: ibi. Quero. Et an ſi ꝗs ſit iudex ⁊ no ¶ Op. de. l. ſi ſtipulatꝰ. ⁊. l. cū eniꝫ. jͣ. de noua. Solu. ibi d. l. i.§. itē ac tariꝰ poſſit acta ſcribere: ibi. Quero pono. Et an notaꝗrimꝰ. ⁊ per fuit ſtipulatꝰ ille ꝗ mutuauit: hic aliꝰ: vt vidiſtis ī.§. gribar. ⁊ bal. in rius poſſit ꝓprium teſtm̄ publicare: ibi. Quero an. Et ſogonꝰ. ¶ Quero qͣre vterqꝫ nō pōt petere. Et rō ē ne .ſ. cū ꝓpōas. an tutor vel officialis poſſit ſibimet tradere. vide in fi teneat̉ ſoluere vterqꝫ: qꝛ bona fides nō patit̉: vt. l. ꝗ bis C. de here. īsͣ. de ꝟb. ob. ¶ Sed q̄ro que eſt rō qͣre magis dat̉ actio ſti. cano. l. c. Inter euꝫ Truus coīs ipſe. q abiſipu pe. de ꝓba. illi cuiꝰ noīe fuit mutuata. Dic rōeꝫ ꝑ. l. bona fides. sͣ. d̓ adde bar. ī. l. latur ⁊ rē in ſtipulationē deductā dꝫ eſſe diuerſipo. ⁊ doc. alle. iſtū.§. An ꝑ ſequentē ſtipulationē tollat̉ n̄ ad ea. ff. de tas. h. d. Glo. ponit caſum vſqꝫ ibi. ⁊ rō eſt ⁊cͣ. Diuide. obligatio nata ex nūeratōne. qd̓ dic plene. sͣ. ſi cer. pe. l. ꝯdi. ⁊ demō. primo ponit dictū. ſcd̓o rn̄det tacite obiectioni. ſcd̓a ibi certi ꝯdictio.§. qm̄. ⁊ plene ꝑ Cy. C. ſi cer. pe. l. ij. b ¶ Cū ſeruꝰ. nō eniꝫ ⁊cͣ. ⁊ ſubaudi ibi in tex. ſic. ſed cū dn̄ium querat̉ cōis add̓ ad z Qd̓ vni ex dn̄is nō acꝗrit̉ .l. nō ad ea. d̓ Cōis ſeruus. ateri q̄ritur cui ſolidū q̄ri traditōe ergo ipſemet tradet̉ ſibiipſi. qd̓ eſt impoſſibile ꝯdi. ⁊ demō. cū īter accipientē ⁊ rē traditaꝫ dꝫ eē diuerſitas. Ad hoc pōt. h. d. ¶ Op. de. l. ſi plures. sͣ. de pact. Glo. q̄ eſt hic Eruus rn̄det̉. nō eniꝫ ⁊cͣ. ¶ No. ꝙ dꝫ eſſe diuerſitas īter accipi s cōis. an nō ſoluit iſta ꝯtraria: ſed tāgit ⁊ vide ea que incipit quo enteꝫ ⁊ rem acceptā. inter ſtipulantē ⁊ rem ſtipulatam. ꝓbet. an noad ꝗd ⁊ quo ad ꝗd nō. Et ꝗd ſit iſtud dicere pōit Dytariꝰ poſſit eē ¶ Op. sͣ. eo. l. i. ī pͥn. So. fallit hic. ⁊ eſt rō: vt gl. dicit du ſo. dic latiꝰ: qn̄ꝫ hr̄ reſpectꝰ ad ſubāꝫ perſone: ⁊ tunc tm̄ rogatꝰ de in plex ciuilis ⁊ naturalis. naturaliſ: qꝛ illo iure ꝗlꝫ eſt liber pōt ſuſtinere ꝑſonā vniꝰ: vt. l. ſi plures. sͣ. de pac. aut hr̄ ſtrum̄to ꝓcu ergo ⁊cͣ. Itē rō ciuilis eſt: illud pōt queri ẜuo ꝙ poſſet re in ſeip̄ꝫ vi reſpectꝰ ad offm̄: ⁊ tūc aut ſunt officia repugnātia: ⁊ nō ei facto libero: vt. C. ſi ſer. exte. l. i. ſed ei facto libero nō de aliqͦ pul pōt vicē pluriū perſonaꝝ ſuſtinere: vt. l. ꝗſꝗs. de poſtuchra q̄ dixit poſſet queri ſtipulatio de ſeipſo. ergo ⁊cͣ. Iſtud vult dilā. l. nemo. de aſſeſ. aut nō ſunt officia repugnātia: ⁊ pōt bar.i. l. ex ea cere glo. ¶ Contra iſtā rōneꝫ ciuilem. op. jͣ. e. l. ſi ſeru vt. l. iij. sͣ. de adop. ¶ Op. de. l. proīde.§. ſi ſeruus cōis. ſnīa. ff. de tecōis meus: vbi ſeruus pōt ſtipulari viā vel iter. lꝫ ſibi faſta. tute. et ꝙ So. vt glo. Ex.§. ſequenti. cto libero nō poſſit queri: qꝛ nō hꝫ fundū. So. lꝫ nō poſ ibi dixi: ⁊ qd̓ ¶ An ſtipulatio alternatiua totaliter ſit īutilis. Et mono. ī. l. filiꝰ.§. ſit ſibi queri: pōt tamē queri alij vel ēt ipſimet facto libe nachus prepoſitꝰ ad regimen alicuiꝰ eccleſie: ꝙ acꝗrit ſeq̄ns ⁊ ī. l. īro ſi ꝯtingeret euꝫ hēre fundū. ¶ Contra hoc op. de. l. ex bonis illiꝰ eccleſie illi acꝗrit in alijs monaſterijs. pube. ī fi. ⁊. ī ⁊ ſi maxīe. de ſer. le. Sol. aliud in legato aliud in ſtipula l. vxori. jͣ. de z Alternatiua īter per ſal. ⁊ vide. jͣ. tione. Rōneꝫ dicaꝫ. jͣ. e. l. proinde.§. fi. hēs recitatā glo. ꝯī fructuariuS. ſonas ꝗbus eqͣliter ea. l. ⁊ ad. q. ¶ Quero ꝗdam notarius fecit quendā ꝓcuratorē: ⁊ ip̄e pōt q̄ri vitiat ſtipulationē. ſed ſi alteri tm̄ pōt q̄ri aliꝰ ha bar. hic vide met ſcripſit inſtr̄m publicū. an probetᵉ ⁊ ſufficiat. Uide bebit̉ vt adiectus. h. d. Ad euidētiaꝫ debetis ſcire ꝙ ſer io. an. ī regu tur ꝙ nō: qꝛ notarius dꝫ eſſe rogatꝰᵇ: vt in aucͣ. de tabel. la. cū ꝗd vna uus fructuariꝰ q̄rit fructuario ex re fructuarij ⁊ oꝑa ſua de re. iur. in §. nos aūt. col. iiij. ſed inter rogantē ⁊ rogatū dꝫ eſſe didn̄o ꝟo ſuo pōt ex qͣcunqꝫ cā querere. ¶ Quero vtruꝫ vj. in mere. ⁊ uerſitas: vt hac. l. ergo inſtr̄m nō eſt publicū. Ego dico ſtipulatio alternatiua ſit inutilis totaliter. gl. variat hic vide eundē ī ꝙ inſtr̄m ꝓcuratoriū ꝯtinet duo pͥncipaliter. Prīo mā c. cū a nobis tu tene ꝙ eſt inutilis totaliter. Et eſt rō: qꝛ vterqꝫ eſt cade teſt. ⁊ qd̓ datū factu procuratori: ⁊ hoc probat̉: ⁊ ad hoc ſufficit pax obligatōiſ in prīo caſu.§. vt hic dicit tex. lr̄a affirma no. ī. c. qm̄ ꝯͣ tale inſtr̄m. ſicut in lr̄is dn̄i: vt. l. ſi ꝓcurator. sͣ. de ꝓcutiua potuiſſet que eſt ꝟa. ⁊ hoc tꝫ glo. jͣ. e. l. ſi ex re. ī pͥn. de ꝓba. ⁊ qd̓ Itē ſicut liber rōnuꝫ ꝓbat ꝯtra argētarium: vt no. sͣ. de ⁊ Dy. hic. Itē no. ꝙ hoc hodie corrigit̉: vt dicā. jͣ. eo. l. no. bal. ī. l. ſi edē. l. quedā.§. nūmularioſ. lꝫ ipſe debeat rogari: vt. l. ſi ꝯſul. de ado. item ſi ſeruꝰ in fi. Item no. ꝙ adiectio ſit ꝑ vel ſicut per ⁊ ibi bar. Et ꝗs ex argētarijs.§. ꝑtinere. sͣ. de edē. ⁊. l. nō putauit.§. aut. ¶ Itē no. ꝙ vſufructuariꝰ eſt adiectꝰ. lꝫ ſit pͥmo no ꝙ nō poſſit: ſiꝗs ſua manu. de bo. poſ. cōtra tabu. Nec ob. ꝙ nō eſt minatꝰ. ar. ꝯtra ſo. ma. l. gaiꝰ in fi. vbi dixi ⁊ sͣ. ti. ij. l. euꝫ tꝫ bal. ī. l. iurogatꝰ: qꝛ illud veꝝ ꝙ dꝫ rogari a ꝑtibus: vbi ſunt ꝑtes dices. ī fi. de ꝗ ita.§. ꝗ ſibi. ¶ Ultīo no. ꝙ oīa que dn̄r ī ſeruo fructu vel ab vna vbi eſt vna tm̄. vt no. in. d.§. nos āt. ſꝫ vbi nul fi. īſtru. tāgit ario puto ꝙ hēant locū in monacho monaſterij vniꝰ po et io. an. ī. d. la eſt ꝑs ſufficit ꝙ ipſe ꝓpria voluntate ſcribat. A ſimili ſito ad regimē alicuius eccleſie: vt illi eccleſie q̄rat ex re regula. cum iudex dꝫ ſuū officiū ⁊ aucͣteꝫ interponere ꝑte petēte: vt uel oꝑa ſua monaſterio ꝟo ꝓprio q̄rat alijs caſibus. ꝗd vna. an ī.l. iiij.§. hoc aūt. ⁊ ibi plene dixi. de dā. infec. ſed qn̄ ipſe ſtrumentum bSi ſtipulatō pͥn Cuꝫ ſeruus coīs. qpalis ꝯfertur ī notarij ꝓcuad ſui petitionē aucͣteꝫ interponit nō eſt neceſſaria alte ratoris mer rius petitio: vt. sͣ. de adop. l. ſi cōſul. cū ſi. Et p̄dicta ꝟa ꝑſonā vniꝰ. penalis in ꝑſonā alteriꝰ. pͥma ꝑ penalē non ꝓductaꝫ pro ꝙ hoc inſtr̄m ꝓbat ꝓ ipſo ꝓcuratore hoc īducēte ad le nouat̉ ipſo iure ſed ope exceptōis ꝑimit̉. h. d. ¶ Op. d̓ bet. ADDE gitimationē ꝑſone ſue. Itē ꝓbat pro ꝑte hoc īducente qn̄ notarius .l. obligationū fere.§. fi. ⁊. l. ita ſtipulatꝰ in fl. sͣ. de ꝟbo. poſſit inſtrucōtra ipſuꝫ ad hoc: vt factū ꝓcuratoris ei p̄iudicet. ſꝫ ſi obl. So. dicit gl. ibi qn̄ in ꝑſonā vniꝰ. hic qn̄ in ꝑſonam mentū publi ipſe ꝯſtituens vellet ꝓbare aliquē fuiſſe ꝓcuratorē ſuū diuerſoꝝ. ⁊ aſſignat rōeꝫ: qꝛ ꝯditionē dn̄i primi nō pōt cū de negoex inſtr̄o ſuo ꝓ eo fidē nō faceret: vt ar. jͣ. de fal. l. vxori. cio ſuo ꝯfice facere deteriorē. Sꝫ iſta rō nō vr̄ vera: qꝛ lꝫ poſt acꝗſitio re bal. ꝯſilio §. i. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊. l. de eo. cū. l. ſe. e. ti. niſi ꝓbaret ante illi nē ꝑfectā nō poſſit: tn̄ in ipſo actu acꝗrēdi pōt: vt. sͣ. de cxliij. iij. lib. inſtr̄o fidē īpoſitaꝫ. ar. C. de fide inſtr. l. fi. Scd̓o ꝯtinet ī pac. l. ꝯtra iur.§. fi. cū. l. ſe. ⁊ sͣ. d̓ do. excep. l. apud celſū. d ¶ Dꝫ eē ro ſtrumentū ꝓcuratoriū ſtipulationē ꝑ quā ꝓcurator re§. in hac ẜm Dy. Sed forte pōt p̄iudicare nō ipſo iure: gatꝰ. Ibi dū leuat̉ ab onere ſatiſdādi ẜꝫ.§. ſed ⁊ ſiꝗs. inſti. de ſatiſd. dicit ꝙ nota ſed oꝑe exceptōis. vel dic ꝙ ēt ſi ipſe ſtipulator cōferret rius dꝫ roga ⁊ in hoc dico ꝙ tale inſtr̄ꝫ nō ſufficit: qꝛ ipſemet notariꝰ ſtipulationē penalē in ꝑſonā alteriº nō nouaret̉ ipſo iuri a ꝑtibꝰ dic̄ nō pōt a ſeipſo ſtipulari: qm̄ īter ſtipulantē ⁊ ꝓmittētem re ꝑ hūc.§. Rō qꝛ nō eſt p̄ſumptio volūtatis. ar. ꝓ hoc ang. in. l. fi. ꝑ dꝫ eē diuerſitas. ar. huiꝰ. l. ⁊ sͣ. de aucͣ. tu. l. pupillus.§. i. illū tex. ī. v̓. ī sͣ. ti. ij. l. fi.§. cū mihi. Dices tu. īmo ꝯtrariū: qꝛ īteruētu teſtam̄. rediꝟ. ipſe quoqꝫ tutor. ꝓ hoc optīe. sͣ. de ꝓcura. l. licꝫ.§. ſi noue ꝑſone faciliꝰ p̄ſumit̉ nouatio: vt īſti. ꝗ. mo. tol. ob. gis. ff. ꝓ reli plures. ¶ Quero pono ꝙ aliquis iudex eſt notariꝰ. an

De ſtipulatione ſeruoꝝ 6 2 poſſit ſcribereª geſta coram ſe. Rn̄deo nō: qꝛ tractat̉ taꝫ iſta eſt ꝟa: vt īſpiciamus ad quē pertineat. ⁊ colligit̉ ex cto. ꝙ tabellio rogatꝰ de de p̄iudicio alteriꝰ ꝙͣ ſuo. aliū ergo dꝫ adhibere: vt exͣ d̓ tex. illius. l. fi. ibi neqꝫ eſt ⁊cͣ. dum dicit alienū lucrum: ⁊ vna ꝓteſtatio ꝓba. c. qm̄ cōtra falſaꝫ: ⁊ de teſti. c. cū a nobis. ⁊ ibi per dum dicit repentinuꝫ aduocat ſolatium. ne ad petitio Inno. fallit ſi eēt ſtatutū vel cōſuetudo ciuitatis vel cag Op. jͣ. e. l. ſeruꝰ cōis ita. ſo. ī nē ſoliꝰ ꝓteIOIN AC. tellige ꝙ hec noīa appellati ſtri. tūc eniꝫ illi ſcripture ſtaret̉. arg. C. de emāci. lib. l. i. ⁊ ſtātis p̄t cōfi cere publicū vr̄ expreſſum exͣ de fi. inſtr. c. cū dilectꝰ. ¶ Quero an no ua p̄ceſſerūt: vt in glo. Sed pone ꝙ ꝑtes dn̄ice īſtrumētum. tarius poſſit ſcribere ⁊ publicare teſtm̄ ſuū ꝓpriuꝫ. Dinō faciūt totū: vt glo. ⁊ ſic nō totū acquirit̉. Dicit gl. ꝗ alle. no. ī auc. co ꝙ ſicᵇ: qꝛ de facto ſuo ꝓprio tractat̉ ⁊ nemini ex hoc diuidit̉ illud qd̓ acꝗrit̉. hoc aūt eē pōt ſi alter dn̄s hr̄et de tabe.§. ſā cimꝰ. ⁊ vide dānuꝫ affert̉. lꝫ forte lucrū auferat̉ veniētibꝰ ab inteſtaꝓ derelicto. vel deceſſerat hereditate nō adita. Iſtud bal. ī rub. C. to. ar. eoꝝ que ſupradicta ſūt. ꝓ hoc. l. quotiens.§. i. de dictū nō ꝓcedit in termīs tex. ſi duo fuerūt noīati vel iu de fi. īſtru. in here. īſti. ibi ipſemet teſtator ſcripſit. ⁊ ſemꝑ intellige ad bētes. nā lꝫ eoꝝ portioneſ nō faciūt totū hēbūt totū: vt iiij. col. ⁊ io. hibitis teſtibꝰ. ¶ Quero circa. l. q̄ eſt rō ꝙ nō pōt ſtipu tex. dicit ⁊ ī tot ꝑtes diuidet̉. nā ſi vnꝰ hꝫ tertiā partē ali an. ī ti. de in ſtru. edic.§. lari ſe ſibi ſꝫ ſe dn̄o ſic. Rn̄. qn̄ ſtipulat̉ ſe ſibi querit̉ dn̄o quartā ⁊ eoꝝ iuſſu ſeruꝰ ſtipulatꝰ eſt: fieret de toto quod poſtqͣꝫ. in ad ꝑ mediā ꝑſonā ipſiꝰ. qd̓ eē nō p̄t. ſꝫ qn̄ ſtipulatur ſe dn̄o ſtipulatus ē ſeptē ꝑtes. qͣttuor hēbit vnꝰ: tres aliꝰ: vt. l. di. q̄ incipit q̄rit̉ dn̄o directo. ita ꝙ nullo mō ꝑ ip̄ꝫ ſeruū facit trāſitū interdū.§. i. de here. īſti. ⁊. l. ſi ita. de li. ⁊ poſt. Sꝫ qō gl. hāc materiā. ¶ Iuxta hoc q̄ro ſi tutor ſtipularet̉ vel emeret ſibiipſi a ¶ An poſſit ꝓcedit ſi poneres ſeruū ſtipulatū ſimpliciter. tūc de ꝑte ſcribere. add̓ tutorio noīe a ſe ipſo nō valeret. ar. huiꝰ. l. ⁊. d. l. pupillꝰ vacāte eſt dubiū. Dic ergo ꝙ q̄rit̉ hereditati: ſi heredi bar.ī. l. iubeꝟ. ipſe quoqꝫ tutor. Sed pone ꝙ ſtipulet̉ a ſeipſo pupil tas eſt: vt. l. ſi ſeruꝰ cōis meuij. in pͥn. jͣ. eo. In ſeruo habi mus.§. ſane. lo. pōt eniꝫ pupillo ſtipulari: vt no. sͣ. l. ꝓxi. in pͥn. an vato pro derelicto. dic vt no. jͣ. e. l. quod ſeruus. de ſa. ſan. ec. qd̓ intellige leat ꝙ vr̄ vt hic. Contrariū credo ꝙ hoc caſu facit trāſi Qui ſtipulat̉ ab vno Si ſeruus cOīs. g onis ſi alteri noīati vbi per euꝫ. tuꝫ per ꝑſonā tutoris cui q̄rit̉ directa ⁊ pupillo vtilis: vt b ¶ Dico ꝙ .l. eū qui.§. ſi actori. de ꝯſt. pecu. ⁊ qd̓ no. sͣ. de admi. tu. vel iubēti valet ſtipulatio ī totū vel ꝓ portionibꝰ dn̄icis ſic ꝑ bar. ī. l. alioꝝ. h. d. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ debeat acꝗri totū ei cui pōt: .l. quotiēs. in pͥn. ergo eſt eadē rō. Itē q̄roᵉ an tutor vel ẜuꝰ.sͣ. d̓ teſt. c ¶ Itē q̄ro. aliꝰ officialis poſſit ſibimet tradere. Uidet̉ ꝙ nō: vt hic vt. jͣ. eo. l. itē ſi ſeruꝰ. ⁊. l. i.§. cōis ſeruꝰ. So. ponunt̉ plu adde bal. ī. l. res ibi: vt in glo. ſed iſta eſt ꝟa ꝙ hic in ꝑſona ꝓmitten ⁊ exͣ de īſti. c. fi. In cōtrariū. sͣ. de ꝯtrah. ēp. l. fiſtulas.§. cū ipſe. C. de .i. Dic aūt ꝗs ſibiipſi tradit ⁊ accipit eodē reſpectu ⁊ n̄ tis vꝫ iure recte retētionis. ſecus ſi ad traditionē ꝓcede ꝯͣhe. ēp. ⁊ vide īſti. d̓ act. pōt: vt hic: qꝛ hic vt ſeruꝰ tradebat: ⁊ vt ſeruꝰ accipiebat ret: vt. l. ꝑ ſeruū qui pignori.§. i. sͣ. de acꝗ. re. do. ita ītel §. actionuꝫ ī aut diuerſis reſpectibꝰ: vt qꝛ tradit: vt tutor. accipit: vt ligo illā tūc acꝗritur cui pōt. ¶ Op. de. l. veꝝ.§. ſeruo. materia tute ipſe: ⁊ tūc aut hoc ſit ex neceſſitate precedētis cōtractꝰ. sͣ. ꝓ ſo. Dic ibi ſpāle fauore liberalitatis. ſed certe ⁊ hic le. ī. xxv. q. ⁊ fuit liberalitas. Dic ergo fauore vltime voluntatis. ⁊ pōt fieri: vt. d. l. fiſtulas.§. i. aut nullꝰ preceſſit ꝯtract ꝑ bar. ī. l. ſingularia. ī. iij. ⁊ tunc nō pōt: vt. d. c. fi. de inſti. ⁊ ar. eoruꝫ que dicta ſūt q. ibi. ſꝫ ſi no Interdum etiam ſi neqꝫ. Horum ratio patet intelligenti. tariꝰ. sͣ. ſi cer Qd̓ vni nō pōt acꝗri alteri q̄rit̉ cui pōt. h. d. cū. l. ſe. ⁊ in Ex. l. ſequenti. tū pet. ⁊ per imol. ī. l. pe. pͥn. l. ſe. vides hic caſuꝫ ꝙ in cōtractibꝰ īter viuos eſt locꝰ ¶ Si teſtator dicit lego oībus fratribꝰ capam: ⁊ priori §. fuit q̄ſitū. iuris accreſcēdi. ¶ Op. de. l. ⁊ ſi maxime. sͣ. de ẜui. lega. bibliam an prior debeat habere capam. sͣ. ad trebel. Rn̄. aliud in legato. aliud in ſtipulatōe. Rōneꝫ aſſignat d ſ Iſeruꝰ I ſeruuſ cōis ſibi ⁊ uni Dy. qꝛ in legato nō vertit̉ oꝑa ſerui. in ſtipulatōe ſic: vt cōis qn̄ qꝫ p̄cedit. ad .l. ſi vxor de ꝯdi. inſer. dr̄ hic ꝙ in cōtractibꝰ hꝫ locū ius Generalis ꝓmiſſio refert̉ ēt ad eū cui poſtea pͥn de no. ꝑ āg. accreſcēdi ꝯtra. l. ſi mihi ⁊ ticio. sͣ. de ꝟb. ob. So. ibi fuit cipaliter eſt ꝓuiſuꝫ. h. d. ¶ Opp. de. l. i.§. ſeruꝰ cōis. sͣ. ⁊ imol. in. l. cōiunctio hoīs. hic eſt ꝯiunctio legiſ. Sed ꝯtra illud ꝟ eo. So. ibi nō poterat q̄rere vtriqꝫ. hic ſic. ¶ Op. de. l. doli clauſula ſed ſi ſtipulatꝰ eſt cōiunctio hoīs. So. hic fuit ꝯiunctio cū qō. C. de le. Glo. dicit aliud in vltīs volūtatibꝰ aliud sͣ. de v̓. ob. ⁊ bar. in. l. ſi cō hoīs ⁊ legis. nā eoipſo ꝙ ſeruꝰ ſtipulat̉ cōiunctio legis in cōtractibꝰ. ſed nō eſt rō diuerſitatis. Vel aliter: vt gl. ſul. sͣ. de opt. eſt. ¶ Sed op. ꝙ minus ex ꝯuentōe legis ꝓcedit ius ac ſed nō ꝯſtat. Tu ſolue qn̄ ſunt plures noīatōes vnifor⁊ ibi ꝑ guil. ī creſcēdi ꝙͣ ex cōuentōe hoīs: vt. l. ⁊ proculo. sͣ. de leg. ij. miter ⁊ per eundē mōꝫ nil releuat. ſecus ſi nō vniformi fi. ibi ex hoc apparet h̓ ſo. So. ⁊ oēs iſtas determinabis per illā: qꝛ hic loꝗtur qn̄ a ter: vt hic. ⁊ hāc ſo. ponit Old. ¶ Op. de. l. alimēta.§. qōnis. pͥncipio fuit inualida in ꝑſonaꝫ vniꝰ. ſed in cōtrario fuit baſilice. sͣ. de ali. lega. So. ibi legatū nō eſt multiplicabi e p Roīde inualida: ⁊ a pͥncipio in ꝑſonaꝫ vtriuſqꝫ. lꝫ poſtea repule. hic venit in diſpoſitōe illud quod erat multiplicable. §. ſi ſer diauerit vnus. ⁊ iō ex predictis: ⁊ his que dicta ſunt. sͣ. ¶ Op. de. l. ſtipu. cōmodiſſimū. ⁊. l. doli clā. sͣ. de ꝟbo. uus cōis. ad de āg. ⁊ imo. ꝓxi.§. diſtingue: an ex cōuentiōe legali ſit locus iuri ac obli. ⁊. l. ſanctio legū. jͣ. de pe. So. qn̄qꝫ p̄ceditᵇ clauſula ī. l. coheredi creſcendi in cōtractibꝰ inter viuos vide ꝑ teipſuꝫ. ⁊ ego ſcꝫ ſpālis ⁊ ſeꝗtur gn̄alis. tūc nō refert̉ ad ſpecificata in in.§. ſi is qui ſcripſi in. l. re ꝯiuncti. sͣ. de le. iij. circa fi. ¶ Quero ꝗd ſi cōtrarijs. qn̄qꝫ ecōtra p̄cedit generalis ⁊ ſeꝗtur ſpālis. de vul. ⁊ pu. ⁊ʳ ī. l. doli cl̓a tūc refert̉ ad oīa ēt ſpecificata: vt hic. ⁊. l. ticio.§. ꝗ marvnꝰ ꝓcurator duoꝝ ſtipulat̉ aliꝗd ꝓcuratorio noīe duo d̓ v̓. ob. ī me rū cū vni ex his nō q̄rat̉ an alijs accreſcat cogita. co. sͣ. de an. le. Ex hoc apparet ſolutio qōnis. lego fra dio per bar. tribꝰ p̄dicatoribus cuilꝫ cappā ⁊ priori bibliā. an prior plene in l. re Tem ſi ſeruus. debeat hēre cappā ⁊ bibliā. Certe ſic. ſi clauſula gn̄alis cōiuncti. ad fi. de leg. iij. Hoc dicit cuꝫ. iiij. ll. ſep̄ceſſit ſecꝰ ſi ſecuta eſt: vt ex p̄dictis pꝫ ẜꝫ Pe. hic ⁊ po Et ſi cū duoS. quentibus. Qui ſſipu Alex. nitur ꝑ Cy. in. l. cū qō. C. de lega. Sꝫ ꝯtra p̄dictā diſtin f i Tem ſi latur pluribꝰ dn̄is ꝗbus equaliter pōt q̄ri alternatiue īctionē vr̄ caſus in. l. ſeruo. sͣ. de pecu. le. Sꝫ ibi genus et ſeruus ſpēs cadit inter res legatas. hic ꝟo inter ꝑſonas quib utiliter ſtipulat̉. ſecꝰ ſi ſibi prīo: qꝛ tūc dn̄i: vt adiecti ha reſoluit̉ īcōiuctam. vide bent̉. Idē ſi vni q̄ri nō poſſit: qꝛ habebitur: vt adiectus legatur. Ratio patet intuenti. bar. ⁊ doc. in h. d. ¶ Op. de. l. i.§. pe. sͣ. e. So. vt ibi. ¶ Op. de. l. fide .l. gayus. ff. Eruus cōis ſic oīum. iuſſor obligari. jͣ. d̓ fideiuſ. So. illa ꝯcordat. ¶ Op. qꝛ ſol. ma. ⁊ idē alternatīa q̄ cadit inter duos facit: vt hēant̉ tāꝙͣ duo rei tꝫ ang. ī. l. eū Ex ſtipulatione ſerui cōis acꝗritur dn̄is ꝓ ꝑte ꝗ.§. ꝗ ſibi. sͣ. vt. l. ticio aut ſeio. sͣ. de le. ij. So. v̓ba ibi poſita in vtraqꝫ dn̄ica: niſi fuerit vnꝰ noīatus vel iubēs. idē in alijs acꝗſi de v̓bo. obl. eoꝝ ⁊cͣ. tollunt cōtra: qꝛ vr̄ quilꝫ inſolidū. ſecꝰ ſi ſimplici tiōibꝰ. h. d. cū. l. ſe. ¶ Opp. de. l. ſeruꝰ cōis ita. jͣ. eo. vbi ter. ¶ Op. de. l. cū quidā in fi. C. de ꝟ. ſig. So. oēs iſte dꝫ inſpici an̄ noīe ꝓprio vel appellatiuo. Sol. intellige .ll. correcte ſunt ꝙ alternatiua poſita inter ꝑſonas reſol iſtas ẜm illā. ¶ Ulteriꝰ dr̄ ꝙ ei acꝗritur ꝗ iuſſit. Contra uitur in ꝯiunctāᶠ. ⁊ hoc in vltimis volūtatibꝰ ⁊ in cōtra C. per qͦs ꝑ. no. acꝗ. l. fi. intellige qn̄ vnus iuſſit: ⁊ ei fuit ctibus: ⁊ hoc tꝫ Pe. ⁊ ibi pꝫ in tex. ſtipulatus. ſecꝰ qū vnus iuſſit ⁊ alteri ſtipulat̉ noīatim tūc ꝓcedit illa. l. fi. Sed q̄ro tūc ꝗd iuris. Glo. hic vr̄ di Eruus meus cū apud ſtinguere ẜm io. ad quē res ꝑtineat. Alia eſt opi. Azo. ſꝫ iiij IIII

De ſtipula. ſeruo. I ẜuuſ Si ſeruus ſtipulatur nominatim male fidei poſſeſſori: 6. cum nec ſibi nec domino querit̉. h. d. l. iſta ẜm vnam lec. Vel tex. me facit dubitare. dicit eniꝫ ꝙ inſpicimꝰ initiū cuiuſſeruus cunqꝫ tꝑis: ⁊ ſic quot ſunt anni tot ſtipulatōes ꝯtra. l. ſi fructuarius. aliter. Qui ſtipulat̉ ei cui ẜuit ītelligit̉ ſtipulari ei cui de tot ſūt ſtipufacto ſeruit. h. d. ¶ Quero ꝗd velit dicere tex. qꝛ mihi n̄ ſtichū.§. ſtipulatio. de. ꝟ. ob. ⁊. l. ſenatꝰ. in fi. de do. can. latiōes. Hec mor. do. Rai. ſoluebat hoc mō ꝙ ſtipulatō annua ē vna ſeruiret. Rn̄. ſi hēs illa verba poſt ꝟ. ſed nec ego: vt cōietiaꝫ fuit qd qn̄ ſtipulās eſt capax ab initio totiꝰ oblgatōis: vt ibi ſec ter hr̄. dic iō mihi nō q̄rit̉: qꝛ mihi nō ſeruiuit. hoc ē miquaꝫ ſeꝗtur bar. bal. ⁊ io. ſi nō eſt capax ab initio. ſed iſta ſo. vr̄ mihi ꝯtra. d. l. ſi ſti. hi n̄ ſtipulabat̉. ſꝫ alteri noīatiꝫ. ergo ⁊cͣ. vt. jͣ. e. l. ẜuꝰ alie imo. ibi. ⁊ ī. chū.§. i. ⁊. l. ſenatꝰ. Ia. de are. dicit. ſtipulatio annua aut nꝰ. Similis expoſitio. jͣ. e. l. ſi alienꝰ. ⁊ ſic gl. ma. hic poſi d. l. ſi ex toto ta n̄ ē necͣia ⁊ ſic pͥmo mō ſūmariū poſui. Si ꝟo hēreſ p̄ nō reꝗrit īplementū ex ꝑte ſtipulatoris: ⁊ tūc eſt vna: vt §. fi. ſed ia. d̓ .l. ſi ſtichū.§. ſtipulatio. ⁊. l. ſenatꝰ ī fi. de do. cau. mor. ſe dicta ꝟba poſt dictionē ſabinꝰ tūc pone caſuꝫ ſicut ſcd̓o are. dicebat ꝙ aūt ī ſtipu cus qn̄ ex ꝑte ſtipulātis īplementū reꝗrit: vt hic: qͣꝫ fuit mō poſui ꝙ n̄: ⁊ erit rō remotiua ⁊ ꝓcedit ſeq̄ns lec. gl. latiōe annua ſtipulatio ānua ꝓ oꝑis ex ꝑte ſtipulatoris p̄ſtādis. ſꝫ iſta ⁊ ēt lec. R. que in idē recidit. Alij. hn̄t ei. ⁊ eſt plana. veniebat aliſunt ꝟba ꝯtra. l. ſi a colono. jͣ. de fideiuſ. Quid dicemus ꝗd ꝑpetuū ⁊ dico qn̄ꝫ eſt aliqd̓ implendū a ſtipulator̄ qd̓ ꝑſone cohe I eoīs ſeruus meus ⁊ cenſet̉ vna. l. ſtichi.§. ſtipu ret tūc tot ſūt ſtipulatōesª quot ſunt tꝑa: vt. l. poſt dūos tuus. Ex ſtipulatōe ſerui acꝗrit̉ ei dn̄o cui p̄t latio. h̓ alle. C. de aduo. diuer. iu. ⁊ sͣ. de ac. emp. l. ſi ſterilis.§. fi. ibi ſi indiuiduū ſtipulet̉. alias cuilꝫ īſolidū. h. d. ¶ Op. de ſecꝰ qn̄ tꝑale eniꝫ eſt hītatio que coheret ꝑſone ⁊ iō quot ſūt anni tot .l. ⁊ ſi maxīe. sͣ. de ẜui. le. So. aliud ī ꝯtractibꝰ. aliud ī le.l. ſi ſterilis. ſunt obligatōes. ita ītelligit gl. in. l. ſi ex toto.§. fi. sͣ. d̓ le. h̓ alle. in fi. ⁊ gatis. rōeꝫ dixi. sͣ. e. l. ꝑinde.§. fi. ¶ Op. exͣ gl. d̓.§. ſꝫ cū opi. bart. hic .i. facit. sͣ. ꝗ. mo. vſufr. amit. l. ſi cū in annoſ.§. fi. ⁊ loꝗtur factū. īſti. e. ſol. hic ſtipulat̉ ius ibi factu. ⁊ ſic ꝗ ſtipulat̉ fuit pe. quaꝫ hic: qꝛ he oꝑe que dn̄t p̄ſtari coherent ꝑſone. ſꝫ ſi nō coviā ius ſtipulat̉. qd̓ dic: vt dixi. sͣ. ti. ij. l. ij.§. i. ſeꝗtur bart. herēt ꝑſone tūc ꝓ toto tꝑe vna eſt ꝑ. l. ſi ſtichū.§. ſtipula bal. ⁊ doc. in tio. ⁊. l. ſenatꝰ.§. fi. ⁊ apꝑet māifeſta rō: qꝛ qn̄ coheret ꝑI ſeruus cōis meuii. l. ſi ex toto.§ finali. ſone nō eſt ꝑpetua ſtipulatō: vt. l. cēteſimis.§. fi. sͣ. de ꝟ Mortuo vno ex dn̄is ſine herede vel hereditate n̄ adi b ¶ Scholaob. ⁊ iō nō ſunt plures ꝑ dictā. l. ſi cū ī annos: ⁊ ꝓbat bn̄ ta ex ſtipulatōe ſerui q̄ritur īſolidū ſuꝑueniēte dn̄o. hoc ris ꝯducens .l. poſt duos. C. de aduo. diuer. iu. ¶ Ex p̄dictis diſtin dicit. ¶ Op. de. l. meo. sͣ. de acꝗ. re. do. So. vt ī gl. ⁊ bn̄. De materia iſta adde no. gue. aut ſtipulatio ānua ſit ꝑ exp̄ſſas dinūeratiōes tꝑoꝝ Uel dic vt ibi. ⁊ ēt illa bona in ſeruo cōi. ergo ī totū ſibi ꝑ ſaly. in. l. ⁊ quot ſūt anni tot ſūt ſtipulatōes: vt. l. pluribꝰ.§. i. sͣ. ti. q̄rit caſtrenſe peculiū. dic vt ibi in ſeruo cōi. dic vt hac. l. edē. C. loca. ij. Aut nō enumerāt̉ āni. ⁊ tūc aut nil eſt īplendū a ſtipu ¶ Ultīo ſcias ꝙ in. l. ab ēptōe. sͣ. de pac. no. ꝑ Guil. de ⁊ glo. ī. l. ſi d̓ latore. aut dꝫ aliꝗd īplere. prīo cāu aut ſtipulatio oī āno cu. ꝙ due fictiōes nō poſſunt circa idem eē. ego allego functa. sͣ. de dꝫ ꝯmitti in euentū alicꝰ ꝯditōis: vt ſi reꝰ fuerit in mora. vſufru. ꝑ caiſtā. l. cū gl. ſua cōtra eū ⁊ iſtū paſſuꝫ tractaui in. l. ſi is ꝗ no. ī. c. ꝑꝑ ſte ⁊ tūc quot ſūt anni tot ſūt ſtipulatōes: vt. l. vbi āt.§. pe. pro emptore. sͣ. de vſuca. hodie filiuſfamilias hꝫ heredi rilitatē. de lo ⁊ ibi dixi. sͣ. ti. ij. aut dꝫ ꝯmitti īdiſtincte ex ſolo curſu tꝑiſ tatem per ti. de here. que ab inteſta. ca. ꝑ iac. bu. ⁊ tūc eſt vna ꝓ oī tꝑe: vt. l. ſi ſtichū.§. ſtipulatio: ⁊. l. ſena bal. ⁊ ang. p Seruꝰ ⁊ filius acquiSeruus captꝭ. rūt pn̄ ⁊ dn̄o reuerſo glo. in. l. ſiꝗs tus.§. fi. Si ꝟo eſt aliꝗd īplendū ex ꝑte ſtipulātis: tunc ep. C. de pre aut coheret ꝑſone: ⁊ tūc tot ſūt ſtipulatōes quot ſūt āni quocūqꝫ mō ſtipulent̉. ſꝫ ſi ibi d̓cedat ſtipulatio noīatiꝫ ſcrip. xxx. anvt hic. ⁊. d. l. ſi ſterilis.§. fi. de ac. ēp. ⁊. d. l. poſt duos cuꝫ ꝯcepta eſt nulla ſimpliciter ꝯcepta vꝫ in ſeruo. ſecꝰ ī filio no. ⁊ add̓ tex. ſi. aut nō coheret ꝑſone ⁊ eſt vna: vt. l. ſi a colono. jͣ. ti. i. ī. l. ſi ī lege.§. h. d. Uide glo. q̄ incipit. q̄ fingit̉ in fi. īmo eſt rō que po ſi dn̄s. sͣ. loc. ¶ Op. dr̄ hic ꝙ ſtipulatio pōt eē in pēdenti. ſꝫ ꝯtra. jͣ. e. nitur in tex. qꝛ nec tunc ⁊cͣ. alia dic vt glo. Quid aūt in .l. vſufructꝰ. So. vt hic gl. tangit meliꝰ ſo. ꝙͣ alibi ꝙ ipſe Ex.§. ſequenti. emphiteota valor ſtipulatōis nō pōt eē in pēdenti. ſꝫ acꝗſitio.i. an ac ¶ Stipulatio annua: an ſit vna vel multiplex: ibi. Ex p̄ dic vt ꝑ glo. ꝗratur: ⁊ hoc pōt eē in pēdenti. ⁊ vide gl. q̄ incipit.i. tāin. l. ij. et ibi dictis. Et an ſcholaris debeat pēſionē ſoluere in pͥncibal. C. d̓ iure diu ī fi. ¶ Vlteriꝰ ꝓcedo. iſte.§. vr̄ eē cōtra doctrinā gl. pio āni: ibi. Vlteriꝰ procedo. Et an cū aliꝗd ꝓmittit̉ ꝓ ēphi. ⁊ pau. ⁊ doc. in. l. edē. C. loc. vbi dr̄ ꝙ ſcholaris ꝯducēsᵇ domū mercede oꝑaruꝫ oī menſe vel die. vel ꝓmittit̉ pro pēſio d̓ ligna. ī cōdꝫ ſoluere pēſionē in fi. āni. ⁊ hoc tꝫ ibi glo. quā allegant mēto. c. potu ne domus ſingulo mēſe an ſit vna ſtipulatio vel plures it. ī. vj. col. d̓ doc. ſed iſte.§. vr̄ ꝯtrariꝰ. ⁊ iſtud ꝯtrariū tāgit ibi Pe. vt ibi. Et facit. Et ꝗd ꝓmittaꝫ cū promitto ꝙ ticius mihi loca. vbi no. refert Cy. ⁊ dicūt ꝙ cōmittat̉ ſtipulatio in initioᶜ cuiuſlꝫ debet. vide in fine. tractat de oī anni: ſꝫ nō pōt exigi niſi ī fi. anni. ⁊ ex hoc hēs limitatōeꝫ ꝯductore ⁊cͣ. Cum ſeruus fructuarius. ad hoc qd̓ diſtinxi ī. l. ꝗ in hoc āno. sͣ. de ꝟ. ob. ꝙ oīa illa c ¶ In initio Qn̄ pēſio de ſunt ꝟa: niſi ſit aliꝗd īplendū ex ꝑte ſtipulatoriſ: qꝛ tunc Iſte.§. eſt multū ſubtilis ⁊ diuidit̉ in tres ꝑtes. pͥmo po beat̉. add̓ qd̓ ante oīa dꝫ īpleri. ar. l. iul.§. offerri. sͣ. de act. emp. ſed di nit dcm̄ iul. ſcd̓o id declarat. tertio tacite obiectōi rn̄det bal. poſt glo. hic ꝙ initiū anni inſpicimꝰ. ¶ Quero ꝗd ſi vſufructꝰ nō ſcd̓a ibi q̄ ſnīa. tertia ibi. nā ⁊ cū idē ſeruꝰ. h. d. Si ſeruꝰ bar. ⁊ doc. h̓ ⁊ ibi. in. l. didurauerit niſi ꝑ medietatē anni ⁊ gl. dicit ꝙ vſufructua fructuarij aliqd̓ annuuꝫ ꝓ oꝑis ſtipulet̉ in initio cuiuſlꝫ uortio ⁊c̄. in rio obligatio querit̉ ꝓ toto āno. ꝓ alia ꝟo medietate co anni vſufructuario q̄rit̉ vſufructu durāte ꝓ futuro tꝑre pͥn. sͣ. ſo. ma. git̉ ipſe vel eiꝰ heredes reſtituere ꝓprietario ꝯditi. ſine dn̄o q̄rit̉ iure ſuo. h. d. ¶ No. ꝙ in ſtipulatiōe annua īdicit ꝙ ī du cā. ⁊ ꝓ hoc. l. diuortio. sͣ. ſo. ma. ⁊ iſta eſt ꝟa: ⁊ ſic dꝫ ītelli bio qͣꝫtuꝫ ad ſpicit̉ pͥncipiū cuiuſlꝫ anni. dr̄ ꝙ ſtipulatio nō tranſit de natiuitatē ac gi. sͣ. de vſufr. l. ſi oꝑas. lꝫ ꝗdam dixerūt aliter: vt ibi no. ꝑſona in ꝑſonā. Cōtra de. l. ſed ſiꝗs.§. ſi oꝑas. sͣ. d̓ vſutionis īſpiciEt facit ad hoc ſi ꝓmittis mercedis noīe aliꝗd ꝓ ope fruc. vbitex. eſt totaliter ꝯtrariꝰ huic ⁊ neſcio qͣliter poſ tur tp̄s loca ris oī mēſe vel quolꝫ die: vt tot ſint ſtipulatiōes quot ſūt ſit ſolui. So. hic gl. trāſit quo ad ꝯmoduꝫ: vt hic n̄ quo tionis. l. ſi a menſes vel dies. l. nec ſemel.§. nouiſſime. sͣ. qn̄ di. lega. colono. jͣ. de ad ius: vt ibi. hoc nō plꝫ: qꝛ trāſire eſt de vno ad aliū: vt fideiuſ. ſaluo ce. ⁊ ſi fiat locatio domꝰ ⁊ ꝓmittat̉ penſio in annos vel .l. i. jͣ. de noua. ſꝫ hoc cōmoduꝫ qd̓ hꝫ dn̄s nūꝙͣ fuit apd̓ eo qd̓ hētur mēſes ſingulos vna ē locatio: qꝛ nihil eſt īplendū ex ꝑte fructuariū. Alia ſo. eſt hic ꝙ trāſit ī gn̓e: nō in ſpē. ⁊ iſta in iſto.§. Si locatoris qd̓ cohereat ꝑſone. ſed plures ſūt preſtatiōes poſſet eē bona ſol. qꝛ ſtipulatio ſeu actio tranſit in gn̄e: v̓o q̄rit̉ quo ad īterp̄tatio ꝗcꝗd dicāt doct̉. d. l. edē. C. loca. ſꝫ in oībus caſibꝰ p̄diqꝛ actio ꝓ tꝑe pn̄ti eſt penes fructuariū: ⁊ actio cōpetit nē iuris ītelctis: ſi locatio fieret in decē annos vna mercede: vna eēt dn̄o ꝓ tꝑe futuro eodē gn̄e nō illa eadeꝫ ſpē: ſed alia. ⁊ ligit̉ ꝑcepta locatio ⁊ p̄ſtatio vna. ſed ꝯtra dictū huiꝰ glo. eſt. l. defun iſtā teneatis ꝓ minus mala: ⁊ ſic vides ꝙ gl. tꝫ hic ꝙ eſt ꝓ ea rata pro cta.§. fi. sͣ. de vſufr. ſo. ibi fructus erāt ꝑcepti qui tꝑe p̄te quo ē p̄ſtita dare ꝙ actio ſit in gn̄e: vt. in. l. iij. sͣ. de neg. ge. ⁊. l. iij.§. patientia: vt rito vidētur ꝑcepti. ſecus in penſione. lꝫ querat̉ in initio fi. sͣ. de acꝗ. poſ. ⁊ ibi gl. eſt melior tex. ꝙͣ alibi ⁊ meliꝰ ꝓ no. in. d. l. dianni. tn̄ in fi. debet̉. ¶ Ulterius dr̄ ꝑ doc. no. ar. ſi dono bat. ꝓ hoc. l. dn̄m. C. de īiur. ꝓ hoc. l. at ſiꝗs.§. ſi oꝑas. uortio cū gl. tibi id qd̓ ticius dꝫ mihi ꝙ videor donare actioneꝫ mihi de vſufruc. Ultramōtani hoc reprobāt. teneatis gl. nomag. iuncto textu. ibi. Si ꝯpetentē ad id quod dꝫ ticius: vt hic dū ipſa gl. exponit ſtrā. nec curo de dictis eoꝝ: ⁊ ꝓbatur glo. ꝑ.§. ij. inſti. d̓ v̓o qͣꝫtuꝫ ad pecunia.i. actio de petēda pecunia. facit. l. ſi ſic.§. i. sͣ. de act. ⁊. l. actionū gn̄a. sͣ. de act. ⁊ obl. ¶ Op. exͣ glo. ⁊ iſte exactioneꝫ ⁊ le.i. l. legaui. de libe. le. tūc inſpicim

De ſtipulatione ſeruoꝝ. 6 9 Quod vni de. l. i.§. pe. sͣ. eo. expone vt ibi. ¶ Op. jͣ. eo. l. ſi cuꝫ duo finē āni quo I alienus ſeruus. ⁊ poſſeſſo exigi p̄t effe rum. dic vt in glo. ctualiter: vt ribꝰ queri nō pōt querit̉ alij cui p̄t. h. d. De hoc no. in. l. edē. I ſeruusʳ hereditarius hēs tex. in. l. ꝗ bona.§. i. sͣ. de acꝗ. re. do. Cōtra hēs text. C. loca. ⁊ ī. l. in. l. ſi ſeruo fructuario.§. ſi duoſ. sͣ. de vſufr. ⁊ ibi directe iul.§. offerri Preſcriptio currit a die a quo fuit facultas agē de ac. ēp. Sꝫ eſt huic ꝯtrariꝰ. ⁊ vide gl. que ſo. ꝙ hoc eſt ꝑꝑ rōeꝫ natu di. h. d. ¶ Op. de. l. ſi ſeruꝰ. sͣ. de diuer. ⁊ tē. p̄ſcrip. glo. imol. ibi dic̄ ralē. ſecꝰ eſt de rōne ciuili. ⁊ ꝗcꝗd dicat̉ ītelligamꝰ ẜꝫ glo. hic ſoluit prīo ⁊ no. bene. vel dic ſtipulatꝰ eſt heredi ⁊cͣ. ꝙ forte pōt qn̄ ex re vniꝰ ſtipulat̉ aliꝗd alteri poſſeſſori vel dn̄o acꝗ iſta pōt eē bona: qꝛ hꝫ in ſe ꝯditionē ſi adeat̉ hereditas attētari ⁊ ꝙ ri nō pōt: qꝛ ſua nō ītereſt. ar. l. ſi ſeruꝰ cōis: ⁊ qd̓ ibi no. erit ſua noua vt. l. interdum.§. pe. sͣ. ti. ij. ꝟior eſt iſta ſo. ꝙ. l. cōtraria cōſideratio. sͣ. de dā. infec. ⁊ ibi in ſimili vidiſti. e. mō ītellige. l. ꝗ boloꝗtur qn̄ fuit ſeruꝰ ſtipulatꝰ ex ea cā quā pōt in iudicio vꝫ ꝙ p̄dicta na.§. i. vel intellige eā: vt in gl. qꝛ ſtipulabat̉ ſeruꝰ aliqd̓ deducere: vt in momētanea poſſeſſiōe. hic erat alia cā. eēt v̓a in p̄indiuiduū. ar. l. ſi ſeruꝰ meus ⁊ tuꝰ. sͣ. e. ſic ergo q̄rit̉ poſ ¶ Op. de. l. ſi filiꝰ. sͣ. de ꝟ. ob. So. ibi quo ad acꝗſitōeꝫ dio ruſtico ī ſeſſori ad quē ſpectat īſolidū dn̄o autē nil q̄ritur: qꝛ ēt ſi quo patiētia hic quo ad ſtipulationē purā vel conditionalem. tꝑis q̄ in ꝑte q̄reret̉ hr̄et reſtituere ⁊ ſufficit plene q̄ſitū ei ad quē ſpe Ex. l. ſequenti. hētur nō afctat. alias ꝓ parte q̄ritur dn̄o. ⁊ ꝓ ꝑte poſſeſſori. hēs igi ¶ Hereditas repn̄tata nō eſt capax vſufructꝰ: ⁊ legatū fert tantā vti tur ꝙ qn̄qꝫ ſtipulat̉ ex re vniꝰ poſſeſſoris bone fidei qd̓ pōt eſſe in pēdenti: ⁊ ſtipulatio pura ſimiliter in pēdēti litatē in ꝑte reſpectu ꝑtiſ alteri poſſeſſori nec dn̄o pōt q̄ri. ⁊ tūc illi totum q̄rit̉ cui ⁊ vbi eſt defectus in ꝑſona ſtipulātis inſpicit̉ initiū non qͣꝫtaꝫ in toto ſtipulabat̉: vt hic ⁊. l. ſi ſeruꝰ cōis. sͣ. de dā. infect. Qn̄qꝫ tp̄s exiſtētis ꝯditōis: vt hēs ī pͥn. ſeq̄nti. Et ſtāte ſtatuto r̄ſpectu totiꝰ ſtipulat̉ quod alijs pōt q̄ri tūc ſi eſt indiuiduū idē: qꝛ to ꝙ ꝗs nō poſſit eē de prioribꝰ niſi ſit de arte: ⁊ cū ponit̉ ſecus ī p̄dio tū q̄rit̉ cui ſtipulat̉: vt. l. qui bona.§. i. sͣ. de acꝗ. re. dovrbāo puta ī in ſacculo nō eſt de arte ſꝫ cū extrahitur an poſſit eē de domo ī qua Qn̄qꝫ ſtipulatur id qd̓ nō eſt indiuiduū: ⁊ tūc ꝓ parte priobus vide in fine. patiētia ī ꝑte dn̄o q̄rit̉ ⁊ pro ꝑte querit̉ poſſeſſori ex cuius re ſtipulat̉ Subſtā ſtipulatōis affert tātam Sufructus. pure vel ꝯditionalis vt. l. ſi ſeruo fructuario.§. ſi duos. sͣ. de vſufru. tamē co vtilitatē ī illa git̉ reſtituere ar. l. penul. jͣ. e. ꝑte qͣꝫtaꝫ afnō pōt eē in pendēti. ſed legatū pōt pendere an̄ fert patiētia Hō liber bona fide poſſeſ ꝙͣ eius dies cedat. h. d. Hec. l. valde no. ⁊ tenenda men totiꝰ tꝑis re Iber ho. ſus qd̓ nō pōt q̄rere ſibi q̄rit ti: ⁊ hec. l. eſt ſecundus punctus nota. in hac lectura. ſpectu totiuſ poſſeſſori. qd̓ nō poteſt querere poſſeſſori querit̉ ¶ No. tex. ibi qꝛ ex tꝑiſ ⁊cͣ. ¶ No. tex. ibi legari aūt ⁊cͣ. tꝑis iuxͣ no. in. l. itē qͦrit̉. ſibi. h. d. de expoſitionibus glo. tene menti ſcd̓am. ¶ No. prīo ꝙ ꝑſona ficta: vt hereditas rep̄ſentata nō §. qui īple. sͣ. Ex.§. ſequenti. eſt capax vſufructꝰ: vt hic in pͥn. ¶ Scd̓o no. ꝙ legatuꝫ loc. ⁊ in. l. ſti¶ An exiſtentia ſui heredis operetur tranſmiſſionē anpōt eē in pēdenti. ¶ Tertio no. ꝙ ſtipulatio pura non pulatōes nō te aditionem: ibi. Scitis. diuidunt̉ cū pōt eē in pēdenti. ¶ Quarto no. ꝙ vbi ē defectꝰ in ꝑſo mater. sͣ. de g Cuꝫ tractat̉ de cōmona ſtipulātis inſpicimꝰ initiū non tēpus exn̄tis ꝯditōis v̓. ob. vnde ī Apud labeone: as filij exn̄tia ſui here vt hic in fi. ¶ Ad primū op. ⁊ vr̄ ꝙ hereditas poſſit caipſa domo vi dis eū facit heredē: etiā errantē ⁊ ius ignorantē. h. d. pere vſufructū: qꝛ hereditas repreſentat vicē perſone: det̉ ꝙ poſſit ¶ Op. sͣ. eo. l. ꝓinde.§. ſi ſeruꝰ. ⁊. l. ſeruꝰ cōis. ſic. sͣ. eo. peti pēſio de vt. jͣ. tit. i. l. mortuo. ⁊. l. hereditas. sͣ. de acꝗ. re. do. dicit iure ꝓ rata tē Sol. hic fuit ſtipulatꝰ ſimpliciter nō noīatim. ¶ Scd̓o glo. hoc veꝝ in ꝑſona vera. ſecꝰ in perſona repreſentata poris ꝓ quo op. ꝙ hic īteruenit iuſſuſ. ergo ⁊cͣ. vt. d. l. v̓ſi. ſed ſi iuſſu Et eſt rō: qꝛ nec vti nec cauer̄ pōt hereditas ita dicit gl. ē p̄ſtita patiē So. dicūt quidā ꝙ inſpecto effectu nō totū q̄rit̉: qꝛ hēt ſed neſcio qͣre hoc caſu nō ſuſtinet ꝑſonam defuncti: qꝛ tia ⁊ h̓ in du bio. ſecuſ qn̄ reſtituere. vel aliter ⁊ melius fuit iuſſuꝫ: vt ſtipularet̉ ꝙͣoī caſu ſuſtinet. Itē pōt vti: ⁊ ſatiſdare ꝑ curatorē boniſ eēmꝰ in caſu ta pecunia ⁊cͣ. ⁊ hec ꝟa ⁊ expōe: vt ī gl. ¶ Op. de. l. ſi ex datū: vt. l. i. sͣ. de cura. bo. dan. ſed rn̄det ad cōtrariā ꝑ certo: ⁊ h̓ ꝓre.§. i. jͣ. e. So. pupilla ꝑꝑ iuſſuꝫ hēbit dimidiā. ſed ī alia ſonā defuncti repreſētat hereditas: vt in cōtrarijſ. ſꝫ vſu cedit in loca dimidia: qꝛ ſtipulatio fuit ſimplicit̓ interpoſita hēbit di tione rei. Ex fructus iam acꝗſitus morte defuncti extingueret̉. ergo ꝗbꝰ ēt ſatis midiā eius: vt. d. l. ſi ex re. quā tn̄ reſtituere tenebit̉ ꝯdiin hoc caſu nō pōt queri defuncto: vt. l. ticio cū moriet̉. apꝑet ꝗd ditione ſine cā. ⁊ iō nō vr̄ ſibi q̄ri ⁊ hoc vult tex. vn̄ ad gl. sͣ. de vſufru. ⁊ hec eſt rō huius. l. ⁊ hēs intellectuꝫ ꝙ in cendū ī loca que dicit in fi. ꝙ dimidiā querit: qꝛ bona fide poſſidet. alijs perſonis repreſentatis: vt collegio ⁊ populo: vt. l. tione oꝑarū. de qͦ ꝑ bal. ī. dic īmo: qꝛ iuſſus īteruenit. ¶ Scitis ꝙ eſt opi. an exn̄tia proponebat̉ sͣ. de iudi. ⁊. jͣ. de fideiuſ. l. mortuo. cadet d. l. diuortio ſui heredis operet̉ trāſmiſſionē ante aditioneꝫ: ⁊ ꝗcꝗd vſufructus: quia repreſentāt perſonam viuam ⁊ finitur ⁊ vid̓ qd̓ no. glo. dicat in. l. ſi īfanti. C. de iure deli. ⁊. l. fi.§. i. C. de cuvſufructus. c. annis: vt. l. in vſufructu. sͣ. de pact. dota. ⁊ jͣ. d̓ fur. ī. l. fi ra. furi. tene ꝙ ſic. qn̄ de eius ꝯmodo tractat̉: vt. l. apud .l. an vſufructus. sͣ. de vſufr. ⁊ in hac. l. pꝫ ꝙ nō ſtatī eius ẜuꝰ.§. loca. ⁊ gl. ⁊ doc. ī. l. hoſtes. C. de ſu. ⁊ legi. ⁊ facit. l. hereditatē.§. filius. jͣ. de dies cedet. Contra īmo cedet ſtatim a die mortis: vt. l. ij. C. loca. ali caſtrē. pecu. ⁊. l. qui cū duos.§. cū in bello. sͣ. de re. du. ⁊ .i. sͣ. quādo dies lega. ce. ⁊. l. i.§. ī nouiſſimo. C. de cad. ꝗd ꝑ ro. ī. l. ꝗ .l. ex militari. cū. l. ſe. de teſt. mili. cū īfinitis ſi. Ia. de beltol. Sol. illa regularia. ſed in vſufructu ſpeciale ꝙ cedit h̓ āno ī fi. sͣ. in quadā diſputatōe quā ponit in aucͣ. de triē. ⁊ ſemiſ. di d̓ v̓. ob. ⁊ ad a die adite hereditatis. Sed aduerte qn̄ legatur vſufru de pro opi. cit ꝙ in p̄dictis. ll. nō trāſmittit: qꝛ fuit īpeditꝰ filiꝰ igno ctus ſeruo hereditario reꝗritur ꝙ ſit adita hereditas le imo. ꝙ videt̉ rantia facti: vel alio legitīo īpedimēto ita ꝙ non potuit gantis. vel ꝙ ſit adita illa de qua eſt ſeruus: vt ꝓbatur illa ꝯͣ tex. ī. l. adire. ſed ipſe dicit cōtra iſtū.§. qꝛ hic fuit ignorātia iu sͣ. quādo dies le. ce. l. cū ita.§. i. ⁊ tunc nō eſt dubiū ꝙ ilſꝫ addes ī.§. risª que nō eſt īpedimentū legitimū. īmo lata culpa: vt ſiꝗs cū ī anli ſeruo pōt acꝗri: qꝛ illa hereditas repreſentat perſonā nu. jͣ. loca. no. in. l. liberoꝝ.§. notant̉. sͣ. de his ꝗ no. infa. iſtā tamē viuenteꝫ. Dicitur hic ꝙ ſtipulatio nō poteſt eſſe in pena l Iber hō materiā de exn̄tia ſui heredis plene ſcripſi in. l. ſi filius denti. ſed legatuꝫ ſic. Contra de verbo ad verbū. sͣ. cō. ignoran qui pr̄i. sͣ. de vulg. ⁊ pup. dic vt ibi. predi. l. fin. vbi contractus ſunt in pendēti. ſed vltīe vo tia iuris. Tn̄ Stipulatio alter ſcd̓ꝫ ītellectū luntates nō. glo. dicit hic ſpeciale. Alij dicūt actus viue gl. h̓ fuit igͦI ſeruus CōIS. natiua inter ꝑſotium poſſunt ſuſpendi: vt ex alioꝝ arbitrio confirmētur rātia ſcī ⁊ ſic nas ꝗbus eqͣliter pōt queri: vitiat̉. h. d. Et ſi apvt. l. ſi quis arbitratu. sͣ. ti. ij. actus morientiuꝫ nō poſſūt nō ꝓbat opi. paret ꝙ vni poſſet q̄ri alij nō: tūc qꝛ pōt queri hr̄: vt adcōeꝫ dato ꝙ ex alieno arbitrio pendere: vt. l. in illa. sͣ. de here. inſti. ⁊ h̓ dicat̉ dn̄iū iectuſ nec cure ꝙ p̄cedat dūmō vni nō poſſit acꝗri: vt. l. ita loquitur. l. fi. sͣ. cō. predi. Sed quedam depēdentia reꝝ hēdi. ac.i.§. cōis ſeruꝰ s. eo. ⁊. l. gaius. sͣ. ſo. ma. ⁊ ibi eſt ſpāle ꝙ eſt que non venit ex alieno arbitrio. ſed ex ipſius diſpoꝗſitū heredi ꝑ aliū acꝗrat̉ nepoti: vt dixi ī. l. eū ꝗ ita.§. ꝗ ſibi. sͣ. ti. ij. ſitionis natura: ⁊ in hac pōt plus pēdere vltima volunignoāti. Qualicer āt poſſit eē ī pēdenti dicā. jͣ. eo. l. vſufructus. b ſ I ẜuꝰ he tas ꝙͣ contractus: vt hic ⁊ eſt bona ſo. Vel melius ante reditariꝰ. ad ꝙͣ cedat dies legati poteſt magis pendere legatuꝫ ꝙͣ cō Cū. ij. ſe. limitationeꝫ Eruū fructuariū. ꝙꝑ. de. l. tractus. ſed poſtquā cedit dies legati poteſt magis pen hꝰ. l. vid̓ no. per ſeruū.§. i. sͣ. de acꝗ. re. do. ſo. vt ī gl. ¶ Op. dere contractus ꝙͣ vltima voluntas: vt ibi intelligit gl. ꝑ bar. ī. l. i.§. i. sͣ. de vſuca. cv Suſfru

De ſtipula. ſeruo ctus. rō huiꝰ ¶ Item oppo. ꝙ ſtipulatio poſſit eſſe inpendēti: vt. l. ⁊ iō h̓. l. n̄ hꝫ reditate iacente poſtea aditur. vtrum poteſt illa centuꝫ ſi ſeruus cōmunis meuij.§. fi. ibi. nam ⁊ cum idem ⁊cͣ. locū in mōaSolu. ꝟa eſt quam glo. ponit: ibi ſtipulatio.i. ſtipulatio petere ex forma ſtatuti. habes tex. ꝙ non in. l. iij.§. hec cho: vt not. bal. in rubriverba. sͣ. de nego. geſt. ⁊ illū tex. alle. in. l. omnes populi nis ſubſtantia. an valeat vel nō. nō poteſt eſſe in pendēca. C. de resͣ. de iuſti. ⁊ iur. in illa. q. vtrum ſtatuta recipiant interp̄. ti: vt hic. ſed cui acquiratur.i. ipſa acquiſitio poteſt eſſe ſcin. vend. in tationem extenſiuam ẜm id quod eſt de fictione. videte inpendenti: vt ibi dicit tex. ⁊ glo. ibi ſentit. ¶ Contra prin. a ¶ Statutuꝫ ibi ⁊ alio anno ego dixi nō habetis hic alia. hoc oppo. de. l. ſi ſeruus cōmunis ita. sͣ. eo. vbi non po eſt. vide qͥ di teſt eſſe in pendēti cui acquirat. poſſumus dicere eo mo No. ꝙ dictio eadeꝫ conſtixi poſt bart. ī s I ſEruu S. tuit duos reos. vidiſtis. sͣ. do ſcꝫ ꝙ nō poteſt eſſe in pendenti an valeat. ⁊ ſic conl. fratres. de cordat. vel ibi dicitur ꝙ nō poteſt eſſe in pendenti.ſ. ac l. proxima.§. ſi ipſi. penis ⁊ vide bart. ī. l. fi. in quiſitio quod verum eſt quādo a parte ſtipulatoris niEx. l. ſequenti. fi. de reg. ca. ¶ Quid eſt dicere ꝙ inter fructuarioſ nulla eſt iuris cō hil erit implenduꝫ: vt ibi. ſed ſi eſſet a parte ſtipulatoris to. q̄ videtur munio. vide in fi. implendū: tunc pōt eſſe inpendenti: vt. l. ſi ſeruus cōis decidere ꝙ meuij. ⁊ caſtrenſis peculij.§. fina. sͣ. eo. ẜm Iac. de are. equipare tui Si ſeruꝰ vni I eum duorum. ęntucuaris vltīe volūta¶ Ultimo dicitur hic ꝙ ad valorem ſtipulationis īſpiti. ⁊ vid̓ bar. citur initium contracte ſtipulationis. Contra. sͣ. ti. iij. l. ſimpliciter ſtipuletur noīatim ex re que pertinet in. l. ij. de in ad vtrunqꝫ ei ſoli querit hoc dicit. Iſta. l. īnuit tacite q ſi rem meam. dicit glo. ibi loquitur de cōditione extrindieꝫ adiec. ⁊ ex hac ſtipulatōe: ſi poſita eēt ſimpliciter ex re fructuabal. de pa. cō ſeca: que pōt facer̄ ſtipulationē īpendēti eſſe: ſꝫ hic loc ſtan. ī. x. col. rij vtiqꝫ fructuario quereret̉ ⁊ nihil domino ad id qd̓ ta tur de cōditiōe extrinſeca ⁊ illā appellat gl. cōditionē ī I ex re cite innuit. ¶ Op. de. l. ſed ⁊ ſiquis.§. ſi duos. sͣ. de vſu trinſecā q̄ de necͣitate facit ſtipulatiōeꝫ cōmitti. alias di s§. Illd̓ fruc. Sol. dicunt quidā ꝙ iſte intellectꝰ tacitus nō dꝫ ſu extrinſeca. vide glo. que dicit. facit. sͣ. de ꝟbo. obli. ⁊ in No. ꝙ mi: qꝛ ſi ſtipulet̉ ſimpliciter quereret̉ domino dimidia. hic eſt caſus eo quod dicit in ſecundo: ut ſi ticius. hoc nō eſt ueruꝫ: iūcta gl. ꝙ tā ⁊ hec fuit opi. Io. Iſta ſolutio nō eſt ꝟa: vt apꝑebit exqꝛ ⁊ in hoc ſecundo caſu ualet ſi contingeret ꝙ tēpore famuli de fūſequētibus. Soluitur ergo aliter ꝙ ibi ex re vnius poſexiſtentis conditionis res nō eſſet ſtipulatoris. ¶ Sed cti qͣꝫ heredet ſeſſoris tantū fuit ſtipulatus. hic ex re vtriuſqꝫ. ⁊ iſta eſt contra hoc oppo. qꝛ. l. ſi rem meā. loquit̉ contra hūc ca debēt portavera. Probo per rōnem quādo vnus eſt poſſeſſor vel re veſtes luſuꝫ: ut ibi apparet. Quid dicemus. Gl. plene ibi dicit: gubres. qd̓ fructuarius ⁊ ſeruꝰ ſtipulando ſingulariter ex re que ꝑ ⁊ ibi dixi. hic loquitur quando eſt defectus perſone ex obſeruat̉ in tinet ad eum ei ſoli querit. ergo quando ꝑtinet ad vtrū parte perſone: qꝛ inſpicimus initiū: ut hic. idem̄ ſi eſſet morte viroqꝫ ambobus quereret. ſed qn̄ pertinet res ad vnum tm̄ defectus in re ex parte rei: vt. l. inter ſtipulanteꝫ.§. ſacrā rū inſigniuꝫ in vilibꝰ v̓o n̄ ex poſſeſſoribus ex ſtipulatione ſimplici non pōt ei que sͣ. de verbo. obliga. ſed ſi eēt defectus mixta conſideraeſt iſta ꝯſuetu ri niſi pro parte. pro alia parte de neceſſitate domino tione perſone ⁊ rei: tunc inſpicimus tempus exiſtentis do. ex h̓ vide ꝑtinet alij poſſeſſori queri nō poteſt: qꝛ non pertinet ad conditionis: vt. l. ſi rem meā. ⁊ ibi dixi per Dy. ¶ Item tur decidi q eum. ¶ Itē oppo. de. l. ⁊ ſi duorum. sͣ. eo. Solu. intelli oppo. sͣ. de vſufruc. l. ſed ⁊ ſiquis.§. interdum. Sol. vt vxori de fun cti em̄da ſint ge illam ẜm iſtam. ¶ Item oppo. de. l. ſi alienus. sͣ. eo modo dixi in ſolutione contrarij. l. ſi ſeruus communis per heredeꝫ So. eodē modo. ¶ Vlterius op. ſeruus fructuariꝰ nō meuij. in fine faciunt hec ad queſtionem. Statutuꝫ eſt veſtimēta lu poteſt querere fructuario ex re que ad eū non pertinet: hic ꝙ nullus poſſit eſſe de prioribus niſi de arte. modo gubria niſi ꝯ vt. sͣ. eo. l. ſi ex re. in prin. ⁊ sͣ. proxi l. ſed hec res ad fruſuetudo alid̓ tempore quo quis fuit electus ⁊ miſſus in ſacculo non diſpoſuerit ⁊ ctuariū nō ꝑtinebat ſaltem pro dimidia. ergo nō querit erat de arte. ſed tempore ipſo quo debet adminiſtrare: ita no. ꝑ doc ſibi. dicit glo. ꝙ pertinebat ad fructuariū. Item per ſi eſt de arte. ſi iſtam electionem equiparamus contractui to. C. de īfa. militudinem ei querit. Vel dic ꝙ hic ſtipulatus eſt ex re poteſt eſſe in pendēti. ſi vltimis voluntatibus nō vt hic. decre. ⁊ vid̓ cōmuni. ⁊ quod cōmune eſt: meum eſt aliquo reſpectu: qd̓ no. bart. licet hodie habemus caſum ꝙ debet inſpici tempuſ ele ⁊ āg. ī. l. vſuvt. l. illud. sͣ. de ri. nup. ¶ Quero quid eſt dictum id qd̓ ctionis: vt in. c. ſi eo tꝑe. extra de reſcrip. li. vj. ⁊ hoc tā fructū.§. doſ dicit tex. ꝙ inter fructuarios nulla eſt iuris communiogit Dy. in ſi. in. l. ij. circa prin. sͣ. de exc. tu. nō hētis alia. legata. ad. l. Dicunt quidam ꝙ vſufructus diuidi nō poteſt. hoc eſt fal. ⁊ no. īſti. ☞ Quero per que verba fuit cō de act. in.§. falſum: quia eſt diuiduus vſufructus: vt. l. i.§. ſi vſufrus I CL C.cepta iſta ſtipulatio. Dicit gl. fuerat. ctus. sͣ. ad. l. fal. quia de eo defalcat̉: ⁊ non eſt de verbo hoc modo promittis mihi pro domīo meo da I ẜuus obli. l. ſtipulationes non diuiduntur. Secunda eſt opi. re vel pro fructuario. Iſta poſitio glo. nō procedit: ꝗa s teſtō. l. Io. ⁊ vera inter duos fructuarios nulla eſt iuris cōmuſed ⁊ ſiquando dicit promittis mihi: apparet ꝙ ſtipulatio valꝫ vide bar. ī. l. nio. ita dicit tex. qꝛ alius eſt vſufructus in ꝑſona tua. ali ⁊ acquiritur domīo ⁊ in eo ꝙ adijcitur pro domino vel ſeꝗtur.§. de eſt in perſona mea: ⁊ ſic quodlibet ius eſt ſeꝑatuꝫ per ſe pro fructuario: tunc adijcitur tanꝙͣ negocia eorum ge illo. ⁊ in. l. ꝗ vt. l. ſi id quod. sͣ. ti. i. ram: vt. l. linea margaritarum.§. i. in prin. sͣ. de lega. i. ⁊ rome.§. duo fratres. de .l. quecunqꝫ. sͣ de actio. ⁊ obliga. ⁊. l. penul. sͣ. de nego. Ex. l. ſequenti. v̓bo. obli. ¶ Monachus ſi ſtipulatur meo mādato acquirit mo geſt. ⁊ ſic valet ſtipulatio ⁊ ei acquiritur: cuius negocia naſterio tamē actionē debet mihi cedere. gerit. Sed vera lectu. eſt quaꝫ dicimus ꝙ hic fuit conce pta ſtipulatio. promittis domīo meo vel fructuario. he No. ſi monachuſ I liber homo. ſuipulat̉ meo māglo. dicunt rem non valere ratione incertitudinis: īmo dato acquiritur actio monaſterio nō mihi. tamē valere ratione certitudinis: quia quereretur domino et actionem debet monachus cedere mihi in totum ſicut fructuarius haberetur: vt adiectus: vt. l. i.§. penultīo. hic dr̄ in ſeruo fructuario. sͣ. titu. ij. Ex. l. ſequenti. ¶ No. hic ꝙ dictio eadē conſtituit duos Ol lPli. reos inſolidum: vt hic ⁊. jͣ. l. ꝓxima. ⁊ ¶ Ex ſtipulationē quā facit monachus queꝫ abbas ſit nō iuſte profeſſum nō queritur monaſterio. dixi. sͣ. ti. ij. l. ij. Ex.§. ſequenti. ¶ Stante ſtatuto ꝙ ſi quis intrauerit rem alterius ſolI ſeruus teſtamento. uat centum ſi aliquis intrauit rem hereditate iacente: ⁊ Liber homo ſtipulādo nō querit male fidei poſ poſtea adeatur hereditas an poſſit ille centum petere. ſeſſori. h. d. Dicitur hic ſi modo ſciuerunt. q̄ro quō pōt Hereditatis aditio retro ad tēpus mor I Il AC. tis trahitur. hoc dicit. ¶ Not tex. ibi: ꝗa eē ꝙ heredes ignorent ſeruum manumiſſuꝫ cū nō poſſint eē heredes: niſi cognito de viribusſ teſtamēti: vt. l. ſꝫ que poſtea ⁊cͣ. concor. sͣ. de acqui. heredi. l. ſeruus quo⁊ ſi de ſua. sͣ. de acqui. here. ⁊ alibi dicitur ꝙ heres p̄ſuqꝫ. ⁊. l. omnis hereditas. ⁊. l. omnia fore. jͣ. de regu. iur. mitur ſcire qd̓ in teſtamento continet̉: vt. l. cū heres. sͣ. Aduerte dicit ſtatutum: ſi quis intrauerit rem alterius de lib. lega. Dicit Ia. de are. ⁊ ego dixi alias ꝙ hoc pōt ſoluat centum domino. modo aliquis intrauit rem hecontingere in herede ſuo: qui pōt eē heres lꝫ vires teſta

De ſtipulatione ſeruoꝝ. 1 o acquirat dominis: ibi. Et primo. Et quando eſt menti ignoret: vt. l. eius qui in ꝓuincia. in fi. sͣ. ſi Uod ſer uꝰ caſuꝫ cer. pe. ¶ Vltīo no. hanc. l. ꝙ ſi in mōaſterio ſit vnus ſeruus in quo plures domini habent vſuꝫ pulchrū vid̓ quidā monachuſ quē abbas ſit nō eſſe iuſte pro fructum qualiter acquirendo acquirat: ibi. Seqd̓ no. bart. ī ſeſſum ⁊ vere nō eē monachū ꝙ ex illius ſtipulacundo. Seruus auteꝫ vel monachus bona fide .l. inter ſtipu lāteꝫ.§. ſacra tione nō queritur monaſterio. poſſeſſus ab aliquo cui acquirat: ibi. Tertio. Et mēta. de v̓b. Ex. l. ſequenti. quid de libero hoīe qui poſſidet̉ tanꝙͣ ſeruus: ⁊ obli. ¶ Monachus qͣliter eſſe poſſit ſine mōaſterio. de monacho ꝗ detinetur tanquā monachus cū b ¶ Dicit ſtaEt an valeat ſtipulatio talis mōachi. Et an ſi ſit nō ſit cui acquirat. vide in fi. tutum. adde bar. ī. d. l. i. sͣ capitulum aliqd̓ ſine monaſterio: vtputa: qꝛ cap ſi ex noxali. I ſeruus cōis ita. to ab infidelibꝰ cui īteriꝫ acquirat. Et vide in pͥcau. aga. ⁊ d̓ ma parte lec. An aūt hēre pro derelicto aīo aliSingulariſ. l. ē breuiter. h. d. Si propria noīa ex .q. bar. h̓ vi. guil. de cu. d̓ cui donādi ſit donatio: vt euitet̉ ſolu. gabelle di primātur vocātur domini in viriles. ſi expriman reꝝ diui. ī ali ſponētis ꝙ de quolꝫ cōtractu ſoluatur gabella. tur appellatiua vocant̉ in dominicas. ſed ſi vtrū ꝗbus lect. ⁊ qꝫ exprimatur in dubio inſpicit̉ᶜ quod procedit. vide in fine. hēo in libro ¶ Stipulatio hoc dicit. ¶ Op. de. l. proīde. ij. reſponſo. sͣ. eo. meo. ⁊ vid̓ q̄ Uod ſeruus. ſerui qui nō So. intellige nominatim nominibus appellatiibi dixi. ſed bal. ī. l. mater hꝫ dn̄ꝫ nō. vꝫ. h. d. ¶ No. tex. ibi. nā ⁊ hoc gene uis. vel ſi intelligas proprijs dic ꝙ preceſſerunt in vlt. col. C. re. ¶ Op. ꝙ ſeruꝰ hītꝰ ꝓ derelicto ſtatī ſit liber: appellatiua. ¶ Extra glo. oppo. ꝙ nō ſit differē de rei vēdi. tia inter nomina propria ⁊ appellatiua: vt. l. cervt. sͣ. ꝗ ſine manu. ad lib. ꝑue. l. ſeruo. Rn̄. aut hr̄ dic̄ ꝙ titu. ꝓ derelictōⁱ eſt tum. sͣ. ſi cer. pe. Solū. quantū ad reddendū reꝫ ꝓ derelicto ſeruꝰ languēs ⁊ ſtatiꝫ efficit̉ liber: vt ſimilis dona certam nō eſt differentia: vt ibi. qꝛ tam per ꝓpria in cōtrario. Aut ſeruus ſanꝰ: ⁊ tunc liber nō effitioni nō tn̄ ē ꝙͣ per appellatiua eadem perſona ſignificatur. citur: vt hic niſi ſeipſuꝫ in libertatē preoccupet: ꝓprie donaſed quantum ad modū ſignificandi eſt differen tio nec in eo vt arg. l. fi. sͣ. pro derelic. ⁊ hic in glo. ¶ Ultimo I ẜuuſ reꝗrit̉ īſinua tia. nam per hoc nomē dominus quod eſt appel no. ex hac. l. duo. pͥmo ꝙ ſi eſt monachꝰ ſine mocōis. in tio. Sꝫ vtrū latiuum ſignificatur perſona eatenus quatenus naſterio ſtipulatio eius nihil valet. caſus eſt hic dubio caſu qͦ ſit doſibi illud nomen appellatiuum congruit.ſ. pro Diceres tu ꝙ nō poteſt eē monachus ſine mōaīſpicit̉. Que natio dꝫ ſolſit rō. vide parte dominica. ſed per nomē proprium perſo ui ꝓ ea gabel ſterio. dicit quedam decre. de regulari. libro. vj. bar. in. l. fi. in la ⁊cͣ. vide ꝑ na ſignificatur integre: qꝛ nomina propria vtriꝙ regulares mendicantes nō poſſunt recipere an̄pe. col. C. bal. in. l. ꝯͣctꝰ qꝫ equaliter congruūt. ⁊ ideo equaliter vocant̉. aliquē ad profeſſionē illiꝰ regule niſi poſt ānuꝫ. de cōdi. īſer. in pe. col. C. Et iſtud eſt vere ⁊ proprie dictū quantuꝫ ad cavbi no. mō aliquis ingrediens illam religionē ſtatim fad̓ fi. inſtru. ⁊ adde ꝙ ſi ha ſum huius. l. tamen vniuerſaliter dicta ratio nō cit profeſſionē. Dicūt canoniſte ꝙ ille efficit̉ reli beo rē ꝓ deconcludit. Pone ꝙ ſeruus plurium fratrum ſti gioſus in genere nō ꝙ ſit obligatus illi religioni relicto incōpulatur ab alio fratre hoc modo. promittis fravel alicui: ⁊ ſic eſt dare monachuꝫ ſine monaſtetinēti nō vitribus tuis vel filijs talis ⁊ ſimilia. certe iſtud no rio. ⁊ ſic ſtipulatio nō valet: vt hic. ¶ Ulteriꝰ didetur dōata ſed re ītegra men appellatiuū cōgruit omnibus equaliter tacunt canoniſte ꝙ ſiquis profitetur religioneꝫ in poſſum peni men nō vocantur equaliter. tex. eſt no. sͣ. ad tremanibus cuiuſdaꝫ monachi ꝙ ille efficit̉ religio tere. l. ij. vbi bel. l. lucius.§. meuia. Dic ergo ꝙ nomīa appel ſus ⁊ monachus nō tamen incorporat̉ illi mōaglo. C. ꝗ bo. latiua ſunt omnibus cōia. ⁊ ideo preſumit̉ ꝙ recede. poſſūt. ſterio. vnde erat recipiēs: qꝛ nō habebat poteſta ſpectu cōionis que erat in ipſo ſeruo fuerit ſtipu tem incorporādi in monaſterio ſuo. ⁊ ſic eſt dalatus. ſed nomina ꝓpria ſunt cuiqꝫ ꝓ pria. ⁊ iō re monachū ſine mōaſterio. ⁊ ſic eius ſtipulatio puto ꝙ ſi fuiſſet ſtipulatus per nomina appellanō valet vt hic. Sed ponamꝰ vnum caſum pul. tiua nō cōia in perſona omnium dominoꝝ. Exē chrum. Pone ꝙ eſt vnum capitulū ſine moplū ꝓmittis filio ticij ⁊ filio ſeij: tūc dn̄i vocarent̉ naſterio: qꝛ eorum monaſteriū eſt occupatū a ſa in viriles: vt. l. nōnunquaꝫ. sͣ. ad trebel. ⁊ ecōtra raceniſ vel a mari. vel ab alia inūdatione. ꝗd erit quando per nomina propria vocent̉ in domini de iſtis monachis. Certe iſtos monachos equicas ſeu hereditarias partes: vt. l. thais.§. ſtichū parabo ſeruis hereditarijs quorum dominus ē sͣ. de fideicōmiſ. liber. Sol. diſtinctio huius. l. hꝫ mortuus ⁊ ſperatur ꝙ alius eorum locum aſſulocū in dubio. ſed ſi apparent alia indicia ꝓpter mat: vt ſic acquirant monaſterio ⁊ capitulo eoꝝ que pre ſumeretur diſponētes aliud ſenſiſſe nō futuro quod ſuccedit in locum primi. ¶ Vltīo ſtaremus huic preſumptioni: vt in. l. ecōtra. vbi no. tex. hic. dicitur enim. nam ⁊ hoc genere quenō inſpicimus nomina propria vel appellatiua. dam donatio eſt. ¶ Nota. contra infinitas frau ſed onus iniūctum: vt pro quibus partibus vodes. vnde dicit ſtatutumᵛ hic ꝙ de quolibet con centur ad onus: pro illis vocētur ad cōmodum tractu ſoluatur gabella. ego nolens ſoluere: co⁊ hoc eſt ꝙ tex. hic expreſſe dicit quando ſunt ex gitaui hanc fraudeꝫ. ego volens donare tibi ha preſſa ꝓpria ⁊ appellatiua inſpicere debemꝰ pri bui fundum pro derelicto ⁊ tu occupaſti. Cermo ꝯiecturas quid cuiꝰ demonſtrādi gratia ⁊cͣ. e iſtud habere pro derelicto eſt quedam dona ideſt an ꝓpria ad deſignationē appellatiuorum tio. ⁊ ideo ſoluetur gabella tanꝙͣ ex cōtractu do an econtra: vt dicit glo. ſi nō apparent: tūc inſpinationis. ⁊ hoc tangit glo. in. l. i. circa prin. sͣ. ſi cimus quod procedit: vt tex. dicit ẜm verā opiex noxa. cau. aga. ⁊ eodem modo dicit. l. ꝙ penlꝫ Old. contra: vt in glo. de cuius opi. nō curo. dente iudicio nō poſſit alienari. mō habes hoc Unde contra preſumptionem illius. l. do aliqͣs pro derelicto. certe hic videtur quedaꝫ donatio notabiles coniecturas. Prīo receditur ab hac ⁊ alienatio. Diceſtū quomodo eſt donatio cum preſūptione rōne oneris iniūcti: vt modo dixi. ſaltem pactum nudum requiratur hodie ⁊ vtriScd̓o ratione rei ſuper qua ſit diſpoſitio: vt. l. ſi uſqꝫ conſenſus requiritur: vt. l. ſiquis arg. C. de ſeruus cōis de dam. infec. ſimile in. l. cū poſt. sͣ. dona. Reſpondeo donatio que ſit in perſonam de admi. tuto. vbi ſi tutor contrahit ſuper re pucertaꝫ requirit vtriuſqꝫ conſenſum ⁊ preſentiaꝫ. pilli videtur tutorio nomine. lꝫ precedat nomen ſecus in donatione que ſit in perſonam incertā: propriuꝫ. ad idem. sͣ. de inſti. l. fi. quod no. Ter vt hic. ⁊. l. que rome. in fin. sͣ. de acquiren. re. do. tio ratione noticie: vt. l. qui habebat. sͣ. de rebus ⁊ ibi no. du. vnde diſtinctio huius. l. habet locū quando Ex. l. ſequenti. nominant̉ perſone note. ſed ſi incognite nomi¶ Quando ſeruus plurium ſtipulatur: qualiter

De ſtipula. ſeruo. nentur in diſpoſitione ſemꝑ vident̉ adiecta pro gociationes exerceāt: vt. sͣ. de exerci. l. iij. in pͥn. pria noīa ad demonſtrationē appellatiuoꝝ ⁊ ſic ibi: ſed plures ⁊cͣ. Si ꝟo in dicta ſcriptura conti inſpiciunt̉ appellatiua. arg. d. l. ꝗ hēbat. ⁊ hac. l. netur totū ex quo eis mercatoribꝰ dꝫ obligatio ¶ Quero qn̄ ẜm vnum modū pōt valere ẜꝫ aliū a ¶ No. sͣ. ad queri. tūc rigor ꝟboꝝ īportat illud qd̓ ſupra dinō. ⁊ tunc nō inſpicit̉ qd̓ precedit. ſꝫ valet eo mō de bart. ī. l. ſi quo pōt: vt in. l. quotiens. de re. du. ⁊ sͣ. eo. l. ſerxi in ſeruis ſtipulatoribus. eꝗtas tn̄ ⁊ vſus cōis vnꝰ.§. fi. sͣ. d̓ pac. bn̄ facit ſuggerit cōtrariū. nā ille vnus ꝗ noīatur: nō ad uus hereditarius. ⁊ facit quod no. sͣ.ª de iuriſdi argu. l. i.§. ſi hoc noīatur: vt ſibi magis querat̉ ſed vt on̄dat̉ om. iu. l. ⁊ qꝛ. ⁊ de pac. l. tale pactū. in. fi. ¶ Ultiduo. jͣ. quod ꝙ ille ſocietateꝫ obtinet. Et iō forſan dicendū ē mo gl. ſūmat iſtā materiā de ſtipulatōe ſeruoꝝ: fal. tu. aucto. ꝙ oībus q̄reret̉ pro portionibꝰ ſocietatis. ¶ Se que lꝫ ſit nobis extranea tn̄ quo ad multa pōt eē cudo q̄ro qn̄ eſt vnus ſeruus in quo hn̄t plures vtilis. iō examinemꝰ eā plenius. Et primo q̄ro vſufructū qͣliter ſtipulādo vel aliter acꝗrēdo acqn̄ ſeruꝰ pluriū ſtipulat̉ qualiter acquirat̉ dn̄is. quirit. Dic aūt acꝗrit ex oꝑa ſua: aut aliunde. pͥCirca qd̓ dic ꝙ qn̄qꝫ ſeruꝰ ſtipulat̉ ſimpliciter: ⁊ tūc aut oībus pōt q̄ri ꝓ portione dn̄ica. ⁊ tūc oī mo caſu aūt acꝗrit ſimpliciter nemine iubente ⁊ neminē noīando: ⁊ idē qd̓ ſupradictū eſt in plubus queratur pro portiōe dn̄ica: vt. sͣ. eo. l. ſi ſer ribus dn̄is. Si ꝟo ſtipulat̉ noīatiꝫ: vel aliquo iuuus cōis ſit: ſi tn̄ ad alteꝝ ex dn̄is ꝑtinuiſſet alte bēte. dic ut ī gl. Si ꝟo vnꝰ iubꝫ ⁊ aliū noīat. dico ri reſtituere cogeret̉ cōditione ſine cā: vt. jͣ. eo. l. vt. sͣ. dixi in pluribus dn̄is. Si ꝟo ſtipulatur vel pe. aut nō poteſt oībus queri pro portione dn̄iacꝗrit ex re dn̄i vel aliunde nō ex re fructuariorū ca ⁊ queritur omnibus pro ea portione ꝓ qua ſimiliter dic vt ī gl. Et p̄dicta ſunt vtilia ad qōeꝫ poteſt queri: vt. l. ſi ſeruꝰ cōis. sͣ. de dā. infe. aut de monacho cui cōmiſſuꝫ eſt regimē alicuius ecnon pōt oībus acꝗri ⁊ acꝗritur eis ꝗbus pōt: vt cleſie ab abbate ſuo. nā illud qd̓ dictꝰ monach sͣ. e. l. i.§. ſi ſeruꝰ cōis. ⁊. l. ſi alienus ſeruꝰ. in fin. querit ex re eccleſie quā regit vel ex oꝑa ſua queEt iſta ſūt vtilia ad qōneꝫ de vno inſtitore vniꝰ rit illi eccleſie quā regit. cū predicta eccleſia poſſocietatis ī qͣ ſunt plures ſocij ⁊ hn̄t plureſ ꝑtes ſit dici quodāmō fructuaria dicti monachi. ipſi in ſocietate: vt in eo qui ſimpliciter ſtipulat̉ vel enim eccleſie dꝫ monachus oꝑari. Si ꝟo q̄reret acꝗrit qd̓ certum eſt acꝗri dn̄is: vt in. l. i. in fi. ⁊. l. aliunde. tūc quereret̉ eccleſie pͥncipali cuiꝰ ē mo ſe. sͣ. de inſti. acꝗrit eis ꝓ portionibus dn̄icis. vel nachus: ⁊ ſub cuiꝰ obediētia durat. ⁊ ſi eēt p̄po nō ẜm precedēteꝫ diſtinctionē. Et p̄dicta ſūt ꝟa ſitus regimini duaꝝ eccleſiarū: dicerē idē quod etiā ſi ſeruꝰ ſtipulatꝰ eſt dn̄is ⁊ noīatim noībus ī ſeruo in quo hn̄t plures vſufructū. ⁊ ꝓbatur exͣ appellatiuis ſiue ſibi: vt hic. ⁊ sͣ. eo. l. ſiue mihi. de off. ordi. c. pn̄ti. li. vj. niſi ex cā auctoritate abQn̄qꝫ ſeruus pluriū ſtipulat̉ noīatiꝫ alicui ex do batis poſſet cōuerti in vtilitatē monaſterij: vt exͣ minis: ⁊ tūc illi ſoli querit: vt. l. ſi ſeruꝰ cōis ſit. sͣ. de offi. ordi. c. quāto. ⁊ predicta ītelligaſ ꝟa: niſi eo. Aut ſtipulat̉ noīatiꝫ pluribꝰ dn̄is: vt oībus: ⁊ tranſferat̉ ad regimē alteriꝰ eccleſie taliter ꝙ litunc aut eos noīat alternatiue: ⁊ tūc dic: vt. sͣ. e. beraret̉ ab obediētia primi monaſterij ⁊ abbati. l. item ſi ſeruꝰ cū ſe. aut copulatiue: ⁊ tūc aut oīipſius. tūc eniꝫ illi eccleſie in quā trāſfert̉ oīo q̄re bus noīatim pōt queri viriliter. ⁊ oībus queritur retur: vt exͣ de pͥuil. c. cū olī: ⁊ ibi ꝑ Inno. ⁊ alios aut oībus nō pōt queri: ⁊ tūc q̄ritur illis ꝗbꝰ pōt doc. ⁊. xviij. q. i. c. ſtatutuꝫ. ¶ Tertio q̄ro. ꝗd ſi queri: vt. l. ꝓinde.§. fi. sͣ. e. ⁊ eodē mō diſtinguē ſeruꝰ vniꝰ ab aliquo vel ab aliꝗbꝰ bona fide poſſi duꝫ eſt ſi iuſſu aliquoꝝ fuerit ſtipulatꝰ: qꝛ tunc q̄ det̉ ⁊ aliꝗd ſtipulat̉ vel acꝗrit. cui acꝗrat̉: dic vt ritur iubēti ſeu iubētibꝰ pro dn̄icis tm̄. vel eis ꝗī gl. hic ⁊. l. ſi alienꝰ ẜuꝰ. sͣ. e. ⁊. l. liber hō.§. i. sͣ. e. bus pōt: vt. d. l. ſi ſeruꝰ cōis ſit. sͣ. eo. Fallit in. l. Et p̄dicta ſunt vtilia ad. q. de eo ꝗ vere eſt mōaſi ſeruꝰ duoꝝ sͣ. de acꝗ. here. ⁊ rō ibi no. Qn̄qꝫ chus vniꝰ monaſterij: ⁊ ab alio mōaſterio bona vnus iubet ⁊ aliū noīat. ⁊ tūc dic vt dixi in. d. l. ſi fide tanꝙͣ monachꝰ retinet̉: vt eodē mō acꝗrat ſeruꝰ cōis ſit. sͣ. e. ⁊ idē dicerē in īſtitore plurium d ¶ Noīatus teneatur. Et ea que q̄rit ẜm qd̓ dicimꝰ in ſeruo bona fide poſmercatoꝝ vniꝰ ſocietatis: vt ſi noīatim reſpectu an lr̄e merca ſeſſo. oīa eniꝫ q̄ de acꝗſitione ſeruorum dicūtur aliquoꝝ ex ſocietate ꝯtrahit vel īterueniēte ſp̄ali toris eū obli pn̄t intelligi de acꝗſitiōe que ſit ꝑ monachū: vt iuſſu aliquoꝝ ꝙ illis ſolis q̄rat̉. Qn̄ꝫ ſeruꝰ ſtipugēt vide no. no. Inno. in. d. c. cū olim exͣ de pͥuile. ſināt mala ſpec. de obl. lat̉ noīatiꝫ noībus ꝓpͥjs ⁊ appellatiuis: ⁊ tūc aut ⁊ ſolu.§. ꝯn̄i fide detineret̉ tūc abſqꝫ dubio detinēti nō quere exprimunt̉ noīa ꝓpria ⁊ appellatiua eorundeꝫ v̓. ſꝫ pone in ret̉. ſed monaſterio q̄reret̉ cuiꝰ ꝟe eſt monachus aut noīa ꝓpria quorundaꝫ ⁊ alioꝝ appellatiua. fi. ī ea. ibi. et vt. sͣ eo. l. ſi ſeruus teſtō. ⁊. l. ſeruꝰ meꝰ. ¶ Quar aūt quorundam propria ⁊ omnia appellatiua. pͥ p̄dicta ſunt to quero ꝗd in libero hoīe ſi ab aliquo poſſidea vtilia ad qōmo caſu hꝫ locū diſtinctio huiꝰ. l. vt diſtinguamꝰ nem. vꝫ d̓ eo tur: vt ſeruꝰ. dic vt in. l. liber hō. sͣ. e. ⁊ idē dicerē ꝙ p̄cedat: niſi īterueniat̉ aliqua de p̄ſumptiōibꝰ ⁊c̄. vid̓. in. c. de eo ꝗ ꝟe nō ē mōachꝰ tn̄ vt mōachꝰ ab aliquo ſupra dictis. ſcd̓o caſu noīato noīe ꝓprio acqui.i. de pͥui. in mōaſterio detinet̉ ꝑ ea q̄ dicta ſunt. ¶ Quīto q̄ runt̉ viriles. noīato noīe appellatiuo: acꝗrūtur vj. ꝙ ſiue acꝗrat ex oꝑa Uicꝗd ro ꝗd de eo ꝗ eſt monachꝰ: tn̄ nullius mōaſterij. ꝓportionibus dn̄icis. ar. s. eo. l. ꝓinde. in prin. ſua ſiue ex re ꝗd ī du Rn̄. qͣliter pōt hoc ꝯtingere. ⁊ ꝗd iuris ſit. dic vt Tertio caſu qn̄ aliꝗbus noīatim noīe proprio ⁊ ſiue alio quo bio. vialijs noīatiꝫ noīe appellatiuo: ⁊ tunc fiet diuiſio dixi. sͣ. l. proxima. de. sͣ. de v̓b. uis mō ꝙ ac ꝗrit eccleſie eo mō quo dr̄. sͣ. eo. l. ſi ſeruꝰ cōis ꝙ noīati hēnt ob. in. l. ſi fili I Licet ſtipulatio ẜui cuiꝰ ē cure p̄ us. in prin. ⁊ Ulcqulo. ⁊ ſilij ꝯferat̉ in tp̄us ſuas ꝑtes viriles. ⁊ oēs dn̄i hn̄t vnaꝫ virilem ad qd̓ no. ꝑ pe. poſitꝰ dūmo quā vocabunt̉ etiā noīati pro portionibꝰ dn̄icis exiſtētie ſui iuris nihilominꝰ pr̄i ⁊ dn̄o q̄rit̉. h. d. nō hēat ſeꝑa ⁊ imo. ī. l. qd̓ ¶ Op. de. l. que legata. jͣ. de reg. iur. So. aliud ī vt ibi pꝫ. Et iſta faciunt ad. q. ẜm cōſuetudineꝫ ⁊ ta bona. ideꝫ cunqꝫ. in.§. tꝫ. lꝫ nō allelegatis. aliud in cōtractibꝰ. ¶ Dicit̉ hic. ſed tn̄ fere totius italie in libris: cū lr̄is mercatoꝝ: vn ſiꝗs ita. e. ti. get iſta ſed. dolo malo. ꝗd in dubioᵉ. dicit glo. ꝙ in dubio p̄ noīatur noīe ꝓprio ⁊ oēs alij noīe appellatiuo: de ſenis ꝯſi. hoc mō. Ticius ⁊ ſocij talis ſocietatis ⁊cͣ. nā vi ſumit̉ dolo malo ma. facit. sͣ. de pecul. l. ſūma cū xxxv. que ſe rōe in pͥn. ꝑ iſtam. l. dico ꝙ ſi vēdo tibi vel donc ꝗtur do. an. ꝙ ex virtute taliū verboꝝ ille noīatus teneatur in. c. in pn̄tia oīa bona mea ſi contingat me ꝯmittere aliquod ⁊ ſibi acꝗrat̉ ꝓ dimidia alijs oībus ꝓportionib de ꝓba. ⁊ ide ſocietatis. Tn̄ puto ſic dicendū ꝙ ex virtute dimaleficiū ꝑꝑ qd̓ bona publicari dn̄t. certe prece ꝙ hic tꝫ bar. ctoꝝ verboꝝ quatenus cōtinēt cōtractuꝫ ex quo dens donatio vel alienatio videt̉ facta dolo: vt in. l. ſꝫ ⁊ ſiꝗs §. interdum dicti mercatores debeāt obligari. ſiꝗdeꝫ ageret̉ hic. dico plene in. l. poſt cōtractū. sͣ. de donatio. sͣ. de vſufru. inſtitoria ꝗlꝫ tenet̉ inſolidū quaſi ꝑ illuꝫ oēs ne ¶ Vltimo quero qūo pōt eē quod nō ſit fcā do lo malo. ⁊ ꝙ dolus nō preſumat̉ habes in. l. qui

MDe fideiuſ. ⁊ man. dā cū filium. sͣ. de here. inſti. ¶ De fideiuſ rō eſt: qꝛ cōſtitutio fuit inducta ex edicto p̄toris in. l. luciꝰ. I. ſoribꝰ et mā¶ De fideiuſſoribus ⁊ mandatoribꝰ. Rubri. eo. vbi alle. ſed vbi nō eſt debitū de iure pretorio. tūc conſti datoribꝰ ru. gl. in. l. ī ꝑſoEx Rubrica. tui nō pōt: vt in cōtrario facit.§. de cōſtituta. in nā. sͣ. de pac. ¶ Que ſit differentia inter fideiuſſorem ⁊ man s ¶ Mādator ſti. d̓ acti. ¶ Quero an ꝓ eo qui tenet̉ offō iudib Mni ob p̄cedit. Quid datorem. cis poſſit accedere fideiuſſor. dicā. jͣ. e. l. marcel. o ligatiōi. ſi non apꝑet ¶ Querit glo. que eſt dr̄ia inter fideiuſſorem ⁊ q̄ro an ciuili Ex. l. ſequenti. ꝗs pͥmo ⁊ ꝗſ vide bal. ī. d. mādatorē. Dicit gl. ꝙ fideiuſſor ſemꝑ ſeꝗt̉. mā ¶ Qualiter ex cōtractu depoſiti ⁊ cōmodati: te poſt bar. ī. l. l. ſicut. ⁊ q̄ ē ij.§. priꝰ. sͣ. dator p̄ceditª: vt in gl. ſed hoc vr̄ cōtra. l. pe. ⁊. l. neatur pupillus. rō quare nō de vul. ⁊ pu. ſi ſtipulatꝰ. jͣ. eo. ſꝫ Dy. ſuſtinet hoc mō ſi ꝯſidepōt quis ſic ti Quero qͣli ⁊ imol. in. l. T comodatū. ter ex ꝯtra ꝯſtituere ciras modū obligatiōis ꝯtrahēde: ⁊ tūc an̄ ⁊ poſt mar. jͣ. eo. in uiliter tm̄ de pōt accipi: ſi ꝯſideras ꝯueniēdi effectū: ⁊ tūc nō apoſtil. mag. ctu depoſiti ⁊ cōmodati teneat̉. Et dicit bitū. hēs. l. i. vbi hēs qn̄ n̄ pōt niſi poſt effectū obligatiōis pͥncipalis cōueglo. ꝙ ſi dolo fecit ꝙ tūc teneat̉ naturaliter ⁊ ci§. debitū. de appet ꝗs fue niri. Que eſt ergo dr̄ia. Et dic fideiuſſor an̄ ⁊ p ꝯſti. pec. vbi uiliter: vt. l. i.§. an in pupillū. sͣ. depoſi. ⁊ ſi eſt fa rit obligatꝰ: ipſe no. mādator an̄: vt in aucͣ. e. poſt pͥn. ⁊. l. ſi ꝟo.§. ꝑ ctus locupletior: vt. l. iij. in pͥn. sͣ. ꝯmo. ⁊ indiſtin vt fideiuſlor. Ui ſatiſcreditā. sͣ. mād. Itē fideiuſſor obligat̉ ꝟbis tm̄: ⁊ de materia cte fideiuſſor tenet̉. Sed ꝗd ſi nō dolū: ſꝫ culpā dare. an hēs gl. ī auc̄. vt. l. ſi hereditatē.§. i. sͣ. mā. ⁊. l. blāditꝰ. C. e. ⁊. l. cōmiſit. Et dicit glo. ꝙ in ꝯmodato tenet̉ natu ideꝫ ſit. ⁊ an de fideiuſ. in v.§. ſatis acceptio. sͣ. de ꝟ. ob. Itē mādator con ſit veꝝ: ſiue raliter ꝓpter culpā. in depoſito nō tenet̉ natura .§. i. vbi de ſcit ſiue igno ſenſu: vt. l. ſi hereditatē.§. i. sͣ. mā. Itē fideiuſſor liter ꝑꝑ culpā: niſi ex dolo. ꝗd vult dicere iſta gl. iſtis ⁊ de exrat. An autē actōe ſtricti iuriſ ex ſtipulatu tenet̉. mādator ꝟo promiſſore. vos habetis vnā regulā ꝙ in ꝗbus maior tenet̉ iſta diſtīctio vid̓ tex. in. l. ex bone fidei iudicio: vt ex dicta differētia apꝑet naturaliter ⁊ ciuiliter: in illis pupillus tenet̉ nahēat locū. vi ꝙ ſi nō ſolue de eleganter ¶ Quero ꝗd vult dicere rubrica dū dicit de fide turaliter tm̄: vt. jͣ. ti. i. l. i. ⁊ dicā ibi ꝙ in cōmodare. sͣ. de pig. bar. ī. l. ſi cuꝫ iuſſoribꝰ ⁊ mādatoribꝰ. Dicebat Rug. i. de fide to maior tenet̉ de lata ⁊ leui culpa ciuiliter ⁊ naact. ⁊ fideiuſ dotē.§. ſi mu ſor dicit̉ ex iuſſoribꝰ mandatoꝝ. q. d. de fideiuſſoribus ⁊ de turaliter. ergo minor tenet̉ de lata ⁊ leui naͣliter lier. jͣ. ſo. ma. promiſſor. l. ī his pro ꝗbus ꝗs fideiubet ꝗ dn̄r mādatores. Sꝫ ⁊ āg. in. l. ꝗ d̓ tm̄ eodē mō. ſꝫ fideiuſſor tenet̉ ciuiliter ī depoſi oībꝰ ⁊ ibi gl. ⁊ bitorē. pꝰ gl. gl. nō ſtat in iſta ⁊ merito: qꝛ d̓ cōtractu mādati ī to: maior nō tenet̉ niſi ex dolo: ⁊ per ꝯn̄s fideiuꝫ bar. jͣ. de ſol. imol. v̓o ſub ter fideiuſſorē ⁊ pͥncipalem tractat̉ in ti. sͣ. man. ⁊ ꝗs ſit fideſor. ſꝫ certe ī depoſito vēit ēt culpa latior ⁊ culpa dubio ī. d.§ iuſſor ⁊ quot nō hic. vnde dic: vt in gl. ⁊ probatur. jͣ. e. l. ſi mā lata: vt. sͣ. depo. l. qd̓ nerua. ⁊. C. depo. l. i. ⁊ iſtis ſi mulier. dioriant̉ oblicit ꝙ iſta dif dato meo. ⁊. l. vrannius. caſibꝰ pupillꝰ tenet̉ naturaliter ⁊ etiā fideiuſſor gatōes ex fiferētia ꝓceEx. l. ſequenti. accedit. ¶ Quero ꝗd de ſeruo: Rn̄. idē ẜm glo. deiuſſiōe dic dit in fideiuſ ¶ An obligatio que deſcendit ex maleficio ⁊ an vt ꝑ bar. ī. l. regula eſt ꝙ in oībus in ꝗbus liber hō obligat̉ ſore ſecꝰ ī de reos ī prin. obligatōi naturali ⁊ an ciuili poſſit accedere fi naturaliter ⁊ ciuiliter: ẜuꝰ obligat̉ naturaliter tm̄ legāte ꝑ. l. in sͣ. de duobꝰ ter cās.§. ab deiuſſor. ꝓbatur de pecul. l. nō ſolū.§. fi. reis. vbi etiā eē. sͣ. mā. For Ex. l. ſequenti. ponit d̓ titute tn̄ ī cā doMni obligationi. lo mandati. ¶ An ꝗ dat fideiuſſorē ꝗ de iure poſſet ꝯuēiri: tis dicit locū Circa ideꝫ ī Omni obligatōi ⁊ ciuili ⁊ naturali pōt habere illam nō de facto videat̉ fideiuſſorē dare: ibi. Quero. prin. vid̓ bo.l. vel dic.§. accedere fideiuſſor. h. d. cū. l. ſeq. ¶ Op. jͣ. eo. l. Et ad ꝗd prodeſt querere an filiꝰ habeat pecunā glo. ī aucͣ. ſi mulier bn̄ cū lege. ⁊. l. nō dubiū. C. de legi. So. ibi nulla eſt liū: ibi. Sed q̄ro. Et an̄ mulier fideiubēs ſit tuta de fideiuſſo. dixit ꝙ ex iu ī pͥn. Que āt obligatio: qꝛ lex reſiſtit. hic ſubeſt obligatio ẜm velleiano ipſo iure: ibi. Quero. Et an ꝗ accipit ſta ignorātia ſit differētia poſſet pati re glo. ⁊ Ia. de are. ¶ Op. de. l. i. C. ne fideiuſ. do. fideiuſſorē inhabilē cōueniēdi facultate: ſiue ſci īter fideiuſſo ſtitutionē in So. ꝙ ibi fallit. ⁊ hic ponit gn̓a ſinguloꝝ nō ens ſiue ignorās ſibi p̄iudicꝫ: ibi. Quero hic dr̄. rē ⁊ mādato integrum ex ſingula geneꝝ: qꝛ oī obligationi accedit nō ſinrē. vide in. l. Et an mulier poſſit renūciare velleiano. Et an ſi clauſula ſi qͥ ſtipulationū gulis obligationibꝰ. ¶ Quero an obligatiōi q̄ clericꝰ det̉ fideiuſſor ſit ſatiſfactū. ⁊ an̄ ſi fideiuſ mihi. ar. l. i. ī alie. ī.§. ſtipu fi. ⁊ in. l. ſꝫ ſi ex maleficio naſcitur: poſſit fideiuſſor accedere. ſor datus ſit effectꝰ nō ſoluēdo iteꝝ dare teneat̉. latio. de v̓b. ꝑ pretorē.§. Glo. dicit ꝙ ſic. nō allegat. ꝓbat̉ in. l. grece.§. ſꝫ vide in fine. ob. Et ꝗs di hec clauſula. catur ſpōſor ſi ex delicto. ⁊. l. ſi a reo.§. pe. jͣ. e. ti. gl. no. in pͥn. o Qui dat ff. ex ꝗbꝰ cau. Ui ſatiſdare. reum ilum vel ꝓmiſſor inſti. eo. ¶ Scd̓o q̄ro an obligatiōi naturali tm̄. maio. ſꝫ tene indēnitatis. as opi. bar. ꝑ poſſit acceder̄ fideiuſſor. Certe ſic: vt hic. ⁊. l. ij. qui nō poteſt conueniri: vel nō eſt ſpes vide bar. ī. l. .l. ꝓmittēdo ⁊. l. ſi fideiuſſor.§. i. ⁊. l. marcellꝰ. jͣ. e. ꝙ intellige. vt fiat idoneus ſtatu mutato nō videtur ſatiſdapōt. jͣ. eo. Et §. ſi debitore nūꝗd fideiuſ niſi eēt talis naturalis cuiꝰ effectꝰ eſſet extinctꝰ: re. alias ſecus. hoc dicit. Dicitur hic ꝙ non ſuffi ī v̓bo ſciēs a ſor. de iudiꝯͣrio ſenſu. d̓ vt. jͣ. e. l. ſi ꝗs poſtꝙͣ. ¶ Quero an ciuiliʰ obliga cit ſatiſdare de facto. Contra de. l. meuius. sͣ. de cio ſiſti vel d̓ iure do. Sꝫ tioni poſſit accedere fideiuſſor. Et gl. dicit ꝙ ſic condi. ⁊ demō. Glo. nō ſoluit. ſed dic ꝙ ibi erat rep̄ſentando pau. de caſt. C. de nō nu. pe. l. ſi cui. Cōtrariā glo. hēs in. l. ſi aliquē dicat̉ talis conditio que de iure īpleri nō poteſt. vnde fuit ibi ī alia ꝓpͥe fideiuſſtipulatꝰ. jͣ. e. Aduerte. d. Dy. dicit meliꝰ ꝙͣ Pe ſufficit ſi de facto fiat. l. mulier.§. i. s. de condi. īopi. quā vid̓ ſor vide bal. ibi per euꝫ q̄ trus. q̄dam eſt obligatio ciuilis q̄ hꝫ effectū exaſti. hic poterat īpleri de iure. Dy. hic dicit ꝙ dein rubr. poſt parū valet. ⁊ ctiōis: vt obligatio ex ſnīa. iſta hꝫ vinculuꝫ ciuile bet dari fideiuſſor qui poſſit cōueniri ⁊ obligari. gl. ij. C. eo. ⁊ idem tꝫ bar. ibi dic̄ ꝙ oēſ nō naturale: vt. l. iul. de ꝯdi. inde. lꝫ quidā dicāt ¶ Quero quid ſi dat aliquem qui poſſet de iure. in. l. meuia. ī iſti hn̄t bn̄fiꝙ ēt naturale ſi nō appellat̉: vt. l. ab eo. C. qūo ⁊ prin. ſol. ma. ſed nō de facto conueniri. Glo. dicit ꝙ videtur ciū diuiſiōis qn̄ iudex. Sed cōis opi. eſt ꝙ ciuilis tm̄ naſcat̉. ac ſi de iure nō poſſet cōueniri: vt. l. ij. in prin. sͣ. āg. ī. l. v.§. i. ⁊ in hoc pōt īteruenire fideiuſſor: vt. l. iiij.§. ſi ex qui ſatiſdare cog. ⁊ ibi glo. ¶ Quero in quibus sͣ. de v̓. obl. ī l. ſi ꝗs ex his ꝯuentōe. sͣ. de re iudi. ⁊. jͣ. e. l. grece.§. ⁊ poſt litē. caſibꝰ detur actio de peculio ex facto ſerui. Bre ff. ꝗ ſatiſ. co. Quedā eſt q̄ nō hꝫ exactionē: qꝛ reꝰ hꝫ exceptio uiter ſi in cauſa peculiari fideiubet tenetur. alias ⁊ an in dcīs neꝫ nō numerate pec. ⁊ nō pōt accedere fideiuſ non: vt. l. licꝫ.§. i. sͣ. de pecu. ¶ Quero in quib ꝯſtitutōibus ſor: vt. l. ſi ſtipulatꝰ. jͣ. eo. ti. ⁊ ibi no. qd̓ intellige ī caſibus actio de peculio detur propter cōtractū hēat locū bn̄ ficiū diuiſioeffectu: qꝛ ipſo iure teneret̉. ſꝫ hꝫ exceptōeꝫ ſicut filij. dic vt in gl. ¶ Sed q̄ro quid hoc eſt dicere nis dic vt. l. ip̄e pͥncipaliſ: vt no. gl. jͣ. e. l. fideiuſſor.§. fideiuſ. quia video ꝙ filiuſfami. obligatur ex contractu fi. sͣ. de ꝯſti. ⁊ īſti. e. ti. in pͥn. ⁊ ibi gl. exprimit ꝙ fideiuſſor hꝫ ſuo ciuiliter ⁊ naturaliter: vt. l. filius. C. eo. ⁊. l. li. pecu. ⁊ vnuꝫ illā exceptōꝫ ꝙͣ hꝫ pͥncipalis. ¶ Sꝫ cōtra p̄dicta add̓ qd̓ dixi cet.§. ſi filius. sͣ. de pecu. quid ergo ad rumbum in. l. luciꝰ. jͣ. op. qꝛ vr̄ ꝯtra. l. iij.§. i. sͣ. de cōſti. pe. Sol. ſi actio ſi nō habet peculium: qꝛ idem eſt in eo quod in eo. ⁊ d̓ mōiſ: ciuilis ſubeſt: naturalis ꝟo de iure pretorio ē ſub debitore qui nō eſt ſoluendo. Breuiter Iac. de intercedēdi. lata pōt fideiuſſor accedere ꝑ ſtipulationeꝫ: ſꝫ ei are. dicit ꝙ aliud eſt in filio ꝙͣ in alio d̓bitore: qꝛ vid̓ tex. ⁊ ibi cōpetit exceptio q̄ ⁊ principali. ſed ꝯſtitui n̄ pōt pau. de caſt. ratione priſtini ſtatus nō poteſt preſumi ꝙ poſ

De ſtipula. ſeruo. a ¶ Si ſciuit. In dubio tn̄ preſumit̉ creditorē ſciuiſſe illū fuiſſe inopē. ar. tex. in. l. qui cū alio. ff. de re. iur. Et hoc no. voluit ang. in. l. i. sͣ. ſi ꝗs cau. tator dicebat ſe libeꝝ per vltimā licſta. ipſe rn̄dit penultimū teneri: qi ob ¶ Hic ſunt opi. Sed ꝗd ſi mulier vel minor accepit fideiuſlorē inhabilē ria erant nō ſubeſſe licitatorē ⁊ eſſe nō idoneū. vide eius cōſi. cxxiij. i. lib ſciēter qualiter ſuccurret̉ gl. formauit hoc dubiū ⁊ nō decidit ī. l. de die. c ¶ Sed cōtra. Idem vult. ang. in. d. l. quotiēs. §. ſi ſeruus. sͣ. ꝗ ſatiſ. cog. Et ibi vide bar. ⁊ doc. ⁊ no. gl. in. l. mulieribꝰ. jͣ. d ¶ Quero idē dicas in eo ꝗ fideiuſſit cū iuramēto: vt dixi poſt bar. l. l. i. sͣ. ſiꝗs ī ius vo. ſi iexis de regu. iur. e ¶ Quero ꝗd. vide gl. in. d. l. i. vbi gl. videt̉ mihi loqui ſecundū vnaꝫ ſol ¶ Et iſta faciunt ꝯͣ debi vide reminiſet effici diues: cum ẜm iſta tempora acquireret tores ꝗ dant ue alex. in. j. gi in ſciente. ⁊ ẜm hoc nō contineret dubitatiōꝫ patri: hodie quo ad vſufructum in alio eſt ſpes expromiſſoui id f. pxij. vt. l. ſi ab arbitro. sͣ. qui ſatiſda. cog. vbi hoc eſt res mercato ꝙ fiet diues: vt. l. ſi defunctus. C. ar. tu. l. cura. qui ſatiſ. co. res quos ſci expreſſum ⁊ hic. Item poteſt loqui in ignorante §. deficientiuꝫ. jͣ. de mu. ⁊ ho. Dicitur hic ꝙ muC.§. ſoror. unt de ꝓxīo ⁊ tunc dico ꝙ vr̄ eum approbare quo ad hoc: vt Et ibi vide. lier iuuat̉ velleiano. ¶ Quero an ipſo iure ſit tudecoctu ros qn̄ cedo tibi amplius nō poſſit agere: vt ſatiſdetur: vt hic: ꝗa ta. Glo. dicit ꝙ tenetur. ſed ope exceptōnis fiet es alienū ſeu actiōes ꝯͣ ali dicit̉ fallitupromiſſionem īpleuit. ſed poteſt agere ad inter tuta. vide glo. que incipit hic nō tenet̉. cōtrariaꝫ quē nūꝗd ilros: vt nō ꝓ eſſe quatenus fideiuſſor datus nō eſt ſoluendo lud ꝑiculum glo. habes. C. de repu. que fiunt in iudicio. l. i. ſit eis ꝑꝑ do illius noīs ꝑ vt. d. l. ſi ſtipulatus.§. fi. sͣ. de verbo. obli. ¶ S Iſta glo. hic eſt vera. probat̉ per tex. l. ſi mulier. lū. ſed rema tineat ad ceſ contraᵉ predicta videtur. l. ſi is a quo.§. fi. in pͥn. nēt obligati in iure ad velleia. ⁊. l. ſtichuꝫ aut pamphilū. jͣ. de ſionariū. pͥma obligavt ī poſ. le. So. aut quis tenet̉ ſatiſdare iure acti ſol.§. aliquando. hodie fallit in caſibus poſitis ī Oteſt. tione. vel ſaonis: ⁊ tūc dando non idoneum facultatibus li .l. antiqua. C. ad velle. ¶ Quero hic dicitur com accipit̉ tē ꝯͣ ipſos dā beratur a prima obligatione: ⁊ tenetur ad inter promit probauit ⁊cͣ. an idē ſit ſi ſciuerit ſiue ignorauerit tur actio de ſor. Nota de eſſe: vt dictum eſt. fallit. sͣ. ſol. ma. l. ſi cum doteꝫ. dolo. ita dic̄ ⁊ gl. dicit hic maxime. ſi ſciuitª. q. d. ſiue ſciuit ſi promiſſoris no. bal. ⁊ āg. §. ſi mulier fauore dotis: vt ibi not. ſed qn̄ quis indēnitate: ⁊ ue ignorauit idem. Contra. no. ⁊ melius in. l. in ꝑ illū tex. cuꝫ ille ꝓprie ap tenet̉ ſatiſdare officio iudicis. tunc ſi dedit non ter cauſas.§. abeſſe. sͣ. man. ⁊. l. fi is a quo.§. fin. ibi no. in. l. ſi pellat̉ ſpōſor idoneum ignoranti nō liberatur: qꝛ adhuc dusͣ. vt in poſſeſſio. le. ⁊ eſt tex. ⁊ glo. in. l. ſi ſtipulacū dotē.§. ſi quod no. de rat equitas: que officium iudicis mouet: vt. d. l. mulier. ſolu. quo vide. in tus fuerim ſtichum aut pāphilum.§. fi. sͣ. de ver ma. Sꝫ limiſi is a quo.§. fi. ⁊. d. l. ſi ab arbitro.§. fin. ⁊ ſic de l. i. C. de cōbo. obli. ſcꝫ ꝙ nō preiudicatur ignoranti. ⁊ hoc ta not. ſcd̓m uen. fiſ. debibet intelligi. l. quotiēs. ⁊. l. de die.§. i. qui ſatiſda tenet Dy. facit. sͣ. ſol. ma. l. ſi cum doteꝫ.§. ſi mu Imol. vt ibi tori. li. x. ⁊. jͣ. cog. ¶ Quero quid ſi mulier renunciat velleiaꝑ eū niſi iſte lier. ⁊ sͣ. de iu. do. l. promittēdo.§. ſi a debitore. de duo. reis delegans dꝫ no. Puto ꝙ ſufficiat ẜm opi. cōem que tenet ꝙ in. l. iij. ī pͥn. Et hoc cōmuniter tenēt omnes doc. ꝙ qualiter hēre tm̄dem ⁊ ibi dixi. poſſet renūciari. ar. ꝓ hoc. sͣ. ſiꝗs in ius voca. nō procedat dicam ſtatim. ¶ Quero vtrum primo ab eodē mei Enera ie. l. i. ¶ Quero quid ſi dederit fideiuſſorē cle caſu huius. l. quando dedit fideiuſſoreꝫ inhabicatore in peg lliter. fi ricum videtur ꝙ nō valeat: vt in primo caſu hu cunia quā d̓ lem conueniendi facultate debeat diſtingui. an deiuſſo legauit: quia ius. l. ⁊. d. l. i. sͣ. ſi quis ī ius vo. nō ie. ⁊ quod no ria extinguit quis accepit ſcienter aut ignorāter. de hoc in gl. tūc ceſſat: lꝫ Adde ꝙ rein. l. quotiēs. sͣ. qui ſatiſd. co. Sed credo ꝙ illud Hic ſunt opi.ᵇ Nam glo que incipit ſic. sͣ. ⁊cͣ. di etiā iſto caſu gula hꝰ. l. viſit verum in fideiuſſore de iudicio ſiſti: qꝛ oporcit maxime ſi ignorāter accepit talem. q. d. idem poſſet ſuccur detur limitā tet ꝙ ſit eius fori in quo agitatur iudicium. ſec ri: vt. ibi per ſiue ſciens ſiue ignorans acceperit. ⁊ ideꝫ ſiue er da vltra hic eū iſti credi in ſimplici fideiuſſore. ſufficit enim ꝙ poſſit ſine no. niſi ſuper rauerit in iure ſiue in facto. ⁊ hoc in primo caſu tori. add̓ bar fideiuſſoria exceptione cōueniri. ¶ Quero an ſi talis fideiuſ legis ẜm quoſdam: vt dicitur in vltima glo. hic. to. in. l. ſingu ſit lis ꝯteſ. ꝑ ſor datus efficitur poſtea nō ſoluēdo debitor. an laria. ſi cer. ¶ Et no. hic duo mirabilia ꝙ tolleratur ignorā tex. no. in. l. ſi debeat iterum ſatiſdare? Reſpondeo nō per. l. ſi pe. ⁊ dicta h̓ ſeruꝰ.§. i. sͣ. tia iuris. ſed facti non. q. d. in primo caſu errans per bar. ītelli nomen. sͣ. de here. vel act. ven. ⁊. jͣ. de ſol. l. pupil de inſa. ſcd̓ꝫ in iure nō ſibi preiudicat. in ſecundo caſu errās gas ſcd̓m ca ang. hic ⁊. in li.§. ſororᶠ. nec obſtat. l. ſi is a quo. in fi. ⁊. l. ſi ab etiaꝫ in facto preiudicat ſibi. ſed hoc vltimū nō ſum notabilē d. l. ſeruus. ⁊ arbitro. in fi. sͣ. qui ſatiſda. cog. ⁊. l. pretor.§. pe ī. l. ſi pupilli ī eſt verum ſcd̓m opi. Dy. ⁊ alioruꝫ: vt. sͣ. dixi. ⁊. jͣ. ibi bal. ⁊ vid̓ .§. ſi ſoter. jͣ. nul. sͣ. de ope. no. nun. qꝛ ibi loquitur quādo ꝗs pau. de caſt. declarabo. Alij dicunt ꝙ etiam in primo caſu. l. de ſo. ⁊ ꝙ ibi hic. ⁊ ꝗd in tenet̉ ſatiſdare officio iudicis. vnde ſtatim cū de debet intelligi de errante in facto. quod dic: vt ī bar. ī ea. l.§. ceſſionario ſinit eſſe cautū ſuperuenit equitas ex qua oritur glo. quid dicemus. certe glo. que eſt in. l. i. ſiquis fi. niſi inopia ſuccedēte v̓ officium iudicis. ſed quando debetur iure obliſuperuenerit in ius vocan. non ie. in fi. ſecunde glo. tenꝫ ꝙ in lit. cōteſt. cepoſt delegagationis que eſt extincta ſatiſdatione: nō pōt ꝓ dēti. vid̓ bal. primo caſu huius legis etiam inſcienter ſibi nō tionē vel ceſ in. l. i. in pe. pter ſuperuenientē inopiam reuiuiſci. preiudicat. Sed que poſſet eſſe ratio. dicūt quiſionē: qꝛ tūc col. ī. viij. q. dā: ratio eſt: qꝛ in prīo cāu offenditur. l. in ſecun indiſtincte ē I No. ꝙ fideiuſſor habet qn̄ C. de acti. et Oleſt. qꝫ actioneꝫ mandati qn̄qꝫ ꝑiculuꝫ eius do caſu hō. arg. de iure pa. l. libertus. sͣ. de pact. obli. ⁊ ibi ēt cui delegat̉. actionem negociorum geſt. quod dic: vt ꝗd ecōtra in l. ius publicū. ſed certe poteſt bn̄ offēdi. l. ab eo. vel cedit̉: vt v. q. in glo. Item aduerte ꝙ hodie nō eſt quaſi ī vſu in cuius fauorem eſt inducta: vt. C. de pac. l. peibi. qd̓ not. ⁊ i ¶ Inuētariū ꝙ talis fideiuſſor accipiatur. ſed magis accipit no. bar. ī. l. p̄ nul. Preterea eſt expreſſum: qꝛ recipiendo nō ixeiij I fec̄ ſi fideiuſtorie. la. ij. d promiſſorᵍ qui de indēnitate promittit: qui pro idoneum eo modo quo dicit̉ in prima parte hu ſor ſuccedit pͥto. ſtip. ⁊ ad miſſor differt a fideiuſſore: vt. C. ſi man. indē. ꝓ principali cū ius. l. poſſum mihi preiudicare: vt. l. ſi ticius. jͣ. e. de bal. ⁊ āg. beneficio inmit. l. i. ⁊. ij. ⁊ sͣ. ad velleia. l. tutor in prin. ti. Vnde poſſes aſſignare aliam rationē que colī. l. ſiquis. ff. uētarij. adde ſiquis. ī ius ligitur ex. l. ſi nomen. sͣ. de here. vel acti. ven. naꝫ x. Hunc.§. intellige qn̄ Cy. in. l. fi. in F ideiuſſOa. actio eſt tranſitoria de voc. nō ierit. §. in cōputain primo cāu huius. l. qui dat talem fideiuſſoreꝫ ADDE ꝙ tione. C. d̓ iu ſui natura contra heredes. alias ſecus: vt no. innihil agit nec debitorē conſtituit: vt. l. debitor. jͣ. hāc. l. bal. cō re d̓li. ⁊ alioſ ſti. eo.§. fideiuſſor. de verbo. ſigni. ſecus ſi eſt nō idoneus facultatiſuluit in ciui doc. in. l. detate ancone. bus: qꝛ debitorem eſſe certuꝫ eſt: vt. d. l. ſi nomē. Ex. l. ſequenti. bitori. C. de cū dacia lici Sed hoc videtur contra predictam. l. ſi nomen. ¶ An fideiuſſor qui ſuccedit pͥncipali ſit tutꝰ be pac. ⁊ de bac tarēt̉ vltīate materia per neficio inuentarij. ibi dū dicit: niſi aliud ꝯuenit. ⁊ contra. l. ſi ticius duo licitaſſēt bal. ī. l. ſi uxor ſꝫ vltimꝰ pl jͣ. eo. quid ergo dicemus? Reſpondeo ꝙ princide bo. auc. 91. Obligatio pͥn obtuliſſet: et Eneraliten̄s cipalis extinpium huius. l. poteſt intelligi in ſciēte ⁊ ignoran iud. poſ. ⁊ cū tꝑe vendi. fi bar. trāſit ſate. ⁊ eodeꝫ modo finis prin. ꝓut loquitur ī igno guit acceſſoriā ſi in eadem ꝑſona cōcurende: iſte vlli. in. d. l. derant. ſecus ſi in duabus obligatōibꝰ paris potērante planum eſt. prout loquitur in ſciente īteltimꝰ nō fuit bitori. C. de reꝑtus ī patie. h. d. cū. l. ſe. ¶ Op. de. l. heres a debitore.§ ligas de ſciētia ſimplici abſqꝫ dolo creditoris re pac. ⁊ ibi per tria. ⁊ re pe. ꝙ ſi hoc. jͣ. eo. So. fideiuſſoria extinguiturʰ per cipientis. naꝫ ſi eius dolo talis fideiuſſor īterceſpau. de caſt. riebatur nō in fi. ⁊ vide ī principalē: quādo principalis eſt valida. alias ſe ſiſſet ſibi preiudicaret: vt. d. l. ſi ticius. vel ſi ſpeidoneuſ con .l. ſi mādato ueniēdo pecialiter fuerit actum. alias ſimplex ſcientia nō no cus: vt in ꝯtrario. ⁊ ex hoc arguit̉. fideiuſſor ſucmeo. jͣ. eo. ⁊ nultimꝰ liciceret: vt. d. l. ſi nomen. Item finis poteſt intellicedit reo pͥncipali ⁊ inuentariū fecit mō crediibi pau. d̓ ca. tor ꝯuenit fideiuſſorē ex obligatōe pͥncipali. ꝯtra

9 De fideiuſ. ⁊ man 7 2 Rece iudicio ſiſti. Sed ꝗd in fideiuſſore de defendēdo dic idē in. l. ij.§. fi. qui ſatiſd. cog. sͣ. ⁊ ꝗd n̄ ꝓmiſi ſiſtere quotiens placuerit vſqꝫ ꝙ nō tenet̉ poſt ſnīam. l. cū querebat̉. ⁊ ibi bar. in fi. prin. jͣ. iud. ad quantū tp̄s durat iſta promiſſio. vide bar. in. d. l. ſi ꝗs reū. jͣ. de cuſto. a 8 ſol. ⁊ vid̓ pau. de ca. hic ꝗ dic̄ ꝙ qui ꝓmittit defendere: ꝓmittit reorum. ⁊ qd̓ ibi no. bar. de diſpoſitōe totiēs ⁊ ang. in. d. l. ſi finita in pͥn. ſiſtere ⁊cͣ. Circa prin. ibi nō tenet̉ poſt ſnīam qd̓ eſt veꝝ et ſi pro Et no. gl. in. l. cū qō. C. de leg. ⁊ bal. in. l. i. C. de his q̄ pene nomi. ⁊ ꝑ p̄di miſiſſet eum exhibere ꝑere mandatis curie: vt tꝫ bal. in addi. ſpe. in ti. de cta videt̉ tex. ītelligi hic qn̄ ꝓmiſſio facta eſt de iudicio ſiſti pro preſenno. ope. nun. te in iudicio in. i. col. lꝫ in ſecus ſi eſt fa deciſum requam opponit beneficiū inuentarij: ſi ex obliga cta ꝓ eo qui ſit indiuiduum: ibi. Quero. linquat in. l. nō venit ad tione fideiuſſoria conueuire vult eum creditor. g Iſte.§. eſt ſubtilis. Fideeū pro quo. iudiciuꝫ. ſed Illud COE. iuſſor nō pōt teneri ī gratunc dicit fideiuſſor perēpta eſt confuſione. Sꝫ .sͣ. de in ius dedit fideiuſ Dy. dicit ꝙ eſt confuſa inquantū pōt conſeꝗ ex vocā. ⁊ vide uiorem cām ꝙͣ reus principalis. ſed in leuiorem ſores de pn̄ibi alex. ⁊ vitādo. nā ꝑ pͥbonis debitoris. alias nō: vt. d. l. heres a debitoſic. h. d. ¶ Op. de. l. ij. sͣ. e. ⁊ sͣ. l. proxi. Reſponde ī. l. ij.§. fi. mā pn̄tatiore.§. ſi hic ſeruus. ⁊. l. ſi debitor. sͣ. de ſeꝑa. ⁊ ibi deo fideiuſſor nō poteſt accedere in cauſam graqui ſatiſdare nem fideiuſde hoc. ⁊ hoc vult ne beneficiuꝫ fideiuſſoris ī aluiorem altero de quattuor modis.ſ. re loco tꝑe cog. sͣ. ſor eſt libera terius preiudiciuꝫ vertatur: vt. l. nec auus. C. de b ¶ Nō tenef tꝰ: ita loquit̉ ⁊ cauſa: vt inſti. de act.§. plus aūt. ⁊ gl. vult hoc hoc veꝝ niſi ti. sͣ. ſi ꝗs in emanci. libe. dicam plenius in. l. ſtichum aut pādicere ⁊ melius in. l. ſi pupillus. sͣ. de ꝟbo. obli. ꝓmiſiſſet eū ius voca. nō philum.§. ꝙ vulgo. jͣ. de ſo. ¶ Quero pͥncipalis ꝓmiſit. x. fideiuſſor. xx. an ī repſitare toierit: ⁊ ita de Ex. l. ſequenti. aliqd̓ teneatur fideiuſſor. Et gl. hic ⁊ oēs cōmutiens quotiēſ clarat bar. in ſibi videbit̉. ¶ An cum due obligationes pͥncipales reſidēt .l. i. in pͥn. sͣ. ſi niter tenent ꝙ in nullo teneat̉: ⁊ hoc ꝓbatur: qꝛ de quo in. l. quis ī ius vo in vna ꝑſona electiōe vnius alia tollatur. hic dicit oīno eos nō obligari: ⁊ format Dy. ne fiꝗs. jͣ. de cu catꝰ nō ierit. gatio poſtpoſita ſigno vniuerſali facit equipolſto. reo. ⁊ no. ⁊ dicūt doc. I reus ſtipulandi. lere ſuo contrario: vt. l. legitimos.§. an ergo. sͣ. in. l. ij.§. fin. in. d. l. ij.§. fi. ff. ꝗ ſatiſda. qui ſatiſ. co. No. ꝙ natura duaꝝ obligationuꝫ reſide leg. tu. ⁊. l. in bello.§. i. jͣ. de capti. ſed hic poſt ⁊ ad p̄dicta cogan. ꝑ do dentium in vna ⁊ eadē perſona hec eſt: vt ꝑ con ponitur ſigno vniuerſali. ergo ⁊cͣ. Ia. de are. di cto. adde q̄ dixi. teſtationē litis: vna electa alia tollat̉. ¶ Contra cit oīno nō.i. nullo modo. ⁊ ꝓbatur per. l. iij.§. t̓ ¶ Nō repejͣ. in. d. l. ſiꝗs de. l. iteꝫ illa in fi. sͣ. de conſti. pecu. Sol. ẜm Dy. i. in fine. sͣ. de admini. tuto. ⁊. l. iiij.§. i. jͣ. rem pu. ritur alibi. reū de cuſto. reo. ⁊ per ro. Adde ſimilē hic ſunt ambe principales. ibi vna principalis: ⁊ pil. ſal. fore. De ſignificatione omnino. ſiue nō. caſuꝫ ī. d. l. i. in rub. C. de alia acceſſoria. Sed hoc nō plꝫ. Quare dic due habes in tex. in. l. ſi cuꝫ exceptio.§. quatenus. sͣ carbo. edic. ī ī pͥn. ſi ex noprincipales obligationes paſſiue nō tollunt̉ ele quod me. cau. in duabus glo. Secūdo probat ij. car. ADxa. cā aga. iū ctione: vt ibi. ⁊. l. ij. sͣ. de duo. reis. hic in obligaDE ꝙ ꝓmitcta glo. ꝑua opi. Io. fideiuſſor nō pōt plus teneri tēpore. in tēs pn̄tare to in v̓. iudiciū tionibus que actiue dantur. ¶ Opp. de. l. ſi is ꝗ .l. ꝓxi. ⁊. l. fideiuſſor obligari.§. i. ergo nullo mō tiēſ qͦtiēſ n̄ li ⁊ ad h̓ vltra ſtichuꝫ. op. sͣ. de acti. ⁊ obli. Sol. hic pariter erāt tenetur in quantitate. ⁊ glo. tꝫ in. l. pecunie fene tex. vide bar. beret̉ pn̄tan due obligationes pͥncipales: ⁊ contra eundē. ibi bris in fi. sͣ. de vſur. ⁊ inſti. e.§. fideiuſſor. ⁊ iſta ē do tenuit idē in. l. vlti. C. alex. ꝯͣ. cxv. ⁊ eo. ti. vera opi.ᵏ Ad contraria rn̄deo. primo facit con ꝟo due principales ⁊ contra diuerſos. cxliij. ij. li. Sꝫ d ¶ Glo. mul tra vtile per īutile nō poteſt vitiari: vt. l. ſancimꝰ. tū. Idē qd̓ h̓ ro. ꝯſi. xv. ſeIſtipalatus ſum a C. de dona. ⁊. c. vtile extra de reg. iur. li. vj. ⁊. l. ij. quitur ang. tꝫ bar. in. l. ſi reo. Continuat̉ cū. l. ſequenti. ¶ Que§. ſi ſtipulanti. sͣ. de verbo. obli. Dy. dicit ꝙ obli Quid ſi quis ue. sͣ. qui ſaꝓmittatꝰ ad tiſd. cog. ⁊ vt gatio eſt res incorporalis ⁊ per ꝯn̄s indiuiduaro an pro obligatione ciuili poſſit accedere fide oēꝫ re quiſide in iſta ma vt. l. i.§. ſi vſufructus. sͣ. ad. l. fal. ſi indiuidua vti iuſſor. Et glo. dicit ꝙ nō. dic vt dixi. sͣ. e. l. i. tionem iudi teria oīo ale le per inutile vitiatur: vt. l. i.§. illud. sͣ. de aqua Ex. l. ſequenti. cis preſentaxā. in. l. ij.§. quoti. ⁊ eſti. ⁊. l. pecunie. sͣ. de vſur. Iſtud eſt ni ¶ Fideiuſſor de iudicato ſoluēdo an teneat̉ ꝑre aliquem. fi. e. ti. an liberetur e ¶ Tūc tenet̉ hil dicere: qꝛ obligatio cenſetur diuidua ⁊ indiempta inſtantia: ⁊ an poſt appellationem. preſentando limita qd̓ h̓ uidua ẜm rē ſuper qua interponitur: vt dicit ip̄e non requiſidicit̉ niſi iaꝫ Rece. Dy. in. l. eadem.§. cato. sͣ. de ꝟbo. obli. ſed res tus. vide ro. eſſet cōmiſſa Poſt litis cōteſtaꝯſi. cxxxvij. ſtipulatio: qꝛ ſuper qͣ interponitur eſt diuidua. ergo ⁊cͣ. guil. Et Poſt. tonē pōt accipi ſid̓ g ¶ Curſu tēlꝫ peruentuꝫ de cu. in. l. certi cōdictio.§. quoniā. sͣ. ſi cert. pe. poris. his ēt ſit ad ſenteniuſſor ⁊ fid̓iuſſor de iudicio ſiſtiª nō tenet̉ᵇ poſt dicit ꝙ hic erat indiuiduuꝫ ratione forme: quia ſecūdū ang. tiam nihilo ſnīaꝫ. h. d. ⁊ hic ē caſus ꝗ bene nō reperit̉ alibiᵉ. tex. diſponit hic ſuper forma ipſius obligatiōis in. l. ij.§. fin. minus ſtipucū. l. ſeq. qui latio iam cō ¶ Op. C. eo. l. penul. Glo. multūᵇ ſe inuoluit. qualiter fiat ⁊ hic actus dicitur indiuiduuſ: ⁊ iō ſatiſda. cog. miſſa dicat̉. Pe. dicit ⁊ bene ꝙ qn̄qꝫ actor eſt ſollicitus ī ꝓvtile per inutile vitiatur. hoc tenet Ia. bu. ſequē add̓ gl. inſti. ita dicit ang. ſequēdo litem: ⁊ tūc teneturᵉ donec durat lisᶠ: do opi. Guil. ⁊ ſol. huius brocardi vtile per inu de fideiuſ. in in. l. ſi v̓o. in vt hic. aliquādo vero actor eſt negligenſ: ⁊ tunc tile ponit Dy. in. c. vtile per inutile extra de reg. §. ſꝫ hodie. prin. qui ſaADDE bal. tiſ. cog. et ibi liberatur ſpacio duoꝝ menſium: niſi in cā publi iur. lib. vj. Cy. in. l. ſancimus. C. de don. ⁊ Guil. ꝯſi. cclxxij. in remittit alex. ca: vel in ſcriptis ſit fideiuſſor. ¶ Quero quid ſi hic. in. d.§. quoniā. Tu dic tenēdo glo. in. l. pe cipiēte ꝓpof ¶ Durat lis nō eſt ſnīa lata: ſed curſu tꝑisᵍ eſt perempta incunie. sͣ. de vſur. aut loꝗmur in īdiuiduis ⁊ nō ſe nit̉. ij. li. vbi Quid ſi dixi parabilibus ⁊ vtile per inutile vitiat̉. Aut loquiponit an fide ꝓmitto pn̄ta ſtantia. dic ꝙ nō tenet̉: vt no. gl. in. l. pe. C. eo. l. iuſſor ꝗ pro re totiēſ quo mur in diuiduis ⁊ ſeparabilibus: ⁊ tunc nō vitia ſi ſeruus. sͣ. de diuer. ⁊ temp. preſcri. l. mortua limiſit expentiēs opus fu te. jͣ. iudi. ſol. ¶ Quero ꝗd ſi eſt appellatū an te tur. ⁊ probatur in. l. i.§. illud. ⁊.§. trebatius. sͣ. d̓ ſas ſi actor erit. dicit āgneatur poſt appellationē fideiuſſor iudi. ſolui. aqua quoti. ⁊ eſti. Et dr̄ indiuiduū altero de qͣtſuccūbet in in. l. ij.§. qui cā teneat̉: ſi ī exibēdi. jͣ. de Eſt glo. in. l. eā. jͣ. iudi. ſol. In fideiuſſore de iutuor modis. quoddā eſt indiuidū hoc ⁊ inſeꝑa ſtātia pereat. cuſto. reo. ⁊ bile de natura: vt. d.§. illud. ⁊.§. cato. Quoddā dicio ſiſtiʰ glo. habemus in cor. de his ꝗ ingre. h ¶ Iudicio in. l. ſi finita. ad appel. col. v. in prin. ¶ Quero vtruꝫ fideiuſeſt indiuiduū rōne volūtatis ꝯtrahētiū: vt. l. pe ſiſti. Adde in pͥn. sͣ. de dius. sͣ. de arbi. Quoddā eſt īdiuiduum rōe de ſor de iudicio ſiſti patiatur executionē. dicam in bar. in. l. ij. ī dā. infe. ꝙ lii. col. j. iudi. berabit̉ exhi pendētie: vt principale ⁊ acceſſorium: vt. l. tunc l. i. jͣ. iudi. ſolui. ſol. vbi vide bendo bis. lꝫ inutile de pe. le. Quoddā eſt indiuiduū rōe for Ex.§. ſequenti. i ¶ Illud cōe multi illd̓ dime: vt hic. ⁊ iſta erant verba Ia. bu. ¶ Op. ſecū ¶ Si principalis promiſit. x. fideiuſſor. xx. an te q̄ro pͥncipactum nō ſedo de. l. hactenus. in fi. cum. l. ſe. sͣ. de conſti. pe. quant̉. quid li. ꝗd ſi pͥnci neat̉. Et an̄ vtile per inutile vitiet̉. ⁊ quotuplex palis ꝓmiſit ſi promiſi ali quem preſen x. fideiuſſor xx. an in aliquo obliget̉. bal. in. l. ſi vltra. C. e. ẜm vnū ītellectū inducit illā tare ſimpliciter: ⁊ cum ſemel preſentaui an ſim liberatus. dic ꝙ ſic. glo. eſt menti te.l. ꝯͣ opi. Dy. ⁊ aduerte: qꝛ acceſſorie bene pōt ſoebligare fideiuſſor ī pl nenda in. l. duobus.§. ſi ei qui. de iureiur. in glo. in ver. exhibuerit: que qͣꝫ principalis puta ad penā. vide in. l. hi ꝗ. jͣ. oe. vel ad vſuras: vt. l. cētū. fuit ex inuētionibꝰ do. bn̄di. de plū. pro quo bene facit qd̓ no. per bar. ī. l. ⁊ ibi bar. sͣ. de eo qd̓ cer. lo. ⁊. jͣ. e. l. ſicut reus in fi. gl. ⁊. l. ij.§. fi. sͣ. ꝗ ſatiſ. dotis. sͣ. de iure do. ⁊ in. l. eū qui calēdis. de v̓b. ob. in. l. boues.§. hoc ſercog. ⁊ ibi bal. ⁊ pau. de ca. hic. k ¶ Uera opi. facit ad. q. no. ꝑ bal. mone de v̓. ſig. per bar. in. l. i. jͣ. ad. l. iul. maieſt. de cuiꝰ ītellectu vide alex.

De ſtipula. ſeruo. in. d. l. ſancimꝰ. in pͥn. ⁊ ang. ⁊ oēs in. l. i.§. pe. de v̓. obli. ⁊ ibi vide de qua bet eſſe fideiuſlorē. l. de etate.§. fi. ⁊ ibi bal. de interro. acti. facit. l. fi. a ꝓa ꝑ bar. in. l. ſi nō ſortē.§. ſi centū de ꝯdi. īde. a ¶.§. Siꝗs ſtichū. tex. īnuit. An ſit vna obligatio p̄ncipalis ⁊ fideiuſſoria. vide qd̓ dicit bar. ī. l. rei vendi. ⁊ ibi vide que dixi poſt bar. Et no. qꝛ per iſtū tex. no. bal. ī qua ꝯͣ qui ꝓpriā. in. iij. col. C. de no. nun. pe. ꝙ negans ſe fideiuſſorē eē perqia cū ꝗs ſibi aūt ticio. circa fi. jͣ. de ſo. ⁊ tex. in e. l.§. fi. ibi ſuā obligationem. bn̄ficiū excuſſionis ⁊ cedendaꝝ. Et no. ꝗd oꝑent̉ iſta verba nego narrata b s I dubitet̉. puto veꝝ. No. ſingularē caſuꝫ ꝙ bn̄ficiū diuiſionis pōt prout narrant̉. Et etiā no. iſtud dictū: qꝛ imol. dicit ſe alias bene fuiſē i opponi pꝰ lit. ꝯte. qn̄ dubitat̉ in fi cratū de hoc Solu. aliud in conſtituta pecunia: vt. l. ſi ꝟo.§. deiuſſore an dicto ⁊ quod vt hic. ſed per auc. de duobꝰ reis. diuiſio dꝫ fieri poſt creditam sͣ. manda. ¶ Op. de. l. pecunie. ſit ſoluendo no. bar. in. l. ſimpliciter. excipitur ſi apparuerit correum eſſe sͣ. de vſur. Solu. ibi in ſeparabilibus. ¶ Oppo. ⁊c̄. ꝯͣriū vidi etiaꝫ.§. hꝫ. sͣ. abſentē: vel nō eſſe ſoluendo. vnde reus hꝫ exce ſentire bar. ī ſo. ma. ⁊ ſeꝗ. de. l. rogatus. sͣ. manda. Solu. ibi interceſſit in .l. inter eos. ptionē ſine aliqua cōditione. actor ꝟo ſi vult illā tur Imol. in maiorem quantitatem ꝙͣ ſibi mandatum eſſet. in.§. fi. jͣ. e. ⁊ .d. l. ſed hoc excludere dꝫ on̄dere de diſcuſſione ꝑ quā appanon in maiorem ꝙͣ principalis teneatur. ¶ Op vide bal. ī. d. ita. ī.§. i. ⁊ qd̓ reat īopia vel abn̄tia correi. ⁊ ſic dꝫ docere id qd̓ l. exceptōeꝫ. ī po. de. l. ſi a reo. i. rn̄ſo. jͣ. eo. Solu. ibi pendente no. bar. ī. j. ſj eſt cā ſue replicationis. ¶ Quero an poſt lit. ꝯte v. q. vide lepriꝰ. ī. v. op. conditione nulla eſt obligatio. ⁊ ideo durior iugē bonā. jͣ. d̓ poſſit opponi exceptio diuiſiōis ex epiſtola. gl. prīe ꝑtis. de dicari nō poteſt. ¶ Oppo. de. l. iij. ⁊. iiij. sͣ. man. iure fiſ. ponit ope. no. nun. ꝙ nō inſti. eo.§. ſi plures. ⁊ ſic dicit ꝙ eſt excepSol. ibi in his que inuicem tenentur: ⁊ tenentur Et qd̓ no. in ēt bal. ī. d. l. tio anormala: vt ibi no. Sed Pe. dicit idē ꝙ an̄ ſti. de acti.§. exceptōꝫ ꝗd actione mādati nō principaliter ſed acceſſorie. litis ꝯteſtatiōꝫ dꝫ opponi. tn̄ dicit ꝙ eſt dilatoria in bn̄ficio ex eque. in. iij. Alternatichar. ꝑ are. Si quis ſtichum. ue obligati cuſſiōiſ. de. qͦ qꝛ nō principaliter opponit̉ ad ꝑimendū: ſꝫ ad ⁊ ſic vide hic ꝑ bal. ī auc. h̓ derimendū: vt. d.§. ſi plures. ⁊ ideꝫ tꝫ Cy. C. de oni nō poteſt accedere fideiuſſor. h. d. Glo. hic bar. ꝙ ꝑ talē ſi debitor. in ꝓba. in. l. exceptiōes. ī vltīa. q. ⁊. C. e. l. fideiuſſor negationem fi. de pigno nihil dicunt. Tex. innuitª hic ꝙ vna ⁊ eadem ſit Sed tex. ⁊ gl. in. l. fideiuſſor. C. eo. dicunt ꝙ pōt nō videt̉ ne⁊ ad har. hic obligatio principalis ⁊ fideiuſſoria: vt. in verſi. gare libelli adde bal. ī. l. opponi an̄ ſnīaꝫ. ⁊ idē tꝫ Dy. ⁊ idē Spe. de renū ſed quia in alia ⁊cͣ. tex. in. l. generaliter. sͣ. e. vide circūſtantiaſ fi. C. de ꝯſti. ci. ⁊ cōclu.§. i. ꝟ. in primis. ⁊. ꝟ. ſe. qd̓ puto veꝝ idem dicit tur dicere ꝙ ſint diuerſe. So. dic ꝙ ſunt due. ſed pe. Quid de qꝛ hec exceptio vere eſt ꝑemptoria. nā facta diui bar. in rn̄dēexceptiōe ce reſpectu plurium eſt vna. ar. l. iij. in fi. sͣ. de duote poſitiōibꝰ ſione fideiuſſor ꝓ altero nō pōt teneri: vt. jͣ. e. l. dendaꝝ. vid̓ reis. ⁊. l. nemo eſt qui neſciat. ¶ Quero ꝗd vult in. d. l. ſi cui. bal. in auc. p̄ inter eos.§. cū inter. vn̄ idē eſt petere diuiſiōem dicere glo. que incipit: quia hic de tota. ⁊ vult in §. i. de leg. i. ſente. C. de fi ⁊ petere ꝑemptionē actōis ꝓ parte ꝯfideiuſſoriſ allegādo ſpe. nuere ꝙ fideiuſſor ī toto principalis in parte nō deiuſ. ⁊ limivn̄ nō eſt veꝝ qd̓ dicit Pe. nec ob.§. ſi plures. ⁊ ⁊ vide bal. in ta. vt ꝑ bar. ī eſt verum in parte: quia teneor ad exhibenduꝫ: l. i. C. de edi. jͣ. e. l. inter eos.§. i. ꝗ dicūt inſpici: an ſit ſoluēdo l. iij.§. fi. sͣ. d̓ vt. l. ſtichum. ſed vult dicere alia: vt. l. i.§. ſi quis acti. in. iiij. duo. reis. Et tꝑe lit. ꝯteſ. qꝛ faciūt ꝓ iſta ꝑte. qūo eniꝫ poſſꝫ ſci col. ⁊ fac̄ qd̓ ſimpliciter. sͣ. de verbo. obliga. ⁊ ſic alia dicitur: adde ꝙ exce ri an ſit ſoluēdo tꝑe lit. ꝯteſ. niſi lis eēt iam cōtedicit Inno. quia fideiuſſor alternatiue prīcipalis pure: ⁊ nō ptio cedēdaſtata. vn̄ qd̓. sͣ. dixi ꝙ ante poſſit opponi: ꝯcedo. in. c. ſuꝑ litte rū pōt oppo eodem modo eſt in obligatione res eadeꝫ. ris. de reſcri ſed dꝫ reſeruari poſt. nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ in lit ni ante ſnīaꝫ ptis. vbi diQuo ad ipſaꝫ īpecōteſ. negauit: vt. jͣ. dicā ꝓxīo.§. De exceptōe di Idem iulianus ait. aā elec xit. ꝙ ſi vnū diendā: ⁊ ſi uiſionis q̄ ꝯpetit tutoribꝰ: idē dico: qꝛ hmōi exē narrat̉ ⁊ alid̓ nō fuerit tūc tionem fideiuſſor non poteſt in cauſam duriorē concluditur plo ē introducta: vt. l. i.§. nunc tractemus. sͣ. de oppoſita an̄ accedere. ſed in cauſam leuiorem ſic. hoc dicit. tali caſu ꝯclu tu. ⁊ ra. diſtra. ſaluo eo qd̓ dicā in. l. īter eos.§. i. pōt oppōi p ¶ Oppo. de. l. ſtichum. jͣ. eo. in princi. Solu. ibi ſio incipitur ipſam ſnīam jͣ. e. de beneficio ꝟo diuiſiōis qd̓ cōpetit duobus ⁊ cōtra bar. erat electio rei. hic creditoris. naꝫ ſi eſſet electio vide oīno ꝑ reis: dic idē qd̓ in beneficio. aucͣ. de fideiuſſoribꝰ videtur tene pau. de caſt. ī debitoris accipitur fideiuſſor. tunc eſt alia oblire bal. C. de vt dicā in. l. excep. sͣ. de excep. an āt poſſit oppōi l. ſi mandato gatio: quia vnum volet debitor ⁊ aliud fideiuſlit. ꝯteſta. l. i. meo. jͣ. e. ⁊ ꝙ poſt ſnīam exceptio ex hac epiſtola. Dy. dicit ꝗ cū opi. bart. ſor: vt in ꝯtrario. hic vero eſt electio creditoris. ibi de excep. nō. quod intelligo: niſi ſit appellatum: vt. l. fide ¶t hic trāſit ſim ideo nō eſt alia. diuiſionis qͥ pliciter pau. iuſſor. C. eo. ti. ⁊ ibi no. ⁊ in Specu. ti. de renū. ⁊ oritur ex ſen Ex. l. ſequenti. de caſt. ⁊ vid̓ conclu. tētia: vt in ca ¶ An beneficium diuiſionis opponi poſſit an̄ q̄ ſcripſi poſt ſu. l. paulꝰ la. Ex.§. ſequenti. Imol. in. d. litem conteſtatam: ibi. Quero an. Et an poſt liij. de re iudi. ¶ An negans ſe fideiuſſorē ꝑdat beneficiuꝫ di .l. ſed hoc ita opponi pōt tem conteſtatam poſſit opponi exceptio diuiſio sͣ. allega. uiſionis. ⁊ quid operentur illa verba: nego narpoſt ſnīam ſi nis: ibi. Quero an poſt. ſimpliciter re rata prout narrantur. ¶ Si dubitetur an nunciat̉ bn̄Dicit̉ ꝙ fideiuſſor ꝗ I dubitet: qdeiuſſor ſit ſol neficio diuiIta demum. negat amittit bn̄ficiſionis nō viuendo non poteſt opponi beneficium umᵉ diuiſionis. Et ex hoc tex. cōcludunt quidaꝫ detur renun diuiſionis ſimpliciter hoc dicit. ¶ Quero vtruꝫ ciare benefiꝙ poſt lit. conteſt. nō poſſit opponi: qꝛ lit. ꝯteſ. beneficiuꝫ diuiſionis poſſit opponi poſtſolutio ciuꝫ diuiſiōiſ vt plurimū ſit ꝑ negationē. ſed dic ꝙ per mēdanem. ⁊ dicit Dy. ꝙ non: vt. l. ſi in teſtamēto.§. i. qd̓ mihi ꝯpe ciuꝫ circa illud qd̓ eſt cā beneficij facit ꝑdere bn̄tit ex ſnīa. ver. ſed verior. jͣ. eo. ¶ Quero an beneficium di ficiuꝫ: vt ſi ſocius negat ſe ſocium: perdit benec ¶ Ita demū uiſionis poſſit opponi ante litis conteſtatio. Et amittit bn̄fificium ſocietatis: vt. l. ſi vnus. sͣ. pro ſo. ſimile in Dy. dicit qn̄qꝫ eſt certum fideiuſſorem eſſe ſolcium. Adde filio qui eſt in poteſtate: ſi negat ſe eſſe vel fuiſſe uendo: ⁊ tunc indiſtincte poteſt: vt. l. fina. C. eo. tamē ꝙ talis in poteſtate: tunc amittit beneficiuꝫ. l. ſi ex parte negās videt̉ ⁊.§. ſi plures. inſti. eo. ti. Fallit in caſibus ibi norecuꝑare bn̄ ⁊. l. i. sͣ. qd̓ cū eo. ita hic ī fideiuſſore: ſi negat ſe fi tatis. quandoqꝫ eſt certum ꝙ fideiuſſor non eſt ficiuꝫ ſi peni deiuſſiſſe perdit beneficiū diuiſiōis: quia negat ſoluēdo: ⁊ tūc nō pōt opponi: vt. l. inter fideiuſ teat ante lit. id quod eſt cauſa beneficij: vt. l. ſed hoc ita. sͣ. d̓ conteſt.ſ. ele ſorem. jͣ. e. In dubio ſtamuſ huic. l. ita dicit Dy. re iudi. ſed in lit. conteſtati. nego narrata: prout ctio.§. ſi is Sed nōne prius debet excuti vnus. ⁊ ꝑ talem ex quē. cum ibi narrantur eſſe vera. non dico me nō eſſe fideiuſcuſſionem debet probare creditor illum non eē no. ⁊ ibi bal. ſorem. ideo nō perdo beneficium. ſoluēdo: vt dicitur in duobus reis: vt in aucͣ. de sͣ. de noxa. ⁊ Ex.§. ſequenti. ang. ⁊ imol. duo. re.§. i. ſed nō poteſt aliud dici: niſi ꝙ ſecus ¶ An condemnato filio durante pr̄ia poteſtate in. l. ſed h̓ ita ſit in iſto beneficio ꝙͣ in beneficio de duobꝰ reis §. i. de re iupoſſit fieri executio. Et qualiter filius obligetur vt colligit̉ ex verbis. l. nam epiſtola ita demum di. ⁊ ang. hic acceſſorie ⁊ principaliter: ibi. Ad ꝟſi. cōcedit beneficiū diuiſionis: ſi cōfideiuſſor ē ſol Itē niſi eum pēiteat nega Filiuſfa. pro patre vtili uendo. vnde ille ꝗ opponit exceptioneꝫ diuiſioFiliuſfami. tat ſideiubꝫ ⁊ ex hac cā tionis āteqͣꝫ nis ex epiſtola dꝫ probare id qd̓ eſt cā ſue intētio agens euꝫꝓ pater qd̓ iuſſu ⁊ de in rē verſo tenet̉ ⁊ filio eman nis.ſ. cōfideiuſſoreꝫ eſſe ſoluendo. vel ſatiſdare: cipato ſoluēti de peculio caſtrēſi ſubuenit̉. h. d.

Vy De fideiuſ. ⁊ māda. τ 3 vſqꝫ ad fi. ¶ Op. ꝙ filiº non poſſit fideiubere pro pr̄e nō teneat̉ de peculio filio accipiēte mutuū: vt. l. pe. C. a ¶§. Filiuſ familias. qui cēſet̉ eadeꝫ ꝑſona. C. de īpub. ⁊ ali. ſubſti. l. fi. So. ad macedo. So. dicit glo. ītelligo hic alio celebrato cō Quero an. cēſet̉ eadē ꝑſona quo ad ꝗd ⁊ nō ꝑ oīa. ¶ Quero an tractū. ⁊ ſic nō referas ad mutuū. Vel aliter dicit glo. ī Adde Bar. ſit verū ꝙ filiuſfa. teneat̉ inquātū facere pōt. hic videt̉ .d. l. creditorē. ꝙ ꝯtra patrem dat̉ actio: lꝫ obſtet exce in. l. maritū. dici ꝙ ſic. Cōtra ꝑ dictā. l. pe. sͣ. qd̓ cū eo. vbi inſolidū ⁊ ibi Saly. ptio. ⁊ iō dādo fideiuſſorē vr̄ approbare obligationeꝫ .sͣ. ſo. ma. et tenet̉: lꝫ hēat exceptōeꝫ. ⁊ ex hoc hēmꝰ formā libelli qͣ de peculio. ⁊ hic ſolutio magis placet. ⁊ videt̉ probaī. l. ex diuerīſolidū pōt agere ipſe ꝟo pōt exceptioneꝫ opponere. ri in tex. d. l. pe. C. ad macedo. ſo.§. fi. e. ti. ¶ Quero dr̄ᵇ hic ꝙ filiꝰ durāte pr̄ia ptāte pōt inſolidū ⁊ in. l. ſūt ꝗ Glo. op. et ꝯdēnari. ſꝫ an durāte pr̄ia ptāte pōt fieri executō. ⁊ gl. Imādato meo. non ſoluit. in id. sͣ. d̓ re iudic. Adde in. l. iij.§. ſꝫ vtrū. sͣ. de mino. in ꝟ. ꝓinde. in glo. ſuꝑ v vide eā ⁊ īcipit vt ſupra. ibi ſi reus: ſꝫ ibi erāt .l. ii. sͣ. quod bo cōueniri tenet ꝙ nō: vt. l. ꝙ ſi minor.§. qd̓ ẜuꝰ. e. ti. pariter pͥncipales ⁊ ꝯtra eundē. hic ꝯtra diuerſos Dy. cum eo. ⁊. l. Doc. ibi tenēt ꝯtra. ꝗa poſito ꝙ non poſſit fieri execu 3 Dicit glo. ꝙ hec. l. dꝫ īeius rei. ⁊ ī EN TEI S. telligi qn̄ exceptio cōtio tn̄ pōt cedere bonis: vt. l. filij. C. ꝗ bo. ce. poſ. ⁊ īſti. .l. ſi ex alio .C. quod cū de noxa.§. fi. cū ſua glo. ſꝫ ſi filiꝰ nō cederet bonis d̓bepetens fideiuſſori erat ꝑſonalis. ita ꝙ ſibi tm̄ ret detrudi ī carcerē. ⁊ ſic pꝫ ꝙ ſit executio. ⁊ hoc tenet cōpetebat. qd̓ placet: ꝗa ſi cōpeteret pͥncipali oppone b ¶ Quero glo. sͣ. ſo. ma. l. ſi filio. la. ij. ¶ Ad ꝟ. ſꝫ an op. obligatio ret eā ex ꝑſona ſua. Preterea ſicut obligatio fideiuſdicitur. Ad de bar. in. l. pͥncipalis ⁊ acceſſoria nō pn̄t ꝯcurrere in eadē ꝑſona: ſoria nō ꝯfūdit̉ ꝑ pͥncipalē qn̄ noceret actori: vt. jͣ. e. l. quotiens. la vt. l. generaliter. sͣ. e. ti. ſed hic dr̄ ꝙ tenet̉ pr̄ vt pͥncipa heres.§. ꝙ ſi ẜuus. ita quādo noceret debitori: vt hic .ii. de noxa. lis. ⁊ qd̓ iuſſu. ergo ⁊cͣ. So. Ia. de are. dicit hic ꝙ filiuſcum glo. quod tene menti. ⁊ bal. in. l. fi fa. fideiuſſit pͥncipaliter aīo nouādi ꝓmittēdo. merito ex alio. C. meᵉ. I ſtipulatus eſſes agide quod cū eo tenet̉ ꝙ iuſſu. Ad aliud qd̓ dr̄ de in rē ꝟſo. dic ꝙ tenet̉ dic̄ no. hoc alteri mutuāti filio ẜm gl. vel filiuſfa. interceſſit aīo no iuſſor poteſt opponere exceptionem ex perſopro filiiſfa. uādi. ⁊ ſic nūꝙͣ reperit̉ ꝙ teneat̉ pͥncipaliter ⁊ acceſſona rei eo inuito. h. d. mercatoribꝰ rie. Tu dic ꝙ nō pōt teneri vt principalis. ⁊ fideiuſſor ſi nolunt de Ex.§. ſequenti. trudi in car pro ſeipſo. ſꝫ bn̄ pōt teneri pͥncipaliter pro ſe ⁊ acceſſo ¶ Qn̄ creditori obſtat exceptio reddendarū: ibi. Et cerē faciant rie pro alio: vt pro filio: lꝫ ille due obligatiōes tēderēt ideo. Et an obſtat exceptio cedēdaꝝ cū ille ꝯtra queꝫ ſe emācipaad idē. ar. sͣ. de duo. reis. l. reos. ī pͥn. Uenio ad ꝟ. plafieri dꝫ non eſt ſoluēdo: ibi. Quero. Et an cū creditor re et vult hoc dicere: ne. ¶ Op. ꝙ debemꝰ īſpicere tp̄s ꝯtractꝰ: vt. l. fi. sͣ. ti. i. reſtituit pignꝰ debitori obſtat exceptio ceſſiōis ſi agat qꝛ filiꝰ eman ⁊. l. ſi filiꝰ. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊ ſic nō hēret filiuſfa. actōeꝫ. Gl. cōtra fideiuſſorē vide in fi. cipatꝰ et ſui ſo. ꝙ hic īteruenit nouꝰ ꝯtractꝰ. Sꝫ hoc nō placet: ꝗa Pactū vnius de fide iur. n̄ tenet̉ Si ex duobus. iuſſoribꝰ nō p̄iudicat hic nō q̄rit̉ de actōe q̄ orit̉ ex illa ſolutione. ſꝫ ex veteri niſi īquātuꝫ facere pōt. ꝯtractu. Itē hic nō poſſes dicere ꝙ ſit ꝯditio ptātiua. creditori ꝯtra aliū fideiuſſorē agēti. ¶ Op. fideiuſſoſecꝰ ī filiofa. nā non retrotrahit̉: ꝗa hic ſoluit ex neceſſitate. ⁊ ſic reri dꝫ cedi actio: vt. l. ut fideiuſſor. jͣ. e. ſꝫ ſi creditor non qui tenet̉ in trotrahit̉: vt. l. i. sͣ. ꝗ po. in pig. ha. Uera ergo eſt ſolupōt cedere repellit̉ exceptōe cedēdaꝝ: ut. l. ſtichū.§. ſi ſolidū: vt in tio ꝙ hic dr̄ ꝙ dat̉ vtilis ex eꝗtate vel in factū non ex l. ii. ⁊ ibi no. creditor. jͣ. de ſolū. ⁊. l. ſi pupillū alterū. sͣ. de admi. tu. .sͣ. quod cū p̄ambulo ꝯtractu. ſꝫ ex. l. rōne p̄ambuli ꝯtractꝰ. Ita di Timore huius ꝯtrarij ſūt plures ſolutōes. Una eſt qͣ co. an auteꝫ cit tex. in. l. ſi ꝟo non remunerādi.§. ſi filio. sͣ. manda. ille ꝗ pͥmo liberat̉ n̄ tenet̉ in effectu: vt. l. ꝙͣuis.§. marpoſſit fieri ¶ Op. ẜm Dy. ꝗa ab initio tenet̉ pr̄ filio naturaliter cellus. ⁊.§. ſi mulier. sͣ. ad velle. ⁊. l. ſi ticiꝰ. jͣ. e. ⁊ illa eſt executio in bōis patris tm̄. ergo nō pōt ꝯfirmari: vt. sͣ. de ac. ⁊ ob. l. obligatioꝟa in ſe. lꝫ ſit diuinare. ⁊ eſt ꝟa ꝑ. l. ſi ꝓcurator.§. liber quatenꝰ ſibi nes. ⁊. l. qd̓ ab initio. jͣ. de reg. iur. So. hic īteruenit no hō. sͣ. māda. Scd̓a ſolutio eſt ꝙ fideiuſſor ꝯſenſit libe debetur pro uus actꝰ. Vel dic vt dixi ꝙ nō dat̉ ex p̄cedēti ꝯtractu. ratiōi alteriꝰ. ⁊ tūc nō pōt opponere exceptōem cedēlegitīa. pau. ſꝫ a lege vtilis. ¶ Op. de. l. liber hō. sͣ. de ꝟ. obl. vbi di daꝝ. Ita glo. tꝫ in. l. ij. C. e. ⁊ ibi tꝫ Cy. ⁊ dixit ꝙ Dyde caſt. hinc pōit ⁊ guil. ꝙ ex qͣ cā q̄ris mihi ex eadē cā nō poſſuꝫ tibi obligari. eo audiēte tenebat eā. Hāc ēt tꝫ gl. in. l. niſi. sͣ. de pac. in. l. ſi qua So. dicit Dy. hic fideiubēdo pro ꝑte nō obligat illuꝫ ⁊ iſta eſt ꝟa in ſe: lꝫ ſit diuinare. Tertia eſt ꝙ illū libera pena. sͣ. de apud quē fideiuſſit ſibi. ⁊ iō nō poſſit q̄rere pr̄i. immo uit ad tp̄s. Illa non eſt bona: ꝗa ad tp̄s obſtaret exce his ꝗ ſūt ſui obligat ſe ei. ⁊ iō pr̄ obligat̉ ſibi. Hoc nō placet: quia vel alie. iur. ptio: vt. l. ſi tibi mādauero. in pͥn. sͣ. mā. Alia eſt ꝙ ille ſpe. de exec. hic nō q̄rimꝰ de obligatōe q̄ orit̉ ex ꝓmiſſiōe ſcā a filio cū quo fuit trāſactū fuit fideiuſſor fideiuſſoris. Truffa ſenten.§. fi. creditori. ſꝫ de obligatōe q̄ orit̉ ex mādato. qd̓ videtur eſt lꝫ ſit ꝟa in ſe. Alia eſt ꝙ bn̄ficio cedēdaꝝ renunciaver. ꝗd ſi fifieri a pr̄e ipſi filio fideiuſſori ꝙ ſoluat: vt. l. īdebitam uit. Iſta eſt no. gl. tꝫ eā in. l. niſi. sͣ. de pac. tn̄ lꝫ ꝟa n̄ bn̄ lius īſolidū .sͣ. de ꝯdi. īde. quo caſu ſi filio mādaret̉ ab alio q̄reret̉ dic vt in. l. ꝯgruit lr̄e. Alia eſt ꝙ ibi de rigore. hic de eꝗtate ⁊ glo .ii. et ibi no. pr̄i. ⁊ ſic ob. ꝯtrariū. Dic ergo ꝙ hic pr̄ nō tenet̉ ex cō in. l. ij. C. e. eā tꝫ ſꝫ nō placet: ꝗa tex. dicit hic nullā exce quod cū eo. tractu. ſꝫ vtili data a lege. ¶ Op. ꝙ filiꝰ ſoluēs pro pr̄e ptōem. ſꝫ oīs exceptio eſt de eꝗtate: vt. l. ꝗ eꝗtate. sͣ. de Iſtivideat̉ donare: vt. C. de neg. ge. l. ſi filiꝰ. Dicit Dy. ſol excep. do. Ex hoc apparet ꝙ nulla eꝗtate repellit̉ cres pulaue vt ibi. Tu dic ꝙ ibi filiꝰ ſoluit ſpōte. hic ex neceſſita tus eſſes a ditor. Alia ſolutio ē ꝙ pcm̄ nō īterceſſit ſꝫ datio: ut nō me. Et ad te p̄ambuli cōtractꝰ: ⁊ ſic nemo ī neceſſitatibꝰ liberalis peteret qd̓ gl. reprobat ⁊ bn̄. qd̓ no. ꝗa ex hoc ꝓbat̉ ꝙ hāc. l. bn̄ faexiſtit: vt. l. rē legatā. sͣ. de adi. leg. facit. l. hr̄des.§. ſi fi ſicut in vltimis volūtatibꝰ modꝰ adiectꝰ inducit dipoſi cit tex. no. ī lius. sͣ. fa. her. ⁊ facit ad ea q̄ dicā ī. l. ſtichū. de pecu. le. tioneꝫ ⁊ ex eo pōt agi: vt. l. fi. C. de his q̄ ſub mo. ita in .l. ſi cui. C. de non nu. cōtractibꝰ. qd̓ no. Alia ſo. eſt Mar. ꝙͣ tꝫ Azo. ⁊ illa eſt Ubi nulla ſubeſt obli pecu. Ui contra. gatio nō pōt acceder̉ ꝟa. ⁊ Ia. de are. tꝫ eaꝫ ⁊ dicit qn̄qꝫ fideiuſſores fideiū fideiuſſor. h. d. ¶ Op. ꝙ pr̄ dando fideiuſſo bēt reſpectu mutui ꝑiculi: ꝗa nō fideiuberē ſine te nec rē vr̄ approbare ꝯtractū: vt. l. ſꝫ ⁊ iul.§. pe. ⁊. l. ſe. sͣ. ad tu ſine me. ⁊ tūc hꝫ locū bn̄ficiū cedēdaꝝ. qn̄qꝫ fideiumacedo. So. Dy. dicit ꝙ hoc dꝫ ītelligi qn̄ pr̄ errauit. bēt n̄ reſpectu mutui ꝑiculi: vt ſi pͥmo fideiuſſi: poſtea ſecus ſi ſciuiſſet: quia tūc vr̄ approbare: vt. l. ſꝫ ⁊ iul.§. tu ⁊ ſic nō ꝯtēplatōe alteriꝰ pͥmꝰ fideiuſſit. ⁊ tūc in caſu pe. ⁊. l. ſe. sͣ. ad macedo. Alij doc. dicūt cōtra ⁊ bene. ⁊ iſto ſi liberauit ſcd̓m fideiuſſorē non poſſuꝫ opponere idē Ray. de forl. ꝗa dicit Dy. ꝯtra iſtū tex. cū nulla eſt bn̄ficiū cedēdaꝝ. Et iſta vr̄ ꝓbari ꝑ. l. ſi ticiꝰ. jͣ. e. ⁊ iſtā obligatio poſt mortē. ergo pr̄ nō poſſet eā approbar̄. tꝫ Oldra. ⁊ mihi placet. Alij dicūt ꝙ in ꝯtrarijs libera cōtraria loquunt̉ filio viuēte. ¶ Quero an hec. l. hēat uit principalē hic liberauit fideiuſſorē. ⁊ ita dicūt Dy. locū hodie. Et dic ꝙ nō: ꝗa filius hꝫ heredeꝫ hodie ꝗ dixiſſe. Rō eſt ꝗa liberato pͥncipali nullū remediū hꝫ fi eius ꝑſonā ſuſtinet: vt in aucͣ. de heredi. q̄ abinteſta. ⁊ deiuſſor. ar. eiꝰ qd̓ no. jͣ. e. l. vt fideiuſſor. Sꝫ nō placet ita tenet glo. sͣ. ad macedo. l. creditoreꝫ. ¶ Op. ꝙ pr̄ ꝗa eadē ē rō ī ꝯfideiuſſore q̄ ē ī correo. ergo ⁊cͣ. vt. l. ſi KR R B

De fideiuſ. ⁊ māda. a ¶ Si ex du pupillus. sͣ. de admi. tu. Preterea ſuꝑ eſt aliud remeobus. ob. ex tori ſic: vt. l. vſucapio. C. de pig. Iſtud idē tꝫ Spec. iu diu.ſ. actio mādati ꝯtra pͥncipalē. vn̄ tene primā. ¶ Et ceptio. Uid̓ ti. de ceſſio. actio.§. i. ꝟ̓. ſꝫ ꝗd ſi ceſſi. Ego dico ꝙ indiiō ꝓ declaratiōe diſtingue. qn̄qꝫ creditor n̄ pōt vēdere de iſta mate ſtincte pōt cedi hypothecaria ſine pͥncipali: vt. sͣ. de le ria no. ꝑ ſpe actōeꝫ ex natura obligatōis: ꝗa ſibi nulla ꝯpetit actio. cu. ī titu. de ga. iij. l. iulianus. in pͥn. d̓ pig. l. grege.§. cū pignori. c ⁊ tūc n̄ obſtat ſibi exceptio cedēdaꝝ. l. ꝙͣuis.§. mulier ceſſi. actio. ſi pig. pig. da. ſit. l. ij. Nec obſtat hec lex ꝗa fateor qꝛ n̄ ⁊.§. marcel. sͣ. ad velleia. ⁊. l. ſi ꝓcurator.§. liber hō. sͣ. .i. ver. ſꝫ qd̓ pōt ꝯſtitui ab initio hypothecaria ſeu fideiuſſoria obli debitor me māda. ⁊ hic in pͥma ſolutōe. Qn̄qꝫ n̄ pōt cedere facto gatio ſine pͥncipali: vt hic cū ſimilibꝰ. ſꝫ bene cōſtituta us. ⁊ ibi Io. debitoris. ⁊ idē vt. l. in his.§. ſi duos. in fi. jͣ. de ſolu. et an. Cy. in. l. pōt ſeꝑari: vt dictis. ll. Nec obſtat ꝙ no. C. de heredi hic in fi. gl. Qn̄qꝫ n̄ pōt cedere ſcō ipſius creditoris: ⁊ .ii. ī. iii. ⁊. iiii vel act. vē. l. fi. vbi dr̄ ꝙ ſequeret̉ ꝙ ſi cedēs ageret ꝑſo tūc aut ille aliꝰ ꝗ petit ceſſionē cōſenſit liberatiōi: ⁊ tūc .q. C. de pi nali ꝙ ceſſionariꝰ ꝑderet hypothecariaꝫ: ꝗa ꝑ hoc nō gnori. ⁊ Cy. īputet ſibi vt hic. ⁊. C. e. l. ij. in. ij. gl. mag. ⁊ in. l. niſi. sͣ. ꝯcludit̉ ꝙ ceſſio nō valeat: ſꝫ ꝙ poſſibile eſt ꝙ erit ſine ⁊ Ia. bu. in de pac. aut n̄ ꝯſenſit liberatiōi. ⁊ tūc aut fuit renūciatū .d. l. iubem effectu. Huiꝰ ergo gr̄a vidēdū eſt ꝗs eſt effectꝰ huiꝰ ceſ bn̄ficio cedēdaꝝ ⁊ ſecurꝰ eſt creditor: vt hic ẜm vnā ſo .C. ad vel. ⁊ ſionis.ſ. qn̄ cedit̉ hypothecaria ſine pͥncipali. Ad hoc lutōeꝫ. ⁊ no. sͣ. de pac. l. ij. aut nō ꝯſenſit: ⁊ tūc aut fide ſpecul. de re rn̄deo: ꝗa qn̄ cedit̉ hypothecaria ſola: ꝗa ꝑſonalis nō nū. ⁊ cōclu. iuſſerunt ſimul: aut diuerſis tꝑibꝰ. Primo caſu ob. ex ſubeſt: vt. l. ij. C. de lui. pigno. ⁊ tūc hꝫ effectū: ꝗa aliter ver. ſꝫ pone ceptio cedēdaꝝ: vt. l. ſtichuꝫ.§. ſi creditor. jͣ. de ſolū. ⁊ eius domū. agere n̄ pōt ꝑſonali. qd̓ ēt ꝯtingit qn̄ cedit̉ ipſi debito.l. ſi pupillꝰ. sͣ. de admi. tu. rō eſt: ꝗa vident̉ fideiubere et ver. ꝗd fi ri: vt. d. l. vſucapio. de pig. ⁊ sͣ. d̓ pigno. l. i.§. cū p̄diū. rōne mutui ꝑiculi. Scd̓o caſu aut fuit liberatꝰ ille fidecreditor cō Qn̄qꝫ ꝑſonalisᵇ ſubeſt ⁊ ſit ceſſio exͣneo. ⁊ tūc aduerte ſenſit. iuſſor ꝗ īterceſſit poſtea: ⁊ agit̉ ꝯtra pͥmū. aut econtra. aut ceſſio ſit ex cā mere donatiōis. ⁊ tūc hꝫ effectum vt b ¶ Quero Primo caſu nō pōt opponi exceptio cedēdaꝝ crediliberaui. ad poſſit pignꝰ retineri donec ſibi donatario ſoluat̉: vt. l. tori: ꝗa ille n̄ īterceſſit ꝯtēplatiōe illiꝰ vltimi fideiuſſode nota. per iulia. in pͥnc. sͣ. de leg. iij. Et puto ꝙ ſi donator vel hr̄s bar. et Cy. ris: vt hic ẜm ſol. Mar. ⁊ Azo. q̄ vera eſt niſi ab initio eius ageret ꝑſonali ꝙ tenet̉ ipſi donatario vel legatain. l. i. C. de erat ꝯuētū ꝙ aliꝰ daret̉: ꝗa tūc vident̉ ſimul dari: vt. jͣ. rio qͣſi ipſius dolo ſcm̄ ſit: vt res donata vel legata īte tranſacti. et de ſol. l. modeſtinꝰ. Scd̓o caſu obſtat exceptio: ꝗa ſcd̓s bar. in. d. l. reat: vt no. sͣ. de trāſac. l. fi. Si ꝟo ceſſit ex alia cā puto fideiuſſit ꝯtēplatōe pͥmi. ſꝫ in pignore hoc nō hēret lo eadem. inſpiciēdū cām qͣre ceſſit. ſi enī ceſſit ex cā ēptōis ideꝫ. Idecū: ꝗa ſemꝑ ꝗs vr̄ ītercedere ꝯtēplatōe obligatiōis bo vt. l. i.§. nō tm̄. ⁊.§. feciſſe. sͣ. de here. vē. Si ꝟo ex cā pi f iuſſor noꝝ pn̄tiū ⁊ futuroꝝ: vt. C. q̄ res pigno. obli. poſ. l. fi. obligari. qͥgnoris. idē cū debitor ſoluendo debitū faceret ceſſare ⁊ obligatio pignoris dꝫ cedi ſicut obligatio ꝯtra fidero an. Uide p̄ſūptiōem doli: vt. C. de cri. ſtel. l. i. Iteꝫ talis creditor iuſſorē: vt. l. ij. C. eo. ⁊ intellige ꝙ ab initio fuit ꝯtracta in. l. cū notiſ non poſſet agere hypothecaria niſi vſqꝫ ad ꝙͣtitatem ſimi. C. de p̄ obligatio ꝑſonalis cū obligatōe bonoꝝ: vt no. ꝑ doc. ſui debiti. ſcrip. xxx. an .C. e. l. ij. ¶ Quero pone ꝙ in eo caſu in quo dꝫ fieri ceſ no. ī gl. q̄ īci Ex.§. ſequenti. ſio ille ꝯtra quē dꝫ fieri n̄ ē ſoluēdo. ego dico ego libepit ſꝫ cū ꝑſo ¶ Quis proprie dicatur debitor ⁊ an ex naturali naraui eū ꝗa n̄ erat ſoluēdo. an ob. exceptio. Et vr̄ ꝙ nō: nalis. et ibi ſcatur actio. bal. ī. iii. col. ꝗa teneor ad ſcm̄ ſi n̄ facio qd̓ debeo teneor ad ītereē: et āg. ⁊ bal. Non pōt obligari fi vt. l. ſi ſtipulatꝰ. in fi. sͣ. de ꝟb. ob. mō facis dolo petere Qui certo locO. Adiuſſor in dunioreꝫ ī. l. fi. de heid qd̓ tua n̄ ītereſt: ſꝫ tua n̄ ītereſt ꝙ tibi cedat̉ actio. et redi. vel ac. cām. h. d. vſqꝫ ad.§. cū fideiuſſor. ¶ No. iſtū tex. ꝙ de vē. ſꝫ an cer go ⁊cͣ. ⁊ hoc vr̄ tenere gl. ī. d. l. niſi. sͣ. de pac. Sꝫ cōtra bitor ꝓprie dr̄ a quo īuito poteſt extorqueri. alias debi ſa ꝑſōali vihoc facit: ꝗa vr̄ liberādo eū acciꝑe pecuniā ⁊ ſibi dōator dr̄ abuſiue: vt. jͣ. de ꝟ. ſi. l. debitor. qd̓ facit ad muldeatur ceſſa re. C. de iure do. l. vir ab eo. preterea potuiſſet effici ſol hypothecata. ¶ Quero vtrū ex naturali ſola naſcat̉ actio. Gl. di uēdo. ⁊ hoc placet. ¶ Quero liberauiᵇ fideiuſſorē. ſed ria. vid̓ bar. cit ꝙ ſic: aliqn̄ ex nudo pacto: vt. l. ſi ꝗs. ar. C. de dōa. in. l. ſi heres pͥncipalis eſt ſoluēdo. an fideiuſſor mō ꝯuētꝰ poſſit op ⁊ de do. ꝓmiſ. l. ad exactōeꝫ. Cōtra. no. sͣ. de ac. ⁊ obli. pecuniaꝫ. jͣ. ponere exceptōeꝫ cedēdaꝝ. Et vr̄ ꝙ nō: ꝗa ſua nō īte .l. naturalis. Vltramōtani dicūt ꝙ ī obligatōe q̄ ꝯſenad treb. et ī reſt. Dico ſic in pignore ſi creditor hēat pignꝰ apud ſe l. heres a de ſu ꝯtrahit̉ ex ſola naturali naſcat̉ obligatio. nec eſt ibi ⁊ reſtituit cū debebat illud tradere fideiuſſori tūc obbitore. jͣ. e. ⁊ vinculū ciuile. Ita no. in. l. legē. C. de pac. Tu dic. quā no. ꝑ bal. in ſtat ſibi exceptio: ꝗa ītererat potius eius nō ſoluere et doqꝫ lex fouet pcm̄ gr̄a ipſiꝰ pacti: vt in ꝯtractibꝰ bōefi .l. ſi īſolutū pignus retinere ꝙͣ in ꝑſonaꝫ agere: vt. jͣ. de fur. l. itaqꝫ dei. tūc pcm̄ dr̄ veſtitū ꝯſenſu. ⁊ tūc orit̉ actio ex eis. ⁊ .C. de ac. et fullo. ſꝫ ſi hēbat ſolū bona ſibi obligata: tunc ſufficit ſi ob. iſtis add̓ ſic nō orit̉ ex nudo pcō: vt in ꝯtractibꝰ ꝗ ꝯtrahunt̉ cō cedat actōeꝫ ⁊ ꝓmittat debitorē eē idoneū. ſꝫ ī fideiuſgl. et bar. in ſenſu. ⁊ ita eſt in ꝯtractu dotis de iure antiquo: vt. d. l. .l. ſi pignori ſore puto ſi creditor eſt paratus ei dimittere ꝙͣtū ē dead exactōeꝫ. hodie ꝟo eſt ibi tacita ſtipulatio per ti. de .sͣ. fa. her. et terius nomē debitoris propter fideiuſſorē liberatū ꝙ vide bal. ī. l. rei vxo. acti. Qn̄qꝫ. l. fouet pactū rōne ꝑſone. ⁊ tūc patūc ſibi non ob. exceptio. ar. eius qd̓ no. sͣ. de arbi. l. vti heredē. ī. ii. ctū remanet nudū. ⁊ ex hoc pacto orit̉ actio: vt. l. etiaꝫ col. de here. qꝫ. Cetera quando liberauit pignora. dic vt. C. eo. l. ij. .sͣ. de vſur. Et iſto caſu poſſet dicere veꝝ iſta gl. Qn̄qꝫ acti. et gl. in Ex. l. ſequenti. lex nō fouet pactū: ſꝫ ꝑꝑ pactū ꝓducit actōeꝫ: vt. C. de .d. l. ſi heres ¶ An hypothecaria poſſit cedi ſine principali. pecūiā. bal. dona. l. ſi ꝗs. ar. tunc pactū remanet nudū ⁊ orit̉ actio alle. ꝓ ſingu ex pcō. ſed ex lege ꝑꝑ pactū. ⁊ ſic hec glo. in exēplo qd̓ Ideiuſſor obligari. lari ī. l. cū oꝫ ponit nō bn̄ dicit. Ita dicit Ia. bu. ī. d. l. legē. C. d̓ pac. .§. ſin. C. de Seipſam ſūmat. ¶ Op. sͣ. e. l. ij. So. dicit gl. bo. q̄ lib. et gͣ No. ꝙ iſta fallit ibi. Tu dic ꝙ ibi eſt naturalis obligatio q̄ eſt pͥnStipulatione in dicā obligatio ibi ī. d.§. fi. cipalis. ¶ Op. de. l. iteꝫ ſi ẜuus. in fi. sͣ. de ſtip. ſer. So. hēs tex. et dr̄ ī pēdēti. ꝯtra. sͣ. ti. i. l. vſufructꝰ. So. l. illa hꝫ locū qn̄ gl. et bal. ꝙ vt ibi. ¶ Quero anᶜ hypothecaria poſſit cedi ſine pͥnab initio vitiū ſtipulationis eſt certuꝫ: vel ex ꝑte rei vel hypotheca. cipali. ar. ꝙ nō: vt hic. ⁊. jͣ. ea. l.§. fideiuſſor. ⁊. l. ſi mihi. ex ꝑte ꝑſone ſtipulantis: vt ibi plene dixi. ꝯͣhit̉ anteqͣꝫ aut ticio. ar. ꝯtra. l. ex ſextāte.§. latinus. sͣ. de excep. rei obligatio ꝑ Ex.§. ſequenti. iudi. ad treb. l. debitor. C. de lui. pigno. l. ij. Dicit Dy. ſōalis ꝯͣhat̉ ¶ An cū ꝗs ꝓmiſit ſoluere ad certū tp̄s ſub pena ⁊ n̄ quod no. credo ꝙ n̄ poſſit cedi ſine pͥncipali. ar. ll. pͥmo allegata ſoluit ⁊ an̄qͣ īterpellaret̉ mortuus ē an̄ hr̄des ſoluere d ¶ Qn̄qꝫ ī rū. Ad ꝯtra. rn̄deo ꝙ in caſibꝰ illaꝝ. ll. ſuꝑerat naturaſonalis. vipoſſint vt euitēt penam vide: ibi. Quero quidam. lis ẜm veꝝ ītellectū eaꝝ. ll. ẜm Dy. ſꝫ in. l. debitor. fuit de bar. in. l. Fideiuſſoris obliſi cōſtāte. in cōfuſa ciuilis ⁊ naturalis. Tn̄ pro eo ē glo. C. de here. Tum fideiuſſon: gatio ꝯcepta ſi re pe. q. iii. q. vel acti. vēdi. l. fi. In ꝯtrariū eſt gl. C. de pigno. l. vſuca pͥncipalis n̄ ſoluerit ex mora rei principalis vel ex eius pͥn. et quod pio. ⁊ sͣ. de pigno. l. i.§. cū p̄diuꝫ. Cy. in. d. l. fi. dicit ꝙ no. jͣ. ea. l.§. morte cōmittit̉. h. d. ad pͥmū qd̓ dicit ex mora ꝯmittit̉. Dy. ſe audiēte cōcordauit illas gl. ꝗa hypothecaria n̄ finali. ¶ Op. de. l. ita ſtipulatꝰ. sͣ. de ꝟ. ob. Sol. gl. ⁊ bn̄ hoc pōt cedi exͣneo: vt. l. fi. C. de here. vē. ipſi pͥncipali debi ideo: ꝗa p̄ceſſit diſpoſitio in ꝑſonā rei cuius mora no

VH De fideiuſ. ⁊ māda. 7 4 cet ſideiuſſori. ſecus ſi ſimpliciter īcepiſſet a pre inter cauſas.§. abeſſe. sͣ. mā. ⁊ tetigi. in. l. iij. sͣ. e. cit fideiuſſo cedenti ꝯditōe negatiua. ſcd̓o hētis no. ex. l. nr̄a ri vt poſſit ti. Glo. ſignat ar. cōtraria ⁊ nō ſoluit. vide eā ibi repetere a ꝙ ſi per defunctū reū nō eſt īpleta nō pōt eā im .§. qui reprobos. ſꝫ ibi ignoranter recepit. ideo pͥncipali de plere hr̄s. ¶ Sꝫ ꝯtra id op. ꝗa idē ꝑmitti dꝫ he nō p̄iudicat ſibi. hic ſciēter: ⁊ ideo nocet. ar. sͣ. bitore licet redi qd̓ defūcto. l. diē.§. nec vtimur. ⁊. l. ꝙͣuis. sͣ. bar. contra de iure doti. l. ꝓmittēdo.§. ſi debitotē. Dy. eum teneat de arbi. gl. dicit ꝙ hic deceſſit ſine herede. Pe. Si ꝓ ſer in. l. duobꝰ de bel. ꝑti. C. de ꝯdi. inſti. l. pe. in. iij. q. dicit creEruus inſcio. ni fide.§. a fideiuſdo ꝙ huic glo. dyabolus reuelauit id qd̓ dicit ⁊ iuſſione ſoluat̉ pecunia dn̄ica vēdicat̉. ſore. sͣ. de iu peſſimie dcit. Ad ꝯtrariū rn̄det. ius īplēde ꝯdireiurādo. vi ſi peculiaris pro debito nō repetit̉ pro īdebito de ꝯſi. pau. tionis trāſit ad hr̄dē ad euitandū penā. hoc eſt cōdicit̉. ſꝫ ſi dn̄s ſoluat ipſe ab eo cui ſoluit repe .cccxxx. et veꝝ qn̄ in eadē ꝑſona p̄ceſſit diſpoſitio ⁊ condi tit. h. d. ¶ Ad euidētiā. ẜuus exͣ peculiarē cām .cccxc. ⁊ ita tio: vt in ꝯtrario. hic in ꝑſona vniꝰ p̄ceſſit diſponō pōt fideiubere: vt. l. lꝫ.§. ſꝫ ⁊ ſi filius. sͣ. de pe dicit fuiſſe ſitio: in ꝑſona alterius ꝯditio. ideo trāſit ad hecōſultū per cu. ¶ Op. nemo cōdicit rē ſuā p̄terꝙͣ a fure: vt fran. rega. redē. Dy. hic vr̄ tenere glo. iſtā. Quid dicemus .l. fi. sͣ. quēad. vſufru. caue. ſꝫ iſtius pecunie non Credo. Pe. melius dicere. pͥmo per. l. iſtā. ſcd̓o eſt trāſlatū dn̄iū. ergo pōt vēdicari. ꝙ nō ſit trāſ per. l. ꝗ rome.§. augerius. sͣ. de ꝟ. ob. tertio pro latū patet: ꝗa ſi nō eſt cā habilis trāſferendi do bo per. l. poſtꝙͣ. in pͥn. sͣ. vt le. no. caue. vbi dr̄ ꝙ miniū ipſum nō tranſfert̉. l. nunꝙͣ. sͣ. de acꝗ. re. ſi ꝯditio obligatōis fideiuſſorie exiſtit cū ꝑſona do. ſꝫ hic fideiuſſio fuit nulla. ⁊ ſic nō erat cauſa pͥncipalis nō ſubeſt nō cōmittit̉. Rō eſt: ꝗa tunc habilis. Pretētea lꝫ cōceſſa eſt ſibi admīſtratio nō eſt ꝑſona in qua cōfiſtat obligatio. mō ſi ponō tn̄ videt̉ ꝑ hoc cōſenſuꝫ hr̄e vt donet vel alie nis iſtu deceſſiſſe ſine hr̄dibus: tūc nō eſt ꝑſona net in hāc cām: vt. l. cōtra iuris in fi. sͣ. de pac. ⁊ in qua poſſit cōſiſtere pͥncipalis obligatio. ideo .l. ſi is.§. flauius. jͣ. de ſol. Glo. tenet hic ꝙ pōt fideiuſſor nō pōt eē obligatus cū iſta ꝯditio im cōdici hic a fure vel cōditione triticaria a poſſeſ pleat̉ poſt mortē: ꝗa poſt mortē veꝝ eſt eū non ſore. Sed hoc nō placet mihi: ꝗa ẜm hoc nō eēt ſoluiſſe. Sed ꝯtra hoc facit. sͣ. de admi. tu. l. ſine dr̄ia an de peculiari vel dn̄ica ſoluat qd̓ tex. reꝗherede. in pͥn. ⁊. l. ſtichū aut pāphilū. circa pͥnc. rit. Teneo ergo ꝙ eſt trāſlatū dn̄iū. ꝗa erat ad.jͣ. de ſol. So. qn̄ fideiuſſor eſt iam obligatꝰ pōt miniſtrator credens cām ſubeſſe. hoc tenet Ru remanere obligatus etiā pͥncipali decedēte ſine ge. nihil allegat. Dic vt. sͣ. de cōdi. inde. l. cū in hr̄de. ſꝫ qn̄ nō eſt obligatus: ſꝫ obligādus: requi debitū in pͥn. ⁊ ibi no. ⁊ iſtā teneo. ¶ Uenio ad ritur ꝙ ꝑſona ſit tꝑe exiſtētis ꝯditiōis. Itē poſ.l. ſequē. ⁊ op. de. l. ſi ẜuus alienus. dicit glo. ꝙ ſes dicere ꝙ in. l. poſtꝙͣ: loquit̉ in captiuo ꝗ dehic dn̄s errauit. alias videtur approbare. qd̓ nō ceſſit ſine hr̄de: ⁊ ꝙ ſic ītelligat̉ hēs gl. no. in. l. placet: ꝗa cum obligatio ſit nulla nō pōt appro .i.§. idē pōponius in fi. sͣ. depo. ſꝫ hic eſt heredi bari: vt. l. obligatiōes. sͣ. de actio. ⁊ obli. Vel ibi tas iacēs q̄ repreſentat ꝑſonā pro qͣ pōt accede agebat mādati. hic nō. qd̓ nō placet eadē rōne. re fideiuſſor: vt. jͣ. e. l. mortuo. Sꝫ dico ꝙ tūc he Dic ergo ẜm Dy. ſic ꝙ hic ſoluit dn̄s pro fidereditas dicit̉ qn̄ eſt ſpes vt adeat̉: ſꝫ cū oēs defiiuſſoris obligatiōe q̄ eſt nulla merito repetit. ibi ciūt de ꝗbus eſt ſpes adeundi. tūc dicunt̉ bona pro obligatiōe pͥncipalis q̄ eſt aliqͣ ꝗa vr̄ mādaſ vacantia: vt. l. ij. in pͥn. ⁊.§. an bona. de iure fiſ. l. ſe ẜuo ꝙ pro eo ſolueret. vnde dn̄s ſoluēdo ap non pn̄t. C. de bo. va. ſꝫ hic deceſſit cū hr̄de: ⁊ te probat cōtractū illū mādati. ¶ Querit̉ vtrū ex a ¶ Opi. pe. neo opi. Pe.ª ¶ Quero ꝗdā promiſit ſoluere. tā fideiuſſionis ẜuus obliget̉ naturaliter. Et gl. vide pau. d̓ qd̓ ſi nō ſolueret: tunc ꝓmiſit penā mortuus eſt ca. hic in fi. tenet ꝙ nō: hic in duabꝰ glo. ⁊ ideꝫ tenet in. l. in anteꝙͣ interpellet̉. an trāſeat ad heredem faculꝑſona.§. ꝗ pecuniā. in gl. ſꝫ ⁊ ẜuus ⁊cͣ. sͣ. d̓ pac. tas ſoluēdi ad euitandū penā. Dic vt in gl.ſ. ꝙ qd̓ puto eē veꝝ ꝗa lex reſiſtit obligatiōi. ⁊ ideo nō teneas ꝙ ſine hr̄de. īmo cū hr̄de. ⁊ incepit a nō orit̉ nec ciuilis nec naturalis: vt. l. ſi nō ſortē p̄cedenti ꝯuentione in eadē ꝑſona: ⁊ dꝫ īterpelin pͥn. sͣ. de cōdi. inde. ⁊ quia talis iuſſio cōtinet lari ſi dies nō eſt exp̄ſſa vel tacita: vt. l. ad diē. sͣ. donationē q̄ aliena eſt a ẜuo: vt. sͣ. q̄ res pigno. de ver. ob. ⁊. l. diē. s. de arbitris: ꝗa tūc dies īter obli. poſ. l. ij. ¶ Quero vtrū cōſumptiōe ſecuta pellaret pro hoīe. ¶ Quero an debeat interpel liberet̉ debitor pͥncipalis. Et gl. dicit ꝙ ſic. ſed lari in iudicio vel exͣ. Glo. dicit alterutrū ſufficit male dicit: ꝗa ſecuta cōſumptio illud oꝑat̉ qd̓ a Simileꝫ gl. hūiſtis in. l. qui rome.§. coheres. sͣ. principio dn̄ij tranſlatio: vt. l. ſi filius. sͣ. ſi certū de ver. ob. ⁊. l. amplius. jͣ. rē ra. ha. ¶ Quero an petat̉. ſed dominij tranſlatio nō liberat: vt hic. ſit cōditionalis obligatio fideiuſſoria. Et gl. diergo nec conſumptio. cit ꝙ nō. ſꝫ male: ꝗa hic fuit appoſita dictio ſi qͥ Eres y Eres a debitore. a decōditionē facit: vt. l. ſi decē cū petiero. sͣ. de ꝟb. bitoobli. ⁊ no. ibidem per glo. Actiōes q̄ſite hr̄di ex ſuo facto nō trāIdere. Iteꝫ op. Que ſeūt in fideicōmiſſariū vel in eū ꝗ euincit̉ per cō iuſſo Dic ꝑ bar. ſ Ideiuſſoribus. ne an ribꝰ. tra tab. niſi facta ceſſiōe. h. d. ¶ Op. exͣ gl. de. l. .l. ſi heres Adde. l. ſi is pecuniā ad ceſſio debeat fieri inſolidū an pro rata. .i. ⁊ ꝑ totū ti. sͣ. ad treb. vbi trāſeūt ſine ceſſiōe. cui.§. flaui treb. ⁊ bal. ī Et dic ꝙ pro rata. Alie gl. aliter dicūt in. l. i. C. So. dic ꝙ ibi trāſeūt actōes hr̄ditarie ad hr̄dē. ⁊ quod ibi .l. i. ver. q̄ro habetur. de duo. re. ⁊ in. l. ſi plures. de admi. tu. Dicaꝫ in hic in fideiuſſorē: q̄ nunꝙͣ fuerūt penes hr̄dē ex teſtator leUi de .l. modeſtinus. jͣ. de ſolu. ¶ Quero an hypothe gauit mihi ꝑſona defūcti: ſꝫ ex ꝑſona ſua. ⁊ iſtud ꝓbat̉ in. l. q bitorē .C. cōia de caria debeat cedi. Certe ſic: vt. C. eo. l. ij. ¶ Ex ſi hr̄s pecuniā ad treb. ¶ Itē opꝰ ceſſiōe facta ADDE ꝙ leg. ⁊ imol. glo. q̄ſiuit Uber. de bobio ⁊ Dy. hic creditor n̄ cōtra pͥncipalē vr̄ fcā ceſſio cōtra fideiuſſorē: vt pau. d̓ ca. re aliquid in. l. fert hic ꝯſu egit cōtra fideiuſſorē. ſꝫ fideiuſſor ſua ſpōte vult .C. de here. vē. l. ēptori. ⁊. l. ſi in ſolutis. C. de ac. dotale ſolu. luiſſe ꝙ fi ma. cogere creditorē vt cedat ſoluēdo pͥus ⁊ offerē⁊ ob. ⁊. l. ēptori. sͣ. de here. vel act. vēdi. ⁊ ibi no creditor ꝯfi do debitū an poſſit. ponit Cy. in. l. ij. C. e. deter ergo cū hic trāſeat pͥncipalis dꝫ tranſire fideiutetur ſe rece minationē Dy. de ꝟbo ad ꝟbuꝫ ⁊ bene. Dic vt piſſe debitū ſoria. Sol. ex trebelliano trāſeūt actōes ceſſione a fideiuſſo. ibi dicit: ⁊ hic nō ſcribo cā breuitatis. ¶ Quero legali. in cōtrarlū eſt ceſſio hoīs. ⁊ ideo tranſeūt nec de vera quo iure petat̉ ceſſio. Dicā. jͣ. d̓ ſo. l. modeſtinꝰ. actōes cōtra fideiuſſorē ēt fcō hoīs. ¶ Op. ẜm ſoluti. appa Intellige gl. de. l. ſi tibi.§. cū poſſeſſor. sͣ. de pac. vbi euinreat ꝙ iſta Ui debitorē. pac. l. vt. l. ꝯfeſſio ſuſfi cēti nō prodeſt pcm̄ ſcm̄ a poſſeſſore. So. ponit K K K K ij

De fideiuſ. ⁊ māda. a ¶ Seruo tuo. No. ꝙ nō pōt eē debitor ⁊ fideiuſſor. ſꝫ an vno reſpectu Ortuo. facit. l. ſi a te. sͣ. vt lega. no. ca. ⁊ videt̉ ꝓbari hic ꝙ appella poſſet ꝗs eē debitor alio ſideiuſſor. bal. tāgit in. l. ſi mandato. C. quod cū tiōe ꝑſone veniat vniuerſitas. Ita dic̄ bal. i. l. metū.§. aīaduerter eo. ⁊ dicit ibi eē caſum de hac. q. ꝙ ſic ⁊ in. l. in eū.§. taberne. sͣ. de inſti. ſꝫ dū. sͣ. quod me. cā. ⁊ vide bal. in. l. qcūqꝫ. in. iiii. col. C. de ſer. fug ſimile eſt in. l. romanus apulus de tu. ⁊ cur. da. ab his. ⁊ qd̓ ibi bar. Itē ſi vbi idē dic̄ ⁊ ſubdit qd̓ venit tā maſculꝰ qͣꝫ ſemina ꝑ bal. no. ī. l. oēs popu mile eſt in. l. reos in pͥn. sͣ. de duo. reis. ⁊. d. l. romanus. allegat bal. in. d. l. li. ī pe. col. sͣ. de iuſti. ⁊ iur. ⁊ ꝑ bal. ī rub. C. ad treb. vbi q̄rit̉ an̄ appellatio ſi mandato .C. qd̓ cum ne ꝑſone ve eo. vide ī. l. multas glo. nec ponit verā. Dic qn̄qꝫ poſſeſſor niat ciuitas bitori deportato. ſi dubitetur reſpublica eſt ꝟus hr̄s. ſꝫ ab eo euincit̉ ꝑ cōtra tabulas: vel .§. filiuſſa. sͣ Poteſt vnus eſſe fideiuſſor ⁊ collegium alio mō. ⁊ tūc ꝓdeſt pactū euincēti: vt hic cuꝫ ſi. Tum tu. duoꝝ correoꝝ. h. d. eo. facit qd̓ ꝯſtituto ꝓcu no. bar. d̓ iu aut nō eſt hr̄s. ⁊ tūc nō ꝓdeſt euincēti: vt in con ratore ꝯtra Ex.§. ſequenti. ribus diretra. Fallit ſi ꝯſtaret ꝙ voluerit ꝓdeſſe cuilibet ꝙ oēm ꝑſonaꝫ ¶ Succeſſio quando habeat vim ſolutionis. ctis. ⁊ vtilimūdi ⁊c̄. ve eſt heres: vt. l. antepenul. sͣ. de pac. ⁊ ille qui reci bus ī. l. ſi he nit tn̄ fiſcus ¶ Succeſſio n̄ pit videtur negociū gerere hereditatis. facit. sͣ. res sͣ. ad tre Cum fideiuſſOi. hrdloco ſolu appellatiōe bellia. de pac. l. ſed ſi tantum. hoīs: vt eſt tiōis ad lucrū hr̄dis. h. d. ¶ Op. de. l. ſi ei. sͣ. de b ¶ Quod ſi gl. i. l. eos. ī j Due obligatōes euic. Glo. qͥ ē hic ponit caſuū diuerſitatē. Sꝫ ad ſtipulator. v̓bo hoīs. C Non eſt nouu. ndeiuſſorie poſno. ꝙ no. ꝙ uerte hic ē q̄dā fictio: ꝗa a ſeipſo dr̄ exegiſſe. ⁊ īde vſu. quā ſunt ꝯcurrere in ꝑſonā vnius. h. d. ¶ Op. de. l. miſſio ī oīa dic̄ ſingula. ducit̉ ꝑꝑ eꝗtateꝫ ne hr̄s remaneret ī dāno: vt. l. bōa debitoqui vis. sͣ. de ver. ob. dic vt ibi. vide glo. quaꝫ re rē. āg. in tra ſi ei. sͣ. de euic. ſꝫ ſi hr̄s vult iſtud īducere ad ſuū ris ⁊ ceſſio ctatu de in cita vt iacet. bonorū per cōmodū n̄ poſſet vt hic. eēt enī ſibi cōmodū ꝗa uentario. di debitorē nō Nō pōt ꝗs fideiube hēret actōeꝫ mādati q̄ ē bone fidei cū obligatio xit tn̄ do. an. Seruo tuo. na pro ſeipſo ſec pro liberat fidein. c. grauē. qua tenebat̉ pͥncipalis erat forte ſtricti iuris. itē iuſſorē. īmo de prebē. ꝙ alio. h. d. ⁊ hic eſt notabilis tex ſi eēt hr̄di dānū ſucceſſio n̄ hꝫ viꝫ ſolutōis: vt sͣ. dixit bal. ī. l. ſtatutum lo Iſte cōſentaneuꝫ ꝓxi.§. ꝓut ītelligit̉ qn̄ creditor ſucceſſit vni cor quēs de ꝑſo Quod ſi hic ſeruus. ⁊vo C. qūo ⁊ qn̄ na n̄ hꝫ locū reoꝝ ẜm ꝙ hꝫ viꝫ ſolutiōis ad hoc vt dānū euiiudex. ꝙ lꝫ nus tex. Si debitor ſuccedit fideiuſſori extīguit̉ in capitulo. tet. dicā. jͣ. e. l. vrāniꝰ. ⁊ caſus ē ī. l. ſtichū aut pāſit vnus mo Sꝫ ī. c. i.§. acceſſoria ſi pͥncipalis eſt vtilis. ſecꝰ ſi inutilis. h. philuꝫ.§. aliqn̄. jͣ. de ſolu. tangā in repetitio. l. ſi dus exequē ꝯuenticulā. .d. Cōcordat. sͣ. de ſepara. l. ſi debitor ī pͥn. ⁊. l. di puta ꝑ te is qui pro emptore. sͣ. de vſuca. in. q. que incipit de pace iuſtichū.§. qd̓ vulgo. jͣ. de ſo ¶ Op. ꝙ due ciuiles nutaꝫ: nō tn̄ ra. fir. videſ que fuit cauſa fictionis. ⁊ ibi plenius dicā. īpedit̉ alius ꝓbari ꝙ ap pn̄t eē ſimul: vt. l. generaliter. sͣ. e. ti. So. qd̓ dr̄ ī Si obligatio ꝯſiſtit ī modus etiā pellatōe p̄ſo tex. ciuilis. ſubaudi quaꝝ vtraqꝫ ē efficax. ⁊ ſubi OrTNO. ꝑſona repntata pōt ac exͣ caſuꝫ iſtū ne nō venit audi ⁊ ineqͣlis. vna fideiuſſoria. alia principalis. de fideiuſſo collegiū ſeu cipi fideiuſſor. h. d. Quidaꝫ hn̄t in texalias nō eēt bona rō. ⁊ sͣ. e. l. generaliter. Dy. et re. ſꝫ īmo re vniuerſitas. vice defūcti ⁊ ꝗdam n̄. ⁊ ī hoc differt hr̄ditas a gularit̓ ita ē Fallit tn̄ in facit ad id qd̓ dixi de īuētario. sͣ. e. l. generaliter. curia ⁊ ſocietate ⁊ collegio in ꝗbus repn̄tat̉ ꝑſo in quolibet caſu qn̄ iu⁊ dicā. jͣ. de ſo. l. ſtichū.§. aliqn̄. ¶ Quero dr̄ hic na viuēs: vt dixi. sͣ. ti. i. l. vſufructus. pro quo fac̄ rarē te deſē ſi obligatio ciuilis ꝓeat: qūo pōt ꝑire. Glo. dicit tex. ⁊ glo. in dere ꝯͣ oēm l. iiii.§. ex cō acceptilatōe vel tꝑe. Sꝫ in eo ꝙ dicit de accepti perſonā vel I mihi aut ticio. uētōe. de re hoīeꝫ mūdi. latione nō dicit bene: ꝗa tunc extingueret̉ pͥnciAdiectꝰ fideiuſſoreꝫ reciꝑe nō pōt. h. d. Rō eſt: iudi. Et diqͦ caſu ēt ve palis: vt. l. ⁊ per iuſiurādū.§. ⁊ ſi fideiuſſor. jͣ. de ꝗa in eius perſona non ꝯſiſtit obligatio. xit bal. in. l. nit collegiū acceptil. Aliud exemplū de tꝑe eſt bonum. .i. ad fi. ſi ꝗs vel vniuerſi Ex. l. ſequenti. ius dice̓. nō tas ẜꝫ bal. ī Si pͥn ¶ Litteris credētie quando credendum ſit. Quod ſi ſtipulator. ꝗpaobtēp. qd̓ ſi .c. i. de noua teneo debi forma fideli Pro ꝑte lis reus ſuccedit creditori oīs obligatio extinUcius ticius. prditaria torē meū in tatis vbi tūc guitur. ſi fideiuſſoria ſola fideiuſſoria obligatio carceribꝰ tn̄ oēs cōp̄hen tm̄ ꝯfuſiōe extīguit̉ obligatio. ⁊ hr̄des duntur exce poſſuꝫ tenu extīguit̉. h. d. l. iſta cū ſequē.§. ꝗ ſequēs.§. ē ſub fideiuſſoris vel mādatoris n̄ tenent̉ īſoliduꝫ. h. tā bonoruꝫ pta ꝑſona q̄ tilis in tex. ibi debitoris. ſubaudi latitātis. Dy. .d. ¶ No. ex iſta. l. ꝙ lr̄e iſte p̄iudicāt ſcribenti. eſt ita prior acciꝑe: quia alias ē in gl. ⁊ tūc ſubaudi ibi. vel dic cedētis bo tꝑe ſic̄ natu vnuꝫ remeqd̓ n̄ ē dubiū qn̄ ꝯtinet certū: vt hic fuit. ¶ Sed nis: vt īnuit gl. mag. No. ꝙᵇ miſſio ī oīa bōa nō ra eſt poten diū n̄ excluꝗd de lr̄is q̄ dicunt̉ ī vulgari lr̄e credentieᶠ. Citior ⁊ prior dit aliud ad liberat fideiuſſorē vt hic ⁊ inſti. de replica. in fi. ca eas ē ſciēdū. nā qn̄qꝫ ſūt multū generales: vt accidēte ⁊ ēt quod bn̄fac̄ ¶ Quero qͣliter adaptat̉ ad caſum iſtud argutali latori pn̄tiū ī his q̄ vobis dixerit dabitis ple excipit̉ ꝓpte c. qm̄ freqͥn mētū qd̓ ſit in tex. Glo. pͥmo ponit qn̄ eſt fcā miſ ter.§. fi. vt rea īꝑator ⁊ nā fidē. tūc vigore eaꝝ nil poterit agere talis laſio ī oībꝰ bonis eiꝰ ꝗ ceſſit bonis. quo caſu lꝫ libe ſuꝑior: puta li. nō cōte. ⁊ tor ī p̄iudiciū ſcribētis: qm̄ iſte lr̄e ſūt magis cōeſt no. mulprinceps vt ret̉ cedēs bonis n̄ liberant̉ fideiuſſores. ita hic mēdatorie. q. d. iſte lator ē fidelis ꝑſōa poteſtis ibi latius. tuꝫ ẜm bal. ecōtra liberat̉ fideiuſſor ⁊ nō debitor. ſꝫ ẜm hoc de ipſo ꝯfidere. ⁊ ſic n̄ obligāt ſcribētē. C. qd̓ cū ADDE an ibi ⁊ no. bar. īnuit ꝙ ꝑ ceſſionē bonoꝝ debitor liberet̉ qd̓ nō appella. ꝑſo in. d. l. cōſen eo. l. fi. sͣ. de dolo. l. elegāter.§. fi. sͣ. mā. l. ſi ꝟo n̄ eſt veꝝ: vt. l. is ꝗ bōis. sͣ. de ceſſi. bo. qd̓ examina ne veniat di taneuꝫ in fi. remunerādi.§. cū ꝗdā. Fallit ſi ex qͣlitate ꝑſone uerſitas et bn̄facit. l. ꝙ bo. jͣ. e. l. vbicūqꝫ. ¶ Uel dic dicit gl. ꝙ refertur ſcribētis apꝑeat alid̓ ex quo generalitas illa cercollegiū vid̉ legati. C. vt ad.§. ꝙ ſi ẜuꝰ. ⁊ ꝓcedit ſine ſcrupulo. Sꝫ nō eſt Ro. ꝯſi. cccc tificaretur: vt ſi ille de quo ſcribebat erat factor in poſ. leg. ⁊ veriſimile ꝙ retulerit ſe ad ita remota. vnde dic qd̓ no. bar. xxxvi ⁊ ꝗd ī ſeu īſtitor ſcribētis ī aliqͣ mercātia: ꝗa tunc vr̄ di ſtatutis qn̄ tertio vt dr̄ in ſequē. gl. qn̄ ſit miſſio in bonis de in. l. quāuis cere ꝙ ei adhibeat fidē ī negocio illiꝰ mercātie. de pig. ac. ⁊ ſtatutuꝫ ē ꝙ bitoris latitātis ꝑ quā n̄ liberat̉ fideiuſſor. idē ſi Caſus ē de hoc no. sͣ. de īſti. l. cuiqꝫ.§. ſꝫ ⁊ cū ful ꝑſone teneā hic add̓ bal. cedat bonis vt dcm̄ eſt. ⁊ ēt ꝓbat̉ inſti. de repliin. l. ēt. C. de tur ad com lo. v. plane. ar. sͣ. de ꝟbo. obliga. l. triticum. ⁊ ibi ca.§. fi. ⁊ iſte caſus nō ſic reperitur alibi. De eo promiſſū vi fideiuſ. cum no. Item fallit ſi dixit ī epiſtola. Et adhibete ei de ꝑ eundē ibi no. vbi li vero cuius bona publicantur dicam. jͣ. e. l. ſi deplenā fideꝫ ſuꝑ me vel meo ꝑiculo: vt. sͣ. mā. l. ſi cōſilio. cccc. cet actuꝫ ſit Uciꝰ ti hypothecacius. ria ꝯͣ debitorē vel aliū nō liberat̉ ſideiuſſor. Itē pēdēte lite ꝯͣ fideiuſſoreꝫ no. hic tex. ꝙ ꝗs pōt vt mādator ītercedere abſqꝫ ſtipulatōe lꝫ nō vt fide nō īpedit̉ executio ꝯͣ p̄ncipalē. ecōtra tex. eſt in. l. fi. ⁊ quod ibi bal. C. de fi iuſſor ī. l. blāditꝰ. C. de fideiuſ. ⁊ bar. ī rub. sͣ. v. f ¶ Littere credētie. deiuſ. qd̓ bn̄ no. lꝫ ꝯͣ p̄dicta videat̉ qd̓ no. bal. in. l. creditor. ff. ſi cer. pet. ⁊ No. hic de litteris credētie. ⁊ ꝑ bal. ī. d. l. fi. C. qd̓ cū eo. ⁊ ī rub. C. de cō. ibi retuli illud dictū bal. ⁊ dictū bar. in. d. l. ꝯſentaneū allegat pau. de ca. ſti. pe. ⁊ dicūtur credētie ſeu ſecreta ea qͥ vulgꝰ ignorat. ar. de his ꝗ dele. in. l. ſi ſtichū.§. i. jͣ. ti. i. vbi īducit tex. ibi. vel effu. l. i.§. ſūma. cū vtilitate ẜm bal. de pa. cōſtā. ī v̓bo ī noīe xp̄i. Alibi ADDE ꝙ Ro. cōſi. cxxxiij. cōſuluit ꝙ ſi vigore īſtru. guarētigionati poſ dicit̉ ſecretū qd̓ dn̄s n̄ vult ſciri. iuxͣ illud. neſcit ẜuꝰ ꝗd ſac̄ dn̄s ſuꝰ: vt no. ſum inciꝑe a captura ⁊ ſaciā tibi ſtatuere terminū. xv. dieruꝫ ꝙ non ꝓhiin. l. eiꝰ ꝗ. ī fi. ſi cer. pe. ita refert bal. ī. c. j. ꝗ. mo. ſeu. amit. ⁊ adde hic no. q beor redire ad capturā. c ¶ Cū fideiuſſor. nō habet̉. vtruꝫ ſucceſſio no. ꝑ do. āto. ī. c. poſt ceſſionē. de ꝓba. ⁊ ad bar. hic adde bar. ī. l. ſi pupilli. habeat locū ſeu vim cōfeſſionis vel ſolutionis tm̄. Adde bar. poſt glo. jͣ. in.§. ſi ꝓcurator. sͣ. de ne. ge. ⁊ bal. ī addi. ſpe. in ti. de ſo. in v̓. ſi mercator. eo. l. ſi debitorē. la. ii. ⁊. l. ſi ſocer. in p̄n. poſt glo. sͣ. ſolu. matri. no. in. l. ſi mei cā. sͣ. cōmo. ⁊ qd̓ ibi bal. ⁊ Ia. bu. ⁊ ꝗd de litteris cōmēda

VI De fideiuſ. ⁊ māda. 5 ticiis an ob ꝟo n̄ remunerādi.§. ſi ꝗs mādauerit. ī fi.§. Qn̄ ligent. vide Nec ob. l. interdū. ꝗa ibi reſtituit̉ aduerſus ſolu c ¶ Offō iu qꝫ iſte lr̄e ſūt magis ſpāles: vtputa. tali latori p̄quod no. d̓ tionē n̄ aduerſus obligatiōem naturalē: vt. C. ſi dicis. fideſentiū de ītentiōe nr̄a plenarie īformato dabitis iurepatro. ī iuſſor pōt īaduer. ſolu. l. fi. Vel ſi diceres eū reſtitui aduer.c. i. ī cle. in plenā fidē: vel ſuꝑ tali negocio dabitis plenā fiteruenire ꝓ ſus obligatōeꝫ naturalē ē veꝝ qn̄ ꝑ eā pupillꝰ le glo. dioceſa deꝫ. Et hic aduerte ꝗa mādat̉ tm̄ vt tali credat̉ eo ꝗ iudicis dit̉: ꝗa iaꝫ ſoluit: vt ibi. alias ſecꝰ. Sꝫ fateor ꝙ ſi nis. ī fi. vtrū offō pōt cōid qd̓ ei refert. nō aūt mādat̉ vt cū eo aliꝗs conautē litteris dolo eēt īductꝰ ſuccurreret̉ ꝑ actiōeꝫ de dolo ex ueniri. adde tractꝰ celebret̉. aliud eſt enī credere referenti ꝗa pͥuati credit̉ bal. in. l. pe. ꝑſona ſua. Principiū ergo glo. ⁊ iſtā ꝑtē ſūmo vide ī cle. i. hoc nullā diſpoſitōeꝫ ꝯtinet. aliud eſt ꝯtrahere. .C. qd̓ cum ſic. aut fideiuſſor interceſſit ꝓ minore ciuiliter ⁊ in glo. litteeo. ⁊ ibi reSi ergo cū tali aliꝗs celebret̉ ꝯtractꝰ nō obligat naturaliter obligato. ⁊ tūc fideiuſſor tenet̉ vtiliris. de ꝓcu. fert ꝙ Cy. mādātē: ꝗa exceſſit fines mādati: vt sͣ. mā. l. dili ⁊ in. c. ii. de tenet ꝙ rea ter niſi reſtituat̉ ex ꝑſona minoris. dic vt. l. ſi mi gēter. ⁊ qd̓ no. de ꝓcur. l. qui ꝓcurato. in pͥn. jͣ. de ſol. Et de lit li actiōi nō nor. sͣ. de ꝓcu. ⁊. l. ij. C. de fideiuſ. mi. aut fideiuſ teris cōmēſo. l. hoc iure. Fallit rōne ꝑſone: vt ſi eēt inſtitor pōt accedeſor interceſſit ꝓ pupillo naturaliter tm̄ obligato daticiis. ad re fideiuſſor vt dixi fateor tn̄ ꝙ ſi ſum paſſus dānuꝫ occaſiōe de bal. in. l. ⁊ nō iuuat̉ aliquo mō vt hic. ⁊ sͣ. e. l. ij. aut inter ſꝫ ipſe tenet illius credulitatis poſſum recuꝑare ꝑ actionem ſi litteras. C cōtra: qꝛ ſal ceſſit ꝓ eo ꝗ nullo mō erat obligatꝰ. ⁊ tūc n̄ pōt mādati. puta ille lator lr̄aꝝ dixit mihi ex ꝑte ſcri mādati. Et tē largo mō aliquo mō teneri: vt. sͣ. e. l. ſꝫ ⁊ ſi ẜui dn̄s. ⁊. l. ſi fi de litteris bētis ꝙ ſi ego vellē talē librum pro tāta ꝙͣtitate dicitur obli deiuſſor obligari. ī pͥn. ¶ Quero ꝗd ꝓ eo ꝗ nulcredentie ēt gatus. facit mitterē: ego credēs miſi ⁊ in hoc expēdi. dn̄s nō vid̓ baldū. ⁊ la obligatiōe tenet̉: ſꝫ pōt offō iudicisᶜ exigi. an qd̓ ideꝫ no. vult dare librū. iſtud dānū repeterē: vt. sͣ. mā. l. īmol. ī. c. fra in. d. l. fi. C. poſſit accedere fideiuſſor. Uidet̉ ꝙ nō: ꝗa nō p̄ ſi tibi mādauero.§. fi. Sꝫ pone ꝙ ille lator lr̄aꝝ ternitatis. d̓ de cōpenſa. ſupponit obligatiōem: vt. l. ꝗ ꝑ colluſionē. sͣ. de cle. nō reſi. dixit talis fecit me ꝓcuratorē ad ꝯtrahēdū tecu d ¶§. fi. Et ac. ēp. ⁊ vē. ⁊. l. cū poſtulaſſeꝫ. sͣ. de dā. īfec. Ego ⁊ de litteris aduerte ꝙ ego credidi ⁊ tāꝙͣ cū ꝓcuratore ꝯtraxi. an preiu cōmendatidico ꝙ accedit fideiuſſor. ⁊ ē caſus in. l. pecunie ille tex. ī. d. dicet dn̄o. Dico ꝙ nō. nō enī dꝫ credi ei qn̄ nar ciis. vide ēt .l. pecunie. ī ꝟbū.§. fi.ᵇ ꝯiuncto.§. pe. eiuſdē. l. jͣ. de ꝟ. ſi. exp̄ſ bal. ī. l. ſi v̓o rat aliꝗd qd̓ ſpectet ad ipſuꝫ referētē ꝑ qd̓ ei ac.§. ꝓſecutio ſius. jͣ. de ſol. l. cū ꝗs.§. ſi ꝗs ꝓ eo. ⁊ de offō iudiin.§. cū ꝗdā nis optime quirat̉ cōmodū vel offm̄ niſi qͣtenus lr̄is eēt excis mercēnario ē exp̄ſſuꝫ. sͣ. de eo qd̓ cer. lo. l. cē. ī reportatis probat hoc preſſum ne det̉ materia malignādi: vt. d. l. fi. C. antiquis sͣ. mō. Naꝫ fitū capue. ⁊. l. fi. ⁊ loca. l. q̄ro. ⁊. jͣ. re pupil. ſal. fo. qd̓ cū eo. vn̄ eſt neceſſe ꝙ in lr̄is ꝑmittat̉ ꝙ poſmāda. etiaꝫ deicōmiſſuꝫ .l. ſi poſtea. ⁊ pꝫ ex hac. l. ꝙ falſa ſit opinio illoꝝ bal. in. l. īſtiſit cū tali nūcioª ꝯtrahere generaliter vel ſpeciali illo iure diqui dicūt ꝙ qn̄ fideiuſſor accedit naturali oblitor. de īſti. ⁊ geſtorū peter: vt. d. l. fi. ⁊ s. qd̓ iuſſu. l. i. in pͥn. ¶ Sed q̄ro in. l. i.§. i. sͣ. gatōe hꝫ exceptōeꝫ de qͣ tāgit gl. sͣ. e. l. qd̓ enim. tebatur offi an tali latori debeat credi ſine iuramēto. Et vi qd̓ iuſſu vbi cio iudicis ¶ Quero ꝗd ſi fideiuſſor interceſſit pro pupillo ꝙ nō. l. theopōpꝰ. sͣ. de do. p̄le. Sꝫ puto cōtra: gl. add̓ bal. nō iure act. auctoritate tutoris. Et vr̄ ꝙ ſit aliud quia ſi au in rub. C. d̓ inſti. de fide ꝗa fides huiuſmōi eſt approbata ab vtraqꝫ ꝑte ctoritas tutoris īterceſſit ī ꝯtractu mādati fidecōſti. pecu. ī iuſſo. in pͥn. .ſ. amittēte ⁊ ab eo qui recipit. ergo ⁊cͣ. vt no. sͣ. verſi. venio iuſſor repeteret a pupillo. ⁊ tūc vr̄ debere ſubue ⁊. d.§. proſe de fer. l. i. Sꝫ cōtrariū loquit̉. d. l. theopompus. ad ſnīam: et cutiōis. ſed niri. ⁊ gl. hic īnuit in ẜa ꝑte glo. ſꝫ nō eſt veꝝ: ꝗa melius ī. iii. Ex. l. ſequenti. pro fide aclꝫ hēat regreſſuꝫ ꝯtra pupillū pōt tn̄ pupillꝰ reſti col. in fi. v̓. cedit fideiuſ ¶ An ſuper eo ꝙ offō iudicis pōt exigi poſſit fi tutōeꝫ ī ītegrū poſtulare aduerſus actōeꝫ māda deīde q̄ro. ſor ꝑ totū ti deiuſſor īteruenire: ibi. Quero. Et an cū fideiuſ ADDE an tulum vt le ti q̄ dat̉ fideiuſſori. Caſus ē in. l. ij. C. de fideiuſſor ītercedit ꝓ pupillo tutore auctore a quo relittere cābii ga. no. caue. mi. ¶ Quero qͣliter ponitur in tex. iſta rō qm̄ is mercatoꝝ. e ¶ No. iſtd̓ petet: ibi. Quero ꝗd. Et qn̄ fideiuſſor furioſi ⁊ ⁊cͣ. Gl. dicit pōt eē rō recta ⁊ remota hoc ē dice bus mādāt An furioſus prodigi obligetur: ibi. Ex predictis. ꝙ tali ſoluat re recta rō ꝑ quā dictū ꝓbat̉ hoc mō. iō fideiuſ⁊ ꝓdigus re ꝗs cētuꝫ an Qui fideiubet ꝓ ſtituant̉ in ī ſori nō ſubuenit̉: ꝗa rei pͥncipalis nō ītereſt. Et n Arcellus. pupillo furioſo vi faciāt fideꝫ tegruꝫ ſicut ꝙ ipſiꝰ rei n̄ īterſit ꝓbat̉: ꝗa ꝯtra eū n̄ dat̉ actio ꝯͣ ipſum ſcri minor. adprodigo naturaliter obligatis efficacimādati. Scd̓o mō pōt ītelligi ꝙ ſit rō remotiua benteꝫ vide de bar. in. l. ter tenet̉ nec ꝯtra eos ꝑ mādati actōeꝫ regredibal. cōſi. liii. hoc ē rō q̄dā ꝑ quā tollit̉ ⁊ remouet̉ id qd̓ in cō .i. sͣ. de bo. turᵇ. h. d. Diuido tibi glo. Iſta pͥma ꝑs glo. tra primo libro poſ. fur. ⁊ ītrariū dici poſſet. ⁊ hoc mō vr̄ ꝙ ſubueniat̉ fide a ¶ Cuꝫ tali ctat de fideiuſſore ꝓ pupillo. ſcd̓a de fideiuſſore fan. dela. et iuſſori ſicut pͥncipali. Ad qd̓ rn̄deo ꝙ illud ē ue nūcio. Con bal. in fi. C. pro ꝓdigo ⁊ furioſo. ẜa ibi. qd̓ aūt. ¶ Op. cōtra rū qn̄ pͥncipalis ītereſſet. ſꝫ hic nō intereſt. ergo trariū tenet ꝗ admitti. ⁊ pͥmū. īmo vr̄ ꝙ fideiuſſor pupilli hēat actionem ip̄emet bar. ⁊cͣ. Et ꝙ nō īterſit ꝓbat̉: ꝗa nō eſt hīturꝰ regreſ bar. pꝰ Cy. mādati vel ne. ge. vt. l. ſi pupilli in pͥn. sͣ. de neg. in. l. ⁊ lꝫ. de in. l. ſi infan ſum ⁊cͣ. ⁊ ſic in idē recidit. ¶ Uenio ad ſecūdaꝫ cōſti. pecu. ti. C. d̓ iure ge. vt. l. at ſi ꝗs.§. ꝗ mādati. sͣ. de religio. Timo ꝑtē glo. dr̄ hic ꝙ fideiuſſor īterceſſit ꝓ furioſo ⁊ dixit bal. in deli. ⁊ bal. ī re huiꝰ ꝯtrarij dicit glo. ꝙ iſta loquit̉ de pupillo tractatu de ꝓdigo ⁊ tenet̉ ꝯtra. l. is cui. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊. l. ī ne.l. ſi ꝓcuranaturaliter tm̄ obligato ⁊ ī quo nō hꝫ fideiuſſor cōſti. ī. v. q. torē habens gocijs. jͣ. de reg. iur. Huiꝰ timore ſūt qͣttuor ſo. principali. ī regreſſuꝫ. ſecꝰ ſi eēt naturaliter ⁊ ciuiliter pupillꝰ de in ītegrū Una ē fateor ꝙ nō reſtituit̉: ꝗa nō tenet̉. ſi eniꝫ fi. que īcipit reſti. minoꝝ obligatꝰ vel ꝗa locupletior effectꝰ vel alio mō et teneret̉ tūc reſtitueret̉. ¶ No. iſtudᶜ ꝙ furioſus vēio ad cāꝫ vbi allegat tūc hēret regreſſum. ⁊ vide gl. ¶ Op. pupillus nota. ⁊ ꝓdigͦ ſi ſūt leſi ex ꝯtractu eo ꝙ ſūt obligati cū bonaꝫ glo. nō obligat̉ naturaliter nec ciuiliter: vt. l. ſi pupil ⁊ Io. an. in effectu ꝙ reſtituuntur: ꝗa reſtitueret̉ fideiuſſor m cello. sͣ. de auc. tu. ⁊. l. pupillꝰ. sͣ. de ac. ⁊ ob. So. inaddi. ſpe. ſu multomagis ⁊ ipſi furioſi. ⁊ hanc tenet Dy. hic per rubri. d̓ tellige qn̄ naturaliter tm̄ obligat̉. qd̓ qn̄ ſit dicā Cōtrariū tenet Cy. in. l. ſi infanti. C. de iure de regreditur. preſcrip. et .jͣ. ti. i. l. i. ¶ Op. ꝗa ſi ſuccurrit̉ minori: ⁊ fideiuſ ꝗd ſi ſtatuli. Sꝫ truffa eſt: ꝗa ſi reſtituit̉ abſens ⁊ pupillus pau. hic. to cauet̉ ꝙ ſori ſuccurrit̉: vt. l. ſi minor. sͣ. de ꝓcur. ⁊. C. de fi qui habent ītellectū qͣre nō furioſus ex generali filiuſſa. non deiuſ. mi. l. i. ⁊. ij. hic tex. ꝯtradicit gl. dicit ꝙ fide clauſula. sͣ. ex q. cau. ma. l. i. ⁊ iſta ſolutio eſt bōa poſſit obliiuſſori nō ſuccurrit̉ nec ꝑ reſtitutōeꝫ ī ītegrū nigari in con in ſe tota. ſꝫ nō placet ad. l. ꝗa qn̄ una diſpoſitio ſi ſicut ſi interceſſiſſet ꝓ quolibet maiore vel pro tractu. an fi refert̉ ad duas ꝑſonas dꝫ intelligi equaliter: ut ldeiuſſor obli adulto. ⁊ ſic gl. īnuit ꝙ hoc caſu qn̄ pupillꝰ obli .l. iaꝫ hoc iure. sͣ. de vul. ⁊ pupil. ſubſti. ⁊. l. hr̄digetur. vide gat̉ naturaliter tm̄ reſtituat̉. ⁊ tunc talis reſtitubal. in. l. i. sͣ. tatē. C. de īpu. ⁊ ali. ſubſti. ¶ Scd̓o ſoluit̉ ꝙ iſti tio aliqn̄ ꝓdeſt fideiuſſori. ꝓ quo facit. sͣ. de con eo. ꝙ ſic. ⁊ fideiuſſores interceſſern̄t pro furioſo uel ꝓdigo di. īde. l. īterdū. Sꝫ ꝟitas ē ꝙ pupillꝰ tm̄ natura qd̓ no. Cy. ī obligatiōe ꝯtracta an̄ uel poſtea ꝯtracta reipſa .l. decretuꝫ liter obligatꝰ aduerſus illā obligatōeꝫ naturaleꝫ Iſta ſolū. ēt eſt ꝟa in ſe ſꝫ nō ꝙͣtū ad. l. ꝗa tūc fi.C. qd̓ cum nō reſtituit̉. ergo ēt nec fideiuſſor: vt gl. meliꝰ di deiuſſor teneret̉ cuꝫ effectu ⁊ poſſet actiōe neg cit ī. l. ſi pupillꝰ. sͣ. d̓ arbi. ⁊. l. ſi minor. sͣ. de ꝓcu. ge. repetere: ut. l. iij.§. furioſus. sͣ. de ne. geſ. ⁊. l. in gl. ma. ⁊ īſti. ꝗ. mo. tol. ob.§. p̄terea. ⁊ sͣ. de ꝟ. pupilli. in pͥn. jͣ. eo. ti. ¶ Alia ſol. eſt ꝙ hic nō inob. l. puberes. ⁊ ꝓbat̉ in. l. ī cāe. la. ij. sͣ. de mino. teruenit fideiuſſor in p̄iudiciū ꝓdigi uel furioſi. KR R R iii

De fideiuſ. ⁊ māda a ¶ Tn̄ oppo. No. limitationē auc̄. pn̄te. C. de fideiuſſo. Adde bar. in. d. .l. fideiuſſor in.§. ſi ꝗs. ꝗ ſatiſ. co. et ultra iſta uide poſt bar. ī rub. jͣ. inq̓. ſo. .l. iii. jͣ. de ſo. ⁊ in. l. cū ꝗs. in.§. ſi ꝗs ꝓ reo. jͣ. eo. ti. Adde tn̄ aliā limitatioMDDE ut ꝑ Ro. cōſilio. cxiiii. b ¶ Pōt diſcuti. qd̓ intellige nē.ſ. vbi fideiuſſor iuraſſet ẜm bal. in. c. ex reſcripto de iureiurā. Itē ſi ſit niſi pͥncipalis nō poſſet diſcuti de iure ſuo facto creditoris: ut eſt glo. ibi fideiuſſor: vt principalis ſcriberetur: tn̄ fideiuſſor ē: ut in. l. ſi fideiuſſor. sͣ. cōiter approbata in. l. niſi. sͣ. de pac. de pac. ⁊ qd̓ ibi bar. ⁊ quod dicit Ia. de are. in. l. i.§. cū aūt. sͣ. de exercit. I plures. Ia. de are. An aūt ꝑ iuramentū ipſo iure an̄ ꝑ exceptiōem ⁊ qn̄ fideiuſ ſor obligeuide bar. in tur ut prin.l. iul. sͣ. de Sed in p̄iudiciū ipſoꝝ fideiubentiū ſed iſtā renun. ⁊ conclu.§. i. Dn̄s Di. ⁊ Ia. de are. tenent cipalis ⁊ nō cōdi. īde. et p̄hendit glo. ⁊ bene. ¶ Dat̉ quarta ſol. quā teut fideiuſcōtra. ⁊ bene ꝑ. l. ſi ticius. jͣ. eo. ubi uidet̉ caſus in. xvii. col. neo tn̄ oꝫ ꝙ diuinemus: ⁊ dicit ꝙ hic loꝗtur in ſor: ⁊ ꝗbꝰ ca et ibi dixi. ⁊ ibi dicam. nec ob. l. ſi a ticio. quia ibi fideiuſſod ¶ Prete. ſibus nō nifurioſo ⁊ ꝓdigo naturaliter obligato. ¶ Quo res erāt accepti a diuerſis. ⁊ hoc tenet Cy. in. l. ſi ut fideiuſ rea. cōputāſ aūt accedere poſſint naturali obligatiōi. Dic ꝙ ſi fideiuſſor. C. e. ti. in fi. ¶ Quero utruꝫ iſtud qd̓ uires. in bo ſor ⁊ de mo nudo pacto ꝓmiſerāt anteꝙͣ eſſēt furioſi: uel ſuc nis prīcipadis intercehic dr̄ in duobus fideiuſſoribus habeat locū in ceſſit cuidā naturaliter obligato dū erat in furo lis ꝯputant̉ dendi ꝓ alio duobus reis. Et glo. dicit ꝙ nō. alle. l. ſi ex duouires fideiuſ habes glo. re. Iſtā tenebat Rai. de forl. ⁊ iſtam teneo ꝓ ve bus sͣ. de duo. re. nō diſtinguit quo iure uel uemagiſtrā iū ſoris ẜꝫ balra. ¶ Ex p̄dictis ſūmemus. qn̄qꝫ īterceſſit ꝓ futeri vel nouo. Glo. in autē. hoc ita. C. d̓ duo. re. ctis dictis in auc̄. ſꝫ ho rioſo ⁊ ꝓdigo nullo mō tenet̉. qn̄qꝫ ꝓ furioſo ci die. C. de ac bar. in. l. ī x dubitat. Di. determinat in. l. ſi ex duobus. dic ut tio. et ob. et ſonaꝫ.§. i. in uiliter ⁊ naturaliter obligato: ⁊ tunc tenet̉ natu ibi. ¶ Querit glo. an ipſo iure vel reſtōne in inin. l. mulier glo. magna raliter: ſed cōtra eos hꝫ regreſſum.ſ. ꝑ actioneꝫ tegrum reddat̉ actio. Et glo. dicit ꝙ reſtōne in .C. de iure .sͣ. de pac. mādati: ut. l. ſi a reo.§. ſi a furioſo. jͣ. eo. qn̄qꝫ indo. ubi diē ītegrum. Sed quare nō ipſo iure: ut. sͣ. l. proxi. unū adde ꝙ terceſſit ꝓ obligato naturaliter tm̄: ⁊ tūc tenet̉: ideꝫ ecōtra. quotiēs ſūt Et glo. dicit ꝙ videt̉ liberatus ꝑ epiſtolaꝫ ⁊ ab Sꝫ an in bo plures obliſed nō hꝫ regreſſum ꝑ actionē mādati. ¶ Ulteſolutus ꝑ ſnīam: quia cū eſt condēnatus in parnis alicuius gati ⁊ dubirius op. hic Dy. ⁊ videt̉ ꝙ nō poſſit teneri ī pl te videt̉ in parte abſolutus. ⁊ hoc īnuit tex. dū ꝯputent̉ bo tatur de ꝗꝙͣ principalis: ut. l. grece.§. illud cōe. ⁊.§. ſi ſtina alienata ī dicit actionē reſtituēdam. ¶ Sed cōtra hoc op buſdā illoꝝ fraudē. uide chuꝫ. So. nō tenet̉ in plus ſed efficacius: ut. l. ſi an ſint oblipo. quia epiſtola nō tollit actionem ipſo iure: ut no. bar. ī. d. gati ut fide pupillus. sͣ. de ꝟ. obli. ⁊ ibi tibi dixi. Tn̄ op. ꝙ .sͣ. l. ꝓxi. ergo nō eſt neceſſe ꝙ reſtituat̉ cum cō.l. bona.§. iuſſores vel .l. iſta nō poſſit ꝓcedere ẜm iura hodierna quia euꝫ de iure petat. unde poſſet forte dici ꝙ glo. nō bene di ut principaprius dꝫ diſcuti pͥncipalis: ut in auc̄. pn̄te. C. de fiſ. jͣ. cit. Et ꝙ hic dr̄ actionē reſtituēdam. dic.i. exerles ⁊ ſūt hīc I ꝯtē fideiuſ. ſed hic nō pōt diſcuti principalis: ergo inde plures citium actionis reſtituendū ipſo iure cum appa dat. of pecunie: dic nō diſcutiet̉ fideiuſſor. So. Dy. ꝙ hec auc̄. dꝫ īret eum nō eſſe ſoluēdo. Pro hoc facit tex. qui ficium iudiꝙ ubi ꝯſtat telligi qn̄ de iure uel d̓ facto pōt diſcutiᵇ: quod cis. Et hoc dicit ꝙ ei ſuccurrit̉ vt īterim nō cōueniat̉. ergo ad quos ex no. ꝙ benehic nō ē. iō remanet hec. l. ⁊ ꝓ hoc. sͣ. de duo. re. illis ligatis poſt pōt cōueniri. Dico ꝙ ſiꝗdem ſic eſſet ꝓnū ſicium diuiꝑuenerit pe .l. ſi ex duobus. ⁊ ꝓ hoc habes declaratā. l. iij.§. ciatum vt īterim cōditione pendēte conueniat̉ ſionis petit̉ cūia mutua fi is ꝓ quo. sͣ. qd̓ ꝗſqꝫ iuris. q̄. l. patit̉ eadem cōin uirilem: tūc conditione finita ipſo iure poſſet officio iudita a creditraria. ⁊ tene mēti. ¶ Op. de. l. idē.§. ⁊ generacis et idem agere: ut. l. īperator. ff. de poſtu. ⁊ de le. ij. l. ſta tore: ⁊ tunc in beneficio xi I liter. sͣ. mā. ubi ſi eſt aliqd̓ beneficiū qd̓ ꝯpeteret alii ad quoſ tulibe.§. ſtichum. Sed ſi eſſet pronunciatū ſim ceſſiōis: ut aliꝗd de ilprincipali ⁊ nō fideiuſſori tūc pͥncipalis dꝫ ſume pliciter actionē diuidēdam: tūc ipſo iure tollere no. ī. l. ſi res la pecunia ſi re iudicium in ſe ⁊ opponere exceptionē ex ꝑſo tur actio ⁊ opꝰ eſſet reſtōni. ⁊ ita loquit̉ hec glo. obligata.sͣ. ꝑuenit p̄ſude lega.i. ad na ſua ⁊ ſic ſuſcipiet pupillus inuito creditore: Nec ob. sͣ. l. proxi. quia veꝝ eſt ꝙ epiſtola nō di mūtur oblide Bar. ī. l. ut. l. ꝓcurator ad exhibēdū.§. i. jͣ. rē ra. ha. ⁊. d. gati ut fide uidit ipſo iure. ſed poſtꝙͣ eſt oppoſita hec exce.iii.§. nunc iuſſoreſ ⁊ ita .l. idē.§. ⁊ gn̓aliter. Di. ſoluit ꝙ ꝯtraria loquūt̉ ptio diuiſionis ⁊ in ea eſt obtentū: tunc perimit de effectu. sͣ ſuit obtētuꝫ in eo ꝗ eſt habiturus regreſſum cōtra pͥncipalē. de lib. lega. ipſo iure actionē pro parte cōfideiuſſoris: ut. jͣ. ꝑ gl. ī. l. iul. et. sͣ. pro ſo⁊ ſic qn̄ pͥncipalis defendit de neceſſitate ꝗa fiin.§. item ſi .e. l. īter eos.§. cum īter. ⁊ ideo dixi hanc excep cio. in. l. ſi ſo duos. ī v̓. ꝑ deiuſſor hꝫ regreſſum cōtrā eū. Et p̄dcā faciūt tionē eē peremptoriā: ut. l. ſi dubitet̉ in. prin. sͣ. cietatem.§. uenit sͣ. ad ad qōnē quā diſputaui: de qͣ dixi in. l. ꝓcurator e. Et ꝑ hoc apparet ſo. qōnis no. per Cy. C. de arbitrorum xiii ſimacedo. ⁊ ꝓ ī. iii. col. ubi ad exhibendū.§. i. jͣ. rē ra. ha. ¶ Ultimo Di. di excep. l. exceptionē.ſ. vtrū actio perimat̉ ipſo iuhoc ēt alle querit quis ſtinguit ī materia. qd̓ dic ut. l. hi ꝗ acceſſiōis. jͣ. e. gabatur qd̓ re ꝑ exceptionē poſtꝙͣ venit ad cōflictuꝫ. Ia. de in iſto caſu no. in. l. vii are.ᶜ ꝙ ſic. Pe. ꝯtra: ut ibi patet. Tu dic aut ibi erit iudex uxori. ad uel Ater fideiuſlores. adeūdus ut venit ad cōflictum ꝑ ſolā propoſitionē nec ē ſu i iiii leia. ad hoc Si ante diuiſioneꝫ unus fideiuſſoꝝ effiꝓnūciet exper ea obtētum ⁊ nō perimit actionē. qd̓ patet: adde no. ꝑ ceptionē mi ciat̉ nō ſoluēdo uel ſine herede decedit ad peri bar. in. l. iii. quia actio pōt replicatione adiuuari: ut īſti. de hi cōpetere v̓. vii. q̄ritur culū ceteroꝝ ſpectat. h. d. ¶ Cōtra ꝙ nō ꝑtine replica. in prin. ⁊ ita ītelligit Pe. Fallit in exceet aduerſa.sͣ. de duo. at ad periculū ceteroꝝ. jͣ. e. l. īter eos.§. cuꝫ īter. rio ſilētium ptione cōpenſationis que ſtatim perimit cū op reis: et in. l. īponere: et So. ibi diuiſio facta erat lꝫ exactio nō ſecuta. hic ſi ut certo ponit̉: ꝗa habet vim ſolutionis. aut ſuꝑ ea ē ob dicit ꝙ iu.§. ſi duobꝰ ꝟo dꝫ ītelligi an̄ diuiſionē fcāꝫ. ¶ Quero ꝗd ſi tentū: ⁊ tūc perimit ipſo iure. Caſus ē hic ⁊ ita dex mei rei uehiculū. sͣ. ipſo iure ē diuiſa. Et gl. dicit ꝙ nō erit idē. Di. ītelligit̉ dcm̄ Ia. de ra. ¶ Item op. ꝙ cōdēnapetētis apud como. fac̄. l. allegat. l. cuꝫ ita.§. idem rn̄dit legatorum. sͣ. de queꝫ me ha tus in parte nō videat̉ abſolutus in alia parte: unuꝫ q̄ritur buiſſet nele. ij. alias īcipit lex legatoꝝ. ꝓ hoc. sͣ. ad. l. rho. eo. ti. Pro ut no. C. ſi aduer. rem iudi. l. i. So. iſtud iō quia ceſſe trahehoc facit. l. de iac. l. ij.§. antepe. ibi ꝓbat iſtaꝫ diſtinctioneꝫ. cōtra aliam partem erat oppoſita exceptio perre. Et iura ſi nō ſinguli Ex. l. ſequenti. emptoria. ¶ Quero quid ſi nullo modo extitit q̄ hic allegā et ibi glo. et ¶ An hec. l. habeat locū cū fideiuſſores īterceſ tur nō bene conditio: Dicit glo. idem quod hic. docto. C. ſi ꝓbāt ſi beſerunt ſeparatim: ibi. Circa. Et an illud ꝙ dr̄ in cer. pe. et in Fideiuſſoris hr̄di ⁊ eiꝰ ne que res. .d. l. ſed iul. Preter Cā. cōfideiuſſori dat̉ benefi fideiuſſoribus hēat locum in duobus reis: ibi. ſorteᵐ iſtud in pͥn. v̓. nō Quero. Et an actio reddat̉ ip̄o iure uel ꝑ reſtō dcm̄ nō pocium epiſtole reſpectu ꝯfideiuſſoris. ſecus reſpe ſolū. Et p̄di nitur alibi: nem in ītegrū: ibi. Querit. ctiſadde ſin ctu rei principalis. ⁊ in bonis principalis cōpuſed ipſuꝫ regulariter ¶ Fideiuſſor ꝗ tenet̉ tant̉ viresᵈ fideiuſſoriſ. h. d. qd̓ no. Glo. aſſignat fert do. an. ī z I plur(S. ſub cōditione facit bal. in. l. anar. contra. ⁊ non ſoluit. ⁊ vide eaꝫ que īcipit ſic. c. ſi clericuſ tique. C. ad locū beneficio epiſtole. ſed ſi tūc ſoluenlaicū de fo. C. ad vel. ⁊cͣ. ibi.§. ſoli. ſed ibi eſt beneficiū meuelle. et ſpe. compe. fac̄ do nō eſſet in alios fideiuſſores actio reſtituet̉. de do. et cō re ꝑſonale. ſic. sͣ. ſo. ma. l. marituꝫ. cū. l. ſe. quod no. ip tu.§. fi. uer. h. d. ¶ Circa. l. nr̄am formant̉ tres qōnes. Una ſemet Bar. Iſta. l. hacū in pͥn. cū eſt an iſta. l. hēat locuꝫ ſi īterceſſerūt ſeparatim. I contendat. per vnā ſinin. l. cum hi v̓. p̄cedenti. Glo. dicit ꝙ nō. ꝗa tunc nō hn̄t beneficiū diui.§. ttāſactio gularem glo. ¶ Quero ꝗd īplicat iſta dictio ēt. bal. et glo. ī niſ. sͣ. de trāſ ſionis: ut. jͣ. eo. l. ſi a ticio. ⁊ hac tenet Spe. de re Glo. dicit ꝙ īplicat ꝙ nō ſoluꝫ ꝯpetit exceptio

ViDe fideiuſ. ⁊ māda. 7 6 ac. quod no. ¶ Circa fi. ibi ⁊ ſilētiuꝫ īponatur qd̓ no. bal. in. l. ij. C. ne fili. eius nō poterit cōueniri. facit. l. neratius: cū ibi no. de regu. iu. Inno. tn̄ ꝓ pa. et in rubri. C. de cōdi. ex. l. in. i. col. ⁊ bal. in. l. i. eo. ti. in. iij. q. ⁊ in. l. innuit ꝯͣrium in. c. ſignificaſti. de reſcrip. qui dixit ꝙ qn̄ nomē rei fuit exticut. de p̄ſcrip. xxx. an. ꝑ bal. ⁊ ſali. in. l. iij. C. de ceſſi. bo. ubi glo. quā no. preſſum tranſit. ſecus ſi nō fuit expreſſum ſed cōtinebatur ſub illa clauſu vt ibi ꝑ eum: ⁊ ibi tex. ꝙ vbi ꝗs timet grauari pōt petere vt ſilentiū īpo la ⁊ quoſcūqꝫ alios: ⁊ ſequuntur doc. in. l. ſed ſi deceſſerit. qui ſatiſ. cog. nat̉. do. an. in. c. ſi aūt. de reſcrip. vbi allegat iſtā glo. ⁊ ꝑ dcm̄ Io. de imo. ¶ Adde ꝙ vbicūqꝫ ea res ſuper qua pēdet iudicium īcohatum cōtra de in. c. ſignififūctum nō ē cauit. de tetranſitoria ſti. vbi ēt di ſed ēt iudicis offm̄. ⁊ ꝙ nō ſolū poterit agi vt fifi. sͣ. ex qui. ca. in poſ. ea. ¶ Op. de. l.ᵈ ſi ꝯſtan̄. ad heredem ſtinguit iſtā at diuiſio ſꝫ ēt excipi: qd̓ multū no. ⁊ habeo iſtā vniuerſaleꝫ .§. fi. sͣ. ſo. ma. ubi mortuo reo perimit̉ īſtā. ⁊ nō glo. glo. pro multum no. ꝗa ẜm iſtam poſſum agere ibi: nūqͣꝫ iuADDE ẜꝫ trāſit ad heredē. Ia. de are. dicit ꝙ ibi loꝗtur in dicium pen pau. de ca. ꝯtra te vt diuidatur actio: ⁊ hoc ex epiſtola diui ſiſco ꝗ nō ē vere heres. ꝓbat̉ in. l. quoti. in fi. jͣ. dens ē tran Inno. in. c. adri. Item offm̄ iudicis vt fiat diuiſio ⁊ ſilētium de noua. ⁊ glo. jͣ. e. l. īter eos.§. fi. iſtud dcm̄ nō ſitorium ad abbate poſt imponatur. ⁊ de iſto habes glo. no. in. l. aureliꝰ heredē. Caprin. d̓ v̓bo. videt̉ veꝝ ꝑ. l. tā ex ꝯtractibus. sͣ. de iudi. vbi in .§. centum. sͣ. de libe. le. plenius dixi in. l. ſi finita ſus eſt mulſi. vbi dicit ſtan̄. trāſit ad pr̄em ꝗ nō ē heres ſed occupat iu tuꝫ no. in. l. ꝙ ſi eſſeꝫ in .§. elegāter. sͣ. de dam. īfec. re peculij. ⁊ iō. d. Ray. dicebat in. l. ſi ꝯſtan̄. ī fi ſi operaruꝫ poſſeſſione iudiciū paritᵉ ſubaudi ꝙͣtū ad mulierē. ſed in fiſ .sͣ. de ope. li alicuiꝰ rei in I ſub īpoſſibili con be. Et dicit qua nō bacū trāſiuit. ſed tex. ibi nō patit̉. iō pōt dici ꝙ ſpā Io. hic hāc ditione. ¶ No. ubi aliꝗd promittit̉ ſub bereꝫ ius et le ē ibi in fiſco ꝗ hꝫ iudicesᶠ ſuos ſpāles vt coraꝫ eſſe ſuaꝫ nodubitarē in cōditione īpoſſibili nec naturalis nec ciuilis ob eis iudiciū agitet̉ Et ideo ꝓ huiꝰ declaratione uaꝫ regulā. ea moleſtari ligatio contrahit̉: ꝗa nō pōt fideiuſſor accedeAdde Bal. q̄ro vtꝝ īſtātia in heredē vniuerſalē poſſit cōtia te ſciēs ꝙ re: ut hic. ⁊ ꝙ nō naſcatur ciuilis nec naturalis in. l. i. C. ſi ēt tu nō hēs nuari. Rn̄deo ꝙ īſtātia cauſe pͥme criminalis n̄ penden. apius in eadeꝫ determinat Di. in. c. impoſſibilium nulla ē oblitrāſit. cā appellationis trāſit n̄ p̄ciſe: lꝫ cū diſtin pella. ⁊ in. l. ꝙ nō poſſuꝫ gatio. extra de regu. iu. li. vj. ctione q̄ eſt in. l. fi. ſi pendē. appellatio. mors in ſi ſeruus. de agere ad de Uide glo. q̄ īciteruen̄. ⁊. l. iij. ſi reus uel accu. mor. fue. ſed īſtan īfami. ⁊ do. clarāduꝫ te Sperſona. pit vt mādatoanto. ī. c. ꝗa nullū ius ha tia cauſe ciuilis trāſit paſſim ⁊ ſine dubio ad he .v. de iudibere ī illa re ribus. ibi de ꝯpenſatio. ut. sͣ. de ꝯpenſaredeſ: ut hic: ⁊. l. ſi ſeruus. sͣ. de his ꝗ no. īfa. ⁊. l. cijs. ¶ Et ſed tunc detio. l. ſi quis a fideiuſſore. ibi tanti temporis: ut ſi in rē. sͣ. de reiuē. ⁊. l. ij. in fi. jͣ. de p̄to. ſtipu. l. i. nūquid ſola mū poſſum .jͣ. eo. l. ſi teſtō.§. i. citatione di agere qn̄ p̄C. ſi pē. ap. mors īterue. l. i. ⁊ tangit̉ ibi ꝑ Cy. fal catur īſtantēdo me iuſ Ex. l. ſequenti. lit in fiſco: ut. sͣ. dixi. ¶ Quero an trāſeat in fidei tia cepta vt hēre vt illd̓ ¶ Utrū īſtantia poſſit in heredē vniuerſalē cōcōmiſſariū vniuerſalē. Rn̄deo īſtantia iudicij q̄ tranſeat ad declaret̉: ꝙ tinuari: ibi. Et iō. Et an īſtantia trāſeat in fideierat īcepta cū defūcto trāſit ad eū: ſed ea q̄ erat heredem: ui dic̄ pau. fincōmiſſariū vniuerſalē: ibi. Quero. Et an trāſeat de bal. ꝙ ſic gularit̓ noīcepta cū herede non trāſit ad eū: ut. l. ij.§. i. sͣ. in. d. l. i. C. ſi qꝛ limitat ⁊ ad ſingularem ſucceſſorē: vide in fi. ad trebel. ⁊. l. cū hereditas. eo. ti. ⁊ ꝑ hoc habui penden. apdeclarat il Inſtātia qōnem. ꝗdā heres defuncti egerat ꝯtra quēdā pel. mors īlud ad qd̓ I eum hoīem. cauſe trāterue. ⁊ dederat libellū ⁊ ceſſit illā actionē alij hoc mō allegat̉ hec ſit ad heredē quo nō defendēte cōmittit̉ ſtipub ¶ Oppo. .l. ꝓ quo di cedo tibi illā actionē quā habeo ꝯtra ticiuꝫ: ⁊ q̄ inſti. Adde cto dicit vi latio ꝯtra fideiuſſorē datū a defūcto iudicatum mihi ꝯpetit tanꝙͣ herediᵍ ceſſionarius fuit ꝓſe quod voluderi caſum ī ſolui: niſi heres ſeruus fuerit petitoris. h. d. cutus īſtantiā inceptā ꝑ heredē. Conſului ꝙ n̄ it bar. in. l. l i. circa pͥn. ¶ Quero q̄ ſatiſdatio fuit iſta. Et dicūt ꝗdā ꝙ hoc autē.§ .sͣ. ſi ꝑs hepoterit ſeꝗ ꝯdēnatio: ꝗa actō ſolū ꝯpetebat ſibi ſi. qui. ex cā. de iudicio ſiſti. ⁊ dꝫ ītelligi ꝙ ſiſtat̉ ī iudicio ille redi. tanꝙͣ heredi ⁊ iure hereditario. īſtātia vero cōin poſſeſ. ea ẜuꝰ ꝗ petit̉. alias ſi ipſe reꝰ: tunc morte rei eēt ex petebat ſibi ſuo iure ⁊ ſuo facto. ideo non trāſit tur et late ꝑ a Ieum tincta: ut. l. ſi deceſſerit sͣ. ꝗ ſatiſda. co. ⁊ ſic glo. in fideicommiſſariū: ut. d. l. cuꝫ hereditas. sͣ. ad Bar. in ruhoīem nō bn̄ diceret. Alij dicūt de iudicato ſoluēdo: ⁊ bri. j. iudi. inſtātia cau trebel. hic aūt fuit facta ceſſio ſolū de eo qd̓ ꝯpe ſol. ⁊ ad hoc ſe. Adde tn̄ hoc puto veꝝ ꝑ tex. jͣ. ꝗ dicit ob rē nō defenſaꝫ. tebat ſibi vt heredi. ¶ Quero vtꝝ īſtātia trāſevide Bal. ī ſupra v̓bo ī ¶ Op. īſti.ᵇ de ſatiſdā.§. ſed hodie. ⁊ sͣ. ꝗ ſatiſ. at ad ſingularē ſucceſſorē. Iſta q̄ſtio pōt dupli .l. ij. C. de ſtātia ꝙ lꝫ ī co. l. iul. Glo. dicit ꝙ hodie nō ſatiſdat de iudiciter ītelligi. Primo an̄ īſtātia poſſit cedi. Rn̄pac. qn̄ acſtātiaᵉ trāſecato ſoluēdo. olim ſecus: ⁊ uide in glo. eadē. ibi tiones paſſi at ad heredeo ſic: ut. l. in cauſe.§. ſed ⁊ ſi ex ꝑte. sͣ. de ꝓcuue tranſeāt. dem cū ſuis ſicut haꝝ legū tꝑe ⁊cͣ. habemꝰ glo. variātes: ꝗa hoc veꝝ niſi eēt vitiū litigioſi. de quo ti. de litic ¶ Siue ſu appendētiis .jͣ. iudi. ſolu. ſuꝑ rubrica ē glo. q̄ dicit ꝙ ſiue ſuꝑ loꝗtur. Scd̓o modo poteſt ītelligi vtꝝ ad eum per ꝑſonali. ut hic: attn̄ reali ſiue ſuꝑ ꝑſonaliᵉ debeat ſatiſdare de iudica Adde quod dico ꝙ vbi ad quē trāſit res uel actio trāſeat īſtātia ſuꝑ re no. Bal. in to ſoluēdo. Contraria glo. ē ꝗ ſatiſ. co. l. iul. vbi ꝗs veniret vel actione. Rn̄deo ꝙ ſi res uel actio tranſit de .l. ij. C. ne fi cōdēnādus dicit ꝙ in reali tm̄ ſatiſdabat̉ de iudicato ſoluēneceſſitate tunc īſtātia trāſit: ut. l. in hoc iudicio li. pro pa. et in expēſiſ rō do. ⁊ illa ē vera: ut hic dicit Dy. ⁊ in. l. i. ⁊ ſuꝑ ru fami. her. ⁊ no. ꝑ Ia. de are. l. īter quos.§. i. sͣ. de vide Bar. ne cōtumabrica. jͣ. iudi. ſol. ⁊ ꝑ. l. ſed ⁊ he.§. defendere. sͣ. in. l. i. in. iii. cie: ⁊ moria dā. īfec. Sic loquit̉. jͣ. de iniu. l. ſed ⁊ ſi unus.§ col. sͣ. de cō tur an̄ ꝯdēde ꝓcu. ⁊. l. ſi pluriū.§. i. sͣ. de noxa. l. hec aūt. in filio. ī fi.§. ⁊ de rei vxo. ac. l. i.§. ⁊ hoc ex rei. Aut di. ex. l. natione di d ¶ Oppo. ctarū expen ſaꝝ ꝙ heres ſuus nō pōt dānari. tex ē in. l. i.§. fi. iuncta glo. in v̓bo penaꝫ de. l. Alia fu it opi. quā ponit bar. in. d. l. ſi cōſtante.§. fi. Iaco. de are. ſed bal. ⁊ Ange. in prin. ẜm primā lecturā. sͣ. ſi ꝗs ius dicē. nō obtēꝑe. ⁊ ꝓ hoc facit qꝛ cōibi ſuerunt in alia opi. quā ibi reprehēdit Imo. ⁊ ipſe ponit aliam opinio tumacia delictū eſt. alibi dicit̉ ꝙ ex delicto defūcti heres nō tenet̉: qd̓ no. nem de quo ibi late. Et nunquid iſta materia habeat locum moriēte reo qꝛ forte dixiſſes ꝯͣrium ſi nō vidiſſes. Sed ꝯͣrium tenet bal. in. l. ſi pater. ſi ſicut moriente actore: vide per doc. in. l. ſi cōſtante.§. fi. vnuꝫ tamē dicūt pendē. ap. C. ¶ De hoc vtrum ⁊ qūo tranſeat inſtātia in ſucceſſorē: vide Bal. ⁊ Ange. ibi ꝙ quotiens ſucceditur bonis ⁊ nō perſone nunqͣꝫ īſtan Cy. in. cl. l. i. C. ſi pendē. ap. ꝑ do. an. in. c. qꝛ. v. exͣ de iudi. ꝑ pau. de leaza. ī tia tranſit in heredem. per hoc dicūt ꝙ in caſu auc̄. bona dānatorum īſtā diſputatione ſua īcipit. lata ſnīa. ⁊ ibi plene ꝓſeꝗtur. an traſeat in ſucceſſo tia nō trāſit in heredem: quia nō ſucceditur perſone ſed bonis. quod no. re ⁊ in dignitate. ⁊ qd̓ notat bar. in. l. poſt ſnīam. C. de ſuſpec. tu. ⁊ in. l. ii. ſi eſt verum quia perſona fuit annihilata. nec ob. opi. in. d.§. fi. quem re.§. fi. de p̄to. ſtipu. ⁊ bal. in. l. ii. C. de vſur. ⁊ fruc. lega. ꝑ imo. in. l. penales prehendunt doc. ibi ⁊ merito per rōem ꝑ eos allegatam: ⁊ ibi vide ludo. in pͥn. sͣ. ad. l. ſal. et adde ꝑ Cy. in. l. i. in fi.§. ne ex delic. defun. ⁊ ibi tangit quo ad ītellectum. d.§. fi. ⁊ uide bal. in. l. ſi poſt finitum. de ſuſpe. tuto. ꝗd de inſtātia criminali de quo in. l. diui ſrēs. jͣ. de accuſa. ⁊ aliꝗd ꝑ bal. e ¶ Iudicium parit. iſtam approhat Ia. de ra. ⁊ Cy. in. l. i. C. ſi pendē. apin. d. l. ſi ſeruus. de īfami. ¶ Et an īſtātia vel acta trāſeāt ꝯͣ heredem an̄ li. pella. cōte. vide ꝑ bar. in. d. l. penales. alex. ¶ Et quot modis trāſeat īſtantia de f ¶ Habet iudices. Hāc ſolutionem etiam ſequitur Bar. in. d. l. ſi cōſtanuno ad aliū: vide bar. in. l. i. in fi. sͣ. ad trebel. ¶ Et an inſtātia trāſeat ſi ꝗs te.§. fi. ⁊ An. de bu. et Imo. in. c. quia. v. de iudi. et Bal. in. l. i. C. ſi pēdē. ingrediat̉ monaſteriū: uide bal. in. d. l. i. C. ſi pendē. ap. ¶ Adde tn̄ ꝙ lꝫ īappel. Et ange. in. l. tam ex cōtractibus. sͣ. de iudi. et per hoc īfert domi. ſtantia cepta cū defuncto ad heredē trāſeat: illud eſt verū ſi facta ē coraꝫ Anto. et Bal. in locis preallega. ꝙ in clericum ſuccedētem nō trāſibit ī ludice. ſecus tn̄ ē corā arbitratore ẜm Imo. in. c. ex parte. de arbi. ⁊ eſt ro ſtantia īcohata cum laico quod pēdet a veritate harum ſolutionum. dein. l. diē ꝓferre. in.§. i. de arbi. ¶ Sed an mortuo dn̄o poſſet ꝓcurator lite bus per doc. hic in. d.§. fi. quā ibi reprehendit Imo. ſed ipſe ponit aliaꝫ ꝓſequi. Ia. bu. dicit ꝙ ſic in. l. nulla. ubi eſt tex. C. de ꝓcu. ¶ Sed vtrū iu et alia fuit ludo. ⁊ ibi uide late. dicium nundū ceptū detur ꝯͣ heredē vtputa. pone impetratū ē reſcriptū g ¶ Tanqͣꝫ heredi. Adde bar. ⁊ doc. in. d. l. cū hereditas. et uide no. ꝑ bar ꝑ qd̓ datur unus iudex ꝯͣ ticium: ticius moritur anteqͣꝫ ſit citatus. heres to. ī. l. poſt finitam. sͣ. de ſuſpec. tuto. R RR R iiii

De fideiuſ. ⁊ māda nō trāſit de neceſſitate: ⁊ tūc īſtātia nō trāſit: vt gatio fideiuſſoris eſt efficacior: idem vt. sͣ. de ꝟ.l. ij.§. nō ſolū. C. de her. vē. ⁊. l. ſi pigno. in fi. sͣ. bo. obli. l. ſi pupilluſ. sͣ. eo. l. ij. ⁊. l. marcellus. ⁊. l. fami. her. ⁊. l. ij. C. de her. vē. ⁊ no. in fi. ꝙ iacēte fideiuſſor obligari.§. fideiuſſor. sͣ. eo. ¶ Circa a ¶ Nō cōhereditate nō cōmittit̉ᵏ clauſula de defendēdo. ſecūdum quando eſt diuerſitas in re deducta mittit̉. Ad Ex. l. ſequenti. ī obligationem. tunc aūt loquitur in obligatio de qd̓ no. ¶ Qn̄ ē diſparitas ī obligatione fideiuſſoris ⁊ ang. ⁊ doc. ne dādi ⁊ nō tenetur fideiuſſor: ut. jͣ. eo. l. ſi ita ⁊ pͥncipalis an obliget̉ fideiuſſoris: ibi. Vt ergo. in. l. iiii.§. p̄ ibi no. aut in obligatione faciēdi. ⁊ dic vt. jͣ. eo. l. tor. sͣ. d̓ dā. Et an cū principalis ē obligatus ſimpliciter: fiſi ꝗs ꝓ eo. in prin. ¶ Circa tertiū qn̄ eſt diuerſiinſec. et ludeiuſſor ꝟo ē obligatꝰ ꝑ inſtr̄m gͣuarētigiatū va do. hic. ſꝫ an tas in qualitate. iſtud pōt cōtingere multis moleat obligatio fideidiſoris: ibi. Quero. Et an ſi inſtātia tran dis. nam qn̄qꝫ ꝯtingit ꝑꝑ appoſitionem ꝯditio ſeat et cōtiſdeiuſſor renūciauit aliꝗbus exceptionibus ꝙ nis. qn̄qꝫ ꝓpter alternationē. qn̄qꝫ ꝓter generali neatur ī he bꝰ. n̄ renūciauit pͥncipalis an valeat: ibi. Tertio. tatem ⁊ ſpālitatem. qn̄qꝫ ꝑꝑ adiectioneꝫ ꝑſone reditate iaEt ꝗd ſi vere fideiuſſor ē principalis an poſſit ī cente: vide ad ſolutionē. Primo caſu qn̄ ꝓpter ꝯditioneꝫ. plus teneri: ibi. Quarto. Et an ille ꝗ ꝓmittit pͥn bal. in. l. fi. aut principalis ꝓmittit pure fideiuſſor ſub ꝯdiC. ſi pen. ap cipaliter ſuſcipiendo in ſe obligationem poſſit ī tione: ut. jͣ. eo. l. ſi a reo.§. i. aut principalis ꝓmit pella. mors plus teneri: vide in fi. tit in diem fideiuſſor ſub ꝯditione ⁊ eſt in pēdēinteruene. ti: ut. sͣ. eo. l. fideiuſſor obligari.§. pe. aut ecōtra I qui acceſſionis. principalis ſub ꝯditione fideiuſſor pure: ⁊ non In cām leuiorē pōt ꝗs ītercedere nō in tenet̉: ut. d. l. ſi a reo.§. i. jͣ. eo. ⁊ ītelligo fideiuſgrauiorē. h. d. ¶ Op. ꝙ nō debeat attēdi mors ſorem obligari pure ſi expreſſe hoc actū eſt. ali.sͣ. de trāſac. l. cuꝫ hi.§. fi. So. hic attendit̉ id ad as ſimpliciter ꝓmittendo videt̉ ꝓmittere ſub ea qd̓ res naturaliter tēdit: ibi ſecus: lꝫ gl. nō ſoluat cōditione qua principalis: ut. l. ſi vt ꝓponit̉. jͣ. e. Dy. ¶ Op. de. l. grece.§. ſi is ꝗ ſtichum. ꝟ. mar aut uterqꝫ ꝓmittit ſub ꝯditione: ⁊ tūc ſi ꝗdē eēt cellus aūt sͣ. eo. ti. glo. neutrobi ſoluit. Ia. d̓ ra. eadem ꝯditio nō eſt dubiū. ſi vero diuerſe ſunt dicit ibi ponit̉ caſus ecōuerſo: ꝗa hic reus alter dic vt. l. ſi a reo in pͥn. ⁊.§. i. jͣ. e. ¶ Scd̓o caſu qn̄ natiue. fideiuſſor pure. ibi ecōtra reus pure. fide diuerſitas qualitatis ꝯtingit ꝓpter alternatioiuſſor alternatiue. ⁊ iō ibi fideiuſſor in cām graneꝫ: tūc aut principalis ꝓmittit pure plures res I qui uiorē eſt acceptusᵇ. Uidete fateor ꝙͣtuꝫ ad iſtā acceſ⁊ fideiuſſor alternatiue illas res ⁊ valet: ut. l. greregulā de cā grauiori ſolutū eſt ꝯtrarium. ſꝫ alia ſionis. ē acce.§. pe. sͣ. e. aut reus ꝓmittit vnū ſimpliciter. ficeptuſ. vide regula ſeu rō ponit̉ in. l. ꝯtra. ꝓpter quā ob. cōdeiuſſor plura alternatiue: ⁊ nō tenet̉: ut. l. gre⁊ tene mēti trariuꝫ.ſ. ꝗa alia ē obligatio fideiuſſoris. alia pͥn ce.§. ſi ꝗs ſtichū. sͣ. eo. aut ecōtra reus plura ꝓglo. no. in. l. cipalis. ⁊ ſic fideiuſſio nulla qd̓ aliqn̄ mihi viſuꝫ ſicut. jͣ. e. in mittit alternatiue. fideiuſſor unum ex his ſimpli eſt veꝝ. ar. sͣ. de ver. ob. l. īter ſtipulantē.§. ſi ſtiſi. glo. maciter: ⁊ tunc aut fuit actum vt nō poſſit aliū ſolgne. pulāte. mihi mō videt̉ aliter: ꝗa veꝝ ē ꝙ talis di uere ⁊ nō tenet̉ ꝗa alia obligatio eſt durior cōADDE in uerſitas īter īterrogationē ⁊ rn̄ſionem vitiat: ꝗa ditio. aut ꝓmiſit ſimpliciter: ⁊ valet ꝗa melior ē quantū bar alia obligatio eſt. nā in obligatione ſimplici res to. jͣ. proxi. eius cōditio: ut hac. l. in fi. ⁊ sͣ. dixi. aut uterqꝫ ꝓ dicit ꝙ obli ē in obligatione ſimpliciter. in alternatiua ꝟo lꝫ mittit eaſdem res alternatiue ſed eſt diuerſitas ī gatus ex p̄ſit in obligatione tn̄ ſoluēdo aliā creditore īui eligēdi ptāte: ⁊ tunc aut in obligatione rei ē ele cepto gͣuarē to liberaret̉. ⁊ ſic aliter eſt in obligatione. merictio creditoris. in obligatione ipſius eſt electio tigie diciſ to vitiat. ſed talis diuerſitas nō vitiat obligatioobligatꝰ efſi fideiuſſoris: ⁊ obligatio valet quia in cām leuio cacius nō ī nē fideiuſſoris. ꝗa ſi principalis ꝓmittit ſtichum rem: ut. sͣ. e. l. grece.§. pe. nec videt̉ alia obligaplus: ꝙ ideꝫ aut pāphilū ⁊ fideiuſſor ꝓmittit ſtichum ſimpli tio: ꝗa illum videt̉ eligere creditor quem elegeſeꝗtur Ro. citer: in dubio videt̉ promittere eo mō quo pͥncōſilio. cxxj. rit fideiuſſor. aut in obligatione rei ē electio rei. cipalis vt ſoluēdo pamphiluꝫ liberet̉: vt. jͣ. e. l. ſi in obligatione fideiuſſoris eſt electio creditoris vt ꝓponit̉. Sed ſi hoc eēt expreſſe actū ꝙ ſoluē⁊ nō ualet: quia in cām duriorē: ut. d. l. grece.§. do pamphilū nō liberet̉: tūc videt̉ adiectus in idem iul. aut in obligatione rei eſt electio rei. in aliam obligationē ⁊ in duriorē cām. ⁊ ita loquit̉ obligatione fideiuſſoris eſt electio fideiuſſoris .l. ꝯtraria: ꝗa cuꝫ fideiuſſor ꝓmittat alternatiue ⁊ nō valet: ꝗa pn̄t diſcordare: ut. jͣ. eo. l. ſtichum ⁊ principalis pure: tunc non pōt dici ꝙ fideiuſin prin. ¶ Tertio caſu quādo hoc cōtingit ꝑꝑ ſor teneat̉ eo modo quo principalis: īmo exp̄ſgeneralitatē ⁊ ſpecialitatē: tunc quia hoc nō ha ſum eſt in ꝯtrarium. ¶ Vt ergo liqueat iſta mate bemus expreſſum in tex. eſt eundum ꝑ rōnes. ⁊ ria: ſciēdum eſt ꝙ circa iſtā materiā Dy. poſuit ideo ſi principalis ꝓmittit ſtichuꝫ. fideiuſſor ho vnam diſtinctionē sͣ. e. l. marcellus. que nō eſt ꝑ minem in genere: nō valet quia cā durior. ar. d. fecta. ⁊ ideo ꝓut modo eſt mihi poſſibile dic ſic. .l. grece.§. ſi ꝗs ſtichum. aut econtra ⁊ valet. ar. Qn̄qꝫ in obligatione principalis ⁊ fideiuſſoris huius. l. in fi. ⁊ argu. jͣ. e. l. ſi a reo.§. ſi reo. ſed ſi eſt oīno paritas: tunc ſine dubio valet: vt sͣ. e. l. uterqꝫ ꝓmitteret genus ⁊ eſſet diuerſitas in ele.i. ⁊ quaſi ꝑ totum. Qn̄qꝫ in obligatione eſt dictione. dic ut. sͣ. dixi. ¶ Quarto caſu qn̄ diuerſiſparitas ⁊ hic eſt aduertēdum. qn̄qꝫ eſt diſparitas cōtingit ꝑꝑ ꝑſonā adiectā inſolutione. tūc tas in tꝑe ꝯtrahende obligationis: ⁊ tunc nō vi aut in ꝑſona rei nō adijcitur: in ꝑſona fideiuſſo tiat ſiue p̄cedat ſiue ſequat̉: ut. sͣ. e. l. ſi ſtipulat ris adijcit̉ ⁊ valet. aut ecōtra ⁊ nō valet: ut hic. .§. adhiberi. ⁊ hoc dicebat Dy. Si vero ē diſpaaut in ꝑſona pͥncipalis adijcit̉ vnus. in ꝑſona fi ritas in ipſa obligatione iam ꝯtracta: ⁊ tunc dideiuſſoris alius: ⁊ tūc idem. ꝗa nō ualet. eo eniꝫ co aliter ꝙͣ Dy. ꝗa aut eſt diſparitas in efficacia ipſo ꝙ nō hꝫ facultatē ſoluēdi illi ꝑſone cui pōt obligatōis. aut in re in obligationē d̓ducta. aut prīcipalis ſoluer̄ durior cā ē: ut hic. dꝫ.n. ꝑſona in qualitate: aut in quātitate. aut in tꝑe. aut ī lorei īſpici: ut. l. ſi teſtō. in fi. jͣ. eo. Circa quartum co. de quolibet videamus. ¶ Primus caſus eſt qn̄ eſt diuerſitas in quātitate dic vt. l. grece.§. il qn̄ diſparitas ē in obligationis efficacia: tūc ſiꝗlud. sͣ. eo. Circa quintum qn̄ ē diuerſitas in tꝑe dem obligatio rei ē efficacior: ut ꝗa principalis dic aut fideiuſſor ꝓmittit tꝑe lōgiori ⁊ valet: ut vtroqꝫ mō eſt obligatus fideiuſſor vero obliga inſti. e.§. item̄ ſi ille. aut promittit tempore bretus ſit naturaliter tm̄ ⁊ valet: ut inſti. ꝗ. mo. tol. uiori ⁊ nō valet: quia videtur acceptus in durio obli.§. p̄terea. jͣ. ti. i. l. i. in fi. Si ꝟo ecōuerſo obli rem cām. fallit ſi fideiubeat cōſtituendo: vt. l. ſꝫ

Y7 De fideiuſ. ⁊ māda. a ¶ Promi ⁊ ſi citeriori. sͣ. de cōſti. pecu. Circa ſextū qn̄ ē ſit penā. vtꝝ Ex. l. ſequenti. ⁊ qd̓ ibi ſi diuerſitas in loco. ⁊ tunc aut eſt diuerſitas in lo fideiuſſor ꝓ¶ Actio que eſt īutilis cedenti eſt vtilis ceſſiogulariter g co in quo ſit ꝓmiſfio. aut in loco in quo dꝫ fieri mittere poſ magiſtra ī nerio. Et an exceptio que obſtat cedēti obſtat ſit cauſā ſeu ſolutio. primo caſu valet ⁊ habetur ratio loci ex fi. Bal. in. l. ceſſionario. Et cū creditor nō vult cedere actio penaꝫ quā n̄ pe. ī. v. col. perſona vtriuſqꝫ: vt. l. ſi teſtō.§. fi. jͣ. eo. ſecundo ꝓmiſit pͥnci nem quo iure pōt agi. .C. de exce. caſu credo ꝙ nō valet fideiuſſio. nā eoipſo ꝙ fi palis. adde rei iudi. ⁊ in Fideiuſſori ſoluēti debēt deiuſſor pōt cōueniri alio loco ꝙͣ prīcipalis: eſt glo. ſingula .l. dictātibꝰ. c UINI II. actiones cedi: ꝗa ſoluēdo reꝫ. ⁊ ibi an eiꝰ cā durior ⁊ ſic nō valet: vt hic ⁊ in. d. l. ſi te.C. de teſta. videtur eas emiſſe. h. d. ¶ No. ꝙ ſoluēs ge. ⁊ imol. ī ſed an cōſti ſtamēto. in fi. jͣ. eo. ¶ Quero circa p̄dicta. pone .d. l. ſicut. jͣ. videt̉ emere actiōes. Itē no. ꝙ actio īutilisᶠ cetutus ꝓ alio prīcipalis eſt obligatꝰ ſimpliciter. fideiuſſor ve.e. que dicit ⁊ etiā māda denti eſt vtilis ceſſionario. ¶ Oppo. ꝙ poſt ſoro eſt obligatꝰ publico īſtrumēto cōtinēte in ſe ꝙ ſic. quam tariuſ hēant lutionē nō poſſit cedi: vt. l. modeſtinꝰ. jͣ. de ſolu. ſequit̉ bal. ī capitulū guarētigie: ita ꝙ hꝫ paratā executionē bn̄ficiū de fi Glo. hic dicit ꝙ hic ceſſit incōtinenti: vel ſoluit .l. ſi pro ea. ī deiuſſoribꝰ. ſicut ſnīa: an valeat. Et videt̉ ꝙ nō: ꝗa in durio .vi. q. C. mi hoc acto ꝙ cederet̉: vel dixi ſoluo vt cedas: qd̓ vide bal. in reꝫ cāꝫ ergo ⁊cͣ. Cōtra credo. nō eniꝫ eſt obligada. vide qd̓ rubri. de fi idē eſt. glo. diceret verū in his ꝗ pͥncipaliter teno. bal. in. l. tus in plꝰ ſed efficaciꝰ: vt. sͣ. eo. l. i. ⁊. l. marcellꝰ. deiuſſo. C. nent̉: vt. d. l. modeſtinꝰ. ſed ī his ꝗ tenent̉ acceſſi teſtō.§. fi. Cy. in auc̄. ⁊ sͣ. de ꝟ. ob. l. ſi pupillus. ⁊ ibi no. ¶ Quero. ſe ſorie ſemꝑ ſoluēs pro ſuis obligationibꝰ videt̉ .jͣ. e. ⁊ idē te pn̄te. eo. ti. cūdo pone ꝙ pͥncipalis eſt obligatꝰ ſimpliciter net bar. ī. l. ſoluere: vt. l. ſed ⁊ ſi filius. sͣ. de in rē ver. ⁊. l. paEt de eo ꝗ fideiuſſor ꝟo ꝓmiſit penaꝫª: an teneat̉. Et vide centuꝫ. in fi. conſtituit ſe pinianus sͣ. manda. ⁊ per Dy. in. l. modeſtinꝰ. .ij. col. sͣ. de tur ꝙ nō: qͣſi eiꝰ cā ſit durior. ergo ⁊cͣ. vt hic. Di prīcipalē. vi .jͣ. de ſolutio. ¶ Oppo. de. l. nemo ideo. jͣ. de re eo qd̓ certo de ſpe. de re co ſic. aut fideiuſſor ꝓmittit penā pro mora rei: loco. gu. iur. Solu. ibi eſt regula a contrario ſumptanūcia. ⁊ con cū ipſe reꝰ nō ꝓmiſit: ⁊ tūc nō tenet̉: ꝗa cā dub ¶ Conclu¶ Oppo. ꝙ exceptio que obſtat cedenti ⁊ ceſclu. ver. ſed rior: vt hic. aut ꝓmittit pro mora ſua ⁊ tenet̉: dit. vide an ſi fideiuſſor. ſionario: vt. l. apud celſum.§. de auctore. sͣ. de ge. in. l. fi.§. ꝗa nō eſt incōgruū ꝙ ex ſua mora teneat̉ ī plus ⁊ glo. in cor do. exceptio. ſed hic cedens poterat repelli exfi. sͣ. de eo ꝑ pore de fide ꝙͣ prīcipalis: vt. l. mora. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊. l. ſi ſeruuꝫ quē factū ē. ceptione. ergo ⁊cͣ. Glo. dicit ꝙ iſtud ideo: quia iuſſoribus. ī .§. nūc videamꝰ. e. ti. Et ex hoc cōcluditᵇ ꝙ in c ¶ Renūcia iſte ceſſionarius etiam ſine ceſſione ſoluēs erat prin. quā ſe uit. vtrū poſ obligatiōe facti in quibꝰ fideiuſſor ex ſua mora quitur do. habiturus actionem. Sed iſta ratio concluſit renūciari abb. in. c. ij. teneri nō pōt ẜm ea que dixi in. l. cū filius.§. i. de dit contra reum principalem non contra fidenoue ꝯſtitude fideiuſ. ⁊ ꝟ. ob. ꝙ tūc fideiuſſor nō pōt ꝓmittere penā ſi tioni. d̓ fide iuſſoreꝫ: vt. l. ut fideiuſſor. jͣ. eo. Ideo dicit Dy. ꝑ imol. hic. pͥncipalis nō ꝓmittit: lꝫ poſſit ꝓmittere ītereſſe: iuſſo. ⁊ epi⁊ an habeāt inhereas rationi tex. Sed certe per rationē tex. ſtole diui aꝗa ad illud ēt pͥncipalis obligat̉: vt. jͣ. e. l. ſi ſtipͥncipales ſe non tollitur contra. ideo dic ꝙ quādo illud qd̓ driani ⁊ de obligāteſ be pulatꝰ eſt. ⁊ no. jͣ. eo. l. ſi quis pro eo. in princi. eſt cauſa exceptionis purgatur ⁊ tollitur facta alijs renunneficiū diui ¶ Tertio q̄ro ꝗd ſi fideiuſſor renūciauitᶜ ꝗbuſciationibuſ: ceſſione. tunc exceptio que obſtat cedenti non ſionis. vide daꝫ exceptionibꝰ ꝗbꝰ nō renūciauit pͥncipalis: vide ꝑ ſpec. Cy. ī. l. ſi di obſtat ceſſionario: ut hic. ⁊. l. fi. in princi. C. de ī ti. de renū. an teneat̉? Rn̄deo. aut ſūt exceptiōes ꝓuenienuiſa. C. loca. iure do. alias ſecus: ut. l. apud celſum.§. de au⁊ cōclu. poſt in. x. q. ⁊ vid̓ tes ex ꝑſona fideiuſſoris que ad pͥncipaleꝫ non ctore. ¶ Querit glo. pone ꝙ creditor non vult medium. bal. in. l. cuꝫ trāſeūt: ⁊ iſtis pōt renunciari: vt. l. ſi fideiuſſorᵇ. d C. l. ſi fide fideiu. d̓ nō cedere actionem quo iure poteſt agi: ⁊ remedia iuſſor. Per .§. quedā. ⁊ ibi no. sͣ. mā. Si ꝟo ſunt exceptionupe. pecu. ſunt ꝙ iudicis officio: vt. l. modeſtinus. jͣ. de ſoglo. ī auc̄. d̓ ⁊ ī auc̄. hoc nes que cōpetebāt pͥncipali. tūc ſiquidē ſūt exce lutio. per Dy. ⁊. l. ſi res.§. i. sͣ. de lega. i. glo. hic fideiuſſo. in ampliꝰ. ī pe. ptiones dilatorie nō valet fideiuſſio: ꝗa ẜm hoc prī. ⁊ Bar. dat remedium ꝙ poteſt condicere tanꝙͣ īdebicol. C. de fi debet̉ pluſ tꝑe: vt dictū eſt. Si ꝟo eēt ꝑempto ſentit ꝙ ſic ī deiuſſo.§. ꝙ tum quod no. ⁊ ſi opponeret creditor ꝙ eſt de.l. cuꝫ quis. rie in totū vel in partē: ⁊ tūc idē: ꝗa nō valet fiille ꝗ ut prī bitum: tunc dic ꝙ non ceſſit. ¶ Quero an in in.§. ſi quis cipalis cum deiuſſio: ꝗa ſic tenet̉ in plꝰ: vt. sͣ. de duo. re. l. eāpartem vel inſolidum: ⁊ dic ut dicam in. l. mo. ad fi. de ſo. alio obligat̉ dem.§. i. ⁊ sͣ. de conſti. pecu. l. iij.§. i. ¶ Quarto ⁊ de iſtis eſt deſtinus. jͣ. de ſolu. non habeat Ex. l. ſequenti. quero. quid ſi in veritate fideiuſſor eſt pͥncipaliſ ordi. ⁊ ibi hoc benefici ¶ An ille qui tēpore eſt liberatus ſit liberatus docto. in. l. ⁊ ad eū pͥncipaliter negociū ſpectet: an poſſit te um diuiſio a ciuili ⁊ naturali. niſi. sͣ. d̓ panis. bal. ī. l. neri in plus? Rn̄deo. quedā ſūt que reſpiciūt ef ctis. ⁊ d̓ bn̄pe. C. d̓ exe. fectū. ⁊ in iſtis illud qd̓ eſt in veritate inſpicit̉: vt ficio de duo I quis poſtquam. rei. iudi. et ī bus reiſ. no. .l. ſed ⁊ iulianꝰ.§. i. ad mace. ⁊ ad velle. l. ſed et .d. l. dictan Quero de quo errore. Et gl. dicit facti. gl. bal. ī auc̄. tibus. ſi cū. ⁊. l. aliqn̄. ⁊ sͣ. de pac. l. ſed ⁊ ſi tm̄. Quedā Dy. dicit uel iuris: ut. l. i. sͣ. ut in poſ. le. ¶ Que hoc ita. C. d̓ Uꝫ is. ſūt que reſpiciūt formā fideiubēdi. ⁊ in iſtis nō duo. reis. et ro quid ſi ex certa ſcientia. Et glo. dicit ꝙ teneactio ī curo quid ſit in veritate. ſemꝑ inſpicimꝰ formaꝫ lꝫ ſit renunretur: ut. l. ſed ⁊ ſi quis.§. fi. s. ſi ꝗs cau. ẜm hoc utilis. ciatū oībus hoc eſt quis aſſumat̉ vt principalis quis vt fide Et vid̓ bar. ītelligas quod hic dicitur fideiuſſio eſt nulla.ſ. bn̄ficijs: nō in. l. ꝗ ſe de iuſſor. vnde cū hoc ſit de forma ꝙ fideiuſſor nō in effectu: quia liberatio poteſt condici: quia cō tn̄ intelligit̉ bere. de con obliget̉ in plus vt dixi ī. l. grece.§. illud. puto ꝙ renūciatum ditio hic ceſſat propter ſcientiam. Sed ſi inteldi. ob cau. ⁊ eē bn̄ficio ce obligationē vitiaret: ⁊ hoc eſt qd̓ hic dicit̉. hic vide bar. in ligeres ꝙ eſt nulla ipſo iure quod uidetur ueridendarum. acceſſiōis loco accipiunt̉ ⁊cͣ. ſufficit eniꝫ ꝙ acci.l. et heredi. us: ut. jͣ. dicam: tunc fideiuſſor ex certa ſcientia bal. in. l. ſi di in. d.§. nos piat̉ loco acceſſiōis: nec curo quid ſit ī veritate. uiſa. C. loca. non teneretur: quia non eſt obligatio cui acceautem. sͣ. de ¶ Quinto quero ꝗd in eo qui pro alio ꝓmittit e ¶ Quinto dat. ¶ Quero utrum ille qui eſt liberatus tempac. qͦro. Quid ī pͥncipaliter in ſe ſuſcipiēdo obligationeꝫ an poſ pore ſit liberatꝰ a ciuili ⁊ naturali uel a ciuili tāeo ꝗ ꝓ alio ꝓ ſit teneri ī plus. Glo. dicit ꝙ nō. sͣ. e. l. grece.§. tū. Et hic uidet̉ caſus ꝙ a naturali ⁊ ciuili: ꝗa ſi mittit ſuſciillud. per illū tex. qui generaliter loquit̉ d̓ oībus piendo obli a ciuili tm̄: tūc teneret̉ fideiuſſor qd̓ hic negat̉. qui pro alijs ītercedūt. Ego cōtra puto. aut.n. gationē ī ſe. In contrarium eſt ueritas: ut. l. obligationū fean poſſit in quis promittit pro alio animo nouādi: ⁊ tūc cō re.§. placet. sͣ. de ac. ⁊ obliga. ⁊. l. ſi pupillus. sͣ. plus teneri. ſtat ꝙ poteſt obligari in plus: vt. jͣ. ti. i. l. in dieꝫ. de admi. tu. ⁊. l. at ꝗ natura. ī pͥn. s. de nego. ge. adde qd̓ de Idē ſi ab initio ſuſcepit obligationē pro alio ea hoc dictoē glo. tāgit. ⁊ ꝑ Dy. ī. l. ulti. jͣ. rē ra. ha. ⁊ ibi plene dē rōne. Idē ſi pͥncipaliter ꝓmittit pro alio regl. no. ī auc̄. dicā. ⁊ per Cy. in. l. cū ꝗs. C. de iur. ⁊ fac. igno. d fideiuſ.§. manēte in obligatōe: vt patet in eo qui pro alio ſꝫ hic fuit error ⁊ ꝑ errorē īterceſſit. ¶ Sꝫ iſtud fi. ⁊ facit. l. cōſtituit ſe ſoluturuꝫ: vt. l. ſed ⁊ ſi citeriori. sͣ. de ſicut. ⁊ ibi fac̄ me plꝰ dubitare: ꝗa ſi ē naturaliſ: tūc fideiuſ cōſti. pecu. ⁊ hoc ē qd̓ hic dicit tex. hi ꝗ acceſſiodixi. jͣ. e. vid̓ ſor dꝫ teneri ⁊ dꝫ ꝯdici liberatio: ut. l. i. in pͥn. sͣ. tn̄ qd̓ no. in nis loco ⁊cͣ. q. d. ſecus in his qui principaliter ut ī poſ. le. Sed rn̄deo ꝙ obligatio ē aliqͣ: ſꝫ nō .l. ſi paternā aſſumuntur. in effectu. Sed glo. in. d. l. i. ſuꝑ uerbo ex teſtō .C. ad velle.

De fideiuſ. ⁊ māda. T fideiuſſori. tangit hic glo. Adde qd̓ pau. de ca. in quibuſdaꝫ lec. poni non poterit beneficium diuiſionis: quia impedit ſnīam: ſed benet dicit in. l. ſi nomen. ff. de heredi. uel acti. vendi. ꝙ creditor debet ſe cium ceſſionis ſic: qꝛ non impedit executionē fieri inſoliduꝫ: dūmodo. ea oſtendere creditorem: ⁊ ſic oſtendere inſtrumētū prīcipalis debiti: dat. Sed ſi ſtatutum non diceret non obſtante exceptiōe: tuncⁱ etiam po alias non pōt petere executionē ſnīe. ⁊ iō ſi nn̄qͣꝫ ſnīam obtinuit cōtra fi terit opponi beneficium diuiſionis: licet poſt ſententiaꝫ obici non poſſit. deiuſſorē: nō poterit petere executionē illius cū nō habeat ꝗd cedat. Et latius hic uide. ita dicit tenere alberI it aſi tū galeoti ī deiuſ. tenet ꝙ hic ipſo iure eſt nulla. vn̄ oportet nos īgnat ſnīam beneficiū diuiſionis. margarita. ſoreꝫ. telligere hanc. l. eo caſu quo tēpore tollit̉ natuqd̓ eſt no. re tex. uidetur Ex. l. ſequenti. ralis obligatio uel omnis eius effectꝰ. qd̓ dic vt No. ꝙ fidefert ergo in ¶ Si principalis promittit. x. corbes frumenti iuſſor pro.l. ſciendū. d̓ plene dicā. jͣ. rem ra. ha. l. fi. ⁊ fideiuſſor extimationē: an valeat. uer. obli. qd̓ mittit aliuo qͣꝫ principa bonum eēt I ſtichū aut pāphi I ita fideiuſſorem. lis. Adde ſi in inſtru.j. eo. l. ſi ſti lum. Ibi quatenꝰ noluiſſet: ſꝫ ſimplicimento fide. Si pͥncipalis ꝓmittit pecuniā fideiuſſor pulatus. et iuſſionis fie ter bene poſſum fideiuſſorem accipere: ꝗa tunc ī aliā ꝙͣtitatē n̄ tenet̉. h. d. Sꝫ dr̄ hic fideiuſſor glo. in. l. cuꝫ ret mētio d̓ non poſſet eligere aliud ꝙͣ prīcipalis: vt. sͣ. e. l. nō pōt obligari ī aliā rē ꝙͣ pͥncipalis. ¶ Op. de filius.§. i. iij. debito prin grece.§. ſtichum. Rai. fi. d̓ uer. ob. cipali: quia .l. i.§. an̄pe. sͣ. d̓ ꝯſti. pe. So. illd̓ ī ꝯſtitutore. ali que uidetur tūc non haSi tempore ud ī fideiuſſore. Ratio ꝗa ꝗ ꝯſtituit nō ita acceſ ſēſiſſe ī mulA ticio qui mihl. gſtentis cōbebit neceſſorie tenet̉. ¶ Querit glo. pone ꝙ principalis tis uerbis il ſe oſtendere ditiōis nō eſt res vel ꝑſona que in obligationeꝫ lud ꝙ ſentit ꝓmiſit decē corbes frumēti. fideiuſſor etimatio prin. inſtruAls. ⁊ Bar. deducat̉ fideiuſſor nō obligat̉. hoc dicit. mentū. ADnē. Tex. uidet̉ᶜ inuere ꝙ ualet. Glo. dicit cōtra. DE ꝙ bal. Fid eiuſſo ī. l. grece.§. ſi ꝗs ſtichū. sͣ. eo. Sꝫ cōtra iſtā glo d Tipu⁊ ange. ī. d. T fideiuſſorī. n̄ cotra ſi alia gl. ē. ī. l. ſi ꝗs ꝓ eo. ī prī. jͣ. e. ⁊ uidet̉ caſus. jͣ. .l. ſcienduꝫ. latꝰ es. deiuſſoreꝫ nō dat̉ actio niſi ceſſa. hoc. d. .e. l. ſtipulatꝰ es. Dic qn̄qꝫ uenit ī obligatiōe ꝗd dicunt ꝙ ſi petere ſalariuꝫ me¶ Op. ꝙ īmo ſit dāda: vt sͣ. e. l. fideiuſſoribus petit̉ execudari: ⁊ tūc loquit̉ iſta glo. ſed ſi prīcipalis ꝓmi uꝫ. l. fi. ad fi. tio inſtrumē .C. e. l. cū alter. So. nō dat̉ a lege ſꝫ cedit̉ a creſit factū: tūc fideiuſſor pōt ꝓmittere pecuniaꝫ de fruc. ⁊ li. ti ꝯtra fideditore: vt in cōtrario. qd̓ qn̄ fiat tangit hic gloª. ut in cōtrario. Et rō eſt: ꝗa in obligatiōe dari n̄ expen. ⁊ ibi iuſ. nō opor Sed dic vt dixi. sͣ. e. l. cuꝫ is. ¶ Op. īmo ꝙ ſine bar. ī fi. ubi uenit ītereſſe ſed in obligatiōe facti ſic: ut. l. ſtitere oſtedeetiā ange. di re inſtrumē ceſſione agat̉: vt de tu. ⁊ ra. diſtra. l. i.§. nuc trapulatōes nō diuidunt̉. ⁊ iō ꝗa ē ſpes ut d̓ueniat̉ cit ꝙ nō ꝓtū pͥncipalis ctemus. So. aliud in tutoribꝰ ⁊ ſimilibꝰ. Sꝫ que ad extīationē fideiuſſor pōt pecuniā ꝓmittere cedit quandūmō fiat d̓ ro que ē rō diuerſitatis. Glo. aſſignāt vnā rōnē: do agit̉ ad ī Fideiuſſores diuerſo eo declaratereſſe ſi for s I A LICIO. rum non recipiūt be ꝗa illi ex neceſſitate. hi ex volūtate obligantur. tio in inſtru te aduocat mento fideSed hoc nō cōcludit: ꝗa ẜm hoc nec cōtra reuꝫ neficium diuiſionis. propter iſtā iuſ. nō ob. ꝙ principalē debēt dari: ꝗa voluntarie fideiubet. Ex. l. ſequenti. non potuit no. ī autē. ſi Itē vnus de correis hꝫ actionē cōtra aliuꝫ: licet ītereſſe alijs ¶ An aduocatus ī cā ſua poſſet petere ſalariuꝫ ꝗs ī aliquo aduocatiovolūtarie ſe obligent: vt. l. i. C. de duo. reis. Dat de edendo: qd̓ alteri aduocato daret. nibus. ⁊ uiqꝛ ibi loquit̉ aliā rationē glo. ꝗa fideiuſſor hꝫ regreſſuꝫ cōtra Contra de bar. in. l. qn̄ ꝓducit̉ ī illū: ſed tutor ⁊ magiſtratus nō. Et iſta ratio nō Tipulatus e S. gus cui ſi ꝗs domū ſtrumentuꝫ cōcludit. pone ꝙ prīcipalis nō eſt ſoluēdo vel .sͣ. loca. ⁊ ad nō ſtat̉ ꝯditiōe nō īpleta nō īducit pene cōfectū īter de qd̓ no. ad nō dat̉ regreſſus cōtra prīcipalē: vt. l. marcellus aliaſ ꝑſonas cōmiſſionē. h. d. Tu hēs hic tria notabilia muldit bal. in. l. ſeu ſi inter .sͣ. eo. Quare dicūt doc. ꝙ ratio eſt: ꝗa fideiuſtū. Primū ꝙ ſi pͥncipalis ꝓmittit factū fideiuſ omnē hono eaſdē d̓ quo ſor ſoluēs negociū principale gerit nec ſpectat reꝫ. C. quo. ſor pōt ꝓmittere pecuniā. ⁊ no. ī. l. cū filiꝰ.§. i. d̓ rū ꝑtiū voappel. nō re ad cōfideiuſſorē in veritate: ideo cōtra euꝫ non lūtate cōfeꝟ. ob. Scd̓o no. ꝙ ꝯtractꝰ cui nō ſtat̉ non facit ci. Contrari ctū eſt īſtrudat̉ actio niſi ceſſa. Cōtra ꝯfideiuſſores nō ſubcōmittere ſtipulationē. Itē no. ꝙ ē par ſi ego fa um tamē tementuꝫ ꝑ. l. uenit̉: ſꝫ ī tutoribꝰ ⁊ duobꝰ reis ſecus: ꝗa equali cio ac ſi alteri locaſſē. Et facit ad qōnē ꝙ ſi emi net Cy. in. l. optimaꝫ. C. ter ad vtrūqꝫ ſpectat. Et glo. tangit ī fi. magne aretuſa. sͣ. d̓ domū ⁊ fuit a me euicta: ⁊ ego fui aduocatꝰ: an de ꝯtrahen. ſta. homi. glo. l. ſi ex duobꝰ. sͣ. de neg. ge. ⁊ ī. l. i. ī fi. magne ⁊ comit. ſti. poſſeꝫ petere ſalariū meūᵇ. Et uidet̉ hic caſꝰ ꝙ Ide ⁊ cum hac glo. C. de trāſac. ⁊ ꝑ Cy. ī. d. l. cū alternō. Sꝫ iſta. l. nihil facit: ꝗa hic tenet̉ fideiuſſor iuſſor opi. ibi tran Si fide ſub illa conditiōe: qua fuit ſtipulatio ꝯcepta.ſ. agere ſit Imo. et IfideiuſſoreS. iuſſor in ſimpliciter. ꝙͣti alii locaſſeꝫ ⁊cͣ. Quidā tn̄ iſtud ideꝫ tenēt ꝑ pau. de ca. Uide Bal. ⁊ ang. ī auc̄. defectū prīcipalis accipit̉ eo exiſtēte ſol.l. ꝙ ſi domꝰ. ī fi. ⁊. l. habitatores. sͣ. loc. Specu. in. l. facere. ſpōſalicia lar uēdo fideiuſſor nō tenet̉. h. d. ¶ Op. ⁊ videtur tāgit iſtaꝫ. q. ī ti. d̓ expē.§. poſtremo. ꝟ. ꝗd ſi vi.sͣ. ſolu. ma gi.§. ⁊ hoc ꝙ non ſit curandū: an heres ſit ſoluēdo vel nō: ctor. ⁊ d̓termīat idē ꝑ. l. ſꝫ ⁊ ſi lege.§. ꝙ aūt. ī fi. tri. ⁊ ꝑ ſpec. inſuper. ſed ſtatiꝫ pōt cōueniri: vt. l. fideiuſſor.§. fi. sͣ. eo. .sͣ. d̓ peti. here. q̄ nihil facit: ꝗa ibi expreſſe uere b ¶ Idē tibi ti. qd̓ ſoluit glo. ꝙ ibi deceſſit ſine herede: qd̓ nō oppo. de. l. erāt facte. ī. q. ꝓpoſita nō erāt facte expreſſe. iō Adde bal. ꝑ placet: vt ibi dixi. Dic ergo ꝙ hic debet diſcuti illa ꝯiectura hic nō hꝫ locū. Sꝫ determino ſic. ī illū tex. ī. d. heres ſicut defunctus: ꝗa fuit habitus reſpectꝰ iſtis obligatōibꝰ empti ⁊ uēditi uenit ītereſſe. iō auc̄. p̄ſente. ad reꝫ. quod apparet: quia diſcuſſio dꝫ fieri ip̄o C. eo. uide agā ꝯtrā te ad intereſſe: ꝗa deſij ꝑꝑ hoc lucrari aliquid per volente ſoluere: vt. l. decem. in fi. sͣ. de ver. obli. ex alia aduocatiōe ī qua n̄ potui eē ꝑꝑ hāc cāꝫ bar. ⁊ pau. d̓ ſed in. l. fideiuſſor. in fi. fuit habitus reſpectꝰ ad ⁊ iō vincā. sͣ. de ac. emp. l. i. ī pͥn. ⁊. C. de euic. l. ſi ca. in. l. īter perſonaꝫ. qd̓ apparet: ꝗa eoip̄o ꝙ eſt ī mora ſticū qō. aut ego volo petere ſalariū meū ꝓpriū ⁊ e. ti.§. fi. jͣ. e. pulatio implet̉: licet ſit ſoluendo. ADDE ẜm nō poſſū: ut. C. de fruc. ⁊ li. expē. l. fi. ẜꝫ ſcd̓aꝫ lec. pau. de ca. Ex.§. ſequenti. facit ad p̄dicta. l. nō ignorat. C. d̓ fru. ⁊ li. expē. licet ange. ¶ Exceptio q̄ nō īpugnat ſnīaꝫ poteſt opponi Ex. l. ſequenti. dubitet hic poſt ſententiaꝫ. ¶ An fideiuſſor poſſit ſtatim agere cum ſe obli ut ip̄e refert hj Exceptio que nō impuqd̓ ſi ſtatutū gauit per inſtrumentū guarētigie. Idem tibl. gnat ſnīam pōt opponi dicat ꝙ inſtrum̄ta mit poſt ſnīaꝫ. ¶ Op. de. l.ᵇ ꝑemptorias. C. ſen. reIdeiuſſor pro uen tant̉ execuſcin. nō poſ. Glo. dicit ꝙ ſpeciale eſt hic. Sꝫ illa tio. ſicut ſen ditore. Fideiuſſor poſtꝙͣ eſt cōdēnatus tentie diffiē veritas: ꝗa iō opponi pōt: ꝗa nō īpugnat ſenpōt agere. hoc dicit. ¶ No. cōcluſionē libelli al nitiue non tentiaꝫ. alias nō poſſet opponi. Iſta fuerūt ver ternatiui: lꝫ tex. in. l. lucius. sͣ. manda. uideatur obſtanteᵉ ali ba Dy. relata per Cy. in. d. l. i. C. de iuris ⁊ fac. dicere ꝙ poſſit agere ſimpliciterᵉ: ut. l. liberet̉. ſꝫ qua exce igno. ¶ Op. de. l. fideiuſſor. sͣ. e. So. ibi impu ptione ꝙ op illa ſupplet̉ ꝑ iſtā. ⁊ sͣ. māda. l. ſi mādato meo.

VI De fideiuſ. ⁊ māda. 78 in ti. de iudi.§. ſpiritualia. uerſi. fideiuſſor. per bal. in. l. ſi pro ea. C. māda. c ¶ Non tenetur. Sed glo. et bal. ī. d. l. ſi p̄dium. hoc intelligunt quādo et in. l. lucius. ff. manda. in repetitione antiqua: et in. l. fi. C. de uſur. rei iu emptor ſciuit fundum eſſe dotaleꝫ. ſecꝰ ſi ignorauit. et ibi uide bal. quādi. et ibi q̄rit ꝗd ſi fideiuſſor iaꝫ eſt cōdēnatus qūo debeat formare libel do interuenit conſenſus uiri: an ualidet uenditionem. ad bar. hic uide et luꝫ. de forma libelli qn̄ fideiuſſor agit antequā ſoluat. adde bal. in. l. ſi pro pondera uerba bal. in. d. l. ſi predium. in. ii. q. in uerſi. nunc ſuccedit alia ca. in. iii. q. C. manda. et. l. ſi diuerſa. C. eo. et. l. ſi mādato meo.§. ī iudicio queſtio et ibi in fi. quid ſi interuenit iuramentū. contrarium tenet Bal. .ff. manda. a ¶ Per in in. l. fi. C. in ſtrumentuꝫ. qui. cau. in circa prin. ⁊ hic eſt ar. ꝙ quando fideiuſſor obli .l. ſine ſcrupulo. ¶ Quero ꝗd in fundo dotali. Circa eādeꝫ integ. reſti. gat ſe per inſtrumentūᵇ cōfeſſionatū vel guarē.l. no. ꝙ quā nō ē neceſ. Rn̄dit glo. forte ideꝫ qd̓ in minore ẜm Ir. ⁊ ſic tigiatū ꝙ hꝫ paratā executionē ſicut ſnīa ex fordo fideiuſd ¶ Quādo īnuit ꝙ teneat̉ ſicut tenet̉ pro p̄dio minoris vēſor obligat ma ſtatuti ꝙ ſtatiꝫ poſſit agere. lex reſiſtit. dito: vt. C. de predi. mi. l. ⁊ ſi is. In cōtrariū viſe ꝑ īſtrumē Et ad infra Ex. l. ſequenti. det̉ glo. sͣ. de teſta. mili. l. dotalē. que videt̉ velle tū guarenti dicta ꝑ bar. ¶ An quādo lex reſiſtit ꝯtractui naſcat̉ obliga giatū hꝫ exe uide do. anꝙ rei dotalis nō ſit cōmerciuꝫ ſicut nec rei ſacre tio naturalis: ⁊ poſſit accedere fideiuſſor: ibi. to. in. c. cum eutioneꝫ pa vel religioſe. Idē no. C. de iure dotiū. l. ſi p̄diū. ratā: qꝛ pōt cōtingat. de His premiſſis. Et an cū ſtatutū dicit ꝙ mulier Cy. ibi tangit ⁊ bene dicit ꝙ fundi dotalis non īcōtinēti pe iureiurā. et vel minor nō poſſint vendere ſine cōſenſu contere a prīcieſt ꝓhibita vēditio ſed alienatio fauore mulie ibi ꝑ Imol. ſanguineoꝝ: an per hoc īpediatur obligatio na pali ſe libera in. viii. mēris. ⁊ ideo ſi ipſa mulier vēdit nō tenet̉ᵉ ipſa: nec turalis: ibi. Sed iuxta. ri. idē tenet bro prīcipa fideiuſſor haberet regreſſuꝫ cōtra eaꝫ: qd̓ eēt cō Bal. in. l. ſi li. et ī. xlviii. Ubi lex reſiſtit venditra hāc. l. Ita dꝫ intelligi qd̓ no. ī. d. l. ſi prediū ꝓ ea. C. mā. charta cum UN IEL. tioni nō tenet̉ fideiuſin. ii. q. ſed ſequen. ⁊. C. de legi. l. nō dubiū. aut vendit maritus vel ſor. h. d. ¶ Op. de. l. ⁊ ſi is. C. d̓ p̄di. mi. Ludo. hic īe ¶ Statutū extraneus: ⁊ tūc tenet̉ ipſe ⁊ fideiuſſor. Ita loc So. hic loquit̉ qn̄ lex reſiſtit odio emptoris: vt dicit. uide d̓ nuit cōtrari tur hic glo. ꝓbat̉. sͣ. de vſuca. l. cum vir. cum ſiuꝫ quod no. hoc qd̓ haquia dolo vel metu extorſit venditionē. ibi vero His p̄miſſis pro declaratiōe tex. ⁊ glo. videabetur ī. l. i. jͣ. ad limitatio reſiſtit ꝑſone pͥuilegio. ⁊ hec eſt vna lec. ẜm quā de noua. per nē. d. l. luci mus generaliter qn̄ lex reſiſtitº ꝯtractui: vtrū ex dꝫ hic intelligi ꝙ ab initio fideiuſſor tenet̉ ipſo bar. in ulti. hic alleg. et illo cōtractu naſcat̉ naturalis obligatio. ⁊ vtrūꝫ col. et bal. ī opi. Bar. ſe iure: ſed liberat̉ per actionē qd̓ metus cā. vel de poſſit accedere fideiuſſor. ⁊ ex his apparebit de .ſ. nō dubiū ꝗtur Bal. dolo: ⁊ hꝫ exceptionē: vt sͣ. qd̓ me. cā. l. ſi cū exce clarata hec lex ⁊ materia tota. Pro cuius euidē in pe. q. C. et ibi Cy. in ptione.§. labeo. ⁊. l. metū.§. ſed ꝙ pretor. ⁊ sͣ. .l. certuꝫ. in de leg. ubi tia debes ſcire ꝙ quattuor ſūt ſpēs cōtractus.ſ. de excep. l. exceptiōes.§. rei. Vel ſoluitᵇ. glo. hic oīno uide in .iiii. col. C. ꝯtractꝰ. obligatio. actio. ⁊ executio. vn̄ lex qn̄qꝫ .xi. col. in v̓. ſa. herc. ubi lequit̉ qn̄ lex reſiſtit ꝓpter naturā rei cuiꝰ nō eſt reſiſtit cōtractui p̄cipiēdo ne fiat. ⁊ hoc ſit qn̄qꝫ ea qͥ ſupra ideꝫ dicit ſi cōmerciuꝫ: vt ꝗa res ſacra vel religioſa vel liber dicta ſūt. et dirigendo preceptū ad perſonas ne cōtrahāt. eſt obligatꝰ homo. In cōtrario vero ꝓpter priuilegiuꝫ ꝑſoibi etiā ī pe. ꝑ ſcripturaꝫ ⁊ tūc nō valet nec orit̉ obligatio ciuilis nec nacol. allegat mercatoruꝫ ne: vt inſti. de ꝯtrahē emp.§. fi. ⁊ ẜm iſtam lec. ꝙ turalis: nec pōt accedere fideiuſſor: vt. C. q̄ res bar. hic con que ẜm forhic dicit liberat̉. expone.i. ab initio nō tenetur. ven. nō poſ. per to. C. de ſacroſan. eccle. l. iube cordat bal. mam ſtatuti Uel dic vt ibi dicit glo. Sed non curo de ſolu. q̄ in. l. cuꝫ ꝗs hꝫ executio. mus. ⁊ aucͣ. hoc ius porrectū. ⁊. C. de agri. ⁊ cē. ibi ponunt̉. Tu potes dicere ꝙ ſi in. l. ⁊ ſi is. lex .C. de iur̄. et neꝫ paratā. .l. quēadmodū. li. xi. ⁊ nō lice. ha. metro. lo. l. i. fac. ignorā. et uide qd̓ nō reſiſtit venditiōi: ſꝫ reſiſtit alienatiōi hoc eſt li. xi. ⁊ de cōpreſ. ⁊ luto dam. l. i. ⁊. ij. li. xi. ⁊ ꝙ ta Sed ꝙ oria no. Bal. ī. l. trāſlatiōi dn̄ij que nō pōt fieri. ideoqꝫ obligatio li caſu obligatio naturalis nō naſcat̉: ꝓbat̉ in. l. tur naturaluciꝰ. sͣ. mā. ni ꝑſonali pōt accedere fideiuſſor cū ꝑ hoc non lis obligatō in repor. an eos.§. i. C. de vſur. cōiūcta. l. ſi nō ſortē. in prin. uidetur ī di tiquis. cum p̄iudicetur minori. Ita tenet Pe. ⁊ Cy. refert de cōdi. inde. ⁊ hoc caſu poterit loꝗ hec. l. ⁊. C. ſcurſu teneBar. tenei .C. de legibꝰ. l. nō dubiū. qd̓ ſatis placet: vt. jͣ. dide legi. l. nō dubiū. Idē ſi ꝓhibitio fiat ex parte re bal. in. l. ange. imol. caꝫ: lꝫ etiā p̄dicte ſo. placeāt. ¶ Op. ad rationē fi. C. de do. vnius cōtrahētiū tm̄: tūc eniꝫ nō pōt queri obliet de hac. q. huiꝰ. l. nā vt cōfideiuſſori ſuccurrat̉ cōtra prinpromiſ. et ꝑ hꝫ in tracta gatio ēt naturalis: vt. C. ſi ꝗſ alteri vel ſibi. l. fi. ⁊ Imol. in. c. tu guaren. ī cipalē fideiuſſor nō liberat̉: lꝫ liberet̉ pͥncipalis: .sͣ. de ꝯtrahē. emp. l. nō lꝫ. ⁊ hoc caſu etiā pote cū cōtingat vj. q. ii. ꝑtis vt. l. i. C. de fideiuſ. mi. Dicit glo. fateor ꝙ ꝑ iſtā rit intelligi hic ⁊. d. l. nō dubiū. Ratio p̄dictorū in. viii. mēprīcipalis. rōnē fideiuſſor nō ſemꝑ excuſat̉: qd̓ non placet: bro. de iure ADDE ꝙ eſt: ꝗa obligatio naturalis dicit̉ de iuregentiū. ꝗa ẜm hoc rō nō eēt generalis. Dic ergo ꝙ ī. l. iuranpau. de ca. vt. l. ſtichū.§. naturalis. jͣ. de ſo. ⁊. l. cū amplius hic refert an ADDE ad cōtraria minor pōt in ītegrū reſtitui cōtra fidein fi. de regu. iur. ſed de iuregen̄. debemus obe.q. formatā ge. reproba iuſſorē ſicut cōtra reū principalē. ideo fideiuſſo dire maioribꝰ: vt. l. veluti. sͣ. de iuſti. ⁊ iure. Ille ꝑ bar. Ro. re Bar. ī eo ri nō ſuccurrit̉: ꝗa in effectu nō hꝫ regreſſuꝫ cōcōſilio. cccc ꝙ uult ꝙ qn̄ ergo qui cōtrahit cōtra p̄cepta legū facit cōtra fideiuſſor e xxxvii. tra minorē. ¶ Op. cōtra ſecūdā lec. sͣ. poſitā: ⁊ iuſgē. merito nō obligat̉ naturaliter. Pro hoc f ¶ Nō īpeobligatus ꝑ videt̉ ꝙ valeat vēditio rei ſacre vel liberi hoīs: facit ꝗa peccat mortaliter: ⁊ ſic de iure naturali ditur. Et ad inſtrumētuꝫ vt. l. liberi. ⁊. l. ⁊ liberi. sͣ. de ꝯtrahē. emp. ſi ergo materiā adnō obligatur: vt dicā. jͣ. eo. in. l. ſi quis pro eo. ī cōfeſſionatū tenet̉ pͥncipalis non excuſat̉ fideiuſſor: lꝫ poſſit de ꝙ ſi teſta poſſit ſtatiꝫ prin. Et predicta tene mēti pro ſtatutis terrarū agere: quia tor dat certā hēre regreſſuꝫ cōtra prīcipalē. So. dicit glo. faque prohibēt certas perſonas contrahere: nam formā actui ſciebat fideteor ꝯtrariū: niſi poneres venditorē ignoraſſe. impedit cōtrahere naturalē obligationē. ꝓ hoc iuſſor a prin fiendo et nō alias fideiuſſor nō pōt excuſari ꝓpter reū ſꝫ ꝑꝑ cipio poſſe vltra ꝓcedit .sͣ de cōtrahē. emp. l. ſi in emptione.§. i. ibi mo ſe ſic: ſi ex ꝑſona ſua haberet aliquā exceptionēincipi ab exe annullando res ciuitatis ⁊cͣ. Preterea ſi interdictū iudicis cutio. et nictuꝫ forma ¶ Sꝫ cōtra iſtā glo. op. ⁊ videtur ꝙ ſcientia vel hoc operat̉: vt. l. is cui bonis. sͣ. de ver. ob. ergo hilominꝰ finō ẜuata niignorātia vēditoris nō dꝫ attēdi: vt. d. l. liberi. ⁊ dē dedit de eadē rōne interdictū legis. ¶ Sed iuxta p̄dicta hilominꝰ te .l. ⁊ liberi. So. dicit Dy. ꝙ nō dꝫ attēdi ꝙͣtū ad ſoluēdo unnet cōtractꝰ quero. quid ſi ſtatutū dicit ꝙ minor vel mulier de decipere emptionē ꝯtrahendā: vt ibi. ſed ꝙͣtū ad hoc vt quādo alias non poſſit vendere ſine cōſenſu cōſanguineoꝝ tur debitor talis actꝰ va ea cōtracta teneat̉ venditor ad ītereſſe curat̉ vt an per hec verba videat̉ eis preceptū factuꝫ ne ſi ſtatim ab leret de iure hic: ſed certe ſaltē ad reſtitutioneꝫ precij tenet̉: eo poſſit mo vēdāt: vt ſic īpediat̉ obligatio naturalis: videi dicta forma vt. l. emptorē.§. fi. de ac. emp. ergo ad illud ſaltē leſtari ip̄o a non ſeruata ꝙ nō: nā. l. dicit ꝙ alteri ſtipulari nemo poteſt: creditore ad tenet̉ fideiuſſor. ⁊ ſic hec ſo. nō placet. dic ergo ẜm bal. in. l. vt. sͣ. de verbo. obliga. l. ſtipulatio iſta.§. alteri. huc non mo ſi teſtator. d̓ ꝙ hic dicit̉ in glo. venditorē ignoraſſe. ſubaudi ⁊ inſti. de inuti. ſtipu.§ alteri. ⁊ tamē nō impeleſtato. ideo leg. ii. ſecus ⁊ emptorē ſciuiſſe: vt. l. ꝯtrarijs. tūc ꝓcedit hec cōcludit nō ſi lex daret dit̉ᶠ obligatio naturalis: vt ibi nō. Cōtra puto poſſe agere ipſaꝫ formā niſi diu ſtete quia tunc li rit in obligatione. qd̓ pau. placet. lꝫ. d. alex. alleget ange. ꝓ opi. Bar. cet lex ipſa vltra non procedat annullando actum non propterea. valebit contractꝰ Uꝫ lex uel ſoluit. Collige ex hac no. glo. qn̄ dicitur res eſſe ī cōmer per. d. l. non dubium. quā limita ſingulariter per glo. in cle. i. de iure pacio: et quādo non. quod optime declarat Bal. in. l. et ſi dotis. ī ulti tro. de hoc vide no. ī. l. certa rōne. et ibi bal. C. qn̄ ꝓuo. nō ē neceſ. et bal. ma col. C. de iure do. in. l. cōparatiōes. C. de fi. inſtru. ī. iii. oppo. et vide qd̓ plene no. bar. in. l.

De fideiuſ. ⁊ māda. ſi ita quis. in.§. ea lege. jͣ. de verbo. obli. et. l. vniuerſa. C. de precio impe. ſi adhuc minor paratus ſit facere ſolēnia ⁊ neceſſaria ad ipſum interueni offeren. adde ad id quod dixi de. l. non dubium. C. de legibus. Quod lire ⁊ incontinenti per tex. in. l. iulianus. in.§. ſi quis colludēte. cum ſequā mitatur per glo. in dicta cle. ꝙ idē tenet glo. in. c. tue. de ſpon. duo. videde actio. empti. et inſti. de aucto. tuto. in pͥn. Idem dicunt cano. in eccia licet ꝙ vbi lex non vltra procedit annullādo actū: actus eſt ipſo iure nulſia alienante rem ſine debitis ſolēnitatibꝰ: vt not. Inno. in. c. i. de his qua lus: forma iuris nō ſeruata. d. l. nō dubiū. hoc eſt verū ſi ille actꝰ habeat fi. a ma. par. capi. adde quod de hoc expreſſe glo. in. c. i. ne ſede vacan. e a ꝑpetuā cauſam ꝓhibiti l. cum hi.§. onis. ſecus vt. d. l. i. ⁊. ij. C. que res vendi nō poſ. p̄terea dieam trāſacti ba inducunt ut nullo mō audiat̉ ut. C. qui ⁊ ad ſi tēporaleꝫ: onē. sͣ. d̓ trā cere ꝙ non poſſit ꝯtrahere nil eſt aliud ꝙͣ aufer ꝗa tunc nō uer. quos. l. fi. qd̓ patꝫ: ꝗa cū nulla ſubſit obligafactio. lꝫ ibi tenebit niſi re ptātē ⁊ facultatē uēdēdi. Sꝫ qn̄ aufert̉ faculbar. ⁊ but. te tio ſꝫ ſolū ſibi detur audiētia per officiuꝫ iudicis opponat an tas cōtrahēdi īpedit̉ obligatio naturalis: vt. C. neat ꝯͣriū. ⁊ ea audientia denegata denegabit̉ ſibi totū. ⁊ iō nullatoriuꝫ no. bene. ꝓ de ſacroſan. eccle. l. iubemꝰ. ꝯiūcta. l. nō dubiū. decretū. ita bene dicit Ia. de are. ꝗ dicit ꝙ in criminalibus qͦ adde glo. C. de legi. ergo ⁊cͣ. Nō obſtat.§. alteri. ꝗa ibi lo dicit. d. glo. dicta verba videlicet ſibi nō det̉ petitio: īducūt in. l. iuriſgē. nota. ſed ad ꝗtur d̓ preſenti.ſ. alteri ſtipulari nemo pōt. ⁊ ſic §. pretor ait ꝙ ipſo iure nō audiat̉ ⁊ bene dicit: quia accuſa ea que. sͣ. di in verbo do declarat ꝙ ius nō aſſiſtit illi obligatiōi. nō autē tores nō fiunt per actionem ⁊ obligationeꝫ ſed xi ẜm bal. vi lo. ⁊ ibi analiquid ꝓhibet in futurū nec aliquā facultatem de glo. not. per accuſatiōes: vt inſti. de pub. iudi. in pͥn. igit̉ ge. sͣ. d̓ pac. aufert: ſed dicit ꝙ nō pōt. ſed in queſtione pn̄ti in. d. cle. i. d̓ et bal. in. l. j. cum deneget̉ audientia denegat̉ totuꝫ. facit. C. iur. patro. ⁊ aufert poteſtatē in futurū dū dicit nō poſſit ⁊cͣ. in. iij. col. C de his qui ad eccle. cōfu. l. ſi ſeruus. ¶ Quarto Io. an. in. c. plus valere Scd̓o dixi ꝙ qn̄qꝫ lex reſiſtit obligationi: quia dixi ꝙ lex aliqn̄ reſiſtit executioni. exemplū. l. dif. d̓ reſti. ſpō quod agit̉. dixit lex aliquē ex aliquo cōtractu non obligari: lia. que glo. cit ꝙ res minoris nō alienet̉ ꝑ tutorē vel res do Idem glo. ī an ex hoc īpediatur naturalis obligatio: videt̉ tꝫ forte con l. a diuo. de talis. ex eo enī ꝙ interdicit alienationem nō in trariū. adde ꝙ non: quia dicit. l. ꝙ pupillus obligari nō poritu nuptia. terdicit cōtractum vel obligationem vel actiōeꝫ que no. bar. quam ſingu teſt: ut. l. pupillus. in pͥn. ⁊. l. obligari. in pͥn. sͣ. d̓ ſed effectū hoc ē trāſlationē dominij qd̓ ſeꝗt̉ ex in. l. pretor. la. not. bal. ī aucto. tuto. Sꝫ predicta nō faciūt: quia loquūī pͥn. de ope. l. nō dubiuꝫ traditione que eſt executio obligationis. ſed lꝫ no. nū. ⁊ ro. tur per ꝟbum poteſt: qd̓ preſentis tꝑis eſt. ⁊ ſic in pe. colū. predicta nō ꝓhibeant̉ expreſſe tn̄ uident̉ ꝓhi hic et imol. C. de leg. et nō reſiſtit: ſed nō aſſiſtit: ut dixi. sͣ. proxi. Dic er beri: ꝗa ſūt preābula ad alienationē. ar. l. oratio hic. ⁊ qd̓ no glo. et doc. go ꝙ quādo lex reſiſtit obligatiōi īpedit ciuileꝫ sͣ. d̓ ſpō. ⁊ iō eſt aduertēdū. nā tacite uidet̉ ꝓhibal. ange. ⁊ bal. in. l. iu⁊ naturalē obligationē: ut. sͣ. e. l. ſed ⁊ ſi ſerui. ⁊ īmol. in. l. i. bemus.§. ſa bitꝰ cōtractꝰ obligatio ⁊ actio qͣtenus ſe extēdit sͣ. de libe. et ibi no. ⁊ ibi dixi. ⁊ ꝓbatur expreſſe. C. ad velle. l. ne. el. i. C. de ratio legis. unde in re minoris eiꝰ fauore ē pro poſthu. ī gl. ſacroſanctis antique.§. fi. Sed pone ꝙ lex dicit ꝙ talis conhibita alienatio ⁊ ꝑ cōſequēs videt̉ ꝓhibitꝰ cō et glo. in. c. eccleſi. Sed tractus īter tales nō valeat ꝗd īportatª hoc ver ſtatutū. ſuꝑ tractꝰ obligatio ⁊ actio. ⁊ iō ſi minor ſe obligaquid ſi conbū nō ualeat: Rn̄deo ſiquidē dicit ꝙ nō ualeat v̓bo cōmitti tractꝰ ex par ret nō teneret̉ ciuiliter nec naturaliter nec poſſꝫ tur circa me te mīoris n̄ ab initio: tunc videtur ꝓhibita naturalis ⁊ ciuiaccedere fideiuſſor ut hic. ſed ſi extraneꝰ ꝓmitdiū d̓ reſcri. poteſt valelis obligatio. hoc ꝓbat. sͣ. de do. īter vi. ⁊ vxo. l. ret de euic. ⁊ daret fideiuſſoreꝫ teneretur: vt. d. in. vi. et gl. ſ re: an ſaltē ī i. vbi dicit̉ donationē īter viꝝ ⁊ vxorē nō valere d. cle. i. alleeiꝰ ꝑſona va l. ſi is. idem in muliere: vt. sͣ. dixi. quod ītelligit̉ etiā quo ad naturalē obligatiōeꝫ gaui tibi in leat. dic ꝙ ij. col. et ibi ſic ut no. ba qd̓ patet: quia ei nō pōt accedere fideiuſſor: ut I debitori depors poſt bar. ī. l. in. l. non du l. iij.§. ſi vxor viri. sͣ. de dona. īter vi. ⁊ vxo. ſic de vniuerſa. C. tato Pro deportato ex maiori obliga bium. C. de bet ītelligi. C. ad velle. aucͣ. ſi qua mulier. ⁊ ī cor de preci. im legi. ī. x. col. tione non poteſt accipi fideiuſſor. hoc dicit. pe. offe. ⁊ gl. in. xi. oppo. po. vnde ſumit̉. Si ꝟo cōtractus ab initio valet ¶ Quero an liberet̉ reus ab obligatione ciuili in. l. ꝓlataꝫ. et eſt tex. ī. l. ſed ſi ex poſtfacto aliꝗd nō obſeruet̉ lex dicit ꝙ ⁊ naturali. ⁊ dic ꝙ ſic vt hic. ⁊ iure tranſfuſionis C. de ſente. ſed et ſi ꝗs. nō valeat: tūc nō impeditur obligatio: ſed para quā gl. etiaꝫ quia in fiſcum eſt tranſlatum. dicam. jͣ. eo. l. vbiet ibi bar. C tur exceptio. q. d. nō ualet in effectu: ut. C. d̓ pre ſingularē fa de p̄dijs mi. cūqꝫ ¶ Op. de. l. fi. sͣ. de duo. reis. So. pro fiſcit pe. de an et predicta ī cio īpera. offeren. l. vniuerſa. ⁊ ibi eſt expreſſuꝫ. ⁊ co pōt intercedere vel pro alia obligatione ſimcha. in. c. ſta tellige etiaꝫ ideo ſtatutuꝫ huius ciuitatis quod dicit ꝙ īſtru pliciter. vnde poteſt accedere fideiuſſor ꝓ ipſo tutū. in fi. d̓ ī doloſo cōmēta donationū debea̓t inſinuari infra ſex men reſcrip. li. vi trahente: vt reo deportato. ſes: alias nō valeant non irritat donationē ipſo ad quā glo. no. do. abb. Si filiꝰ numerat poſt emāfacit qd̓ dic̄ in. c. dilecti. Si filius. qpationem acquiritur ſibi iure ſed ꝓducit exceptionē. ſed ſi lex diceret ex bal. ī. d. l. ꝓde empti. et poſtfacto tales cōtractus caſſamus ⁊cͣ. tunc tol actio lꝫ tempore patrie poteſtatis fuerit ſtipula latā. in. ij. co vēdi. niſi cō leretur ciuilis tm̄ ⁊ remaneret naturalis: vt dicā lū. C. d̓ ſen. tractꝰ eſſet a tus. h. d. de iſto caſu dixi plene in. l. filius. ⁊ in. l. tē. idē in or in reſcripto principis. jͣ. e. l. ubicūqꝫ. ¶ Tertio lege prohiquidam cū filium.§. fi. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊. l. ſi dubite. bitꝰ: vt not. dine dato a dixiᵇ ꝙ lex qn̄qꝫ reſiſtit actioni ſeu petitioni: vt tur.§. filius. sͣ. eo. pͥncipe. ⁊ vt per glo. ī. d. quia lex dicit ꝙ ex tali contractu actio petitione de bal. in. d. l. a diuo. et Fideiuſſor qui non non detur: vel talis non audiat̉. ⁊ tūc ſi ille act lcerti. ꝙ v. adde glo. et I licius. poteſt effectualiter bi ſtatutū an bar. in. d. l. ſuper quo lex ſic loquitur erat talis ex quo alias conueniri facit locuꝫ beneficio diuiſionullat: nec elegāter. de de iure cōmuni oriebatur actio: tūc ꝑ dicta vernis niſi confideiuſſor fuerit ſciens vel errās indolo. sͣ. in dat ſormam ba non īpeditur actio oriri: ſꝫ paratur exceptio: annullādi aprin. et ideo iuſte vel ex interuallo interceſſerit: niſi his caſi vt. sͣ. ad velleia. l. iij.§. i. ⁊ sͣ. ad mace. l. i. in pͥn. ⁊ ctus nō eſt dicit baldus bus fuerit in dolo creditor. h. d. Et hic eſt tex. ſtatī nullus: ī. l. nec tuto sͣ. ad trebel. l. i. in pͥn. ⁊.§. i. que ſunt multū notā ex quo fūdo vnā opi.º ī. l. ſi ſtipulatꝰ ī fi. sͣ. e. ꝙ niſi petatur res. C. de ꝯͣ da ꝓpter ſtatuta. Si vero ex illo actu non orieſi diuerſis tēporibꝰ ītercedūt fideiuſſores vnus annullari. ⁊ hen. ⁊ cōmit bat̉ actio ſed ſolū officiū iudicisᶜ. tunc dicta uerdic̄ Inno. ī ten. ſtipu. ꝙ contēplatiōe alteriꝰ nō videt̉ fideiubere. ⁊ ideo c. cū dilecta ſtatuta nolē de reſcri. ꝙ tia cōtractū vbi datur certus ordo a papa et ille nō ſeruat̉ actus eſt ipſo iure nullus. mulieris va lere ſine ſolēnitate: intelligūur de cōtractu alicuius ſolutionis. ſecus in a ¶ Quid īportat. Adde bar. ⁊ quod ibi dixi in. d. l. vniuerſa. idem not. lucratiuo: vt no. docto. in. l. ij. de nouatio. primā partem videtur expreſbal. in. l. i.§. vbi aūt. in penulti. colū. de cadu. tollen. ſe tenuiſſe Ioannes de ligna. in. c. conſtitutus. de reſcrip. vnde potes ilb ¶ Tertio dixi. Adde bar. in. d. l. i.§. i. ff. ad trebel. lud dictum limitare vt ibi per imol. ⁊ iſtud dictum reſert ⁊ ſequitur bal. c ¶ Officium iudicis. Et ſic poterit tunc iudex ex officio compellere. viin preludijs feudorū. Itē vide que ſcripſi poſt bar. ī. l. pretor. in p̄n. sͣ. de de Inno. in. c. nulli. de accu. et ad hoc vide bal. in. l. non dubiū. in vlti. q. oper. no. nun. ⁊ que dixi poſt bar. in. l. oēs populi. in. q. an ſtatutū iuratuꝫ C. de legi. circa fi. l. vbi exēplū lex dicit. que res minoris ⁊c̄. Aduerte tn̄: reuocetur. Item facit glo. fi. in. c. venerabilem. de electio. quia qn̄ minor vēdit predium ſuū ſine decreto ⁊ ſine auctoritate curato ADDE ꝙ ſtatutū prohibens cōtractū mulieris ſine ſolēnitate: nō debet ris lꝫ cōtractus ſit nullus in preiudiciū mīorū. l. ſi ad reſoluēdā. C. de pre intelligi de lucratiuo. Ro. cōſilio. cclxxx. ⁊ de minore. ccccliij. di. mīo. Et tūc an ex illo obligetur naturaliter. vide bar. in. l. j. jͣ. de noua. Iticius. fundo vnā opinio. ⁊ vide bar. et alios oīno in. l. ſi ex duo tn̄ ex dicto ꝯͣctu ligatur maior cōtrahēs cum eo. vnde ſi minor fuerit fa bus.§. i. jͣ. de duo. reis. Circa idem ibi alius fideiuſſor tenetur pro ctus perfecte etatis pōt cogere aduerſariū īplere illū cōtractuꝫ. Et idem parte tm̄. adde quod no. bal. in. l. antique. C. ad velleia.

V7 De fideiuſ. ⁊ māda. I9 a ¶ Sed in non habet beneficiū cedēdarū. Iteꝫ fundabat̉ iſto caſu īpedit dictū.§. libertus. ẜm alios qui īminore. Ex ex illo tex. sͣ. e. l. ſed ſi plures. ꝙ ſi duo ex īterual telligūt ꝙ ibi opere obſeꝗales erāt omnino īde hoc no. per lo fideiuſſerūt ꝙ habēt bn̄ficiū diuiſiōis qn̄ pōt gl. ⁊ docto. bite. nā ſi eſſent debite fruſtra tractaret̉ de cōdi eollige an cō alter effectualiter cōueniri. ſecꝰ ſi nō poſſet effetiōe indebiti. facit. sͣ. de cōdi. inde. l. cū is.§. pe. trahēs cum ctualiter cōueniri: ut hic. ¶ Op. C. ad velle. l. ſi ꝓut loquit̉ ibi in matre. ꝓ hoc ꝗa ſi naturalis minore p̄ſu paternā. vbi mulier̄ ſubducta d̓ medio aliꝰ fideꝓcedēs ex pacto nudo impedit: multo fortius matur eū ſci iuſſor tenet̉ ꝓ parte tātū. Soluit glo. ibi īterceſre minoreꝫ. ea que ꝓcedit ab ipſa natura q̄ fortior eſt adeo ſerūt pͥncipaliter obligationē ſuſcipiēdo. ⁊ ſic ꝙ ⁊ no. in. l. ꝗ ꝙ pacto non pōt tolli: ut. l. iura ſanguinis. jͣ. de cū alio. d̓ re libet tenet̉ ꝓ parte cū nō fuerit dictū inſolidū. reg. iur. ⁊ de pac. l. ius agnatiōis. aut nō reſpicit gu. iur. ⁊ ad hic īterceſſerūt fideiubēdo. ⁊ ſic tenent̉ īſolidū certā preſtationē ſed ſtat in ſuo genere: ut bn̄fahic no. ſe re etiā ſi nō ſit dictū. ¶ Op. C. de repu. q̄ fiūt ī iumittit bal. ī ciēti bn̄faciamꝰ. tunc aut indebite ſoluitur illud l. i. in fi. C. fi dicio. l. i. So. fallit hic in odiuꝫ doloſi creditoidē uel tātūdē ꝓpter quod fuit cōtracta obliga aduer. cre. ris. ¶ Op. d̓. l. ꝙͣꝙͣ. sͣ. ad velle. So. ibi nō fuit in tio naturalis ⁊ īpedit̉ repetitio: ut hoc ver. aut adde not. ꝑ dolo: hic ſic. ¶ Querit gl. ꝗd vult dicer̄ tex. ꝓſoluitur aliud ⁊ nō īpedit̉ repetitio: ꝗa talis effe glo. ⁊ doc. ī pter īcertū etatis ⁊cͣ. dic ut in ea. ¶ Quero ꝗd l. i. C. ſi mictus nō reꝑitur in iure. facit. l. ſed ⁊ ſi lege.§. cō nor ſe maio. ſi minor pͥmo ſcd̓o maior interceſſit ex interualſuluit. sͣ. de peti. here. cuꝫ glo. ⁊ glo. d. l. ex hoc. di. ⁊ adde ꝙ lo. ⁊ glo. dicit ꝙ idē vult dicere ꝗa dubitabā de cū enī iſta obligatio ꝯtineat īcertū nō eſt efficax habēs curaminore ne reſtitueret̉. ideo ſcd̓ꝫ fideiuſſorē accitorē hꝫ preut. l. triticum. sͣ. de ꝟbo. obli. de iure doti. l. cuꝫ pi. ſecꝰ qn̄ ſimpliciter fuit acceptus ꝗa tūc reſpe ſumptioneꝫ poſt.§. gener. pro ſe ꝙ ſit ctu mutui periculi videt̉ intercedere ⁊ haberet Ex.§. ſequenti. mīor: vt no. beneficiū diuiſiōis ſicut ſi ſimul fuiſſēt accepti. An tutus exceptione fauorabili repetat. bal. in. ij.§. ¶ Quero que ē differētia inter mulierē ⁊ mino quod obſer Quod ſi duo fideiuſſo rē: dic ꝗa mulierē ꝗs ſcit uel ſcire dꝫ nō poſſe inuari. de iur. calū. tu omtercedere uel errat ī iure. ſꝫ in minoreª poteſt eē res. Lex. xij. tabulaꝝ diuidit obligationē inter nino vide ī error facti. ⁊ ſic probabiliter errat fideiuſſor. vn heredes ipſo iure: ideo qd̓ ſoluitur vltra debitū l. v.§. ſi a pu de ſi ī muliere poneremꝰ iuſtū eē errorē eēt ideꝫ pillo. vbi ꝑ poteſt cōdici: ſecus in diuiſiōe que ſit ex epiſtobar. sͣ. ꝓ em̄ qd̓ in minore. ſi ī minore ponerē errorē īproba la. hoc dicit. Iſte.§. eſt ſubtilis ⁊ eſt de legibus. pto. ſꝫ ꝙ nul bilē ꝗa omnibꝰ aſpectu videbat̉ minor eſſet idē nūquid poſſit vnus ex heredibꝰ ſoluere partē ſu lus p̄ſumaqd̓ in muliere. Unde diſtingue qn̄qꝫ fideiuſſor am. dixi in. l. ij.§. ex his. sͣ. de ꝟbo. ob. ⁊ doc. ī. l. tur mīor ni nō poteſt ꝯueniri effectualiter. ⁊ tūc aūt hoc cō ſi ꝓbetur eſt iij. C. de nego. geſ. ⁊. l. penul. de cōdi. īſer. ¶ Se tex. ⁊ ibi bal tingit ꝑꝑ eiꝰ inopiā ⁊ nō eſt locus diuiſiōi: vt sͣ. cūdo no. ꝙ exceptio epiſtole diui adriani nō fa in fi. in. l. ſi e. l. īter. aut alias: ⁊ tūc aut vnꝰ fideiuſſor fuit accit locū repetitioni. ¶ Nota ꝙ ſemel diuiſum maior. C. cō ceptꝰ ꝑꝑ timorē hūc ne alius iuuaret̉ ⁊ nō ē loiteꝝ diuidi poteſtᵇ. ar. cōtra ad hoc. l. fi. jͣ. rē pumuni di. tu cus diuiſioni: ut hic in glo. aut non fuit ſic acce late vide ſal. fore. ⁊ ibi dicā. Op. tutus exceptiōe fauora bal. in. l. cuꝫ ptus. ⁊ tūc aut interceſſerūt ſimul aut vnꝰ poſt bili ſoluēs indebitū repetit. l. qui exceptionē. sͣ. te. C. de pro aliū. pͥmo cāu aut cōfideiuſſor ſciuit aliū nō poſ de cōdi. īde. ſed hic eſt tutꝰ exceptiōe fauorabili batio. qn̄ ꝗs ſe intercedere cū effectu ⁊ nō eſt locus diuiſiōi. dicatur miergo ⁊cͣ. So. hic fauorabilis ſed nō ꝑpetua: ꝗa nor vel maaut ignorauit eū: ⁊ tūc aut fuit iuſta ignorantia poteſt eſſe ꝙ alter nō eſt ſoluēdo. ſed Dy. dicit ior et cui in aut ſupina. pͥmo caſu ē locꝰ diuiſioni: vt hic ꝓut ꝙ eſt dubia ⁊ ideo ꝑpetua: ut. l. ſufficit. sͣ. de cō cūbat onus loquit̉ de minore. ſcd̓o caſu nō ꝓut loꝗtur hic di. inde. nō dicit plus. glo. inſti. e.§. ſi plures. di ꝓbādi. vide de muliere. ſcd̓o caſu quādo vnus fideiuſſor inqd̓ not. bal. cit ꝙ nō eſt ſic fauorabilis ꝙ poſſit repeti: ⁊ ſic in. ſ. de etate terceſſit pͥmo alius poſtea: tūc ille ꝗ primo inter īnuit ꝙ ſit odioſa. ſed ſi illa glo. eſſet ꝟa: tūc nō in. iij. q. pͥn. ceſſit nō hꝫ beneficiū diuiſionis ut hic. ille uero poſſet beneficio diuiſiōis renūciari: ut. l. tā ⁊ ſide minori. qui interceſſit ſecūdo hꝫ eodē modo quo quan sͣ. ad mace. ſed huic bn̄ficio pōt renūciari: ut in b o I tedo ſimul īterceſſerūt per hāc. l. vbicūqꝫ dixi diſtamē aucͣ. de duo. reis. ⁊ aucͣ. hoc ita. C. de duo. reis. to.§. quod uiſiōis bn̄ficiū nō habere locū fallit ſi dolo crel. ſi ſtipulatus. sͣ. eo. ergo eſt fauorabilis. ꝗd diſi duo. iterū ditoris aliꝰ fideiuſſor fuit acceptꝰ ut hic in fine. cemus: dixi. sͣ. eo. l. ſi dubitet̉. ꝙ exceptio diuiſi diuidi pōt. qd̓ nota. facit. jͣ. de ſolu. l. ꝗ res.§. huic. onis reſpicit modū exigēdi nō ipſaꝫ obligatiōeꝫ vide bar. in l. i. sͣ. de con Exideo illa exceptio nō parit indebiti repetitioneꝫ di. inde. ī vl I teſtō liberatū. pquia. l. vult ut tuū recipias nō venit principalit̓ ti. col. ⁊ ī. d. tio q̄ cōpetit pͥncipali cōpetit fideiuſſo perimēdo ius actoris effectualiter. ⁊ rō eſt in. l. l. cum quis. ri. hoc dicit. ¶ Op. de. l. ſi ꝗs reū. sͣ. de libe. le. C. de iur. ⁊ ſi dubitetur.sͣ. eo. quia non eſt facilis noīs emſac. igno. Sol. ibi fideiuſſor nō habebat regreſſum cōtra ptio ideo diuidit̉. ſꝫ hic ceſſat illa rō poſtꝙͣ eniꝫ principalem. hic ſic. ſoluit ⁊ videbat̉ facilis emptio: vel hoc erat exUbi ſolutuꝫ pōt repreſſuꝫ in epiſtola ut hic. ⁊ per hoc habes ꝙ ius Ex duobus. petiuel r̄dditū tene diuiſionis reſpicit modū ⁊ formā agendi nō ip ri talis ſolutio nō parit liberationē. h. d. Ibi p̄ſam obligationē perimēdo effectualiter. terea ꝙ creditor ⁊cͣ. iſte ver. nō reperit̉ alibi ita c ¶ Queſitū ¶ Ex ꝑſona rei pͥnci Queſitum eſt. palis ⁊ fideiuſſo. bene. ⁊ hic videt̉ cāus ꝙ naturalis obligatio qͣ op. de lege. Adde no. quis tenet̉ ad antidora īpedit repetitionē inderis habetur ratio taciti temporis propter locū. bar. ī. l. hi ꝗ biti ſoluti. ſed glo. sͣ. de iuſti. ⁊ iur. l. ex hoc iure. hoc dicit. ¶ Extra glo. oppo. de legeᶜ mora. in in v̓ſi. ex his circa fi. glo. magne. dicit ꝙ nō īpedit ſemper: ut cōcluditur. fi. sͣ. de ꝟbo. obli. ubi fideiuſſor tenet̉ ex ſua mo sͣ. eo. l. ſi nō ſortē.§. libertus. sͣ. de cōdi. inde. q. d. rera. hic dicitur contra. Sol. in his que ueniūt tēgulariter impedit caſualiter nō. ſed certe in.§. li. pore ſtipulationis ꝯtracte nō poteſt teneri fide bertus. illa naturalis erat redacta ad preſtandi iuſſor ex ꝑſona ſua in plus ꝙͣ principalis: ut hic neceſſitateꝫ ẜꝫ glo. ibi poſitā. vnde circa hoc ſic ſed in his que emergūt poſtea poteſt fideiuſſor dicas. aut talis obligatio eſt redacta ad neceſſiamplius teneri ex ſua mora. ſed nō propria obli tateꝫ: ⁊ tūc aut talis obligatio eſt redacta ꝑ ius gatione fideiuſſoria tenetur ſed vtili: ut ibi dicit ciuile ad neceſſitatē. ⁊ tūc aut talis obligatio re tex. ẜm Oldra. ſpicit preſtationē certe rei uel facti ut eſt libertꝰ Ex lege ſequenti. qui naturaliter tenet̉ ad operas obſequiales. ⁊ Quando ſucceſſio habet vim ſolutionis.

De fideiuſ. ⁊ māda. nis: ⁊ tūc videtur eligere ⁊ nō diuidere: ut hic. I debitori crediaut ab eo a quo nō poterat cogi partē recipere: ⁊ tūc videtur diuidere ꝑtē recipiēdo: ut. l. ſi cretor. Pro qua quātitate creditor debi ditores. C. d̓ pac. fallit fauore ultime uolūtatis. tori ſuccedit ꝓ ea ptāte ſolutionis obligatio exsͣ. de lega. i. l. ſi ex toto.§. i. tinguitur. h. d. ¶ Oppo. de. l. vrānius. jͣ. e. So. Ex.§. ſequenti. ſucceſſio ⁊ ſolutio eꝗparant̉ nō per oīa: ut hic. An cū plures fideiuſſores interuenerūt pro plu Eodē mō rn̄detur ad. l. ſi ſocer. in pͥn. sͣ. ſo. ma. ribus reis: an habeat locū beneficiū diuiſionis dixi tibi ī. l. heres a debitore.§. fi. sͣ. eo. ꝙ ſucceſ Et an fideiuſſores habeāt diuiſionis beneficiū ſio habet viꝫ ſolutionis ut heres euitet dānuꝫ: ex perſona principalium reorū. ut. l. ſi ei. sͣ. de euic. nō hꝫ vim ſolutiōis ut heres j Inter fideiuſſores diuerſo habeat lucruꝫ: ut. l. heres a debitore.§. fi. sͣ. eo. OlO re i. rū non eſt locus diuiſionis Itē nō habet viꝫ ſolutiōis ſi heres incideret in beneficio. hoc dicit. ¶ Quero vnū. pone ꝙ plu dānū: ut. l. vrāniꝰ. jͣ. e. ſed qn̄ nō affert dānū vel res fideiuſſores īterceſſerunt ſimpliciter ꝓ plulucrū haberet vim tūc utrūqꝫ poteſt dicere iure b ¶ Creditō ribꝰ reis: an ſit locus beneficio diuiſionis: ⁊ Ia. ꝯfuſiōis ⁊ ptāte ſolutiōis: ut. l. ſtichū aūt pāphi pignꝰ diſtra de are. ꝙ ſic: ut. l. ſi duo. in pͥn. sͣ. de admi. tuto. lū.§. aliqn̄. jͣ. de ſo. ⁊ iſtud vltimū ē veriꝰ ut hic. here. vtrum ¶ Secūdo quero ẜm Dy. duo rei habēt hodie Inter fideiuſſo debeāt vēdi Nter Nter eoS. res qui tenētur beneficiū diuiſionis: an fideiuſſores habent ex pignora aneos.§. perſona principaliū reoꝝ: Et Dy. dicit ꝙ ſic: ut teqꝫ deueni fideiuſſor. ſe inſolidū eſt locꝰ epiſtole: ſecꝰ ſi interceſ atur ad fide cus de equi l. pupillus. sͣ. de fide. tuto. cōiūcta. l. fi. jͣ. rem pu ſerint in virili. hoc dicit. iuſſores. adtate. vide in pil. ſal. fo. Ex.§. ſequēti. de bal. ī vno materia no. . Nō cogitur quis pͥus pi v̓bo in. l. ob An creditor dicat̉ eligere vel diuidere: ibi. Sꝫ sͣ. e. l. ſi ticiTredit Cu. gnus diſtrahereᵍ ꝙͣ ad miſſis. C. e. us. ⁊ omnicum queritur. ⁊ Cy. in auno bar. in. l. fideiuſſores uenire. h. d. ¶ Quero an corrigat̉ ¶5 Iſte.§. ē ſubtilis ⁊ nō tē. preſente. ex duobꝰ reit Fideiuſſo. hꝫ glo. hoc dicit. Qd ꝑ aucͣ. de fideicom. Et glo. ibi dicit ꝙ nō. Do. tꝫ opi. Dy. Dy. diſtinguit. aut pignus nō pōt uēdi ſine ma hic. ⁊ Cy. al eſt ſolutū nō venit in diuiſionis rōnē ex epiſtola legat glo. in gna difficultate ⁊ ita loꝗtur ibi. aut pōt uēdi ſide rigore: ſecꝰ d̓ eꝗtateª. h. d. ¶ No. ex iſto tex. corꝑe de fine difficultate: ⁊ dicit Dy. ꝙ prius debet uēdi. ⁊ īſti. e.§. ſi plures. ꝙ bn̄ficiū diuiſiōis non pōt deiuſ. ī autē. ꝓbo ꝑ rōnē. ꝗa fiſcus debet pͥus excutere bona opponi poſt lit. cōteſ. ut ꝗdā dicūt. ⁊ dixi. sͣ. e. l. ADDE ꝙ d̓bitoris anteꝙͣ uenire ad fideiuſſores: ut. l. mo pau. de ca. ſi dubitet̉. ¶ Op. C. de ꝓba. l. iij. So. in fideiuſ hic dicit diſchis. jͣ. de iure fiſ. ſic pͥus cogitur pignꝰ vēdere: ſore qui tenet̉ ex uolūtate īſpicit̉ tp̄s litis cōteſ. ctū Dy. ſin. ut. l. fideiuſſor magiſtratū.§. j. jͣ. eo. ⁊ hodie eſt ut hic. ī pluribꝰ tutoribꝰ qui de neceſſitate tenē gulare ad li ius cōe ut pͥus pͥncipalis ꝙͣ fideiuſſor diſcutiat̉: tur inſpicit̉ tp̄s quo pͥus ꝯueniri poterit: ut. l. iij mitationē il ergo prius uēdētur pignora. Sed credo diſtinlius autē. qꝛ C. d̓ ꝓba. ꝑ Cy. ¶ Quero q̄ eſt iſta exceptio de lꝫ pͥncipalis ctionem Dy. ueram eſſe. qͣ tex. loꝗtur: glo. dicit de exceptiōe deſcendēte ſit ſoluēdo ⁊ ex epiſtola uel doli ꝓpter electionē. pͥmū eſt vebona īmobi Cū inter fideiuſſores. rū ꝗa cōtra id qd̓ dixerat. sͣ. Itē ẜm ꝙ dicit doli lia non poſſint cōmode Poſt factam diniſionē periculum pertinet ad ꝓpter electionē nō bn̄ dicit: ꝗa electio non p̄iu vendi: ꝙ po creditorem. hoc dicit. dicat: ut. C. e. l. reos. lꝫ diuiſio p̄iudicaret: ut. l. li. terit cōueni Ex.§. ſequenti. beꝝ. C. e. Cōiūgas ergo ꝙ iſta exceptio orit̉ ex ri fideiuſſor epiſtola ꝯiūcta cū eꝗtate. tu dices mihi ꝙ diuiFiſcus an habeatur hoco heredis. cuiꝰ pecunia debetur cre iͨ Fiſcꝰ ut heres ſio bn̄ parit exceptionē: ſꝫ hic nō fuit diuiſio ſꝫ Bonis dānal̓te nideiuſſoris be ditori. ⁊ ꝙ electio. Cōtra. ꝗa recipiēdo ꝑtē videor diuidealibi neſcit neficiū diuiſiōis īplorare pōt. h. d. ibi dānati ꝓre: ut. l. ſi creditores. C. de pac. ſꝫ hic partē reciiſtud dictū. pter d̓lictū. ⁊ ẜm hoc vno mō legit̉ hic. Alia lec. c ¶ Bonis pit. ergo ⁊cͣ. Ia. d̓ are. dicit ⁊ ſoluit ꝙ hic ſoluit dānati. Ad eſt q̄ hic nō habet̉ ſꝫ pōit̉. C. e. l. fideiuſſor. ꝙ fu fideiuſſor ſimpliciter. ſecꝰ ſi dixiſſet ſoluo ꝓ obli ea q̄ habent it dānatꝰ in cā fideiuſſoria ⁊ poſtea bona d̓uene gatiōe mea: ut. l. ſi creditores. Sed nō placet ꝑ vide omnirūt ad fiſcū. vn̄ cū fiſcꝰ ꝯuenit̉ iudicati petit diui aiiqj cii iſtū tex. ꝗ dicit ꝑtē ſuo noīe ⁊cͣ. Ol. ſoluit ꝙ hic no bar. in. l. ſi v̓o ꝓ con ſionē. ¶ Ad iſtā lec. op. C. e. l. fideiuſſor. Ia. de in duobus fideiuſſoribus. ibi in duobus reis. dēnato. sͣ. ꝗ are. dicit ꝙ ſpeciale eſt hic priuilegio fiſci. ſed ⁊ hoc ideo: ꝗa neceſſario habebā iſtud facere.ſ. ſatiſda. cog. glo. ī. l. fideiuſſor. C. e. dicit ꝙ hic appellauerat. partē acciꝑe: ꝗa habebaꝫ bn̄ficiū diuiſiōis. ⁊ iō Sꝫ hoc nō ꝓcedit: ꝗa poſt appellationē nō poſ nō videor diuidere ex quo īducat̉ tacitū pactū ſūt oppōi exceptiōes q̄ debēt oppōi an̄ litis ꝯte quia nemo in neceſſitatibꝰ ⁊cͣ. ar. l. fideicōmiſſa. ſta. ut. l. ita demū. C. de ꝓcu. ſꝫ hoc ē de illis ẜm §. ſi rē. sͣ. de le. iij. ⁊. l. rē legatā. de adi. le. ſed in duobus reis ẜm iſta tꝑa poſſuꝫ inſolidū petere opi. quā tenui in. l. ſi dubitet̉. sͣ. e. Tene ergo ꝙ ex cā delicti nō fideiuſſoria erat dānatꝰ. ⁊ iſta ſiideo videor diuidere: ut. d. l. ſi creditores. C. de ne ſcrupulo ꝓcedit. ¶ Quero an dānatꝰ debeat pac. hodie in illis caſibus in ꝗbus duo rei habe dānari uel fiſcꝰ: Et glo. dicit ꝙ ille ⁊ nō fiſcꝰ: ꝗa rēt bn̄ficiū diuiſiōis creditor ꝑtē recipiēdo non videt̉ diuidere ſꝫ eligere. Ex p̄dictis habes ꝙ nō ꝑ oīa fiſcꝰ habet̉ loco heredis. ⁊ in hoc ꝙ fiſcus nō habet̉ ꝑ oīa loco heredis bn̄ dicit glo. diuiſio preiudicat: electio nō: ẜm veraꝫ opi. Io. vt videbitis in. l. quotiēs. ī fi. jͣ. ti. i. ſꝫ in eo ꝙ gl. in. l. reos. ⁊. l. liberū. C. eo. ¶ Sed cū q̄rit̉ an videatur diuidere creditor uel eligere: ſic diſtindicit ꝙ fideiuſſor ſic dānatꝰ fuerit: nō eſt veruꝫ. gue. aut creditor cōuenit in iudicio: aut pecuni ꝗa poſtꝙͣ eſt in totū liberatꝰ nō pōt dānari: ut. l. d a Miſſa §. inter am recepit extra iudiciū. Primo caſu: aut cōue ſi debitori. sͣ. eo. niſi eſſet reſtitutus: ut. l. ſi debi fideiuſſores nit omnes pro parte ⁊ videtur diuidere. aut cō tor. C. de ſen. paſ. ⁊ reſti. Circa. l. faci uenit vnū tm̄ ꝓ parte vel inſoliduꝫ ⁊ non videt̉ Dānum aunt no. per Miſſa ruinſa. mimſi pigno diuidere ſed eligere: ut. l. reos. ⁊. l. liberū. C. eo. bar. in. l. i. jͣ. de iure ſiſci⁊ ex hoc apparet glo. in. l. ſi creditores. C. de pa ris ad creditorē nō ſpectat. hoc dicit. Ibi dā ctis. nō bene in oībus dicere. aut recipit partem Inter fideiuſſoresnū da extra iudiciū: ⁊ tunc aut recipit ab eo a quo poterat cogi partē recipere per beneficiuꝫ diuiſiobit nec reſtituit̉ minor cū vſus ſit iure cōi: ut. sͣ.

De fideiuſ. ⁊ māda. 8 o Apitis l. proxi.§. cum inter. ¶ Op. de. l. etiam. C. ſi tu eſt ꝓhibitꝰ pͥncipaliter fauore publice vtilitatis deterto. vel curato. interue. So. ⁊ hic non fuit leſus minatū fuit. ibi. Secūdo. Et ꝗd qn̄ ſecūdario eſt reprobat ſed uſus iure cōi: quia fuit facta diuiſio eo tēpo Cōtrariū tꝫ rōne publice vtilitatis. ibi. Tertio. Et ꝗd qn̄ cō bar. in. d. l. ſi re quo fideiuſſores erāt ſoluēdo. ſed tutores te tractꝰ eſt reprobatꝰ in odiū creditoris. ibi. Quar dubitet̉. cirnētur ſi fuerūt negligētes in exigēdo. ſed qn̄ fito. Et ꝗd qn̄ ꝓhibet̉ fauore debitoris. ibi. Quī ca prin. l. ſed deiuſſores nō eſſent ſoluēdo tēpore diuiſionis: et ſi aliquis to. Et ꝗd cū. l. non reprobat nec aſſiſtit. ibi. Sex tūc minor eſſet leſus ⁊ reſtitueretur. ī pͥn. Et no. to. Et an iuramēto firmet̉ ꝯtractꝰ ꝓhibitꝰ rōne Dy. in. d. l. ī ſolēnitatis ꝓbatorie. ibi. Septimo. Et ꝗd qn̄ ꝓ ter eos. et ī Fideiuſſores acolōis l. ſi v̓o. ī pͥn. hibet̉ rōe ſolēnitatis formalis. ibi. Octauo. Et Iſte.§. habet duplicē lec. ⁊ hoc breuiter dicit ſe ꝗ ſatiſda. co an ſi iuramētū īterponat̉ ſuꝑ re ſuꝑ qͣ nō habecūdū vnā. Fideiuſſor ſimpliciter acceptus tene gan. mus cōmerciū an validet ꝯtractum. ibi. Nono. MEE ꝙ tur ad precium inſtrumēti fundi. Et an̄ cū ꝯtractꝰ ꝓhibet̉ ꝑꝑ alias ſb̓ditoꝝ utili pau. de caſt. trāſit cū detates: ut ſuꝑ alimētis firmet̉ iuramēto. vide ī fi. Plures eiuſdē pecūie. d̓ciſiōe iſta IuraAbſolutoria lata pro vno ex mādatoribus alijs ADDE I quis pro eo. mētuꝫ s pau. d̓ ca. dinō prodeſt. h. d. Iſte.§. debet intelligi ẜm diſtī cit mirari d̓ nō eſt modus īducēdi obligationē ī in ctionē. l. duobꝰ.§. a fideiuſſore. ⁊. l. vlti. sͣ. de iu bar. qꝛ ip̄e ꝯͣ genuo: ideo ei nō poteſt accedere fideiuſſor. h. reiur. ⁊. l. j.§. ſi fideiuſſor. qͣ. re. ac. nō da. An ab riū tenet ī. l. d. Et aduertatis ad notabilē legē. ¶ No. ꝙ di fi. de iureiuſolutio fuerit facta tanꝙͣ nō debitū uel quia nō xi in ſūmario ꝙ iuramētū nō eſt modus inducē ran. et in. l. ꝓbatū ē ⁊cͣ. ⁊ dixi plene ī. l. ex duobꝰ. sͣ. d̓ du. re. de obligatiōis in libero hoīe: ſed in liberto ſic: adultis.§. ſi Ex lege ſequenti. eo tꝑe. de a. ut. l. fi. sͣ. de libe. cā. ⁊. l. ut iureiuran. in pͥn. sͣ. de Si facta ſit pax inter duas familias ⁊ dent fide dul. qꝛ aliud ope. libe. ¶ Secūdo no. ꝙ in obligatione facti in ſnīa q̄ fer iuſſores: ⁊ ab vna parte altera offendatur ita ꝙ pōt accedere fideiuſſor ſi pͥncipalis eſſet obliga tur ꝯͣ vtilita ꝓpter offenſionē ille qui offendit bānitur tamē tē ꝑtis. alitus. nā hic ideo tenet̉ quia pͥncipalis nō teneba contra fideiuſſores agi poteſt. ud in iuram̄ tur. ¶ Ad hoc ultimū op. de diuiſiōe: vt ī glo. to quod vo Fideiuſſores tenētui q̄ incipit deficit. ibi ſtipulatio iſta. in pͥn. ⁊. jͣ. e. l. Apitis. ſꝫ capite pͥncipalis ſit luntate par ſicut. So. ut in glo. que hāc ſo. ponit magis ꝑfe tis. et ita di dānatus. h. d. Do. dy. dicit ꝙ q̄ſtio fuſputando te cte ꝙͣ aliqua alia. ⁊ dic ibi qui per aliū facit. pro it mutine. due erāt domꝰ que habebāt inimiciti nuit Ricar. hoc eſt caſus. sͣ. de verbo. ob. l. cōtinuus.§. ſi ab malū. et ī cā as ſimul: fecerūt pacē ⁊ dederūt īter ſe fideiuſſo eo. De iſta materia uos habuiſtis vnā glo. in. l. crimīali: vt res de nō offēdēdo: vnꝰ ex vna domoꝝ īterfecit cū filius.§. j. sͣ. de verbo. ob. ſed illa pͥncipaliter abſoluio ma xij. ex alia domo: mō illi de domo īterfectoꝝ felefactore pͥn loquit̉ quādo principalis tenetur ad non faciēcerūt exbāniri illū īterfectorē: deīde uolūt pete cipali nō ſit dum. hic loquitur qn̄ tenetur facere. Aliaꝫ glo. abſolutꝰ mā re a fideiuſſoribus penā. fideiuſſores dicūt non habuiſtis.sͣ. de duo. re. l. nemo eſt. Alia glo. eſt dās vel aliꝰ poteſtis: quia vr̄o facto fuit dānatꝰ talis. deteracceſſorius. jͣ. e. l. ſicut. Alia ē ī. l. int̓ artifices. jͣ. de ſol. ſꝫ hec mīatū fuitª ꝙ poſſit exigi pena ut hic. ¶ Sꝫ ꝗd eſt melior aliqua alia. ¶ Pro cuius declaratioſi fiſcꝰ ageret ad penā ſibi ꝓmiſſaꝫ: Rn̄deo fiſcꝰ ne quādo principalis tenetur ad faciēdū an fihabet̉ loco heredis qn̄ ſūt bona publicata fiſco deiuſſor poſſit accedere. diſtīgue: aut fideiuſſor ut. l. inter eos.§. fi. sͣ. eo. ⁊. l. iij. C. ad. l. iul. de vi. accedit ſimpliciter dicendo fideiubeo ⁊ ualet. ⁊ ꝗa qn̄ fiſcꝰ ſuccedit debitori fideiuſſor nō tenet̉ intelligit̉ fideiubere omni modo quo valere po ut. l. heres a debitore.§. fi. sͣ. eo. ⁊. l. in fraudem teſt: ut. l. quotiēs. sͣ. de uerbo. obli. ⁊ no. in. l. cū §. principalis. jͣ. de iure fiſci. ſecª ſi bona nō ſunt filius.§. j. eo. ti. aut in fideiubēdo exprimitur ilpublicata: ꝗa tūc pōt a fideiuſſore petere penā: lud quod ꝓmittit: ⁊ tunc aut promittit intereſl. in fraudē.§. pͥncipalis. jͣ. de iure fiſ. ⁊ hoc ē ve ſe aut ipſuꝫ factū. primo caſuualet: ut. l. ſi ſtipu rū de fideiuſſore de iudica. ſoluēdo. ſecꝰ de fide latus eſt. sͣ. eo. ⁊ no. hic in fi. glo. Nec ob. sͣ. e. l. iuſſore de iudicio ſiſti: ꝗa in vna cauſa dānatus ſi ita. ⁊ qd̓ ibi no. quia ibi in ꝯbligatione dandiin alia nō tenet̉ ſiſtere: ut. l. ſꝫ ⁊ ſi ꝗs. in pͥn. ⁊.§. ut ibi dixi. Aut promittit ipſum factū ⁊ hic adij. sͣ. ſi ꝗs cau. ẜm Dy. qd̓ dic ut dixi. sͣ. e. l. inter uerte. et tunc aut habetur reſpectus ad ipſuꝫ fa eos.§. fi. ⁊ hoc multotiēs vidi ꝙ qn̄ fiūt paces ctum perfectū: quia hoc eſt ad id quod reſultat dicūt ſub pena tanti: cuius medietas ſit partis: ex facto. puta ꝓmitto tibi dare librum manu ta Ii pi alia ſit fiſci. gnore lis ſcriptoris ſcriptū ⁊ tūc valet: quia potero fanon tenetur g Qui fide cere ꝙ per ipſuꝫ fiet ⁊ dabo: ut. l. continuꝰ.§. ſi Sꝫ an fideI in pignore. iuſſit ī pn ab eo. sͣ. de ꝟbo. obli. ⁊ ſic intelligo glo. hic ibi. iuſſor ꝗ pro cipali nō tenet̉ᵇ in eo qd̓ venit in pigno miſit in con in ſecūdo minime ⁊cͣ. Si ꝟo habetur reſpectus raticia. h. d. Vide glo. q̄ īcipit intereſt aūt. ibi. l. tractu tene ad ipſuꝫ fieri ſeu ad ipſuꝫ actū faciēdi: tūc aūt fiatur ad reſo qui aūt.§. j. ⁊ de hoc ītereſſe plene dic ut. sͣ. de deiuſſor ꝓmittit ꝙ principalis faciet ⁊ non valutionē conpigno. actio. l. cū debitore. ⁊ ibi per glo. tractꝰ. vide let: ut. jͣ. e. l. ſicut. ⁊ hic no. in glo. aut promittit bal. in. l. ſi p̄ſe facturū ⁊ curatuꝝ ꝙ principalis faciet: ⁊ vaI ita ſtipulatus. ver diū. ad fi. de let: vt. l. inter ſtipulantē. in pͥn. sͣ. de verbo. obli. edili. actio. ba ſunt apta ad infinitateꝫ tolerat̉ infi ⁊. l. ſtipulatio iſta.§. ſi quis doluꝫ. eo. ti. ⁊. l. quo nitas. h. d. vide gl. q̄ īcipit ſic ibi.§. hoc ẜmōe. ſꝫ tiens quis. aut promittit ſe facturū id quod pͥn hec ꝟba erāt apta ad infinitatē: ibi ſecꝰ. ⁊ d̓ hoc cipalis promiſit. ⁊ tunc aut ſunt eiuſdeꝫ peritie diſtinxi. sͣ. de dā. infec. l. ſi finita. ⁊ valet: ut. l. nemo. sͣ. de duo. reis. alias nō valꝫ Ex. l. ſequenti. quia diuerſum videtur promittere. ⁊ ſic vitiatur An cū principalis tenet̉ ad faciēdū poſſit accefideiuſſio: vt. l. ſi ita. sͣ. eo. ita debetis intelligere dere fideiuſſor. ibi. Pro declaratiōe. Et an iuiſtā materiā. ſumꝰ expediti de glo. ¶ Extra glo. ramētū ſit ītroductoriū obligationis de iure ca oppo. dicitur hic ꝙ iuramētū non eſt modus īnonico. ibi. Sed quero. Et an tale iuramētū de ducende obliga. cōtra. sͣ. de iureiurā. ꝑ to. So. iure ciuili obliget naturaliter. ibi. Scd̓o. Et an q̄dā ſunt iuramēta litis deciſoria vel alicuiꝰ duqn̄ reprobat̉ cōtractꝰ ꝗa ꝯtra bonos mores firbietatis: ⁊ ex iſtis oritur actio ⁊ obligatio ſicuti met̉ iuramēto. ibi. Primo. Et ꝗd qn̄ cōtractus ex ſentētia ex ti. sͣ. de iureiurā. Sed iuramētum

De fideiuſ. ⁊ māda. ro. in vltima additione ꝑ federicū de ſenis. cōſilio. cclxv. ⁊.cclxxiij. ⁊ con a ¶ Obliget. ADDE an ex iuramēto oriat̉ obligatio tā de iure cano. qͣꝫ ſilio. xxx. per ro. cōſilio. xii. ⁊. ccccxxxvij. abbas cōſilio. viij. ij. li. ⁊ conſilio ciuili: vide Inno. ī. c. nouit. de iudi. ⁊ ī. c. cū vēiſſēt. de inſti. ⁊ ī. c. ꝗntaua xii. i. libro. pe. de ancha. cōſilio. ccxxxvii. pau. de ca. cōſilio. cxli. ⁊. clxvii. ⁊ lis. de iureiurādo. Anto. de butri. in. c. cū cōtingat. ⁊ in. c. i. de pac. archi. ccxv. ⁊. ccxviii. ange. conſilio. clx. alexā. conſilio. xlii. et. lix. i. libro. et conſi in. c. iuramēti. xxij. q. v. et etiā no. p. q. vij. quotiēs cordis oculus legiſtas lio. liii. iij. libro. bal. cōſilio. clxxxi. iiii. libro. ⁊ cōſilio. clxxxiij. iij. libro. vide in. l. iuſiurādū quod ex cōuētione. sͣ. de iureiurā. ⁊ in. l. iuriſiurandi. d ¶ Pecide oꝑ. liber. cat mortaliet in. l. ſeruū ter. vide bar ⁊ ibi dixi de ꝯtractu ꝗ cōtinet turpe. Si ꝟo eſſet de ma. teſta. introductū ꝑ qd̓ uolo vnā obligationē de nouo to. ī. l. nemo ⁊ in. l. i. C. d̓ turpiter factꝰ ut dolo uel metu. dic ut exͣ de iuīducere quā cōſtat nūqͣ fuiſſe nō eſt modus ob martires. C oꝑis liber. ⁊ reiurā. in. c. quēadmodū. ¶ Scd̓o qn̄ reprobat̉ de ſacroſan. liga. īducēde: ut hic cū ſi. ¶ Sꝫ cōtra iſtud op. ī. c. i.§. ſacra eccle. ꝯtractꝰ fauore publice utilitatis pͥncipaliter: tūc C. ſi aduer. vēdi. aucͣ. ſacramēta. So. ibi eſt iura mēta. de pa e ¶ Pecca nō ꝯfirmat̉ iuramēto: ut exͣ de fo. cōpe. c. ſi dilice iura. fir. ī mētū cōfirmatoriū cōtractus inualidi fauore iu uit mortaliv̓ſi. ſeu. ⁊ ī. l. gēti. circa fi. ⁊. C. de agris ⁊ cē. l. ij. ⁊. l. quēadmo rātis: qd̓ pōt fieri ut ibi. nō āt pōt ꝑ ſe ob. īduce ter. adde qd̓ cū antea. C. dū. ⁊ ibi no. li. xi. Et ꝑ hoc dico ꝙ uēditio reruꝫ no. bar. ī au re: ut hic cū ſi. ⁊ iō glo. ibi dicit ꝙ nō orit̉ actio de arbitris. ten. decerni q̄ ſunt affixe edibꝰ nō cōfirmat̉ iuramēto: ꝗa rō ex iureiurā. ſꝫ ex ꝯtractu qͣſi cū iuram̄to ꝯtraheI quis mꝰ. C. de ar ne publice utilitatis eſt ꝓhibitū: ut. l. certa. sͣ. d̓ pro eo ret. ⁊ ſic habes tres caſus. Iuramētū quoddaꝫ bi. ⁊ ibi no. lex precipet. leg. i. ⁊. l. ſenatꝰ. sͣ. de ꝯtrahē. emp. idē in pacto eſt declaratoriū ⁊ litis deciſoriū. quoddā ē ītro paul. ⁊ bal. ī Et ad mateꝑ qd̓ porrigat̉ īſtātia litis quia nō ꝯfirmat̉ iura l. iuriſgētiuꝫ ductoriū ob. ꝑ ſe ⁊ pͥncipaliter. quoddā eſt con riaꝫ adde ꝙ §. ⁊ generali mēto quia ꝯtra utilitatē publicam: ut. l. ꝓperan licet ſtatutū firmatoriū. Examinemꝰ aliqͣ circa iſta. pͥmo dixi ter. de pac. nō ꝓhibeat dū.§. ſed ⁊ ſiquidē. ⁊ qd̓ ibi no. C. de iudi. Idē ꝙ quoddā ē iuramētū declaratoriū ⁊ litis deci Ray. tamen ꝑſonā ſi tn̄ ī ī. l. iuriſgētiū.§. ſi paciſcar. sͣ. de pac. ⁊ ꝑ hoc diſoriū. de hoc nihil dico: ꝗa hꝫ ti. ꝑ ſe. Scd̓o ē iu hic ſimplici ualidat con cebā in ciuitate iſta erat ſtatutū quo cauebatur ter tenet cō ramētū ītroductoriū obligatiōis. iſtud de iure tractuꝫ non tra bar. ꝑ. l. ſic ad litterā: ut ciuitas iſta abūdet hoībꝰ ꝗ poſſeruata forciuili nō eſt modus ob. īducēde: niſi in liberto: i.§. et cū lema certū eſt ſint ſoluere collectas ⁊ laborare p̄dia: ſtatuimꝰ ut hic cū ſi. ¶ Sꝫ quero ꝗd d̓ iure canonico. In ge. C. de rei ꝙ iuramētū ꝙ ſi quis teneret̉ dare frumētū liberaret̉ certaꝫ vxo. acti. iūno. videt̉ dicere ꝙ ideꝫ. exͣ de iudi c. nouit. ⁊. c. ualidat: tn̄ ſi dādo pecuniā pro quolibet corbe: ꝙ ſi ꝑ pactū cto. c. cū cōcū ueniſſent. de īſti. Audio ꝙ Io. an. in. d. c. cuꝫ interueniat tingat. de iu huic ſtatuto renūciet̉ nō ualet renūciatio ēt cuꝫ enormis leueniſſent. tꝫ ꝯtra ẜꝫ Hoſti. ⁊ hoc plus plꝫ. cū enī reiurā. ⁊ viſio pōt peti iuramēto: quia ob publicā utilitatē pͥncipaliter dicat̉ in cano. oē iuram̄tū eē ẜuādū niſi ꝟgat in de bal. in. l. abſolutio a hoc fuit ſtatutū. Pro hoc eſt qͣſi expreſſū in. d fi.§. filiꝰ aūt. diſpēdiū ⁊cͣ. ut exͣ. de pac. c. ꝙͣuis. li. vi. ⁊ ī. c. cuꝫ iuramento. C. de bo. q̄ l. ij. cū ſua glo. C. de agri. ⁊ cenſi. li. xi. ¶ Tertio cōtīgat. exͣ de iureiur. ⁊. c. lꝫ. eo. ti. li. vi. cū ſi. Ex ita firmat pe libe. ⁊ cōtra trus de andixi ꝙ qn̄qꝫ cōtractꝰ nō ualet rōne publice utili eo ꝙ dicit ẜuādū eſſe: pꝫ cy orit̉ actio ⁊ exceptō bar. tꝫ fulgo cha. in. c. ca tatis ſecūdario: ut ī aliēatiōe fundi dotalis: cuꝫ ex illo caſu: ut. l. ſtatuas. sͣ. de acꝗ. re. do. ⁊ no. ī ſius in. d. au nonū ſtatudos ſit fauorabilis rōne publice utilitatis ſecun tē. ſacramen dicta aucͣ. ſacramēta. in glo. ſuꝑ ꝟbo obẜuabit. ta. ī. v̓. ꝗd di ta puberuꝫ. dario. l. i. sͣ. ſo. ma. tūc iuramēto ꝯfirmat̉ ẜm ius ces de iura¶ Scd̓o q̄ro vtrū de iure ciuili tale iuramentum ⁊ abbas ī. d. mēto. faciūt canonicū. exͣ de iureiurā. c. cū ꝯtīgat. ⁊. c. lꝫ. eo. obligetª ſaltī naturaliter. hic videt̉ tex ꝙ nō: nā pii c. cū contin ad hoc no. ti. li. vi. Et aduerte. lꝫ illa capitula nō dicūt ꝯtra ſi naturaliter obligaret huic naturali poſſet acgat. ⁊ bal. in per imol. in ctū cōfirmari: ſed dicūt ſolū iuramētū eſſe ſeruā rubri. ff. de cedere fideiuſſor: ut. sͣ. e. l. ij. ⁊ ſic tenet̉ hic. ⁊ ſic l. ſuꝑſtitis. d̓ iureiuran. dū: tn̄ ſatis puto cōtractū remanere ualidū qͣſi acqui. here. oportet te dicere ꝙ nulla preceſſit ꝓmſſio ēt ex f ¶ Dictum nucntor am et plene per iurādo liceat alienare: ut in aucͣ. ſacramēta. ī gl. nudo pacto ſꝫ fuit ſimplex iuramētū. nam ſi pa hoſtien̄. Uiimo l. ī. c. ꝗn̄ ſuꝑ v̓. obẜuari. hoc īueſtigari eſt magni effectꝰ ctū p̄ceſſiſſet: ſaltī illi naturali obligatiōi accede de quod ſcri tauallis: de ut. jͣ. dicā. Aduerte tn̄ quia p̄dicta ſūt ꝟa qn̄ lex pſi poſt bar. ret fideiuſſor. ⁊ ex hoc pꝫ ꝙ iuramētū nō hꝫ viꝫ iureiurā. in in. l. ſi p̄diū. ꝓhibet ꝯtractuꝫ uel aliēationē tm̄: ut in. l. iul. de c. cū contin pacti. nō enī iurādo ꝓmitto ꝑti ſꝫ magis deo. ⁊ C. d̓ iur. do. gat. in an̄pe fun. do. ⁊ ſic nullū p̄ceptū dirigit̉ ad ꝑſonā. ſed ideo nō eſt pactū qd̓ ē duoꝝ ꝯſenſus in ideꝫ: ut ⁊ no. īmol. ī nul. charta. ſi lex p̄ciperetᵇ ꝑſone ⁊ diceret ꝙ mulier nō alie l. i. sͣ. de pactis. merito nō orit̉ naturalis. ⁊ hoc l. ſi extimainca ⁊ ꝑ bal. ī ru tis. sͣ. mā. in net: uel ꝙ aliꝗs nō emat: tūc talis cōtractꝰ non bri. sͣ. de iucirca ſcd̓ꝫ. ¶ Uenio ad tertiū. dixi ꝙ tertiū iura fi. ⁊ ī. l. cum reiuran. poſſet iuramēto confirmariᵉ. ꝓbo hoc: qui facit mētū eſt cōfirmatoriū ꝯtractꝰ īualidi. Aduertavir. sͣ. d̓ vſu c ¶ Iuramē ꝯtra p̄ceptū legis facte ab hn̄te auctoritatē pec tis ꝗa qd̓ dicā alibi nō īuenietis. ſꝫ aliqͣliter dixi capio. to ꝯfirmari. cat mortaliterᵇ: qm̄ ſcriptū eſt. Qui nō obedieī. l. ſeius ⁊ augeriꝰ. sͣ. ad. l. fal. ſꝫ dicā nūc pleniſg ¶ Secūda hoc reproba alienatio. de rit pͥncipi morte moriat̉: ut exͣ de ma. ⁊ obe. c. ij. tur cōiter ꝑ ſime. qn̄qꝫ enī ⁊ pͥmo cōtractꝰ reprobat̉: ꝗa ē cō hoc dixi ī. l. moder. ī au Siue igit̉ alienando uel ille recipiēdo peccauit tra bonos mores. qn̄qꝫ ⁊ ſcd̓o rōne publice utii. et in. l. exti ten. ſacramē mortaliter. iuramētuꝫ igit̉ īterpoſitū ſuꝑ obſer litatis pͥncipaliter. tertio rōne publice utilitatis matis. ſolu. ta. ⁊ ibi per uatiōe pctī mortalis ē nulluꝫ: quia ita demū de ſecūdario. qͣrto in odiū creditoris. ꝗnto in fauo matri. do. Bene. ADDE ꝙ il ADDE ꝙ bet ẜuari ſi ẜuatū non ꝟgit ad diſpēdiū ſalutis rē debitoris. ſexto quia lex nō aſſiſtit ſibi nō aūt lud quod hͦ paulꝰ de caeterne. Pro hoc īduco vnū dictū Hoſt. ⁊ Io. reprobat. ſeptimo ex defectu ſolēnitatis ꝓbato dic̄ bar. ꝙ n̄ ſtro in autē. an. qui dicunt ꝙ ubi mulier pͥmo iurauit ſe non rie. octauo ex d̓fectu ſolēnitatis formalis. nono valꝫ aliēatio ſacramenta alienaturā fundū dotalē: poſtea aliēauit ⁊ iura ſcā ꝓpter ſe puberum. ⁊ ex defectu rei uel materiei ſuꝑ qua ꝯtrahit̉. deci hic reprehēcūdum iura uit de nō veniēdo ꝯtra: nō ualꝫ ſecūda aliēatōᵍ. mo ꝓpter alias utilitates ſubiectoꝝ. Uideam mētū obſtādit bar. ⁊ ita ita no. glo. in. d. c. lꝫ. de iureiu. li. vi. ⁊ ẜm hoc di de quolibet. ¶ Primo dixi qn̄qꝫ reprobat̉ con te primo eſt dicit ſepiꝰ cō co ꝙ ſi fideiuſſor ꝓ dote ꝯſeruāda daret̉ cōtra tractꝰ quia ꝯtra bonos mores. Iſto caſu nō vali verū quanſuluiſſe. de qͦ do emēs hꝫ in. l. ſeiꝰ ⁊ au dat̉ iuramēto: ut ī. c. nō eſt obligatoriū. de reg. ti. ne fideiuſ. do. den. ꝙ talis fideiuſſio iuramen noticiā pͥmi gerius ꝑ ipiur. li. vi. iō pactū future ſucceſſiōis ꝑ qd̓ inducit̉ to nō ꝯfrmaret̉ᵛ nā ibi ꝓhibitio dirigit̉ ad ꝑſo ſum bar. ff. iuramēti. ali uotū captāde mortis alteriꝰ nō ꝯfirmat̉ iuramē nā.ſ. ne mulier det: nec vir recipiat. igit̉ ſi fieret ad. l. fal. ⁊ in as ſecus ẜm to: quia contra bonos mores: ut. l. fi. C. de pac. ꝯtra eſſet factuꝫ ꝯtra p̄ceptū legis. ⁊ hoc videi l. is cui bōis bal. conſilio sͣ. de verbo. cxviii. iii. li. ſentire ibi glo. dicēs ꝙ illi legi nō pōt renūciari Itē pactū ꝑ qd̓ aufert̉ libera teſtī factio: ut. sͣ. d̓ ob. ⁊ ī. l. mo h ¶ Non cō ꝟbo. ob. l. ſtipulatio hoc mō. ⁊ ibi dixi. Item pa Et hoc uolo te multū notare: ꝓpter ſtatuta dideſtinꝰ. d̓ do confirmare ctū ꝑ qd̓ aufert̉ libertas matrimonij: ut. l. ticia. ī uerſa q̄ ſunt per mūdū: ut ſemꝑ īſpicias an ſta natio. ⁊ in. l. tur. Contra cum hi. sͣ. de pͥn. sͣ. de ꝟbo. obli. ⁊ idē dico de qͣlibet cōuētio tutū ꝓhibeat ꝑſonas cōtrahere: utputa nullus rium tꝫ hic trāſac. bal. ī paul. de cane turpi: ut. l. generalit̓. ⁊. l. ſi plagij. sͣ. de ꝟ. ob. ꝯtrahere audeat cū muliere. uel mulier nō ꝯtra l. ij. C. de re ſtro. vide qd̓ ſcin. vendi. ſcripſi in ti. ⁊ ī. l. qui ha C. ne fideiuſ bet. sͣ. de tute. et in. l. i. de condi. fur. ⁊ in. l. fi.§. filius. C. de bo. que liber. ſo. dotium dentur. vide Imol. in dicto. c. cum contingat. in. x. membro. bar. in. l. i. jͣ. de ſolu. ⁊ in. l. pe. C. de dona. Io. an. in ti. de ſen. in additōe in in. xi. charta. ADDE ꝙ paulus de caſtro conſuluit contrarium eius cipiēte ad hoc que premiſſa ſunt. in.§. vt autē. ⁊ in ti. de inſtru. edi.§. por conſilio. clxix. cum ſequenti.

Vy De fideiuſ. ⁊ māda. ¶ ¶ Pactū. l. cōmīſſorie. An pactū. l. cōmiſſorie validet̉ iuramento. vide bar. in. l. fi. C. de fideicōmī. lib. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊ vtruꝫ ꝯͣctus factꝰ a minore quod dixi poſt Bal. in. l. fi. C. de pac. pig. ⁊ de materia vide Bal. in rub. ſine decreto. vide no. ꝑ Bar. ī. l. i. C. ſi aduer. uē. ⁊ in auc. ibi poſita. C. e. sͣ. de iureiurando. h ¶ Eſſe ſtipulatio. Et ad hec faciunt an renūciari poſſit legibꝰ ꝓuidentibꝰ b ¶ Propter multa. Sꝫ ꝗd ſi aliꝗs iurauit ſoluere vſuras ⁊ poſtea ſit abde inſinuatiōe. de quo vide ꝑ bar. in. l. modeſtinꝰ. in fi. ⁊ qd̓ ibi dixi. sͣ. de ſolutꝰ ab ep̄o a vinculo iuramenti: an intelligat̉ ꝑ illā abſolutionē abſoludona. ADDE an iuram̄tū ſuppleat defectū īſinuatōis ⁊ in caſu quo ſuptus a vincupleat poſſit lo ſolutionis peti relaxatō adeo ꝙ per hat niſi ſic: ⁊ tūc nō confirmaret̉ iuramēto. aliaſ tione orit̉ obligatio naturalis: vt ibi notaui. Itē iuram̄ti. vide illā poſſet ob ſecus. ¶ Quarto dixi ꝙ ꝓhibet̉ cōtractus in odi abb. ꝯſi. x. ij. tinere. vide in pacto nudo puto ꝙ de iure canonico ꝑ iuraum creditoris iſto cāu videt̉ ꝙ iuramentū ſit ſer lib. bal. cōſi. Bal. ⁊ imol. mentū talis ꝯuentio validat̉ ſicut penalis ſtipuxcvij. ⁊. xcix. in. l. hec ſcriuandum: vt extra de pig. c. ſignificāte. vbi videt̉ latio ſuꝑ ea appoſita valet: vt. d.§. alteri. ⁊. C. de iij. lib. ptura. in pͥn. ꝙ pactuꝫ legis cōmiſſorieª in pignoribus quod ꝯtra. ⁊ cō. ſti. l. nuda. cū ſi. ¶ Septimo ꝓhibetur i ¶ Qn̄ pͥncide ꝯdi. ⁊ de. eſt reprobatū odio creditoris ſi iuramentuꝫ ibi palis. vide Itē in actorōne ſolēnitatis ꝓbatorie: ⁊ iſto cāu dico ꝙ iura bal. in. l. ſi p̄apponat̉ eſſet ſeruādum. Et aduerte. dico ꝙ iu re nō ꝓcedit mēto non pōt firmari ſi talis ſolēnitas deficit. ra diū. ī vl. col. libellus dice̓ ramentū eſt ſeruandū nō dico ꝙ pactum confir tio eſt: quia iſte ſolennitates ſunt introducte ob v̓. ſed pone. do peto me met̉ per iuramētuꝫ: vt videt̉ tenere Inno. in. e. C. d̓ iur. do. publicam vtilitatem: nec poſſunt pacto nec iura abſolui a iuc. hoc ē magni effectꝰ ꝓpter multaʰ. Primo ꝗa ⁊ vide glo. ī ramēto ⁊ ad mento pͥuatoꝝ tolli: vt. l. ius publicum. sͣ. d̓ pac. .c. ex reſcriſtatim cū ego obſeruaui iuramentum meuꝫ ego uerſariuꝫ cō l. nemo pōt. de le. i. ⁊ qd̓. sͣ. dixi in. ij. q. qn̄ cōtrapto. in gl. fi. demnari ẜm ſum abſolutus a iuramēto meo: ⁊ apud credito ctus ꝓhibet̉ rōne publice vtilitatis. Ad vnuꝫ tn̄ de iureiur. ⁊ Bal. in. l. edi rem remanebit res ſine cā. ⁊ ideo poterit ille qui ſeꝗtur bal. ⁊ ta. i. xxxi. col. aduerte ꝙ iuramētum interpoſitum ſuꝑ aliquo iurauit petere ꝙ liberet̉ uel abſoluat̉ a iuramen ludo. in. l. i. de edē. ¶ Et actu importat idem ac ſi diceret: ſi nō valet iſto 6. ſiꝗs ita. d̓ no. ꝙ ſi peto to ſi remaneret obligatꝰ: vel poterit agere cōtra modo quo agit̉ valeat oī mō quo melius pōt: et v̓. obli. vide me abſolui a creditorē cōditiōe ſine cā. Exēplum qn̄ ꝗs iura ideo ſi ſuꝑ teſtō iurat: ⁊ ibi nō eſt ſolēnis numeange. in. l. hi iuramēto: vt uit ſe ſolutuꝝ uſuras: qd̓ pactū eſt ꝓhibitū odio qui. sͣ. e. dicā inſtrum̄ rus teſtiuꝫ ꝑinde ē ac ſi diceret: ſi nō vꝫ iure teſti creditoris: ſi iſtud pactū poteſt impleri ſoluēdo k ¶ Niſi ſit d̓ tū vſurariuꝫ valeat iure codicilloꝝ: vt. l. cū pater.§. filius ma fectꝰ. No. ꝙ vel furtiuū ſi ⁊ impleat̉ poterit debitor repetere: ſꝫ ſic nō hatrēᵍ. sͣ. de. l. ij. qd̓ no. ¶ Octauo ꝓhibet̉ rōne deiuramētū no obtineo abberet implemētum: vt ſi iuraſſet ſe nō repetitufectꝰ ſolēnitatis formalis. exēplū in ſtipulatōe ī qͦ oꝑat̉ vt ea q̄ ſolutionē de rū. ⁊ ſic nō pōt īpleri totaliter peteret debitor ſe agunt̉ trahā beo poſtea debēt eē verba ex vtraqꝫ parte ſi ex altera ꝑte nō tur ad incoabſolui a ſuꝑiore ab illo iuramēto: vt in. c. debipetere execu rn̄deatur non valet: vt. l. i.§. ꝗ pn̄s. sͣ. de ver. ob gitata ⁊ īcotionē inſtrutores. exͣ de iureiurā. ⁊ ideo dico ꝙ ſi filiuſfa. reli. tunc puto idem ꝙ iuramēto non firmet̉: vt ſit gnita. Adde mētoꝝ corā nunciaret macedoniano ꝙ ipſe poſſet ſoluere ꝓ bar. in. l. ſciē eodē ep̄o ẜſtipulatio ꝓut agebatur: ꝗa deficit forma q̄ dat duꝫ. sͣ. de v̓. pter timorē iuramēti: ⁊ poſtea cōdiceret vel poſ bal. in. l. ordi eſſe rei: ideo non pōt eē ſtipulatioʰ tn̄ cū ibi non ob. ⁊ eſt glo. narij. ī. i. col. ſet petere ſe abſolui ad cautelā. Ideꝫ dico in oīvalerꝫ iure pacti nudi: tn̄ iuramēto videt̉ valere ī. c. ad noſtrā C. de rei vē. bus cōtractibꝰ ꝓhibitis odio vnius ꝑtis tm̄: vt ī oī modo quo melius pōt: vt. sͣ. dixi. iō puto ꝙ in el. ij. de iure ADDE an officiali ꝗ ꝓhibet̉ emere durante ſuo officio: vt iu. ⁊ ꝑ Inn. ſoluere iurāſ toto ti. de fideiuſ. in quo ſumus vbi dicimꝰ fide in. c. debito.l. non lꝫ. de cōtra. em̄. ⁊. l. fi. C. ſiꝗs alte. vel ſi. et vſuras poſſit iuſſores nō teneri qn̄ interceſſerunt in durioreꝫ res. de iureituū ſi petere abſoiſta ſunt notabilia ad ſtatuta que ſunt in ciuitati cauſam: vel qn̄ ꝓmiſerūt aliud: uel qn̄ principa iurā. in iuralutionem ab bus q̄ qn̄qꝫ ꝓhibēt vnā ꝑtem tm̄: vt ꝓhibent no mētis aūt aſ lisⁱ nō tenetur: ꝙ iſtis caſibꝰ iuramēto teneatur ep̄o Pau. d̓ biles certos ꝯtractꝰ facere ⁊ ſimilia. ¶ Quinto ꝓ ſertorijs nul ca. cōſilio. ce nō ut fideiuſſor: ꝗa deficit forma fideiuſſionis. la ſubintellihibet̉ cōtractꝰ fauore debitoris: tūc dico ꝙ ꝯtra xvi. ſed vt pͥncipalis ꝓmiſſor: ꝗa iurando videt̉ vel git̉ cōditio: c ¶ Cōtractꝰ ctus cōfirmat̉ iuramēto: vt in auc. ſacr̄a. C. ſi ad le teneri oī modo quo pōt. Predicta q̄ dixi de vt no. ī. d. c. fideiuſſionis uer. vē. ⁊ in corpo. vn̄ ſumit̉. Et ideo dico ꝙ cōquēadmodū ſi mulier ineffectu ſolennitatis formalis intellige ꝟa: niſi ſit tractꝰ fideiuſſionisᶜ factꝰ a muliere cōfirmat̉ iura ſꝫ an p̄dicta tercedat cuꝫ defectusᵏ circa cōſenſum: nā tūc ſi conſenſus de intelligant̉ ī iuramēto temēto. ar. d. c. cū ꝯtingat. nā ſenatuſcōſultū velleficiat totaliter vel eſt limitatꝰ certo modo vel cer iuramēto ꝓnet̉. ꝙ ſi muianū ſi ꝟba eius inſpicias nō iubet mulieres nō miſſionis de ta cōditione eodē mō intelligatur iuramentuꝫ lier eēt mīor intercedere: ſed ſolū dicit ꝙ ſi intercedūt nō tefuturo. no. ſ vide ꝑ inno. nō enim ſe extendit niſi vſqꝫ quo conſenſum eſt: .c. quēadmo neant̉: vt. l. ij.§. ꝟba. sͣ. ad velle. Sꝫ ſi ꝟba legis in. c. cū convt. l. fi. C. de non numerata pecu. ⁊. l. fina. qui ſadū. d̓ iureiu. tingat. in. x. ꝓhibētis ꝓhiberēt ꝑſonā tūc aliud eſſet: nā pōt tiſda. cog. l. libertus. sͣ. de oꝑe. lib. ⁊. l. fi. in pͥnci. ⁊ ꝑ In. ī. d. c mēbro. ī. iiij. eſſe ꝙ ꝓhiberet ꝑſonā cōtrahētis creditoris nō dbitores. Et jͣ. ad muni. ¶ Nono dixi ꝙ cōtractus ꝓhibetur q. de iureiu. eius odio ſed fauore alterius.ſ. debitoris: utpuad pͥmū add̓ ī. lvi. charta. rōne rei vel materie ſuꝑ qua cōtractꝰ interponit̉ ꝙ ip̄e no. ī. l. ⁊ h̓ adde tex. ta ſi dicit: nullus audeat ꝯtrahere cū minore vel ut ſi cōtrahitur ſuꝑ re cuiꝰ nō eſt cōmercium: tūc iiij.§. q̄ſituꝫ. in. c. ex reſcri cū muliere: ſine cōſenſu cōſanguineoꝝ. iſto caſu puto ꝙ nō ualidetur iuramēto nec iuramētum ī fi. ſiꝗs caupto. ⁊ ibi do iuramētū minoris: uel mulieris non pōt ꝯfirma tio. ⁊ Bal. ī cto. d̓ iureiu obliget: qꝛ videt̉ cōtinere īpoſſibile de facto vel l. i. C. cōmo. re cōtractū ꝙͣtū ad cōmoduꝫ ipſius creditoriſ: rā. ⁊ do. ant. de iure: ut. l. apd̓ iul.§. fi. sͣ. de le. i. ⁊. l. inter ſtipu⁊ inno. in. c. in. c. ſi dilige ꝗa ipſe ꝓhibitꝰ eſt reciꝑe etiā a volēte. Pro hoc lantem.§. ſacrā. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊ qꝛ ꝯſenſus priuato veniēs. ⁊ ibi ti. d̓ fo. ꝯpe. facit optime glo. in. l. inuitꝰ.§. fi. circa fi. ti. jͣ. d̓ re. eſt tex. de iurum non pōt ſupplere defectū rei. ¶ Decimoꝓ d ¶ Ad com iur. ⁊ hoc caſu eēt illud idem qd̓ dixiᵉ. sͣ. ꝓxi. qn̄ reiur. ⁊ de oī modū. Uide hibetur ꝓpter alias ſubditorū vtilitates. exembꝰ tacitis cō Bar. in auc̄. cōtractꝰ ꝓhibetur odio creditoris. Si ꝟo ꝓhibi plum in. l. cū hi. sͣ. de trāſac. vbi ꝓhibetur tranſa ditiōibꝰ ī iuſacramēta. ⁊ tio fieret ex parte debitoris: vt nullus minor: vel ctio ſuꝑ alimentis. Itē ꝓhibetur pactuꝫ per qd̓ ramēto late in cōſilio innulla mulier: vel ſimiles ꝑſone poſſint aliquē cō Bal. in. l. fi. cipiente. q̄ro ꝗs renūciet ſucceſſioni future: vt. l. pactuꝫ. C. de tractū facere ſine tali ſolēnitate: tūc ꝯtractꝰ n̄ cō C. de nō nu. dicit ſtatutū pac. ⁊. l. pactū. C. de colla. ⁊ iſtis caſibus puto ꝗ pecu. ꝙ minor. firmaret̉ tali iuramēto ꝑꝑ pctm̄ mortale qd̓ ex ta cōfirmaret̉ iuramēto de iure can̄. vt in. c. ꝙͣuis. l ¶ Prohibe e ¶ Quod di li iuram̄to r̄ſultat: ut dixi. ⁊ hoc tene mēti bn̄ ꝑꝑ exͣ de pac. lib. vi. nō enim ſunt ꝓhibita iſta: qꝛ ſūt tur pactum. xi. Adde qͣ multa ſtatuta terraꝝ. Sꝫ q̄roᶠ ꝗd de ꝯtractu ei Ad de Bar. contractus cōtra bonos mores: ſed ideo ꝗa de facili ꝓ moin. l. ſi ſtipula non confircui īterdictū ē bonis tanꝙͣ ꝓdigo: an ꝯfirmet̉ iu dico remitteret illud ius futurū. ideo lex volens tio hoc mō. matur tamē ramēto. dixi in. l. ſi is cui bōis. sͣ. de ꝟ. ob. ¶ Sexvtilitatibus ſubditoꝝ ꝓuidere hoc ſtatuit nō pͥn de ver. ob. ⁊ tenetur obto dixi ꝙ ꝓhibet̉ cōtractꝰ: qꝛ. l. nō aſſiſtit ſibi nō in. l. ea lege. ſeruare iura cipaliter ob fauorē publicum. Idem in donatio aūt reprobat ⁊ hic aduerte exēpluꝫ pone in.§. in. i. q. sͣ. eo. mentum vel neᵐ puto inter virum ⁊ vxorē que ꝓhibita eſt ne m ¶ Idem in petere annul alteri. l. ſtipulatio iſta. de ꝟ. ob. tūc qꝛ ex tali ꝯuē vnus efficiat̉ ditior alter pauꝑior ꝓpter nimiulationem: vt donatōe. bal. sͣ. dixi. tꝫ ꝯͣriū in. l. fiꝗs īꝗlinos ſ ¶ Sed q̄ro. Sed ꝯͣrium tꝫ Bar. in aucͣ. ſacramēta. vide q̄ dixi poſt bart. .§. fi. de le. i. vide Bar. in. l. ſeius. ⁊ Ang. ad. l. ſal. ſed ſibimet videt̉ ꝯͣriari in. d. l. ſtipulatio iſta.§. fiꝗs inſulam. ⁊ quod dixi. sͣ. e. l. ẜm Bar. Bar. in. l. cū ꝗs.§. pe. de le. iij. adde bar. in. l. i. sͣ. de dona. inter vi. ⁊ vxo. s ¶ Filius matrē. Adde iuramētum hēre vim clauſula codicillaris. adda ibi Bal. ſeꝗtur opi. ꝯͣ Bar. idē bal. C. de dona. ante nup. in. l. cū multa LLLL

De fideiuſſo. ⁊ man. cōſilio. xxix. ī pe. col. ⁊ ibi ciuilis obligatio qd̓ eſt veꝝ p̄terꝙͣ ex cauſa dona amorē quem hēnt adinuicem. Hoc tꝫ Guil. de iij. lib. ubi de tꝫ ꝙ non fir tionis. nā pater ita demū pōt donare filio ſi pre cu. in. l. i. ff. de dona. inter vi. ⁊ vxo. ⁊ in. l. ſed ⁊ ſi clarat qualr̄ metur. Sed ceſſerunt merita filij digna illa remuneratōe etiā poſſeſſori.§. itē ſi iurauero. sͣ. de iureiurā. dꝫ ītelligi ꝙ cum Bar. h̓ ſi cuilibet extraneo hoc feciſſet: qꝛ tunc dr̄ queri Ex.§. ſequenti. iuramētū ſer ſimpliciter uandū eſt qn̄ tranſit Raex cā aduenticia ex oꝑis ſuis: vt no. in aucͣ. vnde ¶ An hodie ex cā aduenticia poſſit eſſe obliga ſeruari pōt ſi pha. reprehē ſi parens. C. de inof. teſta. lꝫ aliter videatur no. ⁊ tio inter patrem ⁊ filium. ne īteritu ſadens rōnem nō bene in. l. ſi donatione. C. de colla. lutis eterne. Ang. tenētis Item ſi filius a patre. a ¶ Si num No. tex. ibi. ī oēꝫ ꝯͣ bar. ⁊ ideꝫ Si nummos. mnī cauſam ⁊cͣ. gl. mos. Nota dicit h̓ raph. ¶ Quero pͥmo q̄ eſt rō huius.§. Dicit gl. ꝙ qn̄ tex. ad iſtum ſi ī inſtrumē filius ſtipulatur a pr̄e illa obligatio qͣ pr̄ obligaquerit in. l. ſi a furioſo. in pͥn. sͣ. ſi cer. pe. qn̄ pecu tex. vide no. to maritꝰ cō nia aliena mutuat̉ ſecuta cōſumptōe. vn̄ oriatur tur filio acꝗrit̉ ipſi patri. vn̄ ipſemet eēt ſibimet ꝑ bal. in. l. fi. ī ſtante matri fi. C. ad ma. monio cōfi obligatꝰ. iō non pōt intercedere fideiuſſor. Idē certi ꝯdictio: vel ex cōſumptiōe: vel ex numerati tet̉ doteꝫ: qꝛ in ſeruo. Iſtud dcm̄ non videt̉ verū. nam pr̄ ob one p̄ambula: ⁊ dicit ꝙ tex. eſt hic ꝙ ex numeravalebit: vt tiōe: ita dicit glo. ¶ Op. sͣ. e. l. ſi in pignore. So ligat̉ filio ⁊ dn̄s ẜuo naturaliter: q̄ naturalis nō dōatio ꝑ hoc lu. hic de obligatiōe que orit̉ ex ipſa numeratioq̄ritur ipſi pr̄i: vt no. in. l. frater a frē. sͣ. de cōdi. ī no. ꝑ Bar. ſi iuramentū ī de. in. i. glo. mag. circa fi. ⁊. l. ſi id qd̓. eo. ti. Pro ne pͥncipaliter. ibi ſecūdario. ¶ Itē op. de. l. lu. interuenerit cius.§. pe. jͣ. ad muni. So. eodē modo. qd̓ plene pter qd̓ debes ſcire ꝙ glo. iſta nō dicit verū ꝓut bal. in repe. l. dic: vt in. l. q̄ro. sͣ. loca. ⁊. l. centuꝫ capue. sͣ. de eo refert ſe ad naturalē obligationē: ſed ꝓut refert ij. in pͥn. C. d̓ ſe ad ciuilem dicit verū. ¶ Sed cōtra hoc op. qꝛ qd̓ cer. lo. ¶ Ultimo hic.§. inducit̉ ad qō. an cō reſcin. vē. tꝫ cōtra Bart. tra fideiuſſorem poſſit fieri executio ſnīe. ⁊ facit ſi naturalis q̄ſita filio vel ſeruo remaneat apud ⁊ Sali. ⁊ Ful ſeruum: ergo ei pōt accedere fideiuſſor. ⁊ ſic nō hic tex. ꝙ ſic. ibi dū dicit in oēm eniꝫ cauſam ⁊cͣ. go. in. d. l. i. qd̓ dic vt dixi. jͣ. iudi. ſol. l. i. erat obligatꝰ eidem pro eodē. Cōtra iſtū tex. rn̄ s. de dona. inter virum Ex.§. ſequenti. deo. obligatio naturalis qͣ tenet̉ pr̄ ipſi filio nō ⁊ vx. Io. an. ¶ An populari actōi poſſit accedere fideiuſſor. q̄ritur ipſi patri: vt in. d. l. frater a fr̄e. ſed obliga in addi. ſpec. tio naturalis ⁊ ciuilis qͣ tenet̉ alius bene querit̉ 6 ¶ Op. d̓ in rub. d̓ doPro furti actio I. ſi cui. jͣ. ipſi patri: ut no. in. l. fr̄ a fratre. ꝑ regulaꝫ q̄ vult na. inter vi. ⁊ vxo. in vl. q. ꝙ ꝗcquid q̄rit filius q̄ratur patri: vt. l. i. sͣ. ſiꝗͥs a de ver. ſi. So. in popularibꝰ actiōibus diſtingue ſi bene inſpi pa. fu. ma. l. placet. de acꝗ. here. ⁊ ideo obligatō duos caſus. nā aut ꝗs agit populari actione pro ciat̉. ſentit ꝙ qͣ tenet̉ fideiuſſor ciuilis ⁊ naturalis q̄ritur ipſi priuato cōmodo ⁊ pōt accedere fideiuſſor. arg. iuramentum l. licet. sͣ. de ꝓcu. alias ante litis cōte. non poterit patri. vnde remaneret fideiuſſor obligatꝰ eideꝫ ꝯfirmat. idē tꝫ do. Car. in pro eodē qd̓ eſſe non pōt: ut hic. ¶ Itē cōtra p̄reciꝑe fideiuſſorē: vt hic. qꝛ non eſt creditor. ſed cle. i.§. pordicta op. ꝙ ex eadem cā qͣ ſtipulādo ab alio mipoſt li. cōte. pōt reciꝑe fideiuſſorē: vt in ꝯtrarijs. ro. in. v. q. d̓ hi q̄ritur ex eadē cā ego ꝓmittendo tibi nō obDixi de hoc. sͣ. iure iuran. et s I a colono. t. i. l. ſeruus cōbar. in. d. cō ligor: ut. l. liber hō. sͣ. de ꝟ. ob. Modo ad ꝓpo filio incip̄. q̄ ſitum naturalis qua tenet̉ alius ipſi filio q̄rit̉ pa munis meuij.§. fi. ⁊. l. ſtichū.§. ſtipulatio ro dicit ſtatri. ergo eadē obligatiōe pr̄ ꝓmittendo filio nō .sͣ. de ver. ob. dic vt ibi dixi. tutuꝫ. Ang. obligatur. Rn̄deo regula poſita ī. l. liber hō ha Habuiſtis in. l. ſi ẜuū ī. l. pe.§. muCum facto. Iſeqtur. sͣ. de ꝟ. oblier. ff. ſo. ma bet locū in ciuili obligatiōe nō in naturali ẜꝫ dy. tri. tꝫ opini. ¶ Quero an hodie ex cā aduēticia poſſit eē ob Hanc legē habetis. C. d̓ bar. hic. ideꝫ Aulū S. Solo. l. i. ⁊ dic: vt ibi. ligatio ciuilis inter pr̄em ⁊ filiuꝫ: ita ꝙ fideiuſſor tenet. Pau. de ca. ī. l. paaccedat. glo. hic dicit ꝙ ſic. ſed allegat ar. cōtraī Ex. l. ſequenti. cta que ꝯtra ſti. d̓ inuti. ſtip.§. ei qui. So. loꝗtur ẜm iura anti¶ Exempla cum ciuilis tollit̉ ⁊ naturalis rema C. de pac. vi qua: ſed ẜm iura hodierna orit̉ obligatio ciuilis net: vide infra. de ꝑ Bal. in Lex iſta ē multū inter pr̄em ⁊ filium. cāus no. in. l. iubemꝰ.§. i. C. repe. d. l. ij. ī b v Bicun Sicunqꝫ. tilis ⁊ ſubtilis et .ix. ⁊. x. char ad tre. ⁊ no. in auc. vn̄ ſi parens. C. de inoffi. teqꝫ. ad sͣ. de iureiu. hanc. l. vide ſta. ⁊. l. pactū. C. de pac. cōuen. ⁊ no. in. l. frater a hoc intēdit. Si debitor liberat̉ a ciuili fideiuſſor ⁊ vide imol. no. bal. ī. l. tā fratre. circa pͥn. mag. glo. sͣ. de ꝯdi. inde. Sꝫ qūo cū effcū tenet̉. ſecus ſi pͥma: iure nouatōis tollat̉ ī. d. l. fiꝗs in mādatori. in pater obliget̉ filio ex cā aduenticia diſcutiamus h. d. Habetis ergo duas regulas. ⁊ ad pͥmā pro ꝗlinoſ. ⁊ bar pͥn. C. de nō to. in cōſi. in ꝑ aliquos cōtractus. Et pͥmo videamꝰ in cōtrapter quā eſt facta glo. magna. jͣ. ſcripta. ¶ Opnu. pe cipi. ex facto ctu mutui. gl. fatet̉ hoc in. l. frater a frē. ꝙ mutu⁊ videt̉ ꝙ vbi ciuilis tollit̉ ⁊ naturalis remāet ꝙ qͥritur ⁊ con um cōſiſtit inter pr̄em ⁊ filium in pecūia aduētifideiuſſori cōſulatur: vt. l. exceptiōes.§. rei. sͣ. de ſuluit Ang. ī cia. hoc dictū dꝫ intelligi qn̄ patri nō q̄ritur vſucōſi. liiij. con excep. Huius contrarij timore ſunt hic due opi. corda: vt fructꝰ illius pecunie: vel qꝛ ac lege ꝑuenit ad fili vna eſt in fi. glo. ꝙ tenet̉. ſed nō cuꝫ effectu: ⁊ viimo. in. d. c. um: ut in aucͣ. excipitur. C. de bo. q̄ lib. vel pr̄ rede glo. ibi. quarto poſſet dici ⁊cͣ. ſed iſta ſo. eſt cō cū ꝯtingat. ī nunciauit vſufructui: ut. l. cū oportet. C. d̓ bo. q̄ tra tex. qꝛ eſſet ideꝫ in pͥmo qd̓ in ſecūdo qn̄ ope vij. mēbro. d̓ iureiur. ꝓut lib. nam ſi pr̄i q̄ritur vſufructꝰ cū pecunia ſit res exceptiōis liberatur. ꝙ tex. innuit cōtrarium per tenui in. d. l. que vſu conſumit̉ pr̄ hēret dn̄ium ⁊ ꝓprietatem aduerſatiuaꝫ que ponit̉ in tex. dicit ergo glo. in donatōe. C. pecunie: qꝛ aliter uſufructꝰ conſtitui non pōt: ut pͥn. ꝙ tollatur ciuilis bn̄ficio ꝑſonali ⁊ coherēti d̓ colla. ⁊ ibi c ¶ Sola ciui hēs ꝑ totū ti. de vſufru. earū re. que uſu conſu. iō vide omīo. perſone nō coherēti rei. ⁊ vide in glo. ⁊ ſic gl. po lis. qd̓ reꝰ pre ADDE ꝙ nō conſiſteret mutuū: qꝛ acciꝑet pr̄ a filio pecunit qͣttuor exempla in ꝗbus ꝗs liberatur a ciuili ſcribit an ꝓdonatio īter niam ſuā ꝓpriā pr̄is. idem dico in contractu em̄ ſit fideiuſſo⁊ remanet naturalis tm̄ ⁊ oritur exceptio cohevirū ⁊ vxorē ri. vide bal. ī ptiōis ⁊ vēditiōis. nā ſi filius emeret a pr̄e: vidē rens rei: q̄ exēpla examinemus. vnū eſt qn̄ eſt lifirmet̉ iura.l. tā mādato dum eſt de qͣ pecunia ſoluit: nā ſi ſoluit de pecumēto tꝫ abb. beratus ꝑ preſcriptiōem: ⁊ ſic īnuit ꝙ ſola ciui ri. C. de non conſi. xcv. ij. nia aduēticia cuius dn̄ium ꝑtinet ad pr̄em non lisᶜ p̄ſcriptione tollat̉ nō dico hic. tetigi. sͣ. e. l. ſi nu. pe. lib. vbi dicit eſſet ſoluere cū ipſi pr̄i deberꝫ q̄ri tanꝙͣ ex cauſa d ¶ Ciuiliter ꝗs poſtꝙͣ. dicam. jͣ. rem ra. ha. l. fi. Scd̓m exēpluꝫ eē cōem opi. tm̄. add̓ bal. ꝓfecticia: vt. sͣ. ti. i. l. ſeruꝰ cōis meuij.§. fi. ⁊ per ⁊ ita dicit cō eſt in ſnīa abſolutoria tollitur ciuilis: vt. l. iuli. sͣ. i. d. l. tā man ſuluiſſe ſede. hoc potes qͣſi diſcurrere ꝑ oēs cōtractus in ꝗb de ꝯdi. inde. ſꝫ ibi dicit verū tex. qn̄ debitor erat datori. ī. iiij. Idem tenet ex parte filij venit ſoluēda pecunia: ut in locatio obligatꝰ vtraqꝫ obligatiōe: ſed ſi erat obligatꝰ ci col. in v̓. q̄ro Pau. d̓ ca. ne in ſocietate ⁊ ſimilibꝰ. In alijs aūt cōtractibꝰ fideiuſſor in uiliter tm̄º: vt ex cā iudicati de qͣ dubitabat̉: ⁊ ſic ꝯſi. xcviij. in terceſſit. ⁊ ibi ꝗ interponunt̉ ſuꝑ re que vſu nō ꝯſumit̉ ꝓcedit fi. Cōtrariuꝫ agebatur: ⁊ fuit lata ſnīa abſolutoria: tunc tollit̉ dem in v̓. de cōſuluit bal. iſta gl. ſine ſcrupulo. cōtrahit̉.n. īter pr̄eꝫ ⁊ filiū oē vinculum obligationis ciuile ⁊ naturale ficte vnoquoqꝫ.

V De fideiuſ. ⁊ māda. 8 2 a ¶ In iureiur. Dic vt ꝑ ang. in repe. d. l. i. C. de iudi. ⁊ Moder. in. d. l. i. vide Spe. ī ti. de ap.§. i. v̓. illd̓ āt queritur. alias eſt.§ de fideiuſſore. ⁊ ibi sͣ. de condi. inde. vide ꝑ Io. an. ⁊ bal. ī addi. ⁊ facit qd̓ no. bar. in. l. labeo ait ſi arbiter. alias b ¶ Quartū exēplum. Adde bal. in. d. l. tā mādatori. in ver. d̓ vno quero. īcipit arbiter.§. i. sͣ. de arbi. ⁊ qd̓ no. Bar. ī. l. lutius.§. labeo. sͣ. de admi. c ¶. l. ſi debitori. vtrū in deportato ⁊ bānito remaneat naturalis obligatu. vbi ponit q̄ſtionem de caſtellano. tio. adde bar. in. l. i. C. e. ⁊ vide Bal. in. l. cū ꝗs. in. viij. col. C. de iur. ⁊ fae. f ¶ Non credo. vide. sͣ. in ꝓxi. col. in apoſtilla qͥ incipit. adde Bal. igno. vbi algs I vt ꝓlegat hāc gl. ponit̉. in exēplo qn̄ ſeu intellecte a iure: vel erat obligatus per reſcri nis: vt glo. īnuit ꝙ cōtra creditorē hēbam tātuꝫ facit ad que bona ſūt pu ptū pͥncipis: ⁊ tunc ſnīa tollit oē vinculum qꝛ eſt ſtionē. Quipriuilegiū: tūc ex ꝑſona mea ſubibo iudicium ꝓ blicata. ⁊ ad dā exiſtēs bo paris potentie. ar. l. de ꝗbus. in fi. sͣ. de le. Item de bal. in. d. fideiuſſore: ut. l. idēqꝫ.§. ⁊ gn̓aliter. sͣ. man. ⁊ ſic nonie māda l. tā mādatointelligo illaꝫ. l. qn̄ abſolutoria ſeꝗtur qn̄ non ꝓ erit bonū exēplum: ⁊ hoc ſentit glo. duꝫ alle.§. ⁊ uit vni: vt īri. ⁊ ī. l. ſi v̓o. bat: ſed ſi ſequeret̉ abſolutoria exceptiōis ꝑemterficiat que gn̓aliter. Itē hoc intellige qn̄ in obligatiōe ē da in pͥn. qui ſadam in ciuiptorie obiectum tūc tollit oē vinculuꝫ: vt dixi. sͣ. tio: ita ꝙ fideiuſſor pōt cōueniri ex ꝑſona ſua et tiſ. cog. tate florētie e. l. ſi plures. ⁊ per doc. in. l. exceptiōes. C. de pro d ¶ Quartuꝫ eſſe in mora. ſecus ſi eſſet tale factū ꝙ ſtipulatio ſequuto hoexēplum. idē ba. Tertium exēplum eſt in iureiurª. īnuit̉ ꝙ tol nō poſſet cōmitti niſi ex ꝑſona pͥncipalis: vt. l. cū micidio: an tꝫ glo. in. c. ſi latur ciuilis ⁊ naturalis remanet: nō eſt veꝝ īmo mādans poſ filius.§. i. sͣ. de ꝟ. obli. ⁊ qd̓ no. ꝑ doc. C. de vſur. cut dignū. exͣ ſit conueniri naturalis tollitur ⁊ ciuilis elidit̉: vt. l. ſtichuꝫ.§. de homi. ſed rei iu. l. fi. extra glo. pōt dari exemplum in. l. i. C. florētie. vid̓ hoc ē ſalſuꝫ: naturalis. jͣ. de ſol. ⁊. l. pe. sͣ. de iureiur. ⁊. l. ij. eo de fide. mino. vbi ꝑ reſtitutionē ciuilis tollitur. bal. in. l. fi. in vt h̓ ꝑ bar. ⁊ ti. ſed dicit Dy. verum in iuramento voluntario hoc verū eſt. tn̄ ꝗdam dicūt cōtra ⁊ remanet napͥn. C. ſi a nō Ang. in. l. ne ſed ſi loquimur in iuramento neceſſario delato ꝯpe. iu. ⁊ ī. l. turalis cui accedit fideiuſſor ⁊ ipſe tenetur. Dat mo carcereꝫ nō ſoluꝫ.§. ſi a iudice parte inuita: tunc tollit ciuilē ⁊ natura d̓ exac. tribu. ſextū exemplum glo. ꝙ pactū ꝑſonale ſit factuꝫ mandato. jͣ. li. x. circa fi. lis remanet. ita ītelligit Iac. ⁊ Guil. in. l. ij. de iu ꝙ glo. nō placet: ꝗa tūc naturalis tolleret̉: non de iniur. ⁊ ī vbi pōit vnū ſſim ⁊c reiur. Quartū exēplumᵇ eſt in pacto: ſed nō pōt l. p̄tor.§. hoc credoᶠ ꝙ glo. bene dicat: qꝛ nulla tollitur ꝑ illud no. ad hoc. ⁊ aut edicto. jͣ. dari exemplum ꝙ tollat ciuilem: qꝛ cauſat̉ ex cōpactū ꝑſonale: ſed eſt dilatoria ad tp̄s incertuꝫ. idē bal. in. d. ui. bo. rap. ſenſu: ⁊ ideo tollit naturalē: ſed bene pōt tollere l. cū ꝗs ī. viij ⁊ ideo non credo ꝙ aliqͣ tollatur: īmo ſubeſt na per do. Ant. col. C. d̓ iur. ltiuſir. pactū vtrūqꝫ: vt. l. ſi vnus.§. pactꝰ. ⁊. l. ſi tibi deturalis ⁊ ciuilis cui opponit̉ illa dilatoria: vt inī. c. fi. de fo. ⁊ fac. igno. ⁊ cem.§. q̄dam. sͣ. de pac. ⁊ eo. ti. l. ab emptiōe. nō ꝯpe. ꝑ gemi. ſti. de excep.§. tꝑaliſ. naturalis tn̄ remanet qd̓ ex bal. in dicta. in. c. fi. de ho ergo reꝑio ꝙ tollat ciuilem ⁊ remaneat naturaemplū nō eſt bonū. Item non procedit hoc exl. tā mādato. mici. in. vi. ꝑ ri. in pe. col. lis. dꝫ ergo intelligi hec. l. qn̄ tollitur ciuilis ⁊ reemplum ꝑ. l. ſi vbi.§. pactū. sͣ. de pac. vbi in vita bar. ī. l. ſi anC. de nō nu. manet naturalis ⁊ orit̉ exceptio mere ꝑſonalis. one pr rei ꝓdeſt fideiuſſoribꝰ. Septimū exēplum glo. ē nua. sͣ. d̓ an. pecu. ¶ Quero exēpluꝫ glo. que eſt hic dat multa exē le. ⁊ bal. in. l. ꝗa ꝗdam ſunt ꝗ ponūt exēplum qn̄ ſublata ē ci t ¶ Quia pri nō ideo. C. d̓ pla pro maiori ꝑte non vera. primū eſt in depor uilegiū. Aduilis naturali remanēte cui acceſſit fideiuſſor: ⁊ accu. vide qͥ de bal. in. d. tato. nec ob. l. ſi debitoriᵉ. qꝛ ibi poſtea fuit accetunc tenet̉: ⁊ differt iſta a p̄cedentibꝰ. qꝛ. sͣ. pͥmo dixi ī. l. libell. tā mādato. ptus. ita dicit glo. dedi vobis glo. diſcordantes lorū. jͣ. de acfideiuſſit poſtea eſt ſecuta liberatio a ciuili rema ꝯtraris. ri. in. iiij. col. cu. ⁊ in. l. qd̓ in. l. fi. sͣ de duo. re. ſed iſta glo. eſt cōtra caſuꝫ. l. nente naturali. hic ꝟo primo fuit liberatꝰ a ciui ⁊ vide tex. ⁊ ait lege. jͣ. de glo. ⁊ ibi no. quotiēs. in fi. iuncta. l. i. jͣ. d̓ noua. remanet ergo li poſtea acceſſit fideiuſſor naturali. ¶ Sed opadul. vbi vi in. l. ſi vnꝰ. in iſtud exemplū non bonū cū oīs obligatio tollat̉ sͣ. e. l. ſiꝗs poſtꝙͣ. So. ibi errāter īterceſſit. Octa detur tenere .§. ſi cū reo. reſpectu ꝑſone debitoris: ⁊ tranſfundit̉ in fiſcuꝫ opi. richar. d̓ uum exēplum glo. eſt ꝙ fuit liberatꝰ tꝑe non pre d̓ pac. ꝑ quā qua hic. vt dixi in. d. l. fi. de duo. re. ⁊. d. l. ſi debitori. Sedecidit̉ ꝙ fi ſcriptione ſed pacto qd̓ glo. nō placet: qꝛ tūc eēt ADDE pau reꝰ erat obli cūdum exēplum eſt de relegato qd̓ Dy. reprehē exceptio coherens rei nō ꝑſone. p̄terea Dy. dilū de ca. hic gatꝰ ad ſoluē dit: qꝛ nulla tollitur ꝑ relegationē: vt. l. relegati. ⁊ bal. cōſilio cit ꝙ iſtud tacitū pactū tollit naturalem ſicut exdum debitū ccxi. iiij. lib. jͣ. de interdic. ⁊ rele. Tertiū exēpluꝫ eſt in capite preſſum pactū: vt. l. eū qui ita. sͣ. de ver. obli. vbi infra tp̄s dah ¶ Et dicit mi nuto: ꝗa dedit ſe ad arrogandū: remanet na tū fideiuſſori dr̄ poſt tp̄us exceptio taciti pacti obſtat: ⁊ ſic ea ꝙ ſic. Quid demū credituralis ⁊ tollitur ciuilis: vt. l. ij. sͣ. de capi. dimi. ſꝫ dem rōne impedit illud tacitū qua rōne exp̄ſſuꝫ ſi ptās bono tor ꝓlongaiſtud exēplum nō eſt bonū: ꝗa de iure ciuili: licꝫ nie cōmittit vt. l. cū ꝗs. sͣ. ſi cer. pe. ¶ Quero q̄ pars eſt vera uit terminū ptāti florentollatur tn̄ ex edicto p̄toris de capi. di. reſtituit̉ ī iſtius alternatiue: ⁊ dicit glo. ꝙ pͥma gl. nō bn̄ di reo nūꝗd fitino exaīatio deiuſſor reeum vtilis: ſed tu poſſes dicere ꝙ nō in totū recit: qꝛ alternatiue. l. vtraqꝫ eſt vera: vt dixi in. l. ſi neꝫ teſtis flo maneat obli ſtituit̉: ſed inquātū facere pōt per ti. sͣ. qd̓ cū eo. is qui ducēta.§. vtrū. sͣ. de re. du. ⁊ doct. dicunt ī rentini ꝗ cogatꝰ: ⁊ videt̉ ergo in eo ꝙ non reſtituit̉ adaptabitur huic. l. ſꝫ rā eo dic fal.l. cū ꝗdam. C. de ꝟ. ſig. ꝑ. l. ꝗntus. in fi. sͣ. de au. ꝙ nō ꝑ tex. ī ſum quis co dico ꝙ in totū reſtituitur: nec per ti. qd̓ cū eo tol .d. l. ite q̄rit̉. ⁊ ar. le. ⁊. l. i. sͣ. qd̓ ui aut clam. eſt ergo vtraqꝫ ꝟa gnoſcet. bal. §. ꝗ impleto litur ciuilis in aliquo lꝫ ꝯdemnatio moderetur: ī ſuis caſibꝰ: ꝗa nouatio qn̄qꝫ tollit ipſo iure qn̄ ī. l. nullā. C. d̓ loca. Hoſti. vt. l. pe. jͣ. e. ti. ⁊ ſic non pōt adaptari illud exemteſti. dicit ꝙ qꝫ oꝑe exceptōis: vt. l. pe. jͣ. de p̄to. ſti. ⁊ ibi dicā. tam̄ ⁊ cōiter ptās bonōie plum. Quartū exēplumᵇ in cedente bonis ꝙ tol doc. in. c. cōEx. l. ſequenti. ⁊ etiā vterqꝫ litur ciuilis ⁊ remanet naturalis. ſed tu habuiſti ſtitutꝰ. de fi¶ An exn̄s in aliquo loco mādans homicidiuꝫ ⁊ ibi etiā ſub deiuſ. dicunt glo. in. l. heres a debitore.§. ꝙ ſi ſtipulor. sͣ. e. ꝙ comitti in alio loco poſſit ꝯueniri in loco delicti dit ꝗd ſi nūaut fideiuſvtraqꝫ tollit̉ ſed nō eſt veruꝫ: qꝛ nulla tollit̉: ſed ciꝰ refert ſe cōmiſſi: ibi. Et hoc. ſor obligauit citaſſe ⁊ non paratur exceptio: vt. l. ex cōtractu. de bo. auc. iuſe ad tp̄us ⁊ citauit. vbi I ut proponitur. nullo mō tedi. poſ. Item apparet ꝙ de poſtea acꝗſitis pōt dꝫ puniri. netur poſt tē cōueniri per. l. is qui. ⁊. l. qui bonis. sͣ. de ceſ. bo. Mandās ſimpliciter vr̄ mādare in euꝫ pus. aut obli no. per Cy. in. l. i. in. viij. q. C. ꝗ bo. ce. poſ. Quīlocū in quē pͥncipalis ꝓmiſit ſe ſoluturum. h. d. gatō erat pu tum exemplū eſt in debitore ꝗ ius iniquū īpetra ra ⁊ ſol. erat ¶ Not. ꝙ ſimpliciter mādando tibi ꝙ mutuēs dilata ad tp̄ſ uit. Dy. Iac. de are. ⁊ Ray. iſtud exēplum tenēt videor mādare etiā ꝙ cōuenias cū debitore de tūc remanet tanꝙͣ verū. ſed videt̉ ꝙ nō ſit verum ꝗa priuileloco ſolutiōis: ⁊ ibi ego videor cōtrahere: ⁊ ſic fideiuſſor ob giumᶜ ꝑ qd̓ abſorbet̉ in totū ius alterius non va tale mādatū non reſtringit̉ ad certū locū. ſed vi ligatꝰ ꝓroga to termīo ēt let: ut. l. quotiens. C. de p̄ci. imꝑa. offe. niſi dicaſ det̉ referri ad locū in quo ꝯtrahit̉ vere vel ficte: eo ignorāte: ꝙ in pͥuilegio fuit poſitū. nō obſtante tali. l. ſcilꝫ vt hic. Et hoc facit ad qōnemᵍ ꝗdam exn̄s ī ci qꝛ etiā abſqꝫ .l. quotiēs. ⁊. l. reſcripta. ⁊ glo. ſic ſo. ī. l. iij.§. ſi is uitate iſta mādauit ꝗbuſdā: vt interficerēt quen progatōe te pro quo. sͣ. qd̓ ꝗſqꝫ iuris. ¶ Item op. ꝙ ſi hoc ē nebat̉. ar. c. dam in ciuitate florētie. ſecutū eſt homicidium. dilecti. d̓ do. verū tūc fideiuſſor hēbit regreſſum cōtra me: vt ¶ Quero an ibi vbi eſt cōmiſſum delictū.ſ. flo⁊ cōtu. ⁊ ī. l. .l. cum lex. sͣ. e. ⁊ ſic pͥuilegiū nullius erit utilitarentie ille mādans poſſit accuſari ⁊ conueniri. ⁊ celſus. de ar tis mihi. Mar. aūt dicit ꝙ opponā exceptionē Ia. de are. format iſtā. q. hic. ⁊ dicit ꝙ ſicʰ arguē bi. ⁊ ita tran ꝯtra fideiuſſorē: qꝛ impetraui ꝙ a nullo credito ſit ibi glo. et do de ꝯtractibꝰ ad delicta: vt. l. tā ex cōtractibꝰ. abb. ſic. ⁊ ibi re poſſim ꝯueniri. ⁊ ſic erat pͥuilegium: ſed ſi po ⁊. l. oēꝫ. sͣ. de iudi. ꝓ hoc videt̉ caſus in aucͣ. qua LLLLij

De fideiuſſo. ⁊ man. a ¶ Sed aduerte. Adde ꝙ ſi ego exiſtens īmole. vēdo tibi exiſtēti bononie nouo ꝙ creditor dꝫ abſtinere a numeratione ꝓmiſſa ad denūciationē fide ꝑ nuncium vel per epiſtolā. vbi ꝯͣctus dicet̉ celebratus bal. per illū tex. ī iuſſoris. qꝛ etiā ſi nō denunciaſſet deberet abſtinere ne fiat p̄iudiciū ipſi fi .l. multū in pe. col. C. ſi. ꝗs alteri vel ſibi. dicit ꝙ bononie. ADDE an deli deiuſſori ꝗ cenſet̉ fideiuſſiſſe aīo recuꝑandi a pͥncipali nō fideiuſſurus ſi ctū ceptū ī vno territorio ⁊ finitū in alio debeat pūiri ꝑ iudicē vbi ceptū ꝯtrariū ſciuiſſet: ſed rebꝰ ſic ſtantibus. Si v̓o cā nō ſuꝑuenit: ſed ipſe fide ē. vide bal. cōſi. cxxxix. iij. lib. Et an mādans puniat̉ ſicut faciens ꝑ eundē iuſſor fuit negligēs inueſtigare de qualitate illius. Si creditor ſine v̓ecō ꝯſi. lij. ij. lib. dia p̄t abſtīe b ¶C. l. is qui re dꝫ facere opē. Cū bar in ꝓuincia. C. vbi de cri. agi oꝫ. ẜm vnā lec. idem ꝗa ſibi n̄ nobi credi. ¶ Quero vtrū hec. l. ſit correcta glo. tā tranſit Pe. cet ⁊ alteri ꝓ videt̉ tenere Ricar. ma. ſed ꝗdaꝫ referunt Dy. git ⁊ non ꝑfecte. puto ꝙ iſta lex ſit correcta: ꝗa de anc. ī cle. deſt alias ip̄e i. ut lit. pen. dixiſſe ⁊ cōſuluiſſe ꝙ non pōt cōueniri: niſi in lo hodie reum eē idoneū vel nō: non eſt cā dande ſentit īputan den. ad qd̓ īco in quo fuit mandatū. ⁊ aſſignat rōneꝫ: ꝗa ibi actiōis vel denegāde cōtra fideiuſſores ꝑ aucͣ. d̓ dum fideiuſducit gl. ibi. ſori ꝗ dilige fuit cōmiſſum delictū. ergo ⁊cͣ. ſed nō credo fuiſ fideiuſſo. niſi eēt renūciatū illi bn̄ficio. ¶ Sꝫ q̄ro c f Ideiuſ ter nō īueſtiſe Dy. Sed aduerteª: vt hanc. q. intelligas opꝫ ſor poſ ꝗd ſi creditor differt agere in neceꝫ fideiuſſoris. gauit. ſit numerare nos ſcire vtrū mandans delictū cōmitti puniat̉ Rn̄deo nocet ſibi: vt. sͣ. d̓ aqͣ plu. ar. l. i.§. idēqꝫ. e ¶ Obligat vide bar. ī. l. ex delicto vel ex mādato. ⁊ glo. sͣ. de ſeruo corru reciꝑe. Quā de rei vendi. l. in fundo. ẜꝫ glo. ſed puto ꝙ tunc non ſolū. ī.§. do dbitor te pto. l. i.§. ꝑſuadere. dicit ꝙ alias p̄terꝙͣ in actōe videat̉ facere in fideiuſſoris necē qn̄ hoc ē cā dā morte. in. ij. neat̉ recipeẜui corrupti mādās punit̉ ꝑꝑ mādatū: ſꝫ ī actōe q. pͥn. dū tra de actōis cōtra fideiuſſores: vt dixi. alias nō: ꝗa re pecuniaꝫ. ctat de ꝓteſerui corrupti punitur nō ex mādato ſed ꝑſuaſi vtitur iure ſuo: ſꝫ eo caſu poſſet uti fideiuſſor re vide bal. ī. d. ſtatione ihione. ideꝫ no. inſti. de ob. que ex delic. naſ.§. ope. l. ſi volunta medio. l. fideiuſſoribꝰ. sͣ. e.ſ. ꝙ offerat ⁊ petat ſi bitoria ⁊ ma te. C. de do. ⁊ hoc eſt qd̓. l. dicit ꝙ ille qͥ p̄ſtat opem furto tebi actiōem cedi vel vtat̉ remedio. l. fideiuſſor. jͣ. xime in. xiij. ꝓmiſ. fa. qd̓ col. ff. de no. netur furti: vt. l. is ꝗ opeꝫʰ. jͣ. de fur. q. d. tenetur e. l. offerre. ¶ Quero fideiuſſor denunciauit cre no. bar. in. l. oꝑ. nū. ⁊ bal. ex furto ꝑꝑ opeꝫ. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit lex ꝙ tūc inci ditori ne numeraret: an creditor poſſit numera ij.§. mutui. in. d. l. ticius sͣ. ſi cer. pe. pit teneri cū delictū cōmiſſum eſt: vt. l. ſiꝗs vxo. reᵉ: ita ꝙ nō noceat fideiuſſori. glo. dicit ꝙ iſta inherēdo illi adde tam̄ ꝙ §. neqꝫ ꝟbo. jͣ. de fur. ⁊. l. ſiꝗs ſeruo.§. i. eo. ti. vn̄ qō eſt ſabbatina. iſta qō tangit̉ per glo. sͣ. de pro littere nec fa qn̄ aliꝗs dꝫ cit mentionē ex delicto tenet̉ nō ex mandato. Item videamꝰ cu. l. ticius. ⁊. C. de nō nu. pe. l. tam mādatoriº. ⁊ reciꝑe aliꝗd de opi. bart. an ratihabitiōe: ꝗa ex ea nō oritur actio: ſꝫ ex ne ꝙ curſu tꝑiſ ibi Cy. nil dicit. ⁊ in Spec. de fideiuſ.§. i. v̓ſ. ꝗd h̓. ⁊ per bal. ī pōt deteriogo. geſ. ꝑꝑ ratihabitiōem ẜm veraꝫ opi. vt dicit ſi fideiuſſor. ꝗdā dicūt talē denūciatōꝫ valere: vt .d. l. tam mā rari: vt vinū datori. ad fi. tex. in. l. ſi pupilli.§. itē q̄ritur. sͣ. de ne. ge. lꝫ glo. .l. i.§. ſꝫ ſi ego. sͣ. qd̓ iuſſu. Alij diſtinguūt an fide vel granum d C. ſ. tā man ibi aliter dicat. facit. sͣ. de vi ⁊ vi ar. l. i.§. deieciſſe iuſſor hēat iuſtā cāꝫ denūciādi aut nō: vt. sͣ. mā qd̓ nō cogit̉ datori. Et fa ⁊.§. ſeq. vnde ſicut ratihabitio trahit ad me nerecipere ante l. ſi hoīeꝫ. ẜꝫ Uber. de bobio. Alij dicūt aut erat ciunt hec ad tp̄s ⁊ iſtud ē gociū ⁊ delictum ita mandatū. Sed cōtra hoc: res integra aut nō. tu dic aut creditor erat obli.q. fideiuſſor dcm̄ guil. de denunciauit qꝛ videmꝰ in cōtractibꝰ vbi ꝗs obligatur ex māgatus numerare: ⁊ tūc denūciatio non ꝓdeſt ali cu. in. l. cōpa creditori: vt dato. So. illud eſt verū in obligatiōe que oritur ꝗd fideiuſſori. aut nō erat obligatꝰ: ⁊ tūc ſecus ratōes. C. de ageret ꝯͣ defi. inſtru. inter mādantem ⁊ eū cui mandat̉: vt in toto ti. ar. pro hoc. sͣ. de pub. l. ſiꝗs ꝓhibuerit. ⁊ de con bitorē: qꝛ for f ¶ Coheren mādati. ſꝫ in obligatiōe qua teneret̉ alteri: vtpu ſti. pe. l. vtrū cum. l. ſeq. ⁊ hoc cōiter tenet̉. ¶ Sꝫ te diſſipabat tia ꝓmiſſiōis bōa ſua ⁊ ali ta mādaſti ticio: vt gereret negocia mea lꝫ inter tūc quero ꝓmiſiſti mihi centū ſub ſpe future nu Et ſic no. ca ter teneri no te ⁊ ticiū cōtrahat̉ obligatio ex mādato: tn̄ inter merationis: an ſis obligatꝰ reciꝑeᵉ ⁊ ego tibi da ſum ī quo pa lebat nunꝗd ctum nuduꝫ te ⁊ me oritur obligatio ex negocio geſto ꝓpter re. tex. videt̉ ꝙ nō: vt. sͣ. ſi cer. pe. l. qui pecuniā. creditor teeſt efficax. ad mandatū: vt. l. ita autē.§. geſſiſſe. sͣ. de admi. tu. neatur agere ſed dico ꝙ ſi creditoris intereſt debitor tenetur de Bart. in antur doc. cōiter ī ſed in delictis inter mādantē ⁊ eū cui mandatur reciꝑe vel intereſſe preſtare: vt. sͣ. de ver. obli. l. d. l. quintuſ. .c. eū ꝓ quo. nō orit̉ actio mādati: ꝗa eſt nullum: vt. jͣ. e. l. ſi a rome. in pͥn. ⁊ quod ibi no. nā tꝑe quo ſe obliga Alexā. exͣ eo. tenent gs Icut re la idoi reo.§. fi. ⁊. l. ſi reum.§. rei turpis sͣ. manda. ꝯclu uit videt̉ actū ꝙ recipiat. ſed in creditore puto ꝙ nō ꝑ iſtuꝫ No. tex. tex. niſi fideditur ergo ꝙ ex delicto punit̉. ¶ Item ꝯtra pre nive ꝙ teneat̉ numerare ſi debitoris intereſt vel īterꝓ cōi practi iuſſor eēt acdicta facit. jͣ. d̓ pe. l. aut facta. in pͥn. ſed ſolue: ut ti luneſſe p̄ſtare: vt. l. ſi penā. sͣ. de ver. obli. ¶ Sed q̄ ca notariorū ceptatꝰ in id ibi. hoc p̄miſſo cum teneat̉ ex delicto ⁊ delictuꝫ dicētiū in in ro vnde oritur obligatio qua creditor tenet̉. rn̄ahuti qd̓ nō poſſet ſtrumento fi eſt cōmiſſum florentie: ergo ibi dꝫ puniri ꝗa ibi deo ex ſtipulatiōe ſi interceſſit: vt. d. l. ſi penā. ali ex igi a debideiuſſiōis ta tore pͥncipadeliꝗt. dicaꝫ. jͣ. de iniur. l. non ſolū.§. ſi mādato. as lꝫ tꝑe ꝓmiſſionis ſit actum ꝙ numeret: tamē lis ꝓmiſit ſe li. ar. l. fideiuſ Ex. l. ſequenti. hoc pactu eſt nudū: nec pōt veſtiri ad cōmoduꝫ facturū ⁊ cu ſores. jͣ. e. ſed ¶ An cū creditor differt agere in necem fideiuſ raturū ꝙ tici debitoris coherētia ꝓmiſſionisᶠ que eſt facta ꝓ ẜm abb. ī. d. us ſoluet ꝙ ſoris ſibi p̄iudicet: ibi. Sed q̄ro. Et an cum fide c. eū ꝓ quo. aduerſario. puto tn̄ ꝙ creditor poſſit ſoluere et lꝫ ꝓmittat fa iſtud dictuꝫ iuſſor denūciat creditori ne numeret poſſit nufideiuſſorē obligatuꝫ hēbit: quia cogit̉ numera ctum ꝓpriuꝫ non ꝓcederꝫ merare: ibi. Quero ſi. Et an cum ꝓmiſi ſub ſpe re: vt verecūdiam euitet que eēt ei non obſerua nihilominus hodie ꝑ aucͣ. vt ſideiuſſor numerationis tenear tibi dare ⁊ tu accipere: ibi. re promiſſa: vt. l. ꝗntus. sͣ. man. ⁊ de ali. leg. l. pe pn̄te. C. de fi hēbit hodie Sed tunc. deiuſ. vbi ficunie. in fi. ⁊ no. sͣ. de publi. l. ſiꝗs ꝓhibuerit. qꝛ̓ excuſſiōis be deiuſſor ho¶ Si ad denūciatō puto verum ſi debitor eſt eiuſdē conditiōis. ſe neficiuꝫ. pro die nō poteſt IdeiuſſOl. nem fideiuſſoris cus ſi mutauerit ſtatum: ut ꝗa factus eſt nō ſolquo vide qd̓ ꝯueniri: niſi no. Bar. ī. l. debitor idoneꝰ nō exigitur creditori non uendo tunc nō eſſet ſibi verecūdia. ar. l. is a quo in eo ꝙ non hi q. sͣ. e. ī fi. p̄t exigi a pͥn īputat̉. h. d. ¶ Op. de. l. fideiuſſoris. sͣ. e. Solu. in fi. vt in poſ. lega. vide glo. i. h̓ cipali. iō eaibi fuit acceptꝰ in eo qd̓ a reo exigi nō poſſet hic adde qd̓ le. ⁊ dem eſt rō in Ater creditorem ⁊ ſimpliciter ẜm glo. rō: qꝛ qn̄ eſt acceptus ſimplino. in. l. fi. in fideiuſſore n̄ fi. sͣ. ſi cer. pe citer tūc pͥncipalem eſſe idoneuꝫ: vel non: nō eſt exp̄ſſe nō acdebitorem. ¶ Ex ꝟbis cōtractus colligi ta. vide bar. ī ceptatō ī eo cā dande actiōis in fideiuſſorē: ideo nō eſt ꝗd ī tur fideiuſſorem tenere in id qd̓ minus ex vendi rub. jͣ. iu. ſol. qd̓ exigi non putetur creditori. ſed in cōtrario pͥncipalem nō tione pignoris poſſet redigi. h. d. prope fineꝫ. pōt. iō inteleſſe ſoluendo eſt cā dande actōis in fideiuſſoreꝫ Etiā fideiubenligitur dcm̄ ideo eiꝰ denūciationi dꝫ credi. ¶ Op. sͣ. de euie. Icut reus. aō non pōt quis doc. qn̄ fideiuſſor renun l. ſi cū venditor. gl. nō ſoluit. Dy. ſoluit ꝙ ibi ha factū alienū promittere. h. d. Glo. que ē ciaſſet pͥuilebebat emptor cām a vēditore hic nō. ſed Oldr. hic non eget alia recitatione: niſi vt dixi. sͣ. e. l. ſi gio ẜm euꝫ. ſoluit ꝙ ibi nō fiebat denūciatio ad exigēdum: ⁊ vide pau. d̓ quis pro eo. in pͥn. vbi eſt bona glo. ca. ī. l. ſi fideſed cū ad hoc tēderet fiebat: vt aliā actōem īten Ex. l. ſequenti. iuſſor. in pͥn. taret. ſed iſtud eſt diuerſificare caſum: ſed ẜm rō ¶ Qualiter fideiuſſor dicat̉ in culpa propter ſē sͣ. e. ADDE nem adhuc durat. cōtra. qͣre.n. ibi dꝫ ſibi denun tentiā ꝯtra eū latam: ibi. Quero. Et an ſnīa lata ꝙ pau. hic di cianti credi hic nō. dic ergo ꝙ illd̓ ibi agere erat cit ꝙ ſi cā ſu cōtra fideiuſſorē ſine ſui culpa noceat debitori: peruenit de cā dande actiōis cōtra denūciationē: ideo dꝫ ſiibi. Scd̓o. Et an ſnīa lata cōtra ēptorē vel fide

VII De fideiuſ. ⁊ māda. 8 3 iuſſorem ꝑ iniuriā noceat alteri quo ad actionē ſnīa cōtra vnū lata per iniuriā noceat alteri quo endū eſt. dic dandā contra aliū: ibi. Quero. Et de qua culpa ꝙ nō ꝑ iſtaꝫ ad actionē dandā contra aliū. Doct. in. d. l. ſi de intelligat̉ de eo ꝙ ſupra dictū eſt: ibi. Quero di rōnem: qꝛ vi fundo. C. loca. dicunt indiſtincte ꝙ nō. Tu ꝟo det̉ ſe ad ſoli xi. Et an culpa p̄ſumat̉: ibi. Quero ſecundo. Et dic. aut queris an noceat alteri hoc ē ei pro quo ta obligare. an cū fideiuſſor ſuccūbit in actione mādati poſ eſt lata: an cuidā exͣneo. Primo cāu aūt eſt lata l. fiſtulas.§. ſit petere ſumptus litis: vide in fi. frumēta sͣ. d̓ pro eo ⁊ ad eius vtilitatē ⁊ cōmoduꝫ ⁊ poteſt ei ꝯͣ. emptī. dat a e Xceptio Iniurioſa ſnīa nocere: vt ꝯtra eū actio det̉: qꝛ nō pōt dicere ſen ōceptione. lata ꝯtra fideiuſ etiā cautelaꝫ ne. noce tentiā iniquā vel nullā: vt. l. ſi ſeruus pluriuꝫ.§. ange. ꝙ ſiꝗs at pͥncipali. ſorem ſui culpa nō p̄iudicat debitori. h. i. sͣ. de leg. i. ⁊ no. sͣ. de ver. obli. l. ſtipulatio iſta. ſtipulatꝰ fuiſvtrū iniuria d. In tex. ibi iniuria iudicis quē ꝓuocaſti contra ſet de euictō circa pͥn. in gl. magna. aut eſt lata pro eo ſed nō facta fideiuſ ne. ⁊ fecit in te dicendo ſibi vituperiū Iac. de are. ¶ Op. ꝙ ſori noceat ad eius vtilitatē: vt in cā crīnali: ⁊ tunc iniurioſa inſtrumento principali et iniuria facta vni nocet alteri: vt. l. ſi fundus. ī fi. ſnīa nō pōt accuſatori p̄iudicare vltra id qd̓ per poni hec ver vtrū iniuria sͣ. loca. ⁊. l. ad eos. sͣ. cōmo. glo. non ſo. tu dic ꝙ ba ⁊ qn̄ꝫ alio eū petitum ē: vt ꝯtra eū poſſit dari actio ex vigo facta empto hic nō nocet alteri quo ad actionē dandā cōtra mō ⁊ qualiri noceat vē re eius ſnīe: vt. sͣ. de bo. libe. qui cū maior.§. ꝗd tercunqꝫ: ꝙ alterū: ſed ibi nocet ad exceptionē parādam cō ditori: vide ergo. ¶ Secūdo cāu dic. aut ſnīa fuit iniuſta cul tunc vēditor plene in. c. fi. tra aliū: ſed nec etiā ad exceptionē ꝓdeſſet ſi ip̄e pa ꝑtis ⁊ alteri nō nocet: vt ꝯtra eū detur actio: teneret̉ etiaꝫ de emp. ⁊ vē fuit cā iniurie: vt. l. ſi merces.§. culpe. sͣ. lo. ⁊ hic ſi res fuiſſet vt hic. ſic dꝫ intelligi. l. ſi pro eo. C. mā. aut pars di. Cy. ī. l. ſi euicta ꝑ cō⁊ de hoc Cy. ponit diſtinctionē in. l. ſi de fundo dſūcto. C. lo. nō fuit in culpa: ⁊ tūc aut ad illum cōtra quē eſt promiſſum .C. loca. ⁊ an quo ad exceptionē alteri noceat in ⁊ qͥ no. ī. l. fi. lata ſnīa non ꝑtinebat negociū pͥncipaliter: ſed quo cāu: lꝫ n̄ C. d̓ ac. ēp. ⁊ iuria: dic vt ibi. ſed an quo ad actionē dādaꝫ ip̄e ad alium. ⁊ tūc pōt alteri nocere: vt cōtra eū ad ueniat euivē. limita h̓ non bene dicit: ideo dicā hic. ¶ Op. C. qn̄ proctio. l. ſi dcm̄ quem pͥncipaliter ꝑtinebat detur actio: ut hic a niſi venditor .§. fi. sͣ. d̓ eui uo. nō eſt ne. l. i. So. hec ſnīa nō continet expreſ ſuiſſet pn̄s ī cōtrario ſenſu. ⁊. C. mā. l. etiā. ⁊ sͣ. man. l. ſi ꝓcucti. tn̄ ſi fuiſiudicio ẜm ſum errorē. ¶ Quero qūo fuit cōmiſſa culpa a fi rator.§. ſi ignorātes: niſi ei poſſit opponi culpa ſet dictū: vt glo. no. in. l. deiuſſore. dicit glo. qꝛ dānatus fuit ⁊ nō appel.sͣ. dixi tunc ꝓuocationis omiſſe: vt. d.§. ſi ignorātes. aut ne emptor. C. d̓ lauit: ⁊ iſtud exēplum eſt bonū in ſe: nō tn̄ in iſta veniret euigocium ꝑtinebat pͥncipaliter ad eū ꝯtra quē eſt euic. ⁊ de fictio. gl. ē ſin. .l. qꝛ nō appellare non eſt cā dānationis iniuſte: deiuſſore. vi lata: ⁊ tūc aut ad eū cōtra quem eſt lata rei ꝑicuin. l. cuꝫ pēa. de Bal. poſt ſed ē cā nō faciende reuocatiōis. Sol. dicit glo. lum pertinebat: ⁊ tūc ſibi nocet ⁊ nō alteri: vt. l. sͣ. de arbi. de glo. in. l. ſi ꝙ exceptōeꝫ nō noppoſuit qd̓ verū eſt in ſe: ꝑ. l. qua etiā meſi per imprudentiā. sͣ. de euic. aut ad aliuꝫ pertiea. ī fi. C. mā minit bal. in ſi fideiuſſor. sͣ. māda. ſed nō in hac. l. qꝛ tex. dicit da. ⁊ Io. an. nebat ꝑiculum: ⁊ tūc ſibi nocet: vt. l. ij.§. ſolent. .l. ſi domꝰ. in ꝙ exceptōeꝫ vſus. Aliud exēplum eſt ꝙ nō ꝓba in regula dā sͣ. de here. vel ac. ven. ¶ Quero dixi ſi culpa ſua §. de euictōe num: in mer uit: vel per minꝰ idoneos teſtes: ſed iſtud nō eſt .sͣ. de le. i. hoc accidit īputet ſibi de qua culpa ītelligature cu. vbi tenet bonū: qꝛ ſic ſnīa eēt iuſta: ꝗa ẜm ꝓbata reſpectu c ¶ Quero. ſi Rn̄deo de illa que venit ex natura cōtractus de opi. Iaco. de fideiuſſor ſuc iuſticie humane. dat ergo exēpluꝫ Ia. de are. ꝙ are. ꝯͣ iſtam quo tractat̉. ¶ Quero ſecūdo an in dubio preſu cubuit in liglo. Pau. d̓ fuit iniuriatꝰ iudici: ⁊ dixit ſibi vituꝑium: vel dic matur culpa. Glo. ꝙ nō ⁊ bn̄. ⁊ lꝫ alias dicat ꝙ te an recupe lea. ī cōmenꝙ exceptionē oppoſuit ſed inepte: vel dic ꝙ cōret ſumptꝰ: ⁊ in dubio p̄ſumitur ꝓ ſnīa: vt. l. herēnius.§. gaia. to. c ſi vēdian pendēte li duxit aduocatuꝫ minꝰ peritū ꝗ neſciuit allegare sͣ. de euic. tn̄ hic ponit̉ pro cōſtanti ſnīam eſſe in tori. in fi. de te petere poſ iura ꝑtis vel nullū cōduxit. ar. eius qd̓ no. sͣ. ſol. emp. ⁊ vē. in iuſtā: ſed dubitabat̉ de culpa partis: an ille ꝗ diſit ſumptꝰ ꝓ emptione tꝫ ma. l. ſi ab hoſtibus.§. i. ¶ Secūdo q̄ro dicit̉ hic cit dꝫ ꝓbare: ⁊ ſic ſit cautus aduocatus. ¶ Que lite a reo. ad iſtā glo. ſecuſi culpa tua: ꝗd ſi ſine tui culpa. glo. dicit ideꝫ. ⁊ de quod no. ro de qua exceptione loquitur hic? Reſpondeo tus Cy. in. l. bal. in. l. cum hic ſubaudi maxime ẜm Ia. ⁊ idem Dy. contra emptor. C. d̓ de ea que ꝓueniebat ex ꝑſona rei: vel ei reo poteſtō. de tevidetur tenere glo. in. l. ſi per imprudentiam. in euic ⁊ de fiterat ꝓdeſſe. alias ſecus: vt no. in. l. ſi fideiuſſor. ſta. ma. deiuſſore vipͥnci. sͣ. de euic. ⁊ glo. in. l. ſiquis prohibuerit. sͣ. §. q̄dam. sͣ. mā. ¶ Quero an reus teneat̉ dare fi de Bal. in. l. de pub. ⁊ Ia. de are. dicit ꝙ glo. cōtrarie ſunt ve deiuſſori ꝓbationes ad huiuſmōi exceptioneꝫ. pignꝰ in. iij. re: ⁊ iſta no. ⁊ allegat. l. ij.§. ſolent. sͣ. de here. vē. col. C. de piRn̄deo ſic: vt. sͣ. de ac. emp. l. ſi creditor. C. de fi gno. vbi vi ⁊ idem Oldr. ſed in iſtis dictis duo ſunt inculca deiuſ. l. inſtrumēta. ¶ Queroᶜ qn̄ fideiuſſor ſucdetur tenere ta. vnū eſt vtrum iniuria facta fideiuſſori noceat cumbit: an in actōe mādati recuperabit ſumpt idē ꝙ glo. h̓. pͥncipaliª. Scd̓m eſt utrum iniuria facta emptori litis. Rn̄deo ſic. ar. C. mā. l. etiā. ⁊ sͣ. manda. l. fi d ¶ Cāus for noceat venditori: ⁊ in fideiuſſore ⁊ principali te tuitꝰ. Et ibi ī mandato meo.§. ſi fideiuſſor. poterit etiā: vt pu iuria iudicis ne opi. Ia. de are. cōtra iſtaꝫ glo. ꝑ iſtā. l. ſumptā to pendente iudicio petere a reo: vt ſibi pecuniappellat̉ caa cōtrario ſenſu: ⁊ per. l. ſi ꝓcurator.§. ſi ignorā am pro expēſis det: qꝛ eius negociū gerit: vt. l. ſi ſus ſortuitꝰ. te. sͣ. man. ꝓbo per ſimile. negociū illud nō ꝑtiAdde Bal. ī vero nō remunerādi.§. fi. sͣ. manda. .l. pignꝰ. C. net pͥncipaliter ad fideiuſſorē ſed ad reū pͥncipa Ex. l. ſequenti. de pig. act. ⁊ lem. mō ſnīa lata contra eū ad quē negociuꝫ nō ¶ Stante ſtatuto ꝙ pro vulnere ꝗs ſoluat. c. et ibi vide ⁊ ge ſpectat pͥncipaliter non nocet ſibi: ſed dn̄o licet pro homicidio mille. ſi accuſatꝰ de vulnere dedit neraliter ad iniurioſa: vt. l. etiaꝫ. C. man. ⁊ ſic in fideiuſſore ⁊ quē talis cafideiuſſorem de iudicio ſiſti: ⁊ iudicato ſoluēdo ſus ſpectat. pͥncipali. In alio videlꝫ de emptore ⁊ venditore poſtea vulneratꝰ moriatur an fideiuſſor teneat̉ ī d f Ideiuſadde bar. ī. l. male dicūt glo. cōtrarie ⁊ Ia. de are. ⁊ Oldr. ꝗa ſores. mille: ibi. Querit Dyſi per īprudē ſtatutū eſt ꝑ dicūt cōtra. l. ſi per imprudentiā. in pͥn. nā qͣliter tiā. de euic. ⁊ bal. in. l. ij. cu bal. in. l. falpōt poni ꝙ culpa ꝑtis ſit īprudentia iudiciſ. cer Ideiuſſores magi.l. ſeq. ff. ꝗ ſa ſus. ī pe. col. te nō: ſed culpa ipſius iudicis ⁊ eius ꝗ fecit eum ſtratuū. ¶ Qui intercedit ꝓ officiali ſim tiſ. cog. ⁊ ibi C. de fur. Et eſſe in illo officio: ⁊ ideo nō datur regreſſus ipſi etiā Ro. pliciter videt̉ intercedere in ītereſſe nō in penaꝫ ꝗd ſi ꝗs pro emptori: ꝗa ꝑiculuꝫ caſus fortuiti ꝑtinet ad em̄ mittit ꝙ ēt ſi ex maleficio īpoſitam. h. d. No. facit. jͣ. ad muni. ꝑ iniuſticiaꝫ ptorē facta emptione: vt. l. neceſſario. sͣ. de peri. l. bertus.§. fi. ⁊ ideo fiunt hodie ſtipulatōes ma fuerit euicta ⁊ cōmo. rei ven. ⁊. l. i. C. de peri. ⁊ cōmo. rei uen. gis large: vt ꝓmittat ad intereſſe ⁊ penā ⁊ ſolue res vult tene ſed illud qd̓ fecit iudex fuit caſus fortuitusʰ quo re oēm cōdemnationē q̄ de eo fieret ⁊c̄. ¶ Queri ⁊ iudex tu ad partes: ideo ad emptorē ſpectat. facit ꝙ dolit ſnīaꝫ non rit hic Dy. ſtatutūᵇ ē ꝙ pro vulnere ꝗs ſoluat. c. ſeruato ordi cto. tangūt in. l. emptori. C. de euic. nō tn̄ dicunt pro homicidio ꝗs ſoluat mille. cōtingit ꝙ accune iudiciario iſta ad. l. ij.§. ſolent. sͣ. de here. vendi. Rn̄deo ꝙ ſatus de vulneribꝰ dedit fideiuſſorem de iudicio vtꝝ ille tene ibi ē cāus ꝯuerſus ad. l. ſi ꝑ imprudētiam: ꝙ ibi atur Ang. in ſiſti ⁊ iudicato ſoluēdo. poſtea vulneratꝰ ē morꝯſi. cap. xxvi. fuit lata ſnīa cōtra venditorem ad quē nō ſpecta tuꝰ ⁊ reus eſt ꝯdemnatus in mille: an fideiuſſor incip̄. incipibat ꝑiculum rei. ¶ Quero ⁊ reuoco in dubiū an teneat̉. hic videt̉ ꝙ non. ⁊. jͣ. eo. l. fi. ⁊ sͣ. de in lit. LLLL tſ

De fideiuſſo. ⁊ man. a ¶ Ecōtra vi iur. l. i. de eo qd̓ cer. lo. l. cētum capue. ⁊. jͣ. ꝓxi.§. cere nō poſſet ⁊cͣ. intellige.ſ. alias ꝙͣ ꝑſolutionē det̉ ꝓ quo ē facit de pe. here. l. itē veniunt.§. ſꝫ cū p̄diximus. glo. tn̄. sͣ. ſi cer. pe. l. ſingularia. in prima gl. dicit glo. ſin. ī. l. ꝗ Ecōtra videturª ꝙ teneat̉: ꝗa tunc videt̉ mortu ꝙ eſt ſpeciale in cā mutui qd̓ eſt falſuꝫ: vt. l. fiſtu ſtichū. sͣ d̓ cō feſ. ẜꝫ bal. ī. l. us cū fuerit vulneratus: vt. sͣ. ad. l. acꝗl. l. ait lex. las.§. i. sͣ. de ꝯtra. emp. ¶ Quero qͣliter eſt fidetrāfigere. C. ⁊. l. huic ſcripture. ⁊ de dam. infec. l. damni.§. ſaiuſſor liberatus tꝑe. Rn̄det glo. ꝗa ad tēpus fide trāſa. ⁊ vi binus. Itē qꝛ habet̉ᵇ pro facto qd̓ de ꝓximo fien deiuſſit: ⁊ intellige ꝙ talis liberatio nō porrigede bal. ī. c. i. dum ē: vt. sͣ. de teſta. mili. l. pe. ⁊ de excu. tu. l. nō batur ad reū. alias hec. l. nō ꝓcederꝫ. facit. sͣ. de qui. mo. feu. amittat̉. an tm̄. facit. sͣ. e. l. ſiꝗs pro eo.§. ſi nūmos. cōiter cō admi. tu. l. pupillus. in fi. ⁊ qd̓ ibi no. ¶ Quero homcida in ſueuit determīari aut tꝑe quo fideiuſſit appareqͣre hic nō mutatur rō ex mutatiōe tituli actōis: interim puni bat vulnus mortale ⁊ teneat̉: vt. sͣ. quoꝝ le. l. fi. ſed ſecꝰ in. l. iij.§. idem ſcribit. sͣ. d̓ pecu. Rn̄deo ri debet. in pͥn. ſi nō apparebat nō teneat̉. arg. sͣ. ad. l. acb ¶ Itē ꝗa ha pater cōcedendo peculiū videt̉ velle ꝙ filius cō bet̉. adde qd̓ quil. l. qui occidit. ⁊. l. in lege. ẜm dy. ſed mihi vitrahat. ⁊ ſic equū fuit eū obligari ex eius cōtrano. Bar. ī. l. detur ꝙ debeamus aliter dicere. nam fideiuſſoctibus de peculio. ſꝫ nō vult ꝙ delinquat. ideo ſenatus. jͣ. de res iudicatū ſolui̓ ⁊ ſimiles nō tenent̉: niſi cū eēt actione ex delicto non tenet̉. vn̄ ſi ꝯtingit ꝙ illa accu. ī pe. q. iudicatū ſeu cū proceditur ſuꝑ illa actiōe ſeu acADDE pau actio q̄ eſt ex delicto cōuertat̉ in actionē deſcenlū de ca. h̓. ꝗ cuſatione in qua interceſſerūt: vt. l. cū q̄rebatur. dentē ex cōtractu vel quaſi: ſuꝑuenit ratio eꝗta dicit inſpicie jͣ. iudi. ſo. Eſt modo videre an ſuꝑ eadē actione tis que vult patrē teneri de peculio. que rō non dū eē inꝗſiti ſeu accuſatiōe ſit modo cōdemnatꝰ in qua fideonem ſi loꝗt̉ erat pͥus. ſed in hac. l. nō mutat̉ rō: quia ideo tude vulnere iuſſor interceſſit: ⁊ de iure cōi bn̄ diceret verum tor incidit in ſecūdaꝫ obligationē: qꝛ tenebatur ſimpliciter: Dy. ut. l. dāni.§. ſabini. sͣ. de dam. infec. qꝛ fuit īex prima. Item ſoluēdo ex hac ſecūda liberat re vt fideiuſſor d s Ia reo. tentata accuſatio ex. l. cornelia. cū mortaliter vul um. vnde eꝗtas eſt eadem cōtra reum dari actio nō teneat̉. ſi §. id qd̓ nerauit. tenet̉ enī ſiue ſequatur mors ſiue nō: ⁊ v̓o loꝗtur d̓ nem mandati ſicut ſi ſoluiſſet ex prima. vulgo. ꝓ ſin vulnere mor tunc eſt ꝟa opi. Dy. qꝛ tunc dicit̉ mortuus a tꝑe dicis. Sindi Pro obligato ſub con tali. tūc ꝑꝑ il s I A TCO ditione pōt accipi fidevulneris. ſed de iure ſtatutoꝝ: qꝛ vna ē pena vul cus non pōt laꝫ aditiōꝫ. ſi petere ſibi ca neris: ⁊ alia occiſiōis fideiuſſor īterueniēs ſuꝑ il iuſſor ſub duabꝰ conditiōibus copulaticenſet̉ inꝗſiueri de indē tus ēt d̓ mor lo vulnere de hōicidio nō tenet̉: ꝗa nō ſuꝑ eadē ue conceptis. ſi ꝟo diſiunctiue inſpicit̉ qd̓ prius nitate qd̓ tete ⁊ fidiuſſor accuſatiōe eſt dānatus: vt. jͣ. iudi. ſol. l. cū quere extiterit. h. d. ¶ Op. sͣ. e. l. grece.§. illud. So. di ne mēti. ⁊ vi tenebitur. ⁊ batur. dixi in. l. dāni.§. ſabinꝰ. sͣ. de dam. infec. ⁊ de bar. ī auc̄. cit glo. refert an̄ in ꝙͣtitate vel tꝑe vel in qͣlitate dicit ꝯſuluiſ nouo iure. ibi vide: ⁊ p̄dicta ꝟa ſi interceſſerit accuſatiōe iā ſit plus vel minꝰ. q. d. hic ē plus qualitate ibi qͣn ſe in ciuitate C. de pēa iu. Brixie: ⁊ ita ꝓpoſita: ſed ſi nulla eēt ꝓpoſita accuſatio ſꝫ ſotitate: vel tēpore qd̓ nō placet: vt sͣ. e. l. hi qui ac ꝗ ma. iudi. ſe fuiſſe iudicalum ſuꝑ vulnere ꝓmiſit de iudicio ſiſti ⁊ iudica ceſſionis. dic ergo ẜm Dy. ꝙ hic cum pēdet con cus tn̄ ī iudi tuꝫ: ſed ꝗd ſi ce: vt ſingu. tum ſolui: tūc tenet̉. qꝛ tunc videt̉ fideiuſſiſſe in ditio nullo tꝑe eſt obligatus in plus. aliꝗs fideiudixit bar. ī. l. oēm cauſam que ex uulnere deſcēderet: vt. l. ſiꝗſ beat ꝓ aliquo Q Si inter obligaſiꝗs vxori. ī Sub diuerſid. tiōem pͥncipalis ꝗ vulnerauit pro eo.§. ſi numos. sͣ. eo. §. ſi fugitiuū aliquē ⁊ vul Qui intercedit in .jͣ. de furtis. ⁊ fideiuſſoris eſt diuerſitas ꝯditionis inſpicitur neratꝰ moria Pro aurelio. ſuma nō tenet̉ ad ADDE ꝙ que p̄cedit. h. d. ¶ Glo. op. de. l. vbis. s. ad le. tur ille v̓o au pau. de ca. in fugiat nūꝗd uſuras. h. d. dic de hoc: ut. l. q̄ro. sͣ. loca. ⁊. l. cenfal. ⁊ nō ſoluit. Dic ꝙ hic euentꝰ inſpicit̉ quo ad ducit ēt ꝯͣ ſo in aliquo tetum capue. de eo qd̓ cer. lo. impediēdā actionē naſci ex hoc ꝯtractu nō quo cios ꝗ faciūt neat̉ fideiuſSi obligatō pacta ꝙ ſi de ad tollendam aliā actionē ad eūdem effectū ten ſor. vide bal. Utor datus. adeiuſſoris maleficio ve dentem: vt no. per Dy. in. c. actus legitimi. d̓ recōſi. cciiij. i. niēt ꝯde̓nan lib. ⁊ vide ꝙ tꝑe tollitur in aliā trāſfundit̉ ⁊ pͥncipaliſ gu. iur. lib. vi. di ꝙ ꝗlibet voluit Ioā. remanet ſolutio fideiuſſoris liberat pͥncipaleꝫ ⁊ Si reus promittat fundum po cōtribuat qꝛ an. in addit. Dl rEO. teſt accipi fideiuſſor in oſufrutale pcm̄ nō mandati actionē contra eū parit. h. d. ⁊ eſt diffiſpe. in rub. d̓ valꝫ ⁊ qn̄ va cilis in tex. ⁊ diuido eā. qꝛ pͥmo format vnam. q. ſideiuſ. ctu. h. d. ¶ Dicitur hic ꝙ ſi principalis ꝓmittit leat ꝓmiſſio e ¶ Pro auinter tutorē ⁊ pupillū. ſcd̓o ponitur qō inter pͥnfundū ⁊cͣ. ſed tex. videt̉ dicere cōtra in. l. ⁊ ꝑ iuſ īdēnitatis ꝓ relio. Uide cipalem ⁊ tutorē eundēqꝫ fideiuſſorē qn̄ ſolutio iurādum. jͣ. de acceptil.§. illud. glo. nō ſol. dic ꝙ delicto. vide bal. in. l. fide bal. cōſi. clij. eſt facta finita tutella. tertio ponit̉ qō inter tutoin accipiente vſufructū eſt ꝑs fundi in remitten iuſſor. C. eo. iinxſ iij. lib. rem ⁊ pͥncipalem ⁊ ſoluit durāte tutela. ſecunda titulo. te nō: vt ibi. ⁊ rō eſt: ſi teneris mihi ad vſufructū ibi: ꝙͣuis. tertia ibi: lꝫ enī. ¶ Nota ꝙ vna actio ī formalē qui tradit̉ mihia te ⁊ ab alio habeo ꝓ aliā tranſfundit̉: ut. l. quotiēs.§. ſi tꝑali. sͣ. de ad prietatem: tunc ille vſufructꝰ formalis penes me mi. tu. ⁊. l. diuor. de neg. ge. ¶ Secūdo no. ꝙ in efficietur cauſalis ⁊ erit illud idem: ſed in remiſſpicitur cā non titulus actiōis. ¶ Itē no. ꝙ tuſione hoc nō pōt cōmittere: teneris mihi ad fun tor non pōt ſe liberare ſe auctore pͥncipaliter: ſꝫ dum ⁊ libero te ab vſufructu tm̄ remanes mihi per quādam ꝯn̄tiam ſic. ¶ Op. de. l. iij.§. idem obligatꝰ ad ꝓprietatē qua tradita remanet apd̓ ſcribit. sͣ. de pecu. ubi inſpicit̉ titulus ⁊ nō cā. gl. te vſufructus formalis qui nunꝙͣ fuit debitus. ⁊ non ſoluit. Cy. C. ad mace. l. ſi filius. dixit ibi ꝙ ſic eris liberatꝰ ab eo qd̓ non debet̉: ideo nō va ibi titulus nouꝰ nō trahit originē ab obligatiōe let: qꝛ alia res eſt: vt in cōtrario. facit. sͣ. de ꝟ. obnoua. hic ab antiqͣ: ſed illd̓ eſt nihil dicere: qꝛ hic l. ſi ita ſtipulatꝰ fuero ſi ticius.§. i. ⁊ qd̓ ibi dixi. etiā ab obligatōe noua.ſ. ꝯtractu tutele. Tu dic ¶ Op. quia ſi ipſe ſeruus interro IdEO. gat videt̉ fideiuſſor teneri ꝓ eodē ꝙ in cōtrario ex mutatiōe tituli mutat̉ rō legis. ſed hic ex mutatiōe tituli nō mutatur ratio legiſ apud eūdem cōtra. l. heres a debitore.§. i. sͣ. e. ⁊ qd̓ declara: vt. jͣ. dicā. ¶ Op. de. l. fi. sͣ. d̓ auc. tu. jͣ. l. ꝓxi. ſol. vt in glo. So. hic videt̉ tex. rn̄dere ꝙ ſua auctoritate pͥn¶ Op. sͣ. eo. l. mai Si a furioſo. celius. Solu. vt ibi. cipaliter nō liberat̉ ſed ꝑ qͣndam ꝯn̄tiaꝫ. Sꝫ cō tra hoc videtur. l. quotiēs.§. ſicut. de admi. tu. ¶ Querit glo. ꝗd ſi ſcienter interceſſit. dicūt ꝗglo. dicit ibi cū iudice. Dy. dicit: dic ut. l. fi. sͣ. de dam eū teneri. glo. cōtra: ꝗa nō eſt pͥncipalis cui auc. tu. vbi glo. dicit ꝙ ſe auctore tutor ſoluēdo accedat qd̓ placet: niſi iuraſſet: qꝛ tūc videt̉ actū pōt ſe liberare indiſtincte a pupillo: vt. l. quotiēſ vt valeat oī modo quo melius pōt: vt dixi. sͣ. e. l. .§. ſicut. alio mō ꝙͣ per ſolutionē nō poſſet prin ſiꝗs pro eo. in pͥn. ⁊ ideo tenet̉ vt pͥncipalis. cipaliter ſed per ꝯn̄tiā ſic: vt. l. i. sͣ. de aucto. tu. ⁊ Ex.§. ſequenti. hanc tene. Et qd̓ hic dicit̉ ꝙ ſua auctoritate effi ¶ Non valet ꝓmiſſio indēnitatis facta: vt ma

Yᵐ De fideiuſ. ⁊ māda. 8 4 leficium comittatur. re. ⁊ ex ꝑſona eoꝝ mandatores: vt. l. inter eos. Pro malefi §. duo rei. ⁊.§. creditor. sͣ. e. fuit no. per Dy. ī. l. Id quod uulgo. qs non pōt ſi pupillus. sͣ. de fideiuſ. tu. So. dicit Dy. ⁊ ꝗdā accedere fideiuſſor: ſed ꝓ obligatōibꝰ deſcendē hn̄t: ⁊ ꝗdā n̄: ꝙ hic ꝓcedit ẜꝫ iura ātiqͣ. ſecꝰ ẜꝫ iutibus ex maleficio ſic. h. d. ¶ No. ſi promitto ti ra hodierna: qꝛ īputet ſibi ſi n̄ oppoſuit bn̄ficiū bi ſoluere penā ſi cōmiſeris tale maleficiuꝫ non diuiſionis. ſꝫ iſtd̓ ē veruꝫ ſi mādator vellet agere valet talis ꝓmiſſio. qd̓ maxime eſt notandū pro cōtra aliuꝫ correū cui fiſcus nō ſucceſſit: ſꝫ cōtra ſindicis cōmunitatis qui ad petitionē potentuꝫ ip̄m fiſcuꝫ ſecus ꝗa fiſcus nō poteſt obijcere cul non denunciant maleficia: ⁊ recipiunt ꝓmiſſiopam ex qua lucrū ſentit: vt. l. cū in fundū. ꝟ. ꝙ ſi nes de indemnitate: quia non valet. Sed an vamulier. sͣ. de iur. do. nō.n. pōt dicere debuiſti mi leat pactum quod inuicem faciunt conſortes in hi opponere beneficiū diuiſionis: ſed glo. in. d. tuſcia.ſ. ꝙ ſi quē eoꝝ cōtingeret cōdemnari pro ꝟ. ꝙ ſi mulier. d̓icit ꝙ agēdo non poſſum culpā maleficio oēs cōtribuerent. Et videt̉ ꝙ non: vt obijcere ex qua lucrū ſentio: ſed excipiendo ſic: hic: qꝛ inuitant̉ ad delinquendum. ⁊ ita fiſcus pōt opponere excipiendo ꝙ non pe Ex. l. ſequenti. tijt diuiſionē: ſed nō eſt verū per. l. vendicantē. ¶ An ſi pēdēte inꝗſitione accuſator legitimus ⁊. l. ſeq. sͣ. de euic. ⁊ qd̓ ibi no. Vt autē intelligas ſuꝑueniat: an debeat ſuꝑſederi ſuꝑ inꝗſitōe. Et capias breuiter tria ꝟba: qn̄qꝫ culpa alteriꝰ ex qͦ an ſi accuſator fuit bānitus debeat procedi: ibi. lucrū ſentio eſt cā actionis mee: ⁊ tūc non poſſū Querit Dy. ſibi opponere agēdo: vt. l. cum in fundo.§. ꝙ ſi ¶ Iſta eſt bona mulier. sͣ. de iure do. ⁊. l. nupta.§. i. sͣ. ſo. ma. qn̄a v Ranni Rannius. exo a ſubtilit. ⁊. h. qꝫ culpa eſt cā exceptiōis mee: ⁊ tūc aut eſt comus. bod. Per cōfuſionē ꝑſona ab obligatione na lex. Uide miſſa circa illam actionē cōtra quam volo ſibi ex glo. no. in. l. eximit̉ ⁊ eius acceſſorie obligatiōes. ſecꝰ in corceptionem opponere: ⁊ tunc poſſuꝫ opponere: debitori. de reis pͥncipaliter obligatis: qꝛ in obligatiōe rema vt. d. v̓. ꝙ ſi mulier. in gl. que ſic dꝫ intelligi. aut pac. aet. h. d. vſqꝫ ad.§. ſi ponamus. Et diuide. Pri eſt cōmiſſa illa culpa circa aliud ꝙͣ circa actionē mo pōit thema ⁊. q. ⁊ alle. pro vna ꝑte. Secūdo ex qua agis: ⁊ tūc nō poſſum obijcere culpā ex qͣ ponit q̄dam cōferentia ad deciſionē. q. Tertio lucrū ſentio: vt. l. vendicantē. sͣ. de euic. vel verioſtēdit iuriſcōſultus dubitationē: ⁊ ponit deciſi us ⁊ breuius dic: aut culpā ex qua lucruꝫ ſentio oneꝫ. q. Quarto cōſuluit mādatori de equitate. volo obijcere alicui ad cōſequēdum vel retinen Quinto loꝗtur qͣliter cōtra correū pōt agi. Sex dum illud lucrū qd̓ inde percepi ⁊ poſſum: vt in to ponitur nouus cāus.ſ. ſi creditor fideiuſſori vſucapione ⁊ p̄ſcriptiōe que ꝑiunt actiōem ⁊ ex ſuccedat. ſecūda ibi: ⁊ ꝗd. tertia ibi: ſed cuꝫ duo ceptiōem: ⁊ ita loꝗtur glo. in. d. l. cuꝫ in fundo. rei. quarta ibi: plane. ꝗnta ibi: cū altero autem. aut habito illo lucro occaſione illius culpe volo ſexta ibi: ꝙ ſi creditor. ¶ Nota vnā regulam ꝙ ad aliud cōtra te agere vel exciꝑe ⁊ non poſſuꝫ: ſucceſſio hꝫ vim ſolutiōis. Itē ꝙ apud eūdem ꝓ vt. d. ꝟ̓. ꝙ ſi mulier. ⁊ glo. ī. d. l. vēdicantem. ⁊ ſic eodē non pōt eſſe fideiuſſor. ¶ Item no. ꝙ ſuc dꝫ intelligi qd̓. sͣ. dixi. ¶ Uenio ad glo. magnaſ ceſſio eximit ꝑſonā ab obligatōe. ¶ Itē no. ꝙ q̄ ⁊ cōtra illud qd̓ dicit̉ inſolidū agi ſi nō eſt ſociuſ īpediūt cōtrahēda īpediunt iā ꝯtracta. ¶ No. obſtāt tres regule. pͥma eſt: ꝗa bona fides nō pa illum tex. ꝗ dicit: aut ſunt ſocij: aut nō. ¶ Et exͣ titur ꝙ bis idem exigat̉. mō fiſcus hēbat ſolidū glo. op. qꝛ in ꝟ. ⁊ ꝗdem. dicit̉ ꝙ ſucceſſio hꝫ vim ſuccedendo. Itē nunc hēbit a ſocio ſoliduꝫ. haſolutiōis in ꝟ. ſed cū duo. ꝙ iure cōfuſionis exibebit ergo bis idē. Alia eſt regula ꝙ tenet̉ cede mitur ꝑſona. So. ſucceſſio vim ſolutōis hꝫ qn̄ ex re actionē contra correū cui ſucceſſit qd̓ non pōt hoc nullū incōmodū patit̉ heres: vt in ꝟ. ⁊ quiergo repellit̉ exceptione: vt. l. ſtichum.§. pe. ⁊. l. dem. ſed cū eēnt duo rei hēret incōmodū ſi hr̄et modeſtinꝰ. jͣ. de ſol. ⁊ iſte tangunt̉ in gl. Exͣ glo. vim ſolutionis ſucceſſio: ut in ꝟ. ſed cū duo. ⁊. l. ē alia regula ꝙ ſi ſoluo ſolidū: medietatē repetā ſi ei. sͣ. de euic. ¶ Uenio ad glo. dicit̉ hic ꝙ que a nō ſocio actōe neg. ge. vt. l. i. ⁊ ibi no. C. de du. īpediunt cōtrahēda ⁊cͣ. ¶ Op. de. l. pr̄e furioſo re. ergo obijciam fiſco ꝙ non pōt me cōuenire ī de his ꝗ ſunt ſui vel alie. iu. ⁊. l. pluribꝰ.§. ⁊ ſi pla ſolidum cū poſſum a te repetere. huiꝰ cōtrarij ti cet. sͣ. de ꝟ. ob. So. hic fuit defectꝰ cāe finalis in more. dicit glo. ꝙ de rigore dicit verū tex. ſed d̓ contrarijs ſecus: vt plene dixi in. d.§. ⁊ ſi placet. eꝗtate obſtat exceptio. ¶ Sꝫ contra hoc op. ꝗa ¶ Op. ⁊ nunc venio ad oppoſi. fortes. dr̄ hic ꝙ ſi hoc eēt verū: tūc idem eēt in caſu qn̄ ſunt ſocij fideiuſſor ſeu mādator pōt eligere fiſcū īſoliduꝗa de rigore tenent̉ inſolidū: ſed ꝗa ſocij: ⁊ pōt cōtra: ꝗa fiſcus non pōt ītelligi obligatꝰ eē: cum repetere: tūc de eꝗtate pro ꝑte cōuenitur. huiuſ ſucceſſio eximat ꝑſonam abobligatōe: ⁊ ſic taliſ ꝯtrarij timore dicit Ruge. ꝙ nō eſt dr̄ia: niſi ꝗa mandator nō ſoluit ꝓ eo. huius timore dicit gl. magis aꝑte hꝫ actionē ſocius ꝙͣ ſi nō eēt ſocius ꝙ fiſcus ſuccedēs debitori ⁊ fideiuſſor ipſo iure ꝗd dicemꝰ: certe durū vr̄ mihi ꝙ tātus hō quānō liberat̉ ſed ope exceptōis: ſed hoc nō eſt veꝝ tus Pau. fuit iuriſcōſultus auctor huiꝰ. l. loque ꝑ. l. in oībus. jͣ. de ſo. vbi dr̄ ꝙ obligatio ip̄o iure retur ita ſtulte. ⁊ ideo dico ꝙ hic loꝗtur qn̄ erāt tollit̉ ſucceſſione. ꝟitas eſt dicit Iac. de are. fate duo rei debēdi ex cā lucratiua: ⁊ ſic nulla regula or ꝙ ille nō eſt obligatꝰ: ⁊ ꝓ eo nō ſoluit ſꝫ pro obſtat. nā nō ob. prīa: qꝛ ꝑ ſucceſſionē nō videt̉ alio: ſi ſoluit tn̄ cōtra illū hꝫ actionē mandati: vt hēre ſolidū: ꝗa nō hꝫ vim ſolutiōis: vt dixi. Iteꝫ jͣ. ꝓx.§. ⁊ liberatio ſuꝑueniens vni ex correis nō nec ſcd̓a: ꝗa nō dꝫ cedi actio: vt dicā. jͣ. ti. ij. l. mo nocet mādatori qn̄ hꝫ eū obligatum actiōe mādeſtinꝰ. Item nec tertia regula: ꝗa non pōt redati inſolidū. ¶ Op. ꝙ mādator nō poſſit agepetere: vt. l. in. l. fal. hoc obſeruandū. sͣ. ad. l. fal. re ꝯtra q̄nlibꝫ inſolidū: ꝗa nō fuit actu. ergo ⁊cͣ. ſed huic ob. iſta. l. in pͥn. q̄ loꝗtur qn̄ duo rei ſūt vt. l. reos.§. cū in tabulis. sͣ. de duo. re. Sol. dicit ex ꝯtractu mutui: ergo nō ex cā lucratiua. ſed rn̄ glo. eoipſo ꝙ ipſi ꝓmiſerūt inſolidū apparet ꝓ deo ꝙ lꝫ qō ꝓponat̉ in duobꝰ reis ex cā mutui: eis mādatorē teneri īſolidū: ⁊ ſic īſolidū contra tn̄ ab illo ꝟ. ſꝫ cū duo. loꝗt̉ gn̓aliter ī duobꝰ reis eos hꝫ actionē mādati qd̓ no. ¶ Extra glo. op. ex cā lucratiua: ⁊ ſic nō refert̉ ad caſum ꝓpoſitū hic dr̄ ꝙ pōt fiſcuꝫ eligere īſolidū: cōtra. qꝛ duo vel ſi vis dicere ꝙ ad ꝓpoſitū pͥmū caſum refert̉ rei hn̄t beneficium diuiſionis: vt in cor. de duo. dic ꝙ hec pecunia tota ꝑuenit ad illū correū cui LLLL 11 iſ

De noua. ⁊ delega. a ¶ Conſuſio fiſcus nō ſucceſſit: ⁊ ſic dicte regule nō obſtāt ea per rōnem in tex. ꝗa nō poterit auferre accuſatō accu. nō poſnō hꝫ. Adde ⁊ vide q̄ no. dem rōne. ¶ Ulterius ꝯtra p̄dicta op. nā leganem mādatori ꝗ contēplatōe vtriuſqꝫ īterceſſit: glo. ⁊ bar. in bar. in. l. hos ta liberatōe acceptilatio facta vni ex duobꝰ reis l. ſocer. ſolu. vt. sͣ. ꝓxi. dixi. accuſare.§. i. ma. ⁊ in. l. he ſocijs ꝓdeſt alteri in totū: vt. l. iiij.§. nūc de effeIſte.§. hꝫ duas lectiōes. No. jͣ. de accu. ⁊ res a debito Placel. ſecūdam ꝙ mandatū pōt im ctu. sͣ. de lib. le. qͣre nō ſucceſſio q̄ loco ſolutiōis bal. in. l. cum re.§. fi. sͣ. eo. mulier. ī vlt. hr̄. Iteꝫ ſnīa abſolutoria ꝓdeſt alteri: vt. l. ſi duo pleri per aliū qd̓ procedit in caſu.§. noſtri qn̄ in dum q̄rit̉ an col. sͣ. ſo. ma .sͣ. de arbi. ⁊ ſic cōfuſio. So. dicit glo. ꝙ cōfuſio ſucceſſio hēmandato venit dari qd̓ per aliū pōt explicari. C. tri. ⁊ caue an at vim ſolu non hꝫª ſolutiōis vim: ſed iſtd̓ nō declarat: qꝛ pade ca. tol. l. vna.§. ne aūt. ſecus ſi fieri: vt ibi. Bar. in. d. l. tiōis vel cōctum factū vni non hꝫ vim ſolutiōis ⁊ ꝓdeſt alij hos accuſai Acceptilafuſionis tm̄: re.§. i. ſit ꝯͣri in totū: ut. l. eādem.§. i. sͣ. de du. re. ⁊. l. iiij.§. nūc I fideiuſſort. tio ſcā fide⁊ qn̄ ſucceſus hic dictis ſio hēat vim de effectu. sͣ. de lib. le. vn̄ aduerte dixi tibi in. l. ex iuſſori ꝗ in obligationem non incidit nō adde qd̓ pe. ſolutiōis ⁊ q̄ duobꝰ reis. ꝙ eatenus qͣtenꝰ ſocius pōt repetere prodeſt fideiuſſori. hoc dicit. de anc. in. c. ſit ratō. vide cū inter. d̓ ex a ſocio liberato eatenus ſibi ꝓdeſt pactū: vt. l. eā bar. in. l. ſi is Cō cep. dicit idē dem.§. i. sͣ. de duo. re. ⁊ facit. d. l. iiij.§. nūc de efAm procurator̄. tu ꝗ pro ēptore in excōicato de vſuca. in fectu. de lib. le. mō ad ꝓpoſitū qn̄ ſunt duo ſocij macia rei nō auget obligationē fideiuſſo eſſe qd̓ dicit xxiij. col. Itē ſi vni eſt factū pactū: ſiue ab alia petat̉ dimidia: Bart. hīc in ris. h. d. hec lex loꝗtur in fideiuſſore reꝫ ratā hafallit ī rei vē bānito. ſꝫ ẜꝫ ſiue etiā vnꝰ denarius ꝑtem iſtius ꝙ ſoluit repeberi. ꝗd in fideiuſſore iudi. ſol. ⁊ an iurat̉ in liteꝫ di. q̄ cōpetit Io. an. forte tet a ſocio: qꝛ oē cōmodū ⁊ incōmodū dꝫ eſſe cō heredi ꝯͣ decōtra eū: an intelligat̉ in eo ꝙ creſcit illa accuſadiceret̉ ꝯͣriū functū: quia mune: ſiue ſint ſocij oīum bonoꝝ: ſiue illius obtio ꝓpter iuramentū. glo. in. l. i. sͣ. de in lit. iurā. eſſe verius nō cōfundit̉ ligatiōis tm̄: ⁊ illud verū qn̄ accidit durāte ſocie nihil tamen dicit ꝙ ſic. ego rep̄hendo gl. ꝑ. l. iudicatū ſolui ẜm bal. no. ī allegat. ita di tate. hic ꝟo iſta cōſuſio ſit poſt mortē: ⁊ ſic ſocie l. ſi vxor. C ſtipulatio certā. jͣ. iudi. ſo. ſed ſuſtinendo eā diccit eē in. c. i. de bo. aucͣ. iu tate finita merito ꝑtem petet a ſocio. nā cū ſocie qn̄qꝫ iuratur in litē in actiōe bonefidei: ⁊ tūc nō d̓ accu. ⁊ ibi di. poſſ. ⁊ ibi tas ſit finita non pōt cogi cōicare id qd̓ exegerit datur niſi vna ſnīa: ⁊ tunc ad id qd̓ in illa prima per Abba. an cōfundā ſolum enī illud exigit qd̓ ipſi ꝗ cōuenit̉ ſoluēdo ADDE ꝙ deuenit tenet̉ fideiuſſor: vt. d. l. iudicatū ſolui. fa tur quo ad pe. d̓ anc. cōin diuiſione obuenit. ⁊ ideo puto ꝙ ſi facta diui fideiuſſores cit qd̓ no. de act. emp. l. i. in pͥma glo. magna. qn̄ſi. ccccxvij. ⁊ hypotecas ſione inter correos vni fiat pcm̄: illud nō ꝓdeſt qꝫ finiunt̉ due ſnīe: ⁊ tunc fideiuſſor tenet̉ ad id tꝫ ꝙ ſtāte ſta ⁊ qn̄ ſucceſ alteri in ꝑte q̄ ſibi obuenit ſoluenda. ¶ Ultimo tuto ꝙ ſtetur qd̓ deuenit in prima: niſi forſan interceſſerit etiā ſio hēat vim dicto denun hec. l. inducit̉ ad plures qōnes. pͥmo īducit̉ per in ſecūdo iudicio. ſolutiōis. vi. ciatoris ꝙ ſi glo. an duo rei debēdi videant̉ inuicē fideiubede pau. d̓ ca. poſt denūcia cōſi. ccclvij. re: dixi vobis. sͣ. de duo. re. l. reos. in pͥn. ¶ Que¶ De nouationibꝰ ⁊ delegationibꝰ. ℟ica. tionē fuerit incipiē. notā rit Dy. hic. ſi pendēte inꝗſitiōe ſuꝑueniat legiti bānitꝰ dn̄ūci dū eſt ad euator ꝙ vno mus accuſator: an debeat ſuꝑſederi in inꝗſitōe. dentiam. Ex. l. ſequenti. dicto non ſit b ¶ Quidā ac Et videt̉ ꝙ ſic ꝑ iſtam. l. ibi. vt quēadmodū ⁊cͣ. ¶ An p̄cedens obligatio poſſit nouari ꝑ ciuilē danda fides cuſauit. ſi ti⁊ de hoc ꝑ Dy. in. c. actus legitimi. de re. iur. li. tm̄: ibi. Quero. Et an ſi ſeruꝰ ꝓmittit aīo nouāallegat inter cius accuſavi. ⁊ dicam in. l. ſi maritꝰ.§. i. de adul. ⁊ ꝑ Cy. ī. l. alia hanc. l. ⁊ di nouet̉: ibi. Quero ꝗd. Et qͣliter ſtipulatio ciuit ſeiū poſtad hec vide ea ꝗdem. C. de accu. Deinde q̄rit Dy. ꝗdam ac ea ticius fuit uilis poſſit tollere obligatiōem iuriſgētium: ibi. Io. an. in ad bānitus poſt cuſauitʰ alterū. deinde fuit exbanitus. mō iſte ac Quero qūo. Qualiter aūt intelligat̉ pupillus ꝓ di. ad ſpec. in ac cuſatiōem cuſatꝰ dicit ꝙ ſuꝑ accuſatiōe ſua facta ꝑ exbanni ti. de accuſaximꝰ pubertati: ⁊ femina ꝓxima pubertati ⁊ qua vtrū poſſit ꝓ tum nō dꝫ ꝓcedi ꝑ formā ſtatuti quo cauet̉ ꝙ q̄tore v̓. excipi iſ ſelgit liter obligent̉: ⁊ ꝗd de ꝓximo infantie ⁊ infante. cedi ſuꝑ actur. rimonie exbānitoꝝ nō audiant̉: ⁊ videtur ꝙ nō cuſatiōe ſtan ibi. Venio. Et q̄ ſit rō ꝙ infans nec infantie ꝓ mu gn te ſtatuto ꝙ poſſit ꝓcedi per iſtū tex. ibi: vt quēadmodū inci ximus: nec pupillus cōtrahens cū tutore: nec, ¶ De nouabānitus non peret̉ ⁊cͣ. ⁊. l. ſi poſt finitā. sͣ. de ſuſpe. tu. ⁊. l. hos digus cui bonis eſt interdictum: nec minor: nec tionibꝰ. rub. audiatur. et Quaaccuſare.§. hoc beneficio. jͣ. de accu. ⁊. l. iij.§. pe. mulier prohibiti per ſtatutum contrahere oblibar. hic tꝫ ꝙ tio. et sͣ. de libe. agno. Et cōtra videtur ꝙ poſſit ꝓcedi pōt ꝓcedi: ⁊ gent̉ naturaliter: ibi. Quero. Et an adultꝰ oblin do tex per ꝯn̄s tꝫ ꝙ poſtꝙͣ iudiciū eſt iam inchoatuꝫ: vt. sͣ. d̓ iuriſ. oīgetur: vide in fi. tū. de exceptio iſta iu. l. cū q̄dam puella. ⁊ ita ꝗdam hn̄t iſtā. q. inſocuius ītelleꝙ bannitꝰ nō Prīo dicit ꝗd ctu. vid̓ bar. Ouatio. ſt nouatio. Se lutam: tn̄ videt̉ mihi ꝙ ſit caſus in. l. negāda. C. dꝫ audiri nō in. l. ſingulapōt opponi ꝗ. accu. non poſ. ⁊. l. ſi is ꝗ reus. jͣ. de publi. iudi. cūdo vn̄ dicat̉. Tertio qͣlis dꝫ eſſe ria. ff. ſi cer. poſt iudiciuꝫ vbi accuſatiōem de nouo non pōt dare deporta obligatio nouata. Quarto qͣlis dꝫ pe. ⁊ allegat inceptū: vt ī tus: ſed antiquā ꝓſequi. Ad cōtraria rn̄deo. pri Imol. l. ſcire .q. iſta. ſecus eē obligatio nouās: ẜa ibi: nouatō debemuſ. de mo nō ob. l. iſta: qꝛ hic ſuꝑuenit defectꝰ in cā fina ante. ſed adenī. tertia ibi: illud. qͣrta ibi: dūmō. prima ⁊ ſcd̓a v̓. obli. adde uerte: qꝛ bar li. in qōne ꝓpoſita ſuꝑuenit defectꝰ in ꝑſona.i. in pars nō egēt ſūmario. tertia ⁊ qͣrta breuiter hoc tn̄ ꝙ n̄ videt̉ to. tꝫ ꝯͣrium accuſante nō in cā finali: ꝗa non deſinit delictuꝫ dicūt. Per ſequētem obligatiōem etiā natura poſſe fieri no .ſ. ꝙ poſſit in eſſe: lꝫ accuſator ſit exbānitus. Nec ob. l. hos ac uatio ꝑ pcm̄ quacūqꝫ ꝑte lem tm̄ nouat̉ p̄cedens qͣliſcūqꝫ obligatio fuerit nudū ex īter cuſare.§. hoc beneficio. jͣ. de accu. ꝗa ibi ſuꝑuēit iudici oppoh. d. ¶ No. pͥmo ꝗd ſit nouatio. ¶ Scd̓o vn̄ di uallo īterpo ni. in. l. elegā bn̄ficium accuſato quo pōt vti: ſꝫ in qōne ꝓpoſicatur. Itē no. ꝙ naturalis nouat p̄cedentē. Itē ſitū. l. ſi ex p̄ter.§. ſiquis ta vtitur ex bāno accuſati: qd̓ nō lꝫ per iura. sͣ. alcio. ⁊ ibi bat no. ꝙ pupillus ſine tutoris auctoritate naturali poſt. de ꝯdi. le. Non ob. l. iij.§. fi. sͣ. de lib. agno. ⁊. l. ſi poſt fito. C. ſi cer. inde. in v̓. qn̄ ter obligat̉. ¶ Op. pͥmo qꝛ nouatio ē ſtipulatīo pe. lꝫ hic diqꝫ exceptio n̄ nitam. sͣ. de ſuſpe. tu. qꝛ ibi ſuꝑuenit defectꝰ in cā ideo debuit diffinire nouatiōem ꝓut ſtipulatiocatur ꝙ ſuffi purgat̉ ꝑ cō finali vel materiali: vt dixi. sͣ. de ver. obli. l. ſi plu nē: vt. l. v.§. ſtipulatio. sͣ. de ꝟ. db. So. nouatōeꝫ ciat ꝙ oriri teſtatiōeꝫ. qd̓ ribus.§. ⁊ ſi placet. poſſit natuvocat hic nō ip̄m cōtractū.ſ. in mō fiendi: ſꝫ effe no. ⁊ reꝑit̉ ī ralis obliga hac materia Pactū factū vni ctū ipſius ẜꝫ glo. ⁊ iſtud diffinit̉ hic. ¶ Op. jͣ. e. Si ponamus. ꝙ correis nō pre tio. ⁊ ad bar. notabile cōſi l. aliā. Sol. ibi loꝗtur de nouatōe neceſſaria. hic hic. ⁊ p̄ dicta lium Frā. de iudicat mandatori. h. d. ¶ Oppo. qꝛ īputet ſibi de volūtaria. ¶ Quero vtrū p̄cedens obligatio adde pau. de alber. ccxxx. mādator ſi ſoluit: vt. l. ſi fideiuſſor. in pͥn. sͣ. mā. ca. ī. ſ. delega ⁊ de hac. q. ꝑ poſſit nouari ꝑ ciuilē tm̄: ⁊ glo. dicit ꝙ nō: qꝛ ci Solu. dicit glo. hic. mandator ſeu fideiuſſor fuit re. la. i. jͣ. e. ang. in. l. is ꝗ uilis ſit ex ſtipulatōe q̄ hꝫ ꝯſenſum: ⁊ ſic natura reus. in pͥnc. ignorās. ſecꝰ ſi ſciens: vt in ꝯtrario: vel fuit pcm̄ lem parit: vt. l. i. in fi. sͣ. de pac. Sꝫ glo. nō bn̄ dic̄ d̓ pub. iudi. ꝑſonale. ſed tex. aliter ſoluit. dic ergo ꝙ hic fuit qꝛ poſſibile eſt ꝙ ciuilis tm̄ nouet̉: qꝛ teneris ad ⁊ ꝑ Imol. in factū pactū vni ex correis debēdi: ita ꝙ nō proī. charta. ⁊ ꝑ .c. ſub ſpe future nūeratiōis: ⁊ inde ē ante biendeſt alteri reo: ⁊ fideiuſſor ſoluit pro eo ꝗ remabal. in. l. i. in niū obligatio ciuilis tm̄: ẜm glo. nr̄am: vt no. C. xvi. col. C. ꝗ net ſic obligatus hꝫ actiōem etiā cōtra liberatuꝫ de iur. ⁊ fac. igno. l. cū ꝗs. ⁊ sͣ. de ꝯdi. inde. l. i. ⁊

VN De noua. ⁊ delega. ideo ſi interim ꝓmitto illa. c. ſub ſpe future nūerationis one ex eo ꝯtractu: ſꝫ cōditiōe ſine cā: vel ad exhibēduꝫ: a ¶ Quid ſi ēt ꝑ ciuilem nouat̉ pͥma ⁊ nihil repugnat. Dat glo. alid̓ ẜuus. Adde vt. sͣ. cōmo. l. iij. ⁊ qd̓ ibi no. Itē ꝙ dico de infante ītelli tex. in. l. ī ꝑſo exēplū ꝑ qd̓ lit. cōte. ſit nouatio ꝑ ciuilē obligatōeꝫ tm̄: go de ꝓximo infantie: vt inſti. de inuti. ſtip.§. ſꝫ qd̓ dicinā.§. i. cū ibi vt. jͣ. e. l. delegare. ſed certe ꝑ li. ꝯte. inducit̉ nouatio ne mus. ⁊ no. in. d. l. pupillus nec velle. Si ꝟo eſt maior in no. sͣ. d̓ pac. ceſſaria: ⁊ de illa nō loꝗtur hic. ſꝫ dicā. jͣ. eo. l. aliā. qn̄qꝫ fante ⁊ ꝓximꝰ pubertati: tūc ſi ꝓmittat ſuo tutori: nec ci b ¶ Proxiſit ꝑ lit. ꝯte. nouatio volūtaria: qꝛ volūtarie ꝯteſtaris limus īfantie. uiliter: nec naturaliter obligat̉: vt. l. pupilluſ. de auc. tu. Quis dicat̉ tē de qͣ loꝗtur. jͣ. e. l. delegare. in iſta ēt ē ꝯſenſus: ⁊ ſic ēt ẜm glo. qd̓ intellige niſi ſit locupletior: vt ibi pꝫ: aut pro ꝓximꝰ puber naturalis obligatio ſubeſt: vt doc. dicūt in. l. i. C. d̓ iudi. mittit alij ſine tutoris auctoritate: ⁊ tūc obligat̉ natura tati vel īfan¶ Sꝫ q̄ro an̄ ꝑ aliū cōtractū poſſit fieri nouatio p̄cedē liter: vt hic. ⁊ inſti. e.§. preterea. ẜm glo. qd̓ ītelligo indi tie. vide de d̓ ſpon. īpube. tis obligatiōis ꝙͣ per ſtipulationē: ⁊ vr̄ ꝙ nō ꝑ. l. itē illa ſtīcte ſit locupletior vel nō: hēat tutorē vel nō: vt. sͣ. d̓ iu ī. c. cōtineba in fi. sͣ. de cōſti. pe. vbi īteruētu noue ꝑſone in cōſtituto reiu. l. fi. sͣ. ad. l. fal. l. ſi pupillus. qn̄ di. le. ce. l. cū illd̓.§ tur. ꝑ bal. in nō ſit nouatio. Cōtrariū ergo dico ⁊ do tex. quē neſcio i. ad treb. l. ſi eius. jͣ. ti. i. l. in numeratiōibꝰ. ⁊ ſi eēt locul. ſi ꝗs in tan alibi: vt. l. ſi mādato meo.§. fi. sͣ. man. tn̄ hic eſt plus: qꝛ tā. in. ij. col. pletior obligaret̉ ciuiliter: vt dicit hic glo. in fi. Si aūt ꝓ C. vn̄ vi. gl. ꝑ ſtipulatiōem p̄ſumebat̉ nouatio in alijs. alias nō p̄ſu miſit cū tutoris auctoritate: tūc obligat̉ ciuiliter ⁊ natu ⁊ ibi bal. ī. l. mebat̉: niſi hoc ageret̉: vt. l. itē illa. ī fi. sͣ. d̓ ꝯſti. pe. ⁊. l. ſi raliter: ſed pōt reſtitui ẜm glo. vt. l. īpuberes. sͣ. de auc. fi. C. d̓ īfan. mādato meo.§. fi. sͣ. mā. ¶ Quero ꝗd ſi ẜuus ꝓmittit tu. ẜm glo. p̄dicta q̄ dixi pupillū teneri ciuiliter ⁊ natura expoſi. ⁊ cuꝫ aīo nouādi: an nouet̉. pͥma glo. dicit ꝙ nō: ꝗa cū ſit īter theorica bar liter ītellige: niſi ꝓmiſſio ſit facta de re cuius aliēatio ſit to. h̓ trāſit an ceſſio nō obligat̉ ciuiliter nec naturaliter: vt sͣ. ti. i. l. ſerinterdicta: qꝛ tūc nec ciuiliter nec naturaliter obligat̉ ſige.i. lꝓperāuus inſcio. ⁊. l. ſe. de hoc hēs tex. inſti. e.§. p̄terea. vn̄ pu ne decreto: vt. l. ſi ad reſoluēdam. C. de p̄di. mi. rōnem. dū.§. ⁊ ſiꝗdē to ꝙ ſi nō eſſet īterceſſio: vt qꝛ ꝓmitteret ex cā peculiari C. d̓ iudi. ⁊ jͣ. dicam. ¶ Quero de rōne p̄dictoꝝ. Rn̄deo infans ⁊ īꝙ tūc fieret nouatio. ¶ Quero qūo ſtipulatio q̄ ē actio ibi ēt bal. ī. i. fantie ꝓximus nō obligat̉ naturaliter: qꝛ deficit conſencol. hoc ſeꝗt̉ ciuilis pōt tollere obligatōem iuriſgētiū: vt. jͣ. ti. ij. l. an ī ſus. pupillus ſi ꝓmittit ſuo tutori n̄ obligat̉ naturaliter ꝑ bal. ī repe. utilis.§. ſi acceptilatū. ⁊. l. ſi acceptilatuꝫ. dic ꝙ actio iuꝗa ꝓhibitus eſt tutor talē ꝓmiſſionē reciꝑe īmo punit̉: c. ſi pater. in ris ciuilis q̄ directe tēdit ad ꝑimēdum obligatiōeꝫ non viij. col. vbi vt. l. nō lꝫ. de cōtra. emp. ⁊ no. C. de ꝯtra. ēp. l. cū ipſe. vn̄ pulchre. d̓ te pōt eā tollere: ſed actio ciuilis tendēs ad eudeꝫ effectū lex reſiſtit cōtractui: ⁊ nō naſcit̉ ciuilis vel naturalis obſta. li. vi. ⁊ di ad quē obligatio iuriſgē. bn̄ pōt tollere. ⁊ ſic ē mirabiliſ ligatio: vt. l. ſi nō ſortē. in pͥn. sͣ. de cōdi. inde. ⁊ iſta ē rō cta ꝑ bart. h̓ ꝓditio: vt no. inſti. e.§. itē ꝑ acceptilatiōem. in fi.§. per quare ille cui eſt interdictū bōis nō obligat̉ naturaliter limita: vt ꝑ glo. ¶ Uenio ad ꝟ. illud. Op. sͣ. de ꝯdi. inde. l. ꝙ pupil bal. ⁊ ro. ī. l. qꝛ ei eſt interdictū: ⁊ ſic lex reſiſtit huic ꝯtractui ſeu p̄ceexcipiūt̉. ad lus. ⁊. l. pupillus. sͣ. de ac. ⁊. obli. huiꝰ ꝯtrarij timore ſūt ptum iudicis factū auctoritate legis. ſed pupillo nō eſt ſille. ꝑ illum in glo. plures ſo. vna eſt ꝙ hic loꝗtur in pupillo ꝗ eſt ꝓ interdictū cōtrahere ꝑ legem: vel per iudicē: ſed lex eotex. ximus pubertati ſiue ſit locupletior vel nō: cōtraria loc ¶ Nil facit. rū cōtractibꝰ nō aſſiſtit. Item iudex ſibi dando tutoreꝫ quūtur ſi eſt ꝓximꝰ infantieᵖ vel infans: ⁊ dic ꝙ ille dicit̉ quia ibi dinon interdicit ei adminiſtratiōem: ſed ſupplet defectū cit̉ ꝗs ſit ꝓxi ꝓximꝰ pubertati ꝗ hꝫ. x. ānos ⁊ dimidiū qd̓ intelligo in etatis: ⁊ hoc pͥncipaliter agit̉: vt ſuppleat defectū qui ē mus pubermaſculo. In femīa ꝟo in. ix. ānis cū dimidio dr̄ ꝓxi. pu a natura: nō vt interdicat ei id qd̓ naturaliter pōt: vt. sͣ. tati. ⁊ ibi no. bertati. nā cū infantia duret vſqꝫ ad. vij. ānos. vt. C. d̓ iu Bar. de tute. l. i. ⁊ ideo in caſibus in ꝗbus lex reſiſtit eoꝝ con d ¶ Aliā ſol. re deli. l. ſi infanti. illud qd̓ ſuꝑeſt ad pubertatē diuidit̉ tractibꝰ: vt in alienatiōe cōuentiōe ⁊ ꝓmiſſione rerum vtrū ex ꝯͣctu ꝑ mediū: ⁊ ſic apparebit: an ſit ꝓximus infantie: vel ꝓxi īmobilium: dico ꝙ naturaliter nō obligat̉: qꝛ hoc eis in minoris abi mus pubertati. ita dicit glo. jͣ. de reg. iu. l. pupillū. ī pͥn. terdicitur: vt. d. l. ſi ad reſoluēdam. C. de p̄di. mi. ar. sͣ. qꝫ decreto ⁊ inſti. de īuti. ſti.§. ſed qd̓ diximꝰ. alibi videt̉ dici aliter: natural̓r obde cōdi. inde. l. ſi nō ſortem.§. fi. ⁊ ideo dico ꝙ ſi ex for liget̉. add̓ qd̓ vt. l. nō tm̄. sͣ. d̓ excu. tu. ꝙ ꝓximꝰ pubertati ē ꝓximꝰ ꝑ. vi. ma ſtatuti alicuius ciuitatis eēt ꝓhibitū ne pupillus vel ip̄e no. ī. l. cū mēſes. ſed in alio cāu ibi loꝗtur. ſtarē huic gl. alius tex. alius minor cōtraheret ſine ſolēnitate certa: vel ſi eēt fa lex. sͣ. de fide eſt in. l. i.§. pe. sͣ. de lib. ho. exhi. q̄ pͥma facie videt̉ ꝯtra cta ꝓhibitio ex ꝑte ꝯtrahētis cū eo: vt ſi ſtatutū eſſet ꝙ iuſ. ⁊ qd̓ no. bal. in. l. non p̄dicta. ſed ſi bn̄ inſpiciat̉ nil facitᶜ. dicit gl. in hoc bene nullus cōtrahat cū minore: niſi tali mō: ꝙ tūc ex tali cō dubiū. C. de ſed in ſolutōe ꝯtrarij nō bene dicit ꝑ. l. ſi pupillus. sͣ. de tractu pupillus: vel minor non obligat̉ naturaliter ꝑ ea legi. ī xi. col. auc. tu. vbi ēt ꝓximꝰ pubertati n̄ obligat̉ naturaliter dat q̄ dicta ſunt qn̄ pupillus cōtrahit hic cū tutore: ⁊ ꝑ alia ꝑ Cy. in. l. i. gl. aliā ſo.ᵈ qꝛ aūt ꝑuēit aliꝗd ad eū ⁊ tenet̉ naturaliter. C. d̓ īuti. ſti. de cōtractu īterdicto a lege. Preterea p̄dicta ꝓbantur alias ſecus qd̓ nō placet: qꝛ tūc tenet̉ ciuiliter ⁊ natura⁊ tex. ⁊ quod alia rōne: qꝛ qn̄ in ſtipulatiōe: vel cōtractu vēit id cuius ibi bar. ī. l. ſi liter: vt. l. ſi pupilli. jͣ. de ſol. ⁊ sͣ. cōmo. l. iij. Alij dicūt vt cōmerciū eſt interdictū ei cui ꝓmittit̉ nō cōtrahit̉ oblipupilluſ. sͣ. d̓ Mar. ꝙ vtrūqꝫ reꝗritur.ſ. ꝙ dꝫ eſſe ꝓximꝰ pubertati ⁊ gatio naturalis: vt. sͣ. de ac. ⁊ obli. l. i.§. ſi id qd̓. ⁊ ibi gl. condi. inde. locupletior. ſꝫ nō bene dicūt: ꝗa tunc teneret̉ ciuiliter ⁊ qd̓ no. ADidem ſi eſt interdictū cōmerciū. hoc ē alienatio ex parte naturaliter: vt. d. l. ſi pupilli. ⁊. l. iij. in pͥnci. sͣ. cōmo. Alij DE q̄ poſui ꝓmittētis: vt. d.§. ſi id qd̓. ⁊ in gl. ⁊ qd̓ dixi. sͣ. in ꝓdigo. in aucͣ. ſacradicūt aliter aut pupillus hꝫ tutorē: ⁊ pōt obligari natu Non. ob. l. multū. cū ſi. sͣ. de ꝟ. ob. qꝛ ibi loꝗtur qn̄ pro mēta pubeꝝ raliter cū diſtinctione: tn̄ aut nō habet tutorem: ⁊ non miſſori nō eſt cōmerciū. hoc eſt non pōt emere: nec ſibi ⁊ in. d. l. cuꝫ poteſt naturaliter obligari: ita no. C. de inuti. ſtipula. acꝗrere. eadē rōne ſi eſt ꝓhibitus vēdere. ad qd̓ facit: qꝛ e ¶ Pluſ ob l. fi. ſed nō placet: qꝛ qn̄ non hꝫ tutoreꝫ facilius dꝫ poſſe faciēdo cōtra p̄ceptum. l. peccat mortaliter. ⁊ ſic nō te liget. vid̓ cy. obligari. ar. l. ſi curatorē. C. de in inte. re. vn̄ alij antiqui net̉ id obſeruare de iure naturali ⁊ dīno: vt dixi. sͣ. ti. i. l. ī. d. l. ſi curaaliter dixerūt.ſ. ecōtra: aut pupillus hꝫ tutorē: ⁊ nō pōt torē hēns. ⁊ ſiꝗs pro eo. in pͥn. Idē dico in mulieribꝰ ⁊ alijs ꝗbꝰ ex ſine eo naturaliter obligari: vt dictis. ll. aut nō hꝫ ⁊ poqd̓ no. bal. ī ſtatutis terrarū interdictū eſt cōtrahere. vn̄ eſt aduertēl. potuit ī. x. teſt obligari naturaliter: vt hic. ar. d. l. ſi curatorē. iſtam dum qͣliter ꝟba ꝯcipiant̉: vt dixi. sͣ. ti. i. l. cū lex. ¶ Que q. C. de iur. opi. ſibi appropriat Ia. de are. ſed fuit antiquoꝝ: vt re ro ꝗd iuris in adulto. glo. dicit aūt hꝫ curatorē. ⁊ idē ꝗ delibe. ADfert glo. in. d. l. pupillus. nec velle. jͣ. de regu. iur. ſed iſta DE an inter in pupillo: aut nō. ⁊ tūc tenet̉ ciuiliter ⁊ naturaliter: licꝫ opi. eſt ꝯtra caſum. l. fi. sͣ. de iur. iur. Non ob. qd̓ dicit̉ ꝙ pupillū ⁊ cu poſſet reſtitui: vt. l. īpuberes. sͣ. de ꝟ. ob. Sed cōtra. C ratorē poſſit eꝗparat̉ ꝓdigo: vt. d. l. ſi curatorē hn̄s. qꝛ nō eſt verum de in inte. re. l. ſi curatorē. vbi equiparat̉ ei cui bōis eſt īfieri cōproin oībus. nō ob. qd̓ dicit̉ ꝙ ẜm hoc ꝯtractꝰ pōt valere iu terdictū. qd̓ ꝗdam tenēt qd̓ mihi nō placet ꝙ plus obli miſſum: ⁊ an re retentionis ſi ſolueret̉: qꝛ in hoc pupillo ſuccurrit̉ ꝑ īter adultū ⁊ geturᶜ pupillus ꝙͣ adultus curatorē hēns. dico ergo ꝙ .l. interdū. sͣ. de ꝯdi. inde. nō ob. ſi dicis ꝙͣ dādo ſibi cu curatorem ꝑ dationē tutoris vel curatoris nō interdicit̉ alicui adbal. cōſi. ccc. ratorē: videt̉ ſibi interdicta admīſtratio: vt. jͣ. dicā. vera miniſtratio ⁊ ptās adminiſtrādi quā hꝫ de iure natura xliiij. i. lib. ergo ſo. eſt quā ponit gl. tua hic. ⁊. d. l. pupillus nec vel li: vt ſupra dictū eſt in pupillo: ſed tollitur fomentuꝫ qd̓ le. jͣ. de re. iur. vt diſtinguat̉ ſic. Aut pupillus ē infans ⁊ dabat̉ a iure ciuili. Sed qn̄ bonis expreſſe interdicitur: non obligat̉ ciuiliter nec naturaliter ēt ſi aliꝗd ꝑueniat tunc tollitur oīs poteſtas: vt. d. l. is cui bonis. Nec ob. ad eū: vt. l. cōtraria. ẜm glo. qd̓ intellige ꝙ nō tenet̉ acti l. ſi curatorē. ꝗa equiparat̉ ꝓdigo ꝙͣtum ad ciuilem ob

De noua. ⁊ del ega. a o Mnes ligationem. puto tn̄ ꝙ ſi iudex interdiceret pupillo vel vt hic. ⁊. l. fi.§. cum mihi. sͣ. de ꝟ. ob. Item cōtra ꝙ nulres. ſed adulto adminiſtrationē ex cā: ꝙ tūc nō obligaret̉ ciuili lo modo liberet̉: vt. d.§. ex aſſe. rn̄deo ibi delegatus nō ꝯͣ. C. de v̓ita ter vel naturaliter. Uidimꝰ qualiter obligetur pupilluſ liberat̉ a creditoribꝰ ⁊ legatariis hereditatis: qꝛ illi nō te hꝰ glo. vide qͦ dixi ī. l. ex cōtractu: ꝗd ſi ex dolo ⁊ nō eſt dubiuꝫ: vt. l. i. C. ſi adꝯſenſerūt delegatiōi: ſed ꝯſenſit ſolū ille cui debebat fie ꝗ vſufructū. uer. delic. ⁊. l. i.§. an in pupillū. sͣ. depo. ¶ Quid in culri reſtitutio. Iteꝫ non liberat̉ ab illo fideicōmiſſario: ꝗa de ver. ob. pa: dic vt glo. habuiſti in. l. ij. sͣ. ti. ꝓxi. ei cui eſt delegatus nil q̄rit̉: nam in dicta reſtitutiōe ope b ¶ Puto ꝙ Ex. l. ſequenti. ſic. Facit qd̓ ratur auctoritas ſenatuſcōſulti trebel. q̄ non hꝫ locū in ¶ Si dicat̉ in inſtr̄o ticius ꝓmiſit ſeio. c. in tali cā comno. bar. in. l. eo cui facta eſt delegatio. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ vſufructus plane. el. i.§. putato in hoc oī alio inſtrumento: an fiat nouatio. Et finiatur ex ꝑſona cedentis: vt. l. neceſſario.§. fi. sͣ. de ꝑi. i. ff. de le. i. ⁊ an actio in rem poſſit nouari. ⁊ cōmo. rei uen. Sol. ibi non fuit ceſſus vſufructꝰ ſed cō cū bar. trāſit Oīs obligatio pōt noāge. ī. l. ꝗ vſu moditas utendi. hic ꝟo fuit actio delegata ⁊ vſufructuſ Mnes res. uari ſi tn̄ hoc agat̓. Di fructū. de v̓. fuit cōſtitutus in ꝑſona eius cui facta ē delegatio. ideo ob. vide ibi citur hic dūmodo hoc agat̉: qualiter intelligit̉ ⁊ ex eius ꝑſona finit̉. facit glo. sͣ. ſo. ma. l. vſufructus. vtrū aūt hyagatur. dicit glo. ſiue tacite ſiue exp̄ſſe: vt inſti. e.§. preObliga poteca noue Adiem obligatio. ud pura tur: dic ut in terea. ſed cōtra. C.ª e. l. fi. So. dicit glo. ꝙ hodie expreſ.l. creditor. ī ſe dꝫ agi. dic tn̄ ꝙ vbicūqꝫ oliꝫ fiebat nouatio tacite. hopōt nouari ad dieꝫ. ⁊ an̄ diē nō fiet exactio. h. d. pͥn. ⁊ ibi per die ſit oꝑe exceptiōis. iſtā glo. hēo pro ꝟa. ⁊ idem tꝫ gl. Hic ē āphibologia ꝙ ꝟba pn̄t dupliciter ītelligi: ſꝫ ꝟa bar. ff. ꝗ po. C. e. l. fi. ⁊ Azo in ſūma huius ti. Dicitur hic ꝙ erāt oblec. eſt in ſummario. ¶ Quero ſi obligatio in diem noin pigno. ha. c q Ui boligatiōes due. ¶ Quero an vtraqꝫ ſit efficax: dic vt dixi uatur in purā: an ſtatim poſſit agi. ⁊ glo. hic dicit ꝙ ſic. nis īter in. l. ꝗbus. sͣ. de ꝟ. obli. per Ia. de are. ⁊ qualiter fiat nocontra glo. eſt. jͣ. eo. l. ſtichuꝫ.§. i. ⁊ ibi videbitis. ⁊ Dy. dictū. ꝯͣ gl. ⁊ uatio dabo materiā in. l. pe. jͣ. de p̄to. ſtipu. ¶ Hic tn̄ q̄ hic tangit. iſta forte gl. ro dr̄ in inſtr̄o: ticius ꝓmiſit ſeio. c. ex tali cā cōputato ī videt̉ verior I ita fuero ſtipulatus. qꝛ tex. hic di hoc omni alio inſtr̄o. vtrum ex hoc videat̉ facta nouacit ꝙ ſtipula tio p̄cedētium: puto ꝙ ſicᵇ per. d. l. fi. C. eo. ⁊ ar. sͣ. de le. Obligatio fideiuſſoris non nouat pͥncipalem. h. d. tor dꝫ facere iij. l. paulo calimacho.§. i. ¶ Sed q̄ro qualiter fiat taci Ex. l. ſequenti. meliorē ꝯdi tōeꝫ ſuā quā te. Dic vt dixi de verb. ob. l. qui vſufructū. ⁊ dicaꝫ in. d. ¶ Qualiter dicatur fieri incōtinēti. Et an nūeratio dinon pōt dici l. pe. jͣ. de preto. ſti. ¶ Quero vtrū actio in rē poſſit nocatur facta cā implende ſtipulatiōis. facere niſi lu uari. Dic ꝙ ſic: vt. jͣ. ti. ij. l. ⁊ vno.§. i. ¶ Quero nunꝗd Si vna cā vēit cret̉. Itē teUm pecuniam. aā implemētū id quod venit per officium iudicis nouetur. dicam. jͣ. nēdo iſtā gl. nō dꝫ ſubau eo. l. emptor. alterius agit̉ ex īplemento nō ex implente. h. d. diri ad textū ¶ Op. de. l. certi cōdictio.§. qm̄. sͣ. ſi cer. pe. So. ibi fu maxīe. n̄ ob. Ui bonis interdictum. it inutilis ſtipulatio. ¶ Op. de. l. i.§. ij. sͣ. de ſti. ſer. Sol. iex. ī. l. pupil ¶ Quero ꝗd ſi nec meliorē nec deteriorē ſuam lo. qꝛ ibi ſoibi noīe vnius fuit ſtipulatꝰ ⁊ noīe alterius numerauit. lū eſt natura cōditionē facit. Glo. dicit ꝙ valet: vt. jͣ. de ſo. l. in pupil ¶ Op. de. l. ꝗdam cū filiū. sͣ. de ver. obli. ⁊ de. l. contra. le remediuꝫ lo. ⁊ sͣ. de dolo. l. nō dꝫ. Contra glo. ᶜhētis. jͣ. e. l. nouasͣ. ad mace. glo. ſo. ꝙ numeratio fuit facta ex interuallo ordinarium re. Dy. tꝫ iſtam per. l. quā alle. Sed ꝯtra iſtā determina ibi. hic incōtinenti: ſed nihil eſt dicere. Dic ergo ꝙ conad tollendaꝫ tionē. facit glo. sͣ. e. l. iij. So. aut queritur de pupillo cōoēm obligatrarie. l. nō vetāt ꝙ ex ſtipulatiōe nō naſcatur ſed q̄ritur tiōeꝫ etiā inueniendo ⁊ exigēdo: ⁊ tūc requiritur ꝙ vere ſit locuple cui acquirat̉: ⁊ dic vt dixi in. l. ꝗdam cū filium. ¶ Que uito credito tior. alias ſi ꝗd ab eo exigeret̉ efficeretur pauꝑior: ⁊ ita ro qualiter ītelligat̉ incōtinēti. ⁊ glo. in diuerſis ꝑtibus re: vt in. l. ꝗ loꝗtur illa glo. aut q̄ritur: an ſit locupletior quo ad alia dicūt: vel parū ante: vel parū. poſt: vt. l. iij. C. d̓ edil. edi. ſic. jͣ. de ſol. vn̄ non ē ve ⁊ tūc ſufficit ꝙ nō ſit pauꝑior: vt hac glo. ⁊. l. alle. in ea. l. iuriſgen.§. qnimo. ⁊. l. in bone fidei. C. de pac. Ia. d̓ ra rū ꝙ plus fa ue. dicit hic ꝙ incōtinenti ītelligitur anteꝙͣ ꝑtes hēant ueamꝰ ſoluēIuſufruetuſ debitorē cōtractū pro abſoluto: vt. l. cōtractus. C. de fi. inſtru. diti qͣꝫ nouāti Iſta lex eſt ſubtilis. In obligatiōibꝰ q̄ cōtrahun obligationē. cam de hoc. jͣ. d̓ ſol. l. i. ¶ Quero ꝗd in dubio: an nume ita dicit frā. tur ſuꝑ rebꝰ inſeparabilibus a ꝑſona non cadit vera deratio videat̉ facta cā implende ſtipulatiōis: vel ut ex ea de ram. in. l. legatio. h. d. in fi. ibi. coherenti.i. cōtracta ſuꝑ re que ꝑ oriatur actio: dic ut glo. ſed doc. dicunt ꝙ in dubio ſiue certi. ꝯdi.§. ſone cohereat. ¶ No. ꝙ debeo id petere cuius cōtrariante ſiue poſtea fiat ſtipulatio ſit ſemꝑ cā implende ſtiqm̄. ſi cer. pe. um nō eēm poſtulaturus. Itē no. ꝙ idem in alijs rebuſ ds I vſupulationis numeratio: ⁊ nō vere nec ficte ex numeratōe fructꝰ. q̄ ꝑſone coherent. ¶ Op. de. l. mulier.§. ex aſſe. sͣ. de iu naſcitur actio: ⁊ iſtud eſt vtile ſcire ꝓpter formationem op. inſti. no. re do. quā glo. alle. Pro cōcordantia. vide glo. q̄ incilibelli: an intētes actiōem ex numeratiōe vel ſtipulatōe. an ⁊ qn̄ ꝑ ali pit. improprie ponit̉ ⁊cͣ. in fi. ⁊ ꝯcordat in eo qd̓ ibi dici dixi in. l. ſi ita ſtipulatꝰ.§. griſogonꝰ. sͣ. de ꝟ. obli. ⁊ per enatiōeꝫ mei tur ꝙ non pōt fieri delegatō. In alio diſcordat qd̓ dicit vſu fructꝰ for doc. de hoc. in. l. certi cōdictio.§. qm̄. sͣ. ſi cer. pe. plene malis vel rei ꝙ non eſt liberatꝰ debitor. hic dicit̉ ꝙ eſt liberatꝰ ſaltem dixi ibi. ⁊ per Cy. in. l. ſi abſentis. C. ſi cer. pe. ¶ Querit ī qua vſufru oꝑe exceptionis. Dic ꝙ ibi delegato nihil aberat: ⁊ ei glo. ꝗd ſi dixi me ſtipulaturum ⁊ nūero ⁊ poſtea non ſti ctū hēo amit cui facta eſt delegatio nihil aderat. hic aderat ẜm Ia. d̓ tā vſufructū pulor: an naſcat̉ ex numeratiōe actio: ⁊ certe ſic: qꝛ īuti⁊ finiat̉. vide are. ¶ Op. inſti.ᵈ de uſufruc.§. finit̉. qꝛ non pōt delega li ſtipulatione īterpoſita naſcitur actio ex numeratiōe: bal. ⁊ no. bar ri vel cedi. Glo. dicit ꝙ hic eſt ſpāle. Sꝫ certe nō video vt. l. certi cōdictio.§. qm̄. sͣ. ſi cer. pe. multomagis vbi ē tol. in. l. res rōnem ſpālitatis. vnde glo. ſoluit aliter ꝙ hic nundum nulla ſtipulatio: illū modū arguēdi ſequit̉ imꝑator in. l. quoꝝ. C. de fuerat vſufructꝰ cōſtitutus: ⁊ ſic actio cedit̉. Glo. nō di iur. do. ⁊ h̓ ī i. poſt pͥn. C. de rei vxo. ac. fi. ⁊ bal. in. l. cit verū: qꝛ ſicuti vſufructꝰ nō pōt cedi: ita nec actio: vt Ex. l. ſequenti. i. C. ſi pig. pl .l. corruptiōeꝫ. C. de vſufru. ⁊. l. oīs.§. deſinere. sͣ. vſufr. ¶ An pena vel mora precedens uideat̉ repetita in ob gno. datum quēad. ca. ⁊. l. ſemproniꝰ attalus. de vſufru. leg. nec poligatione nouante. ſit. ADDEteſt delegari ip̄o iure: vt hic. qꝛ alius eſt vſufructꝰ in ꝑſobal. cōſi. cclx Stipulatio nouās tollit xxv. iij. lib. Iſtichum. na delegantis: alius in ꝑſona eius cui facta ē delegatio: pͥmā obligationeꝫ ⁊ pure s Iſtichū vt. l. ſtipulatio iſta.§. ſiꝗs ita. de ver. ob. tn̄ ꝓpter cōſen gat morā. h. d. ¶ Quero vtrū in ſequētem oblivid̓ no. ſum debitoris ⁊ creditoris liberat̉ oꝑe exceptōis: vt hic ꝑ Bar. in. l. gatiōem tranſeat mora p̄cedens. ꝗdaꝫ ꝙ ſic: niſi exp̄ſſe triticū. sͣ. de ſed ceſſio nullo mō valeret: ꝗa nō cōſenſit debitor: ⁊ iō agat̉ cōtrariū. iſtud eſt verū: qꝛ iura iſta ſunt īmutata in v̓. ob. in. l. ſi ſi exigeret̉ ab eo cui facta eſt ceſſio cogeret̉ ſoluere alid̓ hoc: qꝛ hodie dꝫ exp̄ſſe agi: vt p̄ſumat̉ nouatio. ¶ Sed ſti. in vltimiſ pro alio īuitus. ¶ Sed cōtra hoc videt̉ ꝙ etiā in delecirca hoc an pena vel mora p̄cedens videat̉ repetita in v̓. pͥn. e. ti. in gatione nō liberet̉: vt. sͣ. de ope. li. l. oꝑe in rerū. cū. l. ſe. eo. ibi. l. ſi pri obligatiōe nouāte: an ſit īmutatū dicā. jͣ. e. l. quotiēs. ⁊ or. hoc ſim⁊ ſe. So. non liberat̉ ipſo iure: vt ibi. ſed ope exceptōis: plēius ī. l. ſi rē aliquā. jͣ. e. dixi ī. l. eū ꝗ ita.§. fi. sͣ. d̓ ꝟ. ob.

2 De noua. ⁊ delega. 8 6 pliciter ſeꝗt̉ Ex.§. ſequenti. to. Guil. d̓ cu. dicit ꝙ tunc qn̄ ſoluit̉ ꝓ inuito ha c ¶ Reſpōdꝫ Pau. d̓ ca. ¶ An ex ſtipulatiōe nouante obligationē in diē guil. adde qͦ bet actionē nego. geſto. qd̓ probat ꝑ. l. at ſiquis quē vide ī. l. ſtatim agi poſſit. dixi. sͣ. ī. l. ī rē sͣ. alleg. in fi. .§. labeo. sͣ. de religio. Item ꝓbat. l. ſiꝗs manci§. tigrū. sͣ. d̓ iſtud ſeꝗtur Obligatio ī diē vel pura pōt pijs.§. fi. sͣ. de pecu. ⁊ qꝛ non eſſet equū: vt quis rei vendi. LC IAl a. ſtatim nouari: ſed cōditōalis pau. de caſt. locupletaret̉ cū aliena iactura: vt. l. nam hec nads I pupilibi dictꝰ ꝙ ī demū in cōditionis euentū. h. d. Hic dicit̉ ꝙ ob lus. et h̓ tura. sͣ. de cōdi. inde. ⁊ ſic equū eſt actionē dari: ſtipulatōe tā eſt caſus vni ligatio in diē ſtatim nouat̉. ¶ Quero vtrū ex ſtitū neceſſaria vt. l. quotiens. sͣ. de preſcrip. ꝟbis. ⁊ hoc tꝫ Cy. ī cus ⁊ ſinguvidet̉ ꝙ dieſ pulatiōe nouāte poterit ſtatim agi. Glo. dicit ꝙ .l. fi. C. de ne. ge. Ad. l. fi. de ne. geſ. rn̄det Guilᶜ. lariſ ꝙ iudex ſit repetita. l. non ſed expectabit̉ dies: ita dicit glo. ſed. sͣ. e. l. ī ꝙ qn̄qꝫ ꝓhibitio ſit ſuper tali geſtione ꝙ ꝓpter nō dꝫ ꝯdem i.§. ſub cōdi diem. no. cōtra. Dicūt ꝗdā ꝙ hic loꝗtur in. l. no nare reū qui eā geſtor incidit in delictum: vtputa ꝓhibeo ne tiōe ſūt. vt le cōueniri poſtra. qn̄ exp̄ſſe fuit dies repetita. l. in dieꝫ. loꝗtur ga. no. ca. labores fundum meum: nec intres cā laborādi: terat pluribꝰ a ¶ In. l. ꝗ ſic glo. qn̄ eſt dubiū: vt ſic in dubio nō intelligat̉ re tunc ſi intras delinquis: vt. l. iij. sͣ. de acꝗ. re. do. actio. niſi pri qꝛ ibi fuit fa petita. ar. l. alle. in glo. ita dicebat do. Old. cōtra mo actor limerito nō debes hēre actiōem negocioꝝ geſtocta exp̄ſſa ⁊cͣ iſtud dictū videt̉ caſus in. l. ꝗ ſicª. de ver. ob. vbi beret reū ab vel ibi nō fu rum: vt. l. ſine hereditaria. sͣ. de neg. geſt. ſed qn̄ alijs formain dubio dies repetita videt̉. mihi videt̉ ꝙ debe it exp̄ſſa quā prohibitio nō facit geſtorē delinquere: vtputa ꝓ liter. ſimilititas in ſcd̓a amus dicere in dubio ſic. aut in ſequēti ſtipulati hibeo tibi ne ſoluas pro me: ſi ſoluis tunc hēbis ter qn̄ plurivt pꝫ ex p̄di one nulla fuit deducta ꝙͣtitas: ſed ſic dcm̄ qd̓ ex bus teneor cōtra me actiōem negociorū geſtoꝝ per dictas ctis ẜꝫ pau. debeo ẜuari pͥma ſtipulatiōe debes ꝓmittis: ⁊ tūc dies intelli de ca. ⁊ ibi. rōnes. ꝗcꝗd dicat Guil. ipſe dicit cōtra caſum. l. indēnis per gatur repetita. aut fuit exp̄ſſa quātitas: vt. c. que pro te. sͣ. man. ⁊ ſic iſta glo. dicit veꝝ. facit. l. ſi ex cautōeꝫ legi mihi debes ꝓmittis: tunc dies nō intelligit̉ repe timaꝫ ab eo duobꝰ. sͣ. de neg. ge. ⁊ ſic iſta glo. veꝝ dicit: ⁊ gltita. hoc ꝓbatur. sͣ. de re iudi. l. nenſenius. cum cui ſoluo: vt que eſt in. l. ſoluēdo. intelligat̉ in eo qui ſoluit ꝓ no. bal. ī. d. l. ſua glo. in. l. ſi prior. cū ſua glo. sͣ. ſol. ma. nō ob. ignorante. alias male diceret. non ob. l. at ſiꝗs. cū ſeruū. ad l. ꝗ ſic. qꝛ ibi fuit fcā exp̄ſſa cōmemoratio diei. §. labeo. qꝛ ſpāle eſt in expenſis funeris. Nō ob. fi. C. de ſer. Cōceptio ſtipulatōis fu. ⁊ ad īſtuꝫ l. ſiꝗs mancipijs. in fi. sͣ. de pecu. qꝛ ibi ideo ꝗa Si quis ita. nouātis pōt p̄cedere tex. adde. l. n̄. ſeruus pōt obligare dn̄m īuitū de peculio: ita re ſolū. sͣ. d̓ rei ſtipulationē nouatam. h. d. ¶ Op. eodē tꝑe nō ſpondet glo. in. d. l. fi. C. de neg. ge. nō ob. ꝙ nō vendi. pōt ꝗd oriri ⁊ extingui: vt. l. ticio cū morietur. sͣ. dꝫ locupletari cū aliena iactura. ⁊ qꝛ equū ē actō e ¶ Qui ſub de uſufr. So. qd̓ hic dicit eodē tꝑe non ītelligas cōditiōe. de nem dari: ꝗa īmo non eſt equū propter prohibi intellectu hꝰ in eodem inſtāti. ſed p̄cedit pͥmo obligatio ticij tionem ſibi factam: vt dictis. ll. §. adde no. ꝑ ⁊ ſeꝗtur poſtea obligatio nouans. Uide glo. que bar. ī. l. ſi cōI pupillus. incipit videt̉ ſu Actio iudicati nō ſtante.§. i. sͣ. Idem celſus. nouatur per ſtipuſo. ma. Et ibi perflua ibi. ſed dicit ꝙ nō. ¶ No. arg. ꝙ īdiſtincte tꝫ lationem iudicatū ſolui. poſſum petere: vt fiat mihi inſtr̄m liberatōis: vt ꝙ cōditio qͥ Si debita duobus alter magis de facili poſſim liberationē oſtendere: vt oīno ē extitu Si decem. natiue ꝓmittant̉ nouara: ita demū hic. ⁊. l. plures apochis. C. de fi. inſtru. īpedit natiui tio nō cōtingit. h. d. ¶ Op. glo. de. l. is cui decē. ¶ Que tatē obligati Qui ſub cōditioe. rō exēplū jͣ. e. So. ſolue: ut ibi. Item cōtra. jͣ. e. l. a te. ſol. vt onis ſi ē īcer ibi ¶ Circa iſtā. l. querunt̉ duo. pͥmo quis fuit glo. ponit exēplum ſi ſtipulor ſi antichriſtus nata. an ⁊ qn̄ ſe iſte ticius. So. poteſt intelligi de ipſo debitore: cus ſi eſt cer ſcetur. nā certū eſt ꝙ naſcetur. ¶ Secundo mō ta: an ⁊ īcervel de quodā exͣneo: ⁊ ſic erūt due lec. ẜm hoc q̄ponit exēplum glo. ſi ſtipulor. c. cū moriar: nam ta qn̄. hic eſt ritur ꝗd in dubio dicit gl. in dubio p̄ſumo: vt. jͣ. iſta ſtipulatio eſt pura: īmo nō eſt pura: ꝗa licet bonꝰ tex. vlti.i. l. ⁊ magis qd̓ in eo. vel ẜm quoſdam: vt īnuit̉ tra quē add̓ hoc ſit certū ꝙ moriar: nō tn̄ eſt certuꝫ qn̄. ideo bonū tex. ī. l. .jͣ. e. l. a te. ⁊. l. is cui. Iſta glo. eſt difficilis. nā ad dꝫ expectari dies: ita no. in. l. ī oībus. de reg. iu. qͣ iuri verū de hoc: vt pͥma rn̄ſio ꝓcedat: oꝫ te ſic formare qōnē re glo. ponit exemplū qn̄ ꝓ mitto. x. ſi celū tetige bitorem. v̓. ſi quid ſi iſte ticius ſoluit ſimpliciter nō exprimenro digito. nā eſt certū ꝙ nunꝙͣ celum digito tan milem. ⁊ ibi do pro quo ſolueret: ⁊ intellige ꝙ iſte ticius erat no. glo. in v̓. gam. ideo eſt pura: vt. l. in illa. in fi. sͣ. de ꝟ. obli. ſolutōis. ī fi. ille idē debitor: nō erat exͣneꝰ: ⁊ tūc ꝓcedit rn̄ſio Ex.§. ſequenti. de ꝯdi. inde. pͥma ꝙ in dubio videt̉ ſoluere noīe ſuo: vt. d. l. ¶ Quādo pͥmo ſtipulor iter ſecundo actuꝫ: an bn̄ facit tex. ī ⁊ magis. jͣ. ti. i. ſed ſi ille ticius fuiſſet ꝗdam exͣne nouatio preſumatur. .l. niſi finita. us ⁊ dubitaret̉ in quā cām caderet. ſol. dic vt. l. i. de tute. ⁊ rō. ꝓ Si ſecunda ſtipulatio diſtra. ī pͥnc. Qui actu m̄. cōtinet minꝰ non p̄ſu⁊. ij. jͣ. ti. i. ¶ Scd̓o modo pōt intelligi iſta. q. ꝙ vbi lꝫ certuꝫ in dubio hoc eſt vtrū iſta ſtipulatio p̄ſumatur fa mit̉ nouatio. ſecꝰ ſi cōtineat plus. h. d. ¶ Queſit tutelā fini cta aīo nouandi vel nō: ⁊ tūc bene ꝓcedit ſeq̄ns ri morte vel ro ꝗd eſt hoc dictū qn̄ ſcd̓o ſtipulor minꝰ nil agi pubertate rn̄ſio: dic vt. jͣ. e. l. is cui. ⁊. l. ſi a te. tur. dicūt ꝗdā ꝙ nō ſit nouatio ēt ſi eſt hoc actu tn̄ nō orit̉ ac Ex.§. ſequenti. hoc eſt falſum: vt. l. ꝗ vſufru. sͣ. de ꝟ. ob. Alij ditio niſi finita ¶ An qn̄ aliquis liberat me īuitum hēat contra cūt ꝙ ſequēs ſtipulatio nullū hꝫ cōmodū. tu dic ea tutella. vt me actionē negocioꝝ geſtorum: ibi. Quero. ibi. ⁊ plene ꝑ nihil agitur: ꝗa nouatio nō preſumit̉: ⁊ ita debe bar. ī. l. ita ſti Pōt alius me inuitum mus intelligere cū ſumus in materia nouatiōis Si ab aliO. uiberare. nō aūt iuito mi pulatus. ī. ij. Quero qn̄ ſtipulor pͥmo iter: ſcd̓o actum: an no q. jͣ. de v̓. ob hi actōem auferre. h. d. Dicit̉ hic ꝙ erāt duo ob uatio p̄ſumat̉. glo. dicit ꝙ nō: qꝛ aliud ē ꝙ in ſeli. Et ad p̄di ligati: ſed vno ſoluēte liberat̉ alter. īmo videtur cta adde bar cūda ſtipulatiōe deducit̉. videt̉ ꝙ īmo ſit noua to. in. l. cēteſi ſūma duplicari. ꝗd enī ꝓhibet ꝙ tu debes mihi tio: vt ꝓbatur in. l. ꝗ vſufru. sͣ. de ꝟ. ob. ẜm veruꝫ mis. e. ti. ⁊ vi .c. noīe dotis vxoris mee: ⁊ vxori alia centū. vn⁊ cōem intellectū: ⁊ ita dꝫ intelligi hic: vt ſic faci de bart. in. l. b ¶ Si ab ali de videt̉ obſtareᵇ inſti. de du. re. in pͥn. ⁊ sͣ. de ac. heres meꝰ. d̓ at ad ti. nō ob. qd̓ hic dicitur ꝙ ſtipulatur aliud o. videt̉ ob⁊ obli. l. lucio. So. intelligas ꝙ hic fuit dcm̄ in ꝓ condi. ⁊ deꝗa intelligo ꝙ ſtipulat̉ aliud.ſ. plus. ſtare. an d̓bi mon. miſſione eandē pecuniaꝫ: ⁊ ſic apparet ꝙ ſenſetor ſoluens t g ¶ Op. glo. d̓. l. noua runt de eadē pecunia. ¶ Quero qn̄ aliquis libecreditori cre El TCCITre. jͣ. e. ⁊. l. nō iō. Sol. ditoris ſit li rat me inuitū: an hēat cōtra me actionē negocio dicit glo. hic. dicit̉ ꝙ fallit in adiecto. falberatꝰ. vide rum geſtoꝝ. Glo. hic dicit ꝙ nō. cōtra tꝫ glo. in lit etiā in ꝗbuſdā alijs. Rug. v̓o vt iſta cōtra. ſol tex. in. l. ſi ſo .l. ſoluendo. sͣ. de ne. geſt. Alia glo. in. l. ſolu. jͣ. ti. lutā. de pig. uat addit ad r̄gulā cui recte ſoluit̉.ſ. vt ſibi debi ac. ⁊ ibi bali. ītelligit illud qn̄ ſoluit̉ ꝓ ignorāte. ſecꝰ ꝓ inuitū: tūc iſta regula nō cōprehēdit alios cāus enu

De noua. ⁊ delega. a d Elegare. nō videt̉. No. pro eo qd̓ dicit Bar. ī. l. ſingularia. sͣ. ſi cer. vſuca. ⁊ in. l. non fatet̉. de confeſ. ⁊ Bal. in. l. i. in. xiiij. col. C. de ꝯfeſ. vbi pe. d̓ cāpſore. qꝛ iſtud facit ꝯͣ. ⁊ ita tenēt alij doc. in. d. l. ꝗ vſufructū. ſingu. limitat. Sed in ꝯͣrium ꝯͣ primā limitationē facit. l. magnā. de ꝯͣhē. sͣ. de ver. obli. ⁊ pro iſta ꝑte audio ꝙ Bar. cōſuluit. vꝫ ꝙ nunqͣꝫ ſit noua ⁊ comit. ſtipu. ⁊ qd̓ no. Bal. in. l. qui alienam. C. de lega. ⁊ vide Ange. in tio pͥme obligatiōis neceſſario in p̄iudicium creditoris: ſed tūc demū cū dicta. l. qui fundum. in.§. ſeruum. ſua intereſt ꝑ tex. no. in. l. cū duobꝰ.§. idem̄ rn̄dit. sͣ. pro ſo. ⁊ qd̓ ibi Bar. e q Uotiens venio ad ſecūdam. ⁊ de intentiōe huius tex. in ꝑte diſpu⁊ bal. in. l. cō tat late bal. ī miſſorie. C. .l. i. in. ij. col. de pac. inter meratos in glo. ⁊ verū dicit rug. tn̄ formādo ſic de execu. rei ⁊cͣ. ⁊ ſic no. ꝙ r̄mittere exceptiōꝫ ē dōare qd̓ tene emp. ⁊ vē. ⁊ iudi. ⁊ ī. l. fi. regulā exceptio nō bn̄ adaptat̉ ad regulā. Iteꝫ mēti. vn̄ aduerte ī inſtr̄is ꝓcuratōis ⁊ ī īſtr̄is ſcīs in. l. i. C. de in vlt. q. C. d̓ ꝗbuſdaꝫ caſibꝰ ille cui pōt ſolui noīe alieno pōt hiſ que pene a ꝓcuratoribꝰ in ꝗbꝰ renunciant tali ⁊ tali exceꝯͣ. emp. noīe. ⁊ qd̓ ip nouare: vt in tutore in curatore ⁊ ꝓcuratore ha ptōi. nā vr̄ ꝙ n̄ poſſꝫ r̄mittere: qꝛ renūciare exce f ¶ Fiſcus hē ſe no. in. l. ſi bente mādatuꝫ cū libera. jͣ. e. l. nouare. ⁊. l. fi. jͣ. e. tur. et hoc ſe ptioni ꝑemptorie eſt donare: niſi hērent mādaqn̄. in fi. C. d̓ quitur h̓ anEx. l. ſequenti. tum ad renūciandū. ¶ Op. de. l. iulia. sͣ. de doli inof. teſta. ⁊ ī ge. ⁊ imol. et ¶ An hec. l. ſit correcta ꝑ. l. fi. C. d̓ noua. Et qͣli.l. i. in. ij. col. excep. So. hic loꝗtur qn̄ delegatio eſt facta ꝟo pau. de ca. ſꝫ de publi. iuter fiat delegatio. Et an facta delegatiōe ꝑ cōtecreditori: ibi qn̄ eſt facta creditori putatiuo vel ro. in. l. ſi ma di. vide bar. ſtationem ꝓcedatur ſuꝑ eadē inſtantia. rito. in prin. aīo nouādi. ¶ Querit glo. ꝗd in dubio ſi non ē ī. l. i.§. i. de p̄ sͣ. ſol. ma. te6 Dicit̉ hic delegare to. ſti. ⁊ in. d. certū vtrū ſciuerit vel ignorauerit. Glo. rn̄det ſo net ꝯͣriū per Ele gar Ceā vice ſua aliū reum l. ſingularia. lenniter: aut exceptio cōpetebat ex facto ſuo ⁊ p̄ illuꝫ tex. pro hētur an ius dare creditori. an hec lex ſit hodie corre quo facit qꝛ ſumit̉ ſcire: aut ex facto aliēo ⁊ p̄ſumit̉ ignorare excipiēdi poſ fiſcus ſubit cta ꝑ. l. fi. C. de noua. ⁊ inſti. e.§. p̄terea. certe nō qd̓ tene menti. ſimile no. in. l. ſi res. de le. i. Priſit nouari. ⁊ onera legavr̄ª: qꝛ illa. l. nō facit mentioneꝫ: niſi de nouatiōe ad bar. h̓ vimum dictū qd̓ ex facto ſuo p̄ſumitur ſcire: intelli toꝝ ſeu fidei de glo. ī. l. ij nō d̓ delegatiōe. ⁊ ſi tu dicis īmo facit ibi mētioge niſi factum ſuū eſſet multū longinquuꝫº: vt. l. cō. ſub cōdiC. e. ⁊ bal. in nem de delegatiōe dū corrigit iura antiqͣ q̄ dice tiōe relictoꝝ peregre. in pͥn. sͣ. de acꝗ. poſ. ⁊ no. per Dy. in. c. .l. pecūia. sͣ. .l. ſtatius.§. bant ꝙ īteruētū noue ꝑſone noua naſcit̉ obliga ſi cer. pe. ⁊ ex p̄ſumit̉ ꝗs ignorare. exͣ de re. iur. li. vi. Itē intelli fi. jͣ. d̓ iur. fiſ. tio ⁊ inducebat̉ nouatio qd̓ ad delegationē ꝓpͥe preſſe glo. in ge niſi factū eſſet valde ītrīcatū: ita ꝙ memorie Itē nō vide .l. iiij. in glo. videbat̉ referri. qd̓ nō ob. qꝛ noua ꝑſona poſſit de facili retineri non pōt: vt. l. emptor.§. lucius. tur poſſe red ibi. C. eodē. interuēire abſqꝫ iuſſu ⁊ delegatiōe debitoris. ſꝫ di bona difsͣ. de pac. ⁊. l. fideicōmiſſum. sͣ. de cōfeſ. ADDE pul ferētie ratio ſi debitor delegat eū: vel dat aliū expromiſſoreꝫ chre bal. cōEx. l. ſequenti. quare potiꝰ ſili. ccxix. iij. forte nouatō nō inducit̉: nō pono hoc ꝓ ꝯſtāti. ¶ Fiſcus in obligatiōe ꝯtracta hr̄ loco heredis ad eū trāſeāt lib. ⁊ cōſi. cc ¶ Uēio ad ſcd̓m paſſū. dr̄ hic ꝙ ſit delegatio ꝑ nō in obligatiōe cōtrahēda: ibi. Ex quo. Et an actiōes actixxxvij. eo. li. ue qͣꝫ paſſiue ſti. ⁊ ꝑ lit. cōte. ꝯtra. jͣ. e. l. delegare. So. ī delega tp̄s exiſtētis conditionis trahat̉ retro ad tēpus b s I quis vt ſtatī dicā. tiōe ē duplex actꝰ. vnꝰ eſt īter delegātē ⁊ delegadelega ſtipulationis. vide in fi. ideo bal. tꝫ ī uerit. no. tex tum debitorē: ⁊ iſte talis actus ſit nuda ſcriptuIſta eſt multū ſolēnis .l. fi. C. de ꝯ. tū ibi. remit Uotie S..j. ⁊ diuiditur in duas ra ⁊ ſimilibꝰ modis: vt. jͣ. e. l. delegare. ꝗdam eſt emp. ꝙ oblitere exceptō gatiōes oēs actꝰ ꝗ ſit inter delegantē: ⁊ eū cui ſit delegatio: ꝑtes. pͥmo qn̄ ſtipulatio conditiōalis inneꝫ ꝑempto actiue ⁊ paſ⁊ iſte actus ſolū ſit ꝑ ſtipulatiōem ⁊ lit. cōte. con riā eſt donaterponit̉ ad nouandā puraꝫ. ſcd̓o qn̄ ſtipulatio ſiue trāſeant tio: ideo pro tra. qꝛ ſolū ſtipulatiōe fit: vt. l. i. C. e. Sol. ſubaupura interponit̉ ad nouādam ꝯditionaleꝫ. ſcd̓a in fiſcū. ⁊ ibi curator eam Qur di ibi: vel cōteſtatiōe. ¶ Querit glo. pͥmo qͣliter ad hunc tex. ibi: ſed ſi qd̓. ⁊ breuiter. h. d. Stipulatio cōditio remittere n̄ rn̄det vt etiā fiet iſta delegatio ꝑ cōteſta. Rn̄deo qn̄ alius ſunalis nouat puram in cōditiōis euentū: ſed ſtapōt qd̓ intel rn̄det in. d. l. ligūt ꝑ bar. ī ſcipit iudiciū ꝓ me animo nouādi: tūc ego libetim morā p̄cedentis obligatiōis purgat. Item ſi marito. et .l. fi. sͣ. que ī ror: ⁊ ille incipit teneri. vel ponamꝰ alio mō dicit ſtipulatio pura nouat cōditiōalem in cōditōnis prout ibi rn̄ ſtuqruge frau. cre. ⁊ īglo. ꝙ ego cedo tibi actiōem cōtra debitorē me det bar. ⁊ gl. euentū: ſi tūc exiſtat ꝑſona in quā obligatio cano. ī. c. cum in ver. cōdium: ⁊ tu lit. cōte. es cū ipſo. ipſe incipit teneri tiolim. d̓ offi. dat. h. d. in ſūma. tex. ibi egiſſe videat̉: qꝛ per eaꝫ tio ni. in ſolu deleg. Et iō bi ⁊ liberat̉ a me. exēplum iſtd̓ nō eſt bonum: ꝗa receſſum videt̉ a cōditionali obligatiōe ẜm men tio. quaꝫ apnon pōt ꝓcu magis eſt exēplum ceſſionis ꝙͣ delegationis. vn̄ tem ꝯtrahentiū. ⁊ habes idē qd̓ hac. l. in. l. pecu probat h̓ eti rator ī īſtrutene pͥmū. ¶ Sꝫ q̄ro q̄ actio dabit̉ ꝯtra d̓bitorē am Rai. nec niam. sͣ. ſi cer. pe. ¶ Ad verſi. vnde marcellus mēto renūci oh. d. l. noua ſic delegatū ꝑ ꝯte. dicit glo. ꝙ dat̉ illa vtilis q̄ cō are exceptōi Op. fortiter de. l. eū qui ita.§. fi. sͣ. de ver. ob. vbi tio. ꝑ quam ꝑēptorie qd̓ tra debitorē dabat̉ directa. Iſtā gl. tꝫ Dy. Ia. d̓ per ſtipulatōem cōditionalē nō tollitur mora p̄ bar.s. repre tn̄ ītellige: vt are. ⁊ Cy. in. l. i. C. de iudi. ⁊ nō alle. alid̓ niſi iſtā hēdit dictaꝫ cedens. Sol. vt ibi dixi. ⁊ dicā in ꝓxi. contrario. ſingu. ꝑ bar. ſolu. glo. qꝛ glo. ¶ Quero facta cōte. vtrū ꝓcedatur ſuꝑ eain dcā. l. fi. ⁊ ¶ Item op. de. l. ſi rem. jͣ. e. Glo. dicit ꝙ ibi fuit ibi loꝗtur in dem inſtātia cōtra debitorē. Rn̄deo vr̄ ꝙ non: bal. ī. l. pcm̄ expreſſe actū: vt mora ſic purgaret̉. iſtud eſt diui hereditate ia curatori. C. qꝛ tꝑe dati libelli iſta actio nō competebat: ſed ī nare. vel ibi loꝗtur qn̄ reo abſente fuit facta ſticente. hic in de pac. cipit cōpetere in ipſa lit. ꝯte. ergo ⁊cͣ. vt. l. nō po bonis iacēti pulatio ſcd̓a aīo nouandi: hic reo pn̄te: ⁊ iſta eſt c ¶ Et p̄ſumi bus īter que teſt. sͣ. de iudi. cōtra dico ꝙ ex eadē inſtantia ſetur ignoravera ⁊ notabilis ſolutio: ⁊ iſtā tenui in. l. eū ꝗ ita ē dr̄ia. ar. eo re. limita vt quit̉ cōdemnatio: ⁊ ꝓcedit iudiciuꝫ hoc mō: qꝛ .§. fi. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊ eam tꝫ Iac. de ra. ⁊ oēs Mo rū qͥ no. bar. per bar. ī. l. ſi oēs actus formabunt̉ cōtra illū debitorē ſic deder. lꝫ Ia. de ra. in. l. eum ꝗ ita.§. fi. iſtam ſo. ſibi in rub. sͣ. de tutor. C. de legatuꝫ ⁊ ſuſcipientē iudiciū defenſorio noīe rei acꝗ. here. itē appropriat: ⁊ ꝓbatur iſta ſol. in. l. ꝗ deceꝫ.§. idē ꝑicu. tu. ⁊ in add̓ ad bar. pͥncipalis ſeu tanꝙͣ cōtra defenſorē aīo nouādi .l. ꝗ funduꝫ. rn̄dit. jͣ. de ſolu. ¶ Uenio ad ſcd̓amᶜ ꝑteꝫ ⁊ vide h̓. bal. in. l. ſi §. ẜuꝰ meus. rei pͥncipalis. ꝓbat̉ ī. l. liberto.§. fi. sͣ. d̓ ne. ge. ita tur ꝙ licet ꝑſona ſit deportata ꝙ nouet̉ obliga ꝯſtāte.§. fi. sͣ sͣ. d̓ vſuca. ꝓ dꝫ intelligi. l. ſoluēdo. e. ti. ⁊. jͣ. ti. i. l. ſolutio. tio. nam fiſcus eſt heres: ideo eſt ꝑſona q̄ poteſt ſol. ma. ⁊ ī. l. emptore. Ex. l. ſequenti. tutoris. C. obligari: vt. l. nouatio. jͣ. e. So. dicūt ꝗdā hic lod ¶ Longinad. l. iul. d̓ vi. ¶ Remittere exceptioneꝫ eſt donare: iō ꝓcuraquū. ītellige quitur qn̄ poſt deportatiōem bona nō erant ad ⁊ vide bar. ī ſi certat d̓ dā rator non pōt exceptioni ꝑemptorie renūciare huc a fiſco agnita: ⁊ ſic nunduꝫ erat heres. hoc ꝯſi. incip. co no vitando. niſi dcm̄ ſit in inſtr̄o. Et in fcō alieno p̄ſumitur nō placet: qꝛ idem eſt hereditatē iacere: vel adi lonus. ⁊ ibi ſecus ſi de lu ignorātia: ⁊ etiā in ſuo cū eſt valde antiquuꝫ vel no. hūc tex. cro captādo tam eſſe: vt. d. l. nouatio. vel aliter: ⁊ iſtaꝫ tꝫ Dy⁊ ī. l. pen̄. C. ita dicit bar. intrincatum. aliud eſt quē eſſe mortuū naturaliter: aliud eſſe de excep. rei ⁊ ibi vide p̄ quē deportatū. ⁊ ſi tu dicis fiſcus hētur loco he iudi. ī. v. col. eū aliquid ī I quis delegauerit ⁊ vide ꝙ per redis: dico ꝙ nō eſt verū ꝑ oīa. ita habuiſtis no materia ī. l. Iſta eſt bona lex. Delegatꝰ ſciens ſibi ex iſtū tex. dicit ꝗ fundū.§. sͣ. ti. i. l. inter eos.§. fi. que glo. ꝓbatur ꝑ hanc. l. bar. in. d. l. ſi ẜuꝰ meus. sͣ. exceptionē ꝯpetere eā vr̄ remittere: ignorās nō vt ibi dixi. Ex quo no. ꝙ in obligatiōe iam cō ꝗs arbitratu ꝓ emptore. pōt exciꝑe cōtra eū cui facta ē delegatio: ſꝫ ꝯtra tracta fiſcus hēturᶠ loco heredis: ſed in obligati .§. fi. cū con adde bar. in delegātē ſibi ſuccurrit̉. h. d. ¶ No. tex. ibiᵇ ſimi cor. sͣ. de v̓. one cōtrahēda ꝙͣꝙͣ ex cā de preterito nō habet̉ .l. celſus. de ob. Itē adde lis ei videbit̉ ꝗ dōat: qm̄ remittere exceptiōeꝫ vr̄ loco herediſ: vt hic. ¶ Ulterius q̄ro dicit̉ hic ꝙ glo. no. in. l.

HoDe noua. ⁊ delega. 8 7 nam ad ea. sͣ. de condi. ⁊ demon. qͥ vult ꝙ obligatiōes cōditiōales nō tra non puto verū: vt dixi in. d.§. ſi de vectigalibus. ADDE an in fiſcuꝫ trā ſeant in fiſcū quā ſeꝗtur ibi bar. qui dicit illud ibi verū intelligi in iuribꝰ ſeant bona acꝗ ſita poſt ꝯfiſcationē abb. cōſi. xci. ij. lib. ⁊ an in legitima fiproueniētibus ex vltima voluntate. ſecus in iuribus cōditionalibus exlij bāniti fiſcus mortuo patre vel matre hēat ius: ⁊ an monaſteriū ⁊ fiſcuſ ctu per. l. īter ſocerū.§. fi. sͣ. de pac. dot. ad hec allega. ꝑ bar. in. d. l. fi. C. d̓ equiparentur. vide Pau. de ca. conſilio. xxxij. contrahen. emp. ⁊ ī. l. i. C. de pac. conueniē. lꝫ ang. ⁊ imo. hic ꝯͣriū teneant a ¶ Aduerte tria. Quid ſi fiſcus accipiat bona tanqͣꝫ vacantia an teneat̉ le ⁊ illā glo. in gatarijs. vid̓ d. l. nam ad in. l. iij.§. cuꝫ ea. reputat deportatus nō eſt ꝑſona que obligat̉. quero an nor non pōt renunciare beneficio reſtitutōis: qꝛ ex cauſa. jͣ. d̓ ſingularē. ī. l. deportatꝰ obliget̉ naturaliter ⁊ ciuiliter. glo. hic iure fi. ⁊ que etiā. C. ad. l. in renūciatione eodē modo decipitur. de quo ē dicit ꝙ nō obligat̉ ciuiliter ſꝫ naturaliter ſic. hoc ibi dixi. ſal. ⁊ ꝗd ſi figlo. in. l. ſi intra. C. de in inte. reſti. ⁊. l. ſi iudex cir b ¶ No. iſtaꝫ ſcus accepit non eſt verū in caſu nr̄e legis: qꝛ ſi obligaret̉ nacūuento. sͣ. de mino. ¶ Quarto no. ver. diuerſū legem. ⁊ hoc bona tāquaꝫ turaliter: pͥma obligatio nouaret̉: vt sͣ. eo. l. i. qd̓ eſt ſi iam. ꝙ in his q̄ ꝗs contrahit poſt. xxv. ānodicit Bar. ſe vacantia. vi eſt cōtra iſtū tex. dico ergo ꝙ in caſu noſtre. l. nō in facto conde q̄ dixi p infra illud quadriēniū infra qd̓ poteſt petere reſuluiſſe. de qͦ bal. ī. l. iij.§. obligatur ciuiliter vel naturaliter. ⁊ ideo aduerſtitutionē: tamē nō reſtituitur ita habes hic. falin. l. poſtqͣꝫ. ī cum ex cā. jͣ. te triaª. nā q̄dam ſunt obligatiōes de p̄terito cō lit in caſu quē habes. C. de repu. here. l. fi. ¶ Ul prin. sͣ. vt lede iure fiſ. et tracte: ⁊ ab illis per deportationem liberat̉ fide ga. no. caue. timo no. ꝙ ꝗs nō debꝫ eſſe curioſus de negocijs adde quod iuſſor a ciuili ⁊ naturali ⁊ tranſfundit̉ in fiſcum: c ¶ Tam̄ hoc ad eū nō trā alienis. ¶ Op. de. l. apud celſum.§. fi. sͣ. de do. eſt verū. no. vt. sͣ. ti. i. l. ſi debitori de portato. q̄dam ſunt obſeūt: niſi que excep. Solu. aliud eſt in exceptiōe metus: vt ibi. limitatōꝫ ad ad heredem ligationes de nouo cōtrahēde ⁊ in illis obligat̉ ꝗa eſt ſcripta in rem. aliud in exceptiōe doli que .d. l. potior. extraneū trā deportatus naturaliter: vt. l. q̄dam. jͣ. de pe. qm̄ ⁊ ad. l. ꝗ balſeunt ẜm gl. eſt in perſonā: vt hic ẜm Azo. quā glo. reprehen retinet ea que iuriſgē. ſunt: vt ibi. q̄dam ſunt ob neū. bene fac̄ in. l. i. vbi do dit: quia etiā exceptionē metꝰ quis videt̉ remitad hoc quod cto. maxime ligatiōes de nouo ꝑficiende: tn̄ ex cā de preteritere ꝓmittens ſecūdo: vt. C. qd̓ me. ca. l. ij. ⁊ sͣ. no. bar. in. l. Bart. C. de to: ⁊ in illis nullo mō obligant̉: vt hic. ¶ Vltīo eo. l. ſi quis delegauerit. Iſta reprehēſio glo. eſt ſub cōditiōe oꝑe. li. Itē n̄ no. iſtam. l.ᵇ ꝙ lꝫ exiſtens ꝯditio trahatur retro ī. ij. col. jͣ. ti. hꝫ ius accre veriſſima. nam ille cui facta eſt delegatio nō agit ꝓxi. in. q. i. d̓ ſcēdi: vt hꝫ v̓ ad tēpus ſtipulatiōis cōtracte: vt. l. qui potior. ⁊ ex prima obligatiōe cōtracta per metū: ſed agit confirmatio ſus heredes .l. qui balneū. sͣ. qui po. in pig. ha. tn̄ hoc eſt ve. ex ſecūda interpoſita ſponte. ¶ Item op. de. l. ne donatiofiſci. Bal. in rumᵉ ſi tꝑe exiſtentis cōditionis reꝑiret̉ extremū nis. ſed ⁊ iulianus.§. nō ſolū. sͣ. ad mace. Sol. vt ibi l. i. in. iiij. q. habile ad obligationē cōtrahendam. ſecus ſi re d d Oli maC. quādo no ¶ Ulterius op. de. l. ꝙͣuis.§. ſi mulier. sͣ. ad vel li. obſtat pe. par. ⁊ viperitur inhabile: vel ex parte rei: vt hic. ij. rn̄ſo. leia. So. ibi loꝗtur ẜm opi. Marcelli que non ei. Et quādo de ꝑ Bal. in vel ex parte perſone: vt hac. l. vltimo rn̄ſo. tene approbat̉. ¶ Item oppoᶠ. ad fi. huius. l. ⁊ vide exceptio aul. iubemꝰ.§. menti perpetuo. ctoris nocei. ī. ij. col. C. tur ꝙ ꝗs debeat eē curioſus de perſona eius cū at ſucceſſori ad trebel. ⁊ ī x Non ītelligitur quo cōtrahit: vt. l. iij.§. pe. sͣ. de in rem ꝟſo. ⁊. l. ꝗ quo ad agē I creditol. pena reperita ī repe. c. ſi pr̄. cū alio. jͣ. de reg. iu. glo. dicit ibi in mutuādo: hic duꝫ. vide gl. de teſta. ī. vi. ſtipulatione nouāte. hoc dicit. no. ⁊ ibi bal. aliter cōtrahēdo nil eſt dictū: vel dic ibi volebat in. xviij. col. ī. l. vitia. C. 3 ¶ Oppo. sͣ. e. l. de⁊ iura natualium obligare ex alterius ꝯtractu hic ſecus. iſta Ele gare. legare. So. vt ibi. d̓ acꝗ. poſ. ralia trāſeūt eſt optima ſi bene intelligat̉: nā in p̄iudiciū ipſie ¶ No. ver. in fiſcuꝫ hōc In ſtipulatōe no us cū quo cōtraho nō debeo eē ſollicitus ⁊ curidiuerſum. an eſt obligatio Ouatione: uante non intelli mulier poſſꝫ oſus ꝗd ipſe egerit: ſed ſi ex illo actu volo alium nes natur a renūciare be gitur repetitū pignus vel vſura. h. d. les ẜm Bal. mihi obligari: vel alteri p̄iudicare: tūc debeo eē neficio velle in. l. tam māEx. l. ſequenti. curioſus: vt. l. contra. ⁊ hoc modo dꝫ intelligi iliani: ⁊ minor datori. in. ij. ¶ Exceptio que obſtat deleganti non obſtat ei lud qd̓ dicit̉ ꝙ imputat̉ ei qui nimis fuit credubeneficio recol. C. de nō cui facta ē delegatio: ibi. No. Et an mulier poſſtitutionis. d̓ lus: vt. sͣ. de eo per quē factū eſt. l. fi. ¶ Et ꝑ hoc nu. pecu. dihoc vltra no ſit renūciare velleiano ⁊ minor beneficio reſtitu xi ī. d. l. ſi ma induco tibi ad. q. aliquis eſt ꝓcurator ad acci ta. hic no. ēt rito. Iteꝫ an tionis in integrū: ibi. Secūdo cū ꝟſi. ſequēti. Et piendū pecuniam mutuo: ⁊ eā ꝯuertēdaꝫ in emin. c. ſi diligē in fiſcum trā an cū mutuo ꝓcuratori hēnti mandatū ad id: ⁊ ti. in glo. de ptionē inſtr̄i: vel in fabricaꝫ talis domus. procuſeant bōa fuꝙ ꝯuertat in aliquā cām: an debeam eē ſollicit fo. ꝯpe. adde tura.i. queſi rator venit ad me ⁊ accepit pecuniā mutuo vtꝝ qd̓ per iſtum ta poſt publi ꝙ in illā cām ꝯuertatur: ibi. Et ꝑ hoc. Et an cū debeo eē ſollicitꝰ ꝙ illa pecunia cōuertat̉ in illā tex. dixit no. cationem. vi aliquis eſt delegatꝰ creditori putatiuo: an excecauſam? Rn̄deo ſi hꝫ ſpeciale mandatū ad reci bar. ī. l. fi.§. de Bar. ī. l. ptio que obſtet delegāti obſtet ei cui facta eſt de pe. de condi. piendū pecuniā mutuo ob hanc cām ſufficit ꝓ i. jͣ. de bonis inde. ⁊ vide legatio: ibi. Primo. Et quid ſi delegatio eſt fadam. ⁊ dixi ī curatorē cām aſſerere: vt. l. i.§. an aūt sͣ. de exerad materiaꝫ .l. iij.§. pe. sͣ. cta creditori uero: ibi. Secūdo. Et an exceptio ci. ſecus ſi nō hēat ſpāle mandatū: vt. l. fi. jͣ. e. ti. Io. an. in ſpe qd̓ ꝗſqꝫ iur. ꝯpenſationis banni: ex cōicatiōis que obſtat de⁊ Azo tꝫ in ſumma illius ti. ⁊ Inno. in. c. fi. extra cu. de reſti. ī vbi Bal. et legāti obſtet ei cui facta eſt delegatio. vide in fi. integ.§. qua Ang. ⁊ no. ꝙ de fideiuſ. ¶ Ultimo ad plenā declarationē hu liter. ver. ſed quicꝗd pro i Iſta eſt notabilis. l. ius materie dy. poſuit hic vnā ſūmariā diſtinctinunquid mi bibitū eſt in Oli malta⁊ ꝓfunda. ⁊ breuiter onem ſatis planā que tn̄ in aliꝗbus deficit. ideo nor. ⁊ io. an. aliquem trāſ h. d. Exceptio q̄ obſtabat delegāti non de emp. ⁊ vē examinemꝰ eā per qōnes. ¶ Primo q̄rit̉ qn̄ aliferri id in eū ob. eiº cui facta eſt delegatio: niſi cōtra eū eadeꝫ di. in. c. cum non pōt per quis ē delegatꝰ creditori putatiuo vtrū exceptio dilecti. ⁊ bar cōfiſcationē ratio cōcedente exce ptiōis ſubſiſtat. h. d. ¶ No que ob. delegāti obſtet ei cui facta eſt delegatio. to. in. l. cum trāſire: vt di ta ibi tex. diuerſum ſi iam exceſſerit ⁊cͣ. qꝛ nō haDy. dicit indiſtincte ꝙ ſic: vt. sͣ. de doli excep. l. minor. jͣ. reꝫ xi in. l. ſi finibes alibi ita exp̄ſſuꝫ. ex hac. l. no. ꝙ exceptio que ratam habe. ta.§. ſi de ve iulianꝰ.i. rn̄. ⁊ de dona. l. ij.§. item̄ ſi ei. Mihi vi cōmunis opi obſtat delegāti. nō ob. ei cui eſt facta delegatioctigalibus. ī det̉ ſic dicendū. aut exceptio q̄ ob. delegāti erat nio. eſt ꝙ poſ ij. col. sͣ. d̓ dā ¶ Scd̓o no. ver. diuerſumᵉ ꝑ quē dicunt doc. vltalis ex qua ſoluti ꝑ errorē daret̉ repetitio. ⁊ veſit renuncianō infe. ⁊ ibi tramō. ꝙ mulier nō poteſt renunciare beneficio re velleiano. ruꝫ dicit Dy. ꝑͦ dictas. ll. aut nō daret̉ repetitio: dixi ꝓbando velleiano. nā eodē mō quo decipitur intercedēita Bar. ī. l. ꝙ ſecus eſſet vt quia exceptio erat odioſa. ⁊ tūc non obſtat ex ij. circa fi. sͣ. do eodem modo decipit̉ renunciādo. lꝫ glo. di ſiquis ꝓhibe ceptio ei cui facta eſt delegatio: ſed ei ſoluetur ⁊ titulo.i. retur vende cant cōtra ⁊ cōſuetudo ſe hꝫ ita. ſed credo ꝙ vlab eo delegās repetet: niſi alid̓ obſtet ſibi: ſicut EDDE Io. re illd̓ alicui tramon. dicūt verum de iure per hanc. l. de quo an. in additi ſi ſcienter ꝓmiſiſſet: vt. sͣ. de cōdi. ob cām. l. ꝗl ſe quia illud be onibꝰ. ad ſpe per Cy. C. de ep̄i. ⁊ cle. l. ſi quis in cōſcribēdo. ⁊ ne in eum ex debere. ꝟ. ſed ſi cū ſciret. ¶ Scd̓o q̄ro ꝗd ſi delecu. in ti. d̓ re cōfiſcatione in. l. vlti. ad velleia. ¶ Tertio no. v̓. idēqꝫ. ꝙ mi gatio facta eſt creditori ꝟo. Dy. diſtinguit. aut nun.§. i. ver trāſiret. Iteꝫ ſi. cui āt iuri. nūꝗd ꝯmoditates ꝯceſſe alicui ad tp̄s trāſeāt ad ſiſcū ex publicatōe: dixi ī ſ ¶ Item oppo. Iſta ſaciunt ad no. q. de qua. jͣ. d.§. ſi de vectigalibꝰ. Item adde ꝙ fiſcus ꝗ ſuccedit in locum filij bāniti g ¶ Ad qōnem. pro iſta qōne. vide tex. in. l. liberto. sͣ. de ne. ge. ⁊ ibi ang. non pōt dicere teſtamētum patris ſui nullū in quo preterijt ip̄ꝫ pater: vt ⁊ Bar. in. l. ciuitas. sͣ. ſi cer. pe. do. Ant. in. c. i. de poſitio. Inno. ⁊ doct. in nota. vult Bal. in. l. ſi qua pena. sͣ. de his qui ſunt ſui vel alie. iur. qd̓ dcm̄ .c. quod quibuſdam. de fideiuſ.

De noua. ⁊ delega. delegatus ſciebat ſibi cōpetere exceptionē. ⁊ virepetitionem indebiti: niſi ꝓut no. in. l. qui inuidet̉ eaꝫ remittere: ⁊ non pōt eā opponere: vt sͣ. cem. sͣ. de condi. inde. ſed iſtud ꝓcederet in ceſ e. l. ſi ꝗs delegauerit. in pͥn. aut ignorabat: ⁊ tūc ſione actionis. de quo per Dy. extra de reg. iur. aut ſit delegatō ex cā lucratiua: aut oneroſa. ſi lu c. ſiꝗs in ius. li. vi. Cy. C. de compē. l. eius. dic vt cratiua: tunc aut exceptio que ei cōpetebat erat ibi. ¶ Querit dyª. ꝗd in exceptione bāni ⁊ excō a ¶ Querit in ꝑſonam delegātis ⁊ delegati. ⁊ nō ob. ei cui fa municatiōis que poterat opponi cedēti: Reſpō dy. ⁊ an exce cta eſt delegatio: qꝛ non egredit̉ ꝑſonam: vt. sͣ. deo patet ex predictis: qꝛ tūc habēt origineꝫ ex ptio quā ob de dona. l. ſi id qd̓.§. ſi cū primus. ita dicit Dy. delicto cedentis: nec eſt delictū circa reꝫ de qua ſtet ceſſionaSed hoc dꝫ intelligi quādo delegatꝰ ꝓmiſit exrio. vid bar. agitur in acꝗſitione cōmiſſum. videt̉ diſtingui: i. l. heredi.§. preſſa certa quātitate. ſi ꝟo ꝓmiſit ſimpliciter il an ceſſio fiat ex cauſa lucratiua vel nō lucratiua: nos aūt. sͣ. d lud qd̓ dꝫ: tūc ſecus: vt no. sͣ. ſol. ma. l. ſi prior. ⁊ vt. d.§. de auctoris. ⁊.§. ſed cū legitima. ⁊. d.§. pac. de re iudi. l. nenſenius. in pͥnc. Proſeꝗtur Dy. ſi mulier. ⁊. d.§. ſiꝗs aūt. ita dicit Dy. ī. d. c. ſiꝗs aut exceptio erat in reꝫ ex ꝑte opponētis in ꝑſoin ius. Iac. de are. tꝫ ꝙ indiſtincte obſtet. ſed de nam. aut ex ꝑte illius cui oppo. vt exceptio doli: hoc eſt glo. in. d.§. ſed cum legitima: vt ibi dicā. vt. sͣ. de do. excep. l. ij.§. i. vel in reꝫ ex ꝑte vtriuſ¶ Quero vtrū exceptio que obſtat delegāti ob qꝫ: vt exceptio qd̓ me. ca. vt. l. apud celſum.§. fi. ſtet ei cui ē facta delegatio. glo. dicit ꝙ circa hoc sͣ. de do. excep. ⁊ tunc ob. exceptio ei cui facta eſt eſt adhibēda diſtinctio q̄ colligitur ex ꝗbuſdam delegatio: vt sͣ. de do. excep. l. iuli.i. rn̄. de dona. .ll. ſed dy. ponit longā diſtinctionē que eget alil. ij.§. item ſi ei. ij. rn̄. ita dicit Dy. qd̓ intellige qn̄ qua ſuppletiōe: ſed cauſa breuitatis omitto ⁊cͣ. promiſit ignoranter tali errore ⁊ tutus tali exce Ouare. ptiōe ex qua ipſi deleganti ſolutū poſſet repeti: ⁊ ꝓmiſſum cōdici: vt. l. iij.§. i. ⁊ ibi no. sͣ. de cōſti. ¶ Op. ꝙ pupilPupillus. lus poſſit noua pe. Proſeꝗt̉ Dy. aūt ſit ex cā n̄ lucratiua: ⁊ tūc aut ſubeſt eadē cauſa cōcedende exceptiōis con re: vt. sͣ. eo. l. iij. Solu. verum eſt ſi ſibi expediat. tra eū cui facta eſt delegatio q̄ ſuberat cōtra de¶ Sed tūc op. ergo idem erit in pupillo hēnte legantē: ⁊ ob. exceptio ei cui facta eſt delegatio: tutorē: ⁊ cuꝫ tutor ita demū poteſt nouare ſi puvt hac. l. ver. diuerſum. ⁊ ver. deniqꝫ. ⁊ sͣ. ad velpillo expediat: ⁊ ſic īter eos nō eſt differētia. dic̄ leia. l. ꝙͣuis.§. ſi mulier. ẜꝫ opi. Ia. que ibi appro gl. tutor pōt nouare qn̄ eſt dubium vtruꝫ pupilbatur in glo. ita dicit Dy. ſed aduerte hic: qꝛ iſta lo expediat vel non: ſed in pupillo oportet ꝙ ſit b s I debi exceptio q̄ ob. ei cui facta eſt delegatio: nō eſt ea certum ꝙ faciat meliorē conditionē ſuam. ⁊ hāc tori. ad dem numero cū ea q̄ obſtabat delegāti. eſt eniꝫ tenet Dy. Sed Iac. de are. dicit aliter ⁊ qd̓ dicit hanc. l. vide Cy. in. l. falnoua exceptio q̄ de nouo tēpore ſecūde ꝓmiſſio tex. ſi pupillo expediat exponit.i. expedire putat ſus. ī. ij. col. nis orit̉ lꝫ ſit eadē gn̄e. Proſeꝗtur Dy. aut nō ⁊ ſic faciat bona fide: vt. l. cū plures.§. qui bona jͣ. de fur. ſubeſt eadē cā concedēde ex ceptiōis: ⁊ tunc aut fide. sͣ. de admi. tu. ſecus ſi faceret mala fide ani ſti c ¶ Non creres eſt reditura ad delegātem doloſuꝫ: ⁊ tūc obmo nouandi: vt. l. tutor ad vtilitatē. sͣ. de admi. do. Adde ꝙ tuſcri ai idē tꝫ Io. an. ſtat exceptio ei cui facta eſt delegatio: vt. l. apud tu. ⁊. l. ſi preſes. C. de tranſac. ẜm eū: ⁊ predicta ī purniu in addi. ſpe. celſum.§. apd̓ iulianū. ⁊. l. pure.§. ſi cui. de do. ex tellige quādo iſta nouatio īterponit̉ ſuꝑ aliqua in ti. d̓ teſte. iin afe cep. ibi niſi iam diuerterit. ita dicit Dy. qd̓ intelli obligatiōe in qua veniebat aliꝗd quod ſeruan§. i. v̓. ſꝫ pōe ge ſi ꝓmiſit tali errore ex quo ſi ꝓmiſiſſet ipſi de do ſeruari nō poterat. ſed ſi poterat ſeruari nō egi. ī fi. Idē tꝫ do. Ant. ⁊ leganti cōpeteret conditio: vt dictū eſt. Proſeꝗ poſſet nouari dicta obligatio: ſicut nec res aliēa ab. ī. c. ſi cau tur Dy. aut nō eſt reditura ad delegantē: ⁊ non ri ſine decreto. ita no. per glo. C. ſi aduer. tranſ. tio. de fi. inob. exceptio: vt. sͣ. de do. excep. l. apud celſuꝫ.§. l. i. ⁊. ij. facit. C. de p̄di. mino. l. ſiꝗs ad reſoluenſtru. idem̄ tꝫ bar. ⁊ bal. ī. l. ſed ⁊ ſi mulier. ⁊.§. auctoris. ⁊.§. ſed cū legitīa. dam. ¶ Quero ꝗd ſi pupillus nouādo non faij.§. fin. C. ſi ⁊. jͣ. e. l. pe. ⁊ sͣ. eo. l. ſiꝗs delegauerit. ⁊ hac. l. ⁊ d̓ cit cōditionē ſuā meliorē: nec deteriorē. glo. vicer. pe. ⁊ bar cōdi. ob cā. l. ſi donaturꝰ. ⁊ hoc in exceptiōibꝰ ꝑ detur hic velle ꝙ hoc non poſſit facere pupilluſ to. ī. l. nō abſone coherētibꝰ. in exceptiōibꝰ ꝟo rei coherenti ſed tutor. cōtra. no. sͣ. e. l. iij. ⁊ illā tene. dy. ſtulit. C. de bus vr̄ dicēdū ꝙ debeant obſtare etiā habēti ti. noua. Idem Ex. l. ſequenti. tꝫ ang. i. l. ij. nō lucratiuū: vt in. l. in hoc iudicio.§. ſi īter ſoci¶ Habens mandatū ad ſolutionē recipiendaꝫ §. fi. C. d̓ qua os. sͣ. cōi diui. ⁊. l. idēqꝫ.§. fi. sͣ. pro ſo. l. ſi ſuꝑat vel mutuum non poteſt obligare mandantem dri. p̄ſcrip. ⁊ .§. per iniuriam. de pig. in. l. fi. de excep. rei ven. confitendo. ro. in. l. p̄dia. sͣ. d̓ acꝗ. poſ. de excep. l. exceptiōes. de reg. iur. l. inuitꝰ.§. pe. Ratio eſt lꝫ ꝯͣriū tꝫ an I debitorem. didt Ia. d̓ ita dicit Dy. Iſta determinatio nō eſt ꝟa in dele ge. ī. l. a diuogatione: qꝛ cōtra hāc. l. ibi idēqꝫ in ſimilibꝰ. ⁊ ibi are. qꝛ hic ſunt inter ſe diuerſa: ⁊ ſic eſt ar .§. ſꝫ ſi ēptor ꝑ glo. ⁊ apparet ex his q̄ ſupra dicta ſunt de ex.sͣ. d̓ re iudi. gu. ꝙ qui hꝫ mandatum ad recipiendā ſolutioquē ſequitur ceptiōe qd̓ me. cā. ⁊. ll. allegat. ꝑ dy. nō loquunnem: nō habet mādatū ad remittendā ſolutioImol. h̓. ⁊ ī tur in delegatōe ſed in ceſſione. Rō differētie pꝫ nem qd̓ no. licet enī ꝓcurator ſit ꝯſtitutꝰ ad ſolu d.§. ſꝫ ſi em̄ex his q̄ dixi in pͥmo cōtrario. ⁊ ſic indiſtincte di tionem recipiendam nō credoᶜ ꝙ ſufficiat ſi con ptor. ideꝫ tꝫ xi eis hoc caſu exceptiōem nō obſtare. ¶ Profede. de ſe. in fiteatur ſibi ſolutū: vel ſolutionē recepiſſe. aliud cōſi. lij. qd̓ īſeꝗtur Dy. ſi ꝟo eſt dubiū vtrū ſciuerit vel igno eſt enim reciꝑe aliud eſt cōfiteri recepiſſe. Ideꝫ cipit. ticiꝰ ferauerit. dicit gl. ꝙ ſi exceptio ei cōpetat ex ſua ꝑin eo qui habꝫ mandatū ad recipiendū mutuū. cit ꝓcuratoſona p̄ſumitur ſcire: qꝛ in facto ſuo nō eſt toleranam nō ſufficit ꝙ cōfiteatur ſe mutuū recepiſſe. rē. vide bal. ī bilis ignorantia: vt. sͣ. ad velle. l. ꝙͣqͣ. ſi ex ꝑſona d. l. nō abſtu differunt enī inter ſe: vt hic. ⁊. l. ij. in fi. sͣ. ſi certū lit. ⁊ bal. ī. l. alterius p̄ſumitur ignorare: qꝛ in aliēo facto ⁊cͣ. pe. ⁊ eſt tex. cum glo. in. l. i.§. ſi mutuā. sͣ. ſiꝗs in pecunia. C. d̓ jͣ. de reg. iu. l. ꝗ in alterius. pro ſuo. l. fi. ⁊ no. sͣ. e. frau. cre. pa. ⁊ ſic debet dicere in inſtr̄o q̄ dedit ⁊ ſol. ADDE l. ſiꝗs delegauerit Dy. ſed hoc ītellige: vt dixi in numerauit in preſentia mei notarij. ꝙ pau. d̓ ca. d. l. ſiꝗs delegauerit. ¶ Querit Dy. ꝗd in excehic refert an 5 ¶ Quidā dicūt ꝙ hic ge. ſētire ꝯͣri Ouati o. eſt tex. ꝙ hereditas ſu ptiōe cōpenſationis? Rn̄deo pꝫ ex premiſſis. eſt uꝫ ⁊ illū ſeꝗt̉ enī exceptio rei coherēſ: vt pꝫ ī. l. ſiꝗs a fideiuſſo ſtinet ꝑſonam heredis: vt ibi. cuius ſuſti tn̄ eius cōſi. re. sͣ. de cōpen. ⁊ de excep. l. exceptōnes. Dy. ſed cccxcvij. tꝫ net ⁊cͣ. ſed nō dicit hoc hec. l. qꝛ debes exponere pͥmaꝫ opi. ⁊ illud nō ꝓcedit in delegatiōe: vt. sͣ. dixi. Item ad heredē illius.ſ. defuncti cuius.ſ. defuncti per bal. cōſi. ccc. quia in exceptiōe compenſatiōis tutus nō habꝫ ſonam interim ⁊cͣ. xxiij i. lib

VI De noua. ⁊ delega. s 8 ¶ Not. ꝙ filio ⁊ ſeruo pōt Ex. l. ſequenti. a f Undum On ideo. Flui illud qd̓ ipſi mutuaue¶ Que nouatio fiat per litis cōteſtatiōem: ibi. Quero. cornelia nū. vlterius runt: vt hic. ⁊. jͣ. ti. i. l. ꝙ ſeruus. ⁊ de pac. l. ſi vnꝰ. Et an priuilegia pͥme actiōis intelligant̉ repetita ī ſtipu oppo. ꝑ bar. in pͥn. ⁊ depoſi. l. ꝙ ſeruus. ſic ⁊ in monacho. naꝫ mona latione nouāte: ibi. Quero vtrum. in. l. plane.§. chō poteſt ſolui illud qd̓ ip̄e mutuat: vel deponit: nō ta i. de le. i. ⁊ in Per litis ꝯte. nō ſit deterius ius Mlam. agentiſ. Item in ſtipulatione no men poſſet nouare vel alio modo remittere. tex. eſt hic. .l. ij.§. mela. de do. p̄le. quod no. multum uante intelligūtur repetita pͥuilegia que fauore b a Liā que Ex. l. ſequenti. agētis: vel cauſe erāt in ꝑſona: niſi aliud ſit actum. h. d. ro q̄. vi¶ Quando minor ſumma ſit in obligatione. ⁊ iſta. l. multū no. ⁊ no. eā circa fi. ⁊ aduertatis. ¶ Op. de bart. in. l. ¶ Ad iſtū finem op. sͣ. eo. l. ſi i. sͣ. de iudi. de. l. aliqn̄.§. de pigno. sͣ. ad velle. glo. ſignat eam ꝓ cō I lS Cul. ſtichū.§. ſi decem. ⁊. jͣ. e. l. a te. c ¶ Quedā ē. trario. ſed iſtd̓ cōtrariū non debuit ſignari hic: ſed. jͣ. l. an dicta ī prī Sed rn̄deo hic loꝗtur qn̄ fuit expreſſe actū: vel ꝓxi. ⁊ ibi dicam. ¶ Quero q̄ʰ nouatio fiat ꝑ lit. cōte. Rn̄ mo ꝯͣctu vialternatiua ꝓ copulatiua poneret̉. alias ſecus: vt in cōdeo tu debes ſcire ꝙ triplex nouatio eſt. q̄dam eſt q̄ eſt deant̉ repeti trarijs. ¶ Scd̓o oppo. fortius in alternatiua quātitatiſ ta in ſecūdo. vnius obligatiōis in aliā tranſfuſio: vt. sͣ. eo. l. i. ⁊ iſta ſit Adde not. ꝑ mīor tm̄ ſūma debet̉: vt. l. ſi ita ſtipulatꝰ fuero. x. aut. xv. per ſtipulationē ⁊ per cōte. factā a volentibꝰ animo noBar. in. l. lꝫ. ⁊. l. ſi ſtipulatus fuero. sͣ. de ꝟbo. obli. ergo minor ſumuādi: vt sͣ. e. l. delegare. Quedā eſtᶜ nouatio hoc eſt ad de le. i. ad fi. ma videt̉ nouata. glo. rn̄det ⁊ male. dicit enī minor ſum ADDE. an veterem̄ actionē noue qualitatis adiectio. ⁊ iſta dicitur dictū ī pͥmo ma eſt in obligatiōe. verū eſt niſi eligatur maior. videte fieri ꝑ li. cōte. que ſit neceſſario ab actore: vt hic. nō enī ꝯͣctu videat̉ in alternatiua ſūmarum minor ſūma nō ineſt in obligatollitur prīa actio: ſed ei noua forma adijcit̉: ꝙ prīa nō repetitū in ſe tione: ⁊ etiā ſi obligat̉ non pōt ſolui tanꝙͣ debita. ſed ex tollatur patet. sͣ. de ver. ob. l. cū ſtipulati ſumus. ⁊. C. de cūdo Pe. d cauſa donatiōis ſoluet̉: vt. l. ſi ita. in fi. deleg. ij. ⁊ in. ll. al anch. cōſilio iudi l. i. ꝙ noua qualitas adijciat̉ patꝫ: qꝛ ſi prima erat cclxiij. le. pro cōtrario. Quod eſt verū quādo in ſūmis non ca tꝑalis per cōte. efficitur perpetua ⁊ trāſitoria ad hered ¶ Cōmodū dit affectio: qꝛ ꝓmiſſe ſunt ſimpliciter. ſemꝑ enī videtur des: vt hic cū ſi. Quedā eſt nouatio hoc eſt noue actio actoris. de velle qd̓ minus eſt: ſed qn̄ ꝓpter aliquā adiectionem in iſtis ꝑ ange. ī nis ad veterē adiectio. ⁊ iſta ſit per ſnīam. de hoc loqui.l. i. C. de iuſummis caderet affectio: tūc vterqꝫ eſt in obligatiōe ſitur. l. fi. C. de vſu. rei iudi. ⁊ hoc tangit̉ per doc. C. de iu di. in repe. ēt cut in ſpeciebꝰ: vt hic eſt cāus in. l. nr̄a. forte ītereſt mea di. l. i. ¶ Quero vtrū priuilegia prime actionis intelligā ī lec. ⁊ ibi remagis ſoluere. xv. que debet ticius ꝙͣ decē que dꝫ ſeius. tur repetita in ſtipulatiōe nouāte. tex. cuꝫ glo. videt̉ hic p̄hendit bar. Idem ſi caderet affectio rōne loci vel ꝑſone adiecte: vt e ¶ Legali di dicere ꝙ ſic: niſi ſit actuꝫ in ꝯtrarium. Tu dic circa hoc ſpoſitiōe. vi.jͣ. ti. i. l. qui reis.§. qui ſtipulatur. ꝙ in actione prima nouata qn̄qꝫ inſunt aliqua ad com de q̄ no. mo Ex. l. ſequenti. modū rei: vt dilatio. ⁊ iſta an intelligant̉ repetita dixi in der. īſti. d̓ ac. ¶ An vſure p̄teriti tēporis debeantur. ⁊ an ꝙͣ venit ex §. fuerat in .l. ſtichum.§. i. sͣ. e. q̄dam inſunt ad cōmodū actorisᵈ: ⁊ officio iudicis poſſit in nouationem deduci. vij. char. ī v̓. tūc aūt iſta talia inſunt ex cōuentiōe ⁊ diſpoſitione conan aūt ⁊ qn̄. Duas lec. ponit glo. in hac. l. trahētium: vt fideiuſſores pignora ⁊ pene: ⁊ iſta nō ītel ⁊ imo. ī rub. Oopto. ⁊ vtraqꝫ eſt notabilis: ⁊ ẜm pͥliguntur repetita: vt sͣ. e. l. ſi creditor. ⁊. l. nouatio. ⁊. C. ſo. ma. in. iij. mā. h. d. Curſus vſurarū: ex natura actionis ꝓce col. v̓. itē adetiā ob cy. pe. in. l. i. q̄dam inſunt ex legali diſpoſitōeᵉ: ⁊ uerte ꝙ pͥuidens in ſtipulatiōe nouante nō intelligit̉ repetitꝰ. h. d. tunc aut iſta inſunt fauore creditoris vel cāe ⁊ intelligū legiū ⁊cͣ. ⁊ h̓ Secūdum hanc lec. q̄ro an vſure rōne preteriti tēporiſ tur repetita: niſi aliud actū ſit: vt hic. qn̄qꝫ inſunt odio adde no. bar debeant̉. glo. que eſt hic videt̉ dicere ꝙ ſic. nō tanꝙͣ vſu debitoris moroſi: vt vſure que veniūt in cōtractibꝰ bo to. in. l. ſi ꝗs ra ſꝫ tanꝙͣ ſors. cū enim ꝓmitto ꝙ ticio debeo ex cā emcuꝫ aliter. v. ne fidei: ⁊ iſte nō intelligunt̉ repetite: vt sͣ. l. emptor. ⁊ q̄ro. circa ſeptionis ꝓmitto ꝙ debebā pro ſorte ⁊ vſuris. ⁊ ideo ille in. l. nouatione. cundum. de vſure debent̉. vt ſors. Iſtud ꝓbatur. jͣ. rē pu. ſal. fo. l. cū ¶ Op. de. l. aliqn̄.§. de pignori ver. obli. pupillus. ⁊. l. ſeq. ⁊ qd̓ ibi no. alio modo legit̉ hec lex: ⁊ Aſulū S. bus sͣ. ad velle. So. vt ibi. qꝛ nō breuiter. h. d. Vſure que debentur officio iudicis in ſtitenuit nouatio cum effectu. pulatiōe nouāte nō vident̉ deducte. h. d. Aduerte iſta Ex. l. ſequenti. opi. poſſet eſſe ꝟa ſi poneremꝰ iſta ꝟba nouationis eſſe ¶ Qn̄ p̄ cedit obligatio ⁊ mora: an ꝑ ſequentē ſtipulacōcepta ꝗcquid actiōe ex vēdito te dare facere oꝫ ꝓmit tōeꝫ purget̉ mora ⁊ ſeq̄ns ſtipulatō comittat̉: ibi. Vltīo to. ſed ſi poneremꝰ ꝟba cōcepta in rem ꝗcꝗd occaſione Nō eſt aliqua vēditionis: vel ꝗcꝗd ex vēdito dare facere oꝫ: tūc debēIrem aliquam. Lin corpore tur vſure p̄t eriti tēporis tanꝙͣ ſors. ¶ Quero an id qd̓ iuris que hēat fortiora ꝯtraria ꝙͣ iſta: ⁊ hꝫ iſta. l. officio iudicis vēit poſſit in nouatione deduci. puto ꝗ iiij. lec. in glo. ⁊ vnā exͣ glo. Dy. ⁊ Ia. de are. tenēt tertiā ſic: vt. jͣ. ti. ij. l. ⁊ vno.§. i. lec. poſitā in glo. que lꝫ in ſe ꝟa eſt. tn̄ ego teneo ꝗntam lec. que nō eſt in glo. Et diuido iſtud pͥncipium in tres Undum cornelianuꝫ. ꝑtes: vt patet ex lr̄a. Et ẜm lec. tertiam poſitā in glo. h. Si ſecūda ſtipulatio cōtinet aliud ꝙͣ prima nod. Stipulatio cōditionalis nouat purā in cōditiōis euē uatio nō preſumit̉. Item qn̄ eſtimatio debet̉ iure actiotum: ſi tūc res exiſtat: vel ante ſecūdaꝫ ſtipulationē poſt nis tꝑe cōtracte obligationis qn̄ officio iudicis tp̄s pemoram deſierit: vel poſt ſcd̓am facto debitoris petierit titionis inſpicitur. h. d. ¶ Oppo. de. l. ſi ſeruū.§. fi. sͣ. d̓ h. d. ¶ Op. ad litterā. de. l. quotiēs. ꝟ. vnde marcellus ver. ob. Sol. bene pōt fieri nouatio ſi hoc eſt actum: vt .sͣ. e. huius timore ſunt hic qͣttuor lec. vna Rug. ꝗ dicit ibi. ſed in dubio nō p̄ſumitur actū: vt hic. ¶ Itē oppo. ꝙ hoc fuit actū: vt ꝑ ſequentē ſtipulationeꝫ non nouet̉ de. l. ſi pupillus. la. ij.§. qui actū. sͣ. e. ẜm opi. quaꝫ tenui mora precedens. ¶ Sed ꝯtra iſtam op. ex pͥma ſtipula vbi aliud ſtipulabatur ⁊ p̄ſumitur nouatio. So. ibi non tione non pōt agi pendēte cōditiōe: vt. l. pecuniaꝫ. sͣ. ſi ſtipulatur: aliud oīno. ſed eſt idem reſpectu cōmoditacer. pe. Item nec ex ſecūda ante cōditionis euentum: ⁊ tis. ¶ Vlterius op.ª ad ꝟ. itaqꝫ. de re. iur. l. bona fides. ſic nō poterit agi. Dicit Ruge. hoc eēt verum: niſi eſſet ⁊. l. locum.§. cōdemnatio. sͣ. de tabu. exhi. Sol. vt ibi ꝑ actum. ¶ Sed op. ſi res nō exiſtat tēpore exiſtētis con glo. ⁊ per Dy. in. c. bona fides. de re. iur. lib. vi. ¶ Terditionis non pōt cōmitti ſtipulatio. dicit Rug. verū eſt: tio op. ad fi. de. l. vinum. sͣ. ſi cer. pe. ⁊. l. in hac. sͣ. de triti niſi ſit actū ꝙ mora nō purget̉. videte iſta lect. eſt vera ī ca. Sol. hec. l. diſtinguit oēs illas. qꝛ aut eſtimatio debe ſe tamē diuinationē cōtinet. Alij ergo vt Io. timore hꝰ tur iure actiōis ⁊ obligatiōis: ⁊ inſpicitur tp̄us cōtracte ſoluūt aliter ꝙ hec res perijt facto ꝓmiſſoris. vnde haobligatiōis: vt hic. ⁊. l. hoīem. sͣ. mā. aut venit eſtimatio betur ꝑinde ac ſi res extaret. ¶ Contra illam lectu. op officio iudicis ⁊ hēnt locum diſtinctiones que in. l. conpo. qꝛ ẜm hoc iſti duo ver.ſ. v̓ſi. niſi per ꝓmiſſorē. ⁊ ver. tra. ponuntur. ⁊ ſi pͥus ꝙͣ repeteret̉ bis. idē dicit Io. fateor tn̄ ẜm ſuuꝫ

De ſolu. ⁊ libera. dictū eſt cā maioris declaratiōis ⁊ euidētie: ⁊ ita ponit cte: vt. d. l. parui. aut ſub conditione: ⁊ tunc aut res deſi glo. tua in fi. que dꝫ iungi cū dicto Io. vide glo. q̄ īcipit erat eſſe ante ſecundam ſtipulatōnem poſt morā tamē. hoc totū. ibi Io. aliter dixit: ⁊ ibi ſi tn̄ dicat̉ prius ⁊cͣ. et aut extabat. pͥmo caſu mora nō purgatur ⁊ nouatio fit: ita lege iſtā gl. Iſta opi. Io. eſt ꝟa in ſe tn̄ eſt diuinare. vt. l. inter ſtipulantē.§. pe. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊. l. ſi ſeruū.§. fi. e. Item ibi eſt abſurdū ꝙ bis repetat. idem cū non decla ti. ſecūdo caſu: aut res fuit p̄ſens: aut abſens. pͥmo caſu ret magis in ſecūdo dicto ꝙͣ in pͥmo. Legunt alij tertio mora purgatur: ⁊ ſequēs ſtipulatio nō cōmittitur ſi res mō ꝙ ver. niſi per ꝓmiſſorem loquat̉ qn̄ res perijt poſt nō extat tꝑe cōditionis: vt. l. quotiēs. ver. vnde marcelmoram ante ſecūdā ſtipulationē. nam hic pōt deduci ī lus sͣ. e. fallit ſi eſſet actum ꝙ mora nō purgaret̉: vt hic ſtipulatiōem aīo nouandi: vt. l. inter ſtipulantē.§. pe. sͣ. ẜm lec. Ruge. ſecūdo caſu qn̄ res non erat pn̄s: aut res de ver. obli. ⁊. l. ſi ſeruū.§. fi. e. ti. ſed ver. ⁊ ſi prius loqui perijt poſtea facto ꝓmiſſoris. Iteꝫ fallit ſi res periret fa tur qn̄ perijt poſt ſecūdam ſtipulationē facto ꝓmiſſoris cto ꝓmiſſoris: qꝛ tūc ſtipulatio ꝯmitteret̉: vt hic ẜm lec ⁊ ſic in illo ꝟ. ſi prius. tꝫ opi. Io. in precedenti nō. ⁊ hāc Io. ⁊ ẜꝫ. iij. lec. quā tēuit Dy. ⁊ Ia. d̓ are. qd̓ ē veꝝ qn̄ ab opi. tenet Iaco. de are. ⁊ Dy. ⁊ Old. ⁊ multi Moder. ip̄o eodeꝫ debitore erat ſtipulatꝰ aīo nouādi. ſecus ſi ab ⁊ eſt in ſe veriſſima. tamē quia glo. inter iſtam lec. interalio. tunc enī licet mora nō purgetur. tamē ſequēs ſtipu ſerit quādam aliam. ideo vide glo. vt eam iūgas prout latio non cōmittitur: vt. l. eū qui ita.§. fi. sͣ. de ver. obli. debes. vide glo. ibi. vel potes pͥmā partem vſqꝫ ibi. alij ſecūdo caſu qn̄ res nō erat p̄ſens: tunc mora non purdicunt ⁊ omitte verſi. alij dicunt ⁊ aſſume ꝟ. ꝙ aūt dicit gatur: ⁊ ſequens ſtipulatio cōmittitur: vt hic ẜꝫ lec. quā dant̉: ſeꝗtur ⁊cͣ. Iſta lec. in ſe eſt vera tamē cōtinet diui tꝫ glo. in. l. quotiēs. ꝟ. vnde marcellus. quā tenēt Mo nationē in ſe. qͣre alij dicūt totum ecōtra ad iſtam lectu. der. doc. ⁊ ꝓbatur in. l. ꝗ decē.§. idem rn̄ſuꝫ. jͣ. de ſolu. ꝙ in. l. cōtraria erat mortuꝰ poſt moram ante ſtipulatio intelligendo ꝙ ibi ſecūda ſtipulatio fuit aīo nouādi. qd̓ nem. hic ꝟo erat mora ante ſtipulationē ſed nō mortudixi ꝙ ſcd̓a ſtipulatio ꝯmittit̉ intellige ſi ab eodē fuerit us. ⁊ dicit glo. qd̓ eſt verius: certe iſta lec. eſt omnino fal ſtipulatus. ſecus ſi ab alio: vt. d. l. eū qui ita.§. fi. sͣ. de ꝟ. ſa in qualibet ſui parte. nam in pͥma parte quando erat obli. Item in hac. l. hētis. glo. que ponit caſum ⁊ nō be mortuus poſt morā ante ſecūdam ſtipulationē non po ne: vt ex predictis apparet ⁊ credo ꝙ fuit additio ceruo teſt loqui. l. cōtraria: qꝛ tunc mora nō purgaret̉: vt. l. intina: ideo de ea non curo. ter ſtipulantem.§. pe. sͣ. de ver. obli. ꝙ non pōt dici ficta Unus ex reis credendi pōt in alteri Dl duO. giudicium nouare delegare ⁊ nomi obligatio cū iam eſſet mortuꝰ: ⁊ ſic non erat res ſuper qͣ poſſet fingi: vt. l. ꝗ decem.§. idem rn̄ſum. jͣ. de ſo. Item na debitoris cedere. h. d. ¶ Contra hanc. l. op. de verſecūda pars qua dicit̉ hic loꝗtur quādo mora erat ante bo ad verbū. sͣ. de pac. l. ſi vnus. in pͥn. dicūt ꝗdam. ibi ī ſtipulationē ſecūdam. ſed nō erat mortuus nō eſt vera: pacto. hic in nouatione nō eſt veꝝ: quia tex. ibi loquitur quia tūc mora purgat̉ ⁊ deſinit periculū ꝑtinere ad ꝓde nouatione. alij dicunt id qd̓ ibi dicit̉ de duobus reis miſſorem: vt. d. l. ſtichū. in prin. ⁊. d. l. quotiēs. ¶ Quid non tefertur ad oīa premiſſa. truffa eſt hoc dicere. alij ergo dicemꝰ. breuiter gl. dat aliā lec. ī. d. l. quotiēſ. ꝟ. vn̄ dicunt ꝙ ibi non erant ſocij: hic ſic. truffa eſt: qꝛ ibi dicit marcellus que eſt veriſſima. ibi loquit̉ quādo quis fuit de argentarijs ſocijs. glo. dicit ibi loquitur de alia ſocie ſtipulatus poſt morā ſub cōditione re preſente. merito tate. ⁊ hāc ſol. tꝫ glo. hic. ⁊ ibi ⁊ vbiqꝫ Dy. ⁊ Ia. d̓ are. ⁊ pōt habere vim obligatiōis: ⁊ intelligit̉ mora purgata. Old. ⁊ oēs excepto Guil. de cu. ꝗ dicit totū ꝯtrariū. ibi hic vero debet intelligi re abſente: vt. l. qui decē.§. ideꝫ loꝗt̉ ī duobꝰ reis ſocijs. hic ī duo. reis nō ſocijs. vide rō reſponſum. de ſolu. ⁊ hanc tenebāt Iaco. de are. Pet. nem qn̄ ſunt duo rei ſocij ꝗcquidab vno recipit̉ inſo luAndre. de piſi. ⁊ do. Ray. ⁊ puto ꝙ ſit ꝟa: ⁊ licet contum deberet inter eos cōicari. nam vides ꝙ vnus non tineat aliquam diuinationē: tamen hoc facimus ex diſtī poteſt alteri p̄iudicare recipiendo ſolutionē eodeꝫ moctione quam facit tex. in. d. l. qui decem.§. idem reſpon do nec nouatiōe nec pacto. ſecus quādo non ſunt ſocij: ſum. de ſolū. ⁊ hanc teneatis. ¶ Cōtra predicta oppo. quia tunc pōt p̄iudicare ſolutioni: ⁊ eadē ratione noua de. l. parui. de condi. furti. Solu. ſtipulatio interpoſita tione ⁊ pacto: vt hic. ⁊. l. in. l. falcidia hoc obſeruandū. animo nouādi pure purgat moram indiſtincte ſiue res sͣ. ad. l. falci. ⁊ hec opi. fuit renouata per Guil. que fuit ſit preſens ſiue non: vt in contrario. ſed quādo interpo antiqua opi. Azo. in. l. ex duobus. sͣ. de duo. reis. Cōtra nitur ſub conditione habet locum diſtinctio preſentie: iſtam ſolutionem facit. l. ſi duo. sͣ. de arbi. dic ut ibi dixi vel abſentie. ¶ Item oppo. mora purgatur quādo per in materia de duo. reis. creditoreꝫ noua dilatio: concedit̉: vt. l. mora. sͣ. de vſur. Exceptio coherens ꝑſone q̄ I Liclū S. obſtabat delegāti: nō obſtat ſed hic conceditur noua dilatio in conditionis euentū. ergo ⁊cͣ. Solu. illud eſt verum quādo conceditur noua ei cui facta eſt delegatio. h. d. dilatio pͥncipaliter. hic principaliter agebatur: vt libera Qui hꝫ liberaꝫ peculij admi Ubitari ret̉ a prima obligatiōe in euētum cōditionis. vnde dila a s Irē aliniſtrationē poteſt nouare nitionem habebat per quādam cōſequētiam alias non. quā vnā ſi animo donandi faciat. h. d. diſtinctionē. ¶ Oppo. de. l. eum qui.§. fina. sͣ. de verbo. obliga. vbi Una ſtipulatō p̄t nouare plu an ꝑ ſeq̄nteꝫ In ſumma. res ſtipulationes. h. d. licet mora nō purgetur: tamen ſtipulatio conditionalis ſtipulatiōem animo nouādi interpoſita nō cōmittitur re perempta. ꝯditōalē pur Solu. ibi loquit̉ quādo vnus erat debitor: ⁊ ab alio ſuꝫ get̉ mora p̄¶ De ſolutionibus ⁊ liberationibus. cedens. ⁊ qn̄ ſtipulatus rem animo nouādi. hic quādo ab eodem de Ex hac ℟ica ſequenti p̄dicta ſtipu bitore. vn̄ quātum ad eum videt̉ res extare cum interijt ¶ Quid differt ſolutio a liberatione. latio ꝯmitta poſt eius moram non purgatam. ſecus quo ad alium. tur add̓ bar. ¶ Iſta rubrica ꝯtinuatur hoc modo. Dictū eſt. sͣ. de no. ī. l. eū ꝗ ita.§ ¶ Ultimo Dy. ponit hic vnā diſtinctionemª imperfectā uatione obligationū. verū qꝛ nouatio equiualet ſolutio fi. de v̓. ob. ⁊ ſatis ideo eſſet reepilogāda: vt recolligamus predictas ni: vt. sͣ. ti. i. l. ſi rem.§. fi. ideo ponit̉ hic rubrica de ſoludicit rapha. lectu. ideo pro declaratiōe diſtingue: quando precedit ¶ Querit glo. ꝗd differt ſolutio a liberatiōe: ⁊ glo. rn̄vt dicit dn̄s obligatio ⁊ mora: an per ſequētem ſtipulationem purmeꝰ. ī. l. ſcire det ꝙ ſolutio eſt facti: ⁊ ſic ponit̉ pro ipſo actu ſolutōis d̓bemꝰ.§. fi. getur mora ⁊ ſequens ſtipulatio cōmittatur. ſic diſtinliberatio eſt ꝗdam effectus iuris qn̄ ꝗs abſoluit̉ ab obde v̓. obli. q gue. aut ſecūda ſtipulatio interponit̉ non animo nouāligatiōe. ¶ Cōtra iſtud op. primo dicit ꝙ ſolutio eſt in ſtipulatō pur di: aut animo nouādi. primo caſu aut res erat preſens gat moram. facto. cōtra īmo ſolutiōis ꝟbum generale eſt: ut. jͣ. eo. l. vide ibi. ⁊ purgatur mora. aut erat abſens: ⁊ tunc ſecus: vt. l. qui ſolutiōis. dicit glo. fateor ꝙ qn̄qꝫ ponitur largiſſime: ſꝫ b ¶ In ſūma. decem.§. idem reſponſum. de ſolu. ẜm ꝙ glo. intelligit hic ponitur ſtricte ad dr̄iam alterius liberatōis. qd̓ qua vide ꝙ cōſuillum.§. ⁊. l. parui. sͣ. de condi. furti. aut fuit interpoſita liter intelligat̉: dicaꝫ in. l. contraria. ¶ Secūdo op. hic luit ro. cōſi. animo nouandi: ⁊ tūc aut pure purgatur mora indiſtin cccccij. dicitur ꝙ ſolutio facti eſt. contra immo eſt iuris hoc eſt

V7 De ſolutio. ⁊ libe. dn̄ij trāſlatio. nā ſi dn̄iū nō tranſfert̉ nō diceret̉ paria ſunt: ut. l. in lege. sͣ. de ꝯtrahē. emp. ⁊ hoc ſolutio: vt. jͣ. e. l. ꝙ ſi forte.§. fi. ſed trāſlatio dn̄ij tangit̉ per Cy. in. l. i. C. e. in pͥma opi. dat ergo dicit̉ eſſe iuris: vt. l. vbi aūt. in fi. sͣ. de ꝟb. ob. erglo. alias ſolutiōes oſtendēdo quid hoc ꝓdeſt go ⁊c̄. So. ſi nos accipimꝰ ſcm̄ largiſſime: vt cō creditori. ⁊ ī oībus gl. bene dicūt. Tn̄ unū not. prehēdat dationē: tūc iſta glo. ꝓcedit ſine ſcruinter cetera ꝙ iſta electio ꝓdeſt creditori ī hoc. pulo: vt. l. in facto. sͣ. d̓ cōdi. ⁊ de. ſi ꝟo accipimꝰ qꝛ pōt eligere in cām leuiorē dū tn̄ ſic eligat ꝓſtricte ꝓut ē ſpēs diſtincta a datōe: tūc vtrū ſolu ut in re ſua eligeret. ꝗd enī ſi eſt hō ita curialis tio ſit facti vel nō dic: vt. l. ſi ita ſtipulatꝰ.§. poſ⁊ nobilis ꝙ ipſe citiꝰ ſolueret creditori ſine uſuſuꝫ. ⁊ ibi dixi. sͣ. de ꝟb. ob. ⁊ ꝙ ſo. ſit facti: vide ī ris ꝙͣ ei creditori ꝗ eſt cū uſuris. ſufficit enī ꝙ fa .l. cōſilio. in fi. sͣ. de cura. furio. tn̄ debꝫ intelligi ciat negociū debitoris: ut ſuū negociū gereret. dictus tex. ẜm p̄dicta. habetis examinatā pͥmaꝫ ¶ Itē op. d̓. l. ceterū. jͣ. e. ubi dicit̉ ꝙ ſemꝑ uide opi. ⁊ verā. Alij ꝟo dicunt aliā dr̄iam inter ſolu tur debere cōputari in cāꝫ duriorē. Sol. illd̓ eſt tionē ⁊ liberationē: qꝛ dicit̉ ꝙ ſolutio eſt qn̄ obuerū in dubio. ſed ſi cōſtat uel per cōfeſſionē ꝑ ligatio tollit̉. liberatō eſt qn̄ ab obligatōe eximi tiuꝫ: uel ꝑ alias ꝓbatiōes ſic ip̄m gerer̄ negocia tur remanēte obligatiōe in rerū natura: vt in de ſua: ⁊ ſic ꝓ ſe faceret ⁊ ſolueret ſi haberet ſolue portato: vt vidiſtis ī. l. ſi debitori d̓portato. sͣ. ti. re ſatis eſt. ¶ Sꝫ op. fatuitas creditoris nō dꝫ .ij. qd̓ glo. nō multuꝫ placꝫ ſꝫ ſatis pōt ſuſtineri. obeſſe debitori: ut. l. nō dꝫ de reg. iur. So. īpuQuero vtrū iſte ti. loquat̉ de liberatiōibus que tet ſibi debitor ꝗ cū potuerit creditori ab initio cōtingūt ipſo iure: an de his que cōtingūt ope eligere ⁊ nō eligit uel cū potuerit creditori eliexceptionis glo. dicit ꝙ de vtraqꝫ ⁊ bene. gēti in talē cāꝫ nō reſiſtit: ut. l. qd̓ ꝗs. de reg. iu. Ex. l. ſequenti. ¶ Itē op. d̓. l. ſi cōſtante.§. ſi maritꝰ. sͣ. ſolu. ma. ¶ Soluens poteſt. l. quam velit circa electioubi culpa q̄ in rebꝰ ꝓprijs tollerat̉ in alienis pu nē cauſe dicer̄: ibi. Tertio. Et ī rebꝰ alienis exti nit̉. Rn̄. aduerte: qꝛ hoc eſt multū notādū. Cul matur culpa ſi nō facit illud ꝙ deberet facere ꝗ pa in rebꝰ cōibus eſtimat̉ ſi aliꝗs nō facit illud libet diligens pr̄familias: niſi res aliena cōmiſin cōibus ſicut ī ſuis: ut. l. he redes.§. nō tm̄. sͣ. ſa ſit eius arbitrio: ibi. Itē op. Et qualiter ītelli fami. her. ⁊. l. ſi ſociꝰ ſocio. sͣ. ꝓ ſocio. in rebꝰ alie gat̉ in re pn̄ti ⁊ incōtinēti: ibi. Quero. Et an cre nis eſtimat̉ culpa: ſi nō facit illd̓ qd̓ deberꝫ facer ditor debeat eligere in cōtinēti in quā cām uelit diligēs pater fami. vt. d. l. ſi cōſtāte.§. ſi maritꝰ. aſcribere ſolutionē: ibi. Scd̓o. Et an cuꝫ credi¶ De ſolu⁊ sͣ. d̓ ac. ⁊ obli. l. i.§. is quoqꝫ. qd̓ veꝝ ē: niſi res tor recipit pecuniā ⁊ dicit ego: aſcribā ī talē cāꝫ tiōibꝰ. Rualiena ſit ꝯmiſſa eiꝰ arbitrio. tūc enī iſta ꝟba ei ⁊ debitor velit ꝙ in aliā cām quare diſcordāt an brica. arbitrio hoc īportāt: vt faciat illd̓ qd̓ ī re ſua fateneat̉ reddere pecuniā debitori: ibi. Tertio. ¶ Uoticeret ēt ſi minꝰ diligēterª faceret tex. ē hic cū ſua ens. ſi Iſta. l. conti gl. qd̓ ē valde notādū. vide tex. ibi quotiēs ꝟo Uotiens. nuat̉ vſqꝫ ad minus nō dicimꝰ id qd̓ ſolutū ſit ī arbitrio ē accipiētis diligenter. .l. in his.§. ſi duos ⁊ cōſueuit vide ⁊cͣ. aliud ē ergo deponere cōmodare vel locare Qn̄ cōmiſſa ri difficilis: tn̄ clara ē ⁊ diuidit̉ ī qͣt eſt res arbivnā rē ſimplicit̓. aliud ē ꝯmittere ī arbitrio tuo: tuor ꝑtes. Primo loquit̉ qn̄ debi trio alicuiuſ qꝛ tūc excuſaris lꝫ male facias ſi ita facis ſicut fa tor ſoluēs eligit in quā cām ſoluat. Scd̓o qn̄ nō adde bal. in ceres ī tuis: vid̓ gl. q̄ incipit hec exēpla ⁊cͣ. itē vi .l. i. C. e. fac̄ eligit debitor ſꝫ creditor. Tertio qn̄ dꝫ fieri iſta tex. ⁊ qd̓ ibi de gl. in. l. ceteꝝ ⁊cͣ. q̄ incipit nec a creditore ⁊cͣ. electio. Quarto ꝗd iuris ſit nemine eligēte. ẜa glo. in. l. ī vē ¶ Ilteriꝰ ꝓcedo. hic tex. vr̄ īnuere ꝙ dꝫ eliger ibi. quotiēs ꝟo. tertia ibi. ſed cōſtituere. quarta ditiōe.§. i. d̓ in id qd̓ ꝓ alio ꝗs fideiuſſerat. aut cuiꝰ dies nō bo. aut̄. iud. in. l. ceterū. v̓. ꝙ ſi forte. ⁊ durat vſqꝫ ad.§. ſi du d̓uenerat. ſꝫ iſte nō ſūt cāe grauiores: vt. l. ⁊ ma poſſi. et ibi os. ¶ Op. C. eo. l. i. ⁊ de vſur. l. ſi vſuras. vbi pri bar. vbi qui gis. ergo ⁊c̄. Sol. huiꝰ timore ꝗdā ītelligūt hūc us videt̉ ſolutū in vſuras ꝙͣ in ſortē. glo. dicit in hꝫ arbitriuꝫ tex. vt dicat nō dꝫ eligere debitū qd̓ ē liꝗdū ſꝫ d̓telligo iſtud pͥncipiū in pluribꝰ cauſis pͥncipaliſi tenetur de bitū qd̓ ē in ꝯtrouerſia. vn̄ cū tex. dicit nō eligat leui culpa ẜꝫ bus. ſecus ſi vna ē pͥncipalis alia vſuraria: vt in debitū qd̓ nō ē in ꝯtrouerſia bn̄ ſeꝗtur. aut illd̓ Imol. h̓ tecōtrarijs. hoc nō eſt veꝝ ꝙͣtū ad pͥncipiū huius nentē exp̄ſſe qd̓ ꝓ alio ꝗs fideiuſſit. aut cuiꝰ dies nōdū venit .l. ſuꝑ quo poſita ē gl. nā qn̄ debitor eligit ī illā ꝯtrariū vid̓ qͣſi diceret iſta n̄ eligat ⁊ ſic nō ob. ꝯtraria. Iſta bal. ī. l. i. ī. ij. cām eſt ſolutū in quā eligit nō habita diſtīctiōe lec. nō placꝫ: qꝛ debitū qd̓ ē in ꝯtrouerſia nō p̄t oppo. C. de cauſaꝝ. ſꝫ dictū gl. ē uerū qn̄ ſolutio ē facta ſimeligi donec liꝗdet̉. ar. C. de cōpē. l. fi. ⁊. ar. sͣ. de hiſ q̄ pe. no. pliciter electiōe a nemine facta. ¶ Scd̓o op. jͣ. l. ⁊ ꝑ hoc poſ re iudi. l. a diuo pio.§. ſi ſuꝑ rebꝰ. ⁊.§. ſe. ⁊ iō dꝫ ꝓxi. Sol. qd̓ hic dr̄ ꝙ eſt in arbitrio ſoluētis eſt ſet limitari. l legi affrmatiue: vt dicamꝰ indebitū qd̓ nō eſt in ſi vt certo. uerū niſi creditor ꝯtradicat: ut dicā ſtatī in. l. ij. ꝯtrouerſia. ſed ſi ē liꝗdū dꝫ eliger̄ ſolutū. ⁊ qd̓ ſe .§. nunc vib ¶ Pro ꝑ¶ Tertio op. videt̉ ꝙ ſoluēs nō poſſit dicere. l. dēdū. sͣ. cō. ꝗtur haud ī illud ꝓ quo ⁊cͣ. ponat̉ haud ꝓ non fecto. Sed quā ipſe vult inſoluēdo: ut. l. in traditiōibus. ⁊ ⁊ ſic cū aſpiratiōibꝰ: vt ſic haud ꝓ nō ponat̉: et bar. in. l. ī bo ibi gl. sͣ. de pac. So. ſoluēs pōt dicere legē quā ne fidei. C. d̓ ꝙ ſequit̉ aut cuiꝰ dies ⁊c̄. illd̓ aūt ſtet ꝓprie. uelit circa electionē cauſe in quā ſoluat. aliā ꝟo pac. tꝫ ꝯͣriuꝫ ¶ Ueniamꝰ ad tertiā ꝑticulā. ſed cōſtituere vi ⁊ ibi dixi. et legē nō poſſet dicere ſi ſoluit debitū ciuilit̓ ⁊ na ꝙ iſta lr̄a ſibi ꝯtradicat. nā prīo dicit ꝙ dꝫ fieri adde bar. in turaliter: ut no. in. d. l. in traditionibꝰ. sͣ. d̓ pac. .l. iuriſgētiū ſtatī cū ſolutū eſt ⁊ ſic re ꝑfecta. deīde dicit cū ī qd̓ tene mēti: qꝛ ſingularis ē gl. ¶ Uenio ad ſe.§. ꝗnimo. ī re agēda. ⁊ ſic vr̄ ꝙ debeat fieri an̄ rē ꝑfectā. hu cūdaꝫ ꝑtē ⁊ uidet̉ ꝙ arbitriū datū creditori nil fi. sͣ. de pac. ius timore gl. ſupplet hic ꝙ dr̄ in re agēda ſup⁊ de hac dic īportet: qꝛ debebit ſemꝑ eligere cām grauiorē: ple q̄ fuit. alij aliter dicūt ꝙ apparebit ex d̓clara tione incon ſicut elegiſſet debitor. ⁊ ſic hec. l. vr̄ fruſtra poſi tinenti vide tiōe ſequētis queſtiōis. ¶ Quero qͣliter ītelliga ta. huiꝰ timore ſūt in hac. l. due gl. vna eſt hic. glo. ⁊ bar. et tur in re pn̄ti. ꝗdā dicūt parū an̄ vel parū poſt. qd̓ ibi dixi. ī alia in. l. ceterū. in gl. magna q̄ pōit multas ſolu ⁊ iſtud ē ſatis bn̄ dictū: vt. l. iij. C. de edili. actio. .l. iij.§. cum tio. dicūt ꝗdā ꝙ ꝓdeſt in hoc: qꝛ poterit eligeigit̉. sͣ. de vi ⁊. l. modeſtinꝰ. jͣ. e. cōiūcta. l. iuriſiur. circa pͥncire debitū cuiꝰ ꝓbationē nō habebat. iſtd̓ nō eſt ⁊ vi. ar. piū. sͣ. d̓ oper. li. ⁊. l. in bone fidei. C. d̓ pactis. tn̄ uerū ẜm glo. ⁊ oēs modernos: qꝛ hoc faciendo ADDE De Ia. d̓ are. dicit magis ītelligibiliter. ea oīa dicūdictiōe īcōnō faceret negociū debitoris: ut ſuū. p̄terea iſtd̓ tur incōtinēti fieri q̄ fiunt anteꝙͣ cōtractꝰ vel ali tinēti bald. debitū eſt ī cōtrouerſia: ergo iſtud nō pōt elige cōſilio. cccl us actus ſit a partibꝰ habitus ꝓ ꝑfecto ⁊ abre: ut hic in tex. Preterea nō eſſe ⁊ nō apparere viiij. iij. li. ſoluto: vt. l. cōtractus. C. de fide īſtru. ⁊ hoc idē MM M M

De ſolutio. ⁊ libe. tarijs. in. l. ſolutio fuit facta ꝑticularis creditore īuito: ꝗa dicā in ſolutiōe hic anteꝙͣ ſolutio ſit habita ꝓ col. C. de he cū ꝗlibet eſſet ſoluēdo poterat ꝑ beneficiū epiperfecta ⁊ abſoluta dꝫ fieri iſta electio. Cy. hoc redi. acti. ꝙ ſtole petere diuiſioneꝫ: iō creditor cogebat̉ ad lꝫ ꝗſ n̄ poſſit refert. C. e. l. i. in pͥma. q. ⁊ ſic tex. qui hic dicit ſta cogere cremittere ꝑticularē ſolutionē ꝓ fideiuſſore ⁊ iſta tiꝫ atqꝫ ſolutū eſt ideſt hoc eſt an̄ꝙͣ res ſit habiditorē ad re eſt vera. Vlterius op.ᵈ ſi vnꝰ fideiuſſor ē liberata ꝓ abſoluta ⁊ ꝙ requirit̉ in re agēda ⁊cͣ. eodē cipiendū ꝑtus creditor alteri fideiuſſori qui remāſit in obmodo ītelligo: qꝛ res agēda dr̄ anteꝙͣ ſit habitē tamē falligatione nō poterit actionē cedere ẜꝫ ꝙ tenet̉: lit quādo ꝗs ta: ⁊ ꝓ ꝑfecta ⁊ abſoluta a ꝑtibus poſito ꝙ nudediſſet duvt. l. vt fideiuſſor. ⁊. l. cū his. de fideiuſ. ⁊ ſic ꝑ cō meratio ſit ꝑfecta. ¶ Scd̓o qͦro video ꝙ debitor os fideiuſſo ſequētiaꝫ alter videt̉ liberatꝰ: vt. l. ſtichū.§. pe. debeat eligere incōtinēti ꝗd d̓ creditore an poſ res nō inſoli .jͣ. eo. So. illud verū qn̄ creditor nō pōt cedere dū quo caſu ſit eligere ex īteruallo. glo. mag. in hac. l. ceteꝝ. actionē facto ſuo: ſecus ſi facto debitoris eo inlicꝫ debitor in pͥn. gl. magne vr̄ dicere ꝙ ſic ꝙ creditor poſ eiꝰ noīe non uito: vt hic. ita intelligit glo. hūc.§. sͣ. ti. ij. in. l. ſet eligere donec viuit nō poſtꝙͣ eſt mortuꝰ: ꝗa poſſit ſolueſi ſtipulatꝰ.§. fi. in fi. gl. magne. ⁊ iō non ꝓcedit nō trāſit ad heredē. alia gl. in hoc ꝟ. ſꝫ cōſtituere parteꝫ: tn̄ illa ſolutio ꝙ hoc cōtingit volūtate creditoris. poterit noīe re. ſuꝑ v̓bo cōſtituere. tꝫ cōtrariū. iſtā puto verā Itē nō ꝓcederet iſte.§. qn̄ fideiuſſores nō hafideiuſſoris: ꝑ tex. ꝗ dicit ſi alio noīe eſt ſolutū ꝗs eoꝝ velit: ita bal. in. l. berēt beneficiū diuiſiōis: vel qꝛ alter nō eēt ſolergo vr̄ ꝙ quilibꝫ eorū debeat incōtinēti eliger̄. acceptaꝫ. C. uēdo. uel qꝛ eēt illi bn̄ficio renūciatū: qꝛ tūc ꝑti dꝫ tamē aliquātulū ſpectare creditor debitoreꝫ de vſur. ī. v. cularis ſolutio nō admitteret̉ inuito creditore. ij. op. alias eligentē cū pͥus electio ad eū pertinꝫ. Itē puto .viij. colū. ⁊ ¶ Iſte.§. diuidit̉ ī ꝙ creditor debeat facere illā electionē pn̄te de imol. in. l. ſi ImperatOl. auas partes qꝛ prīo bitore: qꝛ licitū eſt ſibi ꝯtradicere. ⁊ ex hoc pōt ſtipulatꝰ.§. loquit̉ in pecunia redacta ex vēditōe pignoris. ledi. ergo dꝫ eē pn̄s: vt. l. nā ita diuꝰ. sͣ. d̓ adop. .i. jͣ. e. d ¶ Ulteriꝰ. Scd̓o in pecunia ſoluta ſcd̓a ibi: ſed ⁊ ſi forte. ¶ Terrio q̄ro pone ꝙ cū iaꝫ pecunia eēt in maop. vide qd̓ Itē q̄libet pars diuidit̉ in alias duas ꝑticulas: nibꝰ creditoris ip̄e dixit ego aſcribā tibi talē cau dixi pꝰ bart. vt pꝫ in tex. uide tex. ibi non habebūtur. ⁊ dic īſaꝫ. debitor ꝯtradicit īmo aſcribas ī talē cāꝫ nec in. l. ex duomo cedere dꝫ pͥus in uſuras naturaliter ⁊ ciuili cōcordāt: an creditor teneat̉ reddere pecuniaꝫ bus in.i. coter debitas: uel in ſortē nō in uſurā debitā nalū. sͣ. d̓ duo. debitore volēte. certe puto ꝙ ſic: ⁊ ſi nō reddit reis. turaliter tm̄. ¶ Op. ꝙ ſolutio cedat in diuerſaſ videt̉ eū ſpoliare ꝑ viꝫ illa pecunia. ar. l. iij. sͣ. de e FamoſaAD cās uſurarū ꝓ rata: ut. jͣ. e. l. pupilli.§. pe. Sol. a ¶ Itē op. d̓ pig. act. ⁊ hoc vr̄ ſentire gl. q̄ eſt hic in. l. i. ſuꝑ v̓DE ⁊ ītellihac materia hic ſūme debiti pͥncipalis erāt eqͣles lꝫ ſūme de bo indebitū. in fi. gl. ¶ Uenio ad quartā ꝑticu ge qn̄ n̄ īſur vide vnū bo xi uſur. diuerſe. ibi nō erāt eqͣles ſūme debiti pͥnci gunt ꝯͣrie et lā ibi ꝙ ſi forte. ⁊ op. ꝙ nō cedat in cāꝫ duriorē: uū verbuꝫ ī diuerſe actici palis ita ītelligit dn̄s. Od. lꝫ gl. nō ſoluat. vt. jͣ. e. l. in his.§. īperator. Sol. ibi loꝗtur in pe bal. in. l. i. C. ones. ſꝫ vbi e. hic alleg. ⁊ ¶ Itē op. d̓. l. ſi finita.§. cū aūt. sͣ. d̓ dam. infec cunia redacta ex pignore vēdito: hic in pecunia ex vna cā in vide tex. no. cbaſ Sol. illa magis cōcordat ꝙͣ diſcordat: ⁊ qͣliter ſoluta. ¶ Itē op.ª de. l. i. C. e. ⁊ de vſur. l. ſi vſuſurgunt di⁊ ibi bar. ī. l. uerſe actōes intelligat̉ v̓bū eqͣliter dic: ut ibi. ¶ Tertio opcuode raſ. Sol. dicūt quidā iſtud dꝫ intelligi qn̄ vtraqꝫ ſi ex pluribꝰ quaꝝ vna ſit .jͣ. e. l. paulꝰ.§. paulꝰ. So. hic loꝗtur qn̄ credi§. i. ī fi. jͣ. e. ⁊ cā eſt pͥncipalis. ſecus ſi vna ē pͥncipalis alia vſu famoſa alia i l. cū ex plu tor nō elegit qd̓ poterat: ut. l. ꝯtra. Vltimo tene raria: qꝛ tūc pͥus cedit in vſuras ꝙͣ in ſortē. ⁊ ita pudeba r nō intelligit̉ ribꝰ. jͣ. e. vbi menti. hunc.§. in fi. qui diſtinguit in. l. i. C. eo. ⁊ dicit prīa gl. parua antiqͣ que ē ſuꝑ. l. i. hodie eſt ſoluere ex ilutus elplene. la q̄ nō ſit fa .l. ſi uſuras. C. de uſur. ſuꝑ pͥncipio legis pͥme vna gl. magna q̄ fuit adb ¶ Suo no mapix ſ moſa: vt vo Qn̄ mēs lemine facere ditio q̄ in fi. ſui pōit aliā ſolutionē ad iſta ꝯtraluit ſpecu. et jiictgo v Apud marcellū. ga ē certa d̓ an p̄ſumat̉ ria: ⁊ dicit ꝙ nō obſtāt ille leges: qꝛ vſura ē graIo. an. in ti. quis magis ordine nō curat̉. h. d. ¶ No. tex. ī. l. nec enī. Ui uior cā: qꝛ debitores tenaces qn̄ ſoluūt vſuras d ac. ⁊ repe. ſuo noīe farcij a.§. ſeꝗtur v̓. de glo. q̄ incipit nō. ordinē in fi. gl. dic ẜm Dy. cere qͣꝫ alievidētur ſibi exͣhere oculos. ⁊ iō eſt melius ꝙ ce ſi qd̓ ſi ille ſa irere no. vid̓ bar. Sol. vbi certa intētio diſponētis vel iuris cōis dat in ſolutionē vſurarū ne de cetero teneat̉ ſol tiſfecit. in. l. poſt do ide xt nō attēdit̉ ordo: vt hic ⁊ sͣ. d̓. le. ij. l. cū pater.§. uere vſuras. Alij dicūt ꝙ hoc nō ē verū: qꝛ ſors f ¶ Qui detē. ī. iij. ⁊. vi. fideiuſſor. alias ſecus: vt in ꝯtrarijs. tu dic latiꝰ: cem. Limita parit vſuras ſꝫ vſura nō parit vſurā. Tu tene pͥlec. di. sͣ. ſol. iſtū tex. in ca vt dixi tibi ī. l. ij.§. ſi pͥuſ. d̓ vulga. ⁊ pupilla. ſub. mā ſol. qꝛ lꝫ cā ſortis ſit durior: tn̄ videt̉ pͥus ſo inatri. ⁊ per ſu. d. l. ſi ſtibar in. l. i.§. eto pro Ex. l. ſequenti. lutū in vſuras ⁊ hoc exp̄ſſa cōſtitutiōe pͥncipū: pulatus ſue nūciatio s. ¶ Cā grauior dr̄ famoſa ⁊ ꝙ debetur ex inſtr̄o vt in legibꝰ cōtrarijs. qd̓ ē verū ſi vſura eēt debi ro.§. ſi ticiꝰ betuli de ope. no. guarētigiato dicit̉ deberi ex cā grauiori. de v̓b. ob. et ta ciuiliter ⁊ naturaliter: ſecꝰ ſi naturalit̓ tm̄: vt nū. ⁊ qn̄ ꝗs no. bar. in. l. dicatur ma .d. l. in his.§. īperator. Et potuit eē ratio odiū ſtipulatiōes I quid ex famoſa gis ſuo noīe debitoris ꝗ paſſus ē vſuras cōcurrere ſua mora nō diuidūt̉. ſoluere quā ¶ No. ꝙ illa dr̄ cā grauior q̄ eſt famo d̓ hoc no. in. l. ſi vſuras. C. d̓ vſu. ¶ Ultimo hain. ij. q. sͣ. de alie nō: vide v̓bo. ob. Itē ſa. ⁊ iō ſi eſt. aliqd̓ debitū quo nō ſoluto ꝗs incibemus hic diſtīguere. nā de iſta materia habebar. ī. l. ſi pedū littera di ne. sͣ. de cōderet in excōicationē ex cōſtitutiōe ep̄i illa dice tis glo. nouā poſitā in pͥn. l. qͥ diſtinguit. ⁊ habe xit ſolutione di. inde. Et ret̉ cā grauior. Itē illd̓ qd̓ eſt debitū cū inſtr̄o q tis gl. antiquā ſuꝑ. l. ceterū. in fi. gl. magne q̄ ſipartis ꝯtinlimita vt j hꝫ paratā executionē dr̄ deberi ex cā grauiori ꝙͣ militer diſtīguit. Dy. etiā d̓ hoc pōit vnā ſua digere liberabar. in. l. ma tionē limita ter. in v̓ſi. exͣ illud qd̓ debetur per libelluꝫ: vt hic ꝓut loquit̉ ſtīctionē. ⁊ Cy. C. e. l. i. qͣs omitto hic dicā forte hoc veruꝫ ſi gloſ. de rei de cauſa iudicati qd̓ tene menti. in ꝓceſſuti. qꝛ ille ſunt īperfecte. ¶ Ultimo noſtipulor ſtivēdi. ⁊ ibi vi 1 ¶ Quero ꝗd ſi vna ſū hāc. l. ⁊ magis. ꝙ in dubio magis videt̉ ꝗs ſolchū dari: ſede bal. in fi. I. lud. ma ē maior altera. gl. dic uere vel aliū actuꝫ ſuo noīe facere ꝙͣ alienoᵇ teti cus ſi ſtipuAn ⁊ qn̄ ꝗs vēdit rē melor ſtichū mi nō eē curādū. vt. l. ſi ī duabꝰ. jͣ. d̓ re. iu. gi in. l. ſi ſtipulatꝰ.§. griſogonus. sͣ. de ꝟb. obli. hi tradi vel am videatur ¶ Op. plures fideiuſſo Tu dicas hic. vt dicā in. l. pupillus.§. pe. jͣ. eo. reſtitui qꝛ ſo vēdere noīe Si duoS. res tenent̉ inſolidū: vt inSi ẜuus ē proprio. lutione parI ſtipulatus. adiectꝰ nō ſti. de fideiuſ.§. ſi plures. ergo ſi ꝓ vno ſoluit̉ īADDE. his tiſ nō ꝯtīgit liberatio ita vltimis ver ſolidū alter liberat̉: vt. l. ij. ⁊. iij. in fin. sͣ. de duo. pōt ſolui dn̄o. h. d. Et rō huiꝰ ē: qꝛ ſer bar. ī. l. ſtipu bis pau. de re. huiꝰ timore hic.§. legit̉ᶜ duobus modis. vno uus adijcit̉ ad ſimplex factū ſolutiōis recipienca. cōſilio. c. latōes nō di de. ideo non tranſit in dn̄m: vt. l. qui heredi. in mō ꝙ fideiuſſerūt ꝗlibet ꝓ parte hoc exp̄ſſo: ⁊ uidūt̉ ī viij. xxxvi. op. sͣ. dē v̓b. c ¶ Si duos hec ē clara. Alio mō ꝙ fideiuſſerūt ſimpliciter: prin. sͣ. de condi. ⁊ demō. hic.§. legit̉. obli. ⁊ idē tꝫ ⁊ tūc obſtat ꝯtrariū. ſed rn̄det̉ duobus modis. In obligatione ꝙͣtita hoc nō ē aliī. l. ſi duo. sͣ. Qui deceꝫ. tis vel ſpēi certe. ſolutō Primo ꝙ fuit facta ꝑticularis ſolu. creditore bi ẜm bal. in depoſiti. volente. Iſta nō placꝫ: vt dicā. jͣ. Alio modo ꝙ partis liberat aꝑte. ſecus in obligatiōe generis .l. ꝓ heredi

VH De ſolutio. ⁊ libe. a Ero ꝓcuratori. eſt alienare. Addo bar. in. l. iij. sͣ. ſolu. mat. vbi alle furioſi: quia tunc coniuncta perſona poteſt ſacere ea que requirunt ſpegauit aliū tex. Idē dicit ī trāſactiōe per ea qͦ no. in. l. i. C. ſi aduer. ciale mandatū. l. ij. cū ibi no. sͣ. ſolu. matri. ⁊ videtur tex. in. d. l. patri ꝓ ſi tranſac. idem̄ in renunciatione. vt in. l. magis puto.§. fundum de lio. sͣ. de mino. ⁊ qꝛ filia tua nō pōt cōtradicere. ⁊ idē ꝓ cōiuncto minorebus eorū. ff. b ¶ An coniūctis ꝑſonis. hoc etiā firmat bar. re vel ꝓdigo per. d. l. patri. ꝓ filio. Et ꝙ cōiuncte ꝑſone nō poſſit ſolui re per illū tex. in. l. nō ſolū. sͣ. ſo. ma. ⁊ lꝫ nō poſſet ei ſolut tn̄ poterit īpetrare gulariter eſt tex. ⁊ ibi bal. in. d. l. cū maritū. C. de ſolu. ⁊ vide Guido. no. ꝯtra debito rē: vt res de ⁊ bal. in. d. l. bita ſeqͥſtret̉ niſi in eadē reliqua pars ſoluat̉. h. d. Not. text. ſinantē. ī pͥn ita dicit Ia. nō ꝓcederꝫ: vt hoc tāgā in. l. hoc iure. jͣ. e. ¶ Ul ibi: deniqꝫ hō. ⁊cͣ. ¶ Op. ad principiū ꝙ nō ad ci. sͣ. d̓ neg. de are. ī. l. ſin teriꝰ iſte ꝟ. interdū vr̄ cōtra eos ꝗ dicūt ꝙ adie geſt. ⁊ bal. in mittat̉ ſolutio partis: vt. l. tutor.§. lucius. sͣ. de aūt. in prin. .l. i. C. qui ctus vr̄ habere mādatū lꝫ ſit abn̄s. nā hic appa vſur. So. verū eſt creditore īuito. ſed hic volēs sͣ. d̓ neg. ge. bus res iuret ꝙ nō eſt ꝓcurator: ⁊ ſic nō habet mandatuꝫ allegat in ar recepit. ¶ Itē op. quādo d̓ficit aliꝗd in re debi di. nō nocet gumētū. l. ſi de quo dic: vt. l. iulianus.§. i. sͣ. de verbo. obli. vide per anta nō cōtingit liberatio: vt. l. iulianus.§. i. sͣ. d̓ ꝟ reus paratꝰ. ge. h̓ ⁊ imol. bo. ob. So. hic pars rei erat ſoluta ꝑfecte. ideo g Hic ponūtur ēt sͣ. de ꝓcura. Sed ⁊ ſi quis. alij duo caſus et videlicet an Bal. ibi refe in illa parte cōtingit liberatio. ſꝫ in. l. cōtraria to cum cautiohoc dicit. Mādatū pōt reuocari. ſꝫ nō facultas rens Guil. d̓ ta res erat ſoluta imꝑfecte. iō peti pōt tota res. ne d̓ rato de cu. rep̄hēdit ſoluēdi adiecto. h. d. ¶ No. vnū ꝙ ſi mādaue beat ſibi ſol¶ Tertio op. ꝙ totꝰ hō peti nō poſſit īmo obli Ia. de are. ⁊ ro tibi ꝙ ticio ſoluas nō ē neceſſe ꝙ ego ꝓhibeā ui. Itē ꝙ cō gatio ſit ī pēdēti: vt. l. ij.§. i. sͣ. d̓ ꝟ. ob. ⁊ ibi not. dic̄ ꝙ. d. l. fi iūcte perſote ne ei ſoluas: ſꝫ ſufficit ꝙ ꝓhibea ticiū acciꝑe So. vt ibi plene dixi: ⁊ ibi examinaui bene mate reus non ꝓne nō poſſit te ſciēte. nā ex hoc videor ꝓhibere ne tu ſoluas bat. qꝛ loqui riam huius.§. ſolui tꝫ Spe tur ī debito ¶ Cōtra hoc op. ꝙ ſciētia d̓bitoris nō reꝗͥrat̉ cu. in ti. d̓ cō re ſpōte offe vt. l. ſi pater. sͣ. d̓ manu. vin. So. vt ibi per Dy. ⁊ iuncta perſo Uod ſtipulatus. rente. vn̄ pu na in princi. Cy. C. mā. l. mādatū. lꝫ gl. nō ſo. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝗ tat cōtrariū ¶ No. ꝙ adiectꝰ nullo mō pōt liberain ver. an cō poſſit ꝓhiberi ne ſoluat̉ adiecto: vt. l. cū ꝗs. jͣ. e. per regulā. l. iuncte perſo re: niſi recipiēdo ſolutioneꝫ: vt hic. ⁊. l. cui recte. 1. C. d̓ ꝓhi. ſe ⁊. l. ſi ſtipulatꝰ fuero decē in melle. jͣ. e. So. hoc ne per. l. i. in .sͣ. titu. primo. queſt. pecu qd̓ hic dicitur fallit ſi ꝯditio pͥmi adiecti ſit mu pͥn. cū ſeq. sͣ. nie. niſi debi vt leg. no. ca In ſolutō tata vel lis ſit conteſtata: vt in cōtrarijs. tor eēt ſuſpe I ſtipulatus. ne q̄ ad cō ue. Et dū alctꝰ: qꝛ tūc ꝓ Ex.§. ſequenti. legaui. l. filie modū pupilli nō cedit: tutoris auctori cedit dictu ¶ Legatū ꝙ īcipit a p̄cedēti cōditiōe negatiadde. l. ſi cuꝫ tas nō requirit̉. h. d. ¶ Op. jͣ. eo. l. pupillꝰ. So. Iac. de are. filio. in.§. i. ua ſtatī ꝯmittit̉ cū ꝗs ē in mora faciēdi: ibi. Noarg. d. l. fide ibi pupillꝰ erat creditor. iō nō pōt ſibi ſolui ſine ẜm intelleciuſſor.§. fi. ē Op. de. l. tū doctoruꝫ tutoris auctoritate: qꝛ reū liberar̄ nō pōt ſine tu Sed ⁊ ſi nō uero. ꝗa ergo. ꝗ ſatiſd. cog. .sͣ. de cōpen toris auctoritate. ſꝫ erat hic adiectus nō credi⁊. l. īperatoin pͥn. sͣ. d̓ his ꝗ no. infa. gl. nō ſoluit. tu dic quā ſa. qd̓ no. tor. ¶ Ad hoc op. qꝛ etiā qn̄ nō ē creditor reꝗres. in fi. jͣ. d̓ c ¶ Tāqͣꝫ cō doqꝫ ē limitatu tp̄s certū in quo debeat certꝰ fie appel. qꝛ tūc iuncta ꝑſoritur tutoris auctoritas: vt. jͣ. e. l. ſi ẜuus daret d̓ ri: tūc in illo tꝑe d̓bꝫ haberi ratū alias nō valet: magis dicit̉ na. Non aucē coniūcta. l. ſiꝗs ſub cōditōe. sͣ. ſiꝗs omiſſa ca vt. d. l. ꝗd ergo. ⁊. l. obligari.§. tutor. sͣ. de auc agere qͣꝫ ſibi tem debꝫ di teſta. Sol. licet ibi nō eſſet creditor: tn̄ ſolutō ſiſolui. ad qd̓ cere tanqͣꝫ ꝓ tu. qn̄qꝫ ē d̓terminatū certū tp̄s īfra qd̓ dꝫ aliꝗd bi facta debebat cedere ad eiꝰ cōmodū. iō tuto vide qd̓ ſcri curatori tafieri: ⁊ tūc qn̄cūqꝫ p̄t haberi ratū: dū tn̄ īfra illd̓ pſi in. d. l. nō lis ẜm bal. ⁊ ris auctoritas requirit̉ ne ꝑdat pecuniā. hic ſotp̄s ratū habeat̉: vt. l. bonoꝝ. jͣ. rē ra. ha. ⁊. l. ſiſolū. ſo. mat. dn̄m Bene lutio cedebat ad cōmodū alteriꝰ. ideo diceret ſi vbi limito ꝗs alicui. sͣ. de acꝗ. here. qn̄qꝫ nullū tp̄s ē deter dictū in. l. i. eēt adiectꝰ ad ſui pupilli cōmodū requirit̉ tuto qd̓ dicit hic C. d̓ ꝓcura. minatū: ⁊ tūc ꝓcedit iſta r̄gula ratihabitionē re Barto. ⁊ ad ris auctoritas. ¶ Querit glo. de quo pupillo lo d ¶ Sed ⁊ ſi tro trahi ⁊ mādato cōparari: quā d̓clara ꝓut d̓ bar. hic add̓ non. So. qͣꝫ quit̉. dicit glo. de ꝓximo pubertati. ¶ Quero clarat Dy. ī. c. ratihabitio. exͣ de reg. iur. li. vi. et no i. l. ꝗ alie tuꝫ. No. īfre vtrū tutori poſſet ſolui. habes hoc in. l. ſtichuꝫ. qͣꝫtum tēpꝰ na.§. quāqͣꝫ Cy. in. l. vl. C. ad macedo. ¶ Ulteriꝰ dr̄ hic ꝙ .§. vſufructū. jͣ. eo. dic: vt ibi. Ex. l. ſequenti. .sͣ. d̓ ne. geſ. ꝗs d̓beat ra ratū habere dꝫ dn̄s cū pͥmū certior factꝰ ē. īmo vide. l. iij.§. tum habere ¶ An ꝓcurator oīuꝫ bonoꝝ poſſit ſolutionē re vr̄ ꝙ qn̄cūqꝫ ratihabitio ſeꝗt̉ īducat̉ liberatio: ⁊ dicit bald. .i. jͣ. iudi. ſol. ciꝑe. Et an poſſit ſolui coniūctis ꝑſonis ꝗ pn̄t vt. l. diſpēſatorē. jͣ. eo. So. quātūᵇ ad liberāduꝫ ⁊ ibi bar. idē in. l. ſi tutor agere ſine mandato. dicas d̓ afſiC. in ꝗ. cau. ſoluenteꝫ ſufficeret ſequens ratihabitio. ſed ꝙͣ ne. ꝑ. l. cum in īteg. reſt. tū ad hoc ne cōmittat̉ ſtipulatio de rato loquit̉ Ero procuratori. maritū. C. d̓ per illū text. hic qd̓ dic: vt dicā. in. d. l. diſpenſatorē. Iteꝫ dici ſolū. cōiūcta quod dictuꝫ Hec ē bona. l. ⁊ ponit in pͥn. duo dicta. ⁊ tur ſicut in legato cuꝫ de repellendo loquit̉ ⁊c̄. .l. maritꝰ de tempꝰ a die incipit iuriſcōſultꝰ tractare cui ſolui poſſit ⁊ po ꝓcura. C. cū ſcientie inci ꝗd ē hoc dictū. gl. ponit duas pͥncipales lec. pri ibi no. poſſet nit multū clare. ¶ Quero dr̄ hic ꝙ ꝓcuratori ma ꝙ ītelligat̉ de legato relicto a teſtatore: ⁊ ſic etiā hec reRSDE. I. omniū bonoꝝ pōt ſolui. ¶ Quero an reꝗratur neutralit̓. Scd̓a ꝙ loquat̉ d̓ legato miſſo ab aligula limitta qͣꝫtum temꝙ habeat liberā. glo. dicit ꝙ nō ꝑ. l. allega. ī ea. ri: vt not. in ciuitate. pͥmꝰ intellectꝰ ſubdiuidit̉ ī duas: qꝛ pōt pus debeat vid̓ eā que īcipit ⁊ libera ẜm quoſdā ⁊c̄. Aduer pͥn. d. l. patri quis ratum ītelligi d̓ legato repellēdo.i. d̓ repellēdo legata ꝓ filio. vide habere ſed. te alij dicūt cōtra quoꝝ opi. tāgit gl. in pͥn. nā re rio a petitiōe pene ī quā pͥmū legatū trāſfūdit̉: licet ſi ſua in de ſeniſ. con ciꝑe ſolutionē ē alienareª: vt inſti. ꝗ. alie. lꝫ vel nͨ vt. l. eo.§. itē ſi ita. sͣ. ad. l. fal. vel dic de repellen te reſſet lꝫ vi ſilio. ccxxxv. .§. admonēdi. Sꝫ ꝓcurator oīuꝫ bonorū n̄ pōt deat̉ ꝯͣ. d. l. n̄ do legato. id eſt d̓ repellēdo legatario a petitioalienare: niſi habeat liberā: vt. l. ꝓcurator cui li. ſolū. sͣ. ſolune legati ſibi facti ⁊ tranſlati. in alium ſi ipſe nō ma. ⁊ ad ma bera. ⁊. l. ꝓcurator totoꝝ. ⁊. l. mādato generali. accepit: vt. l. iij.§. ſiquis ticio. sͣ. d̓ adi. lega. Alij teriaꝫ adde .sͣ. de ꝓcura. ergo ⁊c̄. Rn̄. ꝙ hec alienatio fauo bar. ī. l. i. C. dicunt ꝙ hic debet intelligi de legato repellen re liberatiōis eſt admiſſa: vt. l. eius ꝗ in ꝓuīcia. de ꝓcu. ⁊ vl do. ideſt repudiando. q. d. ꝗs legatū dꝫ repu tra predicta .sͣ. ſi cer. pe. ¶ Scd̓o q̄ro an ꝯiunctis ꝑſonisᵇ ꝗ diare ſtatiꝫ cū ſciuit: alias videt̉ agnoſcer̄. ar. sͣ. adde Bart. poſſūt ager̄ ſine mādato poſſit ſolui. dicit gl. ꝙ d̓ le. i. l. ſi fundū ſub cōditione.§. ſi ticiꝰ. Sꝫ hoc per illū text. nō: vt. l. iij.§. ſꝫ ſi forte ex liberis. jͣ. iudi. ſolui. ſequētē opinō placꝫ. nō enī vr̄ agnoſcere niſi aliquē actū fa Iſta ſo lutio ē veriſſima ⁊ ē caſus in. l. ij. sͣ. vt leBal. in. l. ficiat ꝗ nō pōt fieri citra ius ⁊ nomē legatarij: vt lius. C. de ga. no. caue. sͣ. ſo. ma. ⁊. l. iij. ⁊. l. ꝗ hominē.§. ſi .l. ꝓ herede.§. pap. sͣ. de acꝗ. here. cōiuncta. l. ſi pac. ⁊ ange. gener. jͣ. eo. ti. ⁊ ex hoc debes ꝑpēder̄ formatioquis ita. cū ſua glo. sͣ. de cōdi. inſti. ¶ No. ergo in. l. iteꝫ manē libelli qn̄ ꝗs agit tanꝙͣ cōiūcta ꝑſonaᵉ. nā cōgiſtri. ff. eo. ẜm pͥmā lec. quā poſui hic ſuper iſto ꝟbo ꝙ hic cludet hoc mō. peto eū cōdēnari mihi tanꝙͣ cō Item poſſet ē caſus ꝙ legatū qd̓ incipit a precedēti cōditōe forte dicta iūcte ꝑſone talis ad dadū ⁊ ſoluēdū illi ꝓ quo negatiua ſtatiꝫ cōmittit̉ cū quis ē in mora faciēregula limiagit: vel alteri ꝓ eo legitime recipiēti. nā ſi dicetari in cōiun di: nec ſpectat̉ ꝙ definat poſſe dari vel fieri. ⁊ ē ret peto eū cōdēnari ad dādū mihi ꝯiūcte ꝑſōe cta perſona hoc generale ī hoc legato nō ſolū ī pēa: vt hic. MM M M tj

De ſolutio. ⁊ libe. ẜꝫ eūdē pōt ꝓcuratorē ip̄e ꝓcurator ſb̓ſtituēs nō pōt āpli ⁊. l. ſi peculiū. in fi. sͣ. d̓ ſtatu li. lꝫ alit̓ ꝗdā dicāt: a ¶ Sūt quidici ꝙ traha dā. magiſtra gerer̄ ⁊ d̓ſinit eē ꝓcurator: vt hic ⁊ ē caſus ī. c. iſ vt plene dixi in. l. ita ſtipulatꝰ. sͣ. d̓ ꝟb. ob. Itē al tur retro qͥ lis.§. bal. in ꝗ exͣ de ꝓcu. li. vi. ⁊ iō cautela ē ꝙ ī mādato pole. tua glo. ad ponendū exēplū hic. l. ſi heredita ad vtrūqꝫ: .l. i. in.§. vbi nātur iſta ꝟba ꝙ poſſit ſubſtituer̄: ⁊ ēt cū ſubſtiqꝛ ī fictione tē.§. i. sͣ. mā. q̄ nihil facit ẜꝫ Ia. de are. Alia lec. autē. C. d̓ ca trāſlatiua d̓ tis remāeat ꝓcurator. idē forſā ſi dr̄ in mādato du. tol. alleē ꝙ hic loquit̉ in legato miſſo ab vna ciuitate: q̄ tꝑe ī tp̄s ſuf gat iſta. ꝙ poſſit ſb̓ſtitue̓ ſemel ⁊ pluries. nā ꝑ hoc ꝙ dr̄ lec. ē clara vid̓ gl. q̄ incipit neutralit̓. ¶ Uenio ſic̄ extremuꝫ b ¶ Quero plurieſvr̄ velle ꝯſtituēſ ꝙ ꝓcurator ſb̓ſtituēdo n̄ ad. l. ꝙ ſi forte. hic dicit̉ ꝙ cōpetit cōditio vel p̄ termini a qͥ vtꝝ. Sꝫ bal. d̓ſinat eē ꝓcurator. ¶ Ultīo no. ꝙ curatori pueē ī eſſētia ⁊ ſcrip. v̓. actio vt fiat qd̓ ē ꝓmiſſū vel cōditio ob in. l. eū queꝫ extremū ad pilli p̄t ſolui: vt hic ī ꝟ. curatori. ī ſi qd̓ tene mēti poſt bar. C. cām: vt. l. ſi ꝓcuratori falſo. sͣ. de cōdi. ob cām. qd̓ ī potētia de ſuſpec. tu Op. dr̄ hic ſꝫ ⁊ ſi dede Ex.§. ſequēti. nō habetis hic alia. vt ē videre ī to. indiſtinc Pupillus. nt: ꝑ̄ qͣs īnuit̉ trāſſatuꝫ fictiōe. l. cor ¶ Qui ſint iſti tutores honorarij: ⁊ ꝗd poſſint te tenꝫ ꝙ ip nelie: qꝛ findn̄iuꝫ poſtea ſeꝗt̉ vēdicari poterūt: ⁊ ſic ꝯtradi facere. Et an cum tutor eſt de ſuſpecto accuſaſo iure admi git mortuuꝫ niſtratio tucit ſibi. ſol. expone d̓derit.i. tradiderit. ¶ Scd̓o tus ſit interdicta adminiſtratio. apud hoſtes tori accuſa op. d̓. l. īterdū. d̓ cōdi. īde. So. ibi ſoluit pupillꝰ Hic ē valde magiſtra fuiſſe mortu to de ſuſpec Sūt quid a. lis.§ ¶Op. d. l. ſi ex tm̄ debitū naturale. hic ſoluit d̓bitū ciuile ⁊ iſta um p̄ma ho to ſit interdi ra captiuita ꝟa. d̓ hoc dic: vt ibi no. ⁊. l. ij. C. ſi aduer. ſolu. pluribꝰ. sͣ. de auc. tu. So. qn̄qꝫ vni cōcedit̉ adcta. ⁊ vid̓ pe tis: vt in. l. ſi de ancha. in Ex. l. ſequenti. mīſtratio ita ꝙ ipſe ſolꝰ admīſtrat. ⁊ nō alij. ⁊ tc̄ is ꝗ ꝓ ēpto.c. oīpotens ¶ Qualit̓. l. poſſit finger̄ ſuꝑ īpoſſibili: ibi. Dialijs vr̄ interdicta admīſtratio. qn̄qꝫ vni ꝯcedit̉ re. ꝑ bar. sͣ. de accuſa. in cēdū. Et qn̄ due fictōes poſſint ſimul ꝯcurrer̄: de vſucap. ⁊ admīſtratio ꝑ hoc nō vr̄ interdicta alijs admīv̓. quid ī eo iō lꝫ dn̄iū nō ibi. Sꝫ ꝯtra. Et ꝗd vtilitatis ſit q̄rer̄ vtꝝ ꝗs requi ē certꝰ d̓ ſtratio: vt hic ⁊ pleniꝰ diſtinguit̉ in. l. ꝯtra. dic vt fuerit trāſla crimine. tro fingat̉ liberatus: ibi. Quero. Et an cōditio ibi. Itē dr̄ hic tutoreſ honorarij. ¶ Quero que tū ab ip̄o ini c ¶ Quero er appoſita īpediat trāſlatōeꝫ dn̄ij: ibi. Reaſſume ſūt iſti tutores honorarij. dicit glo. ꝗ ſūt dati ca tio iſtd̓ ꝓpte go vtrū req rea erat: ꝗa g Iſta. l. eſt honoris ſui. alij dicūt̉ dati a p̄tor̄ ſicut dr̄ ius hō ē rat̉. vide qd̓ ius ꝓhibeAb cōditiōe. multū ſb̓legit̉ ⁊ not. ī norariū ius p̄toriū ita iſti vocant̉ tutores hono bat: qꝛ po.l. illud. d̓ tu tilisᵉ. Debitor ꝯditiōalis ſolutiōe vera rarij. gl. tenet pͥma ꝙ honorarij dicunt̉ honoriſ tuiſſꝫ ēt ſtato. ⁊ cura. vel ficta tūc lib̓at̉ vere qn̄ ꝯditio extiterit retro tuere oppoſui cā. qd̓ ītellige ſui hoc ē pupilli. ita ītelligit gl da. ab his. ſitū. vn̄ ſuffitn̄ fingit̉ lib̓atꝰ. h. d. ⁊ diuidit̉ ī duas ꝑtes. pͥma in. l. iure noſtro.§. i. sͣ. de teſta. tu. ⁊ illa verior. d ¶ Pupilcit qd̓ potue lū. Iſte.§. n̄ loꝗt̉ ī vera ſolutōe. ẜa in acceptilatōe. ¶ No. ꝗ ¶ Quero. ſcd̓o ꝗd pn̄t facer̄ iſti tutores hono rit ex iuris habꝫ locū in rarij. dicit gi. nō cogūt̉ admīſtrar̄: poſſūt tn̄ ſi vo retro fingit̉ ꝗs lib̓atꝰ. ¶ Scd̓o no. ꝙ dn̄iū pecu diſpoſitione adulto ſcd̓m trāſire dn̄iū nie ſtatī efficit̉ accipiētis lꝫ lib̓atio ꝯtingat vere lūt: vt hic ⁊. l. iij.§. ſi parēs ⁊.§. tātūdē. sͣ. d̓ auc. glo. no. in. l. videt̉ aūt h̓ tꝑe ꝯditiōis exn̄tis. ¶ Op. ille ꝗ nō ē obligat tu. ¶ Quero dr̄ hic ⁊ tene mēti ꝙ ei ꝗ ē poſtu.i.§. fuit que ius velle ꝙ ſitu. ad treb. latꝰ ſuſpectꝰ ē interdicta admīſtratio ⁊ alle. gl. nō p̄t lib̓ari: vt. l. d̓cem. sͣ. d̓ ꝟ. ob. ⁊. l. quotiēſ. sͣ. adueniēte cō Ub cō ti. i. ⁊. l. qd̓ ī diē. jͣ. d̓ accep. So. dicit gl. fateor ꝙ cōcor. q̄ reperiunt̉ in. l. eū quē. C. d̓ ſuſ. tu. ⁊ īſti. ditiōe cōfirs ditiōe. met̉ dōatio vere lib̓at̉ tꝑe exn̄tis ꝯditiōis an̄ nō pōt lib̓arie.§. ſiꝗs. ⁊ hoc faciūt malitioſi aduocati: qꝛ qn̄ multū ꝑ mortē doqꝛ nō erat obligatꝰ ſꝫ fingit̉ retro lib̓atꝰ. ita loꝗt̉ ſubtilis vid̓ volūt īpedire tutorē admīſtrare faciūt eū accuitiſi nantis. ⁊ ex qd̓ ꝑ iſtā. l. d̓ ſari de ſuſpecto. nā interī pēdēte cā d̓ ſuſpitione iſte tex. ⁊ ẜꝫ hoc nō ꝯtradicit ſibi pͥmꝰ caſus cuꝫ nūc cēſeatur lameq cidit bal. ad ſcd̓o. nā ī prīo loꝗt̉ ẜm fictionē. ī ſcd̓o loꝗt̉ ẜꝫ ve n̄ poſſūt admīſtrar̄. ¶ Quero vtꝝᵇ hoc ſit veꝝ res ipſiꝰ dōa p ſi pulchrā. q. ī tarij. retro ritatē: vt apparet ex lr̄a. ⁊ rō huiꝰ fictiōis ē: ꝗa ſimplicit̓ ꝙ ei ꝗ ē poſtulatꝰ ſuſpectꝰ ſit īterdicta .l. inter ſtiulaſpo nti et fingit̉ ipſi pulantē.§. ſa ꝗs fingit̉ retro obligatꝰ: vt. l. potior. ī pͥn. ⁊. l. q admi. gl. dic̄ ꝙ ſic. ⁊ dicūt idē in p̄lato: vt no. in us fuiſſe ſic̄ reb iben crā. de v̓bo. balneū.sͣ. ꝗ po. ī pig. ha. eadē rōne fingit̉ retro .d.§. ſiꝗs īſti. d̓ ſuſpec. tu. Sꝫ tex. habemꝰ ī ꝯtra ēt ſi alicui da obl. ī i. ꝯͣrio. iicuxebe lib̓atꝰ. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc op. fingit̉ īpoſſibile ꝙ ꝗs riū exͣ d̓ offi. d̓le. c. venerabilis: vbi dr̄ ꝙ adiūgit̉ ret̉ fūdꝰ ſub f C. l. ſequēs ꝯditiōe īterī fuerit obligatꝰ ⁊ lib̓atꝰ illo tꝑe quo nō erat. gl ſibi aliꝰ cū quo admīſtret. rō huiꝰ pōt eē: qꝛ p̄la qō. adde gl. nō eēt eius ī. l. talis ſcri tus ꝑ ſuſpitionē ēt ꝓbatā nō remouet̉ ſꝫ aliꝰ ſifatet̉ iſtd̓ qd̓ fingit̉ īpoſſibile circa finē prīe glo. dn̄iū cū poſptura. ff. de iſtd̓ nō vr̄ veꝝ. nā. l. nō p̄t fingere īpoſſibile: vt. bi adiūgit̉: vt ī. c. lꝫ heli. exͣ de ſimo. merito īterī ſet ꝯdito ſuf lega.i. ⁊ ibi ſi pr̄. ī fi. ⁊. l. ſe. sͣ. d̓ adop. ⁊ sͣ. loc. l. ꝗ ad certū. ⁊ nō dꝫ ſibi admīſtratio īterdici. ⁊ iō dico ꝙ ſi eſt pēdere ip̄ꝫ ⁊ īmol. dicit poſſeſſioneꝫ ꝙ videt̉ pōſ .l. certe. sͣ. d̓ p̄ca. no. ī. l. iij. sͣ. ꝓ ſo. ¶ Dicēdū ē er talis tutor ꝗ accuſat̉ ſuſpectꝰ ꝗ ꝑꝑ ſuſpitionē ēt intra .i. ꝗ abn̄ti. d̓ ſe defenſari go ꝙ lex nō pōt fingere īpoſſibile ī ſuo genere: ꝓbatā nō dꝫ remoueri ſꝫ dꝫ aliꝰ adiūgi ſibi vtpu acꝗ. poſ. ⁊ tn̄ opi. gl. d. l. ſe ta ſi ē ꝯiūcta ꝑſona: vt. l. ſi tutor aliquo. sͣ. d̓ ſuſ. vt ꝙ filiꝰ ſit atiꝗor ſuo pr̄e vel ꝙ furioſus ꝯſētiadueniente qn̄s qō. qꝛ ſi at: vt ī ꝯtrarijs: tn̄ bn̄ pōt facere illd̓ qd̓ ī illo cāu tu. ẜꝫ diſtīctionē ibi poſitā. tūc nō eēt ſibi īterdi ꝯditiōe īcividet̉ ꝙ etiā piet tūc eſſe quo ad fruc cta admīſtratio pēdēte lite. ſꝫ deberet ſibi alius ꝑticulari d̓ quo loꝗmur nō ē poſſibile: vt ꝙ fili ſuū ⁊ retro tꝰ trahi poſadiūgine ſit d̓terioris ꝯditōis ꝗ ē ī caſu dubij: ꝙͣ titij ſit filiꝰ meꝰ. lꝫ hoc nō p̄t eē vere tn̄ p̄t fingi fuiſſe ſuū fin ſit retro cuꝫ ꝗ ē in caſu certi: vt. l. ordinata. de libe. cauſa. ſꝫ tn̄ ī genere ſuo ē poſſibile: vt qꝛ tāte etatis qͣ git̉. vid̓ imo iudicet̉ male fidei poſſEx.§. ſequenti. lā. in. d. l. tapoſſit eē filiꝰ meꝰ. dixi plene ī. l. fi is ꝗ ꝓ ēptore. lis ſcriptura qꝛ iure ꝓhi¶ An cū curator ſbſtituit̉ ī locū tutoris reqͥrat̉ ita ī ꝓpoſito poſſibile fuit retro quē fuiſſe oblibēte accepta add̓ qd̓ not. tutoris pn̄tia ⁊ an pn̄tia pupilli. ⁊ cū datꝰ ē ſb̓ſti gatū. erat enī capax ꝑſōa obligatōis iō fingit̉ re bar. ī. d. l. ſi iſ uit donatio tutus tutori ip̄i ſolui plꝰ nō p̄t. cautelā ēt vid̓ qn̄ tro lib̓atꝰ. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc op. ẜꝫ hoc due fictōeſ ꝗ ꝑ ēptore. nē. l. ſi vxor filio d̓ dona. ī. v. col. ⁊ ad ꝓcurator poſſit gerere ēt poſt aliū ſubſtituit. ꝯcurrūt hic ꝙ vr̄ ꝯtra gl. l. i. C. d̓ do. ꝓmiſ. ⁊. l. cū de late pꝰ gl. iter vi. ⁊ vx. ¶ No. tex. ibi pꝰ.§. gener. sͣ. d̓ iure do. rn̄. qn̄ ſūt due fictōes qͣ ⁊ iure ꝓhiī. l. i. ff. ꝓ do Quid ergo ſi el. ſ modo nō eſt rū vna venit ī ꝯſeq̄ntiā alteriꝰ bn̄ pn̄t ꝯcurrere: bēteⁱ nō poſ na. ⁊ ꝑ p̄dic alius ⁊c̄. ¶ Itē no. tex. in ꝟſi. curatori ibi: ſed ſi vt īſti. ꝗ mo. ius. pa. po. ſol.§. ſi ab hoſtibꝰ. ⁊. l. ta videt̉ diſet male fidei poſſeſſor fru pupilli ⁊cͣ. ⁊ tene mēti hūc caſuꝫ. ¶ Quero hic cēdum ꝙ ſi cū due. jͣ. d̓ capt. ita hic ex eo ꝙ fingit̉ retro obli ctꝰ ſuos face mulier vel dicit̉ ꝙ curator ſubſtituit̉ in locū tutoris. quero gatꝰ ī ꝯſeq̄ntia fingit̉ r̄tro lib̓atꝰ. vel alit̓ iſte due re. l. ꝗ ſic.§. vir putaue. vtrū ad hoc requirat̉ preſentia tutoris: glo. dicit fictiōes ꝯcurrūt circa diuerſa. vna circa obliga fi. d̓ vſur. vn̄ rit doͣationē ꝙ ſic: vt. l. curator. sͣ. de tu. ⁊ cura. da. ab his. tu tionē: ⁊ alia circa lib̓ationē ſimile ī. l. ſingularia. valere trahi videtur ꝙ n̄ poſſet trahi tur retro qͦ dic melius: vt ibi no. ¶ Quero vtrū reqͥraturᶜ. .sͣ. ſi cer. pe. vel alit̓ iſte due fictiōes hn̄t originē ad fructꝰ ſec retro qͦ ad pn̄tia pupilli. gl. dicit ꝙ ſic. qꝛ ip̄emet dꝫ ſibi pe ex diuerſis fōtibꝰ. vna enī cauſat̉ fauor̄ credito fructꝰ ꝑꝑ iu ſi male fidei tere ⁊ ſic dꝫ eſſe maior īfante. all. gl. l. ij. sͣ. ꝗ pe. ris. alia fauore debitoris. fac̄ qd̓ habuiſtis ī. l. ſi ris ꝓhibitio eſſēt ita ꝓba nem ſic nec tur ī. l. ex an tu. meliorē tex. habetis in. l. ꝗ hꝫ.§. ſi pupil. sͣ. d̓ ẜuꝰ cōis meuij circa pͥn. gl. d̓ ſtip. ẜ. Subdit glo. trahit̉ retro no.§. i. ⁊ ibi tu. ¶ Ulteriꝰ no. ꝙ poſtꝙͣ ē aliꝗs ſubſtitutꝰ ī lo vnū ꝟbū ꝙ eodē mō pōt ītelligi qd̓ dr̄ ī. l. anpe. qͥ ad dn̄ium no. ⁊ ī. l. de cū tutoris nō pōt tutori ſolui ſicut ſi ꝓcurator ꝗ C. d̓ do. īter vi. ⁊ vxo. vt fingat̉ dn̄a fuiſſe a tꝑe ꝑꝑ iuris ꝓhi fructibꝰ. cū hꝫ mādatū ad ſubſtituēdū ꝓcuratorē ſubſtituit collate donatōis in eā. idē no. ī. l. ſeq̄ns qōᶠ. sͣ. d̓ bitionē ſꝫ tn̄ ibi no. ⁊ ī. l.

Vn De ſolutio. ⁊ libe. lega. ij. cōtra no. in. l. ij. C. d̓ inoffi. do. ⁊ in. d. l. an̄pe.ſ. ꝙ non videtur tranſferri. Sol. hic fauore accipientis ſubeſi vxor filio. illa fictio nō ꝓcedit: niſi quo ad fructus ⁊ ille ſunt vere rat cauſa. ſimile vides in depoſito: nā in dubio nō vide.sͣ. d̓ do. īter iſta nō: rō qꝛ tēpore ꝯſtantis mr̄imonij mulier nō pōt eē vi. ⁊ vx. ⁊ ī. l. tur tranſferri dominiuꝫ: licet poſſibile ſit tranſferri excefructꝰ. ff. de dn̄a rei donate ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō pōt fingi retro eā fuiſſe dn̄aꝫ dendo terminos depoſiti: vt. l. lucius. sͣ. depo. ¶ Reaſſu vſur. Scd̓a eo tēpore quō ē īhabilis. deficit enī habilitas extremorū me ergo predicta. quādoqꝫ apponitur cōditio ttanſlati aūt opi. nulita no. in. l. ij. C. de inoffi. do. facit. l. quotiens. sͣ. ti. i. ⁊ qd̓ lo mō videt̉ oni dominij. quādoqꝫ apponitur titulo nō trāſlatiōi do ibi dixi vobis. ¶ Quero vtrū hoc pͥncipiuꝫ habeat locū poſſe ꝓcede minij. quādoqꝫ nō apponitur nec titulo nec trāſlationi re ꝑ h̓ no. et in quolibꝫ debitore cōditionali? Rn̄deo nō niſi debitor dominij ſed ſoluit̉ ſimpliciter. pͥmo caſu impedit̉ trāſla ꝑ id qd̓ le gi ſub cōditiōe caſuali: nā ſi eſt debitor ſub cōditiōe potetio dominij: vt. l. is qui abſenti.§. i. sͣ. d̓ acqui. poſ. ⁊. l. ij. tur ⁊ no. ī. d ſtatiua: ſicut exn̄te cōditione nō fingit̉ obligatus retro: .l. ꝓ ēptore .§. ſi pecuniaꝫ. sͣ. de dona. ſecūdo caſu aut ſoluitur pecu vt. d. l. potior. ⁊. l. ꝗ balneuꝫ. sͣ. qui po. in pig. ha. ⁊. l. i. e. ⁊ ī. l. cū pat̓. nia aut alia res. ſi pecunia nō impedit̉ trāſlatio domi.§. pat̄ filio. ti. eadē rōne nō pōt fingi retro liberatꝰ. ideꝫ dico ſi eſſet nij: vt hic. ſi alia res tunc impedit̉: vt. l. ſi ego.§. i. sͣ. d̓ iud̓ īe. ij. bn̄ fac̄ debitor ex cā legati. naꝫ cuꝫ nō fingat̉ retro obligatꝰ: vt re do. Tertio caſu aut nulla cā ſuberat tranſlationi do.l. ſi maior. .l. ſi mater.§. eadē. sͣ. de excep. rei iudi. ⁊. l. i.§. i. ad ſyl. ⁊ d̓ ẜ. expor. minij re vel ſpe ⁊ in dubio nō videturª tranſferri domini qꝛ vbi lex re dixi in. l. ſi is qui ꝓ emptore. sͣ. de vſuca. eadē rōne nō p̄t um ſed magis tradi cauſa cuſtodie: vt. l. cuꝫ pater.§. pa ſiſtit nūqͣꝫ re fingi retro liberatus. ¶ Quero ad quid eſt vtilis hec īue ter pluribus. sͣ. de le. ij. Aut ſuberat aliqua cā re vel ſpe: trotrahit̉ ita ſtigatio: vt ſciamus vtrū r̄tro fingat̉ liberatꝰ vel nō: dicit ⁊ tunc aut illa ſuberat fauore dantis aūt fauore accipien ī. l. iſta dixit. glo. ꝓpter duo. pͥmo ꝓpter paulianā actionē reuocatoOldr. Nec tis. prīo caſu nō videt̉ tranſferri dominiū: vt. l. ſi ego.§. ob. qd̓ dicit̉ riaꝫ. ſcd̓o ꝓpter cōicationē pecunie fiendā inter credito fi. sͣ. de iure do. facit. sͣ. depoſiti. l. lucius ſcd̓o caſu dn̄iuꝫ d̓ mala fide ī res miſſos in poſſeſſionē: qd̓ dic: vt in glo. ¶ Quero ꝗd videt̉ tranſferri in dubio: vt. l. ſed hoc niſi. sͣ. de iure do. poſ. ꝗa iſto in illis caſibꝰ in ꝗbus nō fingit̉ retro liberatꝰ: vt in cōdi cāu nō dice ⁊.sͣ. ꝓ dote l. i. non habetis hic alia. tione poteſtatiua vel ex teſtō: an erit locus pauliane vel ret̉ dōatariꝰ 3 ¶ Op. d̓. l. ſiquis vxori.§. iulia eē ī mala fid̓ cōi diui. īnuit glo. ꝙ ſic qd̓ nō placet: qꝛ. l. reſpicit factuꝫ IſſiūS. nus. jͣ. de fur. Sol. competit ac ꝯͣ poſſeſſorē an ſit factū in fraudē. ⁊ ideo tp̄s facti dꝫ īſpici: vt. l. ſi mi tio mandati: vt hic ⁊ etiaꝫ furti: vt. l. cōtraria. tanqͣꝫ. l. refinor. sͣ. de ſer. expor. ⁊. l. i. C. de iure fiſ. li. x. niſi ponas illd̓ ſtat. qꝛ ē ſal¶ Item op. de. l. ſi tibi. sͣ. de dona. Sol. dicit glo. anteqͦ factuꝫ eſſe cā fraudandoꝝ futuroꝝ creditoꝝ: vt not. gl. ſū ⁊ qͣꝫtū ad conſumat poſſum habere ratuꝫ ego mādator: vt. l. cōtra poſſeſſorē ſal .C. de do. ante nup. aut̉. ſed iaꝫ neceſſe. facit. sͣ. qui ⁊ a ꝗ. ria ⁊ ꝓderit mihi. tu dic ꝙ ratihabitio mādatoris ꝙͣtuꝫ tē tꝫ dōatio: .l. ſꝫ ⁊ ſi maritus. in fi. ¶ Uenio ad ſcd̓aꝫ ꝑteꝫ dicit̉ hic ī ad liberationeꝫ ipſius madatoris nihil operat̉: quia ſuo vt in. l. i.§. ſi fi. dn̄iuꝫ eſſe tranſlatuꝫ incōtinēti. in cōtra. cōditio appo vir. ff. d̓ acꝗ noīe nō eſt geſtuꝫ. ſed bene operatur ꝙͣtuꝫ ad cōmoduꝫ poſ. cū ſimiſita ſuſpēdit tranſlationē dn̄ij in cōditioniſ euentū: vt. l. mādatarij qui ſoluit ſuo noīe: ⁊ in preiudiciuꝫ mādātis libꝰ. ⁊ ad ma ꝗ abſenti.§. i. sͣ. de acꝗ. poſ. hic dicit̉ ꝯtra. ergo male. hu vt. l. mater. C. de rei ven. ⁊. l. ſi fundus.§. i. sͣ. de pig. ſꝫ. l. teriā vid̓ an ius timore ſūt in glo. plures ſolū. ꝙ illud qd̓ hic dicit̉ an ge. ⁊ imol. ī ſi tibi. sͣ. de dona. loquitur in creditore qui anteꝙͣ cōſueius pecunia facta ē.i. facta fingit̉. Iſta eſt ꝯtra iſtū text. l. ſi filiꝰ. d̓ v̓. mat poteſt illaꝫ pecuniaꝫ ſibi ſolutaꝫ retinere pro debito ob. vltra no. ꝗ vult expreſſe: vt ante tranſferat̉ dn̄iuꝫ ꝙͣ liberet̉. ſi ītel domini. ¶ Quero dicit̉ hic ſi eos cōſūpſit ſine dolo ma hic. ligeres de ficta trāflatione eodē modo retro fingit̉ libelo quid ſi eos cōſumpſit dolo malo? Rn̄deo tunc habēa ¶ Nō vide ratꝰ. ⁊ ſic eſſet idē in trāſlatione dn̄ij ⁊ in liberatiōe. Alij tur. An tratur ꝓ extantibus: vt. l. pareꝫ. jͣ. de re. iur. dicunt ecōtra ꝙ vere ſtatiꝫ trāſfert̉ dn̄iuꝫ tꝑe traditiōis. ditō fctā ſim Si ad reuocatio plicit̓ ītelliqd̓ in cōtrario dicit̉ de tꝑe exiſtētis cōditiōis intellige ẜꝫ I quis ſeruo. nem mādati ſuffi. gat̉ fctā aīo fictionē. iſtud ē cōtra tex. l. cōtra. Alij dicunt ꝙ fuit data cit vnuꝫ illud ignorari oportet a debitore ſoluē tranſferendi hec pecunia ſub modo.ſ. per vt ibi ſub cōditione ⁊ iſtaꝫ dn̄iū. adde te. ſi requiruntur duo ſufficit ignorare vnū: vt liberatio bar. ī. l. ſi cō tenet. Ia. de are. nec ob. iſte tex. qui dicit ea cōditiōe ⁊cͣ. cōpetat: licet recipiēs ſciēter furti teneat̉. h. d. ¶ Op. ꝗ ſtāte. ī pͥn. ij. qꝛ ſi ſequit̉ poſtea dictio vt: per hec ꝟba nō īducit̉ cōdiper manumiſſionē nō ſit reuocatū mandatū ſicut nec ꝑ .q. viij. q. pͥn tio ſed modus: vt. l. ij.§. fi. sͣ. d̓ dona. ⁊. l. meuia. sͣ. d̓ ma. emācipationē: vt. sͣ. de ꝟbo. obli. l. euꝫ ꝗ ita.§. ꝗ ſibi. cōci. sͣ. ſol. ma. teſt. ſed hoc nō placet nā illud eſt verū: niſi quādo cum I ꝗs iuncta. l. cū quis. in pͥn. jͣ. e. ⁊ videt̉ expreſſū in. l. ī eū.§. i. s ſeruo cōditione: vt īmiſcet̉ dictio ſi. qꝛ tūc facit conditionē: vt de inſti. quidā hoc fatent̉ ꝙ ꝑ manumiſſionē non videt̉ .§. iu.d. l. ꝗ abn̄ti.§. i. ideꝫ ſi īmiſcet̉ dictio vt: cuꝫ ablatiuis ab reuocatuꝫ mādatuꝫ. cōtrariū eſt veritas: vt hic. ⁊. jͣ. d̓ fur. lianꝰ. Et ī. l. ſolutis: vt. l. ſi ego.§. i. sͣ. de iure do. cū ergo hic dicat ea eiꝰ ꝗ ī ꝓuin.l. ſi is qui reꝫ.§. iulianusᵇ. nō ob. ꝙ dicit̉ de emācipatio conditōe: vt ſi ⁊cͣ. apparet ꝙ fuit cōditio nō modus. ſol ciā. ⁊ ibi bar ne: qꝛ aliud in filio aliud in liberto. eſt enī tanꝙͣ cōiūcta to. ī. i. oppo. uit glo. aliter ꝙ hic nō fuit adiecta cōditio trāſlatiōi doꝑſona ꝙ mādati reuocatio nō preſumit̉. non ob. l. in eū .ij. partis ſi minij ſed ceſſioni in ſolutū. quaſi dicat ſolutio fuit facta .§..i. qꝛ ibi. iō qꝛ apparebat durare dn̄i volūtatē. ¶ Ulte cer. pe. ⁊ eſt ſimpliciter: ſed fuit dictū ꝙ cederet in ſolutū ſub condigl. ī. l. eū qui riꝰ op.ᵉ dicit̉ hic furtū facit domino. ꝯtra īmo facit furtū tione. iſta ē vera ⁊ hanc tꝫ Dy. do. Old. ⁊ oēs moderni. ita.§. ꝗ ſibi debitori qui erat dominꝰ pecunie: vt. l. ſi vēditor.§. ſi ti ī v̓bo emāci ¶ Aduertatis cōtra p̄dicta op. traditio facta ſine cā nō cius. jͣ. de fur. ⁊. l. ſi reꝫ.§. fi. sͣ. d̓ preſcrip. verbis. Sol. di pato. sͣ. d̓ v̓. tranſfert dn̄ium: vt. l. nunꝙͣ nuda. sͣ. de acꝗ. re. do. ſꝫ hic cūt quidā fateor contrariū. ⁊ ꝙ hic dicit domino furtū ob. licꝫ doc. pendente cōditiōe nō hꝫ caſuꝫ vel titulū. ergo nō poteſt ibi rep̄henfacit. intelligo: domino.ſ. pecunie ⁊ ſic debitori. Alij didāt eā ⁊ matrāſferre dn̄iuꝫ. So. nō habꝫ ti. ꝓpriuꝫ ⁊ ſpecialeꝫ ſed hꝫ cunt ⁊ melius: vt gl. refert ꝙ debet inſpici quali animo le. ⁊ no. bal. titulū ꝓ ſuo. eſt enī effectus dn̄s ꝓpter ſpeꝫ future obli ab initio acceperit: vt in glo. Iuxta hoc poſſet dubitari ī. l. mādatuꝫ gationis cōmittēde ⁊ ſic habet interiꝫ tituluꝫ pro ſuo: vt .C. māda. ī qualiter potuit acquiri dominiuꝫ pecunie per iſtuꝫ cui .l. ij.§. ſi ꝗs ſub cōditōe. ⁊. l. i. ⁊. l. ij. sͣ. ꝓ dote. ⁊ hec vera. .vi. col. mandatū erat reuocatuꝫ. dicaꝫ. jͣ. e. l. cū quis.§. i. ADDE ale ¶ Ulterius op. ⁊ videtur ꝙ cōditio appoſita titulo imIſta eſt ſatis pulchra. l. xā. ibi. ī. d. l. pediat tranſlationem dn̄ij. vt. l. ſi ego.§. i. sͣ. de iure do f Ugitiuus. utio facta ſeruo fugi eū ꝗ ita vbi So. dicit glo. hic fuit ſoluta pecunia in qua magis de fa plenius. tiuo ab ignorante euꝫ liberat ſi pecunia ſoluta cili tranſfert̉ dominiuꝫ: ibi vero alia ſpecies. iſtaꝫ rep̄hēc ¶ Ulteriuſ efficiatur domini. hoc dicit. ¶ Op. de. l. i.§. ſed ⁊ ꝑ euꝫ op. adde no. dit glo. per. l. ij.§. ſi pecunia. sͣ. de do. tu. ſuſtine eam nec .sͣ. de acqui. poſ. So. per ſeruuꝫ fugitiuuꝫ nō acquiritur bar. ī. l. ariob.§. ſi pecuniaꝫ: qꝛ ibi fuit appoſita conditio tranſlatō ſto.§. labeo. poſſeſſio: vt. l. contraria. ſed dominiuꝫ ſic: vt hic ⁊ etiam ni dominij nō titu. ſpeciali. ¶ Item cōtra predicta extra d̓ dōa. ⁊ ī. l. ibi no. ¶ Itē op. jͣ. e. l. qui homineꝫ.§. ſi nullo. in fi.§. in ſiꝗs aliaꝫ. jͣ. glo. op. ⁊ videt̉ ꝙ ſimplex traditio dn̄ium nō tranſferat glo. ponuntur plures ſolutiones teneas alteraꝫ de dua .e. ⁊ bar. ī. d. in dubio: vt. l. cuꝫ pater.§. pater pluribus. ⁊ ibi glo. d̓ le. bus. vna ꝙ ibi ſciebat fugitiuuꝫ: hic non. vel aliter libe .l. cum quis .ij. So. ibi nulla ſuberat cauſa legitima re vel ſpe ad trāſ .§. homineꝫ ratur hic d̓ equitate non de rigore. tene quā vis ex iſtis. ferenduꝫ dominiuꝫ hic ſic. ¶ Item op. de. l. ſi ego.§. fi. .j. eo. ¶ Item op. de. l. ſi madauero.§. fugitiuus. sͣ. mā. dicit .sͣ. de iure do. vbi cauſa ſuberat. ⁊ tamen in dubio dn̄iuꝫ glo. aliud in venditione: vt ibi aliud in mutuo: vt hic ꝗ MM M M iij

De ſolutio. ⁊ libe. iurat de calūnia: ibi. Querit. Et an ille ꝗ ſubit̉ iudiciuꝫ Ireꝫ. nō placet. Dy. dicit ꝙ. l. illa per oīa cōcordat. ⁊ iſta vera s prediꝓ alio repetat: ibi. Querit glo. Et q̄ actio intētat̉ cōtra ſi dominꝰ agat mādati cōtra euꝫ cui eſt facta ſolutio mā cta ineū ꝗ ſubit iudiciū aīo nouandi: ibi. Querit Dy. Et an dato ſerui liberat̉ debitor: qꝛ dn̄s agendo videt̉ habere tellige. adde talis d̓fenſor poſſit cōſtituere aliū d̓fenſorē: ibi. Iteꝫ. Et ratuꝫ. sͣ. de fideiuſ. l. ſi ſeruus alienus. ⁊ ita loquit̉ pͥmuꝫ qd̓ no. bar. ī .l. ariſt.§. laan iſte d̓fēſor pꝰ p̄ſtitā ſatiſdationē an̄ litē cōteſtatā poſrn̄ſuꝫ. l. cōtrarie. ſed ſi nō agat mādati nō videt̉ habere beo. sͣ. d̓ do. ſit d̓fenſionē recuſar̄: ibi. Itē querit. Et qualit̓ ſnīa debꝫ ratuꝫ ⁊ ꝓpterea debitor nō liberatur vt hic: ⁊ in. ij. rn̄ſo. ⁊ in. l. ſiquis formari cōtra talē defenſorem vide in fi. .l. cōtrarie. vel dic ẜm Ia. d̓are. ꝙ ibi ſoluebat mandato alia. jͣ. eo. ⁊ Hec eſt ſubtilis. l. et ſerui alteri recipiēti ꝓ ſeruo ⁊ ꝓcuratorio noīe ipſiꝰ ſerbar. in. l. cuꝫ Olutionem. ſūmat ſeipſaꝫ ⁊ d̓ duo ꝗs.§. ꝗ hoīui iō videt̉ ſoluere ipſi ſeruo. hic ſoluebat alteri recipien nē. j. eo. bus tractat.ſ. de ſolutione ⁊ d̓ iudicio. Tex. ibi ti ꝓ ſeipſo nō ꝓ ſeruo ⁊ hoc etiā tenebat Old. ¶ Item b ¶ Eſt h̓ dif ꝓ nobis.ſ. liberādis. q. d. hoc acto ꝙ per hūc moduꝫ liop. de. l. cuꝫ fundus.§. ſeruū tuuꝫ imprudēs. sͣ. ſi cer. pe. ferētia. Et vi beremur. Tex. accipiēdo.i. alio actu ſolutiōis īplēte vel So. dico ꝙ ſoluēs alteri d̓ mādato ẜui nō liberat̉ ip̄o iu de ī. l. libera .C. de ſen. jͣ. iudiciū ſuſcipiēte. ¶ Op. in aut̄. vt oēs obe. iudi. ꝓuin. re: vt hic ſed cedēdo actionē dn̄o ſic: vt in cōtrarijs. e. l. ſi aliū. et .§. ſi ꝟo aliter. So. ibi loquit̉ in ꝓcuratore ſimplici ꝗ nō Si res nō efficitur perfecte crein. l. etiā. ⁊ in I TCM. ditoris debitor nō liberat̉. h. d. liberat nos. hic in eo loquit̉ ꝗ ſuſcepit iudiciū aīo nouā s .l. ſi domus di. Iteꝫ cōtra. jͣ. de re. iur. l. inuito. So. ibi loquit̉ in pͥui.§. d̓ euictōe ¶ Op. de. l. ſi ſeruuꝫ.§. ſed ⁊ ſi ſic. sͣ. de ꝟb. ob. .sͣ. de leg. i. So. aut debet̉ aliqua res in genere aut in ſpē. Si ī genelegio hic in liberatione. ita dicit glo. de hoc etiā habetis Olutō in. l. hoc iure.§. nō pōt. sͣ. d̓ dona. ⁊. l. ẜuus vetante. sͣ. de re debꝫ fieri accipiētis ꝑfecte ſine dubio: vt. l. cū quiſ.§. s neꝫ. Et ꝟbo. ob. ⁊ ꝑ Dy. in. c. īuito. exͣ de re. iur. li. vi. his cōtrari qui hominē. jͣ. eo. ⁊. l. qui decē.§. fi. jͣ. eo. ⁊. l. ſi a ſubſtitudū diis p̄miſſis venio ad. q. ¶ Primo quero circa ſolutionē cit̉ hic ꝙ ꝗs to.§. heres. sͣ. de le. i. Aut debet̉ in ſpē: ⁊ tūc aut cauſa ꝓ poſſit me in dicit̉ hic ꝙ ſolutione debitor liberat̉ inuitus. ¶ Quero pter quā pōt aduocari p̄ceſſit obligationē ⁊ liberat̉ ſol uitū defēde an ſit neceſſe creditorē eſſe volētē. gl. dicit ꝙ nemo pōt uendo eā talē qualis eſt: vt. d. l. ſi ſeruū.§. ſed ⁊ ſi ſic. aut re videt̉ ꝯͣ eū cogere reciꝑe ſolutionē: ſꝫ pōt offerri ⁊ cōſignari ⁊ de ſequit̉ illaꝫ cām obligationis ⁊ tunc nō liberat̉: vt hic. ꝙ .l. ſepe. sͣ. de re iudi. vbi poni ⁊ ſic īuito creditore debitor liberat̉ ſolutiōe: vt. C. intellige ſi ſequat̉ facto debitoris: vt. d. l. ſi ſeruū.§. i. s. ille ad quē pͥ d̓ vſur. l. acceptā. tene mēti iſtā gl. q̄ firmat hic ꝙ oblatio de ꝟbo. obli. Item p̄dicta intelligeª quādo p̄cedit oblimo loco ſpe ⁊ depoſitio facta ab exͣneo liberat debitorēᵇ ip̄o iure de gatio ex cā lucratiua. ſecus ſi ex cā oneroſa: vt ex cā em̄ctat d̓fenſio quo gl. dubitat. C. e. l. obſignationē. tn̄ iſta gl. dicit ꝟita pōt illum ad ptionis ⁊ vēditionis: ⁊ tūc indiſtincte de euic. tenet̉ ꝑ ti. quē ſcd̓o lotē. caſus ē exp̄ſſus. jͣ. e. l. q. x.§. cū mihi. ꝟ. quēadmoduꝫ .sͣ. de euic. Item aduerte: qꝛ inter venditionē ⁊ emptio co ſpectat d̓ ſi quolibꝫ. ⁊. C. d̓ capti. l. cū poſtliminij. ¶ Quero vtruꝫ nē ⁊ alios cōtractꝰ ꝗbus quis tenet̉ ad danduꝫ ē hec dif fēſio ꝓhibeiſte ꝗ ſoluit ꝓ alio poſſit repetere ꝑ actionē neg. geſ. dixi ferentiaᵇ: qꝛ in ēptione re tradita quis liberat̉: vt no. in re defēdere de hoc vobis. sͣ. ti. i. l. ſtichum.§. fi. dic: vt ibi. ¶ Quero ſolue ꝙ ꝗs n̄ aut̉. ſacr̄a puberuꝫ. tunc incipit teneri de euictiōe re euic pōt inuitū d̓ vtꝝ ſolutiōe liberet̉ debitor ip̄o iure vel ope exceptiōis. ta: vt. l. euicta. sͣ. de euic. Sed in alijs cōtractibꝰ nunꝙͣ li fēdere ſi vegl. dicit ⁊ bn̄ ꝙ ipſo iure: vt īſti. qui. mo. tol. ob. in pͥn. berat̉: niſi ita eaꝫ faciat accipientis ꝙ euelli ab eo nō poſ lit ſe defēde ¶ Uenio ad iudiciū. dr̄ hic ꝙ iudiciū ſuſcipiēdoᵉ libeſet. vt hic cuꝫ ſi. ⁊ ideo hic non agitur de euictione qͣſi re re vel ꝓcura torē cōſtitue ramur īuiti. ¶ Quero vtꝝ hoc poſſit fieri creditore īui euicta. ſꝫ agit̉ pͥſtina actiōe quaſi ab ea nūqͣ ſit liberatꝰ. re: vt ibi et to. gl. dicit ꝙ nō: qꝛ nemo cogit̉ agere. C. vt nemo īuit ¶ Gl. no. Inno. in I deceꝫ ſtipulatus. pic que ⁊c̄. ¶ Sꝫ circa hoc q̄rit Dy. ꝗd ſi creditor vult ager̄ an .c. cū ſuꝑ. in eo īuito admittat̉ defenſor. ⁊ arguit ꝓ ⁊ ꝯtra. ⁊ pͥmo vi rit de vno. qd̓ ſolue: vt in glo. ⁊ materiaꝫ huius. l. gl. mag. ⁊ in .c. pen. vbi ꝙ admittat̉: vt. l. plane. in fi. sͣ. fa. her. sͣ. de. p. hr̄. l. ſed ⁊ plene dixi in. l. decem. sͣ. de ꝟbo. obli. Ex. l. ſequenti. tex. d̓ re. iu. ſi lege.§. itē ſi rē diſtraxerit. in ꝟ. ꝗd tn̄ ⁊ sͣ. d̓ noxa. l. de ¶ Si filius liberat debitorem paternuꝫ: an ſi patri hr̄s ſecꝰ ſi ſe non illo.§. fi. cū. l. ſe. In cōtrariū ꝙ nō admittat̉. iſta duo ſūt deſēdat vt hͨ exiſtat obſtat exceptio ſi agat. paria fieri nouationē ⁊ ꝑ ſtipulationē ⁊ ꝑ cōteſtationē: Itē intelli¶ No. iſtā. l. cōcor. ſunt in glo. IlluS. T Querit Dy. filius liberauit d̓ ge niſi renū vt. l. d̓legare. sͣ. ti. i. ſꝫ per ſtipulationē nō pōt ꝗs cogi no ciarꝫ liti vel bitorem paternuꝫ. poſtea hr̄s extitit patri nun uare: vt. l. i. C. d̓ noua. ⁊. l. nec creditores. ergo ⁊c̄. ꝓ hoc cōfiteret̉ ẜꝫ quid filio poſtea agenti obſtabit exceptio. videt̉ ꝙ nō: vr̄ tex. in. l. actor. sͣ. d̓ ꝓcu. dicit Dy. ꝙ dꝫ diſtīgui aut pͥn rapha. ī. d. l. ſepe. cipalis ē legalior aut nō. ita no. gl. in. d. l. plane. in fin. sͣ. qꝛ liberatio ab initio nō tenuit: ergo ex poſtfacto nō cōd ¶ Liberat ualeſcit: vt in re. iur. qd̓ ab initio. In cōtrariū ꝙ filio obfa. her. qͣſi dicat ſi ꝑſona dn̄i ē legalior nō admittit̉ taliſ debitorem. d̓fenſor alias ſic: vt. d. l. actor d̓ ꝓcu. ⁊. C. d̓ ꝓcu. l. fi. add̓ ſtat exceptio ꝓbat̉. sͣ. ad trebel. l. filiaꝫ fratribꝰ. ⁊. l. cū do Qd̓ no. ⁊ ad de bal. in. d. minus.§. fi. sͣ. de pecu. le. ⁊. l. cū vir. sͣ. de vſuca. ⁊ de fun. qꝛ etiā ſi dn̄s ſciret ꝟitatē meliꝰ ⁊ eēt meliꝰ īformatꝰ po.l. obſignatō do. l. pe. ⁊ iſtud eſt veritas. dicit Dy. mihi videt̉ ꝙ d̓beaſito ꝙ nō eēt legalior nō deberet admitti ꝓcurator: vt nē. ꝑ ang. in mus ſic dicere. qn̄qꝫ filius liberat debitoreꝫ ex cā lucrati .l. ij. ⁊. l. d̓fendi. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. ex ꝗ. ca. in poſ. ea. ita de.l. tale pactū ua ita ꝙ ſi debitor cōuenit̉ nullā hꝫ actionē cōtra filium bēt ītelligi ꝟba Dy. videte dn̄i ꝓ examīatiōe huius. q .§. pe. d̓ pac. e ¶ Iudiciuꝫ iſto caſu filius pōt eū ꝯuenire nō obſtāte ꝙ ſit hr̄s pr̄is duo ſūt vidēda. prīo an creditor cogat̉ reciꝑe d̓fenſoreꝫ ſuſcipiendo. ar. ad hoc. sͣ. qui ⁊ a qui. l. ſi ſeruo. ⁊ no. in. l. rē alienā. sͣ. venientē aīo nouādi. ⁊ hoc nō tetigit Dy. ſi d̓ iſto intel. adde qd̓ no. de pig. act. quādoqꝫ liberauit debitoreꝫ filius nō ex melexiſſet d̓termīatio ſua nō eēt bōa: vt. jͣ. dicā. Scd̓a qō an bal. pꝰ bar. ī ra liberalitate: ſed aliquid recipiēdo vel aliter ꝓmittēdo creditor cogat̉ admittere d̓fenſorē ꝗ vult d̓fēdere tāꝙͣ ꝓ .l. i. C. de iu di. vbi vide. ita ꝙ ipſe eſt obligatꝰ ſi a debitore aliquid peteret̉ tunc curator in rē ſuā ita ꝙ fiat ꝯtra eū executio nō aīo nouāf ¶ Querit. ſibi obſtat exceptio. ita loquūt̉ oēs. ll. all. per Dy. plene di ⁊ liberādi debitorē: vt. l. plautiꝰ. sͣ. d̓ ꝓcu. ⁊ ī iſto ſcd̓o dy. vtrū īui dico in. l. cuꝫ vir. sͣ. de vſuca. predicta vera cuꝫ filiꝰ remiꝓcedit d̓termīatio Dy. cū additiōe quā feci. ¶ Circa pͥto actore poſ ſit debitum patris in quo nullum ius filius habebat. ſemū ſūt opi. nā in. l. liberto. in fi. sͣ. d̓ neg. geſ. gl. tꝫ ꝙ coſit ꝯparere fideiuiſor rei cus ſi haberet ius in eo: vt in dote que eſt cōmunis pr̄is gat̉ inuitꝰ admittere. ſed in. l. nō ſolū. in pͥn. circa fi. glo aīo nouādi. ⁊ filie: qꝛ tunc filia remittēdo ſibi p̄iudicat: vt. l. ij.§. ꝙ ſi mag. sͣ. de ꝓcu. vr̄ tenere ꝯtrariū ⁊ hoc vr̄ verū ꝑ tex. l. ſi add̓ qͦ no. p in patris. sͣ. ſo. ma. ⁊. l. ⁊ heredi.§. filia. sͣ. de pac. mādato.§. i. sͣ. mā. ⁊ hoc tꝫ pe. ⁊ aliꝗ moderni. vt Cy. re bar. bal. ī. l. .i. ī vl. colū. Ex. l. ſequenti. fert. C. vbi in rē act. l. i. p̄dicta ꝟa ſūt in d̓fenſore ꝗ venit C. d̓ ſen. vi¶ An ſit neceſſe creditorē eſſe volentē ad ſolutionē read d̓fendēdū cū mādato ſꝫ ꝗd ſi venit d̓fenſor ad d̓fēdē de pau. d̓ lia cipiendā. ⁊ an qui ſoluit ꝓ alio poſſit repetere ꝑ actionē dū ſine mādato. Rn̄. ſi venit ad ſuſcipiēdū iudiciuꝫ aīo za.ī. ꝯmēto. negocioꝝ geſtoꝝ vide in pͥn. Et an creditor cogat̉ recinouādi idē qd̓ sͣ. ꝑ eaſdē leges. ſꝫ ſi vult ſuſcipe tanꝙͣ ꝓ .c. ſi vēdito. rē. ī. i. col. de pere defenſorē ꝗ venit aīo nouādi: ibi. Circa primū. Et curator ī rē ſuā nō aīo nouādi: tūc ab initio pōt creditor ēp. ⁊ vē. ⁊ an an̄ ꝑ ſuſceptionē iudicij ꝗs liberet̉ ipſo iure: ibi. Quero eū nō admittere ex cauſis ſupradictis. ſi nō eſt ꝑſona ita ge. ī. l. iulia. vtrū. Et an cū accipit̉ iudiciū aīo nouādi an ſit neceſſe legalis ſicut dn̄s vel dn̄s ſcit meliꝰ ꝟitatē. ſed poſtꝙͣ eū nus. ī. ij. col. ꝙ hoc agat̉ exp̄ſſe: ibi. Quero. Et an qn̄ ſit nouatio ꝗs ꝗ ſatiſd. co. admiſit non poſſet eum repellere. ar. l. pōp. sͣ. de ꝓcu.

Vv De ſolutio. ⁊ libe. a ¶ Nec p̄ſumebat̉. Cōtrariū tꝫ bal. in. l. poſt vēditionē. ⁊ ibi pau. d̓ ca. C. ſi ſepius. jͣ. de abigeīs: qꝛ punit̉ tanqͣꝫ abigeꝰ ille ꝗ ſex oues ſurripuit eo de pac. b ¶ An talis d̓fenſor. vide bar. ⁊ bal. in. l. qd̓ ꝗs. C. de pac. dē mō qn̄ vel ſepiꝰ vnā vel duas cōe ſtudiū exerces in eo. vt ibi no. dicū Bi fideiuſfor. Adde tex. ⁊ ibi bar. ⁊ bal. in. l. ſi teſtm̄.§. fi. d̓ cōdi. īſti. tur enī ibi ſepiꝰ abegerit ⁊ dictio ſepiꝰ verificat̉ in bino actu. l. mariti.§. v ⁊ in. l. ſi ſeparatī.§. i. d̓ appella. ⁊ qd̓ no. doc. in. l. ſcire debemꝰ d̓ v̓b. qui queſtū. jͣ. de adul. ⁊ in hac. q. vide ange. ⁊ bal. per illū tex. in ſimili in ob. faciūt plene no. ꝑ bar. ⁊ doc. in. l. ꝗ fundū.§. coheres. sͣ. ad. l. fal. .l. ſi plures. sͣ. de pac. ⁊ qd̓ no. an ge. ⁊ imol. ī d ¶ In ſnīa .l. qͦtiēs ī ſti dicat. adde ¶ Quero vtrū ꝑ ſuſceptionē iudicij ꝗs liberat̉ lē defēſorē. Rn̄. dꝫ dici. Ego ago ꝯtra talē defē pulatiōibꝰ. d̓ ange. ⁊ bal. ip̄o iure vel oꝑe exceptōis. Old. dicebat ꝙ ope v̓b. obl. ⁊ in ſorē tali d̓fenſorio noīe ꝓ eo. ⁊ eodē mō in ſnīa per illū text. exceptiōis: vt. l. poſt vēditionē. C. d̓ pac. ⁊ de intermīs. Anin. l. ſi plureſ ꝯdēno talē d̓fenſorē talis d̓fēſorio noīe ꝓ eo. ita ter. ac. l. ꝗ ex parte gl. dicit ꝙ ip̄o iure liberat̉ ſi ge. ⁊ imol. in .sͣ. de pac. vr̄ velle tex. ī. l. liberto.§. fi. sͣ. d̓ neg. geſ. ita not. d. l. ſi ſeꝑatī. quē cuꝫ ibi ab vtroqꝫ hoc agat̉: qꝛ iſta duo.ſ. ſolutio ⁊ litis .§. i. ⁊ bal. in Inno. ī. c. cām. an̄ fi. mag. glo. exͣ ꝗ fi. ſint legit. no. videaſ. ꝓ ſuſceptio ponūtur: vt paria hic ⁊ sͣ. ti. i. l. d̓lega.l. ſācimꝰ. F. cuius intel¶ Ulteriꝰ q̄ro an ꝯtra d̓fenſorē talē fiat execure. ⁊. l. ſi ꝓ patre circa pͥn. sͣ. d̓ in rē ꝟſo. ita dicit ſiꝗs aūt. el lectu vide tio. dic: vt ī. l. plautiꝰ. sͣ. d̓ ꝓcur. Ex p̄dictis hēs .i. C. d̓ noua gl. Ad cōtraria rn̄det Dy. nā in. l. ꝗ ex ꝑte non bar. in. l. ij. j d̓claratā hāc. l. ⁊ ēt. l. ſoluēdo. sͣ. de neg. geſ. tio. ange. ꝑ de publi. iuagebat̉ a creditore ꝙ aliꝰ liberat̉ quē ipſe ignoiſtā gl. ī. l. ſci Ex. l. ſequenti. di. ⁊ qd̓ ibi rabat eſſe heredē. vel dic ꝙ ibi nō d̓terminatur re d̓bemꝰ de dixi ⁊ adde ¶ Stāte ſtatuto ꝙ exbānitꝰ a cētū libris ſupra vtrū liberet̉ ip̄o iure vel oꝑe exceptōis ⁊ magis v̓b. ob. tꝫ imol. in. d. l. poſſit īpune offēdi an ſi ꝗs hꝫ plura bāna vnuꝫ oīs bānitꝰ in īnuit ꝙ ipſo iure. ad. l. poſt vēditionē dic ꝙ ibi ſi quis teſt. in. l. alid̓ ī. xxv. aliud ī. l. an poſſit īpune offēdi: eodē bāno ī in fi. p̄n. sͣ. d̓ nō fuit acceptū iudiciū aīo nouādi volēte credi bis ꝗnquaEt ſi vna ſnīa hēt plures condemnationes an le.i. vno adtore: ⁊ tūc nō eſt dubiū ꝙ liberet̉ ipſo iure debi gīta nō dici dito ꝙ ſi iufiet cumulus. tor: vt hic. ⁊. l. d̓legare. sͣ. ti. i. qn̄qꝫ iudiciū ſuſcitur ī cētū dā dex dicat cō Quero natꝰ ⁊ ibi ēt dēno ticiū ī pit: vt ꝓcurator ſeu defenſor in rē ſuā nō aīo no Bi fideiuſſoſ. vtꝝ iter pa. de ca. ad ꝗnquaginta uādi: ⁊ tunc aut libellꝰ dat̉ cōtra pͥncipalē ⁊ ille de imol. ī. l. que ſi nō ſol decē ⁊ d̓cē. ⁊. xx. ſit aliqͣ dr̄ia. gl. dicit ꝗ ſe offert defenſiōi. ⁊ tūc nullo mō liberat̉ debiſiꝗs teſtō. in uerit. jͣ. x. diſic. vide gl. q̄ incipit.i. vna d̓cē. in fi. Ex hac gl. d̓ fi. pͥn. d̓ le. i. tor: vt. l. ſi rē. sͣ. e. ⁊. d. l. plautiꝰ. sͣ. d̓ ꝓcu. ẜꝫ vnū ī es condēno termīaui qōnē. Statuto ciuitatiſ lucan̄. cauebat̉ ⁊ barto. ī. l. ipſum in cētellectū. Qn̄qꝫ ego do libellū ꝯtra illū ꝓcurato ꝙ exbānitꝰ a. c. libris ſupͣ poſſit offēdi īpūe. mō luciꝰ.§. ꝗ ha tuꝫ ꝙ iſto ca rē vel d̓fenſorē ab initio tāꝙͣ ꝯtra d̓fēſorē in reꝫ bebat.sͣ. ad ꝗdā habebat plura bāna vnū in ꝗnqͣgīta alid̓ ī ſu nō ſolueſuā. ⁊ tūc pͥncipalis debitor liberat̉ oꝑe exceptitrebel. ⁊ adrit eſt condē qͣdragīta alid̓ in ꝗnqͣgīta bn̄ cumulata excedūt de ang. ⁊ ali onis. hic ē caſus in. l. poſt vēditioneꝫ. C. de pac. natus in cēcētū: ſꝫ nullū ꝑ ſe efficiebat cētū. q̄rebat̉ an poſos in. l. ſi idē tum ⁊ ſic po ¶ Quero qn̄ iudiciū accipit̉ aīo nouādi vtꝝ ſit ſit īpune offēdi. ego dixi ꝙ nō: qꝛ ꝗnqͣgīta ⁊ ꝗn cū eo. sͣ. d̓ iu terit īpune neceſſe ꝙ hoc agat̉ exp̄ſſe. glo. dicit ꝙ oliꝫ p̄ſuriſ. om. iu. et offendi. de qͦ qͣginta nō ſūt cētū. aliud ē enī ꝗnqͣgīta ⁊ ꝗnqͣgī mebat̉ nouatio ſꝫ hodie r̄quirit̉ ꝙ agat̉ exp̄ſſe: bal. in. l. naꝫ etiā ꝑ doc. ī ta aliud. c. vt hac. l. Sꝫ ꝗd ſi in ſnīa dicatᵇ. ꝯdē ⁊ ſi fur.§. i. .l. ij.§. i. d̓ ex vt īſti. ꝗ. mo. tol. ob.§. p̄terea. videte dn̄i ī noua namꝰ eū in ducētis libris vꝫ ī ꝗnqͣginta ꝓ ꝑcuſcu. tu. ⁊ in. l. .sͣ. ſi cer. pe tione que ſit per lit. cōte. nihil ē hodie īmutatū. ⁊ pe. d̓ anc. ſiōe in facie ī ꝗnqͣgīta ꝓ ꝑcuſſiōe ī brachio: ⁊ ſic .i. C. ꝗ nunā oliꝫ p̄ſumebat̉ nouatio hoc ē noue qͣlitatis ⁊ īmol. ī. c. i. me. tu. ⁊ ad d̓ ſingulis an iſte dicet̉ ꝯdēnatꝰ in. cc. ſi ꝯſiderade dōa. ſcriadiectio: vt fiat de actiōe tꝑali ꝑpetua: d̓ nō trā iſtud faciūt ſūmas ꝑ ſe ſingularit̓ noīatas nō ē ꝯdēnatꝰ in pſi aliqd̓ ꝑ no. per bar. ſitoria fiat trāſitoria in heredes: vt. l. aliā. sͣ. ti. i. .cc. vt hic. ſi ꝯſideres cumulū prīo noīatū ē ꝯdē ro. in. d. l. ſci in. l. ij. jͣ. de ⁊ hoc ita hodie ſicut olī ⁊ ita oliꝫ ſicut hodie. ſꝫ re d̓bemꝰ. d̓ publi. iudi. ⁊ natꝰ ī. cc. puto ꝙ ille cumulꝰ nō dꝫ attēdi. ita vī nouatio hoc ē vniº obligatiōis ad aliā trāſfuſio qd̓ ibi dixi. ⁊ v̓. ob. ⁊ ang. tex. cū gl. ī. l. ediles aiūt. cū ſua gl. sͣ. d̓ edi. edic. ⁊ de are. ī ſuo his add̓ imo nec p̄ſumebat̉ª nec olī nec hodie: vt. d. l. aliā. sͣ. facit optīe. l. luciꝰ.§. qui habebāt. sͣ. ad trebel. tractatu ma lā. in. d. l. ſiti. i. ⁊ de re. iur. l. nō ſolū. ⁊. C. d̓ iudi. l. i. ⁊ iſta inleficioꝝ ī v̓. quis teſt. in Uidiſtiſ ī. l. ſi ex teſtō. ueſtigatio ē magni effectꝰ. nā ſi eſſet verū ꝙ olī dictū ſēprofi. pͥn. e O Pl.j. sͣ. d̓ fideiuſ. ⁊ dic vt ibi p̄ſumebat̉: vt gl. dicit: ergo hodie fieret nouatō niū in ducēADDE. ẜm 5 ¶ Not. hunc tis libris. in pau. de caſt. ope exceptiōis: vt no. ī. l. ij. jͣ. ti. i. ⁊. C. d̓ noua. l. I creditoletex. ꝙ ſi p̄ciuꝫ ꝙ hec limipͥn. ⁊ in. d. l. fi. tene ergo ꝙ ī nouatiōe q̄ ſit ꝓ lit. cōteſ. nihil ē ſcire dbem tatō ang. nō pignoris ſoluat̉ creditori vere vel ficte hodie īmutatū. ¶ Querit gl. qn̄ ſit nouatio ꝗs eſt vera: ꝗa limitaui iſta debitor liberat̉ ficte per acceptilationē ⁊ per ſti iurabit d̓ calūnia. dicit gl. iſte ꝓcurator in rē ſuā illa centū q̄ ſꝫ ꝗd ſi ꝓ plu pulationē animo nouandi. veniūt n̄ ſūt ribꝰ ſi nimis vt. l. ij.§. ſinaūt reꝰ. C. de iura. calū. hoc examīa: Si ī re ſoluta d̓fic̄ aliqd̓ ius daret̉ vna pene malefivt plene no. ī. l. nō ſolū. in. ij. gl. mag. sͣ. de ꝓcu. e lA. liberatō nō ꝯtīgit. h. d. cij ſed cōtuactio tē vna ¶ Querit gl. an ille ꝗ ſubijt iudiciū ꝓ alio repemacie in ſol ſnīa eſt ſecꝰ ¶ No. ꝙ res petit̉ lꝫ reſ habeat̉. d̓ hoc uēdo ꝑ. l. i. d̓ ſi ꝓ qualibꝫ tat ab illo. dicit gl. ꝙ ſic ſi acceſſit eo aīo. vt repe ꝑ gl. ī. l. elegēter.§. nō ſolū. sͣ. d̓ dolo. ⁊ ꝑ Dy. in in lit. iuran. daret̉ actie teret ꝑ. l. ſiꝗs ſeruū. sͣ. de īter. act. qd̓ ītelligo qn̄ .l. hmōi.§. ſi res. sͣ. d̓ le. i. ⁊ ꝑ Cy. C. ad exhi. l. ex de ꝑ ſe: quia I debi ſuſcipit iudiciū ꝓ ignorāte. ſecꝰ ſi ꝓ īuito ẜꝫ ea s tor. nō tūc erūt plu hibitōis. ⁊ dixi ī. l. iulianꝰ.§. i. sͣ. de ꝟbo. ob. q̄ dixi in. l. ſtichu.§. i. sͣ. ti. i. ¶ Suꝫ expeditꝰ de res ſnīe: vt placet Obligatio no. bal. in liNo. ꝙ oblagl. ¶ Querit Dy. q̄ actio intētabit̉ ꝯtra eū ꝗ ſuEm ſtichus. pedieꝝ di tione facta ī bello. ī. l. edi bijt iudiciū aīo nouādi. Dy. dicit vtilis q̄ cōtra ta. ī. xxix. col. uidit̉ ꝑ quotas obligatō generiſ vel ꝗͥ iudicio non pͥncipalē ꝯpetebat directa: vt no. ī. l. d̓legare. sͣ. ī. v̓. xiij. ⁊ ſe. liberat̉ ipſe titatis diuidit̉ numero. hoc dicit. vidiſtis d̓ hoc .C. de edendebitor ſꝫ ip ti. i. ¶ Itē q̄rit Dy. an talis d̓fēſorᵇ poſſit ꝯſtitue in. l. ſtipulationibus. de verbo. obli. do. qꝛ a pari ſe bar. videt̉ re aliū d̓fenſorē an̄ lit̓. cōte. ⁊ vr̄ ꝙ nō: vt. l. neqꝫ cōtrariū te1x ¶ Op. ſola ob ꝓcedūt ſnīa ⁊. l. nihil. C. de ꝓcu. Preterea cū ꝑ lit. cōte. fiat I debitOn. ligatiōe nō libe ⁊ libellꝰ. l. vt nere in. l. ſi hec nouatio: vt. d. l. d̓legare. an̄ lit. cōte. nō pōt rē.§. fi. ⁊ qd̓ fundꝰ. ff. cōi ratur debitor: vt. jͣ. e. l. ſi decem in pͥn. ⁊ diui. ⁊. l. fi. d̓ ibi dixi de facere d̓fenſorē: qꝛ an̄ nō ē dn̄s litis. ⁊ nō dn̄s nō C. e. l. obſignatiōe. So. huiꝰ timore hec lex dꝫ ī pig. act. vid̓ fideicō. lib̓. cōſtituit ꝓcuratorē: vt. l. i. sͣ. d̓ ꝓcu. In ꝯtrariuꝫ telligi altero de tribꝰ modis ẜm gl. pͥmo ꝙ hic bal. in. l. ac. iſtis add̓ gl. d̓terminat Dy. ꝑ. l. ticiꝰ. sͣ. d̓ ꝓcu. vbi dicit ꝙ eo ceptā. C. de in. l. etiaꝫ.§. obtulit ⁊ depoſuit: vt in ꝯtrarijs. ſcd̓o ꝙ hic ob ex cā. ī v̓. auipſo ꝙ ſatiſdedit loco dn̄i. habet̉ de hoc in ſpe. vſur. in. iij. tulit tm̄: tn̄ hec oblatio fuit facta in iudicio per col. ⁊ cū bar diēdꝰ. qͥ dide ꝓcu.§. i. v̓. ſꝫ nūꝗd defenſor. ¶ Itē q̄rit Dy. quā oblationē debitor ip̄o iur̄ liberat̉: vt. l. ſi rē to. h̓ raph. ī xit ꝙ tot cēan iſte d̓fēſor poſt p̄ſtitā iſtā ſatiſdationē an̄ lit. .d. l. interdū ſent̉ eē ſnīe .§. fi. sͣ. de pig. act. ⁊. l. aliena.§. ſi per creditorē ꝯteſ. poſſit d̓fenſionē recuſare ſeu renūciare. vi §. fi. jͣ. d̓ fur. qͦt ſūt cauſe e. ti. Sed certe iſte caſus nō placetᵉ: qꝛ lꝫ ꝑ obla ipſius ꝑ. d. l. ⁊ Ray. con ꝙ ſic: qꝛ pōt a dn̄o reuocari an̄ lit. cōteſ. ꝓcurationē factā in iudicio pignora liberent̉ ita ꝙ p̄t ſcire: nec cōcordant. tor ꝗ ſatiſdedit: vt. l. an̄ litē. ⁊ ibi no. sͣ. de ꝓcu. agi pignoraticia tn̄ creditori nō denegat̉ peticluſiōi d̓ bāꝯtrariū determīat Dy. ꝑ. d. l. ticiꝰ. sͣ. de ꝓcur. nito ob. l. fi. tio pecunie debite ꝑ ſolā oblationē: vt. l. accepin pͥn. ī v̓. ꝙ ¶ Quero qͣliter formabunt̉ acta ⁊ ſnīa ꝯtra tatā. C. de vſu. Fallit in duobꝰ caſibus ibi no. ẜm MMMM iiij

De ſoltuio. ⁊ libe. Ui ho petere eſtimationē: vt no. in. l. ī hac. circa pͥn. sͣ. glo. quos caſus examīabo in. l. ꝗ decē. jͣ. e. ī pͥn. a Nter mineꝫ. artide triti. ſi ꝟo vitiū erat patēs: tūc aut eſtīatio de Alio mō pōt legi ꝙ hic pecuniā obtulit ⁊ ꝑdinō bn̄ fices. hāc. l. terioratiōis venit petēda iure actiōis ⁊ poterit dic̄. vid̓ bar. dit eā abſqꝫ dolo ⁊ etiā culpa ⁊ ſic cōcordat cū limita ꝑ tex. ī. d. l. ex duo peti. aut iudicis officio mercēnario ⁊ nō pōt pe .l. ꝗ decē. ⁊ hec poſſet eē bona ⁊ ēt prīa. ¶ Iteꝫ in. l. de polli bꝰ. ff. d̓ duo. ti. ar. C. d̓po. l. iiij. ⁊ d̓ eo qd̓ cer. lo. l. fi. ita dꝫ incitatiōibus. op. glo. duobus modis: ⁊ dic vt in ea habetur. reis. .jͣ. d̓ pollici. telligi quod no. in. d. l. eleganter.§. non ſolum. Ex. l. ſequenti. e ¶ An par⁊ qd̓ ibi dixi facit. l. ſupra iter.§. caſſius. sͣ. de aqua plu. ar. lꝫ ¶ An ī dubio īduſtria ꝑſone videat̉ electa. tis ꝑceptōe. ⁊ no. bar. ī. l. an ꝑtis ꝑcePe. dicat aliter in. d. l. exhibitionis. ¶ Di veteris. C. d̓ ptio ⁊ litis Ater artifices. hic ꝙ ꝯͣhē. ⁊ ꝯmit. Ex. l. ſequenti. ꝯteſtatō oꝑe ſtipu. ibi no. ¶ An ſi vnus ex reis credēdi recepit totum de dꝫ facere ꝑ ſe nō ꝑ aliū. ¶ Quero vtꝝ tur ⁊ ꝗd adb ¶ Obligabitum teneat̉ alteri cōicare. de bar. in. l. in dubio videat̉ electa induſtria ꝑſone. gl. que tione facien cū decē. jͣ. e. ē hic vr̄ dicere ꝙ ſic: niſi ex qͣlitate ꝑſone alid̓ ap di. An ⁊ quā f ¶ Si ticiuꝫ Ui hominem. do videatur pareat. ſi enī aliud appareret liberaret̉ faciēdo reuocatio. electa indu No. tex. ibi qꝛ obligatio cōis per aliū primū ꝙ in dubio videat̉ actū ꝙ faciat mādati. vid̓ ſtria ꝑſone ⁊ Si duo. eniciet ⁊cͣ. ¶ Aduerte q̄ro ſi no. ꝑ bar. ī. l. ꝑ ſe cū ꝓmittit ipſe facere. ꝓbat̉ in. l. ſi fideiuſꝗd in māda mādatuꝫ. in vnus ex reis credēdi recipiet totū debitū an te tario ⁊ ꝓcuſor.§. fi. de le. iij. Scd̓m ꝓbat̉ in. l. cōtinuus.§. ſi vl. ⁊ pe. col. ratoreª vide net̉ alteri cōicare. gl. que eſt hic dicit ꝙ ſic. vide ab eo. sͣ. de ꝟb. ob. ¶ Quero qͣliter ī obligatio.sͣ. māda. ⁊ in. l. mādatū eā que incipit: iō qꝛ cū ſunt ⁊c̄. idē videt̉ tenere ne faciēdiᵇ vel nō faciendi poſſit accedere fidepau. de ca. h̓ diſtrahēdoꝝ qui limitat gl. in. l. frat̉ a fr̄e in pͥma mag. gl. sͣ. de cōdi. īdeiuſſor dixi in. l. cū filius.§. i. d̓ ꝟb. ob. ⁊ in. l. ſiꝗs ⁊ qd̓ ibi bar hūc tex. idē tꝫ in. l. fi ticio aut ſeio. sͣ. d̓ le. ij. idē vr̄ tenere. to. sͣ. māda. ꝓ eo. in pͥn. sͣ. de fideiuſ. ⁊ in. l. nemo eſt ꝗ neſci g ¶ Modus ⁊ qd̓ ibi dixi Dy. C. de duo. re. l. i. ⁊ in aut̉. hoc ita. In ꝯtrari at. d̓ duo. reis. ⁊ glo. hoc tangit. dic vt ibi. ¶ Ul erit. No. ad videas um vr̄ caſus in. l. in. l. fal. hoc obſeruandū. sͣ. ad tīo facit ad qōnē an doctor poſſit legere ꝑ ſubreuocanduꝫ Ui ſibi mādatū add̓ .l. fal. dic aut ſunt ſocij oīuꝫ bonoꝝ vel illiꝰ obliſtitutū de qͣ. q. dixi in. d. l. nemo ē qui neſciat. q.§. qui bar. in. l. i. C gationis. ⁊ tūc dꝫ cōicari: vt hic. aut nō ſūt ſocij ſtichuꝫ De hoc habuiſtis Iiꝓ de ſatiſ. ⁊ in dic latiꝰ. Et ⁊ tūc ſi quidē ſūt duo rei credēdi ex cā nō lucra I ſeruūS.. l. ſiqs ẜuo. sͣ. e. ⁊cͣ. .l. nō ſolū.§ adde qd̓ notiua: puta qꝛ mutuauerūt pecuniā cōeꝫ tūc demorte. de Dr̄ hic in pͥmo dicto bar. in. l. opꝰ ope. no. nun bet cōicari: ita loquit̉ gl. q̄ eſt in. l. frat̉ a fr̄e. Si Ui ſibi. ꝙ hꝫ actionē ſi euincit̉ qd̓ aīaduerci. ⁊ vtrobiſiōe. sͣ. loc. ⁊ ꝟo ſunt duo rei credēdi ex cā mer̄ lucratiua: qꝛ ꝯtra īmo nunꝙͣ fuit liberatꝰ: vt. l. iuliaqꝫ dixi. vide bar. ī. d. l. ex debitor volēs donare duobꝰ ꝓmiſit īſolidū tānus.§. i. sͣ. de ꝟb. ob. ⁊. l. ſi rē meaꝫ. sͣ. e. So. ꝯce in. l. ſi ꝓcura hibitiōis et ꝙͣ reis credēdi: tūc nō dꝫ cōicari qd̓ exactū ē ab tor ſalſo. sͣ. do cōtra ⁊ ꝙ hic dicit hꝫ actionē.ſ. pͥmā que nū hāc diſtincde cōdi. ob. vno. caſus ē in. l. ī lege fal. hoc obſeruāduꝫ. ⁊ iō tionē fac̄ pe. ꝙͣ fuit ſublata. ¶ Ad ẜm dictū op. de. l. ſi ſeruū cau. ī. iiij. q. in. l. hmōi.§ gl. q̄ eſt in. l. ſi ticio aut ſeio: ꝓut ſe refert ad tex. .§. i. sͣ. de ꝟ. ob. So. dico ꝙ hic fuit ꝓmiſſus hō princ. Et ad .i. de le. i. licꝫ illiꝰ. l. nō bn̄ dicit: qꝛ ibi ſūt duo rei credēdi ex ī gener̄ vn̄ nō liberat̉ dādo ſtatuliberū: ſꝫ ibi fu iſtū.§. vide nō ita ꝑfeccā lucratiua. ¶ Ultīo tu habuiſti ꝙ ꝑ lit. ꝯte. fa qd̓ no. dixit it ꝓmiſſus ī ſpē quo caſu dꝫ diſtīgui: vt ibi dicit̉ te. ⁊ vid̓ pau. bal. in. l. cuꝫ de ca. h̓ ⁊ ſectā ab vno ex reis credēdi ip̄e appropriat ſibi to Ex.§. ſequenti. fundꝰ.§. ſer quit̉ Io. de tū debitū: vt. l. ex duobꝰ. sͣ. d̓ duo. re. ¶ Quero ¶ Locator roncini nō tenet̉ illuꝫ acciꝑe cū vis uū tuū īpru pla. inſti. de an̄ ꝑtis ꝑceptiōe appropͥet ſibi totū debitū. vi illū d̓terioratū reddere. Et an creditor ꝗ recepit dēſ. ī vl. col. obli. in. l. cē. ſi cer. pe. ꝙ ſic: qꝛ litis ꝯteſtatio ⁊ ꝑtis ꝑceptō eꝗparant̉: tū in fi. pͥn. rem deteriorataꝫ poſſit poſtea petere preciuꝫ d̓h ¶ Si nullo .sͣ. de eo qd̓ vt. l. iij. C. d̓ noua. In ꝯtrariū habuiſtis caſū hic teriorationis. limita ſing. certo. lo. vbi lꝫ enī vni ſoluat̉ ꝑs: alteri pot̄it ſolui alia ꝑs ad Hn̄ Hic eſt notabilis.§. et per bar. ī. d. dicitʰ qd̓ id li ie Qui ſticſc. breuit̉. h. d. So. vel ob ꝯtrariū rn̄. qꝛ ad aliud ꝓcedit illa eꝗparatio. .l. ſi ꝓcuraqd̓ dicit̉ ꝑ tor falſo. ī. x. Hoc qd̓ hic dr̄ ꝙ li ſolutionē nō latio rei d̓teriorate facto debitoris eū nō liberat ꝯtipulatuS. perat̉ ꝓmiſſor ītelli .q. de cōdi. peti ītereſſe .h. d. Op. ⁊ videt̉ ꝙ talis debitor nō liberet̉: vt ob. cau. ſed ītellige ſcd̓ꝫ ge hoc oꝑe exceptiōis: vt. l. fi.§. i. s. d̓ ꝟb. ob. .l. eleganter.§. nō ſolū. sͣ. de dolo. So. dico ꝙ li ꝗd ſi debibar. in. q. c. Ex.§. ſequenti. tor ꝑ ſnīam berat̉ ab actione pͥma nō ab actōe de dolo. ⁊ ita ⁊ in. l. iul. de fuit coacver. ob. ⁊ ī. l. ¶ Qui facit ꝓcuratorē ad ſolutionē recipiēdā loquit̉ hic ⁊ ſic cōcordat cū illa. iſta eſt vna ſo. tus ſoluere .iij.§. in hac videt̉ debitoribus mandare. Et qualiter notifi ¶ Cōtra iſtā ſo. op. de. l. iij.§. ſi reddita. sͣ. cō. et falſo ꝓcura. in. ij. q. sͣ. de cari debeat reuocatio ꝓcuratoris. .l. i.§. ſi res. sͣ. depo. So. ibi loquit̉ in cōtractibꝰ vid̓ no. bal. trib. ⁊ ī. l. ele Hic ē notabilis.§. reuocatō in. l. falſus. ī bone fidei in ꝗbus nō liberat̉ a pͥma. hic in con ganter.§. n̄ Sl ticii. mādati nō nocꝫ o̓bitori ſol .xiiij. col. C. ſolū. in pen. tractibꝰ ſtricti iuris. qd̓ dic: vt. d. l. iul.§. i. sͣ. d̓ ꝟ. .q. sͣ. d̓ dolo de fur. uēti ī cuiꝰ noticia nō ꝑuēit. h. d. ¶ No. tex. no. ob. ⁊ fuit tractatū per gl. sͣ. eo. l. ēt. Scd̓o modo ⁊ ī. l. fi. ī pe. ibi: nā is ꝗ ⁊c̄. Ex quo hēs ꝙ ille ꝗ facit ꝓcura ſoluit̉ hoc cōtrariū ꝙ hic nō ſoluit ſꝫ ſoluere no ⁊ vl. oppo. torē ad ſolutionē recipiēdā vr̄ mādare debito.sͣ. de eo qd̓ lebat. creditor aūt voluit reciꝑe vulneratū: qꝛ n̄ cer. lo. plene ribꝰ ꝙ ei ſoluāt qd̓ tene mēti. ¶ Quero qūo po offerebat̉ exſtīatio deterioratiōis: vt in glo. ⁊ ſic in. d. l. exhirn̄det̉ ad cōtrariū ꝙ ibi creditor recepit: hic nō tero ego ꝗ reuoco ꝓcuratorē notificare hoc oībitiōis ī fin. bus debitoribꝰ? Rn̄deo modꝰ eritᵍ faciēdo ꝓvide gl. q̄ incipit hic ⁊ īferioribꝰ caſibꝰ ibi vel ali C. ad exhi. ⁊ vide Cy. ī poni edictū ī aliquo publico loco vel faciēdo p̄ ter. quā gl. tene mēti: qꝛ ē caſus notabilis. Et ẜꝫ .d. l. accep. hāc lec. hēs caſuꝫ locator rōcini qn̄ vis ſibi reſti conizare. argumē. l. ſed ⁊ ſi pupillus.§. preſcri.C. de vſur. tuere rōcinū deterioratū ſine p̄cio deterioratiobere. sͣ. de inſtito. Circa hoc tamen dic: vt not Cy. C. man. l. mandatum. nis pōt nō acciꝑe. cāus ē hic ẜꝫ hāc lec. Soluit̉ ēt alio mō hoc ꝯtrariū de quo hic nō curo. ¶ No. hanc diſtinctionē Si nullo. aut ſoluitur ꝓcuratori peni ¶ Quero ꝗd ſi creditor recepit rē deteriorataꝫ an poſſit poſtea petere p̄ciū deterioratiōis. glo. tus falſo: qꝛ nunꝙͣ habuit mandatū ⁊ debitor hic vr̄ dicere ꝙ ſic. ita no. ī. d. l. elegāter.§. nō ſo nō liberat̉: vt hic. aut habuit mandatū: ſed fuit luꝫ sͣ. de dolo. Sꝫ Cy. in. l. exhibitiōis. C. ad ex reuocatuꝫ ⁊ tūc diſtinguit̉. aut peruenit in noti hi. referendo dicta Pe. vr̄ aliter dicere. tu ꝟo ciam debitoris ſoluentis. aut non. vt videbitis dic latius.ᶜ aut debitor d̓teriorauit reꝫ ꝑ dolū ⁊ ī per multas. ll. huius ti. ꝑnitiē creditoris ⁊ tūc indiſtīcte tenet̉ de dolo: Hic hēs Si gener ſocero. aſuꝫ ꝙ ſo vt. d. l. elegāter.§. nō ſolū. sͣ. de dolo. Si aūt nō in ꝑnitiē creditoris: ⁊ tūc aut vitiū erat latens ⁊ lutio facta cōiuncte ꝑſone nō liberat debitoreꝫ. tūc recipiēdo non videt̉ remittere ⁊ pōt adhuc ꝗs enī ē magis ꝯiūcta ꝑſōa ꝙͣ pr̄ filie: ⁊ tn̄ nō p̄t

De ſolutio. ⁊ libe. ſibi ſolui. certe nulluſ. ¶ Quero que ſocietas di tionē in meliꝰ. hic loquit̉ qn̄ mutauit ſuā condi ꝑꝑ mutatio citur inter patrem ⁊ filiaꝫ in dote. dic vt no. per tionē in deteriꝰ. hec ꝟa. ¶ Itē op. d̓. l. ſtichū.§. ne ſtatus nō glo. ⁊ Dy. in. l. ij. sͣ. ſo. mat. tollit̉ neqꝫ d̓ vſufructū. jͣ. eo. Sol. vt ibi videbitis. ¶ Quero ſinit eē ꝓcu ¶ Querit gl. cu ꝗd ſi adiectꝰ ingreſſus ē mōaſteriū an pōt ei ſol Si debitoregͣ. ius ſint interi iſſi rator: vt in ui: vr̄ ꝙ ſic: qꝛ mutauit ſtatū ſuū in meliorē con .l. qd̓ ſi forte nūmi ⁊ videt̉ ꝙ nulliꝰ: vt gl. dicit. ſed poſtea cū .jͣ. e. ⁊ adde ditionē: vt. d. l. eū ꝗ ita.§. ꝗ ſibi. In ꝯtrariū de dn̄s ratū hꝫ vel pecuniā recipit efficit̉ ſua ⁊ finbal. in. l. mā termināt oēs doc. ꝑ tex. iſtū ſiue ꝑ adoptioneꝫ datum. C. git̉ retro fuiſſe. d̓ hoc etiā hētis gl. in. l. ſi ego. sͣ. ⁊cͣ. nā tranſit in ptāteꝫ alteriꝰ cū intrat monaſte māda. in. vi. de neg. geſ. ꝟitas eſt ꝙ interī pecunia remanet riū: nā ꝙͣtū ad exactionē: reſpectu creditoriſ trā colum. ſoluētis: qꝛ dn̄iuꝫ nō ꝑdit̉: niſi ei cui ſit traditio e ¶ Si debiſit in deteriorē cōditionē lꝫ reſpectu ſui trāſeat acquirat̉: vt. l. cū ꝗs.§. ſi debitorē. jͣ. e. ⁊ sͣ. ex ꝗ. torē. an iſte. in meliorē ꝯditionē. ita tꝫ Dy. Ia. d̓ are. ⁊ Ray .§. poſſit hacau. ma. l. nec vtile̓. ⁊ ita tenꝫ Guil. ī. d. l. ſi ego. in ſua diſputatiōe. ¶ Ultīo hec. l. facit ad. q. de bere locū in Nō ob. l. qd̓ meo.§. ſi a furioſo. sͣ. d̓ acqui. poſ. ꝓcuratore ꝗ mutauit cōditionē ⁊ factꝰ ē ꝗdā ri ꝓcura. in rē qꝛ aliud in poſſeſſione que facilius perdit̉ ꝙͣ do ſuā. add̓ bar. baldꝰ vel baratator ſeu exbānitꝰ vtꝝ videat̉ re miniū: vt. l. ſiquis vi.§. dr̄ia. sͣ. de acqui. poſ. in. l. ſi ꝓcur. uocatū mādatū. de qͣ. q. dicā. jͣ. e. l. ſi cū corne. poſt gl. sͣ. de 1 ¶ Op. ꝙ nō liberet̉: cōdi. ob cā. Quidā filiū. qͣ. hereditas nō extat g Hi ē valde ſubti Si debitOrc. ſia ⁊ notabilis.§. ⁊ dū hic dimomēto penes filiū: vt. l. placꝫ. sͣ. de acꝗ. here. cit̉ qd̓ ē opꝰ breuit̉. h. d. Poſt reuocatū mandatuꝫ debitor So. iſta eſt ꝟa filiꝰ ꝟe ē heres ⁊ per eū pr̄: vt. l. ꝙ reuocatio ignorās ſoluēdo liberat̉ ipſo iure ſi recipiēs bo ꝑueniat ī no cū filio. de le. i. ⁊ iſtud qd̓ dr̄ ꝙ hereditas nō renū aīuꝫ hūerit: alias ope exceptiōis ſi ſoluēs cō ticiā credito manet momēto penes filium eſt veꝝ qn̄ tractat̉ rū ⁊cͣ. intelli ditionē ſit paratꝰ cedere. h. d. Hic īnuit̉ ī pͥma ꝑ de iure inter patrē ⁊ filiū. ſecus inter extraneos: ge ſi fuerit te ꝙ ꝑ falſuꝫ ꝓcuratorē recipientē bono aīo q̄ reuocatū ꝑ qꝛ ius cōceſſuꝫ patri nō debꝫ cōuerti in ꝑnitiem rat̉ dn̄iuꝫ ei cuiꝰ dicit ſe ꝓcuratorē. iō cōtingit li mandāt ē. ſe alioruꝫ: vt. l. nec auus. C. de emā. liber. beratio. ¶ Cōtra in. l. ſi ego. sͣ. d̓ neg. geſ. ⁊. l. ſi cus ſi facto Eadeꝫ ſolutio non mādatarij: cōis ẜuus.§. i. sͣ. d̓ acꝗ. poſ. So. dicit gl. hoc cō Qui ꝑpetua. pōt parere liberatō vt qꝛ effectꝰ Uod f tingit hic ꝑꝑ precedēs mādatū: vt. l. ij.§. ſi a fu ſit vnꝰ ribalnem ⁊ repetitiōeꝫ. hoc dicit. ¶ Op. de. l. in nuuꝰ. no. rioſo. sͣ. ꝓ emptore. ⁊. l. ſemꝑ. de reg. iur. ⁊. l. cuꝫ dus: qꝛ tunc vid̓ bar merationibus. jͣ. eo. ſolue: vt ibi. ⁊ ſi nō ſit fa putarē s. fa. her. hoc nō videt̉ verū: qꝛ minꝰ pōt to. in. l. eū ꝗ ctū notū cre ¶ No. tex. ita.§. ꝗ ſibi nobis acꝗri ꝑ ꝓcuratorē reuocatū ꝙͣ ꝑ ꝓcuraUod ſeruuſi bi videt̉ enī ditoribꝰ nō ad fin. ff. de toreꝫ ꝗ nunꝙͣ fuit: vt videbitis. jͣ. e. l. diſpēſato tn̄ liberant̉. v̓bo. obli. volūtate dn̄i ⁊cͣ. No. ꝙ ille ꝗ ꝓponit̉ rē. ⁊. l. hic alle. in gl. hoc nō ꝓbāt. qͣre dicit q̄dā ita dicit bal. I pat. ad cōtrahēduꝫ videt̉ ꝓpoſitꝰ ad ſolutionē reci in. l. rogaſti. glo. q̄ eſt ī. l. acceptā. C. de vſur. ꝙ in caſu huius js qͦmopiēdā tene mēti. ¶ Quero dicit̉ hic niſi aliqͣ iu in.§. ſi fugido ītel .§. nō q̄rit̉ dn̄iuꝫ creditori lꝫ cōtingat liberatio. tiuus. ſi cer. ſta cā intercederet. q̄ro que ē iſta iuſta cā? Rn̄. fi ligat̉ iſta lex q̄ glo. ē exp̄ſſe cōtra iſtū.§. vt apparet in ꝟ. ſicu pe. ⁊ qn̄ dꝫ ⁊ qō poſita ſcit eū aliēatū vel ſi ſcit peculiū adēptū cū eſſet ti ⁊c̄. qd̓ tꝫ gl. in. l. ſiꝗs ẜuo. sͣ. e. in gl. q̄ incipit.i. fieri notifih̓. vide ang. manumiſſus: vt. sͣ. de cōtrahen. emp. l. quotiēs catō reuoca debitori. ⁊ hec ē veritas: qꝛ dn̄iuꝫ q̄rit̉ creditori in. d. l. ſed ſi ⁊. l. ſi quis ſeruo. sͣ. eo. ti. ti: vide per reſtituat̉.§. nō ob. cōtra. qꝛ hoc ē ſpāle ꝑꝑ p̄cedēs mādatū bar. ī. l. ſi pu fi. sͣ. de iudi. ¶ Quero ꝗd ſi ne ⁊ fauore liberatiōis. cū enī. l. voluerit debitorē li pilli.§. i. jͣ. e. Uotis I Paleſ. mo naſcit̉ vtrū ſnīa f ¶ Quero berari: ꝑ ꝯn̄s voluit dn̄iuꝫ q̄ri creditori. ſꝫ in. ll. q ens ſol ſibi p̄iudicet in totū gl. quē ē hic dic̄ ꝙ ꝗd. Add̓ bacōtrarijs nec mandatū p̄ceſſerat: nec erat fauor uit ſim to. in. l. falſuſ ſic ſuꝑ ꝟ. egiſſe. Sꝫ iſta gl. videt̉ contra tex. ⁊ iō pliciter. ideꝫ liberatiōis. ¶ Ulteriꝰ op. ad. v̓. alioꝗn. ⁊ vr̄ ꝙ .C. de fur. tꝫ bar. ī. l. ex dic aut certū eſt neminē naſci an̄ꝙͣ ferat̉ ſnīa: ⁊ tc̄ nūmi nō remaneāt debitoris: qꝛ habuit aīuꝫ ꝑ duobus ī.i. p̄iudicabit ſuꝑ toto. ar. l. ſi rē.§. fi. sͣ. d̓ pi. ac. aut dendi dn̄iuꝫ ergo ⁊c̄. vt. l. qd̓ meo.§. ſi a furioſo col. sͣ. d̓ duo nō fuit certum: ⁊ tē̄ ſnīa nō preiudicat: niſi in ꝑ reis. ⁊ ibi di .sͣ. de acꝗ. poſ. hec glo. ſoluit notabiliter. aliud te. caſus eſt hic. in dn̄io: vt hic qd̓ nō ꝑdit̉: niſi alij querat̉: vt. l. ¶ Uꝫ qͥs Fideiuſſor ſoluens nec vtilē. sͣ. ex ꝗ. cau. ma. alid̓ in poſſeſſiōe: vt ī. l. c mutaſ Uotiēs. noīe rei ꝓ ꝑte ſua ſe ꝯtraria. iſta ē ꝟa ⁊ fac̄ qd̓ no. ī. l. vir vxo. sͣ. d̓ do. in dete ſolū liberat. h. d. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ ſolutio rius. not. ꝙ inter vi. ⁊ vxo. lꝫ alit̓ ſentiat gl. ⁊ male. sͣ. e. l. qui fideiuſſoris ꝓſit oībꝰ ꝓ rata: vt. l. inter eos.§. i. adiectō pōt hoīeꝫ.§. ſi debitorē. ⁊ ibi dixi. ⁊. l. ſi ego. sͣ. d̓ ne. ſolui niſi mu .sͣ. d̓ fide. gl. ponit hic duas ſo. neutra tn̄ ponit ge. ¶ Itē op. ſi pecunia remāſit debitoris ergo tauerit ſtatū ꝟitatē. iō dic an̄ ſolutionē nulliꝰ fideiuſſoꝝ libe nō hꝫ cōditionē furtiuā: qꝛ nemo ꝯdicit rē ſuā: in peiꝰ. qd̓ li rat̉ ipſo iure. ſꝫ ꝑ exceptionē deſcēdēteꝫ ex epimitar̄ ī ī vna vt. l. fi. sͣ. vſuſ. quēad. ca. dicit gl. intellige ꝙ hic res eēt ſoluē ſtola ſi ſunt ſoluēdo: vt. sͣ. e. l. īter fideiuſſores. erat pecunia cōſūpta. alias deberet pecuniā vēda pͥncipali aut pꝰ ſolutionē: ⁊ tūc aut fideiuſſor ſoluit ꝓ ꝑte dicare nō cōdicere. vel veriꝰ cōtra furē cōpetūt alia eſſꝫ ſolſua tm̄ hoc expͥmēdo. aut ſoluit ſimplicit̓ᶜ pͥmo iſte due actiōes.ſ. cōditio ⁊ vēdicatio: vt inſti. d̓ uēda adieccaſu ꝓ ꝑte ſoluta liberat̉ ipſo iure. caſus ē hic ꝓ to quo cāu act.§. ſic itaqꝫ. ⁊. l. ſi ꝓ fure. sͣ. de ꝯdi. fur. ¶ Ue lꝫ mutet ſtaalia ꝑte q̄ reſpicit fideiuſſoreꝫ liberat̉ ope excenio ad ꝟ. ſicuti. op. de. l. vir. vxori. ī fi. sͣ. de do. ītū in peiꝰ tn̄ ptiōis taciti pacti: vt. l. ſi creditores. C. de pac. ter vi. ⁊ vxo. dicit gl. ibi mulier accepit bona fipoterit ei ſol .sͣ. e. l. in his.§. i. Si vero ſoluit ſimpliciter: tunc ui. ita eſt no. de credēs donationē valere. ſꝫ hic recepit maloꝗtur. l. inter eos.§. i. sͣ. de fideiuſ. text. in. l. ſtila fide ⁊ ē ſatis bona. ¶ Itē op. d̓. l. iij.§. fi. ibi chū.§. vſum Ex. l. ſequenti. certū debitorē ⁊cͣ. sͣ. d̓ do. īter vi. ⁊ vxo. ſo. gl. eo. fruc. itē h̓ al ¶ An adiecto ꝗ ingreſſus ē monaſteriū ſolui dē mō ibi mulier recipiēs credebat donationeꝫ leg. ẜm vnū poſſit. ⁊ an ex eo ꝙ ꝓcurator eſt effectus ribalintellectum valere. tu dic meliꝰ ibi mulier recepit pecuniā vi dus ſit mandatum reuocatum. Old. h̓ ⁊ ibi ro pn̄te. vn̄ viro videt̉ ſoluta. merito lib̓atio cō ang. ⁊ Inn. Iſta. l. ē africani tingit: vt ibi ſed qn̄ fuit ſoluta viro abn̄te babelimitāt h̓ nic Am quis. ⁊iō difficilis ⁊ ſi ſit ꝓcura tur illa diſtinctio an habuerit recipiēs bonaꝫ fiſubtilis tota. ⁊ pͥn. h. d. Si ꝯditio adie tor ciuitatis dē vel nō: vt. l. vir vxori ſupͣ alle. ¶ Quero ꝗd vel vniuerſi cti mutat̉ in d̓teriꝰᵇ ei nō pōt ſolui. h. d. ¶ Op. ſi nō cōſtat qualē aīum ꝓcurator falſus habuit tatis cōſtitu de. l. eū ꝗ ita.§. ꝗ ſibi. sͣ. de ꝟ. ob. dicūt ꝗdaꝫ ibi vtrū d̓bitor liberet̉? Rn̄. ſic. nā iſte tex. reꝗrit ꝙ tus ab admi poſt mutatā cōditionē pōt ſolui ſtipulatore voniſtratoribꝰ habuit aīuꝫ lucrādi ſibi. ¶ Sꝫ tūc q̄ro qͣliter ꝓ lēte. ſecꝰ eo īuito. vel meliꝰ ibi mutauit ſuā cōdi ciuitatis: ꝗa babit̉ iſte aīus? Rn̄. ex ſequētibꝰ. nā ſi noluit do

De ſoltuio. ⁊ libe. mino reſtituere p̄ſumptio eſt ꝙ recepit aīo luHic ē ita ſoSi quis pro eo. ſenis.§. ſicut cradi ſibi: vt. l. ſꝫ iul.§. ꝓind̓. sͣ. ad mace. ¶ Ultimo q̄ro circa fi.§. dicit ꝙ cōditio cedit̉ cōtra aliꝗs qui ſit in hoc ti. Pro eo cōtra quē pōt in mulierē. q̄ro que ꝯditio. dicit gl. d̓ ꝯdi. fur. q̄dā integrū reſtō poſtulari pōt accedere fideiuſſor rep̄hendūt iſtā gl. qꝛ cōtra vxorē nō dat̉ cōditō ⁊ curſus tꝑis ꝗ ꝓdeſt reo pn̄ti nō ꝓdeſt reo ab furtiua: vt. l. ij. ⁊ ibi no. sͣ. re. amo. vn̄ intelligūt ſenti. h. d. ⁊ diuidit̉. pͥmo ponit dictū ſcd̓o d̓terhoc de cōditiōe ſine cā. ⁊ ita videbat̉ hic dicere minationē dicti. ſcd̓a ibi: ⁊ ꝗdē ⁊c̄. Op. d̓. l. ſi ꝗſ Ia. de are. tu potes dicere ꝓ cōditio furtiua nō poſtꝙͣ. sͣ. de fideiuſ. vbi ꝓ liberato tꝑe nō pōt cōpetit viro cōtra vxorē cōſtante mr̄imonio: vt acceder̄ fideiuſſor. So. potes dicer̄ ꝙ hic īterceſ .l. cōtra. Sꝫ exͣneo cōtra vxoreꝫ bn̄ pōt cōpetere ſit ſciēter ibi ignorāter. vel veriꝰ ẜm gl. hic pot̓at quā cedit viro: vt hic ⁊ ꝓbat̉. sͣ. re. amo. l. iij. in reſtitui actio cōtra debitorē qd̓ no. nā ex hoc ha pͥn. ¶ Vltimo ſcias ꝙ iſte.§. ē quaſi fundamen bes caſuꝫ ꝙ ꝓ eo ꝗ ſolo iudicis officio pōt ꝯue tum materie. l. falſus. C. de fur. ⁊. l. ſi procuratoniri pōt accedere fideiuſſor. dixi in. l. i. s. d̓ fideri falſo. sͣ. de condi. ob cau. iuſ. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc op. d̓. l. ſi debitori. sͣ. de fideEadē ſo. ꝓdeſt ad di iuſ. nā cōtra deportatū pōt actio reſtitui ꝑ ti. vt De peculio. uerſas cauſas obliga .C. de ſen. paſ. ⁊ reſt. ergo ꝓ eo pōt accedere fitiōis tollēdas. h. d. v̓. ⁊ magis diſſimile ē ⁊ alideiuſſor qd̓ ē ꝯtra illā. l. Rn̄. q̄daꝫ eſt reſtō q̄ dꝫ quātulū difficilis ꝓut ē in lr̄a ſimile. ſꝫ ꝓut hacōcedi ex mera iuſticia ex vigore. l. ſcripte: vt ea betis diſſimile lr̄a ē clara. ¶ Op. d̓. l. ꝗ hoīeꝫ. in q̄ cōcedit̉ ex ti. de minoribꝰ. ⁊ ex ꝗ. cau. ma. ⁊ tc̄ fi. sͣ. e. So. eadē ſolutio ꝓdeſt ad diuerſas cās li ꝓ tali pōt accedere fideiuſ: vt hic. quedā ē reſtō beratorias: nō ad vnā obligatoriā ⁊ aliā liberaq̄ nō pōt cōcedi: niſi ex quadā mera miſericortoriā: vt in ꝯtrario. qd̓ dic: vt dicā. jͣ. e. l. in numedia: ⁊ tūc ꝓ tali nō pōt accedere fideiuſſor: vt. l. ratiōibꝰ. ¶ Uenio ad fi. quero que diſſimilitucōtra. ¶ Itē op. dr̄ hic ꝙ poſt datū fideiuſſorē do eſt inter ꝟ. primuꝫ ⁊ fi. cum videatur diſſimi reſtō nō pōt peti: niſi īfra ānū tm̄. ¶ Cōtra per tudo. dic vt in glo. ⁊ clare. dationē fideiuſſoris interrūpit̉ p̄ſcriptō: vt. l. cū Iſte.§. eſt ēt ſubtinotiſſimi.§. ſed ⁊ ſiꝗs. C. d̓ p̄ſcrip. xxx. an. dicūt Qui homine. uis. q hoīeꝫ dꝫ ī geꝗdā hec corrigit̉ ꝑ illā. ſꝫ certe euitāda eſt leguꝫ nere ſoluēdo ſtatuliberū nō liberat̉: niſi cōditio b ¶ Si ꝗs ꝓ correctio. alij dicūtᵇ ꝙ ibi loquit̉ qn̄ fideiuſſor reo alij di libertatis eo viuo defecerit. ſecꝰ ſi eo mortuo. h. dat̉ ante p̄ſcriptionē finitā. hic qn̄ dat̉ p̄ſcriptō cūt ibi vide d. tex. ibi. ꝙ ſi interī.i. an̄qͣ creditor agat: vel eo ne finita. rō qꝛ res faciliꝰ cōſeruat̉ ꝙͣ res extīcta bar. in. l. fin. agēte an̄ finitū iudiciū cōditio.ſ. libertatis alioreſuſcitet̉. No. hāc ſolutionē qꝛ quottidie alleC. ex ꝗ. cau. ma. ⁊ ibi bal ꝗn̄ dixi.sͣ. ꝙ ſi qd̓ obſtaculū eſt īpediēs liberatō gat̉ hec. l. ad hoc. ⁊ hāc tꝫ Dy. ⁊ eā ſeq̄bat̉ Ol. alle. hoc. nē tꝑe ſolutiōis oꝫ ꝙ tollat̉ re exn̄te in rerū na⁊ vera ē in ſe ⁊ ꝑ hec nō ſoluit̉ cōtrariū. nā ꝓut tura: vt cōtingat liberatio: nō aūt re ꝑēpta. alioreſpicimꝰ actionē primā extīctaꝫ p̄ſcriptiōe ꝓce ꝗn̄.i. ſi quocūqꝫ tēpore īpedimētuꝫ ceſſās facedit ſolutio. ſꝫ ꝓut reſpicimꝰ officiū iudicis ꝑ qd̓ ret retro liberationeꝫ inductā ꝓpe erit ⁊cͣ. vt in īpetrat̉ reſtō in ītegrū ſolutio nō ꝓcedit: qꝛ iſtd̓ tex videaris: qꝛ nūc eo mortuo d̓ſinit vſufructꝰ officiū adhuc nō erat extinctū. ſꝫ pēdebat: vt ap alienꝰ eſſe cū res interī finiat̉: vt inſti. d̓ vſufruc. paret ex tex. ⁊ ex his q̄ dixi in prīo contrario. dat §. finit̉. ⁊ ſic videt̉ ſb̓latū obſtaculū ꝙ tꝑe ſoluti gl. aliā ſo. ꝙ hic fideiuſſor īterceſſit ignorāte de onis liberatōi obſtabat. Ibi d̓ceſſiſſet. nā ex hoc bitore. iō nō interrūpit̉ p̄ſcriptio. hec ē vera ī ſe īteritu ſerui finit̉ cōio que liberatiōi obſtiterat ſꝫ cōtinet diuinationē. ¶ Dat gl. qͣrtā ſoᵉ. notac ¶ Cuartaꝫ ꝙ nullo mō ꝓbāduꝫ ē: vt. sͣ. ꝓxi. dixi. ¶ No. ꝗ bilē in īmēſuꝫ qd̓ illd̓ qd̓ dr̄ in. l. cōtraria. ꝙ ꝑ da ſo. Et hāc ꝓ qn̄ īpedimentū ꝓximū ceſſat reꝗrit̉ reꝫ extare. ſing. allegat tionē fideiuſſoris ꝑpetuat̉ actio ē verū qn̄ ꝑ lit. bal. in. l. quo facit ad id qd̓ dixi in. l. quotiēs. sͣ. de dōa. ⁊ plecōte. ꝑpetuat̉. ſed ea q̄ nō ꝑpetuat̉ cōteſtatione tiēs. ī. iij. cone examīaui ī. l. ſi is ꝗ ꝓ ēptore. sͣ. d̓ vſuc. ¶ Itē nō ꝑpetuat̉ fideiuſſoris datiōe caſus ē hic. nam lū. C. d̓ p̄ci. ī op. de. l. neratiꝰ. sͣ. de cōdi. inde. ſo. ibi hō debereſtō in īteg. ꝑ lit. cōte. nō ꝑpetuat̉: vt. l. fi. C. de pe. offe. ⁊ vi bat̉ in ſpē hic ī genere. Itē op. d̓. l. ſtatuliberuꝫ de qd̓ no. de tēp. in īte. reſti. ⁊ ē mirabilis ſol. ⁊ Pe. tꝫ eā ⁊ eſt reg. iur. in. l. meuio.§. pe. sͣ. d̓ ſtatulib. ſolue: vt plene no. ī. l. ꝟiſſima. Alij dāt ꝗntā ſol. ꝙ hic dedit fideiuſſo nemo.§. tēneratiꝰ. sͣ. alle. Vltimo q̄roª vtꝝ hoc ſit veꝝ ſim rē ꝓteſtādo ꝙ nolebat teneri ꝑ hoc ī pluſꝙͣ ap a ¶ Qui hoporales. plicit̓ ꝙ qn̄ res a creditore pōt aduocari liberaminē. vltīo parebat eū teneri ⁊ ꝑ hoc nolebat ſibi ī aliquo quero. Add̓ tio nō cōtingat. ⁊ loquor qn̄ in obligatiōe ē rem p̄iudicare. hec ē notabilis ſo. ad ꝓteſtatiōes q̄ no. ꝑ bar. in dari. breuiter dico ſic ſi res pōt aduocari re vel tota die fiūt lꝫ cōtinet aliquā diuinationē qͣre te .l. nō quocū ſpe rōne dn̄ij vel vſufructꝰ ꝗ ꝑs dn̄ij eſt. caſus ē ne ſolutionē p̄cedentē. Ex hac vltīa ſolu. no. qꝫ. in pͥn. de leg. i. ⁊ in. l. ī hic: vt vidiſtis in. l. ſi ita ſtipulatꝰ.§. i. sͣ. d̓ ꝟ. ob. ꝙ illd̓ qd̓ dr̄ ī. l. cū notiſſimi. ꝙ dādo fideiuſſorē ter ſtipulātē ſed qn̄ res pōt aduocari ꝑ aliquā actioneꝫ ꝑſocōfitet̉ debitū verū ē qn̄ dat fideiuſſorē ſimplcit̉ .§. ſi rē. d̓ v̓. nalē. vt per ſaluianā vel caluiſianā vel forte ꝑ ac ſecus qn̄ dat ī eo qd̓ apparuerit eū deber̄ in hac ob. Circa fi. tionē hypothecariā. tūc tex. videt̉ dicere idē ꝗ iſtius.§. vid̓ ſo. no. ¶ Itē op. vtilis ānꝰ n̄ currit abn̄te eo cū bar. in. l. ſiꝗſ nō cōtingat liberatio: vt sͣ. e. l. ſi rē meā. qd̓ ītelquo dꝫ agi: vt. l. i. sͣ. d̓ diuer. ⁊ tēp. p̄ſcrip. ſꝫ hic fi aliā ī. ij. col. lige qn̄ res ſimplicit̓ ſoluit̉ ⁊ de euictiōe nō cadeiuſſor erat abn̄s: ergo vtilis annus nō currit .jͣ. e. ⁊ qd̓ ibi uet̉. nā ſi de euictiōe caueat̉ tūc liberatio ꝯtīgit tex. tn̄ dicit cōtra. huiꝰ ꝯtrarij timore ē facta gl dixi videas. tex. ē ꝗ facit hāc diſtīctionē ī. l. fi. sͣ. d̓ ꝯdi. ob cā. mag. q̄ eſt hic. dicūt ꝗdā ꝙ in ꝟ. ⁊ quidē iuriſcō facit ad hoc. jͣ. e. l. ꝗ res. circa pͥn. ꝟ. diuerſum. ſultꝰ mutat caſū ſuū ⁊ ſic. Iul. in p̄cedētibꝰ maEx.§. ſequenti. le dixit. ſꝫ certe nō ē ꝟiſimile ꝙ Iul. male dixiſ¶ Fideiuſſor pōt accedere ꝓ eo ꝗ officio iudiſet. vn̄ nō placet hec ſol. alij dicūt ꝙ hic dr̄ ꝙ an cis pōt cōueniri: ibi. Op. Et an qn̄ ꝑ dationeꝫ nus p̄terit.ſ. cōtinuꝰ. nā annꝰ vtilis nō pōt p̄tefideiuſſoris ꝑpetuet̉ actio: ibi. Dat gl. Et an ꝗ rire ſi nō eſt ptās cōueniendi fideiuſſoreꝫ ⁊ hec dat fideiuſſorē cōfiteat̉ debitū: ibi. Ex hac. Et fuit ſo. Azo. quā ſequebat̉ Ol. vid̓ gl. ibi alij: vt an īterruptio p̄ſcriptiōis facta cōtra pͥncipalē ī Azo. iſta Azo. ſo. nō placꝫ: qꝛ ẜꝫ hoc hec lex nul terrūpat p̄ſcriptionē cōtra fideiuſſorē: ibi. Sed lū haberet dubiū: qꝛ nēo dubitat ꝙ ſi annꝰ vtiliſ ꝯtra. Et an īterruptio facta cōtra vnuꝫ ex tutori nō ā elapſus ⁊ ſic reſtō nō pōt peti ꝙ fideiuſſor bus preiudicet alijs: ibi. Et per hec. nō liberat̉. dico ergo ſic ꝙ reus erat pn̄s ⁊ ideo

VM De ſolutio. ⁊ libe. 9 4 currit annꝰ vtilis: qꝛ eſt ptās cū eo exꝑiēdi. fide tes. ſꝫ hoc hodie creditori nō ꝓdeſt: qꝛ fideiuſ iuſſor ꝟo erat abn̄s iō reſpectu fideiuſſoris non ſor pōt dicere etiā ſi fuiſſē pn̄s nō potuiſſes me currit: qꝛ ꝯtra eū nō poterat agi: nec curſus tꝑis pͥus cōuenire. vn̄ īputes tibi qͣre reuꝫ pͥus nō cōpoterat cōtra eū interrūpi. ¶ Sꝫ cōtra hoc op. ueniſti. vn̄ hec. l. hodie ꝓcederet ſi eēt renūciaqꝛ īmo agēdo ꝯtra pͥncipalē videor interrūꝑeª p̄ tū bn̄ficio cedēdaꝝ actionū vel bn̄ficio de fide a ¶ Uideor. ſcriptionē cōtra fideiuſſorē: vt. l. vlti. C. de duo. interrnūꝑe. iuſ. vt cōiter fit. ¶ Ulteriꝰ ad fi. huiꝰ.§. op. d̓. l. re. ⁊ ſic eſt ꝗd īputet̉ mihi. So. huiꝰ timore ꝗdā An interrup ſi fideiuſſor. sͣ. d̓ dolo. So. vt in gl. ⁊ plene dixi ī tio facta cōrecedūt ab eo qd̓ sͣ. dixi. ⁊ dicūt ꝙ de neceſſita.l. mora. sͣ. d̓ ꝟ. ob. ¶ Ultīo eſſet vidēdū qualit̓ tra pͥncipalē te dꝫ poni ꝙ hic nō erat ptās experiūdi cuꝫ reo: in hac reſtōne q̄ īpetrat̉ cōtra fideiuſſorē eēt for videatur fanec cū fideiuſſore. alias cōuentio facta cū reo īcta ꝯͣ fideiuſ mādus libellꝰ qd̓ vide ꝑ te: vt ex tex. colligit̉. duceret īterruptionē p̄ſcriptiōis etiā cōtra fide ſoreꝫ. dic vt Q Si fideiuſſor debitori dixi in. d. l. fi iuſſorē: vt. l. cōtra. ⁊ hoc tꝫ iſta gl. mag. ī fi. ⁊ idē Il PrO IC. ſuccedit oīs obligatio deiuſſor.§. tꝫ gl. in. l. ſi fideiuſſor.§. fi. sͣ. mā. alij dicūt ꝙ infideiuſſoria extīguit̉. ſecus ē in pignore. h. d. ⁊ ē fi. sͣ. manda. terruptio facta cōtra pͥncipalē nō interrūpit p̄adde Cy. an ſingularis caſus. ¶ Quero rōnē diuerſitatis in ſcriptionē cōtra fideiuſſorē. caſus ē hic ẜm lec. ge. ⁊ Bal. ī ter pͥmū caſuꝫ ⁊ ẜm. dicit gl. rō ē: qꝛ hypotheca .d. l. fi. ī pͥn. quā tenui vobis. nec ob. l. fi. C. d̓ duo. re. qꝛ alid̓ hꝫ ſuas cōditiōes: vt duret donec debitū ſit ſo.C. de anna. in duobꝰ reis. alid̓ in reo ⁊ fideiuſ. Iſtā ſo. tꝫ ſelutū vel alias ſit ſatiſfactū: vt. l. grege.§. etiā. sͣ. excep. ⁊ anquēs gl. q̄ incipit etiā ꝓ fideiuſſore quā vide q̄ ge. ⁊ imol. ī d̓ pig. ꝓ hoc optīe fac̄. l. debitor ī pͥn. sͣ. ad treb. .l. ſi ſeruū.§. ē multū no. nec ē alibi ⁊ hāc ſo. puto verā ꝑ tex. ⁊. l. ex ſextāte.§. latinꝰ. sͣ. de excep. rei iudi. iſtas nūc videaiſtiꝰ. l. ⁊ hanc ſo. tꝫ Cy. in. l. cōtra. lꝫ d̓ hac gl. nō aūt cōditōes nō hꝫ fideiuſſor fideiuſſoris: ⁊ hec mus. de v̓b. faciat mentionē. rō. eſt: qꝛ duo rei tenent̉ eadeꝫ ē vna rō. Itē pignꝰ pōt retiēri ob pecuniā cyro ob. ⁊ ang. in ſpē obligatiōis. ſecꝰ in reo ⁊ fideiuſſore: nā fide.ſ. grege.§. graphariā: vt. l. i. C. etiā ob. cy. pe. multomagis iuſſor obligat̉ ſemꝑ v̓bis ſꝫ reus pōt alio mō te fi. s. d̓ pign. poterit retineri hoc caſu que rō ceſſat in fideiuſ neri. Itē ſemꝑ differūt in hoc: qꝛ vna obligatio ſore. ſed rō iſta ꝓcedit quādo pignꝰ eſt cōſtituē pͥncipalis alia acceſſoria. ſed obligatōes correo tū traditione. ſꝫ prima rō eſt magis generalis. rū ſunt eqͣles: vt. l. ſi reꝰ. sͣ. de duo. re. ⁊. l. genera Ex. l. ſequenti. liter. d̓ fideiuſ. Et ꝑ hoc ego dico ꝙ īterruptō ¶ An electio mali depoſitarij ſit in culpa: ibifacta cōtra vnū ex tutoribꝰ p̄iudicat alijs ſi ꝯtra No. Et ꝗd fiendū cū vēditor ⁊ ēptor īuiceꝫ nō eū actio erat iaꝫ nota: qꝛ tenent̉ eadē ſpē obliga cōfidunt: ibi. Quero. Et facta depoſitione cutiōis: vt. l. ſi pupillꝰ. ⁊ ibi no. sͣ. d̓ admi. tu. ſecus I ſolu ius ſit periculuꝫ: ibi. Quero facta. turus. eēt in īterruptiōe facta cōtra vnū tutorē. nā nō 9 Iſta. l. diui cōiter interrūpit ꝯtra magr̄atū ad quē denenit̉ in ſub s Iſolūturū?. dit̉ in quat confidiſſent ſidiū: qꝛ nō tenet̉ eadē ſpē obligatiōis: vt. l. i. sͣ. Et intellige tuor ꝑtes. in pͥma īputat̉ creditori culin depoſito d̓ magiſ. ꝯue. ita intelligo. d. l. ſi pupillꝰ. sͣ. d̓ adpa in male eligēdo. In ẜa īputat̉ culpa ad ꝓba facto in iudi mi. tu. ꝑ hoc dico ꝙ interruptiōe facta ꝯtra euꝫ tionē retractādaꝫ. In tertia ꝑte īputat̉ culpa ſicio ꝓut ī ca ꝗ tenet̉ directa interrūpit̉ p̄ſcriptio ꝯtra eū qui ne cā oblationē recuſando. In quarto ⁊ quīto ſu huius. l. tenet̉ vtili ⁊ ecōtra: qꝛ actio vtilis ⁊ directa vr̄ ea Alias credo caſu nulla culpa ſibi īputat̉. ſcd̓a ibi. cū tn̄. tertia ꝙ nō ſuffice dē: vt. l. actio. de neg. geſ. ⁊ ē tex. in. l. cū herediibi. nā ꝓinde. qͣrta ibi in qua ſpē. ꝗnta ibi: his ret. l. ij. cum tas sͣ. ad trebel. ¶ Sꝫ cōtra p̄dicta op. nā vr̄ cō ꝯn̄s etiā tex. ibi nūmulariū a te cōſiderāter elec gl. C. d̓ vſur. tra caſuꝫ. l. vbi dr̄ ꝙ interpellatio facta ꝯtra reū ⁊ no. bart. in tū. ¶ No. ꝙ electio mali d̓poſitarij eſt in culpa ⁊ .d. l. acceptā ꝑpetuat actionē cōtra fideiuſſorē: vt. l. ẜuū.§. ſe iō eſt ꝑiculū eligētis. ⁊ iō eſt tutū ꝙ fiat depoſiin fi. ⁊ qd̓ ibi quit̉. ⁊.§. nūc videamꝰ. sͣ. de ꝟ. ob. Rn̄. qn̄qꝫ ac tio apud edē ſacrā vel apud aliquē quē d̓clarabal. in. i. col. tio dicit̉ ꝑpetuari reſpectu rei q̄ eſt ī obligatōe: uit iudex ẜm formā. l. acceptā. C. d̓ vſur. puto tn̄ ſed qd̓ etiaꝫ vt re ꝑempta reꝰ nō liberet̉: ⁊ tūc ſi ꝑpetuat̉ cōꝙ ſiꝗs elegerit nūmulariū talē de quo oēs diliin exͣiudicia li procedat tra pͥncipalē ꝑpetuat̉ cōtra fideiuſſorē: qꝛ ad eā gētes cōiter ꝯfidiſſentᶜ ꝙ ſatis ſit: vt nō poſſit ī no. bal. in. d. dē reꝫ tenent̉: vt. l. ſi ita. sͣ. d̓ fideiuſ. ita loquit̉. l. putari culpa. facit ad hoc. l. eum.§. fi. sͣ. cōmo. .l. acceptā in cōtra. qn̄qꝫ loꝗtur de ꝑpetuāda actiōe reſpectu ¶ Scd̓o no. ꝙ oblatio dꝫ fieriº ꝯgruo loco ⁊ tē viij. q. allegā ipſiꝰ actiōis ⁊ obligatiōis. ⁊ tūc interruptio facdo bart. h̓ et pore d̓ hoc habetis in. l. mora. sͣ. d̓ vſur. facit qd̓ adde ang. in ta ꝯtra pͥncipalē non p̄iudicat fideiuſſori: qꝛ dihūiſtis in. l. cū filiꝰ. in fi. sͣ. de ꝟb. ob. ¶ Tertio .d. l. ſi a bōe uerſis actiōibꝰ ⁊ diuerſis obligatiōibꝰ tenent̉. ē no. qn̄ ēptor ⁊ vēditor inuicē cōfidūt deuenitur fidei. sͣ. d̓ rei b ¶ Item cō caſus hic. ¶ Itē ꝯtra p̄dictaᵇ op. qūo tractam ad d̓poſitū qd̓ qͣliter ītelligat̉ dicaꝫ īfra. ¶ Op. vēdi. ⁊ vide tra predicta hic d̓ interruptiōe vel de ꝑpetuatiōe cū officiuꝫ bal. ī. l. ſi ita vide bal. in de. l. creditor. jͣ. e. ſo. vt ibi. ¶ Quero quādo em̄.§. i. ff. nau. aut̉. ſꝫ hodie iudicis d̓ quo hic loquit̉ nō recipiat ꝑpetuatioptor ⁊ vēditor inuicē nō cōfidūt ꝗd eſt faciēdū cau. ſtab. vbi C. d̓ actio. ⁊ nē. Rn̄. fateor ꝙ nō ꝓprie hic loꝗt̉ d̓ interrupgl. in. l. iul.§. offerri. sͣ. de act. ēp. dicit ꝙ ille pͥus ponit ī ſimi. obli. tiōe ſed ꝑ quādā ſimilitudinē: qꝛ ſi hēo ptātē ex dꝫ adīplere cōtractū ex parte ſua ꝗ vult agere: ſꝫ li ſingulareꝫ d̓ciſionē. ⁊ ēt ꝑiūdi cū reo videor hr̄e ptāteꝫ exꝑiūdi cum fiego ītelligo adīplere adeo ꝙ ſe nō ponat in ꝑivide q̄ not. ī deiuſſor̄ vel n̄ videor ẜꝫ p̄dicta. ¶ Itē ꝯtra p̄di culo ꝑdendi. ſi enī eſt ꝑſona de qͣ n̄ ꝯfidit nō dꝫ .l. iudicia. C. cta op. ſi ponimꝰ reū liberatū fideiuſſor poterit ſibi tradere: vt hic. ⁊ ꝓ hoc habetis tex. in. l. ſꝫ ⁊ de rei vēdi. oppōere exceptionē deſcendētē ex aut̉. pn̄te. C. d ¶ Oblatio ſi alienare. in pͥn. sͣ. d̓ fideicōmiſ. li. Alibi habetiſ dꝫ fieri. vid̓ d̓ fideiuſ. hoc mō cōuenias pͥncipalē ſꝫ pͥncipatex. ī quo dicit̉ ꝙ ēptor ante oīa dꝫ adīplere ex bal. in. d. l. ac lē cōuenire nō potes. ergo ⁊c̄. Sol. exceptio ex ꝑte ſua ꝗcꝗd dꝫ: vt. l. ediles.§. fi. cū. l. ſe. sͣ. d̓ ed ceptā. maxīe aucͣ. pn̄te nō hꝫ locū qn̄ pͥncipalis nō pōt cōueedic. intellige tamē īplere tradēdo vel deponē in. x. q. ⁊ ī. l. niri ẜꝫ ea q̄ dixi ẜꝫ Dy. in. l. marcellꝰ. sͣ. d̓ fideiuſ. obligatione do ſi d̓ vēditore n̄ ꝯfidit: vt hic. ¶ Queroᵉ facta .C. de vſur. ¶ Itē op. fideiuſſor poterit oppōere exceptioiſta depoſitiōe cuiꝰ ſit ꝑiculū? Rn̄deo ſi d̓ponēe ¶ Quero. nē cedēdarū actionū: ſꝫ actor nō poterit cedere ti nō pōt īputari culpa male electōis debemꝰ ad vide bal. in ergo excludet̉: vt. l. ſtichū.§. pe. jͣ. e. ti. So. hoc .d. l. acceptā uertere vtrū ſibi alia culpa poſſit īputari: vtpu.C. de vſur. eſt verū niſi cū pōt fideiuſſori aliꝗd īputari: vt ta: qꝛ vēditor nō cauebat ēptori d̓ euictiōe ẜm in. x. q. circa hic erat nō poſſet dicere creditor hoc cōtingit ꝙ debebat. iō cōtractꝰ nō ꝑficiebat̉ traditione fi. adde bal. mihi ꝑꝑ factū tuū: qꝛ ſi fuiſſes pn̄s ceſſiſſeꝫ tibi tūc eſt ꝑiculū vēditoris: vt hac. l. ij. rn̄ſo. ⁊ eadē in. d. l. accep actionē. ſꝫ qꝛ nō fuiſti pn̄s nō potui te ꝯuēire eo tā. in. iiij. q. rōne ad eū vēditorē ſpectaret ꝑiculū rei qͣſi ip̄i tꝑe quo poterā tibi actionē ceder̄ ⁊ ſic tibi īpu eſſet in mora. ſed qn̄ neutri poſſit īputari culpa

De ſoltuio. ⁊ libe. Eo adang. in. l. ſi l. tūc periculū pecūie eſt ēptoris ⁊ etiā ꝑiculū rei te reddenda vide in fi. de bal. ſulā. in. ix. fal qd̓ ſpectat ad eū tēpore cōtractus: vt. l. i. sͣ. d̓ ꝑi. Pactū d̓ pigno in rub. lētiaꝫ regule Gamuls. ⁊e dādo īſolutuꝫ ⁊ cōmo. rei vē. ⁊. l. id qd̓. ⁊. l. neceſſario. ⁊ hac. l. ī .C. depoſiti. negatiue. et fi. ¶ Sed op. nōne facta d̓poſitōe pecunie debi in. ix. q. ibi īmol. ī. xi. nō p̄iudicat creditori poſſidenti. h. d. N nufallen. dicte tor ē liberatꝰ: vt. C. e. l. obſignatiōe. ⁊. C. d̓ vſur. Iſta ē notabilis lex quā non credo eē alibi. i meraregule sͣ. de .l. acceptā. ſo. verū eſt qn̄ deponit aīo abdicādi ¶ Op. d̓. l. ticiꝰ. sͣ. d̓ pig. ac. So. gl. dicit hic qn̄ tiōibuſ v̓. obli. a ſe dn̄iuꝫ ⁊ ꝙ creditor poſſit acciꝑe qn̄ vult. ſed habui. q. Ad ille ꝗ ꝓmiſit dare īſolutū poſſidꝫ iō nō p̄iudicat d COp. d̓. l. de qd̓ idem hic nō deponit aīo abdicandi a ſe dn̄iuꝫ: ſed ita .i. vide bar. ī ſibi. ibi qn̄ poſſidet creditor. ⁊ ſic tale pactū nō not. in ſimili .l. iij. C. de demū ſi res ſibi tradat̉ vn̄ nō habuit aīuꝫ trāſfe valeret ad actionē ſꝫ ad retētionē ſic. ẜm iſtā gl. bar. ī. l. ſicut pig. in. iij. co rendi dominiū. ar. l. nō oīs. sͣ. ſi cer. pe. no. Poſſemꝰ alit̓ ſoluere hoc ꝯtrariū ꝙ iſta ꝓ§. ſuꝑuacuū lū. in v̓. vlte ¶ Op. ẜꝫ hoc ꝑ ff. ꝗ. mo. pimiſſio fuit hic facta ꝯſtāte mr̄imonio. iō inquārius iuxͣ p̄di s I pro me. libā ꝑſonaꝫ acꝗ vel ypo. ſol. cta quero. tū cōtinet ſpēꝫ donatiōis nō valet ad actionē. ⁊ ⁊ bar. ī cōſie ¶ Apponit̉ rat̉ nobis actio cōtra. l. poſſeſſio.§. ⁊ ſi hec ſo. tāgit̉ in gl. ꝑua ſuꝑ ꝟ. ſpopōderit. ſꝫ iſta lio qd̓ īcipit pactū. Adde poſſeſſio. sͣ. de acꝗ. poſ. ſo. ꝑ liberā ꝑſonā nō q̄ſo. nō placꝫ: qꝛ hic nō diſtīguit̉ vtrū mr̄imoniuꝫ p̄cepit arbit̉ glo. in. c. i. et vide bal. ī. l. rit̉ nobis actio ſed ꝑ factū libere ꝑſone ſequit̉: fuerit ſolutū morte vel diuortio: qꝛ ſi morte ſoqd̓ ibi bal. d̓ ſi ꝗs ita. C. feu. da. inuivt creditor īiuſte retīeat ꝑꝑ quā d̓tētationē no lutū eēt tūc donatio eēt cōfirmata. ⁊ iō tūc poſde pac. inter cē. l. cōmiſſo bis actio cōpetit. tex. eſt ī. l. ꝓhibere. circa pͥn. sͣ. ſet cogi dari īſolutū iō tene p̄cedēte ſo. ¶ Con emp. ⁊ vēdi. rie. ⁊ in. d. l. qd̓ vi aut clā. vn̄ ex cōtractu nr̄o ⁊ ex facto iſtius tra hoc op. d̓. l.ᵈ i. C. d̓ pac. pig. quā hic alle. glo. vid̓ āg. ⁊ ful. fi. C. de pac. in. l. ſi ꝗs he detinētis indebite q̄rit̉ nobis actio ꝑꝑ factū ter pigno. ꝓ cōcor. vbi tale pactu indiſtīcte nō valet. Rn̄. redē. C. d̓ cō f ¶ Ualꝫ vitij ſoluētis nō ꝙ ex ſolutione tertij oriat̉ actio. ibi pactū de pignor̄ dādo īſolutū fuit appoſitū di. iſti. ⁊ ſpe. d̓ q̄ dixi ī. d. Alienatio neceſſaria nō īter ab ipſo initio iō nō valet: qꝛ ē ſimile pacto legis E 5 in ti. d̓ arbi. .l. pac. pig. dicit̉ reo crimīſ. h. d. ¶ Op. .§. ſequit̉. v̓. cōmiſſorie. hic fuit appoſitū ex īteruallo iō valꝫ g ¶ An valeſed pone arde. l. fi. ī fi. jͣ. de reꝗ. re. ſo. ibi reꝰ erat cō at. vide in. l. vt. d. l. ticiꝰ. sͣ. d̓ pig. act. valet dico ad retetionē biter. ⁊ bal. ī a diuo pio. tumax hic vero ꝯparuerat. Materiā huiꝰ. l. exa vt ibi nō ad actionē: vt hic. ⁊ iō ītelligo hanc. l. .d. l. fiꝗs he.§. ſi pignominaui plene in. l. poſt cōtractū. sͣ. de dona. qn̄ pactū ex interuallo fuit appoſitū. ¶ Contra redē. ⁊ in. l. ra. d̓ re iud. ticio centū ī Tex. ꝓmiſſoreſ.i. hoc op. d̓. l. ſi fundꝰ.§. fi. sͣ. d̓ pig. huiꝰ timore d̓ h ¶ Poſſunt N oībus. ndeiufſores. pͥn. jͣ. d̓ ꝯdi. dari. ſꝫ ꝯͣriū betis ſcire qn̄ apponit̉ pactū de dādo pignore ⁊ demō. ⁊ in tenuit ludo. ¶ Op. d̓. l. ⁊ hr̄di.§. fi. cū. l. ſe. sͣ. d̓ pac. īſolutū vel d̓ pignore vēdendo creditori iuſto p̄ .d. l. i. C. de in. l. ſi ꝯſtāte So. hic loquit̉ qn̄ liberatio cōtīgit ipſo iure qd̓ cio tūc tale pactū indiſtīcte valet: vt. l. ſi fundꝰ. his q̄ pene ip̄n. ſol. ma. nomi. ⁊ ī. x. contingit multis modis dicit glo. vt no. in ſum in fi. sͣ. d̓ pig. iuſtū aūt p̄ciū extīabit bonꝰ vir.i. .s. add̓. l. reſ col. ⁊ q̄ not. .sͣ. de pign. ma. azo. ⁊ inſti. qui. mo. tol. ob. circa fi. ti. iudex: vt. l. fi. circa fi. C. d̓ iure do. īpe. qn̄qꝫ apbar. ī. l. ꝑmi⁊ l. ꝗd auteꝫ Ex. l. ſequenti. ponit̉ pactūᵉ de vēdēdo ſeu dādo īſolutū ꝓ de ſceri. in. fi. sͣ. .§. i. sͣ. d̓ do. ¶ Cōdēnatus locare fundū ſub pena modica de acꝗ. poſ. bito. ⁊ tūc ſi apponit̉ ab initio tꝑe ꝯtracti debiinter vir. et ⁊ bar. ī. l. ſi fi vigor̄ ꝯpromiſſi ī quo ſit magna pena an̄ ſi locꝫ ti tale pactū ē nullū: qꝛ ē ſimile pacto. l. cōmiſſo vxo. Sꝫ cōdeiuſſor.§. fi deīde ꝯtrauēiat effugiat penā ꝯpromiſſi vid̓ ī fi. trariū tenet rie: vt. l. i. C. d̓ pac. pig. ⁊ hoc ſi agit̉ de dādo īſo ff. de le. i. et bal. in. d. l. ſi lutū ipſi creditori. ſecꝰ ſi fideiuſſori: vt. l. fi. ī pͥn. cū bar. etiaꝫ ccuſgi conſtante. ⁊ A numeratōibus trāſeunt bal. d̓ cōtra. ēp. ⁊ no. ī. d. l. i. sͣ. d̓ pac. pig. ⁊ ꝑ Guil. ī ro. vt dixi iiie ang. ⁊ pau. d̓ Una ſolutio pōt parere diuerſos effec ꝑ tex. in. l. ij. .l. titiꝰ. sͣ. de pig. act. Qn̄qꝫ apponit̉ ex īteruallo uiij.. ca. ī. d. l. ſi fi.C. ne fidetus nō ꝯtrarios. h. d. ⁊ ē no. tex. in fi. ¶ Op. ꝗa ⁊ tūc tale pactū valꝫᶠ: vt. l. ij. C. d̓ pac. pig. ẜꝫ vnā deiuſſor.§. quer g fe iu. do. dent̉ in pͥn. dicit̉ in numeratiōibꝰ ⁊ in pͥmo caſu non lec. valꝫ dico quo ad r̄tētionē: vt. l. titiꝰ. sͣ. d̓ pig. pen. ⁊ bald. ī ibi. nulla ſapōit exēplū de numeratiōe ⁊ ſic incōgrue loꝗt̉. .l. debitor in act. nō quo ad actionē: vt hic. Qn̄qꝫ ſit ꝓmiſſio tiſdatiōe ſed inui ſum pe. col. C. de Rn̄. fateor ꝙ de numeratiōe nō ponit pͥmū exēv̓ior eſt opi. de vēdēdo vel de dādo īſolutū ſimplicit̓. nō ad pac. bn̄ facit gl. ⁊ bart. ꝑ frinrtnli pluꝫ ſꝫ d̓ remiſſiōe q̄ hꝫ viꝫ numeratōis. Itē opiecto iuſto p̄cio vel ꝓ debito. tūc ſiꝗdē fiat ꝓmiſ qd̓ no. gl. in .l. vnicaꝫ.§. cutri. de. l. ꝗ hominē.§. fi. sͣ. e. So. poſſumꝰ dicere ꝗ ſio de vēdēdo vel dicat̉ pignꝰ ſit ēptū vel ſimi.l. ſi cū fudū ſed vt pleni §. fi. gl. ī fin. ibi ponit̉ regula: qꝛ vna ſolutio nō parit diuerlia ꝟba ītelligit̉ iuſto p̄cio: vt. l. ſi fundꝰ. in fi. sͣ. C. d̓ rei vx. .sͣ. de pac. et ſos effectꝰ. ſꝫ hic ponunt̉ exceptiōes qd̓ pꝫ: qꝛ in ac. ⁊ ſicut pa d̓ pig. ſi ꝟo dr̄ dabo tibi pignꝰ īſolutū vel hēas gl. magiſtrater pōt fidepͥncipio dr̄ aliqn̄ vel alit̓. vna ſolutio pōt parer̄ īſolutū ītelligit̉ tūc ꝓ debito ⁊ tūc an valeatᵍ vel ī. l. ab empto iubere ꝓ dodiuerſos ſeu plures effectꝰ ſimiles ⁊ eadē rōneꝫ nō currit̉ ad p̄cedētē diſtīctionē. caſus eſt hic. re. e. ti. te filij iuxta Uāuis hn̄tes in. l. cuꝫ ꝗs.§. de peculio. sͣ. e. Itē pōt pa¶ Quero ꝗd ſi vir faciat pactū de dādo vxori ī no. ꝑ bar. in q no. hāc rere plures effectꝰ hn̄tes diuerſas rōnes nō tn̄ .d. l. ſi ꝯſtāte ſolutū aliꝗd nō obligatū ꝓ dote ⁊ ē p̄cij maio.l. q̄ nō .§. quotiens ꝯtrarias: vt hic. ſed plures effectꝰ ꝯtrarios non ris ꝙͣ dos? Rn̄. tūc illud pactū nullā hꝫ ſimilitu eſt alibi ꝙ ip ita ⁊ vir pōt pōt parere: vt liberationē ⁊ repetitionē eodem ſaꝫ allegaui ī dinē cū pacto. l. cōmiſſorie. ⁊ iō ſiꝗdē fieret ſolu dare pignꝰ. .l. ſin. C. de reſpectu: vt liberet tāꝙͣ ſolutū ſit debitū ⁊ repe to mr̄imonio valeret: vt. l. ſi diuortio. sͣ. d̓ ꝟ. obpac. pig. ⁊ ad tet tāꝙͣ īdebite ſolutū: vt. l. ꝯtraria. ¶ Ultimo Si ꝟo fieret cōſtāte mr̄imonio cōtineret donahoc no. vide habui qōneꝫᵇ d̓ facto ſemel ꝗdā in laudo fuit cō tionē. ⁊ iō nō valerꝫ. niſi morte ꝯfimaret̉ i lla do q̄ ibi dixi et dēnatꝰ locare alicui vnā apothecā ⁊ ī cōpromiſ natio: vt ibi plene dixi. ¶ Quero q̄ eſt rō vtꝝ pa ſo erat appoſita maxīa pena. mō ille locauit ⁊ in ctū d̓ dādo īſolutū appōat̉ ab initio vel ex poſtlocatiōe fuit appoſita modica pena poſtea vēit facto. Rn̄. ab initio debitor ꝓmitterꝫ ꝗcꝗd velꝯtra locationē q̄rit̉ an ꝯmittat̉ pena cōpromiſſi let creditor: vt pecuniā haberet: ⁊ ſic qͣſi violen an pena appoſita ī inſtr̄o locatiōis. determīaui ter: vt habeat pecuniā iſtd̓ pactū fac̄: q̄ rō qn̄ ꝓꝑ hāc. l. in fi. ibi tantūdē ⁊c̄. ꝙ locādo fuit libemitit ex pꝰ facto ceſſat. ¶ Quero an illis caſibꝰ ratꝰ a pena cōpromiſſi: vt hic in fi. ſed iſta deter ꝗbꝰ dixi pactū nō valer̄ ꝯfirmet̉ iuram̄to. dic vt minatio habet multa contraria difficilia de ꝗbꝰ dixi in. l. ſiꝗs ꝓ e. ī pͥn. sͣ. d̓ fideiuſ. ¶ Ultīo vidixi. sͣ. de le. i. l. ſi fideiuſſor. in fi. des hic ꝙ pignora pn̄t dariʰ ꝓ dote reddēda ⁊ Ex. l. ſequenti. eodē mō dicūt quidā ꝙ pn̄t dari fideiuſſores ꝓ ¶ Qn̄ valeat pactū ſuꝑ pignore īter debitoreꝫ dote reddēda lꝫ nō poſſunt dari ꝓ dote cōſer⁊ creditorē: ibi. Cōtra. Et an valeat pactū ꝙ fa uāda per ti. C. ne fide. do. den. ⁊ ibi tangit̉ ꝑ gl. cit vir de dādo īſolutam rem maioris p̄cij ꝙͣ ſit ⁊ per doc. ego tetigi plene in. l. ſi conſtante.§. dos: ibi. Quero. Et q̄ ē rō ꝙ pactū debitoris ab quotiens.sͣ. ſoluto matri. initio nō valet ex poſt facto ſic: ibi. Quero q̄. Et Ex. l. ſequenti. an pignora vel fideiuſſores poſſint dari pro do¶ Quid oꝑetur pactū cū dat̉ res inſolutū ꝙ ſi

V7I De ſolutio. ⁊ libe. I quis res euincat̉ nō ītēdit a pͥma actōe diſceder̄: ibi. tione ꝓmiſit ⁊ liberatus eſt actione p̓ma ⁊ debꝫ s aliā nō vſufructꝰ. sͣ. Alij. Et quando datur inſolutū vna res ꝓ alia placet. agere de euictione: vt. l. fin. sͣ. de condi. ob cau. de vſuſ. leg re euicta agat̉ prima actione: ibi. Et vt. Et an d̓ vide bart. ⁊ per bar. Aut de euictione nō ꝓmiſit ⁊ debꝫ agi actiōe pͥ doc. ī. l. libenunciatio debeat fieri ei qui dedit inſolutuꝫ ſiADDEbal. ma a qua liberatus nō fuit: vt. sͣ. e. l. ſi reꝫ. Si ve ra. C. d̓ ſen. cut venditori: ibi. Quero. Et cuꝫ duo vendunt cōſi. cccxxx ro datur genus ꝓ genere: idē qꝛ debꝫ agi actōe ⁊ qd̓ no. i. l. ij. iij. li. ⁊ bar cū pacto de retro vendendo an vno volente reſicut. jͣ. eo. to. eius cōſi. prima ẜm diſtinctioneꝫ precedentē: vt. l. deferre emere partem ſuā teneatur emptor reuendere. b ¶ Eſt veriſ cxcv. .§. fi. ⁊. l. ſe. jͣ. de iure fiſ. tertio caſu quādo ſpēs ſimuꝫ. Nota vide in fine. N puꝓ genere: aut aliud genus cōſiſtebat in pecūia bonā cautei pillo. d̓ Si ſpēs ꝓ ſpe lā qn̄ accipiſ numerata: ⁊ re euicta nō poteſt agi actione prihac.l. I quis alia. de ſoluta euī rē inſolutuꝫ ma ſed vtili ex empto: vt. l. ſi prediū. C. d̓ euic. ⁊ vide cy. ī. l. catur in totū: vel in parteꝫ liberatio nō vt ẜues tibi fi. C. de in ī.l. elegāter in pͥn. s. de pig. act. Si vero nō cōſiiuſtuū ſaluū cōtingit. h. d. ¶ Op. ꝙ debeat agi de euictione teg. reſti. et ſtebat in pecunia tunc non poſſet eē emptio. iō in cāu euicgl. ⁊ doc. ī. l. nō actione prima: vt. l. ſi prediuꝫ. C. d̓ euic. ⁊ de tiōis ſꝫ an di ageretur actiōe pͥma a qua nō fuit liberatus: vt fi. C. d̓ filiopig. act. l. elegāter. in pͥn. Solu. hic nō fuit facta cta reſeruafa. mi. vbi ꝑ .l. ꝗ cōcubinaꝫ.§. ſi heres. de le. iij. Quarto cāu res accipiētis ⁊ fuit euicta ꝑ hypotheca. hec ſo. tio extendat̉ ſali. adde qd̓ quādo ſoluitur genus ꝓ ſpē: tunc indiſtincte te ad caſū rei n̄ no. in. l. ij. C. nō placetª lꝫ Pe. teneat eā. C. d̓ ſen. l. libera. rō netur facere reꝫ accipientis: vt. l. ſi ſb̓ſtituto.§. tradite. vide d̓ neg. geſt. quare nō placet: qꝛ eodē mō nō liberat̉ ſoluēs ꝑ bal. ⁊ doc. heres. de leg. i. ⁊. d. l. ꝗ ꝯcubinā.§. ſi heres. iō ſi Itia h̓ reꝫ alij obligatā ſicut ſoluēs reꝫ alienā: vt. l. ſi rē ī. l. libera. sͣ. t l. ē no. nō fecit debet agere actione prima. Predicta q̄ alleg. ⁊ vide meaꝫ. sͣ. e. ti. ¶ Alij dicūt ꝙ hic ſoluit eo pacto: vid̓ qd̓ dixi ꝙ actio prima tollit̉ ⁊ agitur de euictiōe fal no. i. l. ſi reꝫ. dixi pꝰ bar. vt a pͥſtina obligatiōe nō diſcederet. hoc tangit lit in duobus caſibus fauore dotis: vt. l. qui res .jͣ. e. ⁊ ī. l. nō in. l. neqꝫ. C. gl. hic. ⁊ in. d. l. libera. qd̓ eſt ꝟiſſimūᵇ in ſe: ⁊ eſt quecūqꝫ sͣ. d̓ cōpēſa. et in prin. jͣ. e. Item ſi eēt actuꝫ: vt actio pͥma non notabilis practica. qn̄ tibi aliꝗd dat̉ īſolutū ap de le. i. ī pͥn. poſt bar. ī. l. tollatur: vt hic ẜm vnaꝫ ſo. poſſet eſſe vnꝰ cāus vbi dixi. ꝗ vniuerſas ponas pactū ꝙ ſi cōtingat rē euīci ꝙ a pͥma ob dubitabilis quid ſi ſoluitur ſpēs ꝓ ſpē: ⁊ ꝓ pecu ADDE an .§. qd̓ ꝑ coligatiōe nō diſcedat̉ qd̓ eſt vtile ꝑꝑ fideiuſſores nia ſimul ⁊ ſemel: ⁊ ſpēs ſoluta euincatur cogi reſeruatō ex ſonū. de acꝗ ꝗ ſunt in pͥma obligatōe: ꝗ forte nō ſunt in ſcd̓a. tēdat̉ ad carē. poſ. Sed tabitis. ¶ Quero quando illud qd̓ eſt datuꝫ in ſū rei nō tra Itē ꝑꝑ hypothe. antiꝗorē in tēpore ⁊ ꝑꝑ mulan ꝑ datiōeꝫ ſolutuꝫ euincit̉ vtruꝫ debeat fieri denunciatio ei dite bal. ꝯſi. inſolutū ꝓta. tn̄ iſta ſo. lꝫ ſit vera in ſe ꝯtinet diuinationē qͣ qui dedit inſolutuꝫ ſicut venditori. de hoc hēs clxiiij. pͥmo betur poſſeſ re glo. ſol. tertio mō ꝙ hic ſoluit̉ ſpēs ꝓ ſpē. ſꝫ volū. tex. in. l. libera. C. de ſen. ⁊. d. l. qui cōcubinā.§. ſio ⁊ dn̄ium in cōtrario ſoluit̉ ſpes ꝓ pecunia. ⁊ hec eſt vera c ¶ Accipien vide ꝑ ſpec. ſi heres. de lega. iij. ¶ Ultimo op. ad hanc. l. et tis faciēdaꝫ. rō. quādo ſoluit̉ ſpēs ꝓ ſpē eſt quedā ꝑmutatō in ti. d̓ loca. videtur ꝙ vna re euicta nō debeat agi prima ac vid̓ bar. ī. d .§. nunc aliin qua ꝗs tenet̉ ad dandū ⁊ ad reꝫ accipiētis fa tione in totuꝫ: vt. sͣ. de euic. l. cuꝫ plures. ſol. ibi .l. libera. C. qua. ver. lij. ciendāᶜ: vt. sͣ. de re. ꝑmu. l. i. vn̄ ſi reꝫ accipiētis de ſen. fuit cōtractus emptiōis ⁊ venditiōis. vnde tra ⁊. lvij. ⁊ qd̓ nō faceret nō fuit a pͥma obligatiōe liberatꝰ. ſꝫ d ¶ Cōtra p̄ no. bar. in. l. dita re actio erat extincta: qꝛ ſoluꝫ ad tradendū dicta. vide .i. sͣ. d̓ vſuca quādo ſoluit̉ ſpēs ꝓ pecūia eſt q̄dā emptio: vt tenebat̉. merito nō pōt agi: niſi ꝓ re euicta tm̄. pleniꝰ ibi per pio. ⁊ in ter.l. iij. sͣ. ꝓ emp. ⁊. l. fi. sͣ. de bo. aucͣ. iu. poſ. ī qͣ ꝗs hic ꝟo actio prīa nō erat extīcta. Vltimo ꝑ hāc bar. ⁊ ibi ple minis bar. ī tenet̉ ad tradendū. vn̄ eoipſo ꝙ tradidit fuit li .l. legata. de ne dixi poſt .l. determinaui ſemel vnā qōnē. duo vēdiderūt beratus. ſi euincat̉ tenet̉ vtili ex empto de euicbal. vbi. ſali. adimē. lega. cuidā fundū hoc pacto: vt ille teneat̉ reuēdere ⁊ bal. ꝯͣ bar. bonus text. tione nō prima. ¶ Sed cōtra p̄dicta op. de. l. ꝗ eis vſqꝫ ad certū tp̄s infra illudᶠ vnus ex vēdito e ¶ Liberatꝰ etiā eſt ī. l. fi res. in pͥn. jͣ. e. glo. neutrobi ſoluit hoc cōtrariuꝫ ribus voluit reemere partē ſuaꝫ. ego determina liuſfa.§. diuꝰ eſt. Sed adDy. dicit ꝙ fuit ibi ſoluta ſpēſ ꝓ ſpē ſicut hic. iō uerte qꝛ ro. ⁊ ibi ange. ⁊ ui ꝙ ille nō tenetur reuendere parteꝫ illaꝫ: quia ⁊ imol. m. l. nō ob. p̄dictis. hec ſo. eſt cōtra tex. ⁊ glo. ibi po imol. de leg. emptor ille ab initio nō emiſſet: niſi inſolidū ha ariſto.§. la .i. ⁊ facit qd̓ ſitā. vnde Ia. d̓ are. videt̉ dicere ꝙ pōt agere pͥ biturꝰ fuiſſet: vt hic. ꝓ hoc eſt tex. ī. l. qd̓ autē.§. beo. d̓ dona. no. bar. in. l. ſtina actione: vt hic ⁊. d. l. ꝗ res in pͥn. ⁊ etiā vtili ſequēdo do. fi. ⁊. l. ſe. sͣ. de in diem adiect. ij. sͣ. d̓ noua. de euictione: vt. d. l. ſi prediū. ⁊. l. elegāter. ī pͥn. Fran. d̓ rāp. ⁊ limita hāc c Iſte. ꝟ. pōt intel in. d. l. vlt. sͣ. Sed ⁊ ſi quis. ligiduobꝰ mōis. l. niſi iure fa p̄al. Iſtud dictū eſt cōtra tex. in. d. l. elegāter. in de condi. ob miliaritatis pͥn. vbi dicit̉ ꝙ tollit̉ actio pͥma. iō dico ad. l. qui vno modo cū dolus fuit adhibitꝰ a creditore ꝙ cau. t enēt ꝙ fructus ꝑce res ꝙ eſt ſpāle ibi fauore dotis: vt ſpēs ꝓ pecu ꝑ cautionē d̓ perit ⁊ ſic ex creditor induxit dolo debitoreꝫ ad dandū inſo nia ſoluta: liberationē nō pariat ab actione prieuictiōe nō coniecturis lutū. iſte modꝰ legēdi nō cōgruit littere: qꝛ ſi do ſit liberatꝰ a apparet: vt ma. ſimile in. l. ſi cuꝫ doteꝫ.§. ſi mulier. ⁊ qd̓ ibi lo creditoris īterceſſiſſet datio inſolutū valerꝫ: no. Bart. ⁊ pͥmeua oblino. sͣ. ſo. ma. ¶ Contra p̄dictaᵈ op. d̓. l. ſi ꝓ fun⁊ etiā debitor eēt liberatꝰ ſi vellet rataꝫ habere gatiōe ⁊ diimol. in. l. ꝗ do. C. de tranſac. vbi ſpēs ſoluta ꝓ ſpē ⁊ re euio cūt hoc non iure de acꝗ. dationē inſolutū: vt sͣ. de dolo. l. elegāter. ī pͥn. ꝓbari in. d. ta non pōt agi actione prima. So. ꝗcꝗd dicat poſ. ⁊ d̓ ma⁊ qd̓ ibi no. ideo melius eſt ꝙ hoc intelligam .l. vl. ⁊ ſic teteria vid̓ qd̓ Pe. veritas ē ꝙ ibi ſpāle fauore minuendaruꝫ in dolo adhibito ab ipſo debitore in faciendo nēt ꝯͣ barto. dixit bar. in litiuꝫ. ſimile in. l. ꝙͣuis. C. de tranſac. vbi licꝫ trāextimari rem vltra ꝙͣ valeret. ad qd̓ vid̓. l. .l. ad ꝓbatio ſactio ſit cōtractus innominatus: tamē nō habꝫ ſi re meā. cū nē. C. loca. ⁊ Qn̄ aliquē eē ibi no. sͣ. e. ⁊ cy. ⁊ bald. in locū cōdictio ob cām ſed agitur actione preſcri A pupillo. ocupletē ē cā latiꝰ ꝑ imol. .l. iudicia de ptis ꝟbis: vt cōtractus īpleatur fauore minuen actōis dāde vel denegāde lit. ꝯte. tp̄s ⁊ ro. in. d. l. rei vendi. daruꝫ litiū. ⁊ ideo: vt cōprehendā quoſdā cāus labeo. adde ADDE huinſpicit̉. ⁊ ille dr̄ locupletior ꝗ nō ē pauꝑior. h. quos in p̄dictis nō nominaui. Et vt plene libar. ī. d. l. cū ic apoſtille d. ¶ Op. ꝙ inſpiciat̉ tp̄s ſnīe: vt. sͣ. d̓ peti. her. ꝗs. in.§. qui melius per queat hec materia diſtingue: aut vnuꝫ ſoluit̉ ꝓ .l. ſi a patre.§. quo tꝑe. dicit gl. fateor ꝙ īſpicit̉ hoīeꝫ sͣ. eo. bar. cōſi. cx. alio ex cauſa tranſactōis aut ex alia cā. primo ca f ¶ Infra il tp̄s quo petit̉ ⁊ quo iudicat̉. ⁊ ſic vtrūqꝫ. tu dic xi. incipiente ſu re euicta nō agitur actione prima fauore milud. De qua in cauſa que qn̄qꝫ aliquē locupletē eē vel nō: eſt cā actōis da ꝑ bar. in. l. ꝙ nuēdaruꝫ litiuꝫ. vt. d. l. ſi ꝓ fundo. ſcd̓o cāu aut ſtione domi de vel denegāde: tūc inſpicit̉ tp̄s lit. ꝯte. vt hic vſufructū. ī ni cioli. ſoluit̉ ſpēs ꝓ ſpē: aut genus ꝓ genere: aut ſpēs cū ſimilibꝰ. Qn̄qꝫ ē cā ꝯdēnatōis moderāde. ⁊ pͥn. d̓ vſufru. ꝓ genere. aut genus ꝓ ſpē. pͥmo caſu aut euinci lega. vbi ple tūc inſpicit̉ tēpus ſnīe: vt. l. cōtra. ⁊. l. rei iudi. in tur ſpēs ex cā dn̄ij ⁊ ſine dubio pōt agi actione. ne reſert ſe prin. sͣ. de re iudicata. ꝯſuluiſſe ſpō pͥma ſiue ab initio nō fuit fctā accipiētis: ſiue ex Ex. l. ſequenti. leti ⁊ idē dic̄ poſtfacto deſinat ꝑꝑ alicuius cōditionis euen¶ An recolligens fructus ⁊ vtēs re: vt dominꝰ bal. in. l. ij. in tū: vt hic. ⁊ sͣ. e. l. cū quis.§. hominē. ⁊. C. d̓ ſen. fi. C. d̓ pac. ī preſumatur dominus. .l. libera. Aut euincit̉ per hypothecariā vel aliqͣ ter ēp. ⁊ vē. In p̄torio pignore fructꝰ ibi vide ⁊ in alia actione ꝑſonali: tunc aut ille ꝗ ſoluit d̓ euie t Al l. extenuāt debitum. hoc dic̄. .i. ij. ⁊ ī. l. cu

De ſolutio. ⁊ libe. ad. l. ſal. iuſa Olutā cilisᵉ. ¶ Op. de. l. ſolutaꝫ. in pͥn. ⁊ in fi. sͣ. e. vbi Dicit̉ hic in pͥn. oīa pro domino egit. iſtuꝫ tex. īſus dare ex s v̓. ꝙ ſi. ꝟbum ſolutionis nō cōprehēdit acceptilatōem ducunt quidaꝫ ꝙ ſi aliquis recolligit fructus: cā ꝯditōis īhanc. l. hic dicit̉ cōtra quare male dicit Dy. v̓buꝫ ſoluvt dominꝰ ⁊ vſus eſt re: vt dominus ꝙ dn̄s p̄ſuplendeª dat dicentē detionis accipit̉ large quādoqꝫ ⁊ ita hic. quādo matur. ꝓ quo videtur tex. in. l. litibus. C. d̓ agri. argentariuꝫ bitorē ſoluē ꝓmiſſorē ꝑtem credito qꝫ accipit̉ ſtricte ⁊ ita in. l. cōtra. Iſtud dictū ni⁊ cenſi. de quo dic: vt dixi in. l. quidam in ſuo. in te volente ⁊ ri creditoris ſi magis declaret̉ nullius eſt effectꝰ. iō dico ſic. fi. sͣ. de condi. inſti. acceptante. ipſo iure liqn̄qꝫ ꝟbuꝫ ſolutiōis nō ꝓfert̉ ſimpliciter ſꝫ cuꝫ .ꝟ. ꝙ ſiª acceptilaan videat̉ īberari. limi Olutam. tuꝫ ſubaudi.i. debi adiūcto. ꝟbi gr̄a tu ꝓmittis ſoluere pecuniam: pleſſe cōdita no. vt per tionē ⁊ d̓ v̓. gl. ⁊ bal. ī. l. vel dicit ſtatutū ſi nō ſolueris pecuniā ⁊ ſimilia tuꝫ. quid.i. ꝑꝑ qd̓ ſtipulationis noīe.i. ſolutiōis vi.i. C. de extūc accipit̉ ſtricte ⁊ requirit̉ naturalis ſolutō rei ꝑꝑ modū ſtipulationis ſolutionis naturalis. de de bal. no. lo cep. ⁊ ꝑ bar. adiūcte ad vbū ſolutiōis ita loquit̉. l. ſolutā. sͣ. quo dixi in pͥn. lꝫ gl. intelligat aliter. ¶ Op. ad q̄ntē ī. l. i. sͣ. in. l. ſolutum ꝗſatiſd. cog. e. quādoqꝫ adiungit̉ ꝟbuꝫ obligatōis. ꝟbi gr̄a §. ſolutā. de pͥn. de. l. fi.§. fi. in prin. sͣ. de ver. obl. ſo. vt ibi ad ⁊ ang. h̓. ⁊ ꝯͣ i gno. act. ⁊ fi. ¶ Op. de. l. ſolutionis. jͣ. e. ſo. vt ibi dicam. ſi ſoluta fuerit obligatio ⁊ ꝯſequit̉ aliquid dicit bar. h̓ vide iſta nō ē aliEx. l. ſequenti. .l. vel ꝓmiſſio. ⁊ iſto caſu refertur ad oēm oīno bal. in. l. ij. sͣ. bi ẜm bal. in liberationeꝫ ita loquit̉ hic. ideꝫ ſi verbuꝫ ſolutio de iuriſ. om. ¶ An ſoluens indebitū videat̉ donare. .l. fi. in an̄pe. iudi. bart. et col. C. d̓ pac nis ſine aliquo adiuncto ꝓfert̉: qꝛ refert̉ ad ob Indebituꝫ bal. ī. l. ite̓ litis ⁊ ī. l. ſi ti I cū aurum. utū ſcien ligationeꝫ ⁊ quocūqꝫ modo ſit ſoluta obligatio beratꝰ.§. i. bi.§. de pig. ſufficit. ⁊ hic eſt caſus ī. l. noſtra. ¶ Querit Dy. ter cōtra agenteꝫ ex eadē cauſa ope ex .sͣ. ꝗ. mo. pi. .ff. eo. ⁊ vide vel hypo. ſo tu ꝓmittis mihi dare. x. ſi vſqꝫ ad calendas nō ceptionis repetit̉. hoc dicit. ¶ No. qd̓ dixi ī caad materiaꝫ lui. abbas in tex. cū gl. ī. l. ſolueris illud qd̓ mihi debes interiꝫ libero teꝑ ſu ⁊ eſt ſimile in. l. eleganter.§. qui reprobos. sͣ. rub. extra d̓ cū iuſſu. jͣ. e. acceptilationē. an ſi nō ſolueris naturaliter inci de pig. act. ¶ Op. qui ſciens ſoluit indebitū vr̄ ſolutio. h Atiſfadas in penā. Dy. dicit ꝙ non: qꝛ verbuꝫ ſolutio donare: vt. l. cuius per errorē. jͣ. d̓ reg. iur. hic di Ui ſic. s ctio. qͥ nis accipitur large: vt hic. parcat ipſe mihi: quia q Et ad ſit difcitur cōtra dicit glo. ꝙ ibi dicitur donatio eſt ex hāc. l. ferētia inter ipſe nō intellexit hanc. l. quare ego dico: fateor pone.i. irreuocabilis datio. q. d. nō eſt ꝓprie do vide bal. in ſatiſfacere ⁊ ꝙ nō īcidit in obligationē ſeu in penaꝫ: qꝛ credi natio. hunc paſſuꝫ an ſit ꝓprie donatio examīa auc̄. ei ꝗ in ſoluere vide toris facto illud quod debebatur deſijt eſſe ī ob ui tibi plene in. l. i. sͣ. de dona. ideo hic omitto. .ij. col. C. de doc. in. l. i. sͣ. bo. aut. iud. ꝗ ſatiſ. cog ligatione: ⁊ eo volente nō eſt ſolutum: vt. l. ī exe Ad cōtrariuꝫ autē qualiter rn̄demus videamuſ poſ. ⁊ in. l. fi. ⁊ facit ad. q. cutione.§. fi. sͣ. de ꝟbo. obli. ⁊. l. ij. circa pͥn. sͣ. ſiin ſe. cōtra. ¶ Op. indebitū ſolutuꝫ ſcienter nō C. d̓ vſuca. de quibꝰ ibi quis cau. nō auteꝫ liberatur ideo qꝛ ſoluiſſe virepetitur. ſed hic fuit ſolutuꝫ ſcienter. ergo non ⁊ bar. ī. l. ſin per eos. poteſt repeti. dicunt quidā ꝙ per viaꝫ actionis deatur: quia in ꝓpoſita. q. verbuꝫ ſolutionis fu gularia. sͣ. ſi Olucer. pe. ⁊ no. tionis. nō poteſt repeti: ſed per viaꝫ exceptionis ſic. ca it appoſituꝫ cuꝫ adiuncto.ſ. ſi nō ſoluerit id qd̓ per eum in difficiſus eſt hic. ſed hoc nō eſt bene dictuꝫ. nam quā debet iō eius naturalis ſolutio requirit̉. ſecus ſi l. lege ticia. lis. Adde qͥ fuerit appoſitū ſimpliciter: vt ſi nō ſolueret vel docunqꝫ ſoluit̉ ſcienter indebituꝫ eſt vera dōade v̓bo. ob. no. bar. in. l. tio: vt dixi in. l. i. sͣ. d̓ dona. quare doc. dicunt ꝙ ſi obligatio non fuerit ſoluta: vt dictum eſt: et .i. ⁊ ꝙ ibi di v̓. ꝗd ſi in v̓i tate. ⁊ bal. in xi. jͣ. d̓ cuſto. iſta ſunt multum no. quandoqꝫ poteſt eſſe alia preſumptio ꝓpter ꝙͣ .l. fi. in. i. col. reo. ⁊ ꝯͣ treo animus donandi deficiat ⁊ poteſt habere locuꝫ Ex. l. ſequenti. C. de ſpōſa. ricā bar. hic ¶ An ſoluens: vt recipiat trāſferat dn̄ium. repetitio. ita tangunt doc. in. l. falſus. C. de fur. ī ⁊ qd̓ in poſvidet̉ facere mag. diſtinctione quaꝫ ibi refert Cy. ī lec. d̓ hoc ſeſſione vide tex. in. l. iiij. Iſta lex ē ſubtilis ⁊ nono. bar. ī. d. Ul IIC. tabilis. ¶ Op. d̓. l. q id .§. ſoluiſſe re tangaꝫ. jͣ. e. l. diſpenſatoreꝫ. tamē quantū ad ꝓ.l. ſiꝗs vi.§. ferēdo iſtuꝫ poſituꝫ dico ꝙ hic ceſſat animus donādi: quia ꝙ.§. ea lege. sͣ. d̓ dōa. ⁊. l. ſi tibi. sͣ. ſi cer differētia. ff. .§. ad.§. ait xhomm pe apparet ꝙ dedit animo diſſoluēdi obligationē tū pe. dicūt glo. ſo. vt ibi. Ia. d̓ are. in. l. ẜuus do p̄tor in ea. l. de acꝗ. poſſ. d̓ re iudi. ẜꝫ ⁊ ideo ſi ex eadem cauſa agitur ex qua ſoluit ſoI quiſ talis. sͣ. ſo. ma. Soluit vno ꝟbo qn̄ ſoluo eo pac ange. h̓. ſꝫ ꝓ s ſtipula lcuslutuꝫ repetet ope exceptionis. ſecus ſi ageret ex to: vt recipiā an trāſferat̉ dn̄iuꝫ. dic aut ille ꝗ eſt ꝯͣria poſſꝫ re tus. vi alia cauſa: quia tunc exceptio non obſtaret. Itē redditurus nullū eſt habiturꝰ cōmodū ex tradi ferri ille.§. de bal. in. l. ſi ſecus ſi ab initio ſciuiſſet nullaꝫ cām ſubeſſe: qꝛ tiōe ſibi facta: ⁊ tūc dn̄iū nō trāſfert̉. caſus ē hic. ibi ad.§. ſiꝗquādo.§. i. cōdēnatus. in fi. sͣ. d̓ le. tunc nullo modo repeteret: vt. l. i. sͣ. de cōdi. in aut eſt habiturꝰ cōmodū ⁊ tūc trāſfert̉: vt in cō Aliꝗd ꝑ bal. .i. ⁊ ī. l. ſtipude. ¶ Item op. de. l. ſi id qd̓. sͣ. de ver. obli. ⁊ de tra. ⁊ patꝫ ī. d. l. ẜuus dotalis. sͣ. ſo. ma. Si velin. l. i. sͣ. ꝗ ſa latōes nō di pig. act. l. i. ſolue: vt in qͣlibet earuꝫ dixi. ¶ Que les dicere latiꝰ ꝓ maiori d̓claratiōe dicas ſic. aut tiſda. cog. et uidūtur. ⁊ ī ro vtrū iſtius eris ſoluti tranſferatur dn̄iuꝫ in ac qd̓ no. bar. ī ſoluēs dꝫ reciꝑe pꝰ tp̄s. aut ſtatī. ſi prīo cāu trāſ.l. inſulā. de .l. itē liberat̉ v̓b. obli. cipienteꝫ. Rn̄deo ſic: quia conſenſus eſt in corfert̉ dn̄iū: vt. l. ſi tibi areā. sͣ. de p̄ſcrip. ꝟ. ⁊ ē rō: .§. i. ꝗ. mo. pore: vt. d. l. i. sͣ. de pig. act. qꝛ accipiēs ꝗ ē redditurꝰ pōt hr̄e cōmodū mepig. vel hyHanc. l. in dij tꝑis. ſcd̓o caſu aut ille prīo dās ex redditiōe po. ſol. q̄rit ⁊ Iſpenſatori. telige: vt bal. ī. l. fi. C. ſibi facta dꝫ remāere obligatꝰ reddēti. aut n̄ dꝫ habuiſtis in. l. cuꝫ quis.§. ſi debitorem remāere obligatꝰ reddēti. prīo caſu trāſfert̉ do .sͣ. eodem tituminiū de eꝗtate: vt. d. l. ſi tibi. sͣ. ſi cer. pet. ⁊. l. ꝗ b ¶ Op. qꝛ alid̓ id qd̓.§. ea lege. sͣ. de dōa. Rō. qꝛ reddēs ꝯſeꝗt̉ Atiſfactio. ꝑalio ſolui nō cōmodū. ſcd̓o cāu aut ille ꝗ ſtatim reddit ex il pōt creditore īuito: vt. l. ij.§. i. sͣ. ſi cer. lo momētaneo dn̄io cōſequit̉ aliqd̓ cōmoduꝫ ⁊ pe. ſo. intellige hic creditore volēte: vt dicit gl. trāſfert̉ dn̄iuꝫ: vt. l. ẜuꝰ dotalis. ſo. ma. Aut nul0 ¶ Op. C. de iure d̓ lū cōmodū cōſequit̉ ⁊ dn̄ij trāſlatio īpedit̉ caOluer Ta libe.l. nec emere. et ſus ē hic. ¶ Cōtra hoc op. jͣ. e. l. ſiꝗs duos. ſo exͣ d̓ reg. iur. c. inuito. li. vi. So. per obp̄dicta oīa q̄ dixi habēt locū qn̄ ille cui ſoluit̉ te liquū hic confertur beneficiuꝫ in inuituꝫ. quod net̉ reddere ex pacto. ſꝫ ſi ſtatī ipſe reddidit ex dic vt no. in. l. hoc iure. sͣ. de dona. ſua lib̓alitate trāſlatio dn̄ij nō īpedit̉: vt. l. ꝯtra. Ex. l. ſequenti. Ex. l. ſequenti. ¶ Si ꝓmittis mihi. x. ſi vſqꝫ ad calēdas nō ſol¶ An cū ꝗs ꝓmittit. x. in frumento frumētum ueris id ꝙ mihi debes: ⁊ ego interiꝫ ꝑ acceptila ſit ī oblig. ibi. Ad pͥmū. Et an̄ ꝑͦ lit. cōte. ꝗs per tionē libero te an̄ ſi nō ſoluis naturaliter īcidas dat facultatē ſoluēdi cum vnuꝫ eſt in obligatōe in penam: ibi. Querit Dy. aliud in ſolutione: ibi. Expedito. Iſta lex eſt ali O lutionis. quātuluꝫ diſſi I quis ſtipulatus.

De ſolutio. ⁊ libe. ¶ Iſta eſt notabilis lex ⁊ nunꝙͣ credo me īteltuꝫ eſſe in obligatione: vt preallega. l. cōtra pro lexiſſe eo modo quo nunc. ⁊ huic. l. neſcirem da hoc facit qd̓ dicimus de loco adiecto. ſi ꝓmitto re concor. nam. ll. quas gl. alle. ꝓ concor. ſūt cōſoluere in certo loco: qꝛ mea pōt intereſſe ſolui trarie. Conteſtatio litis tollit facultateꝫ ſoluen in illo loco nō potes mutare locū: vt. l. ij. ⁊ ꝑ to di circa rem adiectam ad ſolutionem ⁊ circa ptuꝫ ti. sͣ. de eo quod certo loco. facit. l. qui rome ſonaꝫ. hoc dicit. ¶ Nota hic duo. primo ſi ſtiī prin. de ꝟbo. obli. ⁊ iō ſi ꝓmitto tibi dare. c. lipulor. x. in melle vel in frumento ⁊ ſimilia. x. ſūt bras in florenis floreni nō ſunt inſolutiōe tātuꝫ in obligatione mel in facultate ſoluendi. ¶ Se īmo etiaꝫ in obligatione? Rō. qꝛ floreni habent cundo no. ꝙ per litis conteſt. quis perdit facul certaꝫ cōem extimationeꝫ. vnde ꝓmitto dare tā tateꝫ ſoluendi ⁊ hoc neſcio alibi. licet gloſ. alle. tuꝫ in florenis ẜm cōem extimationē. ⁊ de iſta ex ꝓ concor. quaſdaꝫ. ll. que vere ſunt contrarie. timatione limitata contingit quādoqꝫ lucrari ¶ Ad primuꝫ dictuꝫ op. ⁊ videtur ꝙ poſſit ꝓSed pone ꝙ dixi ꝓmitto tibi dare. c. in pecunia mittere ſoluere ſpeciem ꝓ pecunia: vel aliud ꝓ minuta quid r̄leuat iſtud. certe videt̉ ꝙ nihil re alio ⁊ eſt in obligatione: vt. l. i.§. an poteſt. sͣ. de leuet: qꝛ in obligatione eſt pecunia minuta: vt conſti. pecu. ⁊. l. ſi funduꝫ. in fi. sͣ. de pig. Gl. vt .l. nūmis. de le. iij. ergo adijcitur ad ſolutionē il arbitror huius timore dicit ꝙ hec verba ſtipulud ideꝫ puto tamē ꝙ aliquid operet̉. naꝫ cum lationis fuerunt aliter concepta ꝙͣ tex. ſonat: qꝛ ẜm conſuetudinē pōt ſolui ꝓ pecūia minuta flo fuit dictum ꝓmittis deceꝫ: aut mel ⁊ ita eſt borenus: vt no. in. l. fiꝗs argentū. C. de dona. ⁊ dinum ſimile quod ponitur in fine. l. ita dicit glo. caꝫ. jͣ. eo. l. paulus. operabit̉ illud. c. in pecunia quidaꝫ reprehendunt hanc ſo. qꝛ vtrumqꝫ eſt ī minuta hoc eſt nō liceat tibi ſoluere pecuniam obligatione: ⁊ per conſequens deberet dari ligroſſaꝫ ꝓ illis. c. ſic enī per lit. cōte. poſſuꝫ mihi bellus alternatiue. ⁊ etiaꝫ ſententia deberet fiepreiudicare in eo qd̓ eſt in facultate ſoluēdi ita ri alternatiue ⁊ poſſet etiam poſt ſnīam ſoluere poſſuꝫ mihi preiudicare per expreſſionē iſtoruꝫ quid vellet: vt. l. eum qui certaruꝫ.§. fi. sͣ. de ꝟb. ꝟboruꝫ. ¶ Expedito pͥmo caſu venio ad ſcd̓mⁱ obli. Ego ſuſtineo gl. quandoqꝫ vtraqꝫ pars al a ¶ Uenio ad dicit̉ hic ꝙ ꝓ per lit. ꝯte. quis ꝑdit facultatē ſol ternatiue eſt ita ſufficienter cōpoſita ꝙ ad obli ſcd̓m. Adde uendi aliud ꝓ alio. cōtra. sͣ. de peti. here. l. item qd̓ no. bar. ī gationeꝫ ſufficeret vtrunqꝫ eſt in obligatione. ⁊ veniunt.§. cuꝫ prediximus. ⁊. l. miles.§. decē. sͣ .l. ſtipulatio tunc ꝓcederet contrariuꝫ. ſed quādo vna ꝑs ē de re iudi. vbi durat facultas ſoluendi donec iu nes nō diui recte compoſita: qꝛ continet certuꝫ alia non: ꝗa dunt̉. de v̓. dicati agat̉. ſed hic ſufficit lit. conte. factā ſuper cōtinet incertuꝫ. tunc ꝓcedit iſta gl. nam ꝓmitob. ibi nono pͥncipali. iſte ergo. ll. que hic alle. per glo. ꝓ con reſtat. v̓. iuxͣ tis dare. x. in. deceꝫ cōſiſtit obligatio cuꝫ adieccor. ſunt directe cōtrarie. ⁊ ſic iſta. l. remanꝫ ſinp̄dicta. ⁊ vito. aut mel in melle nō etiaꝫ expreſſa ꝙͣtitate. iō de in mategularis. Sol. dicunt ꝗdaꝫ ꝙ in ipſa ſnīa deduci obligatio eſt nulla in melle: vt. l. triticuꝫ. sͣ. d̓. ꝟ. ria qd̓ cōſul tur ꝙ habeat facultatē ſouēdi. Iſta ſo. eſt vera uit bar. ī cō obli. ⁊. l. ita ſtipulatus. circa prin. ⁊ ita debet inin ſe: ⁊ nō ꝙͣtuꝫ ad illas. ll. ⁊ per hanc ſo. dico ꝙ ſilio incipiētelligi. aut mel. ſcilicet ſoluens ꝓ illis decē. Qn̄ in inſtr̄is cōfeſſionatis ⁊ ꝯtinētibus guarētigiā te bar. d̓ tuqꝫ ad obligationeꝫ mel non poteſt intelligi adderto ⁊c̄. que habent executioneꝫ parataꝫ: ſicut ſnīa ſi ibi iectuꝫ propter incertitudineꝫ. ⁊ tunc ꝓcedit exē ADDE que vnum venit in obligatione aliud inſolutione voluit bald. plum de adiecto: quia adiectus nō poteſt vide durat facultas ſoluendi donec petatur execucōſi. cccvij. ri ad obligationem cuꝫ ſibi non potuerit queri tio illius inſtr̄i vel magis ꝓprie donec fiat litis p̄mo li. per liberaꝫ perſonaꝫ. ⁊ ideo videtur adiectꝰ ad b ¶ Nō ob. cōte. vel quaſi conteſ. ſuper illa executione. ar. p̄ adde bar. in ſolutionem. ⁊ ita loquitur glo. noſtra ⁊ eſt nota dicti.§. cuꝫ. prediximꝰ. ⁊.§. decē. Itē ex predic.l. ſi maior. bilis caſus. tamen ꝗa iſta lec. continet aliquam tis dico ꝙ libellus dꝫ formari in caſu noſtre. l. ⁊ .C. de trandiuinationeꝫ. ideo glo. intelligit hanc. l. ꝓut lit in ceteris ſimilibus cōuentionibus hoc modo: ſac. ⁊ in. l. ſti tera iacet: vt exponamꝰ ꝓmittis. x. in melle hoc pulatiōes n̄ vt petat̉ illud tantū quod eſt in obligatiōe: nec diuidunt̉ v̓. eſt. x. que mihi debes dabis in melle vel eorum habeat neceſſe actor dicere ꝙ ille aliud ſoluennono reſtat. ſolutionem facies in melle. Aduertatis ponendo liberet̉. Si eniꝫ illud peteret actor ꝙ condē ⁊ v̓. iuxͣ predo caſum hoc modo remaneret contra. primo naret̉ ad. x. ſoluēda in melle quis dubitaret ꝙ dicta moueo ſignatuꝫ: qꝛ poteſt promitti ſolui aliud ꝓ alio ſꝫ vnū dubiuꝫ etiā poſt ſnīam poſſet ſoluere in melle cū hoc d̓ .sͣ. d̓ v̓b. ob. ad contra. Rn̄de ꝙ iſta verba nō fuerunt adiec uenerit in ſnīa. x. ergo ſunt petenda ſimpliciter. ⁊ qd̓ no. bal. ta ſeu relata ad verbum obligatiuū hoc eſt pro vel ſiquis vellet aduerſariuꝫ reddere certiorem ī. l. ꝑ hāc. C. mittis facere ſolutionē in melle. ſed ad verbum de temp. appoſſet dicere peto reū condēnari ad decē: ⁊ paobligationis executiuuꝫ: vt poſſes facere ſolupel. ⁊ quid ſi ratus ſum recipere ante lit. conte. illa. x. in melle ꝯpetat ex di tioneꝫ in melle: vel liceat tibi facere ſolutionē in vnde ſolutionem predictā factaꝫ ad cōtra. in ſe ſpōne teſtamelle ⁊ ſimilia verba. ⁊ ita appoſtillabat hic. d. verā puto. ¶ Sed quero ꝗd ſi in caſu. ll. cōtra toria dic vt Old. que ꝟba mihi ſatis placēt: tn̄ aliquātuluꝫ in. l. ſi qn̄.§. riarū hoc in ſnīa nō fuiſſet dictuꝫ? Rn̄deo ideꝫ heres d̓ le. i. faciūt violentiā. tex. iō intellige ſimplicit̓ ꝓut ia qd̓ noxe deditio eſſet in ſolutionē quo ad cōue⁊ ibi bart. et cet ꝙ aliꝗs ſtipulatꝰ fuit. x. in melle intelligitur niretur iudicati: vt dictis. ll. ⁊ ar. ꝓ hoc exp̄ſſu. pau. de caſt. mel adiectū ad ſolutionē tm̄. rō qꝛ nō cōtinet in c ¶ Tertō ha .sͣ. de doli excep. l. fideiuſſor euict. nō obᵇ hec. l. tereſſe agētis ſꝫ magis intereſſe rei. qd̓ apparet: betis. vide qꝛ hic loquit̉ quando vnuꝫ eſt in obligatiōe ali ſpe. in ti. de qꝛ mel ꝓmiſſū ē ī gener̄. Itē qꝛ nō ē taxatu certū ud in ſolutione ex diſpoſitione hoīs. ſecus ſi ex obliga. ⁊ ſopreciuꝫ mellis. iō debebit̉ iuſto precio merito n̄ diſpoſitione legis: qꝛ tūc nō precludit̉ facultas lu§. i. v̓. ꝗd continet meuꝫ.i. creditoris aliqd̓ intereſſe. ſed ſi. ⁊ qd̓ no. ī ſoluendi: niſi donec iudicati cōueniat̉: vt p̄dic.ſ. ſi fundus ſoluꝫ debitoris qui facilius pōt ſoluere. ſꝫ ſi potis. ll. Rō. eorū ē qꝛ mitiꝰ agit̉ cū. l. ꝙͣ cū hoīe: vt .§. ſi plures. neremꝰ ꝙ eēt ꝓmiſſa certa aliqua ſpēs: vt ꝓmit dicā in ſimili. jͣ. rez ra. ha. l. ampliꝰ. ⁊ ẜm p̄dicta .sͣ. de pig. tis dare. x. in tali fundo: tūc qꝛ mea intereſſe po ītelligo. l. ſi vero.§. fi. sͣ. ſo. ma. ſic etiā poſſem teſt hr̄e fundū etiaꝫ ꝓ iuſto p̄cio ꝓpter aliquaꝫ dicere in hypothecaria in qua ſiꝗs cōdēnat̉ ad affectionē. tūc totū eſſet in obligatiōe.ſ. dare. x. rem reſtituendaꝫ licet habeat facultatē cōuentꝰ in illo fundo: vt. l. ⁊ ſi equo. sͣ. d̓ le. i. ita loquunt̉ offerendi debitum principale: vt. l. mulier. sͣ. ꝗ. cōtraria. idē puto ſi eēt taxata quātitas in melle mo. pig. vel hypo. ſol. ⁊ idem in multis ſimilibꝰ vtputa ꝓmittis mihi dare. x. in melle ad rōnem quaꝫ tene menti perpetuo. Tertio habetisᶜ hic vnius floreni ꝓ quolibet cado ſeu mēſura. tunc ꝙ facultas ſoluendi adiecto tollitur per litis cō qꝛ pōt mea intereſſe: qꝛ venderē plus dicerē tote. ⁊ hoc eſt clarum.

De ſolutio. ⁊ libe. Sꝫ iſta gl. poſſꝫ dicere veꝝ qn̄ ꝗs ſoluit falſo ꝓ De I quis offerēti. mate curatori ſciēter hoc acto ꝙ eū faceret liberari ſꝫ ria huius. l. dixi tibi in. l. falſus.§. i. jͣ. ſiꝗs ſolueret ſibi tāꝙͣ diſpēſatori ſeu tanꝙͣ ꝓcū Ex.§. ſequenti. ratori cū ſciret mādatū eē reuocatū tūc donare de furtis. ¶ An ſucceſſor poſſit hr̄e ratuꝫ ꝙ factū ē noīe vr̄. ita loquūt̉ cōtraria. ¶ Expedito d̓ prīo pa ſu venio ad ẜm dr̄ hic qd̓ ſemel reprobaui nō pͥoris p̄lati. Et an heres poſſit habere ratū ꝙ ē factuꝫ nomine defuncti. poſſū poſtea approbare. ꝯtra in. l. quo enī.§. IſpenNo. ex pͥmo dicto .i. jͣ. rē ra. ha. gl. ſoluit optīe qd̓ ſemel reprobaui d ſatoreꝫ I ꝗs. Si creditor. ꝙ pr̄ arrogato: pōt poſtea ap§. ſi cre nō poſſū poſtea approbare ꝙͣtū ad actionē cōprobare. an ditor. Adde ſequēdā: vt hic. ſꝫ ꝙͣtū ad exceptionē ſic: vt. l. cō ratū hr̄e illud qd̓ geſtū ē noīe filij arogati an̄ arqd̓ ſemel reno. bar. in. l. rogationē. hoc fac̄ ad. q. vtꝝ ſucceſſor poſſit ha traria. ita dicit gl. q̄ īcipit. jͣ. rē ra. ha. ⁊cͣ. quā gl. probaui poſ ſi ꝓcura. ſalſiꝫ poſtea ap bere ratū id qd̓ ē factū noīe pͥoris p̄lati. Itē an multū no. Spe. in ti. d̓ defenſore.§. i. ꝟ. ſꝫ pone ſo. ī. iiij. q. d̓ probare vid̓ cōdi. ob. cā. hr̄s poſſit hr̄e ratū id qd̓ ē factū noīe defūcti de egiſti. format iſtā. q. ſi ſemel nō habui ratū fctm̄ ꝑ bar. ī. l. pō ꝑ iſtum texquo plene vide ꝑ do. Dy. exͣ d̓ reg. iur. c. ratuꝫ a d̓fenſore mō an̄ nō poſſū poſtea ratū hr̄e. dic̄ po. de nego. ipſe ꝙ nō ꝙͣtū ad mei cōmodū ꝑ. l. iſtā. ⁊ ſic an vbi q̄ri pōt ⁊ videbitis ī. l. ſi is cui bōis. jͣ. reꝫ. ra. ge. ⁊ iō dicit Bal. pͦ illuꝫ quo ad exceptionē vr̄ ꝙ nō ꝓficiat ratihabitio ha. in. ij. rn̄ſo. ¶ No. ꝙ ego poſſū habere ratū tex..ī. l. falſuſ ſi ſemel reprobaui ẜꝫ euꝫ. ꝗd dicemˢ. hūc paſſū eo tꝑe quo nō poſſet mihi ſolui ſimile videbiin. ij. col. C. dimitto nūc: dicā vobis cras. ¶ Ulteriꝰ dr̄ hic tis. jͣ. e. l. cuꝫ deceꝫ.§. ij. So. op. jͣ. reꝫ ra. ha. l. bo de fur. ꝙ fac ꝙ reprobādo tollit̉ actio neg. geſ. cōtra ī. l. pōnorum. ſo. vt ibi dicam. tū ꝑ ꝓcuratorē reuocaponiꝰ ſcribit. sͣ. de neg. geſ. Sol. dic actio tollit̉ Per tuꝫ nō poſſū I ita ſtipulatus. an.i. eiꝰ natiuitas īpedit̉. ⁊ ſic ceſſat cōtrariū. s ratū habere Pupillꝰ nō obliga tutū nō tollit̉ facultas ſoluēdi adiectode quo dixi I pupilli. tur ſciō ſuo: niſi inpoſt bar. ī. l. Itē adiecto a filio pōt ſoluere pr̄. ⁊ qd̓ adiecto ſi tutor in ꝗ. ꝙͣtū eſt factus locupletior. h. d. ſoluit̉ pōt ꝯdicia dn̄o. h. d. ¶ Op. ꝙ dr̄ia ſit: cau. ī integ. Ex. l. ſequenti. vt. l. alid̓. jͣ. e. ⁊. l. vo.§. i. sͣ. e. ſo. ꝙ hic dr̄ nihil īte reſti. ⁊ meliꝰ ¶ An cū do ⁊ tu reddis ſtatim preſumatur pareſt dic ꝙͣtuꝫ ad ea que hac. l. dicunt̉. ſed ꝙͣtum ꝑ bal. in. d. l. ſalſus. in v̓. ctum preceſſiſſe. ad alia bene intereſt: vt. l. contrarijs. ſcd̓o querit̉ Uſucapio creditoris ꝓ g Una res p̄t nūꝗd factuꝫ O qul. ſoluto libat debitorē ſolI quis duoc. ſolui ex dua circa finē in bus cauſis lucratiuis. Itē in ꝙͣtitatibus uētem hoc dicit. vel breuius. So. recōcitellige: vt ꝑ bal. in. l. abſē liat̉ vſucapione. h. d. cōcor. ſunt in glo. nō hꝫ locū regula d̓ duabꝰ cauſis lucratiuis. h. tis. C. ſi cer. .d. ibi ꝙͣ dediſſe. ſꝫ ecōtra potiꝰ d̓diſſe ꝙͣ ſoluiſDue cāe lucratiue nō peta. Uotiēs. pn̄t circa idē cōcurrer̉ ſe ex alio p̄cio p̄cedēte. ¶ Op. due cauſe lucraADDE fetiue nō poſſūt cōcurrere circa idē: vt. l. meuiꝰ.§. h. d. ¶ Op. d̓. l. ſi is ꝗ ſtichū. sͣ. d̓ act. ⁊ der. conſilio ccxxxviij. duobꝰ. s. de le. ij. dicit gl. ibi d̓ ſtricto iure. hic de ob. ſol. ītellige ꝙ ibi erāt due cauſe quaꝝ vna n̄ eꝗtate. vel ibi d̓bebat̉ idē ex duabꝰ cauſis lucra erat lucratiua. hic ābe erāt lucratiue. Ex. l. ſequenti. tiuis. hic ex vna. ſꝫ certe hic poſſūt due cāe dici: qꝛ quot ſūt hoīes tot ſūt ſtipulatiōes: vt. l. ſcire ¶ An ꝗ ſoluit cū ſit mādatū reuocatū poſſit re peter̄ ⁊ an̄ poſſiꝫ approbar̄ quē ſemel reprobaui debemꝰ. sͣ. de ꝟb. ob. vel ſuſtinēdo gl. dic ꝙ hic ē tm̄ vna cā: qꝛ dixit duos hoīes nō dixit ſtichū Iſta. l. ē mulIſpēſatore. tūno. ⁊ breuit ⁊ paphilū: vt. l. ſi ex toto.§. fi. sͣ. d̓ le. i. Sꝫ inſtat̉ hoc ītēdit. Debitū ī ẜuitute ꝯtractū miſi vna reſ nō pōt ſolui ex duabꝰ cauſis lucratiuis nuit peculiū. ſecꝰ ſi ē cōtractꝰ ī libertate. Itē qd̓ multo minꝰ dꝫ poſſe ſolui ex eadē cā. qͣre tenerē pͥmā ſolutionē. ꝙ illd̓ ſit veꝝ de rigore hic d̓ eꝗ ſemel reprobaui poſtea approbare nō poſſū ad actionē ꝯſequēdā. h. d. ⁊ diuidit̉ ī duas ꝑtes. pͥ tate: vt dicā. jͣ. e. l. ꝗ decē.§. ſtichū. ¶ Itē op. de ma qn̄ debitores liberāt̉ ſolutiōe. ſcd̓a qn̄ nō lidicto.§. duobꝰ. ſol. illa regula d̓ duabꝰ cāis lucra berant̉ ſolutiōe. ẜa ibi: ſi ꝟo nō liberant̉. Itē pͥtiuis nō hꝫ locū in ꝙͣtitatibꝰ. caſus eſt hic ⁊ ple ne dico in.§. duobꝰ. ¶ Itē op. d̓. l. ꝗ ſic. sͣ. e. ſo. ma ſubdiuidit̉: qꝛ qn̄qꝫ ſoluit̉ actori reuocato ibi ex pacto ſe aſtrīxit ad r̄ddēdū. hic ꝟo dabat poſt libertatē qn̄qꝫ an̄ libertatē. ſcd̓a ibi: cuꝫ ꝟo ex mera liberalitate: vt ibi plene dixi. ¶ Quero an̄. v̓. ſi ꝟo nō liberant̉. ⁊ ē no. tex. ¶ Circa prī ꝗd ī dubioᶜ qn̄ ego tibi do ⁊ tu ſtatī reddis: vtꝝ mū dictū gl. format vnā qōnē dr̄ in textu ſi debi I quiſ tores liberant̉. q̄ro qn̄ hoc ē verū? Rn̄. qn̄ igno in dubio p̄ſumat̉ p̄ceſſiſſe pactū. ꝗdā ꝙ ſic. ar. s duos. rāt creditorē mortuū eē qd̓ dic vt d̓clarat tex. op .l. ſi heres pecuniā. sͣ. de ſta. li. ſꝫ certe. l. illa non ꝗd in dubio vide ꝑ bar. ī tīe in. l. ſiꝗs ẜuos. sͣ. e. ¶ Ulteriꝰ q̄ro ꝗd ſi aliꝗſ facit. ⁊ puto ꝯtra. verū ꝑ hāc. l. in fi. q̄ loꝗt̉ ꝗd l. ſingularia. ſit p̄ſumēdū in caſu dubio ex eo ꝙ dicit videri. ſoluit ſciēs mādatū reuocatū eē dicit gl̓. nō pōt ſi cer. peta. repeti a dn̄o ſi ille ꝓcurator recipiēs exactis ꝑſo cōtra hoc tn̄ facit. l. ſꝫ ⁊ iulia.§. ꝓinde. sͣ. ad ma cedo. ſo. fateor ꝙ ſi ego ſtatī reddidi p̄ſumit̉ q nis tenet̉ ī eo ꝙ gl. dicit diſpēſatorē non teneri ego ab initio habuerī aīuꝫ r̄ddēdi nō tn̄ ꝙ p̄ſu dn̄o. ītellige qn̄ nō recipit noīe dn̄i. ⁊ ſic ab initio habuit malū aīuꝫ. alias dn̄s poſſꝫ haber̄ ramat̉ pactū cū creditore. ⁊ ita loquit̉ qd̓ dixi. s. tū illā ſolutionē factā ſuo noīe: vt ī fi. iſtiꝰ. l. Itē x Iſta ē notabilis. l. I leruū S. ⁊ breuit̉. h. d. Con illud ꝙ dr̄ ꝙ iſte diſpēſator tenet̉ ex actis ꝑſōis ſoluētibꝰ ſciēter vr̄ cōtra. l. i. sͣ. de ꝯdi. īde. qꝛ ille ditio cōſiſtēs ī dādo in ꝑſona pupilli ſiꝗ ſciēter ſoluit īdebitū nō r̄petit Ia. d̓ are. C. de ne tutoris aucͣtitate vel curatoris nō īplet̉. ſecꝰ ſi fur. l. fi. circa pͥn. diſtīctōis mag. dic̄ ꝙ illd̓ ē veꝝ in faciēdo ꝯſiſtit. h. d. ¶ Op. d̓. l. ſi ſtipulatꝰ fue ꝙ ſolutū nō repetit̉ qn̄ animꝰ donādi p̄ſumit̉. ro mihi decē. sͣ. e. ſo. ẜm verā lec. ibi pupillꝰ erat I ẜuꝰ. ſꝫ qn̄ ſoluit̉ falſo ꝓcuratori animꝰ donādi nō p̄ adiectꝰ: ⁊ ei ſoluebat̉ ad vtilitatē alteriꝰ non ad s quid d̓ ſumit̉. iō pōt repeti. ⁊ dicit ip̄e ꝙ ē opi. ſua: tn̄ vtilitatē ipſiꝰ pupilli. hic ꝟo ſoluebat̉ ad vtilita curatore ad vt videat̉ hoc tꝫ gl. hic. Sꝫ ꝯtra gl. habemꝰ ī. l. ſi tē pupilli. ¶ Itē op. d̓. l. meuiꝰ. sͣ. d̓ ꝯdi. ⁊ d̓mō. ulti. vid̓ bar. ꝓcuratori falſo. sͣ. d̓ cōdi. ob. ca. ⁊ iſtā ꝑtem tꝫ ſol. ibi ꝯditio nullo mō effectualit̓ poterat adī⁊ docto. in .l. cōditioniDy. ⁊ ꝓbat̉ ꝑ tex. in. l. ꝗ fundū.§. ẜuꝰ meꝰ. ꝟ. ꝗ pleri. hic ſic. ¶ Quero hic loquit̉ d̓ curatore fu bus pupillꝰ. ſi ſciēter.sͣ. ꝓ ēpto. ⁊ d̓ leg. ij. l. cū pr̄.§. meuio. rioſi ⁊ tutor ē pupilli ꝗd d̓ curator̄ adultiᵈ d̓ hoc .sͣ. de cōdi. ꝓ hoc etiā. s. d̓ cōdi. inde. l. ſi nō ſortē.§. ſi filio. habetis no. tex. ī. l. luciꝰ. sͣ. d̓ manu. te. dic vt ibi. ⁊ demon.

V De ſolu. libera. 9 T Nō liberare.§. cū pollidius. sͣ. de uſur. ſo. illud cū tp̄s apI hominem. tur quis da ponit̉ gratia debitoris. Itē op. sͣ. de uſufr. lega. do ẜuum pro noxa pignoratum uel in l. ſi mihi uſufructus in biēniū. ſo. glo. ꝙ ibi bien quo habetur uſufructuſ. h. d. Iſta. l. eſt aliquātu niuꝫ erat taxatū cā limitande obligatiōis nō cau lū fortis. ¶ Ad. l. iſtā op. d̓. l. ſi oleū.§. ⁊ ſi tu. sͣ. ſa differēde ſolutiōis merito pōt agi ante illā dide dolo. ſo. ꝙ ibi dicitur de dolo dic.i. iudicati em̄. ſatis eſt bona iſta ſo. uel aliter ibi tempus nō nomine doli. Iſta ſo. nō eſt bona: ꝗa lex dꝫ ītelli fuit adiectū obligationi ſed fuit adiectum ad li gi in dubio de actiōe de qua tractat ti. ſub quo mitandum tempus quo ad uſufructus durare poſita eſt: ut no. in. l. fi. in pͥn. sͣ. de cōdi. inde. ꝓ debebat. batur in. l. imꝑatores. sͣ. de in diē adiec. ergo de Bona lex eſt bet intelligi ibi de actiōe de dolo. So. ibi ꝗa reUm decem. iſta. no. ex us dedit ẜuꝫ ꝓ noxa fuit abſolutus ab obſeruahac. l. cōiūcta. l. ſi quis ſtipulatus fuerit tione iudicij. ⁊ ſic ꝗa cū nō fuerit lata ſnīa cōdēdecem in melle in fi. sͣ. e. ꝙ partis ꝑceptio ⁊ litis natoria nō poteſt agi iudicati. ſed hic dedit ſercōteſta. nō eꝗparātur. ſimile habetiſ in. l. qui ho uum pro noxa poſt latā ſententiā condēnatoriminē.§. i. sͣ. e. cōiuncta. l. ex duobꝰ.§. i. sͣ. d̓ duo. am. ¶ Op. quia per hāc dationem p̄iudicatur reis. Cōtra hoc facit. l. iij. C. de noua. ſo. aliuſ ca creditori ⁊ uſufructuario: ut. l. ſi ex duobus.§. ſus eſt diuerſā rōem hn̄s in quo cogita. fi. sͣ. de noxa. ⁊. l. ſi noxale. e. ti. glo. pōit duas ſo. ¶ No. ꝙ ratihabitō di fideiuſſOs: ſequēs poſt libers accipio vltimā dico ꝙ ī cōtrarijs creditor ⁊ uſufru. erat p̄ſens tꝑe quo fuit iudiciuꝫ agitatū ⁊ ſe tionem fideiuſſoris recōciliat ſolutionē factam cuta cōdemnatio merito ſibi p̄iudicat. hic vero falſo ꝓcuratori: ſed cōtra. jͣ. rē ra. ha. l. fi.§. fi. ſo. nō fuit p̄ſens. Iſta ſo. eſt ꝟa ꝓbatur in tex. ⁊ gl. licet fideiuſſor hic eſſet liberatus tēpore tamen in. l. ſi is qui. sͣ. de dā. infec. ⁊. l. ſi finita.§. ſi qua reus remāſerat obligatuſ: ⁊ ſic eo tēpore quo ne iura ſūt. ⁊.§. ſi de uectigalibus. e. ti. ¶ Sꝫ cōtra gociū ratum habitū fuit poterat rei noīe ſolui: ⁊ predicta op. de. d. l. ſi noxale.§. fi. e. ti. vbi preiu ab eo repeti. ⁊ ſic nō ob. l. bonorū. jͣ. rē ra. ha. dicatur creditori etiaꝫ abſenti: ut contra euꝫ deEx.§. ſequenti. tur exceptio. ſo. ad hoc uadit ꝓprie prīa ſo. poſi ¶ Si tu obligas reꝫ meā primo: ⁊ ego eandem ta in glo. ꝗa illud uerū eſt quādo dominus agit obligo ſcd̓o: ⁊ deinde ratuꝫ habeo qd̓ feciſti ꝗs contra creditoreꝫ uel fructuariuꝫ: ut aut cōferat ſit potior. Et ſi ego habeo filium ex concubina ad extimationeꝫ litis aut dimittat ius qd̓ habet. ⁊ poſtea ducā uxorē ex qua naſcatur filius q̄ mo hic ꝟo quādo contra tales nō egit. Iſta ſo. non riatur ⁊ cōtraham cum cōcubina quis preferat̉ vr̄ ꝟa quia finis. d. l. ſi noxale. loquitur etiā quā Ui de in ſucceſſione. q cē. Ad do cōtra eoſnon ē actū: ⁊ tamē cōpetit exceptio Actus de ꝙ contra eos. vnde Ia. de are. dicit ꝙ veruꝫ eſt ꝙ Item ſi ignorans. medius hec. l. fallit ī exceptio competit contra uſufructuariuꝫ ⁊ condebitore ge interueniens facto hoīs qui impediret negociū tra creditorē: tamē hoc nō ob. poteſt agi iudica neris limita geri: nō impedit tratihabitionē retro trahi. h. d. ti quo ad ſo ti: ut hic dr̄. iō quia ille qui dꝫ dare ẜuum ꝓ no⁊ eſt no. caſus. facit ad predicta sͣ. e. l. ſi quis oflutiōeꝫ: quia xa tenetur rē accipiētis facere. hic ergo lꝫ accipiferenti. ¶ Op. de. l. bonorū. jͣ. rem ra. ha. ſo. ut tūc etiā ip̄o ens habeat exceptiōem donec dānuꝫ ſibi emen iure liberat̉ ibi dicā Ia. de are. īducit hūc.§. ad duas. q. pͥẜm Bal. in det̉: nō tamē res eſt facta ꝑfecte accipientis: me mo ſi tu obligaſti rē meā primo: ego ſcd̓o alterꝭ .l. acceptam rito agit iudicati: ut. sͣ. de acꝗ. poſ. l. non uidet̉. obligaui: tertio rataꝫ habeo obligatiōem tuā ꝗſ in. i. colū. C. ¶ Cōtra iſtud dictū op. quia ſi hꝫ exceptioneꝫ de uſur. ubi eſt potior. de hoc dicā. jͣ. rē ra. ha. l. ſi indebituꝫ cōtra creditorē ⁊ fructuariuꝫ: ergo ꝑinde eſt ac habetur etialias incipit cū indebitū.§. i. ubi glo. tangit hāc am ꝙ oblaſi illi nō haberēt actionē: ut. l. ſi ꝗs obligatione q. ſcd̓o inducit ad aliā. q. ego habui filiū ex contio cum cōfi §. i. jͣ. de reg. iur. Reſpon. ſuſtinēdo Ia. de are. cubina. poſtea duxi uxorē ex qua habui filiū: ter gnatiōe ſem ꝙ hoc nō cōpetit huic cui ẜuuſ eſt datus ꝓ noxa per liberat tio moritur uxor: illā pͥmā cūcubinā in vxorē du ip̄o iure. qd̓ exceptio ſimpliciter: ut poſſit retinere: ꝗa poſſet xi mihi: quero ꝗs tanꝙͣ pͥmo genitus preferat̉ in ille emēdando.ſ. dānuꝫ ẜuuꝫ auferre merito: ꝗa regno uel in ducatu: an natus ex cōcubina q̄ po b ¶ Res obſibi habere nō licet pōt agere iudicati ac ſi tradi ſtea effecta ē uxor: an natꝰ ex pͥma uxore: qua. q lata. Sꝫ ꝗd tus nō eſſet. cōtra loꝗtur quādo ꝗs habet exceſi p̄ſt oblatidiſputauit Ricar. malū. ⁊ poſtea Io. an. poſuit onem factaꝫ ptionē que oīno perimit actionē aduerſarij. uel eā in mercu. ſuis forte ſub. c. ratihabitio. a dbitore ip aliter dico ꝙ ille cui ẜuus eſt datus ꝓ noxa haEx. l. ſequenti. ſe dbitor cō bet exceptionē cōtra creditorē ⁊ fructuariū: ueꝝ ¶ A qua culpa quis liberetur ꝑ oblationeꝫ. ſignauit eaꝫ ⁊ poſtea eaꝫ eſt ſi ꝓbet de delicto cōtra eos. naꝫ ꝓbatio fcā h Re ꝑempta p recepit poUi decenac oblationem decōtra dn̄m ip̄is abſentibus nō preiudicat: ut. d. ſtea perijt: l. is qui. ⁊. l. ſi finita.§. ſi qua ſunt iura. ⁊.§. ſi de bitor generis liberatur ope exceptiōis dic ꝙ perijt uectigalibus. sͣ. de dā. infec. merito poteſt agepericulo de ſpēi debitor ip̄o iure. idem in debitore generis bitoris. tex. re cōtra dn̄m iudicati ne grauet̉ nouis ꝓbationi ex cauſa dotis. h. d. ¶ Aduertatis op. de. l. ſi ſo eſt no. in. d. bus ⁊ nouo iudicio cōtra illos. ¶ Itē op. extra luturus sͣ. e. ſol. ibi nō fiebat oblatio cōgruo tēl. acceptam ī glo. de. l. ſtatuliberū meuio in pͥn. ⁊.§. illud. sͣ. d̓ pore ⁊ loco: hic ſic. ¶ Op. C. de uſur. l. acceptā fi. ⁊ uid̓ bar. ſtatulibe. vbi nō fecit perfecte accipiētis: ⁊ tamē in. l. cui fun ubi nō liberatur debitor ꝑ oblationē. ſo. ibi res dus d̓ cōdi. dando pro noxa liberat̉. Solu. ibi cauſa ex qua oblataʰ nō perijt ſed erat apud debitorem: hic ⁊ demō. Sꝫ ſperabat̉ ẜuuꝫ auferri ab eo cui traditus erat taerat ꝑempta. ¶ Cōtra hoc op. C. de cōdi. īſer. quid ſi debi lis qui habebat conſumare actionē noxe: ⁊ etiaꝫ tor nō obtu l. fi. glo. dicit fallit ibi: ubi per ſolā oblationē de lit ſed extradn̄ium: ut libertas que ſperabat̉. ſed hic nō erat bitor liberatur. certe dn̄i ibi nō erat debitū: ſed neus pro eo talis cauſa que actionē noxe extingueret: iō duerat in vim cōditiōis ſoluēde. ideo oblatiōe fcā an debitor li rat actio iudicati. pro hoc facit. l. pretor in pͥnci. ſi ille cui debeat ſolui recuſauit habetur cōditio beretur. visͣ. de noxa. de bal. in. l. pro impleta: ut. l. iure ciuili. sͣ. de cōdi. ⁊ demōobſignatiōe ctū. 5 ¶ Op. d̓ jͣ. d̓ reg. iur. l. iure ciuili. ille ꝟo cui debebat ſolui ⁊ ibi glo. C. od in diem. ſita reli actioneꝫ nō habebat: ut. l. ſi quis ſub cōditione e. ⁊ bar. jͣ. e. E pegaſus ā dele ij. ⁊. li fideiuſſo sͣ. ſi quis om. cau. te. ¶ Item op. de. l. ſi ex legal.§. fi. NNNN

De ſolutio. ⁊ libera. iſtū tex. ī v̓bo culpa: qꝛ ī dubio debet ītelligi de leui: vt ē gl. lꝫ nō alleget̉ ī a ¶ Sꝫ cōtra h̓. ⁊ ꝑ id qd̓ dicit̉ h̓ in tex. ī. ij. rn̄ſo ꝓbat̉ ꝙ ubi ꝗs aliꝗd dꝫ al l. ī vēditione. v̓. de tēpo. de bo. auc. iudi. poſ. ſꝫ teneo opi. bar. ꝑ not. in fi. teri ꝯferre ad fineꝫ: ut cōſeꝗat̉ actionē uel n̄ īcidat ī morā uel illā purget per gl. ī. l. ſi vt certo.§. cōmo. ff. ꝯmo. ⁊ ī. l. i. de extīa. acti. dicerē tn̄ ī pun reꝗrit̉ oblatio: vn̄ oblatio v̓balis rei ī pn̄tia n̄ extātis nihil hꝫ oꝑari. ut in cto iuris ſuſtineri poſſe opi. bal. qꝛ rō quare offerēdo ſpeciē ꝗs liberatur l. ẜuus ſi heredi.§. fi. ff. d̓ ſta. lib. ⁊ no. ī. l. p̄tor.§. ſi ꝗs paratꝰ. ff. d̓ no. ope. a culpa leui eſt qꝛ illā oblationē nō recipiēdo videtur eē ī culpa leui ideo nū. ⁊ ibi no. bar. ⁊ qd̓ ibi dixi pꝰ gl. qꝛ vbi opꝰ ē ſcō ibi v̓ba n̄ ſufficiūt. c. i. vna culpa de eo ꝗ mit. ī alia cōpeſat̉ poſ. cau. rel l. ſi ābo. de gatione generis nihil adijcitur ad obligationē. ẜ. ſꝫ illa regu ti cauſa. sͣ. de ꝟbo. obli. ⁊. l. ſi ſeruuꝫ in pͥn. eo. ti cōpē. ſecus ī la forte limi ideo nō eſt ibi niſi vna regula īpediens.ſ. de dua vbi uidetur ꝙ debeat liberari ip̄o iure. ſolu. ibi leuiſſima: qꝛ tari pōt niſi bus cauſis lucratiuis. merito cōtra illā regulam erat ſpecies debita hic erat debitum in genere. nō debet cō ꝗs d̓beat of de equitate diſpenſat̉: vt hic. ſed cōtra hoc facit penſari cū le ¶ Sꝫ cōtra hocª op. de prin. huius. l. in. ꝟ. ⁊ ſa ferre rē que ui vn̄ ſi aliꝗs tex. qui dicit niſi quidē ipſa. ⁊ glo. exponit ⁊ ego momēto nō ne: ibi aut nūmos ⁊cͣ. plures ſolu. ponūtur ibi ī tenet̉ de oī expedit̉: ut ē etiā dixi.i. ipſo iure. Reſpōdeo nō eſt incōgruū glo. tene illaꝫ ꝙ ibi ſit ſpeciale fauore dotis: ut culpa ⁊ caſu ꝓbatio qꝛ tc̄ ꝙ ipſo iure liberet̉ ⁊ liberetur de eꝗtate. dixi de offerēdo cō quis facilius inuitetur ad offerēdū ⁊ iſta placet: ſufficit ꝙ v̓ ſtituit alium hoc plenius ī. d. l. meuius.§. duobus. ¶ Uenio bo offerat ſe uel dic ꝙ ibi erat pecunia debita in ſpecie. hoc n̄ in leui culpa ſtat ī ꝓbatuad tertium reſpōſum ⁊ oppo. de prin. huius.§. placet: quia deriuationem continet. ¶ Itē op. ⁊ ip̄e offerēs rū. l. ſi is aſolutio. dicūt quidā ꝙ in prin. huius.§. ſeruus de. l. creditor. jͣ. e. So. ut ibi. ¶ Iteꝫ oppo. de. l. d̓bꝫ liberariin pͥn. sͣ. ut ī ille deſijt eſſe ſtipulatoris altero iā mortuo ⁊ ſic a leui ⁊ mul celſus in fi. sͣ. de ar. ſol. ut in glo. ¶ Ultimo que poſ. le. ⁊ hoc to magis a obligatione iā extincta. vnde concordat cū vlti videt̉ de mē roᵇ hic dicit̉ ſi ea ſine culpa ſua ꝑierint. quero ꝑ leuiſſima qd̓ te In. ⁊ ho. ī mo. ⁊ hec fuit opi. Hu. quā recitat glo. in prin. oblationeꝫ a qua culpa liberatur quis. Reſponeēt minꝰ: vt c. poſt electi huius.§. Alii dicūt ꝙ in iſto tertio reſponſo illi deo ſi ꝗdem ante oblationē quis tenebatur de no. idē bal. ī onē. d̓ cōceſ. d. l. acceptā duo ſunt mortui ante ſtipulationē interpoſitā caſu fortuito: ut debitor generis. tūc per illā ab p̄bē. ⁊. d. an. C. de vſuris ī. c. ex ꝑte. lꝫ ſed vt glo. dicit illud videt̉ cōtra tex. ſoluamus illo caſu fortuito liberatur: ⁊ de omni culpa teneqꝫ de lata Io. an. uideergo ſic. principiū loquit̉ in obligatiōe alterna netur. caſus eſt hic. ſi ꝟo ante oblationem tene ad leuem ſit atur ſentire tiua. finis in obligatiōe generis ſubalterni ī qua cōpēſatio vt batur tm̄ de culpa: tunc per oblationem liberat̉ ꝯͣriū ī. c. īter no. gl. in. d. nullū adijcit̉ ad obligationē ſicut ī obligatione poſita. ī prī a leui culpa ⁊ ſoluꝫ d̓dolo ⁊ lata culpa tenetur. l. ſi mora. ⁊ de appel. qd̓ generis generaliſſimi: vt ſupra dixi. ⁊ iō in quali probatur hoc ī tex. ⁊ glo. sͣ. ſo. ma. l. ſi mora. qd̓ ibi vide bar. not. ⁊ adde bet cadit ſolutio. ⁊ hāc ſolutionē videtur hic po perpetuo tene menti. ⁊ bal. in. d. l. qd̓ not. bal nere glo. in fi. ẜm Azo. que ſolutio ē bona. lꝫ cōacceptaꝫ. in Ex.§. ſequenti. in. l. i. C. ne vj. q. tra videtur dicere glo. in. l. ſtichum. in prin. sͣ. de lice. ter. pro¶ Liberatur debitor delatione alterius. c ¶ Culpa te uo. in. i. ⁊. ij. verbo. obliga. Stipulatio condi netur. Quid col. ⁊ qd̓ no. Si cum mihl. niōalis aīo nouanQui ſoluit reꝫ ſi ſola mora gl. ⁊ bar. ī. l. Qui hominem. quā habere cre ē cā vt ꝗs te nō tollit effectuꝫ more ſi res erat preſens. alias ij. C. de edic. neat̉ de caſu diui adri. cū ditori nō licet nō liberat̉. ſecus ſi habere ſibi lꝫ ſecus. h. d. ⁊ eſt no.§. forte non habes hoc alibi an oblatio li ſil̓ibus. ⁊ de ꝙͣuis vilē. h. d. ¶ Op. ad fi. de. l. legato generain tex. Nota ex hacº. l. idem eſſe rem offerri ⁊ per beret ab ali v̓itate huius liter. sͣ. de leg. i. ⁊ qd̓ ibi no. ſo. ꝙ dicit veſꝑtilioſtipulationē ꝓmitti. ¶ Scd̓o no. ꝙ alius pro de qua culpa. dicti aliꝗd ꝑ vide bar. in nē aūt turpē ītellige de ꝑſona vili nō autē viliſſi bitore efferendo liberatᵉ ip̄m debitorem ſicut imol. in. l. ſi p̄allega. l. ſi dubitetur. ī ma. ita ꝙ haberi nō expediat. tūc enim nō libeſi ipſemet debitor obtuliſſet. ⁊ ſic eſt hic caſus q̄ mora. prī. sͣ. de fi. raretur talē ſoluēdo: vt not. in. l. contraria. ſtiōis no. C. e. l. obſignatiōe. quā dixi vobis. sͣ. e. d ¶ Si cū mi deiuſ. ⁊ ꝗd ſi Ex.§. ſequenti. l. ſi ſolutionē. facit. C. de capti. l. cuꝫ poſtliminij. hi. Nota ex mulier non hac. Et adde ¶ Qui debet par caponū debet dare viuos. vult dotari ¶ Ultimo no. diſtinctionē que hic ponit̉ in tex. ꝙ ſtipulatio a fratribꝰ vel Per iſtū tex. deteraut ſeruus eſt p̄ſens aut ignorās: quā nō habes a patre ne ꝑ etiā nulla ſePromiſſoi. minat Guil. de cu. c alibi in tex. de qua queſtione dixi. sͣ. de noua. l. quēs purgat ſtatutū exclu ſi tu debes mihi dare oī anno unū par caponū quotiens. ꝟ. vnde marcellus. ⁊. l. ſi rem. in prin. morā p̄cede dat̉ a ſucceſ tē vt ſcripſi ſione. vide ꝙ debes dare viuos: nec liberaris dando moreo. ti. ¶ Oppo. de. l. parui. sͣ. de condi. fur. glo. poſt imol. l. bal. dicentē tuos. tales enī debes dare ꝙ poſſum ad liberta ſol. hic vno modo. ſed ibi dicit melius: ⁊ in glo. ꝙ ſufficit of ſcire d̓bemꝰ. tē ꝓducere eos. ita determinat ꝑ hunc.§. Guil. illius. l. declarat̉ iſte.§. nā ibi ſtipulatio fuit inter §. fi. vbi raf. ferre dotē ī in. l. ꝙ te. sͣ. ſi cer. peta. l. fi. ī. iiij. col. no. vide lipoſita animo nouādi pure hic ſub cōditione. ⁊ C. de pac. ad mitationē ꝑ ideo hic diſtinguit̉. aut fuit ſeruꝰ p̄ſens aut igno C Pe p̄dicta vide ang. in. l. ſi Bi ob triginiā. cuniā rans. Item poteſt hic intelligi quādo ſtipulatio oīno pau. d̓ ſeruuꝫ.§. fi. fuit interpoſita ſimpliciter non animo nouandi redactā ex venditione pignoris poteſt caſt. in. d. l. f. de v̓. obli. ꝑ dubitetur. ī d̓ quo dixi. in. d. l. ſi rem. in prin. sͣ. de noua. creditor in quā cām vult cōuertere. h. d. ¶ Op. tex. ibi queꝫ prī. ⁊ id qd̓ dicit ſingula m Iſte.§. diuiditur in tres de. l. in his. ⁊ de. l. magis. sͣ. e. cū ſuis cōcor. dinot. bar. ī. l. Stichum. partes. prima loquitur in rem. cit. gl. ibi debebatur ex una cauſa tm̄. tu dic ꝙ iā tn̄.§. nūc e ¶ Offerēdo obligatione alternatiua. ſecūda in obligatione videamꝰ. jͣ. contraria loquuntur in pecunia ſoluta hic in pe liberat. An iudi. ſol. viſi extraneꝰ oſ generis generaliſſimi. tertia in obligatione gene cunia ex vēditione pignoris redacta: vt. l. ī his. de bar. in. d. fert ꝓ debi ris ſubalterni. ſecūda ibi: ſed ei. tertia ibi: at ſi ex §. imperatores. eo. ti. l. ſi mora. ⁊ ī tore liberet̉ his ⁊cͣ. principium loquitur in obligatione alter e COp. d. l. acceptā. debitor ſic̄ ſi O quod pene̓. de. l. p̄natiua. ſecūdum reſponſum loquitur in obligaADDE que ip̄e offerret. poſui ī. d.§. tione generis. ¶ Cōtra hoc op. de. l. meuius.§ Adde bal. pꝰ dia. sͣ. de acti. empt. ⁊ ꝓ ſocio. l. ſi quis ſi ꝗs paratꝰ. glo. in. d. l. duobꝰ. sͣ. de lega. ij. glo. dicit ꝙ ibi er āt due cāe a ſocio. ⁊. l. apud celſum.§. labeo. sͣ. de doli exb ¶ Ultimo obſignatiōe lucratiue: ꝗa duo hominē in genere legauerunt. cep. ſo. id qd̓ hic dicit̉ id qd̓ pene nomine intelli q̄ro. bal. tn̄ ī C. eo. ⁊ bar. l. acceptā. ī. hic erat tm̄ vna cauſa lucratiua. Iſta ſo. eſt congo de pena legali. ⁊ ſic nō obſtant cōtraria. ⁊ ꝓ⁊ bal. in. l. cū vj. q. C. de poſtliminij. tra tex. illius.§. dic ergo ꝙ hic de eꝗtate poteſt batur hec lec. sͣ. de pig. acti. l. ſi pignore. ⁊. jͣ. de vſu. ⁊ in. l. ſi C. de capt. ⁊ ſolui de rigore nō: vt ibi. ſed in obligatione alter fur. l. ſi debitor. ſecūdo modo poteſt ītelligi de mora. jͣ. ſo. adde qd̓ no. natiua nō liberatur ſoluēdo neqꝫ de rigore neqꝫ pena cōuentionali. ⁊ tūc dic ꝙ fuit dictum rato ma. aliter di bal. in. l. ſolē cit videlꝫ ꝙ de equitate: vt in prin. huius.§. ratio quia ī obli manente pacto ne obſtent contraria. nibꝰ. de rei vbi ꝗs tene ven. ⁊ in. l. gatiōe alternatiua ſunt due regule impediētes. Ex. l. ſequēti. tur in genearboribꝰ.§. vna eſt: quia vtraqꝫ res adijcit̉ ad obligationē. ¶ An ceſſio ſi facienda cū plures ſunt obligati re offerēdo qui tn̄. sͣ. de ⁊ regula ē ꝙ res in qua non cōſiſtit obligatio nō liberatur a prīcipaliter ead̓ ſpecie obligatiōiſ: ibi. Prīo. Et vſufr. duobus.ſ. a conſiſtit ſolutio: vt. l. ſi duo rei. sͣ. de verbo. obliquo iure debeat fieri ceſſio ⁊ quo iure petat̉: ibi. f ¶ Promiſ caſu fortui/ ſor adde bar ga. Alia regula eſt de duabus cauſis lucratiuis Secūdo. Et īquātū ſit fiēda ceſſio: ibi. Quarto. to ⁊ a leuiſſi to. in. l. i. in que non poſſunt cōcurrere circa idē. licet ī obliEt īquātū cedat̉ unū ex pluribus tutoribus: ibi. ma culpa ꝑ fi. sͣ. ſi qua

Vi De ſolū. ⁊ libera. 9 A Circa primū. Et inquantū cedat̉ vni ex pluribus cor to. jͣ. e. ⁊. d. l. pap̄. ſi uero dubitatur cuius noīe ſoluerit. dru. da. fereis: ibi. Circa ſecūdū. Et inquātū cedat̉ uni ex pluritūc aūt loꝗmurᶜ in pluribus obligatis prīcipaliter. aut ciſ. dica. ⁊ vi bus fideiuſſoribꝰ: ibi. Circa tertiū. Et an cū ſunt tres de bar. in. d. in pluribus quoꝝ unus ē obligatus prīcipaliter alius l. qd̓ ait. rei uel tres tutores ⁊ unus ſoluit an debeat ceſſio fieri acceſſorie. aut in pluribus obligatis tm̄ acceſſorie. aut Odeſti īſolidū: ibi. Quero. Et an qn̄ ille agit ꝯtra unū ex duo in pluribus quoꝝ unus eſt obligatus alius non ſed ex nꝰ. actio bꝰ inſolidū ex actiōe ceſſa ⁊ ille dēat cedere cōtra aliū: nis ceſſio. h̓ alia cā ſoluit. Primo caſu aūt plures ſunt obligati prī ibi. Sꝫ q̄ro. Et q̄ actio d̓bet cedi uide: ibi. Quīto q̄ro. habes mate cipaliter eadē ſpecie actiōis ⁊ ex eodē cōtractu uel qͣſi: riā ceſſionis Non ualet ceſſio faut plures tutores ⁊ correi. ⁊ in his ſerua diſtinctionem ⁊ modū con nj Odeſtinus. ga poſt ſolutionem iſtius. l. aut ceſſio ſit ante ſolutionē uel in ipſa ſolutiōe ſequēdi ceſcontra correū pariter obligatū niſi pactū de ſionē poſt ſo uel poſt īcōtinēti uel ex īteruallo p̄cedēte pacto facto: lutioneꝫ. ui cedēdo p̄ceſſerit. h. d. ⁊ diuidit̉ ī ꝑtes duas. primo qn̄ ⁊ ualet ceſſio: ut hic. aut ſit ex interuallo nō p̄cedēte pa de ꝑ ang. in ceſſio ſit poſt ſolutionē nullo p̄cedēte pacto. ſecundo cto ⁊ nō ualet: ꝗa ī dubio p̄ſumitur ſoluere ꝓ tota obli l. cū his qui qn̄ ante vel poſt ſit p̄cedente pacto. ſecūda ibi: ꝙ ſi an gatiōe: ut hic in prin. aut ſunt obligati diſpariter: quia sͣ. de fideiuſ. te. ¶ No. ꝙ poſt ſolutionem nō ualet actionis ceſſio. b ¶ Ipſiꝰ ſol unus una actione alius alia actiōe uel unus ex uno qͣſi uentis. Sed ¶ Scd̓o no. ꝙ paria ſunt aliꝗd ab initio fieri uel fieri cōtractu alius ex alio. tūc in dubio p̄ſumitur ſoluere ꝓ an tūc fide ex poſtfacto ſi ab initio pactū de faciendo preceſſerit. obligatiōe ſua: ⁊ ualeret ceſſio ſtatim poſt ſolutionem: iuſſor poſſit ¶ Op. ⁊ uidet̉ ꝙ tutor habeat cōtra tutorē actionem ut. l. ſi minorū. sͣ. de admi. tu. ⁊. l. alteriꝰ. sͣ. de tu. ⁊ ra. agere māda ſine aliqua ceſſione etiā poſt ſolutionē: ut. l. i.§. nūc tra ti cōtra reū: diſtra. ¶ Secūdo caſu quādo loꝗmur in pluribꝰ quobal. ꝙ ſic ī. l. ctemus. sͣ. de tu. ⁊ ra. diſtra. ſol. cōcedo oppo. ꝙ utileꝫ rū unus eſt obligatus principaliter: alius acceſſorie. ⁊ ꝓ ea. in. iij. habet a. l. non aūt ſibi pōt cedi a creditore. uide glo. q̄ in dubio uidetur ille obligatus acceſſorie ꝓ obligatiocol. C. manīcipit.i. actori. ⁊ qd̓ dicit in rē utilē: dic.i. actionē utilē. ē ne ſua ſoluere: ut. jͣ. e. l. ſi ſtichū.§. ſi mandato. ⁊ sͣ. de ī c ¶ Aut loꝗ enī hec glo. corrupta uitio ſcriptoris. ¶ Op. ꝙ ex inrē uerſo. l. ſi filius. ⁊. d. l. pap̄. sͣ. mā. ⁊ iō ceſſio poſſet ēt mur. An ꝗs teruallo poſſit fieri ceſſio: ut. l. ſi minoꝝ. sͣ. de admi. tu. fieri ex poſtfacto. prīcipalis uero ſoluēs uidetur ſoluep̄ſumat̉ ſolſo. ibi. fuit actū tēpore ſolutiōis ꝙ cederetur ⁊ ita conre ꝓ tota obligatiōe: ut. l. cū quis.§. de peculio. sͣ. eo. uere nomīe cor. cū iſta. ſꝫ hoc eſt diuinare quare dicas ꝙ ibi loquit̉ ꝓprio. uide ¶ Tertio caſu quādo loꝗmur de pluribus obligatis qd̓ not. bar. de duobus diſpariter obligatis. nā unus tenebat̉ quia acceſſorie ſoluēs in dubio uidetur ſoluere ꝓ ſua obliin. l. ſi pene. geſſerat tutelā. aliꝰ quia geſſerat curā. hic uero ambo: gatiōe: ⁊ ideo ceſſio poſſet ſibi fieri ex īteruallo: ut. d. l. §. qͣꝫuis. sͣ. d̓ ꝗa tutelā geſſerāt. hec ſo. no. in glo. jͣ. e. l. ſtichū aut pā cōdi. indeb. pap̄. sͣ. man. ⁊ sͣ. de fideiuſ. l. cū his. nō uiolando litte⁊ uide etiam philū.§. ſi mādato. ⁊ ē uera ſo. ¶ Secūdo op. de. d. l. rā. ¶ Quarto caſu qn̄ ſunt plures quorū unus ē obliin. l. i.§. nun ſtichū.§. ſi mādato. jͣ. e. ſo. ibi ſoluit ꝓ ſua obligatione gatus alius nō: ſed ex aliqͣ cā ſoluit tūc idē: ꝗa ꝓ cā ſua ciatio. de o tm̄ ⁊ hoc cōſtabat. Iſta eſt uera ſo. ſed eſt diuinare. vel ⁊ ad eū ꝑtinēte uidetur ſoluere in dubio: ut. l. ⁊ magis pe. no. nūci. ibi actū fuit de cedendo. certe ⁊ hoc diuinare ē. dic erin propoſito sͣ. eo. ⁊ iō ēt ex poſtfacto pōt fieri ſibi ceſſio: ut. l. dn̄s glo. in. l. pago: ut no. in cōtrario: ꝗa ibi loquit̉ in pluribus diſpari ſticho. in prin. sͣ. de pecu. le. ⁊. l. ſi res obligata. in fi. sͣ. pi. sͣ. māda. ter obligatis: ſꝫ hic erāt obligati pariter ⁊ una actione. de. le. i. ¶ Expediuimus pͥmā glo. que tāgit cōtraria. que ē melior ¶ Itē op. de. l. dn̄s ſticho. sͣ. de pec. le. in prin. ſo. diueniamꝰ ad q̄ſtiōes. ⁊ hic habemus uidere pͥmo an īde iure ſecū dū bal. in. l. cit glo. ſoluit̉ eiſdē modis. tu dic ꝙ hic loꝗtur de duo ter p̄dictos dēat fieri ceſſio. ſcd̓o quo iure dēat fieri ceſ i. ī. ij. col. C. bus pariter obligatis. ibi loquit̉ de duobꝰ quoꝝ unus ſio. tertio qn̄ dēat fieri ceſſio. qͣrto inquātū eſt faciēda d̓ act. ⁊ obli. erat obligatus alius nō: ſed ex alia actiōe ſoluebat ut ceſſio. ꝗnto qͣrū actionū. ſexto ꝗd ſi ceſſio nō pōt fie⁊ ibi poſui puta cā cōditiōis implende. uel ſi diceres ambos obli duo v̓ba ad ri. ¶ Primo caſu q̄ro an ceſſio ſit facienda. q̄dā glo. illaꝫ glo. ibi gatos erant obligati diſpariter. ¶ Itē op. de. l. alteriin. l. unde q̄ritur. in fi. sͣ. cōmo. dicit ꝙ ſi ē renūciatū be in v̓. ij. opp. us. sͣ. de tu. ⁊ ra. diſ. ſo. eodē mō ꝙ ibi loquit̉ ī diſparineficio diuiſiōis nō pōt peti ceſſio. doc. illā glo. repreqd̓ ipſe ſubter obligatis. ¶ Itē op. de. l. pap̄. sͣ. man. ſo. dicit glo. 5e l. hendūt. nā ꝗ renūciat uni beneficio nō uidetur renun dit. ibi loꝗtur ī mādatoribus vel fideiuſſoribus in quibus d ¶ Quo iu ciare alij: ut. l. ſi dn̄s. sͣ. de. ſer. ur. pre. iō ꝗ renūciat bere. Sꝫ an fi dic: ut ibi. hic loꝗtur in pluribus tutoribꝰ ⁊ correis qui neficio diuiſionis nō ꝑ hoc uidetur renūciare benefideiuſſor qui tenētur prīcipaliter. certe ibi glo. ī oībus mēbris dicit cio ceſſionis. Preterea ego ꝓbo inter correos nō erat ſoluit ꝓ con verū p̄terꝙͣ in uno. ī eo ꝙ dicit ꝙ mādator uel fideiuſolim beneficiū diuiſionis. ⁊ tn̄ unus poſtulat ceſſioneꝫ dēnato poſſit petere ab ſor ſoluēdo ſimpliciter ꝑimit oēm obligationē adeo ꝗ cōtra aliū: ut no. in. l. i. C. de duo. re. unde dicendū eſt eo cui ſoluit nō pōt fieri ceſſio nō dicit ueꝝ ꝑ. l. cū his. sͣ. de fideiuſ. ꝙ inter p̄dictos ē faciēda ceſſio: ut hic. ⁊. l. fideiuſſori ut caueat de nō uiolādo litterā ⁊ per. l. ſi filius. sͣ. de ī rē uerſo. rō di bus sͣ. de fideiuſ. ⁊. l. ſtichū.§. ſi mādato. jͣ. e. ⁊. C. de ſi cōſeruando uerſitatis ē: ꝗa pluriū tutorū ⁊ correoꝝ una uidet̉ obli ip̄m fideiuſ. deiuſ. l. ij. ⁊. l. cū alter. cū multis ſi. quas. ll. alleg. jͣ. ī alijs indēnem. ui gatio lꝫ uere ſint plures: ut. sͣ. de duo. re. l. iij. in fi. ⁊. l. q̄ſtionibus. fallit ſi cōueniatur ex dolo ꝓprio uel cōi: de bal. in. l. eandē.§. fi. eo. ti. ſꝫ pluriū mādatorū uel fideiuſſoꝝ nō ut. l. ſi plures. sͣ. de admi. tu. ſcd̓o fallit ſi unus cōuenia cū eoruꝫ. C. dicitur una obligatio: nec unus ſoluens vr̄ cōtēplatiotur ex ꝓpria culpa: ut. l. unde q̄ritur. sͣ. cōmo. tertio fal de ſenten. ⁊ ne alterius ſoluere: ut. sͣ. de fideiuſ. l. ut fideiuſſor. ⁊ ibi in. l. cuꝫ uen lit ſi eēt huic beneficio renūciatū: ut. l. ſi ꝗs in cōſcribēdēte. C. ubi dixi. ⁊ hoc tenēt cōmuniter oēs docto. ¶ Itē op. de. l. do. C. de pac. ⁊ ē expreſſum ẜm unā lec. in. l. ſi ſtipula cāe fiſca. in ſi res obligata. in fi. sͣ. de lega.i. dicit glo. ibi fuit facta tus.§. i. sͣ. de fideiuſ. qͣrto fallit ſi ſunt plures correi ex iiij. col. ver. ceſſio ante ſolutionē. ſed iſtud eſt cōtra illū tex. iō dicas quarto q̄ro cā mere lucratiua: ut. l. in. l. falcidia hoc obſeruādū. sͣ. inquantū ē. ꝙ ibi loquitur ī duobus reis quoꝝ unus erat obligaad. l. fal. ⁊ īfra dicā. ¶ Secūdo q̄ro utꝝ de iure debeat uide glo. no. tus alius nō. ſed ſoluebat cā liberande ⁊ retinende rei fieri ⁊ quo iureᵈ dēat fieri ⁊ quo iure petatur. Dy. dicit in. l. i. ī fi. C. ſue. ſꝫ hic loꝗtur ī pluribus pariter obligatis. ¶ Pro hic aūt īter eū ꝗ poſtulat ceſſionē ⁊ eum a quo poſtula ad. l. rho. de declaratiōe igitur materie Dy. poſuit hic unā diſtintur precedit aliquis cōtractus uel qͣſi ex quo poſſit cre ctionē ſuā bonaꝫ: tu tn̄ magis ꝑfecte ⁊ magis late dic ditor obligari ſoluenti ⁊ agitur et illo: ut. l. ſtichū.§. ſi aut ſoluens ſoluit noīe illius cōtra quē ſit ceſſio. aut ilmandato jͣ. eo. alias aūt poſtulabitur officio iudicis lius ⁊ alterius ⁊ tūc ceſſio ē inutilis ſiue fiat ante ſoluut. jͣ. de iure fiſ. l. ī fraudē.§. ꝗ ꝓ alio. ⁊ sͣ. de le. i. l. ſi res tionē ſiue in ip̄a ſolutione ſiue poſt ip̄am ſolutionē inobligata. ī fi. ita ēt refert Cy. C. de fideiuſ. l. cū alter. tu terueniēte pacto: uel non: ꝗa per ſolutionē tollitur oīs ꝟo dic clarius. quādoqꝫ ceſſio poſtulatur ante ſolutio obligatio: ut īſti. qui. mo. tol. obli. ī prin. ⁊. d. l. pap̄. sͣ. nē. quādoqꝫ poſt. pͥmo caſu aūt hoc petitur a credito mā. ⁊ hic in prin. Aut ſoluit noīe ipſius ſoluētisᵇ tm̄ ⁊ re agēte ad ſuū debitū ⁊ petitur ope exceptiōis: ut. l. ſi hoc cōſtat. ⁊ tūc ualet ceſſio facta poſt ſolutionē nullo fideiuſſores.§. fi. sͣ. de fideiuſ. aut petitur a creditore interueniēte pacto: ꝗa actiōes cōpetētes cōtra debitonō agente ⁊ tūc petitur officio iudicis uel conditiōe ex res principales nō extinguūtur: vt. l. ſtichū.§. ſi māda.l. fideiuſ. sͣ. de fideiuſſo. aut petitur hoc poſtſolutionē NNNN ij

De ſolutio. ⁊ libera. tractat̉ nō de ea q̄ deſcendit rōne doli uel culpe. ⁊ tūe in caſibus in quibus pōt peti ut dictū ē. ⁊ tūc aut p̄ceſ aut negociū ꝑtinet in totū ad cōuentū ⁊ ī nullo fit ceſſit aliꝗs cōtractus ex quo creditor poſſet obligari ſolſio. aut ī totū ad aliū correū ⁊ in totū ſit ceſſio. aut ꝑtiuendo ⁊ illo pōt agi: ut. l. ſtichū.§. ſi mādato. jͣ. eo. aut net ad utroſqꝫ cōmuniter ⁊ ſit ceſſio tm̄ ꝓ illa ꝑte ꝓ qͣ talis cōtractus nō p̄ceſſit. ⁊ tūc aut illud qd̓ ſoluebatur ꝑtinet tm̄ ad illū correū ꝑ. l. ſupͣ allega. ⁊ ꝑ id qd̓ nota. cōſiſtebat ī pecunia numerata aut ī alia ſpecie uel quāin glo. ī. l. uir uxori.§. fi. s. ad uelleia: ⁊ qd̓ dixi uobis ī titate. pͥmo caſu poterit agi actiōe ex empto ꝗa emiſſe l. reos. ī princi. sͣ. de duo. re. reprobata ī oībus p̄dictis uidet̉ illas actiōes: ut hic ī fi. ⁊. l. cū his. sͣ. de fideiuſ. ⁊ diſtinctis. glo. poſita ī. d. l. ſi plures. vꝫ an ſit renūciatū l. ſi dubitet̉. ī prin. e. ti. ſi uero cōſiſtebat ī alia re tūc nō beneficio diuiſiōis uel nō ꝑ rōnem Dy. ſupra dictam. pōt eē emptio: ſꝫ erit ꝗdā cōtractus īnoīatus: ⁊ iō pu¶ Circa tertiū caſū.ſ. circa plures fideiuſ. Dy. tenet il to ꝙ poſſet agi actiōe p̄ſcriptis ꝟbis: ut. l. i.§. ſi ꝗs ſerlā diſtinctionē. ſcꝫ ſi ē renūciatū bn̄ficio fit ceſſio inſoli uū. sͣ. depoſiti. poſſet ēt hoc caſu cōdici illud qd̓ ē ſolu dū alias ꝓ ꝑte. puto ꝙ iſta diſtinctio nō ſit ꝟa. nā poſi tū cū ſit ſolutū ob certā cām que nō ē ſecuta. ꝓ hoc ha to ꝙ beneficio diuiſiōis ſit renunciatū: ſi opi. Dy. eſſet buiſtis glo. ī. d. l. cū his. sͣ. de fideiuſ. Et p̄dicta ꝟa qn̄ ꝟa iſta actio quā creditor hꝫ cōtra fideiuſ. haberet ī ſe loꝗmur in pluribus obligatis principaliter uel acceſillud onus annexū ꝙ actionē īſolidū teneretur cedere ſorie nō curo. ſed qn̄ ē unus tm̄ obligatꝰ: ſed alter nō: cōtra alios. cū ergo iſta cā tranſiret ad fideiuſſores cui qui tn̄ ſoluit ex aliqͣ cā tūc illi officiū iudicis cōpeteret: facta eēt ceſſio: ut. l. pōponius.§. cū ꝗs. de acqui. poſut ſibi ceſſio fieret: ut. d. l. ſi res obligata. in fi. sͣ. de le. i. ſeſ. ⁊. l. apud celſū.§. de auctore. ⁊ qd̓ ibi no. de doli ex ⁊. l. ī fraudē.§. ꝗ ꝓ alio. jͣ. de iure fiſ. Predicta oīa hacep. ſi igit̉ fideiuſſor ageret ex actione ſibi ceſſa īſolidū bēt locū ī caſu p̄ſentis. l. qn̄ ſoluēs poſtulabat ſibi fieri cōtra aliū fideiuſſorē diceret iſte ſecūdo ꝯuētus cedas ceſſionē cōtra aliū. alias aūt ex diuerſis cāis ⁊ cōtractimihi actiōes īſoliduꝫ cōtra alios. ⁊ ſic haberet neceſſe bus ceſſiōes poſtulātur: ut. l. is ꝗ puteū.§. ſi poſtea. sͣ. cedere cōtra ſeip̄m. ⁊ ſic peteret ꝓ parte ſua qd̓ reddiqd̓ ui aūt clā. ⁊. l. ꝙ ſepe.§. ſi res. sͣ. de cōtrahē. empt. turus eſſet cōtra. l. dolo facis. sͣ. de doli excep. ⁊ ſic ē ea Et ſeꝗtur ēt ꝗs qn̄qꝫ ceſſionē ꝑ quādā cōſequētiā: ut dē rō ī pluribus fideiuſ. que ē ī pluribus tutoribus. di l. cū ꝗs.§. ſi debitorē. sͣ. e. ⁊. l. ſi uēdidero.§. ſi ticius. jͣ. co ergo ꝙ fideiuſſori cōtra prīcipalē ceditur ī ſoliduꝫ. de fur. ſꝫ non ē noſtra materia. ¶ Tertio q̄ro qn̄ dēat cōtra fideiuſſorē ꝟo ſit ceſſio ꝓ ꝑte fideiuſſoris: ut difieri ceſſio. rn̄deo ut appet ex his q̄ dixi.sͣ. circa cōtracā. jͣ. ꝓxi. q. ⁊ ꝙ hoc ſit idē ī fideiuſſoribus qd̓ ī tutoriria. ¶ Quarto q̄ro inquātū ē faciēda ceſſio iſtā qōnem bus qͣſi tꝫ gl. ī. d. l. cuꝫ his. ⁊. l. cum fideiubeat. sͣ. de fidiſputat hic glo. ⁊ ī. l. i. C. de duo. re. ⁊. l. ſi plures. sͣ. de deiuſ. ¶ ¶ Quero iuxta hoc pone ꝙ ſunt tres rei uel admi. tu. ꝗdā faciūt differētiā īter tutores ex una ꝑte: tres tutores uel fideiuſſores ⁊ unus ſoluit īſolidū. an ꝗbus dꝫ fieri ceſſio ꝓ ꝑte. rō ꝗa unꝰ hꝫ actionē contra ſaltē ꝓ duabus ꝑtibus ceteroꝝ fiat ceſſio īſoliduꝫ. gl. aliū: ut dictū ē. ⁊ plures correos ex alia ꝑte ꝗbus dꝫ fie que ē hic dicit ꝙ ſic ⁊ bene. ⁊ ē rō ꝗa tale ius dꝫ cedere ri ceſſio īſolidū. ſꝫ glo. dic̄ ꝙ hoc nihil ē. ueꝝ dicit quia qͣle ē apd̓ euꝫ: ut. l. ſtichuꝫ.§. pe. jͣ. e. ⁊. l. ij. C. de fideiuſ. ēt correis dat̉ actio ſine ceſſiōe īuicē: ut. C. de duo. re. ⁊ hoc ēt tꝫ glo. ⁊ Cy. ibidē. C. de duo. re. l. i. Attn̄. Ia. l. i. ⁊ ibi no. ꝑ glo. Eſt ergo eadē rō q̄ ē ī pluribꝰ tutori de are. hoc ītelligit quādo alij duo ſunt ſoluēdo. nā ſi bus. Alibi dicit glo. aut ē renūciatū bn̄ficio diuiſiōis ⁊ alter eoꝝ ſoluēdo nō eēt tunc d̓beret īuicē ꝑiculuꝫ cōidꝫ fieri ceſſio īſolidū. aut nō ē renūciatū ⁊ dꝫ fieri ceſſio cari. ar. l. ueꝝ.§. ſi cum tres. sͣ. ꝓ ſo. ⁊. l. ſi plures. sͣ. de ꝓ ꝑte: ita no. ī. l. ſi plures. sͣ. de admi. tu. quā glo. Dy. admi. tu. ẜm ītellectuꝫ Azo. ita ēt tꝫ Ol. ⁊ Cy. tangit ī rep̄hēdit ꝓut loꝗtur ī pluribus tutoribus: uel ī pluril. ij. C. d̓ duo. reis. ¶ Sed quero quādo ille cui facta eſt bus correis. nā cū unus habeat actionē cōtra aliū pro ceſſio cōtra alios duos īſoliduꝫ agit cōtra unuꝫ inſoliꝑte ſua nō poſſet agere īſolidū cōtra eū: ꝗa poſſet ſibi cōuētus obijcere qūo petis a me ſolidū ꝗa ſi ſoluiſſem duꝫ ex actiōe ceſſa: an d̓beat illi cedi actio ſibi ceſſa con tra aliuꝫ. dicit Dy. ꝙ ſic: ꝗa ēt vtilis ceſſa pōt cedi: ut a te poſſem repetere ꝑtē: ut. l. dolo. sͣ. de doli except. ⁊ ita loꝗtur lex cū pupillus. sͣ. de tu. ⁊ ra. diſ. ⁊. d. l. ſi plu sͣ. ad treb. l. i.§. d̓ illo. ⁊. l. ex aſſe. ⁊ ibi no. eo. ti. ⁊. l. emptor. ⁊ ibi not. C. de heredi. uel act. uēd. ¶ Quero ꝗnres. sͣ. de admi. tu. ſꝫ ī pluribus fideiuſ. Dy. approbat toᵇ q̄ actio dꝫ cedi. reſpōdeo ꝑſonalis ⁊ hypothecaria illā glo. ꝗa unꝰ nō hꝫ actionē cōtra aliū: ut. l. ut fideiuſ. cōtra pͥncipalē ⁊ cōtra fideiuſ. ut. C. de fideiuſ. l. ij. ⁊. l. sͣ. d̓ fideiuſſo. Cy. C. de duo. re. l. i. dicit ꝙ ēt ī fideiuſ. cuꝫ alter. ⁊ sͣ. d̓ fideiuſ. l. fideiuſſoribꝰ. ⁊. l. cuꝫ his. Itē forte illa glo. nō bn̄ dicit nec dicit plus ⁊ uerū dicit: vt dꝫ cedere officiuꝫ iudicis qd̓ cedi pōt: ut. l. ſi mīoris. sͣ. jͣ. dicā. Alia ē opi. Io. q̄ cōiter ꝑ glo. tenet̉ ꝙ ꝓ ꝑte tm̄ de admi. tuto. ⁊. l. ꝙ ſi minor.§. fi. sͣ. de mino. Itē puceſſio fiat: ut hac glo. ꝑ. l. alle. ī ea. doc. tn̄. C. d̓ duo. re. l..i. diſtinguūt circa hoc. tn̄ ꝗa imꝑfecte diſtinguūt: iō to ꝙ debeat cedere naturalē oblationē tm̄ ſi illā ſolaꝫ hꝫ: ꝗa ⁊ cedi pōt: vt. l. ſi eius. sͣ. ad trebel. ¶ Sꝫ quero ego examīabo hāc. q. ꝑ tres qōnes. pͥma īquātū cedat̉ uni ex pluribꝰ tutoribꝰ. ẜa īquātū uni ex pluribꝰ correis. iuxta p̄dicta an in hac ceſſiōe reꝗͥrātur ille ſolēnitates a ¶ Circa pri q̄ ponunt̉ ī. l. ꝑ diuerſas. ⁊ in. l. ab anaſtaſio. C. mā. rn̄. Tertia īquātū vni ex pluribꝰ fideiuſ. uel mādatoribꝰ. mum. Idem ¶ Circa pͥmūª aut cōuēit̉ ex dolo ꝓpͥo uel cōi ⁊ tūc nō nō vt expreſſe dicitur: ī tex. ī. d. l. ꝑ diuerſas. ¶ Septino. barto. ⁊ bal. ī. l. i. C. d̓ dꝫ fieri ceſſio ī aliquo: ut. l. ſi plures. sͣ. de admi. tu. aut mo q̄ro ꝗd ſi creditor dictas actiōes nō pōt cedere. re trāſac. poſt ꝯuenit̉ ex culpa. ⁊ tūc aut ex culpa ꝓpͥa tm̄ ⁊ ī nullo fit ſpondeo ut plene dixi in. d. l. ſi ſtipulatus.§. ſi ex duoCy. ceſſio. aut ex culpa alteriꝰ tm̄ ⁊ ī totū ſit ceſſio. aut ex cul bus sͣ. de fideiuſ. non ſunt alia. pa cōi ⁊ ſit ceſſio ꝓ ea ꝑte q̄ cōtīgit cōtutorē tm̄: vt. sͣ. j Cōmixtiōe nūmoꝝ reconci s I AlleNi. uatur ſolutio. h. d. ¶ Op. ꝯmo. l. vn̄ q̄rit̉. ⁊. l. ſi plures. sͣ. d̓ admi. tu. ⁊. l. cū pupillus. sͣ. de tu. ⁊ ra. diſ. facit. l. cū poſſeſſor. jͣ. de cēſi. ⁊. l. q̄ſi ꝙ mixtione nō efficiātur recipiētis: vt. l. ſi fru tū. sͣ. de peculio. ⁊ ad. l. rhodiā de iac. l. i. ⁊. l. ij.§. equiſſi mētū. sͣ. de rei ven. ⁊ īſti. de reꝝ diui.§. ſi frumentū. ſo. mū. ¶ Circa ſcd̓ꝫ.ſ. circa duos reos. dic aūt ipſi ſūt obli ſpāle ē ī nūmis ꝓpter ſingularia p̄cepta: vt. l. ſingula gati ex mera liberalitate: ꝗa nihil ad eos ꝓ illa obligaria. sͣ. ſi cer. peta. ¶ Quero hic loꝗtur qn̄ bona fide ac tione ꝑuenit ⁊ tūc in illo ſit ceſſio niſi ſint ſocij: vt. l. in cepit. ꝗd ſi accepit mala fide. Rn̄. ꝯmixtiōe nō recōcib ¶ Quinto l. falci. hoc obſeruandum. sͣ. ad. l. fal. ꝑ quā. l. tenet hic liari ſolutionē nec dominiū ſibi acꝗri. ar. l. d̓ eo.§. ſi ꝗs quero. uide Guil. aut ſūt obligati ex alia cā: ⁊ tūc aūt ſūt plures cor sͣ. ad exhiben. ⁊. l. rogaſti. in fi. sͣ. ſi cer. peta. ⁊. l. ſed ⁊ ſi que dixi ꝑ rei ex cōtractu uel qͣſi in quo uenit dolus uel culpa. ⁊ d̓ pater. in. fi. sͣ. ad mace. bar. in. l. per illa obligatiōe tractat̉. ⁊ tūc idē dic qd̓ ſupra ꝓximo di diuerſas. C. Per aſpectū q̄ritur doTeuniam. miniū rei ſolute. h. d. manda. xi ī pluribus tutoribus. Aut ſunt obligati alias utputa ꝗa acceperūt pecuniā mutuo uel ꝗa ꝓmiſerūt ex cauſa Quelibꝫ obligaRout quiſqꝫ. uō difſoluitur eo emptionis uel ſimili. ⁊ ſic de tali obligatiōe primitiua

De ſolu. ⁊ libera. 9 9 I ſtipulatꝰ.§. ſi lācē. Iſtū tex. tene mēti ſingl̓r ī fi. ad id qd̓ no. bal. rū quo ad debitores ſciētes cōditionē deterioratā. ſꝫ ꝗd ſi effectꝰ fuerit ꝑ illū tex. ī aucͣ. dos data. C. de dona an̄ nup. de depoſitario ꝗ ī iu furioſus: idē dicas ẜm bal. ī. l. i. ī ul. col. C. de ſenten. Et adde ꝙ ſi mutat dicio fecit reꝗrere deponētē cū uellet ei reſtituere depoſitū utꝝ ex ſtatū īcōpaſſibilē mādato uel ī quo pōt dn̄s minus qͣꝫ pͥus reuocat̉ māda pēſe facte ī iudicio debeāt reſtitui depoſitario ubi dixit ꝙ ſic ⁊ fac̄. qd̓ no. tū ẜꝫ bal. ī. d. l. mādatū. in. vj. col. ⁊ ibi ponit multos caſus. bar. ī. l. ſi reus paratꝰ. sͣ. de ꝓcura. ẜꝫ imol. hic ⁊ oēs. ſꝫ bal. ī auc. ꝯͣ ꝗ prof Oc iure. Iaco. de are. Itē cū bar. cuiꝰ opi. ē uerior: tꝫ bal. ī. l. falſus. priā. ī fi. d̓ n̄ in. ij. col. C. nu. pe. tꝫ ꝙ ſi de fur. ⁊ ī. l. in pͥma cita mō quo ligat̉. h. d. ¶ Op. de. l. ſicut. ⁊. l. ī oībus ¶ An ꝓcu. hn̄s mādatū ad exigēdū poſſit ſolu i. C. qui. res tiōe cōfiteat̉ sͣ. e. ſo. ꝙ hic dr̄ pōt diſſolui nō negat ꝗn̄ ⁊ alijs iud. nō no. ⁊ tionē reciꝑe: ibi. Tn̄. Et an̄ ꝓcur. poſſit actionē reꝰ nō cōdē in. l. ꝙ ꝗs. in modis poſſit diſſolui: utputa cōfuſione uel alijs nat̉ ī expēſis iudicati ītētare. Et an̄ ꝓcu. ad lites pn̄teſ ⁊ futū. prī. C. de ꝓvt ibi pꝫ in modis. poſſit peter̄ ſnīaꝫ executiōi mandari: ibi. Vero. cur. ⁊ ī. l. nā corꝑe ad qd̓ ⁊ nocere. et Heres adie 9 ¶ Procuratori liuide no. per I ſtipulatus. ginō pōt ſo ibi ang. sͣ. d̓ Oc iur e.tis nō pōt ſolui niſi bal. in. l. non pac. ⁊ adde lutionē reciꝑe. h. d. ¶ Quero q̄ ē rō. di ignorat. C. ad hoc datus ſit. h. d. no. l. ¶ No. ꝙ ꝓ tex.ī. l. ſolude fruc. ⁊ licūt ꝗdā ꝙ more adiecti vr̄ reuocatū mādatū qd̓ tū.§. ſolutā. curatori litis nō pōt ſolui. ſimile ī. l. ſꝫ ſi tm̄. sͣ. de tis. expenſ. glo. rep̄hēdit ⁊ bn̄ ut habes ī glo. Dicit ergo ꝙ sͣ. de pigno. pac. ẜo not. ꝙ ꝓcuratori nō dat̉ actio iudicati. b ¶ Habes ī act. ⁊ no. ī. l. rō ē iſta: ꝗa ſolutio ꝓut ī ꝑſona adiecti cōfert ē gl. Adde gl. ¶ Ad pͥmū dictū op. de. l. iiij. C. de noua. ⁊ d̓ ſo fideicōmiſ. mere facti: iō ad heredē nō trāſit: ut. l. ꝗ heredi. ⁊ doc. ī. l. i. ī lu. l. īductū. ſol. Iaco. de are.ʳ ibi fuit datꝰ ꝓcu§. ſi rē. ff. de fi. C. de anī prin. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. dixi ī. l. eū ꝗ.§. qui ſibi leg. iij. Conrator ad exigēdū qd̓ v̓bū īportat ab initio extor na. excep. trariū tenuit sͣ. de verbo. obli. q̄re: ut. l. fideicōmiſſa.§. ſi rē. sͣ. de. l. iij. iō ei pōt I cū ſpe. ī ti. d̓ ꝓ3ª. Res īdiuidua quo ad ſolutio corne ſolui. hic fuit datꝰ ſimpliciter ad agēdū ẜm euꝫ Vl la( C. nē pōt ꝗbuſdā ex heredibꝰ ſol cu.§. ut aūt. lius. qd̓ ſatis placet. ¶ Tn̄ ꝯtra hoc op. de. l. iij. sͣ. ſo. ver. verū ad Limita hāc ui mādato iudicis. h. d. ē pulcher caſus ⁊ menti euitādas. ma. ⁊ qd̓ ibi no. ubi ꝟbū exigēdi non cōtinet ꝙ l. ẜꝫ Io. an. tex. ⁊ gl. ī. d. tenēdus. Quidā dicūt ꝑ hūc tex. ꝙ actio depopoſſit reciꝑe ſolutionē. Rn̄. mādatū de exigēdo ī addi. ſpec. l. iij. ſed opi. ſiti nō naſcit̉ niſi dolo cōmiſſo. ſꝫ glo. dic̄ ⁊ meī ti. de depo qn̄qꝫ ſit ẜuo uel alij ꝗ ī iudicio eē nō pōt: ⁊ tūc ſi bar. ē uerior ſito. ī rub. ni lius ꝙ obligatio ⁊ actio ad rei reſtitutionē ſtatī ⁊ facit. l. uer ne dubio refert̉ ut ſolutionē poſſit reciꝑe. nā ad ſi creditor iā bū exacte. d̓ naſcit̉ facto depoſito. ſed actio rōne doli nō ori actū iudicialē nō pōt referri: ꝗa ẜuus nō pōt exacceptauit il v̓bo. ſig. ⁊ ui tur niſi dolo cōmiſſo: qd̓ dic ut habes ī glo. uſſonbu. ꝑiri ī iudicio: ut. sͣ. e. l. ſi ꝗs ẜuo. Aut refert̉ ad li lū ī debitorē de bal. ī. l. itē Ex. l. ſequenti. qꝛ tē nō pōt berū. ⁊ tūc aut refert̉ ſimpliciter aut cū adiūcto. magiſtris. ī mādās illud ¶ Procurator cēſetur reuocatus ſi poſt māda lec. antiqua. Prīo caſu ītelligit̉ ꝙ poſſit agere ⁊ ſolutionem ne q ſutnur mandatū re sͣ. de pactis. tū effectus eſt ribaldus. reciꝑe: ut. l. iiij. C. de dona. ⁊. l. īductuꝫ. de ſolu. uocare ꝑ. l. ⁊ ibi alex. Et Paaut ꝓfert̉ cū adiūcto: ⁊ tūc aut adiūgit̉ actui exſi ego. s. de adde ꝙ exiI eu cornelius. tum ne. geſt. AD periūdi ī iudicio: ut ſi dico facio ꝓcuratoreꝫ ad gere ēt ueri DE ꝙ idē tꝫ de ſoluēdo tertio ex īteruallo appoſitū ficat̉ ī ſpōte agendū exigēdū ⁊cͣ. ⁊ tūc ſine dubio īportat: ut c a lii ſ. liit pau. de caſt. ſoluēte. vt in idē oꝑat̉ qd̓ ſimplex mādatū. h. d. ſingularis lex ſolutionē poſſit reciꝑe: alias nihil īportaret. aut hic an. ⁊ ale. d. l. ſi cū do. ⁊ mēti tenēda quā neſcio alibi. No. text. ibi nec ī. l. ꝗ uſufru adiūgit̉ ꝟbū recipiēdi ſolutionē: ut facio te ꝓtē.§. ſi poſt. ctu. sͣ. de v̓cāmᵇ habuiſſet ⁊cͣ. No. ꝙ dixi ī ſūmario. facit ad ſo. matri. ui curatorē ad exigēdū ⁊ ſolutionē recipiēdū ⁊cͣ. ⁊ bo. obli. bal. de ibi imol. hoc. sͣ. de dona. l. hoc iure.§. ſi ꝗs d̓dit. ¶ Op. tūc ſine dubio ꝟbū exigēdi nō cōtinet ꝙ poſſit ī. l. fi. C. d̓ no ⁊ uide bar. ī sͣ. e. l. v̓o ꝓcuratori. ſo. aliud ī adiecto tꝑe ſtipu ſolutionē reciꝑe: ꝗa ꝓpter exp̄ſſionē alteriꝰ apl. i. ī ulti. col. nel aſin latiōis cōtracte. aliud ī iſto pacto ex īteruallo ap aE Ibi nec ꝑet ꝓferētē noluiſſe ſub illo ꝟbo ad exigēdū cō C. de ſentē. uidonleciſeſ cām. No. ꝙ ⁊ hāc. l. limi poſito qd̓ dic: ut dixi ī. d.§. ſi ꝗs d̓dit. ¶ Itē op. prehēdi ꝙ poſſit ſolutioneꝫ reciꝑe. ⁊ ita loꝗt̉. l. tintti pactū inutita: niſi ꝓcur. C. de iure do. l. ij. ⁊. l. cū maritus.§. fi. sͣ. de pac. iij. sͣ. ſo. matri. ¶ Itē op. de. l. cū ꝗs.§. ſi debito le oꝑat̉ ideꝫ habeat libedo. ſol. ibi ille cui d̓bebat ſolui fuit ſtipulatus hic rē. ⁊. l. ſi ꝟo ꝓcuratori. sͣ. e. So. ibi loquit̉ ī gn̓ali qd̓ ſimplex rā admīſtra mādatū. qd̓ ſecus. ¶ Ultīo ex hac. l. no. duo. prīo hēs hic ca tionē illius ꝓcuratore oīum bonoꝝ. hic loꝗtur ī ꝓcura. ad pino iuaū iit no. ẜm bal. ī cāe: ꝗa tunc ſū. q. not. sͣ. de pac. l. i. ꝙ ſi ꝓmittis mihi ꝙ dalitē tm̄. ⁊ iō dico ꝙ ſi ꝓcurator eſſet ad lites ⁊ l. pe. in. vij. poterit trāſi xutaſ e bis illi tertio nullū ius q̄rit̉. Itē ꝑ fi. hꝰ. l. deter alias gn̓alis ei nō poſſet ſolui ex uigore illiꝰ mācol. C. d̓ act. gere ⁊ fortiꝰ minat dy. ⁊ alij doc. ꝙ ſi pꝰ mādatū ſcm̄ ꝓcu. ē dati: qd̓ hꝫ ad lites: ſꝫ ex uigore gn̓alis mādati ei ⁊ obli. ſed ꝯͣ ſolutionē re hoc ⁊ ꝯͣ illuꝫ ciꝑe: ut ī. ca. factꝰ ꝗdā ribaldus uel inimicusᵉ uel alias cōdipoſſet ſolui: ut ī cōtrarijs. Hoc ēt apꝑet ī tutore tex. bal. in. l. ꝗ ad agēdū tionē mutauit ī deterius: ꝙ vr̄ eo ip̄o reuocatū cui lꝫ litis exercitiū ſit mādatū: tn̄ ei pōt ſolui ex iij. C. d̓ ꝯͣhē. de ꝓcu. lib. mādatū: ut hic ⁊. l. cū quis. ī prin. sͣ. eo. ti. ⁊ hoc uigore gn̓alisͣ admīſtratiōis: ut. l. ꝙ ſi forte.§. i. ⁊ ꝯmit. ſtip. vj. ī fi. ſecꝰ ſi īducit illum tenet Ci. C. de fur. l. falſus. ī prima queſtione. sͣ. eo. ¶ Uenio ad ẜm dictū. dr̄ hic ꝙ ꝓcurator in inſtrumētex. add̓ bar. to continet̉. Qui ſoluit d̓nō hꝫ actionē iudicati: īmo hꝫ lꝫ ope exceptiōis ī. l. ſi cū funCōcedimus I tuo ſeruo. bitū naturali repellat̉: ut. l. ſi ꝓcurator. sͣ. de procur. ubi dr̄ ꝙ dū. de pac. ⁊ ī p̄dictis ple ter tm̄ non repetit. h. d. hꝫ actionē iudicati: lꝫ exceptiōe repellat̉. potes ad hāc. l. uinā ⁊ liberaꝫ de oīno bar. dicere ꝙ ibi loꝗtur de exceptiōe facti uel ītētioadminiſtra1 ¶ Op. de. l. cū ꝗs.§. d̓ pe Biſi i. culio. sͣ. e. ſo. ītellige prin. ī. d. l. i. sͣ. de tionē ꝗa tūc nis. uel dic ꝙ ꝓcurator hꝫ actionē iudicati dire pac. hic alle. intelliget̉ li huius. l. ꝙ lis pēdet uel abſolutus eſt ctā. utilis aūt cōpetit dn̄o ſine ceſſiōe: ut. l. ī cāe. ⁊ tex. ī. l. ſi cū berā ſoluꝫ ſu dn̄s: ꝗa ī peculio nihil erat. uel ſoluit certā ꝑteꝫ ī fi. sͣ. d̓ ꝓcur. iō ꝓcurator agēs iudicati exceptio tuā. C. d̓ cōper inſtantia trahen. ⁊ cō nō ſuper cā. non ſufficientē ad debitū: ſecus ſi ſoluiſſet totū ne repellit̉. ⁊ qd̓ hic dr̄ ꝙ ei actio iudicati nō damit. ſtip. Nec pōt ſo ut in contrario. tur: ītelligo oꝑe exceptiōis ⁊ hoc plꝰ placetᵍ ꝗa e ¶ Uel inilutionē reci ¶ Ibi nō minus quāt ī reꝑio ecōtra qn̄ ꝓcurator ē cōdēnatus ꝙ ip̄e te micus. Add̓ ꝑe ut ſinguOlidū. tate qͣꝫ die. dic. iō ſi offe bal. ⁊ imol. ī net̉ directa ⁊ dn̄s utili: ut. l. iiij.§. ſi ex cōuētiōe. la. dixit bar. l. eū ꝗ ita.§. in. l. ꝗ rome. ratur poſt diem non teneor reciꝑe ſine sͣ. de re iudi. ⁊ ibi no. in ulti. glo.§. ⁊ tn̄ cōſtat qͣ ꝗ ſibi. sͣ. de §. calimach intereſſe ſecundū Ia. de are. in ꝓcuratorē actio iudicati nō datur: ut. d. l. iiij v. ob. ⁊ oīno de v̓bo. obli. Ex. l. ſequenti. ī prin. d̓ regu. iur. ¶ Cōtra hoc op. de. l. ij. ⁊. iij. bar.i. l. ī cō⁊ p̄dicta ue firmādo. sͣ. ra quādo ha de cōfir. tuto. bar. ī. l. falſus. C. de fur. bal. ī. l. mādatū. ⁊ ī. l. cū mādatī. C. buit adminiſtrationē certe cāe ſpecialiter nominate: ſecus ſi fuerit conſti mādati: ⁊ bal. in. l. pater.§. fi. sͣ. de legi. tuto. ⁊ ibi Cy. ⁊ bal. ⁊ facit qd̓ no. tutus ꝓcurator ad cām quā talis eſt habiturus cū tali: quia tunc intellil. c. ij. de ꝓcur. li. vj. ⁊ bar. ī. l. liberto.§. lar. de annu. leg. Et limita niſi degit ſolū de lite ſeu inſtantia: ⁊ quo ad illa tantū dicitur talis habere libe bitor habeat facultatē ſoluēdi dn̄o unū ⁊ ꝓcuratori ſeu adiecto aliud qm̄ rā adminiſtrationē ẜm bar. in. d.§. calimachus. quod bene no. ⁊ pungit ꝑ mutationē ſtatus ī ꝑſonā ꝓcuratoris uel adiecti nō ītelligit̉ mutata uo raph. hic non tamen firmat. MDDE. an habēs mādatū adagendū ⁊ exi lutas dn̄i ⁊ ſic nec poteſtas ſoluēdi illi. caſus ē not. ī. l. ſtichū in.§. vſufru. gendū poſſit recipere a ſponte ſoluente. pau. de ca. cōſilio. xlvij ubi hoc no. ang. jͣ. eo. ⁊ dic ēt ut hēs pꝰbar. sͣ. e. ī. l. cū ꝗs ⁊. q̄ dixi ī. d.§. ꝙ g ¶ Plus placet. Adde quod habetur in. l. ſi procurator meus. ⁊ quod ſibi. ⁊ ad bar. hic ꝑ iſtū tex. adde bal. in. d. l. pater. vbi iſtud ītelligit̉ eē ueibi no. barto. sͣ. de procuratoNNNN iIj

De ſolutio. ⁊ libera. i ¶ Cormati sͣ. de admi. tuto. ſo. tutor hꝫ admīſtrationē geꝑ aliū: ut. l. ſi ut ꝓponis. C. de rei uen. ergo fuit pecu. ⁊ circa onē libelli. ea q̄ hic dineralē nō ſolū ad lites. ⁊ iō pōt actionē iudicati illi pupille q̄ſita actio īcōtinēti. ꝗdā hoc fatētur. uide in glo. cit bar. uide intētare ex uigore gn̓alis admīſtratiōis ſibi con alij dicūt: ⁊ hoc tꝫ glo. hic ꝙ illd̓ ē ueꝝ ī tutoreꝑ ī. l. reſcriptū. tur forte co sͣ. de pactis. ceſſe. idē dico ī ꝓcura. ꝗ hꝫ mandatū ad littes: ⁊ quē q̄ritur pupillo ex re ſua īdiſtincte ēt ſi pupil gitandū. per b ¶ Solutioalias haberet gn̓ale mādatū. nā ex uigore iſtius id qd̓ ipſeli noīe nō cōtraheret: ſꝫ ꝑ exͣneū nō q̄ritur pupil nē recipere. met nō in. l. mādati gn̓alis poſſet actionē iudicati ītētare. et lo niſi ī ſubſidiū hic ē no. caſus ī. l. nr̄a. hoc ēt tꝫ idē tꝫ bar. in aurelius.§. hoc ꝑpetuo tene mēti. nā ſemel ī ciuitate iſta dil. ſi tātū. sͣ. d̓ Ia. de are. sͣ. qn̄ ex ſcō tu. l. ij. ⁊ ibi ip̄e hoc no. qꝛ gaius. de lipactis. ceba ꝙ ꝓcurator ad lites non poterat petere ꝙ tene mēti. Ex. l. ſequēti. be. lega. ī v̓. Ilie. Ui ſnīa mādaret̉ executiōi. hoc tn̄ intelligo ueꝝ qn̄ ideꝫ ꝓ decla ¶ Quid īportent iſta ꝟba cōfiteor me habuiſſe de ad hꝰ ratione. ⁊ ui petit executionē ſnīe ī qͣ ip̄e fuit ꝓcura. nā ſnīa la ⁊ habere. l. ītellectū. l. de barto. ⁊ ta finitū ē eiꝰ mādatū. ita loꝗt̉ hic ⁊ iā noua lis ī v̓o ⁊ qd̓ ibi c ¶ Iſta Imol. in. d. ſcripſi. sͣ. eo. I ex pluribus. ⁊ bona. cepit eē. ſꝫ ſnīas latas an̄ mādatū ſibi ſcm̄ nō uil. acceptilatū ⁊ bal. in. l. ꝗ §. i. jͣ. tit. i. h̓ deo qͣre nō poſſet petere mādari executioni uel l. ⁊ breuiter. h. d. clauſula gn̓alis reſtrin in aliena.§. allega. uide qͣre actionē iudicati ītētare nō poſſit cū iſtud ali gitur ad ſpecificatā tm̄ ſi hoc pōt fieri ſalua rōe quāqͣꝫ sͣ. de eum. nego. geſt. quo reſpectu poſſit dici lis ⁊ litis exercitiū ē mārecti ẜmōis. h. d. no. l. ¶ Op. ꝙ clauſula gn̓alis g ¶ Luciuſ ti d ¶ Notabidatū. Et idē dico ſi eēt factꝰ ꝓcurator ad littes p̄ ciꝰ. uide no. referatur ad oīa: ut. jͣ. ti. i. l. pluribus. ſol. hic pōt lis. l. Et no. bal. in. l. i. C. ſentes ⁊ futuras ꝙ petere poſſit executiōi ſnīam referri ad ſpecificata tm̄ ſalua rōne recti ẜmōis hic tex. ꝙ ma eo. tit. mādari ⁊ actionē iudicati ītētare ex uigore māter nō ē legi ibi ſecꝰ ita dꝫ ītelligi qd̓ no. ī. l. empt.§. luciꝰ. sͣ. d̓ h ¶ Lucius. tima admini dati ad lites futuras nō ex uigore ſimplicis māpac. ⁊ ibi plene dixi ī. l. aureliꝰ.§. gaio. sͣ. d̓. libe op. uide bal. ſtratrix bodati. ꝓ hoc facit qd̓ no. gl. ⁊ ego clariꝰ dixi ī. l. dā ī. l. īperator. leg. ¶ Ulteriꝰ q̄ro iſta ꝟba ꝯfiteor me habuiſſe noꝝ: vt alle. de ſtat. ho.c ni.§. ſi is ꝗ uicinas. sͣ. de dā. īfec. ⁊ hec ſunt mul⁊ hr̄e ⁊cͣ. quid īportāt una glo.ᵉ hic dicit ꝙ īpor bal. in. l. qui allegat glo. tū utilia ad formationē libelliª. nā ꝓcurator ꝗ ē alienā. C. de tāt remiſſionē ꝑ pactū. ⁊ ē gl. ſuꝑ v̓. gaia. alia gl. iſtā ꝓ ſingu. ꝓcur. ⁊ d̓ in ad agēdū ⁊ nō pōt ſolutionē reciꝑe dꝫ cōcluder̄ in hoc eo.§. dicit ꝙ iſta ꝟba hn̄t uim cuiuſdā cō Et no. ꝙ in tellectu huī libello reū cōdēnari ſibi: ut. l. i. C. d̓ ſen. ⁊ dādū inſtrumētis feſſiōis facte ſub ſpe future numeratiōis: ⁊ iō in iuſ. l. uid̓ bal. ſi opꝰ ē debꝫ ⁊ ſoluēdū dn̄o uel alij legitīe recipiēti ꝓ eo. nā ſi pꝰ bar. in. l. fra. xxx. dies poſſet opponi exceptō nō numeraapponi hora ſi vt ꝓpōis. peteret reū cōdēnari ad dādū ſibi nō ꝓcederet te pecunie. ⁊ ē fi. gl. hꝰ.§. ꝗd dicemꝰ. Rn̄. ⁊ dico ne uaget̉ in C. de rei uē. libellꝰ niſi ī caſu ī quo poſſet ſolutionē reciꝑeᵇ: ꝙ ī caſu nr̄i.§. nō vr̄ fcā ſpe futur̄ nūeratiōis qd̓ īcerto. ⁊ ita bn̄ pōt eē cō alle. bal. in. l. ut dcm̄ ē ſupͣ. ⁊ eodē mō qn̄ ꝓcura. ītētaret actio apꝑet ꝗa dixit accepto tuliſſe cuiꝰ acceptilᶠ na miſſoria.i. ſi p̄ſcriptiōe. ī nē iudicati uel peteret executionē ſnīe. ſꝫ ſi ſibi n̄ bi committi tura ē ut ꝗs cōfiteatur ſe accepiſſe lꝫ nō accepit. viij. colū. C. admīſtratio pōt ſolui dꝫ petere cogi ad ſoluēdū dn̄o. ꝓ hoc nec pōt oppōi exceptio nō nume. pe. caſus ē. jͣ. d̓ ſi cōtra ius bonorū: tā ꝑ fac̄ qd̓ dixi ī cōiūcta ꝑſona ī. l. v̓o ꝓcura. sͣ. eo. ti. uel uti. pub. acceptil. l. ſi acceptilatū. ⁊ iō dicit donationeꝫ tutores qͣꝫ ꝑ uide qd̓ no. p ¶ Op. de. l. ſi is acceptil. fieri: ut. l. mortis cā capitur in fi. sͣ. d̓ do alios. l. ſi ma bal. in. l. pe Uodlibet? cui.§. fi. jͣ. e. t. ſo. ter. ⁊ ibi bal. na. cau. mor. ſecus eēt in alia ſimplici cōfeſſiōe. tēs. in. x. col. C. ad uellei. ꝙ dr̄ hic qd̓libꝫ debitū ītellige qd̓ poſC. d̓ pactis. ¶ Ille ꝗ hꝫ mā ⁊ uide in. d. Lutius ticius. datū recipiendi ſit ab initio exigi. nā ſi ē debitū qd̓ nō poſſit exiꝙ ſi reperiū l. ꝗ ī aliena. tur aliqua īgi non uidetur mādatū ꝙ exigatur. §. quāqͣꝫ. de ſolutionē ex certa cā nō pōt ex alia cā r̄ciꝑe. h. d. ſtrumēta cō neg. ge. AD Ex. l. ſequenti. ¶ Op. ꝙ d̓bitor poſſit eligere ī quā cāꝫ vult: vt fecta ī eodeꝫ DE ꝙ pul¶ An ſoluēs negociorū geſtori bn̄ ſoluat. Et ꝓ sͣ. e. l. i. dicit gl. illud ueꝝ ī creditor̄ p̄ſente: ſꝫ hic dic ⁊ cū eiſcre cōſuluit cur. hn̄s mādatū ad uēdēdū cēſet̉ habere manjmunfi ti deꝫ teſtibus miẜat ꝓcura. in unā cāꝫ tm̄. iō in aliā cām nō pōt bal. cōſilio. p̄ſumūtur fa datum ad ſolutionē recipiendam. cccc. xxviiij. ſibi ſolui. iſta ſolu. ē optīa. uel dic ſoluēs uolebat cta incōtinē iiij. li. ꝓ qua ¶ Ex re pupilli ꝑ exͣneū nō cāꝫ eligere ex interuallo qd̓ nō lꝫ. cū.n. p̄ceſſiſſet ti: unū poſt dam duciſſa. I llL. tutorē ſibi nō q̄rit̉ niſi ī ſubaliud. et ad petitio limitata: ut ſolueret in certā cām ⁊ fuerit a Cli I ex plu ſidiū. h. d. ⁊ ē notabilis. l.ᵈ ¶ Op. d̓. l. q hanc glo. bn̄ ſecuta indeterminata: ſolutio dꝫ limitari ſecūdū ribus. trilibi facit qd̓ no. ī aliena.§. quāqͣ. de neg. geſt. ⁊. l. ꝗ hominē.§. ſi una glo. Ad p̄cedētē petitionē: ut. l. ſi fideiuſſor.§. i. sͣ. de inbal. in. d. l. ſi de bar. in. l. nullo. sͣ. e. ⁊. l. ſi ꝗs offerēti. ī prin. s. e. Sol. dicūt terro. ac. ⁊ inſti. de inuti. ſtip.§. preterea. ꝗs eū. d̓ vul. in ſtipulatio ꝗdā hic ignorauit d̓bitor ſoluēs iſtū eē negocio ⁊ pup. ⁊ de ¶ Simplex ſolutio refert̉ ad nibꝰ. de do. Luclū S. cām antiꝗorē ſi utraqꝫ ē uſu rū geſtorē ī ꝯtrarijs ſciuit. ſꝫ certe iſte tex. loꝗt̉ ēt hoc an expe ⁊ qd̓ ibi dixi diat ī inſtru ⁊ uide bal. ī ī ſciēte: ut ī fi. l. pꝫ qͣre gl. ſoluit aliter ꝙ hic ſoluraria: lꝫ una grauioribꝰ pregrauet̉ uſuris. h. d. mento appo l. ꝯͣctibus. in tū ē negocioꝝ geſtori ex poſteriori cōtractu: ibi ¶ Op. ꝙ debeat inſpici cā grauior: ut. sͣ. e. l. i. nere horā. ui iij. q. in prin. ex p̄cedēti. ita dicit glo. ſꝫ ꝗd vult dicere gl. iſta: de Io. an. in cū. l. ſe. Rn̄. hic utraqꝫ cā erat uſuraria nec atten C. de nō nu. Rn̄. hic ſolutū ē ex poſteriori cōtractu.ſ. celebra addi. ſpe. de pe. ⁊ in. l. pe ditur ꝙ una p̄grauetur maiori pōderi uſuraruꝫ inſtru. edit. cunie. C. de to cū mere negocioꝝ geſtore: ibi ex p̄cedēte cū qd̓ ē no. ¶ Itē op. ꝙ. hic nulla ſit cā uetuſtior: §. breuiter ſolu. ⁊ ibi in geſtore negocioꝝ nō cōtracto. iſta ē ꝟa ſo. quaꝫ quia q̄libet eſt cōtracta eadē die: ut hic dicitur. in addi. inci. ter alia dicit no. nā de ꝓcu. an̄ ſibi poſſit ſolui habuiſtis mulhora ⁊cͣ. qd̓ ꝙ talis conſo. nō debet inſpici dies obligationis cōtracte: ta ſpecialiter ī. l. hoc iure. sͣ. e. ti. Itē habuiſtis ꝙ not. feſſio probat ſed dies ſolutionis. quod tene menti. naturalē nu I debi ꝓcuratori dato ad cōtrahēdū pōt ſolui ex uigo ¶ Solu. ſcā ei heredi ꝗ merationē ſi tor. mi re illiꝰ cōtractus. ꝗ.n. mādat ꝙ cōtrahat ur̄ māI IlNS. poſtea ꝑ in īteg. reſti. eſt nō pōt oppo hi pro alio. dare ꝙ recipiat ſolutionē. sͣ. e. l. ꝙ ẜuus: ⁊ iō qui ni exceptio Uide quod abſolutus liberat debitorem. h. d. hꝫ mādatū ad uēdēdū hꝫ mādatū ad ſolutionē nō numeranota. bal. in Ex. l. ſequenti. te pecunie. ⁊ l. fi. C. de cō recipiēdā: ſꝫ de negocioꝝ geſtore ī nulla ꝑte ha ¶ Qui ꝓmittit mihi pro alio me mandante eſt uide bar. ī. l. ſti. pec. bes exp̄ſſū ſicuti hic. aut enī ſoluit̉ neg. geſt. illd̓ ſi ita ſtipula tutus contra me doli excep. qd̓ alias d̓bebat̉ dn̄o abſqꝫ fcō ſui geſtoris ⁊ nō tꝰ.§. griſogo ¶ Per noua nus. sͣ. de v̓. pōt ſolui ei: ut. d. l. ꝗ ī aliena.§. quaꝙͣ. sͣ. de neg. I debitOu. tionē debitor ī obli. ⁊ pau. ge. ⁊. l. ꝗ hoīem.§. ſi nullo. sͣ. e. cū ſi. aut d̓bebat̉ uitus ⁊ ꝯtradicēs poterit liberari. h. d. de caſt. hic qͥ dn̄o ex cōtractu celebrato cū ip̄o geſtore. ⁊ tunc clare loꝗtur ¶ No. ꝙ ille ꝗ promittit mihi pro alio me man aut ſoluēs ignorabat hoc ad dn̄ꝫ ꝑtinere ⁊ īdi⁊ diſtinguit. dante eſt tutus cōtra me doli. excep. tene mēti. f ¶ Cuius ac ſtīcte liberat̉: ut hic. aut ſciebat: ⁊ tūc aut geſtor j ¶ Manumiſſio ſimiceptil. Facta ē ſoluēdo ⁊ liberat̉: aut nō ē ſoluēdo ⁊ nō libera I mHi. lirē morti. h. d. ¶ Op. ac ceptilatio tur: ut hic. ⁊ hāc doctrinā neſcio alibi ita bn̄ ſic̄ ne nō poteſt de. l. ſi hoīem. sͣ. de edil. edic. So. mahēmus hic. ¶ Ultīo op. ꝙ iſti argētarij īdiſtīcte opponi exce numiſſo nō ē ſimilis morti ꝑ oīa: ut ibi. ¶ Iteꝫ ptio nō nu. teneant̉ pupille: ꝗa ex re pupilli q̄ritur ſibi actio opp. de condi. inde. l. neratius. ſolue ut ibi.

De ſolū. ⁊ libera. i o o Ex. l. ſequenti. ¶ In obligatione alterI duc ¶ An cūceſſionarius agit debeat exprimere utrū agat Tichum. natiua ſine culpa debito rei. for māt. q. utili uel directa. Et an de īſtr̄o ceſſiōis debeat fieri coris altera re ꝑempta ī ſuꝑſtite obligatio tātuꝫ Quādo alipia an̄ litem conteſtatam. durat. idē ſi uilior ꝑijt eiꝰ fcō. ⁊ ꝑ īteritū alteriꝰ poſtea cui cōpetūt ¶ Obligatio principa cōtingentē liberat̉ debitor a directa: ſed ad extimatio due actiōes: I duo ret. ſis ꝑ cōfuſionē extīguit an cogat̉ ex nē prioris utiliter conuenit̉. h. di. Iſta lex diuidit̉. prīo primere qua acceſſoriā: ſecuſ ī alia ꝑte prīcipali. Itē cui ad qn̄ erat electio creditoris. ẜo qn̄ erat electio d̓bitoriſ. ẜa agit. add̓ qd̓ idē cōpetūt due actiōes dꝫ exprimere quā intētat. h. d. ibi. ꝙ ſi ꝓmiſſor ⁊cͣ. Itē ẜa ſubdiuidit̉ ī tres ꝑtes. prīa bar. ī. l. natu ¶ Op. de. l. ſi duo. sͣ. de arbi. ubi pactū uniꝰ alteri noraliter.§. niquādo una ex rebꝰ alternatiue d̓bitis ꝑijt ſine culpa ꝓhil cōe. ī. xvj. cet. ſo. hic nō erāt ſocij ibi ſic. qd̓ dic ut plene dixi ſupͣ d̓ miſſoris. ẜa qn̄ ꝑijt culpa ꝓmiſſoris. tertia qn̄ una ꝑijt col. sͣ. d̓ acꝗ. de duo. reis. l. ex duobus. ¶ Circa hāc. l. formāt ꝗdaꝫ culpa ꝓmiſſoris alia ſine culpa. ẜa ibi enīuero. tertia ibi poſſ. all. Cy. qōnē utrū qn̄ ceſſionariꝰ agit debeat exprimere utrum tn̄ ⁊ ſi alter. tex. ibi nō cōmiſerit ſtipulationē.i. nō fuit ī ī. l. fi. C. cōia agat utili uel directa. ⁊ Uber. de bobio dicebat ꝙ d̓be dele. ⁊ uide mora. ¶ Examinemꝰ hoc prin. ꝑ ꝑticulas. Ex prīo di bar. ī. l. galbat exprimere ꝑ hāc. l. idē tꝫ Di. ī. l. ſi mihi. ī prin. sͣ. de cto no. ꝙ qn̄ ē electio creditoris una re ꝑempta illaq lꝰ. ī.§. ſi eiꝰ. leg. i. ⁊ aſſignāt rōnē: ꝗa pōt eſſe ꝙ cōtra utilē obſtaret ſuꝑeſt pōt peti niſi mora p̄ceſſerit: quia tūc mortuꝰ tm̄ in fi. sͣ. de li. exceptio q̄ nō obſtaret cōtra directā ⁊ ecōtra. hoc ultipōt peti. ¶ Op. ꝙ poſſit peti ēt mortuꝰ: ut. l. ſi ẜuū.§. ⁊ poſthu. ⁊ ī l. i. ī prin. ī fi. mū qd̓ pōt eē ꝙ exceptio q̄ obſtaret directe actiōi ⁊ nō fi. sͣ. de ꝟbo. ob. ſolu. ibi loꝗtur qn̄ deceſſit poſt morā. sͣ. de edē. ⁊ utili. ⁊ ecōtra pōit Di. in. c. ꝓ poſſeſſore. de reg. iur. li. ſꝫ iſtud prin. qn̄ an̄ morā d̓ceſſit. ¶ Secūdo op. ꝙ quā qd̓ d̓beat exvj. ⁊ no. ꝑ glo. ī. l. quotiēs. circa prin. sͣ. de admi. tu. ꝓdo deceſſit pꝰ morā poſſit creditor petere eū ꝗ ſuꝑui primere. tꝫ bat̉ ꝑ tex. ī glo. in. l. cū mācipiū. circa fi. sͣ. de edil. edic. bal. ī. l. i. ī fi. uit: ꝗa lꝫ ei uariare: ut. l. ſi ꝗs ſtipulatus ſit ſtichū. s. de C. de acti. ⁊ de hac. q. habes in Spe. de ꝓcura.§. ſeꝗtur. uer. ſed ſi ꝟ. ob. ſo. iſtud dꝫ ītelligi qn̄ p̄ceſſit electio ⁊ d̓bitor fuit obli. ⁊ in. l. ſi q̄rat̉. ⁊ ꝟſi. ſe. ego tn̄ cōſuetꝰ ſum dicere ꝙ ego non uiī mora ꝑ lit. cōte. ita ꝙ creditori uariar̄ nō lꝫ. alias poſ ꝗs in rē. sͣ. d̓ deo qͣliter hoc poſſit ꝓcedere. nā ille ꝗ ītētat directas ſet uariare ⁊ eligere uiuentē: ut. l. ꝯtra. poſſet ēt ītelligi procura. b ¶ Inſtru actiōes intētat eas ꝓcuratorio noīe cedētis: ut. l. plahoc qn̄ aliꝗs eēt creditor ex teſtō quo caſu fcā electiōe mento. uide ne. sͣ. fa. herc. ille ꝗ intētatutiles: lꝫ narrationē fundet uariare nō pōt: ut. l. huiuſōi.§. ſtichū. sͣ. de le. i. ¶ Habar. ī. l. ꝗ ſti ex ꝑſona alteriꝰ: tn̄ cōcludit reū condēnari ſibi uel ſim bes ergo hic qn̄ electio ē creditoris. aut una ex rebus pēdia. C. de pliciter uel ſuo noīe qd̓ ē idē: qd̓ ꝓbat̉. C. de ꝓcura. l. ꝙ ꝓcurato ꝑijt ante electionē ⁊ āte morā ⁊ ſolus ꝗ ſuꝑeſt pōt eli c. Iis cui. ſtipēdia. un̄ nō poſſuꝫ uidere ꝙ ex libello nō appareat gi: ut hic īnuit. aut poſt electionē ⁊ poſt morā. ⁊ tūc aut §. flauiꝰ. ꝙ intētet directā uel utilē. ſꝫ ſi ex libello nō apꝑeret tecreditor habebat facultatē uariādi: ⁊ tūc adhuc poteuide no. bar nerē opi. p̄dictoꝝ. ¶ Sꝫ poſſꝫ q̄ri an de īſtrumētoᵇ ceſ rit uariare petēdo uiuētē uel mortui extimationē: ut. l. to. ī. d. l. i. cir ca fi. sͣ. ſi cer ſionis debeat fieri copia an̄ lit. cōte. Iſtā qōnē diſpuſi ꝗs ſtipulatus fuerit ſtichū. sͣ. de. ꝟ. ob. aut non habetum pe. tauit Iaco. bu. ⁊ determinauit ſic. aut agit directo nobat ptātē uariādi: ⁊ tūc ſolus ille ꝗ ē mortuus poterit d ¶ Ultimo mine cedētis. ⁊ tūc ꝗa aut ꝓcuratorio noīe dꝫ an̄ oīa fa peti: ſic̄ ſi ſolus fuiſſet ī obligatiōe: ut ī hoc prī. ¶ Ue no. uide tex. cere fidē de inſtr̄o ceſſiōis: ſicut alius procurator ſimnio ad ẜaꝫ ꝑtē. dr̄ hic ꝙ ſuꝑeſt eq̄ pōt peti. cōtra ī alter in. l. hoc iure.§. ſi ꝗs ẜplex: ꝗa alias ſua ꝑſona nō ē legitima. aut agit utili no natiuis utrūqꝫ dꝫ peti: ut. l. ubi aūt.§. ꝗ illd̓ sͣ. de ꝟ. ob. uo. sͣ. de domine ſuo: ⁊ tunc nō debet facere copiam. ⁊ iſtā. q. pōit ſo. ibi qn̄ utraqꝫ res ſuꝑē hic quādo una erat īterēptana. fallit ubi Spe. uidetur mihi in ti. de ceſſi. acti. ¶ Cōtra hoc op. de. l. cū res.§. qͣ rōne. sͣ. de le. i. ſo. fa debituꝫ non 1 ¶ Numeratio pecunie alie teor ꝙ ille tm̄ ꝗ ſuꝑuiuit dꝫ peti: vt dictū ē. tn̄ ille ꝓmiſ poſſet v̓ifica ri: niſi ī natu I lS CNi. ne liberationē uel obligatio ſor cuius erat electio liberat̉ ſoluēdo mortui extimatio rali d̓bito. l. nē nō parit niſi ea cōſumpta uel dn̄o ſatiſfanē: ut. l. ꝯtra. ¶ Itē op. ⁊ vr̄ ꝙ debitor ſit liberatus ꝑ diebꝰ.§. dn̄s cto. creditor tn̄ agēs id reſtituere tenet̉. h. d. ¶ Opp. unius īteritū abſqꝫ ſui culpa. ꝑ. l. hmōi.§. ſtichū. sͣ. d̓ le. de cōdi. ⁊ d̓mō. sͣ. e. l. ſi alieno. ſo. hec ſupplet̉ ꝑ illā: ꝗa hoc ē uerū niſi i. ⁊. l. ſtatulib.§. fi. sͣ. de le. ij. gl. dicit hic ꝙ hoc ē ueruꝫ e ¶ Facit ad nūmi eēt cōmixti. ¶ Itē op. ꝙ fideiuſſor poſſit ager̄ quādo una ex rebꝰ ꝑijt āte electionē debitoris: ſecus ſi q. Si teſtaanteꝙͣ cōueniat̉: ꝗa id ſibi abeſſe uidet̉ ī quo ē obligapoſt: ut. ll. cōtrarijs. Aduertatis. ll. cōtrarie loquūtur ī tor mandat tus: ut. l. ſi mādato.§. i. sͣ. man. ſo. illud ueꝝ eſt qn̄ meultīa uolūtate qͣ electiōe facta ſtatī ſit executio a iure: ⁊ ſolui oīa de bita an ueni trāſfert̉ dominiū ī legatariū merito ad eū ſpectat ꝑicu diāte obligatiōe fideiuſſoris debitor ē liberatus: ut. l. ant debita p̄ cōtraria. ⁊. l. ſi is ꝗ negocia. sͣ. man. ſꝫ hic ꝑ talē obligalū īteritus: ſꝫ ī cōtractibus nō ē ſic. ⁊ iō re ꝑempta debꝫ ſcripta: uide tionē fideiuſſoris debitor nō liberatur. ergo ⁊cͣ. ꝑire ipſi debitori cuius ē dominiū: ut. C. de pig. ac. l. bal. ī. l. id qd̓ pauꝑibꝰ. C. pignus. facit. sͣ. de le. ij. l. ſi is cui. ſuſtinēdo tn̄ glo. dico Ex.§. ſequenti. d̓ ep̄iſ. ⁊ cle. ¶ Debiti appellatiōe uēit illd̓ qd̓ exigi pōt. Et ſi teſtaꝙ loꝗtur glo. qn̄ res ꝑijt poſt electionē d̓bitoris ⁊ mo ⁊ illud etiaꝫ tor mādauit reddi cuicūqꝫ debēti recipere non debet rā creditoris. ⁊ ſic merito ad eū ſpectabat periculū. ar. tꝫ ⁊ ſequitur audiri creditor qui except. poteſt repelli. ī prī. hꝰ. l. ⁊. l. ſi ẜuū.§. ſeꝗt̉. sͣ. de ꝟ. ob. ¶ Uenio ad ꝟludo. ī. d. l. fi deiuſſor obli eniuero. ⁊ ī iſto ꝟ. ē q̄dā gl. ſuꝑ v̓bo īterim. que ītricat ¶ Solutū ſimpliciter uidet̉ ſolu gari. sͣ. de fiF lauius. tū ī cām efficacē. ⁊ mādatū de ſol iſtū tex. ꝗ de ſe ꝓcedit clare ⁊ plane: iō de illa gl. nō cudeiuſſo. Ad uēdo ad cām efficacē uidet̉ directū. h. d. iſta. l. no. tex ro. ¶ Op. ad tex. nā ẜꝫ hoc ſeq̄ret̉ iſtud īcōueniēs ꝙ ſi cuiꝰ ueritatē mortuꝰ eēt lōge p̄cioſior nō poſſet peti eiꝰ extimatio. ē uidēdū an ibi ꝗa nō ē ꝟiſimile ⁊cͣ. ¶ Not. ꝙ appellatiōe d̓biti ſim p̄ſcriptio tol pliciter fcā refertur ad debitū qd̓ pōt exigi. aliud nō di ⁊ ſic delictū d̓bitoris cedet ad cōmodū eiꝰ qd̓ ē ꝯͣ hoc lat ipſo iure pͥncipiū ī fi. Breuiter gl. ītelligit: ut iſta abſurditas eui debitū ꝓprie ſꝫ abuſiue: ut. l. ſi fideiuſ.§. fideiuſ. sͣ. de actioneꝫ. de fideiuſ. ¶ Ultīo no. ꝙ mādatū ſimpliciter de ſoluen tet̉ ꝙ eo caſu quo mortuꝰ erat maioris p̄cij illo caſu po quo ꝑ bal. ⁊ ang. ī. l. i. C. do refert̉ ad debitū qd̓ pōt exigi. ¶ Cōtra pͥmū oppterit peti: ⁊ hoc colligit̉ ex rōe tex. ibi ꝗn id ꝓ petitore ſi aduer. crede. l. ꝗbꝰ diebꝰ.§. dn̄s. sͣ. de cōdi. ⁊ de. ſo. ibi v̓bū debi ī penaꝫ ꝓmiſſoris ⁊cͣ. ¶ Ex quo no. ꝙ debitor ꝓpter ⁊ qd̓ ibi di culpā ſuā priuat̉ facultate eligēdi: ⁊ trāſfert̉ ī creditoti refert̉ ad ẜuū ꝗ nō pōt teneri ciuiliter. un̄ de neceſſi xi. ⁊ hic add̓ rē. ¶ Secūdo op. de. l. cū res.§. qͣ rōne. sͣ. de le. i. So. tate dꝫ ītelligi de naturali. ¶ Vltīo iſte tex. ī fi. facit ad Imol. ī. c. fi. de p̄ſcrip. in ibi res ꝑijt abſqꝫ ꝓmiſſoris culpa. ¶ Quero circa iſtū qōnēᵉ de eo ꝗ mādauit ī teſtō ſuo reddi cuiqꝫ debenti xxvij. col. et ꝟ. qn̄ mortuꝰ erat p̄cioſior ꝗd petet creditor. ur̄ ꝙ poſ reciꝑe ꝙ ex illo teſtō nō dꝫ audiri creditor ꝗ exceptiōe xij. col. ibi: ſit petere ſolū uiuētē: ut hic ī tex. ibi ꝙͣuis īterim nō ali poterat repelli forte ꝓpter curſū decēnij ex forma ſtavbi tꝫ ꝯͣ bar ⁊cͣ. ẜꝫ hoc ſeq̄t̉ iſtud mirabile ꝙ petēdo uiuū cōſeq̄tur tuti hꝰ ciuitatis. ꝓ hoc. l. legaui. ⁊ ibi dixi. sͣ. de libe. le. to. ⁊ Pe. d̓ ancha. in. d. extimationē mortui. vel meliꝰ dico ꝙ petā mortuū: ut Ex. l. ſequenti. c. ſi propter eiꝰ extimationē cōſeqͣtur. ſimile ī. l. ſi ẜuū. ī fi. sͣ. d̓ ꝟ. ob. ¶ Quando electio eſt creditoris una re perempta an tua debita. d̓ ⁊ qd̓ ibi dr̄ ī tex. ꝙ pōt peti ſolus ille ꝗ uiuit: ītellige qn̄ alia peti poſſit: ibi. Habes ergo. Et quid quando elereſcrip. ī. vj. ctio eſt debitoris: ibi. Reaſſume. ⁊ ſequit̉ idē mortuꝰ erat melior. ⁊ iſtud placet. ¶ Uenio ad ꝟ. tn̄ ⁊ NNNN ii ij

De ſolutio. ⁊ libera. in. ca. ad no ītercedēs ſuccedit reo prīcipali extīguit̉ᶠ exceptio uell. ſi alter. op. ⁊ ur̄ ꝙ alia re mortua abſqꝫ ſui culpa: mero ſtram. el. ij. iure poſſit cōueniri ꝑꝑ culpā admiſſā ī prīa: ut. l. ſi ſerrō ꝗa ceſſat eiꝰ eꝗtas. ¶ Ad iſtud op. īmo qn̄ fideiuſ. de iureiur. ⁊ ſuccedit pͥncipali extīguit̉ acceſſoria ⁊ remanet prīcipa uū. ī prin. sͣ. de ꝟ. ob. ſolu. illud ē ueꝝ qn̄ una res tm̄ d̓vide ī. c. ad lis: ut. l. ſi duo. ī prī. sͣ. e. ⁊. l. gn̓aliter de fideiuſ. ſo. ītelbebat̉. h̓ qn̄ plures d̓bebātur alternatiue. ex quo no. ꝙ aures. el. iij. de p̄ſcrip. ⁊ lige ꝙ mulier hic īterceſſit pͥncipaliter ī ſe obligationē mora cōmiſſa ī una ex rebꝰ alternatiue d̓bitis nō ur̄ cōdic: ut ꝑ an ſuſcipiēdo: ut gl. dic̄. ¶ Itē opꝑ. ꝙ ab initio nō ualet: miſſa ī alia re qd̓ tene mēti. ¶ Ulteriꝰ ad hūc ꝟſi. op. di ge. ī. l. ſeꝗt̉. tractu tꝑis nō cōfirmat̉: ut. l. qd̓ ab initio. exͣ de reg. iu. cit̉ h̓ ꝙ dat̉ de dolo. ꝯtra. in. l. mora. sͣ. de ꝟ. ob. ſo. ut §. ſi uiā. sͣ. d̓ li. vj. gl. ſoluit: uel melius dic ut no. ꝑ Di. in. c. nō conuſuc. ⁊ bar. ibi. ⁊. l. ſi fideiuſſor. sͣ. de dolo. ¶ Reaſſume ergo qn̄ ē in extrauag. firmatur. extra de regu. iu. li. vi. electio debitoris. aut ꝑijt una de rebꝰ alternatiue debi ad reprime. Ex.§. ſequenti. tis. aut utraqꝫ. prīo caſu. aut ꝑijt an̄ electionē uel pꝰ. ſi in ver. fine an̄: aut abſqꝫ ſui culpa: ⁊ tūc creditor pōt petere ſoluꝫ ¶ An cū fideiuſſor ſuccedit d̓bitori extīguat̉ obli. fide fig. ī fi. AD. DE ꝙ cū te iuſſoria: ibi. Reaſſume. Et cū fideiuſſor ſuccedit prīcieū ꝗ ſuꝑuiuit: ut hic. debitor ꝟo pōt ſoluere extimatio ſtator man nē mortui: ut. l. cū res.§. qͣ rōne. sͣ. de le. i. ſi ꝟo ſui culpali cū beneficio īuētarij: an teneat̉: uide ī fi. dat ſolui de pa: tūc aut res q̄ ꝑijt erat uilior ⁊ ſolū ꝑ illū ꝗ ſuꝑeſt po Iſte ē difficiliſ.§. multū bita ꝙ debꝫ Quod uulgo. ⁊iſte.§. ī ꝟ. ecōtrario hteſt peti ⁊ ſolui: ut hic ī ꝟ. enīuero. aut erat p̄cioſior: ⁊ intelligi de efficacibus duplicē lr̄am. ẜꝫ unā ē ibi una tm̄ negatio. ẜm aliā ē ibi tūc pōt peti ēt mortuꝰ ut eiꝰ extimationē ꝯſeqͣtur: ut ex pau. de caſt. rōe hꝰ tex. colligit̉. Si ꝟo ꝑijt pꝰ electionē: tūc aut erāt negatio duplex ꝓut ē una negatio. Iſte.§. diuidit̉ ī du conſilio. cc. res debite ex teſtō ⁊ ꝑeūt ꝑiculo creditoris cuius erāt as ꝑtes. prīa loquit̉ qn̄ fideiuſſor ſuccedit debitori effi xlv. a Tichuꝫ. iā ſcē: ut. l. hmōi.§. ſtichū. de le. i. ⁊. l. ſtatulib.§. fi. sͣ. de caciter obligato. ẜa loꝗt̉ qn̄ fideuiſſor ſuccedit debito §. aditio ri tuto exceptiōe trāſitoria ad heredes nō ad fideiuſſ. l. ij. ⁊. l. apud aufidiū. de opti. le. ideꝫ ītellige niſi culpa naturalis od̓bitoris ꝑierit. ⁊ tcͣ tenet̉. l. acꝗli. ꝗa rē alienā īteremit. ẜa ibi ecōtrario ⁊cͣ. ⁊ ẜm iſtā pone caſū ⁊ lege lr̄am. tex bligatio. Ad Si ꝟo erat d̓bitor ex cōtractu. tūc aut pꝰ electionē cre ibi dūtaxat. dic̄ gl. i. oīno ſubaudi ita ꝙ nulla obſtet ex de quod no. uoluit bart. ditor fuit ī mora recipiēdi: ⁊ idē ꝗa ꝑijt ꝑiculo credito ceptio: ut ī fi. eiuſdē gl. ¶ Uēio ad ꝟſi. ecōtrario ꝓut ē in. l. ſi is qui ris: ut hic no. ī gl. qd̓ ītellige niſi d̓bitoris culpa īterceſ una negatio tm̄. tex. dic̄ ſic ecōtrario nō pōt dici tolli heredem. de fideiuſ. obli. ⁊cͣ. ẜꝫ quā lr̄aꝫ iſta ꝑs ſubdiuidit̉ ī duas ꝑſerit: ut. dixi. ī. l. ꝗ decē. ī prī. sͣ. e. ſi ꝟo creditor nō fuit ī cōdi indeb. mora: tūc ꝑijt ꝑiculo debitoris cuiꝰ erat: ut sͣ. dictū ē. tes. prīa pōit dcm̄. ẜa exēplū. ẜa ibi. nā ſi mīori ⁊cͣ. ſꝫ ẜꝫ b ¶ Quod Secūdo caſu qn̄ ābe res ꝑierūt. tūc aut utraqꝫ ꝑijt cul vulgo. Et aliā lec. ꝓut ē hic duplex negatio dic̄ ſic: ecōtrario non no. glo. hic ī p̄t dici nō tolli fideiuſ. obli. ⁊cͣ. ⁊ ẜꝫ hāc lec. legit̉ duob pa debitoris: ⁊ tūc trāſfert̉ electio ī creditorē: ut hoc v̓. duntaxal̓. §. enīuero. aut una ꝑijt ſui culpa: alia ſine culpa. ⁊ tūc modis. uno mō ꝙ prīo loqͣt̉ iſte ꝟ. ecōtrario qn̄ fideque vult ꝙ aut fuit culpa cōmiſſa ī re qͦ ultīo loco ꝑijt: ⁊ illa tm̄ deiuſſor ſuccedit debitori tuto except. ꝑſonali nō trāſitoappellatione rei ueniant bebit de ſtricto iure peti ſicut ſi ſola fuiſſet ī obligatioria ad heredes neqꝫ ad fideiuſſores. Secūdo iſtud ꝓfideiuſſores ne. ar. hꝰ. l. cōiūcta. l. ſi ẜuū. ī fi. sͣ. de ꝟ. ob. Si ꝟo culpa bat̉ ꝑ ſimile qn̄ fideiuſſor ſuccedit d̓bitori tuto except. quā dānat lu cōmiſſa fuit ī re q̄ prīo ꝑijt: tūc re ẜo caſu ꝑempta debi ꝑſonali trāſitoria ad heredes nō tn̄ ad fideiuſ. ut bn̄fi do. in. l. i. sͣ. de fideiuſ. tor liberat̉ mero iure: ſꝫ actiōe de dolo tenet̉: ut h̓. ī fi. ciū reſtitutiōis ī īte. iſta lec. tāgit̉ ī glo. ꝑuula ſuꝑ v̓bo c ¶ Nō tran ¶ Ultīo uos habetis h̓ ī fi. hꝰ.§. ꝙ fideiuſſor tenetur d̓fenſionē. alio mō legi pōt ꝙ totū loqͣt̉ uno caſu. ⁊ pri ſeat. hoc bn̄ de eꝗtate qn̄ d̓bitor ſine herede d̓ceſſit. Cōtra īmo ui mo pōat dcm̄ ī gn̓e. ẜo exēplū. ⁊ iſta lec. tāgit̉ ī glo. ſuꝑ no. ꝓ limita ꝟbo ecōtrario. tex. ibi retiner̄.i. cōẜuare ẜꝫ io. uel. i. īpe ꝙ teneatur de rigore: ut. l. mortuo. sͣ. de fideiuſ. ſo. illd̓ tione. d. l. i. sͣ. de fideiuſ. ē ueꝝ hereditate iacēte q̄ ſuſtinet ꝑſonā defuncti. meri dire quominꝰ ſortiat̉ effectū ſuū: ſic̄ dr̄ ī vulgari. tene. ẜm pau. de to de rigore fideiuſſor accedēs tenet̉. ſꝫ h̓ loꝗtur qn̄ d̓as ip̄ꝫ ne faciat tale ꝗd.i. īpedias ip̄ꝫ ẜꝫ Ruge. ita apocaſt. ibi ſed ſijt eē ſpes aditiōis quo caſu dicūtur bōa uacātia nec ē ſtillabat dn̄s Oldra. Aduertatiſ pͥmā lec. ꝓut ē una ne hic tꝫ cōtra ꝑſona ꝟa uel ficta ī quā obligatio ſuſtētet̉: iō dr̄ de eꝗ rium. gatio tm̄ tꝫ Ruge. ex qͣ no. ꝙ ꝑꝑ bn̄ficiū reſtitutiōis in tate teneri: ut. l. ſine here. ī prī. d̓ admi. tuto. fac̄ ad hoc ītegrū qd̓ cōpetit prīcipali cōſeruat̉ obli. fideiuſ. ne exqd̓ no. ꝑ doc. ī. l. ītelliger̄. C. d̓ lui. pig. ¶ Quero dr̄ hic tīguat̉ ſucceſſiōe. ¶ Cōtra iſtā lec. op. de lr̄a q̄ dicͣ reti. ꝙ qn̄ debitor deceſſit ſine herede fideiuſſor tenetur. nere fideiuſ. obli. ſꝫ Ruge. expōit retiner̄.i. īpedir̄ quo ¶ Quero an de nouo poſſit ītercedere fideiuſſor ꝗ an̄ minꝰ ſortiat̉ effectū ſuū: ut dixi. ¶ Itē ꝯͣ iſtā lec. op. de nō īterceſſerat: ⁊ dic ut dixi ī. l. poſtꝙͣ. ī prī. ut le. no. ca. lr̄a q̄ dic̄ ī fine ꝙ auxiliū reſtōnis fideiuſſori cōpetit. dic̄ Ex.§. ſequenti. Ruge. ueꝝ ē ſi ꝯueniat̉: ut heres. ſecꝰ ſi cōueniat̉ ut fi ¶ An aditio extīguat obligationē: ⁊ an̄ ſucceſſio hēat deiuſſor. Itē ꝯͣ iſtā lec. ē alia lec. hꝰ.§. ꝓut ē hic duplex uim ſolutionis. Et an ille ꝗ īefficaciter ē obligatꝰ direnegatio. ſꝫ ad iſtā lec. rn̄det Rug. ꝙ nō ē bōa. alij tn̄ ꝑ cta ſuccedat ⁊ efficacit̓ obligato utili cōfirmet̉ directa. hāc lr̄aꝫ ꝓut ē duplex negatio dānāt opi. Rug. ⁊ ēt ꝑꝑ Et an mulier ſuccedēs pͥncipali amittat bn̄ficiū uelleāi. ꝟbū retiner̄ ⁊ ꝑꝑ finē hꝰ.§. ⁊ ſic tenēt opi. directe ꝯͣriā ¶ In iſto.§. ponūtur tres effectꝰ adiꝙ bn̄ficiū reſtōnis qd̓ cōpetebat prīcipali nō īpedit ꝗn̄ Aditi O. tionis hereditatis. nā qn̄qꝫ obligatio extinguat̉ obligatio fideiuſ. ¶ Ad hāc lec. op. ⁊ ur̄ q̄ extīguitur iure cōfuſiōis. qn̄qꝫ.n. extīguitur iure ſolubn̄ficiū reſtōnis nō trāſeat ad fideiuſ. ut. l. ſi mīor. sͣ. d̓ tiōis. qn̄qꝫ obligationē cōfirmat. Ex prīo dicto no. ꝙ ꝓcur. ⁊. C. de fideiuſ. mi. l. i. ⁊. ij. ſoluūt ꝗdā ꝙ illd̓ ueꝝ aditio extīguit obligationē iure cōfuſiōis qd̓ ē ueꝝ qn̄ ē niſi fideiuſſor ſuccedat mīori. ⁊ iſtā opi. tenet gl. ⁊ qͣſi ꝑ hoc heres nō dānificatur nec ē neceſſe ei ut habeaoēs. alij dicūt ꝙ hoc dꝫ ītelligi ī illis caſibus ī ꝗbꝰ bn̄fi tur loco ſolutiōis ad euitādū danū: ut dixi. sͣ. d̓ fideiuſ. ciū trāſit ad fideiuſſorē: ut ſi dolꝰ creditoris īterceſſit: l. urāniꝰ. ⁊. l. heres a debitore.§. fi. e. ti. ¶ Ex ẜo dicto uel aliaſ: ut no. ī. ll. ꝯͣrijs. Sꝫ iſta lec. eēt ꝟa ī ſe: tn̄ nō ha no. ꝙ ſucceſſio extīguit obliga. iure ſolu. qd̓ ē iō ꝗa hic beret dubiū. ꝗd dicemus. cōiter tenet̉ opi. gl. mihi ꝟo tractabat̉ d̓ ponēda rōe īter heredes ⁊ legatarios ꝓ de ur̄ ꝙ q̄libꝫ opi. pōt eē ꝟa ī ſuo caſu. nā tu d̓bes ſcire ꝗ ducēda fal. uel trebel. ⁊ iō niſi uim ſolutiōis hr̄et hereſ tūc d̓mū ſucceſſiōe extīguit̉ obligatio fideiuſ. qn̄ ꝑ hoc dānificaret̉: ꝗa naturaliſ obligatioª alias effectū hr̄e nō cōditio creditori d̓terior nō fit: ut. l. heres a d̓bitor̄.§. pōt niſi fiat ſolutio. merito loco ſolutiōis cedit: ut. l. ſi ꝙ ſi hic ẜuꝰ sͣ. de fideiuſ. ⁊. l. debitor̄. sͣ. de ſeꝑa. Ad ꝓ ei. sͣ. de euic. ⁊ qd̓ dixi uobis ī. l. urāniꝰ. ¶ Ex tertio dipoſitū lꝫ bn̄ficiū reſtōnis nō trāſeatᶜ ad fideiuſſorē. tn̄ cto no. ꝙ qn̄ ille ꝗ tenet̉ directa īefficaciter ſuccedit ei ſi fideiuſſor eēt habiturꝰ regreſſū ꝯͣ minorē minor poſ ꝗ tenet̉ utili ⁊ efficaciter prīa directa ꝯfirmat̉. ſicuti enī ſet aſſumere defēſionē ꝓ fideiuſſor̄ ſuo ⁊ uti ꝯͣ credito pͥncipalis extīguit acceſſoriā: ut. l. ſi duo. ī fi. sͣ. e. ⁊. l. ge rē īuitū bn̄ficio reſtōnis: ut. l. idēqꝫ.§. gn̄aliter. sͣ. man. neraliter. sͣ. de fideiuſ. ita directa extīguit utilē: ut hic: ſecꝰ ſi nō eēt habiturꝰ regreſſū. ⁊ iſto caſu ītelligo opi. ⁊. l. ſi heres. ī prī. sͣ. ad treb. rō aūt qͣre illa exceptio extī gl. ⁊ alioꝝ ꝗ dicūt obli. fideiuſſ. extīgui: ꝗa ꝑ hoc cōdiguit̉ ē: ꝗa ceſſat eiꝰ eꝗtas. ¶ Ulteriꝰ no. ꝙ qn̄ mulier tio creditoris nō fit deterior: qm̄ ipſemet uel eiꝰ heres

De ſolu. ⁊ libera. i o i poſſet creditorē eiꝰ excludere ab actiōe intētata contra mi ne porrigat̉ ad fideiuſſorē: ut. d.§. ſed utrū. de hoc a ¶ Formo fideiuſſorē. ſed ſi poneremꝰ ꝙ fideiuſſor nō erat habiq. Adde q̄ dicā. jͣ. de acceptil. l. ⁊ ꝑ iuſiurādū.§. ſi legatoꝝ. Item no. dixi poſt turus regreſſū cōtra minorē: tūc minor nō poſſet aſſupoſſes dicere nōne bn̄ficiū reſtōnis ē ex eꝗtate ſicut ꝑ bart. in. d. l. mere eiꝰ defenſionē ⁊ uti ſuo bn̄ficio: ut dixi ẜm Di. in pactū: ut. l. i. sͣ. d̓ mino. ſolu. illa eꝗtas ē limitata quātegeneraliter. l. marcellus. sͣ. de fideiuſſ. ⁊ iſto caſu ſit ꝟa opi. Ruge. nꝰ ſe porrigit ad minorē: nō qͣtenꝰ porrigit̉ ad fideiuſ b ¶ Naturaꝙ fideiuſſoris obligatio nō extinguat̉ ⁊ ꝙ nō hꝫ bn̄filiſ obligatio. ſorē uel ad ꝑtē. ita ēt pactū qn̄ limitaret̉ ſic nō porrigi Limita ⁊ in ciū reſtōnis: ut fideiuſſor. rō ne ꝑ hoc fiat deterior ꝯdi tur ad fideiuſſorē uel ad aliū. ¶ Ultīo dr̄ hic naturalis tellige: ut ꝑ tio creditoris. ¶ Reaſſume ergo ſic. aut fideiuſſor ſucobligatio. q̄ro quo iure ſit īducta naturalis obligatiobar. ī. l. ꝗ ex cedit debitori efficaciter obligato ⁊ ſine dubio extīgui glo. dicit de iure gen. Ia. bu. diſputauit de hoc. īſti. de ceptione.§. tur fideiuſſoria: ut hoc.§. in prin. cū ſi. aut ſuccedit d̓bi fi. de condi. act. ī prin. breuiter ꝓ iſta glo. habemꝰ caſū. jͣ. d̓ reg. iur. inde. tori naturaliter tm̄ obligato: ⁊ ſine dubio nō extinguit̉ l. cū āpliꝰ. ī fi. licet ip̄e nō alle. hāc glo. nec illū tex. c ¶ Tollit̉ ciobligatio fideiuſſoria: ut. l. heres a d̓bitore.§. ꝙ ſi hic uilis: uide 1 ¶ Tūc pater adijcit̉ a filio ad Queſitum. ſolutionē cū pr̄i actio nō q̄rit̉. ſeruus sͣ. de fideiuſ. aut ſuccedit debitori obligato nabar. ⁊ no. in turaliter ⁊ ciuiliter: ſed tuto exceptiōe: ⁊ tūc aut erat ex l. vbicūqꝫ. d̓ ſꝫ filiꝰ īdiſtīcte a pr̄e adijcit̉. h. d. ¶ Circa prī. q̄ro qn̄ ē fideiuſſ. ſed ceptio q̄ trāſit ad fideiuſſorē ⁊ heredē ⁊ ſine dubio exhoc ꝙ ꝑ filiū ſtipulātē nō q̄rit̉ actio pr̄i. rn̄deo qn̄ filiꝰ ī bar. ꝯͣriuꝫ tꝫ tinguit̉ obligatio fideiuſſoria: ꝗa ꝑ hoc nō ſit deterior caſtrēſi peculio ſtipulat̉. ¶ Quero ꝗd ſi filiꝰ ſtipulat̉ ſi in. l. iulianꝰ. cōdītio creditoris. aut erat exceptio q̄ nō tranſit neqꝫ de cōdi. īde bi aut patri ī caſu ī quo pr̄i acꝗrit̉. ꝗdā dicūt ꝙ ſtipula bi. ī. xij. col. ad fideiuſſorē neqꝫ ad heredē. ⁊ idē ꝗa extinguit̉ acceſ tio nō ualet. glo. dicit cōtra ⁊ bn̄ ut habes ī ea. ¶ Iteꝫ d ¶ Uſufruſoria: ꝗa ⁊ ꝑ hoc nō ſit deterior cōditio creditoris: ut q̄ro qn̄ pr̄ ſtipulat̉ filio eo caſu quo patri nō pōt acꝗri: ctū: uel dic. hic. ī ꝟ. ecōtrario. ẜm unā lec. aut erat exceptio q̄ trāſit an ſtipulatio ualeat. gl. dicit ꝙ nō. ſꝫ nō dicit ueꝝ. īmo Uel dic ꝙ ad heredē nō ad fideiuſſorē: ut bn̄ficiū reſtōnis. ⁊ tūc ī fuit hic diillo caſu filio acꝗritur utilis: ut. l. qd̓cūqꝫ.§. i. sͣ. de ver. minutio cahoc ſunt opi. qͣs cōcordat: ut ſupͣ dixi. ¶ Ultīo formo obli. ⁊ dixi plene. in. l. quod dr̄. eo. ti. pitis. qōnēª. fideiuſſor ſuccedit d̓bitori efficaciter obligato: Ex.§. ſequenti. ¶ Per ca⁊ fec̄ inuētariū. nūc ſi cōuenit̉ ut fideiuſſor dicit ꝙ obli ¶ An uſuſfructus tollatur capitis diminutione. pitis diminutionē tūc gatio fideiuſſoria ē extīcta: ꝗa ſuccedit prīcipali ſi ꝯue 1 ¶ Iſte.§. eſt aliquātuluꝫ dicitur ſtatꝰ Uſufructum. tricatꝰ. pͥmo loꝗt̉ an poſnit̉ ut prīcipalis. heres dicit hereditas nō ē ſoluēdo ⁊ mutari quāfecit īuētariū. Querit̉ ꝗd iuris. Di. poſuit hāc. q. sͣ. de ſit ſolui adiectio capite minuto. ẜo an poſſit ſolui uel do obuenit fideiuſ. l. gn̓aliter. ⁊ determinat ꝙ fideiuſſor nō poſſit cā cōditiōis īplēde dari ei ꝗ rep̄ſentat ꝑſonā adiecti ra ꝓpter eman cipationē. in vti iſta exceptiōe ꝙ eiꝰ obligatio ſit extīcta. nā ꝑ hoc fie tiōe admīſtratiōis. tertio an hoc poſſit fieri ī ꝑſona eiꝰ e. i fi. Et no. ret cōditio creditoris deterior qd̓ eſſe nō dꝫ: ut. d. l. de ꝗ rep̄ſentat ꝑſonā adiecti rōne dn̄ij. ẜa ibi. nā ſi furioſi. ꝙ ī caſu iſto bitor. de ſepa. ⁊. l. heres.§. ꝙ ſi hic ẜuus. sͣ. de fideiuſ. tertia ibi. ceterū ꝗ ẜuo. tex. ibi erit dari. ſi ergo ī id tp̄s pupillo ſoli ⁊ hoc.§. p̄terea bn̄ficiū uni cōceſſū nō dꝫ ad alteriꝰ iniu ſolui nō po pōt cōferri. ergo talis caſus ſuꝑueniēs nō ē de modis terit qd̓ bal. riā extēdi: ut. l. īpuberū. sͣ. de admi. tu. hoc idē tꝫ Ci. ī tollēde: vt. sͣ. de uſufr. l. ticio. deuſufru. le. l. uſufructus dixit eſſe ſin l. ſcimus.§. in cōputatione. circa prin. C. de iure deli. ⁊ inutiliter. ¶ Ad pͥmū dictū op. de. l. cū ꝗs. in prī. sͣ. e. gū. qd̓ not. Spe. in ti. de fideiuſ.§. i. dicūt ꝗdā ꝙ hic fuit ſpāliter actuꝫ ꝙ ꝓ capite minuto Et ad iſtum tex. dū vide Ex.§. ſequenti. poſſet ſolui: ſed illud ē diuinare. Itē ē cōtra tex. ꝗ dicit tur uelle ꝙ ¶ An ꝑ reſtitutionē in integrū tollatur obligatio fide ſtipulari poſſumꝰ ⁊cͣ. ⁊ nō dicit ꝙ ſic fuerit ſcm̄: ſed ꝗa ita dmnū poſ iuſſoria. Et quo iure fuit inducta obligatio naturalis. ſic pōt fieri. uel dic̄ glo. ꝙ eſt ſpāle ī uſufructu. iſta non ſet īpleri cō ¶ Naditio in ꝑſo placet aduerte nā qn̄ ſtipulator uſufru. mihi aūt ticio. Naturalis obligatio. turalis nā tutoris ſi aliꝰ ē uſufructꝰ ī ꝑſona ticij: ⁊ aliꝰ ī ꝑſona mea: ut. l. ſtiin utilitateꝫ obligatio pacto ⁊ iureiurādo tollit̉ ip̄o iure qd̓ ꝓdeſt pulatio iſta.§. ſi ꝗs ita. sͣ. de ꝟbo. ob. ⁊ iō ne auferat̉ fa pupilli fuefideiuſſori. hoc dicit. ¶ Op. ẜm glo. de. l. ſi unꝰ.§. pacultas ſoluēdi aliā rē: iō durat facultas ꝙ poſſit ſibi ad rit uerſuꝫ ui ctus ne peteret. sͣ. de pac. ſo. pactū obligatoriū cōtrade ro. pꝰ bar huc ſolui. Itē ē alia rō fortior. nā uſufructꝰ nō q̄rit̉ dn̄o to. ī. d. l. iul. rio pacto tollit̉ ipſo iure: ſecꝰ ī pacto liberatorio rō ꝗa ꝑ mediā ꝑſonā procuratoris: ut. l. ꝗ ita.§. i. ⁊ ibi no. sͣ. sͣ. de condi. prōptiores ⁊cͣ. ut. l. arrianꝰ. sͣ. d̓ ac. ⁊ ob. ¶ Cōtra hoc ad trebel. ⁊ iō cū ſtipulor mihi aut ticio uſufructū non inde. qui di exͣ glo. op. ⁊ vr̄ ꝙ ꝑ iuramētū ſola obligatio ciuilis toluideor ſtipulari ſibi ut ꝓcuratori meo: iō capitis dimicit ꝙ hic de lat̉ ſicut ꝑ ſnīam: ꝗa eiuſdē ptātis ē: ut. l. ij. sͣ. de iureiu bet ſubaudi nutiōe iſta facultas ſoluēdi nō tollit̉: uel dicº ꝙ hic furi maxime. rā. cōiūcta. l. iulianꝰ. sͣ. de cōdi. īde. ſolu. intelligo iſtā d̓ it minutꝰ capite ꝑ emācipationē: ⁊ ſic ſtatuꝫ ſuū mutaiureiurādo uolūtario delato a ꝑte ꝑti: ⁊ ſic hꝫ cōſenſū. uit ī melius. ¶ Quero utrū uſufructꝰ iā cōſtitutꝰ tollat̉ facit. l. ꝗ iuraſſe. ī fi. sͣ. de iureiurā. ſecꝰ ī iuramēto nececapitis diminutiōe. gl. dicit ꝙ ſic ẜm Hug. Tu dic vt ſario: ꝗa tūc haberet eādē rōnē: quā hꝫ res iudicata. habes hodie ī. l. corruptione. C. de uſufr. ¶ Uenio ad ¶ Itē op. sͣ. ꝓxi. ꝟ. bn̄ficiū reſtōnis nō ꝓdeſt fideiuſſo ẜaꝫ ꝑtē ⁊ op. de. l. luciꝰ.§. tutela. ⁊.§. fi. sͣ. de admi. tu. ri. ſolu. aliud ē ī bn̄ficio reſtōnis: ut ibi. alid̓ ī pacto uel ſo. aliud ē ſoluere tutori debitū. aliud eſt dare cā īplēiureiurā. ut hic. ⁊ hoc uoluit dicere iuriſcōſultꝰ cuꝫ hic de cōditiōis uel ei ſoluere: ut adiecto. Itē op. de. l. ſerpoſuit hūc.§. pꝰ p̄cedētē: qd̓ apꝑet: ꝗa ēt hic loꝗtur in uus sͣ. e. ſo. illa intelligitur ſecundum iſtam. minore cui ſcm̄ ē pactū. ¶ Sꝫ cōtra hoc fortiter op. nā p ¶ Sola ꝑuētiōe reꝝ facta Si creditOn. ad creditorē nō liberat̉ de ꝑ reſtōnē ī ītegrū cogit̉ ꝗs liberare pupillū: ⁊ ſic deuenit̉ ad pactū. ergo ꝑ ꝯſequēs fideiuſſor liberat̉: ut hoc bitor nec fideiuſſor. h. d. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ liberet̉ fideiuſ§. Iac. de are. ⁊ Ci. C. de fideiuſ. nu. l. ij. circa fi. uariāt ſor uel debitor ſaltim ope cōpēſatiōis: ut īſti. de ac.§. ī multū ī ſol. hꝰ.§. dicētes: ꝙ ꝑ reſtōnē ī integ. nō tollit̉ bonefidei. ꝗdā fatent̉ iſtud cōtra: ꝙ nō liberat̉ ipſo iuobligatio: ſꝫ ꝑſona eximit̉ qd̓ nō placet: cū tale bn̄ficiuꝫ re ſed ope cōpenſatiōis. tu potes dicere ꝙ liberat̉ ope ad heredes porrigat̉: ut. l. nō ſolū. sͣ. de īteg. reſti. ergo cōpēſatiōis eo ꝙ illud quod ad euꝫ peruenit apud eū ꝑſona tm̄ nō eximit̉. uel dicūt ipſi ꝙ hoc caſu erit ideꝫ non durauit: ſed coactus fuit reſtituere. qd̓ ē qn̄ prīcipalis ſine herede deceſſit. quo caſu fideiuſ ¶ Perceptiōe rei oēſ liberāt̉. ſꝫ ꝑceptiſor tenet̉ lꝫ principalis nō ſit: ut. sͣ. e. l. circa fi. prīcipij. OOIO. one p̄cij nō liberat̉ poſſeſſor rei. h. d. ad ꝗcꝗd ipſi dicāt tex. habemꝰ hic ꝗ ſoluit hāc cōtrarieta iſtā. l. facit. sͣ. de pe. here. l. ēt.§. penul. qd̓ dic ut ibi. fa tē. dico ꝙ ꝑ reſtōnē ī integrū tollit̉ ciuilisᶜ obligatio: ⁊ cit ēt qd̓ dixi ī. l. locū.§. cōdēnatio. sͣ. de ta. exhi. remanet naturalis. ſed ꝑ pactū tollit̉ ēt naturalis qd̓ ꝓ¶ Qn̄ obligatiōes ſunt di ꝯͣ ī madato. ſpares ſoluēs ēt ex īteruallo deſt fideiuſſori. ⁊ hoc uolūt dicere iſti duo.§. ⁊ hoc ꝓbat̉ in. l. iij.§. ſꝫ utrū. sͣ. de mino. ⁊ ſi dicis ꝙ ꝑ reſtōneꝫ pōt petere ꝙ ſibi actiōes cedantur. h. d. ⁊ hꝫ multū de deuenit̉ ad pactū. ergo ⁊cͣ. Rn̄. ꝙ ī pacto hoc dꝫ expri fundamēto. l. modeſtinꝰ. hec lex. tex. ibi tutori ꝗ negle

De ſolutio. ⁊ libera xit cōuerir⁊ debitorē pupilli. no. ꝙ ex īteruallo agit̉ ut exceptio tollit̉ exceptiōis effectꝰ ꝑ trāſactionē īductꝰ. actio cedat̉. ¶ No. ſecūdo ꝙ iure actionis ceſſio petit̉ h. d. ¶ No. hic ꝙ trāſactio fcā a tutore nō pōt reſcīdi qd̓ plene examīabo in. l. modeſtinꝰ. sͣ. e. ¶ Itē op. d̓. l. a pupilla aduerſa ꝑte īuita. ¶ Secūdo no. ꝙ ꝑte uolē modeſtinꝰ. sͣ. e. ubi dr̄ ꝙ ex īteruallo nō pōt fieri ceſſio. te pōt reſcīdi quo ad oēs eiꝰ effectꝰ. ¶ Aduertatis op ſo. hic obligatiōes ſunt diſpares. ibi parēs. Iſta ſo. eſt ꝙ iſta pupilla poſſit iſtā trāſactionē reſcīdere: ut. l. i. ⁊ a ¶ Si crediuera. ⁊ plene ibi dicam ij. C. ſi aduer. trāſac. ſo. ueꝝ ē ſi eēt leſa: ꝗa haberet ī in tor. ADDE Iſte.§. ē bn̄ no. Si crediteg. reſt. ſꝫ hic nō fuit leſa: īmo negociū fuit utiliter geuide bal. cōSi creditol. tor nō pōt cedere actiōes ſilio. cccvij. ſtu. ergo ⁊cͣ. ut. l. nā poſtea.§. ſi minor. sͣ. de iureiurā. ⁊ pͥmo lib. mādatori uel fideiuſſori exceptiōe cedēdaꝝ actionum lꝫ gl. dicat ꝙ hoc ſit iō ꝗa ip̄a nō fec̄: ſꝫ tutor. tn̄ iſta rō repellit̉. h. d. ¶ Op. de. l. ſi ſtipulatꝰ.§. ſi ex duobꝰ. sͣ. nō ē bona ꝙ eodē mō reſtitutio dat̉ ſiue tutor interuede fideiuſſ. ſolue: ut ibi plene dixi. ¶ Quero dr̄ hic ſua niat ſiue nō: ut. l. ēt. C. ſi tu. uel cū. īterue. dic ergo ꝙ ē culpa. q̄ro ꝗd ſi ſua culpa accidit ne poſſit actionē ceiō ꝗa nō fuit leſa. ¶ Ad ẜm op. ꝙ actio nō cōpetat: ꝗa dere. ſo. ſi hoc cōtingit ꝑ ſnīaꝫ iniuſtā quā creditor ha actio ſemel extīcta nō pōt ampliꝰ reſuſcitari. l. ꝗ res.§ beret ꝯtra ſe: idē ꝗa exceptio rei iudicate trāſit ad māareā. jͣ. e. dicit glo. ꝙ hic actio pͥma ſublata ē exceptiōe datorē ⁊ fideiuſſorē: ut. l. exceptiōes. sͣ. de excep. nō er nō ip̄o iure: ꝗa ſi ip̄o iure nō poſſet reſuſcitari: ut ī con go dꝫ opponere exceptionē cedēdaꝝ actionū: ſꝫ excetrario. glo. mouet hāc. q. C. de trāſac. l. ſi diuerſa. mihi ptionē rei iudi. ſꝫ ſi alias ſine ſua culpa accidiſſet ſibi: ur̄ ꝙͣtū ad caſuꝫ. l. ꝓpoſite ꝙ glo. nō dicat ueꝝ. nā hic tūc ei nō īputat̉: ut plene dixi in. d.§. ſi ex duobus. magr̄atꝰ tenebat̉ ex delicto. ⁊ actiōes deſcēdētes ex d̓li ¶ Gl. op. d̓. l. cto tollūtur ꝑ pactū ip̄o iure: ut. l. ſi tibi.§. q̄dam. ⁊. l. ſi ꝯi inter emptore. cū emptio sͣ. d̓ unus.§. pactꝰ ne peteret. sͣ. de pactis. dico ergo ꝙ tex. reſcin. uen. ſo. ut in glo. uoluit directo ſoluere ꝙ actio utilis reſtituit̉ q̄ priꝰ fue Ex. l. ſequenti. rat directa. ⁊ ſic qd̓ dr̄ ꝙ actio extīcta nō reſuſcitat̉. fa¶ Qualiter ī cāu hꝰ. l. ſubueniat̉ pupillo cōtra tutorē. teor eadē: ſꝫ utilis ſic: ut hic. ⁊ uidebitis in. d.§. areā. Et qͣliter cōtra d̓bitorē. Et qͣliter ꝯtra creditorē pupil Dic ergo tria ꝟba qn̄ recedit̉ a trāſactiōe an poſſit agi actiōe pͥmaᵉ uel qͣliter. dic aut ꝑ trāſactionē fuit ſublali ꝗ fraudem participauit. ¶ Delegatio tutoris liberat ta actio oꝑe exceptiōis: aut ipſo iure. prīo caſu pōt age Upilli. debitorē pupiliita demum ſi re pͥma actiōe: ut hic. ẜm iſtā gl. q̄ dicit uerū ī ſe. aut fuit fuerit facta bōa fide. h. d. ⁊ ē bōa. l. ⁊ eiꝰ princi ſublata ip̄o iure. ⁊ tūc aut ē talis actio q̄ nō pōt ꝑtiū cō piū ē ſingulare neſcio alibi. ¶ Op. ⁊ uidet̉ ꝙ debitor uētiōe reſtaurari: ut actiōes deſcēdētes ex d̓licto. ⁊ tūc ſoluēs ſit ip̄o iure liberatꝰ: ut. l. ꝙ ſi forte.§. i. s. e. ⁊. l. lu a lege reſtituit̉ pͥma: ut hic aut pōt reſtaurari ꝑtiū concius.§. fi. ⁊.§. tutele. sͣ. de admi. tuto. ſo. illud ē ueꝝ qn̄ uētiōe: ⁊ tūc dꝫ agi cōditiōe ſine cā uel ob cām: ut ſe re ſoluit bōa fide. ſecꝰ ſi mala fide: ut hic. Cōtra hoc opponat ī pͥſtinā obligationē: ut. l. ſi ꝗs accepto. ⁊ quod ꝗa ſi bona fide ſoluit debitor ſubuenit̉ pupillo ꝑ ti. C. ibi no. sͣ. de cōdi. ob cau. ſi aduer. ſol. ſo. dicūt ꝗdā ꝙ ibi loquit̉ qn̄ ſoluit̉ pupil¶ Periculū nomīs ceſſi ꝑtinet ad DOrO. ceſſionariū. h. d. ¶ Op. sͣ. ſo. ma. l. lo cū tutoris auctoritate. ſecꝰ ſi ipſi tutori. truffa eſt ꝑ. l. ēt. C. ſi tutor uel cura. īterue. un̄ fateor cōtra: ꝗa lꝫ ipſo ſi cū dotē.§. ſi mulier. dic̄ gl. ſpāle eſt ibi in dote. tu dic iure liberet̉ tn̄ pupillus pōt reſtitui ſi ē leſus. ¶ Quero aut loq̄ris de ꝑiculo inopie ſubſecute pꝰ ceſſiōeꝫ ⁊ loꝗī caſu huiꝰ. l. qͣliter ſubuenit̉ pupillo cōtra tutorē. certe tur iſte.§. aut loq̄ris de ꝑiculo inopie ſubſiſtētis tēpor̄ ꝑ actionē tutele: ⁊ hoc ſine dubio. ¶ Secūdo q̄ro qͣliceſſiōis ⁊ loꝗt̉ cōtraria. l. ⁊ qd̓ plene dixi in. l. ꝗ ſatiſdater ſubueniat̉ pupillo cōtra debitorē. Rn̄. uel ipſo iure re. sͣ. de fideiuſ. ī noīe ꝟo uēdito cuius ſit ꝑiculū. dic ut qͣſi prīa obligatio nō ſit ſublata qn̄ debitoris ſuꝑuenit l. ſi noīe. ⁊. l. ſe. sͣ. de her. uel ac. uendolus. uel qn̄ bōa fide ꝑ reſtitutionē ī īte. ¶ Tertio q̄3 ¶ Dicit̉ hic ꝙ p̄ciū cōCum in eode. uercit̉ ꝓ rata in quolibꝫ ro qͣliterᵇ ſubuenit̉ pupillo cōtra creditorē pupilli qui b Upilli. fraudē ꝑticipauit. hic dr̄ ꝙ ſubuenit̉ īterdicto frauda creditore. cōtra. sͣ. e. l. ī his.§. imꝑator. ſo. ut ibi. ⁊ dic ttio qua torio. ſꝫ qd̓ īterdictū iſtud ſit dubitat̉. nā ꝗdā dicūt ꝙ liter. Nota. ut ibi dixi. de interdcō hoc īterdictū nō reperit̉ alibi: ⁊ dicūt hoc īterdictū ſic ¶ Euicta re ꝓ alio debito ī fraudatario Ui re S. ſolutū data pͥma actiōe agit olim fuiſſe. gl. rep̄hēdit ⁊ dicit hoc īuenimꝰ in. l. ſi po⁊ adde bar. ſtulāte. in prin. sͣ. ad trebel. lꝫ de hoc aliꝗs titulꝰ nō reniſi dolus creditori īputet̉. Itē ad liberatiōeꝫ in. d. l. i. C. ſi ꝑiat̉. alij dicūt ꝙ iſtud īterdictū fraudatoriū ꝑ ſe non ē vē. pig. aga. ſufficit rē ꝑfecte ſolutā ex poſtfacto creditoris fieri. h. ⁊ ibi ponit li īterdictū: ſꝫ ē titulꝰ. sͣ. de his q̄ ī frau. cre. Io. an. ī arbo d. ualde ſingulariter. pͥncipiū ē hoc. ⁊ diuidit̉ ī qͣttuor bellum. re ur̄ uoluiſſe qd̓ iſtud ſit īterdictū ꝑ ſe: ⁊ huic interdiꝑtes. prīa qn̄ res data ī ſolutū euīcit̉ ⁊ recipiēti eā ī ſot ¶ Si cū pu cto fecit ſpālē cellulā. Roff. ēt ī libellis ſuis ꝓſeꝗt̉ īterlutū nō pōt dolus uel culpa īputari. ſecundo qn̄ pōt ei pilla. actiōe prima. Si d̓ dictū hoc ſpāliter. vnde ego puto ꝙ iſtud īterdictū ſit īputari culpa. tertio qn̄ pōt ei imputari dolus. qͣrto qn̄ cōſenſu parſpāle: nec alibi reꝑiat̉ ꝙͣ hic. nec ob. ſi dicis ꝙ hic loꝗt̉ res data inſolutū ab initio creditoris ꝑfecte nō efficit̉. tiū recedit̉ a de īterdicto. de his q̄ ī frau. cre. ꝗa iſtud hꝫ locū qn̄ ꝗs ẜa ibi. diuerſū. tertia ibi. huic applicat̉. qͣrta ibi. rē aūt. tranſactione alienauit res ſuas. ſed hic tutor nō alienauit rē pupilli an agat̉ acti ¶ No. ex pͥmo dicto ꝙ euicta re ꝓ pecunia ī ſolutū da one prīa. Ad nec ob. l. ſi poſtulāte. ꝗa fateor ꝙ ibi īterdictū fraudata agit̉ pͥma actiōe. cōtra ī. l. ſi p̄diū. C. de euic. ⁊. l. elede bar. in. d. toriū accipit̉ ꝓ īterdicto. de his q̄ ī frau. cre. ⁊ hoc ur̄ te gāter. ī prin. sͣ. de pig. acti. huiꝰ timore dic̄ Di. ꝙ glo. l. ſi diuerſa. nere ēt ia. de are. ſi igr̄uis ītelligere hanc l. ꝙ creditor q̄ ē hic ītelligit ꝙ fuit data ī ſolutū res ꝓ pecunia. nō di ⁊ ſcripſi poſt ꝑticipauit fraudē cū tutore: ⁊ ꝓpter illā fraudē cōueSaly. cit ueꝝ. ſꝫ Di. ītelligit ꝙ dos erat ī ſpecie: ⁊ ſic fuit ſolu d ¶ Soror. niat̉ de neceſſitate: dicemꝰ ꝙ ē ſpāle īterdictū qd̓ ē hic: ta res ꝓ re. Sꝫ hoc uidet̉ cōtra tex. Ia. de are. aliter di Uide bar. ꝑ ⁊ nō ē alibi ī tex. ſꝫ ī glo. C. ſi uē. pig. aga. l. i. ⁊. C. de iucit: ut dixi in. l.ᵉ ſi ꝗs aliā. sͣ. e. tu dic hic eſſe ſpāle fauor iſtuꝫ tex. no. re fiſ. l. iij. in glo. mag. ſed ſi uellemꝰ dicere ꝙ creditor dotis. arg. eiꝰ qd̓ no. in. l. ſi cū dotē.§. ſi mulier. sͣ. ſolu. ī. l. pretorie. ꝑticipauit fraudē cū debitore ſoluēte: tūc ꝗa ille debila. ij. de prematri. iō dixi ꝙ iſte ē caſus ſingularis nec credo eē alito. ſtip. tor ī fraudē alienauit res ſuas. poſſet hic accipi īterdibi. iſtā materiā tractaui pleniꝰ in. l. ſi ꝗs aliā. sͣ. e. ¶ Ue e Ui res. ctū fraudatoriū ꝓ illo.ſ. de his q̄ ī frau. cre. ⁊ iſto reſpe nio ad uer. diuerſū. op. ꝙ ꝗs teneat̉ re euicta extraorvt dixi ī ctu illa lec. procederet: ſꝫ p̄cedēs lec. plus placet. l. Hic eſt ſpe dinario iure: ut. sͣ. de euic. l. minor. ⁊. l. ſi cū uēditor.§ ciale fauore Ex.§. ſequenti. ſi is. huiꝰ timore glo. ītelligit hūc ꝟ. qn̄ libertꝰ donauit dotis ⁊ etiā ¶ Cū r̄cedit̉ a trāſactiōe poſſit agi actiōe prīa uide ī fi. alicui fundū: iō re euicta nō tenet̉ de euictione: ꝗa fuit idē tꝫ bal. in ¶ Trāſactione rel. libera. C. d̓ donatio: ut. l. ad res donatas. sͣ. de edil. edic. certe ẜm Si cum pupilla. amū ex qͦ iducebat̉ ſentenhoc iſte ꝟſi. nō haberet dubitationē: nec faceret aliꝗd

De ſolu. ⁊ libera. i o 2 ad p̄miſſa: niſi ſuſtinendo glo. uelis dicere ꝙ donatio deret utrūqꝫ eſſet in obligatione: ut. sͣ. ti. i. l. ſi is cui. x. a ¶ Qui ſtipu hic incepit a ꝓmiſſione ⁊ ſoluit libertꝰ. unde re euicta latur. habet ⁊ ibi dixi. ſed hic rōne adiecti pōt mea ītereſſe. forte fa alias teneret̉ de euic. ut no. in. l. ariſto. in fi. sͣ. de dona. eandem nacilius ſoluerē uni alteri. x. ꝙͣ tibi. v. uel ꝓpter affectionē turaꝫ. Et ſic ſꝫ qn̄ reuocatur ꝑ fauianā de euic. nō tenet̉. ⁊ hic ē ſinquā habeo ad ꝑſonā adiecti: ꝗ anteꝙͣ reſtituat tibi ali nota cautelā gularis caſus. tn̄ lꝫ hec lec. ī ſe poſſit ſuſtineri: nō tn̄ cōquod cōmodū ſentiet uel ꝓpter aliā rōnē. ſed vbi ē eaſingulareꝫ ſi gruit lr̄e in ꝓpoſito. nā ẜm hoc res q̄ debet̉ ſoluit̉. ſed uis ſacere qd̓ dē ꝑſona iſta affectio nō cadit. ¶ Extra glo. op. ad ſeuſura poſſit materia huius. l. ē quādo ſoluit̉ aliud ꝓ alio. iō alij po cūdū rn̄ſum. ⁊ ur̄ ꝙ in quātitatibus nō poſſit pena eſſe excedere ſor nūt hic caſū ꝙ libertꝰ ſuo creditori cui debebat decem maior ſorte. ꝗa ſic eēt ī fraudē uſuraꝝ: ut. l. cū allegas. tem. Et per dedit ī ſolutū rē ualētē. xx. in fraudē pr̄oni. unde illud C. de uſur. hic dr̄ cōtrariū: ꝗa ſi nō ſoluo ꝗnqꝫ: ꝓmitto iſta limitanqd̓ ualet ultra decē reuocat patronꝰ actio. fauia. ⁊ tamē tur. no. per dare decē. ſolu. illud in obligatiōibꝰ dādi mere. ſꝫ iſtud bart. in. d. l. creditor nō pōt agere actiōe pͥma: ut hic. Sꝫ cōtra hoc nō uidet̉ mera datio qn̄ cōfertur datio ī ꝑſonā alteriꝰ. ſtipulatō iſta op. de. l. ſi ꝗs aliā. sͣ. e. ubi ꝑte euicta agit̉ actiōe prima. uel ſi dicas ꝙ ſit mera datio: tn̄ hꝫ eādē naturāˢ quā hꝫ in.§. alteri. ſo. fallit illud qn̄ euincit̉ ꝑ actionē fauianā: ut hic. ratio obligatio facti: ut uidiſtis in. l. liber hō. ī fi. sͣ. de ꝟ. ob de v̓bo. obl. pōt eē ẜm ꝙ dicit Di. ꝗa creditori pōt īputari culpa in ⁊ ea que no. ⁊. l. ſi penā eo. ti. ⁊ ꝑ hoc poſſunt uſurarij facere fraudē bar. in. l. cuꝫ eo ꝙ recepit a libero re maioris p̄cij ꝓ minore. un̄ pro ut dicāt ſic ꝓmittis dare ticio. x. hinc ad paſca: ⁊ ſi non ſeruꝰ. d̓ ꝯdi. pter ſui culpā hoc cōtingit. nā ſciendo ſuas ꝯditiones dederis ꝓmittis mihi uigīti noīe pene. nā tūc nō uide ⁊ demō. ⁊ in hoc debuit cogitare: ut. l. ꝗ cū alio. jͣ. de regu. iu. ⁊ ideo l. rogaſti.§. tur adiectū ī fraudē uſuraꝝ ꝑ hanc. l. ul. rn̄. ¶ Quero fi. ff. ſi cer. dico ſi creditori nō pōt īputari culpa: ꝗa ꝑ hoc nō depoſtꝙͣ ꝗnqꝫ ſunt ſoluta adiecto reliqͣ ꝗnqꝫ qͣliter petēpeta. ⁊. hoc bebat ueriſimiliter credere pr̄onū fraudari: tūc duratur. nā adiectus nō hꝫ actionē. prīcipalis ſtipulator nō ſequitur an. ret pͥma actio re euicta: ut. d. l. ſi ꝗs aliam. sͣ. eo. uel age uidet̉ hr̄e actionē: ꝗa illa ꝗnqꝫ ultra ur̄ ſtipulatꝰ alteri lꝫ do. io. hic ret de euict. ſi ē ꝓmiſſū: ut. l. fi. sͣ. d̓ cōdi. ob cau. ¶ Ue diſtinguat ī nō ſibi. Rn̄. ſtipulator prīcipalis hoc petet: ꝗa intereſt cōſueto ſene nio ad ꝟ. huic applicat̉. hic habes lꝫ minor reſtituatur ſua ut ſoluat̉ ſuo ꝓcuratori. cōſtat huc adiectū eē ꝓcu rari uel non nō tn̄ reſtituit̉ actio creditori. cōtra. C. de repud. q̄ fi. in ratorē ſuū qd̓ apꝑet: ꝗa eū cōuenit actiōe mādati: ut. l. uide qd̓ no. iudi. ī integ. reſti. l. i. ⁊. l. ī cāe. la. i. in fi. ⁊. l. ſe. sͣ. de mīo. liber hō.§. fi. de ꝟbo. ob. ⁊. l. ſtipulatio iſta. ⁊. l. ſi ꝗs īſu moder. inſt. huius timore ꝗdā dicūt ꝙ iſtud qd̓ hic dr̄ in tex. huic de act. in.§. lā. e. ti. ſꝫ ſi nō eēt ꝓcurator ſuus haberet maiꝰ dubiū. oēs autē. tu applicat̉ ⁊cͣ. applicat̉ prīcipio. l. nō ꝓxīo p̄cedēti rn̄ſo: q. ¶ Iſte.§. diuidit̉ ī tres parde hoc uide Mihi romc. tes. pͥma loꝗtur ī obligatiōe ⁊ ſic cōtrario cōcor. certe hoc nō ur̄ de mēte iuriſcōſulbal. reſtrīgē ti. ē enī uiolare lr̄am. un̄ dic ẜm glo. ꝙ applicet̉ p̄cedēti tē in. l. cū al mixta dādi ⁊ faciēdi. ẜa qn̄ ī obligatiōe mere dādi. ter legas. in. v. rn̄ſo. ad cōtrariū rn̄deo ꝙ hoc: iō ꝗa minor fuit circūtia qn̄ ī obligatione mere facti. ſecūda ibi. liberaretur. col. ⁊ in v̓ſi. ſcriptus dolo creditoris. qd̓ not. ꝗa ꝑ hoc limitat̉ tota tertia ibi. aut vbi. oppo. C. de illa materia de repu. que fiunt in iudicio ī ītegrū reſti. vſur. Cum ¶ Hūc.§. habuimꝰ ī. l. i. sͣ. de Si ſeruus. ſipulatiōe ſeruorum. nec habes hūc caſuꝫ ī terminis niſi hic. ſed rōnē habes quo concor dat roma. in in multis locis. argu. ad hoc. l. ſi ticiꝰ. sͣ. de fideiuſ. facit Ex.§. ſequenti. d. l. ſtipulal. ꝓpter ueneni.§. neptis. sͣ. ad ſill. ¶ Uenio ad uer. rē Aliud ē obligationē extingui: aliud obligationē ceſſa tio iſta.§. alaūt. dr̄ hic ꝙ ſoluēdo rē caſtrēſis peculij uidet̉ ſoluere re. Et actio extincta nunꝙͣ reuiuiſcit. ter i. rapha. ī rē alienā. cōtra. jͣ. de caſtrē. pe. l. hereditatē.§. pr̄ ī prī. d.§. alteri. 1 ¶ Hūc.§. habuiſtis expeditū ī. l. intꝫ opi. bart. Ire am. ter ſtipulātē.§. ſacrā. sͣ. de ꝟ. ob. nam ⁊.§. cū filiꝰ. gl. nō ſoluit. Di. dicit ꝙ ī prin. illiꝰ.§. liberhic niſi ſtipu tas tenuit ꝓpter pn̄s ius patris. in fi. ꝟo dꝫ intelligi ẜꝫ hic habetis eadē argumēta ⁊ eaſdē rōneſ qͣs habuiſtis latus eſſem iſtā. l. ¶ Itē op. de. l. ꝗ rē. in fi. C. de euic. Sol. ibi ī uēdare ꝓcuraibi ⁊ breuiter. h. d. Exēptio ſpeciei debite de reꝝ natuditiōe ī qua nō reꝗrit̉ ꝙ ꝗs faciat rē accipiētis. ſufficit tori meo: ꝗa ra uel cōi cōmercio obligationē ꝑimit nec reuiuiſcit im uideor ſtipu ꝙ tradat niſi eſſet in dolo: ut. l. ẜuus quē. ī fi. sͣ. de acti. pedimēto ſubmoto. trāſlatio ꝟo ī corpus ītegrale obli lari mihi. d. emp. ¶ Quero utrū ſint plures caſus ī ꝗbꝰ ex futuris ī gationē nō ꝑimit: ſꝫ res ip̄a dꝫ peti extimatio ꝟo p̄ſtal. ſtipulatio p̄teritū extimamꝰ. gl. multos enumerat. dic ut in glo. iſta.§. ſi ꝗs bit̉ creditori. h. di. ¶ Nota aliud ē obligationē extinſa uliīſulā. ⁊ uide ¶ Cā leuior uel gui. aliud ē obligationē ceſſare. de hoc dixi ī. l. ij.§. i. sͣ. Mihi decē dare. qurior adiectionē tamē gl. ibi de ꝟb. ob. ¶ Secūdo no. ꝙ obligatio extīcta nūqͣ ſuin uer. uires nō uitiat hoc dicit. ¶ Op. nō pōt eē plus ī acceſſorio ſcitat̉. ¶ Tertio no. ꝙ area ꝓmiſſa cui edificiū ē ſuper habebit. roꝙͣ in prīcipali: ut. l. hi ꝗ acceſſiōis sͣ. de fideiuſ. ⁊. l. gre ma. in. l. ſed impoſitū pōt peti: lꝫ extimatio debeat p̄ſtari. ¶ Op. ꝙ ⁊ ſi. sͣ. ſi ꝗs ce.§. illud. e. ti. ſo. nō pōt eē plus ī acceſſoria obligatio ſi iterū factꝰ ē ſeruus iterū poſſit peti: ut. l. ſi chorus.§. cau. tꝫ opi. ne: ut in contrarijs. ſed hic loquitur in adiecto in quo fi. sͣ. de le. iij. ſo. pōt peti ex noua uolūtate nō ex pͥma. ⁊ bal. in cōſue nulla obligatio fundatur. to fenerari. iſta ē ꝟa. ¶ Itē op. ꝙ actio extincta reſuſcitet̉: ut. l. pu ⁊ ꝓ hac cau Ex.§. ſequenti. pilli.§. i. sͣ. eo. ti. ⁊. l. ꝙͣuis.§. ſi mulier. ad uell. ⁊. l. ij.§. tela eſt tex. ī ¶ Quare ī ſūmarū alternatiua id ꝙ eſt minimū ſit in fi. sͣ. ſi ex noxa. cau. aga. ⁊. l. ſi cū ꝗs.§. fi. jͣ. de fur. dicit l. fi. in fi. C. obligatiōe. Et an uideatur adiectum ī fraudē uſurarū glo. iſta ē regula cōtraria ſunt ſpālia. tu dic ut plene di de cōtrahē. cuꝫ dico ꝓmittis mihi dare ticio. x. hinc ad paſca: ⁊ ſi empt. iuncta xi ī repetitiōe. l. meuius.§. duobꝰ. de le. ij. ¶ Itē op. d̓ nō dederis ꝓmittis. xx. noīe pene. l. i. C. de pa l. ẜuū filij.§. ſi aree. sͣ. de le. i. ſo. aliud in legato aree: ut ct. pig. 5 ¶ Iſte ē.§. difficilis. ibi. aliud ī ꝓmiſſiōe aree: ut hic. ¶ Ultīo. ꝗa glo. alle. Qui ſtipulatur. pmoloatur qn̄ ꝓpter hic q̄dā ꝓ cōcordātia q̄ ſunt cōtraria. iō uide glo. ⁊ eā adiectū ſtipulatio ē conditionalis. ⁊ hoc colligit̉ ex di corrige q̄ īcipit pōt determīare. ⁊ ibi: ut. jͣ. d̓ fur. l. ſi cū. ctiōe ſi. ſecūdo qn̄ ē cōditionalis: ⁊ hoc apꝑet ex mēte §. fi. dic ꝙ iſta cōtradicit: iō debuit eā ponere cū alijs expreſſa. tertio qn̄ de hoc nihil apꝑet. qͣrto ponit unuꝫ ī ꝗbus fallit regula. Itē ibi. de ſer. ur. p̄di. l. ſi ꝗs edes caſū qn̄ adiectus adijcit̉ ad maiorē quātitatē ꝙͣ princi in iſtis duabꝰ. ll. de capi. di. ⁊ ī. l. ſi ꝗs edes. nō fallit re palis. ſecūda ibi. ⁊ iō. tertia ibi. ⁊ ubi. qͣrta ibi. cōtracta. gula. un̄ d̓buerūt poni ſub cōcordātijs q̄ faciūt regulā. ¶ Op. ad fi. ꝗa in acceſſorio nō pōt eē plus: ut. l. greEx. l. ſequenti. ce.§. illud. sͣ. de fideiuſ. ⁊ inſti. de fideiuſſ.§. nec plꝰ. ſo. ¶ De qua pecunia uideat̉ ſcā ꝓmiſſio uide ī prin. Et ut dixi. sͣ. ꝓxi.§. nā hic ī adiecto ꝗ nō apponit̉ ad oblian una pecunia ꝓ alia īuito creditore ſolui poſſit: ibi. gationē. ¶ Itē op. qn̄ alternatiua cadit īter ſūmas ſi Secūdo. Et cuiꝰ expēſis dꝫ fieri approbatio monete mīor ē ī obligatiōe: ut. l. inter ſtipulātē.§. ſi ſtipulāt e. ⁊ cū ſint officiales ad hoc d̓putati: ibi. Quero. Et an cuꝫ l. ſi ita ſtipulatus fuero. x. aut. v. de ꝟbo. ob. ſo. ibi ei dē moneta mutatur de qua debet fieri ſolutio: ibi. Quedebebāt ſolui. x. aut. v. hic diuerſis. ita dicit glo. ⁊ bn̄. ro quid. Et cum do tibi pro dote centum florenos de rō in alternatiua ſummarū: iō minimū eſt in obligatiobeam recipere extimationem ſecundū ꝙ currebat flo. ne ꝗa inter ſummas nō cadit affectio. ſꝫ ubi effectio ca renꝰ tūc tꝑis: uel ẜꝫ ꝙ currit tꝑe ſolutiōis: ibi. Sꝫ q̄ro.

De ſolutio. ⁊ libera. Alulus c ¶ Alinoris. C. in ꝗ. cau. ī īteg. reſti. nō ē neceſſ. Secūdo mō rn̄det. Aulus reſpondel: as incicōtingit mutatio: ut dixi. ⁊ hic eſt aduertēdū ſi ꝗdē de alia mo pit creditorē. Quero quando ꝓmitto tibi cēbitor non ē in mora: tūc liberatur ſoluēdo illā monetā neta. An aūt ꝗs teneat̉ ac tū libras: de qͣ pecunia uideor ꝓmittere. Rn̄. de mone abſqꝫ dubio: ꝗa uariatio nulla cōtingit circa bonitateꝫ ciꝑe monetā ta q̄ currit ī ciuitate cuiꝰ reſpectu dr̄ ſolidus ⁊ libra: ut rei ītrīſecā. nā ī eadē forma ⁊ materia reddit̉ ẜm ꝙ dꝫ: pro ea exti l. nūmis. de le. iij. ¶ Sꝫ q̄ro ꝗd ſi ī ciuitate ſunt due mo tut. l. res in dotē date. sͣ. de iure dot. ⁊. l. cū ꝗd. sͣ. ſi cer. matiōe q̄ eſt nete qͣruꝫ reſpectu dr̄ ſolidꝰ ⁊ libra: ut ē florentie. nam pe. ſed contingit mutatio reſpectu extimatiōis: qd̓ nō taxata a pu blico. dic ꝙ qn̄qꝫ dr̄ ſolidus ⁊ libra reſpectu florenorū minutoruꝫ īputat̉ debitori ꝗ nō ē ī mora: ut. l. uinū. sͣ. ſi cer. pe. ſꝫ ſic. alias pu atiquorū: de ꝗbꝰ ualet florenꝰ auri. xxix. ſolidos. Iteꝫ ē ſi debitor fuiſſet ī mora diceres tu īcōtinēti oē detrimē nitur: ut no. alia monetaª eoruꝫ noua: ut floreni noui: de qua ualet tū inde ꝯtingēs a tꝑe more ad eū: ut. d. l. uinū. ⁊ iſtud bar. ī. l. ꝗ fal florenꝰ tres libras: de qua ītelliget̉ ſi ꝓmitto tibi cētuꝫ ē ſubtile ⁊ difficile uidere. ¶ Aduertatis: nā uos ſcitis ſū. jͣ. de fal. al le. tex. in. l. i. lib. Rn̄. ẜm cōſuetudinēʰ ciuitatis ⁊ ꝟiſimilitudinē iuꝙ quādo ꝗs ē ī mora in nō ſoluēdo: ip̄e nō tenet̉ de īC. d̓ fal. modicabuntur iſta. ꝙ dico ẜꝫ ꝯſuetudinē: iō dico: ꝗa ē ibi tereſſe: qd̓ cōſiſtit ī lucro: ſꝫ de ītereſſe qd̓ cōſiſtit in dāne. ibi uide cōſuetudo ꝙ in pānis ⁊ ī ſerico appellatio ſolidi ⁊ lino: ut. l. ſi ſterilis.§. cū ꝑ uēditorē. de acti. emp. mō uiꝗd ſit moneta fal. ⁊ qua bre referat̉ ad florenos minutos antiquos. ⁊ ī alijs redeamꝰ in caſu ꝓpoſito utrū creditor ē dānificatꝰ qͣſi pe pena puniat̉ bꝰ intelligat̉ de florenis nouis. Itē ꝙ dixi ⁊ ꝟiſimilitu cunia minuta ſit minus bona in ſui extimatiōe. an ꝟo eā expēdēs: dinē. dico ꝗa ſi ītelligeremꝰ appellationē ſolidi ⁊ libre ꝑdiderit lucruꝫ qͣſi ſi ab initio habuiſſet illā pecuniam uide. I. lege referri ad monetā nouā contingeret ꝙ res magni p̄cij emiſſet ex ea plures florenos ꝙͣ poſſet emer̄ mō: ſic fucornelia. eo. ti. de fal. daret̉ ꝓ modico uel ecōtra. ſi intelligeremꝰ de moneta iſſet lucratus tm̄. nā ſi hoc eſſet ītereſſe nō attenderet̉: b ¶ Secūdū antiqͣ contingeret ꝙ res uilis p̄cij daret̉ ꝓ magno. vn̄ ut. d.§. cū ꝑ uēditorē. Aduertatis res dr̄ d̓teriorari qn̄ ꝯſuetudinē. ſꝑ debemꝰ inſpicere hāc ꝟiſimilitudinē ex qͣlitate rei: eiꝰ extimatio reſpectu pecunie ē uilior: ut. d. l. uinū. sͣ. ſi Adde bar. vī ut. l. ſꝑ ī ſtipulatiōibꝰ. ⁊ ibi not. de regu. iur. ⁊ facit pro cer. pe. ⁊ iō in ceteris ſpeciebꝰ q̄ extimāt̉ ꝑ pecuniā: ut l. ſꝑ. de reg. iur. hoc. l. imperatores. sͣ. de cōtrahen. emp. ¶ Secundo l. ſi ita. sͣ. de fideiuſſo. illud ē facile uidere. ſꝫ ī pecunia q̄ c ¶ Cogit̉ re qͦro uidi q̄ pecunia ītelligat̉ ꝓmiſſa utrū poſſit debitor nō extimat̉ ꝑ res: ut. d. l. ſi ita ē uidere utrū una pecuciꝑe. Adde nia ꝑ aliā extimet̉. breuiter mihi vr̄ ꝙ pecunia auri uel unā pecuniā ꝓ altera ſoluere. hic iuriſcōſultꝰ uidet̉ uel qd̓ not. bal. pꝰ petrū ī. l. le ꝙ nō ſi creditor eſt ex hoc ſenſurus aliqd̓ īcōmodū. argēti groſſa extimet̉ ꝑ minutā. ⁊ hoc apꝑet ad ſenſuꝫ. nō āplius.§. ergo a cōtrario ſenſu ſi nullū īcōmodū ē ſenſurus: creminuta aūt nūqͣ extimat̉ ꝑ groſſiorē. nō enī poſſū dice fin. de le. i. ditor ur̄ uelle ꝙ d̓bitor ꝗa poſſit ſoluer̄ unā pecuniā ꝓ re ꝙ ꝑ fforenū extimet̉ unꝰ nūmꝰ ꝑuus. ⁊ ꝑ conſequēs Quid ſi relī alia. Sꝫ contra aliud ꝓ alio īuito creditore ſolui nō po nec duo nec tres: ⁊ ſic de ſingulis in infinitū. aceruꝰ aūt quo alicui. xx. lib. boloteſt ut. l. ij.§. i. sͣ. ſi cer. pe. ⁊. l. eū a quo. e. ti. vn̄ dixerunt nūmoꝝ uel una ſumma nūmoruꝫ bn̄ poſſet extimari ꝑ ninoꝝ bōno ꝗdā: ut glo. dicit. ꝙ ſꝑ cū creditor non vult: dr̄ ſentire florenū: ſed ip̄i nūmi ſingulariter cōſiderari nō: ⁊ hoc niēſiū: qꝛ iſtd̓ incōmodū: ꝗa ſit cōtra uolūtatē ſuā. iō ſibi ſolui nō po pꝫ ad ſenſū. Itē ꝓbatur. illa res dr̄ extimare aliā q̄ ē cō ē genus ſub terit. ar. inſti. de ac.§. p̄terea. certe nō credo ꝙ iuriſcōuerribilis ⁊ ꝑmutabilis ī aliā quācūqꝫ: ut. l. i. sͣ. de con certa ſpecie īcluſū nō po ſultus ſenſerit hic de tali īcōmodo. Preterea iuriſcon trahen. empt. ſꝫ moneta ꝑua ē ꝑmutabilis in oēm ma teſt fieri ſolu ſultꝰ dicit hic dānū qd̓ ē diminutio pr̄imonij: vt. l. ij. ⁊ iorē. ergo ꝑ illā extimat̉ maior. ſꝫ moneta magna nō ē tio de mutiiij. sͣ. de dam. infec. ſꝫ lꝫ nō īpleat̉ uoluntas creditoris: cōuertibilis ī oēm minorē. ergo ꝑ monetaꝫ maiorē nō nēſibꝰ lꝫ ſint nō tn̄ ꝓ hoc minuitur eiꝰ pr̄imoniū. ergo ⁊cͣ. un̄ alij di eiuſdē ualo. extimat̉ minor. mō ad ꝓpoſitū. ſi debes mihi cētū libris ⁊ matecūt ꝙ cogit̉ reciꝑeᵉ ſi aliqd̓ dānū nō patit̉. Ad id qd̓ dr̄ pecunie minute: dico ꝙ pecunia mutata nō dr̄ d̓teriorie. idē d̓ arꝙ alid̓ ꝓ alio ⁊cͣ. rn̄deo ꝙ nō dr̄ ſolui aliud ꝓ alio fictio rata reſpectu extimationis ſue: ꝗa nō hꝫ aliꝗd quo exti gēto: niſi ſe ne hꝰ. l. īmo ideꝫ uidet̉ ſolui: lꝫ alia ſit forma. ar. l. ſi ꝗs met̉. iō creditor diceret̉ amiſiſſe lucrū non paſſū fuiſſe aliter habeat conſuetuargētū in prin. C. de dona. ⁊. l. i. in fi. ⁊. l. ticie amice. de dānū. merito hoc nō īputabit̉ debitori: ut. d.§. cū ꝑ uē do. ꝑ no. ī. d. au. ⁊ argen. le. declaro hic pecunia dꝫ eſſe talis ꝙ p̄beat ditorē. Nec ob. l. nūmis. de ī lit. iurā. ꝗa lꝫ in nūmis ue l. ſi ꝗs argē. ſuā utilitatē ī forma eqͣliter ſicut in materia: ut. l. i. sͣ. de niat intereſſe extra rē uerū eſt ī eo qd̓ non conſiſtit ī luẜm Imol. cōtrahen̄. emp. ⁊ iō ſi tu debes mihi boloninos de ar Itē ſi pecucro. Sed ſi tu poneres ꝙ ego deberē tibi dare centuꝫ nia currit pa gēto ⁊ tu dares mihi aliā monetā argēteā eiuſdē lige: fto. auri in cal. ian̄. ⁊ florenꝰ ualebat tūc quattuor lib riformiter hoc ē eiuſdē bonitatis ī materia: lꝫ eſſent diuerſe fornūc cū ſoluis ualet minus. dico ꝙ a tēpore more perti. hoc nō eritꝭ me: tn̄ idē ur̄ ſolui: ut. ll. cōtrarijs. ſed ſi tu dares mone net ꝑiculū ad debitorē: ut. d. l. uinū. rō ꝗa cū florenus. de iure: ex quo eſt paritā alteriꝰ materieᵇ: q̄ nō eſſet eiuſdē lige de iure poſſet extimetur ꝑ pecuniā minutā: ⁊ extimatio floreni ē mutas materie: creditor licite refutare ꝗa aliud pro alio ſolui non pōt: tata apparet ꝙ florenus eſt deterioratus in extimatio ⁊ nō intereſt ut dictū ē. un̄ qd̓ hic dr̄ in tex. in aliā formā. intelligatis ne. ſicut dicimus in uino ⁊ in alijs ſpeciebꝰ. Idē dico creditoriſ. ꝑ tn̄ de eadē materia. igit̉ ſi tu ꝗ debes pecuniā minutā de qualibet moneta groſſa q̄ ꝑ minutā extimat̉. Unuꝫ l. qͣꝫ extrinſe cus. de ver. uelles dare florenos uel ecōtra licite poſſem recuſare tn̄ uolo te ſcire ꝙ augmētū uel diminutio extimatiōis ob. Et huic de iure: lꝫ de cōſuetudine obſeruet̉ cōtrariū in ciuitate floreni uel alterius monete que modico tēpore dural. adde quod iſta ⁊ in multis alijs: ut no. in. l. ſi ꝗs argentū. C. de do uit: ut una die duobꝰ uel pluribus diebus: uel qn̄qꝫ nō no. bar. ī. d. na. cui cōſuetudini debemꝰ ſtare: ut. l. imꝑatores sͣ. de l. i. ī fi. d̓ aur. eſt attēdenda: ut. l. p̄cia rerū. circa fi. ⁊ qd̓ ibi not. sͣ. ad ⁊ ar. le. ⁊ dicontrahen. emp. ¶ Quero qn̄ moneta approbatur ab l. fal. ¶ Sed quero ꝗd ſi ego mutuaui tibi uel in doteꝫ cit bar. ī. l. ta his ꝗ appoſiti ſunt a cōi: oportet ꝙ aliquod expēdat̉. dedi tibi centū lib. in florenis: nuncuis mihi reddere: lis ſcriptura Quero cuiꝰ expenſis dꝫ fieri uel ſoluētis uel creditoris. an ego cogar recipere uel tu dare in eadem extimatiōe in fi. prin. re Rn̄. expen̄. cōibꝰ: ut. l. iij.§. i. sͣ. fini. regū. ¶ Quero ꝗd ferendo. ibi que erat tūc: an in ea que eſt nūc tēpore ſolutiōis. Rn̄. dy. de leg. i. ſi moneta eſt mutata: de qͣ moneta debebit ſolui. Rn̄. iſta ꝟba ſoluo centū lib. in florenis: hoc eſt dicere iſtos ꝙ ſi pecunia hec mutatio pōt duobꝰ modis cōtingere uel ꝙ mutet̉ florenos do tibi in ſolutū pro cētū lib. ut. l. ſi ſtipulat debet̉: ut ſpe materia uel forma: ita ꝙ in bonitate aliqua mutatio cō cies: vt pecu fuero. x. in melle. sͣ. e. ⁊ iō nō poſſunt peti niſi centū lib. tingit uel ꝙ nō mutet̉ materia uel forma: ſed mutat̉ eiꝰ nia q̄ ē in ta ſicut ſi aliqua res eſſet data in dotē pro extimata: ut. l. li ſacco uel bonitas in hoc ꝙ florenꝰ auri uel alia moneta de argē cū dotē. C. de iure do. ⁊. l. ſi extimatio. sͣ. ſo. ma. ⁊. dā burſa nō po to groſſior ualeret plꝰ hodie ꝙͣ cōſueuerat. pͥmo mō di nū ⁊ lucrū in florenis cōtingēs pertinet ad eū qui receteſt fieri ſolu cūt noſtri doc. ⁊ bn̄ ſi ꝗdē de moneta antiqua reꝑiat̉: tio alterius pit. iō illa uerba non operant̉ aliquid. ſed quid eſſet in pecunie: licꝫ ⁊ eiꝰ curſus nō eſt reprobatꝰ: poterit ⁊ debebit de illa depoſito ſi depono apud te centū lib. in florenis quid et eſſet eiuſmoneta antiqua ſolui. ſed ſi nō reperiat̉ uel eius curſuſ teneris redderer breuiter dico idē. nā hic ego uideor ti dē materie ⁊ eſt totaliter reprobatus dꝫ ſolui extimatio illiꝰ monete bi illos florenos uendere pro illis cētū libris ⁊ preciuꝫ ſorme. quod antique: ut. l. elegāter.§. ꝗ reprobos. sͣ. de pign. act. ⁊ bene no. apud te deponere: ut. l. certi conditio.§. fi. ⁊. l. ſeq. sͣ. ſi d ¶ Alterius ē exp̄ſſum in. c. olim cām. d̓ cenſi. ⁊ no. ꝑ Ci. in. l. in micer. pe. facit. l. ſi ex p̄cio. C. ſi cer. pe. Sꝫ ꝗd ſi fuit dictū

V7I De ſolū. ⁊ libera. i o 3 materie. Adde bal. in. l. ſi diuortio in.§. ob donationes. ff. ſo. mat. ⁊ quod ta quātitate pecunie currētis ī loco ſit: ⁊ illa poſtea ꝑ ſuꝑiorē ſit reproba no. bal. ī. d. l. fin. in. iiij. q. C. de cōpē. cū bart. hic ad litteram trāſit pe. de ta ⁊ alia noua fiat an liberet̉ debitor. Cy. ꝑ illū tex. ī addi. ī. d. l. ī rōne.§. anch. in cle. ſi bn̄ficiorū. ad fi. de decimis. quē oīno uide ubi multa ⁊ didiligēter. sͣ. ad. l. ſal. tꝫ ꝙ ſic. ſed ro. ī una addi. Dicit ꝙ cōiter tenet̉ ꝯͣriū: uerſa ponit in materia. ⁊ ad. q. de penis legalibꝰ uel ſtatutoꝝ. quā ibi pōit. ⁊ ita tꝫ ꝯͣ Ci. ⁊ adde qd̓ no. bar. in. d. l. cū ꝗd. ⁊ Ia. bu. ī ſua diſputatiōe in Pe. uidelicet de qua moneta ſolui debeāt. uide bal. poſt gl. i. l. quicūqꝫ. cip̄. iur. q̄ſtio eſt talis quidā colonus. in ulti. colū. Uero C. de ſer. fu. q ad lo⁊ in. d. l. fi. in depono apud te cētū lib. in florenis: hoc acto ꝙ bitores ſoluentes ſint liberatiᵉ. ⁊ uidetur ꝙ nō. cū. An prin. C. cōia reddas in florenis ſub eadē eſtimatiōe: tūc ſub poſſit fieri ꝓ delega. ⁊ ibi ꝑ hāc. l. ⁊. ꝑ. l. ſi hoīem.§. ſi nullo. sͣ. e. ti. Itē ꝗa eadē eſtimatiōe dꝫ reddi. ꝓbat̉ in. l. pe.§. ſi mārogatio d̓ loēt ꝗd ī conꝑiculū caſus fortuiti ꝑtinet ad debitorē: ut. l. īco ad locuꝫ. tractibꝰ. de cipia. sͣ. ſo. ma. ſed ſi nō eēt dictū in eadē eſtima cēdiū. C. ſi cer. pe. In cōtrariū uidet̉ ꝙ ſint libe Adde quod iſta materia tione. puto ꝙ debeat reddi ī eſtimatiōe cōi: que no. in. c. litirati: ut. l. paulo calimacho. in fi. sͣ. de le. iij. ⁊. l. li. uide per Ol eſſet tēpore quo dꝫ fieri ſolutio: ut. d. l. ſi ſtipulagātes. ī glo. dra. in cōſi. berto.§. luciꝰ. sͣ. de annuis leg. Iſtā. q. mouerūt de offi. ordi. tus fuero. x. in melle. sͣ. eo. ti. xiij. ⁊ ī cōſi. doc. antiqui.ſ. Uber. de bobio. ⁊ Alber. papien ī. vj. ⁊ d̓ maxxxviij. ⁊ cōEx. l. ſequenti. ſis. ⁊ Di. ēt ponit ⁊ dicit debitorē liberari facta teria ꝓrogaſi. xlxviij. tex. ¶ An ꝗ ꝓmiſit certo loco ſoluere poſſit cōuetiōis. uide īſolutione cōitati ꝑ. d. l. liberto.§. luciꝰ. d̓ annuis in cle. fi. de niri in loco contractus. no. ī. c. ſecun d̓cimis. bal. lega. ⁊. l. paulo cali. in fi. de le. iij. Non ob. hec. l. do reꝗris. d̓ ī. l. illud. in ¶ Solutio ꝑtinet ad il ꝗa hic fuit accepta pecunia: ut debitoris: ſed in offi. dle. ſpe. fin. C. de ſaUE C. los qui habēt admīſtraqōne ꝓpoſita fuit accepta pecunia in iniuriā cre in ti. de obl. croſan. ecc. tionē loci ubi ē faciēda: nec locꝰ cōtra§. ꝓrogari. ſpe. ī ti. de ſo ditoris. ergo nō debet nocere debitori: ut. l. ſ. ⁊.§. fi. ⁊ ꝯtra cte obligatiōis īſpicitur: niſi aliud actuꝫ ſit. h. d̓. lu.§. nūc ali merces.§. culpe. sͣ. loca. ⁊. l. pe. in prin. sͣ. ſo. maiſtud tꝫ bal. ī qua. ver. fi. ⁊ Per iſtā. l. fundant̉ due opi. doc. prīa ē. multe Et hoc qn̄ bona nō ſunt publicata: alias nō eēt l. i. C. de iuibi Io. an. ſunt ſpecies ꝓrogationis iuriſditionis: q̄ ponūdubiū ꝑ. l. bonoꝝ. de uer. ſig. ita dicit Di. Spe. riſd. om. iuAnto. de bu tur in. l. ij.§. ſi iudex. sͣ. de iudi. ſed dubitatur an di. ꝑ. bar. et tri. in. c. quā ponit hanc. q. in ti. de obli. ⁊ ſo.§. ij. uer. illud ēt. alios ī. l. fi. d̓ to. d̓ iureiu. poſſit fieri prorogatio de loco ad locuꝫª. doc. īin prin. ⁊ ibi uidetur ſe referre. aut reſpu. habeiuſti. ⁊ iu. et ⁊ Albe. d̓ ro. ducūt hāc. l. ꝙ ſic. ita refert Ci. C. de ep̄i. audiē. bat bona d̓bitoris obligata uel nō. tu ꝟo dicas cy. ⁊ bal. ī. l. in. l. cū quid l. ſi ꝗ ex cōſenſu. ⁊ uide Guil. de cu. in. d. l. ij.§. ſi fin. de iuriſſicᵈ. aut reſpu. habebat bōa illiꝰ creditoris: cui sͣ. ſi cer. pe. iudex. Secūdo īducit̉ ad aliud. uos ſcitis ꝙ ibi om. iudi. etta. ADDE debitor eſt exactꝰ obligata ex aliquo contractur bar. in. l. ij. ī ꝙ Ro. tenet ꝗs uidet̉ cōtraxiſſe ubi ē fiēda ſolutio: ⁊ ibi pōt uel ex aliqua cā ⁊ tūc nō ē dubiū ꝙ ſolutiōe fcā fi. prin. de iu ꝯͣriū eius qd̓ cōueniri: ut. l. cōtraxiſſe. sͣ. de act. ⁊ obli. ſꝫ dubi reipu. debitor liberat̉: ut. l. nomen. C. q̄ res pig. di. bar. ⁊ alicōſuluit oltat̉ utrū in loco cōtractus poſſit cōueniri. glo. ui os in. l. fi. de obl. poſſ. ſi ꝟo nō habebat obligata. tūc aut bo dra. in dictiexcuſa. tuto. det̉ uelle ꝙ nō. C. ubi cōue. ꝗ cer. lo. da. pro. l. i. cōſilijs eius na illiꝰ creditoris erāt publicata ex aliqͣ iuſta cā b ¶ Nō inſpi ꝯſilio. cxxiij. ⁊ sͣ. de bo. au. iu. poſ. l. iij. alibi glo. uacillat in. l. ⁊ idē: ꝗa nō ē dubiū ꝙ d̓bitor ſoluēs liberat̉: ꝗa citur. Adde de quo ēt ui eū ꝗ.§. iuli. sͣ. de cōſti. pe. ꝟitas eſt iſta ꝙ ī loco fiſcꝰ habet̉ loco heredis: ut. l. ſi debitor depor. qd̓ ēt potede abb. cōſicōtractꝰ nō īſpicit̉ᵇ ⁊ ibi nō pōt ꝯueniri. ſed ſolū rit cōueniri lio. lvij. ij. li. sͣ. de fideiuſſ. ⁊. l. ij. C. ad. l. iul. de ui. ſi ꝟo bona ī loco ꝯͣctus De quo ualocus ſolutiōis faciēde īſpicit̉: niſi aliud actū ſit. nō erāt publicata uel erāt publicata iniuſte: tūc jmencumpi ſi ibi domici lore monete caſus ē hic. ⁊ hāc. l. allegat ad hoc Pe. de bel. aut reſpublica. exegit ī iniuriā debitoris: aut ī ī liuꝫ habeat. debꝫ ſolui of perti. in. l. cōtraxiſſe. de act. ⁊ obliga. tex. ē exp̄ſſuſ iuriam creditoris: aut ſimpliciter exegit nō habi idetur ficiali cū mo ẜm bal. ibi ī ¶ Solutū qd̓ pōt repe neta tꝑe data cōtēplatione ad iniuriā alicuius. pͥmo caſu eſt Aulus. ti nō parit liberationē. l. heres abſēſ ti officij uaꝑiculū d̓bitoris: ut hic. ſecūdo caſu ē ꝑiculū crein.§. fi. ff. de lebat uno p̄ h. d. ¶ Quero utꝝ hoc qd̓ hic dr̄ ſit ue ditoris: ut. l. ſi merces.§. culpe. sͣ. loca. ⁊. l. pe. in iudi. ⁊ ibi in cio ⁊ tꝑe ſorū ſiue pignus ſit obſtrictū ꝓ illa naturali obliga glo. de hoc ī prin. ſo. ma. ita loꝗtur. l. paulo cali. in fi. de le. iij. lutiōis alio .c. nō ergo d̓ tiōe ſiue nō. glo. ponit opi. ꝟitas eſt ꝙ hoc dꝫ in uide bal. cō⁊. l. liberto. d̓ annu. le. Si ꝟo accepit ſimpliciter: fo. cōpet. in. ſilio. cxxxvij. telligi qn̄ pignus erat obligatū pro illa naturali ꝗa accepiſſet cuiuſcūqꝫ fuiſſet. tūc aut erat ſpēs vj. facit qd̓ qinti prīo vol. obligatiōe uel nō. ita ur̄ ꝓbari. s. eo. l. pupillus. no. ī. l. i. sͣ. d̓ debita aut quātitas. ſi ſpēs ē ꝑiculū creditorisᵉ. e ¶ Quero qtlit eo qd̓ cer. lo Ex. l. ſequenti. ꝗd. Et adde ſi quātitas ē ꝑiculū debitoris. hoc ꝓbatur in. l. co. ⁊ ad bar. no. ꝑ bar. ⁊ ¶ Si una ꝑs expellit̉ de ciuitate ⁊ alij exigāt de lectos. ⁊. l. ſeq. sͣ. de peri. ⁊ cōmo. rei uen. ⁊ ī glo. hic uide Ci. ſinuſti bal. in. d. l. ſi bitores exiticiore an ſint liberati debitores. Et ad idē. l. fi. ī fi. de pig. ac. facit. l. luciꝰ. sͣ. de euic. ī. l. i. C. vbi ꝗs argentū. an cū debitor taliter exactꝰ cōuenitur a creditod̓ cri. agi oꝫ. ⁊. l. itē ſi ꝟberatū.§. i. sͣ. de rei uen. ¶ Itē quero in. iij. col. C. ubi Ci. plere debeat probare ꝙ ꝑ uim fuerit exactus. de dona. ⁊ ꝑ an ſit idē ſi pecunia exigeret̉ ab aliquo priuato. ne ⁊ barto. ⁊ bar. ī. l. acce ¶ Si creditoris certe nō: ꝗa tūc debitor nō liberaret̉. rōnē colli ibi dixi in. l. ptū. in. xvij. c Reditor. uel tutoris culpa iij. sͣ. de bo. ge ex. l. ij. in fi. cū. l. ſe. sͣ. ſi ꝗs cauti. ¶ Tertio q̄ q. C. d̓ uſur. auc. iu. poſ. ⁊ nō p̄ceſſit ꝑiculū pecunie ꝑtinet ad deroᶠ utrū debitor qn̄ hāc exceptionē opponit cre ¶ Reſponglo. in. c. rodeo: uide in bitorē uel pupillū. h. d. ¶ Op. poſt oblationē ē ditori ꝙ ipſe fuit exactus a re publica debeat ꝓmana.§. con l. cū quid. ⁊ ꝑiculū creditoris: ut. l. ꝗ decē. in prin. sͣ. e. ſo. hic bare ſe exactū ꝑ uim. an ꝟo ſufficiat ad executio trahētes. de ⁊ in. l. qd̓ te creditor noluit reciꝑe: ꝗa cōgruo loco ⁊ tēpore fo. cōpe. lib. nem debitoris oſtendere ordinamētū ciuitatis ff. ſi cer. pet. vj. ⁊ glo. ī. l. nō offerebat̉. iſta ē uera ſo. Alij dicunt ꝙ iſtud ē ⁊ de materia factū ſuꝑ hoc penale ⁊ graue. certe puto ꝙ ſuffi i. d eo quod in. d. l. uinuꝫ ſpāle cū reſpu. aufert. prima placet. Iſta. l. indu ciat ordinamentū oſtēdere. eſt enī iuſtus timor: cer. lo. ⁊ adꝑ bal. in. l. il. citur per doc. in arg. ad. q. quotidianā. expulſa ē ut. l. fi.§. i. ⁊.§. ſe. sͣ. qd̓ me. ca. ⁊. l. i.§. q̄ onerande ꝙ rōne d̓ lud. in fi. C. una pars de ciuitate: illi qui remāſerūt exigunt ſtinate ſolude. sͣ. qͣ. re. ac. nō da. v̓ſi. ⁊ in ſūma. facit qd̓ not. de ſacroſan. tionis ſortit̉ oēs debitores illoꝝ exiticiorū. utrū per hoc deeccle. ⁊ in. l. C. de tranſac. l. īterpoſitas. ad idē optīe facit. sͣ. ꝗs forū etiā ij. C. cōia de quo ad cōſe le. per cano. in. c. quāto. de iureiu. ⁊ ī. c. cū olī. d̓ cēſi. ⁊ in cle. ſi bn̄ficioꝝ. cutiua cōtractus: ut dānorū datorū ⁊ expēſaꝝ que ueniunt acceſſorie: ut ī de d̓cimis. ⁊ uide quod ipſe bar. no. in. l. minꝰ. d̓ ī lit. iur. ⁊ ſpe. ī tit. de ſol. capi. dilecti. de foro compe. ⁊ ibi abbas. §. nunc aliqua. v̓. fui. ⁊ hic ꝑ ang. ⁊ pulchre ī. c. penul. de cēſi. ⁊ uide quod Reditor. ſint liberati. Et facit tex. ī. l. ſi maritus. sͣ. ſo. ma. ⁊ not. balno. bar. in. l. vbi aūt non apparet. ī fi. prin. de ver. ob. ⁊ qd̓ no. in materia. in. l. falſus. circa fi. de fur. C. ⁊ no. bar. ī tractatu de tyrānide. ī. vij. bal. in. l. uoluntas. C. d̓ fideicō. vbi ſi aliꝗs ſe cōfitet̉ habuiſſe centū lib. q. ⁊ qd̓ no. uoluit bal. ī. l. ij. C. qd̓ me. ca. ⁊ bal. ī. l. ꝙ prius. C. qn̄ fiſ. an intelligatur de groſſis uel minutis: ⁊ quid ſi tibi do cētū libras in pe uel priua. ꝑ Guid. de ſu. ī. q. īcip̄. pone ꝙ de ſctō ꝗdā de ꝑte eccle. ⁊cͣ. ⁊ ꝑ cunia minuta. sͣ. e. in. d. l. ſi ꝗs ſtipulatꝰ fuerit. x. in melle. in. iiij. colū. uide Ci. in. l. cū te. la. i. C. qd̓ me. cau. ⁊ ꝑ bal. ī. l. ſi te bonis. C. de iure delibe. oīno āge. in. l. eris alieni. C. de dcolla. li. x. ⁊ q̄ no. bal. in. l. ꝗcūqꝫ. ad fi. C. d ¶ Dicas ſic. Ad materiā adde qd̓ no. bal. ꝑ illū tex. de pa. conſtan. ī ver. de ſer. fu. ⁊ de hac mutatiōe mōete qd̓ tp̄s īſpiciat̉: uide no. ꝑ Di. ī. l. uxoſnīe quoqꝫ. ubi dixi ꝙ ſnīe ꝑ imꝑatorē late cōtra rebelles occaſiōe rebella ri ſue. in prī. de le. iij. pone mercatores emētes pecunias ꝓ certa quātita tiōis reſcidūtur ſcā pace. ſecus ſi non occaſione rebellatiōis: ſed aliter iute pecunie ſi ꝓ iſta mercātia uolunt ſoluere florenos ad illā rōnē quā ualet ſte ſunt late puta ex cauſa mutui uel depoſiti: ⁊ ille.§. eſt ualde nota. ad exi florenus ī mercātijs ẜm cōſuetudinē regiōis an debēt audiri. lꝫ mercanticios ciuitatū: ut ſciamꝰ ꝗ ꝓceſſus ꝯͣ eos facti reſcindant̉ eis ad ciuitatē tia ꝓ pecunia emerīt. ange. dicit ꝙ ſic. ī. l. eris alieni. C. de colla. li. x. ⁊ ibi reuerſis: utrū dicti tales expulſi poſſint cōueniri ī domicilio: de quo ſunt adde qd̓ no. bal. ī. l. fi. C. de nō nume. pecu. Sꝫ ꝗd ſi debitor alicuiꝰ ī cerexpulſi: uide ꝑ bal. ī. l. ij. C. d̓ iuriſ. om. iudi. Et p̄dictis adde bar. no. ī. l. fi.

De ſo lutio. ⁊ libera. ne uel male poſt illas: ut. d. l. cū ex pluribꝰ. sͣ. e. ti. Idē ſi de sͣ. de in inte. ꝗ. ex cau. ī poſſ. ea. l. fulcinius.§. ꝗd ſit latitare. iudicatū: tn̄ reſti. Et eo beo cū fideiuſſore: ut. l. ⁊ magis. sͣ. e. ti. ¶ Quar ¶ Pecunia ceualet ſenten caſu quo teCum de ſorte. dit in cām exp̄ſto dr̄ cā grauior reſpectu affectiōis: ꝗa ī una cā tia. Idem te neātur dicti net. Sal. ī. l. teneor ꝓ me in alia ꝓ alio. certe ī illa qͣ teneor ꝓ ſam a ſoluēte. h. d. No. nouū modū ꝓnūciādi ī exiticij com eos. C. d̓ apme uidet̉ ſolutū poſt p̄cedētes: ut. sͣ. e. l. cum ex ꝑere an poſ cā appel. nā nō ꝓnūciauitª hic bn̄ iudicatuꝫ uel pel. ver. iu. ſint cōparepluribꝰ. ⁊. l. ⁊ magis sͣ. e. ti. ¶ Quīto dr̄ cā gramale ẜm formā datā ī. l. eos. C. de appel. ſed alixta predicta re. per ꝓcuuior reſpectu facilioris exactiōis: ꝗa una pōt exi quero. ter dixit. ad hoc facit qd̓ dicā in. l. cū apud ſemratorem: vi gi īcōtinēti: ꝗa hꝫ forte ꝑatā executionē. alia nō: proniū. jͣ. iu. ſol. facit. l. offidiꝰ. ⁊ ibi gl. sͣ. d̓ le. iij. de ang. plene in. q. bo⁊ in iſta uidet̉ priꝰ ſolutū poſt p̄cedētes: ut. l. ſi ¶ Solutū in dubio no. ⁊cͣ. in. iij. Ualerianus. cedit ī cām antiquio ꝗd ex famoſa. ⁊ hac. l. ¶ Sexto dicit̉ cā grauior: ⁊. iiij. q. prī. hoc ē grauioris quātitatis: ⁊ iſtud nō attēdit̉: ut rē. h. d. ¶ Nota iſtū.§. ꝙ ex libro ⁊ ſcriptura re⁊ adde hic q̄ l. ſi in duabꝰ. jͣ. de reg. iur. Si ꝟo nulla cā eſt gra not. imo. ⁊ cipiētis ſolutionē probat̉ ī quā cām ipſe recepit moderni. ī. l. uior altera. tūc aut una ē antiquior: ⁊ cedit ī anti ſi aliud non apparet. regulare. in quiorē: ut. sͣ. eo. l. in his.§. fi. ⁊. l. cū ex pluribꝰ. in ¶ Quod in cām īde6. ſi ꝗs alio Ticius mu. pitā eſt ſolutū cedit in fi. sͣ. e. ⁊ sͣ. l. ꝓxi.§. pe. ⁊ intelligo cām antiꝗoreꝫ ff. ad trebel. nō īſpecto tēpore cōtractꝰ: ſꝫ tꝑe quo dꝫ fieri ſoADDE an debitū. h. d. uide glo. q̄ īcipit facit. sͣ. ibi. C. de fiexiticioꝝ uel lutio: ut. l. ſi ex pluribꝰ.§. fi. sͣ. eo. ti. ſi ꝟo nulla ē deiuſ. l. i. ſꝫ ibi ſpāle fauore ultime uoluntatis ⁊ bannitoꝝ d̓antiquior: tūc ī quālibet cām ꝓ rata cedit: ut. sͣ. alimētorū. hic aūt in odiū uſurarū. Itē. l. cū de ī bitores libe e. l. illud. ⁊. l. pupilli.§. pe. dū tn̄ in cām q̄ ꝯtinet rent̉ ſoluenrem uerſo. sͣ. de uſur. ſo. ut ibi. do fiſco bal. debitū naturale tm̄ ī dubio nō uideat̉ ſolutū: ut Ex. l. ſequenti. cōſi. ccxcix. l. ſi is ꝗ.§. fi. sͣ. e. ti. ¶ Secūdo caſu prīcipaliter ¶ Qualiter una cauſa dicat̉ grauior altera. ij. lib. Et an qn̄ ſunt plures cāe uſurarie. aduerte aut ex una bānitꝰ poſſit Um ex pluribus. cā d̓bet̉ naturaliter ex alia ciuiliter: aut ex utraqꝫ citari ad ciuitatem ad ciuiliter. pͥmo caſuuidet̉ in dubio ſolutū ī cāꝫ q̄ ¶ Ego dixi uobis. sͣ. eo. l. i. ꝙ Di. ibi quā ē exbā ciuiliter debet̉: ut. l. ī his.§. imꝑator. sͣ. e. ¶ Seſummabat iſtā materiā. Sꝫ ego ꝓ declaratione nitus: uide cūdo caſu qn̄ ex utraqꝫ cā ciuiliter debebat̉. tūc p̄ſentis materie: ⁊ eoꝝ q̄ no. glo. ī. l. i. sͣ. eo. ⁊ qd̓ bal. conſilio aut una cā erat antiꝗor alia: ⁊ in illā prius cedit: cccxxxviij i. ibi no. Di. ⁊ ꝓ declaratiōe eoꝝ q̄ no. C. e. l. i. de libro. ut. l. ſi ex pluribꝰ.§. fi. ſi nō erat antiquior: tūc ce bes uidere ꝙ qn̄qꝫ dubitat̉ in quā cām debeat t ¶ Pericudat in quālibet cām ꝓ rata: ut. d. l. illud. sͣ. eo. ti. cōuerti pecunia ſoluta. qn̄qꝫ dubitatur de pecu lum credito ¶ Tertio caſu prīcipali qn̄ ē una cā prīcipalis ⁊ nia ex pignorū uēditiōe redacta. Circa primum ris. Ad hoc uſuraria. tūc ſi uſure debētur ciuiliter ⁊ naturali faciunt opti dico: aut ſunt plures cāe principales: aut plures me not. per ter: pͥmo uidet̉ ſolutū ī uſuras ꝙͣ ī ſortē. ſed ſi de cāe uſurarie. aut ē una cā principalis ⁊ uſuraria ī Di. ī. l. ſi ꝗs bet̉ naturaliter tm̄: prius in ſortē: ut. d. l. ī his.§. ſeipſa. prīo caſu aut debitor ſoluēs ſoluit ꝑ ꝓcu uxori.§. apd̓ imꝑator. sͣ. e. ⁊. l. ſi uſuras. C. de uſur. ¶ Reſtat ratorē aūt ꝑ ſeip̄m. ſi ꝑ ꝓcuratorē: aut habebat labeonē. de iniur. ⁊ ibi uidere d̓ pecunia redacta ex uēditiōe pignoris. mādatū limitatū ad ſoluēdū ī certā cām: ⁊ ī aliā barto. iſto caſu diſtingue. aut creditor vult illā cōuerter̄ cām nō pōt ītelligi ſolutū: ut. sͣ. e. l. ſi ex pluribꝰ. f ¶ Tertio qͥpriꝰ in debitū ꝓ quo pignora nō ſunt obligata §. i. Aut nō habebat mādatū limitatū: ⁊ tūc idē ro. Not. pro ⁊ nō pōt: ut. sͣ. e. ti. l. paulꝰ.§. i. ⁊ ibi no. ī. l. pupil debitoribus qn̄ ſoluit ꝑ ſeip̄m. Si ꝟo ſoluit ꝑ ſeip̄ꝫ: ⁊ tūc aut bānitoꝝ qui li.§. pe. sͣ. e. Aut uult cōuertere ī cām ꝓ qua pielegit ī quā cām ſoluit ⁊ creditor cōſenſit uel taſoluūt fiſco gnora ſunt obligata: ⁊ tūc aut una cā ē antiꝗor cuit: aut nō elegit. pͥmo caſu ſi ꝗdē cā quā elegit uel camere. altera: ⁊ in illā dꝫ cōuerti cōuertendo priꝰ ī uſucōtinebat debitū ī illā cedit: ut. sͣ. e. l. i. ī prin. ⁊. l. ⁊ contingit pluries d̓ fa ras ꝙͣ ī ſortē: ut. sͣ. eo. l. pupilli.§. pe. Si ꝟo una ꝓxi. in prī. ſi ꝟo cōtinebat īdebitū ꝑinde ē ac ſi cto. adde qͣ cā nō erat antiꝗor altera. tunc aut iſte cauſe erāt nō elegiſſet: ut. sͣ. l. ꝓxi. ī fi. Si ꝟo nō elegit tunc ſi iuſſu magi aut creditor ip̄e elegit in quā cām acciꝑet debi eqͣlis ſūme in ſorte aut diſparis. pͥmo caſu cedet ſtratꝰ ſoluit in quālibet cām eqͣliter nō attēta diſparitate uſu p̄ſumit̉ coatore cōſentiēte: ⁊ in illā cām cedit: ut. sͣ. e. l. i.§. i. ctus ſoluiſſe rarū: ut. d. l. in his.§. imꝑator. sͣ. e. Si ꝟo quāti⁊ hoc ſi cā ē certa. ſed ſi electio cāe eēt dubia rede acquirē. tates erant diſpares: tunc cedūt ꝓ rata quātitacurrimꝰ ad cām antiquiorē ꝑinde ac ſi nulla ele re. domi. l. li. tis ſortis: ut. l. pupilli.§. pe. sͣ. e. ti. ſꝑ tn̄ cōuertit̉ ctio eēt facta: ut. sͣ. l. ꝓxi.§. pe. Si ꝟo unꝰ elegit ber hō. ⁊ ibi ang. ꝑ Dy. ī dicta quātitas prius in uſuras ꝙͣ in ſortē: etiā ſi ⁊ alter cōtradicit: ⁊ tūc īpedit̉ ſolutio: ut. sͣ. e. l. i. l. liber hō. in in fi. cū. l. ſe. ⁊ tūc debitor habebit offerre ⁊ cōſiuſure eſſent debite naturaliter tm̄: ut. d. l. in his. prin. sͣ. de he gnare ī quā cām vult: ut liberet̉: ut. l. obſignatio §. imꝑator. ¶ Quero circa hāc materiā ꝗd d̓ pe re. īſti. faciūt cunia quā creditor dꝫ ſuo debitori: an poſſit ſibi nē. C. e. ti. aut neuter aliꝗd dic̄. ⁊ tūc aut una cā nota. in. l. cū te. C. ꝙ met. eā cōpēſare in quā cāꝫ vult. Rn̄. ſi ꝗdē creditor ē grauior altera: ⁊ cedit ī cām grauiorē: ut. sͣ. e. cau. ⁊ quod habebat bona debitoris obligata ꝑ cōſequens l. in his. Cā aūt grauior cōſiderāda ē circa quat not. uoluit tuor. nā q̄da cā dr̄ grauior: quia ledit ſtatuꝫ uel nomē ſuimet: tūc pōt ipſe ſoluer̄ ſibiipſi: ⁊ puto bar. ī. l. ſi mu lier.§. i. ff. re famā noſtrā: ut cā famoſa: ⁊ in iſta ī dubio ſꝑ pri ꝙ pōt īputare in quā cām vult: ſic̄ dicimꝰ in pe rum amo. ⁊ mo ītelligit̉ ſolutū: ut. sͣ. e. l. ſi ꝗd ex famoſa. ⁊. l. cunia exuēditiōe pignoris redacta. ⁊ idē dicerē bal. in. l. falcū ex pluribꝰ. ⁊ dico plus ꝙ ſi inter iſtas cās eēt in pecunia exacta a debitore debitoris: cuius no ſus. ī pe. col. una grauior altera: ꝗa ꝑ unā ſolutionē ꝗs cuſto men erat obligatū: ut. l. nomē. C. q̄ res pig. ob. C. de fur. ⁊ dit famā ſuā ꝑ aliā cuſtodit mēbrū uel uitā: cerꝙ iſtud ſtatu poſſ. eadē enī ē rō. ſed ſi nomē obligatū nō erat: tum īducat te ītelligit̉ ſolutio facta ī grauiorē cām. ar. l. i. jͣ. d̓ tūc illa pecunia non cedit ī ſolutū: niſi appoſita iuſtuꝫ mētū. bonis eoꝝ ꝗ mor. ſibi cōſci. Qn̄qꝫ dr̄ cā grauior cōpēſatiōe: ut no. ī. l. iij. sͣ. de cōpēſa. ⁊ ſic erit in tꝫ bal. ī. l. oēſ q̄ reſpicit noſtrū pr̄imoniū: ut ꝗa eſt penalis uel electiōe d̓bitoris: ī quā cāꝫ cōpēſationē oppōat. in fin. C. ad treb. ⁊ vide uſuraria. ⁊ in iſta pꝰ p̄cedētē priꝰ ītelligit̉ ſolutū: ¶ Op. d̓ Hoſti. ⁊ mo Ate reſtituta. in.§. ſi ut. sͣ. e. l. cū ex pluribꝰ. tn̄ ī hoc aduertēdū: ꝗa ſi der. in. c. i. d̓ una cā cōtinet maiorem penā pecuniariā ꝙͣ alia aūt auaritie. C. cōia de le. Rn̄. hic loꝗſ offi. dele. uel maiores uſuras: iſta grauitas q̄ ē ī maiori uel ī alienatiōe neceſſaria ibi ī uolūtaria. ar. ad hoc a ¶ Cū de ſor te nō ꝓnunmīori quātitate nō īſpicit̉: ut. l. ſi ex pluribꝰ.§. fi. sͣ. e. l. reo. uel aliter ſpāle ē iſtud fauore diſſoluēciauit. Not. sͣ. e. ¶ Tertio dicit̉ cā grauior reſpectu ualidio darū obligationū: ut. l. arrianꝰ. sͣ. de acti. ⁊. obl. ꝙ lꝫ in cauſa ris obligatiōis: vtputa ꝗa una debet̉ ſub pignoapp. nō pro¶ Not. Uod dicimus. ex ibinā nunciet̉ beribꝰ ⁊ hypotheca ⁊ alia ſine: ⁊ ī iſtauidet̉ ſolutū

VM De acceptilationibus. i o 4 Uod di enī cū ſacco ⁊cͣ. dicit̉ hic cū aliquo.ſ. tēperamen ro fuit collatū ī uita: ⁊ iſta ē ꝟa. Sꝫ cōtra hoc ui cimus. dans cū heto. ¶ Quero ꝗd ſit iſtud tēperamētū. dicit glo. nō īpedit: ui det̉ tex. iſte ad litterā. ſed glo. legit tex. trāſpoſiti rede deceſſe ꝙ eſt decē dierū: ut. l. ꝓmiſſor. sͣ. de cōſti. pe. uel de barto. ⁊ rit. alias extī ue: ut ꝟba illa poſt mortē meā determināt ꝟbū Imol. in. l. ē tēpus arbitrio iudicis: qd̓ magis ītellectu ꝑciguitur quoſoluit̉. q. d. iuſſi ꝙ ſibi ſolueretur in uita ei nō re ita ſtipulatꝰ. niā cum hec pitur ꝙͣ exprimi poſſit: ut. sͣ. e. l. ratū. ⁊. l. i.§. iteꝫ cte ſoluitur poſt mortē meaꝫ. ⁊ ẜm hoc non ob. ī prin. ⁊ que ſint bona ua ſi ita. sͣ. ad. l. fal. ⁊ iſta ē uera. un̄ debetis ſcire ꝙ dixi. sͣ. d̓ v̓b. aliud ꝯtrariū de. l. ſi ꝟo nō re.§. fi. ⁊. l. ſeq. sͣ. mā cantia nō re ē quoddā tēpus qd̓ ineſt obligationi: ⁊ illud ꝓobli. in. i. q preſentāt ꝑ ¶ Itē op. de. l. cū pater.§. meuio. de le. ij. dicit bar. ducit exceptionē ſic: ut an̄ diē male agat̉. quodſonaꝫ deſun glo. ibi fuit mandatū collatū in uita: tamen effeb Liud ē. cti ſicut hedā ē tēpus qd̓ miſeratiōis gr̄a īdulget̉ ſolum: ⁊ ctus eius extendebatur poſt mortēʳ. iō ibi eligit̉ Add̓ bar reditas. l. i. iſtud nō īpeditª quē agere nec cōpenſare: ut. l. ſi §. an bōa. jͣ. to. in. l. ſi cū quedā media uia: ut ibi pꝫ. quā glo. tene menti. fundū. sͣ. de cū militi. sͣ. de cōpēſa. ꝗ tex. facit iſtaꝫ diſtin. De de iure fiſ. ⁊ Sed lꝫ iſte ſolutiones uere ſint in ſe: tamē faciūt pactis. ⁊ ī. l. ſic talis ꝓcu iſto ultimo debetis ſcire ꝙ a iure reꝑit̉ limitatū ī uiolētiam littere: ꝗa illa uerba poſt mortē uiden hoc. in.§. pe rator nec no duobꝰ caſibꝰ uel forte ī tribus. primꝰ ī re iudica nul. jͣ. de dotur determinare uerbū ſoluere. Unde quidam mine dn̄i ue ta: ut. l. fi. C. de uſur. rei iu. ⁊ sͣ. de re iudi. l. iiij.§. na. vbi limi ri: nec domi alij dicunt ꝙ licet mandatū cōferatur poſt mor tat hāc. l. niſi ſi ꝗs cōdēnatus. ſecūdꝰ in cōſtituta pecunia: ut ni putatiui tem: tamē morte finitur. ¶ Ad cōtraria reſponfieret pactū repreſentari l. ꝓmiſſor. sͣ. de cōſti. pe. tertiꝰ ī dote: ut. l. i.§. in deo. primo ad.§. ticia. quia ibi ſpeciale eſt in do gratia credi per heredita exacti. C. de rei uxo. ac. in ceteris caſibꝰ iſtud tp̄s toris. ꝑ. d. l. natione cauſa mortis. ⁊ eodē modo reſpondeo tē poſſꝫ actū ē arbitrio iudicis: ut hic ⁊ inſti. de inuti. ſtipu.§. hoc iure.§. gerere. caſuſ ad. l. ſi uero nō re.§. fi. ⁊. l. ſe. Sꝫ iſte ſol. nō ſunt ſi quis dede fi. ¶ Ultīo per hāc. l. ⁊ eius rōnē nos dicimꝰ ꝙ eſt ſingu. ẜm bone: quia regula eſt ꝙ mandatū collatum poſt rit. eū ī. d. l. i. ẜꝫ euētus cōditiōis nō cōſtituit quē in mora: quia mortē nō finiatur morte: ut. l. cōtrarijs. Quare I ꝗ man unaꝫ lec. C. abſurdū ē dicere ꝙ in eo puncto quo ꝗs obliga dato. itē op. dic ꝙ iſte tex. uoluit dicere ꝙ ſi mandaui alicui de act. ⁊ ob. tur teneat̉ ſoluere: ut hic. de hoc dixi in. l. quosͣ. Adde bal. ita dicit d̓ fa ſolui poſt mortē meā ei nō recte ſoluitur me īuiin. l. fi. C. de cto fuiſſe iutiēs in diē. sͣ. de ꝟbo. obli. ⁊ ſcripſi in. l. ita ſtipu to. quod apparet: quia finita eſt uolūtas: ſicut ī cōſti. pec. ꝗd dicatum flo latus. e. ti. in. q. illa qn̄ ſtipulatio incipit a p̄cedēalijs mādatis ſimplicibus mandatū morte fini ſi cōſtitui ſorentie ī fauo ti cōuentiōe que non habebat diem. uere id qd̓ ti rem egregij tur: quia finitur uoluntas. ⁊ ſic eſt rō hͨ poſita in cius relinꝗt militis do1º Ius q̄ſitū ex confine quia mandatū morte diſſoluitur non referL.iud eſtcuentione nō tolliin teſtamēto mini pauli d̓ tur ad mandatum: de quo ſupra proxime dixeſi ticiꝰ reuoſeruit. ⁊ uide tur uniꝰ ꝑtis reuocatiōe. ſecꝰ ī mādato. rat: ſed ad ſubauditum: ut dixi. ſupra. cat teſtamen bar. ī. l. ij. sͣ. de hoc dixi. sͣ. eo. l. ꝟ̓o ꝓcuratori. ¶ Op. ad prī tū nō teneor de dona. in. d. l. cū ꝗs ¶ De accemū dictū de. l. ſi ꝗs ſtipulatus fuerit decē ī mel¶ De acceptilationibus. d̓cedēs.§. i. ptilationibꝰ. le. sͣ. e. ti. So. ꝑ litis conteſtati. pōt tolli facultas d ¶ Quidam Rubrica. ſoluēdi adiecto: ut ibi no. ꝑ ſimplicē renūciatioſcholariſ. Et ¶ Cōtinuationē hꝰ rubrice collige ex. l. i. sͣ. ti. i. Ccenē nō: ut hic. nec ēt ꝑ ꝑtis receptionē: ut. l. cū d̓facit ꝙ ſi ſea ptilanerator ī tetio. cē mihi. in prin. sͣ. e. ti. ¶ Secūdo op. ad idē. de ¶ Di ſtamēto pro An accepti l. ſi cū corneliꝰ. sͣ. e. ti. Rn̄. ꝙ ibi loꝗtur qn̄ cōuēCceptilatio. at hic miſit uſuras latio probet tio de ſoluēdo alteri fuit facta ex poſt facto. ſed reſtituere: d̓ſolutionem. ꝑ mutuā interrogationē. cōtra im hic qn̄ ineſt in ipſo tēpore cōtracte obligatiōis. uide in. l. auinde recōuamo nō eſt niſi una interrogatio et leſcit ⁊ eas relio. in fine Ex. l. ſequenti. una rn̄ſio: ut. l. ⁊ uno.§. i. jͣ. e. ti. gl. vult retinede libe. leg. ¶ Si ſcholariſ ueniēs ad mortē pecuniā quā hꝫ ⁊ bar. ⁊ bal. dicit īterrogatio ſcilicet īterrogātis: ⁊ interroga re an poſſit ad campſorē faciat alicui monaſterio ꝓmittere in. l. i. C. de tex. l. ſi pat̄. ti vult dicere mutuā īterrogationē.ſ. ꝑ mutuam d̓ iure doti. reuocan. his ip̄o ꝯualeſcēte reuocat̉ ꝓmiſſio: ibi. Et ꝑ hoc. ꝟboꝝ exp̄ſſionē ⁊ īterrogātis ⁊ īterrogati. Vel facit ꝙ ſic. d̓ que in frau. ¶ Dudic ꝙ hoc dicit īſpecta nouatiōe que regulariter cre. ⁊ an ac. quo per Cy. I qui mādato. as ꝑtes ceptilatio ꝑ acceptilationē p̄cedit. ⁊ ſic ē duplex īterrogatio. in. l. generahꝫ ⁊ finis eiꝰ ē aliquātulū fortis. p̄terea appoſitione liter. C. d̓ nō una creditoris ī nouatione. alia debitoris in acnu. pec. ⁊ uidiei uitietur in pͥmo caſu huius. l. fuit mādatū alicui ꝙ ſtipu ceptil. Itē dicit̉ hͨ ab eodē nexu: ⁊ ſic innuit ꝙ li ꝑ bart. in. l. de bar. in. l. laret̉ ⁊ ſtipulatꝰ ē. in ſecūdo fuit mādatū ꝙ ſibi berentur debitor ⁊ creditor. Cōtra creditor nō diem. jͣ. eo. cū ꝗs.§. coſolueret̉ nec fuit ſolutū. ¶ Contra pͥmū dictum An acceptidicillis. d̓ le eſt obligatus: ergo ei nō cōtingit liberatio: ut. sͣ. latio. facta ꝑ op. de. l. ſi cū corneliꝰ. sͣ. e. t. rn̄deo ibi fuit factū ga. iij. Et ad de uerbo. obli. l. decē. ⁊ sͣ. ti. i. l. decē. dicit glo. ī q. bar. h̓ uiprocura. no pactū īter creditorē ⁊ debitorē ꝙ tertio ſoluere debito ē quedā obligatio: qua unus tenet̉ ⁊ ali habentē ſpede bal. in. l. tur. vn̄ illi tertio nullū ius fuit queſitū: ſed hic iltenet. unde ſtatim cū liberatur ille ꝗ tenet̉ dicit̉ mādatum. ī ciale mādale tertiꝰ fuit ſtipulatus. vn̄ ius fuit ſibi queſitum. tum habeat iiij. colū. C. liberari ille qui tenet. alle. l. cū antiquioribus. C. uim pacti. man. ¶ Itē op. sͣ. ᵉ de le. iij. l. cū ꝗs.§. i. Solū. ⁊ aduer de iu. deli. ſed iſta. l. cum antiquioribus: nō facit e ¶ l. mortis. bar. ꝙ ſic ī. l. te ꝗa ē difficile ⁊ utile cōtrariū: ibi ille tertiꝰ adhi aliꝗd. ſed bene faciunt alie. ll. quas allegat glo. an inutilis. ī Adde bart. bitꝰ fuit ſtipulatꝰ ſibi cōtēplatione legati qd̓ ſibi i. l. ij.§. ſi ꝗs uidelicet. l. i.§. non aūt sͣ. de exerci. ⁊. l. quotiēs. prīci. jͣ. e. iſta faciebat teſtator uel cōtēplatiōe donatiōis cauuerba confisͣ. de dona. §. ſicut de admi. tu. ⁊ eas allegat Azo in ſumma teor me ha⁊ uide bal. ī ſa mortis. ⁊ iō ſicut legatū ē donatio pōt reuohuius tit. Alij dicunt ꝙ uterqꝫ inuicē debebat. l. mādatū in buiſſe accecari. ſed hic fuit ſtipulatꝰ ſimpliciter nō cōtēpladicit glo. ꝙ hoc nō placet: quia eſſent due accex. col. C. māptumqꝫ tuli tiōe legati uel donatiōis cā mortis. Et ꝑ hoc non probāt ptilatiōes. Ia. de are. dicit ꝙ in uno debito ꝗlif ¶ Extende numeratiopōt determinari queſtio q̄ fuit bonon̄. cōtra fra bet tenetur. nā debitor tenetur dare creditor ac bat̉ pꝰ mor nem ⁊ uiden tres p̄dicatores. Quidā ſcolarisº ueniēs ad mor ciper̄: ut. l. fideicō.§. ſi rē. de le. iij. ⁊ iſto reſpectu tē. utrū man tur potiꝰ di tē habebat pecuniā penes cāpſorē ⁊ fecit eā ꝓdatū cōferri pōt dici ꝙ uterqꝫ eſt debitor: ⁊ uterqꝫ liberat̉. cta ad ſolēni mitti fratribꝰ p̄dicatoribꝰ. mō ille euaſit. fratres zandū accepoſſit pꝰ mor 1 ¶ Op. glo. cū de tem meaꝫ ⁊ ptilationem p̄dicatores uolebāt pecuniā. ꝓ eis facit hec. l. ī Upillum. beat p̄cedere obli de hoc uide qͣꝫ ad aliud: prin. Cōtrariū ē ꝟitas: ꝗa eis fuit facta ꝓmiſſio gatio per acquilianā ſtipulationeꝫ quō late ꝑ ange. ut notat bar cōtēplatiōe cuiuſdā relicti qd̓ ſcolaris facere uo ī repet. hui to. in. l. ſi ī ſti poterit obligari pupillus. dicit glo. ꝙ poterit l. per eundeꝫ lebat ſi decederet quo relicto finito finit̉ promiſ pul. sͣ. d̓ do. obligari cū fiat ad ſuū cōmodū. ⁊ ſic no. ꝙ pupil in diſpu. ſua. ⁊ uide bar. ī ſio: ut. l. cū ꝗs decedēs.§. i. sͣ. de le. iij. ¶ Venio lus poteſt ſe obligare quādo eſt cōmodum ſuū. aſtenſis mi l. ſi ex pluriad ſecūdā ꝑtē op. de. l. ſi ego.§. ſi res. sͣ. de iure glo. tn̄ uidet̉ alibi dicere ꝙ ex tali obligatiōe pu les. ī primo bus. in prin. dot. dicit gl. ſpāle ī dote. ⁊ dic pleniꝰ: ut ibi. Itē dubio: ⁊ ibi sͣ. ti. ꝓxi. pillus obligatur naturaliter tm̄: quia naturalis dicit ꝙ ſic. ⁊ op. sͣ. de dona. cā mor. l. mortis cā.§. ticia. glo. eſt efficax ad tollendas p̄cedētes obligatiōes q̄ dūmō manſoluit. ibi mādatū fuit collatū poſt mortē. hic ue naturalis poſtea tolletur per accept. ita no. in. l.

De acceptilationibus. codicillū. C. negatiua: alia affirmatiua. ⁊ ẜm utrāqꝫ. h. d. Si obligari. in prin. sͣ. de auc. tuto. ¶ Op. pupil de teſta. ꝑ ca acceptilatio peccat ī forma nō hꝫ uim pacti. ſec lus nō liberaret̉ ſoluēdo: ut. l. ꝙ ſi forte.§. fi. sͣ. no. in ca. ſiſi peccat ī materia: hoc dicit. ẜm unā lec. hꝫ uim gnificaſti. de ti.i. ergo nec per accept. ut. jͣ. e. l. ī die. rn̄deo pupacti. ẜm aliā nō. ¶ Quero q̄ ē ꝟior lectura. gl homi. pillus nō liberaret̉ ſoluēdo. uerū eſt: niſi cōſumhic diſputat finaliter: ⁊ bn̄ ẜm oēs determinat ptione ſecuta. acceptilatio ergo equiparatur ſoaut acceptilatio peccat ī ſui forma: ꝗa ſub cōdilutioni: cui ſolutione ſecuta eſt poſtea conſumtiōe uel īdiē uel īter abn̄tes: ⁊ nō habꝫ ī ſe tacitū ptio ita debet intelligi hic. pactū: ut hͨ. aūt peccat ī materia: ⁊ tūc hꝫ ī ſe taci Er procuratorē. tū pactū: ut. jͣ. e.§. accepto ferri. ⁊. l. ſi accepto la tū. jͣ. eo. ¶ No. ergo ꝙ maiꝰ ē peccatū in forma ¶ Quero quod mandatū requiratur ꝙͣ ī materia. ¶ Quero ꝗd ſi ē peccatū ī cā efficiē Rn̄. ꝗdā dicūt ſpāle mādatū: ⁊ iſta ē uera. Aliti: ꝗa ſcā ē ꝑ ꝓcuratorē nō habentē ſpāle māda dicunt ꝙ ſufficit generale mandatū cū libera. ⁊ tū: ut. sͣ. eo. l. iij. certe puto ꝙ uim pacti habeat. iſta nō eſt uera. nātutor habet generale manda ꝓ hoc īduco. sͣ. de ꝓcu. l. qͣcūqꝫ rōne. ⁊ p̄dicta ītum cū libe. ut no. in. l. mādato generali. sͣ. de ꝓ tellige niſi faciēs acceptilationē fuerit prudens cura. ⁊ tamē nō poteſt accepto ferre: uel ei acceſciēſqꝫ nō ualere nō facturus ſi ſciret ualere. ⁊ de pto ferri: ut. l. ⁊ ꝑ iuſiu.§. tutor. jͣ. e. ¶ Sed que hoc oꝫ ꝙ conſtet. nā lꝫ nō p̄ſumat̉ ignorare ius: ro que eſt ratio ꝙ ꝑ procuratorem nō poteſt no tn̄ ꝗa ius vult hāc cōuētionē ī caſibꝰ p̄dictis ſalbis q̄ri liberatio ꝑ accept. dicā. jͣ. e. l. ⁊ ꝑ iuſiurā. tim ualere iure pacti p̄ſumit̉ hoc ſciuiſſe ⁊ ꝙ uo §. tutor. jͣ. e. ti. Itē q̄ro utrū accept. inualida ꝑꝑ luiſſet hoc mō ualere prout ualere pōt. de hoc defectū ꝓcu. hēat vim pacti. dicā. jͣ. l. an īutilis. dixi plenius. de ꝟbo. obli. l. i.§. ſi quis ita. Ex. l. ſequenti. ¶ Sex ¶ An acceptilatio ſit nulla ꝑ appoſitiōeꝫ diei. Seruus cōmunis. ū cōis ¶ Op. de. l. ꝙ ī diē. A diem. jeti. So. acceptila ꝗ querit obligationē poteſt q̄rere obligationis liberationem. h. d. tio nō recipit diē uel cōditionē expreſ¶ Op. de. l. ſi ac ſam: ut hic. ſed tacitā ſic: ut in cōtrario. ¶ Secū Accepto fern l. ceptolatū. jͣ. eo. ⁊ do op. ſolutio poteſt fieri ſub conditione: ut. l. l. cū emptor. sͣ. de reſcī. uē. So. nō pōt tolli ꝑ acſub conditione. sͣ. ti. i. ergo eodē modo accepticeptilationē ptāte acceptilatiōis. ſꝫ ui pacti ſic: latio que eius exēplo eſt inducta. Aduerte dicaſ un̄ hꝫ uim pacti. Itē op. jͣ. e. l. ⁊ ꝑ iuſiur.§. ⁊ ſi fiſic ſolutio prout eſt actus nō poteſt fieri ſub con deiuſſore. So. ut ibi. ¶ Itē op. C. d̓ tranſac. l. ut ditione.ſ. quia vere ſtatim ſoluitur: ſed effectus reſponſum. dic ut ibi. liberationis poteſt conferre ſub cōditione: ut. l. ¶ Obligatio contraria ita hec uerba acceptilationis non poſ Filiuſfamilias. quilis tollit̉ ꝑ ſunt eſſe conditionalia: ut habeo acceptūqꝫ fe acceptil. nō p̄toria. Itē ſublata prīcipali tollunt̉ ro ſi imperator uenerit in italiā: ut glo. exempliacceſſorie un̄cūqꝫ īducte. h. d. ¶ Op. de. l. ſi ꝗs ficat. ſed ſi dicerē ſic habeo acceptūqꝫ fero pure reū.§. idē iul. ubi pr̄ pōt liberari ꝑ acceptil. So. hoc acto: ꝙ iſta acceptilatio liberet te ſi impera uerū ē iure pacti nō iure accepti. rō ꝗa nō tenet̉ tor uenerit in italiā: certe credo ꝙ iſta acceptilaciuiliter: ſꝫ d̓ peculio. ¶ Sꝫ cōtra hoc op. jͣ. ꝓxi. tio ualeret exēplo ſolutionis: ut. l. contraria. unrn̄. ubi dn̄s liberat̉ ꝑ accepti. lꝫ dn̄s teneat̉ de pe de debes inſpicere utrū cōditio apponatur ipſi culio. So. dn̄s accepto ferēdo ipſe ſibi nō pōt li acceptilationi an effectui: ut uidemus in ſolutio berari iure acceptilatiōis: ſic̄ nec pr̄: ut hͨ. ſꝫ ꝑ ac ne. nā ipſi ſolutioni uel acceptilationi nō poteſt ceptilationē factā a ſeruo: liberato ſeruo ꝗ tenet̉ apponi: quia ſi ibi ſit repugnantia ſeu contradiꝟbis: ⁊ ꝑ ꝯſequentiā quandā liberat̉ dn̄s: ut hͨ. ctio. quod enī ego receperim ī preſenti uel ī p̄te idem eſſet in patrono: ut. sͣ. ꝓxi. rn̄. ¶ Item op rito: ⁊ ꝙ hoc idē pendeat ex futuro euentū ē cōb ¶ Filiuſfa. po. ꝙ actus ciuilis tollat obligationem iuregētradictio. ideo nō recipit cōditionē uel diem. ſꝫ Itē opp. Ac effectus liberationis bene pōt pendere ex fututiū uel de iure pretorio: ut uidemus in nouatioceptilatio n̄ ne: ut. sͣ. de noua. l. i. So. nouatio tēdit ad eunro: ut. sͣ. dixi. Quero dicitur hic ꝙ acceptilatio perimit obli dē effectum ad quē tēdit prima obligatio.ſ. ad non recipit diē. quero utrū acceptilatio ſit nulla gationem iu riſgentium: obligādū. iō quelibet obligatio patit̉ ſe ꝑimi et per appoſitionē diei: an annullet̉ appoſitio diei niſi deducat̉ nouari ꝑ aliā obligationeꝫ: ſed acceptil directo ⁊ acceptilatio remaneat ualida. dicunt quidam in ſtipulatio acceptilationeꝫ remanere ualidā exēplo ſolutiotendit ad ꝑimēduꝫ. un̄ nō pōt ꝑimere: niſi oblinē aīo nouā gationem que de iure ciuili eſt uerbis īducta. ita nis. Alij dicunt aliud in acceptilatione aliud in di factam. ⁊ de ratiōe vi no. hic. ⁊ inſti. qui. mo. tol. obli.§. i. Dicit̉ hic ꝙ ſolutione quātum ad hoc. rō quia in ſolutione de bal. poſt accepti. eſt iuregentiū. cōtra īmo ē iure ciuili ītro creditor habet uere. merito contingit liberatio glo. ī. l. fi. C. incontinenti. ſed in acceptilatione nō habet ueducta a Gallo aquilio: ut. l. uno.§. i. jͣ. e. ti. So. eo. ⁊ uide re. ⁊ iſta placet mihi. rō ꝗa quādo ī acceptilatiodicunt quidā iuregētiū approbata hoc non pla Sal. poſt gl. ⁊ Ia. bu. i. l. ne apponit̉ dies uel cōditio ē peccatū ī forma: cet nō enim potuit approbare iuſgētiū id quod actiōe. C. de ꝗa ī ipſa forma ē cōditio: ut ſupͣ dixi. merito nulnon cognouit. uel dic dicit glo. ꝙ eſt iuregentiū trāſ. in prin. lā liberationē parit: ut. jͣ. e. l. an inuti lis. in prin. ꝓpter pactū quod hꝫ in ſe. iſta ē ſatis bona. uel ¶ Acceptilatio aliter eſt iuregētiū ꝑ fictionē. nam acceptilatio ē Luribus. generalis refert̉ imaginaria ſo. ſed ſolutio de iuregētiū eſt: ut. sͣ ad oīa: niſi appareat eē ſenſū de certis. de cura. fur. l. cōſilio. in fi. ⁊ sͣ. ti. i. l. pe. ergo ⁊cͣ. h. d. ¶ No. ꝙ ꝟba liberatiōis generalia referū¶ Iſtam. l. ⁊ ſequētem deI S. clara. ut dicam. jͣ. eo. l. ⁊ per tur ad oēs obligatiōes: ut hic. ⁊ dixi. sͣ. ti. i. l. ſi ex pluribꝰ.§. i. plenius dixi ī. l. aureliꝰ.§. gaio. sͣ. de iuſiurandum.§. i. Ex. l. ſequenti. libe. leg. 9 ¶ Opp. Uod in diem. de. l acce ¶ An acceptilatio facta ꝑ ꝓcuratorē nō habētē ſpeciale mādatum ualeat ut pactum. ptilatio. ⁊. l. in diē. sͣ. eo. Solu. hic haN inu ¶ Hic eſt dubet diem uel conditionem tacitam: ſecus in die tilis. ui A inutilis. plex littera una de bal. ī. l. nō expreſſa: ut ibi.

Vyij De acceptilationibus. i o 5 ptilatio cū obligatiōe ꝯcordat cū v̓bis: ꝗa vſus erat in T per T per iuſiurandum. uerbis obligatiōis ſicut in uerbis accept: ſed ī p̄ceden iuſiur. ¶ Op. qd̓ nō eſt ꝯtractū verbis: non pōt tolli Adde tibus ſecus: naꝫ ſi ꝓmiſiſti mihi fundū ẜm v̓ba vſufru bar. ī. l. ꝗ iu verbis: vt sͣ. e. l. an īutilis.§. accepto ferri. So. obligactus in obligatiōe nō venit. Itē ſi ꝓmiſiſti viā ẜm ꝟba raſſe in prītio que ꝯtrahit̉ iureiurādo ꝯtrahit̉ verbis: ita dicit gl. iter ī obligatiōe nō eſt: ita dicit Iaco. de are. ¶ Uenio de iureiurā. Ia. de are. videt̉ dicere ꝙ hoc nō eſt verū: ꝗa iuramen in ver. poſad.§. ſi is qui hoīem. op. de. l. ſi vnus.§. ſed ⁊ ſi gene ſumus etiaꝫ tuꝫ obligationē nō inducit: ſed obligationē iā inductā raliter. sͣ. de pac. So. dicūt ꝗdā hic voluit in totū renū ſoluere ⁊c̄. quis per iuramentū cogit̉ obſeruare: ſed hoc puto veciare obligatiōi ibi nō. Alij dicūt aliud ī accept. vt hic: vide bar. in rū in oībus p̄terꝙͣ ī liberto. nā libertus ſolo iuramēto aliud in pacto: ut ibi. ⁊ iſta uera. ratio ꝗa acceptilatio ē .l. ꝗ vſufru. obligat̉: vt plene dixi. sͣ. de fideiuſ. l. ſi ꝗs pro eo. ī prī. de ver. ob. imaginaria. ſo. vn̄ ſicut ꝑ ſolutionē uniꝰ tota obligatio b ¶ Si lega Ex.§. ſequēti. ſoluit̉ ita ꝑ accept. ut hic. ¶ Itē op. de. l. hoīem. sͣ. de torū.§. qui ¶ Aliquas regulas circa acceptilationē tam affirmaopt. leg. So. aliud ī repudiatiōe: ut ibi. aliud ī accept. ita. ſatis pla tiuas ꝙͣ negatiuas vide in fiut hic ꝑ rōnē predictā. ¶ Ultimo ex p̄dictis ī materia cet. pōt acceptilatō fie acceptilatiōis collige aliqͣs regulas negatiuas: ⁊ aliqͣs Si id quod ī ſtipulationē. ri principali affirmatiuas. Prīa uidelicet ꝙ ualet acceptilatio ꝑtis cū hoc ꝙ n̄ ¶ Legaꝫ tex. vſqꝫ ad.§. eū qui. ⁊ poſtea tradaꝫ vobis in obligatiōe diuidua: ut hic: in uer. plane. Secūda ꝙ trāſeat ad fi regulas per quas apparebit declaratio iſtius materie. deiuſſorem: ualet acceptilatio qn̄ ſit de oībus ꝑtibus ītegralibꝰ: ut ⁊ hoc ſequit̉ ¶ Op. de. l. loci.§. i. sͣ. ſi ſer. ven. ⁊. l. qui in ſella. in prī. hic: in ꝟ. ſinaūt iter ⁊ actus. Tertia ꝙ ualet acceptilaImo. in. l. ſi .sͣ. de ſer. ruſti. p̄dio. So. ab initio pōt ſeꝑatiꝫ cōſtitur tio ſi ſit de toto ītegrali: ut in.§. illud. Quarta ꝙ ualet heres pecuiter ab actu: ſed poſtꝙͣ actꝰ eſt cōſtitutꝰ vel ꝓmiſſus nō acceptilatio ſi ſit de eo qd̓ nō eſt ī obligatiōe: tn̄ poteſt niā. ad treb. vbi etiā ropōt ab itinere ſeꝑari per acceptil. vt hic. ¶ Ulteriꝰ op. ſolui creditore inuito: ut in.§. ſi is ꝗ hoīem. Do reguma. lꝫ ange. ad.§. illud. ⁊ videt̉ ꝙ vſufructꝰ ſit ꝑs fūdi: vt. sͣ. d̓ vſulas negatiuas. Prīa nō ualet acceptilatio ꝑtis ī obliibi ꝯtrariuꝫ fruc. l. iiij. ergo videt̉ ꝙ poſſit ꝑͤ acceptil. tolli. So. lex gatiōe īdiuidua: ut hic. in.§. i. Secūda nō ualet accetenuerit. ſed ꝯtra loquit̉ in vſufructu formali ꝗ dicit̉ ꝑs fundi. hic ſulgo. in. l. i. ptilatio eiꝰ: qd̓ nō eſt in obligatiōe: ut in.§. illud. Terad fi. C. de loquit̉ in vſufructu cauſali qui erat in obligatiōe ꝗ vſu tia nō ualet acceptilatio uniꝰ ꝑtis integralis eius qd̓ ē trāſac. tenet fructus cauſalis nō dicit̉ ꝑs. p̄terea cū acceptil. ſit d̓ vſu in obligatiōe: ut. d.§. illud. in quo tn̄ diſtingue. aut ac cōtra iſtam fru. ſit de vſufru. formali ꝓut eſt ſeꝑatus a ꝓprietate: ceptilatio concordat cum obligatiōe ſaltim uerbis: et glo. contra ſed ille non erat in obligatiōe: ſed erat in obligatione quā etiā hic non ualet: ut ſupra dixi. tenet cuma. vſufructus cauſalis. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc op. extra glo. sͣ. de ¶ Op. de. l. ſi per tex. in. l. Eum qui fundum. unus.§. ilō. sͣ. fideiuſ. l. ſi a reo.§. de eo. vbi fideiuſſor poteſt accedeſi is ꝗ reus re in vſufructu: lꝫ prīcipalis ꝓmiſerit fundū. ergo apde pac. So. aut dolus eſt cōmiſſus: ⁊ pōt accepto fer.sͣ. de libe. le. ſed rn̄de paret ꝙ nō eſt aliud. Solu. aliud eſt in actu obligatiori: ut ī ꝯtrario. aut loꝗmur de dolo cōmittēdo: ⁊ n̄ pōt vt ibi ꝑ bar. nis: ꝗa ꝓmittēdo vſufructuꝫ habet̉ reſpectꝰ ad cauſaaccepto ferri per rationē poſitā in tex. ⁊ quia eſſet con⁊ adde glo. leꝫ vt vniat̉ cū ꝓprietate: ꝗ cauſalis erat in obligatiōe: tra bonos mores. ⁊ bar. in. l. ſi ſed in actu liberatiōis cū tractat̉ de ſeꝑatiōe ⁊ ꝓpͥetate cū excep.§. ¶ Si acceptilatio nō ualet Si ſtichum. in expreſſo nō ualet ī tacitolabeo.sͣ. qd̓ ⁊ neceſſitate habet̉ reſpectꝰ ad formalē ꝗ in obligatio me. cauſa. ⁊ ne nō erat. poſſumꝰ etiā ſoluere alio mō ꝯtrariuꝫ de. d. ¶ Op. de. l. ſi unus.§. ſi ſtipulatꝰ. sͣ. de pac. rn̄deo ibi bar. ī. l. a ſen .l. iiij. sͣ. de vſufru. vt dicamꝰ ꝙ vſufructus eſt ꝑs fūdi. ſtipulatio erat pura ⁊ ſic acceptilatio ualet ī expreſſo. tentia. ī prī. ſed integralis: ꝗa ex vſufructu ⁊ ꝓprietate cōſtituitur .jͣ. de appel. hic uero in expreſſo non ualuit: quia in rerum natura fundus ſicut cemēta: ⁊ paries eſt domꝰ: vt hic dicitur: non erat tēpore exiſtentis conditionis. ſed illud qd̓ tex. hic dicit ꝙ ꝗ accepto facit dꝫ totuꝫ vel .1 ¶ Acceptilatio inEt ſi fideiuſſor ī. terpoſita ſuꝑ obiipartē accepto facere. dꝫ intelligi de parte diſcretiua: vt .iij. iiij. v. ⁊cͣ. vt. sͣ. e. l. pars. vel de aliqͣ parte certa: vtpu gatiōe uerborū ꝑ ꝯſequētiā tollit obligationē alio mō ta de tali dimidia a tali ꝑte ſic ꝯfinata. ¶ Sꝫ cōtra hoc ꝯtractaꝫ. h. d. ¶ Op. sͣ. e. l. an īutilis.§. accepto ferri. videt̉ qd̓ hic dicit̉ in tex. parietē vel dietā. in eo ꝙ dicit So. hic cōſequit̉ reus per aliū qd̓ per ſe nō poſſet: ⁊ ſic dieta eſt quedā pars diſcretiua: ergo videt̉ ꝙ poſſit ac per ꝯſequētia quod pͥncipaliter non poſſet. ¶ Op. jͣ. cepto ferri. So. intellige de dieta que per ſe nō cōſiſtit proxi.§. So. ut ibi uidebitis. ¶ Item oppo. jͣ. e. l. i.§. nec coheret ſolo: ita ꝙ partē diſcretiuā non faciat: ſed qui ita. So. ut ibi uidebitis. magis eſt q̄daꝫ acceſſio ſeu ſuꝑficies: vt uidiſtis in. l. ſi. Ex.§. ſequenti. duo.§. labeo. sͣ. vti poſſidetis. ¶ Uenio ad.§. ſi quis ¶ Que eſt rō ꝙ acceptilatio facta fideiuſſori pendēte vſufructū. ¶ Oppo. de precedēti.§. nā ſicut ſe habet cōditiōe cū exiſtētia nō fingit quē retro obligatū porvſufructꝰ ad fundū totū: ita hꝫ ſe vſus ad vſufructum: rigat̉ ad ip̄m fideiuſſorē: ibi. Quero q̄. Et an ſi facta ē ergo iſta acceptilatio hic nō dꝫ valere: ſicut in p̄cedenacceptilatio reo trahat̉ ad fideiuſſorē: ibi. Sꝫ q̄ro. Et tibꝰ dictū eſt: p̄terea ẜm hoc remanet fructus ſine vſu: ꝗd ſi ē liberatꝰ fideiuſſor acceptilatiōe: ita ꝙ porrigat̉ qd̓ eſſe nō pōt: vt. l. per ſeruū.§. i. sͣ. de vſu ⁊ ha. huius ad reū pͥncipalem: an poſſit repetere a reo ac ſi ſoluiſtimore dicit glo. ꝙ lꝫ tollat̉ vſus per accep. tamen reſet: ibi. Quero quid. manet eiꝰ ꝯmoditas. certe ẜꝫ hoc iſta acceptilatio nihil Si legatorum. releuaret. q̄re glo. dicit ꝙ iſta remiſſio valet ad hoc ꝙ ꝓprietariꝰ poſſit alijs ꝯſtituere vſum: ⁊ ego qui prius 1 ¶ Glo. uariat ī ītellectu iſtoꝝ.§. Ac habebā vſufructū: habeo cōmoditatē vſus ⁊ vſufructꝰ Qul lia. ceptilatio facta fideiufſori pēdēte cō in eo qd̓ ſuꝑeſt. alias nihil habeo ſi nihil ſupereſt: ſꝫ ẜꝫ ditiōe cuius exn̄tia nō fingit quē retro obligatum non hoc nō tenebit iure acceptilatiōis extinguētis vſum: ſꝫ ꝓdeſt pͥncipali. h. d. ¶ Op. sͣ. ꝓxi.§. ubi acceptilatio magis iure cuiuſdā ꝑmiſſionis ꝑmittendo aliū p̄ferri facta fideiuſſori ꝓdeſt pͥncipali. dicit glo. hic ī ꝑſona fi mihi qd̓ ſatis placet. Sꝫ de vno dubito: an idē ſit ī pre deiuſſoris tm̄ uult dicere hic fuit actuꝫ ꝙ acceptilatio cedentibus ut videar ꝑmittere debitori meo ꝙ alij cō eēt ꝑſonalis: nec porrigat̉ ad reū pͥncipalē. iſtā ſo. tene ſtituat vſufructū: vel iter ꝑ accept. p̄dictas. dicūt ꝗdaꝫ mēti: nā ī ti. de libe. lega. l. iiij. hēs ꝙ ſꝑ cū ꝗs non uult ꝙ ſic: qd̓ mihi videt̉ oīno cōtra mentē tex. qui facit exacceptilationē porrigi ad pͥncipalē dꝫ liberare fideiuſpreſſaꝫ differentiaꝫ inter iſta: ⁊ iō Iaco. de are. dicit ꝙ ſorē pacto nō acceptilatiōe. ſed hic habes ꝙ etiā acce ſit aliud hic ⁊ aliud ī p̄cedētibus. ratio acceptilatio fit ptilatiōe pōt liberariunus: ita ꝙ nō porrigat̉ ad aliuꝫ verbis: iō in ea ꝟba multū attendunt̉. ſꝫ qn̄ ego ꝓmitqd̓ ſatis placetᵇ: quia hoc uideo ī ſolutōe q̄ fieri poteſt to vſufructū: ⁊ poſtea tu liberas me ab vſu ſaltim acceuni: ita ꝙ nō porrigat̉ ad aliū: ut. l. ī hiſ.§. i. sͣ. ti. i. ergo OOO O

De acceptilationibus. prius nouent. ¶ Secūdo quero que eſt rō ꝙ tutor et idē ī acceptila. qͥ ē imaginaria. ſolutio: vt. jͣ. e. l. ſi ex plu curator nō pn̄t liberari acceptilatiōe. poſſumus dicere ribus: ⁊ sͣ. de noua. l. ſi reꝫ.§. ſi duo. ſꝫ lꝫ iſta ſolutio ſit ꝙ acceptilatio eſt actꝰ ciuilis: iō alteri per alterū n̄ pōt ꝟa in ſe: tn̄ nō cōgruit huic littere q̄ eſt hic in.§. ꝗ ita qri directo: ut. l. q̄ ciuiliter. sͣ. de acꝗ. re. do. ſed uidemꝰ Aliā rōnē aſſignat.ſ. ne reus liberet̉ acceptil. antiꝗore ꝙ ꝓcurator nō q̄rit dn̄o directo: ut. l. reſcriptū. in fi. sͣ. ꝙͣ ſit obligatio. dat ergo gl. aliā ſo. ut ponat̉ caſus hic de pac. nec tutor pupillo: ut. l. quotiēs. ī prin. de admi. ꝓut ponit̉ ī. l. pe. sͣ. de fideiuſ. ſꝫ iſta caſus poſitio nō ē tu. iſta rō nō placet per. l. iij. in fi. sͣ. e. vbi ꝑ ꝓcuratoreꝫ bona: ꝗa ẜm hoc acceptilatio eēt īutilis. qͣre glo. dicit pōt q̄ri ꝑ acceptil. ſi hꝫ ꝓcurator ſpāle mādatū: ⁊ tn̄ ꝑ ꝙ ē ſpāle in legato ꝯditiōali videte hoc nihil eſt diceꝓcuratorē nō pōt q̄ri actio directa. qͣre potes dicere ꝙ re: vt. jͣ. ꝓxi.§. ꝗ ita. ergo ꝟa eſt iſta. reꝰ nō pōt liberari eſt rō ne due fictiones ꝯcurrāt: ut ſupra dixi: ſꝫ iſta eaꝑ acceptilationē fideiuſſoris antiꝗori obligatiōe. ſed ī dē rō nō īpediret ꝓcuratorē hn̄tē ſpeciale mandatū. legatis ꝗs dr̄ obligari exn̄te ꝯditiōe nec retro fingitur que ergo eſt rō: rn̄deo ꝗa ſic placuit iuriſcōſultis: naꝫ obligatꝰ: ut. l. i.§. i. sͣ. ad ſil. ⁊. l. ſi mater.§. eadē. d̓ exce. nō uideo aliquā rōneꝫ vrgentē. rei iudi. merito acceptilatio facta fideiuſſori ad reuꝫ n̄ ¶ Iſtū.§. d̓clara: vt dixi porrigit̉. Idē in.§. ꝗ ita. nā obligatio q̄ pēdet ex ꝯdiEx pluribus.l ex duobꝰ. sͣ. d̓ duo. re. tione ptātiua nō trahit̉ retro ꝯditōe exn̄te: ut. l. potior ¶ Si in acceptilain prin. ⁊. l. i. sͣ. ꝗ po. ī pig. ha. ſꝫ hic loꝗtur de cōditiōe Iſi conſenſu. uone uenit alid q̄ ptātiua.ſ. qd̓ ticio credidero dare ſpondes. merito cuꝫ ſit in obligatiōe: nō valet. h. d. De materia huhodie ſit obligatꝰ reꝰ: nec fingat̉ retro obligatus: acce ius. l. dic ut dixi. sͣ. l. ꝓxi.§. i. ptilatio antiꝗor nō pōt ꝓdeſſe. ſecus eēt in ꝯditiōe ca ¶ Adiectō ſuali: ꝗa tūc retro fingeret̉ obligatꝰ ⁊ liberatꝰ: ut. l. ſub Iis qui ſtichum. tra ebitū s ꝯditiōe. sͣ. de ſo. ita debetis ītelligere iſtā materiā ⁊ eo acceptila. non uitiat̉. h. d. dē modo ītellige. jͣ. e. l. ſi ex pluribuſ. iō aſſume hic tria ¶ Acceptilatio ꝟba qn̄ acceptilatio fit fideiuſſori: aut acceptilatio eſt I ex pluribus. ne facta vni ex s nulla ⁊ prīcipali nō ꝓdeſt: ut. l. pe. de fideiuſſo. aut eſt pluribus reis debēdi ceteri liberant̉ ſicut ſolualiqͣ: ⁊ tūc aut tꝑe facte acceptilatiōis principalis erit tione. h. d. ¶ Op. glo. de le. ij.§. ſi tamē hominē. sͣ. de obligatus uere uel ficte: ut ꝗa ſub ꝯditiōe q̄ retrotrahi ꝟ. ob. dicit glo. hic fuit facta acceptilatio in rē ibi ī per tur ꝙ acceptilatio ꝓdeſt pͥncipali: ut. sͣ. ꝓxi.§. ⁊. jͣ. eo. ſonā: ſꝫ dic ut ibi: ꝗa ibi nō ſūt duo rei: ut ibi no.l. ſi ex pluribus. qd̓ intellige niſi ꝯtrariū actū ſit expreſ 1 ¶ Op. de. l. ⁊ per iuſiur.§. ſi ſe: ut hic ẜm vnā ſolutionē. aut nō erat tunc obligatus Si iudical i. legatoꝝ. sͣ. e. gl. ſoluit duob uere uel ficte: ut in legatis ⁊ ꝯditiōe ptātiua: ⁊ ad euꝫ modis. tu dic ut ibi dixi. nō porrigit̉ liberatio. caſus eſt hic. ¶ Quero que eſt rō ¶ Pars vniꝰ ex ꝙ porrigit̉ ad ip̄m fideiuſſorē cui ē facta ⁊ nō ad aliū. Ui hominem. redus altematiue dicit Ol. ꝗa nō eſt tante potētie acceptilatio reſpectu debitis: pōt ꝑ acceptil. ab obligatiōe ſubduci. eius ad qd̓ ſolet porrigi per ꝯn̄tiaꝫ quante eſt reſpectu .h. d. Aduerte ꝗa eſt difficilis. ¶ Op. ꝗa ꝗn̄qꝫ ſolutis prīcipalis. ⁊ iō dicit̉ qn̄qꝫ ꝙ pͥncipalis liberat̉ ipſo iuin nulla ꝑte ꝯtingit liberatio: ut. l. ſi ſtipulatꝰ.§. ꝗ decē re: ſed ille ad quē porrigit̉ per ꝯn̄tiā oꝑe excep. vt. l. re .sͣ. ti. i. ⁊. l. ij.§. i. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊. l. ſi nō ſortē.§. qui decem ſcriptū.§. plane. sͣ. de pac. Itē eſt rō naturalis: ꝗa actꝰ .sͣ. de ꝯdi. īde. huiꝰ timore hec. l. legit̉ duobus modis. uiolentus nō eſt tante potētie ꝙͣte actus naturaliſ: ſed pͥmo ꝗa hec ſit alternatiua. l. n̄ hoīs. ⁊ ſic loquat̉ ī obli ut fideiuſſor liberet̉ cui eſt facta acceptilatio eſt actus gatiōe ſimplici nō alternatiua: ut ꝗa d̓bebas mihi honaturalis: ſꝫ ut porrigat̉ ad reū eſt actus uiolentus: iō minē ſimpliciter: vel debebas decē ſimplicit̓: ⁊ ẜꝫ hoc nō eſt tāte potētie. ¶ Sꝫ q̄ro ꝗd ecōtra ſi facta eēt acce nō obſtāt ꝯtraria q̄ loquunt̉ ī obligatiōe alternatiua. ptilatio reo ī caſu iſtius.§. an porriget̉ ad fideiuſſorēe alio mō legit̉: ⁊ iſta cōgruit magis huic littere ꝙ hic lo Rn̄. nō ꝟtute acceptilatiōis per rōnes p̄dictas: ſꝫ puquat̉ ī obligatiōe alternatiua: ſꝫ gl. nō ſoluit hoc ꝯtrato ꝙ fideiuſſor liberaret̉ per aliā regulā: ꝗa fideiuſſor riū bn̄ nec hic nec alibi: iō dic ꝙ aliud ī ſolutiōe: ut in nō pōt teneri pro eo ꝗ nullo mō eſt obligatus: ut. l. fiꝯtrarijs: aliud ī acceptilatiōe: ut hic. rōſolutio ꝑtis nō deiuſſor obligari. in prin. sͣ. de fideiuſ. ¶ Quero ꝗd ſi parit liberationē: nec ſi ſolueret̉ ꝑs in alia re ſequeret̉ fideiuſſor eſt liberatus acceptilatiōe: ita ꝙ porrigatur incōueniēs qd̓ ponit̉ ī. l. ī execu.§. ꝓ ꝑte. sͣ. d̓ ꝟ. ob. qd̓ ad reū pͥncipalē: an ipſe pōt repetere a reo ac ſi ſoluiſīcōueniēs nō pōt hēre locū qn̄ ꝗs liberat̉ per accep. vt ſet. qd̓ uidet̉ ꝗa acceptilatio hꝫ vim ſolutionis. certe de hic: idē in eo ꝗ a ꝑte abſoluit̉ ꝑ ſnīaꝫ: vt. l. ij.§. ſi tn̄ ho hoc habetis tex. ꝗ diſtinguit ī hoc: ut. l. deniqꝫ.§. fi. cū minē. s. d̓ ꝟ. ob. ⁊ ibi Pe. hoc tenet: ⁊ ibi dixi. .l. ſe. sͣ. mā. Ad rōnē cū dicis acceptilatio hꝫ vim ſolutionis: rn̄de ut glo. dicit in ſimili. in. l. ſi duobus.§. a fi Tuno. deiuſſore. sͣ. de iureiur. vbi dicit̉ ꝙ iuramentū hꝫ vim ¶ No. ex hac. l. ꝙ officiū iudicis ſolutionis: ⁊ ideo iuramentū fideiuſſoris prodeſt prīEliS rEl. ⁊actio ī rē pōt nouari: qd̓ qͣliter ī cipali: ⁊ tamē nō poterit repetere. dic ut ibi in glo. ꝗa ē notabilis ad hoc multū. telligat̉. jͣ. dicā ti. i.§. i. ¶ Scd̓o no. ꝙ obligatio ⁊ acce Ex.§. ſequenti. ptilatio qn̄ hoc agit̉ pōt porrigi ad oēs obligatiōes ēt ¶ Que eſt ratio ꝙ tutor curator ⁊ ſimiles nō poſſunt qͣs ꝗs ignorauit ſi hoc agat̉. ¶ Op. ꝙ hic ſint aliqua accepto ferre. ꝟba ſuꝑflua. glo. inſti. qui. mo. tol. ob.§. i. hoc fatet̉. tn̄ ¶ Nunꝙͣ potui uidere que rō mouit n̄ ē īcōgruū ꝙ ī ꝯtractibꝰ apponant̉ aliqͣ ꝟba ſuꝑflua LIIOI. iuriſcōſultu ad dicendū hoc. ¶ Sed ad maiorē d̓clarationē: ut. l. q̄ dubitatiōis. jͣ. d̓ reg. iur. T vno q̄ramus que eſt rō ꝙ tutor ⁊ curator ⁊ ſimiles nō pn̄t ſꝫ ſceuolaᵇ rep̄hēdit gallū acꝗliū d̓ ſuꝑfluitate ⁊ breui .§. ei accepto ferre cū eis poſſit ſolui: ut. l. ꝟo ꝓcuratori. sͣ. tate ī illa forma teſtamēti quā d̓dit ī. l. gallꝰ. ¶ Op. q rei. Ui de quod noti. i. ⁊. l. ꝙ ſi forte.§. i. e. ti. poſſumus dicere hec accepti res mea nō pōt ꝓmitti mihi: ut. l. nemo rē ſuā. d̓ ꝟ. ob. bar. poſt gl. latio eſt imaginaria ſo. ⁊ ſic ē quedā ſolutio ficta. Alia dicit glo. hic nō ꝓmittit̉ res mea: ſꝫ p̄ciū rei meein. l. aureliꝰ fictio eſt ꝙ tutor ⁊ curator ⁊ ꝓcurator hn̄tur loco dn̄i: ¶ Op. sͣ. .§. meuia. sͣ. I acceptolatum. e ti. l. an ut. sͣ. pro emptore. l. ꝗ fundū.§. ſi tutor. Itē debes ſcide libe. le. b ¶ Sed ſce re ꝙ aliꝗd fieri pōt ad fictioneꝫ qn̄ illud fieri cōmode īutilis. in principio. So. ut ibi dicit̉ uola. Ad de pōt. ar. l. ꝗa rō. s. de cōdi. inſti. ⁊ dixi hoc in. l. ſi is ꝗ ꝓ Ex. l. ſequenti. gl. ⁊ ibi bar. emptore. sͣ. de vſuca. ſed iſti pn̄t nouare: ⁊ ſic nō erunt ¶ Nō reꝗrit̉ numeratio vbi acceptilatio īterponit̉: ⁊ ī. l. ut rn̄ſum C. d̓ trāſac. tot fictiōes. merito. l. nō ꝑmittit eis acceptilationē: niſi ei non poteſt opponi exceptio non nume. pecu. quod no.

V De preto. ſtipu. i o 6 I ego 1 ¶ No. ꝙ vbi ap iudicialis dicit̉ q̄ īterponit̉ ut ſit ratū iudiciū: vt rō: puta vt Item I accE Pt C. ponit̉ acceptilafrumentum iudicatū ſolui ⁊cͣ. ꝯtra ſtipulatio iudi. ſol. īterpo op. et tio nō requirat̉ numeratio: ⁊ ei non pōt vel ſimile n̄ uide omninit̉ vt ſit rata ſnīa: nō ut ſit ratū iudiciū. dicit gl. vēdatur ſub no bar. poſt opponi exceptio nō numerate pecunie. ⁊ adde ꝯcedo ꝙ hic accipit̉ pro ſnīa: ⁊ iō oīs ſtipulatio pena: et tūc glo. ī. l. ſi cō hanc. l. pro caſu ad id qd̓ dixi. sͣ. ti. i. l. ſi ex pluri p̄toria q̄ reſpicit effectū ſnīe dꝫ dici iudicialis: ⁊ eadeꝫ ſit em̄ uenerit sͣ. bus. in prin. ⁊ ibi adde hanc. l. ptori et ven iō ſtipulatio de ope. no. nun. īterponit̉ d̓ opere alleg. ꝑ bar. ditori ⁊c̄. vi Ex. l. ſeq̄nti. b ¶ Cauetur d̓moliēdo: qͣtenꝰ per ſnīaꝫ apparebit īiuſte edide ibi ꝑ eū: ſtatuto. add̓ ¶ An ſtāte ſtatuto ꝙ nullꝰ poſſit emere frumēficatū: ⁊ iō ꝗa reſpic̄ effectū ſnīe: iō dicit̉ iudicia et vide que bal. ī. d. l. fi. tū ſub pena: an idē de vēditore ſtatutū ītelligat̉ lis: ut. l. ſtipulatio.§. hꝫ aūt. sͣ. d̓ ope. no. nū. Itē dixi pꝰ bar. C. d̓ cadu. ī. l. nemo. C. ¶ Reſoluta vna ꝑte ꝯtra dicit̉ hic cautiōales ⁊cͣ. cōtra oīs ſtipulatio pōt tol. ⁊ ibi dis I CSO. ctus totꝰ ꝯtractꝰ reſoluit̉. de ſacroſan. xi. ⁊ bal. ī. l. dici cautiōalis: ut. jͣ. ꝟ. ⁊ ſciendū. Sol. ꝯcedo ꝙ eccle. et ui nemo marti .h. d. ¶ Op. de. l. cū emptor. sͣ. de reſcī. largo mō ſumēdo oīs ſtipulatio pōt dici cautio de pe. de an res. C. de ſa ven. dicit glo. hoc nō cōtingit natura accep. ſed cha. in cle. i. naliſ: ſꝫ hic accipit̉ ſtricte. ¶ Quero ī quo differt croſā. eccle. magis ptāte cōuētiōis. ¶ Itē op.ª de. l. ſi cōuede hereticiſ. Adde quod cautiōalis a iudiciali? Rn̄. ꝗa cautiōales nō īter ⁊ uide bal. nerit. sͣ. de pac. So. gl. hic erat res ītegra ibi n̄: d. abb. ſiccu ponunt̉ reſpectu alicuiꝰ ſnīe: ſed iudiciales ſic. in. l. i. C. de lus. in prin. vel tu dic breuiter ꝙ ibi remiſit preciū aīo donā Itē dr̄ hic ꝙ iſte cautiōales hn̄t īſtar actionuꝫ. ſeruo com. in. ca. i. loca. di hic nō: ⁊ eodē mō ſolue ꝯtrariū d̓. l. ſi tibi ha manu. vide ¶ Quero ꝗd eſt hoc dictū. dicit glo. ꝗa ſicuti ꝑ in glo. ſuper bar. in. l. bobitationē. sͣ. locati. ¶ Itē op. de. l. ſi celſus.§. ſi v̓bo ſub cōactionē agimꝰ: ut ꝗd nobis det̉ uel fiat ⁊ ab īui na fides. sͣ. di. dic̄ colli. fundū. sͣ. de ꝯtrahē. emp. So. ut in glo. ¶ Vlti to extorquemꝰ: ita iſtas ſtipulatiōes exigimꝰ ab de ac. em. et ge ex glo. ꝙ mo no. hāc. l. ad. q. cauet̉ ſtatutoᵇ: ꝙ nullꝰ poſinuitis. fallit ī ſtipulatiōe rē ra. ha. q̄ nō exigitur bal. ī. l. dopena appoſi ſit emere frumentū ſine licētia officialis: de ven lum. C. de ab īuito: ut. l. mutꝰ.§. pena. sͣ. d̓ ꝓcu. vbi cauſata in vno ex peri. ⁊ ꝯmo. ditore nihil dicit: an idē videt̉ ſtatutū in vendicorrelatiuis tiue cogit̉ cauere ꝗs d̓ rato ſi vult admitti nō p̄ rei ven. ⁊ nō extendit̉ tore. hic tex. cū ſi. facit ꝙ ſic. pro hoc. C. de īdic. ciſe. Di. rep̄hēdit hāc gl. nā nec alie ſtipulatiobal. in auc̄. ad reliquuꝫ vidu. l. fi. vbi ſtatutū in muliere intelligit̉ d̓ viro. ꝗ ſemel. C. nes d̓ ꝗbꝰ hic loꝗt̉ exigunt̉ ab īuito: ut pꝫ ī ſtipu vbi gl. vult qūo ⁊ qn̄ iu pro hoc videt̉ exp̄ſſuꝫ. C. de cup̄ſſis ⁊ lucro dā. latiōe legatorū quā nō cogit̉ p̄ſtare ille qui vult ꝙ pena apdex. ⁊ vide .l. ij. li. xi. in ꝯtrariū facit. C. ſi quis alteri vel ſibi poſita ī vno pati īmiſ. ī poſſeſſionē. Idē ī ſtipulatiōe dāni in poſt Sal. qͥ ex correlati.l. vl. ſed ſi rōnē legis ꝯſideras nō eſt ꝯtra. fecti: ut. l. p̄tor. in prin. s. de dā. īfec. qͣre Dy. ſu dixi in. l. ꝓuis.ſ. cōdu¶ De p̄torijs ſtipulatiōibꝰ. perandū.§. ſtinēdo glo. dicit ꝙ glo. habuit hūc ītellectū ꝙ ctori non ex uo rei: ati .i. de iudi. oēs ſtipulatiōes d̓ ꝗbꝰ hic loquit̉ pn̄t pͥncipalit̓ tenditur ad ADDE an Retoriarum. locatoreꝫ. et peti: ⁊ iō hn̄t īſtar actōis p̄terꝙͣ ſtipulatio rē racorrelatiuoad idē ē alia ¶ Hec. l. diuidit̉ ī ꝑtes quatha. q̄ nō petit̉ prīcipaliter: ſꝫ per modū except. rum ſit ideꝫ glo. iuncto ius. bal. cōtuor. pͥmo poīt diuiſionem ſtiꝗs eā ꝯſeꝗt̉: ita uoluit dicere glo. credo ꝙ glo. tex. in cle. i. filio. xiiii. li. habuit hūc ītellectū: tn̄ ego puto ꝙ idē ſit ī ſtipulationū. ſcd̓o quālibet ꝑteꝫ de cōſangui ſecundo. nita. et affi. diuiſiōis ꝓſequit̉. tertio dicit pulatiōe rē ra. ha. qd̓ ī alijs vt poſſit pͥncipaliter vbi apponiqͣliter debēt īterponi. qͣrto ad cuius iuriſdi. ſpe¶ De p̄to. peti: nā hic nō loꝗt̉ ī ſtipulatiōe rē ra. ha. que in tur pena cō ſtipu. Rub. ctat cognitio ſuꝑ eis. ſcd̓a ibi: iudiciales. tertia terponit̉ ī iudicio. illa.n. uel eēt iudicialis: quia trahēti maReto ibi: ſtipulationū. qͣrta ibi: ꝙ ſi ſit. ¶ Op. hic po trimoniū cū reſpicit effectū ſnīe: uel eēt cōis: ꝗa reſpicit pro riarū. moniali et nit̉ p̄toria vt genꝰ. iudicialis vt ſpecies. ſꝫ iſte ſūt ceſſuꝫ ⁊ ſnīam: ſꝫ loꝗt̉ d̓ ea q̄ īterponit̉ extra iu .§. iueadem pena ſpēs coequeue: ut. l. v. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊ īſti. de diuiſi. diciales. podiciū: utputa qn̄ ſoluit̉ ꝓcuratori: uel qn̄ īterpo replicatur ī ne ꝯtraxi te ſtipu. ergo male dicit hic. ¶ Et eodē mō. op. de nitur ſuper alio actu ꝗ fit extra iudiciū ut appa ipſa moniacum. Adde li quaſi pēa cōibus huiꝰ ti. dicit glo. diuerſimode accipit̉ iu rebit ex eadē glo. pone ꝯtraxi tecūᶜ tanꝙͣ cū ꝓbar. in. l. ꝓappoſita in dicialis ⁊ cōmunis hic ꝙͣ ibi. glo. hic ⁊ ī. d. l. v. d̓ curatore uel ſolui tibi tāꝙͣ ꝓcuratori poſſū age cura. ꝗ pro maſculo nō euictiōe.sͣ. ꝟ. ob. ⁊ inſti. de diui. ſtipu. ꝓſequit̉ ſuū erroreꝫ: re ꝯtra te ut oſtēdas te ꝓcuratorē uel caueas d̓ hꝫ locum in de procu. et nō.n. bn̄ ītellexit diuiſionē ſtipulationū: vt dixi ī rato. caſus eſt hic vbi dicit̉ cautio hꝫ īſtar actioipſa femina ibi bal. cōtrahēte. ⁊ .d. l. v. ſed ꝙͣtū ad ꝓpoſitū dico ꝙ eodē mō acci nis: hoc eſt pōt exigi ab īuito ꝑ officiū iudicis. vide ibi gl. pit̉ p̄toria ſtipulatio hic ⁊ ibi.ſ. q̄ eſt introducta ꝓbo ille ꝗuendidit tanꝙͣ creditor dꝫ docere ſe in ver. conab edicto p̄toris. Ad ꝯtrariū duꝫ dicis ergo eſt creditorē eē: ut. l. i. C. credi. euic. pi. nō de. ita q tra. reſert ta ſpēs coequeua ad iudicialē: rn̄deo ꝙ ibi ponit̉ men ꝙ hic ꝯtrahit: ut ꝓcurator dꝫ docere ſe ꝓcuratorē eē: Bar. et in diuiſio ſtipulationū in genere: ſꝫ hic diuidit̉ ſo⁊ ibi Ia. bu. hoc tenebat. Itē ille ꝗ vēdidit no.d. l. fi. tenet lū illa ſpēs diuiſiōis ſtipulationū p̄toriaꝝ. ⁊ iumē ut creditor: dꝫ ꝓbare ſe creditorē eē: ut. l. ſi cōtrariū: vn̄ dicialis ibi accipit̉ vno mō.ſ. īuenta a iuriſcōſul. nomē. sͣ. d̓ here. uel ac. uē. Itē ille ꝗ locat ut vſufacit diſtinctionē no. ⁊ vel ab alijs ꝑitis viris nō a pͥtore: ſꝫ hic loquit̉ d̓ fructuariꝰ dꝫ docere ſe vſufructuariū: ut. l. ſi ꝗs cōcludit idē iudiciali: hoc eſt de inuēta a p̄tore: vt iudicium domū.§. i. ergo eodē mō ꝓcur. ꝗ ꝯtrahit: ut ꝓabb. ꝙ aut n̄ ſit ratū: merito eſt q̄dā ſpēs iſtius generis ſubal curator dꝫ docere ſe ꝓcuratorē: ut hic: uel caeſt omnino terni: qd̓ eſt p̄toria ſtipulatio: ⁊ eodē mō dico d̓ ueat d̓ rato: ut hic: ⁊. l. i. C. d̓ procur. ⁊ iō non eſt eadeꝫ rō in correlatiuis cōi. ¶ Itē op. ꝙ ſpēs ſtipulationuꝫ ſūt qͣttuor: dicendū ꝙ id qd̓ dicit̉ hic fallat ī ſtipulatiōe rē et nō dꝫ pevt ibi. hic dicit̉ ꝙ eſt vna tm̄. qͣre male. rn̄deo ibi ra. ha. ꝗa eēt dicere ꝙ iuriſconſultus male dicena extendi: diuidunt̉ oēs ſtipulatiōes: hec vna tantū. ret hic. Itē dicit̉ hic ut ſit nouatio. q̄ro q̄ nouaut pꝫ. et no. in. c. ſuper d̓ Ex.§. ſequenti. tio ſit per iſtas ſtipulatiōes. duplex eſt opi. ꝗdā vſur. ubi pe ¶ Stipulatio cautiōalis ī quo differt a iudiciadicūt ꝙ ſit nouatio: hoc eſt noue act. adiectio: na appoſita li: ibi. Quero. Et ꝗd ſit dicere ꝙ iſte cautiones ꝙ pͥma nō tollat̉ ſicut ī nouatiōe q̄ ſit per li. cō. mutuāti ad hn̄t īſtar actionuꝫ: ibi. Quero ꝗd. Et ꝗd nouet ⁊ per ſnīaꝫ ut dixi ī. l. aliā. sͣ. d̓ noua. Alij dicunt vſuras: non tamen extēſtipulatio legatoꝝ qn̄ hoc agit̉: ibi. Et pͥmo. Et ꝙ ſit nouatio ꝓprie. pͥma opi. ē ꝟa: nā iſte ſtipu ditur ad re ꝗd nouet̉ jͣ actiōe tutele: ibi. Secūdo. Et quid latiōes q̄ ex neceſſitate īterponunt̉ non nouāt: cipientem: nouet̉ ꝑ ſtipulationē rē ra. hēri: ibi. Tertio. Et niſi expreſſe agat̉. ut. l. pe. jͣ. e. probat̉ ī. l. ſtichuꝫ quia non eſt ꝗd d̓ ſtipulatiōe dāni īfecti: ibi. Quarto. Et an .§. ſi legata. sͣ. de noua. ¶ Quero poſito ꝙ eſt eadeꝫ ratio: vt ibi no. et exceptio nouet̉: ibi. Examinemꝰ. Et qͣre alique actū ꝙ interponat̉ aīo nouādi ꝗd nouabit̉ per ſic refert qd̓ ſtipulatiōes dicant̉ cōes: ibi. Quero. Et ꝗd eſt iſtas ſtipulatiōes. Et primo q̄ro de ſtipulatio uoluit bar. dicere faciā te cautū ⁊ ſecurū vide ī fi. ne legatoruꝫ ꝗd nouat qn̄ hoc agit̉? Rn̄. nouat in. d. l. fi. licꝫ hic ſimpliciactionē ex teſtō ī euētū ꝯditionis uel diei. ut. d 4 ¶ Op. ad pͥmū dictū IudicialeS. dicit̉ hic ꝙ ſtipulatio ter loquat̉. .l. ſtichū.§. legata. sͣ. d̓ noua. glo. dicit ueruꝫ ꝙ Aut eſt eadē OOOO ij

De preto. ſtipu. ADDE ꝗd a ¶ An ſit ue nouat in euentū ꝯditiōis qn̄ legatū erat ꝯditio qd̓ uocat̉ īterdictū de ruderibꝰ tollendis: d̓ quo ſi ſtatutum rū. vtruꝫ ex habes in. l. pretor in fi. sͣ. de dā. infec. ⁊ iſta pōt nale. Itē in euentū diei qn̄ hoc eſt actū: pōt enī dicat ꝙ īter ceptio poſſit eē ſatis bona. ¶ Uenio ad.§. cōes: dicit̉ ꝙ hic agi ut obligatio in diē nouet̉ incōtinēti: ut dixi ī affines fiat nouari: uide .d. l. ſtichū.§. legata. Itē hec ſtipulatio pōt inoēs ſtipulatiōes ſunt que fiut in iudicio ſiſtendi cōpromiſſū h̓ ⁊ no. bar. recepta ſecu ī. l. ita ſtipucā. ¶ Quero quare uocant̉ cōes. glo. rn̄det triterponi ſuꝑ legato puro: ut. l. hec ſtipulatio. in ritate: an de latꝰ. i. v. op. prin. ⁊. l. etiā. sͣ. ut le. no. ca. ⁊ tūc nouaret incon bus modis. primo ꝗa partiꝫ reſpiciūt ꝓceſſum beat ītelligi vl. ꝑtis. de tinēti ſine dubio. ¶ Scd̓o hoc videamꝰ in ſtipuiudicij: partiꝫ reſpiciūt ſnīaꝫ: iſta eſt bona: ut pꝫ cū fideiuſſo uer. obli. et ribus uel pi latione de tutela ꝗd nouet ſi hoc agit̉. Rn̄. iſta in exēplo hic poſito de iudi. ſiſti. Alij dicūt ꝙ di ange. in. l. ſi gnoribus. īſulā. e. ti. eſt ſtipu. rē pup. ſal. fo. q̄ nouat actio. tutele q̄ dꝫ citur cōis iō: ꝗa īterponit̉ tā ab actore ꝙͣ a reo. d̓ bal. conſilio b ¶ Deniqꝫ. oriri tutela finita: ut. l. ſi pupillus. sͣ. de noua. qd̓ hoc poſſumꝰ ponere exēplū per auc. generaliter cliii. li. v. Uide alex. ī dic ut ibi fuit dictū. ¶ Tertio videamꝰ in ſtipude epiſ. ⁊ cle. ⁊ de li. cōte. auc. libellū: ſed hoc nō c ¶ Stipula .l. i. ꝗ ſatiſ. tionum. op. cogan. an ſi latiōe rē ra. ha. ꝗd nouet. dicit glo. ꝙ nouat ꝯdi placet ꝙ hec. l. exēplificet̉ per illas: quoniaꝫ ille ꝙ requirat̉. promitto litionē īdebiti q̄ cōpeteret cōtra ſuū ꝓcuratorē ſi nō ſunt cau. p̄torie a p̄tore inducte: de quibus Quando dꝫ berare fideſtipulatio nō eēt īterpoſita: ut. l. ſi ſine. in prin. tractat hic ti. ſed poſſumus ſuſtinere vt dicant̉ caueri d̓ eui iuſſorem ab .jͣ. rē ra. ha. Ex hac glo. habes ꝙ nō loꝗt̉ de ſop̄torie: ꝗa ab inuitis extorquentur ut intelligat̉ ctione. adde obligatione etiam ultra quā recipit lutiōe q̄ ſit ī iudicio iudice p̄cipiēte: nā tūc non prima glo. huius. l. Alij dicunt ꝙ dicunt̉ cōes: hic not. per pro me erit hēret locū ꝯdictio īdebiti: ut uidebitis in. d. l. ſi ꝗa īterponunt̉ tā in iudicio ꝙͣ extra iudiciū: ſed remediū: vi bar. aliquos ſine: ⁊ ꝓbat̉ in. d. l. i. C. de cōdi. inde. ¶ Quarto nō placet: ꝗa ille que īterponunt̉ extra iudiciuꝫ caſus notade ſing. baltos per glo. videamꝰ de ſtipulatiōe dāni īfecti ꝗd nouet qn̄ non ſunt pretorie: de ꝗbus hic titulus tractat in. l. ii. C. de in. l. qui reꝫ ſenten. que hoc agit̉. glo. dicit ꝙ per hāc nouat̉ īterdictum ¶ Uenio ad ꝟ. ⁊ ſciendū. dicit̉ hic ut quis cau .C. de euic. ſine cer. quā qd̓ vi aut clā. cōpetēs aut ꝯpetituꝝ ſi facias op tior ſit ⁊ ſecurior. vides ꝙ idē vident̉ īportare tita. ⁊ quid d. ¶ Quia aſqd̓ mihi noceat: pro quo illud īterdictuꝫ ꝯpeteiſta ꝟba: facere me cautū ⁊ facere me ſecurū: et ſidua. Adde eſt ſecuritas .l. ſi fundus uide bal. in ret: ⁊ iſta eſt bona opi. Alij ut Mar. Io. Azo ⁊ ſubijcit̉ in tex. īterpoſita ſtipulatiōe: ⁊ ſic fideiuſ .sͣ. de euic. auc. agricul Hugo dicūt nouari actionē. l. acꝗl. uel in factū ſor nō requirit̉: alibi ꝟbū cautōis cū fideiuſſore ẜm glo. ī.§. tores. C. qͥ q̄ cōpeteret ſi illa ſtipulatio nō eſſet īterpoſita: accipitur: ut. l. pretor.§. deniqꝫᵇ. de ope. no. nū. res pig. ob. quod autē. qd̓ nō uidet̉ uerū: nā ſtipulatio dāni infecti non ⁊ sͣ. qui ſatiſda. cog. l. i. ⁊ ex hoc dicit Ia. d̓ are poſ. ⁊ hic ad in auc̄. de fide bal. in. l. deiuſ. ⁊ ibi ī porrigit̉ ad ea dāna: pro ꝗbꝰ poſſet agi. l. acꝗl. in. q. illa ſi promiſi te facere ſecurū liberor ꝓmit tex. ponitur ſancimꝰ. C. ut. l. fluminū.§. p̄terea de dā. infec. Alij dicūt ꝙ tendo per ſimplicē ſtipulationē: ꝗa verba caualius caſus de uer. ſig. nouat̉ quedā exceptio q̄ cōpetit dānū paſſo cōtionis in dubio ītelliguntur d̓ eo qd̓ minus eſt: ⁊ ſpec. d̓ ēp. ī quo ſatiſtra dn̄m domꝰ ruinoſe: ut non aliter dn̄s tollat ſed hic verificantur in ſola ſtipulatiōe: ergo ⁊cͣ. ⁊ uen.§. i. v. datur d̓ eui. ſed ꝗd ſi in qui reaſſuniſi oīa tollat: ⁊ d̓ dāno futuro ⁊ p̄terito caueat: hēs de hoc gl. ī. l. ſi mādato ticij. ī fi. sͣ. man. īſtrumento: mitur ī auc̄. ut. l. pretor. in fi. ⁊. l. ſeq. sͣ. dā. īfec. No. mirabilē Ex.§. ſequenti. uide ange. niſi. C. de eglo. ẜm quā habes ꝙ nouat̉ exceptio. ¶ Exami ¶ Aliquos caſus ī quibꝰ requirit̉ ſatiſdatio cū uictio. in. l. papi. in nemus hoc an ſit veꝝª: nouatio eſt vniꝰ obligae ¶ Tenent .§. ſi ꝗſ mor fideiuſſore ī euictiōe uide in prin. Et qn̄ īminet tis. sͣ. de in docto. Add̓ tionis in aliā trāſfuſio: ut. sͣ. de noua. l. i. ergo ex euictio debeat dari fideiuſſor ꝓ illa tantuꝫ que offi. teſta. et bal. in. l. non ceptio nō nouat̉: ꝗa nō eſt vniꝰ obligationis in eminet an generaliter: vide in fi. pau. de ca. ⁊ iccirco. C. d̓ aliā trāſfuſio. glo. in. l. reſcriptū.§. ſi pacto. sͣ. d̓ ¶ Op. d̓. l. bal. in. l. i. sͣ. cōtrahē. ep. ꝯͣtipulationum. gtor.§. depac. dicit ꝙ pactū ꝓducit iſtos effectus: nā tol⁊ bar. ī. d. l. qui ſatiſda. cog. ⁊ adde ſi poſt perlit naturalē elidit ciuilē: ⁊ obligat quē naturali inde. sͣ. de ope. no. nū. So. ut ibi. ¶ Itē op. de ꝙ ſi ꝓmitto fectam. ter nō petere: ut. l. ſi vnꝰ.§. pactꝰ ne peteret. sͣ. d̓ .l. i. in prin. sͣ. de ripa muniē. So. ut no. e. l.§. i. te facere ſepac. mō illa naturalis obligatio que īeſt ī pacto ¶ Tertio op. d̓. l. ſi finita.§. deceteris. sͣ. d̓ dā. curū an libe rer per ſimpōt nouari: ita dicit glo. ī. l. reſcriptū.§. ſi pacto infec. So. qd̓ hic dr̄ de edibus: intellige de ediplicē ꝓmiſAduertatis: licet illa naturalis obligatio poſſit bus priuatis. ſecus de publicis: ut in. l. ꝯtraria. ſioneꝫ. adde trāſfundi ī aliā obligationē ꝑ nouationē: tn̄ alij ⁊ iō glo. que hic ītelligit de edibus publicis uel ꝙ tex. in. l. i. effectus reſultātes ex pacto nō pn̄t trāſfundi in .sͣ. ꝗ ſatiſda. priuatis: nō bn̄ loquit̉ ẜm Di. ¶ Uenio ad.§. cog. videtur aliā obligationē. Preterea ponamꝰ ꝙ eſt exceſtipulatio duple. op. ꝙ requirat̉ᵉ ſatiſdatio cum ꝓbare ꝙ teptio que nō orit̉ ex pacto. ſꝫ ex alia eꝗtate: ut. l. fideiuſſore: ut. l. ſi poſt. C. de euic. dicit glo. illd̓ neor dare fi qui equitate de doli excep. qūo nouabit̉ iſta: viuerū qn̄ ī limine ꝯtractꝰ īminet euictio: ⁊ ſic ſūt deiuſſores: dete. dico ꝙ nō pōt ꝓprie nouari: hoc eſt ī aliaꝫ uel pignora duo caſus. vnus qn̄ hoc cōuenit: ut hic dicit̉ in qd̓ ītelligit obligationē tranſferri: ſed pōt per ſtipulationē tex. aliꝰ qn̄ euictio īminet ī limine ꝯtractꝰ: ut. l. ſi ange. ueruꝫ cōtractā tolli illa equitas que excep. ꝓducebat: poſt. C. de euic. ⁊. l. pe. sͣ. de peri. ⁊ cōmo. rei uē. qn̄ poſt pro ut in exēplo poſito hic in glo. habebā excep. ut miſſionē faItē eſt tertius caſus in. l. i. in fi. C. de bo. ma. qn̄ ctā per ali dn̄s n̄ tolleret rudera niſi oīa tolleret ⁊ caueret pater uēdit de bonis filij: lꝫ quidā doc. aliter iu quē ego ꝓde dāno p̄terito ⁊ futuro: certe ītepoſita ſtipula telligāt. Quartꝰ caſus eſt qn̄ uēditio per reſcrimitterem te tione dāni infecti tollit̉ illa equitas qua induceptū principis ꝯfirmaret̉. ar. l. vniuerſa. C. de p̄facere tutuꝫ batur illa exceptio: ⁊ iſta dicit̉ nouatio: vide ī ſi⁊ ſecurū: ꝗa ci. impe. offe. Quintꝰ caſus eſt: ꝗa dꝫ ſatiſdare ſi tunc ītelligi mili habebat maritꝰ exceptionē ne cōueniat̉ niſi eſt ꝯſuetudo: ut. l. ꝙ ſi nolit.§. ꝗa aſſiduaº. sͣ. de tur cū fideinquantū facere pōt: ꝓmittit ſo. ma. aīo nouādi edil. edic. ⁊. l. ſi prius.§. i. sͣ. de aqua plu. arcen. iuſſore uel certe tollit̉ equitas que exceptioneꝫ ꝓducebat. ¶ Sed quero qn̄ īminet euictio: an dabunt̉ fipignore: aliIdē in muliere que cauit: ſecūdo q̄ ꝑdit excep. as nihil imdeiuſſores tantu pro illa euictione que īminet: portaret. l. q .l. velle. Idē in herede qui cauēdo ꝑdit excep. an generaliter quocūqꝫ mō euīceret̉. Dy. dicit bis idē. ff. d̓ .l. fal. ut. l. vlti. C. ad. l. fal. ⁊ eodē mō dico in eo quocūqꝫ mō euinceret̉. ar. l. fi.§. i. sͣ. de reſcin. uer. obli. de qd̓ dixi. sͣ. ti. i. l. ⁊ vno.§. i. ꝙ officium iudicis et quo ibi uid̓ uen. ⁊ ideꝫ tenēt doc.ᵉ in. l. ſi poſt. C. de euic. lꝫ rei uendi. nouat̉ nō ꝓprie ꝙ ſit vniꝰ obligatioper eum: et glo. non declaret in. d. l. pe.§. i. de peri. ⁊ ꝯmo. hoc etiaꝫ te nis in aliaꝫ tranſfuſio cū officiū iudicis ⁊ rei uē. rei uen. Secūdū hoc inuēta eſt fraus: per quaꝫ net ang. hic nō p̄ſupponāt obligationem: ſed dicit̉ nouari: uenditor cogetur ſatiſdare: ꝗa emptor facit ſiet eſt tex. in hoc eſt nouā actio. induci: ꝑ quā illa equitas ꝑ .l. pretor.§. bi moueri qōnē: tūc nō cogetur emptor ſibi ſol hoc interdiquā officiū inducit̉: ꝑimit̉: ⁊ idē dico in rei venuere preciū: niſi ſibi ſatiſdetur ꝓ oī euictione. ſꝫ cto. in fi. sͣ. Alij vero dicūt ꝙ nouat̉ quoddā īterdictuꝫ qd̓ an cōtra iſtā fraudē ſit aliquod remediū: dicaꝫ de ope. no. datur ei qui dānuꝫ paſſus eſt: per qd̓ dn̄s cogit̉ cras. ¶ Ultimo q̄rit glo. qn̄ īminet euictio: vtꝝ nun. vbi per aut rudera tollere aut edes pro derelicto hēre roma. queꝫ fideiuſio petatur pͥncipaliter: an ꝟo ope excep uide.

Vv De preto. ſtipu. io 7 a ¶ Quod ſi ſit aliqua pulchrum tractatuꝫ. Quomodo intelligatur ſumb ¶ Iubet ſatiſdari. an ſententia qua pronunciatur ſatiſdanduꝫ eſſe uel nō matim: uide plene bar. in extrauagan. ad reprimen. in uerbo ſūmarie: et eſſe interlocutoria ſit uel diffinitiua. ⁊ ad no. hic per bar. bene facit quod plene in. d. l. a diuo pio. in.§. ſi ſuper. de re iudi. ⁊ per eundeꝫ in. l. iudices no. doc. in. c. fi. de re iudi. in illo articulo an ſententia ſuper poſſeſſione ſit .C. de iudi. ⁊ in. l. ſi conſtante. ī. i. q. sͣ. ſolu. ma. poſt predicta adde ꝙ vbi diffinitiua. ⁊ no. bal. in ru. de re iudi. C. requiritur libellus ibi non requiritur proceſſus ordinarius ẜm bal. ī. c. c ¶ Reuocari. Tene menti que interlocutoria poteſt reuocari ⁊c̄. ⁊ facit .i.§. inſuper quod hic di ⁊ in. c. cū ſu citur ad no. per. de ꝓhi. ꝯtra petentē p̄ciū: qd̓ vltimū ē veꝝ: ut in glo. fec. ⁊ ita pōt ītelligi hic. ſecūdo mō pōt ītelligi in. l. ad pr in feu. alie. per Ex.§. ſequenti. cipem in fi. ꝙ hic addat̉ uel detrahat̉ poſt iuſſuꝫ factū a p̄Fede. ⁊ vid̓ ¶ Sūmatiꝫ cognoſcat̉ qͣliter dꝫ ītelligi: ibi. Tu .jͣ. de appel. qd̓ no. bar. ī tore ante ſtipulationē interpoſitā. ¶ Ad ꝯtraria ⁊ no. hāc gl. .l. nec ꝗcqͣꝫ dic. Et an ſnīa qua ꝓnūciat̉ ſatiſdandū ſit inter rn̄deo ꝙ functꝰ ē officio ſuo: veꝝ ē ī ſnīa diffini ꝙ ſnīa inter .§. de plano locutoria uel diffinitiua: ibi. Ad ꝯtraria. Et qn̄ tiua: ſꝫ iſta ē īterlocutoria ꝑ quā iudex iubet ſalocutoria la .sͣ. de of. ꝓīterlocutoria poſſit reuocari: ibi. Sed tūc. ta que alias cōſul. ⁊ leg tiſdariᵇ uel nō ſatiſdari: ergo ⁊cͣ. ut. l. qd̓ iuſſit. sͣ. nō poteſt re ⁊ ibi dixi. et ¶ Hic de re iudi. ẜm hoc uidet̉ ꝙ iſte uer. dꝫ ītelligi qn̄ Quod ſi ſit aliqua. ponitur formari nec adde ꝙ in ſatiſdatio petit̉ īcidēter. nā ſi peteret̉ prīcipalit̓ corrigi: pōt iſtis cauſis tertia pars ī qͣ ponit̉ cuius ſit iuriſditio ſuꝑ iſtis tamē de con iſta eēt ſnīa diffinitiua que decideret illā cāꝫ: tn̄ ſūmariis: in ſtipulationibus: ⁊ diuidit̉ hic.§. primo loꝗt̉ qn̄ ſenſu ꝑtium etiā ſi eſſet diffinitiua putarē idē: ꝗa in iſtis que quibus pro ut alle. bal. mouet̉ ꝯtrouerſia tꝑe ſtipulatiōis īterponēde: ceditur ſine expediunt̉ mero iudicis officio: ita durat officiū in. l. ſi diuer figura iudi⁊ an debeat īterponi. ſcd̓o qn̄ mouet̉ poſt ſtipuiudicis poſtꝙͣ ſemel iudicauit ſi ſubeſt equitas ſa de trāſac. cii publicalationē īterpoſitā uel an̄.ſ. qͣliter debeāt īterpoſecus tamē ī ſicuti pͥmo ut apꝑet hic: ⁊. jͣ. e. l. pe. ⁊ dixi plene ī tio atteſtati ni. ſcd̓a ibi: ſꝫ ⁊ ſi ꝗd. dicit̉ hic ꝙ ſūmatī p̄tor co diffinitiua: onuꝫ eſt ne.l. qd̓ iuſſit. circa fi. sͣ. de re iudi. tertio mō pōt in ut ibi ꝑ glo. gnoſcit. ꝯtra īmo plene: ut. l. iiij.§. ſi forte. sͣ. de ceſſaria. ca. telligi ꝙ hic addat̉ uel detrahat̉ poſt ſtipulatio d ¶ Iudex fi. a ꝯtrario dā. īfec. dicit gl. ꝗdā dicūt hic fallit qn̄ fit miſſio nē īterpoſitā. ¶ Sed tūc op. ꝗa videt̉ ꝙ hoc iuꝓnūciauit. ſenſu de he ex ſecūdo decreto: uel aliter ibi nō q̄rit̉ an ſit ſaSeꝗt̉ pau. dex nō poſſit facere: ut. l. ſed ⁊ ſi ꝗs.§. fi. sͣ. ſi ꝗꝫ redi. lib. vi. de ca. ī. l. qd̓ tiſdatū uel nō: ſꝫ ꝗa nō ē ſatiſdatum dubitat̉ an quod no. ad cau. So. dico ꝙ nō pōt poſt ſtipulationē īterpo iuſſit. de re ea qͥ no. ī. d. miſſio ſit faciēda ⁊ bona eſt iſta ſo. Circa ſūma ſitā: niſi uolētibꝰ ꝑtibꝰ: uel niſi cā cognita ꝓpt̓ iudi. ⁊ ꝑ hoc .l. ꝓlatā. C. riā tn̄ cognitionē dic: ut no. ī. l. iij.§. ſciendū. sͣ. iuſtū errorē uel ex alia iuſta cā: ut. d. l. ſed ⁊ ſi ꝗſ dicit ꝙ non d̓ ſenten̄. qd̓ ad exhi. ita dicit glo. ſꝫ certe ꝑ id qd̓ dicit̉ ibi nul pōt reuoca.§. fi. ⁊. jͣ. e. l. pe. qd̓ no. multū. habes eniꝫ ꝙ ſnīa tn̄ intellige ri īterloculū ītellectū hēbis. do. Io. fagioli de piſis fecit d̓ quando ille īterlocutoria pōt ꝑ iudiceꝫ reuocariᵉ anteꝙͣ ſit toria qua ꝓ contra queꝫ hoc vnū pulchrū tractatūª queꝫ Spe. ponit de executiōi mādata: ut. l. qd̓ iuſſit: ſꝫ poſtꝙͣ ē execu nūciatur no ſunt ꝓducti ꝟbo ad ꝟbū ī ti. de of. iu. dicatis ut ibi. Dy. dat eſſe ꝓceden tioni mādata nō pōt reuocari: niſi uolētibꝰ par teſteſ hoc pe hic vnā ſuā doctrinā ī duobꝰ ꝟbis: ⁊ dat talē re duꝫ ſuꝑ libel tibus: uel niſi cā cognita ex iuſta cā: ita no. hic: rit. ſi autem lo tanqͣꝫ ingulā: ⁊ dicit ꝙ regula eſt ꝙ vbicūqꝫ agit̉ de cā hoc non pe vide glo. que incipit adit̉ an̄ eā ibi. Itē ꝗd. quā epto: uel ſi tit nō uidet ſuꝑ qͣ ſnīa lata ē tribuit ius finale: ⁊ aufert pleglo. nō. multū. Pleniꝰ dixi in. l. qd̓ iuſſit. sͣ. d̓ re abſoluit̉ ꝑs neceſſaria: nuꝫ ius vni ⁊ dat alteri. ibi deſiderat̉ plena cāe ab inſtantia iudi. qd̓ hic dicit̉ ꝙ qn̄ īterlocutoria eſt mādata quia ſemper nā trahūt ſe cognitio: ſꝫ vbi ecōtra nō deſiderat̉ plena cauſe executiōi facto hoīs: idē puto qn̄ ſecū trahit exe vidētur nocū executiocognitio: ſꝫ ſufficit ſemiplena: ut. l. ij. sͣ. ꝗs or. in ta iudici dicū. vtputa iudex ꝓnūciauitᵇ te nō audiendū uel nē: ꝗa faciūt cta teſtiū: ut bo. poſ. ẜue. ⁊. l. iii.§. ſi cā cognita. sͣ. de bo. poſ. nō eē te admittendū ad ꝓbandū ⁊ ſimilia que ut nō ſpereſ no. glo. ī. d. ita dicit Dy. ¶ Tu dic ſi lex dicit ſūmatiꝫ cogno ampliꝰ diffi hoīs execu. nō requirūt. cū enī a lege fiat execuca. fi. de henitiua ſuper ſci in caſu in quo ſnīa lata nō parat plenū p̄iudi reti. ⁊ in. c. nō poterit reuocari: niſi ſicut hec cā cognita uel cā illa ſicut qualiter.§. ciū: ⁊ tūc ſūmatiꝫ ītelligit̉ tā ī ordine ꝙͣ etiā ī ꝓꝑtibꝰ uolentibꝰ: ut. l. ſi is. sͣ. d̓ le. ij. ⁊. l. apud auqn̄ eſt facta debet. de. ac batiōe: ꝗa ſufficit ſemiplena ꝓbatio: forte etiaꝫ executio per fidiū in fi. de opt. leg. qͣrto pōt ītelligi hic qd̓ iu cu. ⁊ ꝙ hic homineꝫ. ad ꝑ iuramētū: ut. l. theſaurꝰ. sͣ. ad exhi. ⁊ iō ī pͥmo dex addit uel detrahit. addit ꝙ dicit aliqͣ ꝑtiū per bar. dide bar. in. d. decreto nō reꝗrit̉ plena ꝓbatio: ut no. ī aucͣ. de citur ponit qd̓ ſatis pōt ꝓcedere. ar. l. de die. in prin. sͣ. qui .l. qd̓ iuſſit ī ſpecu. in ti. exhi. ⁊ ītro. reis.§. ſuſcepto. Idē dico ī cā alimē ſatiſda. cog. ¶ Quero ꝗd ſi mutata ē ī aliā for ꝗbuſdā lec. de offi. iudi. torū ī qͣ cognoſcit̉ ſūmatiꝫ ſi remanet cā filiatio Retomā ꝙͣ p̄tor dixit: Rn̄. tunc nō erit p̄toria: ut hic .§. poſtremo rie idē nis: ⁊ idē ī ſimilibꝰ: ſꝫ ſi lex vtit̉ iſto vocabulo ſū dicit glo. ⁊ pleniꝰ dixi in. l. in cōuētionalibus. sͣ. uer. v. ⁊ ī. v̓. eſt pro matiꝫ ī cā q̄ plenū p̄iudiciū parat: ⁊ tūc ītelligit̉ .vi. ⁊ ſe. qd̓ de verbo. obliga. mittere. Ad no. bar. in. l. ſūmatiꝫ quo ad ordinē: ſꝫ ꝓbatiōes requirunt̉ de imol. ī. l. 14 ¶ No. ꝙ qn̄ in ſti .iii.§. ſcienRetOriC. pulatione venit faplene: ut. l. de ſubmerſis. C. de naufra. li. x. ⁊ ita .i.§. ſi quis dū. sͣ. ad exita. ad fi. sͣ. d̓ ītelligit̉. c. ſepe. de ꝟ. ſig. in cle. ⁊ iō ī ſecūdo dehiben. ⁊ ſi a ctū indiuiduū ad quēlibet heredum trā uer. obli. et creto qd̓ parat plenū p̄iudiciū reꝗrit̉ ſummaria ſtatuto fit ſit inſolidū: ut. l. ij.§. ex his. sͣ. de ver. ob. ⁊. l. eabal. in. l. iul. mētio ꝙ cā cognitio: tn̄ ꝓbatōes debēt eē plene: ut. l. iiij.§. deꝫ.§. fi. ⁊. l. in execu.§. ſecūda ſpēs. e. ti. ¶ Se .sͣ. qui ſatiſ. cognoſcat̉ cog. vbi q̄ſed ⁊ ſi forte. sͣ. de dā. infec. ⁊ plene dixi in. l. ſi fi cūdo no. ꝙ ſtipulatio que cōtinet ꝙͣtitatē diuiſūmarie que rit an ſit idē nita.§. iul. ⁊. l. fulciniꝰ.§. i. ꝗbꝰ ex cau. ī poſ. ea. ⁊ ꝓbatio reꝗ ditur inter heredes ꝓmiſſoris: ut. l. ij.§. i. sͣ. de promittere ratur: ⁊ an hoc mō dꝫ ītelligi ī. d. l. iij.§. ſi cā cognita. sͣ. de ver. ob. ⁊. l. eadē.§. fi. ⁊ ꝙ hic dicitur ꝙͣuis poſ ſoluere ꝯdē tunc ī ſūma bo. poſ. ⁊. l. ij. sͣ. ꝗs or. ī bo. poſ. ſerue. Qn̄qꝫ lex nationē qd̓ ſit dici aduerſatiue ponit̉ n̄ correctiue. ¶ Op. riis requieēt ſi ip̄e idē nihil dicit circa cognitionē: ⁊ tūc ītelligit̉ d̓ ple⁊ uidet̉ ꝙ ſtipulatio iudi. ſol. ꝯtineat certā ꝙͣti ratur plena promitteret na cauſe cognitiōe: ut. l. iudices. C. de iudi. niſi ꝓbatio ⁊ ad tateꝫ: ut. l. iudi. ſol. jͣ. ti. ij. So. ꝯtinet incertā ꝙͣtiſoluere iudi materiā uid̓ eēt cāe breuiores: ut ī aucͣ. niſi breuiores. C. d̓ tatē an̄ ſnīam: ſed poſt ſnīam certā ꝙͣtitatem: ut catum. bal. ī. l. i. C. ſen. ex peri. reci. ¶ Ad ſecūdū dictū op. ⁊ videt̉ ibi. ¶ Ultimo no. ꝙ idē eſt ꝓmittereᵉ iudi. ſol. ut in poſſeſ. ꝙ poſtꝙͣ ſnīa eſt lata iudex eſt functꝰ officio ſuo lega. ⁊ ꝓmittere ſolui iudicatū: ut hic ẜm diuerſas lit nec pōt addere uel d̓trahere: ut. l. iudex. ⁊. l. pau teras: nam quidam habent iudicatū ſolui: ⁊ ꝗ lus de re iudi. huiꝰ timore iſte ꝟ. legit̉ duobus dam ſolui iudicatum: hoc tenet Pe. ⁊ Cy. remodis. pͥmo ꝙ hic dicat̉ addi uel detrahi an̄ ſti fert. C. vn̄ legitimi. l. fi. in. i. q. pulationē īterpoſitā ⁊ an̄ iuſſū factū de ea inter Ex.§. ſequenti. ponēda: ⁊ dicat̉ addi minui: addi ꝙ p̄tor mor¶ An ille ſolus qui poſſidet debeat ꝯueniri cū tuus dixit: ⁊ ſic nō ob. ꝯtrariū. ¶ Sꝫ ad iſtā lec. defunctus cōuētus rei vendicatiōe deceſſit plu op. de. l. ī ꝯuētionalibꝰ. sͣ. de ꝟ. ob. So. veꝝ ē ꝙ ribus heredibꝰ relictis: ibi. Reaſſume. Et an cū nō pōt addi uel detrahi.ſ. ab alio ꝙͣ a p̄tore: ſed cōuenit̉ ille qui poſſidet reo defuncto ante liteꝫ a p̄tore ſic: uel aliter ⁊ meliꝰ nō pōt addi uel de ꝯteſtatā ꝓcedet̉ ſuꝑ eodē libello porrecto detrahi ēt a p̄tore viuo: niſi qͣtenꝰ ꝓcederet d̓ mēfuncto: ibi. Quero. Et an cū ille qui poſſidet in te p̄toris mortui: ut. l. ſi finita. in pͥn. sͣ. de dā. inſolidū poſſit ꝯdēnari pro hereditaria portione OO OO iij

De preto. ſtipu. pro eis ꝑ ea q̄ no. ꝑ Dy. ī. l. ꝗ funduꝫ.§. ſi tu ex ex eadē inſtantia reo defuncto poſt liteꝫ ꝯte. an actor poſſit īciꝑe nouā īſtantiā: ibi. Quero ꝗd. ꝑte. sͣ. ad. l. fal. vbi dicit ꝙ ibi iō: ꝗa actio ꝑſona lis hꝫ cōcomitantiā cū rei ven. ⁊ iō trahit ab ea: ¶ Iſte.§. eſt ſubti Sed ſi unus. lia. ⁊ diuidit̉ in par vt ꝯtra illū det̉ inſolidū ꝗ poſſidet: ſꝫ nos n̄ poſ tes tres ẜm lec. veriorē ⁊ cōem. in pͥma decedit ſumus ſic hic dicere ī illa obligatiōe: q̄ orit̉ ex liꝗs rei uen. ꝯuentꝰ an̄ li. ꝯte. ⁊ querit̉ qͣliter heꝯte. nā iſta hꝫ ortū ꝑ ſe ſeꝑatū ⁊ diſtinctuꝫ a rei res ꝗ totaꝫ reꝫ poſſidet in rei ven. ꝯdēnet̉. In ſe uen. nec orit̉ ſimul cū ea. Itē ſacit ꝓ Io. ⁊ ſeqͣci cūda qͣliter heres ꝯdēnet̉ ī ſtipulatiōe iudicatū bus: ꝗa ſi poſſeſſor li. cōte. deſijt poſſidere ſine ſolui. In tertia decedit reꝰ poſt li. cōte. ī rei ven. dolo: ⁊ culpa eſt abſoluendꝰ: ⁊ ecōtra ſi incipit ⁊ q̄rit̉ qͣliter ꝯdēnet̉ heres ꝗ totū poſſidet in rei poſſidere eſt dānādus: ut. l. ſinaūt.§. i. sͣ. de rei uē. ſcd̓a ibi: inquātū. tertia ibi: ſꝫ ſi lit. lec. quā. sͣ. uen. per qd̓ uidet̉ ꝙ heres ꝗ eſt eadē ꝑſona cuꝫ poſui fuit lec. Mar. Io. Azo. ⁊ hi diſcordant defuncto ꝗ defijt poſſidere nullo mō teneat̉: et a p̄dictis. ⁊ dicūt ꝙ ēt poſt li. ꝯte. poſſeſſore deille ꝗ īcepit poſſidere teneat̉ īſolidū. Ad hoc re functo: ille ſolus heres tenet̉ ꝗ poſſidet: ⁊ hunc ſpōdet glo. ꝓ Mar. multū notabiliter ꝙ illud uer. ſꝫ ſi lite. ītelligūt ī ſtipulatiōe iudicatū ſol. qd̓ dicit̉. heres eſt eadē ꝑſona cū defūcto ē ueꝝ ⁊ iō pro iſta. q. declarāda uideamꝰ rōnes ꝓ vtra ꝓ ea ꝑte ꝓ qua ē heres ꝓ alia ꝑte dicit̉ extranea ¶ Sed ſi qꝫ ꝑte: ⁊ finaliter ꝯcludemꝰª id qd̓ nobis videut ꝓbat̉ ī. l. cū a matre. C. de rei ven. ſimile dicivnus. Finabitur. Mar. ⁊ alij dicūt ꝙ ſi poſſeſſor ꝯuentus mus ī ſeruo ꝗ repreſentat ꝑſonā dn̄i ꝓ ꝑtibus liter cōcludemꝰ. Sal. rei vē. decedit an̄ li. ꝯte. ille ſolus heres tenet̉ q dn̄icis ꝙ alijs eſt extraneus: ut. l. ſeruus cōis ſit in. l. uro hepoſſidet ſi poſt li. ꝯte. ꝗlibet tenet̉ ꝓ hereditaoīum sͣ. de ſtipu. ẜuo. ⁊ iō ſi ad vnū ex heredib reditariis ī ria portiōe: lꝫ vnꝰ poſſideat: ⁊ ita ītelligūt hanc ꝑuenit tota poſſeſſio ē ꝑinde ac ſi ꝑueniſſet ad .xi. op. C. de .l. ꝓ eis videt̉ caſus ī. l. ſi poſſeſſor. sͣ. de rei ven. extraneū ꝓ portionibꝰ: ꝓ ꝗbus nō eſt heres: et here. act. dicit ꝙ lite cō vbi tex. not. dicit an̄ iudiciū acceptū. p̄terea hic iō ex illo iudicio teneri nō pōt: vn̄ gl. tenet opi. teſta. conuetex. dicit ſꝫ li. ꝯte. ⁊cͣ. ⁊ ſic ponit dictionē aduerMar. ⁊ Al. ⁊ idē Dy. hic ⁊ Cy. ī. l. ꝓ hereditaniuntur pro ſatiuā: ſed eiꝰ natura eſt aduerſari p̄cedētibꝰ: ut rijs. C. d̓ hr̄e. ac. Sed ꝯtra p̄dicta facit: ꝗa ſi ad parte here.l. ij. sͣ. ne ꝗs eū ꝗ ī ius voc. ⁊ ibi no. ⁊. l. hoc amditaria et il vnū ex heredibꝰ ꝑuenit tota poſſeſſio facto telo quaſi con pliꝰ.§. de his aūt sͣ. de dā. infec. ergo in p̄ceden ſtatoris videt̉ ſua culpa deſijſſe poſſidere: q̄ cul tractu: ſꝫ īti.§. dixit qn̄ deceſſit an̄ li. ꝯte. vt aduerſatio ſit pa venit poſt li. ꝯte. ut. l. ſi hō. sͣ. de rei vē. ſed ſi ſtantia. bona. p̄terea actiōes hereditarie trāſeūt ad heꝑuenit ſine facto teſtatoris n̄ videt̉ ꝙ aliꝗd ſit redes ꝓ hereditarijs portionibꝰ: ut. l. ꝓ heredi heredibꝰ īputandū: ꝗa d̓ſierūt poſſidere abſqꝫ tarijs. C. de here. act. vn̄ ſi poſſeſſor d̓cedit ante ſui uel defuncti culpa ꝑ ea q̄ dicta ſūt. sͣ. videte li. ꝯte. ſolus ille heres ꝗ poſſidet tenet̉: ꝗa defūgl. magnā. vltimo videt̉ iſtud ꝓbare. ¶ Mihi ctus nulla obligatiōe tenebat̉ cuꝫ nulla obligaꝟo videt̉ ꝙ qn̄ res ꝑuenitᵇ ad vnuꝫ facto teſtab ¶ Res per tione ſit obligatꝰ ꝗ rei ven. ꝯuenit̉: ut inſti. d̓ ac. toris uel heredū ꝙ nō debeamus diſtinguere: uenit. Circa iſta vide an .§. i. ſed cū decedit iā li. ꝯte. cepit teneri d̓functꝰ vtrū lis fuerit cōte. uel nō: maxime ẜm iura hoge. ⁊ Imol. ex illo qͣſi ꝯtractu ꝗ celebrat̉ ī illa ꝯteſtatiōe: vt dierna ẜm que ꝑ ſolā libelli oblationē ſit res liti in. d. l. ſi euꝫ .l. iij.§. idē ſcribit. sͣ. de pecu. merito ad heredeſ gioſa: ut in auc̄. litigioſa. C. de liti. ⁊ iō ſi teſtator homineꝫ. in trāſibit ꝓ hereditarijs portionibus: ita dicunt legaret vni rē adhuc tenent̉ heredes: ut. l. ij. et fi. sͣ. de fide iuſſo. dixi in Mar. ⁊ al. ¶ Sꝫ op. ꝙ iſta rō nō ſit ꝟa: nā ī.§. aucͣ. nunc ſi heres. C. de liti. idē ergo ſi vni ex he .l. i. in prin. idē ſcribit. dicit̉ ꝙ qͣſi ꝯtrahit̉ ī iudicio per ſnīaꝫ redibus p̄legat: qm̄ pro alia portiōe dicit̉ extra .sͣ. ad treb. nō ī ꝯte. Rn̄det iſta glo. ⁊ illa dicit veꝝ: nā ꝑ li. neuſ: ut dixi. qn̄ vero ꝑuenit ad vnū abſqꝫ facto ꝯte. ꝗs obligat̉ ei ꝙ in ſnīa deuenit: ⁊ ſic ī vtrodefuncti uel heredū: tūc fateor ꝙ illi ꝗ nō poſqꝫ caſu qͣſi ꝯtrahit̉: ut ꝓbat̉ hac glo. ꝯiūcta cuꝫ ſident nō pn̄t cōueniri: deſierūt enim poſſidere illa qd̓ no. qͣrto ꝓbat ipſi ī eo ꝗ dolo deſijt poſſi abſqꝫ dolo uel culpa. ſed eſt ille ꝗ poſſidet īſoli dere diſtīguit̉ an d̓ceſſit an̄ li. ꝯte. an poſt: ut. sͣ. dū ex eadē inſtātia inſolidū cōueniri nō poſſet: de rei ven. l. cū aūt. ⁊ heredes poſt li. ꝯte. tenent̉ ſed ꝙ illa obligatio inſtantie nō tenet eū: niſi ꝓ oēs: lꝫ nullus poſſideat. ergo eadē rōne hic illi hereditaria portiōe: ut ſupra dictū ē. ¶ Reaſſuꝗ nō poſſidēt tenebunt̉. iſte rōnes ſūt eoꝝ. Ad me igit̉ p̄dicta ſic: qn̄ cōuentus rei uen. decedit .l. in ꝯtrariū alle. rn̄deo ꝙ oēs illas ītelligo ī eo relictis pluribus heredibus. aut cōueniebatur ꝗ decedit an̄ li. ꝯte. ut ī glo. tn̄ iſta rn̄ſio ē ꝑfecta vtili qͣſi dolo deſijſſet poſſidere. aut cōueniebat̉ ut on̄dā allegādo iſtas. ll. ꝓ alia ꝑte: ut infra di quia uere poſſidebat. primo caſu aut d̓cedit an̄ caꝫ. Alij ut Io. Azo ⁊ Hug. dicūt ꝙ etiā ſi dece li. cōte. ⁊ heredes tenent̉ ī factū. Aut poſt: ⁊ tūc dit an̄ li. ꝯte. ille ꝗ poſſidet ſolus tenet̉ pro eis. ꝗlibet tenet̉ vtili: ut. l. cū aūt. sͣ. d̓ rei ven. cum. l. facit. sͣ. de rei ven. l. ſi poſſeſſor. certe ibi decedit p̄ce. ſecūdo caſu ſi poſſeſſio ꝑuenit ad quēlibet an̄ li. ꝯte. ut ibi dicit̉ ī tex. Itē pro eis facit. sͣ. cō ex heredibus pro hereditaria portiōe non eſſet mo. l. ſed mihi.§. heres. dicit Mar. ⁊ Al. ibi de dubiū. ſed ſi ꝑuenit ad vnū tm̄: ſeu ad aliquos cedit an̄ li. ꝯte. iſta nō eſt bona ſo. nā ibi in.§. he tunc dic. aut ille reus deceſſit ante li. conte. aut res defunctꝰ erat obligatꝰ ad rē reſtituendaꝫ ex poſt. primo caſu aūt ꝑuenit ad vnū tm̄ facto teꝯtractu: ergo ꝗlibet heredū dꝫ teneri ꝓ ꝑte: ſiſtatoris: ⁊ ꝗlibet ex heredibus tenet̉: ut. d. l. ij. cut Mar. dixit in eo ꝗ decedit poſt li. ꝯte. ſed ꝓ ⁊ aucͣ. nunc ſi heres. C. de liti. aut abſqꝫ teſtatoMar. rn̄deo ꝙ illud ibi ſpāle ī ꝯtractibꝰ bone ris uel heredū facto: ⁊ tenet̉ ſolū ille ꝗ poſſidet fidei: ſed rei ven. nō eſt de iſtis. ergo ⁊cͣ. nec obli ut hoc.§. in prin. ⁊ de rei ven. l. ſi poſſeſſore. Si gatio que orit̉ ex illo quaſi ꝯtractu qui celebrat̉ vero decedit poſt li. cōte. tunc aūt poſſeſſio ꝑue in iudicio. hoc tetigi in. l. eadeꝫ.§. cato. sͣ. de ꝟ. nit ad vnū facto teſtatoris uel heredū: ⁊ ꝗlibet ob. ⁊ doc. tangūt in. l. ꝓ hereditarijs. C. d̓ here. tenet̉ ꝓ parte hereditaria: ut hac glo. ⁊. d. l. ij. ⁊ act. tertio facit pro Io. l. ſi plures. sͣ. d̓ vi ⁊ vi ar. aucͣ. nūc ſi heres. Si vero ꝑuenit abſqꝫ facto teSo. dicit Mar. ibi deceſſit an̄ li. ꝯte. non videt̉ ſtatoris uel heredū: tunc ille qui poſſidet ex eaꝟa iſta ſo. eadē rōne: ꝗa ibi defunctus tenebat̉ dem tenet̉ pro parte hereditaria tm̄. Alij ꝗ nō obligatiōe ⁊ actiōe ꝑſonali: hoc eſt īterdicto vn̄ poſſident abſoluunt̉ ut ſupra dictū eſt. ¶ Que vi. ergo debuit trāſire ad heredes ſicut Mar. c ¶ Quero ro dixiᵉ ꝙ ante li. cōte. reo defuncto ille ſolus ꝗ dixi. Uid̓ an ⁊ ſeqͣces dicūt ī eo ꝗ decedit pꝰ li. ꝯte. ſed rn̄deo poſſidet tenet̉ aliquo caſu: an ſuꝑ eodē libello ge. ꝗ tenet hic ꝯtrariū.

De preto. ſtipu. 1o 8 a ¶ Quero procederet̉ porrecto cōtra defunctuꝫ videt̉ ꝙ īterpoſitis in iudicio. ſecus ſi eēnt īterpoſite excreditor ue ꝗd. vtrū de nō: ꝗa pro alijs partibꝰ ꝑſonā defuncti nonrelit. cōtraria tra iudiciū: ꝗa tūc nō dat̉ dn̄o ſine ceſſiōe niſi cā functo reo loquunt̉ qn̄ preſentat: ut dictū eſt ſupra. In cōtrariū videt̉ poſt li. ꝯte cognita: ita loquit̉ hic. ¶ Quero ꝗd vertat̉ ī cāe creditor no ꝙ iſte tex. alias nullā cōtineret dubitationē: pu poſſit actor cognitiōe. ītellige ſi ꝓcuratoris copia haberi n̄ lit cogita. ui de nouo in to ꝙ ſuꝑ eodē libello ꝓcedat̉: tn̄ debebit ī pro poſſit: ita ꝙ nō pōt cedere ꝓpter eiꝰ abſentiam de ēt bal. in cipere ꝯtra ceſſu liꝗdari qūo ipſe poſſideat inſolidū: lꝫ ipſe .d. auc. offe. uel mortē: ſicut dicimꝰ in inſtitore: ut. l. i. in fi. sͣ. heredē: ⁊ illi ratur. in. v. ſit heres pro ꝑte: ⁊ hoc mō cū eo fiet li. ꝯte. per primo iudide inſti. ⁊ hoc in fi. ⁊. l. dāni. ī fi. ⁊ ibi no. sͣ. d̓ dā. col. ⁊ dixit cio renūcia iſtū tex. ¶ Secūdo q̄ro dixi ꝙ poſt li. cōte. reo infec. ⁊. C. de act. ⁊ ob. l. i. ⁊ ſic vides ꝙ inter p̄ſing. bar. ꝙ re. qd̓ tene d̓functo ille ꝗ poſſidet īſolidū cōdēnat̉ ſoluꝫ ꝓ torias ſtipulatiōes īterpoſitas extra iudicium ⁊ ſi ptās tenet̉ mēti ad no. hereditaria portiōe eadē īſtātia. ¶ Quero ꝗdᶠ ſatiſdare an̄ alias ꝙͣtū ad acꝗſitionē nō eſt differētia. ¶ Sein. l. edita. ⁊ ītroitū offiſi actor velit nouā inſtantiā reinciꝑe. Dy. vide adde not. ꝑ cundo q̄ro qͣliter hec ſtipulatio fuit cōcepta. di cii ꝙ ſi ē ido Imol. ī. l. pe tur tenere ꝙ poſſit. in ꝯtrariū facit. C. qūo ⁊ qn̄ cit glo. intellige ꝙ ꝓcurator fuit ſtipulatus dn̄o neuſ ſoli cau naliſ. jͣ. ad. l. iudex aucͣ. ꝗ ſemel. ⁊ in cor. vn̄ ſumit̉. puto Dy. tiōi cū hypo ad inſtartutoris uel curatoris. ſecus ſi ſibi noīe ſal. ī prī. ⁊ fa verū dicere: nā ꝗ ſemel actionē ꝓponit cogit̉ in theca bono cit ad ea qͦ dn̄i: ꝗa tunc īdiſtincte ſibi q̄rit: ſꝫ dn̄o cedere terū: creditor ea ꝑſiſtere ꝯtra eundē: ſꝫ nihil ꝓhibet ꝯtra aliū habentur in net̉ per actionē mādati. videte ſi ꝓcurator ſtiita dixit ī. l. .l. ſi cuꝫ hodirigere petitionē ſuā ⁊ renūciare prime uel nō pularet̉ ipſi dn̄o: ſtipulatio eſſet ipſo iure nulla: qcūqꝫ. C. d̓ mineꝫ. sͣ. de renuciare: ut. l. iij. in fi. sͣ. de duo. reis. ita in pro fū. patrimo. ut no. sͣ. de ver. obli. l. ſtipulatio iſta.§. ſi ꝗs inſu fideiuſ. ⁊ vili. xi. dicit ēt poſito cū libellū do ꝯtra heredē poſſidentē īſode bal. in. l. lā: ⁊ ibi dixi. facit qd̓ no. in. l. i. sͣ. d̓ ſtipu. ſer. ſimiſingu. bal. ī ſeruus sͣ. d̓ lidū do libellū tanꝙͣ ꝯtra poſſeſſorē: nō tanquā le vides in ſnīa que nō valet ſi cōfert̉ in ꝑſonaꝫ .l. ſciendum infami. ꝯtra heredē. ut. l. de eo. in fi. sͣ. ad exhi. ⁊ ſic cōdn̄i abſentis: ut. l. i. C. de ſen. vn̄ intellige hic qn̄ .C. quorum Reto uenio eū tanꝙͣ extraneū. ¶ Uenio ad ſecundū ap. ꝙ ſi ſtaprocurator eſt ſtipulatus ſibi nomine domini. rie. Ui tutū dicit ſa dubiū de ſtipulatiōe: ut ponit̉ in tex. ¶ Quero de ale. alias non valeret. tiſda. preſta remiſſiue in qͣliter iſti heredes ꝯueniant̉ ex ſtipulatiōe. iuriſri ẜm quali .l. ii. in prin. cōſul. hic non determinat. vna glo. dicit ꝙ reus N omnibus preto tateꝫ ꝑſone ⁊ ibi ange. ⁊ ꝙ ſi eſt hone pͥncipalis ⁊ fideiuſſor tenent̉ inſolidū. heredes rijs. Uides hic ꝙ licet de natura pretoange. in. l. ſi ſte vite: ⁊ ꝓꝟo ꝓ ꝑte: ⁊ iſtud dicit glo. parua poſita ſub ver ab arbitro. riarū ſit ut cōmittat̉ ad intereſſe: ut. l. ij.§. īcertā bate fidei ꝗ ſatiſ. cog. bo ꝯmittat̉: alia glo. magna in fi. dicit aliter. aut .sͣ. e. tamē ſi pena apponit̉ cōmittit̉ ad penam: ſufficit ſola c ¶ Soror. ꝓmiſſor deceſſit an̄ li. ꝯte. ⁊ ille ꝗ poſſidet tenet̉ cautio: ⁊ ad nec deſinit eſſe pretoria: quia pena apponit̉ loIdem tenet .q. bar. hic īſolidū: ſed ꝯdēnat̉ pro ꝑte. Alij ꝗ nō poſſidēt co intereſſe de mēte p̄toris: ut hic: ⁊. jͣ. e. l. fi. ange. in. l. ſi an in ſatiſd. tenent̉ ⁊ cōdēnant̉ ꝓ ꝑtibus tm̄. poſt li. ꝟo ꝯte. ab arbitro. Ex. l. ſequenti. pretoriis ꝑꝗ ſatiſda. co oēs tenent̉ pro ꝑtibꝰ tm̄: ⁊ dicit gl. ꝙ ī hoc oēs ¶ An uerū ſit ꝙ cū quis fideiubet uel dat fidetes poſſit ꝙ gan. ⁊ bar. ī cōcordāt. Mihi ꝟo videt̉ aliter ꝙ hec ſtipula detur pign iuſſoreꝫ teneat̉ delegare oīa bona ſua. Et an cū .i. iii. circa ꝓ fideiuſſotio eatenꝰ teneat quēlibet ex heredi. qͣtenꝰ tenet fi. d̓ fideiuſ. ꝗs ꝓmittit idonee cauer̄ ſufficiat nuda ꝓmiſſio. re: vide glo. ⁊ ꝗd ī fideipſa actio pͥncipalis: ⁊ inquantū in pͥmo iudicio o ¶ Hec. l. legit̉ ī gl. in. l. i. C. d̓ fi iuſſore tuto ꝗlibet heredū ꝯdēnat̉ in tantū hac ſtipulatione RRETOrC. duobus modis ẜm deiuſ. ⁊ ibi ris uel cura bal. ī. ii. col. tenent̉. tex. eſt in. l. penales.§. iul. sͣ. ad l. fal. ravnaꝫ lec. dicit. In pretorijs ſtipulationitoris: vide ꝙ ſic ⁊ tunc tionē huiꝰ dixi in. l. eadē.§. cato. sͣ. d̓ ꝟ. ob. facit gl. ⁊ ibi per bus nō pōt quis dare pignora uel depoſitū fanō erit p̄tobal. in. l. mu .l. in depoſiti. sͣ. depo. ẜm hoc totꝰ iſte.§. loꝗt̉ in cere loco fideiuſſoris: ſed fideiuſſores tenentur ria: ſed dice lier. C. d̓ iucōuēto rei uē. licet p̄dicta ſint vera poſſet aliter tur cōuētio dare. ẜm aliā lec. dicit ꝙ nō cogit̉ quis dare pire do. nalis: ut per ītelligi ꝙ hic.§. loquat̉ ẜm p̄cedentia qn̄ ꝗs cō gnora uel facere̓ d̓poſitū pro fideiuſſore: poteſt Reto glo. ⁊ bar. ī ueniebat̉ īterdicto de ope. no. nun. ī quo. venit rie. tamē ſi vult. tex. ibi fingitur.i. fingi pōt ẜm vnaꝫ .l. i. in fi. ⁊ in Opp. res: hoc eſt operis reſtitutio. q̄ actio cū ſit in reꝫ lec. vel fingit̉.i. fingi cogit̉: poteſt tamē ſi vult ẜꝫ .l. in cōuenad pͥmā lec. tionalibꝰ. sͣ. ſcripta: ut. l. pe. de op. no. nun. eadē ibi dicenda aliā lec. ¶ Op. ad primā lecᵈ de. l. promiſſor.§. Qn̄ ꝗs tene eo. ¶ An au q̄ erunt dicta ſunt in rei vendi. fi. sͣ. de cōſti. pecu. So. aliud cuꝫ promitto ſatiſtur ſatiſdare teꝫ ꝑte īuita utrū liberet̉ Ex. l. ſequenti. dare: ⁊ ſic teneor ex mera cōuētiōe: ut ibi. aliud hoc fieri poſ ſi vult dare ¶ An qui ſatiſdedit ⁊ fideiuſſor effectus eſt nō ſit. Iaco. bu. cū teneor ex edicto p̄toris: ut hic. iſtā lec. tenet pignora: et in. d. l. i. de ſoluēdo iteꝝ teneat̉ ſatiſdare. prima glo. iſtud idem tenet. jͣ. de regu. iur. l. ī eo nō fideiuſſo ꝓcura. et in ¶ Cōcor. ſūt ī gl. res. glo. ſūt .§. nemo per glo. ⁊. C. de li. cōte. auc. offeratur: .d. l. i. ꝗ ſatiſ Retorie. TQuero ꝗd in eo cōtrarie: ut vbi tenet ꝙ quis nō pōt dare pignora uel facei da. cogā. te hic ꝑ bar. ⁊ qui tenet̉ ſatiſdare ex ꝓmiſſiōe ⁊ ſatiſde net ꝙ non. d̓poſitū ſi vult. ⁊ qui tenēt hoc aſſignant rōneꝫ. ī. d. l. i. quas uide Cy. in dit: ⁊ fideiuſſor eſt factꝰ nō ſoluēdo: an iteꝝ teꝗa p̄torie ſtipulatiōes ſunt ita limitate: ⁊ ita cer tamen doc. .d. l. i. C. de neat̉ ſatiſdare: certe puto ꝙ non: quia ꝑiculum ibi poſt bar. ta forma eſt eis data a qͣ nō eſt recedēdū: ⁊ hoc procura. et uident̉ coninopie ſubſecute ꝑtinet ad creditorē: ut. l. pupil vidi quādoqꝫ tenere Ia. bu. hec opi. non eſt ve ibi ēt Flo. ꝗ cordare: vilimitat qn̄ li.§. ſororᶜ. sͣ. de ſo. aliud eſt ī iſtis p̄torijs ſtipu ra per. l. i.§. an pignoribus sͣ. de colla. bo. quo delicꝫ ꝙ gl. lex vteretur latiōibus que interponunt̉ officio iudicis: nam hic ⁊ ſimileſ ruꝫ leg. l. fi.§. ſi legatarij. q̄. ll. expreſſe loquūtur verbo ſatiſfinita pͥma fideiuſſiōe adhuc ſubeſt equitas que ꝓcedant qn̄ in pretorijs ſtipulatiōibus. pro hoc videt̉ tex. ī dare ſeu ca ſimplicit̓ ꝓinducit officiū iudicis ad faciendū ea iteꝝ īteruere. ſꝫ vbi .l. habere.§. i. j. de ver. ſigni. nec ob. hec. l. quia ſertur verlex expreſſe poni: ſed qn̄ promiſi ſatiſdare ⁊ ſatiſdedi finita debet exponi. fingitur.i. fingi cogit̉: ⁊ iſtud tebū ſatiſdare diceret de fi prima obligatione nulla remanet actio: ꝑ quaꝫ a. l. uel ab ho net ſecūda glo. hic: ⁊ sͣ. qui ſatiſda. cog. l. i. ⁊ in deiuſſore mine. ſecus poſſuꝫ cogi ad iteꝝ ſatiſdandū. aucͣ. de exhiben. ⁊ intro. reis.§. ſuſcepto: ⁊ hoc tūc ſecuſ eēt ſi dicat̉ ſatiſ q̄ limitatio Ex. l. ſequenti. tenebat Mar. ſill. quod puto verū per. l. plus detur cuꝫ fi fuit Sali. ibi ¶ Quid uertatur in cāe cognitione ad hoc vt cautionis. jͣ. de reg. iur. ¶ Ulterius op. ꝙ nō re deiuſſore: in fine. dn̄o q̄rat̉ ſine ceſſione: ibi. Quero. quia tūc for quiratur fideiuſſor: ut. sͣ. e. l. i.§. ſtipulationum e ¶ Debꝫ ex ma ē ſeruāSo. regulariter requiritur fideiuſſor. fallit in ca poni. Idem da: ⁊ tūc ꝓN omnibus pretotenet glo. in ſibus: ut ibi. ¶ Itē op. ꝙ qn̄qꝫ pignora de ne cedunt glo. .l. i. C. d̓ pro rijs. ¶ Ex ſtipulatione p̄toria per ꝓcucōtrarie. faceſſitate requirant̉: ut inſti. de ſatiſda.§. ſi vero cura. vid̓ ibi cit. l. paulus ratorē q̄rit̉ actio dn̄o ſine ceſſiōe cā cognita: ſialiquis. dicunt quidaꝫ ibi ſpeciale qn̄ dn̄s ſatiſeſt qd̓ dixi ī .sͣ. de ſolu. cuti ex ꝯtractibus inſtitoris. h. d. ¶ Op. ⁊ videt̉ .l. i. ꝗ ſatiſd. dat pro ſuo procuratore: uel uerius ibi nihil di ⁊. l. deterioꝙ indiſtincte in p̄torijs q̄rat̉ dn̄o ſine ceſſiōe: ut cogan. citur de pignore qd̓ tradat̉: ſꝫ dicit̉ de hypothe rē. de vſu et .l. in cauſe. in fi. sͣ. de procu. ⁊. l. ſi ꝓcurator. e. ti. habitatione ca: vn̄ cogit̉ bn̄ ꝗs obligare bona: nō tn̄ pigno. uel glo. hic So. dicit Ia. de are. illud eſt veꝝ ī ſtipulatiōibꝰ ra tradere: ut hic. ¶ Quero an hoc ſit verū in loquitur qn̄ OOOO iiij

De preto. ſtipu. lationibus. Et adde quod ſemper ex conſenſu partium poteſt reſtringi eſ a ¶ Approbat conſuetudo. Item tenet bar. in. l. ſi prius. in. ii. q. sͣ. de ope. fectus ſtipulationis nouantis ⁊ nouate: videlicet ⁊ non fiat ipſo iure nono. nun. ⁊ imol. ⁊ pau. de ca. in. l. diuortio.§. interdum. sͣ. ſolu. ma. ⁊ ang. uatio uel ſimilia: ẜm glo. no. quā ibidem no. bar. in. l. in perſonam.§. i. sͣ. in. l. i. sͣ. qui ſatiſda. cogan. facit tex. in.§. ſi quis aut pro pecuniaria. ī auc̄. de pac. ⁊ ibi eſt ſingu. glo. uolens ꝙ ſtipulatio nouans tollit primam ipſo de ſan. epiſ. ſed contra tenuit mo. in. d. l. ſi prius: ⁊ hoc quia per tex. in. d. iure: quando ſimpliciter in perſonam tranſfunditur. ſecus ſi cum alia mi .l. filio: ut lega. no. ca. apparebat illam cautionem mediocrem ⁊ non nu ſceatur per dam: ⁊ priiſtum tex. ſꝫ mā opi. tenbar. ibi tenu bar. in. d. l. i. tionem tollatur prima ip̄o iure nō oꝑe exceptio diſtīcte ꝙ ꝗs cogat̉ obligare oīa bona ſua cum it cōtrariū. qui ſatiſda. nis prout hic dicitur: vnde videt̉ obſtare. l. i. sͣ. fideiubet uel dat fideiuſſorē. glo. nō determīat: f ¶ Preſucogan. ⁊ vide noua. ⁊ inſti. qui. mo. tol. ob.§. preterea. dicit puto hoc eē arbitrio iudicis remittendū: vt sͣ. mebatur no de ibi alex. ⁊ uatio. Bar. glo. hic pretor voluit facere iſtam nouationem .e. l. ii. in fi. ꝗ iudex arbitrari dꝫ qn̄ dn̄s ꝓ ſuo ꝓquis teneat̉ idem tenet ī cauere cum curatore ſatiſdat: ut in.§. ſi ꝟo aliꝗs. Itē qn̄ ꝗs non contrahentes: nam ſi cōtrahentes voluiſ.l. ꝗ bis idē. pena: vide nō tenet̉ niſi ad ſimplicē cautioneꝫ: ut. l. ſi filio ſent prima eſſet ipſo iure ſublata. ¶ Cōtra hoc ⁊ in. l. ſcire glo. ī. d. l. ii. oppo. quia īmo ſtipulator hoc voluit: cum īter.sͣ. ut le. no. ca. ⁊ hoc īdiſtīcte approbat ꝯſuetudebemus. ī .§. ſi dubite princi. sͣ. de doª: ut ſemꝑ bonorum obligatio interſeratur. uentūu noue perſone ẜm iſta tēpora preſumebat̉ tur. sͣ. d̓ iuuerbo. obli. diciis: ⁊ dixi ¶ Quero ꝗd ſi dat fideiuſſorē aliquē ꝗ nō poſ nouatio: ut. C. de noua. l. fi. ⁊ inſti. qui. mo. tol. ⁊ bar. in. l. in. l. ſancimꝰ ob.§. preterea. So. dicit glo. diſtingne tres ca ſidet īmobilia an ſufficietᵇ. Dy. r̄mittit ad nota ita ſtipulatꝰ .C. de ver. ta ī aucͣ. de exhi. reis.§. ſancimus. dic ut ibi. An ſus. aut agitur expreſſe ꝙ fiat nouatio ⁊ fit. aut eo. ti. in op. fig. pꝰ bar. vlti. partis. aūt ſi idē ſi aliꝗs ꝓmiſit cauere idonee: vtrū tūc agitur expreſſe ꝙ nō fiat: ⁊ vtraqꝫ obligatio re ⁊ bar. jͣ. e. l. tex. ad intelfi. ⁊ dixi pꝰ ſufficiat nuda ꝓmiſſio cū hypotheca bonoꝝ. gl. manet: ⁊ non ſit nouatio: ut. l. iiij.§. ſi ex conuen lectū. l. duo bar. in. d. l. i. tione. sͣ. de re iudi. aut agitur tacite: ⁊ tūc remaꝑuula videt̉ dicere ꝙ ſic: in. l. ſi mādato ticij. in ſocietatē. ⁊ ī in fi. ꝗ ſatiſ. fi. sͣ. mā. ſed nō puto veꝝᵉ: ꝗa promiſſio cū hynet vtraqꝫ: ſed prima ope excep. reijcit̉: ut hic: .l. ſingular. cogan. ſi cer. pe. in b ¶ An ſuffipotheca dicit̉ nuda ꝓmiſſio: ut. d. l. filio: ⁊ ꝗ teniſi ſit actum ꝙ remaneat. ar. l. fideiuſſor. in pͥn. .iiii. colū. et ciet. uide ale net̉ ad nudā ꝓmiſſionē: tenet̉ ad hypothecari.sͣ. qui ſatiſda. cogā. iſtud quod glo. dicit ꝙ qn̄ uide in maxan. in. l. ii. ī am: ut ſupra dixi. dꝫ ergo ꝟbum idonee aliquid tacite agitur non ſit nouatio ipſo iure: eſt cōtra teria que re prin. ꝗ ſatiſ. operari. aut ergo glo. illa non bene dicit. aut ali miſſiue ſcritex. ⁊ glo. sͣ. de noua. l. i. ⁊. ij. prout loquimur ẜꝫ cogan. pſi in. l. dele c ¶ Nō puter debet intelligi. hec tēpora: ideo Guil. de cu. dicit hanc glo. dito uerū. hoc gare.sͣ. de cere veꝝ in ſtipulationibus pretorijs. nam ī cō 11 ¶ Ad euidentiā debenouatio. tenet ſpe. de IININ S. tis ſcire ꝙ heres īſtitut uentionalibus: ſiue agatur tacite: ſiue expreſſe g ¶ Hodie pigno. ⁊ alijſ nouatio. Cō fiebat nouatio: ita no. ipſe in. l. reſcriptum.§. ſi ſub pendēte ꝯditiōe pōt petere bonorū cau. ⁊ ibi ī trarium teio. ca. ⁊ bal. poſſeſſionē: ut. l. ij.§. ſi ſub ꝯditiōe. sͣ. d̓ bo. poſ. pacto. sͣ. de pac. quod ſatis placet. Pe. tn̄ vt re nuit bar. in in. l. executo ẜm tab. ¶ Op. de. l. īter oēs. sͣ. ꝗ ſatiſda. co. hufert Cy. C. de noua. l. vl. dicit ꝙ hoc eſt ideo: ꝗa rē. C. d̓ exe. .l. certi con ius timore hec. l. legit̉ duobꝰ mōis. pͥmo Pauſtipulatio interponitur cuꝫ alijs perſonis: ideo dictio.§. ſi rei iu. pau. d̓ ca. in conſi. lus no. approbādo qd̓ ſeꝗt̉. alio mō Pau. no. nouatio ipſo iure non preſumitur: quod nō pla nūmos. in .xxxviii. īci. duobus loreprobādo qd̓ ſeꝗt̉: ut glo. clare dicit q̄ dicit bn̄ cet: quia interuentu noue perſone magis de fain chriſti no cis ſi cer. pe ī oībus preterꝙͣ in fi. ibi dū dicit ꝙ vbi agnouit cili deberet preſumi nouatio: ut. d.§. preterea. mine amē pͥ tat̉: ⁊ forte bo. poſ. nō ſatiſdat ⁊cͣ. que glo. eſt cōtra. l. inter inſti. qui. mo. tol. ob. ⁊. l. vl. C. de noua. ⁊. jͣ. dicā. ſatū teſtm̄. ⁊ melius Ia. uide in cōſi. de bel. ī ſua oēs: nā ſine dubio tenet̉ ſatiſdare: ut ibi. ¶ Itē op. ꝙ nullo modo fiat nouatio niſi agat̉ .ccxxxvi. cir diſputa. que 1 ¶ Op. de. l. expreſſe: ut. l. vl. C. de noua. ⁊. d.§. preterea. gl. ca finē. l. qn̄ incipit ī xp̄i A pretoriis. dedie. in pͥn. que eſt hic dicit vnum mirabile ꝙ in modo fadicatur con nomine ca.sͣ. ꝗ ſatiſ. co. dicūt ꝗdā ꝙ ibi loꝗt̉ ī ſtipu ciendi nouationem nihil eſt īmutatū: quia tacigrua caute. uetur.l. mu la: ⁊ qn̄ d̓bet latiōibꝰ īterponēdis. hic ī ſtipulatiōe iā īterpoſi nicipali. ⁊ ī te ⁊ expreſſe poterat fieri oliꝫ ⁊ hodie: ſed ī mocautio p̄ſta .ſ. poſtqͣꝫ lita. tu dic ſiue ſit ſtipulatio īterpoſita ſiue īterpo do preſumēdi nouationē fieri tacite eſt īmutaſant ri arbitrio ti. C. de pac. nēda p̄toris ē īterp̄tatio: tn̄ ī his q̄ ꝑtinēt ad p̄tū: facilius enim preſumebatur olim ⁊ difficili iudicis qua ⁊ Iac. bu. ī paratoria iudicioꝝ īterp̄tat̉ ꝓ actore: ut. d. l. de liter d̓bet ar hodie. ⁊ hoc tenet Ia. de ra. ⁊ dicebat eſſe ſuaꝫ .l. fi. C. d̓ no tiic ⁊ bitrari. vide die. ī alijs īterp̄tat̉ ꝓut ei ſuggerit eꝗtaſ. ¶ Op. uatio. ⁊ ray. opi. ut refert Cy. in. l. vlti. C. de noua. tn̄ ꝗcꝗd bal. in. l. fi. ī in. l. ſi pacto .sͣ. d̓ pac. l. veteribꝰ: ⁊. l. ſtipulatio iſta.§. ī ſtipudicat eſt contra cuſum. d. l. vl. ⁊. d.§. preterea: ⁊ It .iiii. col. C. quo penam latiōibꝰ. sͣ. d̓ ver. ob. So. aliud ī ꝯuētiōalibꝰ ſticontra id qd̓ tenet glo. in. l. ij. sͣ. de noua. ⁊ ideo de peti. he. C. de pac. et iiixi ⁊ in. l. ſancipulationibus: ut ibi. aliud ī pretorijs: ut hic: ut dico ꝙ hodie eſt īmutatū: quia nouatio non fit Guil. de cu. M3e mus. C. de dicit tex. in. l. ī ꝯuentionalibus. sͣ. de ver. ob. ⁊ bal. in. l. re niſi expreſſe agatur. Et ideo pro declaratiōe uer. ſigni. ſcriptum.§. Ex. l. ſequenti. pn̄tis materie ſi queris qualiter ⁊ qn̄ preſumit̉ ADDE olſi pacto. sͣ. d̓ ¶ Qualiter ⁊ qn̄ p̄ſumat̉ nouatio: ibi. Et ideo. dra. cōſilio nouatioᵇ dic. aut loq̄ris ẜm iura antiꝗſſima ante pactiſ. ⁊ ful. .lxviii. vbi Et an nouatio ſit facta ſi pͥmo ꝓmitto. x. in katꝑa. ff. ⁊ tūc ſiue addebat̉ ſiue detrahebat̉ īterin. d. l. fi. et dicit ꝙ palendis Maij. ſecundo ī kalendis Auguſti. ibi. bal. in. d. l. uētu cuiuſlibet noue ꝑſone p̄ſumebat̉ nouatio: pa ſemel in reſcriptum. Quero. Et an nouatio dicat̉: cū pͥmo dedi fide⁊ d̓ iure iſto ſit mētio ī. l. fi. C. d̓ noua. ⁊ ī. d.§. p̄ꝯſiſtorio di Idem tenet iuſſorē d̓ iudicio ſiſti ⁊ iudicato ſoluēdo: deīdexit ꝙ cū dici terea: ⁊ ibi glo. aut loꝗmur ẜm tꝑa ffoꝝ: ⁊ tūc ī Imol. et cu tur idonea do alios fideiuſſores. uide in fi. ſtipulatiōibꝰ p̄torijs nō fiebat nouatio ip̄o iure ma. et pau. cautioᵈ non 5 ¶ Iſta. l. eſt dif de ca. hic: et niſi exp̄ſſe ageret̉ hoc a ꝑtibꝰ: ut hic: ſed fiebat ſufficit obli AlerianuS. niciliſ ⁊ ſubtilis. idem tenet ope excep. Si ꝟo loꝗmur ī ſtipulatiōibꝰᶜ ꝯuētio gare fūdos. Imol. in. d. ⁊ alias īcipit valerianꝰ. ⁊ alias īcipit p̄ſes Aleria nalibꝰ: tūc aūt ſcd̓a ꝯtinet plus ꝙͣ prīa: aut minꝰ .l. delegare nus. p̄ ⁊. h. d. In ſtipulatiōibꝰ pretorijs īteruētu noue aut tantūdē: aut aliud prorſus. Prīo caſu p̄ſu.sͣ. de noua. ſumit̉ ꝑſone: nouatio non preſumitur ip̄o iure: ſꝫ ope et Fulgo. in mebat̉ nouatio. Scd̓o caſu nō p̄ſumebat̉: ut. l. c nouatio. exceptionis. h. d. ¶ Op. ꝙ ſecūda ſtipulatio nō .d. l. certi cō Qualiter et vſufructū. sͣ. de ver. ob. ⁊. l. ſi pupillꝰ.§. ꝗ aūt sͣ. dictio. ⁊ Ci. quando ſit valeat: ut. l. ꝗ bis. sͣ. de ver. ob. ut dicit glo. non de noua. qd̓ ītellige qn̄ ſcd̓a ꝯtinebat minus re. et Ray. in nouatio. uiualēt ambe: ꝗa ex vtraqꝫ nō pōt exigi inſoliduꝫ: Si ꝟo ꝯtinebat minꝰ tꝑe dic ut dicā īfra ī qōni .d. l. fina. et de qd̓ not. tn̄ vtraqꝫ ualet ⁊ hꝫ effectū. tu dic veriꝰ: ut ibi di imol. cuma. bus. tertio caſu qn̄ ꝯtinet tātūdē: tūc aūt īterue bar. i. l. ſi pe et Pau. de xi ẜm Ia. d̓ are. ꝗa ſecūda nō ualet qn̄ ꝯtinet tm̄ cuniā. ſi cer. niebat noua ꝑſona ⁊ p̄ſumebatur nouatioᶠ niſi ca. in. d. l. ii. pe. in fi. ⁊ q̄ ꝙͣtū pͥma. hic ꝟo ꝯtinet aliud: iō ualet ſecunda. eēt actū ꝙ eēt duo rei: ut. l. iij. in prī. sͣ. d̓ duo. .sͣ. de noua. no. bal. in. l. ¶ Itē op. de. l. iudex. sͣ. de re iudi. So. hic loꝗt̉ reis. aut nō īterueniebat noua ꝑſona: ⁊ non p̄ſu et uide om. pacta nouiſ in ſnīa īterlocutoria: ibi in diffinitiua: certe ideꝫ ninoº ange. ſima. in. v. mebat̉ nouatio: ut. l. ſcire debemus. in pͥn. sͣ. de in repe. l. i. puto ſi iſta eēt diffinitiua: ẜm qd̓ dixi in. l. i. ī fi. sͣ. col. C. d̓ pa ver. ob. qͣrto caſu nō p̄ſumebat̉ nouatio: niſi ex .C. de iudi. ctis. .e. ti. ¶ Op. ⁊ nūc ītro materiā nouationū quā preſſe hoc ageret̉: ut. l. fundū cornelianū. sͣ. de et qd̓ dixi ꝙ e ¶ Loquimateriā ꝓmiſi me dictuꝝ hic ⁊ videt̉ ꝙ ꝑ noua noua. ſi ꝟo loqͣris ẜꝫ iura hodierna. C. nūqͣ p̄ſu per interue̓ mur in ſtipu

V De preto. ſtipu. l o 2 tum noue perſone nō fiat nouatio tacite: ꝓbatur ẜm quoſdam ꝑ. d. l. fi. in prin. de condi. ob. cau. ibi vel aliam ꝑſonam adhibuerit: et ibi nihil penitus prioris cautele īnoe ¶ Dicit glo. Et eſt alia glo. in. l. ii.§. ſi dubitetur de iudi. que eſt ſin. ẜm uari. naꝫ dictio nihil eſt vniuerſalis negatiua. l. ſi is qui ducenta.§. vtruꝫ ange. et īmo. in. l. diuortio.§. interdum. ff. ſo. ma. ibi nihil. sͣ. de re. dub. et in. l. ii. sͣ. cōmuni diui. et dictio penitus importat f ¶ Secundo querit Dy. Adde bal. in. l. i. C. de ſen. que pro eo quod īter idem qꝛ omnino. l. ii. C. de edic. diui adri. tol. no. arch. in. c. i. de ſup. neg. eſt. in. iii. colū. et Bal in auc. iubemus. C. de iudi. et qd̓ no. bar. in. l. theo prela. lib. vi. pompus. de ſed ita eſt ꝙ do. p̄lega. et negatiua iū mit̉ nouatio: niſi hoc actū ſit exp̄ſſe: ut. l. vl. C. d̓ ꝙ omnes bene ſentiant. vnde dico ſic: an pena ia. bu. ⁊ bal. cta dictioni noua. ⁊. d.§. p̄terea. tn̄ vb̓icūqꝫ oliꝫ p̄ſumebat̉ in. d. l. iuſiudebeat inſeri vel nō: hoc eſt arbitrio iudicis reoīno ideꝫ ꝙ randuꝫ ꝙ ex nouatio tacite: hodie nouatioᵍ ſit ēt oꝑe excep. nullo modo linquēdum: vt. l. ij. in fi. sͣ. e. ti. hoc autem debet cōuentione .l. ī naue ſau vt. l. ij. sͣ. de noua. Predicta omnia ſunt vera ī iudex arbitrari in caſibus. primo ſi interponaet ꝑ do. bar. ſeli. cum gl. ſtipulationibus coequalibus. ſed ſi vna eſſet ſti in ꝯſi. īcipi. tur ſuper re inextimabili: vt. d. l. procurator. ad in verbo oīpulatio principalis: alia eſſet penalis an fiat no ꝗdā hn̄s bo exhi.§. fi. ſecundo quādo ſufficit nuda cautio ſi no. sͣ. loca. gͦ na cōia: ⁊ ali uatio. dixi plene in. l. ſtipulatus. circa cōtraria vl ⁊c̄. l. qui vſu ne fideiuſſore: quia hoc fideiuſſori eſt facile: ita quid ꝑ imo. fructum sͣ. time partis. sͣ. de verb. ob. ¶ Quero quid ſi ego dicit glo.ᵉ no. in. l. iij.§. quāuis. sͣ. ſi cui plus ꝙͣ ꝑ ī. l. cuſtodia de ver. ob. promiſi tibi dare decem in foro maij: poſtea ꝓ .§. i. et.§. fi. .l. fal. tertio quādo hec ſatiſdatio interponitur a ¶ Utrum ī fi. d̓ pu. iu. miſi dare decem in foro auguſti: an poteris age ad purgandam moram: ſeu ad euadendam alivideal̓. Qn̄ et an. de bu. re ex prima ſtipulatione. dicit glo. ꝙ nouatur pͥ prime obliquam penaꝫ vel obligationem in quā īciderat: in. c. fineꝫ ligationi adiſ ma ope excep. cōtra. cum ſcd̓a cōtinet minus tētunc equum eſt ꝙ certa pena promittatur ⁊ ma tibus. in pe. ciuntur vepore cum ꝓmittatur in tēpus lōgius. ergo non col. de do. ⁊ gna: ita dicit glo. nota. in. l. iij in fi. sͣ. de ali. iud. adduntur fi cōtu. et ī. c. preſumitur nouatio: ut. l. qui vſufructum. Rn̄. il mū. cau. fac. Quarto ſi eſt cōſuetudo: vt. l. ꝙ ſi deiuſſores .ii. de fide īlud verum quādo cōtinet minus re. ſed ſi conti noui an ſit nolit.§. quia aſſidua. sͣ. de edil. edic. ⁊. l. ſi de piſtru. et ſpec. facta nouanet minus tēpore: quia ꝓmittit̉ in tēpus lōgius de teſte.§. re gnore in fi. sͣ. de pig. ac. ⁊. l. ſi prius.§. i. de aqua tio. Adde qͣ ſemꝑ videt̉ fieri termini ꝓrogatio: vt. l. cum ſtiſtat. uer. hoc plu. ar. Querit Dy. ſecundoᶠ quid ſi in ſtipula pro opi. bar tn̄ ibi. xxiii. pulatus ſum mihi a ꝓculo. sͣ. de verbo. ob. meri tionibus promiſit ſtare de expenſis ⁊ intereſſe to. eſt tex. cū Sꝫ an iſtud glo. in. l. iiii. to nouatio ſit oꝑe excep. ¶ Ultimo quero aliꝗſ tuo dicto vel tuo iuramento an valeat: ⁊ quid pactum trā.§. ex cōuen dedit fideiuſſorē de iudicio ſiſti ⁊ iudicatum ſol ſeat ad ſin operatur talis ſtipulatio: certe valet: ⁊ ſi arbitra tione. in gl. gulareꝫ ſucui: poſtea iterato dedit alios fideiuſſores vtrum bitur bene ſtabitur ſuo dicto. aliaſ reducetur ad ī verbo pig. ceſſorem: vi videaturª a prima obligatione receſſum vt pͥmi .sͣ. de re iuarbitrium boni uiri: ut. l. hec venditio. jͣ. de conde Guil. de di. et ibi lifideiuſſores ſint liberati: videt̉ ꝙ ſic ope excep. trahen. empt. ⁊. l. in perſonam.§. generaliter. jͣ. cu. in. l. cum mitat pau. d̓ ꝑ hanc. l. ſed nō puto. nam hic debet ītelligi qn̄ dbitoreſ. C. de regu. iur. ita dicit Dy. Spec. de proba.§. vica. niſi in ſe de iudi. in obligatio principalis ē renouata ⁊ noui fideiuſdendum. ver. quid ſi dr̄: uidetur dicere ꝙ talis cunda datō fi. et quid in ſores dati: ⁊ ideo puto ꝙ ſi ille ꝗ primo rn̄det ne fideiuſſo cōuentio nihil operetur. dn̄s Cy. in. l. ſi quis in ſucceſſore ris diceret̉: accuſationi ⁊ dedit fideiuſſores ſi iterato reſpō vniuerſali. ꝑ conſcribendo. C. de epiſ. ⁊ cle. dicit ꝙ talis condo iſtos fide Ro. in. l. ſi deat ⁊ ꝓmittat: ⁊ iterato det alios fideiuſſores uentio nō ualet: quia per hoc quis inuitaret̉ ad iuſſores vel eximendi.§. primi ſunt liberati oꝑe excep. per hanc. l. ſed ſi delinquendum: vt. l. cōuenire. sͣ. de pac. do. non iſta pignora fi. sͣ. ne quis poſt pͥmos fideiuſſores datos alios daret: ⁊ iteẜm quod pͥob. l. iuſiurā. quod ex cōuentione. sͣ. de iureiur. eum qui in mum erant rum alios daret nulla facta mentione prime ob ius vocan. quia poſt debitum cōtractum bene poſſum alivel quod p̄eſt: et iſtud ligationis: tunc primi fideiuſſores non eſſent li cui deferre iuramētum: ſed de debito cōtrahen mis per. l. ſi facit an vaberati: ⁊ ſecundi eis accederent. argu. l. ſi ticius do iuramētum deferri nō poteſt. arg. eius quod rem.§. oēs leat pactum d̓ pigno. ac. .sͣ. de fideiuſſo. dicimus de pacto. l. cōmiſ.ſ. an interponatur ab ꝙ ſtetur pri et vide bal. ī Ex. l. ſequenti. uate ſcriptu initio uel ex poſtfacto: ut. l. quāuis. alias incipit .l. nouatiōe re. de quo ꝑ ¶ An in ſtipulationibus ſi ꝓmiſi ſtare tuo ſimcalipodius sͣ. de ſolu. nō ob. l. theopompus. de .C. de fideImol. in. c. plici ſacramento de expenſis ⁊ intereſſe: an vale dote prele. quia illud in vltimis uoluntatibuſ: ⁊ iuſſo. et imo. cuꝫ. p. tabelhic in. xii. li. at: ibi. Querit dy. hoc tenet Pe. Alij dicūt ꝙ id quod dicit Dy lio. de fide ī mitatione: ⁊ ſtrumē. per ¶ Opp. ꝙ reducatur ad arbitrium boni uiri non procevide que di Bal. in. l. īN huiuſmodi. de. l. non dit: quia uerba ſtipulationis promitto ſtare dixi in. d. l. iiii. perator. de aūt. sͣ. de arbi. glo. dicit ꝙ iſta. l. continet .§. ſi ex cōuē cto tuo uel ſimplici uerbo tuo: uel tuo iuramen ſta. ho. ⁊ qd̓ tione. sͣ. eo. cōſilium ꝙ certa pena īſeratur: non autem ꝙ ſi dixi pꝰ bal. to: que uerba importāt meram uolūtateꝫ: ideo ADDE que in. l. nuda. in omitteretur ſtipulatio vicietur. facit ad hoc. sͣ. nō eſt locus reductioni ad arbitrium boni uiri: ſenſit bal. ꝑ .iii. colū. C. e. l. in omnibus. el. ij. ¶ Querit glo.ᵇ vtruꝫ quis ut. l. cum ꝗdam. de le. ij. ⁊. l. fideicōmiſſa.§. quā no. in hac. l. de dona. et cogatur promittere penam: ⁊ arguit glo. pro ⁊ cōſi. clxiiii. li ꝙͣ. de le. iij. ⁊. l. utrum.§. i. sͣ. de re. du. ⁊. l. fideiillud dictuꝫ bro primo ⁊ contra multum ſolēniter: vt in ea patet. finaliter Innocen. re cōmiſſa in fi. sͣ. de fideicō. liber. Quid dicemus vide Ro. cō fert ēt Bal. determinat ꝙ quis penam promittereᶜ nō coga puto ꝙ ſi ꝓmitto ſtare ſimplici tuo dicto: ſeu I ſilio. cxxi. in. l. de quitur niſi velit: vt. l. ij.§. fi. sͣ. qui ſatiſda. co. ⁊. l. ſed bo uel tuo iuramēto: ꝙ iſtud me nō obligetᵍ ꝗn̄ N hubus. C. de le ⁊ ſi quis.§. fi. sͣ. ſi quis cau. idem tenet glo. ī. d. iuſmo ego poſſim hoc reuocare anteꝙͣ tu declares. ca gi. et Ange. di. q̄rit glo. in. l. pactum .l. ij.§. fi. sͣ. qui ſatiſda. cog. Mar. ſil. dicebat inſus eſt in. l. ſi ꝗs iuſiurā. C. de re. cre. ⁊ iureiurā. Adde bar. ī inter herediſtincte cogendum certam penam promittere ubi erat facta declaratio in iudicio que hꝫ vim .d. l. ii.§. fi. deꝫ. de pac. hodie propter cōſuetudinem: vt. l. ꝙ ſi nolit.§. ſtipulationis: ut. l. cum oſtēdimus. sͣ. de fideiuſ. ꝑ bal. ī. i. ſan .sͣ. et vide cimuſ. C. de quia aſſidua. sͣ. de edil. edic. ⁊ idem tenebat Ia. Ro. in. l. i. sͣ tu. ⁊ tn̄ pōt reuocari: multomagis ſi hoc eſt ſcm̄ verbo. ſigde iureiurā. bu. Alij dicebant diſtinguendum: an hec ſtipuextra iudicium. ſed poſtꝙͣ ꝗs declarauit dico ꝙ c ¶ Penaꝫ et in. l. i.§. fi latio īterponatur ſuper re extimabili: ⁊ loquitur ualet eius declaratio: tn̄ dꝫ reduci ad arbitriuꝫ promittere: na. sͣ. de ver iſta glo. an ſuper re inextimabili cogatur ꝓmitvide bal. ī. l. boni viri: ut. l. ſi libertus. sͣ. de ope. li. ⁊ no. in. l. bo. obliga.iii. ī prin. de et iſtis adde tere certam quātitatem: vt. l. procurator ad expe. sͣ. de arb. ⁊. l. ſi pro ea. C. de do. pro. ⁊ qd̓ ibi cōdi. ob cāꝫ Bar. in. l. ſꝫ hiben.§. fi. jͣ. rem ra. ha. ⁊. l. iiij. jͣ. de cuſto. reo. no. per glo. ⁊ per doc. nō ob. ſi dicis ꝙ per hoc ⁊ ī. l. vniueret ſi quis.§. Alij vt Oldra. dicunt hoc totum relinquēdum inuitatur ad delinquendum: quia arbitrium bo ſa. C. de p̄ci. queſituꝫ sͣ. imꝑa. offer. arbitrio iudicisᵇ: vt. l. ij. in fi. sͣ. e. ti. mihi videtur ni uiri tollit cōtrariuꝫ. nō ob. ſi dicis ꝙ qn̄ ꝯfert̉ ſi quis cauet in. l. ſanci tio. et Bar. mus. de ver in. d. l. iuſiubo. ſigni. et in. l. excutorem. in. v. col. C. de execu. rei iud. ange. et imo. et rādū qd̓ ex cōuentione.§. fi. et in. l. ſi ꝗs in cōſcribendo. C. de pac. et Io. pau. de ca. in. l. diuortio.§. īterdum. ſo. ma. et imo. in. l. ſi prius de oper. g ¶ Me nō obliget an. in ti. i. de ꝓba.§. fi. v̓. ꝗd ſi de hoc. no. nun. et bar. in. d. l. ii. et.§. fi. inſti. de ac.§. actionum ꝑ moder. glo. in. l. ro. in. l. i. ne ꝗs eum ꝗ in ius voca. et in. l. ꝗ bona.§. ꝗdam. de dā. īfec. et .ii.§. ſi dubitetur. sͣ. de iudi. ante eū Guil. de cu. in. l. cū debitoris in fi. C. de iudi. in diſcurſu videtur d ¶ Arbitrio iudicis. vide bar. in. d.§. quāuis. et no. bal. in. l. vniuerſa. in tenere ꝙ iſta cōuentio ſed: nō tranſeat ad heredē. Et no. ꝙ papa non pōt .li. colū. C. de preci. impe. of. et bal. in. l. ſancimus. de verbo. ſi. et in. l. iii. facere ꝙ ſtetur dicto partis ꝯͣ aduerſarium. tex. eſt. iii. q. ix. indicas.

Rē pupil. ſal. fo. net idem imo. hic: et in. c. dilecti. de arbi. ſed ſpec. tenuit ꝯͣrium in titu. de a ¶ Facit ẜꝫ Dy. No. ꝙ arbiter p̄ſumitur in dolo ſi enormiter ledit: ⁊ ſeꝗ arbi.§. fi. ver. ſed quid ſi ſtipulatus eſt: qꝛ eius nō intereſt. ergo ⁊c̄. dic vt tur bal. ī. l. i. ī. viii. col. C. de his q̄ pe. no. et in rub. C. de pena iudi. ꝗ ma. in. l. ſtipulatio iſta.§. alteri. sͣ. de verbo. ob. cum ſimi. iſtam opi. ſequitur iudi. ꝑ bar. in. l. ſi ſocietatem.§. arbitroꝝ. sͣ. pro ſocio. et cum bar. tranſit et in hoc do. an. de bu. in. c. finem in pe. col. de dolo et cōtu. et bal. in. c. i. imo. in. d. ca. dilecti. de quo vide in. d. l. v.§. fi. ꝑ alex. .§. item ſacramēta in. iii. col. de pa. iur. fir. allegat no. ꝑ bal. hic ꝙ ſi enorf ¶ Officialis publici. ꝑ ſtipulationem nuncii vel alterius publici officia miter ledit lis nobis q̄ p̄ſumitur in rit̉ ſtipulatō dolo. vtilis et ꝗd in ſimplicem voluntatē nō habet locū arbitriuꝫ de hoc ſunt opi. Inno. in. c. dudum de conuer. de notario boni viri: quia ſemꝑ ītelligit̉: dū tn̄ dolus abſit: cōiu. tenet ꝙ hoc nō habeat locum in cōuentio ¶ Rem pu iudice vel ſa vt. l. creditor.§. lucius. sͣ. man. ſed dolus preſunalibus: quia oēs leges que de hoc loquunt̉: lopilli ſaluam cerdote: vimeret̉ ſi plus debitor arbitraret̉. ergo ⁊cͣ. ¶ Ul fore. Rub. quūt̉ in p̄torijs ⁊ iudicialibus: vt hic. ⁊. l. nō ali de bal. poſt b ¶ Pupil bar. in. l. i.§. timo hec. l. facit ẜm Dy.ª ꝙ ſit triplex ītereſſe.ſ. ter. ⁊. l. his verbis. sͣ. de adop. idem uidetur te li. No. ꝙ pa huius ſtudii intereſſe ſingulare ⁊ cōe ⁊ cōuentionale. videtiſ nere glo. Io. an. in. c. quāꝙͣ de uſur. li. vj. glo. no ria ſunt pro de iuſti. ⁊ iu hic ꝙ ꝓmittit̉ certa ꝙͣtitas ꝓ ītereſſe. Alij dicūt ſtra uidetur cōtrarium tenere ꝙ indiſtincte per mittere tute re. et bal. in lam ſaluā fo ꝙ hic eſt caſus in ꝯtrarium.ſ. ꝙ nō eſt niſi vnuꝫ auc. genera notarium queratur dum ponit hunc caſum īter re ⁊ rem pu lit̓. C. d̓ epiſ. ītereſſe. hoc aūt eſtimet̉ diuerſimode: qn̄qꝫ eſtialios quibus querit̉ utilis: ⁊ no. inſti. de inuti. ſti pilli fore ſal et cle. ī. viii. matione ſingulari: qn̄qꝫ cōi: qn̄qꝫ eſtimatiōe cō pu.§. ſi quis alij idem tenet Dy. in. l. i.§. exigere uaꝫ: ut. l. iii. col. et in. x. ⁊ uēta: vt hic. ⁊ hoc Pla. ꝯſueuit tractari. C. d̓ ſē. de ma. cōue. idem tenet Guil. de cu. in. l. nō ali .C. de tuto. bal. ī. l. poſt et cura. qui que pro eo qd̓ ītereſt. ⁊ Dy. ponit in. c. mora. de qͣꝫ. C. d̓ pac. ter. sͣ. de adop. ⁊ alle. l. gaius. sͣ. de uſur. que lex ſatis nō devbi oīno: vi re. iur. li. vj. ⁊ gl. ponit in. l. i. in prin. sͣ. de ac. ēp. pōt facere uno modo ītelligēdo. quid dicemus derūt. ⁊ balde. ⁊ vid̓ bar teneo īdiſtincte ꝙ per ſtipulationeꝫ notarijᵉ uel in. l. i. eo. ti. to. in. l. poſ¶ Rem pupilliᵇ vel adoleſcentis ſaluā fore. I pu cuiuſcūqꝫ alterius officialis publiciᶠ poſſit nobiſ ſeſſio.§. i. de pilluſ acꝗr. poſ. et queri actio utilis. de notario cōſtat hic: ⁊. l. non ſtipuimo. ī. d. c. i. Ex. l. ſequenti. aliter. ⁊. l. his uerbis. sͣ. alle. de alijs officialibus latione node eo ꝗ mit. ¶ An oīs tutor teneat̉ ſatiſdare ⁊ que reꝗrant̉ probatur in auc. ut ſine prohi. ma. cre. ⁊ debi.§. tarij. Adde in poſ. cau. anteꝙͣ tutor poſſit adminiſtrare. Bal. in. l. pe quia uero. ⁊ ibi no. ⁊ in auc. de his qui cōue. ⁊ re rei ſer. ſac̄. c. nul. ī. v. col. qͣꝫqͣꝫ. d̓ vſu. ¶ Que cō.§. i. ⁊ ibi no. unde ſumitur auc. libelluꝫ. C. de de execu. rei lib. vi. et ī. c. Em pupillo. nō quāli. cōte. ⁊ ibi etiam no. ⁊ in auc. de liti.§. ad exclu iudi. facit. l. cum prideꝫ. do pōt agi tutele ac. glo. dicit ꝙ tuquotiens. in dendas. unde ſumit̉ auc. generaliter. C. de epiſ. de pactis. et prin. de adtela finita: vt. l. niſi finita. sͣ. de tu. ⁊ ⁊ cle. ⁊ ibi etiam no. ⁊ in auc. de here. que ab inqd̓ no. bal. ⁊ mi. tu. ange. in. l. cū ra. diſtra. ¶ Quero an oīs tutor tete. defe.§. ex his. unde ſumitur auc. matri ⁊ auie d ¶ Quid in pro quo. ꝑ il neat̉ ſatiſdare. glo. dicit ꝙ ſic: niſi ſit teſtamen.C. quādo mulier tuto. offi. fungi poteſt. ⁊ ibi ēt cōuentiona ſuꝫ tex. sͣ. de tarius vel datiuus ex inꝗſitione: vt inſti. de ſatiſlibus. vtruꝫ no. Preterea ꝙ idem ſit in cōuentionalibus ꝓ in ius vocā. in cōuentioda. tu. ⁊ cura.§. i. alibi videt̉ glo. velle ꝙ īdiſtinbo. nam in modo acquirendi nō eſt differentia Et ꝗd ſi iunalibus q̄ra dex ſibi ſticte oīs tutor ſatiſdet: vt no. C. de tu. ⁊ cura. ꝗ ſa inter ſtipu. cōuentionales ⁊ pretorias interpoſi tur vtilis ꝑ pulatur an tis nō dederunt. l. i. alibi gl. diſtinguit ⁊ melius. tas extra iudicium. ſed in pretorijs interpoſitis notarium ſi acꝗrat paraut quis eſt datus ex inꝗſitione a iudice maiore ne ceſſiōe ſiextra iudicium nobis queritur per notarium: ut tibus: vide cut in preto ⁊ nō ſatiſdat. aut a iudice minore: ⁊ tunc ſic: vt inſtitu. de ſatiſda.§. ſi uero aliquis. ergo ideꝫ in Gui. de ſu. ī rijs: vide eti .ſ. ſi quiſ ma no. in auc. vt hi qui ob. ha. ꝑhi. res mino.§. pe. cōuentionalibus. ⁊ hoc puto uerum. puto tamē aꝫ per doc. ior. C. d̓ trāſ de hoc per Cy. C. de tu. vel cura. qui ſatis nō de in. l. pe. sͣ. ſi ꝙ cōſilium ſit ꝙ ſi notarius eſt preſens facias ti ac. ⁊ qd̓ etiquis cautio. de. ſuꝑ rub. ¶ Quero que requirunt̉ ad hoc vt bi cedi: quia ad hoc cogetur: ut. l. poſſeſſio.§. ⁊ aꝫ queratur et adde de tutor poſſit adminiſtrare. dicit glo. ꝙ ſatiſdet in abſenti: teſi poſſeſſio. sͣ. de acqui. poſ. ſi uero nō poſſet hahoc gl. ſing. caſibus predictis. Itē ꝙ iurent bene admininet glo. in beri: tunc ſine dubio competeret tibi utilis ſine et meliorem auc. matri. ſtrare: vt ī auc. vt hi qui ob. ha. perhi. res mino. de corpore ceſſione: ut. l. i. in fi. sͣ. de inſtitu. ⁊. l. i. C. de acti. ⁊ auie. C. iuris ẜm an .§. fi. certe ⁊ alia plura requirunt̉: vt no. sͣ. de le⁊ obli. ⁊ no. in. l. damni infecti in fi. sͣ. de dam. īquando mu lgenihe ge. in. l. hu gi. tu. l. legitimos eo addito ꝙ defenſionem ꝓlier officio fec. ⁊ dixi. sͣ. ti. i. l. in pretorijſ. el. i. ¶ Quero quā iuſmodi. in tu. fun. po. mittat ẜm formam. l. vl.§. defenſioneꝫ. C. de ad do notarius ſtipulatur: utrum eſt neceſſe ꝙ dipͥn. ff. de le. ī verbo velmi. tuto. ⁊ ibi de hoc per doc. .i. et inſti. de cat̉ promittis mihi notario tanꝙͣ publice perſo le. et dixi in inuti. ſtipu. Ex. l. ſequenti. ne recipienti noīe omnium quorum ītereſt ⁊cͣ .l. in cauſe. .§. ſi quis: ⁊ ¶ An ex ſtipulatiōe notarij det̉ utilis pupillo ſi de procura. Reſpō. fateor ꝙ ſi nō ſtipularetur tanꝙͣ publiin. l. pe. sͣ. de et uide omne ceſſione: ibi. Quero. Et an in ꝯuentionalibꝰ nego. ge. et ca perſona nō poſſet alij querere. ſed ego preſu nino Bal. q̄ratur vtilis ſine ceſſiōe: ibi. Quero cum. Et qn̄ facit quod mo ꝙ ſi ſtipulatur tanꝙͣ notarius ꝙ preſumat̉ qando iuno. glo. in. l. notarius ſtipulat̉ ſit neceſſe ꝙ ſtipulet̉ tanꝙͣ pu ſtipulari tanꝙͣ publica perſona ⁊ noīe omnium dex ſtipulamultum. C. blica ꝑſona: vide in fi. tur in. l. i. C quorum intereſt: ut. l. cum poſt.§. i. de admini. ſi quis alte. per quas ꝑ vel ſibi. baltuto. ⁊. l. ulti. de inſti.§. illud. I pupillus eum. l. ſo. no. acqui in. l. i. in. vj. Ex. l. ſequenti. run. ī pe. co colū. C. per ſequē. ¶ No. melius eſt ꝓprium ꝙͣ cōe: ¶ Quare tutor cogitur gerere. ⁊ an tutor q̄daꝫ lū. pe. anch. quas perſo. ⁊ ideo hic ſit vt ſtipulet̉ pupillus ꝑ ſe vel ꝑ ſerin. c. i. de re nobis acꝗgeſſit q̄dam nō: ꝓ nō geſtis teneatur. nun. dicit ꝙ uum vt ſibi querat̉ directa. nam qn̄ ſtipulat̉ per ritur. dicit 1 ¶ No. hic ꝙ ea q̄ illud quod ꝙ ſi eſt conalium q̄ritur ſibi vtilis ⁊ apud alium eſt directa. On quaſi. ſtricti iuris ſunt ex geritur ī pre ſuetudo ꝙ Quero vtꝝ ex ſtipulatione notarijᶜ det̉ pupil ſentia iuditenſionem nō recipiunt. nam hic uides notarius ſti lo vtilis ſine ceſſione. ⁊ tex. hoc nō exprimit. dy. cis aduerſapuletur pro ꝙ qui promittit rem pupilli ſaluam fore non te dicit ꝙ ſine ceſſione ⁊ nihil allegat. habes tex. in rio non pre cedat opi. netur niſi ad id quod uenit in actione tutele di ſente: ita de Bar. alias .l. ij. C. de ma. cōue. ¶ Quero cum hoc ſit veꝝ in recta: nō ad id qd̓ venit in actione utili. facit ad mum preiunon. ⁊ dicit ſtipulationibus p̄torijs ⁊ iudicialibus ꝙ ex con dicat geren hoc. l. ſi pregnans. ⁊. l. ſi vacce. sͣ. de euic. ⁊ de le Bal. in. l. ſi tractu nobis querit̉ vtilis ꝗd in ꝯuentionalibꝰ ti officiuꝫ ſi quia emanga.i. l. nō quocūqꝫ.§. fi. cum ſua glo. ¶ Secuniud̓x ad hoc cipatum. C. de dona. ꝙ tendat vt ſu um impenſi notarius recipit ꝯͣctum et cōſtōnem precarii ꝓ me acquirit mihi diredat offm̄ ⁊ nō alias. allegat no. per Cy. in. d. auc. ſacramenta. et cū Bar. ctum dn̄ium ꝑ. l. C. ꝑ quas ꝑſo. no. acꝗri. et adde imo. in. l. ſtipulatio iſta etiaꝫ hic tenet bal. in. l. nō aliter. de adop. ⁊ in. l. i.§. exigere. de magiſtra. in.§. alteri. de ver. ob. ꝗ tenet opi. bar. et imo. in. l. huiuſmodi. de le. i. ⁊ ꝑ cōue. ꝑ ludo. in. l. ſtipulatio iſta.§. ſi ſtipuler. de verbo. ob. bal. in. l. ii. in fi. anto. de bu. in ꝓhemio grego. in vlti. charta. .C. vt in poſ. lega. et do. anto. in prohemio decreta. in vlti. col. per Bar. e ¶ Per ſtipulationem notarii. Quid in arbitro ſtipulante penam ꝓ par in. l. ſi quis vxori.§. ſi fugitiuum. jͣ. de fur. ſed an iudex querat non ſubdi te parente laudo an valeat. glo. tenuit ꝙ ſic. in. l. litigatores.§. quod ait p̄ to: uide in. l. i.§. ſi quis. de verbo. obli. et vide ſpec. in ti. de arbi.§. i. ver. eor. sͣ. de arbi. quod ſeꝗtur ange. in. l. v.§. fi. de verbo. ob. et ibi plene teſed ꝗd ſi ſtipulatus. et qd̓ no. ange. et imo. in. l. i.§. fi. et ibi dixi. de verbo.

Vn Iudicatum ſolui. i i o obli. ꝗs aūt poſſit tabellionem creare: uide ꝑ Inno. in. c. cuꝫ. p. tabellio. ⁊ f ¶ Quod intellige. An aūt ſit differētia inter ſtipulationem iudicatū ſolſpe. ī ti. de īſtru. edi.§. reſtat. v̓. ꝗs aūt poſſet: et no. bar. ī. l. nec n. d̓ adop. ui: et ſtipulationem ſolui iudicatum: vide bar. et ibi dixi in. l. ii. in prin. de ADDE ꝗs poſſit creare notarios. Old. cōſi. lxxv. ⁊ an ex eius ſtipulatiōe preto. ſtipu. Et de clauſula iudicatum ſolui de re defendenda et de iudiagi poſſit ſine ceſſione. et ꝗcꝗd qn̄ in īſtrumēto eſt iuramentū ⁊ preceptū cio ſiſti: vide no. per bar. et ibi oīno pau. de ca. in. l. ſi cum hoīem. sͣ. de figuarentigie: vide Ro. cōſilio. lxxvi. deiuſſo. et dixi in. l. grece. in prin. sͣ. de fideiuſ. ubi dixi ꝙ ꝗ promittit dea ¶ Hāc ſtifendere pro pulatione 3. mittit ſiſtere Ad hunc do no. tex. eius quod querit Di. in. l. i. in prin. sͣ. ⁊ adde pau. phis. in pͥn. sͣ. de admi. tu. ⁊. l. tutores. C. de adtex. uide bar de admini. tuto. quare cogitur tutor gerere: ꝗa de ca. ī. l. iumi. tu. ⁊ illa inſtr̄a dꝫ ponere in īuētario. Alij di to. ī. l. ita ſti dicatum ſol etiam nō gerens tenet̉ vtili. ibi dant̉ plures acpulatuſ. ī. ii. ſtinguūt. aut loꝗmur in ꝓcuratore actoris: ⁊ tūc ui. la. i. j. eo. tiones: vnam habes hic. ⁊ ad hoc vt poſſit tene .q. de verb. ꝗa ad eū debēt ꝑuenire inſtr̄a pupilli dꝫ facere ī g ¶ Alieno ob. et d̓ iſto ri ex ſtipulatione rem pupilli ſaluam fore. querit uētariū. Aut loꝗmur in curatore ex ꝑte rei: ⁊ tūc noīe. ſecuſ ſi tex. facit feglo. an teneat̉ vtile ex ſtipulatione: ꝗdam dicūt alium defen ꝗa nō hꝫ aliqn̄ aliꝗd facere niſi negare: ⁊ tūc nō ſtum bar. in dat ſuo noīe ꝙ ſic: vt Mar. glo. dicit cōtra ⁊ bene. ¶ Que.d. l. ita ſti dꝫ facere īuētarium. hāc diſtinctionē ponit Olnam tūc nō ro ꝗd ſi tutor q̄dam geſſit q̄dam nō: an ꝓ nō ge pulatus. ſed nō placet: ꝗa qn̄qꝫ ex parte actoris nō ſunt ī tenetur ſatiſ Eruuꝫ ſtis teneat̉ hac ſtipulatione: puto ꝙ ſic: quia tedare. tex. et ſtr̄a ſed ſolum teſtes ꝓducunt̉ ⁊ fiunt īterroga Non ē exemplū ha net̉ directa. ar. l. ſi tutor. in prin. sͣ. de auc. tu. cōtiones. ex parte rei ſunt qn̄qꝫ inſtr̄a: ſed de con alibi ſecūdū bes ī. l. ſi cū iuncta. l. i. in prin. sͣ. de admi. tuto. ⁊ hoc.§. tene bal. in. l. do. ſuetudine nō faciūt īuentarium. de hoc in ſpecu vno. ſi ex no nationibus. menti hunc.§. quia notabilis eſt. lo de actore. ꝟ. pubes. ⁊ ꝟ. ſequē. xa. ca. aga. sͣ de acꝗ. poſ. h ¶ Sed ho ¶ InnuT ſi ad Hanc ſtipulationem. die. Adde Um pupillus. it hic ꝙ ſpecieſ glo. ⁊ qd̓ ibi ¶ No. ꝙ tutor pōt cōueniri demū finita tutela. datus ad linoīa nō ſint in patrimonio. ꝯtra. jͣ. de ꝯ no. in. l. ſi ꝓ tem. Cura. ſed curator ſtatim. cōtra. de admini. tu. l. actus. bo. ſi. l. bonoꝝ. So. fateor ꝙ noīa ſunt in patricura. sͣ. de ꝓ tor ad lites: Solū. vt plene no. C. de admini. tu. l. aduerſus. cura. monio. ſed ea q̄ a debitore debēt exigi nō ſūt in an ſatiſdet: i ¶ Tertio q̄ dic vt ibi plene quia eſt longa materia. pr̄imonio: ⁊ eo r̄ſpectu ſic loꝗtur hec. l. ¶ Que et an faciat ro. Sed poīuentarium 5 ¶ Quero ꝯtra queꝫ aget̉: ro vtꝝ vſure veniāt in hac ſtipulatione. ꝗdaꝫ q̄ ne ꝙ aliquiſ Si tutol. dicit glo. ꝯtra defenſorem vide qd̓ dipromiſit ſe nō. tu dic ꝯtrariū: vt in duabus. ll. ſeq. xi poſt bar. ī ſtari iuri vtꝝ eius vel ꝯtra curatorem datū bonis. ⁊ hoc vlti.d. l. de crea videatur ꝓmum placet. id vero quod dr̄ de defenſore ꝗ ve I poſtea cuꝫ. l. ſeq. tionibus: et mittere iudi bal. in. l. nul niret in iudicio noīe capti ab hoſtibuſ ꝓcederet ¶ No. ꝙ fideiuſſor ſimpliciter acceptus tenet̉ catum ſolui li. hic alleg. ſi ille captus reuerteret̉. ſi vero ibi moreret̉ qd̓ dic ꝙ ſic eti in vſuras que veniunt officio iudicis ex natura bal. in. l. qui am ſiſtere ꝓ geſtum eſt nō valeret: vt. jͣ. que ſen. ſine ap. re. l. ac. de hoc in. l. quero. sͣ. loca. ⁊. l. cētum capue. sͣ habꝫ.§. ſi pu mittere vi.i. in fi. ar. ad hoc in. l. ſi ſeruus cōis meuij.§. ſer pilius. sͣ. de de eo qd̓ cer. loco. ⁊ ibi dixi. detur. glo. ē tutel. ⁊ bar. uus capto. sͣ. de ſtipu. ſeruo. quā ibi mul g ¶ Hec lex diuidit̉. in. l. ſi here I plur eS. pͥmo ponit vnū di tum no. anx. ¶ Op. ꝙ ditas. in pͥn. ꝯi quis curator̄. et ſi nō ge ge. in. l. ſi cō ctū ꝙ fideiuſſor vniꝰ tutoris nō hꝫ bn̄ficiū diuiC. de teſ. tu. miſſa. jͣ. rem rit teneat̉: vt. l. ij. in fi. sͣ. de cur. bo. dā. glo. dicit ſiōis. ſcd̓o rn̄det cuidā tacite obiectioni qͣre ſec ra. habe. d ¶ Iudica aliud in curatore dato bonis: vt ibi. aliud in cuQuid ſi pro ſit in pluribꝰ tutoribꝰ. tertio format vnā obiectō tum ſolui. miſit parere ratore adulti: vt hic. Vel dic ẜm Di. ibi geſſit ex nē ⁊ ei rn̄det qͣre ſecus ī fideiuſſoribꝰ alioꝝ. ſcd̓a Rubri. mādatis cu volūtate: hic ex neceſſitate. ar. l. iij.§. in eo. de ad ibi nec ꝗſꝙͣ. tertia ibi ceteꝝ. ⁊ eſt pulchra ⁊ noe ¶ Querūrie. An ſit mi. reꝝ ad ciui. ꝑti. ¶ Quero q̄ eſt rō differētie ī tur plura. in tabiliſ. l. iſta. ¶ Op. sͣ. de fideiuſ. tu. l. ſi pupillꝰ. idem: vide quo differat ter tutorem ⁊ curatorē. dic vt in glo. ¶ Quero Bal. in. l. eū So. ibi erāt plures fideiuſſores diuerſoꝝ tutoiſta cautio ⁊ pro quo. de quid ē hoc dcm̄ in ſe reuoluit̉. due ſunt opi. vna rū. hic erant vnius tm̄ tutoris fideiuſſores. claꝫ de re de in ius vocā. ideſt ſepius ſtipulatio cōmittit̉.ſ. quotiens ma ſendēda ab le gerit: ⁊ iſta eſt vera. Alia vt dicamus reuoluit̉ illa de iudi ¶ Iudicatum ſolui. cio ſiſti: ⁊ nū .i. obligatio vna deuoluit̉ in aliam vltimaꝫ. ꝟbi quid ꝓcura Ex hac rubricagr̄a. pro mala adminiſtratione tenebar tibi dator rei tenea re cētum: ſtatim cum nō exigo illa cētum prima ¶ Qn̄ dꝫ īterponi iſta cautio ⁊ a quo dꝫ p̄ſtari. tur eam pre ſtare: vide q̄ obligatio ꝯuertit̉ in aliam ſcd̓am ꝗa nō exegi. ⁊ vide in pͥn. Et an debeat a ꝓcuratore p̄ſtari: ibi dixi poſt barſic de ſingulis. iꝫ hoc nō placet: ꝗa vna actio de Tertio. Et an cū ꝓcurator ꝓmittit ⁊ pͥncipalis to. in. l. ſi fili uoluit̉ in aliā. ita demum ſi actoris ītereſt: vt. l. ꝓ eo in quē prius ſit fiēda executio: ibi. Querit uſ. ꝗ ſatiſda. diuortio. sͣ. de ne. ge. ſed hic actoris nō intereſt. co. Et quō dy. Et ꝗd ſi dn̄s ꝗ ꝓcuratorē releuauit nō poſſi debeat fieri ergo ⁊cͣ. qͣre tene pͥmam. Sed ad illā op. de. l. ſi det īmobilia qualiter fiet: ibi. Querit dy. Et an inſtrumētuꝫ duo. sͣ. de arb. So. ibi mera pena: hic ītereſſe. ꝓcurator poſſit releuari a cautione de defendē in hac cauto ¶ Op. de. l. i. in prī. sͣ do in inſtr̄o: uide in fi. ne: uide bar s Eruuꝫ. de ꝟbo. ob. Solu. fallit to. in. l. i. de ¶ Glo. cōtinuat. dixit de pretorijs ſtipulationi in li. iur. ſed hic: ut hic dr̄ ꝑ glo. ⁊ dixi plene in. d. l. i. bus in genere ⁊ ꝓſecutus eſt unā ſpēm. nūc ꝓſe quid in forē in prin. sͣ. de ꝟ. ob. quitur aliaꝫ ſpēm. Et circa rubricam q̄runt̉ plu ſe ꝗ receſſuEx. l. ſequenti. rus eſt īſalu raᵉ. Primo qn̄ debet īterponi iſta cautio. dicit tato hoſpite ¶ An curator ad lites teneat̉ ſatiſdare: ⁊ an in glo. ante li. ꝯte. ut. l. de die.§. ſi ſeruus.sͣ. ꝗ ſaſi nihil poſvētarium facere. tiſda. cog. ideꝫ no. īſti. e. ti.§. ſi vero. qd̓ ītellige ſidet an ha¶ Quero niſi ꝓcurator īterueniret poſt li. ꝯteſta. quia tūc beat hāc cau T ſi ad ſpēs. atꝝ curator tionē p̄ſtare etiam īterponeretur: ut. l. ij. C. de cōſor. eiuſdeꝫ vide bal. in datus ad litēᶜ teneat̉ ſatiſdare. glo. dicit ꝙ ſic ꝑ litis. ⁊ no. in. l. pōponius.§. rati. sͣ. de procura. auc. ei qui. ī hāc. l. quā tene mēti. ſed an teneat̉ facere īuētaSecūdo quero a quo debet preſtari iſta cautio. prin. de bo. riū. glo. tꝫ ꝙ nō in. l. de creationibꝰ C. de epiſ. au dicit glo. olim a quocūqꝫ ſuo vel alieno nomi auc. iu. poſ. di. ar. ad hoc. l. nullū.§. cū aūt. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ neᵍ cōuēto reali uel perſonali actione. hodie nō ar. l. hoc iure. sͣ. de ſo. nā cū curator ad lites nō preſtatur ab eo qui ſuo nomine conuenitur: ut ī poſſit ſolutionē reciꝑe: vt. d. l. hoc iure. ergo nō ſti. de ſatiſda. in prin. ⁊.§. ſed hodieʰ. in eo ꝙ di dꝫ facere īuētariū qd̓ ſit poſtꝙͣ reciꝑit: ut. d.§. cū cit ꝙ olim preſtabatur a ꝯuento ſuo noīe ꝑſona aūt. Alij dicūt ꝙ tenet̉ facere īuētariū: ꝗa ſalteꝫ li nō dicit verum: ut dixi uobis ſcd̓m Dy. in. l. ſi ad eū ꝑueniūt īſtr̄a cauſe. ar. huiꝰ. l. ⁊. l. cyrogra cum hominem. sͣ. de fideiuſſo. ¶ Tertio quero

Iudi. ſol. a ¶ Releuatus. No. tn̄ cautelam quā tradit ange. in. l. ſi filius. ꝗ ſatiſda. promiſſores: ut no. glo. in. l. in eo. in prin. de regu. iur. et no. in. l. ii. in pͥn. co. que eſt ꝙ ſi dn̄s eſt multum longinquus a loco iudicij ꝙ poteris opqui ſatiſda. co. et vide que no. jͣ. proxime et quod dixi in rub. poſt Bar. ponere ꝙ ille dn̄s qui fideiuſſit ꝓ ꝓcu. nō poſſidet īmobilia ⁊ ſi ea poſſi.sͣ. de fideiuſſo. Et an habeat locum beneficium excuſſionis in fideiuſ. iudet in loco longinquo a iudicio ⁊ eā retulit in. l.§. poſſeſſio. eo. ti. qd̓ no. di. ſolui. bal. in. l. cum eorum. C. de ſen. vbi dicit ꝙ nō reꝗritur excuſſio. qꝛ de facili poteris euadere iudiciuꝫ ſi petis a ꝓcu. actoris p̄caueri de iu Cōtrarium tenuit ipſe et rectius. in. l. fi. C. de vſur. rei iudi. ꝗd in conſtidicio ſiſti et tutore. glo. iudicatū ſol tenet ꝙ haui ī cā recōbet locuꝫ.§. vtrum preſtet̉ iſta cautio a procuratore ꝗ habet rator eſt principalis. pro hoc. sͣ. de ꝓcura. l. miuentiōis: vt ſi ꝗs igitur. mādatum. glo. dicit ꝙ ſic: ut. C. de ſatiſda. l. i. in nor: vbi dr̄ minori ⁊ fideiuſſoribus ſuccurritur. de bar. circa in aucͣ. de fi. fi. ⁊ fideiubet ꝓ ſuo ꝓcuratore dn̄s ſi eſt p̄ſens. ergo apparet ꝙ ꝓcurator eſt obligatus. Ia. de pe. col. deiuſ. adde b ¶ Loꝗtur ſi vero eſſet abſens ꝓcurator īuenit ſibi fideiuſare. tangit hanc qōnem. jͣ. e. titu. l. ſi ad defendē ꝙ lꝫ pater in cautione ꝯuentus de ſores. primum quod dicit: ſiue habeat mādatū dum. ⁊ ibi dicit ſic. modus releuādi procuratoSed ꝗd ſi ꝓ peculio haſiue nō eſt verum: lꝫ ſit ſecus in cautione de rarem poteſt eſſe duplex. vnus modusᶜ ꝙ dn̄s ꝓcura. cōpabeatur loco to que nō preſtatur cum eſt certum de mādato: ret ⁊ ad vnū mittat procuratori ſuo notario recipienti noīe fideiuſſoris articuluꝫ in vt. C. de procu. l. i. ⁊. jͣ. ti. i. l. nec ſatiſdatio. rōneꝫ eorum quorum ītererit ⁊ det vnum fideiuſſoreꝫ iudi. ſol. tacā: an debemē nō habꝫ dic: ut. l. nō ſolum.§. qui alieno. sͣ. de ꝓcura. ⁊ ꝑ ipſi notario: tunc ſufficeret quia eſſet principa at ſatiſdare. in eo locum doc. in. l. i. C. de ꝓcura. ẜm ꝙ dicit ſi eſt abſens lis ⁊ fideiuſſor: vt. d. l. et ſi ad defendēdam. jͣ. e. allegat̉ glo. beneficiū ex dn̄s procurator ſibi inueniat fideiuſſores. dicit ꝙ no. in. l. x. .l. melius facit lꝫ ipſe non alleget. l. ſi defunctus cuſſioniſ: ut in pͥn. de reDy. eſt verum niſi eſſet a dn̄o releuatusª per ꝓno. Bar. et .sͣ. de procur. Alio modo releuatur ꝙ dn̄s ipſe gu. iur. quā doc. in. l. cū miſſionem factam notario recipienti noīe quopromittat ſimpliciter nec dat fideiuſſores: tunc alle. doc. in filius. in pͥn. rum ītererit prout cōſuetudo eſt. ⁊ tex. dicit innō ſufficit ſed ꝓcurator debet cauere nuda cau .d. l. ſi filius de ver. obli. qui ſatiſda. ſti. de ſatiſda.§. ſi vero aliquis. ⁊ iſto caſu dr̄ dotione: ut. l. i.§. exigere. sͣ. de ma. cōue. quod mi e ¶ Rn̄deo. cogūAdde bar. minus fideiuſſor: quia etiam ꝓ abſente ⁊ igno. hi placet: vt. d. l. tribus. de vſufruc. earum reruꝫ c ¶ Unꝰ mo in. d. l. ſcienrante poteſt quis fideiubere: vt. l. fideiubere. sͣ. que vſu cōſu. ⁊. l. ſi quādo.§. i. sͣ. vt le. no. ca. hoc dus. Modū duꝫ in fi. pͥn. de fideiuſſo. ⁊. l. ex mandato.§. i. sͣ. mā. ¶ Sed releuādi ꝓſentit glo. in. l. iij.§. quāuis. sͣ. ſi cui pluſꝙͣ. per. l. et ibi bar. et curatorē de circa hoc querit̉ an ſaltim nuda cautione tenea fal. lꝫ ita ſit de iure: tamē etiam in multis partiin. l. p̄torie. ſatiſdatione: la vl. ad finē tur procurator ꝓmittere: lꝫ ſit a dn̄o releuatus. bus conſuetudo obſeruat contrarium: nec vidi vide. jͣ. et di d̓ p̄to. ſtipu. Spec. in titu. de ſatiſda.§. expedito. circa prin. vnꝙͣ obtineri ſuꝑ iſta exceptione. ¶ Querit di. cit bar. ī. d. bene facit. l. .l. ſi defūct .§. tenet ꝙ nō. ſed cōtra hoc facit quia obligaquādo promittit procurator ⁊ principalis fide .i. sͣ. de ī ius .§. i. ꝗd aūt tio fideiuſſoria non pōt eſſe ſine principali: ut iubet pro eo in quē prius fiet executiordicit Di. uocā. ꝑ ang. ſi daret ī rein. l. ſi filius. .l. fideiuſſor obligari. in prin. sͣ. de fideiuſſo. ſed reuera dn̄s eſt principalis: ⁊ ideo cōtra eum fiet leuatione fiqui ſatiſda. hic nō eſt principalis. ergo dn̄s nō poteſt dici fi prius executio ⁊ cōtra fideiuſſorem in ſubſidideiuſſorē alco. et in. l. ſi terius fori ⁊ deiuſſor. Quidam volētes ſuſtinere iſtam opi. um: ut in auc. de fideiuſſo. in prin. ⁊.§. i. facit ad defunctus. ꝓmitteretur dicunt ꝙ hic fideiuſſor accipitur ſine principali de ꝓcura. et hoc. sͣ. de pac. l. fideiuſſoris. cum. l. ſe. ⁊. l. de die ꝑ iudicē ſeu vide. sͣ. in. i. vt no. in. l. ij.§. i. sͣ. qui ſatiſda. co. ⁊ ita loquitur .§. qui mulierem. sͣ. qui ſatiſda. co. quod intelli notariū alte col. in fi. .l. ſi barſatoram. C. de fideiuſ. ſed hoc nō eſt bege niſi eſſet ꝓcurator in rem ſuam. argu. predi rius ſori: vi ſ ¶ Spec. in de ſing. per ne dictum: quia ſpeciale eſt in cautione de iudictaruꝫ legum. ¶ Querit quid ſi dominus qui ꝓ ti. Adde bar Cy. et ꝑ bal. cio ſiſti vt dicatur fideiuſſor ſine principali: ut to. in. l. i. ī fi. curatorem ſuū ſic releuauit nō eſt ſoluendo nec in. l. ii. C. per .C. de ſatiſno. in. l. ij.§. i. sͣ. qui ſatiſda. co. ⁊ ita loquitur. d. poſſidet immobilia. Reſpōdeoᵉ nō videtur ido quas perſo. da. et qd̓ ibi no. acꝗr. Et .l. ſi barſatoram. ſed noſtra. l. loquitur in cautio neus fideiuſſor: ut no. in auc. de exhi. ⁊ intro. re dixi ⁊ ꝙ hoc d̓ iſto modo neᵇ iudicatum ſolui in qua requiritur principais.§. ſancimus. ⁊ ſaltem nō poteſt releuare prooperetur: vi releuādi vilis ⁊ fideiuſſor: ut. sͣ. tit. ij. l. pretorie. Unde alij de bar. in. l. curatorem ſuuꝫ a cautione de iudicio ſiſti: quia de ang. in. l. ſi defunctuſ volentes hoc ſuſtinere dicunt ꝙ procurator eſt ipſe dominus ſi eſſet preſens cogeretur eaꝫ prefideiuſſor: .sͣ. de ꝓcur. obligari. in principalis qui obligatur per li. ꝯte. in qua ſi cō ſtare: vt. l. ſciendum. sͣ. qui ſatiſda. cogū. ¶ Que ADDE an timni eprin. de fide trahit̉: vt. l. iij.§. idem̄ ſcribit. sͣ. de pecul. ⁊ no. ī ro vtrum poſſit releuari procurator in inſtrumē ſtāte ſtatuto et fulg. ī. d. ꝙ nullus ꝓ.l. ij.§. fi. sͣ. ti. ij. Hoc nō eſt bene dcm̄. nam ꝑ li. to procurationis a cautione de defendendo. .l. ſi filius. q cu. defenſor cōteſta. quis obligatur inſtantie: nō autem obli ſatiſda. co. Spec. in tituʳ de ſatiſda.§. expedito. verſi. item rei audiatur MDDE Io. gatur ei quod in ſentētia venit quod apparet: queritur. videtur dicere ꝙ nō: quia ſi dominus niſi p̄mo ſaan. in addi. quia in procuratore nō fit executio: ut. l. plauti promittit de defendendo quod debebat facetiſdet. dbeat ſpec. in ti. de admitti ꝓcu .sͣ. de procura. hic auteꝫ loquitur in cautione iu re procurator promittit factum alienum quod ꝓcura.§. vt ra. pro quo di. ſol. in qua nullo modo procurator reperitur aūt. verſi. ſꝫ non poteſt. debet ergo dicere ſic. promitto me dn̄s fideiuſnūꝗd talis. obligatus: ⁊ ſic eſſet fideiuſſoria ſine principali. facturum ⁊ curaturum ꝙ defendet ⁊ ſic proceſit. Ro. cōſi d ¶ Querit Alij volentes hoc ſuſtinere dicunt ꝙ hoc nō eſt lio. lxii. et ibi deret. cōtrarium puto ꝙ promittendo de defē Dy. Quanvide ad apo mirum ꝙ fideiuſſor ſit ſine principali ſicut aliaſ dendo ſimpliciter ſufficit. nam in pretorijs ſtido principa ſtillā. alex. sͣ lis fideiuſſit quādo principalis ſine herede decedit: vt. l. ſtipulationibus talis ꝓmiſſio reſoluitur: vt videain v̓bo vnuſ fore ꝓ ꝓcur. chum aut pamphilum. circa fi. prin. sͣ. de ſo. ⁊. l. tur promittere ſe curaturum ⁊ facturum: vt dimodus. de iudicato ſine herede. sͣ. de admini. tuto. ſed hoc non eſt xi in. l. quotiens. sͣ. de verbo. obli. ⁊. l. ſtipulatio ſoluendo an bene dictum: quia ab initio nō poteſt contrahi hēat benefiiſta. in prin. e. titu. ¶ Sed quero vtrum promiſ cium excuſobligatio fideiuſſoria ſine principali: lꝫ ex poſtſio iſta facta per procuratorem ſufficiat ſubſtitu ſioniſ. Et ad facto poſſit quādoqꝫ ſuſtinere: ita no. sͣ. depo. to ab ipſo procuratore. rn̄. non: ut. l. ſi ante acde ꝙ tales .l. i.§. idem pompo. probat̉ in. l. poſtquā. in pͥn. ceptum. jͣ. e. ti. ⁊ ideo ꝯſuetudo eſt vt dicatur ꝙ ꝑſone ꝓprie vt le. no. ca. Di. hic non bene ſe firmat. dicit tadicūtur exipſe ꝓmittit pro ipſo procuratore ⁊ pro ſubſtimen ꝙ eſt argu. ꝙ procurator ipſe debeat caue tuto ab eo ⁊cͣ. re nuda cautione. sͣ. de vſufruc. earum reruꝫ que Ex. l. ſequenti. vſu conſu. l. tribus. ⁊ argu. l. filio. ⁊. l. ſi quando ¶ An ſententia lata contra principalem poſſit .§. i. sͣ. vt le. no. ca. Dominus Cy. in. l. i. C. de ſa mandari executioni ſine nouo proceſſu contra tiſda. mouet iſtam. q. ⁊ dixit me audiente ꝙ iſta fideiuſſorem contractus: ibi. Quero utrum. Et fuit prima queſtio que fuit ſibi commiſſa poſtꝙͣ an ſententia lata contra principalem mādetur redijt de bononia: ⁊ determinauit ꝙ procuraexecutioni contra fideiuſſo. iudi. ſol. ibi. Et que tor debet cauere iudicatum ſolui: vt ſic ipſe ſit ro. Et quid de fideiuſſore de iudicio ſiſti: ibi. principalis dn̄s fideiuſſoris. hoc probat per. d. Quero an. Et an exacto fideiuſſore iudicatum .§. ſi vero aliquis. inſti. de ſatiſda. vbi dicit ꝙ do ſolui ſit neceſſe agere cōtra dn̄m via ordinaria: minus fideiubet pro ꝓcuratore ſuo. ergo procu vide in fi.

Vv Iudica. ſol. ii 3 N ſtipulatione. qͥro vtrum. An ſnīa lata ꝯͣ principalē poſſet poſtea c ¶ Uerbum ſtatim. Uerbū ſtatim ſignificat ſummariā cognitionem ⁊c̄. fieri excuſſio ꝯͣ fideiuſſorem: et ꝗd ecōtra. An ſi ſit lata ꝯͣ fideiuſſorē Idem dicas de verbo illico ⁊ quāto citius et qͣꝫcelerime: ut in. l. ſi ꝗs. videatur cōdēnatus pͥncipalis: vide bal. in. d. l. fi. in. ij. col. C. de vſur. rei et ibi bar. C. depoſiti. ⁊ de dictione ſtatim: uide bar. tex. et ibi imo. in. l. di iudi. Adde q̄ no. in. l. cum filius. de ver. ob. et in ſimili. Quid in fideiuſſo uortio. in. ii. col. ff. ſo. ma. iſtis adde oīno ange. in auc. de litigio. circa pͥn. re rē ra. ha. vide bar. jͣ. ti. i. in. l. ſi ſine.§. cum aūt. ad fi. Quid in fideiuſſo Adde bar. in. l. īperator. jͣ. de iure fiſci. ꝗd de verbo ꝓtinus: vide no. in. l. re de deſenii. per Bal. dendo: uide .C. vt li. pen .jͣ. e. in. l. fi 9 ¶ Op. de ibi no. ergo ⁊cͣ. Preterea nō ē dubiū ꝙ ꝯfeſſio dē. et ibi ꝗd ꝗs.§. ſi pluN ſtipulatiōē. jl cedere ſi in īſtrumē ſcā corā iudice meret̉ executi.ᵈ abſqꝫ noua ſnīa: res. ꝑ guid. to apponit̉ diē. jͣ. de ꝟ. ſi. dicit glo. fateor ꝙ dies ceut. l. i. C. de ꝯfeſ. ibi nā ⁊ ſoluere cogit̉. ⁊. l. ſi ded̓ ſuza. i. d. l. verbū ꝓtin pn̄ti. C. de dit ſed nō venit. glo. nō dicit veꝝ. nā tp̄s qd̓ dat̉ bitori. sͣ. de in. Sed iſte ꝗ in iudicio ꝓmiſit iudi et īſtrumen his qui ad iudicatis miſeratiōis gr̄a īdulget̉ ſolutioni: nec tum iſtud ſit catū ſoluere iā ē ꝯfeſſus ſe debere illud qd̓ iudieccle. cōſu. pēale iudex īpedit diē obligatiōis cedere ⁊ venire: ut. l. ſi cū cabit̉. ergo ⁊cͣ. Preterea debitū ē liꝗdū iudiciet bal. in. l. illico promiliti. sͣ. de ꝯpē. ſed. l. cedere diē. loꝗtur de die q̄ duobus. in ut iudici: ergo meret̉ executōeꝫ: ut. l. ij. C. de exe ducto eo po .§. ꝗ iurauit īeſt obligationi. ¶ Op. ꝙ an̄ ſnīam cedat dies: cu. rei iu. n̄. ob. l. ſi duobꝰ.§. ergo ſi ꝗſiurauerit: terit ſine ali .sͣ. de iure. ut. l. cū q̄rebat̉. jͣ. e. ſo. hic loꝗtur cū ſtipulatio cō quo ꝓceſſu nec illd̓ qd̓ dr̄ ꝙ fideiuſſor poſſet hr̄e exceptōeꝫ iurā. ⁊ in. l. et ſolenitate mittit̉ ex clauſula qd̓ v̓bū ſonat. Sꝫ clauſula de quaꝫ nō hēbat pͥncipalis: ꝗa hoc ꝯcedo. tn̄ hoc grege. sͣ. de illum condē defendēdo vel d̓ dolo malo pōt cōmitti an̄ ſnīaꝫ pig. hic alle. exaīabit̉ in illa ſūmaria cognitiōe q̄ ſit tꝑe execu nare. Et de Et vide gl. ut. l. ꝯtraria. ⁊ ꝓbat̉. jͣ. e. l. iudi. ſol. ¶ Quero dr̄ tionis: ut. l. a diuo.§. ſi ſuꝑ rebꝰ. sͣ. de re iu. ⁊ ſic iſta dictione in. c. i. de iueſt tex. ī. l. iii. hic ſꝫ exactio in tp̄s reo pͥncipali īdultuꝫ differt̉. fideiuſſor nō ledet̉. nō ob. ꝙ dr̄ res īter alios ac reiu. li. vj. ⁊ .§. in amittē ¶ Quero vtꝝª ſnīa lata ꝯtra pͥncipalē poſſit māta ⁊cͣ. ꝗa hoc nō ē veꝝ īdiſtincte ſpāliter qn̄ ac archi. xi. q. da. de acꝗr. i. c. i. c. ꝗdaꝫ dari executōi ꝯtra fideiuſſorē ſine nouo ꝓceſſu. tum ē cuꝫ alio te volēte ⁊ ꝯſentiēte: ut. l. ſepe. de poſſeſ. ⁊ Imo. in. l. gl. in. l. vl. C. de vſu. rei iu. ſimpliciter dicit ꝙ ſic. re iudi. Nō ob. hec. l. q̄ dicit in ſtipulatione ⁊cͣ. ADDE ana ſnīa. in pͥn. fideiuſſori d̓ idē Ia. de are. sͣ. de fideiuſ. l. ſi ꝗs ꝓ eo.§. ſi nūꝗa fateor ꝙ ſnīa lata ꝯtra pͥncipalē nō mandat̉ de ap. et aliiudicio ſiſti mos. tn̄ ẜm oēs illud nō hꝫ locū ī fideiuſſore cō executioni ꝯtra fideiuſſorē. ſed ſtipulatio qͣ fide ꝗd ꝑ euꝫ in ſit offerēduſ .l. in duob tractꝰ ſed in fideiuſſore iudicij: ⁊ ꝙ ī fideiuſſorē iuſſor obligatꝰ ē iudicatū ſoluere declarata per libellus Io. in. iiii. col. d̓ an. in addi. ꝯtractus n̄ fiat ꝓbat̉ ī. l. grege.§. ſi a debitor̄. sͣ. ſnīam illa meret̉ executionēᵉ ſicut ſnīa. ⁊ iſte ē ca duo. reis. et ad ſpec. ī ti. de pig. ⁊. l. a ſnīa in pͥn. jͣ. de ap. ⁊. C. de his ꝗ ad ſus in. l. nr̄a. vn̄ aduerte modū quo executionē plene ꝑ bal. de fideiuſſo. eccle. ꝯfu. l. pn̄ti.§ adijciētes. hoc tꝫ Od. ⁊ ſpe. peteſ: ut pꝫ ex p̄dictis. ¶ Quero anᶠ in fideiuſſor inſti. de ſatiſ .§. ſequit̉ in da.§. fi. vbi in ti. de execu. ſnīe.§. ſeꝗt̉. v̓. ſed nūꝗd ſnīa. hoc de iudicio ſiſti fiat executio. Guil. de cu. ꝙ nō. ī prima addi. tādē reſidet d ¶ Meret tenuit Garſias ⁊ dn̄s Io. an. in. c. i. de iniur. ⁊ d̓ .d. l. ij. in fi. sͣ. ꝗ ſatiſda. co. Reperij ꝙ dn̄s Io cum bar. ꝑ executi. Ad dā. da. li. vj. ⁊ Cy. in. d. l. vl. de vſu. rei in. ⁊ guil. fagioli de piſis in qͣdā ſua diſputatiōe tenuit cō bal. no. ī adde bar. in. l. di. ſpe. in ti. de cu. in. l. ii. in fi. sͣ. ꝗ ſatiſda. co. vn̄ teneo hoc ꝓ tra ꝑ. l. ſancimus. C. de fideiuſ. qd̓ mihi ſatis plꝫ .i. ad fi. sͣ. de de ſenten. in ꝟo ꝙ in fideiuſſorē ꝯtractus nō ſit executio ſine confeſ. duobꝰ ꝯcurrentibꝰ. Primo ꝙ certa pena ſit ꝓ .xvj. col. et e ¶ Meret̓ nouo ꝓceſſu. Sed an̄ ī fideiuſſorē iudicij. d̓ hoc miſſa ſi non ſteterit iudicio. ⁊ ſic ſtipulatio hēat bal. in. l. ſiue executioneꝫ ſunt opi. ⁊ iō hic reuoco in dubiū. Et q̄ro an ī certā quātitatē ⁊ liꝗdā. Scd̓o ꝙ ſit appoſita cer in duplum. Ange. hic. ⁊ alias eſt. l. ii. fideiuſſorē iudi. ſol. fiat executio. glo. dicit ꝙ ſic ta dies ſiſtēdi in iudicio. ita loꝗtur. d. l. ſancimꝰ ēt Bal. in. l. in.§. fi. cum duobus.§. in. d. l. vl. de vſu. rei iu. ⁊ vr̄ tex. hic in hac. l. p̄teqd̓ ꝓbo ꝗa tex. ibi dicit ſtatim. ergo ⁊cͣ. ut. sͣ. dixi .l. ſeq. sͣ. qui qui iurauit rea ſi aliter diceres ſeq̄ret̉ iſtud ꝙ res abiret in ī de ꝟbo ſtatim. Itē tex. ibi dicit oīno ꝑſoluat q̄ ſatiſda. cog. de iureiu. finitū. nā ꝯtra fideiuſſorē dares de nouo libellū b ¶ Habet denotāt execu. ſi uero hr̄et diē limitatā: tn̄ non f ¶ Quero aliquas exce ⁊ ipſe rn̄deret ꝑ ꝓcuratorē ⁊ daret fideiuſſoreꝫ an: uide bal. hr̄et certā penaꝫ: ſed cōmitteret̉ ad ītereſſe. adptiones. no. in. l. ꝗ crimē iudi. ſolui: ⁊ tūc iteꝝ hr̄es neceſſe dare libellum huc dico idē ꝙ mereat̉ execu. per rōnes qͣs dixi ꝙ fideiuſſor in. vj. q. C. ꝯtra illū fideiuſſorē. ⁊ ſic de ſingulis vſqꝫ in īfini ſupra in fideiuſſore iudi. ſol. ꝗa vr̄ cōfeſſus ſe de pōt oppone qui accu. n̄ re ex ꝑſona tū ⁊ nunꝙͣ fieret executio. ⁊ iſta ē vna opi. Alia bere ītereſſe ſi nō ſteterit. ⁊ ſi dicas quō merei poſſunt pleſua aliquas ne ꝑ Ia. de fuit opi. Odoſ. ꝙ in fideiuſſorē iudicatū ſol. ex executio: cū quātitas nō ſit certa? Rn̄. in ip̄a exe exceptiones bel. in diſpu clauſula qd̓ v̓bū ſonat fiat executio ſine nouo ꝓ cutione certificabit̉ ⁊ declarabit̉ iſtud ītereſſe ſi quas nō po tatione: quā ceſſu: ut hic in. d. l. vl. C. de vſur. rei iu. ſꝫ ex claucut apparet qn̄ fert̉ ſnīa īcerta in uniuerſalibus teſt prīcipaponit ī. l. ſan lis tene mēſula de defēdēdo vel de dolo nō poſſit fieri exeiudicijs: ꝗa certificabit̉ in execu. ut no. in. l. i. in cimus in. ii. ti hoc. Et ꝙ q. C. de fide cutio ſine nouo ꝓceſſu: qd̓ apparet: ꝗa nō hꝫ expͥn. in prima glo. magna. sͣ. de edē. ſic dꝫ ītelligi poſſit oppo iuſſo. ⁊ uide peditā quātitatē: ſed cōmittit̉ ad ītereſſe qd̓ ē ī.l. i. C. d̓ ſen. q̄ ſi. cer. quāti. Et ita ēt practicamꝰ nere fideiuſqd̓ no. in. l. certū: qd̓ ſecus ē in clauſula iudica. ſol. ut. jͣ. eo. l. ſor cōtra exquotidie ī inſtr̄is gͣuarētigionatis ſeu ꝯfeſſiona eum ꝓ quo. ceptionē ſen iudicatū ſol. el. ij. ⁊ hoc tꝫ Guil. de cu. in. l. ij. ī fi. de in ius vo tis qͥ merēt̉ executionē ex forma ſtatutoꝝ italie. tentie: tenet cā. ⁊ ī. l. ii.§. ⁊. l. ſe. sͣ. ꝗ ſatiſ. co. ꝑ illū tex. alij ſunt ꝗ dicūt ſim nā ſi nō ꝯtinēt certā quātitatē merent̉ nihilomi bal. poſt iac. fi. ꝗ ſatiſ. co. pliciter ꝙ in fideiuſſore iudi. ſo. nō fiat executio nus executionē declarata prius ⁊ limitata ꝙͣtibu. in. d. l. fi. g ¶ De clau .§. i. ī. ii. col. ⁊ hoc dicebat Ia. bu. ꝑ. l. duobꝰ.§. ergo ſi ꝗs iu tate. ſi ꝟo nō ꝯtineret diē ſiſtēdi in iudicio n̄ me ſula: uid̓ bar verſi. quero to. in. l. ꝓinrauerit. sͣ. d̓ iureiu. vbi ip̄e dicebat eē caſuꝫ. Pre ret̉ executionē. caſus ē in. l. iij. in fi. jͣ. eo. rōnē ibi nunꝗd ī iſta de.§. no. sͣ. terea pōt eſſe ꝙ fideiuſſor hꝫ aliqͣs exceptiōesˡ dicā īcōtinēti. idē dico de clauſulaᵍ de defendēcum ſeq. de ad. l. acꝗl. qͣs nō hꝫ pͥncipalis: ut. l. idēqꝫ.§. gn̓aliter. sͣ. mā do. nā ſi hꝫ certū ⁊ limitatuꝫ tp̄s in quo debeat vſur. rei iuh ¶ Intellidica. da. ⁊ plene no. in. l. fideiuſſor.§. q̄dā. eo. ti. Pre defendere mereat̉ executionē: alias nō: ut. jͣ. e. l. go. Adde bar. ⁊ qd̓ ibi terea res īter alios acta ⁊cͣ. vt. C. res īter alios ac .iij. in fi. ⁊ ibi dicā. in clauſula ꝟo de dolo dico dixi in. l. tale ta ⁊c̄. ⁊ hoc tenebat dn̄s Rai. ⁊ dicebat eē caſuꝫ ſimpliciter mereri executionē: ut dicā ſtatiꝫ. jͣ. e. pactuꝫ.§. ꝗ in. l. iſta: vbi dr̄ ꝙ cedit dies ſtipulatōis: nō dicit l. iij. in fi. In oībꝰ caſibꝰ p̄dictis in ꝗbꝰ dixi execu ꝓuocauit. s ꝙ ſnīa mādet̉ executioni. ꝗd dicemus. puto ꝙ de pactis. cutionē mereri ītelligoʰ ſi ſit talis ſtipulatio īter ꝯtra fideiuſſorē iudicatū ſolui acceptū ī iudicio poſita in iudicio coram iudice alias ſecus. ar. l. ex clauſula qd̓ v̓bū ſonat fiat executio ſine nouo .ij. C. de execu. rei iudi. ⁊. l. minor. xxv. annis. cui ꝓceſſu. hoc ꝓbo ꝑ tex. d. l. vl. C. d̓ uſu. rei iu. ubi fideiuſ. sͣ. de mino. rō ꝗa tūc nō ē liꝗdū iudicidicit ſtatim ex quo ꝟbo ſic arguo. v̓bū ſtatimᵉ ſi nec vr̄ cōfeſſio facta corā iudice. ¶ Quero ꝗd de ſtipulatiōe rem ratā hr̄i. an mereat̉ executiognificat ſūmariā cognitionē abſqꝫ ordine iudiciario: ut. C. vn̄ vi. l. momentanee. ergo apparet nē. dicam. jͣ. rē ra. ha. l. ſi ſine.§. i. ¶ Quero qn̄ ꝙ nō dꝫ fieri nouus ꝓceſſus ordinarie. Pretefideiuſſor iudicatū ſolui ē exactus facta contra rea ꝟbum ſtatim ſeu cōfeſtim īportat vt nō reꝗeū executione: utrum ipſe habeat neceſſe agere contra dn̄m via ordinaria.ſ. actione mandati. rat̉ noua ſnīa: ut in aucͣ. de īceſ. nup.§. i. col. ij. ⁊

Iudi. ſol. rium eius qd̓ hic. nā vult ibi ꝙ atteſtationes nō publicate nullo mō facia ¶ Rn̄deo ſic. An aūt ſi fideiuſſor capiatur ꝓ debito poſſit ꝑ eundē iudicē facere capi pͥncipalē īcidēter: lꝫ alias nō eſſet ſuus iudex. bal. videt̉ vel ant fidem in alia inſtātia nec poſſint publicari ꝑ iudicē alterius īſtātie. Et le ꝙ ſic in fideiuſſore iudicii: nō aūt ꝯͣctus ẜm eum no. vt in. l. cū eorū. C. idē uidetur velle cy. poſt Ia. de are. in. d. l. ꝓperandū. in.§. fi. et bar. in. l. .i. cum duabꝰ ſeq. sͣ. q̄ in frau. cre. ꝗ ita ītelligit gl. ibi in. l. iii. facit qd̓ no. de ſen. ⁊ in. l. fi. C. de vſur. rei iudi. et qd̓ ibi dixi poſt bal. in fi. Um lite pͥma acta. Que acta pereāt ꝑempta inſtātia: uide bal. in. l. glo. et bar. in. l. ſolā. C. de teſti. et bar. in. l. ii. C. de edē. et exp̄ſſe hoc tenet ii. C. de edē. Ia. d̓ mata. et in. l. ꝓpeet bal. in. d. randū. ꝑ cy. .l. fi. C. de te ctꝰ iā ꝑfectos ⁊ ꝯſumatos remanēt illa acta ⁊ eo an vero poſſit cōtra dn̄m īpetrare executionem .C. de iudi. ſti. et cy. ibi rū effectus. ⁊ iſta ꝓ huiꝰ. l. lectura ſcholaſtica ſuf Nn̄. ſicª ſine ꝓceſſu ordinario. tex. ē ī. l. fi. in fi. C. ⁊ ꝗd ſi finitrāſit cū bar de vſu. rei iu. id qd̓ dixi ꝙ ī fideiuſſorē iudicio ſi ficiant. ¶ Vt aūt p̄dcā oīa clarius intelligātur ta eſt iuriſdi to. hic platio delegati ſti ſit executio ītellige ſi nō ſteterit tꝑe debito in ¶ Quero vtꝝᶜ acta facta in vno iudicio faciāt fi cet mihi opi qꝛ reuocatꝰ nio. do. an. iudicio: nō ſi ꝑ ſnīam fuerit iudicatū: ꝗa ꝑ ſnīaꝫ dē in alio. de quo ꝑ gl. ⁊ cy. C. de edē. l. is apud ē an̄ acta pe et ſequaciuꝫ liberat̉: vt. l. grece.§. ⁊ poſt litē. sͣ. d̓ fideiuſſo. quem. ⁊. l. ſi vt ꝓponis. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. tu dic reāt: et d̓ no per. d. c. cuꝫ Ex. l. ſequenti uo ordinari qn̄qꝫ q̄rit̉ an̄ actū ſit. qn̄qꝫ q̄rit̉ d̓ effectu actoꝝ cām. cū glo. us cogno. ¶ An ꝑempta īſtātia pereāt oīa acta: ibi. UltePrimo caſu cū q̄rit̉ an̄ actū ſit ⁊ acta fcā ī unc bn̄facit: qd̓ ſcat: et an ex no. gl. et bar riꝰ. Et an cū ꝑeunt acta ꝑtinētia ad litis ordina iudicio faciūt fidē in alio quocūqꝫ ⁊ īter qͣſcūqꝫ eiſdeꝫ actis: to. ī. l. admo tionē ꝑeat effectus ipſoꝝ actoꝝ: ibi. Sꝫ q̄ro. Et ꝑſonas. poſtꝙͣ.n. notariꝰ reduxit ī publico īſtr̄o. vide bal. ī. l. nēdi. in. xiiii an ſcā in vno iudicio faciāt fidē in alio: ibi. Que edita. in. viii ſic libellū datū: ſic li. ꝯte. ſic rn̄ſum: ſic iuratū: ſic col. de iureet. ix. q. C. d̓ ro. Et an dcā teſtiū faciāt fidē in alia īſtātia: ibi. ſnīatū: ⁊ ſimilia ī quocūqꝫ iudicio: ⁊ īter qͣſcūqꝫ iur. in v̓. q̄. edē. et uide ro ꝗd ſi diUideamus. Et an cū aliꝗs ē accuſatus de crimi ꝑſonas. de hoc q̄rit̉ hoc publicū inſtr̄m facit fi no. verbum cta teſtiū: ex dē: ut. C. de re iu. l. geſta. ⁊ de ꝓba. cū res. exͣ de ne publico ⁊ ſuꝑ accuſatiōe exaīati teſteſ: ſi ꝑeat Bal. in. l. ii. quo īfertur C. de fruc. ⁊ īſtātia ⁊ ſuꝑueniat alius accuſator an teſtes rece ꝓba. c. qm̄ ꝯtra. ⁊ iſto reſpectu nūqͣ ꝑēpta īſtā ꝙ quādo at li. expē. et in tia ꝑeūt acta. ſꝑ.n. ꝓbāt ſic actū eſſe. Qn̄qꝫ q̄rit̉ teſtatōes nō pti ī pͥma faciāt fidē in ſcd̓a: ibi. Iuxta. Et an qn̄ d. l. geſta. in ſunt publica de effectu actoꝝ. ⁊ tūc ſcias ꝙ q̄dā ſūt acta q̄ ꝑſunt exaīati teſtes pn̄te parte ⁊ publicati in cōtu .i. col. et vi. te illud qd̓ macia an faciāt fidē īter alias ꝑſonas: vide in fi. tinēt ad litis ordinationē. q̄dā ad ꝟitatis īdaga de bal. in ti dicitur ī arde pa. cōſtā. tionē. q̄dā ad litis deciſionē. primo caſu dico ꝙ 9 ¶ Perēpta īſtātia libitro ī. d. l. in ver. ī cau UN liic. perat̉ fideiuſſor iudidcā acta hn̄t quoſdā effectꝰ ꝗ reſpiciūt ip̄amᵇ infi. hꝫ locū in ſis. ⁊ ibi de iudice ex idē catū ſolui. h. d. ¶ Quero qͣliter lis ꝑierit ſtātiā. ⁊ iſti effectꝰ ſiue ſint ꝑfecti ſiue ꝑficiēdi ꝑe citatione an ꝑtitate rōiſdicit glo. lapſu triēij ⁊ iſtā tene. ¶ Vlteriꝰ dicit unt ꝑēpta īſtātia. ⁊ ita loꝗt̉ hic. exēpluꝫ datio li pereat et eū qꝫ maiorita ibi oīno uibelli ⁊ li. ꝯte. ⁊ datio fideiuſſoꝝ ⁊ ſimilia hn̄t ef glo. ꝙ finita cā triēio pͥma actaᵇ n̄ valēt. doc. di te: ſꝫ quādo deas: uide qͥ cūt aūt ſūt acta ꝑtinētia ad deciſionē cauſe vt cō ſūt publicafectū ꝙ ex his pōt ꝑueniri ad diffinitiuaꝫ: ⁊ hic dixi in. l. i. C te corā iudi effectꝰ ē de futuro ⁊ ꝑit: ut hic. nec ob. qd̓ dixi. s feſſiōes ⁊ atteſtatiōes ⁊ ſimilia: ⁊ tūc n̄ pereūt ſꝫ de fruc. ⁊ li. ce nō hꝫ lode re iu. l. cū q̄rebat̉: ꝗa ibi īſtātia n̄ perierat: ꝗa ꝓſunt ēt in ſcd̓a: ut. l. iubemꝰ. C. de li. cā. ⁊. l. cuꝫ expen. et an cū qd̓ dicit̉ iuriſditio d̓ antea.§. fi. C. de arbi. ⁊. l. ul. de teſti. ⁊ no. in. l. ꝓ ſnīa erat nulla. Iteꝫ hn̄t effectū ꝙ ampliꝰ dilato in. d. l. fi. ꝗa legati pereatteſtatiōes perandū.§. fi. C. de iudi. hoc in atteſtationibꝰ vr̄ rie vel declinatorie n̄ pn̄t opponi: ut. l. fi. C. d̓ ex at ꝑempta ī īdiſtincte fa eſſe veꝝ ẜm Ia. de are. ſi in pͥma īſtātia dcā teſti cep. l. pō.§. rati. sͣ. d̓ ꝓcu. ⁊ iſte effectꝰ erat ꝑfect ſtantia: uide ciūt fideꝫ in glo. ⁊ doc. ī um fuerūt publicata: alias ſecus: ut. l. geſta. C. d̓ nihilominꝰ ꝑit: ut. l. hos accuſare.§. hec bn̄ficia alio iudicio .c. pe. de iure in. ⁊ ita ītelligit ipſe glo. q̄ ē. sͣ. de his q̄ ī frau. .jͣ. de accu. Hn̄t ēt quoſdā effectꝰ ꝗ reſpiciūt po .c. cām. el. i. di. et ange. ⁊ de teſti. ⁊. d. cre. l. iij. circa fi. ⁊ ita refert cy. C. de iudi. l. ꝓpetiꝰ cam ꝙͣ īſtātiā: ut ꝙ actio ꝑpetuet̉. ꝙ res fiat imo. in. l. iu.l. geſta. ẜm rādū.§. fi. Inn. tn̄ vr̄ velle ꝯtrariū exͣ de teſti. c. litigioſa. ꝙ poſſeſſor fit male fidei: ⁊ iſti effectꝰ re dex. in prin. ia. bu. ⁊ bar. d̓ re iudi. ui albericus. ſed. jͣ. dicā. aut ſūt acta ꝑtinētia ad limanēt: ut. sͣ. dixi. tn̄ iſti effectꝰ ſe n̄ extēdūt ad ali in. d. l. fi. ⁊ ꝑ de bar. in. l. tis ordinationē: vt libelli oblatio citatio ⁊ fide as ꝑſonas: ut. l. cū notiſſimi.§. ſꝫ ⁊ ſi ꝗs. C. de p̄bar. in. l. per .ii.§. i. ff. vi hāc ad fi. C. iuſſoꝝ datio: ⁊ iſta ꝑeūt. ita loꝗtur hic ⁊ ita dꝫ īſcri. xxx. an. ⁊ ibi no. ⁊. C. d̓ p̄ſcri. lō. tē. l. i. Itē nō bo. rap. uide de tē. appel. telligi qd̓ no. in. l. ſi vt ꝓponiſ. C. qūo ⁊ qn̄ iudex extēdūt ſe ad īſtātiā q̄ fit ex alia cā: ut. l. fiſcꝰ ī qd inno. ī. c. qͣꝫ et in. d. l. ii. uis. de re iu ⁊ ibi ꝑ doc. ⁊ hoc tꝫ Inno. exͣ de teſti. c. cām. el. i. ne. jͣ. de iu. fiſ. ⁊ ibi ē caſus. ⁊ ibi dicā. Extēdunt C. de edē. et di. et ī. c. cāꝫ Sed q̄ro lꝫ acta ꝑtinētia ad litis ordinationē ergo ſe ſolū ad aliā īſtātiā ex eadē cā ⁊ īter eaſdē hic inno. in q̄ de teſti. ⁊ .c. cū in tua ꝑeant an ꝑeat effectus eoꝝ. vbi gr̄a ꝑ li. ꝯte. ꝗs ꝑſonas uel q̄ habeant̉ loco eiuſdē. Quedā ſunt qd̓ no. bal. de teſti. ⁊ in efficit̉ malefidei. actio ꝑpetuat̉. Itē trāſit in he acta q̄ ꝑtinēt ad ꝟitatiſīdagationē ut teſteſ ⁊ cō in. l. eos. C. d. c. cāꝫ. ful. de fal. Adde redē. Itē fit liti. res: an ꝑempta īſtātia ꝑeūt oēs feſſiōes. ¶ Uideamꝰ pͥmo de effectuᵉ teſtiū. ⁊ dic ⁊ Pau. de bal. in. d. l. ꝓ iſti effectus: glo. in. l. ii. C. de fruc. ⁊ li. expē. dicit ca. in. d. l. ii. ꝙ ſi nō ſūt publicata n̄ faciūt fidē in alia īſtātia perandū.§. C. de edē. et ꝙ ſic. ſed in. l. ꝓperādū.§. i. dicit ꝯtrariū: ⁊ iſta ē ẜm Ia. de are. ut. l. geſta. ⁊ ibi no. C. de re iudi. ſi ꝗdeꝫ. et in bal. ī. d. l. fi. no. in. c. con ꝟa quā ēt tꝫ Inno. ī. d. c. cām. ꝓbat̉ ergo ex p̄di verūtū ī illis caſibꝰ ī ꝗbꝰ ſi eēnt publicata facerēt ubi aſſignaſuluit de of. ctis ꝙ acta ꝑtinētia ad ordinationē litis ꝑeūt ꝑ fidē: ut ſtatim dicam. in illis caſibus pōt peti ēt uit bonā rōdele. Quid ēpta īſtātia quo ad effectꝰ futuroſ: lꝫ quo ad effe nem differē a iudice alteriꝰ īſtātie vt illa dicta publicetᶠ: ⁊ ita aūt ſi ꝑꝑ intie: licet ipſe eptum libelmet Bal. et lum ſecuta eſt abſolutoria. dic ꝙ oīa ꝑeunt ẜm bal. in. l. ii. C. de fru. ⁊ li. ex ange. in. l. ii. in. ii. col. C. de edē. et in. d. l. ꝓperādum.§. fi. teneāt ꝯͣrium.ſ. pē. ⁊ adde ꝙ ſꝑ acta ⁊ ſnīa lata inter alios ꝯͣ tertiū aliquale p̄iudiciū infe ꝙ hēat locū diſtinctio. d. l. fi. ut no. glo. in. d. l. ꝓperādū.§. fi. et nō benerūt: lꝫ nō plenā ꝓbationē ẜm glo. in. l. ſi duo patroni. in prin. de iureiurā. ut ibi ēt ꝑ cy. et ange. et ita ītellige no. ꝑ cy. in. d. l. ii. C. de edē. et hoc ēt et in. l. iiii. in prin. de ap. bar. in. l. admonendi. in. xi. col. de iureiurantenet late bar. in. d. l. ii.§. i. ff. vi bo. rap. Sed an atteſtationes nō publica c ¶ Quero vtrum. Materiā iſtam pleniſſime tractaui in. l. ii. C. de eden. te in cā principali ſaciāt fidē corā iudice appellationis. dixi poſt ſali. in. d. d ¶ Qui reſpiciūt. Et ad materiā adde ꝙ lꝫ cōfeſſio dn̄i ī una cā p̄iudicet .l. ii. C. de edē. et tenui ꝙ ſic. et dicit bal. in. l. ſi ꝗs in hoc genꝰ. C. de epiſin alia: ſecus ē in cōfeſſione ꝓcu. ẜm cōpoſte. et Io. an. in. c. ꝑ inꝗſitioneꝫ et cle. ꝙ cōfeſſio ſpōtanea de crimine nō facit fidē in alio iudicio ſi in pr de elec. et ſeꝗtur imo. in. c. i in. iiii. col. ut li. nō cōte. cōfeſſio in uno iudimo cōfeſſus fuerit abſolutus. alle. inno. in. c. mulieri. de iureiur. facit qd̓ cio nō p̄iudicat allegāti ꝯͣriā in alio. glo. ē no. in auc̄. iteꝫ poſſeſſor. ⁊ ī cor dixi in. l. īterdū.§. i. in. i. col. ff. de fur. Et ꝗd in teſtibus examinatis in lopore. C. ꝗ po. in pi. ha. et uide bar. et bal. in. d. l. ii. de edē. et id qd̓ ibi dixi co lōginquo: uide bar. in. l. ii. C. de nauſra. li. xi. et qd̓ no. in. l. cū ab initio et an cōfeſſio uniꝰ in uno iudicio p̄iudicet alteri in caſu in qͦ ſnīa lata cum et in. l. ſi ꝗs ex ſignatoribus. quēad. te. ap. uide īno. in. c. cum in tua. de te uno nocet alteri: uide bar. jͣ. ꝓxi. et ꝑ do. an. ī. c. qͣꝫuis. de re iu. ⁊ ibi ꝑ ab. ſti. et bal. in. d. l. ii. C. de eden. Et iſtis adde bar. in. l. admonēdi. in v̓. q̄ro in pe. col. et uide bar. in. l. pluſorios.§. i. de ap. et uide q̄ dixi in. l. ſepe. ī. iii. ꝗd ſi dicta teſtiū. sͣ. de iureiu. ꝗ dicit ꝙ dicta teſtium recepta ꝯͣ alios faci .q. de re iu. e ¶ De effectu teſtiū: uide bal. ī addi. ſpec. in ti. d̓ īſtru. unt ſemiplenā ꝓbationē ſi mō nō poſſūt exaīari: alias ſecus. et in materia edi. in vl. col. in v̓. acta. et ꝑ do. an. in. c. albericus. de teſti. ubi tꝫ ꝯͣ bar. et uide glo. et bar. in. l. reus. jͣ. de cri. expi. heredi. et bal. in. d. l. geſta. ī. i. col. pleniꝰ ꝑ eū in. d. c. cām. el. i. circa pe. col. eo. ti. videlꝫ ꝙ iudex alteriꝰ īſtātie et in materia adde glo. et no. ibi ꝑ doc. in. c. cum dilectus. de or. cog. et nō poſſit iudicare ad finē: ut in alia inſtātia fidē faciāt: ſed debēt teſtes ite ibi an acta facta in iudicio ſūmario ſaciāt fidē ī plenario. et inno. in. c. fi. rū ꝓduci: niſi mortui eēt ẜm diſtinctionē. l. fi. C. de teſti. et. c. pn̄tata. exͣ .e. ti. an̄ ꝓbationes facte in dilatoriis ꝓbent in principali. et uidetur dice .e. ti. ꝓ qͦ alle. tex. in. c. cū cām. e. ti. in fi. cum glo. in v̓bo iure voluerūt. et re ꝙ nō: niſi in cōfeſſione. ad qd̓ uide do. an. in. c. i. de ꝓba. et no. ꝑ bar. in tenent bal. et ſali. in. l. geſta. in. i. col. C. de re iudi. ꝑ. d. l. fi. de teſti. do. ab. .l. ii. ff. vi bo. rap. et qd̓ dixi. inſti. de ac.§. ſequens. in. d. c. cuꝫ cām. tenet opi. bar. hic: et dicit ꝙ tex. ibi ītelligit̉ in arbitro. ⁊ f ¶ Dicta publicet. Iſta ſin. limita in caſu primo ꝑ bar. in. l. eos. circa pͥn. adducit alia ſatis leuia. idē tenet imo. in. d. c. cum cām. motus rōne ne fa .jͣ. de fal. et adde bar. in. l. fi. et bal. in. i. col. C. de teſti. uide q̄ dixi ad ca q̄ cultas ꝓbationū anguſtet̉ ꝑ. l. qm̄ in fi. C. de her. ſed bar. in. d. l. geſta. tꝫ gͣ dixit hic bar. poſt ab. in. c. cām. de teſti.

Vr Iudica. ſoll l 2 a ¶ In alia īſtātia. Et mutato ſtatu ꝑſone vt eſt glo. no. et ibi bar. in. l. ſi fi rium facit. l. ſi pluſorio.§. i. in ver. ꝗd ſi illi. et qd̓ ibi no. de ap. et. l. a ſnīa lio. la. ij. sͣ. ſo. ma. b ¶ Qd̓ ītellige. Alias ſecuſ vt dicit ang. ⁊ fulgo. .§. i. et ꝓ ſolutione dic ꝙ aūt ꝗ cōfitet̉ erat pͥncipalis in cā qua litigabat ⁊ in. l. ii. C. de edē. ꝑ. c. uenies. el. ii. de teſti. et do. an. in. c. cām. el. i. de teſti. ꝓcedit dcm̄ bar. hic et in. d. l. ii. in fi. C. de edē. videlꝫ ꝙ p̄iudicat quo ad ſed bar. in. d. l. ii.§. i. vi bo. rap. hoc rep̄hendit et rn̄det ad. d. c. veniens: ⁊ oēs eos ꝗbus p̄iudicaſſet ſnīa. facit. l. poſthumus.§. ſi ꝗs ex his. sͣ. de inꝑꝑ hoc cy. et bal. in. i. col. l. ii. C. de edē. dicūt ⁊ melius ꝙ facta in vna cā of. te. et qd̓ no. imo. in. d. c. cām. ꝗ fi. ſint legi. ſed ſi q̄ris an cōfeſſio ſua p̄ faciūt fideꝫ iudicet alteī alia īter eaſ ri: tunc ꝓcedē ꝑſonas: ītelligo dictum īno. in. c. albericus. niſi eſſet alicundo quero certum eſt ꝙ in illis caſibus in ꝗ dit opi. bar. ut ibi ꝑ eoe in. d. l. ſi plu qua iuſta cā impediēdi publicationē. extra de te bus ſnīa eſt lata cōtra vnum alteri nocet eſt ve alias ſecus ſorio. ⁊ ita ſti. c. cōſtitutis in preſentia. ⁊ ibi eſt caſus. ſi verum ſi eſt lata cōtra preſentem. ſecus ſi cōtra cō qn̄ p̄cedens vt dixi volūt ro teſtes ſunt publicati tunc habēt duplicē effecā ſic ſe hꝫ tumacem: ut. l. pap.§. meminiſſe in fi. ⁊. l. qui redo. an. ⁊ ab. ad ſcd̓am ꝙ ctum. primo ꝙ eis credat̉. ſcd̓o ꝙ alij teſtes non in. d. c. pe. d̓ pudiantis. de inof. teſta. ⁊. C. de pig. l. ſi preſes. lata ſnīa in re iu. ꝗcꝗd recipiant̉. primuſ effectus durat in alia īſtantiaʳ pone ergo ꝙ teſtes ſunt recepti parte preſente vna parit ex dixerit cy. ī īter eaſdeꝫ perſonas ẜm glo. C. de edē. l. iſapud qn̄ iurauerunt: ſed in illa publicatione pars fuceptionē rei .d. l. vnica. ī iudi. in alia. quē. nō īter alias: niſi loco eiuſdeꝫ hēant̉: ut ibi it cōtumax quid erit in alio iudicio: certe quanvii. q. C. de ſecus in con no. tu dic aūt ſunt recepti ab arbitro: ⁊ tunc faci cōfeſ. Si au tum ad eaſdem perſonas nō eſt dubium ꝙ pre feſſiōe ut ibi tē ille ꝗ erat unt fidem in alia īſtantia: ut. l. cuꝫ antea. in fi. de iudicantᵉ. ſed quātum ad alias perſonas videt̉ ꝑ bal. ⁊ iſtud in lite nō eſt arbi. ſeruata diſtinctione que ponit̉. C. de teſti. l. ꝙ examinatio preiudicet: ſed nō publicatio: ꝗa ēt ꝓbant iuprincipalis fi. ſi vero ſunt recepti corā iudice: tunc faciūt fira allegata facta parte cōtumace ſicut nō preiudicaret ſen ad quē cā ꝑ ꝑ bar. ī. d. l. dem īter eaſdem ꝑſonas in cā ciuili nō ſeruata tineret exetentia ſcd̓m ea que dicta ſunt. ⁊ ſic eſſet neceſſe .ii. vi bo. ra. plum in ca diſtinctione. l. fi. C. de teſti. ⁊. l. geſta. de re iudi. ꝙ quo ad iſtas partes iterum publicent̉: quod in v̓. quero ſibus.l. ſepe ⁊ ita tenet Inn. extra de teſti. c. cuꝫ in tua. lꝫ gl. pōt fieri ēt ab alio iudice: ut dictum eſt. ⁊ predi vtruꝫ iūctis de re iudi. hic no. ꝑ eū videt̉ dicere cōtra. in. l. ꝓperādum. in fi. C. d̓ iucta faciūt. pone ꝙ tertius cuius ītereſt appellat tūc videtur in v̓ſi. venio ꝙ confeſſio di. ⁊ hoc tenebat Ia. bu. quod ītelligeᵇ ſi alia cā an poterit iteꝝ teſtes ꝓducere: forte tāgam in. l. ad lec. place̓ ſua preiuditendit ad eūdem finē. alias dic ut dicam in. l. ij. a ſnīa. jͣ. de appel. tini. et iſtud cet ſcientibꝰ §. i. jͣ. vi bo. rap. ⁊ hoc in ciuili. In cā vero crimi teneo qꝛ reſ. queꝫ. ⁊ patientibꝰ I quis apud ali Iſta nali an̄ faciāt fidē: dicā in. l. ij. p̄al.§. i. vi bo. rap. gula ē ꝙ cui eum eſſe ī li nocet ſnīa te n̄ confitē ſi vero queris an faciāt fideꝫ īter alias perſonas lex qualiter debeat ītelligi declarabitur nocēt acta: do per modo regulā ꝙ in illis caſibus in ꝗbus ſnīa lata in .jͣ. e. l. cum apud ſempronium. ideo hic non invt hic ēt dum cōtenter alios alijs preiudicat in illis preiudicant ille ſiſto. bar. tn̄ abb. tioſe iuriſdi dicit ꝙ ꝓba ꝓbationes. caſus eſt. sͣ. de iureiu. l. ſed ⁊ ſi poſtionis. d. l. Ex.§. ſequenti. tio ſcā in cā ſepe. ⁊ ibi di ſeſſori.§. fi. ⁊. l. ſe. ⁊ hoc tenet Inno. ext̓ra de te¶ An in coniuncta perſona ſit idem ꝙ in proſperata: ⁊ ſic xi ī queſtio. ſti. ca. cauſa. ⁊ idem cōſuluit Di. vt dixi ī. l. ſi ma curatore. iniqua ī alia ⁊ per hoc ui ter.§. fi. de execu. rei iudi. ⁊ idem dico de cōfeſſnīa n̄ parit 1 ¶ Hic.§. detur clarū Stipulationem. diuiditur. excep. rei iu ſione: ut. l. iubemus. C. de li. cā. Sed cōtra p̄diquod dixi. sͣ di. ſꝫ nō plꝫ .e. apoſtilla. cta facit de excu. tu. l. ſpadonē.§. qui abſolutus. Primo dicit ꝙ poſſunt iſtam ſtipulationeꝫ utiex p̄dicto. c. in prin. de te ⁊ de vaca. mu. l. i.§. ꝗ excuſat. ideo ꝗdam limitāt litor exigere procurator tutor ⁊ curator. Secūveniēs. ⁊ vi ſtibus ꝓdup̄dicta vera eſſe in his q̄ curſu tꝑis nō mutant̉. de ab. in. d. do format aliquas. q. circa procuratorem. Ter ctis ⁊c̄. ca. cām. alias ⁊ īter eaſdē ꝑſonas nō faciūt fidem: ut diI ꝗs tio format queſtiones circa tutorem. Quarto c ¶ Qd̓ p̄iu apud ctis. ll. ⁊ ita dicit Dy. in. d.§. ꝗ abſolutus. ⁊ cy. ī format queſtiones circa curatorem. ſecunda ibi dicant. Et ꝑ aliquē .l. ſi vt ꝓponis. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ſed nō bn̄ loprocuratoreꝫ. tertia ibi ſed ⁊ ꝙ de tutore. quar hoc uidet̉ q §. ſtipulatio teſtes ꝓduquunt̉. nam ibi in primo iudicio ꝓbabat̉ tūc lita ibi ſed ⁊ curatorem. in tex. ibi ſtipulari poſnem. cōiuncti ꝯͣ ticium cta perſona. beros viuere. ⁊ ideo ſi in ſcd̓o q̄reret̉ an illo tꝑe ſunt. dic. ideſt exigere vtiliter: ita ꝙ vtilem ex ſti ſuꝑ nullitate Cōiuncta ꝑ liberi viuerēt. illa prima acta ꝓbarent īter eaſdē pulatione acquiratur ei cuius perſonam in iudi ꝓceſſus vel ſona dicitur ꝑſonas: ut dcm̄ eſt. ſed quia in ſcd̓o iudicio q̄rit̉ cio repreſentat: ut. sͣ. de procura. l. in cauſe.§ aſtrum̄ti aut ꝓcurator ſꝫ ſimiliū pro an nunc viuāt liberi: ⁊ ſic de alio ꝙͣ fuerit dcm̄ ī ul. ⁊. l. ſi procurator. ita dicebat oldra. ¶ No īproprie ẜm bēt quo ad glo. in. l. ſed primo. ideo in hoc nō ꝓbat. īmo ⁊ ſi in eodē iuin.§. procuratorem. ver. ſed ⁊ ſi ratum. ꝙ in iloēs. ſicut ꝓet hec ⁊c̄. dicio teſtis diceret ꝙ vidit iam ſunt anni viuere lis caſibus quibus ꝑ ꝓcuratoreꝫ queritur vtilis deſt omnibꝰ Et ideo beliberos nō ſequeret̉: ergo hodie viuūt: ut. d. ll. in eiſdem queritur per geſtorem ratihabitione ſnīa ꝯͣ ticiuꝫ ne dicit bal. Secūdus effectus.ſ. an in alia īſtātia poſſint de lata ẜm no. in. l. i. C. de ſecuta. Idem in ver. ſed ⁊ ſi forte. ibi vir vxoris ꝑ inno. ⁊ io. ꝓcu. ꝙ cōiū nouo ꝓduci ſuꝑ eodem nō obſtāte publicatiōe noīe dic.ſ. interuenit ⁊ cautionem iudicatuꝫ ſol an. in. c. ī no cta ꝑſona nō facta in prima: dicaꝫ. jͣ. ui bo. rap. l. ij.§. i. ꝗa aut ui recepit. ¶ No. tex. ibi ꝙ enim eis ⁊cͣ. tex. ibi ſtra. de ꝓcu. pōt agere tā teſtes ꝓducūtur ad eūdem finem ⁊ nō pn̄t. aut et exp̄ſſiuſcauendum quaſi nunꝙͣ fuerit cautuꝫ. ſecus ſi ve qͣꝫ ꝓcur. per anto. de bu. ad alium finem ⁊ poſſunt: ut ibi dicā. Quedam iſtum tex. et rus procurator cautionem recepiſſet ⁊ dn̄s liteꝫ in. c. pe. v̓. ſe ibi no. bal. ī ſunt acta ꝑtinētia ad lit. deciſioneꝫ vt ſnīe. ⁊ iſte incoharet. nam tunc cū tranſiret cautio in dn̄m cūdus pͥnci l. i. ī. vii. col. vtrū alijs ꝓſint vel noceāt nō eſt noſtra materia nō eſſet de nouo cauēduꝫ: ut. sͣ. de ꝓcu. l. in cau palis caſus C. de acti. et de re iu. et ī hic: ſed. sͣ. de re iudi. l. ſepe. ⁊. C. ꝗbus res iudi. ſe.§. fi. ⁊. l. ſi ꝓcurator. ¶ No. etiā ex iſto ꝟ. q ſtatutum lo c. cāꝫ q̄ el. ii. quēs in pro nō no. l. i. ¶ Iuxta premiſſa q̄ro aliꝗs fuit de pu cōiuncta ꝑſonaᵈ nō eſt ꝓcurator. ⁊ ſic facit ad id in pe. col. ꝗ cu. nō verifi blico crimine accuſatus ⁊ fuerunt recepti teſtes quod dixi vobis. ꝙ enim cōiuncte perſone non fi. ſint legi. ⁊ catur in cōad offenſionē ⁊ defenſionē deinde perit ī ſtātia imo. in. l. ſe pōt ſolui: ut dixi in. l. vero ꝓcuratori. sͣ. de ſolu iuncta ꝑſope. in. vii. co ſuꝑuenit de nouo ad accuſandū ꝗdam ꝗ ſuam na: uide bal. Op. de. l. ſi an̄ acceptū. jͣ. e. ti. So. ut ibi. ¶ Selū. de re iu. in. l. i. C. q. iniuriam ꝓſequit̉ ⁊ docet ſe ignoraſſe. an teſtes cundo op. ꝙ cōiuncte ꝑſone poſſint agere ſine et eⁱ tex. ī. c. res iudi. no recepti in prima faciāt hic fidē. ⁊ videt̉ ꝙ teſtes mandato: ergo videtur idem in eis quod in ꝓ inter dilecnocet. et an tos et quod ad offenſam ꝓſint: ꝗa cōdēnatoria ſi fuiſſet lata curatore: ut. l. ſed ⁊ he. in prin. sͣ. de procu. ⁊. l. ꝓcur. in reꝫ ibi no. abb. in primo ſufficeret huic ſcd̓o accuſanti. teſtes ve ſuaꝫ dicatur maritus. C. de procu. So. lꝫ mādatum nō exiga ad id qd̓ di ꝓprie ꝓcur. ro ad defenſam videt̉ nō poſſe īduci: ꝗa abſolu tur tamē eorum factum non preiudicat dn̄o ni cit. hic bar. uide glo. in toria lata huic nō p̄iudicaret: ut. l. ſi cui.§. hiſſi mandet vel ratum habeat: ut. C. quibus res d̓ fide īſtru. .l. i. in prin. Et an cōfeſdem. de accuſa. Sed dico ſi accuſator vult uti te iudi. non nocet. l. i. ⁊ hoc in tex. ⁊ ideo cautio re .C. de ꝓcu. ſio in uno iu et bal. in. l. c ſtibus ad offenſaꝫ cogit̉ admittere teſtes ad de cepta per eos non tranſit in dn̄m. quod ſecus dicio p̄iudi ſtipēdia. C. fenſam: vt. l. petēde. C. de tem. in īteg. re. ⁊ ꝗa n̄ eſſet in vero procuratore vt dixi ſuper texcet ī alio: ui pōt ꝓ parte ratum hr̄e: ut. l. in cauſe. in prin. sͣ. de qͦ dixi. sͣ. Ex.§. ſequenti. ꝓxi. et ī pͥnde ꝓcu. ⁊ quia dꝫ vti adminiculo auctoris cum ¶ Tutor habet neceſſe exprimere ꝙ facit tuto huiuſ. l. in ꝯͣ ſua cā: ut. l. pōpo.§. cum ꝗs. de acꝗ. poſ. ¶ Serio noīe ad hoc vt preiudicet pupillo.

Iudi. ſol. ꝑfici potuerit: ut. l. ſi ſtipulatus eſſem abs te. ⁊. l. x ¶ Ibi Sed ⁊ ſi cuꝫ tutoſ: admini ſtipu. nō diui.§. plane. de ꝟbo. ob. vnde hic nō deberet ſtipulatioᶜ ob rem nō defenſam cōmitti ſtrabat: ideſt admīſtrare poterat de iure. Et no. c ¶ Nō denotabilē caſum in ꝟ. ſed ⁊ ſi ꝗdeꝫ: ꝙ illud qd̓ fa niſi trāſierit tm̄ tēpus quo iudicium potuerit pberet ſtipucit tutor eſt neceſſe ꝙ faciat tanꝙͣ tutor: ut pufici. ſed quia iſtud īcertuꝫ uel forte expectare eēt latio. Adde bar. in. l. ſti. pillus teneat̉. ¶ Cōtra hoc op. de. l. poſt morlōguꝫ: ideo cōmittit̉ ſtipulatio ab ipſo initio ad a ¶ De.l. p pulationes temª.§. i. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. qn̄ ex facto tuto. ⁊. l. cum ītereſſe totale: ⁊ quia reus in hoc grauat̉: iō admortem. viī. v. ſeu. x. q. poſt.§. i. sͣ. de admi. tu. So. qn̄ tutor ignorat ſe mittit̉ purgatio lōgiori tēpore.ſ. uſqꝫ ad ſnīam. de bar. in. l. .sͣ. de v̓. ob. ꝗ in aliena tutorē: tūc ſine dubio nō facit ut tutor: ut. l. pe. ¶ Scd̓o no. ꝙ cōtra fideiuſſorē de defendēdo .§. ſi is ꝗ. de .sͣ. de eo ꝗ pro tu. ne. ge. ſed qn̄ ſcit ſe tutorē daopus eſt noua īſtātia. nam hic uides ꝙ cōtra eū acꝗ. heredi tum ſi ꝗdem facit mētionē officij: vt ꝗa dicit taſit de nouo li. conte. ¶ Cōtra hoc op. de eo qd̓ Qn̄ tutor et ſimiles p̄ſulis tutor: lꝫ non dicat tutorio noīe facere videt̉: dixi vobis. sͣ. e. l. i. So. hic nō erat limitata certa mantur ſaut. d. l. cum poſt.§. i. de admi. tuto. ⁊. l. ul. sͣ. de īdies qua deberet ſiſtere ⁊ defendere. ideo cum cere noīe of ſti. ſi vero nō facit mentionē de officio ſi ꝗdem citius cōmittat̉ ſtipulatio lōgiori tēpore admitficij vel pro cōtractus celebrat̉ ſuꝑ re ꝑtinente ad pupilluꝫ titur purgatio: vt dictū eſt. ne ergo auferat̉ reo prio. adde qͥ no. bal. in. l. videt̉ in dubio facere tutorio noīe ſi vterqꝫ con facultas purgādi morā ſuam ẜm beneficiuꝫ hupoſt dotē. in trahētium ſciret ip̄m tutorē: ut. d. l. poſt morteꝫ ius. l. requirit̉ ꝙ de nouo fiat ꝓceſſus. auferetur .iij. et meli .§. i. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. qn̄ ex facto tu. ſecus ſi alter cō enim ſibi ſi hic ſtipulatio haberet paratā execuin. v. lec. ſol. trahētiū ignoraret uel aliud exprimeret̉: ut hic. ma. et in. l. i. tionē. ſed ſi eſſet limitata certa dies: tunc putarē .§. nūciatio tutius ergo eſt ꝙ ſemꝑ in oībus actibus appo ꝙ haberet executionē ⁊ non admitteret̉ purgade ope. no. nat̉ tutorio noīe. facit ad p̄dicta qd̓ dixi in. l. i.§. tio ultra li. cōte. ut dixi. sͣ. eo. l. i. ¶ Tertio in. l. nū. vide bar nūciatio. sͣ. de no. ope. nun. ⁊. l. ſi ita ſtipulatus iaꝫ tn̄ in prin. no. ꝙ facultas purgādi moraꝫ ꝑi to. ī hac ma teria hic et ī .§. griſogonus. sͣ. de ꝟbo. ob. In iudice aūt an mitur poſt ſolutionē factaꝫ. ⁊ ideo dico ꝙ poſt .d. l. poſt do requirat̉ ꝙ ſciat ſe iuriſditionē habere dic vt diꝙͣ facta eſt executio ſiue a iure ſiue ab hoīe tolli tē. in. v. lec. xi in. l. multū. sͣ. de cōdi. ⁊ demon. ¶ Ex ꝟ. ſi tutur facultas purgādi moram: ut hic. ⁊. l. qui ob et in. l. poſt tor. no. ꝙ quo ad res que nō ſunt de adminiſtra rem. sͣ. de cō. īde. que cōcor. cum iſta. ⁊ plene di mortem qͣſ̄ ex facto tu. tione tutoris ipſe habet̉ vt exͣneus. facit ad hoc xi in. l. ſi īſulam. sͣ. de ver. ob. et in. d. l.§. sͣ. de admi. tuto. l. vel ex parte. ⁊. l. ſi duo. ⁊ sͣ. de ¶ Stinunciatio: ⁊ In hac ſtipulatiōe. pulatio ſo. l. quero. ¶ Contra hoc op. de. l. per tutores in. l. qui mi.sͣ. de admi. tu. So. aliud ex parte cōuenti ut ibi hi donatuꝫ ſemel commiſſa ad intereſſe totale vlterius nō et bal. in. l. aliud ex parte agentis: ut hic. cōmittit̉. h. d. ¶ Op. jͣ. e. l. fi. So. ītellige hic qn̄ fi. sͣ. ſi quis ¶ ¶ Uſqꝫ modo iuriſcōſultus eſt cōmiſſa ex una clauſula ad totale intereſſe: ⁊ ca. variat. d̓ Ol rCui. tractauit de ꝑſonis que pn̄t ꝙ totum exigat̉. ſecus ſi nihil exigatur: quia pri ꝗbus oībus vide ro. ī. d. iſtam ſtipulationē recipere que ſtipulatio habet ma purget̉. vt. sͣ. l. iij. in fi. uel ſi nō exigat̉: niſi ꝓ .ſ. poſt dotē in ſe tres clauſulas: ut. jͣ. eo. l. iudicatū ſolui. Hic parte: ut. d. l. fi. jͣ. e. tunc enim alia clauſula pote ꝗ tenet opi. īcipit tractare de prima.ſ. de clauſula de defēdē rit cōmitti in alia parte. Dy. ꝯͣ queꝫ do. ⁊ de hac tractat̉ hic. ⁊ in duabus. ll. ſequen tenet Bar. Ex.§. ſequenti. ibidē. in. vj. ¶ Op. ad ver. ob rē. ẜm hoc iſta ſtipulatio nūqͣ ¶ Cum fideiuſſor venit ad defendēdum vtruꝫ lec. et in oī. cōmitteret̉: ꝗa ſemꝑ exiſteret aliꝗs qui eū defen debeat ſatiſdare. Et an ſufficiat ꝙ quis dicat ſe bus alijs lo deret cum ꝗlibet extraneus admittat̉ ad defenparatum defendere. cis predictiſ dendū: ut. jͣ. e. l. iaꝫ tn̄.§. iul. Rn̄. illud qd̓ hic di dic vt ibi di C ¶ No. tex. Nunc uideamuſ. di ſi po exexiſtere pōt: ītelligatis.i. exiſtat de facto: ut ſic ꝟ bum pōt denotet actū magis ꝙͣ potētiam: ut. l. trinſecus ⁊cͣ. quia ē notabilis tex. Iteꝫ no. caſuꝫ .iij.§. ſi ꝗs ſic acceperit. sͣ. de ſtatuli. uel aliter ⁊ in ver. ꝙ ſi ꝗs eum ⁊cͣ. ¶ Quero qn̄ fideiuſſor melius dico ꝙ tunc uidebit̉ nō poſſe extare qn̄ uenit ad defendēdum utrum debeat ſatiſdare. facta ſolēni reꝗſitione cōſanguineoꝝ ⁊ amicoꝝ tex. dicit hic ꝙ nō. ⁊ hoc uidet̉ tenere Rog. jͣ. ꝓ nullus ē qui eum defendat ẜm formā. l. item ait xi.§. ſi ex fideiuſſoribus. glo. tenet hic ꝯtrariū. ⁊ pretor.§. fi. ⁊. l. ſe. sͣ. ex qui. cau. ma. ⁊. l. hoc aūt ēt ibi qd̓ placet: quia tales fideiuſſoreſ nō habēt .§. i. sͣ. qui. ex cau. in poſſeſ. ea. ⁊ hoc ſentit glo. ⁊ mādatum de defendēdo ſed de ſoluēdo: ut. jͣ. doc. tenent. Ex.§. ſequenti. ea. l.§. in hac. ideo tanꝙͣ extraneus debet ſatiſ¶ Poſtꝙͣ facta eſt executio ſiue a iure ſiue ab dare. ¶ Sed quero hic tex. diſtinguit aut offert hoīe tollitur facultas purgādi moram. ſe defenſuꝝ cuꝫ ſatiſdatione aūt ſine. ¶ Quero ſ ¶ Mora ꝯmiſſa ī nō de utrum ſufficiat ꝙ ꝗs dicat ſe paratum defende Si plureſ. ſendēdo pōt purgari vſre ⁊ ſatiſdare: an vero ē neceſſe ꝙ habeat fideqꝫ ad ſnīam poſt ſnīam vero uel ſolutionē puriuſſores ad manus: ⁊ puto ꝙ ſic: nec ſufficiat ꝟgari nō pōt. h. d. Et eſt iſte ualde notabilis.§. ⁊ bo tm̄ offerre: ut. l. ſeruus ſi heredi. in fi. sͣ. d̓ ſtaallegaui ipſum multū fortiter in materia. l. ſi īſu tulibe. ⁊ ar. sͣ. de ſo. l. qui decē.§. idem rn̄dit in lam. sͣ. de verbo. ob. in tex. in. l. is aūt. ibi abſolui fi.§. circa qd̓ dic: ut. sͣ. de op. no. nūci. l. p̄tor ait debet: dic.ſ. ab obſeruatione iudicij. Item in. l. .§. ſi quis paratus. Item dr̄ hic iſtius ſtipulatio iam tn̄. ibi ſolutum eſt: qd̓ eſt falſum ⁊ iniquum. nis nullam partem cōmitti. ¶ Quero quare di¶ No. primo ꝙ poſt li. ꝯte. pōt purgari mora. cit nullam partem. dic ut in glo. ¶ Cōtra hoc op. de. l. ſi īſulam. de ver. ob. glo. Si ex fideiuſſoribus. nō ſolu. dicūt ꝗdam ibi in cōtractibus hic in iudicijs: uel ibi loquit̉ in principali cōuento hic in ¶ Quero quid eſt hoc dcm̄ ceteraqꝫ eadem eē fideiuſſor̄. truffe ſunt. So. ergo dicit Pe. ⁊ idē hic ſūt tres opi. una Hug. ſcd̓a Io. ⁊ q̄libet iſta ſequebat̉ dn̄s Anto. de piſis in repetitione. l. ſi rū eſt uera. tertia fuit Rog. ⁊ illam reprobaui. sͣ īſulaꝫᵇ: hoc ideo. ꝗa ſtipulatio citius cōmittitur b ¶ Si pluꝓxi. ⁊ de his tractabit̉. jͣ. e. l. ſi ante acceptum. res. l. ſi inſu ꝙͣ debeat̉. ideo in alio releuet̉: ut vlteriori tēpoEx.§. ſequenti. lam. Et ibi re admittatur purgatio. declaro hoc qn̄ ꝗs tene ¶ An ꝗ defendit ſine mādato ſi ſuccūbat repe bar. ī. ii. op. tur ad ſcm̄ nō cōmittit̉ ſtipulatio ad totale īter.ii. partiſ. tat ſumptus: ibi. Cōtra. Et quid de eo qui defē eſſe: niſi cum trāſierit tm̄ tēpus quo factuꝫ illud dit cum mādato: ibi. Scd̓o.

Vv Iudicatum ſolui. II3 Iſte ē notaꝯtra pͥncipalē. So. intellige hic qn̄ non potuit recuꝑare a ¶ In hac ſi In hac ſtipulatione. piis.§. ⁊ in expen̄. forte ꝗa aduerſarius hēbat iuſtaꝫ cām litigandi. pulatione re multis locis allegaui in ꝟ. ꝗd tn̄ ⁊cͣ. ⁊ ē gl. multaꝝ. ll. ⁊ ē Quero in caſu huius.§. quādo obtinuit qͣ actōe expen. petit ſūptus male ītellectꝰ iudicio meo. ¶ No. tex. ibi qͣſi iuxta māda An defenſor repetet. glo. innuit ꝙ vtili mandati qͣſi iuxta mandatuꝫ ſuccedēs re tū ⁊cͣ. dr̄ hic ꝙ ſi ſuccubuit repetit qd̓ ſoluit: nō tn̄ repefecerit: licet mandatum non fuerit: vt dicit tex. quod eſt petat ſūptꝰ. tit ſūptꝰ. ꝯtra ꝗa ēt illud qd̓ ſoluit nō vr̄ poſſe repetere. notabile verbum. ar. pro hoc. sͣ. man. l. fi.§. fi. Adde bar. nā ſnīa nō ligauit dn̄m: vt. jͣ. e. l. ſi an̄. ⁊. l. plautiꝰ. sͣ. de ꝓ.l. ij. C de ne Ex.§. ſequenti. go. geſ. ⁊ ī. l. cur. ⁊. l. iiij. in pͥn. sͣ. de re iudi. So. nō repetit qͣſi eū libe¶ Plures defenſores admittunt̉ vbi ꝗs ꝯuenit̉ pluri.iij.§. pe. sͣ. rauerit ab obligatōe pͥſtina qͣ tenebat̉ ⁊ repetat neg. ge. bus actionibus: ⁊ ideo ſi accuſatus de pluribus crimini de ꝯͣrio iudi vt. l. de qͣ re.§. fi. sͣ. de re iudi. ita debetis intelligere hic. bus ⁊ vnum ſit per qd̓ ingeratur pena ſanguinis in alijs cio tutele. ¶ Itē dr̄ hic ſi obtinuit repetit ſumptusª. ſecus ſi ſuccu b ¶ Si tamē debet procurator admitti: ibi. Op. plures. opp. buit. ꝯtra. C. mā. l. ēt. ⁊ sͣ. de ꝓcura. l. ꝗ ꝓprio.§. litis. di x ¶ Hic ē notabilis de. l. oīum. Si tamē plureS. gno. tex. ibi dſidecit gl. ibi loquit̉ de mādatū hn̄te. hic de eo ꝗ mādatum Sꝫ an quis nō hꝫ. ¶ Cōtra hoc iteꝝ. op. ꝗa ēt ſi nō hꝫ mādatū ſuffipoſſet agere rāte.ſ. hoc actore. ¶ No. ex tex. in eo ꝙ dicit deſideran cit negociū vtiliter eē ceptū: vt. l. ſꝫ an vltro.§. i. sͣ. de ne. per plures ꝓ te hoc.ſ. actore ꝙ in his q̄ ꝑtinēt ad vtilitatē ꝑtis iudex curatores. ge. So. gl. hic nō bene exprimit: ſꝫ alibi dicit aliud in cō nō dꝫ īterponere ſuū offm̄: niſi ad ꝑtis petitiōeꝫ facit. sͣ. Et an iudex tractibus: aliud in iudicijs. ita no. in. l. ex ꝑte in pͥn. sͣ. fa. de iudi. l. ad ꝑemptoriū. pro hoc. sͣ. de dā. infec. l. iiij.§. debeat ip̄os her. Pe. ꝟo in. d. l. ēt. vr̄ tenere ꝙ idē ſit in ꝯtractibꝰ qd̓ admittere: ul hoc aūt iudiciū. ⁊ ibi hūc paſſuꝫ plene examinaui. ¶? de bal. ī. l. i. ī in iudicijs: non tn̄ vltra declarat. nos tn̄ declaremus iſtā cūdo no. ꝙ ex parte rei defēſio nō pōt diuidi in plures. .xxiij. col. C. materiā ſic. ⁊ pͥmo videamus de eo ꝗ defēdit ſine māda ¶ Tertio no. ꝙ ex ꝑte actoris actio pōt diuidi. ¶ Op. de cōfeſ. ⁊ in to gerēdo negocia alterius. dic qn̄qꝫ ꝯſtat ꝙ vtiliter dede. l. oīumᵇ. sͣ. de ꝓcu. Sol. dicit gl. mirabiliter quando nocē. in. c. in fendit: lꝫ ſuccubuerit qd̓ pōt eē: ꝗa ītereſt rei: vt ſnīa con noſtra. de ꝓaliꝗs ꝯuenit̉ pluribꝰ act. tūc pn̄t īteruenire plures defen cur. ⁊ bar. h̓ dēnatoria det̉ ꝑꝑ ſtipulatōeꝫ de euic. vt. l. vtiqꝫ. sͣ. de rei ſores pro qͣlibet acti. ſꝫ ſi ꝯuenit̉ vna: tūc defenſio illius adde bal. in vē. ⁊. l. at ꝗ natura.§. cū me. sͣ. de ne. ge. iſto caſu ſine du non dꝫ ſcindi in plures. ita loquit̉ hic quod tene menti.l. fi. C. ſi plu bio ſūptus repetent̉: ꝗa vtiliter geſtū eſt vſqꝫ ad fi. vt. d. ad qōnē quā vidi de fcō. Unus accuſabat̉ de pluribus res vna ſen. .l. ſꝫ an vltro.§. i. ¶ Iteꝫ pōt ꝯtingere ſi expediebat reo ⁊ ī. l. ij. sͣ. de criminibus īter q̄ erat vnū qd̓ īgerebat penā ſanguinis. exercitoria. ⁊ magis defendere ꝙͣ ſnīam pati in nō defenſum: vt in cā cōparuit ꝓcurator. iudex ꝓnūciauit ip̄m nō eē admittēin. l. non tn̄. noxali ⁊ dāni infecti. iſto caſu ſimiliter repetent̉ expēſe: dū ꝑꝑ illā penā corꝑalē ẜm materiā quā dixi. jͣ. de pub. de ꝓcu. Sed vt. l. p̄tor.§. his ꝟbis. sͣ. d̓ bo. auc. iu. poſ. ⁊ idē dicemus ꝗd in tꝑe ſi iudi. l. pe.§. ad crimē. certe male fecit. nā debuit eū adactor velit hic ſi forte erat pena ꝓmiſſa ſi nō defenderet̉ longe mamittere in alijs criminibꝰ q̄ penā ſanguinis nō īgerebāt. cōſtituereⁱ ꝓ ior ꝙͣ ſit id qd̓ eſt iudicatū. nā ꝯſtat ꝙ vtiliter geſſit licet ꝗa iſta defenſio pōt ſcindi. ar. d. l. oīuꝫ. ⁊. jͣ. ad turpil. l. i. cura. ſoluꝫ ꝓ ſuccubuerit. Qn̄qꝫ vtiliter geſſit ab initio: ſed īutiliter fi .§. ſi plura. ¶ Scd̓o op. sͣ. de ꝓcur. l. ſi ꝗs cum ꝓcura.§. duobꝰ menſi niuit: ꝗa ſuccubuit. ⁊ hoc pōt ꝯtingere ſi ab initio ꝓpobus ⁊ nō ad vnius. breuiter ſi iudiciū eſt ceptum cū defūcto cogunt̉ totā cām: an ſite actiōis nō debebat reus ꝯdēnari. ſꝫ pēdente iudicio hr̄desᵉ dare unū defenſorē: vt hic. alias nō viderent̉ de reus debeat aliꝗd ſuꝑuenit ꝑꝑ qd̓ reus fuit iuſte ꝯdēnatus. qd̓ cōtin fendere. ſed ſi nō eſt ceptū cū defūcto: tūc cū ꝑ. l. xij. ta audiri. Gui. git in caſibus no. in. l. nō pōt. sͣ. de iudi. ⁊ iſto caſu expēdiuidat̉ actio inter hr̄des poterit iudiciū diuidi: vt in. l. de ſuza. ꝙ ſi in. l. iij. C. de ſe facte vſqꝫ ad id tp̄s quo vtiliter gerebat̉ repetunt̉. ſꝫ ꝯtraria. ⁊ ita ibi gl. vr̄ ſentire. ¶ Tertio op. ad id qd̓ diꝓcu. vtrū āt expēſe facte poſtea nō repetunt̉. ar. l. ſi ꝗs inficiatus. sͣ. cit de hr̄dibꝰ actoris ⁊ op. ꝙ cogant̉ ſimul agere: vt. sͣ. poſſit ꝗs ac depo. qn̄qꝫ ꝯſtat ꝙ inutiliter cepit ⁊ inutiliter finiuit: ꝗa de edili. edi. l. ꝙ ſi nolit.§. ꝙ ſi plures: ⁊ sͣ. fa. her. l. ſi facuſari de plu ſuccubuit: ⁊ tūc expēſe non repetunt̉. caſus eſt hic. ⁊ ſi di ribꝰ crimini milie. So. iſtud veꝝ: niſi natura negocij exigat ꝙ ꝑ vnū bus vnico li ceret iſte defenſor ꝙ ab initio ipſe hēbat iuſtā cām igno agat̉: vt in. ll. ꝯtrarijs. lꝫ glo. alleget iſtas. ll. pro concor. bello. vide. l. rātie: nō ꝑꝑ hoc diceret̉ vtiliter cepiſſe. nā debuit ꝯſide¶ Itē op. de. l. hmōi.§. fi. sͣ. de leg. i. So. plures hr̄des libelloꝝ. ī.§. rare anteꝙͣ ad defenſioneꝫ accederet diligēter: vt. l. ꝗ in nō cogunt̉ agere vna actiōe: vt. l. ꝯtraria. ¶ Ultimo iſte fi. de accuſa. alterius. jͣ. de reg. iur. nā lꝫ iſte aliū defendat: tn̄ finaliter c ¶ Cogunt̉ .§. facit ꝙ ſi ex ꝑte rei ꝯſtituant̉ plures ꝓcuratores inſoheredes. Ad tēdit ad actōem q̄rendā ſibi ꝯtra aliū ⁊ ideo debuit ſibi lidū: ita ꝙ nō ſit melior ꝯditio occupātis vt moris ē: ꝗ iſta add̓ bal. ab initio diligēter ꝓſpicere: vt. d. l. qui in alterius. In du talis procurator nō debeat admittiᵇ. circa quod dic vi in. l. ſi p̄diuꝫ bio ergo ſnīa declarat ip̄m nō vtiliter ab initio cepiſſe. ⁊ in. iiij. col. C. determinat̉ hodie per cano. in. c. ſi duo. de ꝓcura. li. vj. ita loquit̉ hic. ¶ Scd̓m hoc ſi q̄ris an dr̄ia ſit inter iudide edil. acti. tangam. jͣ. eo. l. ſi ante acceptum. ⁊ quod no. cia ⁊ ꝯtractus. dico ꝙ nō in effectu. ſꝫ in iudicijs eſt hoc j ¶ Iſtā materiā de re debar. in. l. iiij. plus ꝙ apparet ſnīa: ex qͣ declarat̉ inutiliter ab initio ge Adical b. ſendēda habuiſtis expedi .§. cato. in. x. ſtū. qd̓ nō eſt in exͣiudicialibꝰ. ¶ Scd̓o q̄ro de eo qui de.q. de v̓. obl. taꝫ sͣ. l. proxi.§. pe. ⁊ vſqꝫ huc materia de re iud ¶ Non de fendit cū mādato an repetat ſumptus litis. breuiter dic dicata incipiet ſtatim. jͣ. l. proxi. beat admitti aut iſte defendit vtiliter: ꝗa obtinuit ⁊ ſine dubio repeEx. l. ſequenti. Facit quod tit expē. caſus eſt hic. ſed ſi inutiliter: ꝗa ſuccubuit: tunc ¶ Que eſt rō ꝙ ſtipulatio iudicatū ſolui facilius cōmitno. bar. in. l. aut hūit ſpāle mādatū ad defēdēdū in tali cā ⁊ repetit: ſi marituꝫ. jͣ. titur qn̄ ꝯtingit mutatio ex ꝑte actoris ꝙͣ ex ꝑte rei: ibi. de adulte. et vt. l. ēt. C. mā. ⁊. l. qui ꝓprio.§. litis. sͣ. de ꝓcur. ⁊ sͣ. mā. l. Dic ergo. Et qͣliter fiat mutatio ꝑ quā mutat̉ iudiciuꝫ vide bal. ī. l. qui mutuaꝫ.§. fi. ⁊ ibi no. ⁊. l. i.§. ſi ꝓcurator. sͣ. ſi ꝗs ius ibi. Aduertatis. Et an cū ꝓcurator ꝗ ſatiſdedit ſubſtitu ſi qn̄. C. de te di. nō ob. ſi ꝟo hēbat mādatū ad ſoluēdū nō ad defenſti. ⁊ vide in it aliū extinguant̉ ſtipulatiōes. Et ꝗd operet̉ ponere in dēdū: tūc eſt idē qd̓ ſi nullū hēbat mandatuꝫ: vt hoc.§. .l. pluribus. inſtr̄is ꝓcurationū ꝙ melior nō ſit cōditio occupātis: ſꝫ de ꝓcu. ⁊ gl. Si ꝟo hēbat mandatū ad ſoluēdū: tūc ſi ꝗdē aſſumpſit qd̓ vnus incepit alius poſſit ꝓſequi vide in fi. no. ij. q. vi. c. ab initio defenſionē iniuſtā calūnioſe ⁊ euidēter ſūptus forma. ¶ Iſta ē diſ litis nō repetit: alias repeteret: vt. l. nō eſt ignotū. C. de I ate acceptū. gcilis. l. ſicut Iāte s ac ceadmi. tu. facit. sͣ. de le. ij. l. qui ſolidū.§. ēt. rō ꝗa ex eo ꝙ eſt aliqua q̄ ē in iſto libro. ⁊ diuidit̉ ī ꝑtes tres. ptū. op. de. l. hēbat neceſſe ſoluere incūbebat ſibi de neceſſitate ꝙ iu pͥmo pōit vnū dcm̄ bimēbre. ẜo ponit rōnē. tertio ponit in cauſe. Cō ſticia debiti examinaret̉. ⁊ ſic nō vr̄ ſe defenſioni ſponte duas illatiōes ex rōne. ẜa ibi. nā vt cōmittat̉. tertia ibi. ⁊ trariū tenet offerre ſicuti in p̄cedētibus caſibus. ſed ſi hūiſſet māda pau. de ca. in iō. Et breuiter hoc dicit in ſūma. Mutata cōditiōe de .d. l. iul. ī pͥn. tū ad defendēdū gl̓ale tm̄: tūc puto eſſe idē qd̓ qn̄ man fenſoris ⁊ rei de hn̄te mandatū ad nō hn̄tē: vel econtra .iiij. col. ī v̓. datū nō hꝫ. nā in hoc mādato generali nō venit vt inuti vel ip̄m pͥncipalē actore ſciente ſtipulatio iudicatū ſolui ut qn̄ cōtin liter defendat: vt. l. ſi ꝓcurator. sͣ. de cōdi. inde. ¶ Sed git mutatio cōmitti nō poterit. ſecus actore ignorāte. h. d. iſta. l. valcontra p̄dicta op. nā qſ̄i vincit recuꝑat expen. a victo. ꝑ ex parte rei de notabilis ⁊ ſubtilis. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ poſtꝙͣ pro ꝓcura ⁊c̄. quod ſin .l. ꝓperādū.§. ſinaūt. C. de iudi. ergo nō vr̄ poſſe agere tore fuerit ſatiſdatū nō poſſit reuocari: ꝗa res nō eſt ītegulariter li PP P P

De verbo. obli. mita ẜm āg. gra: vt. l. ſi defūctꝰ. sͣ. de ꝓcu. So. ſatiſdatio īpedit reuo pēdet totū. ¶ Op. de. l. iul. sͣ. qui ſatiſda. cog. vbi ſi cōin. d. l. iul. ꝗ cationē tacitā q̄ ſit morte: vt. d. l. ſi defūctꝰ: ⁊ quo ad illā tingit mutatio de nō hn̄te ad hn̄tē mandatū ſtipulatio ſatiſda. cog. reuocatiōe facit rē nō eē ītegrā: ſꝫ nō īpedit reuocatiōeꝫ nō extinguit̉. dicit glo. ẜm quoſdā ꝙ hic mutatio cōtinqn̄ ageretur actōe ſamoexp̄ſſe. ita no. in. l. an̄litē. sͣ. de ꝓcu. ⁊ ꝙͣtū ad hoc ſatiſda git an̄ li. ꝯte. qd̓ ꝓbat̉ ꝑ tex. ꝗ dicit ſi an̄ acceptū ibi poſt ſa ꝑ tex. not. tio nō facit rē nō eē ītegrā. nā ſatiſdatio eſt ꝗd p̄parato⁊ eodē mō ſoluat̉. sͣ. de ꝓcur. l. in cauſe.§. fi. hec ſo. non in. l. ẜuus. in riū ad iudicia. ⁊ p̄paratoria nō faciūt rē deſinere eſſe īte eſt ꝟa. nā poſt li. ꝯte. maior dr̄ mutatio fieri ꝙͣ an̄: ⁊ ideo fi. sͣ. de infagrā: vt. l. ſi pecuniā. de ꝯdi. ob cām. ¶ Scd̓o opp. dr̄ hic facilius deberet extingui ẜm glo. in. d. l. iulia. Preterea mi. vide ibi latius ꝑ euꝫ. in pͥn. ſtipulatōeꝫ cōmitti. ꝯͣ. ar. a diuiſiōe: aut dicis ſtipu dicit Dy. in. l. iulia. dr̄ petiturus fūdū. ⁊ ſic apꝑet ꝙ lis a ¶ Nō extī latōeꝫ cōmitti ex clauſula de re iudi. ⁊ male dicis: ꝗa tanō erat ꝯte. cū vtat̉ ꝑticipio futuri tꝑis: ſꝫ erat ꝯteſtāda. guit̉. Et ma lis ſnīa nō ligat dn̄m: vt. l. plautius. sͣ. de ꝓcu. ⁊ per ꝯn̄s Preterea hec ſo. erat cōtra caſum. l. i.§. fi. sͣ. ꝗ. mo. pig. le ẜm ange. nec fideiuſſores datos ab eo. aut dicis cōmitti ex clauſu ibi quem vivel hypo. ſol. ſoluamus ergo iſtud ꝯtra. eodem mō quo deas. la de re defendēda: ⁊ male dicis: ꝗa fuit defenſuꝫ: vt hic ſoluemus. jͣ. ꝓxi. ¶ Opp. de. l. in cauſe.§. ſi ex ꝑte. sͣ. de b ¶ Suſtine dr̄ in tex. aut dicis cōmitti ex clauſula de dolo. ⁊ male diꝓcu. ⁊. d. l. iul. So. ad. d. l. iul. ẜm quoſdam ibi loquit̉ in re. Tu adde ctū eſt: ꝗa nullus dolus īteruenit. huius timore. l. iſta tri ſtipulatiōe de iudicio ſiſti. hic in ſtipulatiōe iudicatū ſol ẜm ange. ibi bus modis ītelligit̉. ꝗdā vt Rog. dicunt ꝙ cōmittit̉ ob dē dicēteꝫ ſe ui: q̄ lec. an ſit ꝟa ꝙͣtū ad illā. l. examinetis: vt ibi: tn̄ ꝙͣtū neſcire quis rē non defenſam. Alij ꝙ cōmittit̉ ob clauſulā de re iudiad iſtā. l. nō eſt bona ſo. naꝫ cautio de iudicio ſiſti faciliꝰ ſpūs reuela Hug. ob clauſulā de dolo. Iſte lec. tāgunt̉ in glo. mag. extinguit̉ ꝙͣ cautio iudicatū ſol. vt. l. grece.§. ⁊ poſt litē uerit illi gl ſe. Rog. dicit ꝙ hic cōmittit̉ ſtipulatio ob rē nō defēſaꝫ: .sͣ. de fideiuſ. vn̄ ſi iſta extinguit̉ mutatiōe ꝑſone: multo hoc. vide ꝑ eum. nec ob. qd̓ hic dr̄ ꝙ hec res fuit defenſa: ꝗa verū eſt: ſed magis extinguit̉ illa. ſꝫ vt illa. l. ītelligit̉ in cautione iudi c ¶ Retromutata fuit ꝯditio ꝑſone. ideo nō vr̄ defendi. Iſta opicatuꝫ ſolui ꝓcederet oppoſitio de illis duabꝰ. ll. ſo. glo. trahit̉. Et ſic eſt falſa: ꝗa exͣneꝰ penitꝰ veniēs ad defenſionē īpedit iſtā ibi loquit̉ qn̄ ꝯtingit mutatio ex ꝑte actoris: hic qn̄ ꝯtin no. ī. d. l. iul. ſtipulatiōem cōmitti: vt. l. iam tn̄.§. nūc videamꝰ. sͣ. e. er cū gl. ꝑ quā git ex ꝑte rei. Iſtā tenet glo. hic ⁊ ibi oēs tenēt eā. ſed vi colligit̉ ꝙ ꝑ go multomagis ſi idē defēdat: lꝫ qͣlitas mutet̉. vn̄ legit̉ dere rōnē eſt difficile. glo. ponit hic duas rōnes pͥncipa dationē legi alio mō ẜm Io. ꝙ hic cōmittat̉ ex clauſa iudicatū ſolui. les. pͥma ꝗa in. l. nr̄a ꝑſona mutata nō defēdit̉ legitime timi ꝓcuraAd hoc qd̓ dr̄ ꝙ hec ſnīa nō ligat dn̄m. dicit Io. hoc eſt in. ll. ꝯtrarijs legitime eſt in iudicio. Iſta rō eſt falſa per toris dn̄s vi det̉ ratuꝫ ha in odiū reuocantis ꝗ nō certiorauit actorē. iſta opi. Io. verſi. ⁊ ideo. in eo ꝙ loquit̉ de ꝓcuratore ꝗ heres extitit bere qd̓ ge placet: ſꝫ nō rn̄ſio. nā hec ſnīa lata ꝯtra talē ꝓcuratoreꝫ dn̄o. Itē eſt ꝯtra vltimū rn̄ſum cū ſit mutatio de nō haſtuꝫ fuit per reuocatū actore ignorāte ligat reū ſicut ſi nō eēt reuoca bente ad hn̄tē mādatū. vel cū defenſor ſuccedit dn̄o in falſuꝫ ꝓcura tus: vt. l. ſi ꝓcuratorē. sͣ. de ꝓcu. ⁊ ibi no. ⁊. l. i. C. de ſatiſoībꝰ iſtis caſibꝰ legitime defendit. ⁊ tn̄ ſtipulatio non cō torem. d ¶ Seq̄ret̉ da. ⁊ ibi no. ⁊ iſta eſt ꝟa opi. ẜm omnes. Tertia opi. fuit mittit̉: vn̄ glo. aſſignat aliā rōnē ꝗa in. ll. ꝯtrarijs nō pōt ꝙ. l. iſta. Et Hug. ꝗ dicit ꝙ hic cōmittit̉ ex clauſula de dolo. Ad illd̓ īputari dn̄o vel eius ꝓcuratori. qͣre iteꝝ nō exegit cautio hoc ēt clariꝰ qd̓ dr̄ ꝙ hic nullus dolus īteruenit. rn̄det̉ ꝙ dolus eſt ꝓ nē: ꝗa eēt nimis graue reo ꝙ totiēs ab eo exigeret̉ ex fatenet ang. in curatorē reuocare nec certificare de hoc actorē. ſed hoc cto ipſius actoris. ſꝫ hic pōt ei īputari. nā mutata ꝑſona d. l. iul. repro bādo glo. ibi nō placet. nā hec ſtipulatio ob clauſulā de dolo cōmittidꝫ petere cautiōem de nouo cū mutatio ꝑſone cōtingat per ea q̄ dicͣ tur ad ītereſſe: vt. l. iudicatū ſolui. ⁊ ibi no. jͣ. e. ⁊. l. nouiſſcō ipſius rei. ⁊ ſic eſt ꝗd reo īputet̉. Iſta nō eſt ꝟa. nam bar. h̓. naꝫ il ſima. ſꝫ cū ſnīa liget eū eodē mō quo ligaret ſi ꝓcurator ꝓut hic loquit̉ de morte cuꝫ procurator reo hr̄s extitit. la glo. videt̉ reuocatus nō eēt: vt ſupra dixi. ergo nō intereſt actoris. velle ꝙ in ꝓnō eſt ꝗd īputet̉ reo qn̄ deceſſit. vn̄ gl. in. l. iul. ponit ducur. rei eo qꝛ Preterea cū iſta ſtipulatio cōmittat̉ ad totale intereſſe as alias rōnes. pͥma qn̄ mutatio ꝯtingit ex ꝑte actoris n̄ iudiciū teneex clauſula iudicati: vt ſupra dixi nō pōt cōmitti ex claudr̄ mutatio ꝓpͥe. nā qn̄ nullū hēbat mādatum n̄ poterat bat etiam ſi ſula de dolo: vt. jͣ. eo. l. cū q̄rebat̉. vn̄ dat̉ alia rn̄ſio ꝙ hic agere: ⁊ ſic iudiciū nullū. merito qd̓ nullū eſt nō pōt mu agat ſine mā dato ꝙ ſi p fuit cōmiſſus dolus ex ꝑte rei: vt pro ſe daretur ſnīa. nec tari. ſꝫ ex ꝑte rei pōt fieri defēſio ēt ſine mādato: ⁊ iō vꝫ ratificet̉ nō hoc multū placet. nā hic dolus nō hūit effectū ſi ponaiudiciū. ⁊ ideo ſuꝑueniēte mādato dr̄ mutari iudiciū qd̓ trahat̉ retro mus ẜm p̄cedētē lec. eē latā ſnīaꝫ pro actore. Preterea erat aliqd̓. hec rō ſic ītellecta non vr̄ ꝟa ꝑ. l. iij.§. ſi forte nā dic̄ ange. rō q̄ hic ponit̉ in tex. nā vt cōmittat̉ ⁊cͣ. locū nō hēret: te hoc eē ꝯͣ ge ex liberis.sͣ. e. vbi ex ꝑte actoris erat aliqd̓ iudiciū: ꝗa cō neralitatē. l. neamus ergo opi. Io. ꝙ hic loquat̉ de clauſula iudicaiūcta ꝑſona agebat. ⁊ tn̄ ſuꝑueniēte mādato vel ratihalꝫ. sͣ. de iudi. ti. Sumus expediti de pͥmo ver. venio ad ver. ꝙ ſi quis. bitiōe nō extīguit̉ª. vn̄ nō plꝫ iſta rō: lꝫ gl. videat̉ illā vel vide bal. in ¶ Op. de pͥn. huius. Sol. dicit Rog. ꝙ qn̄ actor ſcit ſtile ſuſtinereᵇ. in. d. l. iul. do. Mar. ſill̓. ītelligit iſtā rōneꝫ .d. l. iul. in fi. pulatio nō cōmittit̉ ob rē nō defenſam: ꝙͣuis nō defenprin. alio mō: vt dicamꝰ ſic. ex ꝑte actoris n̄ pōt ꝗs venire ī iu e ¶ Rō v̓a ē. dat̉: ꝗa nō eſt illud indiciū in quo fideiuſſores ſe obliga dicio: niſi actoris noīe. ⁊ iō ſuꝑueniēte mādato vel ratiEt de hoc ē uerūt. ⁊ ſic iſtud non defendi cōmittit̉ in alio iudicio ꝙͣ habitiōe retrotrahit̉ᵉ: ⁊ fingit̉ negociū ſemꝑ ad actoreꝫ no. gl. ī. d. l. in eo: in quo fuit facta ꝓmiſſio. ſed in pͥn. lꝫ ſit aliud iudi iul. in addit. ꝑtinuiſſe: vt. l. ſi pupilli.§. vn̄ q̄rit̉. sͣ. de ne. ge. merito ſti quam ibi cō ciū: tn̄ eſt ꝗd īputet̉ reo qui ꝓcuratoreꝫ reuocauit. Iſta pulatio cōmittit̉: ꝗa nulla variatio. ſꝫ ex ꝑte rei pōt quis muniter teglo. Rog. ꝓſequit̉ opi. ſuam. qd̓ sͣ. reuocaui. ideo dicas venire ad defēdēdū aliū ſuo noīe. vn̄ ſuꝑueniēte māda nēt doc. Ad ꝙ sͣ. in pͥn. l. ſnīa tenet eas ꝑſonas qͣs teneret ſi reuocato eū defēdit alieno noīe: ⁊ ſic cōtingit mutatio: nec pōt dūt tn̄ ꝙ pōt tio ſecuta eēt. ſecus in hoc ver. qn̄ actor ſciuit: quia tunc alia ratio aſſi retrotrahi cū eiꝰ noīe n̄ ſit geſtū. ẜm iſtā rōnē ſeq̄ret̉ ꝙ. l. gnari videlꝫ ſnīa reū nō ligat: ideo fideiuſſores nō tenent̉. Quid aūt iſtaᵈ n̄ hēret locū: niſi cū aliꝗs vēit ad defēdēdū ſine mā ꝙ oīs ꝓcura velit dicere Rog. cū dicit ꝙ eſt aliud iudiciū declarabo dato ſuo noīe aīo nouādi. ſecꝰ ſi vēiret vt ꝓcurator lꝫ nō tor veniens vobis. ¶ Uenio ad ver. na vt cōmittat̉. ⁊ op. de pͥn. hueēt. vel ſi vēiret ad defēdēdū tāꝙͣ gerēs negocia rei: ꝗa ex ꝑte acto ius. l. vbi mutat̉ cōditio ꝑſone: tn̄ ſtipulatio cōmittitur. ris ſemꝑ al tūc ſuꝑueniēs ratihabitio vl̓ mādatū rei traheret̉ retro leg. mādatū So. dicit glo. ꝙ illa rō nō eſt ſufficiēs. ſꝫ eſt rō: ꝗa qn̄ ac⁊ nulla ꝯtīgeret mutatio ẜm eū: qd̓ tꝫ guil. de cu. in. d. l. ⁊ venit tāqͣꝫ tor fuit ſciēs reus ꝗ reuocauit ꝓcuratorē nō fuit in dolo iul. hoc n̄ plꝫ mihi ꝑ iſtuꝫ tex. ꝗ loꝗt̉ gn̓aliter. Preterea ꝓcur. iō mā ſed in pͥn. l. fuit in dolo ẜm Hug. iſta glo. proſequit̉ lec. datuꝫ ſuꝑue qn̄ aliꝗs defēdit ſine mādato ꝑ ſnīaꝫ ꝯtra eū latā. ip̄e ſo Hug. quā ſupra reprobaui: ideo dicas ꝙ in pͥn. non vi niēs nō alte lus d̓fēſor obligat̉. ⁊ ꝓ illa fideiuſſor īterceſſit. ſꝫ qn̄ ſuꝑ rat cōditōeꝫ mutata ꝯditio ꝓcuratoris cū eodē mō reus ligaret̉ per uenit mādatū ſnīa ligat dn̄ꝫ: vt. l. plautiꝰ. sͣ. de ꝓcu. ⁊ ꝓ ꝑſone: immo ſnīam ſicut pͥmo. ¶ Uenio ad verſi. ⁊ ideo op. sͣ. de his illa obligatōe fideiuſſor nō īterceſſit. merito nō dꝫ teneipſaꝫ v̓ificat qui no. infa. l. ẜuus. vbi eſt idē iudiciū: ⁊ tenet̉ ſi fideiuſſi ex ꝑte rei ri. nec curo ſi ipſe defēſor īteruenit tāꝙͣ geſtor negociovenit ſine ali ſor vel ꝓcurator ſuccedit dn̄o. So. glo. nō ſol. Alij dicūt rū: ꝗa fideiuſſor nullū hūit reſpectū ad illā obligatōem quo mādato ꝙ remanet idē iudiciū quo ad pͥncipales ꝑſonas: vt ibi que oritur ex illo negocio geſto: ſꝫ ſolū ab obligatiōeꝫ q̄ ⁊ nō tanqͣꝫ ꝓ nō quo ad fideiuſſores: vt hic. Tu dic ꝙ lꝫ ſit ideꝫ iudicurator. Mā oritur ꝑ ſnīaꝫ q̄ mutatur ꝑꝑ ſuꝑueniēs mādatuꝫ. ¶ Dic ciū: tn̄ nō eſt eadeꝫ ꝯditio ꝑſone qd̓ requirit̉ ad hoc: vt datuꝫ ſuꝑue ergo ꝙ rō ꝟa ēᵉ: ꝗa qn̄ ꝯtīgit mutatio ex ꝑte actoris nō niēs bn̄ altehec ſtipulatio cōmittat̉. ¶ Uenio ad vltimū rn̄ſuꝫ ⁊ hic mutatur ille reſpectꝰ: cuiꝰ reſpectu fideiuſſor interuenit.

VV Iudicatum ſolui. f4 nā ipſe ſꝑ ꝓmiſit reſpectu iuris qd̓ ē: vel erat apd̓ actorē. ſtātiā reſpectu iuris ſui vtilis abſqꝫ aliqͣ ceſſione ſibi fcārat eius ꝯdi ⁊ ſiue iudiciū exerceat ꝑ actorē vel eius ꝓcuratorē: vel ꝑ vt. l. paulꝰ. sͣ. de ꝓcur. ⁊. l. dn̄s litis. C. de ap. ex ꝑte ꝟo rei tionē. ⁊ iacō eiꝰ ꝯiūctā ꝑſonā: ſꝑ illd̓ ius actoris ī iudicio deducit̉. ſed extinguit̉ ſti pōt ꝓſeꝗ ēt ꝗlꝫ ſi ad eū ius īſtātie n̄ ꝑtīeat: ꝗa ꝗlꝫ pōt ve qn̄ ꝯtīgit mutatio ex ꝑte rei mutat̉ iſte reſpectꝰ: cuius re pulatio fidenire ad d̓fēdēdū: vt. l. iā tn̄.§. nūc videamꝰ. sͣ. e. ⁊ iſto ca iuſſoria: qd̓ ſpectu fideiuſſor ꝓmiſit. Ecce ī exēplis. l. nr̄e qn̄ hn̄s mā ſu ēt dr̄ idē iudiciū: h̓ ē eadē īſtātia. ⁊ qd̓ h̓ dr̄ ꝙ ē alid̓ iu ſatis placet. datum d̓dit fideiuſſores ꝓmiſerūt fideiuſſores reſpectu ſed nō vidediciū dꝫ ītelligi.i. alia ſnīa ꝑꝑ diuerſitatē effectꝰ. ¶ Ulte ſnīe q̄ ligaret dn̄ꝫ ⁊ feret̉ in ꝓcuratorē ſecuta reuocatiōe tur de mēte riꝰ q̄ro ꝗd ſi ꝯtīgat mutatio h̓ mō: ꝗa ꝓcurator ꝗ ſatiſde mādati: ſi iſte reſpectꝰ n̄ mutat̉: ꝗa actor ignorauit n̄ exMar. ſill. vt dit ſubſtituit aliū: an extīguent̉ ſtipulatiōes. Rn̄. aut ꝓrefert bar. a tīguitur ſatiſdatio. ſecꝰ ē ſi mutat̉: ꝗa actor ſciuit: ꝗa tūc curator ſubſtituit aliū ex ꝟtute mādati ſibi ſcī de ſubſtiproxi. ſnīa n̄ tꝫ niſi illū d̓fēſorē ſine mādato. Idē ī alio exº qn̄ ꝓ a ¶ Duo ſūt tuēdo: ⁊ tūc ille ſubſtitutꝰ vr̄ ꝯſtitutꝰ a dn̄o: vt l. i. circa fi. curator hr̄s extitit dn̄o. nā reuocatū eſt mādatū cū ipſe vidēda. vide .sͣ. de ꝓcu. ⁊ iō ſic̄ mutatiōe ꝑſōe ꝓcuratoris extīgueret̉ bal. ī. l. iij. C. idē rei ſue ꝓcur. eē n̄ poſſit: ⁊ ſic ī eū tāꝙͣ in ꝓcuratorē fa ſatiſdatio. ita h̓. ſꝫ ſi ꝓcurator ſubſtituit eū ex ꝟtute iuris de app. ctū ſnīa ferri n̄ pōt. Idē ī tertio rn̄ſo qn̄ d̓dit fideiuſſorē ſui ſibi q̄ſiti ꝑ ꝯteſt. tūc n̄ extīguit̉ᵉ ſicuti qn̄ reꝰ ſatiſdedit b ¶ Hoc mō d̓fēſor ſine mādato. nā īterceſſerūt fideiuſſores reſpectu Adde quod pro ſeip̄o. ⁊ ip̄e idē d̓dit ꝓcuratorē: vt no. h̓ ī gl. ⁊ dixi. sͣ. ſnīe: q̄ ip̄ꝫ d̓fēſorē tm̄ ligaret ſecuto mādato ligat dn̄ꝫ. ⁊ no. bar. in. l. Et iō dico qn̄ reꝰ d̓dit plures ꝓcuratores h̓ adiectoᵇ: ꝗ ꝓcurator p̄ſic n̄ ē illa ſnīa ꝓ qͣ īterceſſit. merito ſatiſdatio extinguit̉. nō ſit melior cōditio occupātis: ſꝫ qd̓ ꝑ vnū ceptū fuerit ſentis. d̓ v̓b. ¶ Ad vnū tn̄ aduerte ꝙ illa ꝟba ſolutōis glo. ꝙ ī ꝯͣrijs aliꝰ poſſit ꝓſeꝗ. ⁊ ſi lis fuerit cepta ꝑ vnūꝗ d̓dit fideiuſſo ob. ⁊ bar. in ꝯtingat mutatio ex ꝑte actoris: h̓ ex ꝑte rei ſūt bōa ꝙͣtū .d. l. mutari res. ſi poſtea fuerit ꝑ aliū termīata extīguit̉ fideiuſſoris .sͣ. de ꝓcur. ad caſū. ll. ꝯͣriaꝝ. ſꝫ tu potes loꝗ gn̓aliꝰ ẜm pe. vt dicamꝰ datio: ꝗa ille aliꝰ ſuꝑueniēs ē datꝰ a dn̄o n̄ a ꝓcuratore. ⁊ c ¶ Non ex ꝙ ibi ꝯtīgit mutatio ex ꝑte recipiētis ſatiſdatiōem: h̓ ex iō ē ſatiſdādū ꝓ alio ſuꝑueniēti. ¶ Ultīo circa iſtā mate tinguit̉. Sꝫ ꝑte ſatiſdātis. Per h̓ volo dicere ꝙ ſi actor d̓diſſet ſatiſ ꝗd ſi fiat mu riā q̄ mutatio faciat extīguere iſtā ſtipulatōeꝫ diſtinguedatiōem ẜm formā aucͣ. gn̓aliter. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. ⁊ ẜm for tatio rei: eo vt dicam plene. jͣ. eo. l. cum apud ſempronium ꝗa ingredit̉ mā aucͣ. libellū. C. d̓ li. ꝯͣ. ſi ex eiꝰ ꝑte ꝯtīgeret mutatio exᵉ ¶ Hāc. l. d̓clamonaſteriuꝫ tīgueret̉ datio fideiuſſoris: ꝗa mutaret̉ reſpectꝰ. ¶ UlUdicatū ſolul. ca vt in glo. vel det ſe in teriꝰ op. d̓. l. iij.§. ſtipulatōeꝫ.§. e. So. eodē mō ibi ex ꝑte arrogatōem 1 ¶ Iſta ē bovide ꝑ doc. actoris ꝯtīgit mutatio h̓ ex ꝑte rei. ¶ Itē op. sͣ. d̓ iudi. l. I ad defēdēdū. na. l. C Que s in. d. l. iul. ꝗ lꝫ. So. ibi d̓ ſatiſdatōe nihil dic̄. Expeditꝰ d̓ ꝯrijs vēio ad ro qn̄ h̓ eſt ꝙ dn̄s teneat̉ ſatiſdare ꝓ ſuo ꝓcura ſatiſda. cog. qōes. ⁊ pͥmo q̄ro h̓ dr̄ ſi an̄ iudiciū. Quero ꝗd ſi poſt li. ad hoc bene tore. Rn̄. qn̄ dn̄s ē pn̄s ī ciuitate vel ī ortis ẜm gl. vt. l. et ꝯ. ꝯtīgat h̓ mutatio. gl. dic̄ idē ꝑ rōeꝫ q̄ pōit̉ ī tex. Alij di fac̄. l. ij. ⁊ qd̓ qui ī foro. de ꝓcu. ſecꝰ ergo ſi dn̄s eēt abn̄s. ¶ Sed q̄ro ibi no. de cu cūt ꝯͣ: ꝗa pꝰ ꝓhibere n̄ pōt. ita dr̄ ī gl. i. ꝓ cuiꝰ d̓claratiōe ꝗd ꝓpoſitū vtꝝ dn̄s ſatiſdet vel aliꝰ. Aduerte h̓ eſt vtile ra. bo. dam. duo ſūt vidēdaª. pͥmo an̄ pꝰ li. ꝯ. poſſit fieri ex ꝑte rei iſta ꝑꝑ dilatōes. nā ſi ꝓcurator cū mādato peteret dilatōeꝫ An autē iſte mutatio. Rn̄. ꝙ qn̄ īcepit d̓fēdere ꝓcurator pꝰ li. ꝯ. nō p̄t ſubſtitutus ad faciēdū cōparere dn̄m: vt ꝓ eo ſatiſdet daret̉ ſibi iſte poſſet reuoreuocari eo īuito ſine cāe cognitione: ſꝫ eo volēte pōt re terminꝰ ſi aſſereret dn̄m eē pn̄tē: alias ſecꝰ. defēſor ꝟo ſi cari a ꝓcur. uocari ēt ignorāte actore: vt no. ī. l. ſi ꝓcuratorē. ī fi. sͣ. d̓ ne mādato n̄ pōt iſtā dilatōeꝫ īpetrare: ꝗa ipſemet dꝫ ſi vide bar. in ꝓcu. ī fi. vltīe gl. ſꝫ qn̄ ab initio d̓fēdit aliꝗs ſine mādato .d. l. poſt litē bi inuenire fideiuſſorem. ita ītelligit hāc. l. Iaco. de are. tūc puto ꝙ aduerſario īuito n̄ poſſit fieri pꝰ li. ꝯ. iſta muin fi. sͣ. de ꝓ¶ Quero an ſufficiat illa ſatiſdatio quā dn̄s fac̄ in īſtr̄o cura. tatio. nā cū ille d̓fēſor ceꝑit eē obligatꝰ actori iſta actio n̄ ꝓcurationis. dic vt dixi. sͣ. e. ſuper rubri. d ¶ Hoc adie pōt auferri ab īuito: vt. l. ſtichū ī fi. sͣ. d̓ noua. ¶ Hoc p̄cto. Adde 3 ¶ Op. gl. de. l. ſi ꝗs tibi miſſo vēio ad alid̓: vtꝝ ſi ꝯtingat mutatio ex ꝑte rei pꝰ li. I ſeruū S. guum. C. de euic. Sol. ibi bar. ī. l. ſi ꝗs ꝯ. liberent̉ fideiuſſores dic̄ ꝙ ſic: vt h̓ dic̄ gl. ⁊ ē tex. ī. l. i. in fi. sͣ. eo. deceſſit an̄ li. ꝯ. h̓ poſt. ⁊ eodē mō ſoluit̉. l. ſi ſer Udi in fi. sͣ. ꝗ. mo. pig. vel hypo. ſol. ¶ Quero ꝗd ſi dn̄s ſatiſ uus. sͣ. de euic. rōnem huius vide vt no. in glo. sͣ. de rei catū dedit ꝓ ſeip̄o ī caſibꝰ ī ꝗbꝰ ſuo noīe ꝯuētꝰ oliꝫ ſatiſdabat ven. l. vtiqꝫ ſolvt dixi vobis ī. l. ſi cū hoīeꝫ. sͣ. d̓ fideiuſ. ſi poſtea dat ꝓcu ui. Sed an ¶ Op. jͣ. e. l. vir bonus. dic vt iſta. l. debeat ratorē: an fideiuſſores teneant̉. gl. h̓ ī vltīa ꝑte. l. ſuꝑ ꝟ I reu S. ibi uidebitis. intelligi de bo ſatiſdederit: dic̄ ſtipulatōeꝫ n̄ extīgui: ⁊ bn̄ dic̄ ꝗa nō Ex. l. ſequenti. obſeruatiōe mutat̉ ille reſpectꝰ cuiꝰ reſpectu īterceſſit fideiuſſor. nam ⁊ oblig. vide ¶ Que ſint exceptiones que impediant litis ꝯteſtatioip̄e īterceſſit ꝓ ſnīa q̄ teneret dn̄ꝫ. ſꝫ ſnīa lata ī ꝓcuratorē in. d. l. ſi reꝰ nem ⁊ qualiter debeant proponi. paratus. de tꝫ dn̄m. ergo ⁊cͣ. ſecꝰ ſi ſuꝑuēiſſet defenſor ſine mādato. x ¶ Iſta. l. procura. ¶ Ulteriꝰ q̄ro. nos hēmꝰ h̓ ī pluribꝰ gl. ꝙ ꝑ talē mutatio Cm querebatur: diuiditur nē mutat̉ iudiciū. ita no. ī pͥma gl. mag. q̄ ē ſuꝑ v̓bo con in ꝑtes ꝗnqꝫ. pͥmo pōit vnā. q. ẜo on̄dit dubiū trac. poſt pͥn. idē dr̄ ī alia glo. mag. q̄ eſt ſuꝑ v̓bo ꝯmitti. qōis. tertio facit vnā allegatōeꝫ ī qōe. qͣrto qōeꝫ d̓termique īcipit ꝙͣuis. idē dic̄ vlt. gl. mag. circa pͥn. ꝗd dicemꝰ. nat. ꝗnto pōit vnā nouā qōeꝫ. ẜa ibi. dicebā. tertia ibi. ec ¶ Aduertatis: iſta mutatio pōt fieri altero d̓ tribꝰ mōis. ce enī. qͣrta ibi. ꝓinde vidēdū. ꝗnta ibi. ꝓinde ⁊ ſi forte ⁊ h̓ n̄ d̓clarāt doc. alicubi. vno mō ẜm ꝙ no. ī. l. mutari. sͣ vſqꝫ ad.§. fi. ⁊ breuiter. h. d. Diffinitiua lataꝯͣ ꝯtumacē de ꝓcu. qͣſi oīa acta d̓ nouo fiāt: lꝫ vno momento. ſic reci extīguit actōeꝫ cōpetētē ob rē nō defēſaꝫ: niſi ſuꝑ ea fupio libelluꝫ ꝓut receptꝰ fuit. ⁊ ſic li. ꝯͣ. ⁊ ſic rn̄. iſto caſu dr̄ erit pͥus lis ꝯte. Itē quocūqꝫ mō deſinat actio cōpetere mutari iudiciū: h̓ ē īſtātia. ⁊ h̓ caſu extinguerent̉ ſatiſda vel lis fuerit terminata ſtipulatio ob rē n̄ defēſam finit̉ tiōes: tā ex ꝑte actoris ꝙͣ ex ꝑte rei: vt. l. ij. sͣ. e. ⁊. l. iij. ſꝫ et .h. d. iſta. l. notabilis. tex. ibi vnā clauſulā dic.i. vnā ꝟbo ſi forte ex liberis ī fi. dēret ergo iſto caſu ex ītegro ꝓmit rū ꝯceptionē. ¶ Itē ibi vna clauſula.i. ad vnū ītereē cō ti: vt. d. ll. Qn̄qꝫ ſit iſta mutatio ꝑ ceſſiōem iure īſtātie: vt mittat̉. Dy. vel dic vna clauſula.i. una ꝟborū cōceptio. no. ī. d. l. ī cāe.§. ſi ex ꝑte. sͣ. d̓ ꝓcū. ⁊ iō huiꝰ ceſſiōis ē: ꝗa Itē ibi cōmitti poſſit ⁊ vr̄ ꝙ n̄ ecce enī ⁊cͣ. ut ſequit̉. Itē ad h̓ vt ſnīa valeat reꝗrit̉ ꝙ ꝓcedat libellꝰ ⁊ li. ꝯͣ. vt. l. ꝓtex. ibi ceꝑit n̄ defēdi. ⁊ iō cū n̄ uideat̉ cōmiſſa ex clauſu latā. C. d̓ ſen. vn̄ ſi vnꝰ ē effectus dn̄s īſtātie ſnīa n̄ poſſet la ob rē non defēſam ꝯſtat cōmiſſam eē ex clauſula iudiferri: niſi ad illū aliū ꝑtineret ius īſtantie. iō ſit iſta ceſſio cati. ¶ Op. C. de ſecū. nup. aucͣ. ſed ⁊ ſi ꝗs. So. ibi obli iſto caſu. ſi ex ꝑte actoris fiāt n̄ extīguūt̉ ſtipulatiōes qͣs gatio ſepiꝰ cōmittit̉ ā lege n̄ ex pcō. ¶ Iteꝫ op. jͣ. ti. i. l. ſi ipſe recepit vt ibi. ſecꝰ ī ꝓmiſſiōibꝰ qͣs feciſſet: vt ſupͣ dixi. ꝓcurator. ⁊. l. n̄ qͣſi.§. ſi ꝗs curator. sͣ. ti. i. So. ſtipulatio ſꝫ ex ꝑte rei extīgueret̉ ſatiſdatio: vt hac. l. tn̄ diceret̉ idē ſemel cōmiſſa ad totale intereē n̄ pōt āpliꝰ cōmitti: vt h̓. iudiciū ⁊ eadē īſtātia. ⁊ qd̓ ī iſtis gl. dr̄ ꝙ n̄ ē idē iudiciuꝫ ſecꝰ ſi eēt cōmiſſa ad ītereē ꝑticulare. qd̓ dic vt plene didꝫ ītelligi: h̓ ē n̄ ē eadē ſnīa ꝑꝑ diuerſitatē effectꝰ: vt dixi xi ī. l. ſi ſic. sͣ. de ꝟ. ob. tāgā ꝓut ad pn̄tē. l. ꝑtinet. jͣ. e. l. fi. ſupͣ. Tertio mō fit iſta mutatio h̓ mōᵇ: ꝓcuratori ꝯpetit ¶ Itē op. dr̄ h̓ ꝙ ob rē n̄ d̓fēſaꝫ ſtipulatio cōmittit̉ cum directū ius īſtātie dn̄o ꝯpetit vtile. pōt dn̄s ꝓſeꝗ eādē in ſuꝑ ea fuerit lis ꝯte. ꝯͣ īmo cōmittit̉ ſtatī cū n̄ defendit̉: PPPP ij

De verbo. obli. Ir bo ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ ex claua vt. sͣ. e. l. iij.§. ob rē. So. v̓e cōmittit̉. ſꝫ ſecuta ſnīa credit̉ X clauſula. ſula doli n cōmittat̉ in nus. nō cōmiſſa fictiōe iuris: niſi fuerit lis cōte. ita loquit̉ hic. Uide quod ſolidū: vt. jͣ. e. l. nouiſſima. So. ꝙ hic dr̄ īſolidū ¶ Sꝫ op. ꝯtra. hoc li. ꝯte. nō īpedit purgari morā ſtipu no. bar. in. l. declarat̉ in tex. ꝗa ꝓ ꝑte litis pōt cōmitti ⁊ ꝓ ꝑte nō. Itē latiōis ob rē n̄ defēſam. īmo quocūqꝫ defēdēte vſqꝫ ad nō videt̉. ⁊ ī .l. i. sͣ. de re dr̄ īſolidū reſpectu fideiuſſoris: ꝗa ꝗlꝫ tenet̉ inſolidū: lꝫ ſnīaꝫ extinguit̉: vt. l. iij.§. fi. ⁊. l. an tn̄.§. nūc videamꝰ. sͣ. iudi. ⁊ ibi vi hēat bn̄ficiū epiſtole. n̄ aūt ītelligas īſolidū: hoc eſt a to .e. ſꝫ ille ī quē fert̉ ſnīa ex hermodicio vr̄ cōꝑere: ⁊ ſe detale intereſſe: ꝗa iſtud nō hꝫ locū in clauſula de dolo: lꝫ fēdere: ꝗa eiꝰ abn̄tia dei replet̉ pn̄tia: vt. l. ꝓperandū.§. b ¶ Impedit hēat locū in alijs clauſulis vt vidiſtis in. l. cuꝫ querebat̉. litis conteſſināt reꝰ. C. de iudi. ergo et poſt li. ꝯte. ſecuta ſnīa extin¶ No. d̓ ex Ex. l. ſequenti guit̉ ſtipulatio. Sol. qn̄qꝫ poſt rē n̄ defēſaꝫ ꝗs n̄ cōparet ceptionibꝰ li ¶ Exceptio que cōpetit ꝯtra aliquē ꝓpter reꝫ quā hēre ad defēdēdū vel ꝟe vel ficte: ⁊ tūc ſtipulatio cōmittit̉ cū tis īgreſſum ſibi non licet impedit litis ingreſſum. effectu: vt. l. iij.§. ob rē. sͣ. e. qn̄qꝫ cōꝑet ad defendēdū fi īpedientibꝰ. Iſta eſt notabilis. l. Adde nota. cte: ⁊ tūc extīguit̉ ſtipulatio. ita demū ſi lis n̄ fuerit ꝯt. vt Ir bonus. TOp. sͣ. e. l. ſi reꝰ. Hu bal. in. l. exhic. qn̄qꝫ cōꝑet ad defēdēdū ꝟe ⁊ ſtipulatio ob rē n̄ decep. ad fi. C. ius timor̄ ſūt h̓ plures opi. lec. pͥma ꝙ ibi loꝗt̉ fēſaꝫ extinguit̉ niſi ſuꝑ ea fuerit lata ſnīa vel ſolutio fcā: de ꝓbati. Et qn̄ ꝗs n̄ cogit̉ ſe defēdere pͥuilegio ꝑſonali cōpetēti ipſi vt. l. ꝯtraria. ¶ Quero hic dr̄ ꝙ reꝗrit̉ li. ꝯte. q̄ro ſuper ad materiaꝫ adde ꝙ exce reo. hic ꝟo qn̄ ꝗs n̄ cogit̉ ſe defēdere ꝑꝑ naturā actiōis quo reꝗrit̉ li. ꝯte. glo. vacillat. dic ꝙ reꝗrit̉ li. ꝯte. ſuꝑ ſti ptio tranſaītētate: vt ꝗa ꝯtra pr̄eꝫ ⁊ pr̄onū ītentabat̉ actio famoſa: pulatiōe ob reꝫ n̄ defēſam: vt pꝫ ex tex. ¶ Ultīo aduerte ctiōis. excevel rōne rei petite: vt ꝗa iudeꝰ petebat mācipiū xp̄ianuꝫ ad vnū. dr̄ in. c. i. de li. ꝯte. li. vj. ꝙ exceptio rei finite īpeſol. ⁊ excep. vel petebat̉ liber īprobate lectiōis. Iſta ſol. ē ſatis bona accep. ⁊ exce dit li. ꝯte. ſꝫ in hac. l. in ꝟſi. ꝓinde ⁊ ſi forte. colligit̉ ꝙ ex ptio rei fini ẜm quā nota: ꝙ iſta exceptio q̄ cōpetit pr̄i ⁊ pr̄ono ne in ceptio ſolutiōis trāſactiōis ⁊ acceptilatiōis eſt exceptio te. Item qn̄ tētet̉ actio famoſa īpedit li. ꝯte. ꝗa tex. hic dicit p̄tor iurei finite. ergo li. ꝯte. īpedit. ⁊ de exceptiōe ttāſactōis n̄ ē cautum eſſet diciū accipe n̄ cogit̉. ¶ Itē no. ꝙ illa exceptio q̄ ꝯpetit dubiū: vt. l. elegāter.§. ſi poſt. sͣ. de ꝯdi. īde. ⁊. l. frīs. C. d̓ hoc mō vide ꝯtra hr̄ticū vel iudeū vel ꝯtra aliū petentē rē quā ſibi ha lꝫ nō det̉ ac trāſac. Idē puto de exceptiōe ſolutiōis ⁊ acceptilatōis. tio ⁊ ſimilia ber̄ n̄ lꝫ īpedit li. ꝯte.ᵇ ẜm hāc lec. quā tene mēti ꝑꝑ ſtatu ⁊ de qͣlꝫ alia ꝑ quā ꝯcludit̉ actori actōeꝫ n̄ cōpetere. hoc Itē exceptō ta terraꝝ q̄ ꝓhibēt n̄ ſubiectos ⁊ nō alliberatos hr̄e poſ ꝓbat̉. Prīo ꝑ iſtā. l. q̄ dicit iſtas eē exceptiōes rei finite. iuriſiurādi ī ſeſſiōes in territorio. ¶ Scd̓o mō legit̉ ꝙ hoc intelligit̉ Scd̓o ꝓbat̉ ꝑ. l. ſi pupilli.§. videamꝰ. sͣ. de ne. ge. vbi dr̄ pediunt: qd̓ vltimū limi qn̄ lis erat finita trāſactiōe ſolu. vel accep. vt. l. cū quere. ſine actione nemo exꝑit̉. īpedit ergo. l. ip̄m exꝑiri. ⁊ ſic ī ta ⁊ amplia: bat̉.§. ꝓinde. sͣ. e. ⁊ ita ītelligit Io. ꝙ no. ꝗa ẜm hoc eſt pedit ne ꝗs exꝑiat̉ ne agat: īpedit ergo ꝯte. ſimile videvt dixi in. l. exp̄ſſū hic ꝙ exceptio ſolutiōis ⁊ acceptilatiōis impedit tis in. l. nā poſtea in pͥn. sͣ. de iureiu. vbi p̄tor dicit actōeꝫ .ij. in fi. sͣ. de li. ꝯte. nā hec glo. ſe refert ad illos caſus ꝗ ponunt̉ in.§. iureiur. Itē nō dabo. idē ē dicere ꝙ nō patiar eū agere. ⁊ iō exceptio limita vt ibi ꝓinde. ⁊ ſic oēs illi caſus ꝗ ibi ponunt̉ īpediūt li. ꝯͣ. Alij iuriſiur. īpedit li. ꝯte. hoc tn̄ ita demū eſt veꝝ ſi iſte excedixi qn̄ īpe ſoluūt ꝯtra aliter ⁊ dicunt. refert an exceptio ſuꝑueniat ptiōes pn̄t ꝓbari īcōtinēti. alias ſi reꝗrerēt altiorē īdagi ditur litis ī poſt ſatiſdationē datā ⁊ ꝗs dꝫ defēdi: vt. l. ꝯtraria. an cō nē reẜuarent̉ poſt li. ꝯte. ita no. in. l. nā poſtea in pͥn. sͣ. d̓ greſſus in. l. petebat tꝑe īterpoſite ſatiſdatiōis: ⁊ tūc n̄ dꝫ defēdi: vt poſtquaꝫ liti iureiur. Eſt tn̄ aduertēdū in mō ꝓponēdi iſtā exceptōeꝫ C. d̓ pac. qd̓ hic. ¶ Ad iſtā lec. vꝫ ad pͥmū mēbrū op. sͣ. e. l. hec ſtipu nā dꝫ ꝗs dicere. dico n̄ potes agere: ꝗa n̄ hēs actōeꝫ. ſec duplicit̓ ēt li ſi diceret. dico ꝙ n̄ foues iuſticiā: ꝗa ſolui: ꝗa tūc nō oplatio. vbicūqꝫ qn̄cūqꝫ ſuꝑuenit cā ꝑꝑ quā ꝗs n̄ dꝫ defen mita. primo di ſtipulatio cōmittit̉. So. ibi loꝗt̉ in cā ꝑemptoria que poneret̉ ad ꝓceſſuꝫ: ſꝫ magis ad merita cāe. ¶ Ultimo qn̄ n̄ fuit ſcā mentio litis ius agētis ꝑimit: vt ſolutio trāſactio ⁊ ſimilia. ſꝫ. l. ſi reꝰ. no. hic ꝙ ſicut fideiuſſio de iudicio ſiſti extinguitur lata pēdentie vt loꝗt̉ qn̄ ſuꝑuenit quoddā bn̄ficiū tēporale ⁊ perſonale. ſententia: vt. l. grece.§. ⁊ poſt litem. sͣ. de fideiuſſo. ita ficōſuluit pe¶ Itē ad ſcd̓m mēbrū op. ꝗa ſi exceptio cōpetebat tꝑe deiuſſio de defendendo. de āch. apud īterpoſite ſtipulatiōis ſatiſdādo vr̄ renūciare: ꝗa ꝓmitferariaꝫ ī cō ¶ Mutatio actiōis vel rei īpedit Dl fūe C. ſtipulatōeꝫ iudicatū ſol. ꝯmitti. h. ſi. vij. incip. tit iudi. ſol. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝓmittit defēdere: ⁊ ſic defēdere dꝫ. apud ferariā .d. ¶ Op. ꝙ poſtꝙͣ vna actio fuit ſemel ꝓpoſita n̄ potu alias ſtipulatio cōmittitur. Sol. gl. de hoc dubitat. jͣ. qn̄ Itē niſi exce it alia ꝓponi: vt in aucͣ. ꝗ ſemel. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. Sol. ap. ſit. l. fi. an̄ ꝑ ſatiſdatōeꝫ iudi. ſol. videat̉ renūciatū ex ptio ꝑempto ria eēt noto dic ꝙ iſta ſtipulatio fuit īterpoſita an̄ libellum: vel dic ꝙ ceptōi fori: vt ibi pꝫ. ꝟitas ē ꝙ n̄ vr̄ renūciatū niſi exp̄ſſe ria: qꝛ in no poſt libellū ꝓductū fuit īterpoſita. ⁊ loꝗt̉ hic ẜm iura an ꝗs renūciet. caſus ē in aucͣ. offeratur. C. d̓ li. cōte. de hoc torio n̄ attē tiqͣ: ẜm que licebat mutare vſqꝫ ad li. ꝯte. vt. l. edita actio tāgit̉ ꝑ Cy. C. de ſportu. l. vl. circa fi. facit. sͣ. ſi ꝗs in ius dit̉ iuris or .C. de edē. vel dic ꝙ actio n̄ fuit mutata: ſꝫ fuit alia actio voca. nō ie. l. i. ¶ Quarto mō legit̉ iſta. l. ꝙ hic ſuꝑuēit do. c. veſtra. de coha. cle. cumulata ẜm materiā in. d. l. edita. ⁊ ſuꝑ actiōe cumulacā in ꝑſona ipſiꝰ defēſoris ꝑꝑ quā ipſe defēdere n̄ coge⁊ mulie. ita ta fuit iudicatū: merito n̄ cōmittit̉ ſtipulatio. ¶ Itē op. batur. q̄ cāe ponūtur in. l. mutꝰ.§. fi. cū. l. ſe. sͣ. de ꝓcur. tꝫ archi. ⁊ ſe de. l. ⁊ an eādē. sͣ. de excep. rei iudi. vbi variatio actionis ⁊ tūc ad ꝯtrariū reſpōdetur ꝙ ibi ſuꝑuenit exceptio ī ꝑquit̉ lapus. nihil oꝑat̉. So. dic ꝙ hic fuit variate actio ⁊ res: vel fuit ⁊ do. car. in ſona pͥncipalis hic in ꝑſona defēſoris. ¶ Quinto mō le .c. ſuꝑ littevariata actio ⁊ cā: lꝫ n̄ res ẜm glo. vel ꝟius ſufficit ſi fuit gitur in legato ꝗ hꝫ ius reuocādi domū: vt. l. ij.§. legati ris. d̓ reſcri. variata actio tm̄: ſi ſuꝑ ea noīatiꝫ fuerit īterpoſita ſtipula .sͣ. de iudi. ¶ Contra iſtā lec. poſſet oppōi: qꝛ vr̄ ꝑ ſatiſItē ibi opptio. ſecus ſi ſtipulatio fuerit īterpoſita ſimpliciter ſuper datōeꝫ huic beneficio renūciare: ſꝫ nō ē veꝝ: vt ſupͣ dixi. qꝛ ſtatutū ē obſcurū. ita cauſa: quia tunc procederet illud quod dicit glo. Reaſſume ergo materiā huiꝰ. l. ſic. aut ſuperuenit exceno. tꝫ Inno. ¶ Opp. jͣ. e. l. ex ptio qͣre quis nō cogatur ſuſcipere iudiciū in perſōa ipin. c. cū īter. I ex duobus. ⁊auſula. Solu. fa ſius defenſoris. aut ſuperuenit in reo pͥncipali. ⁊ hoc ẜo de ꝯſue. ⁊ ſe teor ꝙ contra quēlibet fideiuſſorem ſtipulatio quit̉ bal. in caſu aūt ſuperuenit exceptio ex natura actōis ītētate vel .d. l. poſtquā committitur inſolidum: tamen ipſi habent beneficium rei petite. aut ſuperuēit ex pͥuilegio ꝑſonali cōpetēti ipſi liti. Item ſi diuiſionis. reo. ⁊ hoc ẜo caſu aut tale priuilegium cepit cōpetere ex op. exceptio ¶ Bonꝰ.§. ē ⁊ no. ꝙ qn̄ fideiuſſor poſtfacto. aut cōpetebat ab initio. vt ex predictis patet. tua n̄ ītereſt QuotieS. repetit a dn̄o id qd̓ ſoluit dꝫ docere ẜm bar. in. l. ¶ Hec lex diuiditur in Ouiſſima. mres ꝑtes. pͥmo loquitur poſthumus. dn̄m liberatum vel cauere de eo defendendo: quod no. in.§. ſi quis ¶ No. ꝙ ꝗ ꝑatꝰ ē ſol ad q̄ tꝑa porrigatur ſtipulatio doli. ẜo ad qͣs ꝑ ex his. sͣ. de X iudicatu. uere n̄ cogit̉ ſuſcipere ſonas. tertio ponitur declaratio primi dicti. ẜa ibi itaqꝫ. inoſ. te. ⁊ vi de q̄ ibi dixi iudicium: vt hic. ⁊. l. ſi debitori. sͣ. de iudi. ⁊. l. ſi tertia ibi doli aūt. ⁊. h. d. clauſula doli cōmittitur ꝑꝑ do Itē ſi op. ex reꝰ sͣ. de ꝓcur. ¶ Quero quid ē hoc dcm̄: neqꝫ enim eſt lū cōmiſſū ab initio ſtipulatōis vſqꝫ ad finē iudicij ex do ceptio tibi n̄ equū aūt iudicio ⁊cͣ. glo. ſe inuoluit. Iſta eſt ꝟitas vt dilo pͥncipalis ⁊ hr̄dis eiꝰ: ⁊ ēt exͣnei ſi pēa fuit adiecta. h. cōpetit ius cas non eſt equū iudicio aſtringi. ſcilicet iaꝫ incepto aut .d. tex. ibi ſcm̄ demōſtrat. qͣſi diceret ꝯtinet dolū futuro agendi ſcd̓ꝫ bal. in. l. ma ad inſtitutionem cōpelli.ſ. noui iudicij. tꝑe cōmittēdū. vel dic ẜm Ia. de are. demōſtrat ceſſatio

VNI Iudicatum ſolui i l 5 ter. sͣ. de inof. te. Itē ſi ſtatuto ſit cautio ꝙ nō ſoluēs collectas n̄ audiat̉ cipalis impedit ꝯteſt. litis: qꝛ nō indiget ꝓbatione. ſecus vbi eſt queſtio .c. qꝛ fruſtra. de vſur. ⁊ no. bar. in. d. l. nā ⁊ poſtea. ⁊ ang. in. l. ſcire. C. de facti. c. i. de li. ꝯte. ⁊ iſte exceptiones impediūt litis ingreſſuꝫ ſi opponēs bo. vac. li. x. ꝓ hoc tn̄ videbis oīno bar. in. l. ſequit̉.§. ſi viā. de vſuc. Itē offert ſe incōtinenti ꝓbaturū: alias nō. ẜm gui. de ſuza. in. l. i. C. de iur. ⁊ exceptio ſolutiōis vt dic̄ tex. ⁊ bar. in. d. l. ſemel. C. de appo. pu. li. x. Itē fac. igno. his etiā adde quod no. bar. in. l. ſi ẜuus. C. de his qui ad eccle. exceptio ceſſiōis bo. ita albe. ⁊ āg. in. d. l. ex ꝯͣctu. C. de bo. aucͣ. iudi. poſcōfugi. uidelicet ꝙ ubi eſt ꝑmiſſum homicidiū a lege uel ſtatuto: uel ali alleg. tex. ſin ꝗd aliud ta gul. in. l. iteꝫ lis exceptio ſi vnꝰ. de ar nē doli ꝑpetuo ꝑmanētē. qͣſi nec nūc nec in futu impedit litiſ poſita corā prīo iudice n̄ ꝯmittit̉ corā iudice ap bi. in princi. ingreſſum ⁊ rū cōmittat̉ dolus. Itē ibi ad principiū ſtipulapellatōs: ibi. Tertio. Et an cū nomē iudicis n̄ ē Itē exceptio accuſationē tiōis ⁊ nihilominus ad mediū ⁊ ad fineꝫ: vt ſupͣ ꝙ quis alleexp̄ſſū corā prīo ꝯmittat̉ corā iudice appellatio recipi quod gat ꝯͣria: vt dictū eſt. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ ſi hec ſtipulatio ꝓ vno nis: ibi. Quero ergo. Et an cū corā vno iudice no. Item di dixit no. āg. dolo ſit cōmiſſa ꝓ alio futuro cōmitti nō poſſit: cit bal. in. l. fuit ſatiſdatū cuꝫ ſucceſſor iudicat: an ſtipulatio in. l. fi. C. de .ij. C. de for vt. l. cū q̄rebat̉. sͣ. e. Sol. ibi loquit̉ in ſtipulatiōe ꝯmittat̉: ibi. Quero pōe. Et an cū ordīariꝰ apd̓ codicil. facit mū. ꝙ exce. ob rē n̄ defenſam q̄ ad ītereē totale cōmittit̉. hic c. ſollicitudi quē ſatiſdēdi ꝓpͥo noīe n̄ exp̄ſſo delegat: an cōptio ineptinē. de appel. in ſtipulatiōe doli q̄ cōmittit̉ ſolū ad illud qd̓ in tudīs ⁊ ommittat̉ ſtipulatio: ibi. Quero. Et an ſtipulatio d̓ ¶ Itē excenis exceptio tereſt ī pf̄iti dolū n̄ eē cōmiſſum. vn̄ ſi ꝑꝑ tuū do iudicio ſiſti mutato iudice extīguat̉: ibi. Quero ptio inuētaque non reluꝫ aliquo tꝑe res eſt dilata vel aliqͣs expen̄. feci hic. Et ꝗd de ſtipulatiōe d̓ rato: ibi. Quero ꝗd. rij. pro hoc quirit proba ad illud ſolum ītereſſe cōmittit̉ ſtipulatio doli. allega. dn̄s Et an ſtipulatio ꝯcepta ẜm ꝯſiliū claudij cōmit tioneꝫ impe bar. in. l. cuꝫ ¶ Ultimo vide gl. q̄ īcipit poſt ſtipulationē. ibi dit ꝓceſſum tat̉ ī cā ap. ibi. Quero. Et qua mutatione extin fideicō. sͣ. de qd̓ no. bar. .l. v̓bū erit. So. hic factū p̄teritū erat finituꝫ: iō guatur ſatiſdatio iudiciorum: ibi. Vltimo. ꝯfeſ. ⁊ bal. in in. l. i. in. ij. ſub futuro nō cōprehēditur. ibi n̄ erat finitū: vt .l. i. C. d̓ iur. ¶ Fideiuſſor colum. C. de Um apud. acceptꝰ in prīa ⁊ facti igno. ibi no. ꝑ Dy. ¶ Itē op. ꝙ ſtipulatio ſimpliciter lit. conteſta. ¶ Itē exceīterpoſita nūqͣ cōmittat̉ ꝓ fcō exͣnei: vt. l. ſtipu¶ Itē dicit cā n̄ tenet̉ ī eo ꝙ iudicat̉ ī cā ap. niſi ali ptio pacti d̓ bal. in. l. pelatio iſta. in pͥn. sͣ. de ꝟ. ob. So. vt ibi: ⁊ in. e. l.§. ud actū ſit. h. d. iſta notabilis. l. ⁊ hēo hāc. l. pro nō agēdo vt remptorias. ſi ꝗs. ⁊ vt ibi dixi. ⁊ ita intelligas hanc. l. ſingulari. l. vide tex. ¶ No. ſnīaꝫ eē ferēdā in de dixit Inno. in. iij. colū. in. c. i. de lit. Ex. l. ſequenti. fēſorē: vt h̓. ⁊. l. libertꝰ.§. fi. sͣ. de ne. geſ. ⁊. l. i. C. .C. de ſentē. ꝯt. ī. vj. Iteꝫ ¶ Iudex appellatiōis nō dꝫ ſimpliciter ꝓnūcia reſcindē. nō de ſen. ¶ Itē no. ex eodē ꝟbo ꝙ reo abſoluto ſi pcm̄ de non poſſ. ꝙ excere male appellatū reo abſoluto ſi actor appellaactor appellat ⁊ fouet iniuſtā cām iudex appeladeūdo iudi ptio laudi īuit: ſꝫ dꝫ eū ꝯdēnare: ibi. Item. Et cautio intercē. l. dedi in latiōis dꝫ eū ꝯdēnare: nec dꝫ ſimpl̓r ꝓnūciareᵇ. pedit procet pͥn. de cōdi. ſum. Iteꝫ in ob cau. Iteꝫ exceptiōe de exceptio loci nō tuti. c. ex ꝑte. de ap. Itē exceptio qꝛ tutela ē finita. ⁊ ſic qua in autentica preſente. C. de fideuſſoribus ẜm bal. ibi eodem etiam nō poterit cōueniri vt tutor. c. ex ꝑte. de ap. Itē exceptio ex qua pꝫ actio modo exceptio. tu frater non confers bona que habes in cōmuni: ideo nē nō cōpetere actori: ita dic̄ bar. in. l. cū q̄rebat̉. sͣ. e. ⁊ ita dic̄ debere in agere non potes. impedit proceſſum per. l. poſthumo. ⁊ quod ibi not. telligi. c. i. de li. cōte. li. vj. Itē exceptio laudi emologati. ita no. pe. de an Bal. C. de colla. Adde ad id quod dixi ſupra referendo opinio. Ioan. ch. in. d. c. i. de li. cōte. ꝑ. c. ꝑ tuas. de arbi. ⁊ ꝑ. l. cū ātea. C. e. ti. Itē dicit and. ⁊ dominus antonius. in. c. finali. de libel. obla. quod idem ſequitur in laudo arbitratoris qd̓ hꝫ vim: vt in aucͣ. vt diffe. iudi.§. ſi v̓o. c. ꝗntadominus antonius in. c. ſuper litteris. de reſcriptis. ⁊ in. c. ex parte de uallis. de iureiur. Itē exceptio bāni. ita dic̄ bal. in. l. aditos. C. ne de ſta. foro competenti. ⁊ in. c. i. de ordi. cog. ⁊ in. c. exceptionem. ⁊ in. c. paſtodefunc. ⁊ vide bal. in. l. fi. C. de edic. diui adri. tol. in. xiiij. col. ⁊ in. l. exce ralis. de excep. ⁊ ludo. romanus. in. l. ſi uero.§. de uiro. in. xxxij. fallentia ptionē ad fi. C. de ꝓba. ⁊ in. d. l. poſtqͣꝫ liti. ⁊ ibi cōnumerat. x. de ꝗbꝰ per .sͣ. ſolu. matri. in cōtrariū facit: qꝛ ſi ſpāle eſt in exceptione rei iudi. dicto Pe. de ancha. in. d. c. i. ⁊ no. dictū archi. in. c. vt circa de elec. in. vj. vbi .c. i. de li. cōte. in. vj. cuius ꝓbatio eſt promptiſſima reſultās ex ſententia dicit ꝙ oīs exceptio ꝑemptoria ēt nō notoria īpedit li. īgreſſuꝫ ſi oppoque inducit notoriū. ergo in cōtrariū debet eſſe ius cōmune: qꝛ tamen nēs offerat ſe īcōtinēti ꝓbaturū: vt in. l. iij.§. ibidē. sͣ. ad exhi. de qͦ dicto nullus tenet cōtra dictā opinionē. ideo illa ſequenda eſt ẜm ludo. in di do. abb. in. d. c. ſuꝑ litteris de reſcrip. facit maximū feſtū. vtrū aūt p̄ſcri cto.§. de uiro. Itē exceptio ꝙ ego ſum accuſatus ab alio de hoc crimi ptio īpediat litis igreſſuꝫ poſuit bar. in. l. fi. no. sͣ. ꝓ ſuo. Et adde ꝙ in. l. ne uel abſolutus impedit litis ingreſſum: ut in. l. ſenatus. ẜm bar. ibi de .i.§. fi. ibi lōgo. ad ter. Hoſti. ꝙ ſic. Io. an. ꝯͣ allegat gui. in ſpe. dicētē cu accuſa. ⁊ de exceptione inuentarij de qua dixi. sͣ. ⁊cͣ. Adde bal. in. l. fi.§. riā ro. ꝯͣriū ẜuaſſe. Et lꝫ domi. domi. multa v̓ba effūdat pōt ſic ꝯcludi. ꝙ ⁊ ſi preſatā. C. de iure delib. Et quid ſi opponat̉ exceptio ꝙ durat tem aut p̄ſūptio opponit̉ ad ꝓceſſum ⁊ opponēs offert ſe ꝓbaturū: ⁊ tūc ꝓce pus cōficiendi inuentariū: an impedit litis ingreſſum. uide bar. in. d. l. dit opinio Hoſtiē. ita tꝫ bar. in. l. fi. ꝓ ſuo. Et adde no. tex. ⁊ ibi bar. in. l. fi.§. donec. Quid in exceptione quē de euictione tenet actio ⁊cͣ. Dic ut .i.§. fi. ibi lōgo ⁊cͣ. sͣ. ad tertul. alias ꝓcedit opi. Io. an. ꝑ. l. emptor. C. de per bar. in. l. inſtrumenta. C. de fide inſtru. ⁊ iur. haſte fiſ. lib. x. Quid de p̄ſcrip. lō. tēp. Quid aūt in ſnīa p̄cepti reus ꝯfeſſus eſt debitū coraꝫ iudi exceptione ꝙ cōtinentia cauſe nō pōt diuidi. dic ꝙ impedit li. ingreſſuꝫ ce ⁊ recipit p̄ceptū de ſoluendo: vtrū poſſit opponere exceptionē li. ſiue uide in. l. nulli. in v̓bo audientia prebeat̉ ẜm ibi. C. de iudi. Itē ubi lex poſt. x. dies. jͣ. quos nō fuit appellatū. do. de rota in. cclxxxij. ꝯcluſiōe cō prohibet ⁊ annullando ꝓcedit: uel a lege: aut a ſtatuto fuit tēpus prefixū cludūt ꝙ nō: qꝛ ex ſnīa p̄cepti orit̉ actio: vt no. in. l. fi.§. neceſſitatē. C. d̓ ad agenduꝫ iam elapſum: uel ubi preſcribitur iudicio ſemper reſultat ex bo. q̄ libe. vtrū aūt ꝓcedat in cā matrimoniali. doc. tenent ꝙ nō: ꝗa ſnīa ceptio impediens litis ingreſſum ẜm Bal. in. l. i. in. iij. op. C. de edic. di in talibꝰ cauſis nō trāſit in rē iudicatam. c. lator. ⁊. c. ꝯſanguinei. de re iu ui adriani tollen. di. qd̓ limita quo ad ꝑtē: qꝛ nedū diffinitiua ſꝫ ēt īterlocutoria tranſit in ADDE. an elapſo termino aſſignato ad opponendum oēs exceptiones re iudicatā qͣꝫtū ad ꝑtē reſpectu ꝓbatiōis facte in illa cā. do. āto. in. c. cū dilatorias poſſit quis opponere ante litis cōteſta. exceptiones litis con dilecti de elec. dicit eē ibi caſum meliorē de iure quod dictū limita: niſi teſta. impedientes de ꝗbus in dicto. c. i. Spec. in ti. de dilati.§. i. verſi. emanaſſent tres ſnīe. glo. eſt pregnās ẜm abb. in. c. fraternitatis. in ver. item queritur ⁊ ibi Ioannes andreas. ⁊ abba. in. c. paſtoralis. extra de fornicatio. de frigi. ⁊ maleſi. qd̓ dictū glo. ea. ſic ītellecta nō eſt veꝝ ⁊ eū exceptio. ⁊ dum Alexā. allegat Pe. de ancha. ꝯſilio. vi. ego habeo. xvi. reprehēdit do. an. ibi. ⁊ eſt rō qꝛ nullū vinculū pōt facere ꝙ illud quod incipiente. viſo proceſſu in conſilio. vi. vide de exceptione inuentarii ⁊ nō eſt matrimoniū ſit matrimoniū. vn̄ forte poſſet dari alius ītellectus: de iſtis exceptionibus vide Pau. de ca. conſilio. clxiii. ⁊ exceptio rei fi qꝛ lꝫ dixerit glo. ꝙ poſt tres ſnīas in cā matrimonij nō poſſet appellari: nite quomodo differat ab exceptio. rei iudicate ⁊ trāſactionis. vide Fe nihilominus poterit q̄relari: maxime ſi eēt notorium de iniuſticia: vt eſt deri. conſilio. clxv. ⁊. cclxxxiii. ⁊ ꝙ exceptio requirēs altiorem indagineꝫ glo. in. d. c. fraternitatis. q̄ oīa tene mēti. qꝛ vtilia ſunt. Itē adde ad p̄di debeat admitti cum quis offert ſe incontinenti illam ꝓbaturum voluit cta qd̓ dicit bal. in. c. i. de ꝯtrouer. inter do. ⁊ vaſallū ꝙ exceptio p̄iudiro. conſilio. ccxliiij. cialis ad ꝓceſſum q̄ reſpicit: non ſolū merita cauſe: ſꝫ merita iuriſditiōis Um apud. Adde quod hec. l. ẜm bal. in. l. fi. in. x. q. C. de cōtra. litē īpedit ꝯteſtari: qꝛ oppoſitū eius infert hoc qd̓ no. Iteꝫ adde qd̓ no. emptio. non procedit in iudice coraꝫ quo petita eſſet reductio bal. in ti. de pa. ꝯſtā. in v̓bo ex volētibꝰ. ꝑ illū tex. dicit ꝙ exceptio pacti ad arbitrium boni viri: ⁊ etiam pro inteliectu huius. l. vide in iuramēto firmati īpedit litis īgreſſum. idē ſi nō ſit iuratū ſꝫ factū lite pē ſpecula. de officio delega.§. finali. verſiculo. ſed queritur ⁊ in titulo de dēte. ar. sͣ. de pac. in. l. tale pcm̄.§. qui ꝓuocauit. ⁊ in. l. poſtqͣꝫ liti. C. eo. accuſatio.§. quando autem. ⁊ cano. in. c. que relam. de electio. ⁊ in cap. ti. ⁊. C. de fideiu. l. iij. ⁊ qd̓ no. in. c. i. de li. ꝯte. in nouella. in. vi. Itē adde cauſam que de teſti. qd̓ Io. an. in. c. fi. de libel. obl. videt̉ velle poſt Inno. videlꝫ ꝙ licet exce b ¶ Simpliciter pronunciare. Poteſt autem iudex appellationis refor ptio ꝑemptoria nō īpediat li. ꝯte. niſi ſit de pͥuilegiatis: de ꝗbus in. c. i. mare ſnīam male latam: vt no. Cy. in. l. omnem. C. quando prouo. non de li. ꝯte. in. vj. ⁊ ſupͣ dictū eſt. tn̄ iſtud fallit qn̄ eēt notoria. idem voluit eſt neceſſ. ⁊ in. l. i. C. ne liceat tertio prouoca. Et ad materiam adde barſpec. in ti. de excep. ver. ut aūt. ⁊ ſequit̉ do. anto. in. c. fi. de libel. obl. poſ in. l. eos. C. de appella. ⁊ quia barto. allegatur contrarius: vide moder. ſet tn̄ dici ẜm Io. de imo. ibi ꝙ hoc ꝓcedat in exceptiōe excuſſionis: ꝗa in dicta. l. ſi expreſſim. jͣ. de appella. in queſtiōe que incipit quero de for iſta ꝯcludit ius agēdi nō cōpetere: ideo pōt opponi ad ꝓceſſum. per no. ma ſententie: ⁊ late Ioan. an. in ſpecu. in titulo de ſenten.§. vt autem. ⁊ per bar. in. l. cū q̄rebat̉. sͣ. e. ſecus qn̄ nō ꝯcluderet ipſo iure actioneꝫ nō no. ludo. in. l. i. ad fi. de re iudicata. dixi poſt bar. in. l. ī. in fine. C. quādo cōpetere. ⁊ per hoc rn̄det̉ ad p̄dictū dictū Io. an. ⁊ ēt dico ꝙ ſpec. non prouoca. nō eſt neceſ. ⁊ pro hoc. l. emilius. de mino. ⁊. c. ſignificauit. de videt̉ illud firmare: qꝛ ꝯͣ dictū arguit de. d. c. i. de li. ꝯte. in ver. dictum exceptionibus. facit. l. finali. quod cum eo. ⁊ quod ſcribitur per Imo. in tn̄ Imo. in ſe eſt equuꝫ. ⁊ vide que dixi in. d. l. p̄ſcrip. C. ſi ꝯͣ ius uel utili. .l. in ſumma. sͣ. de re iudicata in principio. ⁊ ibi glo. ⁊ adde barto. in. l. publi. ⁊ dixi in. l. aretuſa. in fi. de ſta. ho. ꝙ allegatio iuris cōis uel muni eos. C. de appellationibus. PPPP iij

De verbo. obli. male appellatū ⁊ bn̄ iudicatuꝫ ẜm formā. l. eos ADDE Io. in iſta: vt in aucͣ. de his ꝗ īgre. ad ap. circa pͥn. an. in addit. .C. de ap. hoc ꝓbat̉ hic. ⁊ no. in. l. offidius. sͣ. de col. vj. tetigi in. l. grece.§. poſt litē. sͣ. de fideiuſ. ad ſpe. in ti. leg. iij. ⁊. l. cyrographis.§. i. ⁊ ibi no. sͣ. de admi. ¶ Quero quid in ſtipulatione de rato: vtrū mu de ſatiſdādo tu. facit ad hoc. sͣ. de ſolu. l. creditor.§. i. qd̓ tene tato iudice extinguatur. Dy. ꝯſuluit ꝙ extīguit̉ .§. expedito a ¶ Cene mē mētiª. ¶ Tertio no. ꝙ cautio īterpoſita corā pͥ ver. hec aūt. nec durat in cā ꝑ. l. iſtā. ⁊ inſti. de ſatiſda.§. ſi ꝟo ti. Adde hic mo iudice pͥme cauſe nō cōmittitur corā iudice aliquis. ⁊ ꝓbatur ꝑ tex. d. l. ij. C. de ꝓcura. q̄. l. lo tex. queꝫ ibi appellatiōis. ¶ Quero ergo pro huius declara ad hoc not. quitur ſimpliciter de qͣlꝫ ſatiſda. ¶ Quero poſi abb. in. c. cū tiōe ꝗd ſi in ſtipulatiōe nō eſt expreſſum nomē to ꝙ eēt ꝯcepta ſtipulatio ẜm ꝯſiliū claudij poIoā. de fi. in iudicis: an cōmittat̉ in cā appellationis. Marſitu in fi. huius. l. an cōmitteret̉ ſtipulatio in cā ſtru. Et ibi ſyll̓. diſputauit hanc. q. ⁊ determinauit ꝙ cōmit appellatiōis. Rn̄deo iſta ꝟba dicūt quiue in eiꝰ dicit abb. in tat̉: ꝗa ꝙͣtū ad iſta que reſpiciūt dilatorias exce vlti. colum. locū ſubſtitutꝰ erit. credo ꝙ nō cōprehēdant iu ꝙ iudex pōt ptiōes cā appellationis vr̄ eadē cū pͥma: vt. l. ita dicē appellatiōis qui eſt maior. nec collegā: ſed reformare demū. C. de ꝓcur. ſꝫ dare iſtos fideiuſſores reſpi ſolū ſucceſſorē vel delegatū in eiꝰ locū poſitum. ſnīam nō ſo cit exceptiōes dilatorias: vt. l. pōpo.§. rati. sͣ. de ar. l. v̓bis ciuilibꝰ. sͣ. de vulga. ⁊ pup. ¶ Quero ſum ad peti procu. ergo ⁊cͣ. Iſta fuit opi. Mar. ſyl. ſed dn̄s tionē appel vtrū defēſor qui ſatiſdat cogat̉ adijcere in ſtipu lantis: ſed ēt Guil. de cu. dicit ꝙ iſta. l. loquit̉ qn̄ reus ꝗ ſatiſlatiōe ꝓmitto ſoluere iudicatū ꝑ hūc iudicē: uel ad petitione dedit fuit abſolutꝰ: ⁊ actor appellauit: ſecus ſi per iudicē appellatiōis. vr̄ ꝙ ſic: ne alias eēt fru appellati: li ipſe fuit ꝯdēnatus: ⁊ ipſe appellaſſet: ꝗa fideiuſ ſtra cōſiliū huiꝰ. l. Breuiter de ſubſtituto cogit̉ cet videatur ſor ipſe teneret̉ ne ſit in ſua ptāte ſe ⁊ ſuos fide dicenduꝫ ip ꝓmittere: vt inſti. de ſatiſda.§. ſi vero aliquis. ſi ſum appella iuſſores liberare: vt. l. ne in ptāte. sͣ. de arbi. ita cut nec cogit̉ cām appellatiōis ꝓſequi: vt. l. inui tum per taci no. Guil. in. l. iul. sͣ. ꝗ ſatiſda. cog. dn̄i glo. or. in tus. C. de ꝓcu. ¶ Ultimo quia videtis hic ꝙ iuturnitatē cō .l. ij. C. de ꝓcu. tꝫ indiſtincte ꝙ in cā appellatiofirmaſſe ſen dicis mutatiōe qn̄qꝫ extinguit̉ ſtipulatio iudica tentiam: vt nis nō cōmittit̉: ⁊ hoc ibi tex. vr̄ ꝓbare ꝗ ſimplitū ſolui: ⁊ de multis alijs mutationibꝰ ſupͣ vidiin. l. fi. C. de c ¶ Diſtinciter loquit̉ hic. vr̄ tex. inſti. de ſatiſda.§. ſi ꝟo ali ſtis. Pro declaratiōe huiꝰ diſtingueᶜ: cū q̄ritur ſen. que ſine gue. Et ad ī ꝗs in fi.§. ꝓbatur ꝑ rōnē ꝑmutatione inſtātie li qua mutatione extinguitur ſatiſdatio iudiciorū cert. quā. qd̓ tellectū iſto berātur fideiuſſores: vt. l. ij. sͣ. e. ti. ſꝫ cā appellanot. diſtingue. aut ꝯtingit mutatio rei petite: ⁊ extin ruꝫ hic vide ADDE q tiōis dr̄ alia inſtātia a pͥma qd̓ apꝑet: ꝗa poſt pu aliqua ꝑ Ci. guitur ſatiſdatio: vt. l. cū q̄rebatur in fi. ẜm vnā panor in. c. in. l. ii. C. de blicatiōeꝫ noui teſtes recipiūtur qd̓ nō poſſet filec. sͣ. e. ti. aut cōtingit mutatio actiōis ꝓpoſite. cuꝫ cauſam. procurato. ⁊ eri ſi eēt eadē inſtātia: vt colligitur ex. l. vlt. C. de ⁊ tūc aut fuit mutata actio tm̄: ⁊ nō cā: ⁊ tūc aut extra de re vtrum extin iudi. dicit ꝯͣ teſti. ⁊. l. ꝑ hāc. C. de tēp. ap. ⁊ ibi ꝑ doc. Nō obfideiuſſor fuit datus ſimpliciter: aut expreſſe in guat̉ virtus bar. eē glo. ī qd̓ dicit Mar. ſyl. ꝗa ꝙͣtū ad exceptiōes dilato iuramēti ca illa actione: vt dixi in illo fi.§. aut ꝯtingit muta.l. preſes. C. lumnie: ⁊ de rias vr̄ eadē cā appellatiōis cū pͥncipali: ꝗa hoc tio iudicis: ⁊ tūc aut mutatio contingit per mo de ſentētiis. materia ple fateor: ⁊ iō ꝗ hoc nō petijt in prima nō pōt hoc que dicit ꝙ dū cuiuſdā receſſus: quia recedo ab vno iudice ne per bal. ⁊ iudex appel petere in ẜa: ſꝫ nō ꝙͣtū ad ipſas ſatiſdationes. ſe ⁊ vado ad aliū. aut ꝑ modū appellatiōis. aut ꝑ ang. ⁊ ibi de latione infir parata enī eſt exceptio ſeu petitio ſatiſdationis materia. sͣ. ꝗ modū cuiuſdā ſurrogatiōis. Primo caſu ſtipu mando ſenſatiſda. cog ab ipſa ſatiſdationeᵇ: nō ob. l. ne in ptāte: quam latio extinguitur: vt. l. iij. in prin. sͣ. e. ti. qd̓ inteltentiam quā Guil. allegat: ꝗa īputet ſibi actor ꝗ nō petijt de reus fuerat ligo ſi vado ad aliū iudiceꝫ alterius tribunalis. abſolutus vi nouo ſatiſdari in cā appellationis in qͣ defenſor ſecꝰ ſi irē ad collegā pͥmi: quia tunc dicvt dicādetur tacite nō audiretur ſine noua ſatiſdatiōe: vt. d. l. ij. C. in tertio caſu qn̄ ꝑ moduꝫ ſurrogationis. Scd̓o illum conde de ꝓcur. ⁊ in. d.§. ſi ꝟo aliquis. inſti. de ſatiſda. caſu qn̄ ꝑ modū appellationis: idem quia extin nare: ita ꝙ hoc apꝑet ꝑ rōnē. nā ſi iudex appellatiōis ꝯdēnō eſt opus guitur ſatiſdatio: niſi aliud ſit expreſſe actuꝫ: vt alia condem nat: oritur actio ex iſta ſnīa ꝯdēnatoria nō ex pͥin aucͣ. de his qui ingre. ad appel. in princ. ⁊ ibi natione: ⁊ il ma ꝙͣtūcūqꝫ confirmata: vt. l. furti. sͣ. de his qui no. ⁊. C. de ꝓcur. l. ij. ⁊ inſti. de ſatiſda. C. ſi vero laꝫ glo. dicit no. infa. ⁊ no. in. l. eos. C. de ap. ſed pro illa ſnīa ſecutuꝫ cal. aliꝗs reprobata diſtinctiōe guil. de cu. ⁊ Mar. in. c. ſignifi nō ſatiſdedit. ergo ⁊cͣ. fateor tn̄ ꝙ ſi reus victus ſyl. vt ſupra dixi. de quo etiaꝫ tangit Cy. in. d. l. cauerunt ex appellaſſet ⁊ appellationeꝫ nō fuiſſet ꝓſecutus: .ij. Tertio caſu aūt fuit exp̄ſſum nomē propriū tra de exce qꝛ fideiuſſores tenerētur: quia tūc ex ſnīa prima ⁊ extinguitur datio fideiuſſoris. aut non fuit ex ptione. ⁊ in oritur actio nō ex ẜa: in qͣ iudex ꝯfirmat primaꝫ .c. rainaldꝰ. preſſum ⁊ nō extinguitur: quia idē eſt iudiciuꝫ: exͣ de teſta. quia appellatiōem nō eſt ꝓſecutus: vt. l. fi. C. de vt. d. l. ꝓponebatur. sͣ. de iudi. ⁊. l. vbi acceptū. latius ibi vi tēpo. ap. ¶ Quero pone ꝙ corā vno iudice fuit ⁊ ibi no. e. ti. ⁊ qd̓ no. in ſpec. de iudi. dele.§. exſatiſdatū: iudicauit ſucceſſor eius: an ſtipulatio cipitur. ver. quid ſi plures. Qn̄qꝫ ꝯtingit mutab ¶ Ab ipſa cōmittatur vr̄ ꝙ nō: vt. l. iij. in pͥn. sͣ. e. ⁊ hic. Tu ſatiſdatione. tio circa ꝑſonas litigantiū: ⁊ tūc aūt ꝯtingit mu in. ii. colun. dic breuiter qn̄qꝫ poſt īterpoſitā ſatiſdationem tatio circa ſubſtantiā ꝑſone: aut circa qualitatē. An ſatiſdatō eſt receſſum a pͥmo iudice: ⁊ itur ad aliū iudiceꝫ pͥmo caſu aūt illa ꝑſōa repn̄tat eādē qͥ pͥus litiga debeat p̄ſta alterius tribunalis: ⁊ tūc ſtipulatio nō ꝯmittit̉: ri ī cauſa ap bat: vt quia eius hr̄s vel eius ꝓcurator ⁊ ſtipula vt in. d. l. iij. in pͥn. sͣ. e. Qn̄qꝫ itur ad aliū iudicē pella. Adde tio nō extinguitur: vt. ī. ij. in fi. de preto. ſtipu. et bal. in. l. eos eiuſdē tribunalis forte ad collegam vel ſucceſſo qd̓ no. in. l. ſi ante acceptū. in glo. ſuper ꝟbo ſa.§. cautione rem. Tūc eſt aduertēdū an in ſtipulatiōe fuerit tiſdetur. sͣ. e. ti. ſi ꝟo illā perſonā nō repreſentat qui eſt.§. fi. adiectū ꝓpriū nomē iudicis: ⁊ tūc ſtipulatio nō in princi. C. tūc ſatiſdatio extinguitur: vt. l. iam tn̄.§. videade ap. ꝗ idē cōmittitur: niſi eēt adiectū quiue in eius locum mus. ⁊.§. ſe. ⁊ sͣ. e. ti. ſcd̓o caſu qn̄ ꝯtingit mutatenet quod ſucceſſit vt hic. ſi ꝟo ꝓpriū nomē nō fuit exp̄ſſū: tio circa qͣlitatē. dic aut cōtingit mutatlo eiꝰ que bar. h̓ preter tūc ſtipulatio cōmittetur: quia idem iudex vr̄ ⁊ quaꝫ in ſatirecepit ſatiſdatiōeꝫ ⁊ nō extinguitur ſatiſdatio: idē iudiciuꝫ: vt. l. ꝓponebatur. sͣ. de iudi. ⁊ hoc datione de ut. l. in cauſe.§. ſi ex parte. sͣ. de ꝓcu. ⁊. l. iulia. sͣ. cauſa appel vr̄ tenere Spec. in ti. de offi. iudi. delega.§. exci qui ſatiſda. cog. aut cōtingit circa perſonā ſatiſlationis pro pitur. ꝟ. quid ſi plures. ¶ Quero ſatiſdedi apud dantis: ⁊ tunc aut ex tali mutatione cōmutatur ſequēda per iudicē ordinariū ꝓpͥo noīe nō exp̄ſſo qui demū illum tex. et effectus ſnīe: ⁊ ſatiſdatio nō extinguitur: vt. l. ſi cāꝫ delegauit an fideiuſſores teneātur. Rn̄deo ſaly. in. l. ii. ante acceptū. primo rn̄. sͣ. eo. ti. aut mutatur ef.C. de ꝓcu. ſic: quia vr̄ idē iudiciū: vt. l. vbi acceptū. sͣ. de iu fectus ſnīe: ⁊ tunc extinguitur ſatiſdatio: vt diſecutus ver di. ⁊ qd̓ ibi no. ¶ Quero hic loquitur de ſtipula cta. l. ſi ante acceptum. ij. rn̄. ⁊ per omnes alios ba Iac. but. tiōe iudicatū ſolui. quid de ſtipulatōe iudicio ſi ibi tꝫ idē qd̓ caſus illius. l. ⁊. l. i. in fi. sͣ. qui. mo. pig. vel hyp. bar. hic. ſti: an mutato iudice extinguatur. Rn̄. idem qd̓ ſol. Qn̄qꝫ ꝯtingit mutatio inſtantie: ⁊ tūc datio

MV Remra. ha. ⁊ de ratiha. I I G fideiuſſoris extinguitur: vt. l. ij. sͣ. eo. ti. bitorē: ſꝫ iſte fideiuſſor pͥmo ꝯuētus ꝗ ſoluit ad maior. C. de trāſac. ⁊ forEx. l. ſequenti. hoc: vt poſſit repetere per actiōeꝫ mādati dꝫ pͥn mā huiꝰ cau ¶ An ſtipulatio iudicatum ſolui ſemel cōmiſſa cipalem debitorem defendere: vt. sͣ. titu. i. l. ſi ex tionis vide iterum cōmittatur. duobus.§. quotiens. ⁊ ſic eius intereſt fideiuſſo per bar. in. l. ¶ Lex nr̄a pͥmo poprocur. cum rem non conueniri. non habetis hic alia. Iunus. nit duo dicta. ẜo repetere. jͣ. e. ⁊ 1e ¶ Uos Cy. in. l. i. C ſpōdet cuidā tacite obiectioni. ẜa ibi: quoniā in N ſtipulati Gt. habetis de procur. ⁊ vnius ⁊cͣ. ⁊ in fi. huius. l. ſūmat ſeipſaꝫ hoc mō. vnā magnā glo. q̄ nō tēdit niſi ad poſi allegata ibi. Hec ſtipulatio ex duabus clauſulis pōt cōmitti ⁊ no. ꝙ iſta tioneꝫ caſus. ⁊ hꝫ hic tex. duas lec. pͥncipales. ẜa ſtipulatio cō ꝯtra diuerſos: ſꝫ ꝯtra eūdē nō: ſꝫ p̄ualet cā iudiibi circa fi. glo. ibi. ẜo pone caſum: tn̄ ẜm primā mittit̉ qn̄ ꝓcati. h. d. ¶ Op. de. l. cū q̄rebat̉. sͣ. e. Sol. tex. in expoſitiōeꝫ littere lec. huius. l. variat̉ qͣttuor vel mittit poti fi. vult ſoluere: ꝗa ꝯtra eūdē non pn̄t cōmitti iſti quinqꝫ modis: tamen tu tene ſecūdā expoſitiofacere qͣꝫ cu due clauſule: vt ibi: lꝫ ꝯtra diuerſos ſic: vt h̓. Et rare ꝙ dn̄s nem littere que eſt clara ⁊ plana. hēat ratuꝫ ⁊ ideo vt iſta materia tibi liqueat diſtingue. cū q̄ri Ex. l. ſequenti. nō facit. ita tur vtrū ſtipulatio iudicatū ſolui ſemel̓ cōmiſſa ¶ An ꝓcurator minoris ſiue ꝟus ſiue falſus te no. bal. in. c. iteruꝫ cōmittat̉. aut q̄rit̉ de iteratione ex eadem .i.§. ad hec. neat̉ cauere cū adiectione ꝙ ſi minor petet reſti in ti. hic fini clauſula: aut ex diuerſis. Primo caſu nō cōmit tutionē in integrū dabit ꝙͣti ea res erit: ibi. Se tur lex. dein titur amplius ꝙͣ ſemel: vt sͣ. e. l. iaꝫ tn̄.§. in hac. cūdo. Et an qui ꝓmittit rataꝫ hr̄e ſnīam arbitri de incip. cōfallit in hac clauſula de dolo: vt sͣ. eo. l. nouiſſiſub pena petēdo reſtitutionē in integrū: vel eaꝫ ſue. re. quod ma. ⁊ eſt rō: ꝗa cōmittit̉ ad particulare ītereſſe no. reduci ad arbitriuꝫ boni viri incidat in penam. vt ibi vidiſtis. Scd̓o caſu aūt q̄rit̉ de iteratione vide in fi. cōmiſſionis quo ad effectum exactionis: aut de ¶ Iſta ē noUm minoſ. tabilis. l. ⁊ diiteratione ẜm rigiditatē iuris. pͥmo caſu aut con tra eūdē ⁊ ſemel cōmiſſa iterum nō cōmittit̉: vt uidit̉ in ꝑtes qͣttuor. Primo loquit̉ in ꝓcurato hic: ⁊. l. cū q̄rebat̉ sͣ. e. aut ꝯtra diuerſos: ⁊ tunc re ꝟo minoris. Scd̓o in ꝓcuratore falſo mīoris. aut eſt ꝯſecutus totū ītereſſe: ⁊ amplius non cō Tertio dat ꝯſiliū circa veꝝ ꝓcuratorē. Quarto mittit̉: ⁊ cōmiſſa nō exiget̉: vt. sͣ. e. l. ſi ex duobꝰ dat ꝯſiliū circa falſum ꝓcuratorē. ẜa ibi idemqꝫ. .§. quotiēs. aut eſt ꝯſecutus ꝑtem: ⁊ tūc pōt plu tertia ibi ⁊ ideo. qͣrta ibi mandato ꝟo ⁊cͣ. tex. ibi ries cōmitti: vt. d. l. ſi ex duobꝰ. ⁊. d. l. ex iudicaalioꝗn ſi nō ꝯueniat. dic.i. ſi hec clauſula de pre tū. ⁊ hac. l. in pͥn. Scd̓o caſu qn̄ q̄rit̉ de iteratiōe ſtādo ītereſſe ſi reſtitutio petat̉ nō apponeret̉. ẜm rigiditatē iuris: ⁊ tunc dico ꝙ pōt ſepius cō Itē ibi ꝯſentiat.i. ratū hēat. Itē ibi dari oporte mitti: vt hic in fi. Sed dubitat̉ que p̄ualeat: ⁊ in bit de iure cōmuni minore nō hn̄te ratū nec pehoc eſt aduertēdū. poſtꝙͣ clauſula ob rē non de tente reſtitutionē. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ minor nō poſ fenſaꝫ. eſt cōmiſſa. aut res incipit defendi poſtqͣ ſit ꝯſtituere ꝓcuratorem: vt. l. neqꝫ. C. de ꝓcu. di ſuꝑ iſta clauſula eſt iudicatū vel ſolutuꝫ: aut an̄. cit glo. dic ꝙ hic ꝯſtituit cū auctoritate tutoris pͥmo caſu p̄ualet clauſula ob rē nō defenſam: vt vel curatoris: vel dic ꝙ illa in iudicio: ſed iſta exͣ .l. iam tn̄ in pͥn. sͣ. e. ti. ſi ante. ⁊ tūc aut poſt li. cō iudiciū. dicit glo. hec pōt eē ꝟa ſi ponis minorē te. aut ante. ſi poſt: aut incipit defendi ꝟe ⁊ p̄ua nō hr̄e curatorē. nā ſicut ipſe poſſit ſolutiōeꝫ re let clauſula iudicati: vt hic in fi. ⁊. l. iij. in fi. sͣ. eo. ciꝑe: vt. l. ſi curatorē. C. de in inte. reſti. eodē mō aut incipit defendi ficte: ⁊ preualet clauſula ob poterit ad hoc ꝓcuratorē ꝯſtituere. ar. l. diuus. rem non defenſam: vt. l. cū querebatur. ſi ꝟo an̄ ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. qui petāt tu. ⁊. l. ēt.§. abſens. sͣ. de litis ꝯte. defenditur ſine dubio preualet clauſuma. vin. ⁊ qd̓ no. exͣ d̓ reſti. ſpo. c. ex ꝑte. ¶ Quela iudicati: vt dicta. l. iij. in fi. sͣ. eo. ti. ro duo. pͥmo ꝗd velit dicere tex. ibi alioꝗn ſi nō cōueniat ⁊cͣ. glo. vacillat. tu expone ẜm qd̓ dixi ¶ Rem ratā hēri: ⁊ de ratihabitione. ℟ica. circa tex. ¶ Scd̓o q̄ro an cogat̉ ꝓcurator falſus. ⁊ etiam ꝟus cauere cū hac adiectiōe ꝙ ſi minor ¶ Duas partes habet hec rubrica. primo rem petit reſtitutionē in inte. dabit ꝙͣti ea res erit. q ratam haberi. hoc eſt de illa ſtipulatione rem ra dā vt Od. dicunt ꝓcuratorē falſum nō debere ¶ Rem ra tam haberi. ſecundo dicit de ratihabitione. hoc cauere: niſi ꝯſentiat vt hic. ⁊ ẜm hoc ꝟus ꝓcura ha. Rubrieſt qualiter poſſit haberi ratum. tor aſtringit̉ plus ꝙͣ falſus ẜm eū: ſꝫ Rog. dixit ¶ Qn̄ cōueminus ītelligūt ꝗ hoc ſignāt: qͣſi dicat malus in Uꝫ quis nit̉ iſte cui ex tellectus eſt ꝙ plus aſtringat̉ ꝟus ꝓcurator ꝙͣ c quo mo ceptō rei iudicate ꝯpeteret: ſi ꝟus falſus. Io. ꝟo poſuit hic glo. ſuā breuē ſic nō ꝑ do d̓beat ca oīa rectū ꝯſiliū dat Io. q. d. nō eſt ratū ꝓcurato ꝓcurator exegiſſet ſtipulatio de ra uere ꝓcura. to ꝯmittit̉. h. d. Textꝰ ibi pro dn̄o re nolente cauere cū nō cōpellat̉. vn̄ glo. dicit ꝓ rē ra. ha. viexponit Dy. i. pro eo ꝗ ſtipulatus fuit de ratoᵇ. de bonū tex. curatorē veꝝ ⁊ ꝓcuratorē falſum poſſe cogi pre in. l. nō ſoluꝫ ¶ Op. ad id qd̓ dicit de ꝯfideiuſſore ſtipulatio ſtare iſtā cautionē ſi minor petet in inte. reſtitui .§. ꝯuentuꝫ. iſta cōmittit̉ ad ītereſſe: vt. l. ſi cōmiſſa. jͣ. e. ⁊. jͣ. e. ⁊ cauſatiue: vt ei aliter non ſoluat̉: niſi caueat. p̄ de ꝓcu. ⁊ ad .l. ꝓxi. ſꝫ cōfideiuſſoris nō ītereſt ſi alter fideiuſdicta ꝟa niſi debitor nō curet cauere ſibi: quia materiā rati habiti. vide ſor cōuenit̉: vt. l. vt fideiuſſor. sͣ. de fideiuſ. ergo tūc non cauet̉ niſi ꝯueniat̉ ⁊cͣ. ⁊ ita loquitur iſte bal. in. l. obẜ hec ſtipulatio nō cōmittit̉. So. intellige ꝙ iſti fi tex. Alij dicūt ꝙ iſta eſt mala lr̄a ⁊ corrupta. gl uare.§. poſt deiuſſores erāt ſocij: ⁊ ſic qd̓ in fi. dr̄ de duobus tn̄ reſidet in p̄cedēti ẜm quā hēs notare ꝙ ꝓcu hoc. ff. d̓ of. reis referat̉ ad vtrunqꝫ: vel aliter dicas ꝙ tex. ⁊ rator minoris ꝟus vel falſus cogit̉ cauere ſi miproconſul. b ¶ De rato glo. hic hūit reſpectū: ꝗa ſi fideiuſſor ꝯuenit̉ de nor petit reſtitutiōem in īteg. qd̓ no. ꝗa hoc opvide differē beret ſibi cedi actio: ideo moleſtaret̉ ille ꝗ pͥus pōes adhuc ad mille inſtr̄a: ⁊ hoc probatur per tiam īter ra fuit abſolutus ẜm Dy. ſꝫ p̄cedens ſo. magis pla Dy. ⁊ ſpe. de ꝓcu.§. rōne quoqꝫ ꝯſtituētis. vertuꝫ ⁊ firmū cet. Et p̄dicta ſunt ꝟa ꝓut nos ponimus hic ꝙ Itē ꝙ ꝯſtituēs. Ia. de are. tenet ꝯtrariū. nā nō per bar. ⁊ ſa ly. in. l. id qd̓ iſte ꝯuētus fuit abſolutus. Itē poſſemus ponedꝫ defēſor vel ꝓcurator cogi ad illud ad quod pauperibus re ꝙ iſte ꝯuētus fuit ꝯdēnatus ⁊ ſoluit: tūc ſine nō cogeret̉ pͥncipalis p̄terꝙͣ quo ad illā cautiode ep̄i. ⁊ cle. dubio ītereſt eius ne fideiuſſor ꝯueniat̉. nā fide nē de qua loquit̉. l. ſꝫ ⁊ hec.§. defendere de ꝓ⁊ vide qͥ dixi in. l. ſi quiſ iuſſor ꝯuētus hēret regreſſum ꝯtra pͥncipalē de cū. ⁊. l. minor.§. qm̄. eo. ſꝫ ip̄e minor nō cogeret̉ iiij PPPP

Rem ra. ha. ⁊ de ratiha. Utore. Op. ⁊ videt̉. Qn̄ ꝓcurator rei nō tm̄ ꝓcur. actoris. Adqͥꝫ a ¶ Ultimo. ADDE pau. de ca. dicit v̓ba bar. cē notāda dū dicit ꝙ pro bar. in. l. de pupillo.§. meminiſſe. sͣ. de noui ope. nūcia mittēs ratā hīturū ſaiam arbitri nō incidit in penā ſi petit reductioneꝫ. dicit tn̄ ꝙ ang. tenet ꝯͣriū ꝑ glo. in. l. tale pactū.§. i. sͣ. de pac. q̄ dicit ꝙ il Rocurator. deſenſor ex neceſſitate. Et vide qd̓ no. dixit bal. ī. l. quotiēs ad fi. C. de p̄ci. īper. off. ⁊ in. l. tā mādatori. C. de nō nu le ꝗ promittit ſtare ſnīe iudicis ⁊ nō venire ꝯͣ videt̉ renunciaſſe bn̄ficio pe. in. v. col. ⁊ quis dicat̉ defenſor ex neceſſitate. vide bal. in. l. ij. appellādi: ergo ⁊ bn̄ficio reductōis ad arbitriuꝫ boni viri. nō obſtat iſte .C. de pac. tex. qꝛ h̓ illa e ¶ Cōpetat ꝓmiſio pōt Adde glo. ⁊ referri ad rato. ꝗd enim intereſt ſua dn̄s hēat ratū vel nō renūciare bn̄ficio reſtitutiōis. īmo nō vꝫ ſi renū bar. in. l. cuꝫ difſerentiaꝫ ſi ſibi ſoluit̉: certe nihil. ſꝫ qn̄ dn̄o nō eſt cautuꝫ ciaret: vt. l. ſi intra. ⁊ ibi no. C. de in īte. reſti. ⁊. l. his.§. fidemādati ꝙ n̄ vt in cā ſtatus vel ſuſpecti: vt hic. tūc etiā ex ꝑte ſi iudex circūuēto. sͣ. de mino. ⁊. l. doli exceptio. iuſſor. ⁊ in. l. veniat ꝯͣ ex īterdū. ⁊ ibi ver. diuerſuꝫ. sͣ. de noua. ego puto ꝙ glo. iſta di illo capite n̄ rei debet caueri de rato: vt hic. bal. de cōdi. aūt ꝙ nō ve 1 ¶ Hr̄s nō pōt ratū cat verū in caſu ſuo.ſ. in ſolutiōe. na nō cogitur indebi. niet ꝯͣ rōne I lS Cui. hr̄e qd̓ factū eſt noīe ꝗs ſoluere ꝓcuratori niſi caueat p̄dicta cautōe. s f ¶ Determi iniꝗtatis ſen defūcti in his q̄ ad hr̄dē nō trāſeūt. h naui. ad hāc Rō ꝗa minori poſſet taliter ſoluere ꝙ bn̄ficium tētie. ſed qn̄ .q. vide bal. .d. ¶ Op. de. l. ſi ꝗs offerēti.§. fi. sͣ. de ſolu. So. actus gerit̉ reſtitutiōis ceſſaret.ſ. ſoluēdo iudicis aucͣtate: in. l. i. C. vbi per ſeipſum ibi in his q̄ ad hr̄dē trāſeūt hic in alijs: vt no. ꝑ vt. l. ait p̄tor.§. ꝑmittit̉. sͣ. de mino. vn̄ ꝑ aduenin rē actio ⁊ nō pōt hēri Dy. de reg. iur. c. ratū. in pe. q. li. vj. ⁊. l. pātoni tū ꝓcuratoris nō dꝫ eius ꝯditio fieri deterior: vt poſt bal. ibi reſpectꝰ: niſi .sͣ. de acꝗ. here. dicā pleniꝰ. jͣ. e. l. bonoꝝ. ¶ Itē q̄ dixit bar. vidiſtis in. l. ij.§. defēdi. sͣ. ex qui. ca. in poſſeſ. ad iniꝗtateꝫ in. d. l. vēdiſnīe vel lauop. de. d. l. pātonius. So. ſpāle in reſti. in integ. ea. ſꝫ in ꝓcuratore ꝗ venit ad litigandū: puto ꝙ tor. ꝑ bal. in di: vn̄ ꝓmitix ¶ Propo veꝝ dicat. Ia. de are. ꝙ nō cogit̉ p̄ſtare iſtā cau.l. eptori. C. tēdo venire Rōcuraton. ſtio actōis tionē quā nō cogeret̉ p̄ſtare pͥncipalis. qd̓ dico de euict. pe. ꝯtra vel aꝗe ꝯtra quā exceptio rei iudicate non obde anch. i. c. in ꝓcuratore ꝟo: idē ītelligo in ꝓcuratore falſo. ſcere cenſet̉ ſignificaſti. ꝓmiſiſſe nō ſtaret ſi dominus verus egiſſet non facit ſtipula ¶ Ultimoª īducit hāc. l. in ar. ꝙ ſi minor cōpro de fo. cōpe. petere redu tionem de rato cōmitti. h. d. mittit in arbitrū ⁊ ꝓmittit penā ſi n̄ parebit ſnīe An aūt cleri ctiōeꝫ ad ar Ex.§. ſequenti. ꝙ petēdo reſtitutiōeꝫ in inte. nō īcidit in penā. cus defēdēs bitriuꝫ boni ¶ Si ꝯiūctus meus petit rē ab eo cui ego vēdiactorē poſſit viri rōne ini Itē dico ſi aliꝗs ꝓmittit ſe hīturū ratā ſnīam ar declinare fo quitatis. alidi ⁊ ꝓmiſi de euictiōe ego poſſuꝫ cōparere ⁊ pe bitri ⁊ eā petit reduci ad arbitriū boni viri nō īrū. gl. ponit as nihil oꝑa tere cōpromiſſuꝫ vigore ſtatuti loquētis de cau cidit in penā. nā ratā hꝫ ꝗ hoc petit. ⁊ iō dꝫ exp̄ſ .xj. q. i. cleriret̉ ipſa proſis inter ꝯiūctos cōpromittēdis: ibi. Per hoc. cū. ſpe. in ti. ſe adijci ꝙ nō petet reduci ad arbitriū boni viri miſſio. iō nō de pͥmo deEt an ex debito naturali poſſit obijci compneſa dꝫ diſtingui que clauſula ꝗd oꝑet̉ no. ꝑ Dy. ī. l. ꝗdā cū filiū creto.§. rean ſubcūbat tio: ibi. Secundo. .s. de ver. ob. ⁊. c. ſcienti. de reg. iur. li. vj. ſtat. ver. ꝗd vel nō ſicut 4 ¶ Hic ē ml̓ ¶ No. notabilē tex. ꝙ ille ꝗ ſi dominus. ſi expreſſe re Si procuratoꝑ̄. tuꝫ ſinglaris F al iū S. eappellat hꝫ ratā ſnīam. ratio ⁊ guil. d̓ cu. nūciaſſet diin. d. l. cū cle cte appella.§. ⁊. h. d. Defenſor ex neceſſitateᵇ pōt exceptio ꝗa alias nō ꝯpeteret ſibi ius appellādi: niſi ſnīa ricus. C. de tioni ⁊ hoc nē ex ſua ꝑſona ꝓponere. h. d. aduerte. ¶ Opeēt aliqͣ: vt. l. ſi exp̄ſſim. jͣ. de ap. vn̄ ꝯfirmat ſnīaꝫ ep̄i. ⁊ cle. Ad plꝫ. dic̄ pau. ⁊ vr̄ ꝙ poſtꝙͣ dn̄s recepit pecuniaꝫ a ꝓcuratore tāꝙͣ ſic latā nō tāꝙͣ bn̄ latā. facit. l. pōpo. ſcribit de qd̓ dicit ꝗcquid dicit vr̄ hr̄e ratū factuꝫ ab eo: vt. l. ꝗdā. sͣ. de euic. ⁊. l. .sͣ. de ne. ge. an aūt appellādo videat̉ ꝗs appro bal. in. l. ſi qͦ bar. ⁊ Dy. li. .sͣ. de his ꝗ cet eoꝝ dcm̄ cū indebitū. C. de ꝯdi. inde. ⁊ ſic poſtea nō pōt bare ſnīam nullā. dic vt. d. l. ſi exp̄ſſim. ¶ Dicit̉ ſrequentius ſunt ſui ver īprobare. So. ītellige hic poſt īprobationē fcāꝫ hic cū ad auxiliū cōe. Quero ꝗd vult dicere auallegatur tu alie. iuris. ꝙ ſibi ſolutū. ¶ Itē op. ꝙ iſta exceptio doli q̄ cōxiliū cōe. dicit glo. cōe oīum cōdēnatoꝝ vel cōe Adde ꝙ dipater in caſi ctū bar. in pͥ bus in ꝗbus petit pͥncipali cōpetat ēt ip̄i ꝓcuratori: ut. l. quo rei ⁊ ꝓcuratoris. ¶ Quero ꝗd ſi decurſuꝫ ſit ad mo ſequitur ex dicto filij auxiliū ſpāle reſtitutiōis in īteg. dicit glo. idē: vt eniꝫ.§. iul. jͣ. e. So. dicūt ꝗdā: vt Ia. de are. hoc bal. conſilio pōt dānū pa eē veꝝ ꝙ ēt ꝓcuratori cōpetatᵉ: qd̓ mihi nō pla .sͣ. ꝓxi. ꝗa illud auxiliū eſt cōtra ius cōe. ſecus ſi .lxxxxij. i. li. ti poterit īeēt ẜm ius cōe: ꝗa peteret in iudicio vel exͣ iudicet. nā exceptio doli q̄ cōpetit ex ratihabitiōe fa Um pune decliminare forū: lꝫ cta poſtea poſt īprobationē cōpetit ipſi ꝓcuraciū. glo. nō hūit maluꝫ reſpectū: ſꝫ ꝟba ſua n̄ ſūt nor filiꝰ forte cle tori ſicut dn̄o: vt. l. ꝯtraria. ⁊ no. in. l. diſpenſato gn̄alia. ideo eſt aduertēduꝫ an aliꝗs venit cōtra .§. falſus. de ricus hoc n̄i ea rōne qͣ poſſet ēt ſi verus ꝓcurator litigaſſet ⁊ reꝫ circa finē. sͣ. de ſolu. ſꝫ hec exceptio doli non ītellectu hupoſſet: de qͦ ius.§. vide nō vr̄ īprobare: vt hic. ⁊ in pͥn. huius. l. ſecꝰ ſi vecauſat̉ ex ratihabitiōe. nō enim pōt hr̄e ratū: ꝗa per eūdē ī. l. Imo. in. d. l. reos. C. de nit ꝯtra ea rōne qͣſi verus ꝓcurator non ſit. termini ſūt mutati: vt. l. cū indebitū. jͣ. e. ⁊. l. bonemo pōt. d̓ ufiaſ accu. ⁊ bar. ī noꝝ. ſꝫ cauſatur iſta exceptio ex debito naturali x ¶ In hac leg. ⁊ bar. p .l. pen.§. ad lijdſi t Rōcurator. I gl. ponit quod ipſi dn̄o nō ꝓcuratori cōpetit. Cōtra hoc bal. in. l. i. C. crimē. de pu de arbi. ⁊ in caſum duobꝰ modis. ¶ Op. ꝙ cautio op. ſi cōpetit dn̄o ⁊ nō ꝓcuratori: ergo dn̄s qui bli. iud. ī. vj. .l. poſthumo col. ⁊ ad bar de rato hodie nō poſſit cōmitti: ꝗa dn̄s iurat de defendit ꝓcuratorē nō poterit vti iſta exceptiōe .C. de col. ꝑ to. hic vide calūnia: vt in aucͣ. pͥncipales. C. de iura. calū. ercū nō d̓beat melior ꝯditio eē ꝓcuratoris ſeu de bar. ⁊ bal. et guil. de cu. ī Cii go vr̄ hr̄e ratū factū a ꝓcuratore. glo. rn̄dit: cervide bar. et fenſoris ꝙͣ dn̄i: vt. l. ſi minor.§. qm̄. sͣ. de ꝓcur. aucͣ. clericus doc. ī. l. ſi tu te poſt iuramētū pōt ꝓcuratorē reuocare ⁊ ei cō Rō ibi loquit̉ in defenſore volūtario. hic loqui .C. de epiſ. ⁊ tor. C. in ꝗ. cler. ⁊ glo. x. tradicere. tu dic vt no. ⁊ melius in. l. pompo.§. tur in defenſore neceſſario. neceſſitate tn̄ cauſacau. in inte. .q. i. clericū. ⁊ ſi is. sͣ. de ꝓcura. ⁊ vide glo. q̄ incipit qͣliter s tiua: ꝗa ſi ꝓcuratorē nō defēderet ꝓcurator hareſt. ⁊ bar. in .l. ij. C. ſi exibi: ſꝫ ar. ꝯtra. ſꝫ in oībꝰ eſt reꝑire fauorē vel aliaꝫ beret regreſſum ꝯtra eū: vt hic dicit̉: vn̄ pōt ex fal. īſtr. ⁊ ibi iuſtā cām. ¶ Quero qn̄ dn̄s videat̉ hr̄e ratum. ceptionē ꝓpōere ex ꝑſona ſua. ſimile in. l. idēqꝫ per gl. ⁊ bal. Rn̄. qn̄cūqꝫ facit illud quod facere nō poteſt: .§. gn̄aliter. sͣ. mā. ⁊ facit. l. ſꝫ ⁊ ſi lege.§. item. sͣ. ⁊ an appellā niſi illud ſit ratū quod factū eſt a procuratore: do videar fa de peti. here. qd̓ no. ꝑ Dy. in. l. marcel. ⁊ ibi dixi teri iudicē a vt in exemplo hic poſito. facit. l. pro herede.§. .sͣ. de fideiuſ. ¶ Per hoc ego determinauiᶠ ꝙ quo fuiſſe iu pomponius sͣ. de acquiren. here. ſi ꝯiūctus meus petijt rē ab exͣneo cui ego vēdi dicē meū. vi ¶ In cā ſuſpecti ꝓcudi ⁊ cui de euictione teneor ꝙ ego cōparēs poſ de bal. in. l. AIOrC. rator ex ꝑte rei cogit̉ eos in prin. ſum petere ꝙ fiat cōpromiſſum ex vigore ſtatuin vl. col. C. cauere de rato. h. d. ¶ Op. ⁊ videt̉ᶜ ꝙ ti loquētis d̓ qōibꝰ cōpromittēdis īter ꝯiūctos. de appex ꝑte actoris p̄ſtet̉ iſta cautio: ſꝫ ex ꝑte rei ſuffiIn contra. fortiter facit. l. vēditor. sͣ. de iudi. qd̓ ciat cautio iudicatū ſolui: vt. l. non ſolū.§. ꝗ alie dic vt in diſputatiōe mea q̄ incipit ꝯſiliū ciuitano. ⁊.§. ſe. sͣ. de ꝓcur. So. ſpāle eſt in cā ſuſpecti tis piſane decreuit. ¶ Quero dicit̉ hic ꝙ ſtipu tutoris. ⁊ in ꝗbuſdā alijs ꝗ ponunt̉ in.§. ſi ſtatꝰ latio cōmittit̉. q̄ro ad ꝗd cōmittat̉. dicūt ꝗdam ⁊.§. ſe. in. d. l. nō ſolū. rō qn̄ ꝑ cautionē iudicatū ad ſūptus litis tm̄: vt. l. ſi ſine.§. cū aūt. ⁊.§. mar ſolui eſt cautuꝫ actori nō dꝫ interponi cautio de cellꝰ. glo. dicit ꝙ cōmittit̉ ad totā ꝙͣtitatē: ⁊ ad

V7 Rem ra. ha. ⁊ de ratiha. i l 7 a ¶ Exceptio totū ītereſſe. ⁊ hoc vr̄ velle tex. hic tn̄ plenius di datus. duꝫ dicit.i. dari petitus qͣſi iudex det ad preſentes. doli. Sꝫ hoc e ¶ Dico ꝙ cā in. d.§. cū aūt. ⁊.§. marcellus. ¶ Scd̓o quero petitionē tutoxis. ꝟitas eſt ꝙ vtraqꝫ p̄ctica ē bo nō videt̉ ve ſic. Cōtrariū certū eſt ꝙ ſecuta abſolutoria a ꝟo debito rema na. vel ꝙ tutor ipſe ꝯſtituat actorē ⁊ iudex inter rū ꝑ no. per dixit bar. in net debitū naturale. vtꝝ ex tali debito poſſit op bal. in. l. ij. C ponat decretū. vel ꝙ iudex ipſe ꝯſtituat ad peti .l. neqꝫ tuto ſi aduer. ſol. res. C. de ꝓponi cōpēſatio. ẜm gl. q̄ eſt hic vr̄ caſus ꝙ cōpē tionē tutoris: vt no. glo. in. l. neqꝫ. C. de ꝓcu. ec b ¶ Si ꝗs a cur. ⁊ ibi dic̄ ſatio poſſit opponi in glo. ſuꝑ v̓bo excepti. hoc aūt abſente nō poſſet ꝯſtitui: vt. C. ꝗ da. tu. poſꝓcur. op. ꝙ ꝙ cā non eſt tenebat Dy. doc. oēs nr̄i tenēt cōtra. ꝑ. d. l. quo .l. curatorē. ¶ Scd̓o q̄ro vtrū reꝗͥrat̉ cā in ꝯſtōe vide in. l. iuſ neceſſaria. enim. ⁊ qd̓ ibi no. ad hāc. l. rn̄dēt ꝙ hic eſt exceiurādū ꝙ ex actoris dico ꝙ ſicᵉ: vel cā neceſſitatis ꝑꝑ īfirmi f ¶ Sint obli cōuētiōe. cū gata. an bōa ptio doliª nō cōpēſatiōis. nā cōpēſatio eſt debiti tatē vel abn̄tiā neceſſariā: vel cā voluntaria ꝓba duabꝰ ſeq. in actoris ſint ⁊ crediti ꝯtributio. ⁊ ſic oꝫ ꝙ actor ⁊ reus īuicē bilis tn̄: vt ꝑꝑ honeſtatem: vt in muliere vel alia glo. mag. ad obligata pu ſint debitores ⁊ creditores. hic aūt eſt vnū debi egregia ꝑſona: vt. l. decreto. sͣ. de admi. tu. ⁊. d. fi. de iureiu. pillo vel adCtor. tuꝫ qd̓ petit̉ ⁊ de quo exceptio oppōit̉. ita tenēt miniſtratori .§. fi. īſti. de cu. ⁊ qd̓ no. in p̄dicta. l. curatorē. C. quali vide bal. ī. l. doc. C. de compēſa. l. ex cā. ⁊ ibi plene vide Cy. qui da. tu. poſ. ¶ Hoc p̄miſſo q̄ro vtrū talis ac ter ꝯſtituat̉. ꝓperādū.§. ¶ Quero vtrū dn̄s iſte poſſit ſuſciꝑe defēſioneꝫ tor debeat cauere de rato. glo. dicit hic ꝙ qn̄ cō Uide aliꝗd fi. C. d̓ iudi. iſtius ꝓcuratoris eo inuito. glo. q̄ eſt hic dicit ꝙ per bar. in. l. ſtat de mādato tutoris tm̄: ⁊ n̄ de iudicis decre g ¶ Primo ſi actor. C. d̓ q̄ro. Qualinō. ¶ Sed ꝯtra hoc op. de. l. ſolutionē. sͣ. de ſo. to: tūc oīo dꝫ cauere. ita loquit̉ hic dū dicit tex. appel. ter ꝯſtituat̉ Rn̄. ibi loquit̉ qn̄ ſuſcipiebat aīo nouandi: ⁊ vo actor a tutore datꝰ: nec aliꝗd dicit de decreto. d ¶ Sequat̉ actor ciuitalēte actore reo inuito. ſecus vt ibi dixi. ¶ Itē cō Si ꝟo de vtroqꝫ ꝯſtaret: tunc nō caueret. ar. l. i. decretū. Et tis. vid̓ bal. adde qd̓ letra hoc op. glo. de. l. ſi ꝓcurator. sͣ. de ꝓcur. glo. .C. de ꝓcu. ⁊. l. ne ſatiſdatio. jͣ. e. ti. Roff. in libel per illū tex. ī git̉ ⁊ no. ma .l. oēs in fi. nō ſoluit. dicas ꝙ ibi ambo ꝯcurrūt in iure iam lis ſuis in ti. de acti. ex ſti. rē ra. ha. dicit ꝙ actor xime ꝑ bal. l. pͥn. C. d̓ ep̄i. q̄ſito dn̄o. hic loquimur in iure q̄rēdo ꝙ ꝓcura oīmō dꝫ cauere ēt ſi cōſtet de decreto. ⁊ dicit ꝙ oēſ. C. d̓ epi. ⁊ cle. ⁊ vide tore inuito nō pōt q̄ri dn̄o. ita ītelligit̉ dcm̄ Io. hoc tenuit ꝗdā ſuus doctor ꝗ vocatus fuit Ra ⁊ cle. ſed ad bal. ī. l. neqꝫ ¶ Quero an iſto caſu cū ꝓcurator nō patit̉ dn̄ꝫ quē ꝑtineat rolus. Pro hoc facit iſte tex. ꝗ dicit oīmō. ⁊ rō.C. de ꝓcur. īuenire acto ad fi. ⁊ de h̓ nē dicit ipſe īter actorē ⁊ alios ꝗ hic noīant̉: ꝗa defendere poſſit agere cōditione indebiti vel ſi reꝫ ſeu cura an reꝗratur ne cauſa ꝯtra dn̄m. rn̄deo nō: ꝗa dānū illud ſen actor cōſtituit̉ a nō dn̄o: alij a dn̄o. do. Ol. dicit torem an ad decretū. vid̓ tit ſua culpa ⁊ dānum quod quis ſua culpa ⁊cͣ. idē ꝙ ēt ſi ꝯſtat de mādato ⁊ de decreto dꝫ caminorem an per bal. in. l. .i. C. de ſer. ad aduerſa uere actor. rō ꝗa in ꝯſtōe actoris reꝗrit̉ cā vt di Si quis a procurato riuꝫ ⁊ an ad reipubli. ma ctū eſt. vn̄ ſi cā eēt ſurreptitia decretū eēt nullū: iudicem ſpe nū. ⁊ dic̄ bal re. ¶ No. tex. ibi: ſed labeo ⁊cͣ. ¶ Op. ꝙ ꝓcura vt. l. cū ꝟo.§. ſubuētū. sͣ. d̓ fideicō. li. ⁊. l. i.§. hec ctet illū da dꝰ ī. l. ſi cautor ex ꝑte rei nō caueat d̓ rato: ſꝫ ex ꝑte actoris: ꝟba. jͣ. ne vis fiat ei. vn̄ adhuc eſt dubiū de man re adulto ad tiōes. in. iij. lites nemine colū. C. ꝗ ac vt. l. nō ſolū.§. qui alieno. sͣ. de ꝓcu. So. ſpāle in dato an ſit validū mādatū actoris: lꝫ ꝯſtet d̓ depetēte: ⁊ qn̄ cu. non poſ. cā ſtatus: vt dixi. sͣ. e. l. tutorē. ¶ Op. ꝙᵇ in caucreto ⁊ de mādato. īnuit ergo ꝙ ſi de cā ꝯſtaret tutor hꝫ cuꝫ ꝙ vbi ſit ſin tione de rato nō cogat̉ ꝗs inſerere certā ſūmaꝫ: legitime ꝙ tūc nō caueret. ⁊ iſta ſua opi. plꝫ mipupillo lites dicus alicuvide de iſtis hi multū. ¶ Quero d̓ quo cauet iſte actor tuto. vt. l. fi. sͣ. de p̄to. ſtipu. Sol. hic ſpāle: ꝗa īterpoius collegit per bal. in. l. ꝑſonaꝝ non nit̉ ſuꝑ re ineſtimabili. ¶ Ultimo no. ꝙ iſta ſtiris. glo. dicit ꝙ dꝫ cauere ꝙ minor ratū hēbit. ⁊ mutꝰ.§. is ꝗ requirit̉ au pulatio cōmittit̉ eoipſo ꝙ dn̄s ratum nō hēat. ẜm Rog. dꝫ ꝓmittere certā ſūmā pecunie ſi mi.sͣ. de ꝓcu. ⁊ ctoritas iude quo dicam. jͣ. e. l. quo enim.§. i. nor reſtitutionē petat: vt. l. iij.§. i. sͣ. e. ti. de hoc actor a tuto dicis: qꝛ eſt re ꝯſtitutus mādatū pri Ex. l. ſequenti. ẜo dic vt dixi ibi. tn̄ de pͥmo dubitat̉ ⁊ vr̄ ꝙ nō dꝫ ꝓducere uatū nō pu¶ Qualiter actor tutoris ꝯſtituat̉: ibi. Venio. debeat cauere ꝙ pupillus ratū hēbit: ſꝫ ꝙ ratuꝫ actoriā ⁊ tublicū. ſecꝰ in Et an cā reqͥrat̉ in ꝯſtōne actoris: ibi. Scd̓o. Et hēbit tutor qui eū ꝯſtituit: vt. l. ij.§. i. de cu. bo. telā ſimul ⁊ findico ciui an actor iſte debeat cauere de rato: ibi. Hoc p̄dā. ꝓ hoc facit ꝗa nō dicit̉ ip̄e actor agere: īmo qn̄: vtrum ſi tatis vel camul oppo. ꝓ ſtri: qꝛ ē pututor agit ꝑ actorē: vt. l. i. C. de acto. a tu. dā. vimiſſo. Et qn̄ pupillus ratum hēbit: ibi. Quero. blicus. adde ꝑte. vid̓ bal. Qualiter aūt ꝯſtituat̉ actor ciuitatis: ibi. Uēio. dete dubito in hoc tn̄ finaliter ꝓ mō dicerē ad .jͣ. de ne. ge. bar. ⁊ Imo. Et an cū pupillus ꝯſtituit ꝓcuratorē cū auctori uertēdū ad modū ꝯſtituēdi. nā ſi ꝗdē tutor ip̄e ī. l. liberto.§ in. l. i.§. ſin qͣꝫqͣꝫ. Itē an tate curatoris poſſit tutor illuꝫ ſolus reuocare: ꝯſtituit cū decreto iudicis: tūc teneat̉ cauere re aūt collegiū poſſit minor per illū tex. ibi. Sed iuxta. Et an p̄ſumat̉ decretū cū ſindic ratā tutorē hīturū: vt. d. l. ij.§. i. de cu. bo. dā. ni ad trebel. et ad curatorē vel actor ab vniuerſitate ꝯſtitutus eſt: ibi. Vlteſi forte eēt dubiū de tutela. nā tunc ſicut ipſe tu ⁊ actorē peImo. ī. c. pe tor tenet̉ cauere: vt. l. vulgo. sͣ. de admi. tu. ita rius. Et an ſindicus debeat cauere de rato: ibi. tēdū cogi ꝑ titio. in glo. dbitores vel de procur. ⁊ Hoc p̄miſſo. Et ꝗd de magiſtratu ciuitatis: ibi. actor ꝯſtitutꝰ ab eo: ꝗa tm̄ durat offm̄ actoris ꝙͣ creditores. bal. refert in tū durat offm̄ tutoris: ⁊ eiſdeꝫ modis regulat̉. Uenio ad tertiuꝫ. Et an in curatore dato bonis vide bal. ī. l. .d. l. nulli. in cū cōſenſu creditoꝝ requirat̉ decretū vide in fi. vt no. in. d. l. neqꝫ. ſi ꝟo actor eēt ꝯſtitutꝰ a iudiait p̄tor.§. i. penul. colū. ce petēte tutorē: tūc ipſe gerit negocia pupilli: ¶ In hac. l. iuriſcōſultꝰ .ff. de mino. Imo. ī. c. fi. LIOI. facit mētioneꝫ de qͣttuor vbi dicit ꝙ de procur. ⁊ ⁊ ꝓ pupillo tutoris ꝑiculo. tūc puto ꝙ iſta glo. ſic. ⁊ an acbar. ī. l. ij. C. ꝓcederet ꝙ caueret rē ratā hīturū pupillū. hoc ꝑſonis quaꝝ prima tenet̉ cauere de ra tor poſſet cō de largitio. to: tres nō. ¶ Op. de. l. item eoꝝ.§. actor. sͣ. qd̓ eſt vtile ſcire: ꝗa qn̄ tutor vult releuare in inſtr̄o ſtitui ad fuli. x. tura. vide cuiuſqꝫ vniuer. So. ſi ꝯſtet de mandato actoris actoris actorem ob onere ſatiſdā. tūc ſi ꝓmittit bar. in. l. cui vniuerſitatis nō cauet de rato: vt hic. ſecꝰ ſi non pupillū ratū hīturū: qd̓ faciet actor cū debeat ꝓ eoꝝ.§. ſed ſi ꝯſtet: vt in ꝯtrario. ¶ Uenio ad qōnes ⁊ primo mittere ſe ratū hīturū. tutius eſt tn̄ ꝙ ꝓmittat ſe ita. ff. qd̓ cucirca actorē tutoris q̄ro qͣliter cōſtituat̉ᵉ. rn̄deo ⁊ pupillū ratū hīturū: vt ſic cōprehēdant̉ tā tu iuſqꝫ vni. no mi. ⁊ ibi bar. tor ꝙͣ pupillus. ¶ Quero qn̄ poterit pupillꝰ radꝫ ꝯſtitui ſolēniter ⁊ cū decreto: vt inſti. de cura. in. iij. col. in .§. fi. ⁊ ita dicit hic glo. circa pͥn. ſꝫ infra in. e. glo. tū hr̄e. rn̄deo factꝰ adultꝰ: vt. l. ſi pupillꝰ in pͥn. d̓ telligit p̄dicirca mediū dicit ꝙ modus ꝯſtituēdi eſt ꝙ p̄ce noua. Quero vtrū bona iſtius actoris ſint oblicta ꝙ aut eſt dat mandatū tutoris ⁊ ſequat̉ decretūº iudicis. gataᶠ pupillo ꝓ admīſtratiōe. Rn̄. ſi ꝗdē ē cōſtidatꝰ ab vniuerſitate: et hoc eſt ꝙ tutoris mādatū īterueniat. ⁊ qd̓ tutor tutꝰ a tutore: tūc ipſe gerit ꝯtēplatiōe tutoris n̄ pōt qꝛ ītelliipſe ꝯſtituat actorē cū decreto iudicis: vr̄ ꝓbari pupilli: vt. d. l. i. C. de acto. a tuto. dā. ⁊ ar. l. māgit̉ actor.i. daſti. sͣ. de ne. ge. iō bōa tūc eēt tacite obligata in tex. hic cuꝫ dicit actor a tutore datus qͣſi ipſe findicꝰ: aut ſicut bōa tutoris: vt. C. de admi. tu. l. ꝓ offō. ꝓ eſt datꝰ a pri tutor det. hoc vr̄ ꝓbari in. l. ſolent. sͣ. de tutelis. uato ⁊ n̄ pohoc facit. sͣ. de pͥui. cre. l. dabimꝰ.§. i. ⁊ quod ibi vbi tutor dat ꝑmittente iudice. In ꝯtrariū vr̄ ꝙ terit. ſi autē no. facit. C. de iudi. l. ꝓperādū.§. pe. ⁊ hoc ſuffi ipſe iudex dꝫ dare ad petitionem tutoris: vt. l. ſi dat̉ ad cās actor. C. de ap. lꝫ glo. ibi aliter ſentiat: ⁊. d.§. fi. cit circa pͥmū. ¶ Uenio ad actorē ciuitatis. pͥmo ſimpliciter ī telligitur ad q̄roᵍ qualiter ꝯſtituat̉. glo. dicit ꝙ in iſtis nō reinſti. de cur. ⁊ hoc ſentit hic glo. parua ſuꝑ ꝟbo

Rem ra. ha. ⁊ de ratiha. a ¶ Reī ꝓprīe. Itē de rebus que ſeruando ſeruari nō poſſunt ẜm bal. in tex. in. c. tertio loco. de ꝓba. ſi v̓o in īſtrumēto nihil ꝯtīnet̉ ⁊ nihil oppodicta. l. nulli. ⁊ Imo. in. l. i. in.§. finaūt collegiū ad trebel. nit̉: tūc p̄ſumit̉ ꝯſenſus ẜm qd̓ dic̄ cōpoſt. ſi v̓o negat̉: tūc aut ſumus in b ¶ Excōicatus. Utrū ſi ſuꝑior eſt excōicatus poſſit decretū īterponere: actibꝰ in ꝗbꝰ ſufficit tacitꝰ ꝯſenſus ⁊ p̄ſumit̉: vt in. d. c. ea noſcit̉. ſi v̓o re⁊ vtrū hēat vocē in numero decurionū. vide Inno. in. c. nulli. de electi. quirit̉ exp̄ſſus ꝯſenſus: ⁊ dic̄ tūc ꝙ in actibꝰ in ꝗbꝰ eſt dare quaſi poſſeſ ⁊ in. d. c. ꝯſuluiſti. de ꝓcur. ⁊ reaſſumpſit bal. in. l. item.§. ſi actor. sͣ. quod ſionē p̄ſumit̉ ꝓ poſſeſſore ſi ſit tāqͣꝫ reꝰ. ar. c. cū veniſſent. de inſti. ſꝫ ſi ſtacuiuſqꝫ vnitāqͣꝫ actor n̄ uerſi. ⁊ no. p̄ſumit̉: niſi bar. in. l. oēs quirit̉ ſolēnitas. q. d. decretū ſuꝑioris nō exigit̉: poſſeſſio ſit p̄ſumat̉ qd̓ plꝫ magis. poſſumꝰ tn̄ ſuſtinere iſtaꝫ populi. cirantiqua. fac̄ vel ſi exigit̉ p̄ſumit̉ īterceſſiſſe: qd̓ eſt notabile di gl. iſto mō. vos ſcitis ꝙ vniuerſitas n̄ dꝫ coaduca fi. i. q. pͥn. .c. illud. d̓ p̄ ctū. Videamꝰ pͥmū dū dicit ꝙ decretū n̄ reꝗrit̉. nari: niſi de mādato ſuꝑioris: vt. l. ij. C. de d̓cu. cipalis. d̓ iu ſūp. In alijs ſti. ⁊ iure. ꝯtrariū no. in. l. nulli. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. no. ꝑ ⁊. l. ſi aliꝗs libertꝰ. ⁊ de leg. l. ſi ꝗs in legatis. li. x. aūt actibꝰ di c ¶ Tutor ſo cit ꝙ nō p̄ſu .l. i. C. de ſerui. reipu. ma. ⁊ illud tꝫ Dy. Guil. de vn̄ ſi apꝑet vniuerſitatē eē coadunatā. ⁊ hoc de lus. Si pumit̉ ꝯſenſus cu. in. d. l. tꝫ ꝯtrariū.ſ. ꝙ n̄ reꝗrit̉ decretū ſuꝑiomādato ſuꝑioris poſſet dici ꝙ p̄ſumat̉ d̓cretū pillus conſti niſi forte faris: ſꝫ ſufficiat ip̄m decretū decurionū. hoc ē ip̄a tuit ꝓcurato īmo ip̄m coadunare ad hoc. ⁊ hoc ꝑmittere eſt ctū ſit antirem cū auc. ordinatio ⁊ ꝯſtō decurionū: vt. l. itē eoꝝ.§. ſi de quū iuxͣ no. ip̄m decretū. ar. d. l. ſolēt. sͣ. de tutelis. ¶ Hoc p̄ tuto. An ſoper Inno. ī curiōes. ⁊.§. actor. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. no. ⁊ ita miſſo q̄ro an talis actor debeat cauere de rato luſtutor poſ .c. īnotuit. d̓ loquit̉ ti. de decre. ab or. fa. ⁊. C. de decre. decu. vel ſindicꝰ. rn̄deo aūt ꝯſtat de mandato ⁊ nō te ſit ꝓcura. re eo ꝗ furtiue Preterea dicit ipſe ea q̄ reꝗrunt̉ ad ꝯſtōnē a iuocare. add̓ net̉ cauere. alias ſecꝰ: vt. d. l. itē eorū.§. ſi actor. or. ſuſce. Cō qd̓ no. bar. ī cuius actus reꝗrunt̉ ad diſtinctionē: vt in aucͣ. tra tn̄ iſtā di an aūt in īſtr̄o ſindicatꝰ reqͥrant̉ noīa ꝯſtituētiū: .d. l. ꝑ epiſto ſtinctionem de defen. ciui.§. ſꝫ interim. ⁊. l. ſi vt ꝓpōis. C. de dicā vobis. jͣ. de albo ſcri. l. i. ¶ Uenio ad tertiū lam. ⁊ bar. ī multuꝫ facit nup. ⁊ de diuor. aucͣ. ꝯtra ſi liberi. ſed ego video .ſ. ad magr̄atū ſeu magr̄m vniuerſitatis. ⁊ breui .d. l. neqꝫ. ad tex. ī. c. i. ⁊. ij. ꝙ in reuocatiōe actoris vniuerſitatis ſufficit ſode Inno. in ter in eo dico idē ꝑ oīa qd̓ in actore ⁊ ſindico ci de his q̄ fi. a .c. boneʳ. in p̄la. vbi exp̄ſ lū decretū decurionū: vt. d. l. itē eoruꝫ. ergo ⁊ in uitatis: vt. l. ciuitas. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. ſi cer. pe. Qua glo. tenere. ſe ſubſcriptō ꝯſtōne. Nō ob. l. i. C. de ẜuis reipub. ma. ꝗa ibi liter aūt poſſit eē vniuerſitas vel ciuitas vel colle de poſtu. p̄reꝗrit̉. Iteꝫ loquit̉ in actu odioſo.ſ. in alienatiōe rei ꝓpͥeª: in giū ſine actore tāgā vobis. jͣ. d̓ col. illi. l. i. ¶ Ue lat. vbi pōit tex. ī. c. i. de an ꝓcur. cōqua reꝗrit̉ decretū ſuꝑioris. ita dicit ipſe. ⁊ hoc nio ad qͣrtū. dr̄ hic ꝙ curator datꝰ bonis ꝯſenſu re. ec. n̄ alie. ſtitutus a ca ī.vj. vbi tra puto veꝝ qd̓ tꝫ Inno. exͣ de ꝓcur. c. vl. ⁊ de iura. creditoꝝ nō cauet. ¶ Quero vtrū in tali curato pitulo poſſet ctatꝰ nō p̄ſucalū. c. cū cām. ⁊ ē magni effectꝰ. nā ſi ſuꝑior eēt re reqͥrat̉ decretū ſuꝑioris. glo. hic in fi. dicit ꝙ reuocari per mit̉ ẜm qd̓ excōicatꝰᵇ: n̄ poſſet ꝯſtitui actor ſeu ſindicus ab nō. In ꝯtrarium vr̄ tex. in. l. ij. circa pͥn. sͣ. de cu. ſingulos de dicunt doc. quo etiā per vniuerſitate. īmo plus ꝙ ſi īterponeret decretū antiꝗ ibi ſi bo. dā. ꝓ iſta glo. facit. l. vl. sͣ. de cu. bo. dā. So. bal. ī. l. ij. in mō ꝯͣdicant ſuū ſuꝑior excōicatꝰ: lꝫ nō fuerit neceſſe de iure: qn̄ curator dat̉ bonis abſentis: reꝗrit̉ ꝙ det̉ a .xvij. q. C. d̓ 46 illi d̓ capitutn̄ n̄ vꝫ ꝯſtō talis actoris ⁊ ſindici: vt. d. c. vlti. de iudice: vt. l. ij. sͣ. de cu. bo. dā. ⁊ ibi dixi. ſed ſi da ſeruitu. lo d̓bito tꝑe iaſ ꝓcu. ⁊ ibi ꝑ Inno. Predicta ꝟa qn̄ ꝯſtituit̉ ſin d ¶ Preſu tur bonis alicuius qui ceſſit bonis: tūc pōt dari vt in. c. ij. e. ¶V mitur decre dicus ſeu actor ad ea q̄ ꝑtinent ad vniuerſitatē ti. Si v̓o ꝯͣa creditoribus: vt. d. l. fi. de cu. bo. dā. tū vtruꝫ de dicat̉ ab etxt iſiutſao tm̄. ſecus ſi ꝑtinent pariter ad vniuerſitatē ⁊ ad 1 ¶ Dicit hic ꝙ cretū preſu neo: tūc ſecꝰ Aterdum. ex iudiciū p̄ſta ſuꝑiorē: vt no. in ſpe. de ſindi.§. i. ꝟ̓. itē. qd̓ ē ꝯſti ſiiſ mat̉ īterceſſꝫ abb. ī. d. c. ſiſſe. adde tn̄ tutus. facit exͣ de reſcri. c. edoceri. ¶ Sꝫ iuxͣ p̄ditur ex ꝯuētiōe. q. d. in iudicio ex neceſſi iiinodi ea noſcit̉. ali ꝙ bal. in. d. cta formo vnū dubiū. pone ꝙ ē ꝯſtitutꝰ ſindic ter dixit. iō tate hoc vult dicere ꝙ exͣ iudiciū ex ꝑte eius cui .l. nō aliter. ad hoc. vide vel actor decreto ſuꝑioris: vel pone in alia mate cauet̉ ⁊ cauētis dr̄ ex ꝯuētione: ꝗa ꝙͣtūcunqꝫ ca (An cōnim de adop. dic̄ oīno abb. ſiria ꝙ pupillus ꝯſtituit ꝓcuratorē aucͣtate tutoueat̉ de rato n̄ tenet̉ vēdere vel ꝯtrahere. ſꝫ ī iuno. ꝙ vbi de nucuircadi culū in. d. c. cretū qd̓ eſt ris ẜm formā. l. neqꝫ. C. de ꝓcur. lantutor ſolusᶠ dicio ē q̄dā neceſſitas cauſatiua ex ꝑte cauētis: ea noſcit̉. ⁊ n nalu legat neceſſarium poterit reuocare vel vniuerſitas ſola. Guil. de ad materiaꝫ ꝗa non audit̉ niſi caueat. Itē ex ꝑte eius cui ca ad cōfirma rorie ito vide qd̓ no. cu. ẜm rōnē ſuā quā ſupͣ recitaui: vr̄ tenere ꝙ nō uetur: quia habet neceſſe ſe defendere vel pati. tionē actus ui Ragupo bar. in auc̄. fi poſſit reuocare. ⁊ ꝓ hoc facit optīe tex. in. l. ſi ꝗs reperit̉ īterEx. l. ſequenti. ꝗs ī aliqͦ. C. nciuncio poſitū ſemꝑ mācipiū.§. ſi pupillꝰ. sͣ. de inſti. tn̄ ibi idē Guil. ¶ Si gerit̉ actus me abſente ⁊ ego cognoui ⁊ de edē. ⁊ vip̄ſumitur ꝙ ti ſai Eii dicit aliter videlꝫ ꝙ ſolius tutoris reuocatio ſuf de ludo. ī di taceo an videar approbare. cognitio et cta. l. ſciēdū. ficiat ꝑ. l. ſi epiſtolā. sͣ. de acꝗ. here. n̄ ob.§. ſi pu ordo iuris p̄ de ver. obli. co enim. pillus: ꝗa ibi loquit̉ in inſtitore: cuius mādatuꝫ ceſſerit. niſi in. iiij. charꝯͣriū probet̉ non finit̉. hoc ēt tꝫ Inno. exͣ de teſti. c. ad hec. qͥ . Quero qūo fiat iſta ꝓbatio in dcreto fo I E her i. dicit Rug. nō īprobare rati erat olim exͣuagās poſita hodie in. c. pn̄tiuꝫ. de Thi ride Uo ri ꝯtentioſi: teſti. li. vj. vbi dr̄ ꝙ abbas ſolus pōt reuocare ſin qeniꝫ natibera vt no. in. l. i. habitiōi par ē. Cōtra iſtā glo. vr̄ tex. in. l. ꝓcura dicū ꝯſtitutū ab eo vna cū capl̓o. Rō ꝗa ēt ipſe ?C. de fide. ī tor. ad exhibēdū in fi. sͣ. e. ti. vbi n̄ approbare ē rem ratā ha ſtrum̄. ⁊ iure ſolus hꝫ exercitiū actiōis ſicut ⁊ tutor: vt. d. l. ſi īprobare. ad idē. jͣ. ꝓxi.§. tu dic ſicᵍ. qn̄qꝫ gerit̉ beri. probahaſte fiſ. li. x. epiſtolā. Et iō ī hoc aduerte: an ille qui reuocat tio. Quid fi aliꝗs actꝰ me pn̄te. ⁊ in hoc vtrū pn̄s videat̉ cōEt vid̓ doc. hēret ſolū exercitiū: ⁊ tūc ſolus reuocare pōt. ⁊ litem incepi in. d. c. cū di ſentire vel diſſentire n̄ ē nr̄a materia: ſꝫ de ea ha ſti abſqꝫ mā lectus. de cō alias nō. ¶ Ulteriꝰ venio ad ſcd̓m. dr̄ hic ī gl. ēt bes ꝑ glo. in. l. filiꝰ.§. īuitꝰ. sͣ. de ꝓcu. ⁊. l. gaiꝰ. sͣ. dato: deinde ſue. ⁊ quod ſi decretū reꝗͥrat̉ ꝙ p̄ſumit̉ decretuꝫº. dn̄s Ol. de pig. ac. ⁊ ꝑ Dy. ī. c. is ꝗ tacet. de reg. iu. li. vj. lite pendenno. bar. in. l. dicit ꝯtrariū: ꝗa ē ſolēnitas: vt. l. q̄cūqꝫ. sͣ. de pu te dedi tibi ⁊ ꝑ Cy. C. de ꝓcu. l. īuitꝰ. ⁊ ego pleniꝰ in. l. q̄ do .i. C. de edē bli. ⁊ dixi in. l. ſciēdū. sͣ. de ꝟ. obl. ⁊ ꝓ iſta glo. vr̄ mandatū an ⁊ dicit bal. ī tis sͣ. ſo. ma. Qn̄qꝫ gerit̉ aliꝗs actus me abn̄te. videar ratū .l. preſes. C. caſus exͣ de his q̄ fi. a p̄la. c. ea noſcit̉. vbi dr̄ ꝙ il tūc ſi ego cognoui ⁊ taceo an videar approbare habere ante qūo ⁊ qn̄ iu lud qd̓ facit p̄latꝰ p̄ſumit̉ facere cū cōſenſu capivel īprobare ē nr̄a materia in qͣ dic. aut gerit̉ ali dex. ꝙ d̓cregeſta. tex. eſt tuliᵉ: ẜm glo. ⁊ Inno. ibi. tn̄ audiui ꝙ doc. mocum glo. q ꝗs actus ꝑtinens ad acꝗſitionē ⁊ ad mei cōmo tum p̄ſumit̉ derni aliter hodie illud capitulū ītelligūt: vt nō ſic in. l. iuli. ſolēniter cū dū. ⁊ tūc n̄ īprobare ē approbareʰ: vt. l. ſi abſen .ff. qui ſatiſcauſe cogni tione interda. co. ⁊ ibi vid̓ ADDEpoſitū. Allegat h̓ nō. ⁊ an̄ decretū p̄ſumat̉ interpoſitū ex iuſtis cauſis. vi quid ſi mādato reuocato patiar procuratorē agere: an videar de nouo de bal. in. l. fi. C. de p̄dijs mino. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊ adde bal. in. l. quecūqꝫ.§ ipſum cōſtituiſſe. vide ro. conſilio. lxxvj. fi. de publi. ADDE que poſui in. l. ſciendum. jͣ. de ver. obli. g ¶ Tu dic ſic. Quando cōmittatur ſtipulatio rem ratam haberi. vide e ¶ Cōſenſu capituli. Fede. de ſenis in ꝯſilio. ccviij. ⁊ cōpoſtellanꝰ ī. c. cū gloſam ſingularem. ⁊ ibi Bartolus in. l. id quod pauperibus. C. de epidilectꝰ. de ꝯſue. tꝫ illā glo. dic̄ tn̄ hoc cōpoſtel. ꝓcedere ſi ꝑtes referant ſcopis ⁊ clericis. .q. an̄ ꝯſenſus interuenerit. alias ſecꝰ. Inno. ⁊ egidiꝰ qͥs videt̉ ſeꝗ Io. an. h ¶ Eſt approbare. Iſtis adde que dixi poſt bar. in. l. i. jͣ. de procura. ẜm dicūt ꝙ aūt fit ꝯͣdictio an̄ īueſtiturā ⁊ n̄ p̄ſumit̉ ꝯſenſus. aut poſt ⁊ p̄ſuInnocen. ⁊ nota etiam bal. in. l. ſi tutor. C. in quibus cauſis in integruꝫ mit̉: vt in. l. i. cū ibi no. C. de fi. īſtru. ⁊ iure haſte fiſ. li. x. niſi ꝯͣrium ꝓbet̉. reſti. nō eſt neceſ. iſtis adde. l. ne in arbitris. C. de arbi. ⁊ quod ibi notat idē dic̄ qn̄ opponit̉ ꝯͣ ꝓcuratorē ꝯſtitutū ab abbate: qꝛ an̄ ſnīaꝫ n̄ p̄ſumit̉ bal. poſt bar. iſta limita no. per. l. ſi filius. ⁊ ibi bal. in fi. C. de here. ⁊ iſta ꝯſenſus: ſecꝰ poſt. do. anto. ibi ēt dic̄ ꝙ ſi in īſtrumēto ꝯtinet̉ ꝙ īteruenit ſequitur do. abbas in. c. nōne. de preſump. ad fi. iſtis adde no. per Ioā. ꝯſenſus: ⁊ tūc p̄ſumit̉. l. i. cū ibi no. C. de fi. inſtru. ⁊ iure haſte fi. ⁊ videt̉ an. in. c. i. ad fi. de de ſpon. impu. libro. vj.

V7 Rem ra. ha. ⁊ de ratiha. i l 8 a ¶ Eſt īprobare. Et ꝗd ſi ꝗs ꝓducit ſcripturā q̄ dicit me obligatuꝫ ego e ¶ Mitiꝰ agit̉. An mitiꝰ agat̉ cū. l. qͣꝫ cū hoīe. Adde q̄ no. bar. in. l. ſi īſunihil ꝯͣ ipſam oppono: an videar approbare. Ia. de are. dicebat ꝙ ſic: vt lam. de v̓. ob. in fi. i. ꝑtis. ⁊ qd̓ opi. bar. ſit v̓a ꝓbat̉ in. l. ſi ꝗs maior. C. de reſert bal. in. l. fi. C. ſi cer. pe. ſꝫ bal. ibi videt̉ tenere ꝯͣriū. ⁊ vide bal. in. l. trāſac. ibi vel īterpellādo iudice. iūcta. l. ꝗ maior. sͣ. de bo. lib. ⁊ no. bar. ī ſi ex cautione in. iiij. q. quod no. bene. C. de non nume. pecu. .d. l. ſi ꝗs maior. ꝯͣ aūt bar. videt̉ tex. ī. d. l. ſi quis. ſꝫ ray. ī. d. l. in ẜuitute: b ¶ Eſt approbare. Cautela tn̄ eſt ī hoc caſu mathei. de mathe. in. xxj. no. videt̉ dicere qd̓ ē ſpāle odio deierātis: vel ibi nō dixit petere ⁊cͣ. hoc plꝫ: ꝙ littere pre lꝫ bal. ⁊ Sa ſentent̉ corā li. ī. d. l. ſi ꝗs teſtibꝰ ꝗ ſciāt tis. C. ſi cer. pe. ibi ꝑ gl. ⁊ ꝑ doc. ⁊ hoc caſu pōt maior teneter nō ꝟificat̉ niſi ex li. ꝯt. vel ex aliquo actu: ⁊ ex tenore litteant illā ſoluveꝝ dicere. Ru. qn̄qꝫ gerit̉ actus ꝗ pōt reſpicer̄ his q̄ hic ponunt̉. ¶ Itē op. sͣ. de in ius vo. l. qͥ raꝝ ⁊ teſtes tionē.ſ. ꝙ lex meū p̄iudiciū vel reſpicit: ⁊ tūc qn̄qꝫ ſuperuenit uis. ſo. ibi libertꝰ tenet̉ in ius n̄ vocare: vn̄ ex ſim ibi ſtēt dōec ſi ꝗs maior. ille apparuſimplex ſcīa ⁊ eo caſu nō approbare ē īprobar̄ plici citatiōe pena cōmittit̉. hic autē tenebat̉ nō loꝗt̉ qn̄ pro erit nihil tn̄ vt. l. ꝓcura. in fi. sͣ. e. ti. ⁊. jͣ. ꝓxi.§. qn̄qꝫ ſuꝑuenit miſit n̄ ꝯͣue petere. ⁊ ſic illa. l. ꝙͣuis. quā gl. allegat ꝟe dꝫ aſſi allegat. nire. pe. ī. d. ſcīa cū aliquo actu: vt cū pn̄tatōe lr̄aꝝ vel īſtr̄i ⁊ gnari ꝓ ꝯtraria. ¶ Itē op. C. de trāſac. l. ſi quis Iꝗs .l. ſi quis ma dn̄s recipit: ⁊ tūc nō īprobare ē approbareʰ: vt maior. gl. dicit ſol. vt ibi. nā ibi fuit ꝓmiſſum nō vni ior. dicit ꝙ l. ſi filius. sͣ. ad mace. facit exͣ de ꝓcu. c. i. ⁊. jͣ. fur. duobꝰ reis. ꝯtrauenire quo caſu ſtipulatio cōmittit̉ quocūibi ſpāle eſt Qualiter in aduerſus nau. ca. ſta. l. i.§. fi. Predcā fallūt in rōne ꝑiurij: qꝫ mō veniat ꝯtra. h̓ aūt fuit ꝓmiſſū āpliꝰ n̄ peti. iure ītelligā vt ibi dicit .l. fi. sͣ. ꝗ ⁊ a ꝗbus. ⁊. l. in ſpōſalibus. sͣ. de ſpon. ¶ Itē op. sͣ. de ſo. l. cū mihi decē.§. i. ⁊.§. fi. gl. tur duo rei. Cy. ⁊ h̓ add̓ ¶ Quero vtrū ꝗs poſſit hr̄e ratuꝫ abſente ꝑte. nō ſoluit. dicit Dy. ꝙ ibi ignorās ſcm̄ falſi ꝓcuadde glo. et do. āto. ī. c. ſi ibi bar. ī. d. Ru. ſic: vt no. in. l. pōpo. ſcribit. sͣ. de nego. geſ. diligenti. de ratoris fuerat li. ꝯ. hic ſciēs. ita dicit Dy. qd̓ no. .l. ſi duo. in fo. cōpe. vid̓ 3 ¶ Op. de. l. diſpēſatoreꝫ quia ẜm hoc totū hoc qd̓ dr̄ in hac. l. ītelligit̉ in pͥn. ſi ꝗs cau que in mate Iulianū S. inſi. sͣ. de ſo. So. ibi quo ſciēte: qd̓ ſatis plꝫ. Vel dic ꝙͣtū ad ꝯtrariū ꝙ ibi tio. ⁊ h̓ eſt ſi ria no. bar. ī ad actionē nō pōt hēri ratū qd̓ ſemel reprobaui nō agit̉ de ſtipulatiōe cōmittēda: ꝗa nō fuit ibi gnādꝰ caſus .l. ī crīali. C. ⁊ notādꝰ ẜm de iuriſ. om. h̓ quo ad exceptōeꝫ ſic: qd̓ plene dic: ut ibi dixi. ꝓmiſſuꝫ āpliꝰ nō peti: ſꝫ agit̉ ibi de debitore nō āg. ⁊ adde qͦ iū. ⁊ illud qd̓ 1 ¶ Op. īmo vr̄ liberādo. ¶ Itē op. de. l. pap̄.§. meminiſſe. sͣ. d̓ no. āg. in. l. ſi dicit̉ ꝙ miti s I comiſſa. ꝙ ītereē. ſī hēat̉ inof. te. ⁊ de bo. li. l. in ẜuitute.§. petijſſe. ⁊. l. qui expreſſim. sͣ. us agat̉ ⁊cͣ. rō lucri: ut. l. ſi ſterilis.§. ſi ꝑ uēditoreꝫ cū maior.§. accuſaſſe. ⁊. C. de his qui. vt īdig. l de appel. limita vt ꝑ d Mpli Sal. ī. l. i. in .sͣ. de ac. ēp. So. ibi petit̉ intereē ꝑꝑ nō ſcm̄. hic alia. in ꝗbus vr̄ ꝙ reqͥrat̉: vt ꝗs pſiſtat vſqꝫ ad a nō peti .iij. q. C. de ꝑꝑ malefactū. male enim fecit agere tāꝙͣ ꝓcura ſnīaꝫ ad hoc: vt īcidat in penā. gl. n̄ ſoluit. Dyverbū peti. infa. tor cū nō eſſet. ita no. ẜm Guil. de cu. ibi. dicit ille leges hn̄t locuꝫ in penis legalibus: hic No. ad. q. ſ ¶ Reſpicit poſitam per 1 ¶ Hic hēs ꝙ aūt in penis ꝯuētionalibꝰ. ⁊ mitius agit̉ᵉ cū. l. q̄ ānullatiōeꝫ. I quis ꝟni. eaꝑat̉ ſtipuls bal. in. l. i. in Hoc dcm̄ p̄t s cū hoīe: vt. l. celſus. sͣ. de arbi. ita ēt dicebat do. pͥn. C. de li. ꝓcedere retio rē ra. ha. ⁊ āplius nō peti quo ad ea Ol. Quidā doc. reprehēdūt hāc: īmo dicūt: ꝗa ꝯͣ. ⁊ ibi de v̓ ſpectu iudique hic dicunt̉. quo ad aliā tn̄ differūt: ut uidedurius agit̉ cū. l. ꝙͣ cū hoīe: vt. l. ſi libertus. sͣ. de bo poſtulacis ſuꝑioris re. vide barbitis. jͣ. l. ꝓxi. ¶ Scd̓o hēs hic qͣliter accipit̉ qͣſi īhibētis: ꝗa iure pa. nec ob. l. celſus: ꝗa mitius agit̉ cuꝫ. l. ꝗͣ in. l. eū. ⁊. l. ī duriꝰ agitur per totum corpus iuris: ubi dicitur de duobus cū hoīe mīſtro. l. nā ibi loꝗt̉ de iudice vel de ar ſiue libertus alienatōe rei reisᵉ: ſi ſūt ſocij. nā intelligitur in hoc tex. ꝙ ſuffi bitro qui ē mīſter. l. ⁊ iō cū eo agit̉ duriꝰ: ꝗa qn̄ .ff. d̓ iurepa. quo ad nulli cit ſi ſūt ſocij eiuſdē obligatōis: ⁊ ꝙ oē cōmodū ipſe offēdit̉: offēdit̉. l. ⁊ hō. ſecus in hoīe ſimpli bal. ī aucͣ. ha tatē actꝰ cuꝫ bita. ad fi. re .l. qͣꝫ cuꝫ ho ⁊ īcōmodū qd̓ ꝯtīgit ex obligatiōe ſit cōe: ut h̓. ci. ita refert Cy. in. l. ſi ꝗs maior. C. de tranſac. ⁊ probat opi. mīe iuxͣ no. Ex. l. ſequenti. .l. in criminali. C. de iuriſ. om. iudi. Iſtud dictū bar. ⁊ dic̄ ꝙ in. c. raynal ¶ Qn̄ cōmittat̉ ſtipulatio cū ꝗs ꝓmittit nō cōnō plꝫ. nā arbiter nō ē mīſter. l. ẜm tꝑa digeſtoꝝ aut v̓buꝫ pe dꝰ. de teſta. tere ꝓfertur trauenire: vel nō petere: ibi. Et iō. Et an cū ma cū ex eius ſnīa nō oriret̉ actio neqꝫ exceptio. nec ⁊ ī. l. filiuſſ. reſpectu ob .§. diui. d̓ le. ob. l. ſi libertus: ꝗa debes ſcire ꝙ ē q̄dā pena q̄ ritꝰ multa legat vxori ſi nō repetierit doteꝫ: an ſi ligationis: ⁊ .i. Sꝫ reſpe recipiat dotem a ſpōte ſoluētibꝰ amittat legata: reſpicit annullationēᶠ ipſius actus. ⁊ in hoc dutūc hꝫ locuꝫ ctu mādati ibi. Quero ꝓ declaratiōe. Et an ꝗ ꝓmiſit ſoluerius agit̉ cū. l. ꝙͣ cū hoīe: ꝗa. l. pōt facilius ānul lex ſi deceꝫ pͥncipis. ita aut reſpectu re cū iuramēto ſi cōpēſat totuꝫ liberet̉ a ꝑiurio: ānullat illud lare ꝙͣ diſpoſitio hoīs: vt. d. l. ſi libertꝰ. ⁊ qd̓ no. iudicij: ⁊ tūc ſic̄ lex: vt no. ibi. Iuxta. Et an excōmunicatus poſſit cōpenin. l. ea lege. C. de ꝯdi. ob cām. q̄dā ē pena extrīhꝫ locuꝫ iſta Inno. ī. c. fi. ſationem obijcere vide in fi. ſeca in iſta durius agit̉ cū hoīe ꝙͣ cuꝫ. l. vt ꝓbat̉ lex. ⁊ dic̄ bal de accuſa. ⁊ ex hac. l. ⁊ in ꝯtrarijs. ⁊ ſic teneo ſolu. Dy. ſꝫ cōdus no. in. l. idē no. ī. d. c. Uplius non peti. ab eo. C. qͦ raynaldꝰ. et tra hoc facit fortiter. C. de plus peti. l. i. vbi ē pe mō ⁊ qn̄ iuIo. an. in. c. ¶ Iſta ē valde ſolēnis. l. ⁊ ē multuꝫ ſingularis. na legalis: ⁊ tn̄ petere dicit̉ vſqꝫ ad li. ꝯt. ſo. ſpedex. ī. ij. col. cōſtitutꝰ. de no. tex. ibi hoc enī nō petit ⁊cͣ. Et breuiter. h. d. cialis caſus eſt ibi. iō ꝗa deliꝗt in duobꝰ.ſ. in exi ꝙ qn̄ v̓bum ꝯceſ. p̄bē. ꝓ Petitio cū ꝯteſtatiōe ſolutiōis receptio: ⁊ ꝯpē gēdo cautionē dolo ⁊ plus petēdo. ¶ Itē op quo. c. ut no petere appo nit̉ in prepa ſtrū. de ap. ⁊ ſatio ſtipulatiōeꝫ āpliꝰ nō peti cōmittere faciūt. .sͣ. de ꝟ. obli. l. ſtipulatio iſta.§. i. ibi. ſꝫ qͣtenꝰ ⁊cͣ. ratorijs vel c. ſi ſoli. ⁊. c. ſecꝰ ſi neutruꝫ eoꝝ īteruenit. h. d. ¶ Op. ꝙ ſine vbi ſufficit qͣlis qͣlis ꝯtrouerſia. So. aliud in ſtiſi capitulo d̓ amonitorijs ꝯteſtatiōe ⁊ ſolutiōe hec ſtipulatio cōmittat̉: vt pulatione hr̄e licere: vt ibi. aliud in ſtipulatione nō reꝗritur ꝯceſ. p̓bē. li. li. ꝯ. ⁊ iō ſi ꝓ vj. ⁊ gl. ī. c. .sͣ. e. l. ꝓcurator in fi. ⁊. l. quo enī.§. i. ⁊.§. fi. sͣ. e. āpliꝰ nō peti: vt hic hēs expeditā iſtaꝫ glo. ¶ Et mittis mihi eo tēpore. d̓ ti. So. aliud in ſtipulatiōe rē ra. ha. q̄ citiꝰ cōmit iō vt tibi liqueat iſta materia dic clariꝰ. qn̄qꝫ invbicunqꝫ fu elec. li. vj. et tit̉: vt in ꝯtrarijs. aliud in hac ſtipulatiōe q̄ ꝯmit terponit̉ ſtipulatio rē ra. ha. ⁊ tunc qn̄ cōmittat̉ erit petitū n̄ ita ꝑ p̄dicta tit̉ tardiꝰ. Nec ob. sͣ. l. ꝓxi. vbi eꝗꝑant̉ iſte ſtipu vidiſtis sͣ. e. l. procurator. ad exhi.§. fi. ⁊. l. quo reꝗrit̉ li. ꝯt. tꝫ abb. limide verbo po tādo bar. h̓ ī latōes: ꝗa quo ad aliud ibi loꝗt̉. ¶ Op. ꝙ ꝟbū enī.§. i. ⁊.§. iul. qn̄qꝫ ꝗs ꝓmittit nō ꝯtrauenire. .c. dilectus. ſtulare per peti ꝟificet̉ ꝑ ſimplicē petitiōeꝫ factā exͣ iudiciū ⁊ tūc cōmittit̉ quoquo mō cōtraueniēdo: vt. l. ſi bal. in. l. fi. in de preben. vt. l. ſi decē cū petiero. sͣ. de ꝟ. ob. So. dicit glo. ꝗs maior. C. de trāſac. qn̄qꝫ ꝗs ꝓmittit ꝯtrouer .§. illud. in g ¶ Nō mo aliud ibi ⁊ aliud hic. Ex hoc nō hēres ītellectuꝫ ſiā nō mouereˢ. ⁊ tūc quoquo mō fiat cōtrouerpͥn. de tē. ap. uere. Qn̄ ꝗs ⁊ bal. dic̄ ēt ꝓmittit con qͣre dico ſic. qn̄qꝫ verbū petiᵇ. refert̉ ad eū cui ex ſia ꝯmittit̉ ſtipulatio an̄ li. ꝯte. ſiue poſt: vt. l. ditrouerſiā nō in. l. fi. in vl. petitiōe dꝫ acꝗri: ⁊ tūc ꝟificat̉ ex ſimplici petitio uus. ⁊. l. ſed ⁊ ſi. l.§. an̄ liteꝫ. sͣ. de peti. here. ſiue col. C. d̓ bo. mouere. adagēdo ſiue excipiēdo: vt. l. nō ſolū.§. ſi ſtatus. sͣ ne exͣ iudiciū: vt in. l. ꝯtraria. qn̄qꝫ refert̉ ad euꝫ auc. iu. poſſ. de. l. luciꝰ.§. de ꝓcur. facit. l. ꝯtrouerſia. C. de euicʰ qn̄qꝫ ꝗꝫ ꝙ qn̄ v̓bum tres heredeſ qui ex petitiōe dꝫ obligari. ⁊ tūc reꝗrit̉ li. ꝯ. ⁊ ali petere ordi ad trebel. ⁊ nat̉ ad inter ibi bar. ⁊ in .l. i. C. ſi aduer. vendit. ⁊ quid importet. vide bar. in. l. cum poſtea. C. de locutoriā ītelligit̉ ꝑ libellū. vbi v̓o ad diffinitiuā reꝗrit̉ li. ꝯt. Adde bar. pac. ⁊ adde. l. i. ⁊ quod ibi bal. C. de teſti. ⁊ in. l. i. in princ. C. de preſcrip. in. l. ticia. de ꝯdi. ⁊ demō. ⁊ dicit Saly. in. l. ſi ꝗs maior. de trāſac. rn̄dēs ſolutiōi bar. ꝙ v̓bū petere ſemꝑ videt̉ referri ad creditorē. ideo dic̄ ꝙ ſi lon. temp. ⁊ do. anto. in. c. ſi diligenti. de foro cōpeten. ⁊ per bal. in. l. cau v̓bū petere negatiue ꝓfert̉ hꝫ locū. d. l. ſi decē. cū diſtinctione. de qua ibi ſas. de tranſacti. ⁊ vide in ſeq. apoſtilla. ⁊ plene per Saly. in. l. qui fidem .C. de tranſactio. ⁊ bar. in dicta. l. i. per eū: ⁊ dicit̉ inſtanter petere ille qui cū aliqua importunitate petit ẜm bal. in. l. eos.§. apoſtolos. C. de appella. in ver. ex hoc ⁊cͣ. h ¶ C. de euic. Et eſt glo. in. l. i.§. ſi v̓o. per illum tex. sͣ. de libe. exhiben.

Rem ra. ha. ⁊ de ratiha. ⁊ vide q̄ no. bar. ī. l. īuitꝰ. jͣ. de re. iur. Ang. h̓ dic̄ ꝙ opi. bar. eſt v̓a ſi vto a ¶ Qōnē nō mouere. Adde bar. in. l. i. C. de p̄ſcrip. lō. tē. ⁊ ibi ēt de qͦrinō p̄dixit ſe ꝑatā accepto ferre heredi: ſꝫ ſi p̄dixit ⁊ nihilominꝰ heres ſolmonia. plene vide no. ꝑ Sal. in. d. l. ſi ꝗs maior. ⁊ ibi de eo ꝗ ꝓmiſit ſe nō uit v̓a ē opi. bal. ⁊ vide bar. ī aliꝗbꝰ lec. ī repeti. aucͣ. hoc locuꝫ. C. ſi ſecū. moturū qōnē vel ībrigaturū. vide bal. in. l. nō ſolū.§. ſi ſtatus. sͣ. de ꝓcu. nup. mulier. vbi qͥrit ꝗd ſi ī termīs huiꝰ. q. mulier alteri ceſſit actōeꝫ de ⁊ no. ꝙ ꝓmittēs qōnē vel ꝯtrouerſiā nō mouere ſemꝑ poterit petere oīa dote: an dicat̉ exegiſſe ⁊ īcidat ī penā: ⁊ ꝯcludit ꝙ n̄: vt ī. l. debitor. ⁊ ī. l. que veniunt ex natura ꝯͣctus: vt in. l. qͥro.§. inter locatorē. sͣ. loca. Adde v̓bū exacte. bal. in. l. i. in de ver. ſig vl. col. C. de ADDE ꝙ aliꝗs ꝓmiſit tibi ſoluere certā ꝙͣtitatē: ⁊ hoc iuvſufru. ⁊ ꝗd ꝓmittit nō petere. qd̓ dic vt hac. l. aut ꝟbuꝫ peti pau. de ca. fi ſi ꝓmiſit nō rauit: nūc cōpēſat totū: nūꝗd ꝑ hoc liberat̉ aꝑ refert̉ ad creditorē aut debitorē. aut hoc venit ī plꝫ opi. ang. turbare. dic iurioᵉ Breuiter vr̄ dicere ꝙ nō. exͣ de iureiurā. obligatiōe legali aut in ꝯuētiōali: vt ſupͣ dixi. fal ſꝫ dic̄ eſſe di ꝙ ꝯͣuenit ēt ſtinguēdum .c. ad nr̄am: ꝗa iuramētū dꝫ īpleri in forma ſpelit in caſu. l. i. C. de plus peti. ꝗa ibi ꝑꝑ duplex d̓ ꝯtra reſiſten aut preceſſit do: vt no. in cifica. Ego puto ꝯtrarium. nā ꝯditio dꝫ impleri lictū. qn̄qꝫ ꝗs ꝓmittit qōnē nō mouereª: ⁊ iſtud petitio vxol. extat. sͣ. qd̓ in forma ſpecifica ſicut iuramētum: vt. l. ꝗ hr̄di. eſt dubiū. nā glo. in. l. ij. ⁊. iij. C. fini. reg. vr̄ ītelli ris ēt exͣ iume. ca. ⁊ no. in pͥn. ⁊. l. meuius. sͣ. de ꝯdi. ⁊ demon. ſed ego vi gere. q. ꝑ li. ꝯ. alibi in. l. ꝗ fidē. sͣ. de trāſac. vr̄ ītel dicialis ⁊ tē bal. in. l. i. C ſi hēdes ſpō deo ꝙ iuſſus dare ſeu ſoluere īplet ꝯditionē cōligere quocūqꝫ mō moueat̉ ꝯtrouerſia ēt an̄ li. de teſti. ꝗd te ſoluunt aūt ſi ꝓmiſit pēſando: vt. l. ſi peculium.§. i. sͣ. de ſta. lib. ergo ꝯte. dubito. finaliter poſſumꝰ dicere ꝙ qn̄ ꝟbuꝫ vxor perdit firmū vel ra ⁊cͣ. Preterea ſi ego impedior iuſta de cā facere qōnis ꝓfert̉ a lege: tūc ītelligat̉ ꝑ li. ꝯ. vt. d. l. iij. legatū ꝑ iſtū tū hēre. vid̓ qd̓ ꝓmiſi nō ſuꝫ ꝑiurus: vt. l. vl. sͣ. ꝗ ſatiſda. cog tex. ita ītelle .C. fi. reg. ſi ꝓfert̉ ab hoīeᵇ: tūc ītelligit̉ ēt an̄ lit. ſing. bar. in ctū. aut n̄ p̄d. l. id quod ſꝫ ſi ego nō ſoluo tibi qn̄ tu debes mihi tātūdeꝫ ꝯte. vt no. in. d. l. ꝗ fidē. ⁊. l. luciꝰ.§. tres hr̄des. ceſſit petitio pauꝑibꝰ. C. ego īpedior a te: ꝗa ideo tibi nō ſoluo: ꝗa tu no ad trebel. lꝫ qn̄qꝫ hoc ꝟbū qō in iure aliter aſſuvxoris: ſꝫ ob de ep̄i. ⁊ cle. ſoluis mihi: vn̄ qͣſi facto tuo īpeditus nō debeo mat̉. ponit̉ eniꝫ qō.i. dubitabilis ꝓpoſitio: vt. l. latio heredū ⁊ ꝗd ſi ꝓmieſſe ꝑiurus. hāc rōnē facit tex. in. l. iij. circa prin ⁊ tūc ſecure qōnē. C. de fideicō. ⁊. l. vlti. C. de pac. cū ſi. qn̄qꝫ ſit moleſtiaꝫ poterit repe nō inferre. ver. vn̄ q̄rit̉ sͣ. de ſta. lib. ¶ Circa ſecundū q̄ro ponit̉ ꝓ tortura: vt in ti. de qōnibꝰ. C. ⁊. ff. qn̄qꝫ tere ēt ſi nō vide bal. ī. l. excōicatus nō pōt petere: ſed pōt exciꝑe: vtrum ꝗs ꝓmittit cām vel litē nō mouere: tūc qͣliter infuerit ꝓteſta .i. C. de nun poſſit cōpēſationē obijcere. hic vr̄ tex. ꝙ nō: ꝗa telligat̉. dic vt. C. de trāſac. l. cās. ⁊. l. i. in prin. de ta ⁊ ēt ſi nō di. ⁊ in. l. i. ī obtulit ſe he qui cōpēſat petit. pro hoc facit. l. qm̄ alexandrū vj. col. C. de teſti. qn̄qꝫ ꝗs ꝓmittit in ius nō vocare: tūc ꝯmit redes libera his que pe. .C. de adul. hoc tꝫ Ol. ⁊ Iaco. de are. ⁊ Inno. ⁊ tit̉ ꝑ ſolam citationē: vt. l. ꝙͣuis. sͣ. de in ius voc. turaꝫ n̄ ꝑdit no. ⁊ ī. l. i. C. Ber. exͣ de excep. c. cū inter. poſſumus ēt dicere qn̄qꝫ ꝓmittit hr̄e licere: tūc ēt cōmittit̉ ꝑ ſolā cō legatū. ⁊ ita de vſuris. ⁊ per hāc. l. ꝙ ille ꝗ opponit cōpenſationē debiti trouerſie motionēᵉ: vt. l. ſtipulatio iſta.§. i. sͣ. de dic̄ ꝯſuluiſſe Pau. d̓ ca. florētie de qͦ ſoluti incidat in penā ſtatuti loquētis de eo qui in propoſito ver. ob. ⁊ hic no. in fi. glo. Un̄ intelligas ꝙ nota eius cōſilio huiꝰ qōnis ī petit debitum ſolutum: vt hac lege probatur. rij nō ſine cā apponūt in inſtr̄is ⁊ ꝓmiſit nō mo .ccxlviij. ꝯſi. clxxxx. et 1 ¶ Queuere qōnē litē ⁊ cōtrouerſiā ⁊cͣ. ¶ Uenio ad ꝟ. e ¶ Liberat̉ Imol. ī. l. lu I indebitum. ro qn̄ ꝓ ſi ꝟo ſoluta ⁊cͣ. dr̄ hic ꝙ ꝑſolutionē factā exͣ iua periurio. s cius.§. tres Utrū iurās heredes. ff. miſit ꝓcurator rē ratā dn̄m hīturuꝫ ad diciū cōmittit̉ hec ſtipulatio. ꝯtra ꝑ actū factuꝫ ſoluere ſi cō ad trebel. et ꝗd poſſit agi ꝯtra eū. Rn̄. ſi ꝗdē trāſiuit tm̄ tp̄s volēti nō īcidit ꝗs in penaꝫ: vt. l. ꝙͣuis in fi. sͣ. de pēſat liberet̉ ꝗd ſi ꝓmitto quo dn̄s potuit hr̄e ratū pōt agi ad intereſſe: vt in ius voc. ⁊ de regu. iur. c. ſciēti. li. vj. vn̄ ꝑ ſolua ꝑiurio. ad nō agere. vi .l. ꝓcurator in fi. e. ti. ⁊. l. quo eniꝫ.§. iul. ⁊. l. ſi cō de qd̓ h̓ ēt al tionē factā volēti reciꝑe a volente vr̄ nō cōmitti de bal. in. l. legat̉ tex. in ſi ꝗs maior miſſa. ⁊ hoc ſi eſt certū. ſi ꝟo eſt dubiū: tunc pōt pena. Preterea tutus exceptione ꝑemptoria ⁊ .c. ex ꝑte. el .ff. de tranagi ꝯtra ꝓcuratorē ꝙ dn̄s ratū hēat: ⁊ tūc li. ꝯt. fauorabili ſoluēs ſcienter vr̄ donare: vt. l. i. sͣ. de .ij. d̓ cle. n̄ re ſac. ⁊ do. an. ſuꝑ hac ſtipulatiōe ad ītereſſe: ⁊ poterit agi con ꝯdi. inde. l. ꝗ exceptionē. e. ti. ⁊. l. ſi ꝗs delegaue ſi. vbi ficte in. c. ſi dilireſidēs n̄ di genti. de fo. tra ipſum ꝓcuratorē ad ītereſſe. ⁊ hoc nō pōt in rit. sͣ. de noua. vn̄ iſte cui erat facta ꝓmiſſio āpli cit̉ ꝑiurꝰ. ad cōpe. quem telligi hic: vt dinoſcat̉ ꝗd ſit faciendū nō ꝙ hec nō peti erat tutus exceptiōe. merito ſoluēs ſcien de Imol. pꝰ oīno videas ſit ꝯcluſio libelli: ſꝫ venit ꝯſecutiue. nā ſi dn̄s an̄ ter vr̄ donare nec ad penā pōt agere: ſꝫ hic dicit̉ bar. in. l. iul. Cy. ⁊ frāciſ. li. ꝯte. ratū hēat ipſe ꝯuenit̉. alias ſi nō hēbit ra ꝯtrariū. ergo male. So. ad vtrūqꝫ dico ꝙ hic dꝫ tig. in. d. l. ſi la. i. de ꝯdi. ꝗs maior. ⁊ ⁊ de. ꝓ h̓ ſac̄ tū certū eſt cōmiſſam eſſe ſtipulationē ꝯtra proītelligi in eo ꝗ ſoluebat ignoranter: qd̓ apꝑet ex que ibi ſcriqꝛ v̓tute iucuratorem. eodē modo poteſt intelligi. sͣ. de ac. ꝯtinuatiōe p̄cedētis. l. ad cuius declarationē fapſi remiſſiue ramēti agit̉: cta eſt hec. l. nā ibi fuit factū pactū āpliꝰ nō peti emp. l. iul.§. ſi quis colludēte. vbi tex. videt̉ po⁊ ſi ob. exce. Quid aūt ſi prae ſo ꝓmiſi defen vni ex duobꝰ reis: ⁊ ab alio petit̉. ita hic ītelligo nere ſimilem modum petendi. ptio dolo fa dere de iure cis. c. dbito ꝙ ab alio ignorāte ſoluebat̉. ſecꝰ ſi a ſciente ꝑ ra Ex.§. ſequenti. ⁊ de facto. res. ⁊ ibi do ¶ Si dn̄s rē quā ꝓcurator alienauit ipſe ignotiones p̄dictas. ¶ Quero ꝓ declaratiōeᵇ maritꝰ vide bal. in cto. de iurelegauit vxori multa ſi dotē nō repetierit: mō ip̄a rans vendidit: an dn̄s poſſit venditionem ꝓcu .l. ſtipulatio iur. no. bal. i iſta in pͥn. de recepit dotē ab hr̄de ſpōte ſoluēte ⁊ ſciēte: vtrū ratoris ratam habere. aucͣ. ei ꝗ ī fi. vb. obli. Et in pe. col. C. iſta vxor videat̉ doteꝫ recepiſſe ⁊ repetiſſe: ⁊ ſic x. ¶ Bonꝰ.§. adde ꝙ ſi ꝗs Si procuratoⁱ̄. eſt. Factum de bo. auc. ipſa videat̉ defecta ꝯditio. vr̄ ꝙ ſic per hūc tex. ꝓmittit non iu. poſ. ſꝫ cer In ꝯtrariū facit qd̓ mō dixi: ꝗa ſolutū eſt a ſcien eius ꝗ cam hꝫ a me cenſetur factū meū. h. d. iſte ꝯuenire cōte ꝯͣ bar. vimittit̉ ſtipute ſed nō ob. ꝗa qd̓ ſupͣ dixi hꝫ locuꝫ in eo cui eſt det̉ tex. ī. c. .§. ¶ No. qd̓ dixi in ſūmario. ¶ Quero quid ſi latio ēt ſi ex ad noſtrā. ⁊ factū pactū āpliꝰ non peti ex quo ipſi reo acꝗrit̉ dn̄s ignorās vēdidit ⁊ poſt factū alienationē a cipiat: vt eſt ibi doc. el. ij. exceptio. ſꝫ hic nō peti venit in ꝯditione: ex quo procuratore ſciuit ⁊ hꝫ ratuꝫ: an iſta ratihabitio glo. ī termi de iureiu. ꝓ nis. in. l. qui ſoluenti nulla exceptio q̄rebat̉: ſꝫ adhuc ſoluere ſufficiat. gl. dicit vr̄ ꝙ nō. naꝫ nō dꝫ nocere ei cui qͥ fac̄ qd̓ dibona.§. cū ī tenebat̉: īmo eſt ꝗd īputet̉ mulieri cui debuit de cimꝰ ꝙ ſi ali prius vendidit. In ꝯtrariū vr̄ ꝙ ſic: cū ratihabi ter ⁊ ibi no. ꝗd facere te nūciare ſe ꝑatū liberare hr̄dē acceptilatione vel tio retrotrahat̉ ⁊ nō allegat aliꝗd. no. iſtaꝫ glo. de dā. inſec. nemur ex iu cauere de nō petēdo: vt. l. mulier in pͥn. sͣ. de cōmultū quia iſta qō eſt quotidiana. ⁊ ꝙ ratihabi barto. in. l. ſi ramēto poſvnꝰ.§. pactꝰ di. inſti. ⁊. l. mutiane. sͣ. de condi. ⁊ de. ¶ Uenio tio retrotrahat̉ nō obſtāte actu medio.ſ. vendiſumꝰ preciſe in. v. col. sͣ. ad ꝟ. nā ⁊ ſi ꝗs. hic hēs ꝙ ille ꝗ cōpēſat vr̄ ſolue ꝯpelli: nec li tionis vr̄ ꝓbari in. l. ſi ꝗs offerēti.§. fi. sͣ. de ſo. ⁊ de pac. in. c. beramur ſol re. Itē ille ꝗ cōpēſat vr̄ petere. ¶ Iuxͣ pͥmuꝫ q̄ro .l. cū mihi. x.§. i. ⁊. ij. e. ti. ⁊ ibi ꝑ Ia. de are. tāgit̉ conſtitutus. uēdo ītereē: de reſcrip. vt ſcripſi p b ¶ Ab hoīe. Uide de his verbis ⁊ qͣꝫpluribus ſimilibus per Cy. bal. ⁊ bar. ī. l. pecuniā. sͣ. de ꝯdi. ob. ca. ⁊ ad id qd̓ pōit h̓ bar. vid̓ moder. ī. l. fi. Saly. in. l. ſi ꝗs maior. C. de trāſac. ⁊ ibi qͣꝫplurimas remiſſiones dedi.jͣ. q. ap. n̄ lꝫ. ī. q. an̄ ſi ſtatutū ꝑmittit oppōi exceptōeꝫ ſolutiōis: an poſſit c ¶ Motione. Quid ſi ꝓmitto non agere. vide glo. in. l. ſi poſtea. ff. de pe oppōi exceptio acceptilatōis. ſꝫ Io. ſa. ī.§. ī bōefidei. īſti. d̓ actio. videt̉ te cul. ⁊ in. c. ſi diligēti. de fo. cōpe. bal. ⁊ ſaly. in. d. l. ſi ꝗs maior. C. de tran nere exp̄ſſe opi. bar. ꝙ ſi īcurrat ꝑiuriū: nec excōicatiōes qͦ ad pene ꝯmiſ ſac. ⁊ bar. in. l. nam ⁊ poſtea in prin. ff. de iureiur. ⁊ bar. in diſcurſu. in. l. ſi ſiōeꝫ euitādā ſit ꝯpēſatio ip̄o iure abſqꝫ eo ꝙ oppōat̉: vt ī. l. ſi ābo. de cō prius. in. viij. op. i. partis. sͣ. de ope. no. nun. vbi videt̉ tenere ꝙ idem ſit pēſa. ſic̄ ī debito vſuraꝝ: vt ī. l. cū āt. sͣ. d̓ ꝯpeſa. ⁊ no. ī. l. ſi ꝗs. e. ti. qꝛ vbi in pacto nudo de non agendo: quod eſt in pacto de non petendo. nulla petitio ibi nulla mora. l. lecta ī fi. ſi cer. pe. add̓ circa h̓ vnū qd̓ hēs d ¶ Quero ꝓ declaratōe. Bal. hāc. q. mouet in. l. i. C. de le. ⁊ in. l. i. C. de in. l. iiij.§ ſoluiſſe. sͣ. de re iu. ADDE an excōicatꝰ poſſit ꝯpēſare Fe. d̓ ſe his qͥ pe. no. in. x. col. in. q. īcip. pone teſtatorē. ⁊ in. q. īcip. ꝗd tn̄ ſi heres nis ꝯſi. cxiij. ⁊. cxvj. ſ ¶ Quero. adde bal. ī. l. cū pap̄. C. de ſen. ī fi.

ViI Rem ra. ha. ⁊ de ratiha. i l 3 iſta qō. In ꝯtrariū ꝙ retro nō trahat̉. facit ꝗa actus melatoris ꝙ ratū hēat̉. naꝫ cū ſit ſoluta auctoritate iudicis ſꝫ bar. ꝯͣriuꝫ tꝫ in. l. ij. de dius īterueniēs īpedit ratihationē trahi retro. nā tūc dꝫ etiā dn̄o ratū hn̄te nō poſſet repetere: vt. l. i. C. de ꝯdi. īexcep. ⁊ bal. ratū hēri: cū ille actus poſſit celebrari: vt. jͣ. e. ti. l. bonoꝝ debi. Eꝗtas ꝟo inſurgit ex hoc ꝗa lꝫ nō hēat ꝯditioneꝫ in. d. l. quo⁊ de ap. reci. l. i.§. i. Sꝫ poſtꝙͣ res erat effecta dn̄i alteriꝰ: indebiti ꝯtra dn̄m hn̄tē ratū: tn̄ hēret ꝯditionē ſine cā: niā alexā. in nō poſſet talis actus geri ꝑ dn̄m in p̄iudiciū alteriꝰ ergo pͥn. vl: col. ⁊ vt. l. ſi fideiuſſor.§. oībꝰ. sͣ. man. ita dicit glo. hic. tꝫ ergo vide pau. de ⁊cͣ. Et hoc tenebat. d. Ol. ⁊ do. ray. ⁊ guil. tāgit hāc. q. ī iſta glo. ꝙ indebitū ſolutū ꝑ ſnīam poſſit repeti ꝑ condi ca. h̓ ⁊ in cō ſimili in. l. aliena in pͥn. sͣ. de pig. ac. ⁊ determinat ideꝫ ꝙ tionē ſine cā. idē tꝫ in. d.§. oībꝰ. ⁊ in. l. i. C. de ꝯdi. inde. ſi. lxiiij. vbi ratihabitio nō p̄iudicat ei cui res pͥmo erat vēdita vel pi doc. tenēt ꝯtra ⁊ bene: ꝗa tūc pōt repeti ꝯditiōe ſine cāꝑificat agere ⁊ ꝯpēſare gnorata: vt. l. ſi ꝑtē in fi. quēad. ſer. amit. ⁊. l. potior in fi. qn̄ ꝑ hoc nō infringit̉ ſnīa: ſꝫ eius cā deuenit ad nō cāꝫADDE ꝙ .sͣ. qui po. in pig. ha. hāc ꝑtē teneo ad. l. ſi ꝗs offerēti. ⁊ vt. l. ſi fullo. sͣ. de ꝯdi. ſine cau. nā ſi fui tibi cōdēnatus ⁊ cōpēſatio n̄ .l. cū mihi. x. nemo rn̄dit: ſed ego rn̄debo. jͣ. e. l. bonoꝝ. ſolui ꝗa rē nō reſtituebā: ſi res poſtea ꝑuenit ad te: tunc ſit ꝓprie exce dic vt ibi. ¶ Querit glo. ꝗd ſi dn̄s vēdidiſſet an̄ ſnīaꝫ la cā deuenit ad nō cām. ⁊ agēdo nō dico ſnīam nullā vel ptio ro. cōſi lio. lxxvj. tam inter ꝓcuratorē ⁊ eum cui vendebat. dicit glo. ideꝫ male iudicatū. īmo dico bene iudicatum: tn̄ cā illa deue Uꝫ d̓ ⁊ bene. nā idē eſt dicēdū qd̓ dixi ſupra proxi. queſtione. nit ad nō cām. idē ſi dolus actoris īteruenerit: vt. l. ſi p̄bito9 ¶ Op. de. l. cāe tor.§. marcel. sͣ. de iudi. idē ſi illa exceptio ꝑ quā appa re. pro ꝑte. Um debitorc. in pͥn. sͣ. de ꝑcu. An ꝗs poſret indebitū nō potuit examinari in pͥmo iudicio: vt dixi ſit ꝓ ꝑte tm̄ vbi nō pōt ꝓ ꝑte hēri ratū ⁊ ꝓ ꝑte nō. glo. non in. l. i.§. i. sͣ. qd̓ vi aut clam. hoc tenēt doc. in. l. i. C. de cō hēre ratum. ſoluit. dicunt ꝗdā ibi loquitur in ꝟo procuratore hic in di. inde. hoc eſſe veꝝ probo ꝑ hūc tex.ᵉ nā ſi veꝝ eſſet ꝙ vide aliꝗd ꝑ falſo. vel dic nō pōt pro ꝑteª ratū haberi ꝓcuratore inui dn̄s ratū hn̄s teneret̉ ꝯditione ſine cā: de rigore cōmitbar. ī. l. cū q̄ rit̉. sͣ. de adto: vt. l. ꝯtraria. ſꝫ eo volēte ⁊ ad eius cōmodū ſic: vt hic. teret̉ ſtipulatio: ꝗa ītereſt ſoluentis ꝙ dn̄s ratū hēat: vn̄ mi. tu. ꝑ bal. ¶ Stipulatio iſta rō glo. non eſt ꝟa. q̄ ergo ē rō iſtiꝰ eꝗtatis. Rn̄. ꝗa ꝓ in. l. obẜuaI procurator. que ad ꝑticucurator ꝗ obtinuit nō pōt allegare illā pecuniā fuiſſe inre.§. pꝰ hec. lare intereſſe cōmittit̉ pōt ſepius cōmitti. h. d. debitā. ⁊ ſic ſe obtinuiſſe ꝑ iniurioſam ſnīam: vt. l. ſi ẜu de oſ. ꝓcō. ⁊ leg. vbi ple.§. i. sͣ. de le. i. ¶ Expediui pͥncipiū omiſſo ver. ꝙ ſi de¶ Op. ꝙ ratū ꝓ ꝑte hēri nō poſſit: vt. l. ea.§. cato. in fi. ne hēs per .sͣ. de ꝟ. obl. glo. ponit hic plures ſo. dic vt ibi. ¶ Item bitā: vn̄ venioº ad ꝟſi. ꝙ ſi debitā. dr̄ hic ꝙ ſi fideiuſſor bal. materiā op. ꝙ ſtipulatio ſemel cōmiſſa āplis cōmitti non poſſit: tenet̉ inſolidū. idē dictū eſt. sͣ. ꝓxi. v̓ſi. ꝙ ſi fideiuſſor te ratihabitiovt. l. ſi duo. sͣ. de arbi. ⁊. l. cū q̄rebat̉. sͣ. ti. i. ſo. hic cōmitnis. net̉. Quero ad ꝙͣtuꝫ. glo. dicit in id qd̓ ſtipulator actori I ꝓcu tit̉ ad ꝑtilare ītereſſe. in ꝯtrario ſecus qd̓ dic vt dixi in. l. p̄ſtiterit uel circa iudiciū expēderit. qd̓ ꝗdā exponūt acs rator. ſi ſic. sͣ. de ꝟ. ob. ¶ Ultimo ex hoc tex. no. ꝙ ꝗsᵇ repetit tori.i. procuratori falſo. ẜm Ia. de are. ⁊ Ol. certe iſta ex no. ꝙ quis. expēſas qͣs facit in aduocatis. ⁊ hoc ꝓut exponit̉ aduopoſitio ꝟa eſt in ſe: tn̄ huic gl. nō ꝯgruit: qꝛ. jͣ. dr̄ ꝙ hec ē De hoc per bar. poſt gl. opi. Rug. ſꝫ exponendo hoc mō eēt ꝯtra opi. Rug. quā cat.i. aduocatis miniſtrat. Item no. ꝙ quis repetit id in ī. l. i. sͣ. d̓ ali. hūiſtis in. l. ꝓcurator ad exhibē.§. i. sͣ. e. vbi dr̄ ꝙ ſolum quo damnificatur ex eo ꝙ a ſuis negocijs aduocat̉ ẜm iudi. mu. cā in expēſis cōmittit̉ ſtipulatio: vn̄ alij exponūt iſtā gl. ſic. aliam expoſitionem eiuſdem littere. fac. ⁊ vide ¶ Cautio de rato in id qd̓ ſtipulator actori p̄ſtiterit.i. dn̄o poſtea agenti. ⁊ hic ꝑͦ pau. d̓ Eſatiſdatio. nā īterponit̉ cū eſt ca. que no. ẜm hoc poſſet eſſe opi. Ru. tamen tex. congruit magis I ſine precedenti opi. certū de mādato. ſecus in cautiōe: iudi. ſol. h. d. rō eſt in s ꝓbo ꝑ Ex.§. ſequenti. ꝓmptū: ꝗa cautio de rato īterponit̉ ex ꝑte agētis: vnde iſtū tex. Ad de oīo q̄ di¶ Procuratori de cuius mādato dubitat̉ pōt ſolui ſi reo eſt cautū cū eſt certū de mādato. qm̄ ſi eſt abſolutus xi poſt bar. ī cauet de rato: ibi. Scd̓o. Et an cū ꝓcurator falſus egit⁊ poſſidet ⁊ hꝫ exceptionē. ſecus eſt in ꝓcuratore ex parte .l. iul. veꝝ d̓ ſuccubuit ad ꝗd cōmittit̉ ſtipulatio ꝯtra ipſuꝫ ꝓcuratorei: ꝗa lꝫ actor vincat adhuc: tn̄ actor vadit q̄rēdo qd̓ pe bitorē. sͣ. de tijt: de hoc ꝑ doc. in. l. i. C. de ꝓcu. ⁊ vide glo. in. l. nō ſorē ⁊ eius fideiuſſorē: ibi. Scd̓o. Et decē ꝯbinationes qn̄ ꝯdi. inde. in fi. v. col. lū.§. ꝗ alieno. sͣ. de ꝓcu. ¶ Ultimo no. ꝙ ꝓcurator ꝯſti ſtipulatio cōmittatur ꝗnqꝫ in ꝓcuratore falſo ⁊ ꝗn̄qꝫ in d ¶ Un̄ veꝟo vide: ibi. Et ideo. Et an actio deſcēdēs ex hac ſtipu tutus apud acta nō dꝫ cauere. de hoc ī. l. i. C. de ſatiſdā. nio. ſed an latiōe ſit p̄toria uel ciuilis: ibi. Pro declaratiōe. Et an ¶ Hec. l. vſqꝫ ad.§. ſi ꝓcuratori iſto caſu: ꝗa I IIIC. diuidit̉ ꝑ Dy. in duas ꝑtes. priſtipulatio rē ratā hēri hēat executiōeꝫ ꝑatā: ibi. Vltimo. falſus ꝓcura tor ꝑ ſnīam t C.§. iſte diuidit̉ in ꝑtes duas. primo ma loquit̉ ī ꝓcuratore falſo exigēte vſqꝫ ad.§. exigit d̓bitū Tu aui. loquit̉ qn̄ nō hns ratū factū ꝟi ꝓcura cū aūt. ibi in ꝓcuratore ꝟo. Itē hec pͥma pars diuidit̉ in liberet̉ debi toris obtinuit. ẜo qn̄ ſuccubuit. ẜa ibi. marcellus. ⁊ queli qͣttuor ꝑtes. pͥma loquit̉ de ꝓcuratore falſo exigēte īdetor. vid̓ bal. in. l. falſus. ī bet iſtaꝝ ꝑtiū hꝫ duas lec. pͥmo qn̄ ꝓcurator ꝟus egit ⁊ bitū exͣ iudiciū. ẜa loquit̉ de falſo ꝓcuratore exigēte dexxiiij. col. C. obtinuit. ẜo qn̄ ꝓcurator ꝟus egit ⁊ ſuccubuit. dn̄s ꝟo bitū exͣ iudiciū. tertio de ꝓcuratore falſo exigēte indebide fur. nō habēs ratū egit ⁊ obtinuit in iſtis duobꝰ caſibꝰ. ſcd̓a tū in iudicio. qͣrto de ꝓcuratore falſo exigēte debituꝫ in e ¶ Cū aūt. pars ſimiliter hꝫ duas lec. qn̄ ꝓcurator verus egit ⁊ ſuciudicio. ẜa ibi: ꝙ ſi ꝓcurator. tertia ibi: ꝙ ſi ꝓcurator ꝑ nō pōt ſolui. Utrū poſſit cubuit: vel qn̄ egit ⁊ obtinuit. ſꝫ dn̄s poſtea agēs ſuccuiudicē. qͣrta ibi: ꝙ ſi debitū. ¶ Op. jͣ. e. l. cum aūt. ſo. qd̓ ſolui ꝓcurabuit. ¶ Anteꝙͣ intrē glo. op. tu ītelligis hūc.§. in ꝟo ꝓhic dr̄ de ꝓcuratore ītelligas.ſ. falſo vel ad alia ꝯſtituto. tori cauenti curatore. ꝯtra ꝟus ꝓcur. non cauet de rato: vt. l. ne ſatiſita ꝙ nō hēbat mādatū: ſꝫ in.§. cū aūt. loꝗt̉ de ꝓcurato de rato: de datio. sͣ. e. ti. ſꝫ hic dr̄ ꝙ cauet de rato. ergo ⁊cͣ. ſol. lꝫ hic cuiꝰ mādato re ꝟo. Itē op. ꝙ ꝯtra ꝓcuratorē nūqͣ det̉ ꝯditio indebi dubitat̉. vid̓ eēt ꝟus ꝓcur. tn̄ dubitabat̉ de mādato: ideo fuit p̄ſtita ti: ſꝫ ꝯditio ob rē: vt. l. falſus. C. de fur. ſo. ītellige hāc. l. per doc. ma cautio. ita ītelligit glo. hūc.§. sͣ. e. l. ꝓcu. ad exhibē.§. i. ẜm diſtinctionē q̄ ponit̉ in. l. falſus.§. i. jͣ. de fur. ⁊. l. cum xīe moder. ī ⁊ sͣ. de iureiurā. l. alias. ¶ Scd̓o op. ꝓcuratori de cuius ꝗs.§. ſi debitorē. s. de ſol. ⁊ hic no. in glo. ¶ Itē op. ꝗ .l. i. C. de ꝓmādato dubitat̉ etiā cū cautiōe de rato non pōt ſoluiᵉ: cū. ⁊ ibi bal. nouatio nō fiat niſi hoc exprimat̉: vt. l. vl. C. de noua. er in fi. dicit ꝙ ut in aucͣ. de col.§. eos. ita tꝫ glo. in. l. nō ſolū.§. qui alie go ꝯditio īdebiti nō tollit̉ ꝑ iſtā nouationē. ꝗdā fatent̉ nō: ⁊ ibi ple no. sͣ. de ꝓcu. ⁊ Cy. C. de ꝓcu. l. i. in. viij. q. ſꝫ hic dr̄ ꝙ ꝓ ꝯtra hodie. tu dic ꝙ hec ꝯditio īdebiti nouatur. hoc eſt ne dixi bal. ī curatori cauēti de rato fuit ſolutū ergo ⁊cͣ. rn̄deo poſſu eius natiuitas īpedit̉. ita ēt ītelligit̉. l. i. poſt pͥn. sͣ. de pre .l. nō ſolū.§. qui aliēo. sͣ. mus dicere ꝙ non cogit̉ ꝗs ſoluere ꝓcuratori: de cuius to. ſti. ⁊ ſic de hac. l. nihil hodie corrigit̉. Item dr̄ hic ꝗ de ꝓc. aliꝗd mādato dubitat̉: ut ibi: ſꝫ ſponte bn̄ pōt ſoluere: ut hic. agit̉ ex ſtipulatu. ꝯtra īmo certi ꝯditiōe ex ſtipulatione. per Imo. in Ad hoc qd̓ facit. sͣ. e. l. īterdū. breuiter iſtud vr̄ ꝯtra pͥn dic ut in glo. ¶ Uenio ad ver. ꝙ ſi ꝓcurator ꝑ iudiceꝫ. .ſ. apud iul. iſtius. l. inuer. ꝙ ſi ꝓcura. ꝑ iudicē. ubi loquit̉ qn̄ exegit §. vtrum. sͣ. op. de tex. ad ſeipſuꝫ. nā pͥmo dicit nō agi. ẜo dicit ꝯtra. ad trebel. ab īuito nō a ſpōte ſoluente. ⁊ ꝯtra. l. iij.§. i. sͣ. e. ⁊ ꝯtra. l. ſo. dicit glo. pͥmo loquit̉ de rigore. ẜo dicit de eꝗtate: ſꝫ f ¶ Et iō cre ꝓcur. ad exhi.§. i. ⁊ ideo credoᶠ ꝙ poſſit ſolui ꝓcur. de eſt videndū: vn̄ deſcēdit iſte rigor vn̄ iſta eꝗtas. glo. dido. bar. h̓ tꝫ cuius mādato dubitatur ſi de rato cauet. ¶ Nō ob.§ cit rigor apparet ex rōnibꝰ poſitis in tex. ꝗa negociū ꝑti cōtra cōem eos. ꝗa ibi loquit̉ ī exactore publico cui nō dꝫ credi: niſi opin. videlꝫ net ad dn̄m. ideo nō pōt ratū hr̄e. ⁊ ꝗa nō intereſt ſtipu

Rem ra. ha. ⁊ de ratiha ꝙ poſſet ſol on̄dat mādatū ⁊ lr̄as publicas: vt. l. i. C. de mā. pͥn. Nec egit ⁊ obtinuit. ⁊ dn̄s poſtea egit ⁊ ſimiliter obtinuit. tūc ui ꝓcuratoob. qd̓ ibi dr̄ in tex. ex pͥuatis negocijs ⁊cͣ. ꝗa ibi loquit̉ ī vr̄ idē ꝙ ſolū ad expēſas litis cōmittat̉ ſtipulatio iſta: vt ri: de cuius exactore publico ad exigēdū id qd̓ ꝑtinet ad publicū vl in iſto.§. cū aūt. ẜm vnā lec. Hoc tn̄ intelligo qn̄ illi ꝓcu mādato dubitat̉ cū cau ad pͥuatū: vn̄ mādatū publicū p̄tēdebat. ⁊ ſic dꝫ ītelligi ratori fuerat ſolutū: ꝗa hēbat mādatū ad ſolutionē reci tione de rain. d. l. nō ſolū.§. ꝗ alieno. ſecꝰ qn̄ p̄tēdit mādatū pͥuatū: piendā: ⁊ ſic ſentit glo. alias in nullo cōmitteret̉ ſtipula to ⁊ pro ſua vt hͨ. cū ſi. ¶ Itē op. ⁊ nunc intro glo. de. l. ꝓcurator ad tio. nā etiā ſi ipſe dn̄s egiſſet ⁊ obtinuiſſet non facta ſolu opi. facit qd̓ exhi.§. i. sͣ. e. vbi dr̄ ꝙ ſtipulatio cōmittit̉ ad totū. ſo. ẜm tiōe nō obſtaret ſibi exceptio rei iudicate: vt. l. euidēter no. ſpe. in ti. de ꝯiūcta ꝑ Rug. illa ītelligit̉ ẜm iſtā: vt ibi no. Sed Io. dicit aliter .sͣ. de excep. rei iudi. ſic nō dꝫ nocere ſi egit ꝟus ꝓcura. ⁊ ſona: ⁊ qd̓ re ⁊ melius ꝙ ibi cōmittit̉ ad totū: vt pꝫ in tex. l. ꝯtrarie. in obtinuit. ⁊ ſic ſtipulatio nō cōmittit̉: vt. jͣ. e. l.§. ſi ꝓcura. tuli. sͣ. in. l. ſi ver. ſed cū debitor. nec ob. hec. l. ꝗa ibi loquit̉ in ꝓcuraIdē ſi ſoluiſſet illi ꝟo ꝓcuratori nō hn̄ti mandatū ad re v̓o ꝓcuratotore falſo cui pōt īputari cur exegit ab inuito. hͨ loquitur ri. de ſolu. cipiēdā ſolutionē. nā tūc hec ſtipulatio nō poſſet cōmit in ꝓcuratore ꝟo cui nō pōt īputari ſi dn̄s obtinuit: quia ti: ideo ꝗa dn̄s egit ⁊ iudicatū vel ſnīam ratā nō habuit hoc ꝯtingit vel culpa debitoris vel iudicis iniuria: ſꝫ ſoper eādē rōnē: ſꝫ bn̄ pōt cōmitti: ꝗa nō hꝫ ratā ſolutiōeꝫ lū litis īpēdia pn̄t ſibi īputari: ꝗa iſta debitor euitare nō ſi ſuꝑ hoc fuit cautū. ¶ Tertia cōbinatio eſt qn̄ ꝓcurapotuit. ¶ Quero de duabꝰ qōnibꝰ q̄ ſūt in glo. ſuꝑ ꝟbo tor ꝟus egit ⁊ obtinuit ⁊ dn̄s egit ⁊ ſuccubuit: ⁊ tūc cōhoc caſu. pͥmo qn̄ falſus ꝓcurator egit ⁊ ſuccubuit. dn̄s mittit̉ ſtipulatio an̄ expēſas litis tm̄: vt hͨ ī ver. marcellꝰ. poſtea egit ⁊ obtinuit ad quid cōmittat̉ ſtipulatio. dicit ẜm vnā lec. qd̓ intellige ſi ꝓcuratori fuit ſolutū: vt hēbat glo. ad totuꝫ qd̓ dn̄s exegit ⁊ nihil allegat. ꝓbat̉ in. l. iij. mādatū ad hoc: alias ſecus: vt ſupͣ dixi. ¶ Quarta ꝯbi.§. fi. ¶ Secūdo q̄ro retēto eodē themate. ꝓcura. falſus natio eſt qn̄ ꝓcurator ꝟus egit ⁊ ſuccubuit: ⁊ dn̄s ſimili egit ⁊ ſuccubuit ad ꝗd cōmittit̉ ſtipulatio de rato cōtra ter egit ⁊ ſuccubuit: tūc nō poteſt cōmitti ſtipulatio: niſi falſuꝫ ꝓcuratorē ⁊ eius fideiuſſorē. Io. dicit ꝙ ſimiliter ad litis īpēſas: vt hͨ in ver. marcellꝰ. ¶ Poſſumꝰ addecōmittit̉ ad totuꝫ ītereſſe qd̓ ꝓbat ꝑ tres rōnes hͨ in glo. re ꝗntā cōbinationē qn̄ ꝓcurator ꝟus egit ⁊ obtinuit ſipͥmo ſimpliciter qn̄ ꝟus procurator egit poſtea dn̄s nō ue ſuccubuit non curo: ⁊ dn̄s poſtea egit: nec obtinuit: hn̄s ratū egit: tūc ſiue obtineat dn̄s ſiue ſuccūbat ad tā nec ſuccubuit: ſꝫ lis pēdet vel ꝑempta eſt īſtātia vel alio tūdē cōmittit̉ ſtipulatio: vt hͨ. in.§. cū aūt. ⁊.§. marcellꝰ. mō finita rei interitu iſto caſu nō cōmittit̉ ſtipulatio: niſi ergo eodē mō in falſo ꝓcuratore. ſꝫ ꝯſtat ꝙ ſi dn̄s obtiad expēſas. ita pōt ītelligi hͨ ꝟ̓ſi. marcellꝰ. ẜm vnam lec. nuiſſet cōmitteret̉ ſtipulatio in totuꝫ: vt dixi. sͣ. in ꝓxi. q. quā tangit hͨ glo. ſuꝑ v̓bo admiſerit. ¶ Uideamꝰ de fal ergo ⁊cͣ. ¶ Preterea ſufficit ab initio intereſſe: vt. l. qui ſo ꝓcuratore. ⁊ in eo pͥma cōbinatio eſt qn̄ falſus ꝓcuraaūt.§. i. sͣ. ſi ꝗs ca. Sed pone ꝙ debitor ꝗ fuerat abſotor egit ⁊ ſuccubuit dn̄s egit ⁊ obtinuit cōmittit̉ ſtipula lutus ꝟe erat debitor in. c. ſtatim dn̄o agēte incipit intetio ad ītereſſe totale. ad id qd̓ dn̄o eſt ſolutū ⁊ ad expen reſſe ſua. in. c. ergo lꝫ dn̄s poſtea ſuccūbat ad totuꝫ. c. dꝫ ſas: vt. l. iij. in fi. sͣ. eo. ti. ⁊ no. hͨ in glo. ¶ Scd̓a ꝯbinatio agi. ¶ Preterea iniuria facta vni alij non dꝫ ꝓdeſſe vel eſt qn̄ falſus ꝓcurator egit ⁊ obtinuit: dn̄s egit etiā obti obeſſe: vt hoc.§. cū aūt. ⁊. l. excep. sͣ. de fideicō. ſꝫ hͨ dn̄s nuit. ⁊ idē ꝗa ad totū ītereſſe cōmittit̉. ar. d. l. iij. in fi. sͣ. qui poſtea egit ſuccubuit ꝑ iniuriā iudicis. ergo iſta iniu .e. ti. ¶ Tertia ꝯbinatio eſt qn̄ falſus procurator egit ⁊ ria nō dꝫ ꝓdeſſe ꝓcuratori: vt teneat̉ ad minus. iſte ſunt ſuccubuit. dn̄s egit ⁊ ſimiliter ſuccubuit. ⁊ ī hoc ſūt opi. rōnes glo. quā glo. vide q̄ incipit.ſ. cum hͨ ibi: ſicut ergo vt vidiſtis ſuꝑ hac glo. ego tenui ꝙ ſolū ad impēſas cōnō ago ⁊cͣ. Iſtud tꝫ glo. sͣ. e. l. procu. ad exhibē.§. i. in fi. mittit̉: vt in. l. fi. in pͥn. sͣ. e. ti. ¶ Quarta ꝯbinatio eſt qn̄ pͥme glo. mag. ꝓut ibi dicit maxime. hoc tꝫ exp̄ſſe in. ll. ꝓcu. falſus egit ⁊ obtinuit. dn̄s egit ⁊ ſuccubuit. iſta ſub allegatis sͣ. de iureiur. Doc. cōiter tenēt ꝯtrariū ⁊ bene. diſtinguit̉ in duos caſus. aut iſte falſus ꝓcurator exegit nā ſtipulatio d̓ rato n̄ cōmittit̉: niſi ad id qd̓ ītereſt: vt sͣ. īdebitū: ⁊ ſtipulatio de eꝗtate cōmittit̉ ad totū ītereſſe. .e. l. ſi cōmiſſa. ⁊. l. in ſtipulatiōe. ſed ego ſum abſolutus ſꝫ de rigore ad nihil: vt. sͣ. hac. l. v̓. ꝙ ſi ꝓcurator ꝑ iudia dn̄o ⁊ a ꝟo ꝓcuratore nō intereſt mea: niſi in ſūptibꝰ cē. aut iſte ꝓcurator exegit debitū. ⁊ tūc ſūt opi. in. l. pro ergo ſoluꝫ ad ſumptus cōmittet̉. pro hoc vr̄ caſus. jͣ. e. l. cur. ad exhi.§. i. sͣ. e. ti. ꝟitas eſt ꝙ ad totū ītereſſe cōmit fi. in pͥnc. ¶ Preterea ſi reus fuit abſolutus a dn̄o non tit̉: ⁊ ad totū id qd̓ illi falſo ꝓcura. eſt ſolutū: vt. d. l. propōt dicere ſe abſolutū ꝑ iniuriā iudicis: vt. l. ſi ẜuus plucu. ad exhi.§. i. ⁊ sͣ. ꝟ. ꝓxi. ꝙ ſi debitū. ¶ Quinta cōbiriū.§. i. sͣ. de leg. i. ⁊ qd̓ no. in. l. ſtipulatio iſta.§. qd̓ ſi fornatio eſt qn̄ falſus ꝓcura. egit ⁊ obtinuit ſiue ſuccubuit. te. sͣ. de ꝟb. obl. ⁊ ſic nō pōt allegari ꝯtra ꝓcuratorē ſua dn̄s poſtea egit: nec ad finē litē ꝓduxit. iſto caſu ſi ꝗdeꝫ intereſſe in toto debito. ¶ Preterea qn̄ ex poſtfacto de ꝓcu. egerat ⁊ exegerat ſtatiꝫ cōmittit̉ ſtipulatio ad totū. ſinit intereſſe ⁊ ceſſat dānū de p̄terito non ſufficit ab iniꝗa in toto ītereſt rei ſtatim cū nō habet̉ ratū: vt. l. ꝓcura tio intereſſe: vt. l. ſi eū.§. qui iniuriaꝝ in fi.§. sͣ. ſi ꝗs cau. tor ad exhi. in fi. ⁊. l. quo enim.§. i. ⁊.§. iul. sͣ. eo. ti. In ca ſꝫ hͨ ſecuta abſolutoria ceſſat dānū de p̄terito. ergo ⁊cͣ. ſu tn̄ nō pōt ex ea ſtipulatiōe agi: niſi poſt ſnīam: vt. d. l. Et ꝑ hoc apparet rn̄ſum ad oēs rōnes Io. nō enim obꝓcu. ad exhi. in fi. sͣ. e. ti. ſꝫ ſi ꝓcurator egit ⁊ nō exegit: pͥma rō: ꝗa nō ꝓcedit illa ſimilitudo inter ꝓcu. falſum et tūc ſtatim cū dn̄s agit cōmittit̉ ſtipulatio ad litis impen verū ꝑꝑ diuerſitatē rōnū. Nō ob. ſcd̓a rō. ꝗa nō pōt re ſas. ⁊ ſi poſtea plus impendet vel dn̄s exigeret ad plus docere ſua intereſſe in toto debito: ꝗa diceret ꝯtra ſnīaꝫ cōmitteret̉: vt. l. ſi ꝓcu. sͣ. e. ti. qd̓ dixi in dn̄o agēte: idē īpro ſe latā: ⁊ ꝗa ceſſat dānū de p̄terito: vt dixi. Et eodeꝫ telligas in eo ꝗ hēret ab eo cam: vt. l. cū īdebitaꝫ in fi. sͣ. mō nō ob. tertia rō: ꝗa nō pōt allegare ſnīaꝫ latā pro ſe .e. ſecꝰ ſi ageret alius ꝗ ab eo cāꝫ nō hēret: vt. jͣ. e. l. ꝓcu. eſſe iniurioſam. nō ob. l. ꝓcur. ad exhibē.§. i. sͣ. eo. ꝑ quā ¶ Reſtat in glo. vna qō. ꝓcu. v̓us egit ⁊ exegit. dn̄s ſi glo. hoc tꝫ in. l. alias. sͣ. de iureiur. ꝗa ibi loquit̉ qn̄ falſus militer egit ⁊ exegit: vtrū dn̄s poſſet repetere a ꝟo ꝓcuꝓcur. obtinuit ⁊ exegit ⁊ dn̄s ſuccubuit. merito intereſt ratore illud qd̓ ipſe exegerit. glo. hͨ ſuꝑ v̓bo iniuria in fi. debitoris in toto: eo qd̓ ſoluit ꝓcuratori. q̄ſtio nr̄a loqui tꝫ ꝙ nō: ꝗa ſi dn̄s hoc cōſequeret̉ a debitore ⁊ a ꝓcuratur qn̄ falſus ꝓcurator ſuccubuit: ⁊ etiā dn̄s: ſꝫ ſi velles ī tore eēt iniuria. ⁊ ſic ꝗdā ītelligūt iſtū tex. iſta lectura re telligere qōnē iſtius glo. ibi dū dicit. q̄ eq̄ inſolidū dꝫ cōprehēdit̉ ꝑ. l. ꝗ negocia. sͣ. de ne. ge. ⁊ ꝑ. l. ꝗ ꝓpria.§. ꝓ mitti: etiā vbi ego dn̄m iniuſte ſuꝑaui ⁊cͣ. ꝙ ꝓcurator fal cura. vt in ceteris sͣ. de ꝓcu. ⁊ ꝑ. l. ex mādato in prin. sͣ. a ¶ Contra ſus me vicerat: tūc iſta glo. diceret verū ꝑ dictā. l. ꝓcur. mā. ¶ Cōtra oīaª p̄dicta opp. venire ꝯtra de facto non oīa. vide ēt ad exhi.§. i. ¶ Et ideo pro declaratione huius materie facit ſtipulationē cōmitti: vt. l. ꝯtinuꝰ.§. cū ꝗs. sͣ. de ꝟb. oīno h̓ q̄ ha debes aſſumere qͣttuor ꝯbinatiōes in ꝓcura. ꝟo: ⁊ quat bes. per me obl. ſꝫ ſi ꝟus ꝓcurator egit: dn̄s nō pōt poſtea agere de tuor in falſo. In ꝟo ꝓcuratore pͥma ꝯbinatio eſt quādo in. l. ſi quis iure. ergo egit de facto: vn̄ non dꝫ cōmitti. glo. hec q̄ eſt maior. C. de ꝟus ꝓcur. pͥmo egit ⁊ ſuccubuit. dn̄s poſtea egit ⁊ obtipoſita ſuꝑ v̓bo īpēſa. fatet̉ ꝙ hec ſtipulatio eſt huiꝰ natranſac. vbi nuit: certe cōmittit̉ ſtipulatio ad expēſas lit. tm̄: vt in.§. ture ꝙ cōmitrit̉ ēt ſi aliꝗs ſolū de facto agat. mihi vr̄ ꝙ cū aūt. ẜm vnā lec. ¶ Scd̓a ꝯbinatio eſt qn̄ ꝟus ꝓcura. hic nō agat̉ de fcō: īmo de iure: ꝗa res iudicata cū ꝓcu

Rem ra. ha. ⁊ de ratiha. l 2 0 a ¶ Qui pa ratore nō ꝑemit actionē dn̄o ꝯpetētē ipſo iure: re ſi ignorat Hoc p̄miſſo pone caſuꝫ in terminis: vt lr̄a iacet tris. cōpreper. l. ſi quis ſꝫ oꝑe exceptiōis. ¶ Preterea poſito ꝙ eēt acno. ꝙ mutatiōe ꝑſone cauētis extinguit̉ cautio hendi. vide ita.§. fi. ff. d̓ tio ꝑempta ſolutiōe: adhuc agit de iure: ꝗa vꝫ ⁊ de rato. ⁊ ideo de neceſſitate dꝫ alia perſona cō glo. bal. āg. teſta. tu. ẜm tꝫ inſtātia: lꝫ nō hēat actionē: vt. l. cū putareꝫ. sͣ. t Imo. in. l. prehēdiª. ¶ Op. de. l. nō ſolū.§. ſi pr̄. sͣ. de ꝓcu. quod voluit .ij.§. fi. ſolu. fami. her. ⁊ exͣ de re iudi. c. abbate ſane. li. vj. Nō ſing. Io. an. ſo. ibi agebat ipſe pr̄: hic alius ꝓcuratorio noīe ma. in addi. ſpe. tū ꝑ hoc īpugno: ꝗn̄ ēt ſi agatur de facto tm̄: vt pro pr̄e: de cuius mādato dubitabat̉. iſta eſt ꝟa O no in ti. de ꝓcu corā iudice incōpetēti vel ex alia cā ꝙ cōmittat̉ b rum. ſolutio. ¶ Quero circa hāc. l. quā actionē inten rato.§. i. vbi ſtipulatio ſaltim ad ſūptꝰ: vt. l. vbi. C. de trāſac. ſcribi tabat iſte ꝓcur. dicūt ꝗdā ꝙ intentabat actionē etiaꝫ allegat litteris. Et Nō ob. l. ꝯtinuꝰ.§. cū ꝗs. sͣ. de ꝟ. obl. vt ibi dixi. .d. l. iuli. ⁊ ī iniuriaꝝ p̄toriā cōpetētē pr̄i pro iniuria facta fi vide ꝙ per iudicijs qua ¶ Itē op ſnīa ꝯtra ſnīam eſt ipſo iure nulla: vt lio. ¶ Alij dicūt ꝙ intentabat actionē iniuriaꝝ hanc.l. dicit liter ratiha.l. i. C. qn̄ ꝓuo. nō eſt neceſ. ſꝫ hͨ ſi ꝓcur. pͥmo obex. l. cornelia. que cōpetit ipſi filio. primā opi. tꝫ dn̄s āto. ī. c. bitio poſſet tinuit vel ſuccubuit non pōt valere ſnīa lata pocū veniſſent oꝑari. vide glo. ſcd̓a huius.§. ⁊ glo. magna ſuꝑ v̓bo filij. nā in fi. d̓ reſtino. ꝑ āg. ī. l. ſtea cū dn̄o ꝯtra pͥmā vel etiaꝫ ẜm pͥmā ẜm alios cū hͨ ꝓcu. ageret noīe pr̄is nō pōt dici ꝙ intētet ſpō. ⁊ limita ſi defūctus modernos in. d. l. i. C. qn̄ ꝓuo. nō eſt ne. dꝫ ītelli actioneꝫ ex. l. cornelia. que pr̄i nō cōpetebat ẜm vt ꝑ bal. ī. l. .sͣ. de ꝓcur. gi qn̄ ex eadē inſtātia ferunt̉ due ſnīe: ꝗa tūc pri iſtā glo. vel ꝟius dico ꝙ hͨ intentabat̉ actio ex. l. labeo. de iu Et an̄ h̓ rati reiurā. ⁊ alima tm̄ valet. ſecꝰ ſi ex duabꝰ inſtātijs: ꝗa tūc pōt habitio recornelia cōpetēs filio. ſꝫ ꝗa pr̄ illius actionis ha ter vt ꝑ āgtrotrahat̉ ēt valere vtraqꝫ: vt hͨ. ⁊ sͣ. de excep. rei iudi. l. duobebat exercitiū: ideo ꝓcu. pr̄is intentabat illam ⁊ pau. de ca. in caſibꝰ: in bus. ⁊ qd̓ ibi no. in glo. ¶ Pro declaratione hu actionē ſicut poterat ipſe pr̄: ⁊ iſtā puto veram. hic. ⁊ Iaco. ꝗbꝰ requirit̉ ius materie q̄ro duo. pͥmo vtrū actio deſcendēs bu. ⁊ bar. in nā ſi iſte ꝓcu. egiſſet actōe cōpetēti ipſi pr̄i illius ſpāle māda.l. i. C. ꝗ adex hac ſtipulatione ſit p̄toria vel ciuilis. Roff. in tuꝫ. Io. an. actiōis inſtātia nō trāſiret in filiū. ſꝫ poſt li. ꝯte. mitti. ⁊ alidic̄ ꝙ ſic. in libellis ſuis ſuꝑ hoc ti. dicit ꝙ eſt ciuilis.ſ. certi trāſiret in heredē. aut mortuo pr̄e extingueret̉: ter vt ꝑ āg.c. cupiētes. ꝯditio ex ſtipulatōe vel actio ex ſtipulatu. ⁊ ideo vt. l. iniuriaꝝ. jͣ. de iniur. ⁊. l. ſi eū.§. qui iniuriaꝝ in. l. ſi is qui de elec. ī. vj. dr̄ p̄toria hͨ ſtipulatio: ꝗa ꝑ p̄torē eſt īducta: eo pro ēptore. .sͣ. ſi ꝗs ca. ⁊ ideo hoc ītelligit̉ ꝙ hͨ intentabat̉ ꝓbat̉ ꝑ tex. ⁊ ibi Imol. in. c. i. de ho ꝙ ꝗs cogat̉ eā p̄ſtare: nō ꝙ actio ſit p̄toria. pro actio cōpetēs filio: cuius exercitiū cōpetit patriin. xvij. col. mi. eo. lib. et hoc facit. sͣ. de bo. poſ. he. pe. l. i. ⁊ quod ibi no. ita intelligit glo. hͨ ſuꝑ v̓bo ad filiuꝫ. ¶ Querit de vſucapi. no. doct. ī. l. ¶ Ultimo q̄ro an ſtipulatio rē ra. ha. hēat ꝑatā glo. vtrū ſufficeret ſi in ſtipulatione diceret̉ pro c ¶ Ratihalꝫ. sͣ. d̓ iudi. bitionē. vtꝝ executionē cōtra fideiuſſorē. vr̄ ꝙ ſic: ſicut in ſti ⁊ in. l. fi. C. mitto ratum habiturum eum ad quem ea res ꝑ ratihabitio ad macedo. pulatione de iudicio ſiſti: vt dixi. sͣ. ti. i. l. i. ¶ In tinet. dicit glo. ꝙ nō: quia illis verbis ſolum heretrotrahat̉ ad mādatū. ꝯtrariū vr̄ ꝙ debeat nouo iudicio agi: vt. sͣ. e. l. redes cōprehenduntur. ⁊ bene dicit glo. et mandato adde q̄ dixit ꝓcurator. ad exhi.§. i. ibi. ſꝫ cū debitor ex ſtipuEx. l. ſequenti. cōparet̉. viarchi. in. c. de barto. et cōſtitutꝰ. de latione agere cepit ⁊cͣ. ⁊ sͣ. e. l. circa pͥn. ibi exiſti¶ Formā ſtipulationis interponende de rato. bal. in. l. obver.ſi. li. vj. mo actione hac cū eo agēdū: ⁊ ſic īnuit nouū iu x ¶ Iſta eſt ſeruare. sͣ. d̓ ꝙ ſi auctori IōcuratOr. notabilis diciū eē inchoādū. Breuiter dico aut iſta ſtipuoffi. ꝓcon. ⁊ tas ep̄i que limita: vt ꝑ latio īterponit̉ exͣ iudiciū: ⁊ eſt opus nouo iudi lex ⁊ clara. ⁊ breuiter. h. d. Factuꝫ falſi dꝫ ineſſe ſta barto. in. l. ſi tuto ꝑ capicio. ita loquit̉. sͣ. e. l. in pͥn. nec pōt fieri executio. ꝓcuratoris non facit cōmitti ſtipulationē de ra vxor.§. ſi ꝗs pitulū facto ar. pro hoc. sͣ. de re iudi. l. a diuo pio.§. ſꝫ ſi em̄to ab alio interpoſitā. h. d. ¶ No. tex. ibi. nā in vxoreꝫ. jͣ. de a prin. fuerit ptor. ſed ſi eēt īterpoſita in iudicio. tūc puto ꝙ ſtipulatiōe cauetur ⁊cͣ. no. ꝙ dixi in ſummario. adul. ⁊ vide ꝙ ep̄s notiāg. ī. l. ſi ego hēret paratā executionē ꝑ rōnes qͣs dixi ī ſtipu¶ Scd̓o no. formā ſtipulatiōis īterponende de ficādo ſtatu .sͣ. de ne. ge. tuꝫ capituli latione iudi. ſol. sͣ. ti. i. l. i. ⁊ ꝑ rōnes quas dixi in rato: lꝫ Cy. de hoc diſputet in. l. i. C. de ꝓcuraillud nō cōSꝫ vtꝝ mā ſtipulatione de iudicio ſiſti ⁊ ſimilibus. allegat bene hāc. l. dꝫ tn̄ in hac forma ſtipulatio datū ſuꝑuefirmat: quia ¶ Nota ꝙ nis adijci clauſula doli ꝙ ꝓmittat dolū malum niēs pꝰ actū eſt diuiduuꝫ ꝯi procuratori. ſactuꝫ noīe ceptū ⁊ non omne id qd̓ abeſſe abfuturūqꝫ eē: vt. sͣ. l. ꝓxi.§. in ſtipulatio ꝑfectū retro requirit̉ ad defūcti pōt hēri ratū per heredē ꝯtra. sͣ. e. l. ſi is ne. Itē dꝫ adijci qn̄qꝫ ꝑſona alterius ad quē iutrahatur ad ſolēnitateꝫ. cui. ſo. vt ibi dixi. ⁊ dicaꝫ. jͣ. e. l. bonoꝝ. ¶ Op. ſi dicium pōt veriſimiliter trāſire: vt. sͣ. l. ꝓxi.§. fi. ita refert bal geſta. tex. eſt iſte fuit ꝟus ꝓcur. ſtipulatio nō pōt cōmitti: niſi ¶ Querit glo. vtꝝ hoc caſu ſaltē hec ſtipulatio dus in. c. i. ī not. ꝙ ſic. in l. iul. vbi no. pͥnc. de alie. ad īpēſas: vt. sͣ. ꝓxi.§. ſo. ītellige ꝙ ꝓcu. erat fūcōmittat̉ ad īpēſas. gl. dicit ꝙ nō. ⁊ aliud eſt in ſeu. ad hoc ꝑ gl. ⁊ doc. ditus falſus: vel ſi erat ꝟus: erat reuocatꝰ morte ꝟo ꝓcuratore: vt vidiſtis. sͣ. e. l. ſi ſine.§. cū aūt. .sͣ. ꝗ ſatiſda. vide melius dn̄i ⁊ ſoluēs ſciebat eū mortuū: al̓s eēt liberatꝰ: Ex. l. ſequenti. cog. ſecus ſi no. per bal. ¶ Qn̄ ſuꝑueniēs defectus īpediat ratihabitio actꝰ eēt iam vt. l. cū ꝗs.§. i. ⁊. l. diſpenſatorem. sͣ. de ſolu. in. l. ſi quis ꝯſūmatꝰ: vt mihi bōa.§. nē: ibi. Pro declaratiōe. Et ꝗd ſi defectus ſuꝑ 4 ¶ Hūc in. l. ſi v̓o nō iuſſuꝫ. de ac Si in ſtipulationē. qnē ītel uenit ⁊ poſtea ceſſauit: an īpediat ratihabitiōeꝫ:. quir. here. ⁊ remunerādi ligit glo. ꝙ ꝑ īprudētiā ſtipulatoris cōmittebat̉ ibi. Sed q̄ro. Et an factū noīe defūcti poſſit ha in.§. ſi poſt in ſupͣdicta materia vid̓ creditam. sͣ. beri ratū ꝑ hr̄deꝫ: ibi. Quero. Et an geſta noīe ꝓmittēte cōmittēte dolū. ⁊ ītellige ꝙ dolus fuit mā. ⁊ voluit que ibi dixi alteriꝰ ꝗ poſtea īgreſſus eſt mōaſteriū poſſint ha in hoc cōmiſſus: ꝗa fuit in ſtipulatiōe adiecta di ad limitatio bar. in. d. l. ſi ctio tm̄: vt luciū ticiū tm̄ ratū hīturū. nā ſi hoc n̄ beri rata ꝑ abbatē: ibi. Quero vtrū. Et an geſta vxor. in.§. ſi nē huius re eēt dictū ſimplex ſtipulatio d̓ hr̄dibꝰ ītelligeret̉: noīe p̄lati poſſint per ſucceſſorem hēri rata: ibi. ꝗs vxore de gule. vide adulte. ⁊ vo bar. ī. l. ſi pe Quero vtruꝫ. Et an geſta nomine canonici per vt vidiſtis. sͣ. de ꝟ. obl. l. ſtipulatio iſta. in pͥn. vn̄ cuniā. de ne luit angel. ⁊ ꝓpter hoc clauſula doli non poſſet cōmitti. eius ſucceſſorem rata haberi poſſint vide in fi. bal. ī. d. l. iugo. geſ. C. ſꝫ 5 ¶ Hec lex debe No. iſtam re vtrū reprolianus. ꝙ ſi ꝯi procuratOn̄: gulā q̄ ponit Onorum. ret ſcribi litteris batio retrognāter man trohat̉ ⁊ redant notari. hic ibi plerunqꝫ enim ⁊cͣ. aureis. Breuiter hoc intendit. Si ſuꝑ probatōi eꝗ Itē adde ꝙ uenit defectus ex ꝑte ratū hn̄tis: ratihabitio im Mutatiōe ꝑſone paret̉. vide mādatū ſuꝑ Quis patriS. extīguit̉ cautio reꝫ pedit̉. ſecus ſi ex ꝑte gerētis. h. d. ¶ No. l. ⁊ no. bar. in. l. pō ueniens: ita po. la. i. sͣ. de demū trahi bene ⁊ mēti tene. ver. an aūt ⁊cͣ. ¶ Op. de. l. qui ra. ha. ⁊ ideo in ſtipulatiōe ſūt cōprehendēde ꝑ neg. ge. ⁊ an tur retro: vt mihi. x.§. i. sͣ. de ſol. glo. nō ſoluit. tu dic ibi tꝑe ſone ad quas ꝟiſimiliter iudiciū dꝫ trāſire. h. d. ratihabitio .sͣ. dixi. ⁊ ra quo ratū hr̄e poterat geri negociuꝫ: ꝗa poterat Ad euidētiā ſcias ꝙ ex iniuria facta filio ꝯpetit retrotrahat̉ tificatio īdu ſolui pro reo obligato: lꝫ fideiuſſor eēt liberatꝰ. actio iniuriaꝝ pr̄i ſeu auo: ꝗ eū hꝫ in ptāte ⁊ ipſi in p̄iudiciuꝫ cit̉ qn̄ mantertij. vide dās ſciuit iu ¶ Secūdo op. C. ad mace. l. fi. ⁊. l. ſi filius ⁊ de filio. tn̄ pr̄ ſeu auus hꝫ exercitiū vtriuſqꝫ actōis. no. ꝑ bar. et diciū īchoa alijs legibꝰ q̄ dicūt ratihabitionemᶜ retrotrahi ⁊ Scd̓o ſcias ꝙ pr̄e mortuo ſeu filio emācipato ībal. ī. l. ordo tū noīe ſuo. mandato cōꝑari. ſo. dicit Dy. hͨ ⁊ in. c. ratihabi ſtātia iſtius actiōis iniuriaꝝ trāſit ad filium ꝙͣꝙͣ in fine. C. d̓ alias non vi tio. de reg. iu. li. vj. ⁊ Cy. in. l. vlti. C. ad mace. q nō ſit heres: vt. jͣ. de iniur. l. ſed ſi vnius.§. filio. execu. rei iu det̉ ratifica

Rem ra. ha. ⁊ de ratiba. dica. ⁊ Barto. hic. ⁊ adde ꝙ vbi lex requirit mandatum pro forma non ⁊cͣ. l. factam.§. ſi quis bonorum. sͣ. ad trebel. quam ad hoc allegat Bal. equiparatur ratihabitio mandato. ſed Baldum nota. in. l. penultima. in in. l. i. in. xvj. col. C. quando non pe. vbi dicit ꝙ in iure obtinendo curquinta columna. de executione rei iudicate. ⁊ nota ꝙ ratihabitio nō tra ſus temporis habet vim efficaciſſime repudiationis. hitur retro in preiudicium iuris iam queſiti ſententia ſecundum Balb ¶ Habetur tꝑe quo. Limita vt per bar. in. l. i. C. qui admit. in pe. col. dum in autentica ei. C. de tempo. appellatio. ⁊ vide nota. in materia per c ¶ Determinare queſtionem. vide Balduꝫ in. l. cum quis. C. de na. li. glo. Barto. ⁊ Imolā. et ⁊ que ibi di Baldū. in. xi in. l. ſi veplāe.§. vxor iſtud eſt ideo: quia poteſt huic ratū habenti im bilia. nō curo de medio: vt. l. exiſtimo. sͣ. de ꝟb ro. C. ī quiſolu. ma. viputari culpa tacite repudiationis. nam tacēdo obliga. ⁊. l. ſed ⁊ ſi in conditione.§. ſolemus. sͣ. bus cauſis ī de tex. no. in per centum dies videtur repudiare: vt. l. i.§. ita de here. inſti. facit quod dixi in materia fictionis integruꝫ re .c. tanta. qui ſtitu. non eſt autem. sͣ. ſi ta. teſ. nul. exta. facit quod no. in. l. ſi tranſlatiue in. l. ſi is qui pro emptore. sͣ. de vſufi. ſint legi. ne. per Bal ⁊ vide pauego. sͣ. de nego. ge. iſtud non placet mihi. quid ca. ⁊ per hoc poſſumus determinare q̄ſtioneꝫᵉ. dum in. l. ſi de caſtro in enim ſi mortuus eſt iſte cuius nomine petita eſt aliquis habuit cōcubinam ⁊ filium ex ea: poſtea vxorem. C. .l. pompo. ī bonorum poſſeſſio. certe nulla culpa poteſt ſibi accepit vxorem que mortua eſt: nunc vult acci de condi. in .§. queſituꝫ ſer. ⁊ vide ꝑ .sͣ. de acꝗr. imputari. ⁊ tamen non heres poteſt habere rapere concubinam in vxorem. an matrimonium iſtam legem poſſeſ. ⁊ ibi tum: vt. l. ſi is cui. sͣ. eo. Preterea hic ſunt duo. impediat legitimationem filij primo nati. ⁊ per in materia. dixi pꝰ imol. primum eſt ius petende bonoruꝫ poſſeſſionis. predicta videtur dicenduꝫ ꝙ non: ⁊ ita videtur nota. glo. in facit qd̓ no. ⁊ de hoc loquitur Dy. quia videtur tacite repu capi. ratibaponere pro conſtanti in quadaꝫ ſua diſputatiobar. in. l. euꝫ bitio. de requi. sͣ. d̓ ſta. diare. ſcd̓m eſt agnitio facta per iſtum goſtoreꝫ. ne Richar. malūb. quam diſputationem ponit gulis iuris. homi. ⁊ vult ⁊ iſta nunquam fuit repudiata: quia de hac non Ioannes andreas in mercū. ſuis ſcilicet in. c. ſiin ſexto. vbi allegare Io. dicitur. conſtat enim ꝙ ſi ſemel repudiaſſet non ne culpa. de regulis iuris. libro ſexto. ¶ Quero bonum no. an. ī mercu. ⁊ vide plene poſſet poſtea ratum habere: vt. l. diſpenſatorem vtrum factuꝫ nomine defunctiº poſſit haberi rain regula ſiIaco. de bel ne culpa. in fi. sͣ. de ſol. ſed ego video quādo quis expreſtum per heredem. Dy. tractat in cap. ratum. in ui. in. l. per d ¶ Nomi ſe repudiauit primuꝫ ius ſuper quo actus eſt ce penulti. q. de regulis iuris. libro ſexto. ⁊ ibi defundum. sͣ. ne defuncti. lebratus non impeditur ratihabitio: vt. l. cū mi terminat ꝙ aūt fuit geſtus actus ꝗ non ſolet trā de ſeruituti. Et vtruꝫ he ruſticoꝝ pre res poſſet ra hi decem.§. ij. ⁊. l. ſi quis offerenti.§. fi. sͣ. de ſol. ſire ad heredem: ⁊ non poteſt per heredem radiorū. ⁊ per tificare pro ergo hoc non impeditur propter tacitam repu tum haberi. l. ſi is cui. sͣ. eodem. ⁊ arg. huius. l. Ioanneꝫ an de functo: et diationem. ſol. ergo quantum ad ſignata cōtra in princi. aut eſt actus tranſitorius ad heredeꝫ dreaꝫ in requod poſſet ria: dico ꝙ ratihabitio retrotrahitur quādo ragula ratiha ⁊ poteſt per procuratorem ratum haberi: vt. l. ſi eſt tex. ⁊ ibi bitio. de reBal. in. l. ſi tum habetur tempore quoᵇ negociuꝫ poteſt ge is cui. sͣ. eodem. ⁊. l. ſi ſine.§. ſi procuratori. ita gulis iuris. ab vno. d̓ ne ri. ſecus ſi defectus ſuperueniat. ita loquit̉ hic. dicit ipſe ⁊ bene. ¶ Quero vtrum geſta nomine Sꝫ quid de go. ge. ¶ Sed contra hoc op. de. d. l. cum mihi decem alterius poſſint haberi rata per abbatem mona illo brocar e ¶ Quero do ſcientie. .§. ij. ⁊. l. ſi quis offerenti.§. fi. ſol. licet dubitem ſterij: quod ingreſſus eſt poſtea. Reſpōdeo ſic: vtrum. Adcauliq. an ſint pade no. in. l. ſi hic ſuperuenit defectus ex. l. diſpoſitione. ibi ex ſicut dicimus de patre arrogatore. sͣ. de ſolu. l. ſi ria a princi. tutor. C. in diſpoſitiōe hominis. ratio quia in his que reſpi quis offerenti.§. ſi creditor. ¶ Quero vtrum ge ſcire et poſt quibus cau ciunt nullitatem ipſius actus durius agitur cuꝫ ſta nomine prelati poſſint rata haberi per ſucſcire ⁊ peti. ſis in integ x ¶ vide Bal.l. ꝙͣ cum homine: vt. l. ſi libertus. de iurepatro. ceſſorem in prelatura. Dy. dicit ꝙ ſic in dicto. c. reſti. non eſt duꝫ in. l. cuꝫ iim m h neceſ ⁊ dixi in. l. amplius. sͣ. eo. ti. Et ideo pro decla ratum. in vltima queſtione ſi fuit geſtum nomiancillis in fi Ater ratione huius materie diſtingue. quādoqꝫ ſuꝑ ne prelati tanquam prelati: ⁊ ſic contemplatione. C. de in .§. ꝓ uenit defectus ex parte gerentis. quandoqꝫ ex ceſtis nupt. ne eccleſie vel dubitatur. ar. eorum que ſupra di cura ⁊ quantum parte ratum habentis. quandoqꝫ ex parte rei. j tor. remanet ximus de herede qui repreſentat defunctum: vt tempus reobligatus. mo caſu ratihabitio nō īpeditur: vt hac. l. ij. rn̄. .l. annua.§. vltimo. de annu. lega. ſecus ſi nomi me gt ore quiratur ad vid̓ late baſecūdo caſu aūt ſuperuenit defectus ex. l. diſpone prelati tanquam priuate perſone: quia ratuꝫ ratificandū. duꝫ in. l. cū vide in. l. raſitione ⁊ ratihabitio impeditur: vt hac. l. i. rn̄. et alius habere non poteſt: quod eius nomine nō quis in. vij. untu itilec tum. sͣ. de ſo .l. ſeq. in fi. aut ſuperuenit defectus hominis facolūna. C. d̓ eſt geſtum: vt. l. ſi pupilli.§. ſed ſi ego. sͣ. de neg. fitruamrics ſ lutionibus. iuris ⁊ facti cto. ⁊ tunc aut quis vult ratum habere in preiugeſtis. quod ſatis placet. ¶ Querit vltra DyUtruꝫ ratiignorātia in dicium eius qui geſſit illum actū: quia ratus ha habitio travtrum geſta nomine vnius canonici poſſint ra.q. ſtatuto ca iidgiſiupea hatur retro. betur: ⁊ tunc non impedit̉ ratihabitio: vt. l. cuꝫ ta haberi per canonicum qui ei poſtmoduꝫ ſucuetur. et in vide Bart. iLd .c. ſi ꝗs per mihi decem.§. ij. sͣ. de ſolū. aut in preiudiciū ter ceſſit. Innocen. dicit ꝙ non. nam in iuribus cain. l. aliena. riclict triginta ſi d̓ tij. ⁊ tunc aut ille tertius fingitur vna ꝑſona cuꝫ nonicis ſuccedit capitulum: licet alius ſuccedat in principio feu. ſu. contiti.sͣ. de pigno gerente. ⁊ idem quia poteſt ratum haberi. exem in prebenda. ita no. per Innocen̄. extra de elec. trouer. inter ratitia actio plum in duobus reis. in. l. ſi quis offerenti. in fi. .c. ꝙ ſicut. in glo. ſuper verbo propter bonum. do. ⁊ vaſal. ne. ⁊ Barto .sͣ. de ſol. aut eſt perſona prorſus extranea: ⁊ in Imol. in diquod eſt notabile non habetis hic alia. luꝫ in. l. ſi fū cto. c. fi. de eius preiudicium non poteſt ratum haberi: vt duꝫ. sͣ. de pi ¶ Iſta eſt notabilis lex: ⁊ preſcrip. te. gno. ⁊ in. l. PILEI. breuiter hoc ītēdit. Quā.l. ſi partem.§. fina. sͣ. queamdmo. ſer. amit. ⁊. l. net cōtra di qui ergo in potior in fi. sͣ. qui poti. in pig. ha. ita intelligitur do quis ſuccedit ei quem promiſit racta ꝑ Bart. principio. sͣ. quod dixi in. l. cum indebitum.§. fina. sͣ. e. titu. hic. de quo tum habiturum ſucceſſio pro ratihabitione hade his qui plene ꝑ do. Tertio caſu quando ſuperuenit defectus in re: notantur in betur. hoc dicit notabilis lex ⁊ mēti tenēda. Et antoniuꝫ. et famia. ADſuper qua aliquid agitur ratihabitio impedit̉: facit iſta lex ad ea que dixi in. l. cum vir. circa finē Imol. in. c. DE an rati vt. l. neceſſario.§. ꝙ ſi pendente. sͣ. de pericu. et ad aures. de .sͣ. de vſuca. habitio repreſcri. ⁊ vicōmo. rei ven. ⁊. l. eum qui ita.§. fi. sͣ. de verbo. trotrahatur Ex.§. ſequenti. de Hoſti. in ⁊ quādo ter obli. ⁊. l. quotiens. sͣ. de noua. ¶ Sed quero ꝗd ¶ An tutus preſcriptione. xxx. annorū ſoluens .c. ſignificatio poſſit p̄ſi defectus impediens ratihabitionem ſuperue repetat: ibi. Nota. uit. de cen. iudicare. nit: ⁊ poſtea ceſſauit: an impeditur ratihabitio. vbi dicit ꝙ Balduꝫ cō Defectꝰ ſuꝑuēiēs ſi cōtra cen Reſpondeo non. ſufficit enim extrema eſſe haProcurator. eꝑ̄te ra. ha. ex. l. ſilio. xc. priſum fuerit p̄ mo libro. ſcriptuꝫ poa ¶ Naꝫ taterit nihilocendo. Nominꝰ de nota ꝙ tacens ⁊ permittens labi tempus videtur tacite renūciare iuri ſuo uo induci cenſus quaſi non fuerit in totum ſublatus. vide moderniores .l. ij. C. in quibus cauſis. Quod intellige veruꝫ in iure querendo. ſed in de hoc: vt ꝑ Imol. in. c. fi. de p̄ſcrip. ⁊ in. c. ad aures. e. ti. ⁊ bal. in aucͣ. ad iure queſito curſus preſcriptionis non inducit conſenſum renuncianhec. in. v. col. C. de vſur. ⁊ limita ẜm bal. ⁊ ang. in. l. bene a zenone. C. de tis: vt no. in. l. fi. jͣ. eodem. ⁊ no. Bal. in. l. i. C. de in integruꝫ reſti. ⁊ etiaꝫ quadri. p̄ſcrip. niſi ſtatutū diceret oīs obligatio ⁊ actio. ad hoc. vid̓ bar. vide que dixi poſt Bar. in. l. ſi quis arbitratu. de verborum obligatiōe. in. l. ſequit̉. in.§. ſi mā. de vſuc. ⁊ q̄ ibi dixi reſerendo bal. in. d. c. ſi ꝗs. ⁊ ꝑ ⁊ eſt tex. in. l. alienationis verbo. de verborū ſignificatione. quo ad pͥmū ang. in repetitiōe. l. i. poſt mediū. C. de iudi. ⁊ in ſtatuto inducente p̄ſcri dictum hic allegat Bar. l. finalem. ff. in quibus cauſis in integruꝫ reſti. ptionē. an tollat naturalē. vide no. bal. in. c. eccle. ſancte marie. de ꝯſtitu.

Vnij De priuatis delictis. l 2 1 diſpoſitione impedit ratihabitionem. h. d. ⁊ eſt videre de actionibus deſcendētibus ex delictīs: aliquantulum difficilis. ¶ No. hic ar. ẜm glo. ꝙ qꝛ ex delictis quandoqꝫ oriunt̉ actiones ⁊ oblitutus exceptiōe. xxx. an. ſi ſoluat repetere poteſt gationes ad priuatam vtilitatem. Item oriunt̉ ar. sͣ. de admi. tu. l. ſi pupillus. vbi dicitur ꝙ prequandoqꝫ accuſationes priuate: quādoqꝫ oriūſcribens ſimilis eſt ſoluenti. cōtra liberatus tꝑe tur accuſationes publice: premittit hic de priua adhuc remanet obligatusᶠ naturaliter: vt. l. obli tis delictis: qꝛ maiorem cōformitateꝫ habent cū gationuꝫ fere.§. placet. de act. ⁊ obli. ⁊ d̓ fideiuſ. p̄cedentibus. in ſequenti libro dicit de publicis l. vbicunqꝫ ⁊ ibi no. sͣ. de neg. geſ. l. at qui natura iudicijs. Ex. l. ſequenti. in prin. ⁊ ibi no. ergo ſoluens nō repetit. So. di¶ Quādo actiones deſcendenteſ ex delictis nō cit Dy. ꝙ licet tꝑe non tollat̉ naturalis tollit̉: ta dant̉ ꝯtra heredes: licet dolus cōmittat̉ ex ꝯtra men omnis eius effectuſ. ⁊ ſic poteſt repeti ſolu ctu ſiue delicto: ibi. Veritas. Et an actio penaliſ tum vt hic. Ideꝫ tenet Dy. C. de iu. ⁊ fac. igno. det̉ cōtra heredē in actionibus deſcēdētibus ex l. cum quis. ſed Guil. de cu. in. l. i. in fi. sͣ. qd̓ quiſ delicto: ibi. Et ideo. Et an actio penalis det̉ cō qꝫ iur. videt̉ dicere ſimpliciter ꝙ remaneat natu tra ſucceſſoreꝫ prelati: ibi. Quero. Et an iure na ralis cum ſuis effectibꝰ. Spe. tangit de hoc d̓ p̄turali teneant̉ heredes d̓ delicto defuncti: ibi. ſcrip.§. i. v̓ſi. i. Mihi videtur circa hoc dicēdū. Item. Et an confeſſio defuncti in criminali tran quandoqꝫ quis liberat̉ tꝑe ex cōuentione: qꝛ vo ſeat ad heredem: ibi. Item quero. Et an de iuluit eſſe obligatus uſqꝫ ad tp̄s tantuꝫ non vltra: ¶ De p̄uatil re ciuili heredes vſurarij teneant̉ ad reſtitutionē delictis. ru. ⁊ tunc iſta conuentio habet uim pacti: vt. l. eum vſurarū: ibi. Vlterius. qui ita.§. qui ita. sͣ. de uerbo. ob. merito naturaIuiliſ ¶ Hec lex di. lis obligatio tunc tollit̉ ⁊ ciuilis remanet ſicut ꝑ .§. qd̓ Iuili Suidit̉ ī tres par auteꝫ. pactuꝫ: vt. l. ſi vnus.§. pactus. sͣ. de pactis. quan tes principales primo loquiAdde bald. doqꝫ quis liberat̉ tꝑe: qꝛ tenet̉ actione tempora tur quando accuſationes ex in rubrica. li. ⁊ tunc dico ꝙ tollit̉ ciuilis tantum ⁊ remanet C. de priui. delicto tranſeunt contra henaturalis: vt. d. l. at qui na. in prin. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. dot. in pen. redem. Secundo quādo trā colū. ad iſtuꝫ de nego. geſt. quandoqꝫ quis tenet̉ actione perſeunt ad heredē. Tertio qn̄ tex. limitanpetua: ſed liberat̉ª. xxx. an. vel. xl. an. preſcriptōe: a ¶ Sed libe tranſeunt contra eundeꝫ mutata conditione. ſetem iſtā maratur. Adde tunc dico ꝙ liberat̉ a ciuili. naturalis uero rema teriam in fi. cunda ibi: heredes. tertia ibi: non tantum. Hec bal. in. l. ſi pe ⁊ ſentit glo. net ꝙͣuis ciuileꝫ tollere non poteſt: vt inſti. de iu prima pars ſubdiuidit̉ in duas partes. prima lo ne. sͣ. d̓ con. in fi. ⁊ ang. re natu. gē. ⁊ ci.§. ſed naturalia quidem. tollitur inde. qui diquitur de actione penali. ſcd̓a d̓ ꝑſecutoria. ſcd̓a ibi pro intel cit ꝙ licet in tamen omnis effectus eius obligationis natura ibi: ſed ꝙͣuis. ¶ Op. sͣ. de nau. feno. l. fi. ſo. ibi de lectu huius contractib lis: vt. l. ſicut. ⁊. l. oēs. C. de preſcri. xxx. an. vbi di materie. actionibus penalibꝰ que deſcendūt ex cōtractu. preſcriptio cit ſit pleniſſima munitione ſecuruſ. ⁊ ſic oīs effe hic uero ex delicto. ¶ Scd̓o op. de. l. ex cōtracti.i. lapſus pre ctus naturalis obligationis tollit̉: ⁊ hoc vltimū fixi temporit bus. sͣ. de act. ⁊ ob. ſo. dicit glo. hic loquitur quā a iure nō totenent vltramontani vt refert Cy. in. l. vlt. C. ex do delictum cōmittit̉ circa contractū. l. cōtraria lat naturalē qui. cau. ma. Nec ob. p̄dictis. l. ſi quis poſtꝙͣ. sͣ. loquit̉ qn̄ delictum cōmittit̉ extra ꝯtractum. ita obligationē de fideiuſ. qꝛ eam intellige: vt ibi dixi. Qualiter vt hic. tamē dicit glo. Aduerte videte glo. C. ex delic. de. l. i. ergo hanc. l. intelligemus dico ꝙ poſſumusᵇ eā dicit ipſe ſeque ponit quoſdaꝫ caſus ſpeciales: in quibus di cus in deliintelligere ẜm primum modū qn̄ liberatus eſt tē cit actiones deſcendentes ex delictis nō dari cō ctiſ in quibꝰ pore ex ꝯuentione: tunc cum tollat̉ naturalis nō tra heredes: licet dolus cōmittat̉ ex cōtractu ſeu p̄ſcriptio ipimpedit̉ ciuilis: ſed competit repetitio. ¶ Sed ſo iure peridelicto. Idem no. in. l. ſi hoīem.§. dat̉. sͣ. depo. mit obligati contra iſtā lec. op. qꝛ actus medius impediens ¶ Ueritas eſt iſta. ſi quidem delictū uenit purgā onem: qꝛ lex ſuperueniens facto hominis non īpedit ratihadum ꝑ actionē deſcendentē ex ꝯtractu trāſit cōdicit cauſam bitionem: vt dixi. sͣ. l. ꝓx. Solu. que ibi dixi hn̄t tra heredē. ita loquit̉. l. ex ꝯtractibꝰ. ⁊. l. ex depo in totum ab locum qn̄ ſuperuenit actus medius poſt celebra oleri. d. l. ſed ſiti. sͣ. de act. ⁊ ob. ⁊. d. l. ſi hoīem.§. dat̉. cū ſimi ā vnius.§. ſi tum actu. de quo rato hn̄do tractat̉ hic factū ho ſi ꝟo dolus venit purgādus ꝑ aliā actionē ex cō ante de iniu minis: hoc eſt ꝯuentio ipſa preceſſit illud qd̓ po tractue tunc ſiue dolus ſit cōmiſſus in ꝯtractu ſi rijs. ſtea ſecutū eſt ſoluꝫ ex iuris effectu. Scd̓o modo ue extra nunꝙͣ dat̉ cōtra heredē. ita loquitur inb ¶ Dico ꝙ poteſt intelligi hic qn̄ quis liberat̉ tꝑe actiōe tēpoſſumus. ſti. de ꝑpe. ⁊ temp. act.§. aliqn̄. ⁊ oēs caſus enuNo. etiaꝫ ꝙ porali. Sed tunc ob. qꝛ cum remaneat naturalis merati in. d. l. i. C. ex delict. de ⁊ in. d.§. datur. p̄ſcriptio nō obligatio: ergo repetitionē impedit indebiti ſo¶ Itē op. ⁊ videt̉ dictuꝫ heredem teneri: vt. C. tollit ius ipluti. vt. l. error. C. ad. l. fal. ⁊. l. cū quiſ. C. de iur. ⁊ ex delic. de. l. i. ſo. poſt lit. ꝯteſt. non tenet̉: niſi d̓ ſo iure: ſed ope exceptifac. igno. Rn̄deo hic non repetit: qꝛ fuit ſolutuꝫ eo qd̓ ad eum ꝑuenit: ⁊ hoc modo loquitur hic onis. vt not. falſo ꝓcuratori cui nullo modo debebat̉: ⁊ ideo ⁊ ſic concordat cū illa. ¶ Sed ꝯtra hoc op. jͣ. ad bal. ⁊ ang. in concedo ꝙ ſi dn̄s ſuperueniret ⁊ defenſionē iſti .l. iul. re. l. ij. ſol. fallit ibi ẜm diuerſas lec. ¶ Itē l. i. C. ſi adus ꝓcuratoris ſibi ſoluentis ſuſciꝑet poſſet doli uer. cre. vide op. de. l. ſi ꝓ fure. in fin. sͣ. de ꝯdi. fur. vbi condique ibi dixi. exceptionē opponere: vt. l. ꝓcu. ad exhi.§. i. sͣ. e. tio furtiua datur etiam in eo qd̓ non peruenit. di ⁊ per bal. in Tertio mō pōt intelligi ꝙ eſt liberatus tꝑe pre cit glo. ibi ꝙ conditio furtiua nō orit̉ ex delicto: .l. fi. ī. ij. op. ſcriptione. xxx. uel. xl. an. tunc poteſt repeti cum ſed ex varijs figuris cauſaruꝫ qd̓ eſt falſum: vt. l. C. d̓ edic. di omnes effectus naturalis obligationis ſint ſubui adri. tol. ſi mulier.§. fi. sͣ. re. amo. ⁊. l. ſi ambo.§. quotiens lati: ⁊ hoc prout habet̉ reſpectus ad iura hodi.sͣ. de compenſa. Dicendum eſt ergo ꝙ fallit ibi erna. tamē illa lec. nō congruit bene huic. l. qꝛ ẜꝫ propter frequentiam furtorum: vt ar. jͣ. de penis hec tꝑa ffoꝝ. preſcriptio. xxx. an. erat incognita: .l. aut facta.§. fi. ⁊ hoc tenet Dy. Ia. de are. ⁊ vt no. ī. l. qui occidit.§. i. sͣ. ad. l. acꝗl. ⁊. l. iul. aliomnes. Item extra glo. op. sͣ. ad ſil. l. gaius. ſol. as incipit non ſolum. sͣ. ex qui. cau. ma. ⁊ in aucͣ. dicunt quidam ibi loquitur quando declictum vt eccle. ro. gau. preſcrip. c. an.§. i. facit qd̓ dicam cōmittitur in non faciendo: tunc pena trāſit ad in. l. in omnibus. sͣ. de diuer. ⁊ tem. preſcript. nō heredes. hic quando delictum cōmittitur in faſunt hic alia. ciendo. ego puto ꝙ ſit truffa: qꝛ hoc non habet ¶ Sequitur de priuatis delictis. X rationem. quare veritas eſt iſta. ibi propter non ¶ Glo. continuat. dictuꝫ eſt ſupra de obligatiovindicatam morteꝫ defuncti fuit inflicta pena ip nibus deſcendentibus ex contractibus. ſequitur ſo iure. qd̓ apparet: qꝛ poſſeſſor conueniri poteſt QQQQ

De priuatis delictis. ſcopus declarare creditores ⁊ qͣꝫtitates a quo non poterit appellari nec a ¶ Ad. l. iul. repe. Item ſimīta niſi pena veniret imponēda per viā excep de enormitate dici. ⁊ talis declarata cōfeſſio poterit exequi ꝯtra heredeꝫ tionis. tex. eſt ẜm vnuꝫ intellectū in. l. iij.§. qd̓ autem. ꝙ quiſqꝫ iur. licet nihil ad eū ꝑuenerit quia non ex delicto agit̉ ſed ex cōfeſſione. ⁊ ſic b ¶ Succeſſorem prelati. vtrum ſucceſſor in prelatura teneatur. adde qd̓ limitat. c. fin. de ſepul. ⁊ hoc ſequitur do. anto. in. c. cum ſpeciali.§. i. de ap no. in. c. cum dilectus. de ordi. cogni. ⁊ bal. in. l. i. C. ex delic. deſunct. per pel. ⁊ qd̓ not. bal. in. l. furti. C. de fur. dicit tn̄ ꝙ de iu cano. tam iudicia anto. de butri. in. c. i.§. ꝗbus. de priui. Ci. in. l. i.§. ſi ꝓcura. ſi ꝗs ius dicē. li qͣꝫ peniten non obtem. tiali heres d̓ per Ioā. an. functi tenet̉ cio. certe videtur idem etiam ſi hoc eſſet confeſa fiſco petitione hereditatiſ: vt. l. i. C. de his qui. in. c. i. vt lit. iuxta vires non cōteſta. ſus in iudicio criminali. ita tenet Spe. in ti. de ac vt indi. ⁊ not. in. l. in cognitione. sͣ. ad ſil. ⁊ ſic nō hereditarias c ¶ Fuit cōcu.§. i. verſi. quid ſi latro. quod ſatis puto veruagitur ad penam imponendam: ſed ad penam ꝓ delicto de feſſus. Et ſic functi: licet in confeſſione vera. nam in confeſſione ficta: ſea iure impoſitam exigendam. merito tranſit con nota ꝙ ſi la nihil ad euꝫ cus regula riter: vt. l. eius qui delatorem. jͣ. de iu tro confitet̉ tra heredem. ſimile habetis in. l. commiſſa. sͣ. de peruenerit. ſe mihi ſubre fiſ. fallit in caſu. l. ij. in prin. jͣ. de bo. eo. ꝗ mor publi. ⁊. l. ij.§. ꝙ autē. sͣ. ꝙ quiſqꝫ iur.¶ Et ideo ADDE an traxiſſe ⁊ an ſibi conſci. ¶ Ulterius quero vtrum de iure ciuiheredes vſu reaſſume breuiter: aut pena interponitur ipſo iu te condēna rarij teneanli heredes vſurarijᵈ teneant̉ ad reſtituendas vſu re a lege ⁊ tranſit contra heredem: vt dictum eſt tionem motur ad reſtitu riat̉ talis cō ras videtur ꝙ non: niſi ꝙͣtum ad eos peruenit: aut imponitur ab homine. ⁊ tunc aut delictum endas vſufeſſio nocet qꝛ ex delicto agitur: vt hic. contrarium eſt ueruꝫ cōmittitur circa contractum. aut extra cōtractū. ras abb. ꝯſiheredi. adde nam uſure non repetuntur per actionem deſcē lio. cxiij. ij. li. ſi circa contractum aut purgatur per actionem bal. in. l. vni ⁊ an boa uſu dentem ex delicto: ſed per conditionem indebi ca. in. iij. codeſcendentem ex contractu: aut per aliam vt dirarij ſint oblum. C. ex de ti uel ſine cauſa: vt. l. ſi non ſortem. in prin. sͣ. de ctum eſt. ſi extra contractum: tunc aut lis erat cō ligata illis ꝗ lict. de func. condi. inde. ⁊ no. per Inno. extra de uſu. c. miteſt. ⁊ datur contra heredes: vt. l. i. in prin. C. ex ſoluerūt uſuvbi dicit ꝙ chael. Vlterius quero quid ſi non eſt lis conteras vide fedelic. de. Fallit in. l. ij. jͣ. ad. l. iuli. repet. ẜm vnam idem erit ſideri. cōſilio. ſta. ſed proceſſum eſt contra cōtumacem ad prine ꝯfeſſione lec. aut lis non erat conte. ⁊ tunc datur cōtra heccxxi. ſi ſit cōcluſū mum decretum: an habeat vim conteſta. vt faciredem: in id qd̓ ad eum peruenit: ⁊ non vltra. fal e ¶ Quomīin cā ⁊ vide at actionem tranſitoriam contra heredes. vide nus. Et ſic lit in conditione furtiua. Item fallit in. d. l. ij. jͣ. imo. in. l. de no. ꝙ ſi quid tur ꝙ non: vt. l. i. in fi. jͣ. de requi. re. ſed ibi loqui ad. l. iul. repet.ª ẜm aliam lec. tamen in hoc eſt diſ fūcto. de pu eſt in mora bli. iudi ⁊ q̄ tur in delictis publicis: in quibus non ſufficit cō ferentia quando lis non eſt conteſta. contra de vel ſubterfu dixi poſt bar teſtatio: ſed requiritur ſententia: vt. l. ex iudiciofunctum. ſi quidem actio que competebat cōtra gio lit. cōte. to. in. l. inter rum. jͣ. de accu. ſed in actionibus ciuilibus puto defunctum erat ciuilis: illa eadem dabitur conꝑinde eſt ac dū.§. qui fu ſi lis eſſet cō ꝙ ſufficeret ad faciendum actionem tranſitori tra heredeꝫ: vt. d. l. ſi pro fure. in fi. Si vero erat rem. jͣ. d̓ fur. teſta. Adde Iteꝫ adde ꝙ am contra heredes per. l. vt perfectius. C. de an pretoria ſi quidem actio denominabatur a delitex. ī. l. ſi euꝫ ſola oblatio na. excep. uel ſaltem ad faciendum ꝙ poſſit pete cto vt unde vi: ⁊ vi bo. rap. ⁊ ſi. ⁊ non dabuntur .§. ꝗ īiuriaꝝ libelli abſqꝫ re reſtitutionem in integ. qꝛ per defunctum ſte ſi quis cau. contra heredem ille actiones: ſed actio in factūlit. conteſta. ff. ⁊ qd̓ not. tit quominusᵉ lis conteſtaretur: vt. l. i. sͣ. ex qui. videtur face vt. l. ij. in fi. jͣ. vi bo. rap. ⁊ unde vi. l. i. ī fi. ſed ſi nō cci in. c. i. d̓ ele. re penaꝫ trā cau. maio. ¶ Ulterius in uerſi. ſed ꝙͣuis. dicitur denominant̉ a delicto: tunc datur cōtra heredeꝫ li. vi. pro hoc ſire ad here rei vendicatione tenebitur re exhibita. ⁊ ſic innu in id qd̓ ad eum peruenit per. d. l. i. C. ex deli. de. ſacit: quia ſi dem. glo. eſt it ꝙ actio ad exhibendum debet precedere rei per factum ¶ Circa hoc habemꝰ aliqua querere. dixi ꝙ nō ſing. ẜm anlinemi ⁊ cauillatōeſ ge. ī.§. penavendi. nec poſſint proponi in eodem libello. de datur actio penalis contra heredem in actioni aduerſarij ſit les. inſti. de prliti quo dic ut. sͣ. ad exhiben. l. i. ⁊. l. quid de inoffici bus deſcendentibus ex delicto quid in deſcēdē ꝙ tp̄s labat̉ ꝑpe. ⁊ tē. ac. oſo. in fi. magne gl. sͣ. de inoffi. teſ. ⁊. l. i. de inter tibus ex quaſi delicto? Reſpondeo ideꝫ: vt sͣ. de nuſqͣꝫ p̄ſcrip ADDE I tio currit. l. iudi. l. ſi filius. in fi. cuꝫ. l. ſe. ¶ Quero quid ī dero. act. ⁊ ꝑ Cy. C. de rei uendi. l. ordinarij. in pri ſpec. Ioā. an ꝯtra mīores in addit. ī ti. ma queſtione. lictis que purgantur per officium iudicis: qd̓ de inuri.C. de īnoff. de accuſa. in Ex.§. ſequenti. ſeruit actioni intentate. dic vt. sͣ. de rei uen. l. ſi ī teſta. ⁊ in. l. quarta ꝑte. ¶ Que actiones penales tranſeant ad heredē. rem actum ſit. ¶ Quero vtrum detur contra ſuc §. i. verſi ꝗd intra vtile d̓ nocia mino. ⁊ in. l. ſi latro. ¶ Quero ceſſoreꝫ prelatiᵇ iſta actio penalis. videtur ꝙ nō. nen§. ei cum. ipſe inHeredem autēꝯͣ. que ē ratio d ¶ Heredeſ nam hic dicit ceteros ſucceſſores quidem ⁊cͣ. ve vſurarij. vtꝝ ſtitueret de differentie inter actionem iniuriaruꝫ ⁊ alias. gl. ritas eſt iſta ſi quidem prelatus tenebatur ex deheredes vſu excuſ. tu. ⁊ dicit ꝙ actio iniuriarum non intelligitur eſſe in licto ſuo nomine non dignitatis nomine vel pre rarij tenean ita not. guil. liloremdtur ad reſti de ſuza. in. l. bonis noſtris.ſ. ante lit. conte. vt. l. iniuriaruꝫ ac lationis: puto ꝙ in ſequentem non detur: niſi in tuendas vſu ſcimuſ. C. in ꝙͣtum ad eum peruenit. ⁊ quatenus eſt locupletio. jͣ. de iniur. Sed quare non eſt in bonis nr̄is raſ. dic ꝙ ſic qui. cau. in ī ſicut alie actiones penales? Reſpondeo qꝛ com tata prelatura ſua. ita habes in. l. licet.§. ſi ex cā. ⁊ vide bal. ī te. reſt. non ē .l. i. in. vi. co petit ad vindictam. ſed alie penales proſequun sͣ. de pecul. ſed ſi prelatus tenebatur nomine dineceſ. ⁊ in. l. lum. C. ex de petende. C. gnitatis: tunc ſucceſſor tenebitur inſolidum: qꝛ tur rem familiarem non vindictam. Quomodo lic. de funct. de ī īte. reſt. autem hoc cognoſcatur: dicetur. jͣ. vi bo. ra. l. ij. eſt eadeꝫ dignitas. ita intelligo extra de ordi. co ⁊ in auc. ad pe. ⁊ in. d. l. ſi §. i. vbi de hoc per Dy. ¶ Circa iſtam regulam gni. c. cum dilectus. ⁊ qd̓ ibi no. per Inno. ¶ Itē hec. C. de eum.§. qui ī vſur. in. vij. hic dicitur ciuilis conſtitutio eſt. Quero quid d̓ dicas ſicᶠ quedam ſunt actiones penales que cō iuriarum ⁊ col. verſi. ꝗd bal. in. d. aupetebant defuncto tanꝙͣ cuilibet de populo. ⁊ iure naturali. dicit glo. idem. Contra hoc videt̉ dicet̉ here. ⁊ ten. habita. ꝙ de iure naturali teneantur heredes ſatiſfaceille non tranſeunt ad heredem: niſi lit. conteſtaqd̓ ſing. cōſu in vl. colum. re de delicto defuncti: vt extra de rap. c. i. ſo. que vt. l. ſi cui. jͣ. de uerbo. ſig. Quedam ſunt que cō luit Fede. ⁊ etiam cum cōſi. xi. ⁊ qd̓ daꝫ ſunt actiones penales ex vtraqꝫ parte: ⁊ ille bart. hic con petebant ſibi tanꝙͣ proprie: ⁊ ille ſi quideꝫ com dixi in. l. qͣꝫ cordat bald. non tranſeunt contra heredes aliquo iure: niſi petunt ad vindictaꝫ non tranſeunt ad heredeſ: uis. C. ſi pen in. l. i. in ver. ẜm diſtinctionem precedentem. quedaꝫ ſunt ac niſi lit. conteſta. vt hic. in fi. ⁊. l. iniuriarum. jͣ. de den. appel. vl. C. ex depoſt bar. ubi tiones penales ex parte rei ſed ꝑſecutorie ex par iniur. ſi uero competunt ad rem familiarem: tūc lic. de fun. fa dixi ꝙ inqui te actoris: tunc hoc caſu differt ius ciuile a cano regula eſt ꝙ tranſeunt ad heredes: vt hic. ⁊ incit qd̓ not. rit̉ ꝯͣ vſurari bar. in. l. i.§. nico. nam de iure ciuili non datur: niſi quatenuſ ſti. d̓ perpe. ⁊ tempo. act.§. i. fallit in. l. hec actio. um poſt mor ſꝫ ariſto. ⁊cͣ. ad heredem peruenit. ſed de iure canonico dasͣ. de calum. ¶ Poſſemus hic querere quid de tem. ⁊ adde quod vi aut ꝙ Io. an. ſin tur inſolidum: vt. d. c. i. de rap. ⁊ qd̓ ibi per doc. iure accuſandi criminaliter ex delicto priuato clā. vide que gu. in ti. de dixi pꝰ pau. no. ¶ Item quero dixi. niſi ſit lis conteſta. cum vtrum tranſeat ad heredem vidiſtis in. l. ex iudi cōfeſ. ī.§. po de caſ. in. d. defuncto. quero quid ſi fuit confeſſusᶜ in iudiciorum. jͣ. de accu. ſed an tranſeat ad heredem ſtremo. ver. .§. qui iniuſed nunquid riarum. confeſſus di ADDE. an cit ꝙ ſi defū cum inſtanctus cōfeſſus fuit ſe mille habuiſſe per rapinā ⁊ ꝓmittat epiſcopo ſoluetia labit̉ dolo aduerſarij det̉ reſtitutio ro. conſilio. ccxx. re illis quibus apparuerit debere ꝙ abſqꝫ ordine iudiciario poterit epif ¶ Heredē dicas ſic. Utrū actiōes ex delicto trāſmittant̉ ad heredes ac

Vv De priuatis delictis. l 2 2 tiue. vlde bal. in. l. i. i fi. viij. colū. cū ſeq. ⁊ etiā vl. colū. C. ex delic. defūct. iterando nouum adulteriū iteratur pena. l. ſi diuturno. jͣ. de penis. ex quo ⁊ bar. no. in. l. fi. j. eo. concludit cum glo. in. d. l. vulgaris. ⁊ iſtud eſt verum etiam ſi pena pecuUnquaꝫ plura. eſt pluralitas. ⁊ ſi quis fuit cū vna comitiua quam niaria interponatur. ⁊ de materia etiam per bar. ⁊ doc. in. l. quid ergo.§. n coadunauit ad occupandū caſtrum ⁊ in pugna interuenit homici pena grauior. de infami. Adde qd̓ bal. in. l. ſi quis non dicā rapere. in. iiij. diū an coacunator teneat̉ duplici pena.ſ. l. iuli. de vi. ⁊ de homicicolum. C. de ep̄iſ. ⁊ cler. dicit ꝙ in pena conſtitutionis ex multiplicatione dio. vide in eiuſdem ac.l. quoniaꝫ. ⁊ tus nō reſul ibi bal. C. ad dicam. jͣ. eo. l. fi. delicto qd̓ non vertitur ad alicuius iniuriā: ſed tat multipli .l. iul. de vi. catō penarū. n̄ ¶ Quero in quo ſeꝗt̉ habet tantum coertionem morum. Iac. de bel. vbi omnino Non tanic. noxa cap̄. Rndeo vi ſecus in pevide in i. q. in quadam ſua diſputatione dicit aliter ꝙ ibi dꝫ na mīſterio b ¶ Itē oppcōtra eum agat̉ actione illa apud quē ſeruꝰ ē vel intelligi quando contumacia continuatur circa iudicis infliadde bart. ⁊ cōtra ipſuꝫ eūdē ſi liber eſt effectuſ: vt inſti. de no genda. facit ideꝫ: tunc iudex non poteſt mulctare vltra ter. ſe q̄ ibi not. in qd̓ habetur xa.§. ſed in criminalibꝰ. qn̄ cōtingit mutatio per cus ſi circa diuerſa. ar. huius. l. ⁊ ideo ſi iudex fa .l. vulgaris. in. l. infician ſonaꝝ deuno ſtatu ad aliū. dic: vt. l. i. jͣ. de penis. jͣ. de fur. vbi cit citari aliquem ꝙ compareat in iudicio ad redo.§. infanſ oīno vide ⁊ Ex. l. ſequenti. ſpondendum poſitionibus ſub certa pena. ⁊ ite .jͣ. ti. i. ⁊ quā qͥ ibi dixi. ¶ Quando ſunt plura delicta ex ꝑte inferētis do ex vno fa rum facit citari non poteſt imponere penam niſi ¶ Punit̉ cto reſultant ⁊ recipientis in perſonā: an ꝓ pluralitate delicto totiēs. Sed ter. ſed ſi ex diuerſis cauſis fuerit citatus quoti plura crimirum debeat puniri: ibi. Modo. Et qͣliter intelli adde qd̓ bal ens delinqueret poſſet impōi pena. Iſte tres ſo na: vel vnus i. l. ſi ꝗs non gant̉ exempla huius. l. ibi. Venio. Et qn̄ quis fe lutiones placent mihi ſi coniunctiꝫ accipiantur: ledit plures dicā. in. iiij. cit plura vulnera ex quibus ſecutum eſt homici quot penis vt dicamus ſic. ibi loquitur in mulcta que impocol. C. d̓ ep̄i. teneatur. vi. dium poſſit tm̄ accuſari de vulnere: ibi. Et an ⁊ cle. dic̄ no. nitur pro delicto: qd̓ non vertitur in alterius inde in. q. gene ſecuta ꝑcuſſione declaret̉ ex inſultu actioneꝫ na ꝙ pena ꝯſtiiuriam principaliter que non poteſt imponi: niſi raliter vrge tutionis ex tam nō eſſe an uero fuerit nata ſed confuſa cum ter ſi illud delictum committitur circa idem. ita ri in regula multiplicita delictum. de ꝑcuſſiōe: ibi. Iuxta. Et ſi ꝗs vno ictu faciat plu loquitur ibi alias quotiens deliquerit totiēs pu te actꝰ multi regū. iur̄. in res ꝑcuſſiones qͣliter debeat puniri: ibi. Sequit̉. plicatiōe peniatur: ut hac. l. ¶ Secūdo oppo. de. l. nemo ex vi. ⁊ Pe. de narū non re his.§. quotiens. sͣ. de re iudic. ⁊. l. qui ſeruum ⁊ ancha. in. d. ſultat. ſecus n Anquam plura. cle. i. ⁊ vide .l. plura. sͣ. de act. ⁊ obli. ſo. hic plures actōes de in pena mini bar. in. d. cō¶ Hec eſt vna notabilis lex. ⁊ glo. hāc ſcendunt ex diuerſis factis ibi ex vno facto. ideo ſterio iudiciſ ſilio. Et ſi ſta .l. diuidit in duas ꝑtes. pͥmo ponit regulā. ſecūimponenda. una tantum agi poteſt. ¶ Contra hoc op. de. l. tutum dicat facit qd̓ hado ꝓbat eā octo exemplis. ſed in ꝟitate nō pōit cum ex vno. sͣ. de acti. ⁊ ob. ⁊. l. i. jͣ. vi bo. rap. ſol. ꝙ puniatur bet̉ in. d. l. īocto exēpla: qꝛ vnū dictū ponit hic qd̓ non eſt ex pena manus qd̓ dixi ex vna tantum agi intelligi pōt: niſi quaficiando.§. ī an debeat in emplū regule. ſed eſt vnū dictuꝫ circa p̄dicta. iō tenus plus ſit in vna ꝙͣ in alia. ita dicit gl. qd̓ an ſans. telligi de am d ¶ Pro diuide in qͣttuor ꝑtes. pͥmo ponit̉ regula. Scd̓o ſit verum. dic vt dixi in. l. i.§. dixerit aliquis. sͣ. de babus. vide mille agere. probat eā qͣttuor exēplis. Tertio format vnā qō bar. C. d̓ pri publi. ⁊ ibi plene per Di. Itē op. sͣ. loca. l. ſi vultur. Et ad mi. in. l. prenem circa p̄dicta. Quarto redit ad regulā ⁊ pro neratus. ⁊ de actio. ⁊ ob. l. qui ſeruū.§. ſi is. Iſta materiā vid̓ claraꝫ. li. xij. bat eā tribꝰ alijs exemplis. ſecūda ibi. ꝗ hoīem bar. in ꝯſi. in gl. ſoluit ꝙ ibi eſt vna ex delicto. alia ex cōtractu vbi tenuit ꝙ cip̄. anto. cō tertia ibi. iteꝫ q̄ſitū. qͣrta ibi. item ſi ꝗs. ¶ Circa hic ambe ex mero delicto. preterea ibi ambe ſūt ſic per gl. ibi miſit adulte iſtā materiā intendo tenere hūc ordinem. qn̄qꝫ ſed adde q ꝑſecutorie. hic ſalteꝫ altera eſt penalis. tu dic ve riū ⁊c̄. ⁊ poſt ipſe not. in. l. plura delicta cōmittunt̉ ex parte inferētis ⁊ recirius ꝙ ibi ambe dantur ex eodeꝫ facto: hic ex di eū Cy. ⁊ vid̓ vulgaris. de piētis circa ꝑſonā. ⁊ de hac materia tractabo hic pe. de anch. uerſis factiſ: ut dictuꝫ eſt in ſolutione preceden fur. ⁊ ad mi in cle. i.§. ꝗqn̄qꝫ plura delicta cōmittunt̉ ex ꝑte cōmittentiſ teriam bart. tis contrarij ẜm Di. ⁊ Ol. ¶ Itē opᵇ de. l. infibus. de priui hic. vid̓ Io. circa rē. ⁊ de hoc nō dicā hic pͥncipaliter. ſꝫ dicā ciando.§. infans. jͣ. ti. i. ſo. dicit glo. iſta. l. loqui le. late diſtin an. in ſpe. de jͣ. ti. i. l. inficiādo.§. infans. qn̄qꝫ cōmittunt̉ plutur quando ſunt diuerſe ſpecies delictorum. ſe guentē poſt ſeten. verſi. iac. de are. ⁊ ra delicta ꝟbo. de hoc dicā. in. l. item apud labecus ſi ſunt plura delicta eiuſdem ſpeciei: qꝛ non ſed pone. ⁊ iac. butri. ⁊ onem.§. conuitium. jͣ. de iniur. quādoqꝫ cōmitbar.ī. l. ſena puniuntur: niſi pro uno: vt in contrario. Iſtud ponit v̓ba fe tꝰ ⁊ ī. l. ſeq. jͣ. titur vnum delictuꝫ ex parte inferentiſ: ſꝫ eſt plu dictuꝫ gl. reprehendit̉ per Bi. ꝑ. l. quicunqꝫ. C. re oīa illiꝰ cō de accuſa. ralitasª ex parte recipiētis: vt ſi aliquē ꝑcutio cū de ſeruis fu. ⁊. jͣ. ti. i. l. inter oēs.§. fi. quare dicit filij bar. ꝑ lō ADDE an gaꝫ ⁊ latā di bidente vel forcipe. de hoc dicam. jͣ. arboꝝ fur. Di. qn̄ ſunt diuerſe ſpecies delicti punit̉ totiēs qui vno ictu ſtinc. ⁊ dicit ce. l. ſi gemina. qn̄qꝫ cōmittunt̉ plura delicta pro plura infert quotiens deliꝗt: vt hic. ſed ſi ſunt eedē ſpēs: ita ſic ꝙ aūt ſūt vulnera plupter plures ꝑſonas cōmittentes. de hoc dixi. jͣ. d̓ demū pōt agi pro qualibet uice ſi ſepius agentiſ plura facta ries debeat ſicca. l. ſi in rixa. qn̄qꝫ cōmittunt̉ plura delicta ꝓ aut plura de intereſt: vt. d. l. ꝗcūqꝫ. ⁊. l. inter omnes. in fi. aliaſ puniri bald. licta reſpiciē pter plures ꝑſonas recipiētes. de hoc dicā in. l. confilio. ch gn̓aliter ageret pro una vice tm̄: ut. d. l. inficiantia diuerſas vi. v. li. ⁊ an ſi plures. jͣ. ar. fur. ce. qn̄qꝫ cōmittit̉ vnū factum do.§. infans. Mihi vr̄ ꝙ Di. ⁊ gl. dicāt ꝯtra ilſpēs delictopreſtans autantū: ex quo reſultant crimina plura. de hoc dilam. l. inficiando.§. infans. nā ibi eſt vnuꝫ furtū rū ⁊ hꝫ locū xilium pluri .C. de fur. l. xi in. l. ſenatus. jͣ. de accu. ⁊. l. ſi adulteriū cum in tantū: merito pro uno agitur. ſed ſi eſſent plura bus teneatur aduerſuſ. idē ceſtu. jͣ. de adul. ¶ Mō ad ꝓpoſitū redeamꝰ qn̄ una pena uel furta etiam ſi eſſent mille pro mille agereturᵈ vt ſi reſpiciunt pluribus viſunt plura delicta ex parte inferētis in perſonā. hic. ⁊. l. inter omnes. in fi. ⁊ in. l. quicunqꝫ. ſed ꝓ diuerſas ꝑſo de bar. confi ¶ Op. de. l. fi. C. de modo mulcta. vbi dr̄ ꝙ nō Di. ⁊ glo. ꝙ ſint plura furta videtur tex. in. l. ꝙͣ nas qͥ ide cō lio. ccxxxiij. filiū nō ꝑtici pōt imponi pena: niſi ter. dicit gl. ibi: in extraoruis. jͣ. ti. i. circa prin. Pro quarum. l. ſolutiōe de e ¶ Delicta pauerūt. idē nominata. dinarijs criminibꝰ: hic in ordinarijs. hoc nō plꝫ. bes aduertere ꝙ ſicut in contractibus ſunt qui etiaꝫ ſi reſpiNota ꝙ que nam crimen furti de quo loquit̉ hic punit̉ extra dam contractus nominati: ⁊ quidam īnominaciant diuerdam ſunt de ordinem ⁊ crimen iniuriaꝝ: ⁊ quaſi oīa priuata ſas res. vt in ti: ita in delictis ſunt quedaꝫ delicta nominata. licta nomine .l. agraria. d̓ delicta. vt. jͣ. l. ꝓx. ⁊. jͣ. ti. i. l. fi. ⁊. l. fi. jͣ. de iniur. vnquedam īnominata: vt no. jͣ. ad turpi. l. ⁊ in pri ta: ⁊ quedaꝫ termīo mo. innominata: de dicit gl. alibi ꝙ ibi loꝗtur in mulcta. hic in pe uatis. quedam enim delicta habent nomina a iu factū aut eſt ſicut in conna. hoc dicit gl. in. l. quicunqꝫ. C. de ſer. fu. ⁊ illā re vt furtum. naꝫ ex animo lucrandi ⁊ ex ꝯtracta vnuꝫ ⁊ delitractibꝰ. no tenet Iac. de ra. ideo qꝛ ſi iudex haberet in mul cta plura ⁊ tione colligitur unum qd̓ appellatur furtū. Iteꝫ ta. bart. in. l. hꝫ locū. C. d̓ ſenatus. jͣ. de homicidium ex percuſſione ſecuta exanimatio cta nimis largas habenas poſſet partem multū acc. l. qͥ d̓ cri accuſa. ⁊ ī. l. grauare. Di. vero aliter ſol. ⁊ dicit ibi loquitur in ne vocatur homicidium. Ideꝫ de adulterio. naꝫ mine. cū no. i.§. vnde q̄ri per doc. ibi. tur. d̓ publi. Aut ſunt plura facta ⁊ vnum delictum ⁊ hoc contingit quādo primo du ⁊ in. l. i. in. xxiij. col. j. ad turpil. ⁊ bal. in. l. nō ideo ī fi. v. colū. de accuſa. C. rante ſcd̓m ſequitur iterato circa idem ⁊ in eadem ſpecie criminis: ⁊ tūc bar. in. l. ſi quis id qd̓.§. i. ⁊. l. ſi familia. ff. de iuriſdi. om. iudi. in. iiij. col. vna tantum pena imponitur: vt in. l. ei qui. jͣ. de fur. ⁊ ita intelligitur glo. in ver. per hoc concludo ꝙ ſi ego vulneraui te ex propoſito quando di in. d. l. vulgaris. e. ti. iſtud eſt verum ẜm bar. ⁊ ſali. niſi pena eſſet ſoluta ex catur vnum delictum ⁊ quādo plura vide. sͣ. proxi. colum. ⁊ que no. bal. primo delicto: vel ſaltem lis eſſet conteſta. ante delictum. hoc enim caſu in aucͣ. ſed nouo iure. in. ij. ⁊. iij. col. C. de ſer. fugi. ⁊ bal. in. l. aduerſus. C. QQQQ ij

De priuatis delictis. b ¶ Eundeꝫ de. fur. ⁊ vid̓ ex illa fornicatione habito reſpectu ad matrimo cuta percuſſione declaretur ex inſultu actionem effectū. No. .jͣ. eo. niū colligit̉ hoc nomen qd̓ appellatur adulterinatam non eſſe: an vero fuerit nata. ſed confunꝙ ſi produxi um. Alia ſunt delicta īnominata. vt ꝑcutere verdatur cum percuſſione. videtur ꝙ non fuit nata teſtes ⁊ īſtru mēta falſa in berare: domuꝫ introire ⁊ ſimilia: vt. l. cornelia. jͣ. ex inſultū: vt. l. veruꝫ. jͣ. ti. i. ſed certe ibi non fuit ꝓbatiōe vni de iniur. Iſta enim ſunt nomina actus nō delicti nata actio furti: quia ad illā requiritur limitatus us cauſe nō qꝛ poſſum ꝑcutere etiam ſine delicto: ⁊ ingredi animus lucrādi qui ibi nō fuit: ſed ad accuſatio dicitur com domū etiam ſine delicto. ſed nō poſſum cōmitte nem ſufficit addeſſe ſimpliciter animus iniuriā miſſum: niſi vnū delictū re furtum vel adulterium ſine delicto. Hoc predi: ⁊ ideo ſtatim facto inſultu nata eſt actio iniu ſalſitatis ẜm miſſo lꝫ pluries ego contractē rem tuam accipiē riaꝝᵇ que tamen confundit̉ ſecuta ꝑcuſſione tābal. no. l. qui do furtum: prout eſt nomē iuris vnuꝫ furtū eſt. ꝙͣ acceſſoriū cum ſuo principali. vt. l. generaliter cunqꝫ. in. ij. ita loquitur. l. inficiando.§. infans. ſed ſi tu accis. de fideiuſ. Et ex hoc dico ꝙ ſi de inſultū eſſet col. C. d̓ ſer. fu. ⁊ ſi ſtatuperes furtū pro ꝯtractatione ſola: fateor ꝙ ſepi maior pena ꝙͣ de percuſſione ꝙ poſſet puniri de tū punit pͥor inſultū. nam principale non extinguit acceſſorius cōtractat̉: ⁊ hoc mō dicit̉ fieri ſepius furtum tāteꝫ arma ⁊ hoc eſt ſepius ſit ille actus: ex quo ſeꝗtur furtuꝫ. um: in eo ꝙ acceſſorium affert plus vtilitatis ꝙͣ ticius ꝑcuſtn̄ qꝛ animus eſt magis cōtinuatiuus ꝙͣ reiterati ſit te cuꝫ aripſum prīcipale: vt. l. heres a debitore.§. ꝙ ſi hic mis: an puuus ꝓprie dꝫ dici vnum furtū. ita dꝫ intelligi. l. ꝙͣ ſeruus sͣ. de fideiuſſo. ⁊. l. debitor. sͣ. d̓ ſepara. pu niatur de de uis. j. ti. i. ¶ Iteꝫ op. de. l. ſꝫ ⁊ ſi ſurripuerit. jͣ. ti. to ꝙ hoc poſſit fieri in eadem inſtantia vel diuer licto armoꝝ i. ſo. ut ibi. ¶ Itē op. sͣ. ad. l. acꝗli. l. illd̓.§. fi. ſo. ſis: qꝛ ſi eſt accuſatus de uulnere poteſt accuſari ⁊ de ꝑcuſſio ne. bal. ꝙ nō dicit glo. hic fuerunt iſta plura delicta cōmiſſa ex de inſultū: in eo ꝙ plus eſt: qꝛ in eo non eſt facta in l. aduerſur interuallo. ſecus ſi ſimul ⁊ ſemel. Uide hāc glo. confuſio. Dices tu hoc eſt contra id qd̓ dixi: qꝛ ſi C. d̓ fur. vbi q̄ eſſet notanda ſi eſſet ꝟa. Iſta glo. ſi eſſet vera quis eſt punitus de homicidio non poteſt puni vide. deſtrueret totū mundū. nam ſi ꝑcuterē aliquem ri de uulneribus vel econtra? Reſpōdeo qꝛ ſi pu c ¶ Quero vtruꝫ. Et an pluribus ꝑcuſſionibus ſimul non tenerer: niſi d̓ nitur de homicidio homicidiuꝫ tanꝙͣ genus cō quis puniat̉ prehendit omnia vulnera precedentia. ideo nō vna qd̓ eſt cōtra tex. hunc in prin. ibi dū dicit plu de inſultu ⁊ ra delicta cōcurrētia. ergo fuerūt ſimul plura fapunietur de cetero. ⁊ ſi eſt punitus de uulneripercuſſione. cta. Ad. l. illud rn̄det Di. ⁊ bn̄ ꝙ ibi plura delibus non punietur de homicidio: qꝛ homicidiū Adde tamē ꝙ ſi inſultus cta tendūt ad vnū finalē effectum: hoc eſt plura non eſt actus ſimplicis ſeparati a uulneribus. ſꝫ ſequit̉ poſt ꝑ uta vulnera ad vnū homicidium. ſecus ſi quodlibet de uulneribus omnibꝰ eſt punitus. ergo illa uul cuſſioneꝫ pu delictum ꝑ ſe tēderet ad ſuū effectuꝫ vt ꝑcuſſiſti nera amplius in iudicio deduci nō poſſunt. ſed nitur ꝓ vtro 5t aliquem pluribus ꝑcuſſionibus. nā ex pluribus qꝫ ẜm bal. ī inſultus eſt ſeparatus a percuſſione: merito licet .d. l. aduer. ꝑcuſſionibus teneberis ita dicit Di. ⁊ bn̄. ¶ Ue ntipeti pena ſit ſecuta: ex quo poteſt ex alio ſequi: quaC. de fur. ⁊ nio ad ſcd̓am ꝑtē. ⁊ op. de. l. qui ſeruū. in fi. sͣ. de tenus non eſt facta confuſio. Poſſent dari pluatut ibi ꝗd ſi ī in act. ⁊ ob. Quidam dicunt ꝙ hic poteſt agi actio ra exempla: puta ſi quis coadunauerit gentem ⁊ ꝗſitiōe dicit̉ ꝙ ꝗs ꝑcuſſit ne. l. acꝗl. ī eo ꝙ plus eſt ī ea ꝙͣ in cōdi. furtiua. miſerit illam ad aliquem locum: certe cum iſti ac nijs tu⁊ inſultuꝫ ſeAlij vt Hu. dicunt ꝙ hic agit̉ inſolidū ex vtraqꝫ tus tendant ad eundem effectum non punietur cit. ita etiam qꝛ ex diuerſis factis deſcendūt. p̄cedēs opi. cōiniſi ex vno: vt. l. iij. jͣ. ad. l. iuli. de vi. ¶ Sequitur teſtes dicūt noni ꝗu ter tenet̉: vt no. inſti. ſi qͣ. pau. fe. di. ⁊. l. idēqꝫ.§. videre quando ſunt plura delicta tendentia ad nec apparet tim rlifi. sͣ. nau. cau. ſta. ¶ Secūdo op. ⁊ videt̉ ꝙ in cō ꝗd priꝰ ⁊ po diuerſos effectus. Circa qd̓ quero. quid ſi aliꝗs lepoſſie ꝙ ſteriuſ an po ditione furtiua inſpiciat̉ ꝙͣti plurimi fuerit a tēpercuſſit aliqueꝫ vno ictu vel ſimul pluribus ala terit puniri nomub pore furti facti. vt. jͣ. ti. i. l. inficiādo.§. infans. dic pis vel pluribus percuſſionibus an debeat puni de vtroqꝫ. ⁊ vt in glo. ¶ Uenio ad aliqͣs qōnes qn̄ plura deli ri pro omnibus an pro una. ⁊ ẜm gl. hic videtur dicit ꝙ not. cta cōmittunt̉ ab eodē cōtra eundeꝫ in ꝑſona. di Inn. etiaꝫ ſi ꝙ pro una tantum: qꝛ ſunt plura delicta eiuſdē eſſent iſta v̓xi ꝙ ſi tendūt ad eundē effectum vna pena tanſpeciei. ut no. hic in glo. magna. circa fi. ſed illaꝫ ba poſtea uul tum imponit̉. Exemplū in pluribus vulneribus glo. reprobaui: ideo de ea non curo. Preterea neraui non ex ꝗbus ſeꝗtur homicidium. hoc dictū glo. intel ꝙ una pena tantum inferatur videtur uelle alia ſuffic̄ ẜꝫ bal. ⁊ Imo. in. l. ligit ſi fiant eodē tꝑe: ſecus ſi ex interuallo. puto glo. que eſt hic ſuper verbo occiderit: que dicit quotiens.§. ꝙ glo. bn̄ intellexit ſed male locuta eſt. īmo deaut ſit hoc eodem tempore aut ex interuallo. ſed ſi quis poſt bemus dicere. aut oīa iſta fiunt eodē impetu aut illam glo. reprehendit Di. vt dixi. ⁊ ideo dicit ip de here. īſti. non vt. d. l. illud. ad. l. acꝗli. Per hoc ꝯcludo ꝙ qd̓ ſing. no. ſe ꝙ cum ex pluribus iſtis delictis ſequūtur plu ſi ego vulneraui te ex propoſito nolens plus fares effectuſ: ꝙ plures pene veniant imponende d ¶ Actio in cere: tn̄ propter aliqd̓ dictū uel factum a te ſuper vt. l. iij. jͣ. de termi. mo. nec ob. jͣ. de iniur. l. pretor iuriarū. Aduenit impetus ꝓpter quem te occidi tenebor de .§. ſi mihi plures: qꝛ recte intelligendo facit ꝓde qd̓ nota. vulnerato ⁊ de occiſo: qꝛ non eodē impetu lꝫ innam debet illas plures iniurias quis coniungebal. in. l. ij.§. cōtinenti. ⁊ ecōtra ſi te vulneraui ⁊ ꝑſecutus ſuꝫ ſimiliter. ꝗ. re in eo libello: tamen ex qualibet per ſe pena im mo. feu. ami. te ꝑ plures horas ⁊ finaliter te occidi teneor de ponitur: vt. l. non eſt nouum. sͣ. de ac. emp. ⁊ di⁊ ꝑ bar. in. l. occiſo tm̄. licet ex interuallo: qꝛ eodē impetu. vt cetur in. d.§. ſi mihi plures. Pro hoc. l. ſi adul reſpiciendū. a ¶ Quero .l. qd̓ ait.§. fi. jͣ. de adul. ⁊ ſic debes ītelligere om §. delinquūt terium cum inceſtu. jͣ. de adulte. ſi eniꝫ ex vno fa circa. Bn̄ fa nia exempla huius. l. ¶ Quero circaª hoc ꝗd ſi de pe. jͣ. cto ſequuntur plura delicta punitur ex quolibet ciūt not. per e ¶ Circa qd̓ volo te accuſare de vulneribuſ nō de occiſo. dico bar.i. l. ſenat vt ibi. multomagis ſi ex pluribus factis ſequunquero. vide ꝙ poſſuꝫ facere: vt. l. p̄tor edixit.§. i. jͣ. de iniurijs d̓. accuſ. ⁊ ī. l. tur plura delicta. nec ob. l. illud. sͣ. ad. l. acqui. vt que no. bal. p̄tor edixit. tn̄ iudex non dꝫ hoc pati ut ibi dicitur. qꝛ ſi eſſet in. d. l. aduer ſupra reſponſum eſt: qꝛ ibi plura facta tendebāt jͣ. de iniur. ⁊ ſus. C. d̓ fur. punitus de uulneribus non poſſet poſtea puniad eundem effectum. ⁊ ita tenebat Di. ia. d̓ are vide ſpec. in ⁊.l. quotiēs. ri de homicidio ⁊ ideo puto ꝙ ſi eſſet maior peti. de aecu.§. dicit aliter in. l. apud labeonem.§. conuicium. jͣ. C. vbi ſena. i. v̓. ſꝫ ſi vulna de uulneribus ꝙͣ de homicidio vt pluries cō de iniur. ubi dicit ipſe aduertenda eſſe verba ſta vel clariſ. neratꝰ cum tingit in ciuitate iſta tūc iudex pati dꝫ ꝙ accuſet tuti. nam aut dicunt puniri pro quolibet uulneſeq. ⁊ ī termi de uulneribus. non enim vnū delictum ob aliud nis tꝫ bal. in re: ⁊ pro qualibet alapa ſeu pro qualibet perdelictum dꝫ minuere penā: vt hic. in prin. ¶ Se .l. ꝗcūqꝫ. ī. ij. cuſſione. ⁊ tunc fateor dictum. Di. aut dicunt ſi col. C. d̓ ſer. cundo pone exemplū qn̄ tendunt ad eundē effe quis alapauerit uel percuſſerit: ⁊ tunc pro omni fu. ideꝫ ſeꝗt̉ ctumᵇ in inſultu ⁊ percuſſione. nam non punitur bus imponitur una pena: qꝛ eſt unus actus alabal. in. l. cum niſi de percuſſione tm̄: vt no. in. l. qui de crimine. ancilliſ. in fi. pandi ſeu percutiendi. licet ſint plures alape. vt colum. C. de C. de act. ⁊ ob. l. illud. ¶ Iuxta hoc q̄ro vtruꝫᶜ ſe .d. l. item apud labeonem.§. conuitium. ubi ex inceſt. nup.

VHI De furtis. 123 4 ¶ Unum conuitium. vīde bar. in. d. l. ītem apud.§. ſed qd̓ adijcitur. ius accreſcendi tranſeat ad heredem. vide bal. in. l. i. in. vl. colum. C. ex di p ¶ Nec ob. ratio. Et ad materiaꝫ adde bal. in conſi. incip̄. in chriſti nomi lic. defun. vide in. l. i.§ fi. sͣ. e. ⁊ bal. ad hoc in. d. l. i. in vl. col. ⁊ ibi tenet cō ne eiuſqꝫ beate viginis marie: ⁊ michaelis archangeli ex conſultu ⁊ ꝑcuſ tra bar. hic. C. ex delic. defun. ſione: in quo conſuluit ꝙ ſi ticius fecit inſultum cum baſtone contra. b. ⁊ d ¶ Accuſari criminaliter. An iſta accuſatio ſit publica vel priuata. ⁊ quid eum percuſſit propter qd̓ rumor factus eſt in ciuitate ꝙ punitur de uulſi accuſans de crimine priuato non probat de intereſſe ſuo. adde ioan. an. nere. itē puin addi. ſpe. nitur de cō de accuſa. vt citatione ru pluribus verbis fit unum conuitiumª ego teneo liter fiat iſta ſubſcriptio. dic vt dixi in. l. ſi cui. in de omnino moris ex for opi. Di. per iura allega. per eum. nec ob.§. conbal. in. c. i.§. prin. jͣ. de accu. ¶ Quero an ciuilis actio tollaỉ ma ſtatuti uo iniuria. d̓ pa. uitium: qꝛ queſtio noſtra loquitur in legibus ſeu per criminalem. dic vt dicetur in. l. i.§. i. jͣ. vi bo. lentis queniura. fir. ⁊ ſtatutis que puniunt delictum ſub nomine alicu cunqꝫ conci rap. ¶ Quero vtrumᵉ de iſtis criminibus priua bal. no. in. l. tanteꝫ homi ius actus: vt pro percuſſione pro vulnere ⁊c̄. ſeu tis poſſit accuſare quilibet extraneus. gl. que eſt ea que. ī. iij. nes ad rucol. C. de cō ſi quis percuſſerit ⁊cͣ. non curo. ſed.§. couitium hic videtur dicere ꝙ nō. Di. intellexit hanc gl. morē ſeu cla di. inde. di loquitur in quodam delicto qd̓ recipit nomen a mantem ad quando ex delicto venit pena imponenda pecu cit ꝙ pro da iure. appellatur enim conuitiū aliqua oratio ſeu arma tali pe niaria. alias quilibet de populo poſſet accuſare. noª dato vi na puniri: eo vociferatio ſignificatiua iniurie alterius: vt ibi. aut clam agi ita dicit Di. ita no. gl. jͣ. de popu. ac. ſuper rubri. qꝛ non contur criminavnde omnia verba ibi prolata tendunt ad eun⁊ notatur etiam in. l. fi. C. de litigi. qd̓ qualiter in fundit̉ vnuꝫ liter dic eſſe dem effectum. ſecus ſi tenderent ad diuerſos ef crimen cum telligatur dicam ſuper rubrica. jͣ. de popu. act. glo. no. ⁊ ibi alio per hāc fectus: vt ibi dicam. nec ob. ratioᵇ que mouit euꝫ ¶ Quero dicit glo. iſta ꝙ extranei non admittūſubdit ꝙ iſta .l. nūqͣꝫ ⁊. C. quando ſtatutū dicit ſi quis alapauerit: vel ſi ꝗs pena crimitur. quero qui dicuntur extranei? Reſpōdeo inqui accuſa. l. nalis nō cre percuſſerit ꝙ vna ſit percuſſio. immo in veritate telligo ꝙͣtum ad propoſitum ꝙ admittant̉ om qui de crimi ſcit per infiſunt plures percuſſiones. licet ſimul facte: vt. l. ni. ⁊ alle. C. nes illi qui propter illam iniuriam videntur in ciationem. d̓ ſepul. vio. ter enixa. jͣ. de uerbo. ſigni. ⁊. l. lex cornelia.§. fi. jͣ. iuriam pati: vt conſanguinei ⁊ affines qui ponū l. qui ſepul de iniur. ad qd̓ facit. l. ſcire debemus. sͣ. de uerb. ¶ De furtiſtur in. l. lex cornelia circa prin. jͣ. d̓ iniur. ⁊ qd̓ ibi chra. ibi ge e ¶ Furtis. obli. cum ſuis ſi. ⁊ hoc obſeruat ꝯſuetudo. Pre no. in gl. uel dic aliter omnes illi admittuntur: minum faciUtrum furdicta uera: niſi per impoſitioneꝫ vnius pena cō nus ⁊ qͥ no. qui in eum inuiti teſtimonium dicere non cogun tum etiaꝫ ca bart. in. l. ſeſumeretur: vtputa ſi eſſent duo crimina ſimul cō pitale dicat̉ tur: vt. l. ij. ⁊ qd̓ ibi dixi. jͣ. de accuſa. Et ꝑ hoc ap natus de ac priuatum de miſſa ⁊ ex quolibet illorum deberet imponi peparet ſoluta queſtio. an ius accuſandi de priua cuſa. ⁊ vide lictum dicit na mortis. non eniꝫ poſſet occidi niſi ſemel: ⁊ iō to crimine tranſeat ad heredem. ⁊ dico ꝙ nō trā que dixi ī. l. glo. ꝙ ſic. in ſi quis ingeſemel tantum punietur: vt. l. vulgaris in prin. jͣ. .l. pen. de cō ſit ad heredem vt heredem: quia non erat ī bonuam. jͣ. de di. ob cau. vi ti. i. ⁊ ibi dicam. Cetera autem pertinētia ad hāc nis defuncti: vt. l. iniuriaruꝫ. jͣ. de iniur. ſed bene cap. Iteꝫ dide que dixi ī materiam dicam in locis conſuetis. poteſt accuſare heres tanꝙͣ perſona cuius inter cit bal. in. d. .l. ij. jͣ. de bo. Ex. l. ſequenti. l. aduerſus. eſt: ⁊ qui proſequitur propriam vindictam: cum dā. in fi. apo per illam. l. ¶ An pro furto poſſit agi criminaliter: ibi. Que ſtille magne proſequitur iniuriam defuncti: vt. l. i.§. ij. jͣ. de in ꝙ ſi ſtatutuꝫ ⁊ no. bal. ī. l. ro. Et que ſit pena in delictis pro quibus non ē iur. ¶ Querit glo. an prodamno dato vbi habet imponit pe i. in pe. colū. appoſita certa pena: ibi. Quero ꝗd. Et qͣliter co locum actio. l. acquil. poſſit quis accuſari crimīa naꝫ de liga C. ex delict. gnoſcatur iudicium ciuile ⁊ criminale: ibi. Que ⁊ tractatu ⁊ literᵈ: ⁊ conſtat ꝙ ſi damnum eſt datum per vim defunct. que plures fecero qūo. Et an de criminibꝰ pͥuatis poſſit accuſaautem dicat̉ habet locū accuſatio. l. iulie. de vi publi. ſed que runt ligam ⁊ robaria ⁊ ꝗs re quilibet extraneus: ibi. Quero vtrum. Et qui ſtio noſtra debet intelligi quando damnum eſ tractatuꝫ po ſit dep̄dator dicunt̉ extranei ī hac materia: ibi. Quero dicit datum leuiſſima culpa: que venit in. l. acquil. vt ſtea ex interdixi poſt bar uallo proceſ Et an vbi ꝓ dāno dato habꝫ locum actio. l. acꝗ to. in. l. capi.l. in. l. acquil. sͣ. ad. l. acquil. vtrum tunc poſſit ac ſerunt ad ac talium.§. fa lie poſſit ꝗs accuſari crimīaliter: ibi. Querit gl. ⁊ cuſari criminaliter. Ci. in. l. ſi quis non dicam ra tum: ad quē moſos. d̓ pean̄ ꝓ rapīa habeat locū accuſatō priuata vid̓ ī fi. pere. circa fi. C. de ep̄i. ⁊ cle. videtur tenere ꝙ nō finaliter innis. ibi etiaꝫ ¶ In ſed habuiſtis contrarium no. in. l. reſpicienduꝫ tendebāt q quis ſit p̄do I quis actiōeſ. hac. l. puniuntur d̓ s ⁊ ſimilis. §. delinquunt. jͣ. de penis. ⁊ ibi dixi uobis. ꝓba vtroqꝫ pro Urtuꝫ non ſunt contraria. ¶ Sed quero deo tur. sͣ. de legi. l. i. ibi ſponte uel ignorantia ⁊cͣ. ⁊ pter interual f ab ethi bus maleficijs loquitur hic? Rn̄deo de pͥuatis: qd̓ ibi no. in glo. ¶ Quero an pro rapina habe ſum tꝑis. fa molode publicis enim non eſt dubium ꝙ quis ſe ſubciunt no. per at locuꝫ accuſatio priuata de publica. conſtat. jͣ. gia. Quādo barto. sͣ. e. l. procedat ar. ſcribit: ut. l. ſi cui. in prin. ⁊. l. libellorum. in prin. ad. l. iul. de vi publi. uel priua. glo. non declarat iiij. ⁊. v. col. ab ethimolo ⁊.§. i. jͣ. de accu. ¶ Quero an pro furto poſſit agi iſtud. ueritas eſt iſta ꝙ in caſu poteſt eſſe pro ra gia adde bar I quis criminaliter glo. dicit ꝙ non: niſi contra furē no pina accuſatio priuata: ut. l. ſi quiſ ex domo. jͣ. ti. to. in. l. i. d̓ ac s actiōet quero cturnum. ſed contrariū tenet glo. jͣ. de fur. Bal quiren. poſ. ⁊ i. ⁊ no. in. l. infamem. jͣ. de publi. iudi. vtrum. vtrū ī. d. l. omnes in. l. i. ⁊ bene. nam ꝯtra furem nocturnum augeDe furtisᶜ Rubrica. de iſtis cripopuli ⁊ in tur pena: vt. l. aut facta.§. tp̄us. jͣ. de peniſ. tamē ¶ Dixit ſupra de priuatis delictis in genere ſeminibus pri rub. ſol. ma. de vtroqꝫ poteſt accuſari: vt. jͣ. ti. i. l. fi. ¶ Quero quitur uidere in ſpecie. ſed quia delictum furti uatis poſſit ⁊ ſcripſi poſt accuſare qui bar. in. d. l. i. hic dicitur ad ius ordinarium remittendus eſt. frequentius committur: ideo de furtis p̄mittit. libet extrane Sed quid eſt iſtud ius glo. dicit ꝙ id qd̓ olī erat Ex. l. ſequenti. us. late per in titulo de formulis. vel dic ad ius ordinarium ¶ An ſola cogitatione quis committat furtuꝫ: ⁊ bal. in rubr. .i. ad penam ordinariaꝫ dupli uel quadrupli. tu C. qui accu. anualeat argumentum ab ethimologia uocabu ī. iiij. ⁊. v. co dic ⁊ verius.i. ad ordinem qui eſt in publicis iuli. Et quid ſit contractare. lum. vbi tedicijs. ¶ Quero quid in crimine iniuriarum. ⁊ in ¶ Pōit tres net ꝯtra bar Urtum. Aeriuationes alijs in quibus non eſt certa pena appoſita que to. ⁊ bal. in. l. eſt pena ordinaria. dicit glo. arbitrio iudicis: vt aduerſuſ. C. furti. prima eſt a tempore. ſecun de fur. ⁊ ibi no. in. l. iniuriarum eſtimatio. jͣ. de iniur. ⁊ puto da eſt ab animo. tertia eſt ab acan accuſatio ꝙ ſit ordinaria pena illa: que pro illo delicto cō tu corporeo. ī uerſi. ſola cogitafurti. ⁊ vtrū ſuenit apponi: ut. l. quid ergo.§. pena grauior. tio. pone caſum. ¶ Quero vtrū sͣ. d̓ his ꝗ no. infa. ⁊. l. hodie. jͣ. de penis. ¶ Queex ſola cogitatione quis committat furtuꝫ. uide ro quomodo cognoſcaꝫ vtrum ſit iudicium ciui tur ꝙ ſic: ꝗa furtuꝫ dicitur a fraude: ⁊ ſic ab ani le vel criminale? Reſpōdeo aūt quis agit ad pemo iuriſcōſultus determinat contrariū. ¶ No nam applicandam ſibi: ⁊ eſt iudicium ciuile. aut ergo ꝙ ar. ab ethimologiaᶠ uocabuli non eſt ua agit ad penam applicandam fiſco vel inferēdaꝫ lidum. ⁊ poteſt eſſe ratio: ꝗa huic repugnat diffi parti in corpus: ⁊ tunc eſt iudiciuꝫ criminale. ita nitio ſequens. ſimile in. l. i. sͣ. de tute. ⁊. l. ij.§. ap no. hic ⁊. l. iij. in prin. jͣ. de ſepul. vio. ¶ Quero qͣ pellata. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ inſti. de teſta. in prin. dixi ī QQQQ iij

De priuatis delictis. fuerit occultus fenerator: ⁊ poſt mortē incepit eſſe palam: qꝛ teſtamentuꝫ a ¶ Diffinitio furti. Et qꝛ hic dicit̉ inuito dn̄o. limīta in caſu no. l. ſi ꝗs ẜvalet. ⁊ ꝓbat per text. in. d. c. quāqͣꝫ dicentē ꝙ nullus manifeſtorū vſura uo. C. e. itē intellige ſane ꝑ no. ꝑ bal. ī. l. mala fide. C. de cōdi. ex. l. ī rubri. riorum interſit teſtis. poſtea ſubdit ꝙ teſtamenta vſurariorum manifeſto C. de ꝯdi. obtur. ca. ⁊ in. l. īcediū. C. ſi cer. pe. ⁊ qͦ ſcripſi in. l. ei. q. C. de rum facta nō valent. vnde qualitas mandati iuncto ver. nemo ſignificat fur. ⁊ pulchre declarat archi. xiiij. q. v. penale. vbi oīno vide. ⁊ ibi ꝗd ī du ẜm tp̄s v̓bi. ff. de noxa. l. in delic.§. ſi exͣneus. ⁊ in. l. i.§. qd̓ ait. sͣ. quo. bo. bio ꝑ bar. in. l. īter oēs.§. recte. jͣ. eo. ⁊ ꝗs ſit fur manifeſtꝰ. vide. jͣ. e. ī. l. ſi ī ẜm eum qd̓ ſeruitute. ⁊ ꝑ no. in practi Ci. ⁊ bart. in ca. adde qd̓ .d. l. falſus. ⁊ ratus ad illud delictū faciendū: vt facit meretrix .l. i. sͣ. de teſtamentis. in prin. in verſi. furtum. po nota. bal. in qd̓ ibi bald̓. in ꝓſtibulo vel vſurarius ad banchū: vt. l. palaꝫ. nit̉ diffinitio furtiª dicit̉ hic ꝙ furtū eſt cōtracta.d. l. i. in. vi. in. iiij. oppo. in pͥn. sͣ. de ritu. nupt. ⁊ qd̓ no. in. d. c. vſurariuꝫ tio. ¶ Quero ꝗd eſt ꝯtractare: Rn̄deo de loco colum. C. de Ur eſt. execu. rei iuIdē ſi non facit ita palā ſed quaſi: vtputa mutu f māifead locū admouere: vt. l. rei.§. ſi rem. sͣ. de acqui. dic. ⁊ in. l. po ſtuꝫ. ad at in camera ſua cuilibet volenti. ar. d. l. palā. ⁊. l. poſ. Itē dicit̉ hic lucri faciendi. ꝗd ſi non intenſthumo. ī fi. ulteriū mani iij. circa prin. sͣ. ad maced. ita intelligo hāc mate dat lucrari ſibi ſed alteri. reſpōdeo ſufficit: vt. l. de contra ta feſtuꝫ ꝑ barriaꝫ. Famoſus aūt fur qͣliter intelligatur vidiſtis bu. ⁊ in. l. i. ſi quis proferendū. in prin. jͣ. e. Cetera circa hāc in. l. ij. ī fi. de C. d̓ fal. ca. in. l. capitaliū.§. famoſos. jͣ. de penis. ⁊ ſic eſt diſ adul. vide. jͣ. diffinitionem. dic vt in glo. adie. leg. Itē e. l. ſi in ſerui ferentia inter manifeſtū ⁊ famoſum. ¶ Ulteriuſ Ex. l. ſequenti. an ille ꝗ pro tute. ꝑ Ci. in no. in. l. ꝙͣuis. illud qd̓ dicit glo. initiū appellat il ¶ Qualiter delictum dicatur manifeſtum. vide batur per cō .l. falſuſ. sͣ. e. lud totale tp̄s quo ducit ad locū deſtinatū. Iſtd̓ iecturas vſu in pͥn. Et qualiter quis dicat̉ manifeſtus uſurari ⁊ ibi ēt bar. ī rarius dicapͥn. ⁊ ſeꝗt̉ eti facit ad q̄ſtionē. dicit ſtatutūᵉ ꝙ ptās teneat̉ alius: ibi. Iſta. Et qualiter intelligat̉ ſtatutū diſpo tur vſurariam bal. in. d. quid facere ſeu aliquā īquiſitioneꝫ in principio nens ꝙ aliquid fiat in pͥnci. officij: ibi. Querous manifeſt l. falſus ī. iiij. ſui officij. ¶ Quero quō ītelligit̉ in principio ſui ⁊ ſic dicatur op. vbi idem Ur eſt manifeſtus. ſatis probaofficij. hic videt̉ glo. ꝙ pͥncipiū intelligat̉ prima tenet qd̓ bar tum. licet nō to. bene facit dies: vt hic. l. quo deſtinauerit. jͣ. e. ⁊ ꝓ hoc vide ¶ Ex hac. l. no. ꝙ delictū dicit̉ eſſe ma per dictas ꝓ quod habetur tex. sͣ. de aqͣ quoti. ⁊ eſti. l. i.§. eſtatē. ⁊.§. ſeꝗnifeſtum qn̄ ꝗs deprehendit̉ in ipſo delicto uel ī batiōes. bal. tur in. l. ſi In cōtrariū videt̉ ꝙ principiū dicat̉ vſqꝫ ad me aliquo actu ꝓpinquo ad delictū. ita vides hic ſi per glo. ibi ī quis adul.ſ. cum prodiū ſui officij. a medio retro dicat̉ finis: vt no. sͣ. terijs. ⁊ ſpe. deprehendit̉ ꝗs cum re furtiua lꝫ nō fuerit viſus poneretur. d̓ ī ti. d̓ p̄ſum. ſi ꝗs ius di. nō obtē. l. i. breuiter puto dicendum furari eſt manifeſtus fur. Idē dico ſi aliꝗs dep̄ lega. ij. tenet §. i. ⁊ bal. in ſic. ꝙ pͥncipiū dicat̉ pͥma ꝑs rei. ⁊ iō ſi res de qua hendit̉ in domo alicuiuſ ubi pulchra mulier eſt. ꝙ ſic. allegat auet. quas agit̉ hꝫ diuiſionē ⁊ diſtinctionē ꝑtiū intelligo in qd̓ habetur certe facit hūc adulterū manifeſtūᵇ. ita dꝫ intelli actiones. C. in. c. vl. d̓ ſuc de ſacroſan. pͥncipio.i. in pͥma ꝑte: vt. C. de iudi. aucͣ. ad hec. gi. l. capite ꝗnto. jͣ. de adul. Item ſi aliꝗs fuerit ceſ. ab inte. eccle. in fi. ⁊ nam iudiciū diuidit̉ in tres ꝑteſ. pͥncipiū vſqꝫ ad uiſus effugere cum gladio euaginatoᵉ. ⁊ reꝑitur tu etiam poin terminis cōteſtationē incluſiue. mediū vſqꝫ ad ꝯcluſionē aliꝗs mortuꝰ certe ex hoc eſt homicidiū manife tes ẜꝫ Imo. io. an. in ti. d̓ cauſe. poſt ꝯcluſionē vſqꝫ ad ſnīam intelligit̉ fiibi allegare ꝓba.§. i. v̓ſi. ſtuꝫ qd̓ talis fecit. ¶ Scd̓o q̄ro an ad hoc ꝙ fur qd̓ habetur xiij. de quo nis. vn̄ in pͥncipio intelligit̉.i. in pͥma ꝑte facit. l. ſit manifeſtus reꝗͥrat̉ apprehenſio ſeu captura. in. c. cum in īmol. in. l. fi. i ij ſi ꝗs in pͥncipio teſtamēti. de leg. iij. nā ibi intelli quidā dicunt ꝙ ſic per hāc. l. ſed cōtrariū eſt ve dioce ſi. de sͣ. d̓ here īſt. inaecunt git̉ in pͥncipio.i. in pͥmo capitulo. eodē mō ſi ꝗs rum: qꝛ ſufficit ꝙ fuerit uiſus cū re ⁊ cōtra eū acvſur. li. vi. ⁊ ⁊ ꝑ bal. in. l. ilhu īꝑ glo. in. c. i. fi. in. iij. codiceret in pͥncipio ſeculi intelligit̉ de prima etate clamatū: vt. l. ſi quis in ſeruitute.§. i. jͣ. eo. ⁊ no. ꝑ ⁊. ij. e. ti. ⁊ ꝗſ lum. C. de eiti q̄ fuit ab adā vſqꝫ ad noe: qꝛ ſic eſt diuiſum ſecu Ci. sͣ. de fur. l. falſuſ. in. iij. op. ¶ Iſta. l. facit ad q̄ dicet̉ vſuraproba. lū ꝑ etates. ſed qn̄qꝫ res de qͣ agit̉ non hꝫ ꝑtes: ſtionem. dicit decretalis ꝙ nō valet teſtamentuꝫ rius manife c ¶ Gladio vt in caſu ꝓpoſito: vt qꝛ ſit furtum. nā quāto tꝑe vſurarij manifeſti. Quero quis dicat̉ vſurarius euaginato. ſtus per ange. in. q. aſtēhoc approbat fuit furtū ignorat̉: ⁊ quāto tꝑe duret fur cū furmanifeſtusᵇ. videt̉ ꝙ requirat̉ apprehenſio vel ni ie ibi ſis. in. i. char bal.ī. l. neqꝫ to ignorat̉: iō intelligit̉ de prīa die. Ad ꝓpoſitū acclamatio ꝯtra eū in ipſo actu: vt hic. glo. tamē natales. ī fi. ta. ⁊ bal. in. l. cū ſtatutū dicat ꝙ ptās teneat̉ facere aliꝗd ī pͥn dicit aliter exͣ de uſuris. c. vſurariū: ⁊. c. ꝙͣꝙͣ. li. vi. i. col. C. d̓ ꝓ iimo g becni i. C. de ſacro cipio officij ſui: ⁊ officiū ptātis duret. vi. mēſib ba. ⁊ qd̓ dic̄ vbi dicit ꝙ ille eſt vſurarius manifeſtus ꝗ tenet ſan. eccle. in inerim bar. h̓ d̓ glalec. ⁊ in repe ītelligā ī prīo mēſe: qꝛ hꝫ ſex pͥncipales ꝑtes. Itē altare paratū ad mutuandū. vel de hoc eſt cōfeſ murcado dio euagina ti. ⁊ cy. dixit ſus vel conuictꝰ. tu de hoc dicas: qn̄qꝫ qͦrit̉ vtrū ſi duraret āno. ītelligerē ī pͥncipio.i. ī prīa ꝑte. i. to reprehen in. l. ea ꝗdeꝫ upapiris quis dicat̉ delinquens ſeu peccator manifeſtus: ī prīo mēſe: qꝛ ānus hꝫ ꝑtes. xij. ſꝫ ꝗd dices in re dit ange. hic .C. de accu. ⁊ vide ange. ꝙ vſurarius vt fur vſurariꝰ. vel alio mō reſpectu certi ⁊ limita corꝑali: ad quam refert̉ hec appellatio pͥncipij ſabeopi in. l. fi. in pͥn manifeſtꝰ di ti delicti. ⁊ tunc reꝗritur apprehēſio ſeu acclama Rn̄deo q̄libet res corꝑalis diuidit̉ diuiſione le ci. quod me. citur ille qui rumicer tio cōtra eū in ipſo actu delinquendi vel in hiſ q̄ gali in ꝑtes. xij. ut. l. ſeruū.§. hereditas. sͣ. de he cau. C. in preſentia ſunt ꝓxima delicto: ut in iſtis. ll. ¶ Qn̄qꝫ q̄ritur re. īſti. iō dicā fieri ī pͥncipio platee: illud qd̓ ſit ī d ¶ Uſurari decem teſtiI us māifeſtꝰ. vtrum aliquis ſit manifeſtus peccator alicuiꝰ de um fenerauit pͥma ꝑte ea diuiſa in. xij. ꝑtes. ⁊ ī fine dicā fieri. Quis dicat̉ ⁊ vide no. ꝑ licti in genere. ⁊ tūc nō ſufficit ꝙ faciat ſemel aut id qd̓ ſit in ultīa ꝑte. Predicta ꝟa niſi cōis uſuſ vſurariꝰ ma bar. in. l. īter bis illud delictuꝫ: ſed requirit̉ ꝙ ſtet publice pa loquēdi aliter ſe hēret ꝙ certā ꝑtē appellaret pͥn nifeſtus adpoſitas. C. de pulchruꝫ de tranſac. dictum bar. in. l. i.§. apud labeonem. sͣ. de edil. edic. ⁊ in materia vide qd̓ ⁊ qualiter ꝑ famā ⁊ argumēta ꝓbet̉ quē eſſe vſurariū vide tex. cū gl. ī. c. no bar. poſt glo. ⁊ que notaui poſt bal. in. l. cum allegas. C. de vſur. ⁊ ad cū ī dioceſi. de vſur. ⁊ no. ꝑ Fede. ꝯſilio. xi. Et no. ꝙ lꝫ ꝓbet̉ quē eē vſura hoc vide bal in. l. i. C. de teſta. ⁊ in. l. i. C. de fal. cā. adiec. lega. ⁊ notāt mo riū: nō tn̄ ꝑ hoc pōt reſcindi ꝯͣctꝰ factꝰ cū eo: niſi ꝓbet̉ vſurariū fuiſſe ī ilder. īſti. de act.§. ex maleficijs. ⁊.§. quadrupli. ⁊ d̓ multis fraudibus quaſ lo ꝯͣctu ẜm bal. in. l. īterpoſitas. in pͥn. de trāſac. ⁊ dicit bal. ⁊ cy. in. l. i. C. excogitant feneratores ad hoc vt ſui ꝯtractus non dicātur feneraticij. te de ꝓba. ꝙ ſi vnꝰ ꝗ erat ꝯſuetꝰ fenerari. xx. ꝓ cētenario ꝙ mutuauit mihi tigit ioan. an. in. c. ex litteris. de iureiur. ⁊ in. c. ad noſtram. de emp. ⁊ ven cētu qͥ ſibi ſolui: an p̄ſumat̉ vſuras habuiſſe: ⁊ dicūt ꝙ nō: ⁊ quō ꝓbetur di. ideo qꝛ infinite ſunt conſtitutiones ſinodales prouidetur de modo cō quem vſurariū. adde bal. in. l. cū allegas. in vl. col. C. de vſur. ⁊ in. l. ij.§. ſi uincēdi vſurarios. ⁊ adde qd̓ ꝯſuluit ang. in ꝯſilio qd̓ incipit in cā predimiliqꝫ mō. C. de lati. liber. tol. ⁊ in. l. ſcripturas. C. qui po. in pi. ha. ⁊ ī ma cta eſt rō ꝙ ille etiā dicit̉ manifeſtꝰ vſurariꝰ ꝗ ꝑ dioceſanū ꝓnunciatꝰ eēt teria vide bal. in. l. i. C. de teſta. vbi no. loquitur. ⁊ an per ſolam confeſſio publicꝰ vſurarius. ⁊ pōt hoc facere qn̄ vſurariꝰ eſt teſtibꝰ ſuꝑatus de tali nem: qꝛ in iudicio quis confeſſus eſt ſe vſurarium probet̉ vſurarius macrimine. aut vſurarius cōfeſſus eſt etiā corā ep̄o ipſum crimen vel ꝯͣ ipſū nifeſtus: vide bal. no. in. l. i. ad fi. de confeſ. ſed ꝙ per coniecturas non ꝓlaborāt notabilia argumenta fama cōcurrēte. exͣ de vſur. ī. c. cuꝫ tu. ⁊ hoc bet̉ ꝗs eſſe vſurarius no. in. l. auos. C. de ap. Sed an in genere ſi ſibi pro tenet Guil. exͣ de vſur. c. i. li. vi. alias ſi dioceſanꝰ iſtis nō concurrentibus banti reſultat cōmodum admittet̉ ꝗ teſtiſicat̉ talem ſibi mutuaſſe ſub vſu ꝓnūciaret nō eſſet vſurarius manifeſtꝰ ẜm eū. ¶ Item ille eſt vſurarius ra. vide bal. in. l. dictantibus. C. de teſt. ⁊ ille qui mandat reſtitui vſuras ſi manifeſtus: qͣꝫtū ad hoc vt teſtari nō poſſit: ſi coraꝫ ſacerdote ⁊ teſtibꝰ pu reperiatur aliquas habuiſſe non conuincitur vſurarius. allegatur fede. ī blicis fatet̉ ſe uſurariū ⁊ vſuras mādat reſtitui forte libruꝫ rationum traconſilio. lxij. dens. ⁊ pro hoc facit qd̓ dixit io. an. in. c. quāqͣꝫ. de vſur. in. vi. in ver. maADDE ꝙ cōſilium ange. eſt. x. in ordine de quo ēt ꝑ bal. ꝯſilio. xvij. iij. nifeſte. nō igit̉ ſufficit iſta exͣiudicialis cōfeſſio corā teſtibus tantū facta: li. ⁊ ibi. an poſſit ꝓnūciari māifeſtꝰ a iudice laico ⁊. cxxxi. ij. li. ⁊ cōſi. xxv. ⁊ vel etiā corā ſacerdote: niſi mādatū intercederet de reſtituēdo vſuras ſal ccclxxv. prīo. li. ꝑ fede. ꝯſilio. viij. ⁊ an̄ ꝑ ꝯfeſ. de reſtituendis vſuris ꝗs ꝓ tem per aſſignationeꝫ libroꝝ rōnum: ſed iſta tria reꝗrunt̉ copulatiue: vt bet̉ vſurariꝰ vid̓ ꝑ eūdē ꝯſi. lxiiij. ꝑ abb. ꝯſilio. cxiij. Et d̓ eo ꝙ tenuit barapparet ex p̄dicta glo. ẜm ang. Itē dicit ang. in. d. ꝯſilio ꝙ ad hoc vt maqͦmō ītelligat̉ pͥncipiū vid̓ pe. d̓ anc. ꝯſi. xcviij. vbi approbat doctrinā barnifeſtus vſurarius nō poſſit teſtari: requirit̉ ꝙ tꝑe quo teſtat̉: fuerit mae ¶ Dicit ſtatutū. vide aliquid per bar. in. l. iiij. in fi. de tēp. app. ꝑ bal. in nifeſtus vſur arius. ſecus ſi ante ⁊ poſt ipſum penituit. Aut ante mortem rubri. ff. d̓ re. diui. in an̄p. col. ⁊ alex. ī. l. i. ff. ſi quis ius dice. non obtemp.

VI De furtis. 2 4 I quis in ſeruitute. vlterius opp. In oībus caſibus ꝗbus pōt caeſt caſus nota in. c. vt fame. sͣ. allegato. ⁊ ad hoc facit tex. ī. l. i. ff. de bo. eo s pere furem. vide bar. in. l. i. C. vnde vi. ⁊ ad intellectū huius. l. vide rū ꝗ ſibi mortē ꝯſciuerūt ⁊ ibi ꝑ bar. vbi ꝓbat̉ ꝙ accuſatio eſt iuſtus me .sͣ. eo. l. fur eſt manifeſtus. b ¶ Iuxta hoc q̄ro. vtrū laicus poſſet tus accuſato ſi fugit ꝓpter quē ille ꝗ fugit p̄ſumit̉ fugiſſe: eadē rōe faciet capere clericū delinquentē ⁊ ipſuꝫ ducere ad ptātē. adde bal. in. l. ſi quaꝙ veriſimile ſit accuſatū debere fugere. ⁊ ſi cuſtodiat̉ qꝛ iuſtus timor pre calūniam. C. de ep̄iſ. ⁊ cleri. ⁊ dixi poſt bar. in. d.§. ſi debitorem. ⁊ no. bar. ſumitur mouere quēlibet ad faciēdū vt euadat a ꝑiculo vt pꝫ in toto tiin. l. ſi miles. tu. quod me. de exhiben. cau. vn̄ qꝛ d̓ re is. ⁊ per ca cipiū. tūc ſtandū eſt cōi vſui. vt. l. i. circa pͥn. sͣ. de p̄hēſus ī criꝙ ſi ex ꝯditōe vbi nullū iudex potuit exercere ar no. in ca. cū flumi. ¶ Sꝫ q̄ro a qͣ ꝑte faciemꝰ pͥncipiū. certe a mine p̄ſumit̉ non ab hoīe bitriū cū nō ſit arbitraria. ⁊ ſic nō coegit petitofugitiuꝰ ⁊ le ꝑte ſuꝑiori. inferior aūt ꝑs ad quā deſcēdit cur de iudi. lap rem ad remittēdā rei vēdicationē ibi ſuſtulerit. gis diſpoſitō allegat. cxx ſus aq̄ dicit̉ finis. ar. l. i. in fi. sͣ. de aqua plu. ar. nūc aūt ꝯuenit̉ rei uēdi. q̄ eſt arbitraria in ea erit faciēs reguvi. alias. cxx ¶ Ulterius oppo. jͣ. l. proxi. ſo. vt ibi videbimꝰ. lā dꝫ adapta officiū iudiciſ. qd̓ ſeꝗtur ut aūt ⁊cͣ. ¶ Op. ad pͥn ij. vide no. ꝑ Ex. l. ſequenti. ri ad ea q̄ cōi ange. ⁊ doc. cipiū de. l. inter oēs.§. fi. ⁊. l. ſi dn̄iū. jͣ. eo. ſo. hic ter cōtingūt ¶ Laicus pōt capere clericū delinquētē: ut illuꝫ ī. l. i. sͣ. ne ꝗs intelligit̉ ẜm illas.ſ. niſi res ad dn̄ꝫ ſit reuerſa vel ut in. l. nā ad eū. ⁊ qd̓ not. ducat ad ſuū iudicē ⁊ ꝗlibet pōt iuuare offenſū. dn̄ium mutatū. Itē videt̉ ꝙ re reſtituta extīgui ea. ff. de legi. inno. in. c. ſi vn̄ ſi textꝰ iltur ꝯditio ipſo iure. vt. jͣ. e. l. ſi pignore.§. cū furqn̄. de of. de I quis ī ſeruitute. le ī dicto caleg. adde qd̓ ti. ſo. verū eſt ſi ꝯſecutꝰ fuiſſet ꝗs rē. ſecꝰ ſi extīapit. ſi v̓o. uo bal. in. c. i.§. ¶ Hic ponit̉ nouꝰ caſus ẜꝫ gl. ¶ Op. tionē. ut hic. ¶ Ulteriꝰ oppo. ⁊ videt̉ ꝙ iſta cau luiſſet in illo ſi quiſ. d̓ pa. ad pͥncipiū. sͣ. l. ꝓxi. vbi vr̄ ꝙ ſufficiat aliquē cacaſu: quo cle tio ſit ſuꝑuacua. ſeu iſta remiſſio cū hēat excepti iura. fir. dic̄ pi tota illa die anteꝙͣ ꝑferat ad locū deſtinatuꝫ. ricꝰ nō poſſꝫ onē. ſo. vt in gl. ¶ Ultīo op. ad fi. de. l. eiꝰ rei. sͣ. ꝙ capi poſfugere: uel due ſunt ſolutiones. vna ꝙ hic loquit̉ qn̄ ꝗs iſto ſunt clerici de rei vē. vbi videt̉ ꝙ ille ꝗ ſoluit litis eſtimatio nō eēt uerifidelinquētes medio tꝑe mutauit ſtatū. ⁊ hoc tꝫ gl. in. l. p̄cedē nē efficiat̉ dn̄s adeo ꝙ nō poſſit ꝯueniri rei venmile ꝙ fuge vt preſenten ti. Alij dicūt ꝙ iſtud pͥncipiū corrigit̉ ꝑ ver. idē ret nō licere di. ſolu. hic in fure. ⁊ ſic ī male fidei poſſeſſore q tur epiſcopo eū capi non pōpo. ita dic̄ gl. hic. ⁊. hāc ſolū. tꝫ Di. qͣſi mutanō habuit cauſam ab actore. ibi ſecus. Et intelli ⁊ ibi eum oī erat ſimplici tio ꝯditiōis ꝑſone nil releuet: vt. l. i. jͣ. de penis. nō videaſ. al go hic ꝙ tꝑe ſolute eſtimationis nō erat poſſeſter ponenda legat Inno. ¶ Poſſumꝰ ſuſtinere glo. ut illud qd̓ fac̄ muta ſio penes furem. alias ſecus: vt no. per Di. in. c. regula nega ⁊ Io. an. ī. c. tio diei faciat mutatio ſtatꝰ ꝑſone. nō ob. l. i. jͣ. de tiua cū iſte ca ꝓ poſſeſſore. extra de regu. iur. li. vi. in. v. q. uel ſi vt fame. de caſus ꝯtīgat penis: qꝛ ibi loꝗtur ī pena iā ꝯmiſſa: in qͣ nō noſentē. excōi. dicit ꝙ erat penes furē: intelligo actore ignorāte de facto ⁊ ſic cet mutatio ſtatꝰ. hic ī pena ꝯmittēda ſeu alterā ⁊ hoc in ip̄o ita dic̄ Iac. de ra. ut no. ꝑ Ci. C. de cōdi. furti. l. quodāmō ꝯͣ actu delinq̄n da ¶ Ulteriꝰ opª de. l. ī oībꝰ cauſis. jͣ. de regunaturā dep̄ i. in. iiij. q. dixi in. l. litis eſtimatio. sͣ. pro empto di vel īmedi iur. glo. no. ſoluit. Di. dic̄ hic ꝙ pōt aduerſario ī hēſiōis ī de¶ Ulterius q̄rit gl. pone ꝙ feci tibi pactuꝫ de nō ate poſt. ſꝫ ex licto ꝑſonali putari culpa: qꝛ fuit nimis timidꝰ: ibi nō. uel ibi īteruallo neagendo furti. utrum ex noua cōtractatione oria ſꝫ dꝫ poni re vis īfert̉ ab alio qd̓ hic fur nō facit. ¶ Ultīo no. mo pōt eos tur actio furti. uidetur ꝙ non: ut hic. ꝯtrariū de gula affirma caꝑe: niſi ex fi. hꝰ. l. ibi ꝗlibet trāſiēs ⁊cͣ. ex quo hēs ꝙ ꝗlibet tiua cuꝫ iſta terminauit gl. qꝛ nō eſſe natā actionē. uel eſſe na cōceſſiōe ep̄ exceptiōe: ſic̄ pōt occurrere ad dep̄hēdēdū delinquētē. ſimile tā ⁊ ſublatā eſſe paria ſunt: ut. l. ſi dari. sͣ. de uer. vt no. exͣ. de ſit cōiter ī de vidiſtis. sͣ. e. l. iij. ¶ Iuxta hoc q̄roᵇ vtꝝ laicꝰ poſ iudi. c. cū nō ob. ſed ſi nō eſſet nata ab initio naſceret̉ furti ac lictis ꝓhibi ab hoīe. ſed ſit caꝑe clericū delinq̄ntē. puto ꝙ ſic: vt eum du tio ex noua cōtractatione: ut. l. i. C. de noxa. ⁊. l. tiſ vn̄ nō plꝫ do. an. in. d. cat ad iudicē: nō ut ipſe euꝫ detineat. ar. l. ait p̄ītellectꝰ ille ſerui ⁊ filij. jͣ. e. ti. ⁊. l. iij. sͣ. re. amo. ergo ⁊cͣ. Pre c. cū non ab ad illā decre tor.§. ſi debitorē. d̓ his q̄ ī frau. cre. ⁊. l. capite ꝗn̄ terea ꝓ hoc uidetur caſus. jͣ. e. l. ſi quis uxori.§ hoīe. in hoc talē: ⁊ uidet̉ to. jͣ. de adul. ⁊ qd̓ no. inſti. de act. circa pͥn. hoc tꝫ ꝯͣ hoſti. in ſi ꝗs iurauerit. ita dicit glo. Contra iſtā gl. uide potiꝰ diſtin.d. c. vt fame tāgit Inno. in c. vt fame. exͣ de ſen. excōi. ¶ Ul guēdū: ut di tur alia gl. in. l. euꝫ qui.§. in popularibus. sͣ. d̓ iu ſꝫ Inn. tenet timo ex hoc tex. dico ꝙ ꝗlibꝫ pōt iuuare ⁊ defen ſtīguit abb. ī reiur. ⁊. l. qui iuraſſe.§. ij. e. ti. ⁊. l. ſi a te. de excep. do. an. adde .d. c. ſi v̓o ut dere aliqueꝫ offenſum. nam ſi ꝗlibet poteſt me tn̄ ꝙ clerici rei iudi. dicunt ꝗdam hanc glo. dicere ꝟitatem. dicamꝰ. aut iuuare ad defenſionē reꝝ: vt hic dicit tex. multo vel monachi ⁊ alias gl. eſſe falſas. tu dic illas ⁊ iſtā eſſe ueraſ. clericꝰ reꝑtꝰ in ſacris ꝯſti magis pōt me iuuare ad defenſioneꝫ perſone. in delicto cō nam hic loꝗtur quando poſt factū pactū īterue tuti non pn̄t tīuat delictū Ex. l. ſequenti. nit nouus actus.ſ. contractationis ⁊ animꝰ lucrā capi etiā per ſiue nō deſi¶ Si facio pactū de nō agēdo furti: an ex noua iudicē eccledi: merito actio furti naſcit̉. ſꝫ glo. ꝯtrarie loquū ſteret a deliſiaſticū ꝓ de cōtractatiōe oriat̉ actio furti: ibi. Vlterius. tur qn̄ nullus actꝰ de nouo ſuperuenit: ſꝫ durat cto: niſi caꝑe bito ex ꝯͣctu tur ꝑ laicū: ⁊ ¶ Hec eſt mul qd̓ antiꝗtꝰ erat. ꝓ hoc induco. d.§. ſi ꝗs iurauevel quaſi: vt I qui furti. tum notabilis tunc liceat rit. Vltīo hec lex fac̄ ad qōnem ꝙ ſi aliquis fecit no. Io. an. ī unicuiqꝫ lai lex. ⁊ diuidit̉ ī tres ꝑtes. prīo ponit vnū .c. ſi clericꝰ. furtū in ciuitate florētie: ⁊ hic dep̄hendat̉ cum co caꝑe eū ⁊ de ſentē. exc. dictū. ſecūdo ponit aliud.ſ. ꝗd ſit officiū iudicis ligare ſi aliaſ furto: ꝙ hic nō poſſit puniri: quia aſſidua cōtra in. vi. ad qd̓ n̄ poſſꝫ ꝓpul qn̄ prīo agit̉ ꝯtra furem rei vē. Scd̓o qd̓ ſit offici ctatione actio furti non naſcitur poſtꝙͣ in pͥnciallegat̉ tex. ī ſare iniuriaꝫ um iudicis qn̄ pͥus fuit actuꝫ ꝯditione furtiua. ⁊ .c. lator pipio nata fuit. dicā. jͣ. e. l. ſi dominium. ẜm Inn. ibi tūc agit̉ rei vēdi. ſecūda ibi. ſed ſi eā. tertia ibi. q gnora. ⁊ ī. c. 1ſ ¶ Iſtā regulaꝫ glo pone exēplū D Culla. ſat hic iuriſconſult vt fame. de ſi ex ꝯditiōe. textꝰ ibi decreuiſſet id eſt decreſcen qn̄ clericꝰ fu ſent. excō. ſegeret cuꝫ re do ꝑueniſſet ſeu ꝑmāſiſſet. ẜm Iac. de are. de ꝓ ⁊ in. ll. ſequentibus. ſed glo. limitat hāc cus ſi ſit de quā ſurripu prietate cognoſcit.ſ. ī qͣ licet iudici qd̓ ex arbitrio bitor ex deli regulam. ⁊ declarat in. l. manifeſtiſſimi. in prima it: nec ex ſolo cto vel ex ꝯͣequū videbit̉ decernere: vt inſt. de ac.§. p̄terea. glo. C. eo. dic ut ibi. clamore dictu rōne do mitteret reꝫ. li: vt ī. c. i. de depoſito. ⁊ hoc ibi tꝫ do. an. ſic̄ etiā videmꝰ in doctoribꝰ. ī. l. tūc enī laico lꝫ caꝑe eū: qꝛ ꝯtīnuat delictū vn̄ tūc ſola captura nō ē ꝓ ma medicos. C. de ꝓfeſ. ⁊ medi. li. x. ⁊ eoꝝ filijs ⁊ vxoribuſ. ⁊ iō dic̄ bal. ange. leficio puniēdo: ſꝫ dicit̉ fieri ꝓ defenſiōe rei uel ꝑſōe. ⁊ hoc ſꝑ fieri pōt: ut ⁊ imo. in. l. ꝗd ergo.§. ſi heres de leg.i. ꝙ pater īueniēs clericū adulteran .sͣ. dictū ē. ⁊ iſta rōe pōt ꝯcedi ꝙ ſi familia īueniat clericū de nocte: poſſit tē cū filia: ſi ip̄m occidit nō incurrit penā canōis. vide. c. ſi v̓o. el. i. ad fi. d̓ ipſū caꝑe ⁊ pn̄tare ep̄o ẜm abb. in loco p̄alle. ⁊ ī. c. ut fame. e. t. pōt etiā af ſen. excōi. ⁊ ad no. ꝑ bar. h̓ vide no. ꝑ moder. in. l. de pupillo.§. meminiſſe ſignari alia rō: qꝛ ſi clericꝰ ꝑmitteret̉ abire noctis tp̄e malū remaneret īde no. ope. nū. ⁊ in hac materia ad bar. h̓ adde ꝙ ꝓ bono publico ꝗlibet punibile: qꝛ nō poſſet poſtea cognoſci: ut. l. ſi is ꝗ rē. in pͥn. ⁊ ibi no. jͣ. eo. pōt caꝑe fugiētē: vt eſt tex. in. l. gn̄ali. de decu. li. x. ⁊ bn̄ facit tex. ī. l. fi. C. d̓ Aut clericꝰ dep̄hēſus ī delicto deſiſtit ab eodē. ⁊ tūc ꝓbabilior uidet̉ eſſe male. ⁊ ma. ⁊ no. ꝑ bar. in. l. neminē. C. de exhib. reiſ. ſed intereſt rei publi. opi. hoſt. qͣꝫuis fugiat uel ſit v̓iſimilis fuga ꝙ nō poſſet capi ꝑ laicū ⁊ ſi ꝑ vt delicta nō remaneāt impunita. ergo ꝗlibet pōt caꝑe clericū: vt euꝫ pn̄laicū puniat̉. ⁊ illa ꝯcluſio ꝓbat̉ forti rōne: qꝛ tex. in. c. uniuerſitatis. d̓ ſen tet ſuo iudici: vt ī auc̄. de defen. ciui.§. nos igit̉. ⁊ ī aucͣt. vt indi. ſine quo tē. excōi. dic̄ ꝙ p̄latꝰ nō poſſet v̓berare clericū ꝑ ſe qͣꝫtūcūqꝫ ſubſit v̓itas quo ſuffragio.§. v̓itatē. ſꝫ aduerte qꝛ ꝯͣ doctrinā do. abb. in. d. c. cum non v̓berādi ꝑ aliū pōt. ſꝫ nō pōt executio ꝯmitti laico ꝑ p̄latum ſi ergo nō ꝑ ab hoīe. facit tex. in. d. c. ſi v̓o. in fi. de ſen. excō. vbi exp̄ſſe dicit̉ ꝙ non licꝫ mittit̉ laico v̓berare clericū de mādato p̄lati: etiā qn̄ aliter crime nō pōt clericum inuētū in adulterio vel ſtupro caꝑe ⁊ ei violētas manꝰ imponepuniri. multo fortiꝰ laico nō ꝑmitteret̉ clericū caꝑe ꝓpria aucͣtate. nō eſt re: niſi ſint ꝑſone q̄daꝫ ꝯiūcte q̄ ibi notant̉. ⁊ qͣꝫuis poſſet ad illū tex. rn̄de tn̄ v̓uꝫ ꝙ ſi clericꝰ fugiat delictū remaneat īpunitū: qꝛ ꝯͣ ipſū: lꝫ abn̄tē po fi ꝙ ꝓcedat qn̄ clericꝰ nō eſt ī fuga vel non eſt v̓iſimile ꝙ fugiat: hoc tn̄ terit ꝓcedi multipliciter iuxta ea q̄ hn̄tur ī. c. v̓itatis. de dolo ⁊ ꝯtu. Iteꝫ multū reſtringit illā rōnē cū ī dubio manifeſtū eſt ſeu veriſimile ꝙ depre hēbit locū remiſſio ad petitionē iudicis: ī cuiꝰ loco delinꝗt̉. iuxta no. in henſus in maleficio timore ne captꝰ ponatur ad torturā ꝙ ipſe fugiet. vt cle. paſtoralis. de re iudi. vel ſi clericꝰ alibi ꝯſtituat domiciliū: ibi poterit QQQQ 11ij

De furtis. vbi ille ꝗ na cum depoſitarius teneatur de lata culpa ⁊ latio de hoc deliEx. l. ſequenti. ctus eſt poſcto accuſari. ri: ut. l. ꝙ nerua. sͣ. depoſi. ⁊. C. depoſiti. l. i. an il¶ Rapina ⁊ uiolentia cōmittitur in perſonam: ſeſſioneꝫ bn̄ l. i. ⁊ ibi habe lo caſu ipſe habeat actioneꝫ furti uidet̉ ꝙ nō: qꝛ furtum uero non ficij ſine autur. C. vbi d̓ dolo comꝑatur. Contrariū eſt ueritas nam uectoritate ſu¶ No. ex ini cri. agi opor. perioris di Taqꝫ fullo. qtate ſua ne⁊ no. in. c. fi. rus dolus furis p̄ponderat culpe depoſitarij: ut citur fur ⁊ la jͣ. ti. ꝓximo. .l. itē ſi obſtetrix. in fi. sͣ. ad. l. acꝗli. ita tꝫ ia. d̓ are mo ꝯſequit̉ª actionem. ¶ Op. de. l. i.§. tro. ⁊ tene nō obſtat di ſi. predo. ⁊. l. bona fides.§. i. sͣ. depoſiti. l. ita vt ſi menti ꝙ licꝫ ctū Inno. d. Papinianus tractat. ſtatutum lo c. ſi vo. ⁊ do. fur. sͣ. cōmo. glo. ſo. ꝙ ibi ex ꝯtractu ſuo nō ex ini quatur de p̄ abb. hic in ſe ¶ No. ꝙ in odiuꝫ furis inſpicimus illud qd̓ eue ꝗtate. ⁊ ſic nō eſt cā proxima actionis ſed remodone vel fu cūda rōe ad nire pōt: lꝫ ꝟiſimiliter res nō tendat ad hoc. fac̄ ta cā iniquitatis. ¶ Item op. de. l. i.§. ꝗ vi a me. re non veriducta ꝑ euꝫ: .l. diuortio. sͣ. de neg. ge. brocardum iſtud bene sͣ. de vi ⁊ viar. gl. magna notabiliter ſoluit ⁊ ſic ficabitur in qꝛ dico ꝙ ter iſtis. vt colli ſolui. sͣ. de ꝟbo. ob. l. inter ſtipulantem.§. ſacrā mini nō ſunt innuitʰ ꝙ rapina uel uiolentia ſit delictū qd̓ com gitur in ca. parēs. Nā il ¶ Circa hūc.§. q̄ mittitur in ꝑſonam. furtum ꝟo non cōmittit̉ in dudum. lud argumē Idem ſcribll̓. nit glo. dicit̉ hic ꝗ ꝑſonam: ut no. de quo plene dicaꝫ. in. l. licitatio d ¶ Quero tuꝫ bn̄ valet. ꝗd. vide bar creditor poterit agere actiōe furti. ¶ Quero ad §. ꝙ illicite. sͣ. de pub. Iſtud dictum licet ſit ue.ſ. defendere to. in. l. ſi ꝗs priuatū. mul ꝙͣtū. utrū duplabit̉ creditū an̄ extimatio rei ſub rum in ſe: tamen ſolu. cōtrarij non eſt ꝟa: qꝛ idē vxori.§. iteꝫ tofortiꝰ putracte. glo. circa hoc diſtinguit hic plene. ⁊ uide eſt in uiolentia qd̓ in furto: ut. l. ij.§. generaliter apud labeo blicū vel cir eam q̄ incipit inſolidū. ⁊ no. eam. ¶ Secūdo q̄.jͣ. vi bo. rap. ideo glo. in. d. l. i.§. ſi predo dat ali nem. jͣ. e. vbi ca publica. hoc colligit rit glo. quō poteſt hic agi actiōe furti ad decem am ſolutionem: q̄ licet habeat apparentiam: taxxiij. q. iij. c. ⁊ adde qͥ no. fortuito. ⁊. c. cū eſſent. x. debita. uidet̉ ꝙ debeat agi ad duplū men nō cōgruit rōni poſite hic.ſ. ne ex improbiī. d. l. ſi ex ſtinō inferēda. .ſ. ad. xx. gl. fatet̉: qꝛ qui petit uiginti petit. x. uel tate ſua cōſequeretur ⁊cͣ. Et ideo alibi ſoluit alipulatione. ⁊ ſed nō valet dic ꝙ ſeruus ualebat tm̄ quinqꝫ. iō agebat̉ ad. x. ter. ⁊ ſic ꝙ in.§. ꝗ vi a me agitur furti ad poſſeſquiſ dicatur iſtud argu. li p̄do vel fur. actiōe furti. nam illud qd̓ dicit̉ ꝙ dꝫ duplari de cet defende. ſionem: q̄ ſibi vi abrepta eſt qd̓ poteſt. ne habeat vide que ha re priuatū. er bitū eſt ueꝝ qn̄ res ſubtracta ualet pluſꝙͣ debitū actionē ex improbitate ſua ſed auferētis. hic nō bes poſt bar go lꝫ ad vtili ualeat. ⁊ ita uidet̉ hic ſentire dominus. Oldrapoteſt agere fur furti actione ad duplū uel quato. in. l. capitatē publicā Ex.§. ſequenti. talium.§. fadruplum: q̄ actio furti dat̉ ad intereſſe agentis. cape malefa moſos. jͣ. de ¶ Si plures res una uice ſubtrahuntur dicitur ctorē vt pu ut. ll. cōtrarijs. ſed hoc intereſſe non eſt ſine ſua penis. niat̉: qꝛ per vnum furtuꝫ: ꝙ facit ad ſtatutum ꝙ pro primo improbitate. ergo ⁊cͣ. Et ideo ſi fur uellet poſſeſ e ¶ Ideꝫ dihoc res pufurto fuſtigetur: pro ſecundo amputetur auricu ſionem repetere actione triticaria poſſet: ut. l. ij. citur. actioblica nō dela: pro tertio ſuſpendatur. sͣ. de triti. ⁊ ita intelligunt ꝗdam. l. inficiādo.§. nem penaleꝫ fendit̉: ſꝫ po vide bald. in t ius ꝓcurat̉ infans. jͣ. eo. ⁊ ibi aliquid tangam. hanc ſolu. po 11 ¶ Opp. ꝙ occaIdem diciturs ſione cuiuſlibꝫ in auc̄. ſed no. vtilitas punit glo. jͣ. de reg. iur. l. cuꝫ pater.§. i. Ci. tangit ⁊ uo iure ī. iij. blica capien Sici totum agat: ut. sͣ. e. l.§. papinianus. ſo. hic ſimul non ita clare. C. eo. l. fi. in prin. colum. C. de do defenſioſer. fugi. ⁊ vi factum fuit. ⁊ ideo dicitur totum furtum unum i Cno nē ꝓprie.i. ꝓ S cui ex ſtipulatu. de bar. in. l. ut repellit in ita dicit glo. quam nota ⁊ menti tene. ¶ Nota ſi familie.sͣ. iuriā q̄ infeꝙ ſi plures res ſimul ſubtrahuntur dicitur vnuꝫ ¶ Nota ꝙ id qd̓ dicit. sͣ. e. l. is cuius in incū ſed de iuriſdi. ri vellet. furtum ꝙͣtum ad actionem penalem. Et hoc fa tereſt. intelligit̉ ſi intereſt rōne poſſeſſiōis uel iuom. iudi. ⁊ in ꝓptu Taqꝫ bal. ī. l. quid cit pro ſtatuto quo cauetur: ut pro primo furto ris realis. ſecus ſi rōne actiōis perſonalis. ita glſullo. ergo.§. ait p̄ Nemo fuſtigetur. pro ſecundo amputetur auricula. pro iſtam. l. intelligit. vtrum autem hic debitor actio tor. de his ꝗ cōſequitur. tertio ſuſpendatur. ꝙ ſi plures res furetur quis nem cedendo liberetur. dic ut in glo. no. infa. Itē Uide poſt ā de acaj po totum hoc dicatur unum furtum. ¶ Ulterius qͥ quid ſi eodē 1 ¶ Hec eſt multum Ci. bal. in. d. yſucudint AN qui. notabilis lex. dicitur tempore ꝗs l. i. in. ij. ⁊. iij. rit glo. quare non probatur ibi in.§. papinianuīterficit plu⁊. iiij. colum. hic ꝙ emptor actionem furti non habꝫ alter retentus quantum ⁊ hic alter amiſſus: vt.ſ. res homineſ C. e. in fi. pͥn. lubie C cōtra. qꝛ ſua intereſt non ſurripi. ergo ⁊cͣ. ut. l. is pro parte ibi agatur. Reſpondet glo. qꝛ ibi ille ꝗ b ¶ Et ſic in an debeat pu cuiꝰ intereſt. sͣ. e. ſo. hic intereſt rōne iuris perſoremanſit remanet periculo creditoris hic uterqꝫ nuit. Et add̓ niri pena ſta bal. in. l. ſi cū tuti puniennalis. non rōne iuris realis uel poſſeſſiōis: ut ditranſit in periculum furis. iſta ratio non eſt ſemexceptione. tis facienteꝫ xi. sͣ. l. ꝓxi. ¶ Scd̓o op. ad fi. l. de. l. ſi ex ſtipulati per uera: qꝛ periculo creditoris perit ita demuꝫ §. ij. qd̓ me. plura homione. sͣ. de acꝗr. poſ. ubi dicit̉ ꝙ nō lꝫ accipere reꝫ ſi perit ſua culpa: vel ſi hoc eſſet actum. unde ra cau. ⁊ an fur cidia. vide q̄ tionem aſſigna que ponitur in tex. dicti.§. pap̄. ꝓpria auctoritate: etiam p̄cio ſoluto. ſo. cōcedo tū ſit ſpolia. ibi no. dicun tio. vide hic tur per bal. ꝙ nō lꝫᶜ acciꝑe. ⁊ non dicit̉ bone fidei poſſeſſor: 5 ¶ Quero Idē pomponius. quid ſi cō ⁊ in. l. rem q̄ īmo p̄do: ut ibi. tn̄ furti actione nō tenet̉: qꝛ nō nobis. ⁊ in. l. intereſt uenditoris: ut hic. Item dicit hic ꝙ emmodatarius non fuit in dolo utrum habeat acti ſi rem mobi leꝫ. sͣ. d̓ acꝗ. ptori dꝫ cedi actio: qꝛ eius periculum eſt. quero onem furti. dic ꝙ eſt electio domini contra quē poſ. ⁊ in. l. ſi quidᵇ ſi eſt periculum uenditoris. dic ut in. l. uen agat: ut. l. fi.§. i. C. eo. ti. colōi. d̓ agri. ditor ex hereditate. in fi. sͣ. de here. uel acti. uen. 95 ¶ No. vbi intereſt ratiōe ⁊ cenſi. li. xi. An paten. obligatiōis perſonalis ꝗs ¶ Op. ꝙ colonꝰ ſit do⁊ in. l. ſticho 3PTCTETCA. minꝰ fructuū ut. l. ſi apes libertas. in furti actionem non habet ut hic. ⁊ sͣ. e. l. in prin. pͥn. d̓ ſta. lib. .§. fi. ⁊. l. fullo.§. fructibus. jͣ. e. glo. dicit hoc eſt ⁊ sͣ. l. proxi. ¶ Scd̓o no. ꝙ patre qui paratur fiUmuerū poſtꝙͣ fructus ſunt percepti ⁊ ſeꝑati a terdeiuſſori: ut hic. ⁊ habetis. in. l. cum filiuſfa. in ꝙ non ra: ut in cōtrarijs. ante aūt ſecus: ut hic. ⁊ hoc di lꝫ. No. prin. sͣ. de uerbo. obli. ꝙ ſi ſubtracit gl. in colono ꝑtiario ⁊ in colono qui colit nūo ¶ Opꝑ pa horem mihi Si filiuſfamilia. ter non ha mis. quod an ſit uerum dicam. jͣ. e. l. ſi apes.§. fi. debitam nō bet in filium dominium nec poſſeſſioneꝫ: qꝛ liber tātuꝫ teneor Is autem apud queꝫ. furti in qua homo non poſſidetur. ergo ⁊cͣ. ut. sͣ. l. proxi. Re druplum. ſꝫ ¶ Ex improbitate: ergo ſua depoſitarius actio ſpondeo dicit glo. huius timore ꝙ habet actiopredo ſuꝫ. ⁊ nem furti nō cōſeꝗtur. ꝯtra. jͣ. e. l. quas.§. ſi ego. nem furti pater: hoc eſt accuſationem criminalē hoc tꝫ bart. glo. dat duas ſol. ſecūda eſt uera: qꝛ hic depoſiī. d. l. ſi ex ſti non ciuilem. ita notatur inſti. de obli. que ex depulatiōe. ad tarius cōmiſit furtū utendo re uel interuertēdo li. naſ.§. interdum. Iſta ſo. eſt contra iſtum tex. de tex. in ca. poſſeſſionē dn̄i per uſum eius. in ꝯtrario ꝯmiſit qui expreſſe dicit de actione furti. Ad contrariduduꝫ eccle furtū alij cedēdo. ita ꝙ dn̄o retinebat poſſeſſioum reſpondeo ſic. pater non habet dominium ſia rotomanem. iſta ē ueritas ut dicaꝫ in ꝯtrario. ¶ Quero geſi. de elec. uel poſſeſſionē ꝯcedo. ſed habet quaſi dominiū

Viiij De furtis. 125 ideo datur vendicatio patri: vt. l. i.§. per hanc. le i. l. ſi domus. la picola. cū. l. ſe. sͣ. de rei ven. ¶ Iteꝫ op. ꝙ nō poſſit agi furti cū ¶ Op. ꝙ ſit liberū corpus nō recipiat eſtimationē: vt. l. liber E cum filio ciuilis cōſtihō. sͣ. ad. l. acꝗli. ergo nō reperit̉ ꝗd duplet̉ vel tutio: ut in.§. hi qui. inſti. e. ſo. ut in gl. quadruplet̉. dicunt ꝗdam ꝙ duplabit̉ illud pro ¶ Item op. in. l. ſi quis vxori.§. ſed ſi filius. jͣ. e. ꝙͣto iurauerit ſe nolle carere illo filio. ⁊ iſtam ſo. ſo. ibi de caſtrenſi uel quaſi caſtrenſi. tenet glo. in. l. ⁊ tm̄. sͣ. de ſer. corrup. tn̄ hic gl. re ¶ Uides ꝙ probat eam ⁊ bn̄. qꝛ in actione furti nō habetur Erui ⁊ filii. nō poteſt agi rō lucri vel affectionis: vt dicit glo. qͣre ſoluit aliErui ⁊ furti ciuiliter: ſed an poſſit agi furti crifilij. viter ꝙ duplabit̉ eſtimatio operaꝝ ꝑditaruꝫ a pa minaliter. dic ut in. l. reſpiciendum.§. furta dode h̓ ꝙ tre ꝓpter furtū. Iſtam ſo. tenet Di. iſtam etiam īter dominū meſtica. jͣ. de penis. tenet Ci. C. e. l. ſi ꝗs ſeruo. ⁊ iſtā teneatis. ¶ Itē ⁊ ſeruum nō oritur obli¶ Iſte.§. op. jͣ. e. l. mater. ſo. pōt agere actione furti: vt ibi Illud queſitum. ſegitur duo gatio quid ī ſed pater ſic. ⁊ ratio eſt duplex: qꝛ mater non ha ter abbatem bus modis in glo. primo in bone fidei poſſeſſobet ius poteſtatis in filio. Item matri opere nō ⁊ monachū. re. ⁊ ꝓ iſta lectura faciunt multe ſolutiōes cōtra debentur. ſecus in patre. vide bal. ī. l. rioꝝ. ꝓ hoc facit etiam tex. ꝗ dicit de vſucapiōe: cuꝫ affirmes Ex.§. ſequenti. q̄ vſucapio in dn̄o vero nō caderet. Secūdo mō .C. de libe. ¶ An vendito equo videatur vendita ſella. cau. legitur hec. l. in ꝟo dn̄o. ꝓ qua facit tex. ꝗ expreſ N acti 1 ¶ Querit glo. vtrum ſe in dn̄o loquitur. ponamus ergo caſum vt litte Non ſolum. poſſit ꝑ cōdictionē in one. in ra iacet: ⁊ in contrarijs expediemus. ¶ Op. C. proceſ certi cōmodatarius repetere illam ſuā detentati eo. l. apud antiquos.§. ſi auteꝫ deſinat. ſo. hic lo ſu declaretis onem. dicit glo. ꝙ ſic. hoc qd̓ dicitur de cōdi. inIn proceſſu ꝗtur in bone fidei poſſeſſore: quod apꝑet ex eo certi rep̄hendit̉ ꝑ glo. C. eo. l. fi.§. ſed cū in ſecūpoteſt ⁊ deꝙ dicit de uſucapione. ibi ꝟo loꝗtur in ꝟo dn̄o. bet libellus da. ⁊ illa verior. dixi in. l. acꝗlius. sͣ. de dona. ⁊. l. ⁊ qd̓ hic dicit̉ in tex. pluribus locis dn̄o expone. ambiguꝰ de rem q̄ nobis. sͣ. d̓ acꝗr. poſ. iſte.§. facit ad. q. ſi vē .i. bone fidei poſſeſſore. ita ītelligunt̉ quaſi om clararī. vide a ¶ Non ſodo tibi equū: an videor tibiª vendere frenuꝫ ⁊ ſel bar. in. l. inlum. an vide nes glo. hic poſite. ſed ꝓut intelligeres hanc. l. lam ⁊ ſimilia. ⁊ hic videtur ꝙ ſic. dic ut. l. ediles ter ſtipulanor tibi. Uen in ꝟo dūo. ad. l. apud antiquos. Rn̄deo prout teꝫ.§. i. de v̓. aiunt. in prin. sͣ. de edili. edic. ⁊ per Guil. de cu. dito equo: ui hic dicit̉ in ſecunda ſolutio. quia ibi ſeruus fuit ob. ⁊ in. l. nō detur vendi in. l. ſi ut certo.§. vſqꝫ adeo. sͣ. commo. ſolum.§. ſed poſtea reuerſus apud uerū dn̄m. hic nō. ¶ Seta ſella. ⁊ adEx.§. ſequenti. ut probari. d̓ de ꝙ non ſocundo op. sͣ. ad. l. acquili. l. ſi ſeruus ſeruū.§. ſer ¶ An quis poſſit eſſe nuncius in re propria. Et ope. no. nun. lū veniet ſelui. ſecundo rn̄. So. hic glo. vno mō ꝙ aliud ī ac f ¶ Nihil ope la: ſed ornaquando mādatarius teneat̉ de leuiſſima culpa. quilia. aliud in actione furti ꝑ rationē quam hic ratur. Iſta v̓ menta q̄ erāt ¶ No. tex. ibi ⁊ ſi cuba plus: miaſſignat ibi. ſo. aliter ⁊ melius. ideo tene illaꝫ ſo. in equo tem Si epiſtolā. ſtodiaꝫ. ⁊ in ꝟſi. finge nus appoſipore venditi ¶ Item op. sͣ. e. l. in prin. ubi dicit̉ ꝙ dn̄s non ta in libello ⁊cͣ. ¶ No. ꝙ dicit̉ in principio de dn̄io epiſtole onis ⁊ ante habet actionē furti pro furto ſerui. ſo. prout innihil operan per duos di ad quem ꝑtineat cōcor. ſunt in glo. ¶ Scd̓o no. telligis hic in bone fidei poſſeſſore. non ob. ꝯtra tur vide om es. d. l. ediin verſi. ſed ⁊ ſi interfuerit ꝙ ꝗs pōt eſſe nunci nino tex. ⁊ rium prout intelligas hic in ꝟo dn̄o. tunc gl. ſol les.§. vendē in re ꝓpria. nā hic vides ꝙ ꝗs portat litteras ad bal. in. l. pudi. quod beuit ꝙ hic intelligatur de furto qd̓ commiſit dum blia.§. ticius ſui vtilitatē. hoc tangit̉ ꝑ Ia. de are. in. l. i.§. de ne no. ⁊ vid̓ eſſet apud ſecundum bone fidei poſſeſſoreꝫ. tūc depoſiti. ⁊ d̓ que dixi ī. d. nunciatio. sͣ. d̓ no. ope. nun. ⁊ ego dixi in. l. iuſte. enim cum dominus non poſſet eum ſeruum colibello vide §. vſqꝫ adeo sͣ. de acꝗ. poſ. ¶ Tertio no. ꝙ ille ꝗ accipit rem in ſimili de hercere ceſſat ratio que ponitur in prin. l. .sͣ. commo. ꝑferendam tenet̉ de ꝑiculo rei in duobus caſihac incertiiſtiſadde qd̓ Ex. l. ſequenti. tudine. Inbus ſi ſuſcipit cuſtodiam: ⁊ ſi accepit p̄ciuꝫ ita vi no. bal. in. l. ¶ Qualiter formandus ſit libellus ⁊ qͣliter res no. in. c. ex ꝑij. in fi. i. col. des hic. ¶ Cōtra qd̓ op. ꝙ mandatarius teneate abbatiſſe. certa debet poni in libello. Et an cum peto vas de edi. ac. tur etiā de leuiſſima culpaᵇ: vt. l. a ꝓcuratore. C. de priui. gl. b ¶ Leuiſſi. argenteum debeo ponere de qua liga. Et quid in. c. cum inmā. ſo. ꝗcꝗd dicatur iſta eſt ꝟitas. qn̄qꝫ in manma culpa. de operentur illa uerba in libello plus minuſue. terdum. de qua culpa te dato venit aliꝗd qd̓ reꝗrit exactiſſimam diligenverbo. ſig. d̓ 0 ¶ No. moduꝫ neatur ꝓcutiam vt facere ꝓcuratorē ad iudicia. tunc ꝓcura M actione. formandi libel iſta autem di rator ⁊ quid tor tenet̉ de leuiſſima culpaᵉ: qꝛ videtur aſſerere ctōe plus vi ī nūcio. vide lum qͣliter res certa debet poni in libel de ī. l. ab ho ſe ꝑitum in illa ꝑitia: q̄ in iudicio reꝗtur ſuſcipiē bal. in. l. a ꝓlo. ¶ Op. sͣ. depo. l. i.§. ſiꝗs argentum. dicit gl. ſtibus.§. ſed curatore. C. do mandatū. ita loꝗt̉. l. a ꝓcuratore. ⁊ qd̓ not. ꝑ aliud in depoſito: vbi deponēs potuit ſibi ꝓuiqd̓ ſimplicimanda. Di. in. c. imputari. de re. iu. li. vi. Quanqꝫ manda ter ex q. ca. dere qd̓ non eſt in furto. ¶ Sed tūc op. quomō c ¶ Leuiſſitur aliꝗd qd̓ requirit diligentiam nō tantā. ⁊ tūc ma. ⁊. ff. ſi ꝗſ ma culpa. vi poterit duplari uel qͣdruplari ſi neſcit̉ pondus cau. in. l. ⁊ ſi tenet̉ de lata ⁊ leui: qꝛ ita diligentē videtur ſe aſde bal. in. d. alicuiꝰ uaſis. Rn̄deo qd̓ hic dicit̉ ſufficit ꝙͣtuꝫ ad poſt tres. l. quod nerſere: ꝓut illa res cuius mādatū ſuſcipit requirit: ADDE an dandū libellum: non ꝙͣtū ad cōdēnationem fe ua. ff. depoſi vt. l. in re mandata. C. mā. qn̄qꝫ mandat̉ aliquid procedat liti. verſi. iij. qͥ rendam: niſi poſtea ī proceſſu declaretisᵉ de pō bellus ꝙ ta. qd̓ nullā reꝗrit diligentiam: qꝛ oēs ſcirent facere ro: in antedere: ut not. in. d.§. ſi quis argentū. ⁊ hic in vltilis ſurripuit penul. colū. vt portare unaꝫ litterā ſeu epiſtolā uel aliꝗd alid̓ ma gl. in prin. huius. l. ſuper ꝟbo petet. puto ꝙ ⁊ celauit ani de uno ad alium. ⁊ tunc non tenet̉ niſi de dolo ⁊ mo furandi: licet in actione depoſiti ꝓcederet qd̓ dictum eſt lata culpa: niſi precium ſuſceꝑit: ſeu cuſtodiam ⁊ contractā tn̄ ꝯtra furem probato furto de extimatione ſtadi res ⁊ bōa in ſe receperit: vt hic. ſimile in mandato qd̓ uide tur iuramento actoris. C. vnde vi. l. ſi quādo. dique aſcentur fieri fideiuſſori ꝙ ſoluat. nam fideiuſſor non cam in. l. quidam tabulaꝝ..jͣ. eo. ¶ Ulterius q̄ dūt ad extitenet̉ niſi de dolo ⁊ lata culpa: ut. l. ſi fideiuſſor. mationeꝫ. c. ro cum materia argentea ſit diuerſaꝝ ſpecierum circa prin. sͣ. man. facit bene. l. ij. sͣ. de pig. contra ſaluo errore alia eſt enim liga ꝑuſina alia liga ſenenſis ⁊ alia calculi bald. iſtud vltimū. ita debetis ītelliger̄ hāc. l. eſt liga uenētorum. utrū debeā ponere ni libel conſilio. cvi. lo: de qua liga ſit. Rn̄deo ſic. hoc enim totuꝫ ꝑ primo li. Reditori. tinet ad declarationem materie. ⁊ ſi hoc ignora 3 ¶ Nota ꝙ dicit quaſi pi tur non poteſt ſciri extimatio: ut. l. cum auruꝫ. sͣ. DominūS. gnoris loco. ¶ Quero de au. ⁊ ar. lega. ¶ Ultimo no. ꝙ hic dicitur in circa hoc quid ſi cadat a poſſeſſione vtrum habe tex. aureos tot plureſue ꝙ admittit̉ libellus qn̄ at hypothecariam. certe nō quia tex. dicit quaſi pono aliꝗd certū. ⁊ adijciā clauſulā illā ⁊ plꝰ. tn̄ pignoris non pignus proprie ad qd̓ facit. sͣ. de iſta clauſula plures ve nihil operaturᶠ: niſi po

De furtis. c ¶ Una da §. infans. Secūdo dicit glo. ꝙ ſi pluries ad vxo Ulgaſtea ꝓbet̉ aliꝗd certū: vt. l. cū furti. sͣ. d̓ ī litē iurā. tione. vide ris. pe rē alterius accedis vna tm̄ pena īponet̉ª contra y ¶ Op. de. l. ſi reꝫ.§. fi. sͣ. de qͥ dixi poſt Qui rema. preſc. ꝟ. ⁊. l. ſi uēdidero. in na īpohāc hēs glo. in. l. mariti.§. ſex mēſiū. jͣ. de adult. bart. in. l. nū netur. Adde quā plura i ⁊. l. ſi ꝗs diuturno. jͣ. de peniſ. rn̄deo fateor ꝙ ex fi. jͣ. e. ſo. ꝙ hic dicit̉ nō poſſidebat. intellige ſi ali not. in. l. infi prin. iiij. col. quolibet coitu naſcit̉ accuſatio. l. iuli. d̓ adult. qꝛ ciando.§. in quo tꝑe creditor ceperit poſſidere. debitor tamē s. tit. i. ſꝫ ꝗd fans. jͣ. eo. vi nunꝙͣ plura ⁊cͣ. vt. sͣ. ti. i. l. nunꝙͣ. ſed quia pena poſtea rogauit a creditore p̄cario. ⁊ ſic creditor ſi ſtatutū di de ioā. cal. ⁊ nō ē reiterabilis: qm̄ pena capitis īponit̉ ꝓ adul ſaltem ciuiliter poſſidebat alij vt Ir. dicūt etiam catⁱ ꝙ ampu io. de ligna. ī tans manuꝫ terio: vt. l. ꝙͣuis. in fi. C. de adul. ꝓ tāto dicit gl. ſi nunꝙͣ creditor poſſedit cōmittit furtū debito conſi. incip. dexterā puꝙ vna tm̄ pena īponit̉. ita dꝫ intelligi iſta glo. lꝫ vnuꝫ an mul tor qd̓ poteſt procedere quādo ſpāliter res erat niatur ī ma tiplicāda peergo glo. iſta ī iſta ꝑte dicat veꝝ. tn̄ ſo. ī ſe ad cō obligata ut uidetis. jͣ. e. l. ſi is qui. ī pͥn. nu dextera na. ⁊ aliud in trariū nō eſt vera: vt pꝫ ex p̄dictis. vn̄ glo. ſoluit q̄ ī delīquē cipit. ī. q. hu te poſtea nō Um es. alio mō q̄ incipit eiuſdē rei cū dic̄ ꝙ aſſidua cō ius thematiſ reꝑitur: an rei ⁊c̄. ⁊ not. tractatione nō naſcit̉ actio furti. veruꝫ ē niſi res 2 ¶ No. caſum in quo ſit fur poterit iubar. in. l. nun Si bonā tum ⁊ comperit actio furti. iteꝝ reuertat̉ ī dn̄i ptātē. vt. jͣ. e. l. inter oēs. in fi. dex mutare qͣꝫ plura. ⁊ ſed hic fuit ꝯtractatio facta ⁊ res dimiſſa in dn̄i penaꝫ. Bal. ⁊ non eſt res furtiua. de hoc vide glo. in. l. ſequiibi Imol. sͣ. videt̉ dicere ptāte: poſtea iteꝝ ꝯtractata: merito ex qͣlibet na de pri. deli. tur.§. ſi rem. sͣ. de uſuc. ¶ Op. de. l. ſi de eo.§. fi. ꝙ ſic. in. c. i. vide gl. ⁊ ibi ſcit̉ actio furti. ar. l. ſeꝗt̉.§. itē labeo. sͣ. de vſuca. de acꝗ. poſ. ſo. alio caſu loꝗtur. ita dicit gl. qd̓ de §. iniuria. v̓. bar. in. l. ma⁊ hoc tꝫ Di. ⁊ hoc vos teneatis. ¶ Opp. cū oēs ſeu furtū. de clara. naꝫ ibi dicit̉ ꝙ rei ꝓprie ꝗs non eſt clande riti.§. vi. mē pa. iura. fir. ī res hic fuerīt ꝯtractate: ergo ꝓ oībꝰ ꝯpetit actō ſtinus poſſeſſor. nec dicit̉ clādeſtīa poſſeſſio. ita ſium. jͣ. de ad q. incip̄. que ulte. ⁊ glo. ⁊ furti cū furtū ſit ⁊cͣ. vt. sͣ. e. l. i. in fi. rn̄deo licꝫ oēs hic non dicit̉ furtiua poſſeſſio: nec res furtiua. ⁊ ro qualiter bart. in. l. dires fuerint ꝯtractate: nō tn̄ fuit animus lucrādi ideo ſi ꝯueniret̉ īterdicto uti poſſidetiſ: uel utro debeat puni uortio. de pe niſi in vna re tm̄. ſcꝫ in exportatis. vt. jͣ. l. ꝓxi.§. i. ri ille ꝗ abbi. iſte dn̄us nō poſſet ſibi obijcere ꝙ poſſeſſio nis. ⁊ glo. ⁊ ſcidit alicui reꝗͥrit̉.n. animus lucrādi: vt cōpetat actio furti bar. in. l. maiſta ſit clandeſtina: ſed bn̄ teneret̉ furti. ¶ Opmanuꝫ. ⁊ vi vt. l. i. in fi. sͣ. e. ¶ Quero ſtatutū ē in hac ciuitariti. videlicꝫ de. l. ij.§. hac actione. jͣ. vi bo. rap. ſo. ibi non fuit de Bar. ⁊ q̄ ꝙ tot dicun te ꝙ ſi quis ꝑcuſſerit aliquē cū ſanguine in plain dolo: qꝛ putauit ſibi licere. ¶ Op. jͣ. e. l. ꝗ iniu ibi dixi in. l. tur delicta qͥ hos accuſatea amputet̉ ſibi manus. mō ꝗdā ꝑcuſſit aliquē rie.§. fi. Rn̄deo ibi hēbat ex cā lucratiua ille cui tiens luxuria re.§. oībus pluribus ꝑcuſſionibus cū ſanguine. an debeant res eſt ſurrepta: ita ꝙ ſua non intererat ſi res eēt tum eſt ⁊ ſesͣ. d̓ accuſa. quitur ſaly. ī amputariˢ plures manus. Habui hanc qͥſtionē ſurrepta. ſecus ſi ſua intereēt: vt ibi pꝫ. ¶ Ulteſed ꝗd ſi ſta .l. i.§. quibuſ de facto. iſta glo. facit ꝙ nō. ſed intellecta: vt di riꝰ op. ꝙ vſucapio hic ſit īterrupta ꝑꝑ naturalē tutuꝫ punit de priui. quē eruentē ocu xi vobis ꝙ hoc iō fuit: quia pena nō recipit reite īterruptionē. vt. l. naturaliter. sͣ. de vſuc. ſo. hic n̄ videas. ⁊ vi lum non vi rationē nō faceret qm̄ manus ſunt due: vita aūt de bart. in. l. īterrūpit̉ vſucapio. qꝛ res ſit furtiua: ſꝫ ꝑꝑ inter dentem dic ei qui. sͣ. e. ⁊ eſt vna vn̄ vr̄ dicēdū ꝙ ſi ꝗdē ſtatutū dicit amruptōeꝫ poſſeſſiōis poſſet ergo de nouo incipeꝙ non inclu que dixi ī. d. putet̉ manus ſimpliciter ⁊ indiſfinite nō dicit ditur ī ſtatu re poſſidere ⁊ vſucapere. l. nunqͣꝫ pluto ẜm bal. ī q̄ manus.ſ. dextra vel ſiniſtra. ⁊ tūc potuerunt Ex. l. ſequenti. ra ⁊ vide gl. Sidi l. cōuenticu amputari ambe. ſicut.n. genus generaliſſimuꝫ: ij. q. vi. mu¶ Stāte ſtatuto ꝙ ſiꝗs percuſſit aliquē cū ſanlā. in. iij. col. tāte. ⁊. xxviij. vt pena q̄ ē in quātitate recipit multiplicationeꝫ guīe ī platea amputet̉ ſibi manus ſi aliꝗs ꝑcutide ep̄i. ⁊ cle. q. i. c. virgi¶Diul ita hic genus ſubalternū recipit multiplicatio cuꝫ bart. hic at aliquē cū ſanguīe pluribus ꝑcuſſiōibus debenibus. trāſit Imol. nē donec durat. ar. l. in ratione.§. diligenter. sͣ. ADDE vt ant ambe manus amputari ibi: Quero. ⁊ ang. ꝑ bal. cōſilio ad. l. fal. ſed ſi dicit manus dextra hic ē aduertē ¶ Hec. l. diuidit̉ ī d ¶ Si quis ccxlvi. pͥmo AlgariS. tres ꝑtes. prīo po dū. ſi ꝗdē illa plura delicta p̄ceſſerūt anteꝙͣ de eſ qͣꝫ opinio. lib. ⁊ melius aliquo fieret ꝯdēnatō: tūc ſufficit amputari vnā An ī delictiſ nit̉ qō. ſcd̓o rn̄ſio offilij ⁊ eius rō ⁊ illacōſilio. ccclx inſpiciat̉ po Iten manum ꝓ oībus: ſicut hic dr̄. ar. eius. ꝙ dr̄ ꝙ ſi xiij. ſecundo tio. tertio ponit̉ rn̄ſio iuriſcōſulti auctoris huiꝰ tius veritas lib. vbi pōit vnus ſeruus cōmittit plura delicta vna dationeˢ l. ⁊ ꝓbatio ꝑ exēpla. ſcd̓a ibi offilius. tertia ibi ſꝫ nīlrcal qͣꝫ opinio ⁊ de intelligēillius indiuidui dn̄s liberat̉: vt. l. ſi ꝗs a multis veꝝ. ¶ Nota tex. ibi ꝗ auriculā ⁊cͣ. ¶ Pro deecōtra adde tia ſtatuti ꝙ pulchraꝫ di sͣ. de noxa. ⁊ sͣ. ti. i. l. nunꝙͣ plura ꝟ. ſi ſeruus. ſꝫ claratōe huiꝰ tex. q̄ro qͣliter iſte verſi. nā ⁊ ſi ꝗs ꝓ tribus fur ſtin. bal. in. l. tis ꝗs damſi primo facta eēt cōdēnatio de vno delicto poīducit̉ ad ꝓbationē determinatiōis iuriſcōſulti ſi quiſ ſeruo netur ad fur ſtea cōmitteret ille aliud delictū. tunc poſſet iuRn̄deo ꝙ ẜꝫ ꝙ ſentit gl. ⁊ Di. cū iſte text. dicat C. d̓ furtis. cas. dex alterare penā: vt amputaret̉ altera manus eiuſdē rei manifeſtus fur erit ⁊ nō manifeſtus. vi b ¶ Debeāt cū illa pena amputationis manus dextre nō poſ det̉ dicere ꝙ d̓ alijs nō ē fur. vt. l. cū p̄tor. sͣ. de iu amputari. vi de que not. ſet amplius imponi: vt in. l. hos accuſare.§. omdi. ¶ Op. de dicto offilij ad dictū vlpiani. ſo. gl. barto. in. l. ſi nibus. jͣ. de accu. offilius loꝗt̉ de rigore: ſed vlpia. loꝗt̉ d̓ eꝗtate. gemina. jͣ. ar puto ꝙ offilius nō dixerit veꝝ: nec d̓ rigore: nec ¶ Differt iſte.§. a p̄cedēti bo. fur. ceſa. Si is qui. qa s. fuit exportatio tm̄ in ⁊ ꝑ doc. ī. l. ſi d̓ eꝗtate. nō obſtat rō ſua: qꝛ ꝗ aurē alicuius teti fugitiue. ⁊ ſe git ⁊cͣ. qꝛ illud loꝗt̉ ī toto ītegrali qd̓ cōſiſtit vno ꝑte: hic fuit exportatio in toto: tn̄ animus furan quen. C. de ſpū ſeu vna alimētatione: nec diuidit̉. ſed qō no di fuit ī ꝑte. ¶ Op. jͣ. ꝓxi.§. ſo. vt ſtatī videbitis ſer. fugi. ⁊ vi ſtra loꝗt̉ ī toto qd̓ ꝯſiſtit ī ꝑtibus ſeꝑatis: ⁊ qd̓ di 5 ¶ Dr̄ in.§. ſi ꝗs es. ꝙ de qd̓ nota. Si quis e S. nſpicit̉ potius veritaſ bar. in. l. ſan uidit̉ vt aceruus frumēti. ¶ Ad idē op. jͣ. de in tio. in fi. jͣ. d̓ cē. rui. ⁊ nau. l. ij.§. ſenatus. ſolu. ibi eſt alius caꝙͣ opinioᵇ: ſed in.§. precedēti ⁊ ſe. dr̄ ꝯtra. ꝙ īpenis: ⁊ qd̓ ſus. p̄terea ibi ī toto perijt dn̄o. vn̄ d̓ toto ītereſt. ſpicit̉ potius opinio ꝙͣ veritas. ſo. dicūt doc. hic not. bal. in. l. ¶ Itē op. dr̄ hic ī fi. ꝙ eiuſdē rei ē fur manifeſt in.§. ſi ꝗs es. inſpicit̉ potius veritas. qꝛ eſt circa i. in vlt. col. in fi. verſi. ſꝫ ⁊ nec māifeſtꝰ ꝯͣ. īmo ex pͥma ꝯtractatōe tm̄ tene eādē rē ī.§. p̄cedēti ⁊ ſe. īſpicit̉ potiꝰ opinio: qꝛ nunꝗd. C. d̓ tur: vt. l. ei ꝗ. sͣ. e. dicit gl. fateor ꝙ ex pͥma tm̄ cō ē circa diuerſas res. ita dicūt doc. C. ad. l. iuli. de ſentē. que ꝓ tractatōe tenet̉: ſꝫ tn̄ plura furta ſunt. nā ex qͣlꝫ vi. l. qm̄ multa. dixi in. l. diuus. jͣ. de ſicca. vel ẜm eo qd̓ inter ꝯtractatōe ē vnū furtū: ſic̄ plura ſūt adulteria ſi glo. magis rōnabiliter ī.§. ſi ꝗs es: fuit error cir pluries accedis ad vxoreꝫ alterius: tn̄ vna pena ca qͣlitatē ꝗ error nō facit ceſſare animū furādi: tm̄ īponet̉ reo ita dicit gl. q̄ incipit īmo vr̄ ꝙ tm̄ ſed in.§. p̄cedēti ⁊ ſe. fuit error circa dn̄ium: ⁊ fa ex prima ꝯtractatōe ⁊cͣ. ¶ Iſta ſo. duo dicit. pri cit ceſſare animū furādi. ¶ Contra hoc op. d̓. l. mo ꝙ plura furta ſunt. ſed illud ē contra caſum in actione. in fi. sͣ. e. ſo. ibi ſciebat ius alienū eſſe: l. inficiando.§. infans. jͣ. e. nec ob. l. ꝙͣuis. sͣ. eo. lꝫ ſuā crederet. ⁊ eodē mō rn̄de. sͣ. l. ꝓxi. ī fi. Itē vbi dr̄ ꝙ ſepe furtū ſit: qꝛ intelligo.i. ſepe contra op. in ꝟ. ſed ſi cām: vbi error in dn̄io non īpedit ctat: tn̄ vnū furtū ē: vt dixi. sͣ. ti. i. l. nunꝙͣ. dicā in furtū. ſo. ibi loquitur in toto integrali nō diuiſo

VVV De furtis. l 2 6 de ſe: nec ꝑ furē. iō ꝑs accedit ⁊ error in dn̄io exduobus.§. ſi in coeūda. sͣ. ꝓ ſo. Preterea glo. cuſat ab illa ꝑte. ⁊ iō ē aduertēdū. ꝓ declaritiōe alibi nō facit differētiā inter colonū ꝑtiariū: ⁊ eū materie qn̄qꝫ totū ꝯtractat̉: ſed ꝑſexportat̉: tūc qui colit nūmis: vt. l. eū qui.§. p̄terea. sͣ. e. ti. Sꝫ illius ꝑtis tm̄ ſit furtū ſiue ſit totū qd̓ ꝯſiſtit ex ꝑ illa glo. non dicit veꝝ in eo ꝙ dicit fructus ꝗ ꝑtibus ſeꝑatis. ut hac. l. in prin. ⁊ hic ī ver. ſed ⁊ ſi cipiunt̉ ꝑ furē effici coloni. ¶ Pro huiuſ igitur de naui ⁊cͣ. ſiue ſit totū ītegrale ꝯſiſtēs ex ꝑtibuſ declaratione debes ſcire ꝙ reperiunt̉ coloni qͣ coherētibus: vt sͣ. l. ꝓxi. in fi. qn̄qꝫ totū expordruplicis tꝑis: quidā ꝯducūt ad nō modicū tp̄s tat̉: ſed animus nō ē in toto. tūc aut animus er⁊ iſti ſine dubio habēt actionē furti ⁊ ꝯditioneꝫ rat in qualitate rei: ⁊ totius ſit furtū: vt in.§. ſi furtiuā: qꝛ habēt vtile dn̄iū. quidā ꝯducūt ad tē ꝗs es: aut errat in dn̄io. ⁊ tunc aut erat totū ītepus modicū: ⁊ iſti qn̄qꝫ nūmis colūt: qn̄qꝫ dāt grale ⁊ totius fit furtū: vt in ꝟſi. ſed ⁊ ſi d̓ naui: penſionē in alia materia. vt tm̄ de frumento: viaut illud totū ꝯſiſtebat ex ꝑtibus ſeꝑatis ⁊ illius no ⁊ oleo nō inſpecto eo ꝙ ꝑcipitur ex fundo. ꝑtis tm̄: ī qͣ animus fuit ſit furtū: vt ī iſtis.§. dr̄. qn̄qꝫ ē colonus ꝑtiarius: ⁊ inter iſtos ē differen 1 ¶ Op. ꝙ delictū habea ¶ Qui fur tia: qꝛ primus agit locati. ſecūdus p̄ſcriptis ver Qui furti. atur ꝓ facto: vt. l. ſi quis ti. Allegat bis agit qͣſi ex cōtractu innoīato: lꝫ qn̄qꝫ appeliſtum textuꝫ nō dicā rapere. C. de ep̄i. ⁊ cle. ſo. illa materia.ſ. let̉ locatio: vt. l. ſi olei. C. loca. tertius agit actōe bal. in. l. ſi ꝗpunit̉ affectus: ēt ſi nō ſeqͣtur effectus hꝫ locum ad ſe. ī. ij. co pro ſocio: vt dicto.§. vis maior. Itē duo pͥmi nul quātū ad accuſationē criminalē: vt in cōtrario. lum. ſeu. ij. lo mō faciūt fructus ſuos: niſi ab eis vel eoꝝ no nota. ⁊ in vl nō quātū ad ciuilē actionē: vt hic. ita no. ẜm ia. mine ſint ꝑcepti: vt. l. ſi ſeruuſ.§. locaui. jͣ. e. ⁊ iō ti. colum. C. de ra. ⁊ pe. vt refert Ci. in. d. l. ſi ꝗs nō dicā raꝑe ſi ſurripiant̉ nō habent condictionē furtiuā: qꝛ ad. l. iuli. de in. iij. op. ⁊ in. l. ſi quis ad ſe fundū. ī. iiij. q. C. ad vi. ⁊ adde non efficiuntur dn̄i: ſed habent actionē furti: qꝛ l. iul. de vi. tn̄ in caſu huius. l. nō crederē ꝙ poſglo. no. ī ma ſua intereſt: vt hic. tertiuſ eodem modo ſi habe teria: ⁊ bal. ſet puniri criminaliter de furto: qꝛ nō habuit af ret actioneꝫ furti: non condictionē furtiuaꝫ. tain. l. ſi conſti fectū furādi aliquā rē preciſe: ſed intrauit aīo fu men differt a p̄cedentibus: qꝛ non hꝫ actionem te. C. fini. re randi ſimpliciter. iō punitur extra ordinēᵇ tanqͣ gundo. furti: niſi ꝓ parte ſua: qꝛ pro illa dimidia ſua inextraordinario de crimine: vt. l. pe. in prin. jͣ. de b ¶ Extra or tereſt. alij habent actionem furti inſoliduꝫ. dinē vide q̄ extraor. cri. Ex. l. ſequenti. dixi in. l. pe. 3 ¶ Glo. intelligit ꝙ ¶ Notarius pōt ſcribere inſtrumentum in pajͣ. d̓ extraor. Item ſi quis. tatius eſt ſur quancrimini. piro in tabulis de ligno: vel cera. ⁊ ſtante ſtatudo contractauit: vt oēs tolleret. iſta expoſitio ui to ꝙ habens inſtr̄m donationis teſtamenti vel det̉ cōtra tex. ibi licet ſoluerit: vt ſingulas ⁊c̄. pu codicilloꝝ a. x. libris ſupra teneatur illud inſinu to glo. dicere veꝝ: ⁊ ꝙ dicit licet ſoluerit: intelliare dꝫ intelligi ſi tāta quātitas eēt legata: vel ꝓgo vt tolleret ſingulas: hoc ē ſingulariter quāli miſſa: lꝫ debitor non eſſet ſoluēdo. ⁊ an creditor bet rē non oēs ſimul forte: qꝛ ſi oēs ſimul portapoſſit cogi ad reſtituendū inſtr̄m debiti ſolutiret viderentur ⁊c̄. ⁊ an̄ inſtr̄m cancellatū ꝓbet debitū p̄ceſſiſſe. Et ¶ Simile habetis in. l. ita vul an creditor poſſit cogere debitorē poſtꝙͣ redit ī Si duo. neratus in fi. sͣ ad. l. acquilia. ſtrumētū ad faciēdū inſtr̄ꝫ qͣliter debitu p̄ceſſit: Ex. l. ſequenti. ⁊ qualiter eſt ſolutum. ¶ Qui coloni habeant cōdictionē furtiuā: ibi. ¶ No. text. Ui tabulas. di quid ſi iā Pro huius. erant inanes. qꝛ ſolutū ⁊cͣ. Pro declaI apes. ratione. l. ⁊ glo. q̄ro pͥmo quid uult dicere text. c ¶ Op. de. l. cum circa pͥncipiū dū dicit: ⁊ ſi tanti interfuerit? Rn̄Item conſtal̓. in plures.§. meſ deo dicūt ꝗdā forte. qꝛ ꝑs debiti erat ſoluta: ⁊ ſem. sͣ. loca. huius timore glo. diſtīguit inter coſic ꝓ illa ꝑte intereſt. hoc ē falſum: ꝗa ēt toto delonū qui colit nūmis ⁊ colonū ꝑtiariū. vide gl. bito ſoluto dr̄ intereſſe: ut in ꝟſi. ꝙ ſi iā. dicēdū que incipit hic ē. ⁊ ibi dū dicit ipſe ſolus: dic vt ē ergo ꝙ hoc ideo dicit: quia ſi forte alie ꝓbatiſupra diximus: in eo ꝙ glo. dicit ꝙ fructus ꝑceones eēt de ꝑte uel de toto nō intereſſet in tm̄ pti a fure ſunt coloni qui nūmiſ colit dicit male. ita intelligit glo. qd̓ an ſit ueꝝ: dicā incōtinenti nā tales fructus ita demū efficiunt̉ coloni ſi ſūt in ſe.§. ¶ Quero qn̄ debitū ē ſolutū quid duꝑcepti ab eo vel ab alio eius noīe: ut. jͣ. e. l. ſi ſer plat̉. glo. reſpōdet ⁊ bene ꝙ totū: qꝛ poſſibile ē uus cōis.§. locaui: ſed fur nō ꝑcepit iure colo ſua intereſſe in totū qd̓ ibi ꝯtinet̉: ut. jͣ. e. l. fullo: ni. ergo ⁊c̄. Preterea fructuarius hꝫ plus iuris ⁊. l. ſarcinator. ¶ Hoc p̄miſſo hēs notare prīo ꝙͣ colonus. ⁊ tn̄ fructus nō efficiunt̉ ſui ꝑcepti ꝙ ſi notariꝰ ſcriberet īſtr̄ꝫ ī tabulis d̓ ligno: uel a fure. ergo nec coloni: ut. l. ſi fur. sͣ. de uſufruc. d̓ cera ꝙ faceret fidē: ut hic ī pͥn. ⁊. l. i. in pͥn. sͣ. Ex hoc ſequit̉ ꝙ colonus talis cōdictionē furde bo. poſ. ẜm tabu. ⁊. l. incōmodato.§. ſicut. sͣ. tiuā non hꝫ: ⁊ ſic male dicit glo. nō ob. iſte text. cōmo. ⁊ ibi ꝑ guil. de cu. ¶ Secūdo no. hoc ar. hic. qꝛ hic non dr̄ ꝙ fructus ꝑceptia fure ſunt ad ſtatutū cōis peruſij quo cauet̉ ſi quis habet coloni: ſed dicit ꝙ colonus hꝫ actionē furti: qꝛ inſtr̄m donationis teſtamenti uel codicilloꝝ a ſua intereſt. Intereſt aūt coloni in hoc: qꝛ ſi fur .x. libriſ. sͣ. teneat̉ inſinuare: ut intelligat̉ etiaꝫ a non accepiſſet ꝙͣ primū fructus fuiſſent ꝑcepti .x. libris ſi tāta quātitas ē ꝓmiſſa uel legata nō a colono: uel ab alio ſuo noīe fuiſſent ſui. unde inſpecto. utrū debitor ſit ſoluendo uel non ſoleſt īpeditus colonus ꝑ furem: ⁊ iſtud eſt ſuuꝫ in uendo: ut uidebitis hic. lꝫ.n. debitor ſoluendo tereſſe. ⁊ iſta ē uera rō tex. quā tenet Ia. de are. non eſſet. poſſibile ē ꝙ ꝑueniret ad pinguioreꝫ In eo uero ꝙ intelligit glo. de eo qui conduxit fortunā: ⁊ ſic ueꝝ eſt ꝙ inſtr̄m eſt de tanta ꝙͣti ad non modicū tp̄s dicit uerū: qꝛ ille habet uti tate quanta ibi contineat̉. ¶ Tertio tu habes le dominiū. Itē in eo ꝙ glo. intelligit.§. meſſeꝫ hic ꝙ debitor pōt a creditore petere ſibi reddi in colono partiario hic ⁊ ibi non dicit ueruꝫ: qꝛ inſtr̄m debiti ſoluti: ut hic: ⁊. C. de cōdi. ſine cā ibi dr̄ ꝙ agitur ex locato. ergo loquit̉ in eo qui .l. diſſolute. Ex hoc habes caſuꝫ contra Azo. ꝗ colit nummis. nā partiarius ageret actione pro dicebat ꝙ actor non edit reo ad exceptionē fun ſocio: ut. l. ſi merces.§. uis maior. sͣ. loca. ⁊. l. cuꝫ dandā. ita no. in. l. i.§. edendi. sͣ. de edē. ⁊. l. fi.

De furtis. Ui tabulas. ꝑ inſtrumentuꝫ No. ꝙ īſtrumentum cācellatuꝫ fūcto: vel ꝙ reddat īſtrumēta cācellata. vide. bal. ꝯſilio. cxlix. ⁊ an credi ꝓbat olim debituꝫ fuiſſe ⁊ p̄ſumit̉ ſatiſſcm̄. Adde bar. in. l. in tor teneat̉ facere generalē liberatōeꝫ debitori. vide ꝑ. eūdē ꝯſilio. cccxlix. offerēdis. C. de appel. ⁊ etiam no. bal. in rub. C. de fide īſtru. eo. volū. i. S qui opem. opē homicidio. Tene mēti pro ſtatuto: an preſtāſ in. xiiij. colū. ver. iuxta hoc quero: no. bart. in. l. pluribus. sͣ. d̓ c i his que ī teſta. dele. ꝑ barto. latius in. l. qui fullo.§. qui tabulas. jͣ. eo. opē homicidio dicat̉ homicida. adde ꝙ no. dixit bar. in. l. nihil ⁊ fac̄ ꝙ not. C. de ſicca. bar. d̓ ſentē. d ¶ Qualiter cācellata: in pūiat̉. QueC. de edē. certe hic ē caſus ꝙ reꝰ petit ab actore ¶ Scd̓o dr̄ hic delēdo nihil ad penā adijcit. cō .l. acta de re ro qualiter ſibi reddi inſtr̄m debiti: vt poſſit fundare excetra. sͣ. ti. i. l. nūqͣ. ſo. glo. duobꝰ modis: ⁊ bn̄ pri iudi. ⁊ bal. ī puniat̉ p̄ſtāſ ptionē ſuā.ſ. ſe ſoluiſſe. ¶ Ultīo habetis hic ꝙ mo hic duo facta fuerūt eodē momēto: ibi ſeꝑa .l. emancipa opem. vide ꝑ īſtr̄mª quāqͣ cācellatū: ⁊ īane ꝓbat̉ debitū pre tiꝫ: qd̓ ſatis placet: qꝛ illa duo tēdūt ad vnū ⁊ eū tione. C. de bart. in. l. in fi. inſtru. tu furti.§. ope. ceſſiſſe. nā hic iō retinet creditor inſtr̄m: vt poſdē effectū. vel dic ꝙ nihil adijcit.ſ. ad penā: bn̄ vide omni jͣ. e. ⁊ qd̓ no. ſet ꝓbare fuiſſe debitū: vt videbitis. jͣ. e. l. fullo: tū tenet̉ noua actōe.ſ. ex. l. acꝗ. ⁊ eſt ēt bona ſo. no bar. in. l. bart. in. l. nō ⁊. l. ſarcinator. ¶ Quero circa hāc materiaꝫ qn̄ ¶ Itē habetis hic ꝙ pōt agi interdicto quorū i.§. ſimili: d̓ ſolū.§. ſi mā debitor petit ſibi reddi inſtr̄ꝫ debiti ſoluti: ⁊ cre lati. liberta. bonoꝝ. ꝯtra īterdictū quoꝝ bo. nō cōpetit ꝯtra dato. maxīe tollen. ad fi. jͣ. de in ditor nō haberet ip̄m ad ꝗd ꝯdēnabit̉ creditor debitorē: vt. l. vltra. sͣ. quoꝝ bo. ſo. expone qd̓ di ADDE ꝙ iurijs: ⁊ bal. certe vt eū liberet ꝑ acceptilationē: vt. l. ab omcit quo. bo.i. īterdicto: d̓ tab. exhibē. qd̓ ē p̄ꝑa voluit bald. ī. l. nō iō mi nibꝰ.§. i. sͣ. de leg. i. ¶ Ulterius q̄roᵇ qn̄ credicōſilio. ccxx. toriū illius interdicti. nus. ī. vi. co ꝙ liber rō tor reddidit inſtr̄m debiti: vtrū poſſit cogi debi lū. C. de acnū mercatoUidā tabularum. cu. Sꝫ quator facere inſtr̄ꝫ ꝑ qd̓ apꝑeat debitū p̄ceſſiſſe: ⁊ d̓ rū cācelatuꝫ liter dꝫ ī acbitū ſoluiſſe. certe: ſic alias eēt captio creditoris ¶ Iſta ē notāda lex ⁊ pulcherrīa. In dicatur cōiſ cuſatione di vt hic videtis. ꝓbat̉. C. d̓ fide inſtrumē. l. plureſ inter ip̄m: ⁊ hac. l. hēs caſuꝫ exp̄ſſū ꝙ ſi tꝑe furti facti ſūt alie ci: vide oīo creditoris: ⁊ bar. in. l. oēs apochis. ꝓbatōes n̄ dr̄ ītereſſe. ¶ Quero qn̄ deletū ē indebītoriſ: qꝛ d̓ agri. ⁊ cē. Ex.§. ſequenti. ſtr̄m ī quo erat debitū cōditionale: vtꝝ aget̉ ad lꝫ ſit cācella lib. xi. vbi di ¶ An debeat extimari quanto minus creditor totū an̄ fiet executio ſtatī. dic: vt. l. ī. l. acꝗ. ſi dele tus: tn̄ procit ꝙ dꝫ dici venderet nomē debitoris ꝑꝑ inſtr̄m ſubtractuꝫ bat debituꝫ tū. sͣ. ad. l. acꝗ. ⁊ dixi ī. l. locū.§. ꝯdēnatio d̓ tab ꝙ ſciens fec̄ p̄ceſſiſſe. Item no. ꝙ ꝙ habebat executionē paratā: ⁊ tūc nō pōt niſi exhib. ¶ Quero vtꝝ ſint alij modi ꝓbādi ītereſ b ¶ Ulteriꝰ Inno. in ca. ꝑ teſteſ probari. ſe ꝙͣ illi ꝗ ponūt̉ hic ⁊. l. argētariꝰ.§. cū aūt. sͣ. d̓ qͥro. An de cōtinētia: d̓ ¶ In edē. rn̄deo ī. l. acꝗ. ſi ponimꝰ dānū eē datū culpa bitor poſſit cleri. ꝑcuſſ. Inde poteſt queri. hoc vſicogi inſtrudixit ꝙ illi ꝗ nō puto ꝙ ſit aliꝰ modꝰ ꝓbādi niſi illi ꝗ ponūt̉ mentū faceſunt ſimul vi forma caſum. dictū ē. sͣ. ꝓxi. ꝙ duplat̉ illud qd̓ his. ll. ſꝫ qn̄ furtū ē ſcm̄ vel dānū eēt datuꝫ dolo: re. vide bar. dent̉ vnꝰ alꝯtinetur in inſtr̄o ſi mō tm̄ interſit inde q̄ro ⁊cͣ. tūc crederē ꝙ ꝓbato furto ꝓbaret̉ ītereſſe ꝑ iu in. l ſi finita teri dare au ¶ No. ergo ꝙ ſi ſunt alie ꝓbatōes de debito nō ramētū: vt no. ī. l. i.§. hoc īterdc̄o. sͣ. d̓ vi ⁊ vi ar.§. elegāter xiliū: qd̓ eſt d̓ dā. in fec. videt̉ intereſſe. ꝯtra hoc op. qꝛ alie ꝓbatōes poſ not. ⁊ reaſſū ⁊. C. vū vi. l. ſi qn̄: q̄ ꝓbatio aduerſus pͥncipaleꝫ ⁊ ī. l. ij. sͣ. ſo. pſit bal. ī. c. ſunt deꝑire. ergo videt̉ ī totū intereſſe: vt sͣ. e. l. debitorē nō ſufficeret. ma. ⁊ ī. l. de i. de bn̄ficio eū.§. papinianꝰ. Dicit Hug. iſta ꝟba iuriſcōſul Ex. l. ſequēti. di: in prī. de fratris: ⁊ di ti. q̄ dicūt: ſed mihi videt̉ ⁊cͣ. ꝙ male ſibi videt̉ cōdi. ob cāꝫ ¶ An p̄ſtāſ opē furti dicat̉ fur: ⁊ homicidio ho cit ibi Inn. ⁊ qd̓ no. do. ꝙ ꝗ ſtat arita dicit hic Hug. rōnes: ergo p̄cedētes ſunt me micida: ⁊ ꝑcuſſori ꝑcuſſor: ibi. Ad hoc. Et qͥlit̓ Io. ī. d. l. hu matuſ cū ali liores. alij: vt Pla. dicūt ꝙ bn̄ vr̄ iuriſconſultus puniat̉ p̄ſtās opē ad maleficiū: ibi. Quero. iuſmodi.§. is: lꝫ nulluꝫ locutus: ⁊ ꝗcꝗd ē dc̄m. sͣ. ē dictuꝫ philoſophice ſi ita d̓ legat. g ¶ Iſta ē notā actu faciat: qui OPE. dalex: ⁊ aduer i. vide bar. ⁊ ⁊ diſputando: hic ꝟo loꝗtur determinando: ſꝫ dicit̉ ſacere bal. in. l. no. mihi vr̄ ⁊cͣ. Di. ⁊. d. Oldr. videntur tenere opi. opeꝫ. qd̓ dic̄ tas: vt tu ītelligas: ar. qd̓ hic facit iuriſſtrā: ī. iiij. co bal. mēti teHug. glo. tꝫ opi. Pla. hic ⁊ sͣ. in. iij. glo. l. Ego cōſultꝰ debes ſic ītelligere: actio furti manifeſti: lū. de teſtanēdū ī. l. racredo glo. dicere ꝟitatē. pͥmo ꝑ tex. huiuſ. l. ſecū C. ⁊ not. exē p̄toria: vt īſti. d̓ ꝑpe. ⁊ tēp. ac.§. i. ⁊ editū requi ptores. C. d̓ tra de teſti. do ꝑ caſuꝫ ī. l. ꝗdā tabulaꝝ. jͣ. e. vbi ē exp̄ſſum ꝙ rit: vt ſi ꝗs teneat̉ illa actiōe ꝙ ſit fur manifeſtꝰ: ep̄i. ⁊ cle. ⁊ ī in ca. ſignifi ſi tꝑe furti eēt alie ꝓbationes nō vr̄ ītereſſe. nō l. i. in. ij. col. ſed ille ꝗ p̄ſtat opē: nunꝙͣ ē manifeſtus. īmo ꝗ cauit. ⁊ in. c. C. d̓ ſer. fu. ⁊ ob.§. pap̄. l. eū. sͣ. e. qꝛ ibi agit̉ de extimādo iure plus ē nunꝙͣ ē fur: qꝛ nō ꝯtractat: vt hic dic̄ gl. albericus. ⁊ vide bal. ī. l. qd̓ hꝫ in re hic de iure extimando qd̓ hꝫ exͣ rem. ī. l. ſicut da⁊ ꝓbat̉ īſti. e.§. īterdū. merito nunꝙͣ pōt teneri i. ī. vlt. char. tā. C. de lib. Preterea ibi inſpicit̉ qd̓ euēire pōt.ſ. mors ſerta. C. vn̄ vi. furti manifeſti. dico ēt ꝙ ſi cōp̄hēdat̉ ī illo actu cau. ⁊ dicit ui q̄ pōt contingere ſine culpa creditoris. ſed ꝙ ī repeti. ī ꝗp̄ſtādi opē ꝙ nō ē fur manifeſtus. īmo nec fur: bal. per illuꝫ bus locis tꝫ alie ꝓbatōes ꝑeant non pōt ꝯtingere ſine culpa tex. ī. l. fi. C. vt dixi: merito illa actō nō cōpetit ꝯtra eū. ¶ Ad initi: n idē ꝙ Inno creditoris ꝗ hꝫ ī ſua ptāte agere ꝯtra ſuū debito de pac. ꝯuē. hoc op. d̓. l. hec ꝟba. jͣ. d̓ adul. rn̄deo: vt dixi vercen. vbi. sͣ. ⁊ ꝙ qn̄ ꝓcurarē. Quero ꝗd ſi hēbat inſtr̄m ⁊ teſtes: ſubtractū ba edicti ſunt cōcepta in ꝑſonā: vt fur manifeſtatutum di tor edidit in ē inſtr̄ꝫ qd̓ hēbat paratā executionē ẜm formam cēs: ſi ꝗs oc ſtus teneatur illa actione furti manifeſti. non au ſtrumēta do ciderit non ſtatutoꝝ: vel ſaltē hēbat ꝓbationē ꝑatā de iure mino cogit̉ tem dicebāt illa verba pro furto manifeſto: ſed v̓ificabit̉ in dn̄ſ ip̄e face cōi: nonne creditoris ītereſt. certe puto ꝙ ſic: ꝙ dicebant fur manifeſtus. ſed preſtans opem nō dāte opeꝫ. l. re inſtrumē debeat extimari ſua ītereſſe quāto minus vēdeeſt fur. ergo ⁊cͣ. facit. l. aut qui aliter: in fi. sͣ. qd̓ nihil ītereſt: tuꝫ de ſuſce⁊ ibi bal. jͣ. d̓ ret̉ illud nomē ꝑꝑ illas ꝓbationes ſubtractas. vi aūt clā. l. ſi ſeruum.§. amouiſſe. sͣ. de acquirē. pto. ⁊ hic ad ſicca. Adde argu. l. i.§. ſi heres: ad trebellia. de qd̓ dicit heredi. merito ille qui preſtat opem non puniet hic ꝙ ille bar. in. l. plu ¶ Dr̄ hic ꝙ ꝗ cortur illa actione: ſed iſta. Et ex hoc ſequitur ꝙ il dicit̉ opē p̄Sed ſi quis. ripit tabulas tenet̉ res apocis. ſtare ꝗ ſuis le qui preſtat opem homicidioᶜ non eſt homici⁊ ſeꝗtur ibi actione furti. contra. sͣ. ad. l. acꝗli. l. ſi qui teſtm̄ v̓bis robur bal. C. de fi. da. licet teneatur de homicidio. Item qui prepreſtat: ⁊ ad inſtru. ⁊ vi§. fi. ſo. dicit Rug. hic ſubaudit̉ ꝙ non amouit ſtat opem percuſſori non eſt percuſſor. licet pu uerſarijs tide barto. ⁊ .ſ. tm̄: ⁊ hāc tꝫ Di. alij dicunt ꝙ qn̄ ꝗs delet īſtr̄ꝫ niatur de percuſſione: vt manifeſte probatur in morē īcutit bal. ī. d. l. no aīo lucrādi ſibi: qꝛ erat obligatꝰ in illo īſtr̄o: vel ẜm Inno. ī glo. huius. l. canoniſte tamen quantum ad reſtrā. C. de te aīo lucrādi alij quē diligebat. ar. l. ſi ꝗſꝓferēdū c i. d̓ homiſtamē. pellendum aliquem a miniſterio altaris appel ci. ⁊ gn̄aliter ADDE ꝙ .jͣ. e. ti. tūc tenet̉ furti: qꝛ delectio illa n̄ p̄t fieri ſi lant homicidam illum qui preſtat opem homi vide bar. ī. l. etiā debitor ne ꝯtractatiōe. ſed ſi nō fecit aīo lucrādi: ſꝫ aīo ī cidio qd̓ exploretis ab eis. ¶ Quero circa hanc in furti.§. poteſt coge iuriādi: ⁊ nocēdi creditori: tūc nō tenet̉ furti: ſꝫ oꝑe. ⁊ in. l. fi re heredes .l. in caſibus in quibus preſtans opem compredāni iniurie. ita debetiſ ītelligere: iſta.n. ē ꝟa. pu is ꝗ reꝫ.§. ſi creditoris: henditur: vel quia verba eſſent ſcripta in rē: vel tu ī fi. jͣ. e. ⁊ vt faciāt ſibi to ēt ꝙ ſi ꝗs ſine ꝯtractatōe deleret: vt qꝛ deicehoc eſſet. l. expreſſuꝫ: qualiter puniaturᵈ preſtās bal. in. l. ſi fa inſtrumētuꝫ ret oleū: vel aquā ī loco vbi īſtr̄ꝫ iacet: ꝙ tūc nō ꝗetatiōis de opem. Ci. tangit. C. de nili agge. non rumpen. milie. sͣ. d̓ iu tenet̉ furti: ſed. l. acꝗl. ẜm p̄cedētē ſolutionem. riſdi. om. iu. ſolutis de.l. i. ⁊ ibi nil determinat. tamen referunt quidaꝫ ⁊ ī. l. i. C. de

VM De furtis. l 2 I ſer. fu. ⁊ an̄ diſtīguat̉ an ſaciēs alias facturū eēt. vide ang. in. l. i. de eo ꝑ ſunt de facto. ſtatutū dicat ꝙ ꝗ fecit. ⁊ adde ꝙ etiā ille ꝗ mecum ſtata re quē fac. erit: ⁊ ꝗs dicat̉ p̄ſtare fauorē: vide bal. ī. l. ob hec v̓ba. sͣ. de īfa. ⁊ motis armatus ſi ꝑ eū efficiar audacior ⁊ offenſus timidior dicitur preꝗd ſi ī pͥncipali pena ex poſtfacto augmētat̉: vel minuitur ꝗd ī p̄ſtāte opē ſtare opē mihi. bal. in. l. nō iō minus. in. iij. colū. C. de accu. An preſtans vide qd̓ no. bar. ī. l. ſi libertus la. ij.§. poſthumis. de alime. le. ⁊ dicit bar. opē teneat̉ pena pacis rupte: ſicut principalis. vide Io. an. in addi. ſpe. ī in. d. l. raptores. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ ibi bal. ⁊ bar. in. l. i. C. de rap. vir. in qui ti. de tre. ⁊ pa.§. i. ī vlt. addi. ⁊ imo. ī. l. ſi ſtipulatus fuero. d̓ v̓b. ob. ⁊ ad buſdā lec. ꝙ ſi aliꝗs accu materiā vid̓ ſat̉ d̓ auxilio oīo ang. hic ꝙ dy. conſuluit ꝙ opē preſtāsª puniatur media nocte incepit obligari ex delicto ⁊ in platea: ⁊ ī ꝗ limitat in dꝫ deduci ꝙ pena eius qͣ puniret̉ principalis ꝑ hanc. l. q̄ dehoīe: ⁊ in dignitate vr̄ deliquiſſe: ſicut principa hoc materis tꝑe delicti p̄ terminatio eſt mala ꝑ. l. is cuius opē. jͣ. de adul. ⁊ bal. in. l. i. buit auxiliū. lis. ⁊ ideo equali pena punietur. de hac ope diC. d̓ nili ag⁊ ꝑ. l. nihil. jͣ. de ſicca. facit. l. i.§. incidit. jͣ. ad tur ſed ꝗd ſi pre cā aliqua. jͣ. e. l. in furti.§. ope. ⁊. l. ꝗ ſeruo.§. fi. ge. nō rūpē. ſtat̉ auxiliuꝫ pil. Rai. dicebat aut agitur ciuiliter: ⁊ eſt veruꝫ ⁊ angel. ⁊ ſa nō crimini. dictū Dy. vt hic. aut agitur criminaliter: ⁊ tunc I quis perferēdū. ly. ī. l. i. C. d̓ ſed crimino eadē pena puniat̉: vt dictis legibus: ⁊. l. ſi quāqͣ rap. v̓. ⁊ reꝗ ſo. dic vt in ¶ Uides hic ꝙ ſi duo delinquunt cirrit̉: vt opem C. de ep̄i. ⁊ cle. qd̓ non placet pone in caſu nr̄e cle. i. d̓ peniſ ca idem. ⁊ in vno ſubeſt qualitas augmentādi p̄ſtāſſit ī do ⁊ ꝗd ſi ſtatu l. ꝙ principalis fur non fuit deprehenſus: certe penam in alio ceſſat. in vno augmentatur quali lo. bar. ī. l. ſe tū dicit ſi ꝗs in tm̄ tenetur opē preſtans quantuꝫ principalis tas: in alio non. ¶ Op. ⁊ videtur ꝙ ille qui acpe in fi. d̓ v̓. ſuis manibꝰ vt. l. ſepe. circa fi. de ver. ſig. Quid ergo dicemuſ fig. ⁊ dat an occidit an cepit reꝫ perferendam non teneatur furti: quis gel. practicā puniat̉ opeꝫ videte dn̄i. ego dico ꝙ regula ē ꝙ preſtans opē non facit animo lucrandi: ergo ⁊cͣ. vt. l. i.§. fi. sͣ. in auc. de te p̄ſtās. habes punitur eadē pena qͣ principalis punitur: vt. ll. eo. ſo. non facit aīo lucrandi ſibi: ſed alij. vnde ſte. in.§. ſi ve ꝙ nō. ī. d. c. .sͣ. alleg. fallit in caſu. l. raptores. C. ve rap. vir. ⁊ ro abſūt ad ſufficit ꝙ faciat aīo lucrandi alteri. ꝯtinentia. ⁊ d. l. i. C. de nili. agge. nō rūpē. qꝛ ſic eſt ibi expreſ ꝓbādū me n̄ adde ꝙ tam̄ 1 ¶ Qui p̄ſtat ope p̄ſtitiſſe opē: diceret̉ p̄ſta ſum. Item fallit qn̄ qͣlitates ꝑꝑ quas pena debꝫ Ui ſeruo. furto irregulari ni qꝛ debeo ꝓre opeꝫ ẜm augeri vel minui reperiuntur diuerſeᵇ in ꝑſona tenetur furti: niſi furtum regulare ſeqͣducere teſteſ bar.i. l. ꝗcūfaciētis: ⁊ opem preſtantis: vt hic. qd̓ tn̄ intelliꝗ deponant tur. ¶ No. tex. ibi tūc tn̄ incipere teneri. ¶ Ad qꝫ. jͣ. ad. l. iu ſe fuiſſe prege: vt ſtatim dicam ad hoc: vt ceſſent contraria. lia. maie. Et primum dictum op. de. l. neratius.§. ꝙͣuis sͣ. de ſentes in ho ꝗd ſi ī accu Pro cuius declaratione debetis ſcire ꝙ quedā ſer. cor. dicit glo. ꝙ ibi ſecuta fuit fuga: hic non. micidio ⁊ n̄ ſatione dica ſunt qualitates ex quibus augent̉ q̄ ſuperuenehoc non eſt verum: vt pꝫ in ver. plus pompo. ve potuiſſe me tur alter alrunt preter propoſitum delinquentium ex poſt preſtare opē ritas eſt ꝙ ibi fuit ſecuta fuga: ⁊ ille qui perſuateri prebuit ꝗn ipſi vidiſ auxiliū. d̓ ꝗ facto extra ipſum delictum: vt deprehenſio: de ſerat recepit ſeruum fugientem. vnde furtum re ſent. fac̄ qd̓ bus ītelliga qua hic dr̄. ⁊ tunc ꝗlibet punitur ẜm ꝙ illa quagulare cōmiſit retinendo eum. merito furti teno. ꝑ cano. ī tur. vid̓ bal. litas ineſt in eo: vt hic. ꝑꝑ qd̓ dico ꝙ ſi principa c. ex tenore. netur: ar. l. eos. C. e. ¶ Item op. de. l. conſilij. jͣ. ī. l. ācille. C. d̓ teſti. lis offendens eſt ꝯdēnatus in plus: qꝛ negauit de fur. ⁊ fade reg. iur. ſo. gl. tunc de malo conſilio ꝗs obliADDE qͦciūt no. per vel qꝛ fuit contumax. certe ſi opem preſtans fuit gatur de dolo: qn̄ non cadit in ſpeciale nomen mō ꝗs dica bar. hic ī fi. confeſſus: vel pn̄s non condēnabitur in plus ꝓ maleficij: ⁊ intereſt eius cuius conſilium eſt datur opē preEt an ꝗs aſſtare. bal. ꝯſi pter contumaciam principalis: qꝛ in eo iſte quatum. ſed hic non intereſt eius: qꝛ fuga non ē ſe ſociādo ſim lio. ccxx. iij. litates ceſſant. Quedaꝫ ſunt qualitates que in pliciter dica cuta. ⁊ ſi eſſet ſecuta daretur alia actio ſpecialis lib. ⁊ qualit̓ tur preſtare ſunt ab ipſo initio tꝑe delicti ẜm ꝓpoſitum de.ſ. ſerui corrupti: merito non cōpetit de dolo. in tenearis ſi auxilium vl linquentium. ⁊ iſte quidem inſunt in ꝑſonis de aliꝗs venit ini ꝓ eo ꝙ glo. dicit hic ꝙ fuga non ē ſecuta: dicit ma tra predicta ad te dicenſ linquentium. Exemplum principalis occidens le: vt pꝫ in ver. plus pompo. ſol. ergo ſic ibi loc vide. l. i. C. volo ticium erat filius: opem preſtans erat extraneuſ. iſto ca d̓ hiſ qui latur qn̄ ip̄e cui datum eſt conſilium malum vult interficere: tro. ⁊ tex. in ſu opem preſtans punitur in plus propter quaagere contra danteꝫ. hic vero qn̄ vult agere ali ⁊ tu reſpōde d. l. i. d̓ rap. litatem inherentem ip̄i filio principali: vt. l. vtꝝ as ſacias ci us in cuius perniciem ē datum conſilium. facit v̓gi. ⁊ bal. in to aliter res ad. l. pompe. de parricidijs. ⁊ ideo dico ꝙ ſi po ad hoc. l. ſi cum ſcires. sͣ. de dolo. ¶ Item op. d. l. raptoreſ tibi n̄ bn̄ ſuc pularis preſtaret opem nobili qui punit̉ in pluſ ad fi. ⁊ qd̓ ſeruus fugitiuus facit furtum ſuiip̄ius. ergo ille cedet: vide habet̉ ī cle. ẜm ſtatuta huiꝰ ciuitatis: vel ciuis preſtaret opē qui perſuaſit videtur preſtare opem furto: ⁊ ſic ang. ꝯſ. xxij. i. d̓ pe. ⁊ qua ⁊ an aſſiſtēs forenſi: ꝙ punietur in plus propter qualitatem obligatur. l. i. C. de ſer. fu. glo. ſoluit tribus mo liter punit̉ cū armis di inherentem principali delinquenti. Quedam ꝗ prebet au dis. primo verum eſt ꝙ ſeruus fugiendo facit cat̉ opē ferxiliū ꝯſiliū ⁊ ſunt qualitates que inſunt tꝑe delicti ratione lo furtum ſui: ſi alius eum apprehendat. alias ſe re vide Ro. fauorē. vide ci vel tꝑis: vel ꝑſone eius in quē delinquerunt. cus. cum enim non ſit qui principaliter teneatur cōſi. cxvij. ⁊ bonum tex. qualiter ꝗs Exemplū ego preſtiti tibi arma ad homicidiuꝫ non poteſt quis teneri acceſſorie tanꝙͣ preſtans xxiiij. q. v. cū dicat̉ dare cōmittendū de die: tu cōmiſiſti d̓ nocte. vel ego hō. ⁊ in. c. ſi opem. Iſta ſol. non ē vera in ſe per.§. item plaauxilium ba ꝗs cū ſeq. ⁊ preſtiti tibi opem ſtando ad tui ſecuritatē extra cuit. jͣ. proxi. illud tn̄ qd̓ dicit glo. ꝙ preſtās opē nito vide xxiij. q. vl. plateā: vel extra eccleſiā ⁊ tu cōmiſiſti ī eccleſia: pau. d̓ ca. cō tenetur acceſſorie qualiter procedet: dicam ī ſe alioꝝ. ⁊ tex. ſi. ccxcvi. ⁊ vel ego preſtiti tibi opē: hoc eſt arma ad interfi quē.§. Secundo modo ſoluit ꝙ ſit furtū ad im de pe. di. i. ī qualiter pu.c. ꝑiculoſe. ciendū titiū qn̄ erat priuatus. tu interfeciſti euꝫ pediendam vſucapionem: nō quo ad alia. Ter niat̉ parans ⁊ ſi occidi qn̄ erat in dignitate poſitus. vtrū opē preſtans tia ſo. eſt ꝙ ideo hic non ſit furtuꝫ: qꝛ ſeruus hic venenuꝫ cā aliquē: an ſo occidēdi. vi puniat̉ in plus ꝑꝑ illas qͣlitates inherentes ip̄i non aufugit. ⁊ ſic contractatio non eſt ſecuta. cij puniant̉ de bal. ꝯſili. delicto. Iſta qō iacet in hoc an preſtās opē obli ꝗ mecū erāt hanc reprobaui: qꝛ fuga fuit ſecuta: vt in verſi. cxxi. v. libr. vide Inno. getur ex delicto: tunc cū opē preſtat: an tunc cuꝫ plus pompo. quare ſo. ẜm Ia. de are. ꝙ ſeruus Et qualiter d̓ homici. in delictū ꝑficit. certe tunc cū delictū ꝑficit̉: vt. jͣ. e. puniat̉ aſſofugiendo facit furtum ſui. tamen hoc vocatur .c. ſicut diciās ad deli .l. ꝗ ſeruo. verſi. plus pōpo. ⁊. l. ſi ꝗs vxori.§. ne furtum irregulare: qꝛ inter furem ⁊ rem ſubtragnū. ⁊ hoſti. ctū. lꝫ ip̄e ni qꝫ ꝟbo. jͣ. e. ⁊ vr̄ glo. velle alibi ꝙ obligetur ex e. ti. c. qꝛ pe ctam debꝫ eſſe diuerſitas. ſed in ſeruo fugitiuo hil cōmiſena. ibi agit delicto ꝑꝑ mandatum: ſeu propter precedentē eſt vnum ⁊ idem fur ⁊ res furata: ideo furtum rit ꝑ eundeꝫ ⁊ ibi ꝗd eropem. ita ſentit glo. in. l. i.§. ꝑſuadere. sͣ. de ſer. conſil. cccc. irregulare eſt. ⁊ ideo qui ei preſtat opem non te go: ꝑ io. an. xxxvi. i. libr. cor. ⁊ inſti. e.§. opē. ſi ergo tunc obligetur: ergo netur furti. ſecus ſi eſſet furtum regulare: vt in delec. ī. c. cu a ¶ Opē pre in preſtante opem inſunt ille qualitates: quia d̓ piētes. alias ver. ſed ſi alius. ⁊ in ver. plus pompo. vbi dicit̉ ſtās. An pre ceteꝝ. in. vi. ſtās opeꝫ te adde qd̓ no. neat̉ d̓ dāno bar. ī. l. ſi vēdidero.§. raptor. jͣ. e. ⁊ ī. l. fi. ī. d̓ ficcari. ⁊ ī. l. fullo. la. ij. jͣ. e. ⁊ dato ab alijs. vide bar. poſt gl. ī. l. i.§. ſi is ꝗ nō hoīes. jͣ. vi bo. rapt. ⁊ de an preſtās teſtīoniū ꝓ aliquo dicat̉ preſtare auxiliū. vide bar. ī. l. poſt lega materia huius. l. vide ꝑ Imo. ⁊ Inno. in. c. ſicut dignū. de homici. ⁊ glo. tū. ī.§. his v̓o. ī fi. d̓ his ꝗ. vt indig. ⁊ ſupradictis adde ꝙ lꝫ aliꝗs ſit pn̄s in cle. i. de penis. in v̓bo defenſant. ⁊ vide oīno bal. in. l. ob hec v̓ba. d̓ in ⁊ aſſiſtat alicui ſimpliciter nō dicit̉ opē preſtare: vt in. l. i.§. ſi in eo. ⁊ ibi fa. Itē an procedat̉ vt cōtra preſtantē opē ſi ꝗs conſentiat maleficio. tra bar. sͣ. ad ſill. ⁊ ſi ſtatutū punit certa pena cōmittētē maleficiū an v̓i ficet̉ ctat bar. in. l. ſi is ꝗ. in fi. jͣ. e. b ¶ Reperiuntur diuerſe. An qua in preſtāte ꝯſiliū ⁊ auxiliū. dic vt ꝑ Guid. de ſuza. in ſua. q. incip̄. pone q̄ litas q̄ eſt in faciente dicatur etiā eſſe in preſtāte opē. ¶ Quid in mādāte.

De furtis. queritur utrum quilibet teneatur de homici vīde bar. in ꝙ ille ꝗ ꝑſuadet vel mandat maleficium cōmit.l. non ſoluꝫ dio ⁊ auxilio inuicem preſtito. hic uidetur eſſe ti non obligatur: niſi tunc cum maleficium com .§. ſi manda tex. ꝙ ſic. breuiter ego determinaui ꝑ hunc momittitur. facit. l. ſi quis vxori.§. neqꝫ verbo. jͣ. e. to. ver. quedum. quandoqꝫ plures cōmittunt unum male qd̓ tene menti. Quero qn̄ quis perſuadet alicui ro vnde ori tur. jͣ. de in ficium ut unum homicidium uel furtum unuꝫ: ꝙ fugiat. vtrū eſt neceſſe ꝙ habeat animum ꝙ iuri. ⁊ oīno ut omnes ſimul ſubtrahendo trabē. tunc quili capiatur ab alio glo. hic videtur dicere ꝙ nō ſuf bar. in. l. ve. bet tenetur ut principalis: ut. sͣ. e. l. uulgaris.§. ficit ꝙ ſit ſecuta rapina vel furtū ab alio. iſta opi ruꝫ. jͣ. d̓ par pe. ⁊. l. ita uulneratus circa fi. sͣ. ad. l. acquilia. ⁊ ri. ⁊ bal. ī. l. nio. videtur ꝓbari in. l. verum. jͣ. e. ti. ⁊ ideo gl. nō eo min ideo non poteſt teneri acceſſorie: ut. l. generalividetur velle ꝙ quis habeat animū ꝙ rapiatur de accuſ. Cterᵇ.sͣ. de fideicom. ⁊ licet poſſes dicere duo fa ab alio: non dico ab alio certo: ſed ab alio in ge b ¶ Si duo. in. vi. col. ⁊ cta fuerunt ⁊ homicidium: ⁊ auxiliū: omnia iſta nere. ita intelligitur glo. jͣ. l. proxi. ⁊. l. in furti.§. .l. generali qn̄ pena tater. An dam tendunt ad unum effectuꝫ. ⁊ ideo una pena im Ex.§. ſequenti. lis minorat̉ ope. jͣ. eo. ti. natus ꝑ fur ꝑꝑ talē qua ponitur: ut. l. illud in fi. sͣ. ad. l. acquil. quādoqꝫ ¶ An attēdatur qualitas principalis delinquē tum ſeu per litateꝫ an vi plures cōmittunt maleficia diuerſa: utputa furā tis: vt minoretur vel augeatur pena eius ꝗ pre fracturam deatur ineē tur diuerſas res: uel unus facit unum uulnus ī hoſtij videat̉ ſtitit opem. in preſtante condēnatuſ opem. vide capite. ⁊ alius in brachio. tunc poteſt teneriᵉ: ut ¶ Habes ꝙ licet pro violenbar. in. l. qui Item placuliq pr incipalis non te principalis de uulnere: uel de furto ſuo: ut ope tia compul ſeruo.§. idē preſtans uunleri: uel furto alterius. ⁊ hic eſt caneatur: punitur tn̄ preſtans opem. Contra pre ſiua pau. de placuit. jͣ. e. ſus in noſtro.§. Aduerte tamen hoc ſecundo ca. in confi. ⁊ iſtis adde ſtans opem acceſſorie tenetur: vt habes.sͣ. in bal. in. l. i. in xxxiij. incip. caſu qualiter formetur accuſatio: uel inquiſitio. prin. l. ⁊ probatur in. l. non eo minus. C. d̓ accu. iiij. cōtrario In xp̄i noīe nam ſi ego dicerem titius percuſſit gaium in ca ſi ſic. ergo non pōt teneri: niſi teneatur prīcipa .C. de rapt. viſa queſtio pite: ⁊ martinus in brachio. ⁊ ad predicta comlis: vt. l. grece.§. illud. sͣ. de fideiuſ. ſo. quantum ne ⁊cͣ. vir g. ⁊ vide bart. in. l. ob mittenda preſtiterunt ad inuicem auxilium ⁊ fa ADDE qn̄ ad iſtum.§. dico ꝙ principalis tenetur naturali hec v̓ba sͣ. plures com uorem ex hac accuſatione non poteſt ſequi con obligatione: vt. l. ſed ſi dānum.§. ſiue autem. ⁊ d̓ infa. ⁊ ī. l. mittunt ma demnatio de auxilio: quia non exprimitur quali §. ſe. sͣ. de pecul. ergo ei pōt accedere obligatio: leficiū quali cum mulier ter preſtiterunt auxilium: vel fauoreꝫ. ⁊ ideo cū vt teneatur quis acceſſorie efficacius: vt. l. ſi puin. iiij. colū. ter teneant ſolut. ma. vi bal. ꝯſi. xxix. verba debeant intelligi in benigniorem partem pillus. sͣ. de ver. ob. ⁊ hoc videtur innuere tex: ī de moder. ī iiij. li. ⁊ cōſi. vt. l. ſi preſes: de penis. intelligetur ꝙ percutien l. ſi quis id qd̓.§. fi. sͣ. de iuriſ. om. iud. vbi nullo c. i. in. xx. co cccxi. iij. lib. do preſtitiſti mihi opem: ſeu auxilium. ⁊ ego timodo principalis tenetur: ⁊ tn̄ preſtans opem lū. de off. iu ꝑ alex. conſ. bi preſtiti ſimiliter auxilium percutiendo: ⁊ ſic di. dele. tenet̉. Pro cuius declaratione debetis ſcire ꝙ xv. i. li. ADDEc ¶ Tūc pōt p̄ſtās opē dr̄ teneri acceſſorie n̄ ꝙ obligatio ac actus meus fuit auxilium tibi: ⁊ tuus mihi: ſed d̓ an mādans teneri. Et iſto actu ego punior: vt principalis non puniar cedat obligatōi: qꝛ q̄lꝫ obligatio ē ꝑ ſe pͥncipaliſ ita puniatur adde qd̓ no tanquam preſtans opem: ſed debet dicere accu ꝙ apꝑet: qꝛ vno ſoluēte alter nō liberat̉: vt. d. l. ſicut executa. bar. in. l. tor. Stante ſatio: vel inquiſitio ꝙ vnus preſtitit opem alteri ſi quis id qd̓.§. fi. ⁊. l. ſe. ⁊ pōt in plus teneri vn ſi in rixa. in ſtatuto ꝙ pe. col. ver. aſſiſtendo vnus alteri: vt habilius cōmitter et: ⁊ ꝙͣ alius: ut. l. is qui opem. sͣ. e. ſed dr̄ teneri acnullus cordat̉ his reg ceſſorie: qꝛ factum accedit facto. nō.n. quis pōt ſic preſtitit opem per alium actum: ꝙͣ per illuꝫ: poraliter pu .jͣ. de ſiccar. p̄ſtare opem alteri facto: niſi illud factuꝫ fiat: ut de quo principalis accuſatur. ergo ⁊cͣ. vt hic: ſ niatur niſi. l. ⁊ vide qd̓ municipali. no. bal. ī. l. n̄ l. ſi is qui.§. ſi tu titiū. jͣ. e. ⁊ ideo merito ſufficit ſi in accuſatione vel inquiſitione diceretur auxicaueatur. ⁊ ideo minus pͥncipaliter feciſſe illud factū ad hoc: ut p̄ſtans lium preſtitit: ⁊ conſilium: ⁊ fauorem: ex eo ꝙ di alio ſtatuto C. de accu. opē teneatur: nec reꝗritur principalē eē obligacit conſilium poſſet puniri tāquā preſtans opēcaueatur ꝙ in. xiiij. col. ī occidens oc tum. non enim obligatio accedit obligationi: quia perſuadens videtur preſtare conſiliuꝫ: qd̓ v̓. ſed iuxta cidatur. ita hoc venit qͥ ſed factū facto. Iuxta hoc pone ꝙ ī cōmittente eſt preſtare opem: vt probatur per to tam hanc ꝙ ſtatiꝫ mo ſtio. cuꝫ ſeq. maleficium eſt quedam qualitas ꝑꝑ quā pena .l. licet tex. videatur inter opem ⁊ conſilium fariat̉. bal. cō ⁊ limita no. eſt minor in p̄ſtante opem. ⁊ quedam ē qualitaſ cere differentiam: vt. jͣ. e. l. in furti.§. ope. ⁊.§. cō ſi. lij. iij. lib. vt dixi not. Ui ſer ſilium: ⁊ ibi dicam: ⁊ iſtud conſilium de neceſſiꝑꝑ quam pena ē maior. exemplum nobilis p̄ſti poſt bart. in uo.§. d. l. ſi in rixa tit opem populari delinquenti. uel forenſis pre tate preſupponit alium actum ꝙͣ illum de quo itē pla ꝑ ange. in. l. ſtitit ciui opem tenebitur neª in minus p̄ſtans accuſatur. merito poteſt puniri: ita debetis incuit. tenebit ſi reos. ī pͥn. opem. certe non. īmo qualitas que ē in perſona ne. De pre telligere: tene menti. de duo. reiſ ſtante opem eius ſemꝑ inſpicitur. nec minorabitur ꝑꝑ ꝑſo¶ An autē an teneatur I pauonem. requiratur nam principalis delinquentis: ut hic. ⁊. l. ſi quis vt principa id qd̓. in fi. ⁊ ꝓbatur. jͣ. ad. l. pōp. de parri. l. i. ubi ꝙ ille qui perſecutus ē ſuppoſuerit euꝫ lis: vel acceſ ſi aliqua de coniunctis ꝑſonis mandaret extraſorie. dic: vt qui cepit. dic ut in glo. ⁊ ibi dixi. sͣ. l. proxi.§. iteꝫ ꝑ bart. in. l. neo ut interficeret coniunctam ꝑſonam: ſimiliplacuit. ſed ſi vnius ter tenetur de parricidio: ut ibi patet: dum dicit ¶ De materia huiꝰ. l. main vl. q. jͣ. de IILE. ter. ⁊. l. ſi filius. dic ut dixi cuius ue dolo malo ⁊cͣ. ⁊ differt hec. q. ab eo qd̓ in iuri. ⁊ ibi quid in mā dixi heri in. l. is qui opem. sͣ. e. qꝛ ibi dixi quādo .sͣ. e. l. eum qui.§. ſi filius. dante. ⁊ idē in pͥncipali delinquente erat qualitas que auge Ex. l. ſequēti. tꝫ ſali. in. d. bat. hic quando in pͥncipali ē qualitas que mi¶ Qui rapit meretricem per uim non punitu l. i. de rapt. nuit iſta tene menti. virgi. per tit. de rapt. uirgi. ⁊ ſi feciſti pacem cum a¶ Op. de quo ſub promiſſione de non offendendo nōIdē pomponius. prin. hui neris de pace rupta: ſi adulteras uxorem caul. reſpondeo hic aufugit cum rebus: ⁊ ſic eſt ſelibidinis. Similiter ſi facias ei furtum ⁊ tenen cutum furtum regulare: quia alius eſt contraliberam mulierem per uim per. xx. horas cau ctans: ⁊ alius res cōtracta. ⁊ hoc ē qd̓ dicit tex. libidinis non poteſt accuſari d̓ plagio. ſed poſt qꝛ opem. ⁊ confilium contractationi tulerit ⁊cͣ. .xx. horas de carcere priuato poteſt accuſari. Erum Ex.§. ſequenti. ¶ Dicitur hic eſt. in¶ Si duo interfecerunt unum: an ꝗlibet teneErum eſt. ꝙ inſpici debꝫ ſpici atur de homicidio. animuſº non factuꝫ. Contra. sͣ. e. l. uul dꝫ animꝰ. ui 1 ¶ No.§. ꝙ quis tenetur de de bal. in. l. garis§. ſi quis es. ſol. ibi preter animum ſuum Si duo. gpe: ⁊ auxilio inuicem p̄ſtito. ſi ꝗs non di incidit in eādem ſpeciem delicti grauiorem q̨̄ cā rapere. in Facit ad queſtionem. duo interfece runt unum cogitaret: ideo inſpicitur euentus. hic uero invi. colū. de ep̄i. ⁊ cle.

Vviij De furtis. 12 8 cidit in aliam ſpeciem delicti ꝙͣ cogitaret: ideo effu. hic dicitur contrarium. ſo. ex hoc habebis A DDE ꝙ non inſpicitur euentus: vt dixi in. l. diuus. jͣ. de intelle ctū huius. l. debes ſcire ꝙ ex edicto nau. dicta bar. ſe ſicca. ¶ Scd̓o op. glo. jͣ. e. l. fullo.§. qui ancillaꝫ quitur Ro. cau. ſta. deſcendit actio qn̄qꝫ ex recepto: ⁊ ſic ex ꝯſil. clxxxiij. plures ſol. dātur. illa eſt vera: hic erat meretrix: contractu: vt qn̄ eſt ꝑditum aliquid abſqꝫ facto I ſeribi nō. ideo hic cā quare iſtud faciebat: licet eēt exercitoris naute vel cauponis. ⁊ ideo tūc dat s uus. aͣ mala: tn̄ erat a iure īpunita: qꝛ coitus cum mere inſti. Ad inactio de peculio que durat infra annuꝫ etiaꝫ ſer trice a iure ē impunitusª: vt. l. i. de concubi. ſed tellectū ti. d̓ uo manumiſſo: vt hic. qn̄qꝫ illa actio deſcendit ¶ Eſt impu formū. vide cauſa ꝑꝑ quam ſurripuit ē punibilis de iure: iō nitus. Et an ex delicto: vt ſi res perijt facto naute cauponis. bal. in. l. edi⁊ qn̄ coitus ſi facit vltra cum ab initio daret operā rei illici⁊ tunc non datur actio de peculio: ſed noxalis. ta. in princ. cum concu te tenebit̉. ¶ Quero ꝓ rebus ſubtractis non te .C. de eden. que actio ſequitur caput ſerui. ita loquitur hic. bina ſit lici⁊ no. bal. in netur furti. q̄ro an actione. l. acꝗl. teneatur? Rn̄tꝰ. vide tex. probantur predicta.s. nau. ca. ſta. l. licet.§. poſ l. ſi predium deo ꝙ ſic quaſi videatur dediſſe occaſioneꝫ dāno. ī. l. ſi vxor ſumus. in pe. col. C. in princ. de ni: vt. l. qui occidit.§. in hac. sͣ. ad. l. acquil. hec de edi. acti. ¶ Lex iſta in ſui prin. ē adul. jͣ. ⁊ ꝗd lex facit ad tria. Primo ꝙ ille ꝗ rapuit ꝑ viꝫ me Alſuſ. Alſus. ſubtilis. ¶ Opp. de to ſi erat nupta f dicenretricem nō teneatur pena illius ti. de rap. vir. ⁊ ⁊ hic adde to ti. de condi. indebi. vbi ſoluens per duꝫ ſic. Idē no. in. l. i. in pͥn. C. de rap. virgi. ¶ Secundo faglo. ⁊ bart. ī errorem habet condictionem indebiti. ⁊ ſic trādicit bar. in l. i. C. d̓ rap. cit ꝙ tu feciſti pacem cū aliquo ⁊ ꝓmiſiſti eum .l. qm̄. sͣ. de fertur dominium: quia nemo rem ſuam condivirgi. vide condi. fur. ⁊ non offendere: ⁊ poſtea cōmiſiſti adulteriuꝫ cū cit. dicit glo. hoc debet intelligi quando quis la no. gl. ⁊ bar facit ad ma vxore eius. an incidas in penamᵇ Guil. de ſuza. tol. in. l. qui bitur in perſonam. aſſerebat enim ſe eſſe ticium teriam. l. fal adulterium determinauit ꝙ nō ꝑ hanc. l. qꝛ non facit aīo in cum non eſſet: vt. jͣ. eo. l. ſi quis vxori.§. cum tiſuſ. C. d̓ fur. .C. de adul. iuriandi: ſed cā libidinis. ⁊ ſic nō facit cā vindi⁊. l. procur. cio. dicit Di. iſta ſolu. non eſt neceſſaria: immo vbi ponit d̓ falſo. de con candi ſeu retractandi inimicitiā iam ſopitā. ſed ſiue labatur in perſonam ſiue non nunquā trāſmeretrice di. ob cau. ſifaceret cā vindicandi: qꝛ forte ip̄e paſſus ē ſinupta. fertur dominium in falſum creditorem ſcientē: b ¶ An inci milem iniuriam: de qua facta ē pax: tunc ſine du vt hic. ⁊. l. quoniam in prin. sͣ. de condicti. furti. das ī penā. bio incideret in penam. Contra iſtam determiNon ob. ti. de condi. inde. nam nemo condicit An adultenationem facit. x. coll. q̄ fuit pͥma cā bene. amit. rem ſuam preterꝙͣ a fure: vt. l. fi. sͣ. quēad. vſurare vxoreꝫ .§. p̄terea. ⁊.§. ſe. vbi vaſallus ꝑdit feudum ꝑꝑ alicuius ſit fruc. ca. ſed contra furē degenerat omnis actio. offēſa. ⁊ hoc adulterium cum uxore: vel cum filia dn̄i: ſed ibi ⁊ ſic contra eum poterit dari cōdictio indebiti: ītelligit hic in vaſallo qui ꝓmittit dn̄o fidelitateꝫ. Iſti vero ſed gl. cōmuniter tenet qd̓ prius dixi: vt hic no. ang. qn̄ con facientes pacem nō ꝓmittūt: niſi ſolumodo nō ſtat ꝙ ſoluꝫ ⁊. d. l. qm̄. mihi videtur dicendū ſicᵇ. qn̄qꝫ falad finem lioffendere occaſione p̄cedētis brige. facit qd̓ di ſus creditor ſimulat ſe creditorem: ⁊ ſic ſuo fabidinis. alixi in. l. aut facta.§. cauſa. jͣ. de penis. Et eodem cto inducit debitorem ad ſoluendum indebitū as ſecus: qꝛ modo facit ſi aliquis facit furtum ei cum quo fe iſto caſu facit furtum pecunie: vt hic dicit text. ⁊ p̄ſumptio d̓ cerat paceꝫ ꝙ non incidat in penā: qꝛ non facit generat cōd. l. qm̄. in prin. de condi. fur. videtur enī ſoluetra libidinē aīo vindicandi: ſed aīo lucrandi. ꝓ hoc facit: qꝛ re ſub conditione ſi eſt creditor. Quādoqꝫ ip̄e ſacientem. licet furtum ſit iniuria ſeu offenſa: non ē offenſa non ſimulat ſe: ſed debitor errat abſqꝫ facto cre ar. l. i. C. de in ꝑſonam: vt no. in. l. itaqꝫ fullo. sͣ. e. ⁊ dixi pleditoris ⁊ ſoluit ei indebitum ſua ſponte nō creficca. vbi.n. ne. sͣ. de publi. in. l. licitatio.§. ꝙ illicite. Iteꝫ faactꝰ ad pluditoris ſuggeſtione. iſto caſu videtur ſoluere pu ra delicta cit hec. l. ꝙ ſi aliquis liberam mulierem tenuerit re: ⁊ ſimpliciter ⁊ tranſfertur dominium. ⁊ hoc pōt ſe habecauſa libidinis non poſſit accuſari d̓ plagio ſeu modo poteſt loqui alia opi. ⁊ ſic intelligatur to re odio delī de priuato carcere. ſed hic loquitur de meretritus ti. de condi. inde. ¶ Ultimo vide glo. que quentis ſit interpretace. ſed in alia muliere libera ꝑ vim detenta puincipit. videtur eniꝫ ſub quadā ⁊cͣ. ibi. l. qd̓ meo tio cōtra eū tarem aduertendum vtrum detinuerit eā ꝑ. xx. §. i. ſo. vt ibi: ⁊. d. l. ſi me in vacuā. in partē du horas: vel non: vt. l. capite ꝗnto. jͣ. de adul. ¶ Hic eſt not.§. ¶ Oppo. riorē allegat F alſuS. de. l. qui mihi donatum. sͣ. de ¶ Glo. quenot. per Di. Ui iumenis rit ſi ſic facit in regula in dona. Sol. vt ibi patet. ¶ Quero quando fiant obſcuris. de furtum. quid duplabitur: vel quadrunummi procuratoris. glo. que eſt hic dicit in du regu. iur̄. in plabitur. vtrum precium rei: vel preciū vſus. hic obus caſibus. primo quando credo eum provi. ⁊ hic addo bonū ar. ſunt opi. quidā dicunt p̄cium rei: quidam p̄ciū curatorem in rem ſuam. Secundo quando hoc in. c. cuꝫ vovſus. ⁊ iſta ſcd̓a opi. eſt vera. ⁊ glo. tenet eam hic agitur: vt ſui fiant ⁊ ipſe faciat me liberare. ⁊ ex luntateꝫ de ⁊ inſti. e. in prin. pro hoc facit qd̓ no. sͣ. de cōdi. iſtis glo. in. l. ſi procuratori falſo. sͣ. de condi. ob ſentē. excō. fur. l. ꝗ furtum. circa fi. glo. ⁊ hoc tenet Ci. C. d̓ ⁊ bal. in. c. i. cau. ⁊. l. falſus. C. e. diſtinguit ſic. quandoqꝫ ſol in prin. ī pe. ſer. fugi. l. i. in prima. q. ¶ Quero vtrum res efuitur falſo procuratori: vt ip̄e portet creditori. col. qui. mo. ficitur furtiua: vr̄ ꝙ non: qꝛ nō ſit furtuꝫ rei: ſed ⁊ tunc ſine dubio ſit furtuꝫ contractādo: vt hic. ſeu. amitt. ⁊ vſus ip̄ius. p̄terea res non deſijt eſſe in poteſtat iſto caſu habet locum actio furti ⁊ condi. fur. de iſta. q. vite dn̄i. ergo non incipit eſſe furtiua: vt. l. ſequit̉ de ꝑ Io. an. Quandoqꝫ ſoluitur falſo procuratori credens ī regula fru §. labeo. sͣ. de vſuca. qꝛ ꝑ iſtum cōmodatarium eum procuratorem im rem ſuā. ⁊ tunc hꝫ locuꝫ ſtra. in merdn̄s poſſidet. ſed ſi poſtea interuerteretur poſcondictio indebiti: vt. l. creditoris. C. d̓ condi. in curia. ꝑ pau ſeſſio: tunc inciperet res furtiua eſſe: ⁊ non ꝓce inde. qn̄qꝫ ſoluitur falſo procuratori: vt faciat li luꝫ de ca. in .l. qui ſeruū deret: vſucapio. vt. d.§. labeo. berari debitorem. ⁊ tunc habet locuꝫ condictio de ver. obl. 5 ¶ Dicitur hic ꝙ ob cau. ⁊ ita intelligit̉. l. ſi procurator falſo. Iſta .ff. dicit hic s I ſeruū S. actio eſt vulgaris diſtinctio vera eſt in ſe. tamen ꝙ hic ſit intellect Ang. qd̓ cre formula. Contra inſtiᵉ. d̓ ac. in princi. dit bar. ītelillius. l. ſi procuratori non eſt verum. naꝫ hec di ligere qn̄ d̓dicunt ibi quidam. ⁊ ita dicit ibi tex. aliud erat ſtinctio loquitur quando datur ꝯdictio ob cau. tinet cā libiolim actio aliud hodie qd̓ non ē verum: qꝛ actō ideo quia nō feciſti me liberari ẜꝫ ꝙ promiſiſti. diniſ. ⁊ ꝙ ni erat idem olim qd̓ hodie: vt. l. nihil. sͣ. de acti. ⁊ ita loquitur hec diſtinctio. ſed. l. ſi ꝓcuratori lo hilominus ob. ſed ſolēnitas ⁊ forma impetrandi ē ſublata dicto bart. quitur quando quis ſoluit procuratori falſo: ut videtur con hodie ꝑ ti. C. de formū. ⁊ reſpectu illius ſolēniprocuratori ſimpliciter. quo caſu uidetur agi in trariari. l. pe tatis iſta actio appellat̉ formula vulgaris. Iteꝫ ter ſoluentem ⁊ procuratorem recipientem ꝙ nul. iuxta fi. oppo. actio deſcendens ex delicto non datur d̓ debitor ſtatim liberetur ſi recipiens eſt procura .jͣ. d̓ plagia rijs. peculio: vt. l. i.§. cū ſeruus. sͣ. de his qui deie. vel tor: uel ꝙ dn̄s habeat ratum: ⁊ ſic liberetur rati

De furtis. tionis: qd̓ no. ꝯtra hoc vr̄ tex. in. l. idē ſi.§. ſi ob habitione: nec tranſfertur dn̄ium in procurato iudiciū. sͣ. de condi. obtur. ca. So. qn̄qꝫ res ꝑ rem: ſed creditur per ꝓcuratorem tranſferri in dita ē iam inuenta. ⁊ tunc nō poſſum petere pre dn̄m: vt. l. qui mihi donatum. sͣ. d̓ dona. ideo ra ciū inuentionis: vt hic. cū.n. debeo facere gratihabitione non ſubſecuta cōpetit contra ꝓcutis accipiendo pecuniā turpiter facio: vt. l. pe. ratorem condictio ob cām: qꝛ non fecit dn̄m ra .sͣ. de cō. obtur. ca. Si vero non eſt inuēta. ſed tum habere ẜm ꝙ tacite conuentum fuit. Item inuenienda: tunc poſſum petere p̄cium inuenti pōt agi furti: qꝛ illam pecuniam inuito debitore onis: vt. l. ij. sͣ. ad. l. rho. de iact. ⁊. d.§. ſi tibi ob contractauit. ita loquitur. d. l. ſi ꝓcuratori falſo. iudiciū. puto etiā ꝙ ſi pro re tua inuenienda ali ¶ Op. d̓. l. ij.§. ij. sͣ. ꝓ empto. So. ibi ſoluit falſo quid expendi tenearis mihi ad illud reddenprocuratori ſciens eum eſſe falſum: qd̓ examina vt ibi. ⁊. l. diſpenſatorem. sͣ. d̓ ſolū. cetera que ꝑdum actione neg. geſt. Ex.§. ſequenti. tinent ad hanc materiam non dico hic. dic ple¶ Qn̄ ꝑ iactum p̄ſumatur ꝙ ꝗs rem habeat ꝓ ne ꝑ doc. in. l. falſus. C. e. ⁊ in. d. l. ſi procuratori derelicto. falſo c ¶ Notabilis ē iſte.§. No. ¶ Quero que ē ratio hu Si laciū. ꝙ. gͦ. iſto ꝙ q ſcit rē quā ꝓSed ſi is. ius. l. dicit gl. qꝛ breui ma a ¶ Sed ſi is per iſtū texiecit ꝑiturā hr̄e ꝓ derelicto vr̄. ¶ Op. ad hoc. nū ⁊cͣ. videtur enim ſolutuꝫ ipſi creditori qn̄ ſol bart. in ꝯſilsͣ. de acꝗ. re. do. l. qͣ rōne.§. fi. ⁊. l. ꝗ leuande. ⁊. l. uitur alteri eo mandante: ⁊ ſic videtur ip̄e conincip. inquiij.§. fi. sͣ. ad. l. rho. d̓ iac. So gl. nō hic ex qͣlitate tractare. qd̓ tene menti. Iſta autem fictio nō po ſitione ꝓpo ſita ſolū ⁊c̄. proijciendi apꝑet aīus: vtputa: qꝛ ꝓiecit libruꝫ teſt habere locum contra abn̄tem: vt. l. qui decē Quid ſi vnꝰ aꝑtū. ſed ſi ꝓieciſſet inuolutū in pānis cereis nō .§. idem reſponſum. sͣ. de ſolu. facit qd̓ not. in. l. teſtis depop̄ſumeret̉ hūiſſe illū animū qd̓ tene mēti: qꝛ eſt ſingularia.sͣ. ſi cer. peta. nat ticiuꝫ cē c ¶ Si iactū multū notabile. ¶ Itē op. rei q̄ nō poſſidet̉ nō tuꝫ mutuaſ non ſit fur ¶ Op. de. l. ſi quis vxori.§. D l AUlS. cum ticio. jͣ. e. So. ibi menti tum. Quali ſe ſēpronio. ſit furtuꝫᶜ: vt. l. hereditarie. jͣ. e. ſꝫ res iſta iactata alius depoter rei non nō poſſidet̉: vt. l. rē q̄ nobis. d̓ acꝗ. poſ. ergo ⁊cͣ. tus eſt circa ſubſtantiam perſone hic circa quali nat ꝙ ticius poſſeſſe fiat ſo. rei q̄ nō poſſidet̉ nec vnꝙͣ fuit a dn̄o poſſeſtatem. Item dicitur hic in fi. ſi alia actio non ſit d̓ mandato ſurtum no. ſēpronij nuplene ꝑ bar. ſa nō fit furtū: vt rei hereditarie: vt ibi. ſed hic contra ſemꝑ eſt alia actio generalis: vt certi con in. l. nec lemerauit alte dn̄s habuit iā poſſeſſionē: licet nunc nō habeat dictio. in pͥn. sͣ. ſi ſer. pe. So. non intelligitur de ri ꝙ iſti tegatario. de ad hoc. facit qd̓ no. ꝑ doc. in. l. ſi abducta. C. e. alia actione generali: ſed de alia ſpeciali. ¶ Itē ſtes ſunt cōcondi. furt. ¶ Ultimo no. fi.§. ibi ꝙ ſi putāſ ⁊cͣ. ex quo no. op. qꝛ cōpetit alia actio.ſ. certi condictio ſpecia teſtes ad ꝓ⁊ in. l. ſi abbandum e ē ducta: ⁊ ibi ꝙ ſi aliquis interrogatur quid cogitaſti. putaſti lis ex mutuo. dicit glo. ꝙ poteſt eſſe ꝙ non com numeratuꝫ bal. C. eo. d̓ petit: vt in ſeruo ⁊ filio. alij dicunt ꝙ nō reperit̉ ne rē habitam pro derelicto. pōt rn̄dere circa fur. ⁊ quid ī ſempronio. hoc nihil tunc cogitaui. qd̓ ē notādū ad multa. certi condictio ſpecialis ex mutuo qd̓ dic vt ſoſuſcipiēte rē let dici in rubrica. sͣ. ſi cer. pe. g ¶ Op. d̓. l. merito que mihi ce s I IOClu?.s. ꝓ ſocio. So. dic cidit an faci Ex.§. ſequenti. at mihi fur¶ Ad incurrendā penā ſtatuti ꝓhibentis occu ꝙ in dubio nō preſumitur furtū facere tū. vid̓ imo. pare alterius rem ſufficit ꝙ ſciat rem eē alterius rei cōmunis: licet hoc poſſet facere. hoc qd̓ dixi in. l. interdū abſqꝫ eo ꝙ ſciat dominū. Et an ſufficiat ꝙ quis ꝙ non preſumitur eſt verum qn̄ vtitur re ad eū .§. i. de acꝗ. poſ. ff. ⁊ vid̓ putet nō ſubeſſe dn̄iuꝫ ad hoc: vt nō teneatur vſum ad quem eſt deſtinata. ſecus ſi vteretur ali qd̓ not. bal. furti: ⁊ ꝗ neſcit cui reddat fructus quos ꝑcepit ter: ita ꝙ ſocio auferetur cōmoditas partis ſue: in. d. l. fi. C. poſſit licite retinere: ⁊ an̄ ꝓ ꝯuentione rei ꝗs fur vt. d. l. merito: ⁊. l. ſabinꝰ: ⁊. l. que edes. ⁊ qd̓ ibi vnde vi. tum faciat accipiendo p̄ciuꝫ Nter no. sͣ. cōmuni di. omneſ ¶ Actō 1 ¶ Qn̄qꝫ res alie.§. reQui alienum. nā iacet ī publico Ater omnes. noxalis n̄ cte. q̄ro iuabſqꝫ cuſtodia ꝑdita caſu: vt hoc.§. qn̄qꝫ iacet ī extinguitur: licet ex poſtfacto deſinat dex. not. iſta publico ꝓiecta ſponte: vt in.§. ſi ꝗs ſponte. qn̄q. adde bar. intereſſe. h. d. ¶ Aduertatis opp. ⁊ vi detur ꝙ in. l. tranſiqꝫ iacet proiecta voluntate coacta: vt.§. ſi iactū. ſi deſinit intereſſe extinguat̉ actio: vt. l. vbi. sͣ. d̓ gere. C. de uuiti¶ No. tex. ibi neqꝫ eniꝫ furtū ſit ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ no. edē. ⁊. l. ꝗ aūt. in pͥn. ⁊ qd̓ ibi not. ſi ꝗs cau. So. trāſac. ī. iiij. tex. ibi: nec hic vr̄ no. ī pͥn.§. ꝓ ſtatutis diuerſis q̄ hic in actionibus mere penalibꝰ. ibi in actioni col. bene fadicunt: ſi ꝗs intrauerit vel occupauerit rē alteri cit qd̓ not. bus q̄ dant̉ ad intereſſe ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ non ſit bar. ī. l. i.§. ꝙ non ē neceſſe ꝙ ꝗs ſciat dn̄m. ſufficit.n. rē ſci ſimilis manumiſſo ⁊ mors: vt. l. ſi homineꝫ. de ⁊ poſt opere alterius eſſe. facit ad hoc. l. ſi is ꝗ in puteū.§. edil. edi. ſo. quo ad q̄dā ſūt ſimilia: quo ad q̄dā ris. de ope. ſi ꝗs cōputat. sͣ. qd̓ vi aut clā. ¶ Secundo not. diſſimilia. ¶ Itē op. ⁊ vr̄ ꝙ nō ſit idē in cōdicti no. nun. ⁊ qͥ ꝙ rei q̄ non hꝫ dn̄ꝫ nō ſit furtū: qꝛ repugnat difin ſimili no. one furtiua: ut. l. ſiue.§. fi. ⁊. l. ⁊ ideo. sͣ. de ꝯdi. bar. in. l. i.§. finitio: cū non poſſet fieri inuito dn̄o. ¶ Tertio furti. So. ꝙ hic dr̄ in tex. re extincta durare cōvſqꝫ adeo. ī no. ꝙ ſufficit ꝙ quis putet nō ſubeſſe dn̄m. rō ē dictionē furtiuam: intellige ſine facto dn̄i furtū prin. jͣ. de in tunc qꝛ cōtractatio non ē frauduloſa. ſed iſtum paſſi. alias ſecus: ut in contrarijs. ¶ Opp. ulti iuri. ⁊c̄. qd̓ tex. intelligo ꝙ ꝗs dicat ſe putare motus aliqua ibi dixi. ⁊ cū mo de. l. fullo ſi actōe. jͣ. e. ſo. ut in glo. dictis bart. rōne. alias ei nō crederet̉ cū iuris p̄ſumptio ſit ¶ Iſte.§. vſqꝫ ad.§. re videtur ſai ſeruus. ge. hoc dicit. pluribus contra eū: vt. C. vnde vi. l. cū q̄rebat̉. dicā. jͣ. e. l. tis cōcorda inter oēs.§. recte. ⁊. jͣ. e. l.§. ſi iactū. ¶ Ulterius re bald. in. l. cōpetit actio furti ſi pluriū ītereſt. h. d. ¶ Glo. no. ꝙ ille ꝗ accipit redditus nō tenet̉ furti. ſed falſus. in. iij. op. vide eā que incipit: ⁊ ita pluribus. in. l. ſi plu col. C. e. circa hoc q̄ro ꝗd ſi nō reperit̉ cui reddat an po res: expone vt ibi. Ex.§. ſequenti. teſt ſibi licite retinere eāe rn̄deo ſi ꝗdē putabat ¶ Si iudex inꝗſiuit de furto: ⁊ cōparet dn̄s rei eā habitā ꝓ derelicta pōt licite retinere ⁊ vſucaſubtracte: ⁊ dicat furtū cōmiſſum eius voluntapere eā ti. ꝓ derelicto: vt. sͣ ꝓ derelic. ꝑ totū. ſed te: an iudex poſſit vltra ꝓceder̄: ibi. iuxta. Et ꝗd ſi nō putauit hoc: dꝫ eā dare pauperibus ꝓ aīa p ¶ Pro a ſi fur dicat ego putabā ꝙ dn̄s alias fuiſſet cōceſ nima. adde eius cuius fuit. ar. in auc. oēs ꝑegrini. C. cōia. de ſurꝰ: ā liberet̉: ibi. Quero. Et an ꝗ occidit bāni ꝙ voluit feſuc. ¶ Ulteriꝰ habetiſ hic d̓ libello ꝗ ꝓponit̉ ꝙ tū habeat neceſſe docere ꝙ ſciuit ip̄m bannitū deri. conſil. ꝑ ꝓ teſtationem manifeſtatur animus. ¶ Ulticvij. ibi: vltimo. Et in maleficijs non dꝫ rn̄deri ꝑ vermo habes hic ꝙ ꝗs non pōt petere p̄ciū inuen bum credit: ſed de veritate.

VHN De furtis. 129 a ¶ Non preiudicat. Adde qd̓ no. bal. in. l. falſus. in. iii. op. C. eo. ⁊ q̄ no. .C. de ſum. tri. ⁊ fi. catho. ⁊ dicit ang. ꝙ vidit diſputari opi. bar. h̓ ꝑ plo bal. ⁊ ang. in. l. ꝗ iure familiaritatis. sͣ. de acqui. poſ. ⁊ bal. in. l. ſi ſine. ī. iij. res aſſeſſores ⁊ eſt vtilis reipub. tn̄ dicit qͣꝫ hmōi opinio de rigore iuris .q. C. ad uelle. ⁊ oīno bal. in. l. i. in ult. col. C. cōia de leg. uer. itē ſi teſtator cōiter reprobat̉. nā ſi ꝑ mutationē territorij in ꝯͣctatōe ꝯtinuata cōmit⁊ in. l. tranſigere. C. d̓ trāſac. ⁊ uide oīno ſali: ī. d. l. ſi nō cōuicij. C. d̓ īiur. teret̉ nouū ſurtū variari poſſet ex mutatōe locoꝝ etiā ſurti qualitas: ⁊ ſic b ¶ Tn̄ breuius. Uide Inno. in. c. ij. de cōſti. uide bal. in. d. l. falſus. ⁊ no. reſpectu vnius loci eēt fur manifeſtus ſi ibi deprehēſus eēt: reſpectu alte ꝙ lꝫ iuramē tuꝫ ſufficiat rius nō ꝯͣ. l. ad ꝓbanduꝫ .iij.§. fi. cuꝫ g ¶ Hic eſt notādus.§. ⁊ breui ignorātiam hoc ſatis placet. Tamen breuiusᵇ poſſumus di ICCIC. ter. h. d. Indelictis lꝫ allegare tribꝰ ſeq. sͣ. vel ea q̄ pen cere ꝙ ꝯtra furē eſt preſumptio iuris ꝙ ipſe cre .e. niſi ſuſtiignorātiam ad commodū ignorātis: non ad in dent ex aninendo. bar. dit dn̄m non ꝑmiſſuruꝫ: cū nemo preſumatur mo noſtro. cōmodū. hoc. d. tene mēti. ¶ Op. de. l. ſi ꝗs ꝑ dicas ẜꝫ eū iactare rem ſuā ⁊ pecuniā ſuā: ut. jͣ. e. l. quas.§. Adde tamē ꝙ iteꝝ cōdi ſuaſerit. C. eo. ſo. ſpāle eſt ī caſu illo. ¶ Itē op. pꝰ bart. h̓ ꝙ uetare: ⁊ ideo niſi fur oſtēdat aliqua indicia ue tio furis ſue de iſto tex. ad ſeip̄m. dicūt quidā ꝙ pōponius iſtud fallit rit mutata: riſimilia ꝓpter que ſit credendū ipſum putaſſe niſi aliqua p̄ corrigitur ꝑ finē nr̄i.§. ⁊ hoc placet. Alij dicūt vt de ſeruo dn̄m ꝑmiſſurū nō crederet̉ ei. nec ob. glo. in.§. ſūptio iuris ꝙ pōponius loquitur in caſu. d. l. ſi ꝗ ſeruo. qd̓ liber factus alie. ꝗa illud eſt uerū in his: in quibus nō eſt iu eſſꝫ ꝯͣ iuran ſit in itinere nō placet. ꝗa illa eſt ꝯſtitutio noua: quā pōpotē vt no. 1o. ris preſumptio cōtra aſſerēteꝫ. ar. C. de iniur. l. vel niſi dicaſ nius ignorauit ut ꝓbatur. inſti. e.§. placuit. Alij an. poſt in ꝙ īmo furti ſi non cōuicij. ¶ Ultimo hunc.§. allego ad duo no. in. d. c. ii dicūt ꝙ furtū ſit: ſed nō hꝫ locū actio furti. nec actio nō ſit ualde notāda. primū eſt ꝙ tu interfeciſti aliquē de conſti. ⁊ hoc placet: ꝗa repugnat diffinitio. nō em̄ ſit innata: vt ī di faciūt no. in bānitum quē lꝫ occidere. utrū habeasᶜ tu neceſ ctis iuribꝰ uito dn̄o. ergo nō ē furtū: lꝫ hec glo. teneat iſtā regula p̄ſu ſe docere te ſciuiſſe ipſuꝫ eſſe exbānituꝫ tꝑe quo vel qꝛ ī ipſo opi. ⁊ male. ſed melius dicit. inſti. eo.§. placuit. mit̉. in. vi. ⁊ initio fur fu cereis occidiſti. puto ꝙ nō. īmo etiā ſi ignorabas iuſta ꝑ pau. de lia ¶ Quero circa hāc. l prīo de uolūtate dn̄i: utrū erit eo aīo ignorātia: ⁊ credulitas tua nō pōt tibi allegari za. in cle. cō vt ſe in alio in dubio p̄ſumat̉ uolēs uel ꝯtradicēs. dicit gl. ſtitutus. de ad incōmodū tuū caſus eſt hic. ⁊ inſti. eo.§. pla t̓ritorio trāſ ⁊ bn̄ qͣ in dubiop̄ſumit̉ ꝯtradicere. ut. jͣ. eo. l. ꝗ elect. ⁊ vide ſerret ſue ſe cuit. facit. l. ⁊ ideo. sͣ. de his ꝗ no. infa. Sed ecō glo. in cle. i. uas.§. uetare. ¶ Iuxta hoc q̄ro iudex inꝗſiuit curitatiſ cā. uerſo ad cōmodū tuum pōt allegari dicēdo pu ad fi. in v̓bo in his tribꝰ ꝯtra aliquē de furto: cōparet dn̄s rei ſubtracte tabam eū exbānitū: cuꝫ ipſe nō ſit qd̓ dicis: ut. l. cōmode. de caſibꝰ tenet corā iudice: ⁊ dicit illud factū fuiſſe eo uolente penis. ⁊ vid̓ pe. jͣ. de adul. ¶ Secūdo dicebā ꝑ hanc. l. ꝙ in opi. ſuā anutrū ꝓpter hoc ille liberet̉ ab actōe furti. uidet̉ io. an. in. d. ſꝫ opi. bart. maleficijs nō debet rn̄deri poſitionibus ꝑ crec. ij. ⁊ bar. in ꝙ ſic ꝑ hūc tex. ⁊ hoc diſputādo tenuit Ia. bu. tꝫ bal. in. l. ſi dit: ⁊ nō credit. ſed debꝫ rn̄deri de ueritateᵇ. ſic l. ij.§. ſi d̓ pu abducta. C. ucta. ſ. ⁊ dicebat ſic. offm̄ iudicis inꝗrētis ſuccedit ī lo eſt: uel nō eſt. naꝫ uides ꝙ in maleficijs creduli pillo ꝓ em.e. ⁊ ſpec. de cū ꝑtis: ut. l. ꝓperādū.§. ⁊ ſi ꝗdeꝫ. C. de iudi. ⁊ ptore. ⁊ ple cōpe. iudi. tas nō inſpicit̉ ad incōmodum accuſati: ſed ue l. ſi ob cau. C. de euic. ſed furtū eſt delictū priua ne no. ī. c. ſi adeun.§. i. ī ritas: ut dicit tex. hic. ibi ſe facer̄ ſciuit: ⁊ ibi pegnificaſti. el tū. un̄ nō poſſet accuſare alius inuito dn̄o. eadē vlt. ⁊ penul. ꝯtrariū ⁊cͣ. ⁊ ſic dꝫ rn̄deri de ꝟitate n̄ de credu primo. d̓ ho col. in verſi. rōę iudex ꝗ repn̄tat ꝑſonā dn̄i nō poterit inꝗmici. ⁊ dicit litate. de hoc dixi plene ī. l. marcellꝰ. sͣ. re. amo. ſꝫ pone ꝗdā rere dn̄o īuito ⁊ cōtradicēte. breuiter ꝗcꝗd ipſe I. ierus bal. ī. l. ij.§. lucanus. ibi 1 ¶ Op. sͣ. e. l. ei. q. So. pe. in fi. sͣ. ſi dicat uos debetis ſcire ꝙ ex eo ꝙ ſit priuato q̄Si furtiua. di fuit aſſidua. ꝯtracta p̄ſertiꝫ ſi ſpō ꝗſcautio. ꝙ lia. ⁊ guil. ⁊ ritur ius reipublice ad uīdictā: ut. l. licitatio.§. tio nō interrupta. hic uero fuit interrupta. ſi notificato bal. in. d. l. ſi qd̓ illicite. sͣ. de pub. ſicuti ex facto ſerui ⁊ filij q̄ dilatōis fuit ¶ Ex. l. ſequenti. furē. ff. d̓ ſta. ritur pr̄i ⁊ dn̄o: ut. l. ueluti. sͣ. de iuſti. ⁊ iure: ⁊. l. ſctā ad do ho. ꝯͣriū ꝯſu ¶ Si ꝗs furtū fecit florētie ⁊ hic reꝑiat̉ cū re ſub mū ſtat̉ iura luit Oldr. ⁊ poſtliminiū.§. filius. jͣ. de cap. Mō ego uideo tracta an poſſit puniri: ibi. Et aduerte. Et an mēto tuo ꝙ collegiū bo ꝙ cōfeſſio ſerui uel filij in his q̄ depēdent ex faſi arbitratores ceperūt cognoſcere ut arbitri de ad tui noti nonieſe. ꝓꝗ ctis eoꝝ nō nocet patri uel dn̄o: niſi appareāt ciā nō ꝑuēit bꝰ vide tex. īde allegāt tertiū ꝑ ꝙ vr̄ nouū cōpromiſſuꝫ an alia indicia: ut. l. quero. in fi. sͣ. de edil. edic. ⁊. l. adde glo. in ī. c. i. de rap. poſſint r̄dir̄ ad uiā arbitri: ibi. Vltīo. Et an̄ aſſu capi. dudū. ⁊. l. īficiādo cū ꝓbatiōes sͣ. de ꝓba. ⁊ ibi no. facit quod no mēdo tertiū uideat̉ nouū ꝯpromiſſū uide in fiextra d̓ elec. .§. infans. jͣ. in. l. ij. sͣ. ſi ex noxa. ca. aga. ita cōfeſſio iſtiꝰ dn̄i in ver. fur .e. ⁊ no. bar. e1 ¶ In nō p̄iudicatª publico: niſi appareāt aliqua indi tum. Idominium recteruēī. l. nūqͣꝫ plu c C Uitrū ha cia de ſuo cōſenſu: ut ꝗa erat ſibi cōſanguineus ra. ī. iij. ⁊. iiij tu noui dn̄i aſſidua ꝯtractatōe naſcit̉ ac beas. Utrū colū. in ver. uel amicus: ⁊ res erat ꝑua. uel cōſuetus erat ta tio furti. h. d. ī ſum. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ aſſidua ꝯtraoccidens ex itē op. de. l. lia ꝯcedere ⁊ ſimilia. alias ꝗs de facili euaderet bānitū debe ctatōe nō naſcat̉ actio furti: ut. l. ei q. sͣ. e. ſo. diinficiādo. sͣ. unū furē: quod eſſet abſurduꝫ. ad id quod Ia. at habere p̄ ti.i. ⁊ qd̓ dicūt ꝗdā hic ideo: ꝗa ex pͥma ꝯtractatiōe nō hamiū ſtatuti li xit glo. not. but. dicebat ꝙ iudex inꝗrens aſſumit offm̄ ꝑtis bebat actionē: ⁊ ſic hec. l. ꝓcedit clare in legata cet neſciret in. l. i.§. nēo cōcedo: nō officiū ꝑtis pͥncipaliter iniuriate: ut rijs: ꝓut ꝟe loꝗtur in heredibus ⁊ bonoꝝ poſ.C. d̓ anna. occiſū bāni dixi in. l. ij.§. ſi publico. jͣ. de adul. ¶ Quero cirtū eſſe. vide excep. ⁊ veſeſſoribꝰ: ⁊ pr̄e adoptiuo nō hꝫ actionē ex noua ca uolūtatē furis. ꝗd ſi fur dicit ſe putaſſe dn̄m bar. in. l. oēs rior videtur cōtractatōe ſed ex ueteri. ita intelligit Rug. hic populi. d̓ iu hec opi. niſi cōſenſuꝝ. gl. dicit hic ꝙ credit̉ furi ꝙͣtū ad hoc cuius opi. tꝫ glo. in. l. ſi abducta. C. e. ſꝫ iſta opi. ſti. ⁊ iure. in in vagabun ut liberet̉ ab actione furti. ſed ad hoc ut teneat̉ v. q. prin. vi Rug. eſt cōtra mēteꝫ huius. l. ⁊ glo. rep̄hendit dis. l. iiij.§. actione alia inſpicimus utrum debuerit credede qd̓ not. ait pretor. ⁊ eā hic ⁊ etiā in. l. ſꝫ nec legatarius. sͣ. de ꝯdi. fur. bar. in. l. ge qd̓ ibi bart. re. ꝓ hac glo. facit inſti. de act.§. alie. ubi in his Ad ꝯtrariū rn̄deo aſſidua ꝯtractatōe nō naſcit̉ nero. de his de dā. infec. que dependēt ex uolūtate noſtra ſtat̉ dicto noactio furti noua. ueruꝫ eſt niſi ꝯtingat mutatio ꝗ no. infa. ff. ⁊ qd̓ no. ī. d. ſtro cū ſacramēto. ſed ẜm hoc nunꝙͣ puniretur d ¶ De v̓ita dn̄ij: ut hic. iſta ꝟa eſt. hēbit ergo heres bonoꝝ l. ſi abducta aliquis fur de furto: ꝗa ſemꝑ diceret credebam te. In male vel niſi ꝓro poſſeſſor ⁊ pr̄ duas actōes furti ꝓ eadē re. unā ficijs debeo gauerit iudn̄m ꝑmiſſurum. Breuiter glo. inſti. e.§. placu ꝓ cōtractatōe facta in uita defuncti. aliā ꝓ ea q̄ reſpōdere ⁊ riſditionem it dicit melius. aut ꝗs habuit rem ab initio dn̄i eſt facta poſtꝙͣ ad eū ꝑuenit dn̄iū: ⁊ iſtud ē ual itē niſi ꝑ ꝯͣveritate: ſic uoluntate: ut ꝗa dn̄s ſibi cōmodauit equū uſqꝫ eſt vel nō eſt ctatione pri de notandū. Et aduerte aliꝗs fecit furtū floren ad uillam. tunc de facili pōt credere dn̄m ꝑmiſ facit qd̓ no. mo loco ſa tie reperit̉ hic cū re ſubtracta. poterit ne puniri bar. in. l. de ctā nō eſſet ſurum in iter longius. ſed ſi ab initio ſubtrahit hic. cōiter diceret̉ ꝙ nō de iure: ꝗa aſſidua ꝯtra etate.§. ninata actio domino ignorante: tunc nō eſt credenduꝫ furi ctatōe nō naſcit̉ actio furti. ſꝫ ꝯtra tibi dicoᵉ per hil. in vl. di furti priuacto. ff. de in to. exēplū in interro. actio. .l. falſus.§. ꝗ alienā ⁊ in. l. inter oēs.§. recte. jͣ. e. Itē niſi eodē die furti in aliud terri I dn̄iuꝫ. ſed ꝯͣ tibi dico. Adde qd̓ ꝯͣriuꝫ ꝯſuluit Io. de lig. bar. toriū ꝯͣctaſſet ꝑ. l. ꝗd n. sͣ. e. qd̓ no. Cy. in. l. vulgaris. sͣ. e. ⁊ in. l. i. de cri. de ſa. bal. Gaſpar. calde. Adde bal. ī. l. i. de ꝯfeſ. ī. xij. col. ꝗ tenu ſa. tn̄ pōt puniri de ꝯͣctatōe: qꝛ celare res alienas ē delictū. l. iij.§. ꝗ merit cū bar. ſi res nō eſt vendita ⁊ eā ſecū hꝫ: qd̓ no. bal. in. l. cunces. jͣ. de cri. ſtel. ⁊ hoc caſu eſt delictū innoīatū ẜm bar. in. l. nūqͣꝫ plura. ctos populos. in. xviij. col. ver. iuxta hoc. iij. q̄ro dicit ſtatutum .sͣ. de priua. delic. Idē tꝫ bar. in. l. ſed nec legatarius. de ꝯdi. fur. lꝫ bal. ⁊ R R R R

De furtis. fali. teneāt cōtrarium. in. d. l. ſi abducta. C. de fur. ⁊ oīno adde ꝙ bal. ī. c. Adde quod bal. in. l. ſi. in. x. q. C. de ꝯͣhen. emp. dicit lꝫ tertius aſſumatur .i.§. iniuria. ⁊ in.§. ſiue ſurtū. de pac. iura. fir. queſiuit aliꝗs cū armis ſetn̄ pena cōpromiſſi corā eo locū habet. ⁊ an ille tertius dicat̉ arbiter. no. cit rapinā peruſij: poſtea cū re rapta captus eſt mediolani: vtrum debeat ꝑ bal. in. l. i. in. ij. op. C. de his que pene no. Et ad bal. hic adde bar. in. l. ſi puniri tanqͣꝫ latro: an tanqͣꝫ ſimplex fur cū ibi nō fecerit rapinā. an nullo ſocietatem.§. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio. in trac. ad reprimēdaꝫ. in verbo poſſit modo. vide ibi oīno bal. vbi ēt q̄rit an iudex ꝗ hꝫ ius cōe ⁊ ſtatuta poſſit ꝑ ro. in rub. de arbi. in. x. charta. ⁊ no. bal. in. l. nec codicillū. in ſi. C. de ve ſeruare ius ſta. ⁊ no. bal. cōe tm̄. Et in. l. i. C. de adde ꝙ opihanc. l. nam ſicut mutatione dominij naſcit̉ nofur. ⁊ ang. i ſtes illud recognoſcant ⁊ videatur de pondere bar. hic ſeꝗt̉ .l. i. ⁊. ij. sͣ. d̓ ua actio furti ad penā applicādaꝫ parti: ſic mu vaſis ⁊ qualitate materie. tex. iſte facit ꝙ ſic. tu do. anto. in iudi. ⁊ ant. d̓ tatione territorij ⁊ iuriſditionis noua naſcit̉ acdic ut dixi in. l. ſi cum exhibuiſſent. sͣ. de pub. .c. i. de rap. bu. in. c. ꝗn⁊ hoc tenetio ſeu accuſatio furti ad vindictaꝫ publicam ꝑ Ex.§. ſequenti. taualis. d̓iu bat fran. de reiurādo. ⁊ iſtam. l. no. ⁊ tene menti. ¶ Op. rei nō poſſeſſe ¶ Qualiter teneatur celans furem: ⁊ an illum in alber. d̓ are. guid. de ſunon ſit furtum: vt. l. hereditarie. jͣ. e. ſed iſtaꝫ rē dicare teneatur. ꝑ. l. īficiādo za. in. l. ſi c nunꝙͣ poſſedit heres: ergo non ſit furtuꝫ. reſpō ¶ Quero qualiter te .§. īfans. jͣ. ex ꝯſenſu. d̓ Qui furem. neatur celans fureꝫ ad .e. ⁊ idē do. deo quādoqꝫ quis nunꝙͣ poſſedit rem facto fu ep̄i. audien. ſaluſtius de ⁊ no. ꝙ etiā ris. ⁊ tunc nō impeditur naſci actio furti: vt hic uerte quandoqꝫ quis celat furem hoc eſt ſer peruſio alle aſſūpto ter⁊. l. ſi abducta. C. eo. ⁊ ibi glo. quandoqꝫ nunqͣ uum fugitiuum. ⁊ tunc non eſt dubium: quia te gat. l. veꝝ in tio pn̄t arbi pͥn. de mīo. poſſedit rem. ratio quia non apprehēdit abſqꝫ netur furti cum diſtinctione tn̄ que eſt. jͣ. proxi tri redire ad ⁊ in. l. i. C. d̓ facto furis. ⁊ tunc non naſcitur actio furti: vt. d. viā arbitra.§. facit. l. i. in prin. sͣ. de ſer. fugi. quādoqꝫ quis noxa. ⁊. l. iij. mēti: vt vi.l. hereditarie. ¶ Ultimo Di. inducit in ar. hāc celat alium furem: tunc aut celat eum cuꝫ re fur in p̄n. sͣ. re. detur velle .l. ad. q. ꝙ ſi arbitratores inceperunt cognoſcetiua. ⁊ tunc tenetur furti tanꝙͣ preſtans opē fur amo. ⁊ gl. in bal. in. l. ne.l. de his. C. re tanꝙͣ arbitri de iure: ⁊ poſtea aſſumpſerunt to: ut. C. eo. l. eos. ſed ſi celat furem ſimpliciter qꝫ natales. ī de fur. ⁊ qꝛ̓ fi. C. de pro tertium ꝙ interuentuª noue perſone videatur non tenetur furti. ſed tenetur pena illius ti. sͣ. d̓ no. bar. in. l. batio. nouum cōpromiſſum. ⁊ ideo poſſunt redire ad receptato. ¶ Vltimo uidetis hic ꝙ quis non fi. C. e. ⁊ per ADDE an vias arbitri vel arbitratoris: ⁊ eligere aliam uiā cogitur iudicare furem hoc eſt uerum ꝙ nō co ang. de are. tertius aſſū in tractatu procedendi. ſed. l. iſta facit multum a longe. de gitur a parte uel a lege: ut hic. ſed a iudice pōt ptus dicat̉ maleficiorū arbiter. pe. hoc ponit Dy. ⁊ ibi dixi in. l. iij. sͣ. de teſta. mili. ⁊ cogi: ut no. ī. l. ciuileꝫ. C. e. ⁊. l. idēqꝫ.§. ſi tibi ob in v̓bo ⁊ ve de anch. ꝯſi in Spe. ti. de arbi.§. ſequitur. ver. quid ſi cōpro iudicium. sͣ. de cō. ob. tur. ca. ſtē celeſtreꝫ: lio. cclxxvij. qd̓ eſt veꝝ ſi miſſum. ¶ Utrum autem aſſumendo tertiuꝫ ui ☞ Non ꝯſentire eſt uetare. iſta Et an terti ACIA C. materia tangitur hic per gl. ꝯctat rē nō deatur nouumᵇ compromiſſum eſſe. uos debeelectus hap̄ciū ex ea. l. beat eandeꝫ tis ſcire ꝙ quando tertius aſſumitur ab ipſis ar ⁊ plenius in. l. filiuſf.§. inuitus. sͣ. de procu. ple ꝗ vas.§. ſi. poteſtatē qͣꝫ bitris uel a iudice ꝙ non eſt nouuꝫ compromiſ nius per Dy. in. c. qui tacet. de reg. iu. li. vj. ⁊ ꝑ .jͣ. e. ꝑ cano. alij duo viſum: certe nec ille tertius eſt arbiter. ſed eſt quiin. c. i. de raCy. in. l. inuitus. C. de procu. dixi pleniſſime in de bal. conſi pt. fi. d̓ fur. daꝫ tertius aſſumptus ad concordandum eos repetitione. l. que dotis. sͣ. ſolu. matri. lio. x. v. lib. vide oīo an adeo ꝙ ipſe non debet ſentētiare. ſed arbitri co Ui vaſ Op. de. l. eum.§. is apud quē ge. hic. Si e gO s. e ti. ⁊.§. idem pompo. glo. q§. veta gentur ſententiare ẜm conſilium ſuum: vt. l. nō ADDE ꝙ re. Et opi. bar. didiſtinguemus.§. pe. sͣ. de arbi. ⁊ qd̓ nota. in glo. nititur ſoluere: ibi. tu dic ut ſtatim dicaꝫ. ¶ Itē iſtum tex. licit bal. de iu ⁊ clarius in ſpecu. ti. de arbi.§. fi. verſi. ſed nunop. sͣ. nau. ca. ſta. l. ſed ⁊ ipſi. gl. ſo. uno modo. mita nō hare verā. licꝫ bere locū in quid iſte tertius. Si vero ille tertius aſſumeret̉ tu dic ⁊ aduerte ꝙ quando res peruenit ad fude facto no filio vel alia a partibus: tunc ſatis puto ꝙ ille tertius ſit arſeruet̉ eiꝰ cō rem ab initio contra domini uoluntatem. ⁊ tūc ꝑſona rōne ſilio. cl. v. biter: ⁊ nouū compromiſſum uideatur. ar. l. penunꝙͣ habet actionem furti occaſione illius rei cōiunctiōis lib. dius. in fi. sͣ. de arbi. facit ad hoc. sͣ. de iuſti. ⁊ iu ẜm bal. in. l. ut. l. itaqꝫ fullo. sͣ. e. quandoqꝫ res peruenit ad a ¶ Qd̓ īter ſi ſine. C. ad re. l. ius ciuile. hoc autem eſt uerum de iure cōi. furem ab initio domini uoluntate: ut quia eſt ſi uentū. Sed velleia. ⁊ ibi iura tn̄ municipalia in quibuſdā locis dicunt aſ ꝙ in aſſūpto bi cōmodata locata uel ſimili modo conceſſa. late de mate tertio poſſumendum tertium arbitrum: tunc ꝗa ius mu⁊ tunc aut ipſe eſt fur eiuſdem rei reſpectu proria. ⁊ vide ſint arbitra nicipale appellat eum arbitrum. dicenduꝫ eſt ꝙ bar. ī. l. ſi cū prietatis eiuſdem: quia dominum priuare uolu tores redire dotē.§. pen. eſt arbiter ⁊ cogetur ſententiare. it proprietate: ⁊ tunc actionem furti non habet ad viā arbiſolu. matr. ⁊ tramēti viEx. l. ſequenti. ⁊ ita loquitur. l. eum.§. is apud quem. ⁊.§. ideꝫ bart. in. l. i. detur velle ¶ Licet quis dicat rem maioris ponderis ꝙͣ repompo. sͣ. eo. ſed ſi eſt fur reſpectu uſus: ut ꝗa .sͣ. de eden. bart. in. d. l. periat̉: tn̄ debet ſequi cōdemnatio. ⁊ an̄ vas ded ¶ Si ego. alij cōmodauit. ⁊ tunc poterit agere furti. caſus neqꝫ nataleſ liti ſtatiꝫ efficiū beat exhiberi: vt illud teſtes recognoſcant. in fi. C. de ꝓ eſt hic. ratio quia hoc ſecundo caſu cōmodatatur. Adde batio. 1 Op. ⁊ uidet̉ ꝙ dn̄s au rius non priuat dominum poſſeſſione: ut. l. qui bar. ⁊ quod b ¶ Uideat Ul UAS. ferēdo rem perdiderit uniuerſas.§. fi. sͣ. de acqui. poſ. ⁊ ita tenent donota. dixit nouū. Uide ius ſuum: ut. l. extat. sͣ. qd̓ me. ca. ⁊. l. ſi bal. in. l. ancto. C. eo. l. fi. circa princi. facit quod no. inſti. e. que dixi in cille. C. de quis in tantā. C. vn̄ vi. Glo. dat multas ſo. ſed .l. ſi vnꝰ.§. .§. furti. ¶ Op. dicitur hic idem in pecudibus fur. ī. v. col. pͥncipaliter. vltima ſo. eſt uera. nam hic dicit̉ ꝙ nō obſtante contra īmo fetus pecorū ſtatim efficiunturᵈ bo.sͣ. de arbit. violentia furti debet cōdemnare ad penam cir ne fidei emptoris: ut. jͣ. proxi.§. uer. ex furtiuis ca quam nullum delictū cōmiſſum eſt auferēdo Rn̄. illum uer. ideꝫ in pecudibus referas ad pͥn rem. ſed ſecus eēt in ꝯditione furtiua circa quā ci.§. non ad proximum precedentem caſum. delictum fuit cōmiſſum auferendo rem: ꝗa con ¶ Item op. de. l. ſi aliena.§. fi. sͣ. de uſuca. ſo. ꝗ ditio furtiua eſt ex re. ⁊ ideo auferendo rē amidam dicūt ꝙ illa corrigitur per iſtam. tu dic ꝙ ſit ius ſuum. ſed actio furti eſt extra rem. ⁊ hanc ibi fuit conceptum apud furis heredeꝫ qui erat opi. tenet Cy. C. vn̄ vi. in. d. l. ſi quis in tantaꝫ. bone fidei: hic fuit conceptuꝫ apud ipſuꝫ furē. ¶ Item op. ꝙ quis non teneatur dicere pon¶ Quero que eſt ratio quādo partus eſt natus dus vt sͣ. e. l. in actione. ſo. hic ſponte dixit. Ex apud bone fidei poſſeſſorem conceptus apud hac. l. no. duo. primum eſt ꝙ ſi quis dicat rē ma furem eſt furtiuus: ſed non naſcitur actio furti. ioris ponderis: ⁊ reperiatur minoris ꝙ nihiloreſpondeo qui eſt in utero quantū ad ſui cōmo minus debeat ſequi cōdemnatio: prout reperidum habetur pro nato: ut. l. qui in utero. sͣ. de tur. ſicut cum peteret. x. ⁊ non probat niſi in ꝗn ſta. ho. ſed de cōmodo partus eſt ꝙ non poſſit qꝫ. debet in parte condemnari: ⁊ in parte abſol uſucapi. ⁊ ſic dn̄ium nō īmutet: ut. l. generaliter ui: ut. C. ſi aduer. reꝫ iu. l. i. ⁊ qd̓ ibi no. ¶ Que .§. fi. de fideicō. li. ideo eſt furtiuus: ⁊ a fure erit ro quando eſt contentio de aliquo vaſe. vtrum contractus. ſed ꝙ actio furti cōpetat: hoc non actor poſſit petere: vt illud vas exhibeat̉: vt te eſt ad cōmodum partus. ideo quantum ad ac

Vdy De furtis. 130 a ¶ Cuꝫ fur. tionem furti non uidetur contractus. Circa ꝑri bannum nulluꝫ. uel peto caſſari allegans ali⁊ vide bar. dic tu. Hic ē tinentia ad hanc materiam dic plene: ut per gl. argumentū in. l. oēs. C. quam cauſam iuſticie. ⁊ pone ꝙ cum ſuccumbā ⁊ docto. in. l. ſi ego.§. partus. sͣ. de pub. ⁊. C. e. ꝓ dicto bar de agri. ⁊ cē an ego qui fui procurator uel aduocatus in cuto. in. l. i. in .l. ancille. ſi. li. xj. ⁊ de ria uideor preſtareᵉ auxiltuꝫ. ad hoc facit quod .viij. col. C. materia pre 11 Op. de. l. ſi res. sͣ. de iur. ponit multum late Inno. extra de ſentē. ex. c. ſo ſtantis auxi de cōfeſ. vbi Tum fi. do. glo. non ſoluit. dicunt vide. lium. vide lent. in glo. magna. ¶ Quandoqꝫ preſtatur au quidam ibi ſpeciale uel ibi ponitur caſus econN fur plene ſali. in xilium extra iudiciū ignorante ſuperiore: ut mu i ti du.l. i. C. de ra. trā. dic tuª ꝙ in uniuerſalibus iudicijs precium tuando pecuniam uel aliud adiutorium: ⁊ tūc platur virg. ſuccedit loco rei ſicut in petitione hereditatis: e ¶ Pꝰ ma punitur: ut. d. l. iiij. jͣ. ad. l. iul. maie. ⁊ hoc de pri ītereſſe an ī ⁊ in fideicommiſſis uniuerſalibus: ut. l. ſi ⁊ rem maleficijs īleficiuꝫ. Ad mo. ¶ Uenio ad ſecundum: ⁊ debes ſcire quā ⁊ precium. ⁊ quod ibi no. de pe. here. sͣ. ⁊. l. imde bar. ꝑ iltereſſe poſdoqꝫ quis preſtat auxilium ante maleficium: ut laꝫ. l. in. l. iij. ſit excedere perator.§. fi. cum. l. ſeq. sͣ. de leg. ij. ſed dos eſt ſi preſtat ferramentaᵇ uel ſcalam cauſa faciendi .§. ſi quiſqͣꝫ. duplū. vide quoddam uniuerſale ſicut hereditas peculium bart. ī. l. i. in furtum uel pecuniam cauſa inueniendi aſſaſſiad ſille. ⁊ ad ⁊ ſi. ut. l. quod dicitur. sͣ. de impen. ⁊ ibi no. dixi de bal. in. l. .x. col. de ſē num uel domum ubi ſtet ad talia faciendum: ⁊ nō iō minui ten. q̄ ꝓ eo. plenius sͣ. ſolu. matri. ſuper rub. in. q. illa quid ſimilia: ⁊ tunc uidetur preſtare opem maleficio in pe. col. de in.§. ope. in ſit dos. ut. jͣ. eo. l. ſi pignore.§. ferramenta. ⁊. l. utrum. jͣ. ac cu. .i. col. in v̓ 11.5. ¶ Op. d̓. l. ſi quis fur. f ¶ Impediqn̄qꝫ punit̉ ad. l. pompe. de parrici. ⁊. jͣ. de adult. l. qui doM fui 1t.§. qui lanceꝫ. ⁊. l. qui ta ret familiaꝫ auxiliū reſpe mum. ⁊ iſte punietur eadem pena qua principa vide bar. in ctu certi acbulas sͣ. e. gl. dicit. ſubaudi hic tm̄. q. d. lis delinquens habita tamen diſtinctione qua.l. ſurti. jͣ. e. ctus ibi ī. l. ſit in electōe actoriſ quid dupletur. dic tu quod litatis ſecundum quod dixi in. l. is qui opem. sͣ. bal. ⁊ ange. .iiij. poſt pͥn duplatur intereſſeᵇ ueruꝫ ⁊ cōmune non ſingu in. l. ij. C. de ci. ad. l. iuli. eo. In accuſatione tamen que fieret de tali auhis ꝗ latro. lare hoc eſt affectionis. Pro cuiuſ rei gratia de maie. ⁊cͣ. ⁊ ī xiliante non eſt neceſſe ꝙ ponatur tempus illiꝰ ⁊ in. l. nō iō .l. ſi ſciente. betis ſcire. quādoqꝫ quis uult agere furti rōne auxilij antea preſtiti: ſed ſufficit tempus delicti: minus. C. d̓ ⁊ ibi bart. jͣ. dominij rei ſubtracte. ⁊ tunc ſit duplatio uel qͣaccu. in pe. ⁊ locus delicti: quia illo tunc obligatur: ut sͣ. e. ad. l. pōpe. d̓ ſi ebio druplatio reſpectu ueri dominij: ut hic. Itē recol. ⁊ ꝗd de parri. ꝑ illuꝫ .l. qui ſeruo. ⁊ ibi dixi: ⁊ jͣ. eo. l. ſi quis uxori.§ receptāte rē ſpectu intereſſe: ut. l. qui tabulas. ⁊. l. ſi quis uxo tex. ⁊ ibi di neqꝫ uerbo. Quandoqꝫ quis preſtat auxilium furatam vel cit ꝙ ēt mu ri.§. pe. ⁊. l. ſi uendidero. in prin. Quādoqꝫ ꝗs in ipſo actu quo maleficium committitur aſſiſtē ipſum furē. tuans pecu uult agere furti reſpectu alterius intereſſe. ⁊ tūc uide bar. in do malefactori: ut habilius committatur ⁊ tūc niā nō dicit̉ .l. ſurtū. jͣ. e. ſemper duplatur uel quadruplatur illd̓ ītereſſe p̄ſtare opeꝫ idē punit̉ tanꝙͣ preſtans opeꝫ. ⁊ eadē pena ſem g ¶ Quero ſeu fauorem ut. d. l. ſi uendidero.§. i. ¶ Sed ſi queratur qd̓ per cum diſtinctione quam dixi in. l. is qui opeꝫ vtrū. An p̄idē dicit bar eſt iſtud intereſſe qd̓ duplat̉. Rn̄. nō loꝗmur de .sͣ. eo. probatur in. l. i. C. de rapt. uir. que eſt noſtās ꝯſilium to. ī. d. l. iiij. ītereſſe ſingulari affectiōis: ut hic: ſed de alio in videat̉ p̄ſtatabilis. l. ad iſta. Quandoqꝫ preſtatur auxilium c ¶ Uideor re opē. ſali. ī tereſſe ⁊ extra rem ⁊ etiam cōſiſtente in lucro ſipreſtare. Et poſt maleficiumᵉ. utputa quidam preſtitit auxi.l. i. in. i. col. aduerte qꝛ ne alterius iniuria: quia bene ueniet duplandū lium homicide ad euadendū: uidi iam aliquos .C. de ſer. fu bar. in. l. p ut. d. l. ſi quis uxori.§. pe. lꝫ quedam opi. ſit hic git. ⁊ habes aſſeſſores illos punire tanꝙͣ preſtantes opeꝫ ho legatū.§. ſūt in glo. que innuit cōtrarium ⁊ male. ibi qūo ⁊ qn̄ qui. de his micidio. arg. d. l. raptores. ſed mihi non placet ꝗs teneat̉ d̓ Ex.§. ſequenti. ꝗ. vt indi. tꝫ naꝫ ſi bene reſpicis hanc. l. requiritur ꝙ preſteſ cōſilio. adde ꝙ aduocat ¶ Qualiter intelligatur ꝙ quis preſtat auxiliū. auxiliū ad ipſum homicidiū ſeu maleficiū com bar. in. l. nō vel ſideiuſ9 ¶ Ad id quod hic dicitur inimiſolū.§. man mittendū. ſed in. q. noſtra non fuit preſtituꝫ au ſor bāniti di U P citiaruꝫ tn̄ cauſa. Op. de. l. qui iniu dato. de incit̉ preſtare xilium ad cōmittenduꝫ ſed ad euadendum: ⁊ iur. in verſi. auxiliuꝫ vel rie. jͣ. e. So. hic ſciebat alios facturos furtuꝫ cer ideo puto ꝙ teneat̉ ex illo ti. C. de his ꝗ latro. quero vtrū opem. tos uel incertos nō curo. ibi ſecus. ſimile habui ⁊cͣ. l. i. ⁊ ulti. uel ſi impediret familiāᶠ capere tein ꝑſuadend ¶ Preſtat ſtis sͣ. e. l. qui ſeruo.§. plus pompo. ⁊. l. ſi pauo te. ⁊ in fi. ilneretur. l. iul. de vi. ut in. l. lege iul. jͣ. ad. l. iul. de ferramenta. lius.§. nem. Circa. l. iſtam eſſent querenda duo. priAdde tn̄ qd̓ ui. pub. ⁊ in aucͣ. ut omnes obe. iu.§. pe. dixi ī. l. ADDE. an ſi cōcedo ar mo de conſilio. ſecundo de ope. materiaꝫ de cō .ij. in fi. jͣ. ad. l. cor. de ſicca. hoc probat. d. l. rapreſtans cōma vel famu ſilio ponit Dy. in. c. nullus ex conſilio. extra de ſilium dicat̉ ptores. punitqꝫ aliter iſtos qui preſtant auxiliū latū tibi dipreſtare opē regū. iu. lib. vj. ⁊ glo. in. l. conſilij. jͣ. de regu. iu. cēti te ire in ad euadendum ꝙͣ eos qui preſtant auxiliuꝫ ad bal. conſilio villā ⁊ iuiſti dicam plene. in. l. non ſolum.§. ſi mandato. jͣ. maleficium committendum. predicta uera niſi .ccxx. iij. lib. ad occidende iniur. ⁊ de auxilio ⁊ ope dicam hic aliqua. ⁊ bar. ꝯſilio preceſſiſſet conſilium ante: puta facias: quia dum hoīem ¶ Aduerte debetis ſcire ꝙ punitur quandoqꝫ .clxv. ego adiuuabo te ad euadenduꝫ: quia tunc illa nō teneor vt I quiſ opem ⁊ cōſilium ſimpliciter datum alicui non preſtās opeꝫ ſpes data eſt auxilium ad maleficium commit ſ vxori. ideo oportꝫ contemplatione certi actus. utputa dicit ſtatutendum: ut hic dicitur. Quero utrumʰ ille qui .§. apd̓ cōſtare d̓ ſci tum quicunqꝫ dederit opem uel auxilium exbā dat conſilium uidetur preſtare opem. reſponlabeonem. ſi entia. l. ꝗcūnito puniatur in tm̄. quandoqꝫ punitur auxiliū ſine culpa. tex. in. l. qui ſeruo. uerſi. idem pompo. sͣ. e. uide qꝫ. ⁊ ibi bal. Adde bal. ī reſpectu certi actus: ut puta qui dederit auxiliū in pe. col. C. tur dicere qꝫ ſic. ſed hic uidetur dicere contra. .l. ſalſus. in de ſer. fugi. ad maleficiū ꝯmittendū. pͥmo caſu auxiliū intel Breuiter large ſumendo omnes qui dant con ſi. viij. col. ligit̉ multuꝫ late pro quolibꝫ adiutorio ſiue mu C. e. ſilium dant opem. eſt enim quoddam adiuto tuet̉ pecunia: ſiue pariter aſſocietur: ſiue quid rium ⁊ quedam confortatio iſta talis impulſio aliud faciat quod ad eius utilitatem pertineat ⁊ conſilium. ſed ſtricto modo loquendo differt hoc probatur in. l. iiij. in prin. jͣ. ad. l. iul. ma. ibi conſilium ab ope: ut hic: ⁊. l. ſepe. jͣ. de uer. ſig. cuius re opera ⁊cͣ. Tamen circa hoc eſt aduerAlia plura circa opeꝫ dic ut dixi in. l. is qui opē tendum: quia quandoqꝫ prebetur tali auxiliuꝫ .sͣ. eo. ⁊. l. qui ſeruo. per to. legem. ſciente ſuperiore implorando ſimpliciter miſe¶ Op. diricordiam ut ſi procuro hic q aliquis exbāniaI quis uxori? atur hic ꝗ tur iſtud eſt licitum regulariter: ut. l. ſi fuerit. sͣ. uxor tenetur rerum amotarum. ¶ Con de re. du. ⁊. l. in metalluꝫ. jͣ. de penis. ⁊. l. diuus. tra. C. eo. l. fi.§. fi. So. intellige rerum amo. hoc fallit in eo qui eſſet damnatus pro crimine lexe eſt in factuꝫ propter res amotas ẜm Ia. de are. maieſtatis pro quo non licet ſupplicare: ut. l. ꝗ⁊ no. in. l. contraria. ¶ Item op. de. l. ⁊ ideo. ij. quis. C. ad. l. iul. maie. quandoqꝫ hoc ſit coram reſpon. sͣ. re. amo. glo. ſol. ꝙ ſeruus ibi non cōſuperiore in uia iuſticie: ut quia peto pronūciamiſit furtū: quia erat bone fidei. ideo tanꝙͣ pre R RRR ij

De furtis. qd̓ trāſit ro. cidit in penam falſi ⁊ cum aliquis reperitur in a ¶ Poſuit ſtans opeꝫ mulier non poteſt teneri. hic vero fe i. l. q̄ dotis. in ſcolis. carceribus ⁊ neſcitur ad cuius inſtantiam ſit de cit furtum. ¶ Item op. ad id quod dicit de cōſo. ma. in fi. Sꝫ ꝗd ſi ſco bet fieri bannimētum: ⁊ ſi nullus cōparet debet ſilio ⁊ uidetur ꝙ tex. ſibiipſi contradicat. ſo. diſed ego ꝯſilaris ad dodero. ꝙ ī. d. cunt quidam ꝙ ſequens reſponſum corrigit p̄relaxari. mū ꝓpriam l. ſi ego erat 9 ¶ Hic eſt etiam doctoris ſui cedens. vel uerius primo loquitur quando filiꝰ Si fugitiuum. ponus ⁊ ſingurō cōiūctiolegētis libꝝ caſtrenſe peculium non habebat. ſecundo quānis: qꝛ mari portauit: ⁊ laris caſus. Aduerte circa. l. iſtam primo not. ꝙ tus ⁊ vxor do habebat. ¶ Op. ꝙ in patrem actio famoſa ibi relaſſaue ſunt cōiūcti cuſtodes carcerum qui aliquos dimittūt de ma non detur. ſo. fateor ꝙ nō datur actio furti nec rit nec aliter .l. māifeſtiſſi dato rectoris non tenentur. ſed tenetur rector cuſtodiri mā alia actio famoſa: ſed datur actio in factum. mi.§. ſi. C. d̓ dauit ⁊ ſit ꝓ cuius mādato dimittit̉. ſed ſi quā actio dari de¶ Vltimo tene menti diſtinctionem hic poſitā ſurt. ⁊ tn̄ ibi ditus an do beat dabitur contra ipſuꝫ qui facit dimitti: ut. l. non p̄ſumit̉ in glo. ⁊. l. ſequitur.§. ſi rem. sͣ. de vſucap. circa ctor teneat̉ cōſenſiſſe ꝓ ne ꝗs. jͣ. de cuſt. re. ¶ Ulterius dicitur hic ꝙ da dic qd̓ non. qd̓ vide qd̓ no. Cy. in. l. i. in. viij. op. C. de ſer. fu opi. cōi facit ita tꝫ bal. in tur actio in duūuiros vt ipſi cedant actionem gi. ⁊ quod dixi in. d.§. ſi rem. Principiuꝫ huiꝰ qꝛ eſt ſpāle ī aucͣ. habita Contra immo actio competit ipſo iure ex ſtipu .l. inducebant quidaꝫ ad. q. ꝙ quando pro fur nauta ⁊ cau ad ſi. C. ne latione iſtorum officialium ſine ceſſione. vt. l. i. pōe. l. ij.§. re to imponitur pena corporalis puniatur filius fi. pro patre cipit. sͣ. nau. .§. exigere. sͣ. de magi. conue. So. dicit glo. con ⁊ eſt tex. per ſubtrahens patri quoniam habet vnde ſoluat. cau. ſta. in ꝯͣ arg. a ſpāli ī cedo de utili. ſed hic loquitur de directa. doct. ſcilicet corpus ſuum ſicut cum habet caſtrenſe riū videt̉ eē .l. i.§. parui. dicunt ⁊ bene ꝙ. l. ꝯtraria loquitur quando of ius cōe qd̓ peculium. ſed de hoc habuiſtis tex. in. l. reſpiciē .sͣ. nau. ca. not. ficials ſtipulatur nomine alterius ⁊ ad vtilitatē ſta. quia dodum.§. furta. jͣ. de penis. b ¶ Si fugi alterius. ſecus ſi ſtipulet̉ ad cautellam ⁊ defenctor tenetur o ¶ Circa ma tiuū. de ꝯſer ad legenduꝫ Si ſulphurarie. teriam huiuſionem ſui. tunc nulla actio competit niſi ceda uādo iudex nō ad cuſto tur ita loquitur hic. ¶ Sed quero que cautio anteqͣꝫ ſentē .§. dic: ut habuiſtis sͣ. e. l. ſi apes.§. i. diēdū librū. tiā ferat pōt fuit iſta quam duumuiri receperunt. glo. dicit Et ad iſtas Ex.§. ſequenti. petere ſibi queſt. bn̄ fa ꝙ iſta fuit cautio de rato. potius puto ꝙ iſta fu ¶ An teneatur bidellus ſi alius ꝙͣ famulus ſco caueri d̓ idē cit glo. no. ī it cautio de conſeruando duumuiros indēnes laris capiat librum ibi dimiſſum. nitate intel.l. rogaſti. in uel de defendendo eos: ut. l. cum ideꝫ. sͣ. d̓ pet. ligas tn̄ ẜm ¶ Hic.§. prin. in ver. bal. ī. l. i. C. Apud labeonem. ent̄ ſinguhere. quaꝫ glo. alleg. ⁊. l. ſi is a quo. sͣ. de rei vē alij. sͣ. ſi cer. de cōdi. ob pe. Quid āt di. ⁊ ſecundum hoc habes hic caſum ſatis pullaris nec repeirtur alibi. circa.§. noſtrum queri turp. cau. ut ſi in domo chꝝ tu habes ꝙ qui iudici dederit aliquid uel tur vtrum iſte uenditor ſiligīs liberetur cedenibi ꝑ eū. qd̓ amici mei re promiſerit ſibi ad hoc ut habeat ſententiam inſin. tene mēdo actionem. quidam dicunt ꝙ ſic: ut rug. nec poſui rē me ti. Et ꝗd in aꝫ vel aliter cidit in penam falſi: ut. jͣ. ad. l. cor. de fal. l. i.§. ij aliquid allegat. ſed pro eo allegat dy. sͣ. e. l. euꝫ ſindico. vid̓ eā cuſtodiri ſed illud debet intelligi quando promittitur ali qui. in princi. ⁊. l. cum quis.§. ſi debitorem. sͣ. d̓ bar. in. l. ſi a mādaui ſi ſit quid per quod ſibi acquiratur. ita loquitur. l. i. ſol. ⁊. l. ſi quis ſeruo. Alij dicunt contra. nam ſi reo.§. ſi. de ꝑdita an teſideiuſ. ff. ⁊ ī ⁊. ij. sͣ. de calū. ſed ſi promittitur tantū defenſio neat̉. dic ꝙ iſte ſiliginarius erat debitor in genere: ergo nō aucͣ. nouo iu nō ẜm Cy. de conſeruandoᵇ eum indēnem. tunc nō incidit liberatur interitu. ita dicit glo. Ad. ll. contrariaſ re. C. de pe. ⁊ bal. in. l. in in crimen falſi: vt hac. l. ¶ Tertio uos habetis reſpondet dy. quia in. l. eum qui erat debitor iudi. ⁊ bart. uitus. C. de hic in fine ꝙ ſi duūuiri non receperunt fideiuſſpeciei: merito interitu liberatur ſi ſine culpa de in. l. i. in fi. ꝓcu. ⁊ ē tex. de calū. per in. l. ſi ego. ī ſores ꝙ ipſi duumuiri nullo modo teneantur. ſinit poſſidere. Ad.§. ſi debitorem. ⁊ ad. l. ſi ꝗs bal. ī. l. ſi cōfi. ibi ſi cuſto Contra qui incaute dimittit ſeruum alienuꝫ de ſeruo. reſpondet ꝙ ibi fuit ſpeciale mandatum ſtitit d̓ pena dit ⁊cͣ. de iu tentum in carcere tenetur ei cuius intereſt. arg de ſoluendo certe perſone. hic autem fuit maniudi. vbi ēt re do. ⁊ Io. in. l. mancipia. circa fi. C. de ſer. fugi. ⁊. l. fi. in fi. dicit ſi dede datum generale: ut quia non deſignata certa ꝑ an. in rubri. rit pignꝰ ad depoſi. ī ad.jͣ. de cuſto. reo. So. debes hanc. l. intelligere ꝙ ſona cui ſolueretur. iſta opi. eſt glo. ⁊ Dy. ⁊ iſta iſtens tri de gl. ⁊ bal. di. ſpe. ꝗ aliſte ſeruus vt fugitiuus detinebatur in carcere. ſatis placet. arg. pro hoc. sͣ. de ſo. l. ſi homineꝫ. in. l. i. C. de le. tex. inſtit. ⁊ ignorabatur cuius eſſet: vt. l. liminarche. sͣ. de .§. ſi nullo. ¶ Ulterius iſta. l. inducitur in arg. magi. cōue. qui. mo. revide pau. de ſer. fugi. ⁊ ſic cuidaꝫ repoſcenti fuit redditus tā hi. obli.§. p̄ꝓ ſcolari: ut ſi alius ꝙͣ famulus ſuus uadat ad ca. in. l. eū ꝓ terea. ⁊ hic ſ ꝙͣ proprius cū alius contradictor: vt dominus bidellum pro libro: ⁊ ipſe ſibi tradidit non libe quo. ad fi. d̓ .l. i. in prin. non appareret. quod no. ꝓ rectore qui quādo retur bidellus. ita dicit dy. ⁊ non plus dicit. ſed inius voc. ⁊ ff. depo. bal. aliquem reperit in carceribus nec reperitur cau certe hic.§. loquitur in eo qui eſt debitor geneibi bal. in leetiā ponit in ctu. antiqua .d. aucͣ. hīta. ris. ſed bidellus eſt debitor ſpeciei certe: ⁊ ideo ſa quare ſit ibi: ſi factis bannimentis non repein fin. ⁊ not. eſt aduertendum. quandoqꝫ ſcolaris recedit ⁊ ritur aliquis qui faciat eum detineri poterit euꝫ bal. in. l. cer aſſignat librum bidello ſpecialiter ⁊ tunc viden licite relaxare: vt hic. ⁊ iaꝫ ego pluries fieri feci. ti. C. loca. ⁊ ibi cy. ⁊ bal. dum eſt cui bidellus reddidit. aut enim reddi¶ Quod Si quis de manu. pic diē ali in. l. filius. ī dit famulo conſueto aut ſocio conſueto: ita ꝙ ſi .§. inuitus. bi culpa non poteſt imputari ⁊ non tenetur: ut intelligas ſiue alius ſit ab eo ſuppoſitus ſiue nō de ꝓcu. niſi .l. eum qui.§. fi. ⁊. l. argentum. sͣ. commo. ⁊ ideꝫ ut. l. in furti.§. opem. sͣ. e. ⁊ ibi dixi. rō cōiūctōiſ ſanguinis īputo eadem ratione ſi reddidit alteri apportā Que erat Si quis maſſam. ratio dubi ducat tacitū ti aliquod ſignum cui deberet bidellus ueriſicōſenſuꝫ. vt militer credere: ſed ſi librum non aſſignauit bitandi. dicit glo. ratio eſt quia uidebatur ꝙ de.d. l. ſeruus dello. ſed ſimpliciter poſuit in ſcolis an teneacōis. de do. ſijſſet eſſe dominus per ſpecificationeꝫ. ſed hoc īter vi. ⁊ vx. tur bidellus. tex. videtur ꝙ ſic in. l. i. in fi. sͣ. nau. non eſt verum: quia non ſpecificauit bona fide ⁊ ita reꝑio cau. ſta. ſed certe ille tit. loquitur contra nautas ⁊ iſta ratio eſt generalis ad totum.§. preterea cau. ⁊ ſtabularios ſpecialiter contra ius commu in maſſa ⁊ in poculo eſt alia ratio: quia poteſt ne: ut. l. iij. in fi. eo. ti. ⁊ ibi no. ⁊ habuiſtis.sͣ. e. l. reduci ad aliam rudem materiam: vt. l. adeo.§. qui vas.§. ſi ego. vnde cum bidellus non ſit de cum quis. sͣ. de aqui. re. do. illis de iure communi nō tenetur. ſed magis di¶ Dy. ponit caſuꝫ Neqꝫ uerbo. per. l. ſi is qui ſimu cerem in eum debere dari actionem ẜm diſtinctionem. l. dominus horreoruꝫ. in prin. sͣ. loca. labat. jͣ. e. de hac. l. vidiſtis. sͣ. eo. l. qui ſeruo. in ⁊. l. ex diui. C. loca. prin. ⁊ in.§. plus pomponius. tenementi. Ex.§. ſequenti. 1 ¶ Ibi furā Si quis aſinum. ai animo. i. ¶ Qualiter ītelligatur ꝙ qui iudici dederit uel promiſerit aliquid ut pro ſe ferat ſententiam in non ſoluendi qd̓ pro tali vſu conſueuerat dare.

Vvij De furtis. l 31 ¶ Hoc eſt uerum ſi erto uel incerto: ut ibi dixi. alias ſecus. datur. vide Cum ticio. ratur in perſona. ſecus gl. in. l. mar z ¶ Hic.§. ē aliquātulū Si ſeruus. aimiciliſ. Dicit̉ hic ꝙ ac cellus. de v̓. ſi in qualitate perſone: ut. l. falſus.§. ſi ꝗs mihi. ſi. que dicit .sͣ. eo. tio furti euaneſcit ſi deſinat actoris intereſſe cō ꝙ rapina re ¶ Hanc materiaꝫ ha quirit rapto tra de. l. inter omnes. in princi. sͣ. eo. dicit glo. Si maiora. pes.sͣ. de dolo. in. l. arrem rapinā expone furti actione.i. condictiōe furtiua. Iſta ⁊ reꝫ raptā. bitrio.§. dolo cuius. sͣ. de dolo. expoſitio non poteſt ſuſtineri. nam cōdictio fui c ¶ Caſuſ ſpe ¶ In hoc quod dicitur hic tiua datur ſolum domino nō commodatario: cialis. vide Di linea. de margaritis ꝙ debꝫ dici nu caſum ſpālē vt. l. i. sͣ. de condi. fur. ⁊. l. fi.§. ſed cum in ſecunin quo rapimerus debes intelligere de margaritis groſſis da. C. eo. dicendum eſt ergo prout no. in. l. con pina eſt crique venduntur ad numerum. ſed de margaritiſ traria. quia ibi loquitur quando agitur actione men priuaminutis debet dici pondus uel menſura: ſicut ī furti ratione dominij. ſecus ſi ratione alterius ī tum. ⁊ vide vino frumento ⁊ ſimilibus: quia eſt eadeꝫ rō. bar. no. in. l. tereſſe ut. l. fullo.§. ſi actione. jͣ. e. Rationeꝫ aūt a f I ꝗi iu fi. ī. fi. sͣ. t. ii. t ¶ In diuerſitatis cogitetis per uos. hodie aūt iſtud rauerit Si quis iurauerti: tellige procederet ſine ſcrupulo cum cōmodatario nō Uide bald̓. hunc.§. ẜm ea que dixi. sͣ. e. l. ei qui. in. l. ſi. in. iij. detur actio furti niſi conueniatur commodati: opp. in prī. ¶ Hic eſt bonus.§. vt. d. l. fi. C. eo. unde ſi dominus eſt paratus acꝯi ſeruus. ¶Op. ꝙ in actiōe furC. eo. ⁊ ī. d. tionem remittere nunꝙͣ uidetur nata actio furl. is cui. ti nō habeatur ratio lucri: ut. l. ſi is cui. jͣ. e. Glo. ti cōmodatario. ¶ Item oppo. ꝙ iſte actiones ſo. hic multum no. non habeatur ratio lucri ꝑinuicem tolli debeant compenſatione quaten cipiendi cum alterius iniuria: ut in contrario. ſꝫ concurrunt ut. l. i. ⁊. ij. sͣ. de compen. ſolu. hic li hic percipit̉ ſine iniuria alterius. hoc tenet Dy cet ex utraqꝫ parte debeatur: ꝙͣtitas tamen ex sͣ. de dā. infe. l. proculus. ⁊ oēs. ⁊ ſic glo. que eſt vna parte eſt datio pro noxa in ſolutum. ⁊ ideo in. l. i. C. de ſen. q̄ pro eo quod intereſt. que diquoddāmodo ſpecies uidetur deberi cum ſit ī cit ꝙ hodie indiſtincte habetur ratio lucri. non electione d̓bitoris: merito compenſatio nō pōt dicit uerū: īmo hodie diſtinguitur ſicut ⁊ olim. obijci. uide glo. que incipit.i. ꝯditio ibi. ſed qua ¶ Opp. d̓ re ⁊cͣ. contra hoc uidetur tex. in. l. ſi ſeruus cōis ꝯi ſtatuliberum. inter oēs §. i. jͣ. eo. ideo intellige hanc glo. ut ibi dicam. in prin. sͣ. e. ſo. hic extitit conditio an̄ aditam he ¶ Circa ſecundum reſponſum querit glo. que reditatem. ⁊ ſic nō potuit cōmitti furtum ⁊ hec eſt ratio ꝙ ex contractatione ſerui commodaeſt una lectura. ⁊ ſecundū hanc lecturam hec. l. tarij non naſcitur actio furti: ſed ex cōtractatio non haberet dubium. ideo dicunt alij ꝙ hic fu ne ipſius cōmodararij oriretur. glo. non rn̄det: it res ſubrepta poſt aditam hereditatē. ante taſed dic ꝙ poteſt eſſe ratio ſecundum doc. quia men ꝙͣ adiretur iudex ꝯdictio extitit uel res pe quando cōmodatariꝰ ꝯtractat eſt perſona que rijt. ⁊ ſic ob. contrariuꝫ. ſed glo. rn̄det ꝙ hic expoteſt obligari cōmodanti cui danda eſt actio. tinguitur act. furti cōdictiōe furtiua. ſed. l. conſed quando ſeruus contractat non eſt perſona traria loquitur in actione penali. Alij ut Cy. ſeque poteſt obligari cōmodatario domino ſuo. quendo ultramō. ꝙ hic loquitur quando deſijt cui tunc daretur actio. certe iſta ratio procedit intereſſe ex cauſa que retrotrahit̉. ibi ꝟo ſecus ſecundum hec iura hodierna cum non debeat ut ar. pro hac ſolutio. jͣ. l. ſi uendidero.§. titius dari actio cōmodatario: ſed ipſi cōmodanti ſi uer. ꝙ ſi pecunia. ita no. per Cy. C. de fur. l. fin. vult: ut. d. l. fi. C. eo. dicendum eſſet hodie oblicirca prin. hoc non placet ꝙ in legatis conditio gari commodatarium ex perſona ſui. exiſtens trahatur retro: ut. l. ſi mater.§. eandem ¶ DemaCmcre Qui ferramenta. teria huiu ditor. l. sͣ. de excep. rei iudi. ⁊. l. i.§. i. sͣ. ad. ſil. ideo tene ſi quis in tā ſo. glo. ¶ Item op. de. l. ſi uendidero.§. cū aūt §. dixi.§. e. l. in furti.§. ope. tā. Uide ibi jͣ. e. ſo. fateor ꝙ conſideratur uerum preciū rei. 15 ¶ Hec ē gl. ⁊ bar. ⁊ Um creditor̄. at notāda ſed uerum precium eſt ꝙͣti res uendi poteſt hoī doc. ꝗ hoc tenent. ⁊ viqui ſciat conditionem ⁊ qualitatem eius: ut hic l. contra hanc. l. op. C. ui bo. rap. l. iij. dide omnino b ſIaſ ex ⁊. l. mortis cauſa capio.§. fi. sͣ. de don. cā mor. cunt quidam hic loquitur in dubio. ar. l. merito bar. in. d. l. domo. sͣ. pro ſocio. ſed ibi loquitur in caſu certo: ꝗa cō iij. in prin. ſīgularis lex I quis ex domo. C. de pig. in ſtabat ꝙ habebat animum lucrandi. uidete iſta Habes hic ſua lec. ¶ Hec eſt ſingularis lex: nec habet ſo. eſt uera in ſe ꝙͣtum ad actionē furti. ꝙ in du An robaria poſſet fieri concordanteꝫ. ¶ Op. jͣ. ui. bo. rap. l. i. ⁊ inſti. ui bio nō uidetur auferre animo lucrandi ſibi: ſed abſenti ad bo. rap. in prin. ubi qui rapit ui tenetur furti. di ut incumbat pignori ſuo. ſed ꝙͣtum ad penam. quaꝫ. l. ſi ita cit Pla. ſo. ſpāle in iſta rapina que cōmittitur ſi l. ſi quis in tātamᵈ uel ad penaꝫ edicti diui marremittit bal. ne uiolētia perſone cū perſona nō inuenit̉. hoc ci in. l. extat. quod me. ca. ⁊. l. creditores. jͣ. ad. in. c. i.§. ſi duo de pa. non placet glo. ⁊ ideo dicit ꝙ hic dicitur actiol. iu. de vi priua. Iſta ſo. non eſt bona: quia non tenē. ⁊ uide nem furti tolli. intellige per exactionem que eſt licet ſibi ius dicere etiam ut pignori incumbat. bald̓. in. l. ſi facta per actionem ui bo. rap. alias ſecus. Item quare dicit glo. ꝙ hic accepit ex ꝯuentione uel quis in tantam. in. viij. ſcias ꝙ Pla. per hāc. l. fundabat unā ſuaꝫ opiiudicis auctoritate. ⁊ hanc ſol. tenet Cy. in. l. ſi col. C. vnde ꝙ raptor non tenetur furti manifeſti etiaꝫ ſi ip̄e quis in tantam. in. vi. cōtrario. C. vnde vi. vi ⁊ bal. in. deprehendatur. ſed ipſe dicit contra caſum. l. ſi Iſte eſt notabilis.§. ⁊ d. l. i. vi bo. Interdum. non eſt alibi. vendidero.§. cuꝫ raptor. jͣ. e. ¶ Ultimo ſcias ꝙ rap. ⁊ hanc l. allegat gl. glo. dicit ꝙ hic eſt caſus ſpecialisᶜ in quo rapia Ex.§. ſequenti. ⁊ barto. ī. l. ¶ An liber hō poſſit ſe dare alteri ut torqueaeſt priuatum crimen. ita habuiſtis no. jͣ. de pu. infameꝫ. in tur: ⁊ per criminalem cauſam an tollatur ciuilis iudi. l. infamem prin. de pu. et an iudex maleficiorum poſſit incidenter coiudi. vtrum Ui iniurie cauſa. raptor tene gnoſcere de cauſa ciuili: ⁊ an procedat libellus at̉ furti made damno dato ſi dico peto eum puniri et com ¶ Opp. de. l. in furti.§. ope. sͣ. eo. ſolu. nifeſti. maxi demnari ⁊ rē mihi reſtitui ſeu damnū emēdari. ibi habuit animum: ut furaretur res ab alio cer me ſi depreR R R R i ij

De furtis. a ¶ Qui furē. habes hic. Uide qͥ ꝑ iſtū tex. dicunt bar. ⁊ bal. in. l. ſi ab hod ¶ Ut incidenter faciat. iudex maleficioꝝ pōt incideuter cognoſcere de ſtibus. ſolu. ma. in.§. i. ⁊ ſcripſi inſti. de ac.§. fuerat in. iiij. charta. ⁊ vtrum cā ciuili facit. l. quotiens. C. de iudi. facit ꝙ de conuerſo no. in. l. nullum. iudex inquirens poſſet dānare inquiſitū ad reſtituēdū dānū paſſo. vide .C. de teſti. ⁊ ibi bar. ⁊ no. Inno. in. c. cum oporteat. de accuſa. ⁊ dicit hic ang. in. l. ſi vacantia in vlt. q. C. de bo. va. lib. x. ⁊ vide bar. in. l. ſi defunbar. in eodem libello adde eundē. l. i. C. qn̄ actio ciuilis. ⁊ adde qꝛ bal. in cto. in fi. jͣ. de pub. iud. ⁊. l. pe. sͣ. de calū. ⁊ bal. in. l. ij. ad fi. C. de edē. adde .l. de poſſeſſione. C. vnde vi. tenet ꝯͣ bar. dicēs ꝙ in criminali nō venit in qd̓ no. bal. cidenter in in. l. qd̓ euitereſſe niſi ī tādi. de ꝯdi. caſu huiꝰ.§. ¶ Habes hicª ꝙ licet .i. jͣ. de pub. iud. Reſpondeo contra ipſum deobtur. cau. Qui furem. capere furem ⁊ ducere Et adde ad linquentem contra quem iudex maleficiorū po ⁊ in. l. ſi quiſ materiā bal. eum ad iudicem. Contra nemo debet ſibi diceteſt criminaliter cognoſcere contra eundem po ad ſe ſundū. in. d. l. ſi ꝗs re ius: vt. l. extat. sͣ. quod me. ca. ⁊. l. ſi quis in ī vlt. col. C. teſt cognoſcere in ciuili incidēter: ut hic. ſed cōad ſe fundū. ad. l. iul. de ⁊ ī. l. ꝯctos tantam. C. vnde vi. ⁊. l. ulti. C. de exhi. reis. Sol. tra tertiam perſonam non: ut. l. contraria. quod vi. ⁊ q̄ ibi di populos. v̓. ſpeciale eſt hic: quia ſi non liceret capere ip̄e au tene menti. cit. ¶ An o incidēter. iu fugeret ⁊ pro hoc facit. sͣ. eo. l. ſi quis in ſeruitu ¶ Opp. ibet poſſit xta hoc q̄ro Ihis qui rem. ae. i. in ac caꝑe maleſa te.§. fi. ⁊. l. capite quinto. jͣ. de adult. ⁊. l. ait prean ex vi ſtactorē. dic ꝙ tuti ⁊cͣ. vltra tor.§. ſi debitorem. sͣ. de his que in frau. credi. tione.§. ſi rem. sͣ. eo. glo. non ſol. ſo. ibi ſic ſi cōmiſit medietateꝫ ⁊. C. de iude. l. nullus. iſta eſt vna ſol. ⁊ vera. alij habebat retentioneꝫ occaſione debiti. idē ⁊ hic crimē publi repetat̉. C. dicunt ꝙ hic fuit datus a domino: vel ip̄emet ſe qn̄ habet retētioneꝫ ob aliquam cauſam occa de ſū. tri. ⁊ fi cū: ꝓ quo ꝗ de ca. ⁊ ꝑ eū dedit ſi erat liber vt eum torquerem ⁊ crimen ī libet poſſet ſione debiti. ¶ Item oppo. sͣ. eo. l. cum es.§. i. dē in. l. i. in accuſare: vt quirerē non ꝙ darem iudici. ſed ego dedi: vt. l. ſed ibi habebat cauſam ab alio ꝙͣ a fure ẜm dy. vlt. col. C. ſi .l. gn̄aliter. cum ſeruus s. de condi. ob cau. inquantum gl puta ibi intererat ſua retinere propter actioneꝫ a nō ꝯpe. iu ⁊ ibi bar. C. dicit de ſeruo. verum dicit per. d. l. cum ſeruus. de euictione. facit quod nota. sͣ. e. l. qui iniurie. de decurio. di. in. l. ij.§. hoc edicto. li. x. ſꝫ pone ſed inquantum dicit de libero homine videtur .§. fina. jͣ. vi bo. rap. latro accuſa mirabile ꝙ iſta glo. tenet ꝙ liber homo poteſt ꝑ bar. ⁊ bal. tus cōfeſſuſ I ſeruus cōmunis. ſe dare alteri: vt eum torqueat ad crimen inuein. l. qui de eſt ſe palam niendum. nam videtur contra: quia nemo ē do ¶ Hec. l. diuiditur in vi. partes. prima crimine. in ſurtū ⁊ pluvlt. col. C. q ra delicta fe minus membrorum ſuorum: vt. l. liber homo loquitur in ſeruo communi ſurripiente. ſecunaccu. qui di ciſſe. deinde .sͣ. ad. l. acquil. Preterea poteſtas torquēdiᵇ ē da de ſeruo pignorato. tertia d̓ ſeruo redibito cunt ꝙ ī cri ſuſpēdit̉ an meri imperij: ut. l. defenſores. C. de defen. ciui. quarta de ſeruo certo empto mandato alicuiꝰ. mīali nō po iſta cōfeſſio ⁊ in aucͣ. de teſti.§. ſcimus. quod tenet Guil. de teſt venire quinta de ſeruo depoſito. ſexta de ſeruo comꝓſit alijs qͣꝫ condānatio accuſatori qͦ cu. in. l. imperium. sͣ. de iuriſdi. om. iudi. ſed ea modato. ſecunda ibi: is etiam ⁊cͣ. tertia ibi: ideꝫ ad reſtituen ad bona fur que ſunt meri imperij non poſſunt pactis preto dicendum. quarta ibi: quod uero ad mandati dū rē ablatā to ſubtracta rum concedi: ut. l. priuatorum. C. de iuriſ. om. actionem. quinta ibi: idqꝫ euidentius. ſexta ibiniſi qn̄ d̓ ma io. an. īaddi. iudi. ergo male dicit glo. Preterea quis nō po leficio ꝯſtat ſpe. ī ti. d̓ ac circa commodatum vſqꝫ ad.§. locaui. not. tex. cuſa. in. iij. j ꝑ ꝯfeſſioneꝫ teſt ſe committere priuato: ut ſibi faciat iniuriā ibi communi diuidundo contineri ⁊cͣ. quia ⁊ nō alias. ⁊ te.§. i. v̓. ꝗd ut. l. i.§. vſqꝫ adeo. jͣ. de iniur. ⁊ ibi dicam. vnde not. eſt tex. ¶ Oppo. de. l. falſus.§. fi. sͣ. eo. ſol. qꝛ iudex inꝗ ſi latro: vide in libero homine puto ꝙ iſta glo. non dicat veactio furti non naſcitur: immo nata extinguitur ſitionis pōt tur dicere ꝙ ſolū accuſaincidēter cō ritatem. ¶ Secundo habetis notare ꝙ per criſi aliquis dominus efficeretur partis: ut. l. contori ſi ꝑ viā dēnare ad re minalem accuſationem tollitur ciuilis. cōtra. C. traria. ſed naſcitur actio communi diuidundo: inꝗſitionis. ſtitutionē ẜꝫ quando ciui. acti. cri. pre. l. i. glo. dicunt ſpeciale ut hic. contra hoc uidetur iſte tex. ij. reſponſo bal. in. l. ea ꝗ de quo dic iu caſu huius.§. quando ſic ciuiliter ⁊ extraorvt ꝑ bal. ī. l. ubi dicit ꝙ ꝑtē ſuaꝫ alienauit remanet actio. ſo. dem. in. xvi. .ij. ad fi. C. d̓ col. C. ꝗ ac. dinario modo duxit ad iudicem. ita tenet glo. intellige ꝙ partem ſuam alienauit ſocius nō ileden. ⁊ ang. cu. ⁊ de mahic ⁊ ubiqꝫ dicam in. l. ij.§. i. jͣ. ui bono. rapto. le cui erat furtum factum. naꝫ ſi ille alienaret nō in. l. i. sͣ. ti. i. teria adde ¶ Tertio habetis. dicitur hic ꝙ pecunia ſubre haberet communi diuidundo: quia alienauit: ⁊ bal. in. l. i. tex. in. l. pe. pta fuit reſtituta de mandato iudicis: hoc eſt ī. iiij. col. C. ſi aduer. linec haberet actionem furti: quia fuit dominus de iud. in. l. ber. ⁊ ibi no preſidis vel prefecti vigilum. inquantum lopartis: ut. d. l. falſus. penul. ⁊ ī. l. ta. bar. ⁊ ī. l. quitur de preſide eſt planum: ſed inquantum I ¶ Hoc eſt uemercalē. C ſi liberti. C. dicit de perfecto vigilum uidetur contra: quia Is etiam illud. rum niſi ſciens de condi. ob de admi. tu. de re ciuili cognoſcere non poteſt: ut. l. iij.§. i. tur. ca. per ⁊ adde ad dederit: ut. jͣ. in uer. ꝙ ſi ſciens. bar. in. l. i. in ſupra de officio. perfect. vigi. Reſpondeo in materiā ī. l. 1 ¶ Not. .iij. col. de pͥ .i. sͣ. fi. regū. Idem dicendum. ex ibi q hoc eſt mirabilis.§. iſte ꝙ iudex maleficiorum ua. delic. sͣ. ⁊ an eꝯͣ iucognoſcat de re ciuili: qui de re ciuili cognoſce b ¶ Ptās in his quod amplius ſit aduerte. ¶ Oppo. de dex in cā cire nō pōt: ut. l. ſolemuſ.§. latrunculator. sͣ. de iu torquendi. uili poſſit co .l. ſi heres generaliter. sͣ. de lega. primo ſolu. Bene facit di. tamen incidenter poterit cognoſcere de que noſcere inci glo. dicit aliud hic. quia hic ſua ſponte heres ſe qd̓ no. bart. dēter de cā ſtione ciuili deſcendente ex eodeꝫ facto: de quo obligauit. aliud in contrario: quia obligauit ſe in. l. alia.§. i. crimīali. dicriminaliter cognoſcit iubendo rem reſtitui. hic ſolu. matri. de neceſſitate ut heres. ſed certe idem eſt ibi qꝛ cit bar. eſt tex. ⁊ in. l. iiij.§. ſi dicatur. sͣ. fi. regun. Et per vbi bal. ⁊ an I ſerhic: ut ibi not. ¶ Quero quid uultᵉ dicere illa ge. rep̄henhoc dico ꝙ quando formatur libellus ſeu accu ſuus.§. littera dum dicit niſi ꝙ in his ⁊cͣ. pro cuius dedūt iſtā glo. idē. ꝙ ſatio. de dam. dato. uel de robaria facta dicenqd̓ no. claratione debetis ſcire ꝙ qn̄qꝫ in extimatione ſic in. l. hoc do peto eum puniri ⁊ condemnari. ⁊ rem mihi c ¶ Ut. l. iij. damni uel datione pro noxa eſt plus ꝙͣ ſint fru iure.§. fi. d̓ .§. i. Et ꝑ ſa reſtitui ſeu damnum emendari ꝙ talis libellus aqna. quot. ctus: quia ſeruus ualet plus ꝙͣ ſint fructus. tūc li. in. l. ſi ꝗs procedit: nec uidetur intentari ciuilis ⁊ crimi⁊ eſti. dicēdū non cogitur reſtituere fructus oppoſita compē ad ſe fundū. q̄ro ꝗd vult nalis in eodem libello contra. l. interdum. jͣ. de C. ad. l. iul. ſatione. idem ⁊ ſi tantum ſit in ſola noxe dediAdd̓ qd̓ no. publi. iudi. ſed uideor intentare criminalem tāde vi ⁊ ibi voluit bart. tione quantuꝫ ſint fructus: ⁊ plus eſt in extima no. ꝑ Cy. ⁊ tum: ⁊ incidenter implorare officiuꝫ iudicis: ut in. d. l. fi. ī fi. tione damni. ſi uero ſit tantum in extimatione incidenter faciatᵈ rem mihi reſtitui ſeu damnuꝫ de ꝯdi. in damni quantum eſt in fructibus minus autem de. s. emendari ẜm formam huius.§. ⁊. d.§. ſi dicat̉ eſt in noxe deditione. tunc non poteſt obijcere ſic intelligo. l. medicos. jͣ. de va. ⁊ extraor. cog. compenſationem propter facultatem quam ha ⁊. l. pe. sͣ. de calum. ⁊. l. quod euitandi. C. de cō bet dominus dandi pro noxa. ita dicit gl. hic. di. obtur. cau. cum multis ſi. facit ad hoc quod ¶ Contra iſtam glo. ⁊ tex. uidetur alia gl. in. l. no. per Cy. C. ad. l. iul. de vi. l. ſi quis ad ſe funqui iniurie.§. i. sͣ. eo. Poſſumus dicere ꝙ illa ī dum. ¶ Sed contra hoc op. de. l. defuncto.§. telligitur ẜm iſtaꝫ uidelicet ꝙ noxe deditio: tūc

VI De furtis. 132 impediat compenſationem quando in extimaras ſuo ſumptū ⁊ ſuo periculo: ut. l. ſuo ſumptu emendando tione ſerui eſt minus ꝙͣ ſit debitum. certe iſtud de ope. liber. Preterea debuit cogitare hoc dicit ꝙ nō: non uidetur uerum: quia ſpeciei ad quantitatē qꝛ in hoc cō poſſe euenire: ut. l. ſi quis domum.§. primo. non admittitur compenſatio: ut. l. ſi conuenetractu nō cō In contrarium quia officium ſuum non debet uenit caſus rit de pig. act. ⁊ ideo non eſt curandum quantū eſſe ſibi damnoſum: ut hic. ⁊ sͣ. quēadmo. teſta. fortuitus. ſꝫ ſit in extimatione ſerui: ſiue modicum ſiue muldiſcretꝰ dn̄s ape. l. hic ſi quis ex ſignatoribus. preterea offitum. Quare Ia. de are. dicit ꝙ iſta glo. non dibene faceret cium legationis eſt munus neceſſarium: ut. l. i. cit ueꝝ ſimpliciter: ⁊ quod hic dr̄ in tex. niſi ꝗd cōpatiendo .§. i. jͣ. de mune. ⁊ hono. ⁊. l. muneruꝫ.§. legati. ſibi in emen in his amplius. exponit in his: ſcilicet negocijs: ergo non debet ei eſſe nociuum in aliquo: ut. l. dando dam quia ſciens furem dedit uel furem non eſſe pronū iuxta gl. poſt legatum.§. aduocatum. sͣ. de his qui. ut in miſit: ut infra ſequitur. ita intelligit Ia. de are. .l. īter caſus dig. ⁊. l. cum poſtulaſſem. in fi. sͣ. de dam. infec. .§. nō oīa. h̓ Uidete credo ꝙ iſta glo. poſſet ſuſtineri quan⁊ per hoc uidetur eſſe reſponſum ad omnia iuallega. ⁊ vido ex vna parte eſt debitum quantitatis ſimpli ra contraria que loquuntur de procuratoribus de ꝑ odo. in citer ex alia parte eſt debitum quantitatis ⁊ ſpe.l. i. C. de le. cuius officium eſt uoluntarium. Finaliter diſtin ⁊ ꝑ Inno. in ciei alternatiue: vel ē debituꝫ quantitatis: ſed eſt guit ſic do. Io. aut illa ambaſiata fuit procura.c. ſicuti. de ſpecies in ſolutione: ut in cauſa noxali. ſi quidē ta: tunc nō dꝫ ſibi emendari: ſicut nec procura iureiū. ſic̄ ſi quis vult obijcere compenſationem ſimpliciter lucraret̉ dn̄o tori: ut. d. l. inter cauſas.§. non omnia. pro hoc ⁊ vult compenſare inuito tali debitore non polucraretur induco. sͣ. de excuſa. tu. l. tria oneraᶜ ibi non affe ⁊ ad hāc. q. teſt. ita loquitur glo. in. l. qui iniurie.§. i. ſed ſi ctata: ⁊ quod ibi no. ſi uero non fuit procurata bene ſaciut vult obijcere compenſationem conditionaliter iſta ambaſiata: ⁊ tunc aut portabat res non ne no. ꝑ bar. in hoc modo ſi eligeres mihi ſoluere quantitatem .l. i. C. de ſēceſſarias ad ambaſitam. utputa propter pomoppono tibi compenſationem. tunc non poteſt ten. que pro pam ſui duxit plures equos ꝙͣ deberet uel alias eo ꝙ ītereſt opponi: ⁊ ita loquitur iſta glo. hoc probatur ꝑ res: tunc non debet ſibi emendari: ut hic: quia in. viij. col. duas. ll. no. ad hoc prima eſt in. l. ſi debes. sͣ. de eſt quod ſibi imputetur: ut hic. in uerſi. hec. ita in. q. an hacompenſa. ubi loquitur in debito alternatiuo. ⁊ bēda ſit rō ī puto uera. ſi uero portauerit res neceſſarias ad .C. ſi maior fac. ra. non ha. l. v. ubi loquitur ī de tereſſe extrī ambaſiatam: tunc iſta debent ſibi emendari: ut ſecus ꝑ ſpe. bito quantitatis quando ſpecies eſt inſolutiōe. .l. cum duobus.§. damna: ⁊.§. quidam ſagariā in ti. de iud. Ex.§. ſequenti. .§. ſpāliter sͣ. pro ſo. qui tex. probant iſtam diſtinctionem. ¶ In actione mandati contraria uenit leuiſſiad fi. ⁊ ſacit ita determinat ille ſolēnis doctor. ſed hoc ē ueqd̓ no. doc. ma culpa ⁊ in actione depoſiti cōtraria: que darum ſi dicte res perierunt non alias periture. ſe in. l. qm̄. C. tur depoſitario contra dominum uenit leuiſſicus ſi alias periture fuiſſent naturaliter: ut in. d. ad. l. iul. de ma culpa: ut in prin. lect. Et an ambaſiatoribꝰ vi. vide ad .ll. probatur ẜm eundeꝫ do. Io. faſioli de piſis. captis uel mortuis cōmune teneatur ad emenhāc. q. l. ſoci ¶ Solēniſ.§. eſt iſte. ¶ Op. um ꝗ in eo. dam: ibi. Vltimo. T.ocaul. dicitur hic ꝙ conuenit ꝙ fru .ff. ꝓ ſocio. c C l. tria ctus eſſent pignori. contra immo etiam ſine cō Quod uero ad madati onera: facit uentione ſunt pignori: ut. l. in predijs. sͣ. in qui tex. in. l. uni¶ Noat. tex. ibi iuſtiſſime enim ⁊cͣ. primo not. cau. pi. ta. contra. ſo. dicunt quidam ꝙ uerum ē uerſi. C. de ꝙ officium ſuum nemini debet eſſe dānoſum. a ¶ Quod ꝙ fructus ſunt tacite obligati pro mercede. ſed le. li. x. ⁊. l. ꝗ vero actiōe ¶ Ad hoc oppo. glo. C. de dolo. l. i. ſo. vt in gl. data opera. tamen iſta tacita obligatio non ſufficeret: ut eiꝰ mādati. Idē ¶ Secundo no. ⁊ tene menti: quia alibi non re ex ꝗ. ca. ma. videt̉ ꝓbari cauſa dominus haberet furti actionem. requ ri peries ꝙ in actione mandatiª contraria uenit le in actōe mā tur eniꝫ ꝙ res fuerit expreſſe obligata: ut. l. ſi is dati ꝯͣria: ut uiſſima culpa. ¶ Tertio habes hic ꝙ in actioqui. jͣ. eo. ⁊ ideo hic ponit ꝙ fuit expreſſe conuē no. bar. in. l. ne depoſiti contraria que datur depoſitario cōtum. glo. hoc reprobat ⁊ dicit ꝙ tacita obligaqd̓ nerua. sͣ. tra dominum uenit leuiſſima culpa quod alibi depoſi. ver. tio ſufficit ad hoc ut competat actio furti. l. qui non reperies: ⁊ quod ueniat leuiſſima culpa ꝓviij. ⁊ verſi. ſeruum.§. ſi is qui. sͣ. de actio. ⁊ obliga. ⁊ ꝙ hic ſed quero. ⁊ batur: quia dominus ad id tenetur ad quod te dicit conueniat ſcilicet cauſa dubitationis tollē in ver. ix. pͥn nentur homines diligentiores. iſtud autem ut de. ideꝫ tenet in. d. l. ſi is qui. Contra uidetur te cipaliter q̄ſcitis eſt leuiſſima culpa: ⁊ plene dicam in. l. qd̓ ro. vide ī. l. nere. sͣ. eo. l. in actione.§. fi. ſcilicet ꝙ requiratur .iiij.§. mu nerua. sͣ. depoſi. ⁊ dicaꝫ in. l. contractus. jͣ. de re expreſſa obligatio. ⁊ iſtam opi. veram puto per tat sͣ. nau. gu. iu. Quarto no. ꝙ in actione commodati cō .d. l. ſi is qui. in princi. ⁊ ꝙ tacita obligatio non cau. ſtabū. traria non venit niſi dolus tm̄: ut hic. ⁊ habetiſ ſufficiat. eſt tex. in. l. interdum accidit ubi appab ¶ De amin. l. penult. sͣ. commoda. ¶ Vltimo hec. l. indubaſiatoribꝰ. ret ꝙ uxor non habet actionem furti pro re do An ambaſia citur in argu. ad. q. de ambaſiatoribusᵇ qui fue tali: licet ſit ſibi tacite obligata. nō ob. l. ſi ſeruū. toribus carunt capti uel in itinere mortui: an commune te .§. ſi is. sͣ. de actio. ⁊ obliga. ubi dicit ꝙ colonuſ ptis vel roneatur ad emendam. hec queſtio fuit bononie batis debeſurripuit aliquid ex fundo: ⁊ tenetur furti. nam de facto in perſona Io. an. tempore legati qui at emēdari ibi intelligo ꝙ ſurripuit aliquid ex fructibus ꝑdānū. Adde miſſus ad curiam in reditu fuit captus ⁊ derotinentibus ad dominum quod apparet: quia q̄ dixi poſt batus: tunc legatus uoluit ſcire utrum de iure ibi ſubijcit de act. l. acquilie: que domino nō da bar. in. l. leteneatur emendare damnum ⁊ omnes doct. di gatum. jͣ. de retur pro fructibus qui eſſent effecti coloni. ita adi. lega. ad xerunt ꝙ ſic de curialitate: non de iuris rigore: intelligo. l. iſtam ẜm iſtam glo. que dicit tacitaꝫ de qd̓ bal. in ut. l. inter cauſas.§. non omnia. sͣ. man. ⁊ ibi no. ſufficere ad actionem furti. ⁊ glo. que eſt. jͣ. e. l. ſi .c. i. an agna ſed alius antiquus doctor reperitur: qui tetigit is qui in prin. non dicit uerum. ¶ Item oppo. tus vel fili iſtam. q. multuꝫ ſolēniter: vt Io. faſioli de piſis: ī fi. queſiuit dr̄ hic in uer. ſed ⁊ ſi tu. ꝙ ſi emptor fructꝰ ꝑci ſi duꝫ vaſalcuius additionem habui de libro domini Cy. pit incidit in cauſam furtiuam. contra emptor lus vadit ad ⁊ dicit primo uidetur ꝙ non debeat fieri emen percipit bona fide ⁊ iuſto titulo. ergo non facit ſeruitia dn̄i da de iure: ut. l. inter cauſas.§. nō omnia. sͣ. mā. derobat̉ in furtum: quia non contractat animo furandi: ⁊ Preterea ambaſiatores habent certuꝫ ſalariū. itīere. an do ſic fructus non ſunt furtiui. huius timore dicit minus tene ergo ⁊cͣ. ut. l. idemqꝫ. uerſi. ſed ⁊ ſi ad uecturaꝫ quedam glo. hic: dic ut. sͣ. e. l. falſus.§. ſed ſi is atur ſibi de .s. manda. preterea cuꝫ debeat facere iſtas ope vult dicere ꝙ hic emptor percepit preſente coRRRR 11 iI

De furtis. Urtū. a ¶ Innoīaſuadere. glo. dicit intellige ꝙ hoc fecit in odiū lono: ⁊ ſic colonus ip̄e uidetur percipere: vt. d. ſo. illd̓ tis. Fallit ī domini: vel vt eius iram euitaret non ut ſeruus .§. ſed ſi is. hoc non placet: quia ẜm hoc tam in ꝯͣctibus in Nota aufugeret. hoc eſt truffa. quare dic ꝙ hoc ideo: primo caſu ꝙͣ in ſecundo fieret furtum ab ipſo ad ītellectuꝫ noīatis ẜm quia hoc ſcilicet aufugere eſt furtum irregulare .l. eos. C. e. bal. in. l. tracolono reſpectu pignoris: ſed tex. ⁊ gl. hoc hic ⁊ ideo puni ditionibus. ideo preſtans opem huic furto irregulari non non vult: quia primo caſu ſit furtuꝫ reſpectu pi tur recipiēs in. i. col. C. tenetur furti: niſi furtum ſit ſubſecutum: ut sͣ. gnoris. in ſecundo reſpectu dominij. Dicendū rē furatā. ſide pact. Et eo. l. qui ſeruo: ⁊ facit iſte tex. ad id quod dixi eſt ergo ꝙ iſte emptor ſciebat fundum locatum cut ipſe fur adde. glo. ⁊ .l. crimen: ⁊ .sͣ. e. l. in furti.§. ope. ꝙ ille qui preſtat opem bar. in. l. i. sͣ. ⁊ fructus percepit obligatos: ⁊ ita ītelligit Ia. ibi bal. C. ad de re. ꝑmū. ad aliquem euadendum: non videtur preſtare de are. ¶ Tertio oppo. dicitur hic ꝙ colonus .l. iul. de vi. ⁊ bal. in. d. l. opem maleficio iam facto: vt dixi. ſed cōtra hoc percipiendo fructus facit eos ſuos. contra non On po .i. C. de re. ꝑ uidetur. l. eos. C. eo. ubi receptauit euꝫ poſt fui ſoluto precio uel mercede non aufertur domin terit. ni mu. licꝫ bal. tum factuꝫ: ⁊ tenetur tanꝙͣ preſtans opeꝫ. So. ſi cauteneat ꝯtra nium: ut inſtitu. de re. diui.§. uendite. Solu. inſa. Uide bar bar. ibi ⁊ ſailludᶜ quod dixi habet locum in delicto iam cō tellige ꝙ hic erat precium ſolutum vel fides ha to. in. l. certi li. in. d. l. tra ſumato perfecto ⁊ finito. ſed. l. eos loquitur in bita de precio. ita dicit glo. quam uide ⁊ no. be ꝯdictio. ī pͥn ditionibus. furto. quod delictum: licet ſit conſumatum: taci. ſi certum ⁊ hoc ꝑ tex. ne. ¶ Uideamus an iſta glo. dicat uerum in ſe. pe. vbi pōit in. d. l. ſabimen adhuc durat: quia fur ſemper furatur doſcd̓o an dicat ueruꝫ quo ad iſtum.§. in ſe innuit remediuꝫ qͥ nus. d̓ ꝯͣhē. nec rem contractat: ut. l. inficiando.§. infans. jͣ. ꝙ non ſolum quo ad contractum emptionis ⁊ poſſꝫ fur eui empt. eo. ideo recipiendo furem cum re dat opem fur uenditionis: ſed etiam in alijs contractibus de tare infamib ¶ Ad.§. ⁊ to: quia illo tempore cum fureꝫ recipit facit fur am. inqͣꝫtū. Eſſꝫ beat precium eſſe ſolutum. vel fides de eo habi e ¶ Conſue videndū qd̓ tum: ideo tenetur. ta: ut hic uides in contractu locationis. idem in uit q̄ri. An no. ī. l. idem ¶ Hoc intelli contractibus innominatisª tenet glo. in. l. cum cōdēnatꝰ ex C. loc. ꝑ illū On poterlia ge niſi cauſa proponas. C. de dolo. in glo. ſuper verſi. remā.l. municipa tex. ⁊ in. l. ſi li vel inꝗſiti ſeruꝰ meuij. cognita pena fuerit aucta uel minuta: ut ſit. contra tenet glo. C. de pact. l. traditionibus. one ſit infa.§. fi. de ſti .l. quid ergo.§. pena grauior. sͣ. de his qui not in prima glo. C. de re. permu. l. i. ꝙ ſolum in cōmis. dic ut pu. ſeruo. ⁊ infa. ¶ Queritur an ſententia ſola ſine cauſa in tractu emptionis ⁊ uenditionis habeat locum dixi in. l. īfa bal. in. l. tra famet. glo. tangit hic ⁊ in. l. fi. jͣ. de pub. iudi. dic .§. uenditi. allegat glo. in alijs tranſfertur domi mē. jͣ. de pu. ditionibus. iudi. in. i. col. C. ut ibi. Conſueuit queriᵉ an condemnatus ex. l. nium precio etiam non ſoluto: uel fide de preTicio. de pactis. ⁊ municipali uel ex inquiſitione ſit infamis. dic ut cio non habita. puto iſtam glo. dicere ueritateꝫ a direbal. ī. l. ij. C. reprobatis alijs per tex. in. l. iij. sͣ. de pig. ac. vbi dixi in. l. infamen. de pub. iudi. cta via de re. ꝑmuEx. l. ſequenti. ⁊ lꝫ dn̄ium ſi redditur res pignorata non recepta ſolutiōe tenet cōtra trāſeat: non iſtam glo. ēt ¶ Dominium a quo tempore tranſeat in legauel habita fide d̓ ea nō remittit̉ pignus: ⁊ ſic nō tn̄ trāſit poſ quo ad caſū trāſfertur ius qd̓ erat apud dantē. nō ob.§. ven tarium. ſeſſio. glo. ē huius.§. ſed dite: quia intelligo ibi uenditionem large pro ¶ Nota ꝙ dominiuꝫ rei bal. ī. l. licet. ⁊ ibi bar. in L ICIO. legate directa viaʳ tranſit .l. i.§. vete in. iij. op. C. quolibet contractu: ex quo debet tranſferri dores. sͣ. de ac loca. tꝫ iſtaꝫ in legatarium. ¶ Contra hoc oppo. de miniuꝫ: ⁊ ſic large: ut. l. a ſtatuliberi a ceteris.§. ꝗren. poſ. in glo. videlicꝫ .l. cum uero.§. fi. sͣ. de fideicommiſ. liber. ſol. ut fina. sͣ. de ſta. libe. Ad predicta facit. l. procuꝙ fructꝰ fiūt donatiōe ca ibi. ¶ Item oppo. de ſeruitute. l. pomponius. rator.§. plane. sͣ. de tribu. ⁊ quod not. per doc. coloni: niſi mortis. in mercede ſoqua trāſit a dicit glo. ſolue: ut ibi: quia ibi teſtator legauit in. l. inciuile. C. de rei ven. ¶ Secundo videadie mortis luta vel ha rem heredis non ipſius teſtatoris: tunc eniꝫ nō mus an̄ iſta glo. dicat uerū quo ad.§. ⁊ inqͣtuꝫ bita fide de dn̄ium ipſo tranſit dominium in legatarium niſi traditione glo. dicit ꝙ merces ſit ſoluta non dicit uerū: ꝗa iure. tex. eſt illo caſu iam domini non intereſt: ⁊ ſic non hafacta: ut ibi. ⁊ in. l. ſi quis inquilinos.§. ſeruum. ⁊ ibi uid̓ no ta. ꝑ bar. jͣ. beret actionē furti: ſed in eo ꝙ dicit uel de p̄cio .sͣ. de lega. i. ⁊ no. in. l. ſi heredis ſeruus. eo. tit. fides habita dicit bene: quia dominus ꝑmitte⁊ ibi plene dixi. licet glo. aliter dicat in. l. ij. C. cō bat colono fructus percipere anteꝙͣ ſibi penſio munia de lega. tamen reprehenditur per doct. nem ſolueret: ⁊ iſtud permittere eſt habere fidē ¶ Quero dicitur hic ꝙ dominiuꝫ recta uia trā de precio ſeu de mercede: ut no. in. d.§. uendiſit in legatarium. quero a quo tempore tranſit: te. ⁊ in. d.§. plane. ¶ Quarto oppo. dicitur hic Reſpondeo ficte a tempore mortis: ut. l. i. ⁊. ij. ꝙ quando fructus percipiuntur ab alio ꝙͣ a co C. communia de lega. uere a die adite heredita lono non efficiuntur coloni. Contra. sͣ. eo. l. ſi tis: ut. l. ſi tibi homo.§. cum ſeruus. sͣ. de lega. i. apes.§. i. vbi fructus percipiuntur a fure ⁊ effiEx. l. ſequenti. ciūt̉ coloni. ſo. gl. dicit alius ꝑcepit ex volūtate ¶ An delicto conſumato ſit locus penitētie ibi coloni ibi ꝯtra volūtatē. videte ẜm hoc colonuſ reaſſume. efficeret̉ citius dn̄s qn̄ fructus ꝑcipiunt̉ ꝯtra ei ¶ Breuiter Ui ea mente. hoc intēdit. voluntatē ꝙͣ qn̄ fructus ꝑcipiunt̉ eiꝰ uoluntate quod eſt abſurdum. ⁊ ideo dico ꝙ in. l. ſi apes Qui tenetur ex delicto actiōe penali ori fructus non efficiunt̉ coloni: vt ibi dixi. ¶ Quī ginaliter non liberatur penitentia. hoc dicit in to oppo. ꝙ fructus effciantur emptoris. naꝫ cū .l. ſi quis nō dicam rapere doct. ſolebant tracta colonus haberet ius percipiendi eos: ⁊ facienre de hac materia. ego hic tractabo an ſit locus di ſuos poteſt hoc ius in alium tranſferre: ut. l. penitentie. ¶ Oppo. de. l. ſequitur.§. itē labeo in edibus.§. i. sͣ. de dona. ⁊. l. in uenditionibus. .sͣ. de vſuca. dicit glo. ibi vendidit ⁊ non tradiin princi. ⁊.§. i. sͣ. de bo. auc. iu. poſ. Reſpōdeo dit: ⁊ ſic non contractauit. vnde delictum non illud eſt uerum quando colonus haberet ius ꝑ fuit ibi perfectum. hic ſic. hoc eſt falſum quantū cipiendi fructus ſimpliciter ⁊ eſſet merces ſolu ad. l. illam. die ergo ut ibi not. quia ibi ex penitē ta. ſed mercede non ſoluta non uidetur ꝙ hatia purgatur uitium rei: quia deſinit eſſe furtiua beat poteſtatem vendendi fructus alteri cum ſi redijt in domini poteſtatem non autem libedebeant remanere in fundo obligati domino ꝓ ratur fur ab actione penali furti. ¶ Secundo mercede. ita debetis intelligere. l. iſtam. oppo. sͣ. de ſer. fugi. l. i.§. i. ſolu. glo ibi ignora1 ¶ Oppo. sͣ. d̓ ſer. coruit ipſum eſſe fugitiuuꝫ qui receptauit: ⁊ ſic fuit 5Artum. rup. l.i. in princi. ⁊.§. ꝑ in culpa hic in dolo. hoc eſt contra caſum illius

Vij De furtis. 133 Ui ea mente. Item op. Adde in materīa ꝙ ſi ſtatutū ꝑimit faciētem do quis euadit penā. Et ſunt ꝗdā caſus in ꝗbus pnīa nō ꝓdeſt: vt in beactū cū exercitio nō cōprehēdit ſaciētē actum ⁊ illū nō exequenteꝫ retico. de hereti. in. vi. in. c. ad abolendā. ⁊ in. c. excōicatus.§. credentes. vt eſt glo. in. c. auaricie. de elec. in vi. quā ibi ita declarat. d. domi. ſꝫ in crimine lexe maie. l. ꝗſꝗs. C. ad. l. iul. maie. in cōſētiēte ſibi mortē. ff. de in materia pone ꝙ lex punit conatū: an puniat̉ ſicut ⁊ factū pͥncipale. vibo eo. l. iij. i. rn̄. in extrahentē fugientē in eccleſia. C. de his ꝗ ad eccle. cō de ꝑ ſpec. in ti. de accu.§. i. ver. quid ſi ⁊ in materia eſt tex. in. l. i.§. fi. ⁊ ibi fu. in. l. fi.§. ſimiliter. Itē in caſu huius. l. qui eſt nouus caſus. adde ꝙ pe ꝑ ang. sͣ. qd̓ na q̄ imponi ꝗſqꝫ iur. ⁊ ī tur ipſo ſa .l. i. de exͣor .l. in princi. ubi dicit ꝙ eſt fur. Alij dicunt ꝙ ibi cto vel ipſo res poteſt reponi in priſtinum ſtatum: ſed in fo di. cri. ⁊ qd̓ iure nūqͣꝫ īloquitur in mulcta: hic in pena quod non plaro conſcientie accipitur pro ſola animi cōtritio habet̉. in. l. ponit̉ ꝓ accet: quia cum ibi ſit certa quantitas ſtatuta non aut facta.§. ne. ſed penitentia de qua hic loquitur non hatu imꝑfecto euētus. jͣ. de poteſt proprie dici mulcta: vt. l. aliud. jͣ. de uerbet locum in. l. hi qui ſanctam: vbi res ad priſtiſed ꝓ conſu pe. cui adde bo. ſignifica. quare dic ꝙ ibi delinquit quis in mato. nec num ſtatum reduci non poteſt. ¶ Item oppoꝙ in crimīe ſufficit īꝑſecitatus a re ſuper qua delinquitur: quia ſeruus de. l. ex hoc edicto.§. penul. sͣ. de aliena. iudic lexe maie. ⁊ ctus actus ī fugitiuus iuit ad eum vt eum retineret: ⁊ ideo patriā impu mu. ca. fac. ſo. dicit glo. ibi loquitur in extraor atrocioribꝰ gnare volēdicereꝫ ꝙ ſi in domo tui ſcolaris ueniunt pulli dinarijs criminibus: hic uero in ordinarijs. hoc ẜm pau. de tis punit̉ ſo alieni ⁊ tu retines eos mala fide animo comedē liaza. in cle. eſt contra. l. i. jͣ. de extraordi. crimi. dicit glo. q lus conatus .i. de ſta. mo di: poſtea penitētia ductus reddis ꝙ admittit̉ ibi actio que oritur ex delicto oritur ad ītereſſe ẜm ange. in na. in glo. ⁊ .d. l. i. in ſin. penitentia. Item oppo. sͣ. de in ius vocan. l. ꝙͣſed quia ex penitētia deſinit intereſſe merito pe ſimiliter no. qd̓ ꝗſqꝫ iur. uis. ſol. ibi ſpeciale. ratio ſpecialitatis eſt vt quiin. c. ꝑpetua nitentia admittitur. hic vero loquitur in delicto quod reaſſu de ele. li. vj. dam dicunt: quia ibi pater uel patronus non in quibus oritur actio ad penam. ¶ Item op mit archid. ⁊ eſt argu. ꝯͣ leditur. uel melior ratio eſt iſta ꝙ ſtatuatur ibi .xvij. q. i. ſi in aucͣ. ut iudi. ſine quo. ſuffra.§. ſi tibi. col. ij. gl in. l. ij.§. reergo. ⁊ not. aliquod ſpeciale contra filium uel libertum faci dicit ꝙ ibi fallit. mihi uidetur ꝙ ibi nihil ſit ſpe mouet. d̓ po in. l. ſi ꝗs nō lius admittitur penitentia. iſta poteſt eſſe ratio. ſtu. ⁊ no. i. l. ciale. nam ibi dicitur ꝙ niſi admoniti non emēdicā rapere ſed ⁊ ꝑtus. ¶ Item oppoª de. l. ſi conuenerit. sͣ. de iuriſd. dent puniuntur. vnde ibi delictum non eſt perde ep̄i. ⁊ cle. qd̓ me. cau. om. iudi. ſo. illa. l. nihil ad propoſitum. nam ibi ibi late per fectum niſi cum admoniti non emendauerint: vide bal. ī. l. bal. ⁊ in maloquitur in facto inualido: in quo locus eſt pemerito eſt locus penitentie. ¶ Item oppo. C. d̓ .i. de cōdi. ī teriaª vide de. pōit bal. nitentie. hic uero loquitur in delictis perfectis non nume. pecu. aucͣ. contra qui propriam. ⁊ in cy. in. l. is ꝗ in. l. ſi ꝗs nō ⁊ conſumatis. ¶ Ulterius opp. de. l. i. C. de cri. corpore: unde ſumitur de trien. ⁊ ſe. ſo. dico eo cū telo. d̓ ſic dicā rapere ca. Adde qd̓ ſtel. glo. que eſt hic dicit fallit ibi. tu dic melius modo ꝙ delictum ibi non fuit conſumatuꝫ/ nec .C. de ep̄i. ⁊ ſpe. in locis ꝙ ibi non fallit: ſed ſequens penitentia facit ceſ in penam inciderat: quia penituit anteꝙͣ partē cle. qn̄ āt di pal. videtur cat̉ īpōi pēa ſare preſumptionem precedentis doli. nam pri aggrauaret probatione. ¶ Item oppo. sͣ. de in ſing. dicere ip̄o iure uel mo videbatur decipere nunc cū oībus ſatiſfaꝙ oīa iura ⁊ offi. teſta. l. papinianus.§. meminiſſe: ⁊. C. d̓ his ip̄o facto. vi .ll. puniētes ciat apparet ꝙ non habuit animum decipienqui. ut indig. l. aliam. Reſpondeo ibi delictum de in. l. i. sͣ. conatū tāqͣꝫ di. ¶ Item oppo. de. l. ſi adulterium cum incede infami. omnino non eſt perfectum anteꝙͣ ſit deuentuꝫ factuꝫ pͥnciEt add̓ ꝙ. l. ſtu.§. i. jͣ. de adult. ſolu. eodem modo: quia ibi ad ſententiam. merito eſt locus penitentie. hoc pale ſunt ho ſi is qui cuꝫ penitentia ſequens declarat ab initio delictum die correcta probatur. in. l. qui cum maior.§. accuſaſſe. sͣ. de telo cū ſimi. ꝑ gn̓alē con non fuiſſe: ut ibi dixi. Item op. C. ne tu. uel cu. bo. liber. ⁊. l. in ſeruitute.§. petijſſe. eo. ti. ⁊ ſic de nō hꝫ locū ī ſtitutionem penis ſtatuvecti. condu. l. i. ſo. eodem modo ibi penitentia bet intelligi. C. loca. l. conductores: ⁊. l. non ab de quo per toꝝ ẜm bal. ſequens facit ceſſare preſumptionem doli in p̄re. C. unde vi. ¶ Ultimo oppo. in aucͣ. ſed no. bar. ī. l. i.§. ī. l. i.§. diuꝰ. diuꝰ de ſicc. terito. uel aliter ibi ſtatutum eſt ſpecialiter ꝯtra uo iure. C. de pena iudi. qui male iudica. ſol. eſt .ff. de ficca. ⁊ ꝑ inno. in tutorem aliquid. ideo facilius admittitur peniibi ſpeciale. ratio quia illa delicta corrumpēdo ⁊ bal. in. l. ſi materia ī. c. fugitiui. C. tentia: ut sͣ. dixi de filio ⁊ liberto. prima tamen iudicem cōmittuntur. ita occulte ꝙ expedit reiꝑpetuo. de de ſer. fug. ⁊ placet. ¶ Iteꝫ opp. de. l. i.§. ſi fecerit. de publipublice concedere ueniam alicui: ut producat elec. li. vj. ⁊ ī. d. l. ſi ꝗs n̄ tene menti dicit glo. fallit ibi. ⁊ hoc ſatis placet. ratio fallen ea in lucem: ⁊ eodem modo reſponde ad. l. edi dicā rape. ⁊ multū glo. di eſt: quia ibi remanent alie actiones per quas cto. jͣ. de iure fiſci: ⁊. C. de his qui ſe de. per totū ī materia vi no. ⁊ ibi bar de glo. ⁊ ibi actori eſt conſultū. uel actio ex illo edicto de pu titu. lib. x. ¶ Reaſſume ergo breuiter quantum to. in. l. fi. sͣ. bal. ī. l. ſi cō blicanis non eſt ab origine penaliſ: ut ibi patet. pertinet ad materiam noſtram in delicto perfede re. diui. ſtiterit. C. fi. ADDE an ¶ Item oppo. sͣ. quod metus cauſa. l. ſi cū exce cto: ⁊ conſumato: an ſit locus penitentie. diſtin regū. vbi di ſtāte ſtatuto cit̉ qd̓ quan ptione.§. ſatis clementer. dicit glo. fallit ibi. tu gue aūt loquimur de iure diuino: ⁊ conſcientie ꝙ ꝗ adultedo agit̉ ciui dic quod ibi loquitur in actione que ab origine aut humano. primo caſu eſt locus penitētie: ut riū nixus fu liter reꝗrit erit capite in epiſtola inter claras: ⁊ per Dy. in. c. peccatū. non eſt penalis: ⁊ ideo ſatiſfaciendo ⁊ penitenfactū conſupuniat̉ ⁊ ali do poteſt quis facere ne in penam incidat. hic ⁊ hoc indiſtincte. ſed contra. nonne dicit apomatū. Et no ꝗs ſentiens ta. ꝙ ſi ſtatu vero actio que ab initio eſt penalis: ⁊ eſt cōmiſſtolus qui peccauerit in ſpiritum ſanctuꝫ nunqͣ rumorē autū puniat vo ei remittetur. ergo ⁊ in foro conſciētie eſt aliqd̓ ſa commiſſo furto. ¶ Iteꝫ oppo. de. l. cogitatio fugiat debe lētē violare at capite pu nis penam. jͣ. de penis. ſolu. hic loquitur in deli delictum quod ex penitentia non remittit̉. Re ītelligitur.i. niri. bal. con ſpōdeo dicūt theologi ⁊ ēt magiſter ſententia cto perfecto ⁊ conſumato. ibi in eo qui cogitavoluntarie ſilio. cccvj. violantē ẜm rum ꝙ peccare in ſpiritum ſanctuꝫ eſt nunꝙͣ uel uitᵇ tantum ⁊ non perfecit: ⁊ ſic non eſt noſtra .iij. li. glo. in. l. fi. ⁊ b ¶ Qui cole penitere ⁊ ſic ē ultima deſperatio: merito nō materia. ¶ Iteꝫ oppo. C. de ſum. trinita. epiſto ibi bar. C. d̓ gitauit. quā remittitur cum nunꝙͣ peniteat. ¶ Secundo ca la inter claras. ubi dicit ꝙ eccleſia nūqͣ claudit re. diui. qd̓ do ī delictis no. ⁊ ibi dixi gremium redeunti. ſo. Dy. in. c. peccatum. extra ſu aut ex penitentia declaratur in preterituꝫ nō habeat locū ⁊ dixit bal. ī fuiſſe delictum: ⁊ admittitur penitentia: ut. l. i. de regū. iu. li. vj. dicit ꝙ aliud eſt de iure diuino pnīa. de qua .l. data oꝑa. .C. de cri. ſtelli. ⁊. l. i. C. ne tu. uel cu. uecti. cōdu. in hac. l. ad in foro conſcientie. aliud de iure noſtro in foro in. xxiij. col. qd̓ vide bal. ⁊. l. ſi adulterium cum inceſtu.§. i. jͣ. de adult. ſi ſeculari. ratio dicit Dy. quia de iure diuino faci .C. ꝗ accu. in. l. i. C. de non poſ. ꝙ uero non declaratur: ⁊ tunc aut eſt tale delictū lius delinquitur.ſ. ſola cogitatione ⁊ deliberati plus peti. ⁊ vbi īponit̉ ꝑ quod per penitentiam non poteſt reduci in prī one ⁊ ideo quia facilius delinquitur facilius ei in. l. ſi ꝗs in ſonalis pena ſuo: de inofſtinum ſtatum: ut homicidium ⁊ ſimilia. ⁊ ſine remittitur: ſed de iure noſtro quis non delinꝗt reꝗrit̉ actꝰ fi. teſta. ⁊ io. dubio penitentia non admittit̉: ut. d. l. hi qui ſā cogitando. ¶ Item oppo. C. de apoſtatis. l. hi cōſumatꝰ. ſe an. de iure cus in mino ctam. C. de apoſta. ſi uero poteſt reduci in priſti qui ſanctam. ſo. licet ibi loquatur in delicto ecpatro. c. cuꝫ ri pena quia num ſtatum. ⁊ tunc aut quis delinquit incitatuſ cleſiaſtico: tamen ibi loquitur in delicto punien laici. ſuꝑ prī tunc ſufficit ma gl. ī qua a re ſuper qua delinquit ⁊ admittit̉ penitentia: do in foro ciuili: non in foro cōſcientie. merito actū inchoa ponit caſus .l. i.§. i. sͣ. de ſer. fug. Aut delinquit alias: ⁊ tūc tū eſſe: ⁊ vid̓ non admittitur ibi penitentia. Preterea debeſ in ꝗbus nō qn̄ dicatur aut ex tali delicto oriebatur actio ad interreſſe ſcire ꝙ aliter accipitur penitētia hic: aliter in fo cōſumato d̓ actus īchoa aut ad penam. primo caſu locus eſt penitētie ſi licto penitē ro conſcientie. nam hic accipitur penitentia qn̄

De furtis. tus ⁊ qn̄ conſumatus. ⁊ an mandans teneat̉ de attentatis mandatarij ꝑ ⁊ hic repetit ang. ⁊ doc. ante ſali. in. l. i. C. d̓ rapt. virg. qͣꝫuis enī eſſet facta bal. in. l. nō ideo minus in pe. col. de accu. ⁊ adde tex. ⁊ ibi bar. ī. l. ꝗ ſeruo probatio cōtra pͥncipalem nō hꝫ obeſſe opē preſtāti: nec ſnīa lata cōtra eū .sͣ. e. an̄ accuſator vt euitet penā talionis poſſet penitere etiaꝫ in crimine .l. ſi veteris. de ſide inſtru. eſt ergo neceſſe contra ipſum ꝓbare ſurtū pͥn hereſis. vide bal. in. l. fi. C. de accuſa. ⁊ ſtatutum dictans ſi quis acceſſerit cipale ⁊ opē. ⁊ hoc vltimū tꝫ bal. in. l. iuris. in fi. C. ꝗbus res iudi. nō noad caſtrum nō cōprehendit illum ꝗ eſt in via ⁊ nō ꝑuenit ad caſtrum ẜm cet. vide pe. de ancha. in cōſilio. ccvj. in fi. ⁊ ſali. in. d. l. i. C. de rapt. virgi. bal. in. l. cuꝫ in pe. col. ⁊ te. d̓ do. an̄. vide bar. in nup. ⁊ d̓ iſta per eam deſinit intereſſe: vt. l. ex hoc edicto.§. cōſi. ccxlv. ī item placuit. sͣ. eo. ⁊. l. ſi quis vxori. in prin. sͣ. e. materia ple uer. abſolupe. sͣ. de alie. iudi. mu. cau. fac. aut oriebatur ad ſol. ibi committit̉ furtum: lꝫ nō naſcat̉ actio uel ne ꝑ Iac. de to pͥncipali penā. ⁊ tunc aut illa actio erat penalis ab origiobligatio furti. vnde poteſt teneri tanꝙͣ preſtās bel. in. d. l. fi poſſet ꝗs cō quis non di ne ⁊ non admittitur penitentia: ut hic cuꝫ ſi. fal opem. hic uero furtum nō cōmittitur. ¶ Vltīo dēnari d̓ au cam rapere lit̓ ī. l. ꝙͣuis. sͣ. de in ius vocā. ⁊ in aucͣ. ſed nouo xilio in fauo ex iſto.§. no. practicam maleficioꝝ quando pro ⁊ Io. an. in rē. vid̓ bar. iure. C. de pena iudi. qui ma. iudica. ratiōes di ceditur contra aliquem ꝙ ipſe preſtitit opeꝫ uel .d. regula. ī ī. l. adult̓.§. xi. sͣ. aut actio non erat penalis ab origine: ⁊ tūc penis ī mer auxilium ad aliquod maleficium oportet ꝙ pri ſi eo corꝑe cu. ⁊ do. an locus eſt penitentie: ut. l. i.§. ꝙ ſi fecerit. sͣ. d̓ pu us conſtetᵉ de maleficio prīcipali: ⁊ oportet ꝙ de adulte. to. de eo qui bli. ⁊. l. ſi cuꝫ exceptione.§. ſatis clementer. sͣ. qd̓ ADDE an conſtet in proceſſu qui fit contra auxiliantem. lꝫ mit. in poſcōfeſſio pͥnme. ca. Et predicta in delictis iam cōſumatis. eniꝫ principalis ſit contumax uel alio modo cō cā rei ẜ. ī. c. cipalis deIn delictis vero non cōſumatis dic ut dicitur ꝑ .i. ī vlt. char tra ipſuꝫ de maleficio conſtet: tamen hoc nō no linq̄ntis no ta. Et quid Cy. C. de epiſ. ⁊ cle. l. ſi quis non dicam rapere. ceat acceſſocet auxilianti. ut. l. denunciaſſe.§. fi. jͣ. de adulte. ſi ſtatutū pu rie delinquē ſed an in contractibus ſit locus penitentie. dic ⁊ ibi dixi tene menti. nit eūteꝫ ad ti bal. ꝯſilio vt per Cy. ⁊ glo. in. l. ſicut. C. de act. ⁊ ob. in vlti eccleſiā capi ¶ Uidiſtis sͣ. e. .xxxv. v. lib. Si ſtipulatus. ī cuius intereſt. mis uoluntatibus. dic ut plene dixi in. l. ſi quis. ēdā: an cop̄ Nficihendat eūtē in prin. teſta. sͣ. de leg. iij. ⁊ ꝑ Dy. in. c. qd̓ ſemel i ando. ⁊. l. itaqꝫ fullo. ⁊. l. ſequen. ꝓpe eccleſiā .§. īfās placuit. extra de regū. iur. lib. vj. ¶ Oppo. ad fi. ⁊ metu advnum furtū Aficiando. ⁊nidetur ꝙ re ¶ Dicitur uerſarioꝝ re eſt. Et iſta fa Iis qui rem. nie ſpaliter cedētē ⁊ nō quiratur contractatio omni modo: vt. l. ciūt ad. q. ꝙ audētē caꝑe ſi quiſ ſit dā ¶ Quero vtrum de actione furti reꝗra.iij.§. ſi reꝫ sͣ. de acqui. poſ. ſolu. fateor contravide bal. in natus ad ſtā tur ſpecialis obligatio. uidet̉ ꝙ ſic: ut hic. ⁊. l. ſi rium. ⁊ quod hic dicitur in fi. ꝓ ſuo habere de.q. incip̄. Ac dū in carce. ab eo. C. de ſer. pi. da. ma. Alij dicunt ꝙ ſufficit cuſatis. d̓ vi ſtinauit: intelligo ⁊ contractauit. hec eſt vera ſo. ribus: ēt vl turbatiua. ī generalis obligatio: ⁊ hoc tenet hic glo. ⁊ quod alie ſolu. dantur in glo. que ueritatem non contra decē di fi. itē qn̄ eſt es poſſit ap hic dicitur ſpeciali pactiōe.i. expreſſa ⁊ hoc pla tinēt ⁊ cōtra. d.§. ſi rem. pena impoſi pellare: ꝗa cet. tacita aūt non ſufficeret: vt dixi in. l. ſeruus 1 ¶ In actione furti habetur ra ta ipſo iure grauamē eſt So l lito. tio intereſſe quod eſt extra reꝫ cōis. sͣ. eo.§. locaui. nunqͣꝫ hꝫ lo cōtinuū ita cuꝫ pnīa. ita 1 ¶ Dic plene in. l. ſi domidixit bal. in hoc dicit. de hoc dixi in. l. in furti. in prin. sͣ. eo. dicit bal. in Si is Cui? nium. sͣ. e. titulo. .l. ij. de epiſ. Ex.§. ſequenti. aucͣ. habitaaudi. alleg. Ex.§. ſequenti. Qualiter in delictis que negligendo cōmittūi in vl. col. C. ſpec. in ti. de ¶ Quando ꝓcedit̉ cōtra auxiliantem oportet ne fi. ꝓ pa in rem extra ꝑſonaꝫ poſſit cognoſci: an ſint plu appel.§. reallegat glo. ꝙ prius cōſtet de delicto principalis. ſtat. ver. ſed ra uel unum: ibi. Circa primū. Et quid quādo in. d. cle. i. d̓ ꝗd tu dices p ¶ Uidetis hic ꝙ ꝯmittūt̉ plura delicta faciēdo: ibi. Qn̄qꝫ. Et an ſta. mo. adSi tu ticium. ille qui accipit nō cū ver. ſeq. de tex. glo. ⁊ ſtāte ſtatuto ꝙ ſi ꝗs luſerit ad azarduꝫ debeat bene facit. l. bar. ī. l. ſi fu eſt in dolo ⁊ ille qui facit accipi non tenetur fur certa pena puniri. ſi ꝗs vno ſero cū pluribus lu .ij. ff. qui. ex gitiui. in ver ti. ¶ Contra hoc oppo. sͣ. de iuriſ. om. iudi. l. ſi cau. ma. Ita dit: an debeat pluries puniri ibi. Sꝫ ꝓ. Et an ꝓ bo deprehē̄no. bal. ꝑ illā quis id quod.§. fi. ſol. ē iſta vt alias dixi. furtuꝫ ē hibitus ducere vltra tres famulos ſi ducat. xx. dant̉. C. de glo. magnaꝫ nomen iurisª: quia eſt cōtractatio rei aliene ⁊cͣ. ſer. fugi. an ſit vnū delictū. ⁊ an cum ſtatutum prohibet ibi in. l. ij. C. ADDE q ⁊ ideo niſi ſit animus furandi in faciēte non eſt in conuiuio nuptiali ꝙ nō poſſint adeſſe niſi. x. d̓ ẜ. ⁊ aqua. voluit Io. furtum. ſi furtum non eſt factum non poteſt diidē not. bal. domine ſi pater ⁊ filius uno die ducant uxorēan. in additi ꝑ illā gl. ma ci opem preſtitam eſſe furto. ſed in contrario ē onibus ad an poſſint in ꝯuiuio eſſe. xx. mulieres uide in fi gnā ibi ī. d. ſpec. ī ℟ica nomen actus: utputa ſi quis corrumpit album ¶ Hic eſt bonus.§. ⁊ breui.l. ij. C. de de ꝯſtitutio In ſans. ter hoc intendit. Pro toto tē pretoris ⁊cͣ. nam ſine doloᵇ ſiue ſine dolo albuꝫ epiſ. audien. nibus ꝙ ſtā corruptum ſit uere corruptuꝫ eſt. ⁊ ideo poteſt Bene facit pore furtū vnū ēᵈ: niſi fuerit poſſeſſio īterrupta. te ſtatuto ꝙ qd̓ no. bart. quis teneri faciens corrumpi tanꝙͣ preſtans do ſi ꝗs fuerit Item in actione furti inſpicitur quanti res plu in. l. pretor. inuētus por lum ad corrumpendum album vel tanꝙͣ faciēs rimi fuerit a principio a tempore furti facti. hoc .§. fi. d̓ ope. tare bladuꝫ corrūpi: licet principalis faciens nō ſit in dolo. dicit. ¶ Opp. ad hanc. l. ⁊ uidetur ꝙ plura fui noui nūc ia exͣ diſtrictū ¶ Contra hoc oppo. jͣ. ad. l. cor. de ſicc. l. nihil idem tꝫ Io. illud amitta ſunt: ut. l. ꝙͣuis sͣ. eo. circa principium. ⁊ glo. an. in. c. dile cum ſua glo. nam ibi homicidiuꝫ non eſt nomē tat ⁊ aīalia in. l. uulgaris. in princi. sͣ. eo. Reſpon. plura fui ctus. el. ij. d̓ ꝙ ſi ꝗs inuē iuris. ⁊ principalis faciens ibi non fuit in dolo ta ſunt: hoc eſt plures contractationes. tamen ī rapt. ⁊cͣ. vbi tus fuerit re ⁊ tamen tenetur tanꝙͣ preſtans opem. Reſpon dicit ꝙ quo ueritate unum furtum eſt continuatum per plu uertēdo ꝗa deo licet ibi faciens non ſit in dolo tn̄ nō impetiens īterlo penituit ꝙ ra tempora. ſic expreſſe patet in hoc.§. in prin. cutoria hꝫ a ditur quin ſit homicidium. ſed hic propter dedebet min ⁊ in fi. ideo ſemel pōt agi furti. Iteꝫ dicit̉ hic ꝙͣ ctum execu puniri. fectum doli impeditur ꝙ non eſt furtum. vnde duo furta plura ſunt quādo poſſeſſio fuit inter tiuuꝫ: vt ī ca Iis 5 non poteſt quis teneri tanꝙͣ preſtans opem. nā ſu illius ca. rupta ab alio fure. ⁊ tamen ſemel tantum poteſt ſ rē.§. ſi vt dixi vobis ille qui preſtat opeꝫ tenetur neceſqꝛ tūc ſemꝑ tu fici agi furti. contra. sͣ. titu. i. l. nunꝙͣ plura. Reſpon grauatur ap um. nomen ſario: quia eſt neceſſe ꝙ factum accedat facto: li deo ẜm ueritatem ſunt plura furta: quia uere fu pellare pōt. iuris. Adde cet obligatio obligationi non accedat. dixi. sͣ. e. it poſſeſſio interrupta. ẜm fictam poſſeſſionem ſed illud di qd̓ legitur ⁊ .l. qui ſeruo. ¶ Item oppo. de. d. l. qui ſeruo.§. cit eſſe veꝝ nunꝙͣ uidetur perdidiſſe: quia eam poterat reno. ⁊ ibi per dn̄s Pe. d̓ doc. in. d. l. ancha. quan .i.§. feciſſe. do quis gra .sͣ. de eo ꝑ quem factum eſt. uaretur pluries ſuꝑ eodē ꝑ diuerſas ſeu plures interlocutorias: qꝛ tūc b ¶ Nam ſine dolo. Adde qd̓ in ſimili. no. bar. in. l. ſi ꝗs obrepſerit. in. i. a quolibet ſemꝑ poterit appellare. alias ẜm eū ſequerēt̉ abſurdū: qꝛ ſi ꝗs .q. jͣ. de ſal. ⁊ ad iſta vide bal. ⁊ Imo. in. l. cum mulier. in. iij. col. ſo. matri. eſt dānatus in ꝑpetuū uel ad tp̄s ad ſtādum in carceribus ꝙ ſemꝑ poſſet c ¶ Quod prius cōſtet. Ita qn̄ iudex ꝓcedit ꝯͣ aliquē tanqͣꝫ auxiliū preſti appellare. qd̓ nō eſt dicēdū. ſed aduerte qꝛ bal. poſt ſpec. expreſſe tenet ꝯͣ: terit dꝫ primo in ipſo ꝓceſſu cōſtare principalē deliquiſſe. ⁊ no. bn̄ iſtud ut. sͣ. dixi. ſed poſt cogitaui ꝙ illud dictū bal. nō videt̉ oīno uerum. Nam dictuꝫ: qꝛ oēs ſequūtur. ⁊ ita tꝫ ⁊ practicat̉. maxime id qd̓ dicitur in fi. ⁊ videmus ꝙ ſi ꝗs eſt dānatus vltimo ſupplicio ſtatim efficit̉ ſeruus: ⁊ ſic cōcordat. l. i.§. itē ſciēdū ad ſille. Itē adde qd̓ tunc nō ſufficeret confeſſio ſemꝑ grauat̉: ut in. l. qui. vl. de pe. ⁊ tn̄ ſolū infra. x. dies pōt appellare: ut principalis ẜm bal. in ſuo cōfilio qd̓ incipit in xp̄i noīe d̓ accēſo delicto. patet ex ibi no. ꝑ bar. ⁊ ſimiliter eſt in dānato de ſurto ꝗ efficitur īfamis

VUII De furtis. 134 .l. nō pōt. sͣ. e. ⁊ in. l. furti. in prin. sͣ. de infa. pōt tn̄ ſolū appellare. jͣ. x. dies in vna rixa puniūtur ꝓ vno maleficio: etiā quo ad oēs: ut no. bar. ī. l. hoſ vt no. doc. in. d. l. furti. facit qd̓ no. in. l. fi. ſi a nō cōpe. iudi. C. ⁊ capi. paaccuſare.§. lege. de accuſa. ⁊ bar. in. l. i. in fi. C. vnde vi. ⁊ bal. in. l. cū rōni ſtoralis.§. i. de appel. ideo dicemus ꝙ neqꝫ a ſnīa lata expreſſe ꝙ aliꝗs ſit bus. in. iij. ⁊. iiij. q. C. ꝗ accu. nō poſ. ⁊ ut no. hic ange. ⁊ sͣ. retuli ad id qd̓ infamis poſſit ſemꝑ appellare. ⁊ ideo videt̉ opi. d. pe. mihi verior cū opi. dicit hic bar. de ꝓducente plures teſtes falſos. Adde bal. in. l. ꝗcunqꝫ in bal. ⁊ cū ſpe. trāſit ang. in aucͣ. hodie de app. ⁊ Mar. ſilimani. in ſuo tracta .ij. col. C. de ſer. fugi. ⁊ ibi ꝗd ſi cū teſtibus ꝓduxit inſtrumēta ſalſa. ⁊ ibi tu concor. ⁊ et ꝗd in mu mataſ. ī ſuo liere reꝑta tractatu de cuperare: ut. l. ſi quis in princi. ⁊. l. non uidetur ſi ſic quidē plures teſtes ꝓducantur ad vnum cū veſtibus carcere. bal. .sͣ. de acquiren. poſſeſ. ⁊ ideo uidetur vnum fur ꝓhibitis. effectuꝫ vna ē productio: ⁊ pro vno tantum deēt in. l. i. ad c ¶ Plurei tum. merito ſemel tantum poteſt agi. ſed in con fi. C. ſnīaꝫ re licto puniet̉. ar. l. illud. sͣ. ad. l. acquil. ⁊ quod di terminos. ſcin. nō poſ. trario ſunt plura delicta uere ⁊ ficte. ¶ Iuxta xi in dicta. l. nunꝙͣ plura. sͣ. titu. i. ſed ſi produca Hoc intelli⁊ ꝓ ſnīa bal. hoc quero. dixi ꝙ fur poteſt recuperare poſſeſtur ad diuerſos effectus tunc pro quolibet pugit verū hic bn̄ fac̄ qd̓ idē ſionem ab alio fure. quero quo iure. tex. hic diang. ſi eodē no. in. l. ius. nietur. argu. l. agraria. jͣ. de termi. mo. ⁊ in. d. l. tꝑe termīoſ cit ꝙ eā recuperat ab altero fure: nec dicit quo .C. de ꝓbanunꝙͣ plura. sͣ. titu. i. Idem dico ſi teſtis dixerit euulſit ſeu tu intellige: iure. glo. jͣ. eo. l. qui rem.§. i. dicit ꝙ recuperabit falſum ſuper diuerſis articulis. ſi illi articuli ten teſtes ꝓduvt ꝑ bal i. d. de facto. Ego dico ꝙ etiam de iure poteſt rexit: qꝛ īdētidunt ad unam concluſionem ⁊ unam uictoriaꝫ .l. i. C. ſentē. cuperare: ut ibi dicam. Modo circa iſtum.§. tas tꝑis fac reſcin. non vnum delictuꝫ eſt: ſi tenderent ad diuerſos effe idem eſſe de quia uos uidetis hic ꝙ continuatio tempopoſſ. Adde ctus eſſent plura. Ideꝫ dico de euellente termilictū. ut no. qd̓ no. anto. ris non ſequitur pluralitatem delictorum. ideo nos. ſi quidem eſſent plures lapides in vno logl. in. l. i. C. de bu. in. c. quero circa hanc. l. quando fiunt delicta circa vn̄ vi. ſecus co vnus terminus diceretur euulſus: tunc pro fi. ī. iiij. col. ſi diuerſis tē rem extra perſonam quomodo poſſum cognode fur. uno termino tantum puniretur: quia tendunt poribꝰ: qꝛ di ADDE ꝙ ſcere: an ſint plura delicta uel vnuꝫ: ⁊ ſic an uead eundem effectum ſi illi lapides eſſent in diuerſe erunt ange. cōſilio niāt imponende plures pene uel vna. Circa qd̓ uerſis locis: tunc pro quolibet puniretur: quia pene. ⁊ plu.cclvj. ſi didebes aduertere: quia quedam delicta commit res. l. vulga tenderent ad diuerſos effectus: ut dicta. l. agra cit ꝙ ſnīa ꝑ ris. in prin. tuntur negligendo: quedam faciendo. ¶ Circa petui carce ria. quedam ſunt delicta que habent cauſam .sͣ. e. optime ris ē nulla ⁊ primum ſcias ꝙ in delictis que negligendo cō ſucceſſiuamº. ⁊ hic aduerte quia iſtorum deliad. l. acquil. a iure ciuili mittuntur ſi quidem preceſſit diſpoſitio ſeu pre .l. illud.§. fi. ctorum quedam ſunt in quibus animus pluri reprobata. ⁊ ceptum de faciēdo: ⁊ ſi non fiat imponatur ped ¶ Cauſaꝫ ꝙ talit̓ dam mum operatur. exemplum ut ī heretico: ut ī diſucceſſiuam na: tunc dicitur eſſe commiſſa negligentia quan natus pōt a cta aucͣ. credentes. Item exempluꝫ in furto ubi dicit hic angere iniuria do eſt elapſum tempus ſtatutū in diſpoſitione: requiritur animus lucrandi. Item exemplum ī ge. ꝙ dicit̉ rum ꝯͣ magi uel ſi nō eſt appoſitum quando eſt elapſuꝫ temvnū dilictū retentione poſſeſſionis ubi requirit̉ animus: vt ſtratum ēt ſi quo ad pe pus tantum quod commode potuit explicari: hēat arbitri .l. iij. in prin. sͣ. de acquiren. poſſeſ. in iſtis ꝓ tonā: ſed ſunt um plenuꝫ ſed ſi inciperet a conditione: tunc diceretur eſſe to tempore unum maleficiuꝫ eſt. caſus eſt hic ni plura reſpe a ¶ Exēpluꝫ cōmiſſa negligentia qn̄ deſijt poſſe dari uel fieri ſi poſſeſſio interumpatur. ad idē facit. sͣ. de uſu ctu tꝑis ꝓce .l. aucͣ. Iſta ut. l. ita ſtipulatus. sͣ. de uerbo. obliga. ⁊. l. ſi ita dēdi ⁊ alioꝝ capi. l. ſi is qui pro emptore.§. penult. ⁊. l. ꝗ bofaciūt ad no ut nō. bart. ſtipulatus eſſem abs te: ⁊. l. inſulam. ⁊. l. continu ta. in. d. l. fi na fide.§. fina. eo. titu. ⁊ ideo ſi ego accuſarem reprobando ꝗs id qd̓. cū us.§. item qui inſulam. cum ſimi. eo. tit. hoc te te ꝙ tu occupaſti uel tenuiſti per vim aliquam glo. in. l. euꝫ ſi. ⁊ in. l. ſi fa net Inno. extra de preben. c. extirpande. hoc ēt qui in popu meam poſſeſſioneꝫ. uel retinuiſti per uiꝫ aliquā mi. de iuriſ. laribuſ. d̓ iu probatur per iura infraſcripta. Hoc premiſſo om. iudic. ⁊ ciuitatem uel caſtrum contra dominum. uel rereiur. dico ꝙ ſi aliquis fuerit negligens per longiſſi qd̓ no. bart. tinuiſti ſeruum meum ſi per plures annos eum ADDE ibi .jͣ. de ſepul. mum tempus totum hoc eſt vna negligentia ⁊ tenueris unum delictum eſt: niſi iſta retentio eſanimus plu viola. ī. l. iij. meretur unam penam: niſi ex pluralitate termirimū opera ſet interrupta: ut hoc.§. ⁊. l. quicunqꝫ. C. de ſer.§. ſi plures. tur pe. d̓ an norum ſtatutorum inducerētur plures negligē b ¶ Exēpluꝫ uis fugiti. Quedam ſunt in quibus animus nō cha. ꝯſi. v. aliꝗs. ꝗd in tie: probo primum: aliquis negligit uindicare tantum operatur: ſed magis actus corporeus. d ¶ Dicatur accedēte plu mortem defuncti: uel negligit petere curatoreꝫ ut portare arma uel portare ueſtes ſiricas ⁊ ſiunꝰ ludus. ries ad vxopatri furioſo: uel negligit redimere patrem caFallit̓ niſi milia: ⁊ que actuꝫ perſone mere concernunt. tūc rē alterius: unus a ban ptum ab hoſtibus: totum hoc eſt una negligen vt in. l. vulputo: quia iſta naturaliter interrumpatur: ⁊ tūc cho ludi re garis sͣ. eo. tia: ut. l. i. C. de his quibus ut indig. ⁊. C. de epi debeamus dicere ꝙ pro quolibet die ſit unum ceſſerit qui dic ꝙ punit̉ ſco. ⁊ cle. aucͣ. ſi captiui. ⁊. C. de epiſco. audien. mutato pro delictum: vt. l. foramen. sͣ. de ſerui. urba. predi. vna pena tā poſito rede aucͣ. liberi furioſi. ⁊ ideo ſi ſindicus comitatus tū. ⁊ ſi ſtatufacit. sͣ. eo. titu. l. quo deſtinauerat: ⁊ de ope. liat: lꝫ īcōtinē tū dicit ꝙ re qui maleficia tenetur denunciare ſtaret per plu be. l. i. Quidam ſunt actus qui habent quandā ti dicit̉ bis d̓ tinēs vxore res menſes nō dicerent̉ tot negligentie commiſ ſucceſſioneꝫ ex reiteratione. uerbi gratia. prohi linquere: ut alicuius pu ſe quot menſes fuerunt. ſed una tantum negli.l. i.§. ſi rē. sͣ bitum eſt ne uinum uendatur vltra. viij. denariniat̉ in cētū depoſiti. ẜm gentia. dixi predicta uera: niſi pluralitas termivnus retinu os pro qualibet fogliecta ſeu menſura tota una ang. hic. idē it per duos norum ſtatutorum aliud induceret. exemplum die uendididiſti. certe puto quot perſonis uen ī d̓ponēte ar meſes conti .l. aucͣ.ª credentes. C. de hereti. ubi per primam didiſti: ⁊ quot menſuras ſingulariter uendidi ma mutato nue multipli cōtumaciam excommunicatur poſtea ſi fuerit ꝓpoſito: ⁊ ſti tot ſunt delicta. ut. l. cuꝫ mācipiuꝫ. sͣ. de edil. cabitur vna ea reaſſumē contumax per annum plus punitur. ſimile in pena ẜꝫ bal. edic. ⁊. l. ſcire debemus. sͣ. de uerb. ob. ¶ Sed te ẜꝫ eū. idē ī. l. ſi duo ad miſſione in poſſeſſioneꝫ: que ſit in actione realipro huiuſmodi declaratione quero dicit ſtatu dicit ſi ſtatu fi.§. i. sͣ. de nam pro prima contumacia fit miſſio ſi eſt potū nō punit tum ſi quis luſerit ad azardum puniatur ad tāarbi. Itē ad ludētem uel ſtea contumax infra annum nō auditur poſtea: tum. modo luſiuno ſero cuꝫ pluribus ⁊ pluries materiā viarma ferētē niſi de proprietate: ut. l. ſi quis.§. ſed ⁊ ſi quis. de bar. in. l. vici ⁊ perdidi: an uideantur plures ludi ⁊ plu ſed inuētum libelloꝝ d̓ ac .C. de preſcrip. xxx. anno. ⁊ ideo ſi per iudicem ra delicta: Reſpondeo ex pluralitate uincendi cū armiſ uel cuſ. ⁊ bar. in uel per. l. eſſent ſtatuti certi termini ad aliquid ad ludū: qꝛ ⁊ perdendi non ſunt plura delicta: ſed puto qͥ .l. pōpo. de tūc ſi ꝗs plu facienduꝫ pro quolibet termino poſſet dici vna totus iſte dicatur unus ludus donec ſit habinego. geſt. ⁊ ries inuenit̉ neglgentia ⁊ vna cōtumacia: ⁊ pro qualibet im qd̓ dixi poſt tus pro completo ⁊ abſoluto recedentibus lupluries pubar. in. l. nūponitur noua pena. ¶ Quandoqꝫ committunnit̉: lꝫ ſit cō ſoribus: ut. l. contractus. C. de fide inſtrumen qͣꝫ plura. in tur plura delicta faciendo. hic eſt aduertēduꝫ: tinuatus lu nec eniꝫ poſſum dicere perfecte uiciſſe donec lu .iij. col. sͣ. de dus: qꝛ ad ī quia quedam ſunt delicta momentanea. quedā priua. delic. dus non ſit perfecte completus: quia adhuc ſu uētū fit rela vide q̄ dixi ſunt delicta ſucceſſiua momentanea. exemplum pereſt ſpes perditionis. multa enim poſſunt actio: ut. l. ꝗd poſt bart. in aliquisᵇ produxit plures teſtes falſos uel euulergo. in pͥn. cidere per que pecunia quam uici perdam ⁊ re .d. l. vulgade inſa. sͣ. ſa ſit plures terminosᶜ punietur ne pro quolibet cedat a me: vt. l. naturalem: ⁊ l. in laqueū. sͣ. de ris. Add̓ qd̓ cit. C. d̓ ſer. Dy. tāgit hoc in. l. nūqͣ plura. sͣ. titu. i. ⁊ ibi dicit oīa cōmiſſa acquiren. re. do. facit. l. qui cum maior.§. accu. fugi. l. ſi fu

De furtis. gitiui ſerui. ta non dicit̉ libelli due ſuntˢ glo. prima dicit ꝙ erat libellus ſaſſe. sͣ. de bo. liber. ⁊. l. in ſeruitute.§. petijſſe. e. adde hͦ bal. leſio ſed ſola repudij alij dicūt ꝙ erat libellus quo ꝯtinebat̉ titu. ⁊ ideo aliud eſt hic ꝙͣ dixerim. sͣ. in vendiin. l. quicun duricia dicit̉ tione uini: quia ibi in perſona cuiuſlibet ⁊ in qͣ quidaꝫ debitor ſempronie ꝗ poſtea aufugit ꝑꝑ qꝫ. in. ij. col. ẜm bal. in. l. hanc oppoſitioneꝫ iſta ſcd̓a placet. ¶ Scd̓o q̄libet menſura eſt perfecta uēditio. nec ſupereſt eo. ti. milites. ī fi. a ¶ Rn̄deo .C. de teſta. ro unde naſcatur actio iſta furti. glo. dicit ex eo ſpes reſcindēde illiꝰ uēditionis. Itē circa ludū licet. Adde mi. adde gl. dico ꝙ ex pluralitate perſonarum cum quibus ꝙ legit iſtum libellum: hoc non eſt ueruꝫ: ut. l. ſi bar. ⁊ doct. qd̓ angꝯͣriū vnā ſimul ego ludo nō dicantur plura delicta. quis uxoris.§. neqꝫ uerbo. sͣ. eo. dicendum eſt in. l. iij.§. latenet quem beo. de acꝗ. videas. ergo ꝙ iſta actio furti naſcatur ex furto. ⁊ ex cōnam ille perſone cum quibus ego ludo non diEredi poſ. ⁊ qd̓ di cuntur offenſe a me. ſed magis offēditur reſputractatione ipſorum libellorum. h tarie. cit̉ hic de lu blica. ideo vnuꝫ eſt delictuꝫ: ut. l. ſi plures. sͣ. ar. quero cro radicaUi re ſibi. fur. ce. Eadem ratione dico. dicit ſtatutum ꝙ vide no. per to adde qꝛ glo. ange. ⁊ verius no. ī nullus poſſit ducere vltra tres famulos ⁊ aliꝗs ¶ Dicitur hic Si quis altert? ꝙ ſur por nō .l. i.§. ſi quiſ bart. in. l. fi. duxit. xx. certe vnum delictum eſt: non auteꝫ eſt .C. vnde vi .ff. de itenevnum delictum pro quolibet famulo vltra nupoteſt agere. contra. sͣ. e. l. inficiando.§. infans re actuqꝫ pͥ⁊ qd̓ no. bar merum debituꝫ ducto: ſed pro omnibus ē vnuꝫ dicit glo. ꝙ ibi recuperauerit de facto. Uidete to. poſt glo. in. l. ſed nec Emcum ipſi offendātur ex tali ductione. ſed magis domini. immo poteſt fur poſſeſſionem recupelegatarius. proreſpublica que eſt vna offenditur ab vno ducen rare de iure uel condictione certi uel triticaria. de ꝯdi. fur. nia. te vltra numerum. Eadem ratione ſi ſtatutum .sͣ. de condi. tritica. l. ij. Circa hoc uide qd̓ not. vbi oīno vi due ſunt gl. deas. dicit ꝙ nemo poſſit habere ad conuiuium vltra per Cy. C. eo. l. fi. circa princi. ibi ſequitur ex ho Uide bal. in I is .l. ſi ea. C. ꝗ decem perſonas ſub certa pena. certe ſi habuit neſta ⁊cͣ. ¶ Ulterius dicitur hic in fi. ꝙ poteſt ſ cui.§ accuſa. non .xxx. uel. xl. unum delictuꝫ eſt pro omnibus qui agere contra vtrunqꝫ condi. furti. contra. C. de eiꝰ rei poſ. condi. furti. l. i. ſolu. glo. ⁊ dicit ꝙ hic debꝫ diſtīexcedunt numerum: ut dictuꝫ eſt. ¶ Iuxta hoc alteriꝰ iniuUi re ria. Nota qͣ q.§ ſi ꝗſ quero de queſtione quam uidi de facto piſis. gui aut prius fuit conſecutus rem a primo ⁊ nō nō dicit̉ īter alteri. Dicebat ſtatutum ꝙ ad nuptias nō poſſunt cō tollitur condictio furtiua contra alium. aut prieſſe meuꝫ ſi bal. no. in. l. us fuit conſecutus extimationem: ⁊ tunc condi uitari ſeu inuitari niſi. xij. domine. modo quidē ab anaſtaſio ego lucrum ducebat uxorem ipſe ⁊ filius ſuus: utruꝫ poſſint ctio tollitur. uide hanc glo. que incipit alterius in ver. extra qd̓ capiebaꝫ cū alterius ī q̄rit̉. C. mā. cōuitari. xxiiij. domine: tanꝙͣ ſint due nuptie an iuiuria. iſta gl. ē corrupta ſcriptoris uitio ⁊ vult iuria amitto allegat hūc .xij. tantū. Reſpondeo lꝫª duo ſint matrimonia: dicere totum contrarium ⁊ debet dicere ſic. aut adde glo. in tex. ẜm eum ⁊ iſto reſpectu poſſunt dici due nuptie: tamen prius fuit conſecutus extimationem ⁊ non tolvalde nota. .l. ſi ꝗs vxo rē.§. pe. sͣ. e. quia fit uno tēpore ſimul quo ad ſolēnitatē vni ꝙ fur halitur condictio furtiua. aut prius conſecutus fu bet remediū quā ad hoc ce nuptie dicuntur: ut. l. patris ⁊ filij. sͣ. de vulg it rem. ⁊ tunc tollitur nota. alleg. ad recuperā ⁊ pupil. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ hec ſufficiant. 1 ¶ Opp. furtuꝫ bar. in. l. padū poſſeſſio Ui ſaccum. non commituit̉ 6 ¶ Non habꝫ rētes in pͥn. nem contra y Ereditari c. quis per aliuꝫ C. d̓ teſtib furē. adde ēt ſine animo: ut. l. i.§. i. sͣ. eo. hic dicitur cō vbi dicit̉ ꝙ bal. in. d. l. fi quod per ſe habere nō poteſt. hoc dicit rarium. ergo male. Reſpondeo lꝫ hic nō ſit aniꝗs nō dicit na. in. i. col. cum duabus. ll. ſequentibus. ¶ Opp. de. l. eos mus principaliter furandi ſaccum acceſſorie eſt nocere fiſco C. eo. ⁊ eſt in fi. C. de uſuris. glo. hic dat duas ſolutiones: tamen talis animus. ſimile habetis sͣ. eo. l. eum lꝫ q̄rat ipſuꝫ tex. in. c. ī litpͥuare lucro teris. de reut in ea habes. aliam ſolutionem dat glo. in. l. qui.§. non ſolum. Item iſtam. l. habetis canoni ſibi adueniē ſti. ſpoli. adlabeo. in fi. sͣ. de uſucapio. de hoc per Dy. in cazatam in decretis. l. diſtin. capitu. qui ſaccum te cuꝫ dāno de Salice. ⁊ pi. quod alicui non licet. de regu. iur. lib. vj. ¶ Ultimo nota caſus in quibus non committi vel iniuria Cy. ī. l. i. C. ¶ Queroᵇ que eſt ratio ꝙ rei hereditarie nō ſit alteriꝰ. ⁊ ad tur furtum. uide glo. de ꝯdi. fur. hoc add̓ nofurtum niſi in iſtis caſibus? Reſpondeo furtum I ven 1 ¶ Puto tamen ta. ꝑ bart. in ſdidero I debitol. arca hanc. l. ꝙ ſi eſt cōtractatio rei aliene inuito domino ⁊cͣ. ſed ſ .l. i. in. x. col. .§. cuꝫ res hereditaria non habet dominum ergo ⁊cͣ. debitor anteꝙͣ cōdemnetur paratus ſit verſi. venio raptor quead vlti. ꝑteꝫ ſed in iſtis caſibus eſt perſona cōmodatarij crero vtrū. An ſoluere debituꝫ ꝙ liberetur ab actione furti: ut de ſenten. q̄ raptor ſit fur ditoris ⁊ uſufructuarij qui repreſentat perſonā .l. fullo.§. qui ancillam. jͣ. eo. l. qui iniurie.§. i. sͣ. ꝓ eo qd̓ īter manifeſtus. ⁊ ideo ſit furtum in his caſibus rei hereditarie. eodem. eſt. adde tn̄ vide. sͣ. eo. l. 1 ¶ Oppo. de. l. rei cōꝙ qn̄ lucruꝫ Ex. l. ſequenti. ſi quis ex do f I lS Cut. munis. sͣ. pro ſo. ⁊. l. q eſt radicatū mo. ¶ Quādo agitur furti ratione dominij extima priuatio luſeruum.§. ſi is. sͣ. de actio. ⁊ oblig. ſolutur dominium. ⁊ quando ratione intereſſe exticri dicit̉ dā ꝙ hic dicit furti. dic ideſt cōditione furtiua. nā matur intereſſe. nuꝫ ẜm bal. actio furti penalis non tollitur per perſecutori ⁊ Cy. ī. l. cū ¶ Ibi cuꝫ te. in. i. col. Iuendidero. auteꝫ. No. am: lꝫ hodie forte ſecus ut glo. dicit. ¶ Quero C. de dona. que eſt ratio ꝙ actio commodati tollitur per cō ꝙ quando agitur actione furti ratione ante nupt. ⁊ dictionem furtiuam ipſo iure. ſed ꝯdictio furti dominij extimatur dominium. quando agitur ad no. h̓ adde bal. in. l. ua per actionem commodati ope exceptionis. ratione intereſſe ipſuꝫ intereſſe extimatur. tene fina. in pͥnc. Reſpondeo quia condictio furtiua eſt plenior menti. de hoc plene dixi. sͣ. eo. l. in furti. in. iij. oppo. ut glo. dicit. Ex.§. ſequenti. C. e. ⁊ pͥua91 ¶ Hic eſt.§. notandus ⁊ re ſiſcum pe ¶ An omnis raptor ſit fur manifeſtus. Eius rC. eſt glo. multarum legum. na ſibi debi ¶ Hic eſt bonus Cum raptora⁊ ſingularis text. ¶ Oppo. de. l. cum es.§. i. sͣ. eo. ſolu. bene poteſt agere actione furti bonefidei poſſeſſor: ſed ibi furti. ſcilicet manifeſti. ¶ Quero vtrumᶠ om non quod extimetur dominiuꝫ ac ſi uſucepiſſꝫ. nis raptor ſit fur manifeſtus quidam dicunt ꝙ Item oppo. ⁊ uidetur ꝙ etiam habeatur lucri ſic: quia publice ⁊ manifeſte rapit. ueritas eſt in ratio: ut. l. ſi quis uxor.§. penult. sͣ. eo. ſol. ibi lo contrarium: quia ad hoc ut quis ſit fur manifequitur in lucro quod percipitur ſine alterius in ſtus requiritur ꝙ reprehendatur uel poſt eum iuria. ſecus in lucro quod percipitur cum alteclametur: nec ſufficit ſola uiſio: ut. sͣ. eo. l. ij. ⁊. l. rius iniuriaᵉ ut uſucapiēdo: ut hic quod eſt no ſi quis in ſeruitute. unde raptor ita demuꝫ erit tabile multum. fur maniſtus ſi contra eum clametur ſeu occur¶ Quero ꝗd rat̉. ¶ Ulterius hic dicitur ꝙ ille ꝗ preſtat opē Empronia. cātinebant iſti raptori non tenetur furti manifeſti: contra. jͣ. vi

VN De tigno iniuncto. 13 5 Utlo bono. rapto. l. i. glo. dicit. fateor ꝙ tenetur furti ⁊ nota. per Iaco. de are. ⁊ Cy. in. l. ſi de poſſeſ.§. qui tarius nō te nec manifeſti: licet plura dixerit contra. ſed furtabuſione. C. de probatio. eadeꝫ ratione ſi inſtrumē net̉ reddere ti manifeſti non tenetur niſi deprehendatur. las. rn̄deo ſi inſtrumētuꝫ tum cancellatum reperitur penes tertiam perquidē. Qūo debiti debiIſtud vltimum quod glo. dicit non eſt uerum. ſonam preſumitur debitum preceſſiſſe ⁊ ſolutio ꝓbet̉ inſtru tori ſed cre nam etiam ſi deprehendatur opem preſtare nō nem eſſe factam. sͣ. eo. l. qui tabulas. Et per hoc mentuꝫ can ditori ꝑ gl. eſt manifeſtus fur: ut dixi. sͣ. eo. l. is qui opeꝫ. nō cellatū uide ⁊ doc. in. l. p̄ iaꝫ dixi duo uerba. primo ego ſolui pro ticio cō habetis hic alia. ī. l. labeo. sͣ. tor. circa pͥn demnationem: ⁊ reperitur condemnatio cācelde ꝑactis. ⁊ ci. ī uer. me¶ Iſte.§. eſt notandus. lata: ⁊ pecunia ſoluta in camera communis. cer Si ticiūS. primo loquitur quādo fal ibi dixi. ⁊ qd̓ uꝫ. ff. d̓ edē. te licet ſit cancellata condemnatio. tamen preſu ibi no. bart. ⁊ debito ſoſus procurator indebitum recipit. ſecundo quā in. l. tabulas luto credimitur cōdemnatio preceſſiſſe. preterea tota die .sͣ. eo. ⁊ qd̓ do recepit debitum. tertio ponit quaſdam que tor tenet̉ da in curia epiſcopi per inſtrumentum cancellatuꝫ ibi dixi barre inſtrumē ſtiones circa predicta. ſecunda: ibi. Quod ſi pe redditum debitori ꝓbatur debituꝫ eſſe ſolutū. tū debiti de h̓ ſētit ꝙ illa cunia. tertia ibi. Falſus autem. uide litterā. Hic bitori. l. diſſit plena pro In dicitur ꝙ nomine eiuſdem quantitatis habꝫ lo batio uideli ſolute. C. de I quis ex bonis. mne cet ſi inſtrucōdi. ſine cā cum condictio indebiti: ⁊ condictio furtiua. ibi una facti. ideſt iudicij facti ſuper furmētū cancel ⁊ hic adde ¶ Contra condictio indebiti preſupponit doto ſimul commiſſo. latuꝫ reꝑiat̉ ange. in. l. ſi minium eſſe tranſlatum: ut. l. fi. sͣ. de uſufru. quē unus poſt penes debi S cuius intereſt. admo. caue. vbi nemo condicit rem ſuam ⁊cͣ. ſꝫ toreꝫ qui nō Cy. C. de te ſta. ⁊ diſcreſit domeſticondictio furtiua preſupponit dominium non 1 ¶ Oppo. dicitur hic ca ꝑſona ꝓ pat ange. ibi eſſe tranſlatum: ut. l. i. sͣ. de condi. furti. Sol. cō Item is cui? ꝙis ꝗ habet ex teſtaab his q̄ dibet̉ debituꝫ dictio furtiua fuit nata tempore ſolutiōis: quo cit bar. uide eſſe ſolutuꝫ. mento actionem: non habet actioneꝫ furti. Cō tempore ſoluens erat dominus. ſed condictio io. an. ⁊ do. idem ſentit tra. sͣ. eo. l. ſi dominiuꝫ: ⁊. l. ſi is qui.§. i. ſol. intelanto. in. c. ac bar. ⁊ expreſ indebiti naſcitur tempore ratihabitionis quo lige hic ꝙ res erat ſibi obligata ſub conditione cepimus de ſius ſulgo. ī deſinit eſſe dominus. ¶ Sed contra hoc opp. uel non erat res hereditatia: ut not. in. l. ſi is ꝗ. fide inſtru. .d. l. labeo. ⁊ ſi deſijt eſſe dominus: ergo extinguitur condiADDE ꝙ do. anto. in .§. i. sͣ. eo. bart. ſequit̉ .c. clerici. el ctio furtiua: ut. l. ⁊ ideo. sͣ. de condi. furti. ſolu. 5 ¶ Nota iſtaꝫ. l. bal. conſilio .ij. ut lite pē hic deſinit eſſe dominus abſqꝫ ſuo facto. ergo I libertus. ꝙ quādo iſti de .cclxxxj. priden. ⁊ Cy. ī non extinguitur dicta condictio furtiua: vt. d. l. mo lib. de qͦ meſtici furantur nō oritur actio furti qd̓ .d. l. ſi d̓ poſ ⁊ ideo. ¶ Item oppo. dicitur hic in ſecundo re uide ꝑ eūdē ſeſſione. con eſt uerum ſi res modica ſubtrahatur: ut. l. reſpicōſilio. cciij. trariū ſentit ſponſo. ꝙ per ratihabitionem extinguitur actio ciendum.§. furta domeſtica. jͣ. de penis. .iiij. lib. xl. in. l. poſt. furti. contra. in. l. inter omnes in principio. sͣ. e. Emi.1 ¶ De hoc dic ut qꝫ. in fi. glo. ſolu. hic deſijt intereſſe ex cauſa que retrotrahiReditori. plene habuiſtis. m niſſe. mag. d̓ pac. No. h̓ tur. ibi nō. ¶ Ultimo circa materiam huius. l. quā ibi ſeꝗt̉ not. in. l. eum qui.§. idem ſcribit. sͣ. eo. tex. ꝙ ꝓ fur guil. de cu. dic ut in. l. falſus. sͣ. eo. ⁊. l. ſi procuratori fal. sͣ. d̓ ¶ De hoc dic: ut. l. īter om to poteſt ꝗs bal. iac. but. condi. ob cau. Ullo. nes sͣ. eo. ⁊. l. qui iniurie.§ extraordina ⁊ tenēt ꝙ ſi 31 ¶ Nota text. ibi rie pūiri cri debitor erit .i. sͣ. eo. titu. Qui rem ticit. neqꝫ dominiū ne minalit̓ bal. ꝑſona ſuſpe¶ Exemplum ponit gl. per. l. in. l. ſi pꝰ gl. cta poterit qꝫ poſſeſſio. ¶ Oppo. ꝙ ille qui non habet doMCNO. impuberem.§. i. sͣ. eo. ¶ Opp. .sͣ. ti. i. d̓ferri ſacra minium uel poſſeſſionem habeat actionem furADDE pe. .jͣ. de parrici. l. utrum. Reſpondeo hic debes in mentū ī ſup ti: ut. l. ſi is qui in principio. sͣ. eo. ⁊. l. rem inſpide ancha. cō plemētū ꝓtelligere in eo qui non poteſt facere furtum pro ſilio. cviiij. ī bationis: ut ciendam sͣ. eo. ſolū fateor ꝙ hic tex. debet ſuppter defectum conſilij ⁊ intellectus: ⁊ ideo non ultimis uer no. gl. ⁊ bal. pleri ꝙ non habeat ius in re nec ad eum pertipoteſt teneri tanꝙͣ preſtans opeꝫ furto: quia nō bis. in. d.§. ille. nebat periculum rarione cuſtodie. ¶ Ultimo pau. de caſt. eſt talis perſona que poſſet fingi ꝙ faciat furtū ¶ De tigno quero dicitur hic ꝙ habet locū condictio inde ī. d. l. labeo. ſed in. l. contraria alia ratione non poterat com iniūcto. Ru aliter dicit biti ⁊ condictio furtiua. ¶ Quero ad quid den mittere parricidium. brica. puto opinio tur ille actiones. Azo in ſumma de cōdictio. in 6 ¶ Hec lex eſt bo neꝫ bar. eſſe debi. in.§. datur. dicit ꝙ condictio indebiti tān Eminiſſe. na ex quo habes c ¶ Rubriueriorē per cā. Practi tum datur ad poſſeſſionem que ſtatim fuit trāſiſtum tex. ⁊ ꝙ pro furto agitur criminaliter. ⁊ qualicā huius ti. d̓. l. cyrogra lata in illum falſum procuratorem. ſed cōdictio ter imponatur iſta pena criminaliter vidiſtis. jͣ. uide in ſpe. phum. in v̓. furtiua datur ratione dominij ipſi ſoluenti. ⁊ ſic in ti. de con de penis. l. capitalium.§. famoſos. libertuſ. ubi diuerſis reſpectibus iſte condictiones dantur. ſecra. eccle. preſupponit̉ uel alta. uer. ꝙ iſta p̄ſum ¶ Rubrica de tigno iniuncto. ⁊ quod ⁊cͣ. ⁊ ptio ſit tanUllo qui ancillam. ibi uideas. ta ut īducat ¶ De hoc dic: ut in. l. verum. sͣ. eo. ¶ Glo. continuat rubricamᵉ: dic ut habetis in liberationeꝫ Ex.§. ſequenti. in effectu. ⁊ ea. Supra dictum eſt de furtis in genere. ſed ꝗa ad predicta ¶ An per inſtrumentum debiti cancellatum ꝓ quedam ſunt in ſpecie. ideo ponit titu. de tigno adde ꝙ nobetur ſolutio debiti. iniuncto. Item dicit glo. ꝙ rubrica ponitur fa¶ Hic eſt bonus miliariter. uel poteſt dicere ⁊ addere de furto ꝓ Qui tabulas. gͣ ⁊ notabilis. no. tigno iniuncto. ⁊ hec eſt uerior vt patet ex prin. tex. ibi: quia ex his debitum ⁊cͣ. Ex quo habes .l. i. jͣ. eo. quod eſt utile ꝓpter ea que infra dicā. ꝙ per inſtrumentum cancellatum probatur de Ex. l. ſequenti. bitum ſolutum. ¶ Quero an hoc ſit ueruꝫ. Re ¶ Quot actiones dentur contra eum qui dolo ſpondeo ſi quidemª tabule cancellate reperiun malo iniunxit tignum alienum in muris ſuis. tur penes creditorem ille tabule probant debitum preceſſiſſe: ⁊ ſolutuꝫ eſſe. hoc modo poteſt Ex. xii. tabularū intelligi hic. ſed ſi reperiuntur penes debitoreꝫ ¶ Oppo. de prin. huius. l. ad fineꝫ tunc ſi debitor eſſet perſona domeſtica creditoReſpondeo non poteſt vendicari ris non probaret debitum ſolutum: niſi probares tanꝙͣ a poſſidente: ut in princi. ret illud ſibi redditum: ut. l. i.§. ille autem. C. de ſed tanꝙͣ ab eo qui dolo deſijt poſſidere ſic vt lati. li. tol. ſed ſi nō ē domeſtica ꝑſona probat̉ d̓ in fi. Iteꝫ nō poſſum te cōuenire ut omnino rebitum ſolutū: vt. l. ſi cyrographuꝫ. sͣ. de proba. ſtituas: ut in prin. ſed ut contra te iuret̉ in liteꝫ

Si quis teſta. li. eſſe iuſ. fue. ſic: ut. l. ꝗ res in fi. sͣ. de ſo. ¶ Quero quot actio gere.§. ꝙͣuis. sͣ. de iure patrona. mihi uidet̉ cōnes dant̉ ꝯtra iſtuꝫ qui dolo malo iniuxit tignū tra: ut sͣ. eo. l. proxi.§. tigni. ubi dicitur ꝙ tigni alienum in edibus uel muris ſuis. glo. dicit ꝗnappellatione continentur tegule ⁊cͣ. ⁊ quis duqꝫ.ſ. actio furti. cōdictio furtiua. actio de tigno bitat ꝙ tegula poſſet accipi ſine deformitate ⁊ iniuncto. ⁊ actio ad exhibendum. ⁊ rei uendica alia poni. certe nemo. ad ſuam rationem cuꝫ ditio. Sed quero an̄ vna iſtarum per aliam tollat̉ cit ceſſat ratio. dico ꝙ non ceſſat ratio. eſt enim dicam. jͣ. l. proxima. alia ratio: quia tegule per ſe nō cenſentur: ut. l. ¶ Si quis Ex. l. ſequenti. rerum mixtura. sͣ. de uſucapio. ⁊. l. euꝫ qui edes teſta. li. eſſe ¶ Cum quinqꝫ actiones cōpetant contra iniūeodem titulo. iuſſus fuerit gentem tignum quomodo vna per aliaꝫ tollat̉. Rubrica. ¶ Si quis teſtamento liber eſſe iuſſus fuerit. Et an ſi tignū abſqꝫ deformitate ediuꝫ poſſit ſe Rubrica. b ¶ Glo. cō parari an debeat tolli. ¶ Glo continuatᵇ ut in ea habes. Iteꝫ dicit gl. tinuat. Forꝙ hec rubrica non ponitur materialiter ſed ſimā aūt libel Ed ſi proponas. li. vide ī ſpe. gnificatiue. uel ponit uerba edicti. hoc non plade furtis.§. ¶ Oppo. sͣ. l. ꝓxi. in princi. Sol. nō pocet: ut. jͣ. eo. l. i.§. non autem. uel ponit ſummari .i. ver. pone teſt uendicari ut extimatur ut ibi: ſed ut iuretur um titulum. de iſtis duabus tene quam uis: vt plerunqꝫ. in litem ſic: ut hic. ⁊. l. qui res. in fi. sͣ. de ſolu. dicam in. d.§. non autem. ¶ Secundo oppo. extra glo. ꝙ per actionem ti Ex. l. ſequenti. gni iniuncti tollat̉ rei vendicatio: ut inſti. de re. ¶ Prefectus romanus non liberatur a debitiſ diui.§. appellatione. glo. ibi ſoluit ꝙ hic fuit acdolo contractis per incoronationem breui fien tum non tn̄ exactum: ⁊ ſic nō tollitur electione dam de imperatore nec illi qui feſtinant ad de vna iſtaꝝ actionum per aliam ſed perceptione linquendum propter pacem fiendam de proxi ¶ Quero cum quinqꝫ actiones competant cōmo debent gaudere beneficio pacis. tra iſtum ut uidiſtis.s. eo. l. proxima. quomodo ¶ Hec tollatur vna ꝑ aliam. glo. in. l. in rem.§. tignum I dolo malo. autem .sͣ. de rei uendi. tractat plenius iſtam materiam actio. quero que ē actio. dicūt quidā ꝙͣ alibi. ⁊ etiam in. d.§. appellatione. dicit ꝙ rei actio in factū q̄ deſcendit ex quoliuendicatio ⁊ actio ad exhibendum ⁊ condictio bet edicto: ut. l. iiij.§. an tamen. sͣ. d̓ furtiua tolluntur ad inuicem: quia ſunt rei ꝑſedam. infect. ⁊. l. fina. sͣ. de eo per quem fac. eſt. cutorie. Item tollitur actio tigni iniuncti in eo Alij dicunt ꝙ eſt condictio ex. l. ut. sͣ. de condi ꝙ in iſto duplo continet ipſam reꝫ nō in pena. ex lege. l. i. quod non placet: quia illa. l. intelligiactio uero tigni iniuncti tollit perſecutorias ꝑtur quando actio introducitur noua lege: ſcilꝫ ceptione cū in illo duplo inſit res: ut dictuꝫ ē ac ciuili. ſecus ſi pretoria: quia tunc ſemper compe tionem vero furti non tollunt actiones dicte rei tit actio in factuꝫ in dubio ut dictū ē. ¶ Quero ꝑſecutorie. nec actio de tigno iniuncto tollit ac vbi eſt pretoris edictum in hac materia dicunt tionem furti: niſi in eo ſimplo qd̓ eſt pena. eodē quidam ꝙ eſt in rubrica. quod non placet: ut di modo actio furti cum ſit mere penalis nō tollit xi ſuper ea. Alij dicunt ꝙ non habemus uerba perſecutorias: ſed tollit actionem tigni iniuncti edicti ſed eius mentem: ut hic in principio. qd̓ in eo qd̓ eſt penalis. Pe. de bel. perti. in hoc ꝙ ſatis placet. ¶ Quero dicitur hic ꝙ pro tali fur dicit de iſtis actionibus penalibus dicit contra to ceſſat actio furti ciuilis: quid de actione furti glo. nam qn̄ ſunt due actiones penales que hamanifeſti que eſt pretoria. glo. dicit idem: licet bent ſe ut genus ⁊ ſpecies: tunc uerum diceret Mar. dixerit contrarium. ¶ Ultimo nota iſtū glo. ꝙ vna tolleretur ꝑ aliam quatenus concur textum contra dominum prefectum de vrbe ro runt: ut. l. i. jͣ. vi bo. rapt. Sed quando ſe habēt mana qui coronat imperatoreꝫ. nam de conſue ut excedentia ⁊ exceſſa: tunc vna per aliam non tudine imperator tunc ſatiſfacit omnibus credi tollitur in aliquo: ut. l. i.§. de tutela. sͣ. de tute. ⁊ toribus ſuis: ⁊ eum a debitis liberat: ⁊ ipſe prera. diſtra. ⁊. l. ſi adulteriū cum inceſtu. jͣ. de adul fectus quando ſentit aduentuꝫ principis auda Idolo te. ⁊ dixi in. l. i.§. dixerit aliquis. sͣ. de publi. ſed cior factus cōtrahit multa debita propter ſpeꝫ Itē fa actio de tigno iniūcto ad actionē furti hꝫ ſe tan cit. Ad liberationis fiende a principe: ut ab iſtis debiꝙͣ excedentia ⁊ exceſſa. nā poteſt eſſe tignum in de ludo. ī. l. tis non debeat liberari. Item facitᶜ iſte tex. conſi vero.§. de iunctum ⁊ furtum non eſſe cōmiſſum. ⁊ poteſt tra eos qui ſentiunt pacem promulgandam de viro. in. xxij. eſſe furtum commiſſuꝫ ⁊ tignū nō iniunctuꝫ. ita fallentia. ſo. proximo ⁊ propter hoc feſtinant ad delinquen dicit ipſe. Tu tene glo. nam iſta actio non eſt ꝓ matri. dum propter ſpem immunitatis. poſita: niſi pro tigno iniuncto furtiuo ſeu ꝓ fui d ¶ Nō āt la Ex.§. ſequenti. ta culpa. Qn̄ to de tigno iniuncto: ut patet in princ. huius. l. ¶ Cum per ſtatutum imponitur pena pro alilata culpa ecum glo. ſuper rubrica: ⁊ ſic habent ſe ut genus quiparetur quo facto an requiratur dolus uel ſufficiat lata ⁊ ſpecies. nam furtum eſt genus: furtum tigni ī dolo. adde culpa: ibi. Iuxta. Et an debeat abſolui qui coniuncti eſt ſpecies. Sed contra hoc opp. naꝫ ego bar. in. d. l. tra ſtatutum ingreſſus eſt poſſeſſioneꝫ alicuiꝰ ſi qd̓ nerua. ⁊ uideo ꝙ ille ꝗ iniūxit bona fide ⁊ ſic nō cōmiſit doceat de aliqua iuſta ratione: ibi. Et per hoc. qd̓ ibi dixi. ⁊ furtum ⁊ ille qui habet iniunctū tenetur: ut no. que habent̉ ¶ Nota textum ibi. hic in glo. ⁊. d.§. tignum. ergo non eſt ueruꝫ ꝙ Non autem. ſed culpa dolo ⁊cͣ. in. l. reſpiciē duꝫ.§. delin ſemper requiratur furtum factuꝫ. rn̄deo d̓ natu Ex quo nota ꝙ lata culpa equiparatur dolo in quunt. jͣ. de ra actionis tigni iniūcti: ẜm uerba. l. xij. tabu. re maleficijs. Sed contra. jͣ. ad. l. corne. de ſicca. l. penis. eſt ēt quiritur furtum factum: ut hic patet. ⁊ illud ꝙ alius caſus ī. l. cornelia. ꝓ huius declaratōe ſunt glo. varie glo. no. eſt ex extenſione ⁊ interpretatione prono. in. l. ij. cū vna eſt in. l. in actionibus sͣ. de in litem iuran. Ad aꝓ ibi no. sͣ. qd̓ pter alias leges nō ex uerbis. l. xij. tabū. Cetera que dicit ꝙ ubi tractatur de pena corporali laponas quiſqꝫ iur. circa iſtam materiam dic ut no. in. d.§. tignum. quero ta culpaº non equiparatur dolo: ut. l. contraria. ¶ Quero quidª ſi tignum poteſt a domībus quid uide ī alias ſecus. ut hic. Iſta non eſt perfecta ſolutio. .l. ij. C. d̓ rei uel a muris ſeparari ſine deformitate vl̓ ſine dānam etiam vbi tractatur de pena pecuniaria laven. no: an poſſet agi vt ſeparetur. Pe. dicit ꝙ ſic: ta culpa non equiparatur dolo: ut. sͣ. ne vis fiat quia ceſſat ratio huius legis. ergo ⁊cͣ. arg. l. adiei. l. i.§. ſi quis ideo. ⁊ quod ibi nota. ⁊. jͣ. vi bo.

VUI Si quis teſta. li. eſſe iuſ. fue. l 3 6 a ¶ Aut. l. expreſſe. Ita etiā tenet ang. in. l. ſi mora. ſolu. matri. ⁊ ibi etiam fal. ⁊ quod nota. in. l. dolum. C. de dolo. facit quod dicit in. l. iniuriarum. vide per bal. .jͣ. de iniurijs. ⁊ Bal. in aucͣ. habita. in. vj. colum. C. ne filius ꝓ patre. in b ¶ Per ſtatutum imponitur. Quando ſtatutū imponit penaꝫ ꝓ aliquo .vj. col. dicit ꝙ ubi qualitas exprimenda in libello tacite ineſt ex natura facto an ſufficiat lata culpa. vide bal. in. l. i. sͣ. de legi. vide ang. in. l. in acfacti procedit libellus abſqꝫ expreſſione illius qualitatis. uide ibi. ⁊ dicit cuſationibus sͣ. de in litem iur. vbi rn̄dit bar. qꝛ ſi ſtatutum nō fecit men Bal. in. l. i. de confeſſ. ꝙ in furto ⁊ homicidio ſemꝑ ineſt dolus. ⁊ deciſio tionē de do lo. dicit bar. nem Bart. ꝙ ſubaudit̓ h̓ limita norapto. l. ij.§. hac actione. vnde glo. in dicta. l. ledam ſunt uocabula que non important dolum cōtrariū. ibi tabiliter vt ge cor. dicit ꝙ in criminalibus lata culpa non etenet ipſe ꝑ colligitur ex in ſe. ⁊ hic aduerte. aut ſtatutum punit actum quiparatur dolo: ut ibi. in alijs ſecus ut hic cum nota. ꝑ guil. tex. in. l. ſi ꝗſ qui infertur principaliterᵈ in perſonam: ut ſi ꝗs in aliquo.§. de cu. in. l. ſimilibus. hoc non placet: quia etiam hic in cripercuſſerit aliquem tunc requiritur dolus: quia abortiuꝰ sͣ. extat quod minalibus loquitur licet agatur ciuiliter ad idē talis iniuria non poteſt inferri in perſonaꝫ ſine de penis. ⁊ metus cau.l. i.§. i. sͣ. ſi menſor fal. mo. dixe. ⁊. l. finali. sͣ. de ſa. Et ad q̄ita ſecutum affectu facientis: ut. l. iij. jͣ. de iniurijs. Si vero edendo. vnde glo. alibi dicit ueritatem. in. l. ma fuit collegiū ſtionem tacpunit actuꝫ qui infertur in re: tunc puto ꝙ lata taꝫ in princi paduanum. gna negligentia. jͣ. de uerbo. ſigni. quam glo. cō culpa equiparetur dolo: ut hic. ⁊. l. i.§. pͥmo. sͣ. pio huius ꝟ c ¶ An reꝗra iungas cū glo. d. l. in actionibus. ⁊ dicas ſic. vbi ſi. adde qd̓ tur dolus. ſi menſor. fal. mo. dixe. cum ſimilibus. ¶ Et per tractatur de pena corporali lata culpa nō equivbi ſumus ī vide remiſſi hoc dicoᵉ in accuſatione de turbata poſſeſſione materia actꝰ ue que dixi paratur dolo: ut. l. in lege cor. jͣ. ad. l. corneli. de inducta ex forma ſtatutorum. ⁊ an debeat quis qui indiffein. l. iij.§. fi. ſiccarijs. ⁊ nota. in. l. in actionibus. sͣ. de in liteꝫ abſolui ſi doceat ſe ingreſſum eſſe aliqua ratio renter pōt .sͣ. ne ꝗs eū iuran. vbi uero tractatur de pena pecuniaria ſieſſe factus ꝗ in ius vone: ita ꝙ dolus malus abſit. Aſſeſſores commu nbreui ue ſit criminalis accuſatio ſiue ciuilis actio. dic ⁊ dicta hic ꝑ cum dolo ⁊ niter dicunt ſiue iuſtis ſiue non iuſtis rationibꝰ ſunt ad q fine dolo ꝙ bar. ſequit̉ ꝑ aut. l. expreſſeª requirit dolum ⁊ lata culpa non abſoluendus eſt: quia ceſſat dolus: ut. l. i. in fin. tunc queli ciſſe bal. ī. l. in de pre equiparatur dolo: ut. jͣ. vi bonorum rapto. l. ij. .jͣ. de abigeis. ⁊. l. igitur.§. primo. sͣ. de libe. ca. bet cauſa in .i. C. de no.§. hac actione. ⁊. l. i.§. ſi quis ideo. sͣ. ne vis fiat iuſta excuſat xa. adde bal. ſed in. ll. illis eſt ratio: quia requirebatur dolus. ei. ⁊ nota. in dicta. l. magna negligentia. Aut. l. a dolo. vnde ī. l. data oꝑa ideo putarem aduertenda eſſe uerba ſtatuti. nā tit. queſtio. .C. ꝗ accuſ. expreſſe dolum non requirit. ⁊ tunc lata culpa ſi dicunt ſi quis turbauerit aliquem in poſſeſſio bar. hic eſt: nō poſ. ver. equiparatur dolo: ut. l. i.§. i. sͣ. ſi mēſor. fal. mo. an accuſatuſ ne ſua vel moleſtauerit aliquem uel per ſimilia itē ſtatutum dixe. Sed hec ſolutio uidetur contra iſtum tede turbata p̄ciſe punit uerba que denotant actum illatum in perſo poſſeſſione ī tamen. homicidiū xtum. nam expreſſe hec. l. requirit dolum: ut pa nam: ut moleſtiam uel turbationem illatam in ducta a ſtatu ⁊ q̄ dixi poſt tet in rubrica ⁊ in principio eiuſdem. l. ⁊ in prin em ſac ci aliquem. tunc requiratur dolus per ea que ſui to d̓beat ab bar. in. l. qd̓ cipio huius.§. ⁊ tamen lata culpa equiparatur sͣ. de con ſolui ſi dicat dixi: ⁊ tunc veniet abſoluendus: niſi probetur nerua depo ſe ingreſſuꝫ dolo. Solu. dico ꝙ non habemus uerba edicti dolus. Sed ſi punit actum illatum in re: utpualiqua rōe: d ¶ Infertur in hoc titulo: ⁊ ꝙ in uerbis edicti nō fiebat mēta ſi quis ingreſſus fuerit in poſſeſſionem alte ita ꝙ dolus pͥncipaliter. tio doli licet iuriſconſul. referendo mentem edi abſit. ⁊ dicit rius: uel ſi quis occupauerit poſſeſſionem alte Ad hoc bn̄ cti dixerit hic. alias oporteret te dicere ꝙ hoc ꝓ ꝙ ſic. ſi ſtatu faciūt no. ꝑ rius uel turbauerit. ⁊ tunc non requiritur doluſ ¶ C Auc tum loquat̉ cedit ex extenſione iuriſconſul. magis ꝙͣ ex naglo. ⁊ doct. tcria dian ſed ſufficeret lata culpa per ea que ſupra dicta in perſonā: in. l. iij.§. fi. tura uerborum edicti. ¶ Iuxta hoc quero quid ſunt. pro hoc inſtitu. vi bonorum raptorum.§. placet. inui vtʰ qꝛ dicat in verbo ceſ ſi pro aliquo facto per ſtatutum imponiturᵇ peſi quis turquia tamen. ⁊ per legem ſi quis in tantam. C. ſet. sͣ. ne ꝗs mus neibi bauit aliquē na utruꝫ pro illo facto requiratur dolusᵉ uel ſuf eū qui in iuſ vnde vi. Aliud eſt igitur dicere. ſi quis turbaue in poſſeſſiovocā. lꝫ bal. ficiat lata culpa. Reſpondeo ſi ſtatutuꝫ facit exrit aliqueꝫ in poſſeſſione ſua: ⁊ aliud eſt dicere ſi ne ⁊cͣ. ⁊ ad protilifi in. l. in actio preſſam mentionem de dolo non ſufficeret lanota. ꝑ bar. quis turbauerit poſſeſſionem alicuius. ⁊ ideo nibus. de in gtione fum ta culpa. idem ſi tractaretur de pena corporali: hic vide gl. tunc non excuſaretur ſi non eſſet motus rationi litē iurā. ⁊ ī iden: li in. l. i. ff. de ut dictum eſt. Sed ſi loquitur ſimpliciter hic eſt repetitio. c. bus iuſtis. itine. actūqꝫ ononi iſti .ij. de cōſti aduertendum. nam quedaꝫ ſunt uocabula que Iſte eſt pulcher textus priua. ſuper tutio. lib. vj. de eibe ne important dolum: utputa dicitur. ſi quis fecerit Hoc itaqꝫ. ota hic in verſi. quid verbo vſus teneat ꝯͣriuꝫ de conſut furtum uel falſitatem uel ſimilia que habent in ſit: que vide tamen. ꝙ actio introducta in ſubſidiuꝫ non ha.ſ. ꝙ taꝫ lata tur velle ꝙ ibus gudi ſedolum: vt. l. i. sͣ. de furtis. ⁊. l. nec exemplum. culpa qͣꝫ do bet locum contra euꝫ qui iure ordinario poteſt ad hoc ut ꝗſ lus debꝫ pu .C. de fal. tunc lata culpa non ſufficeret. Quecoerceri. ⁊ ideo puto ꝙ de iure communi. domi excuſet̉ a vi niri. cogita ſufficit ꝓba⁊ bal. videt̉ re ſe ex aliſequi ro. in qua cā modicta. l. in actionibus. uide docto. in dicto capi. ij. de conſti. tum eſſe: que ſi vera foret ipſum releuaret a lata culpa. ⁊ per conſequens e ¶ Et per hoc dico. hanc queſtionem format Barto. in. l. iuſte. in ſine de a dolo: ⁊ per conſequens a pena. Sed dic ꝙ ad illam glo. poſſet reſpōde acquiren. poſſeſſio. ⁊ ideo dixit Angelus ibi ꝙ requiritur dolus ⁊ ignorā ri ꝙ in penis pecuniarijs tantum procedit arguendo de lata culpa ad do tia iuris que eſt iniuſta: ut in. l. libellorum.§. notantur. cum ibi nota. de lum. l. in lege. ⁊ ibi Barto. ff. ad. l. corneli. de ſicca. ſed ubicunqꝫ imponit̉ infami. non ſacit euꝫ puniri. ita dicit notabiliter Angelus in. l. ſi quis id. pena pecuniaria ſufficit nedum lata culpa. ſed etiam leuis ad hoc vt caper illum textum. in.§. doli. de iuriſditio. om. iudicum. ⁊ Baldus ⁊ Andat in penam. vt viſum fuit in precedenti appoſtilla. ergo illa glo. nō fagelus in. l. ſicut. in fine de preſcriptio. xxx. annorum. uide gloſam in. l. pla cit aliquid ad propoſitum. bar. dicit ꝙ ſtante ſtatuto ꝙ homicida occida gij. la. ij. C. de plagi. que uult ꝙ quelibet cauſa etiam iniuſta excuſat a do tur intelligatur de doloſo ⁊ culpabili non caſuali: quia ſtatutuꝫ debet glo lo preſumpto ⁊ ibi Baldus. ⁊ Bartolus in. l. penultima. de adulte. jͣ. ſi ſari ẜm ius commune ⁊ remittit ad not. per ſe in. l. ij. C. de noxalibus. ad āt. l. non requirit doluꝫ uide que notan. inſtitu. de actioni.§. penales. ⁊ id idem quod not. do. Floren. in capitulo lator. de homi. vbi refert accidiſquod tenet Bartolus in. d. l. iuſte. in ſine. de miſſo in poſſeſſio. ⁊ in conſiſe de facto ꝙ duo in vna naui erant ⁊ alter cum ligno in quo erat ferruꝫ lio incipiente in queſtione uertente in curia. ⁊ Pe. de ancha. in conſilio ad trahendum ramos arborum caſu percuſſit ſocium ⁊ mortuus eſt. dice .cxvij. ⁊ quod not. Barto: at in. l. in actionibus. de in litem iuran. ⁊ adde bat ſtatutum ꝙ homicidio puniatur. dicit ſuiſſe conſultum ⁊ bene ꝙ non bonum textum in. l. ſi quis aliquid.§. qui abortionis. jͣ. de penis. ⁊ dicto tenetur de homicidio ſi alias ſibi adhibuit diligentiam: quia ſtatutuꝫ de .§. limita. per. l. iij.§. ſi ſenatus de ficca. Iſtis adde que dixi poſt Bartobet intelligi de homicidio doloſo ⁊ culpabili. allegat not. in. d. l. ij. de no. lum in. l. reſpiciendum.§. i. ff. de penis. Adde alios caſus ſimiles in. l. qui xalibus. ⁊ in capitulo in noſtra. de iniurijs. addendo quod dixi in. l. reſpimulta. ad. l. iulia. de vi. in principio. collige rationem ex nota. in. l. omne ciendum.§. delinquunt. ff. de penis. ⁊ notat hoc expreſſe Cy. ⁊ Bal. in di delictum. de remi.§. exploratores. ⁊ in.§. qui in acie. ⁊ in.§. ſi caligati ⁊ cta. l. ij. C. de noxalibus. ⁊ Bal. in. l. data opera. in. v. colum. C. qui accu. in. l. penultima. de incen. rui. naū. ⁊ quando. l. requirit dolum non tamen non poſ. in ſexta colum. Angelus in male. in verſicu. quas ſi non ſoluit in excuſabitur quis a culpa. quia ex ea punietur criminaliter. caſus eſt in. l. fra decem dies amputetur ſibi manus. ſed vtrum procedat libellus: ac.ij.§. hec actio. jͣ. ui bonorum raptorum. hoc dictum fuit. Barto. in. l. pe cuſo te eo ꝙ culpa occidiſti talem. Baldus in. l. que fortuitis. in. v. colū. nulti. jͣ. ad. l. iuli. de adulte. vbi etiam allegat concor. Adde Bartolum ī .C. de pig. actio. tenet ꝙ ſic: qꝛ intelligitur de latiſſima: hoc eſt dolo. ⁊ di .l. ſi mulier.§. i. ff. reruꝫ amo. ubi dicit ꝙ ſi ſtatutum punit amouentem rē cit baldus ibidem in vltima colum. ꝙ ſi ſtatutum punit delictum nec do intelligitur etiam ſi ſine dolo. ſecus ſi furtum. iſtis adde notata per bart. li facit mentionem ꝙ nec nos facere debemus: ut in. l. proſpexit qui ⁊ a in. l. fina. jͣ. de adulte. ⁊ dicit Angelus in. l. ſi uacantia. C. de bonis uacā. quibus: niſi per ſtatutum atrox pena imponeretur. quo caſu ſaltem lata libro decimo. ꝙ ſemper in facto illicito preſumitur dolus: ut in. l. prima culpa requiritur. vide tamen notata. per bartolum in. l. prima. C. d̓ ſtrat. C. de ſiccarijs. ideo dicit ꝙ non eſt neceſſe ꝙ ī inquiſitiōe dicatur doloſe libro duodecimo. ⁊ baldus in. l. quicunqꝫ C. de ſer. fugi. qui videntur commiſit ⁊c. facit quod notatur per bartolum in. l. nec exemplum. C. de concordare huic dicto vt apperet. jͣ. eodem. l. labeo. in appoſtilla magna

Si quis teſta. li. eſſe iuſ. fue. circa principium. ¶ Et ad materiā adde Bar. hic in fine. ꝙ nedum lata bal. in. l. parabolani. C. de epiſc. ⁊ clericis. vbi dicit ꝙ nō poteſt in locum culpa ſed leuis ſufficeret ubi eēt pena pecuniaria ẜm bal. ī. d. l. data ope iudicis ſubrogari iudex qui eligi non poteſt ad illud. vtrum autem inha ra. in fi. in. v. col. vide bal. ⁊ pau. de caſt. in. l. i. de litigi. ⁊ bal. in. l. ij.§. qd̓ bilis poſſet conſtitui ad ſubſtituendum. vide in clemen. religioſus. de pro pretor. ne quis eum qui. ⁊ dn̄s Anto. in. c. ij. de conſti. per bal. in. l. i. ⁊ in cura. ⁊ ibi per docto. ⁊ facit ad queſtionem. paſſagium debet̉ ponti qui .l. ſi ſeuerior. ī. iij. col. C. de infami. ⁊ limita ꝑ Sali. in. l. ij. C. de noxa. poſtea fuit deſtructus ⁊ remittitur: an nouo ponti debetur. de quo per ADDE. an bal. ī. l. ij. C. iuſta cā excu de priui. fiſ. ſet a pena nus non poſſet concedere repreſalias contra Itē facit ad cialiter eſt ſtatuta pena dupli. ideo non habet turbationis q̄ſtioneꝫ: an vniuerſitatem ſibi ſubditam quaꝫ poteſt iure or eandem naturam quam habet actio furti: ut ſi poſſeſſionis epiſcopꝰ ſuc dinario coercere. eadem ratione non poteſt cipe. de anch. deprehendatur ſit pena quadrupli: quia hic pe cedens ī exe ꝯſilio. cxxvj. uitas ſeu commune concedere repreſalias prona ſpecialiter eſt expreſſa. ut nota. sͣ. in.§. primo cutiōe in lo bal. conſilio pter factum ſui ſubditi quem poteſt iure ordina cuꝫ executo in glo. ſuper uerbo ciuilis. quod nota propter .ccclxxxj. 1. ris negligen rio coercere. in argu. hoc induco non determimulta ſtatuta. ¶ Secundo caſuᵇ principali quā lib. Et an ho tis debet ſer no. Ad hanc legem oppo. jͣ. eodem. l. fina. ſolu. micidiū re do actio ſubrogatur per modum ſubſtitutionis uare formaꝫ quirat dolū vt ibi impoſitaꝫ ꝓ in locum actionis extincte hic aduerte. aut iſta ſi ſtatutū diexecutorem 1e C Oppo. in ſubſtitutio fit a lege aut ab homine. Primo ca cat ꝙ occivi ſeruus pul Eeſtitu. de neprimi execu dens occida ſu aūt fit contra ius commune ⁊ non habet ean toris. d̓ quo tur vide qͥ xalibus.§. ſi ſeruus. ſolu. contra dominum non dem naturam ſpecialis quo ad uitam: ut appa vide bal. ꝙ poſui in. l. i. poteſt agi actione ordinaria. ſed hac actiōe ſic. ſic. ī. l. fi. C. ret in actione vtili reſciſſoria reſtituta: ut. l. in ho .C. de ſer. fu ſi mācip. ita Item contra. iſta actio non eſt introducta niſi norarijs. verſicu. ſed cum reſciſſa. sͣ. de actionigiti. fue. alie. ⁊ contra eum qui liber eſſe iuſſus eſt: ut hac. l. in a ¶ Hec ac ⁊ obligatio. ⁊. l. finali. C. ex quibus cauſis maio. no. bal. in. l. tio. quādoqꝫ principio. ſolu. etiam contra eum qui eſt legaſic intelligo. l. i. ⁊. ij. C. ſi aduer. tranſ. Aut ſubſti fi. ī. vij. col. vna actio. tus inducitur per extenſionem iuriſconſul. ut .C. vnde le tuitur ſecundum ius commune: ⁊ tunc aut ad Et hanc ma gi. ꝙ ſi pote hic. idem ⁊ ſapit eandem naturam: ut. C. de rei vxo teriam ſequi ſtas ē aliquo tur Cy. in. l. ¶ Supra expoſiactio.§. i. ij. ⁊. iij. ⁊ inſtitu. de actio.§. fuerat. aut cāu ſubſtitu Ante aditam. aſūt uerba ſi ꝗs ſi creditori. circa diuerſam rem: ⁊ tunc non ſapit eandem tus capitapoſt glo. de teſtamento liber eſſe iuſſus fuerit. nunc exponū nei qd̓ tn̄ de naturam ſi rei diuerſitas diuerſitatem rationuꝫ lega..i. ⁊ per bebit ſerua tur uerba ante aditam hereditatem. Dy. in dicta inducat: ut. l. cum in fundo.§. cū fundus. sͣ. de re tēpora aſ Ex.§. ſequenti. .l. quod deiure doti. Aut ſubſtituitur per homineꝫ. ⁊ tunc ſignata pote bitori. ff. de ¶ An actio ſubrogata ſapiat naturam eius in ſtati ꝑ ſtatuaut queris an ſapiat eandem naturam quo ad dona. cau. cuius locum ſubrogatur. tū ⁊ nō tꝑa executionem: ⁊ dico quod non ſapit eandeꝫ na mor. ⁊ etiaꝫ ſignata capi ¶ Nota textum ibi naꝫ pōit iſta pe. turam ſi prima habebat executionem paratam. taneo. quod Hec actio. ⁊ ſi in locum ⁊cͣ. in. dicta. l. ſi ut. C. de executio. rei iudica. l. ſi cauſam. ⁊. l. iiij no. bene. creditori. ⁊ ¶ Quero vtrum hoc ſit uerum indiſtincte ꝙ ab ¶ Scd̓o ca .§. ſi ex conuentione. sͣ. de re iudica. ſi uero que Angelus ⁊ ſu. Dicas ꝙ ctio ſubrogata in locum alterius ſapiat eius naris quo ad alia. dic ut in. l. aliaꝫ. sͣ. de noua. Ter barto. ⁊ bal. qn̄ ſuccedit turam. Iſtam materiaꝫ tetigit Iacobus de are. in. l. ſi eum. tio caſu principali quando ſubrogatur per moꝑ locuꝫ a re .§. qui iniuin. l. qui id quod in principio. sͣ. de dona. ⁊ moduꝫ cumulationis: tunc aut accumulatur acceſmotis non riarum. ſi ꝗdicum dixit. dominus Cy. tetigit eam. C. de rei pōt aſſimila ſorie aut principaliter. primo caſu ſapit eius na cautio. Et vxo. actio. l. unica.§. iij. glo. aliquantulum dicit re naturā iā ad materiaꝫ turam: ut. l. ſi eum.§. qui iniuriaruꝫ. sͣ. ſi ꝗs cau. extincte acti quod ſubro in. l. certi condictio. sͣ. ſi certum peta. in prima ⁊. l. i.§. ſi quis ſub conditiōe. ut lega. no. ca. Aut onis: qꝛ quē gatum debꝫ gloſa magna. circa finem: quidam alij extraordi accumulatur principaliter. ⁊ tunc aut ex diueradmodū illa eſſe eiuſdem narij doctores etiam diſtinxerunt. mihi uidetur eſt extincta ſis principijs aut ex vno. Si ex diuerſis princi nature ⁊cͣ. ita iſta. ita di latius ⁊ clarius dicendum ſic. quandoqꝫ vna avide no. per pijs: tunc non ſapit eandem naturam regularicit bal. in. l. ctioª ſubrogatur in locum alterius per modum ter: ⁊ diuerſa principia intelligo ſiue oriātur ex pactū qd̓ do ſuppletionis: quia actio producta certis caſibꝰ diuerſis factis: ut. l. iii.§. idem̄ ſcribit. sͣ. de pecu tali. in. xviij. non competebat. vnde ſuppletur alia in illis ca.q. C. d̓ col. lio. ⁊. l. tutor. sͣ. de fideicōmiſ. ſiue ex eodem fa c ¶ Si uero. ſibus in loco deficientis actionis. Quandoqꝫ cto diuerſis tamen obligationibus: ut. l. rei cōEtiā ꝓ hoc hoc ſit per modum ſubſtitutionis: quia in locuꝫ munis.sͣ. pro ſocio. ⁊. l. ſi duobus.§. ſi colonus. eſt gl. l. certi alterius actionis extincte alia introducitur. quā ꝯdictio. ī. i. .sͣ. d̓ iureiur. cū ſi. predicta uera quando cumudoqꝫ ſit per modum cumulationis: quia actiōi glo. ff. ſi cer. latio iſta ſit per. l. Idem ſi fiat ab homine: ut. l. pe. quā bar. iam inuente ⁊ nate alia actio cumulatur in eoitem illa.§. quod adijcitur. sͣ. de conſti. pecu. ⁊ dicit ibi no. dem caſu ⁊ ad ideꝫ. primo caſu aūt queris vtrū .d. l. iiij.§. ſi ex conuentione. sͣ. de re iudicata. ⁊ ⁊ non reꝑiri ſapiat eandem naturam circa id quod actio tra alibi ita ex.l. ſi creditori. de lega. i. ⁊. l. fideicommiſſa.§. ple hit ex natura efficientis ſeu introducentis eam. preſſe. runqꝫ. sͣ. de lega. iij. fallit in. l. qui id quod. sͣ. de d ¶ Sceuo ⁊ tunc ita demum ſapit eandem naturam ſi ſunt dona. Ratio eſt ne ex liberalitate ſua ⁊cͣ. ut. l. ne la ait. uide ideꝫ efficientes. ſecus ſi diuerſi. exemplū in hac ex liberalitate de re iudicata. Si ueroᶜ deſcenbal. in. l. iij. .l. iſta actio eſt introducta ad ſupplendam actio C. fa. herciſ. dit ſeu accumulatur ex eiſdem principijs tunc nem furti ciuilem: vt sͣ. eodem. l. i.§. i. cum iſta nā hereditaſ aut vna accumulatur ꝓpter aliam: aut quelibet eſt pretoria: ut hic. illa eſt ciuilis: ⁊ hec parit dibn̄ ꝯtinet in per ſe principaliter. primo caſu illa que ꝑꝑ aliaꝫ ſe iura ⁊ do uerſos effectus propter inuentores varios. naꝫ accumulatur ſapit eius naturā: ut. l. ⁊ tm̄ in pͥn. minia. l. i.§. vna eſt perpetua. alia eſt temporalis. idem in ſi.i. sͣ. e. ⁊ no. .sͣ. de ſer. cor. qd̓ intelligo de natura quā ipſa ac milibus legibus allegandis. jͣ. Aut queris an ſa bal. ī rub. C. tio primordialiter habebat: non de ea que ſuꝑ fami. ber. piat eandem naturam quo ad alia. ⁊ dico ꝙ ſic uenit ex accidenti: ut. l. item ueniunt.§. ſed cum regulariter: ut hic. ⁊. l. penultima.§. finali. sͣ. ſi prediximus. sͣ. de pe. here. Itē preterꝙͣ quo ad quadrupe. paupe. feciſ. dica. ⁊. l. quemadmoinfamiā: ut no. in. l. certi ꝯdictio. in pͥn. in fi. madum.§. magiſtratus. sͣ. ad. l. acquiliam. ⁊. C. ad gne glo. pͥme. sͣ. ſi cer. pe. Si vero quelibꝫ ꝑꝑ ſe .l. acquiliaꝫ. l. de pecoribus. Fallit primo in his principaliter cumulat̉: tunc nulla ſapit naturaꝫ propter que prima actio non competebat: vt alterius: ut. l. cum filius.§. uarijs. de le. i. ⁊. l. i. ⁊ apparet in hac. l. cum ſimilibus. nam hec lex ha .ij. C. cōia de le. ⁊ inſti. de leg.§. noſtra aūt. ubi bet locum in caſu in quo non habebat locum atres actiones accumulātur ꝑꝑ legata principactio furti. Item fallit in his que in actione ſubliter. ⁊ quelibet habet propriam naturam. rogata ſpecialiter ſunt expreſſa: ut probatur in tº Dcm̄ ē. sͣ. ꝓx.§. ꝙ iſta hac. l. ⁊ sͣ. ea. l.§. primo cuꝫ ſua glo. nam hic ſpe ꝯͣceuola ali actō ꝑtineat ad ſurta

Viij Furti aduer. nau. cau. ſta. 137 Abeo ſi ſtatuit̉ terminꝰ accuſatori: ⁊ poſt terminū tm̄ venit in noti ralē potuiſſent in noticiā ptātis deuenire: qꝛ nō fuerunt occulta ſacta: ciā eius an adhuc accuſare poſſit. vide alex. poſt bal. in. l. fi. C. d̓ do tūc ſi iudex in hoc nō fuerit diligēs ignorātia nō īpedit tp̄s ſtatuti curre lo. ⁊ vide quod no. bal. in. l. genero. ff. de his ꝗ not. infa. vbi tꝫ q re: qꝛ cū potuit ſcire ⁊cͣ. imputat̉ ſibi. l. ꝗ potuit. jͣ. de re. iur. c. fi. de ele. qͦ nō: qꝛ paria ſūt p̄ſcripſiſſe ⁊ abſolutū eē: vt ꝓbat̉ ī. l. ſꝫ ſi vniꝰ.§. ſꝫ ſi an̄. d̓ ī dā ſūt crimina occulte cōmiſſa: vt ē crimen falſi qͥ nō potuiſſent ꝑ gn̄a iur. ꝓ qͥ ſa. iſta. l. ⁊ qd̓ no. ī. d. l. gn̓o. nec ob. ꝙ d̓lictū remanet̉ īpunitū: ꝗa lē inꝗſitionē reperiri. ⁊ tūc talis ignorātia cōſeruat ius inquiredi. l. ſē om̄e illicituꝫ ꝑ.§. ſi eius h̓ nō punit̉ ꝑ. alleg. ⁊ ē bo. .l. i. d īfa. nec mō q̄ritur utrū ꝓprie ad furta ꝑtineat. ⁊ rn̄dei. eo. ti. hic qn̄ factū certe ꝑſone n̄ arguit̉. ¶ Itē tex. in. c. fin. ob.§. hoc in tur: ut ī tex. ¶ Op. ꝙ rei nō poſſeſſe nō fiat fur ꝗ ma. accu. ibi totū duplum eſt pena: hic in iſto duplo ſimterdictū hic tum: ut. l. falſus.§. ſi iactū. sͣ. de fur. ſo. ut ibi. poſ. ſed per allegatus: qꝛ plū eſt rei ꝑſecutio: ita dicit ibi gl. Sꝫ certe puto do. fran. de ibi nō ageba ¶ Iteꝫ op. ꝙ aditio tranſferat poſſeſſionē in ꝙ gl. potiꝰ voluit dicere ꝯͣriū ꝙ hic totū ſit pēa albergot. de tur ad uindi heredē: ut. l. cū miles. sͣ. ex ꝗ. cau. ma. ſo. ut ibi. ad inſtar actōis furti: ibi in vno duplo cōtinet̉ aretio in ꝯſi. ctā: ſꝫ d̓ infa ¶ Itē op. de. l. ꝗa ſeruo. in fi. sͣ. d̓ act. ⁊ obli. ſo. ſuo qd̓ inciſimpluꝫ. Roſ. in libellis ſuis ſuꝑ hoc ti. dicit ꝙ mia. actōes ibi hereditas nō poſſidet̉ ꝓprie ſꝫ īproprie. qd̓ pit ſuꝑ infra aūt ad vindi inter titulū iſtū ⁊ illum nulla eſt dr̄a. ⁊ ſi dicas ſcriptis ductā ſunt madic: ut dixi. sͣ. de uſuca. l. ſi is ꝗ ꝓ emptore. ſuꝑ quare fecit duos ti. Rn̄ ꝗa hic tractabat de qui bijs cōſultꝰ gis odioſe: iō uer. ꝙ ſi ſeruꝰ. ¶ Quero utrū iſta actio hēat lobuſdā furtis ſpecialiter. ⁊ iō voluit facere titulū diſtinguitur reſtringēde: cū in cōmiſſis pꝰ aditā hereditatē an̄ app̄hēſaꝫ aut delictuꝫ ſpalem q̄ in alio ti. ponūt̉ incidēter. hec opi. mi vt in. l. auxili erat reſpectu poſſeſſionē. hic vr̄ ꝙ ſic. ꝯtrariū eſt ꝟitas cū ſta um. ff. de mi hi multū placꝫ. ſed opi. gl. cōiter tenet̉. ¶ Que ꝑſone delinno. Item ꝗa tī ſeruꝰ ſit liber adita hereditate: ut. sͣ. e. l.§. an̄ ro q̄ actio oriat̉ ex hoc edicto ꝗdam dicūt actio quētis ⁊ dliactōes ad vī aditā. qd̓ eſt uerū ſi libertas ſit relicta pure. ſec cti īcognitū: furti manifeſti vel nō manifeſti aduerſus nau dictā nō ſūt ſi ſub ꝯditione: ut. jͣ. e. l. fi. et. sͣ. e. l.§. ſꝫ ſi fideicō vt ī crīe falſi: in bōis notas caupo. ſtabula. Dy. ⁊ Roſ. intelligūt hic ꝙ tūc nō currit miſſaria. ¶ Ultīo q̄ro ad ꝗd ſceuola hoc dixit: ſtriſa prin. iō agat̉ actōe ī factū aduerſus nautas caupōes ⁊c̄ terminꝰ. aut nō eſt aliqd̓ ī hic rn̄deo ꝗa dictū eſt. sͣ. iſtā actionē ꝑtinere ad delictū erat Primo pōit mētē edi cōmodū: vt MEO S. eti vſqꝫ ibi ad ver. naui furta: hic declarat ꝙ īproprie dixit furta. unde notū: ſꝫ ꝑſoin. l. ſi eman na ignoraba magis ꝓprie dixiſſet ꝑtinere ad intercepta: qm̄ cipati.§. egandi. ¶ Quero q̄ eſt illa actio. dicit gl tur delinquē iacēte hereditate non fit proprie furtum. mācipati. de prīo caſu qn̄ ipſi faciūt furtū eſt actō ciuilis: ꝗa tis: ⁊ tūc cur colla. ⁊ vide Ex. l. ſequenti ex eoꝝ facto ꝯueniunt̉. ¶ Scd̓o caſu qn̄ ꝯueni rit terminꝰ. qd̓ no. bar. ī ¶ An ignorātia excuſet a pena: ⁊ an conſeruet ⁊ hāc diſtinunt̉ ex facto alieno: ē p̄toria actio ex qͣi delicto: .l. eū ꝗ in po ctōꝫ dicit ꝓ ius alicui. pularibus. I vt inſti. de obli. q̄ ex quaſi delicto.§. fi. gl. dicit bari ī hac. l. vl. q. de iure ¶ Op. sͣ. ꝓx. l. ſi paulo an̄ verū in ſe ꝙ actio furti ciuilis pōt cōpetere adcū hic no. ꝑ iurā. ⁊ faciūt ADEO. ibi diu ſtetit in ſeruitute bar. ⁊ ludo. uerſus nautā: vel eū ꝗ ꝯuenit̉ ex ſuo furto. ſed ſi iſta ad no. ꝑ d̓ vr̄. in. l. i.§ pꝰ furtum factū: lꝫ dn̄s ignorauerit. hic ꝗs ex hoc edicto vult agere ſemꝑ erit p̄toria. ar. bal. in. l. i. ſi occiſoꝝ ad autē ſtatim furto facto peruenit ad libertatem. ꝗs cau. vbi ꝓ hoc. l. i. in prin. ⁊.§. dixerit aliꝗs. sͣ. de publi. ſyll. dicit ꝙ q̄rit ꝗd ſi a ¶ Quero dicit ſtatutū ꝙ ptās poſſit ꝓcedere ⁊ sͣ. nau. ca. ſta. l. idē ait.§. ex hoc edicto. lꝫ bar. hic no iudice datꝰ de maleficijs cōmiſſis retro ꝑ annū. cōtingit ꝙ d̓cidat qd̓ ip Ex.§. ſequenti. eſt terminuſ ſe decidit in fuit cōmiſſuꝫ qd̓dā maleficiū occultū: utputa fu ¶ Poſtꝙͣ hoſpeſ expoſuit ſignū tenet̉ hoſpita ꝑti an currat d.§. in popu it factū unū inſtrumētū falſuꝫ ſecrete: qd̓ in noti a tꝑe dati ter re: niſi ex cā multitudīs vel alia: vt dicimus d̓ no laribus. ꝙ a mini an v̓o ciā ꝑuenit pꝰ annū. an d̓ hoc poſſit ꝓcedi. uidet̉ tario ꝗ tenet̉ cōficere inſtr̄a cū eſt rogatꝰ: niſi ſit die currit te a die notifide hoc tex. ꝙ ſic in. l. annꝰ. sͣ. de calū. et. sͣ. qd̓ ui puſ. ẜm bal. multitudine opp̄ſſus: ibi. Scd̓o. Et ꝗd ſi hoſcatiōis ⁊ ſcīe ibi ⁊ in. d. l. aut clā. l. ſemꝑ.§. hoc interdictū. ¶ In ꝯtrariū ⁊ dic̄ ꝙ a die pes dicat ſibi ſurreptā pecuniā in hoſpitio: an genero teſcīe facit qd̓ uidet̉ hec. l. ꝓx. p̄cedēs: q̄ incipit ſi paulo an̄: ꝓ ſibi credat̉: ibi. Quero. Et ꝗd ſi dedit valiſiā ſinet ꝯͣriū. qꝛ ī no. bar. in. l. quo fa. sͣ. de diuer. ⁊ tē. p̄ſcri. l. fi. ī fi. ubi ignorā ꝓducēda ligillatam: ibi. Secundo. labeo. sͣ. d̓ iu berta. currit tia nō īpedit currere p̄ſcriptōꝫ. in hac. q. dubito j Glo. ſignat vnū ꝯͣriuꝫ. dic: vt in reiur. ⁊ facit p̄ſcriptio ēt ī S er. glo. No. ꝙ de facto viatorū cau ⁊ eſt de facto. mō in his terminis dimitto nūc: tex. in. l. d̓ pu ignorāte: vt pillo.§. meꝗa uolo meliꝰ cogitare. Ad unū tn̄ aduerte: ꝗa po nō tenet̉. ꝯͣ. ī. l. i.§. fi. ⁊. l. ſicut. sͣ. nau. cau. ſta. l. ſi ꝑtē.§. ſi miniſſe. ⁊ ibi an ignorātia excuſet aliquē a pena: de hoc non ꝑ fūdū. quē ſolu. ibi recepit ſaluū fore hoc eſt fuerūt ſibi aſſi ꝑ ludo. de ad. ẜ. amit. ⁊ eſt dubiū ꝙ ſic: ut dixi in ſindico in ſimili in dignate ⁊ ipſe recepit. hic nō. ¶ Scd̓o no. hic ꝙ ope. no. nū. ⁊ qꝛ paria ſūt ad. q. bar. hic cto.§. hoc īterdictū. ſꝫ an ignorātia ꝯſeruat ius ꝗ nō īprobat approbat. qd̓ dic: vt dixi in. l. quo quē eē abſolu vide bar. in alicui de hoc loꝗt̉ q̄ſtio noſtra. ⁊ d̓ hoc ē dubiū. enī.§. i. sͣ. rē ra. ha. Itē dr̄ hic ꝙ ꝗs nō pōt repel tū vel p̄ſcrip l. i. C. de ſtra tū: īmo ſorti Furti aduerſus nautas caupo. ſtabū. Rub. lere iter agētes ꝯͣ. l. i. ī prin. sͣ. nau. cau. ſta. vbi to. li. xij. ⁊ fa. us etiā ſi ꝑ Ex ℟ica ſequenti. qd̓ dixit bal. dr̄ ꝙ eſt in eorum arbitrio nō recipere. ſo. dicit tp̄us fieret ꝯ in. l. ꝗcunqꝫ ¶ Que ſit dr̄a inter hunc titulum ⁊ titulum. sͣ Guil. de cū. ꝙ ab initio eſt in eoꝝ arbitrio nō re feſſio nō poſ C. d̓ ſer. fug. nau. ca. ſta. ſet fundari ī tiner̄ hoſpitiū: vel ſtabulū vel ſimilia: vt. l. ꝯͣria. vbi dicit ꝙ ꝗſitio. ſꝫ de ¶ Glo. q̄rit q̄ eſt dr̄a inter hunc titulū ⁊ titu. sͣ. nō enī ꝗs cogitur reciper̄ hoſpites regulariter: ſtatutū puni hoc vltimo nau. ca. ſta. ꝗdam ponūt hic unā differentiaꝫ ens aliquē d̓ niſi in caſu aduenientis multe militie: vt. l. i. C. ſcripſi ī. l. ab delicto dꝫ in quā differētia gl. rep̄hēdit: vt hēs in gl. ſꝫ ī rub. de meta. li. xij. ⁊. l. ij. ⁊ facit. C. de ep̄i. ⁊ cle. l. i. ſꝫ ſente. jͣ. d̓ pe telligi ſi ſciē illiꝰ ti. gl. ponit alias tres differētias. Prīa eſt nis. ⁊ in. l. ſꝫ poſtꝙͣ quis cepit tenere hoſpitiū: ⁊ quis poſuit ter d̓linꝗt nō ſi vniꝰ.§. ſꝫ ꝗa ibi tractat̉ d̓ actiōe ī factū: q̄ ē ex ꝯtractu.ſ. ex ſigna hoſpicij: tunc hoſpites cogitur recipere: ſi ignorāter ſi an̄. d̓ iniu. recepto: ⁊ de ea q̄ eſt ex quaſi maleficio. hic de vide ad iſta vt hic. ⁊ fa. l. in cōmodato.§. ſicut. sͣ. cōmo. niſi quē. tex. albal. in. l. fi. C ea q̄ eſt ex maleficio tm̄. hec ē bona dr̄a. p̄terea ex cauſa recuſaret: vt propter multitudinē hole. bal. ꝓſe. lu d̓ dolo. ⁊ fa. do. ī. d.§. oc ibi loꝗt̉ qn̄ arguit̉ factū certe ꝑſone: vt. l. pe.§. ſpitantium: ſicut dicimus d̓ notario qui lꝫ coga tex. in. l. i. ꝙ ciſorū. rn̄det vi aut clā. ⁊ ad.§. ſi ꝑ fū habet̉ in. l. ſi dū ꝙ ibi loꝗ ꝗs in graui ad ſyl. ⁊ vide in. l. ſi procur. qui mili. nō poſ. li. xij. ⁊ in. l. i. tur ī p̄ſcriptōe extraiudiciali. ſecꝰ in p̄ſcriptione facti. vt ibi tꝫ bal. ⁊ pe. d̓ C. de effrac. eo. li. ⁊ ang. hic ⁊ tex. l. diſt. nulla. ⁊ bal. in ꝯſi. clij. q. alle. gl. ancha. in. c. canonū ſtatuta. v̓. ſꝫ alij hn̄t. bar. tenet ꝙ iſta tēꝑa currant a xi. diſtin. c. ꝗcunqꝫ. ⁊ vide bal. in. l. id qd̓ pauperibus. de ep̄i. ⁊ cle. in. iiiſ tꝑe ſciētie. vide bal. in. l. qͣꝫdiu. C. ꝗ admit. ⁊ no. ꝑ eū in. l. iure. ī fi. e. ti. col. vbi dicit ꝙ tpͥus ſtatutū executori nō currit ignorāti. in quo ēt te ⁊ ſimiliter in ſtatuto dicēte ꝙ inſtrumēta debeāt infra certū tp̄s inſinua nuit bar. ꝙ nō. in. l. ꝗnquaginta. C. de excu. tur. In termino vero p̄fixo ri. intelligit̉ a tꝑe ſciētie: ⁊ ignorantia p̄ſumit̉: vt declarat bal. in. l. pe. d̓ a ſtatuto hoc mō videlicet ꝙ de delicto nō poſſit cognoſci pꝰ ſex mēſes ꝑicu. tu. ⁊ vide q̄ dixi pꝰ bal. in. l. qͣꝫdiu. C. ꝗ admit. ⁊ ī. d. l. fi. C. d̓ dolo. intellige ſiue delictū ſuerit occultū ſiue manifeſtū: qꝛ a die delicti cōnu⁊ moder. ī. c. tua nos.§. i. de homī. adde ꝙ lꝫ dicat ī fi. huiꝰ. l. dubiū eē: merat̉ tp̄s: nō a die ſcientie. tex. eſt in. l. fi. ⁊ ibi bal. C. de dolo. iſtis adde tn̄ ī. l. ꝗnquagīta. de excu. tu. tp̄s p̄ſeruari ignorāti: ⁊ ius qd̓ ēt ibi tꝫ gl bal. in. l. ſi ꝗs nō dicā raꝑe. C. de ep̄i. ⁊ cle ⁊ q̄ dixi in. l. iij. de calū. ⁊ qd̓ ADDE an terminꝰ currat officiali ignorāti crimē comiſſū pe. de anch. dixi poſt bar. in. l. fi. de p̄ſcri. lō. tē. adde pau. de caſ. ⁊ quoſdā alios doc. conſilio quinto. quos ipſe alle. in ꝯſi. incip̄. ptās nō hꝫ in ſindicatu ſuo. ⁊ dicūt ꝙ q̄dam ¶ Furti aduer. naū. cau. ſta. Rubſūt crimina q̄ ꝑ diligentē inueſtigari potuiſſent ſeu ꝑ inueſtigatōꝫ gene d i Neos.§. ſerui. non poteſt repellere. Caupo tenet̉ recipere hoſpiGS S S

Si fami. fur. fe. di. qd̓ hoſpes n̄ ipſe tenet̉ ſuo noīe ⁊ etiā noīe ſeruoꝝ: vt. l. ij.§. tur facereª inſtr̄a: vt. C. de colla. fūdo. pa. l. plates niſi ex cā tenet̉ niſi ꝓ vide q̄ dixit i. ⁊. l. ſi ex duobus. sͣ. de noxa. aut ſciuit tm̄ ⁊ tūc cuit. li. xi. tn̄ excuſat̉ᵇ ꝓpter multitudinē contra betur ꝙ eo bar. in. l. maſuo noīe nō tenet̉: ſꝫ tenet̉ noīe ſeruoꝝ: nec hꝫ ctuū: vt in auten. de tabel. circa mediuꝫ. col. iiij. ſciente īpoſi riti.§. i. d̓ ad beneficiū huius edicti ⁊ ita loquit̉ hic. intellige ta eſt hoſpi¶ Quero ꝗd ſi hoſpes ītrauit hoſpiciū ⁊ in ma ul. ⁊ multas cio: vt ē gl. hoc niſi in illis caſibus in ꝗbus ex ſola ſcīa quis ſallētias vine dicit ſubtractā ſibi eē pecuniā vel alias res ſꝫ in. l. i. in ver. ī de in. l. i. vel ī punit̉: de ꝗbus vidiſtis. jͣ. ad. l. pōpo. de parri. l. ꝓbationē nō hꝫ. Hāc q̄ſtionē ⁊ ſe. ponit Roſ. nauē. sͣ. nau. l. ij. in appovtrū. in fi. ¶ Quero hic loꝗtur d̓ furto ⁊ dāno: in ti. sͣ. nau. ca. ſta. ⁊ guil. in. l. i. sͣ: nau cau. ſta. cau. ſta. ⁊ bal. ſtilla magna q̄ro ꝗd de iniuria illata in ꝑſona certe videt̉ ſein. l. certi. C. lꝫ nō allegat Roſ. ſꝫ iaco. de ra. ⁊ dicūt ipſi ꝙ in C. e. locati. cus: vt. l. ſi familia. in fi. sͣ. de iur. o. iu. vel verius a ¶ Cogat̉ ſa ꝗbuſdā ꝑtibꝰ eſt ꝯſuetudo ꝙ credat̉ hoſpiti. ⁊ d ¶ Scd̓o qͥcere. add̓ bar ibi. in iniuria: vt ibi pꝫ. ⁊ tex. expone: vt ibi qd̓ tūc illud eſt ſeruandū. Sꝫ qn̄ ꝯſuetudo nō apro. Et qn̄ ho in. l. munerū hic tꝫ Dy. ¶ Quero extra gl. ꝗd ſi vna familia paret eſt videndū de ꝯditōe hoſpitātis ſi eſt hō ſpitator vel .§. iudicādi. hoīuꝫ liberoꝝ deliꝗſſet an ſufficeret tm̄ p̄ſtari ꝙͣ nauta teneat̉ male ꝯditionis vel noͣ. ⁊ de ꝯditōe hoſpitati: vt .jͣ. de mu. ⁊ ad res perdi tū ſi liber feciſſet. Dy. ꝙ ſic: vt ipſe no. in. l. ſemhō. Item liſi eſt ꝗdam ꝑregrinꝰᶜ qui vadit romā vel ad ſe taſ: ⁊ an ꝯͣ eū mita: vt dic̄ ꝑ.§. i. sͣ. qd̓ vi aut clā. ¶ Cōtra dico ꝙ iſtud edi dē ſctī iac. ⁊ d̓ ꝙͣtitate pecūie quā dicit ſe amiſiſp̄ſumāt̉. vide bar. in. l. i. d̓ ctū eſt ſtatutū in fauorē dn̄oꝝ. vn̄ in liberis hoī ſe. de modica ꝙͣtitate credet̉ ſuo iuramento ꝓbal. in. l. i. C. tabū. li. xi. ⁊ locati. et vid̓ bus ꝗ nō hn̄t dn̄m ceſſat rō huius edicti. hoc ēt pter p̄dictas p̄ſumptiones. eſt enī veriſimile ꝙ ipſe nō. poſt de oībus in .gl. l. fi.§. fi. apparet: ꝗa ſi eſſent plures ſerui diuerſoꝝ dn̄o tantā pecuniā portauerat ꝙ ſibi ſufficiat ꝓ eun ſpe. in ti. de de eo ꝑ queꝫ rū ꝓ quolibet deberet p̄ſtari ſolida pena: vt. jͣ. do ⁊ redeūdo. ar. l. admonēdi. sͣ. de iureiū. ⁊ in fur.§. i. ver. ſac. ē. ⁊ bar. d̓ iniur. l. ſi plures. ⁊ no. in. d. l. ſi familia. ī fi. glo. pono. ⁊ ibi .l. ī bone fidei. C. d̓ iureiū. mihi videt̉ ꝙ hoc nō in. l. ſemꝑ.§. videas. ma. sͣ. de iuriſ. o. iu. ¶ Quero vtrū iſta. l. habeat ſi ī ſepulchro ſit verū. nā caupo vel ſtabularius nō tenet̉ niſi e ¶ Eius iu.sͣ. ꝙ vi aut locū qn̄ plures ſerui de vna familia accuſant̉ cre de facto ſuo ⁊ eorum quos in naui vel cauporamēto. vide clā. ꝑ cy. in. minaliter. rn̄deo ꝙ nō. Primo ꝑ tex. d. l. ſi fana ſua hꝫ qn̄ nō recipit ſaluū fore: vt hic. vn̄ pobal. ī rub. C. l. fi. sͣ. ne ꝗs milia. nā qn̄ agit̉ ad vindictā publicā nō hꝫ lo dpoſi. ⁊. ī. l. i. ſito ꝙ ſint oēs ille p̄ſumptiones: tn̄ nulla p̄ſum eū ꝗ ī ius vo. .C. locati. ⁊ cū edictū iſtud: vt ibi dr̄. ¶ Scd̓o ꝓbo ꝑ rōnē ꝑ āge: bal ⁊ ptio eſt ꝙ magis fecerit hoc caupo vel alij fami no. ī. d. l. i.§. pau. d̓ ca. ī. l. accuſatio ex qua īponeret̉ pena pecuniaria nō liares ſui ꝙͣ alij viatores. vn̄ ꝯͣ eū non video ꝙ ſi ciſta. ff. d̓po ſi duo.§. fi. cadit in ſeruūᵍ: vt. l. hos accuſare.§. oībus. jͣ. de poſſit deferri iuramentū. qd̓ aūt ſit remediū diſi. ⁊ poſuit lu sͣ. ſi ꝗſ cau. ⁊ do. in. l. ī acti accu. ſꝫ deberet illa pena alterari in corporalēcā. jͣ. ¶ Scd̓o q̄roᵇ ꝗd ſi hoſpitatꝰ dedit cauponi an notariꝰ no onibus. C. d̓ lens facere ī caderet in ſeruū: vt. d§. oībus. in fi. ſꝫ qn̄ tracta ualiſiā vel fardellū: ⁊ in mane dicit hoſpes aliin lit. iurā. ⁊ ſtrumentum tur de pena corporali nō hꝫ locū iſtud edictuꝫ ꝗd ſibi ſubtractū d̓ valiſia. dicit Roſ. ſi ꝗdeꝫ va bald. ī. l. cerpoſſit priua qd̓ eſt introductū in fauorē dn̄i ne cogat̉ nimiū liſia fuit data ſignata ⁊ ſigillata ⁊ reddit̉ ſigilti. C. loca. ri officio bal. ſ ¶ De facto ſoluere. ⁊ ſic vbi de ſolutōe nō tractat̉ nō habet lata nō hꝫ hoſpes de quo cōquerat̉. Si vero nō videt̉ velle obẜuaui. no. ꝙ ſic in. l. ꝓlocū. Ex p̄dictis ēt apperet ꝙ qn̄ plures homi fuerit data ſigillata vel reperit̉ nō ſigillata tunc qꝛ quotidie uidendū. C. nes liberi accuſant̉ crimīaliter nō hꝫ locū iſtud eodē mō recurrendū eſt ad p̄ſumptōꝫ: vt sͣ. īmo ſeruat̉ tormē de poſtu. ⁊ edictū: ꝗa agit̉ de vindicta publica: vt. d. l. ſi fa tant̉ familia plus hoc caſu cū ꝯſtet de maleficio ſtabit̉ iuraio. an. in. c. ſi res cauponū milia. Tu habes hic ꝙ qn̄ dn̄s ſciuit ⁊ iuſſit tecut ne clemēto hoſpitis. ar. l. ſi qn̄. C. vn̄ vi. ita dicit Roſ. Adde bar. in vel mo. ⁊ vi net̉ inſolidum ſuo noīe ꝓ vno iuſſu. ¶ Quero ⁊ guil. hoc ſentit. ar. l. ſemꝑ.§. hoc īterdicto. sͣ. l. i. in prin. d̓ de no. ꝑ bar ꝗd ecōtra ſi plures iuſſerūt vni: vt faceret aliqd̓ qd̓ vi aut clam. mihi vero vr̄ ꝙ qn̄ valiſia reddit̉ offi. p̄fect. vi in rub. de fi. maleficiū an debeat vna p̄ſtari pena ab oībus. gilum. fa. qd̓ ſigillata ꝙ ipſe dicat verū. ceſſat enim omīs ſuſ inſtru. in. ij. no. bart. ī. l. col. add̓ glo. ꝙ videt̉ ꝑ tex. in. d. l. ſi familia. ſꝫ certe ibi loꝗt̉ picio qn̄ ſigna nō ſunt mutata: vt. l. vlti. C. d̓ edi. dn̄i horreoꝝ in. l. argētari tm̄ in familia ſeruoꝝ. ſꝫ ſi plures liberi iuſſerunt di. adri. tol. Sed qn̄ reddit̉ diſſigillata tūc nō sͣ. loca. ſꝫ ſpe us. ī prin. sͣ. vni ꝗlibet tenet̉ inſolidū: nec vnius ſolutio aliū credo ꝙ ſtet̉ eiꝰ iuramētoᵉ. nā. l. ſi qn̄. ⁊. l. ſemꝑ cu. videt̉ tede eden. nere ꝯͣriū in liberaret: vt. l. ſi pluriū ſeruꝰ. ⁊ ibi no. sͣ. d̓ noxa. b ¶ Tamē ex §. hoc interdicto. loquūtur in eo ꝗ dolū cōmiſit titulo d̓ fur. cuſat. limita Ex.§. ſequenti ⁊ hoc cōſtat: vt ꝓbatur extra qd̓ me. cā. c. vlt. ſꝫ §. i. uer. pōe. niſi notarius hic nō ꝯſtat utrū ipſe caupofecerit an aliꝰ. ⁊ ſic ¶ Si pena imponitur reſpectiue ad aliam in¶ Adde uieſſet adeptꝰ non conſtat an ꝯueniat̉ ex facto ſuo uel ex quaſi telligit̉ cum omnibus qualitatibus illius pene dēduꝫ pe. de dignitatem anch. cōſilio ẜm bal. in. l. maleficio ex facto alterius. un̄ leges ille nō hn̄t ad quā ſit relatio. cclxxxviiij. neqꝫ. C. de locū un̄ ꝓbari dꝫ recte ꝗd ſit in ualiſia: ut. l. i.§. ¶ ¶ Si ſecundum iuope. lib. ⁊ vi Cum plur S.diciuꝫ ita ſe habꝫ ſi ciſta. sͣ. depo. ⁊ ibi no. ſꝫ qualiter poterit fieri ¶ Si fami. de io. an. ī ad iſta ꝓbatio. in hoc dico ꝙ dat̉ cōſiliū a. l. ꝗa iudi. ſpe. ī rub. ad primum ꝙ condemnatoria lata in primo ⁊ fur. fe. dica. d̓ īſtru. edic. rub. dex hꝫ ſuꝑ hoc peteſtatē tormētādi familiares exactione ſecuta tollatur ſecundum interiꝫ dif in. v. col. Tiliſſidomꝰ ⁊ alios ꝗ erāt in domo ⁊ ꝓcedendi ſuper fertur ⁊ cumulatio impeditur. h. d. ¶ No. noc ¶ Quidam u mū. nō hoc ſūmatim: ut. C. de naufra. l. quotiēs. ⁊. l. de uam regulam impediēde cumulationis quam peregrinus. cadit ī vide barto. ſubmerſis. e. ti. ⁊ ita de fctō obſeruauiᶠ cū piſis ſeruum. uide dixi in ſūmario: quam dy. nō ponit in. c. nullus in. l. i.§. ſi ci bar. in. l. hos mihi occurriſſet de facto. pluribus. de re. iur. li. vi. nec pe. in. l. edita actio. ſta. sͣ. depoaccuſare.§. ¶ Si familia furtū feciſſe dicat̉ Rub. C. de eden. de hac regula feci mentionē in. l. na ſiti. ⁊ qd̓ ibi oībꝰ. jͣ. de ac ¶ Ad euidentiā debes ſcire ꝙ iſte titulus nō ī turaliter.§. nihil cōe. sͣ. de acquir. poſ. in repeti dixi. ⁊ qd̓ no. cuſat. ꝯͣ. uid̓t̉ doct. cano. ducit nouā actionē ſed eſt quedā additio per ipſe tenere ꝙ tione quā feci de illo.§. ¶ Quero dr̄ hic pene in. c. i. de cōpena pecūia quā pena minuit̉: ut. jͣ. uidebitis. nomine duplum ⁊ conditione ſimplum. quero moda. ⁊ bal. ria cadit in ẜ Ex. l. ſequenti. quid ſi familia fecit furtum manifeſtū. dicit gl. in rubri. C. d̓ uū lꝫ ip̄e ꝯͣriū An cū plures mandant uni ꝙ comittat delictū poſiti. ⁊ qd̓ dꝫ preſtare quadruplum ſicut ſi liber homo fehic teneat. h ¶ Omnibꝰ no. bart. ī. l. unius ſolutio liberet alium. ciſſet. ¶ Ex hoc tex. cū glo. no. ꝙ qn̄ vna pena in actionibꝰ qualitatibus Opp. d̓. l. fami. imponitur reſpectiue ad aliam intelligitur cum ad fi. sͣ. de ī adde qd̓ no. Tiliſſimumua ⁊ l. quotiēs omnibus qualitatibus illius pene ad quam fit lit̓. iurā. add̓ in. l. i. ī prin. in fi. jͣ. e. vbi dn̄s delinꝗt: ⁊ tn̄ habet berelatio. ⁊ per hoc erat hoc anno queſtio. Dicit jͣ. d̓ receptaneficiū huius edicti: glo. nō ſoluit. So. hic loꝗſtatutū ꝙ nobilis puniatur pena quadrupli ei tur qn̄ dn̄s delinꝗt circa ip̄m maleficiū cōmiſſū. in quo puniretur popularis. cōtingit ꝙ nobilis ibi qn̄ ex poſt facto delinꝗt deſinendo dolo poſ deliꝗt de nocte vel in platea. querit̉ vtrū debe ſidere. ¶ Itē op. de. l. ij.§. i. ⁊. l. ſi ex duobus. sͣ. at quadruplari pena ſimplicis maleficij an ꝟo de noxa. ⁊. l. iiij.§. cum dominus. eo. ti. ſo. vt ibi. pena maleficij ſic qͣlificati. ⁊ hic ē caſus ꝙ pena ¶ Circa hanc. l. q̄ro prīo qn̄ dn̄s ſciuit vtrū ip̄e maleficij ſic qͣlificati qͣdruplicetur: ꝗa ad illā reteneat̉ ſuo noīe. gl. rn̄dit aūt dn̄s iuſſit: ⁊ tūc ēt fert̉ cū oībꝰ ſuis qͣlitatibꝰʰ. ¶ In ꝯtrariū facit.

VII Si fami. fur. fe. di. 138 .l. in furti. in. prin. sͣ. de fur. de hoc plene ſcripſi uentꝰ rōne poſſeſſiōis: ſꝫ ꝗa nō reſtituebat fuit in. l. ſanctio legū. jͣ. de penis. facta exactio extimationis. ⁊ ſic fuit exactꝰ ꝓpter Hec. l. ē difficilis. ⁊ dolū: ⁊ tūc ad rem nō poterit agi: vt. d. l. ſtichū Uotiens. Siuidit̉ ī duas par.§. dolo. Tertio caſu qn̄ fuit cōuentꝰ rōne doli tes. primo an ſolutio dn̄i proſit hn̄tibus ſꝫ nō exactꝰ. exemplū egi cōtra eū ꝗ dolo deſijt cauſam a dn̄o. ſecūdo an ſolutio hn̄tiū cauſam poſſidere nō fuit exactꝰ ꝑ ſnīam: ſꝫ deuenimus a dn̄o proſit dn̄o. ſecūda ibi. ꝙ ſi prius: nunꝙͣ ad tranſactionē vel pactū. ⁊ tunc ꝓderit poſſeſlegi iſtā. l. ꝙ non daret mihi laborē. ¶ Op. ⁊ vi ſori: vt nō poſſit cōueniri ſi hr̄et cauſaꝫ a me ſidetur ꝙ ſolutio dn̄i nō proſit manumiſſo. quia ue eſſet habiturꝰ regreſſuꝫ ꝯtra me: ꝗa emptor hꝫ titulū lucratiuū: vt. jͣ. ſeꝗtur in eadē. l. Solū. ſiue nō ꝗa donatarius: vt. l. ſi tibi.§. ꝯuentū. sͣ. dicunt ꝗdam ꝙ hic fuit manumiſſus data pede pac. Si vero nō hr̄et cām a me tūc ſecꝰ: vt. l. cunia. certe non plꝫ: ꝗa ſeruus cū ex ſuo facto: ⁊ ſi vnus.§. ante oīa. sͣ. de pac. ⁊. l. nā poſtea.§. fi. ex ſuo delicto conueniat̉ non p̄t hr̄e regreſſum b ¶ Quarto ⁊. l. ſe. sͣ. d̓ iureiuran. Quarto caſuᵇ qn̄ nec cōuē cā. Et faciūt contra dn̄ꝫ: ⁊ ideo non video ꝗd operet̉ datio tus nec exactꝰ rōne doli. ſꝫ forte ſoluit rōne cul iſta an iudex pecunie vel nō. ¶ Alij dicunt ꝙ iſte ꝟ. idem̄qꝫ pe: vel alias. ⁊ ꝓderit poſſeſſori ſi hꝫ cām ab eo faciēdo liteꝫ erit. refertur ad caſū ſubauditum. quaſi diceret alias ſecꝰ per iura p̄alle. Qn̄qꝫ cōtingit ꝙ actio ſuā ſi ſoluit ſolutio dn̄i proſit emptori dū taxat ſubaudi nō liberet prinqua vterqꝫ cōuenit̉ eſt actio ꝑſonalis. ⁊ tūc aut cipalē. vid̓ qͥ donatario. ⁊ qd̓ ſeꝗtur idem erit in manumiſſo cōpetit ad ſpem: ⁊ ad eadē eſt adhibēda diſtindixi pꝰ ange. ſubaudi ꝙ in donatario. ⁊ ī hoc gl. reſidet. Tu ctio ⁊ no. C. de ꝯdi. fur. l. i. per gl. lꝫ Cy. aliter ī. l. pe.§. fin. potes dicere ꝙ prin. l. loꝗtur qn̄ dn̄s ſoluit cuibi dixit. Aut cōpetit ad ꝙͣtitatem. ⁊ tunc aut ꝙͣ ne ꝗs eū ꝗ. ī ius uoc. ⁊cͣ. ⁊ ius ſolutio ꝓdeſt manumiſſo. ſecūda pars. l. lotitas debet̉ ſimpliciter. aut reſpectu certe ſpēi. in. l. ſi ꝗs do ꝗtur qn̄ manumiſſus ſoluit cuius ſolutio nō ꝓprimo caſu a quocunqꝫ ſoluat̉ nō poteſt ab eo lo.§. i. s. d̓ re deſt dn̄o. Sꝫ contra hoc facit qd̓ dr̄ in hoc prin vel ab alio peti: vt. sͣ. de re iudi. l. ſi quis dolo. iudi cipio ꝙ prodeſt emptori dūtaxat: quaſi diceret .§. i. Secundo caſu aūt ꝙͣtitas debetur reſpenō hn̄ti cauſam lucratiuam. ſed manumiſſus hꝫ ctu vnius ſpeciei ⁊ determinate: ⁊ ſolutio facta cauſam lucratiuā. ergo ⁊cͣ. vn̄ ſic dicerē: aut dn̄s ab vno liberat omnes: vt. l. de illo in. fi. sͣ. de no ſoluit anteꝙͣ alienaret. ⁊ tunc cum illa ſolutione xa. ⁊. l. ſi ſeruus nauem. in fi. sͣ. de fur. aut debe oēs ſerui ſūt liberati ꝓderit poſtea manumiſſo tur reſpectu pluriū ſpecierum: vt vnius familie. vel alienato quocunqꝫ titulo. Si vero dn̄s ſol⁊ tunc aūt queris an vnius ſolutio facta ab vno uit poſt alienationē: tunc nō prodeſt niſi empto proſit alijs. ⁊ hꝫ locuꝫ materia. l. nr̄e in qua dic ri dū taxat. ita intelligo hanc. l. non enim niſi faaut ille alius cōtra quē vis agere eſt eiuſdem cō ctū dn̄i prodeſt ei qui hꝫ cauſam ab eo ſi ipſius ditionis cuius erat primus ſoluēs: vtputa: quia dn̄i non intereſt: vt no. in. l. rem alienam. sͣ. de eſt alius dn̄s ſocius ignorans ſicut primus: ⁊ il pig. ac. ¶ Uenio ad ſecundā partē. Op. ꝙ ſolu li proderit: vt. l. ſi familia. jͣ. eo. ⁊ ibi videbitis. tio manumiſſi proſit dn̄o: vt. sͣ. de noxa. l. de ilAut nō eſt eiuſdem conditionis: vt ꝗa eſt alius lo. in fi. ⁊. l. ſe. So. ibi cum vnꝰ ſeruꝰ delinꝗt: hic dominus ſociꝰ qui ſoluit ſciēs: lꝫ primus eiuſdē qn̄ delinꝗt tota familia. rō qn̄ vnus delinquit a conditionis fuerit ignorans. ⁊ dic: vt. d. l. ſi faquocunqꝫ ſoluat̉ illius delicti ⁊ perſone nomimilia. aut eſt alius hn̄s cauſam a dn̄o: ⁊ tunc di ne ſeu contēplatione ſoluitur. ſecus qn̄ delinꝗſtingue. aut primo ſoluit anteꝙͣ eum alienaret tur a familia. ita loꝗtur hic. ⁊ eodē modo rn̄de vel manumitteret: ⁊ ꝓdeſt oībus hn̄tibus cām ad. l. ſi ſeruꝰ nauem.§. fi. sͣ. de fur. ad qd̓ facit. l. ab eo etiam ſi hr̄et titulū lucratiuū: vt hac. l. in ſi ſeruū. sͣ. de interro. ac. ¶ Op. de. l. etiā.§. pe. prin. ver. idēqꝫ erit. aut ſoluit poſtꝙͣ eū aliena.sͣ. de pe. here. vna. gl. dic̄ hic. ſol. vt ibi. alia gl. uerat: vel manumiſerat: ⁊ tūc nō ꝓdeſt niſi ei ꝗ mag. intrat in vnam diſtinctionem ſatis longā. haberet titulū n̄ lucratiuū: vt hac. l. ī prin. Si ve Timore huius contrarij ꝙ nec clare: nec bn̄ exro ille primo ſoluit: qui hꝫ cauſam a dn̄o ꝙͣ ipſe dn̄s. tūc aut ſoluēs erat talis ꝗ habebat regreſpedit. ideo tu dicas qn̄qꝫ quis tenet̉ ad rem ⁊ ſuꝫ ꝯtra dn̄m ⁊ eius ſolutio ꝓdeſt dn̄o aut nō: ad penam promiſſam ex conuentione: tūc an ſo lutio vnius tollat obligatōꝫ alterius nō ē noſtra ⁊ tunc ſecꝰ. vt hac. l. v̓. ꝙ ſi prius. ¶ Qn̄qꝫ ꝯtin materia hic. lꝫ gl. tangat ſꝫ plene examīaui in. l. git ꝙ vnꝰ ad extimationē exactus eſt: ⁊ cōuētꝰ actione ꝑſonali cōtra aliū vult agere ad rē actio ita ſtipulatus in cōtrarijs vltime partis. sͣ. d̓ ver. a Uotiēs obli. qn̄qꝫ vnusª dꝫ rem ⁊ alius penā vel alius ne ꝑſonali. ⁊ tunc aut ille ꝗ cōuenitur ad rē hꝫ q quando extimationē ex diſpoſitione legis. ⁊ iſta eſt mate cām a primo cōuēto: ⁊ non poteſt cōueniri: vt. l. qꝫ vnꝰ. qn̄ vnus dꝫ ria nr̄a in qua dic. aut actio ē realis vel mixta cū illicite. sͣ. de re. eo. aut nō hꝫ cām ab eo. ⁊ tūc ſe c ſ I fami rē ⁊ alius pe illa qua uterqꝫ tenet̉: ⁊ tunc aut primo ꝯſequor cus. exemplū ſi ego egi cōtra cōmodat arium ⁊ lia. gl. nā an̄ ꝑ exehabui extimationē potero agere cōtra poſſeſſo rē ⁊ poſtea nō poſſuꝫ agere ad extimationē: vt. hic. Et I cutionem fa iſtā gl. uidet̉ ctā ꝯͣ vnum .l. ſtichū.§. dolo. sͣ. de. ſol. ⁊. l. nec vllā.§. pe. sͣ rē rei lꝫ poſtea habita re tenear illi reddere exti limitāda glo. alius ſit libe de pe. here. Aut primo ꝯſequor extimationem mationem: vt. l. ſi fullo. sͣ. de condi. ſine cauſa. ⁊ in. l. liber hō ratꝰ. ſꝫ ꝗd ſi ab vno. ⁊ tunc aut ille a quo exactū eſt fuit cōuē l. in cōmodato in fi. sͣ. cōmo. ⁊ per dy. in. c. pro ad. l. acꝗ. ubi vnꝰ tenebat̉ in atrocioritus ⁊ exactus rōne doli. aut fuit exactꝰ rōne dopoſſeſſore. de reg. iur̄. li. vi. ¶ Ultimo in gl. ma. ad intereſſe bꝰ filius uel alius ad peeſt quedam glo. corrupta vicio ſcriptoris. vide li: ſꝫ nō cōuētus. aut fuit conuentꝰ rōne doli ſꝫ ſeruꝰ n̄ tenē nā. vide bar. nō exactus: aut neqꝫ cōuentus neqꝫ exactꝰ rōne eam ⁊ corrige eam ibi in nō ſocijs. ſi ab vno reꝫ tur parere no. poſt gl. ī. doli. primo caſu qn̄ fuit conuentus ⁊ exactꝰ rō peto dꝫ dicere ſi ab vno penā peto: ⁊ ab alio rē dn̄o uel pa.l. fi.§. fi. sͣ. d̓ tri. alias ſi pa nihilominus peto. non habetis hic alia. eo. ꝑ quē ſa ne doli: puta ꝗa dolo deſijt poſſidere fuit cōuē reat tenent̉. ctū eſt. ⁊ vid̓ tus ⁊ exactus. ⁊ tunc aut poſſeſſor ꝗ poſtea ꝯue Iſta. l. hoc eſt uerū bar. in. l. ſem I familia cōis. quidit̉ ī niret̉ eſſet habiturus regreſſuꝫ cōtra ip̄m ſoluēniſi alias eſp.§. in ſepul tē: ⁊ iterū ad rem nō poterit agi. ar huiꝰ. l. ⁊ no. ſent ꝑituri ſi tres ꝑtes. primo loquit̉ qn̄ familia pluchro. ff. qd̓ nō feciſſent. riū delinꝗt vno ſciēte: nō tn̄ iubente. ſcd̓o qn̄ d̓vi aut clam. in. d. l. nec vllā. sͣ. de pe. here. Aut nō eſſet habi ita uidet̉ gl. linꝗt vno iubēte. tertio r̄petit qd̓ dixerat ī prin. turꝰ regreſſuꝫ ⁊ poterit agi ad rē cōtra poſſeſſomultū no. h̓ ⁊ circa illud d̓terminat vnā qōnē. ſcd̓a ibi: ⁊ ſi ẜreꝫ: vt. d. l. nec vllā.§. pe. ⁊. l. ſtichū.§. dolo. sͣ. d̓ adde qd̓ no. bar. ī. l. ſi ſer ſolu. Scd̓o caſu qn̄ fuit exactus rōne doli. ſꝫ nō uus. tertia ibi. ſi ergo. verſi. ꝙ ſi ille. legit̉ in gl. uus sͣ. de no duobꝰ modis. tene quā vis: ꝗa vtraqꝫ eſt bōa. cōuentꝰ. exēplū egi ꝯtra poſſeſſorē: ⁊ ſic fuit cōxalibus. SS SS ij

Arbo. fur. ceſa. g ¶ Ego pu ponēda: ibi. Venio. Et ꝗd ſi vno cultello ꝑcuſſi ¶ Op. ad prin. ⁊ videt̉ ꝙ ille q̄ ſciuit nil r̄petat Arboꝝ furto. Sꝫ flo. ī. l. tiꝫ ceſarum quē bis in eodeꝫ loco eodē īpetu an bis punien a ſocio. vt. l. ſi ex duobus. sͣ. de noxa. ſol. ibi loꝗ .iiij. sͣ. ad. l. Rub. dus ſim: ibi. Sꝫ. Et cū accuſator dicit ꝙ ꝑcuſſit tur in iubēte. hic in ſciēte ſimpliciter. ¶ Uenio acꝗl. dicit ꝙ a ¶ Rub. pra cōiter tenet̉ pluribꝰ ꝑcuſſionibꝰ de quot intelligat̉ uide in fiad ſecūdā partē. dr̄ hic ſi mō cū eo ex. l. acꝗl. vel cticā huiꝰ ti. opi. ia. dare. Querit gl. qͣre fu ex. l. xij. tab. agi poteſt. ¶ Quero vtrū aliquo ca vid̓ ꝑ ſpecumod. ⁊ vid̓ de iniur.§. I gemina. it facta iſta. l. dicit ſu poſſit ſeruꝰ delinq̄re quo nō agat̉ ī dn̄m ſociū iac. d̓ bel. C. ij. ver. itē ꝗ ī glo. hoc eſt vtile ſcire ꝓpter. l. ſaltui datā ignorātē gl. hic ſeᶜ īuoluit circa hoc ⁊ pōit mul ut intra cer cidit vel detū tēpus in vt ꝓ arbore ſucciſa certa pena p̄ſtetur. ¶ Quid tos caſus ⁊ notabiliter loꝗtur ſic. Aut ille ꝗ eſt cidit arbores .iij. q. prin. vult dicere ꝓpter. l. ſaltui datam. dic hoc eſt ꝑꝑ plures. ignorās nō poſſidet: nec dolo deſijt poſſidere ī. q. q̄ īcipit. I ſurtiꝫ ſtatutū factum ſuper ſaltibꝰ ſeu p̄dijs. ⁊ iſto vo ⁊ nō tenet̉: vt. l. quotiēs.§. p̄tor. sͣ. de noxa. ⁊ qō diſputata ſ ⁊ qn̄ eſt cabulo vtit̉. l. ij. C. de noxa. ¶ Uenio ad tractāiſto caſu ſi ſoluiſſet repeteret: ꝗa ſpōte ſoluit nō eſt. l. munici ſilua īcipali cauetur dū materiam noſtram qn̄ ex parte inferentis eſt ex neceſſitate. aut poſſidebat eū: ⁊ tūc aut ſeru ſa ⁊ ligna ex portata an cō vnus actus: ex parte recipiētis reſultant plures delinꝗt coactꝰ ab altero dn̄o inuitꝰ ita ꝙ aliter Adde viden petat remedi vtrū veniatᶠ īponenda vna pena vel plures. exēfacere nō poterat. ⁊ tūc dn̄s ignorās nō tenet̉: dū ang. cōſi uꝫ huiꝰ titu. plū aliquis percuſſit te cū bidēte vel forpice. an io. cxc. ꝗa nullū eſt d̓lictū ſerui. aut potuit aliter euadevel. l. acquil. h ¶ Quero ꝗd puniat̉ vna pena vel pluribus: ⁊ videtur ꝙ vna vid̓ bal. ī. l. i. re. ⁊ tūc aut delinꝗt delicto leui: ⁊ ideꝫ ꝗa aliter ſi te fugaui ⁊ C. ad. l. acꝗl. per hanc. l. In contrarium videtur ꝙ pluribus. ſocius nō tenet̉: cū ſeruꝰ in hoc deberet dn̄o ꝑdū fugeres c Edere.§. ꝗa actꝰ dꝫ ꝯſiderari reſpectu recipientis: vt. l. i. ī ere. ſi vero cōmiſit delictū atrox tūc tenet̉ ſeruꝰ: cecidiſti. ⁊ ca c is cui dēdo te vul.fi. jͣ. d̓ iniur̄. ⁊. l. ſi adultertū cū īceſtu. jͣ. de adul. ꝗa d̓liꝗt ſeruꝰ qm̄ parere non d̓buit ſeruꝰ ī hoc: cōpetit neraſti: an te ⁊. l. qm̄ multa facinora. C. ad. l. iul. de vi. p̄terea emphiteote. vt. l. ij.§. his ꝗ. sͣ. d̓ nox. ita colligit̉ hic ex gl. nr̄a near: ⁊ quō Adde tex. in reſultant plures effectus: ergo ꝓ pluribus puni ¶ Arborū furtim ceſarum. Ru. ⁊ idē dicit ⁊ .l. ſed ⁊ ꝓprie tur. vt. l. nunꝙͣ plura. sͣ. de priua. delic. So. lꝫ du bal. in. l. de p̄ Hāc. l. d̓clara ꝑ ea q̄ taſ. ad. l. acꝗl. I furtimacta ſūt in. l.i.§. dixe toribus. C. bitetur: tamen eſt aduertendum qn̄qꝫ lex vel ſta Aciēda. ad. l. acꝗl. di ſ..l. cū pre tutum punit actum nō illatū in alterum. ſꝫ ꝓut rit aliꝗs. sͣ. d̓ publica. tangam ī. l. i. jͣ. ti. i. cit ꝙ ſi d̓ ꝑcuſ tor.§. fi. ſit ſeu agitur ab agente. verbi gr̄a. Statutuꝫ diBartol. ſiōe facta cū idē dicit bar. cit ſi quis ſagittauerit ī rure puniatur ī. x. ⁊ ſiꝗs ſanguinis ef g Uide glo. q̄ incipit ſꝫ qͣ in. d. l. cū p̄ſuſione non Ede. liſibi ſic.n. p̄tor. dicimo admenauerit alicui puniatur in. xv. tūc ſi vno ia tor.§. fi. sͣ. d̓ pōt fieri con dam. infec. ctu ſemel aliquis ſagittauerit plures ſagittas ſi fuit lex. xij. ta. vt. sͣ. e. l. i. ⁊. jͣ. e. l. furtī.§. ſi cordia: ⁊ ego I gemivno ictu admenaret cū bidente vnus eſſet actꝰ: ꝗs radicitus Itē vide gl. ibi ſꝫ certe p̄tor intelli te ꝓieci ī ter ſ na. Ad ⁊ pro vnico actu puniretur: quia ſolū actū agēgebat. no. iſtā gl. ꝙ lꝫ lex vtat̉ verbo pn̄tis tꝑis raꝫ ex quo ſu hūc tex. per lapidē ca tis. l. reſpicit. ar. pro hoc. l. tria onera. sͣ. de excu. vide qd̓ no. in puniēdo actū: intelligit̉ de tꝑe p̄teriro ⁊ pluſ pite leſo freſcribit bar. tu. qn̄qꝫ punitur actus a lege prout in alium in ꝙͣ perfecto. giſti caput cū ī. l. vulgaris. fertur: vt dicit ſtatutuꝫ. ſiquis percuſſerit aliquē Ex.§. ſequenti. ſanguinis ef in. fi. de fur. fuſione: ꝙ d̓ ¶ Emphiteotē ⁊ feudatario cōpetit hec actio. in hoc eſt dubium propter opi. ia. de are. d̓ qua 5 ¶ Utrū ve hoc poterit niat. d̓ hac. q feci mentione in. l. nunꝙͣ plura delicta. sͣ. d̓ pri¶ Op. d̓. l. itē mela.§. fi. sͣ. ad ſieri concor ꝑ io. an. ī ad I S CNIIV L.acꝗl. So. ibi hꝫ vtilē: ita ua. delic. qui diſtinguit aūt ſtatutum dicit ꝙ ꝓ dia. ⁊. de hoc di. ſpec. ī tit. percuſſione ſeu pro vulnere. ⁊ tunc quot ſūt vul hic vſufructuariꝰ hr̄et iſtā actionē vtilē. Sꝫ tūc no. ꝑ bartol. de ſen.§. ſpe in. l. ſꝫ vni nera pro tot punietur. Aut dicit ſi quis percuſop. de eo. qd̓ hic dr̄ d̓ ēphiteota. Rn̄. ēphiteota cies. ver. ſed in. iij. col. j. pone. Cy. ⁊ qui hꝫ dn̄iuꝫ vtile hꝫ iſtā actionē directā: qd̓ te ſerit ⁊ punietur ꝓ vno tm̄: quia vnus eſt actus de iniur. bal. in. l. ꝗcū percutiendi. Sꝫ ego putoᵍ ꝙ puniatur pro plu ne mēti: ꝗa actō. l. acꝗlie directa: ⁊ iſta actō dire ADDE ꝗd qꝫ. in. iij. col. cta cōpetit ēphiteoteᵉ ⁊ feudatario ⁊ ſimilibꝰ. ribus. quia cum. l. puniat actum qui infertur in ſi cū eqͥ quē .C. d̓ ſer. ſug. calcaribꝰ p̄⁊ bald. in. l. ſi quod no. bar. alterum non poteſt conſiderari ex parte agētis mebaꝫ te fufamilie de iu quin etiam conſideretur ex parte patientis. ⁊ iō 4 No. ẜꝫ dy. ꝙ ex plu giētē caden ris. om. iu. ⁊ f I Plur E. ralitate delinq̄ntiuꝫ ꝓ pluribus punietur per iura sͣ. alle. facit ad do peſſunda ſpec. de ꝯtu. pena delicti multiplicat̉. qd̓ dic: vt plene §. nūc dicehoc. l. ticia.§. fi. sͣ. de ver. ob. ⁊. l. pluribꝰ. ī prin. ui rexiuit ſan guis eo ꝗa mus v̓. ſꝫ po dixi in. l. ſi ī rixa. jͣ. ad. l. cornel. de ſic. ⁊ dixi. sͣ. ti. Et p̄dicta vera ſi iſta fiant vnico ictu. ſꝫ ſi fierēt pede ferrato ne iudex. ⁊ .i. l. i. Scd̓o no. ꝙ ex pluralitate eoꝝ in quos de ſucceſſiue: vt ꝑcuſſi aliquē in capite ⁊ deſcēdit ī eꝗ facta ſūt io. an. ī regu linꝗtur pena nō multiplicabit̉. qd̓ nō dico hic: brachiū ⁊ poſtea in crus plura ſunt facta ſucceſ la delictuꝫⁱ ī duo vulnera quia hora non patitur: dicam in. l. ij.§. ſi ad plu mercuria. ſꝫ ſiue: lꝫ nō vno momento ar. l. ter. enixa. jͣ. d̓ ver an hoc erit ꝗd ſi aliquis vnuꝫ malefi res. jͣ. de ſepul. viola. ſi. ⁊. l. aretuſa. sͣ. de ſta. ho. ī fi. Idē dico ꝙ ſi vno ꝓijcit aquaꝫ ciū vel plura Circa hoc d̓ iſtis ictu ꝑcuſſit in pluribus digitis. nā ex diuerſitate putridā ⁊ in vide bal. con Si radicibus. radicibꝰ dic: vtī. locoꝝ dicunt̉ percuſſiones diuerſe: vt. l. de pu facie ⁊ in gu ſilio. cviiij. ſe la: an puniat̉ .l. i. C. de interdic. facit qd̓ dixi in. l. d̓ pupillo.§. cundo volpillo.§. ſi ꝗs nunciat. sͣ. de ope. no. nū. ⁊ facit. l. de facie ⁊ gu meminiſſe de no. ope. nū. ad fi. huiꝰ. l. op. inſti. ſi ſeruꝰ ſeruuꝫ.§. rupiſſe. sͣ. ad. l. acquil. Sꝫ ſi ꝑ la. bal. in. d. d̓ re. diui.§. ſi vicinꝰ. ⁊. l. adeo.§. fina. sͣ. d̓ acꝗ. re. cuſſi aliquē in vno loco ⁊ fregi os ⁊ os fractum l. ꝗcunqꝫ. in do. glo. pōit multas ſol. tene primā vel ſecūdā. iij. col. ꝙ ſic. fecit vulnus in alia parte corporis an puniatur ⁊ ꝑ dy. in. l. No. hūc tex. in prin ꝓ vno vulnere an ꝓ duobus. Rn̄. duo vulnera qd̓ dicit̉. la Aciendā. I. Pro hoc dicebā ſunt vnum primo aliud ſubſequenter: vt. l. ſi ſer i. d̓ ver. obli. in qͣdam qōne dicit ſtatutū caſtri plebis uus ſeruuꝫ.§. ſi vulnus. sͣ. ad. l. acꝗl. hoc ſi agat̉ ⁊ in ſimili ꝑ ꝙ ſi alicui eſt diruta domus ꝙ ſibi dānuꝫ emen pau. de liaza. de vulnerato. ſecus ſi de oſſe fracto ageret̉: ꝗa in. q. in cip̄. det̉. mō ꝗdam cui erat domus diruta ꝓbauit tunc non poſſet puniri de vulneribus: ꝗa vulne epiſcopꝰ mo domū eſſe dirutaꝫ. Itē ꝓbauit ꝙ domus tātuꝫ ra p̄cedentia tendunt ad illum effectū.ſ. ad frā nuit. valebat. ego dixi ꝙ iſte nō ꝓbabat ꝙͣtū erat dā gendum os. ⁊ ideo de ſolo illo puniretur: vt. l. num: ꝗa nō eſt dānū totus valor domꝰ ſeu rei ſꝫ illud. sͣ. ad. l. acquil. ¶ Quero quidʰ ſi te fuillud qd̓ ſuꝑeſt d̓ducto valore ſoli ⁊ d̓ductis cegaui ⁊ dum fugeres cecidiſti: ⁊ cadendo uulne mētis dr̄ dānū: vt hic. ⁊ hēs ſimilē tex. in. l. cum raſti te in aliqua parte corporis an teneor quapretorᵉ.§. fi. sͣ. de dam. infec. quod no. ad forſi uulnerauerim. Rn̄. non: ſꝫ quaſi uulnerari femationem articulorum. cerī: ut. l. qͣ actiōe.§. ꝓind̓. ⁊. l. ſi obſtetrix.§. ſi Ex. l. ſequenti. ſeruuꝫ ⁊. l. ſi ex plagis.§. fi. sͣ. ad. l. acquil. quod ¶ Cū ex ꝑte inſerētis eſt vnus actus ⁊ ex ꝑte re no. ¶ Quero ꝗd ſi ego percuſſi aliquem in cercipientis reſultant plures an ueniat vna pena ī ueleria ⁊ repercuſſio ceruilerie fecit uulnus ī frō

Vyiij Uibo. rap. 39 a ¶ Quid ſi te uel in capite an uideor uulneraſſe. puto ꝙ ſic lunt penā iuris cōis in ſubſidium imponi. vnde accuſator. ſi ⁊ in. l. ⁊ ſi ſevt. l. itē mela. ī prin. sͣ. ad. l. acqui. qd̓ apparet ꝗa dico ꝑcuſſiſti putarem tunc penam iuris cōis eſſe ſublatā ī uerior. C. de teneor directa acꝗlia. ¶ Sꝫ quero ꝗd ecōuerſo me pluribus infa. ⁊ quod .l. nouā in qua penaꝫ expreſſe imponit. ſed duꝑcuſſionibꝰ. percuſſi aliquē bis in eodē loco cū culltello vno no. Inno. in biū eſt vtrū poſtꝙͣ impoſita eſt pena per ſtatutū d̓ quot intel c. j. de cōſtit. īpetu an punior ꝓ duobus vulneribus vel pro ligit̉. ꝗd ſi poſſit imponi pena iuris cōis. ⁊ in hoc omnes ⁊ qd̓ Bart. vno. rn̄deo cōſideranda ſunt verba ſtatuti. aut dicat̉ multis l. ſanctio. jͣ. d̓ ꝯcordāt ꝙ non. nā vtraqꝫ actio tendit ad vindi ſtatutū īponit penā ꝓ vulnere: ⁊ tūc veritas eſt percuſſionipe. ⁊ qd̓ no. ctā. ⁊ ideo indiſtincte vna tollitur per aliam: vt bꝰ. vid̓ bar. ꝙ vnū vulnus eſt ⁊ vna ſciſſura lꝫ ampliata ꝑ ſe inſti. de act. .l. p̄tor edixit.§. i. jͣ. de iniurijs. nec obſtat hec. l. in. l. i.§. hoc §. quadrupli cundā ꝑcuſſionē. Aut imponit penā ꝓ percuſreſcriptum cum ſimilibus: quia iſte actiones perſequūt̉ reꝫ ⁊ ibi vide qͥ ſione. ⁊ tunc ꝗa plures ſūt ꝑcuſſiones ⁊ plures ad ſili. qui dixi. ⁊ in. l. ꝗ familiarem: vt dixi. ictus ꝓ pluribus puniet̉: vt. l. nunꝙͣ plura. sͣ. d̓ dicit ꝙ v̓ifi cunqꝫ. C. de Quero quot capita hꝫ cat̉ in duabꝰ priua delic. ¶ Quero ꝗd ſi accuſatorª dicat ꝙ ſer. fugi. poſt IRELOC. iſtud edictū. rn̄deo tria. vel tribus. Bart. ⁊ bal. percuſſit aliquē pluribus ꝑcuſſionibus de quot de quo ī gl. duo ponunt̉ hic. tertiū in. l. p̄tor.§. i. jͣ. e. in. l. in eū. C. intelligit̉. certe d̓ duabus ad minus: vt. l. vbi nu in. c. ad node fur. ⁊ dic̄ ¶ Quero q̄ eſt differentia inter iſta capita. rn̄ ſtrā. d̓ re. ec. merus sͣ. de teſti. nec poſſumus ītelligere d̓ plu bal. in repe. deo dr̄iam inter primū caput ⁊ ſecundū dic: vt nō alie. vide l. ꝗd ergo.§. ribus: vt. l. ſi preſes. ⁊. l. interp̄tatiōe. jͣ. de penis. hic ī gl. tertiū differt ab iſtis manifeſte. ¶ Que tex in. c. xp̄ia pea grauior ſꝫ ſi diceret pluribus ⁊ pluribꝰ ꝑcuſſionibus pu no. xxxiiij. ro vtrū in quadruplo inſit ſimplū rn̄deo ſic ins. de inſa. ⁊ ī niret̉ ꝓ quattuor ar. d. ll. ⁊ hoc cōiter obſeruat̉. diſt. vbi not. l. non eſt nodiſtincte lꝫ quidam aliter dixerunt. ꝙ lꝫ duo diverū tn̄ magis proprius modꝰ loquēdi eſſet vt uū. sͣ. d̓ legi. Ex.§. ſequenti. cant̉ plures: ꝙ indiſtīcte diceremus ꝑcuſſit pluries ꝗa cū dico pluribus ¶ Qn̄ ciuilis ⁊ criminalis actio non poſſint ſinō tamē plu pena ſtatuti intelligit̉ vno impetu ⁊ vno ictu: ſꝫ cū dico plurimi ſūt ita mul concurrere: ibi. Opp. ⁊ an ſnīa lata in vna eſt ſequēda ⁊ ries intelligitur de diuerſis ictibus. not. ab. in. d. nō pena iur. pariat preiudicium in alia: ibi. Tamen. Et an c. ad noſtraꝫ. cōis. ⁊ ē rō: Uide glo. q̄ inciprobationes facte in vna ꝓſint in alia: ibi. Que ⁊ ꝙ libellus ꝗa poteſtas Ui agrum. pit de arboribus ro. Et an qui ꝓduxit teſtes in vna debeat audi ī quo fit mē iurat ſeruare in fi. īmo dicas ꝙ ibi cōpetebat actio de tio ꝙ me plu ſtatuta ⁊ iuri ſi velit ꝓducere in alia ſuper ijſdeꝫ articulis: dāno futuro. ideo tranſit ad emptorē. hic ꝓ dā ries ꝑcuſſiſti ramētuꝫ obibi. Quero quid. intelligat̉ de ligat in forno p̄terito an̄ vēditionē. ⁊ ideo remanet penes In hoc.§. iacet tota duobꝰ vulne ma ſpeciſica. venditorem. Hoc edici O lectio nr̄a primo pōit ribus. tꝫ bal. vt ī. c. ad no Ex. l. ſequēti. ꝑ illū tex. ī. l. ſtrā. el. j. d̓ iu unū dictū. ſecundo ponit opinionē quorundā. ¶ Stante ſtatuto ꝙ ꝓ homicidio imponat̉ pe de fideiuſſo. reiur. ⁊ vide circa unū dubiū deſcendēs ex edicto. tertio po §. ſi ꝗs. x. de ſpec. ⁊ Ioā. na centū ſi aliꝗs ſit punitꝰ ꝑ ſtatutū an poſſit ꝑ nit determinationē illius dubij. ſecunda ibi: ne le. iij. ⁊ ī. l. ⁊ and. in addi. l. corneliam accuſari. Et an ꝑ ſtatutuꝫ ſit ſublaſi poſt tres. qꝫ debere. tertia ibi. ſꝫ vtilius. ⁊ legitur iſte.§. in ſpec. in ti. de ta pena iuris cōis. ⁊ an impoſita pena ſtatuti im ī. x. col. sͣ. ſi pena te. liti. gl. tribus modis. ¶ Proſequamur primo le§. fi. ⁊ d̓ hoc ꝗs cau. ⁊ diponi poſſit pena iuris cōis. cturam io. tanꝙͣ veriorem ẜm quā breuiter hoc cit Ang. ꝑ il vide ꝑ ſali. ī ¶ Ui bonorum raptorum. dicit. Qn̄ ex eodem facto oritur ciuilis ⁊ crimilū tex. ī aucͣ. l. qui de criQn̄ duo delicta ex eodē d̓ tri. ⁊ ſemiſ. mine. C. d̓ ac nalis ꝓhibet̉ ꝗs eas ſimul. intentare. ſed vna ꝑ UlTUne facto deſcendētia ſe hain.§. ⁊ qd̓ ſe cuſa. no. per acta poterit ad aliam redire. h. d. ⁊ pone caſuꝫ bar. ī. l. ſenape. cū glo. in bent: vt genus ⁊ ſpēs pene tollunt̉ inuiQueſitum fuit quare pretor fecit hoc edictum tus. jͣ. de acver. filioꝝ. ꝙ cē qͣtenus cōcurrunt. h. d. ¶ Opp. ꝙ ꝓ rapina cum contra raptores cōpeteret accuſatio. l. iul. cu. ⁊ no. bar. ſi teſſiſ dicat agat̉ furti manifeſti: vt. sͣ. de fur. l. ſi vendidero in. l. ſanctio ꝙ plurimis de vi. rn̄detur ꝙ pretor per hoc edictum intro legū. ī prin. vicibꝰ ꝑcuſ.§. cū raptor. ſꝫ hic dr̄ cōtrariū. quare male. So. duxit actionem ciuilem lꝫ ei cōpeteret cuius bo de penis. ⁊ ſit ītelligitur intellige ꝙ hic in rapina nō fuit deprehēſus: vt na ſunt rapta accuſatio criminalis. per. l. iul. debal. ī. d.§. pe de tribus. ſi ꝗa iuit coadunatis gētibus ad domū alteriꝰ ⁊ na grauior. vero dicat d̓ vi. ¶ In uer. neqꝫ debere. queritur utrum pro neminē inuenit: vt. l. ſi ꝗs ex domoᵇ. sͣ. de fur. ꝑ vnū verbuꝫ pluribus in poſita actione ciuili impediatur quis propone ꝑ Imo. in. l. telligitur de quā. l. dꝫ poni caſus hic. ¶ Itē op. d̓. l. p̄tor.§. re actionē criminalem. per. l. iul. de ui. Quidam ij. ī. ij. carta. duobꝰ. ⁊ vii. jͣ. de iniur. ſo. ibi q̄libet actio cōpetebat ad vin dicebāt ꝙ non. in uer. ſed utilius. iuriſconſult de pub. iud. de qͦ ſcripſi dictā. vn̄ vna per aliā tollit̉ ſimpliciter. hic vero ⁊ ꝙ pēa ſtatu in. l. iij.§. ex rn̄det ꝙ īterim donec penderet actio ciuilis nō vtraqꝫ ꝑſequebat̉ rem familiarē. qd̓ plene dic ꝑ ti faciat ceſſa plurimus sͣ. poteſt quis intentare criminalem accuſatōꝫ. tn̄ re penam le de acꝗ. poſ. dy. in. l. i.§. dixerit aliꝗs. sͣ. de publica. ⁊ pleniꝰ poſt latam ſnīam ſuper ciuili nō prohibetur ingis cōis. teibi dixi. ¶ Quero ſtatutoᶜ cauet̉ ꝙ ꝓ homicitentare actionem criminalem. h. d. uide tex. ibi net Bal. in ¶ Ui bo. ra. dio ſit pena centū. mō aliꝗs eſt punitꝰ pena ſta d. l. data ope conſuluit pretor dic actionem ciuilem inducen ra. cuiꝰ opi. b Ui reꝫ tuti: vtrū poterit accuſari. l. cornel. de ſic. vt pu do: licet accuſatio criminalis antea competeret q. l. ſi ꝗs ſequit̉ ēt pe. niatur in eo qd̓ plus eſt. Di. ponit iſtā qōnē hic. vt ſtatim ſequitur. Item ibi experiri. dic.ſ. crimi de ancha. in ex do⁊. Cy. ponit eā in. l. ꝗ ſepulchra. C. d̓ ſepul. vio. naliter. Item ibi neqꝫ debere dic criminaliter. c. canonū ſta mo. ⁊ quobreuit̉ iſta qō hꝫ duo dubia. Primo an̄ ꝑ. l. no tuta. verſi. qͥ modo ſit raItem ibi publico iudicio. dic ꝙ eſt caſus datiui ro vtrū ſicut pina. vide uam.ſ. an ꝑ ſtatutū ſit ſublata pena iuris cōis: uide tex. ibi preiudicari dic etiaꝫ interiꝫ ibi priſtatutū ſecū tex. in. d. l. ſi qd̓ quidā dicūt. ar. l. ꝗ cuꝫ vno.§. qui poſt deſer uata fiat dic ſi interim pendente actione ui bo. dum. ⁊ vide ꝗs ex domo tionē. in. fi. jͣ. d̓ re mili. ⁊ ar. sͣ. ad. l. acquil. l. i. vbi Imol. in. l. rap. propoſita. ibi deneganda actione dic.i. acq̄ ē ſingula. cū mulier. sͣ. per. l. acquiliam fuit oībus legibus anterioribꝰ c ¶ Quero ſta cuſatione. ibi priuatā perſecutioneꝫ. dic.i. actio ſo. ma. in. ix. tuto. an ꝑ pe derogatū. ita hic fiet ꝑ ſtatutū. ſed cōtrariū eſt nem ui. bo. rap. ciuilem. ⁊ hoc ea finita ẜm Ioā col. ver. iteꝫ nā ſtatutariā veritas: vt. l. quotiens. sͣ. de ac. ⁊ ob. nō enim vinon obſtat ⁊ ¶ Opp. eligendoᵇ ciuilem interim nō preiudiſit ſublata pe detur a lege veteri receſſum niſi nominatim ſit Io. an. in ad na iuris cocatur in criminali. ut. l. rerum amotarū actio. sͣ. di. ſpec. in ti. munis. adde dictū. facit. C. de noua. l. fi. Ideꝫ ſi apparet aliꝗ re. amo. So. ẜm Dy. hic loquit̉ quando ciuilis deſur. ⁊ vide Io. an. de pe bus preſſumptionibus tacite voluiſſe a lege an ⁊ criminalis actio deſcendunt ex eodē facto: ibi no. ꝑ Bar. ⁊ na te. lit. ī fi. tiqua recedi: ꝗa tunc accuſatio ex. l. antiqua toldoc. in. l. j. in quando ex diuerſis. hec nō uidētur uera per. l. ⁊ Bal. in. l. iij. colū. de leret̉ ſaltem ope exceptionis: vt habuiſtis notaj. in. xj. opp. j. C. quādo act. ciui. preiu. cri. prout ibi loquitur ope. nō nun. C de ſumma tū. sͣ. de noua. l. ij. fac̄. sͣ. d̓ adi. le. l. iiij. Et iō cū ī de liberto qui ꝯuenitur ciuiliter de operis ⁊ ac ADDE ꝙ iu tri. ⁊ bal. ī. l. multis ciuitatibus italie ſint ſtatuta q̄ dicunt ꝙ cuſatur ex lege uiſcellia que iudicia oriunt̉ ex di dex qui iura data oꝑa. C. vbi pena nō eſt determinata in ſtatuto proceda uit ẜuare ſta ꝗ accuſ. ⁊ in uerſis factis etiā contra. l. preſes. C. de plagia. tuta pōt mo tur de ſimilibus ad ſimilia. ⁊ vbi non reperitur l. placet. C. d̓ poſſumus dicere ſuſtinēdo Dy. ꝙ ille leges loderare penā ſa. ſan. eccle. ſimile recurrat̉ ad ius cōe ex hoc apparet ꝙ vo quūtur quando ſunt duo facta ſe inuicem conSSSS iij

Ui bo. rap acꝗ. glo. ⁊ bal. in. d. l. j. C. ad. l. fauiā. de pla. dicit ꝙ abſolutoria in ciuili in minorē quā ſit impoſita a ſtatuto ꝓut cōſuluit ro. cōſilio. ccccxxviiij. nō preiudicat in criminali. niſi in ciuili īcidenter fuiſſet deductū crimē ⁊ an per penā ſtatutariaꝫ ſit ſublata pena iuris cōis vide Bal. ꝯſi. ccxx. ⁊ fuerit lata abſolutoria excluſiua criminis. de quo ꝑ imo. ⁊ io. an. in. c. in pe. col. iij. vol. de his. de accu. ⁊ ꝑ alios in. c. dilectus. de pur. can. alias d̓ iure pa. alias Retor.§. hoc edicto. op. eligendo. Si pro crimine agit̉ ciuiliter de iura. cal. ꝑ imo. in. d. l. interdū de pu. iudi. vide aliꝗd ꝑ Barto. in. l. ſi p an poſſꝫ ꝓ eodē agi criminaliter. adde Imo. in. l. interdū. jͣ. de pu. duo.§. ita iudi. ⁊ iul. sͣ. de iure no. bar. in. l. jͣ. de iniur. ſi vero ciuilis actio proſeꝗt̉ rem fami tingētia. ita ꝙ ſnīa lata in vno pareret exceptio iuran. pretor.§. fi. liarē. ⁊ tūc aut ſuper vna fert̉ abſolutoria ſuꝑ fa ADDE an nē rei iudicate in alio. ſed ſo. dy. loꝗtur quādo C. de iniur. abſolutoria cto qͣſi crimē nō ſit cōmiſſuꝫ. aut ſuper iure qua ⁊ qd̓ no. glo. ſūt duo facta penitus ſeꝑata. Uidete domini ci lata ꝗa nō ꝓ ⁊ bar. in. l. ex ſi nō ſit ꝓbatū. aut eſt lata abſolutoria ſimplici uilis ⁊ criminalis ꝓhibentur ꝓponi eodē tꝑe rō batuꝫ pariat morte. C. ad ter. Primo caſu obſtat exceptio rei iudicate. pͥexceptioneꝫ ne p̄iudicij: ꝗa abſolutoria lata in vno pōt pare .l. acqui. ⁊ vi rei iudicate mo ꝑ tex. in. l. preſes. C. de pla. ſcd̓o per rōeꝫ: ꝗa re exceptionē rei iudicate in alio. ita ītelligit do. de bar. in. l. ſi ſi d̓ eodē cri qn̄cūqꝫ illud qd̓ eſt examinatuꝫ ⁊ deciſū in vno ab eo. ff. de dy. in. c. nullus pluribꝰ. de reg. iur. li. vj. ⁊. jͣ. dicā. mine accuſe calū. ⁊ in. l. q iudicio veniet examinādum in ſcd̓o obſtat exce⁊ iſto reſpectu uerum dicit Dy. quia qn̄ oriunt̉ tur ro. cōſi. euitādi. C. d̓ ptio rei iudicate: vt. l. ſi ꝗs cū totum.§. plane. ⁊ ccxxiij. vbi ex diuerſis factis ſeparatis iſta regula nō eſt im cōdi. obtur. dicit ꝙ iura §. ſi ancillā. sͣ. de excep. rei iudi. ⁊ hoc tꝫ dy. in. c. cām. adde tn̄ pedimento. ꝓhibet̉ etiā ꝯcurſus ciuilis ⁊ crimi qͥ alle. barto. nullus pluribus. de re iu. li. vj. ⁊ etiā alij docto. ſi ꝙ ſi agat̉ cinalis rōe maioritatis: ut. l. ꝑ minorē. sͣ. de re iu nō ꝓbant in uiliter nō ꝓ vero abſolutoria fert̉ ſuꝑ iure qͣſi non ꝓbatum di. ⁊. l. fi. C. de or. iudi. ⁊ iſto reſpectu non dicit tētionē ſuaꝫ. delicto ſed ꝓ nō obſtat exceptio rei iudi. ar. sͣ. de iureiurā. l. ex f ¶ Quero verum Dy. ꝗa ciuilis ⁊ criminalis nō pn̄t ꝯcur debito potevtꝝ. vtꝝ cōduobus.§. a fideiuſſore. ⁊.§. ſi quis iurauerit. ⁊ rit ꝓ eo ꝙ ac rere: ut dictis legibus. Nō ob. l. rerū amotaruꝫ feſſio de cri ciderit in di .l. fi. e. ti. ⁊ hoc etiā tenēt dicti doc. in dictis lociſ ꝗa intelligo eā ſecundū aliā lecturā ibi poſitaꝫ. mine in ciui cta cā ciuili dy. in. d. c. nullus pluribus. ⁊ Cy. in. l. i. C. qn̄ ci li preiudicet ¶ Scd̓o op. ꝙ pn̄t ſimul intētari: ut. C. qui acagi criminaui. ac. cri. pre. aut dubitat̉: ⁊ tūc videt̉ prima fa ī crimīali. vi cuſa. nō poſ. l. qui crimē. vbi ſimul ⁊ ſemel peto liter ⁊ interi de in ſpe. de cie iudicatuꝫ eſſe ſuꝑ facto. vt no. in. l. fi. sͣ. de iu ſuꝑſedet̉ ī ci quē puniri ⁊ cōdemnari mihi in expenſis. et ſic cōfeſ.§. nūc uili. puta ſi re iur. ⁊. l. j.§. ſi fideiuſſor. sͣ. quarū re. act. nō daꝓponit̉ criminalis in eo ꝙ venit pena applican uidēdū ad fi ad ꝓbanduꝫ tur. ſed certe iſte leges loquūtur in iuramēto. tn̄ nē. vbi ēt di da fiſco. ⁊ ciuilis in eo ꝙ pene veniūt applicāꝓduxi teſtes cit idē quod in ſnīa mihi cōtrarium viſū eſt ꝙ in dubio ꝗs vi de parti. ut no. ī. l. ij. jͣ. de ſepul. vio. ſo. dicūt qui quos tu acbar. h̓ ꝑ do. deatur abſolutus: ꝗa nō ꝓbatuꝫ ꝑ. l. iul. in pͥncicuſas de fal dā ꝙ ibi loquitur qn̄ ciuilis ⁊ criminalis oriunt̉ ant. in. c. cau ſoº. ita dicit ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. de cōdi. inde. vbi videtur caſus in ex eadē. l. tūc pn̄t ſimul intentari. alias ſecus et ſamqꝫ. de te bal. ī. l. ſi ꝗs .l. ꝓcurator ad exhibēduꝫ.§. j. sͣ. rē ra. ha. ⁊. l. ſi ī ſti. ⁊ uid̓ bal. ita dicebat do. iac. bu. hec ſo. nō placet naꝫ cum teſtibus. C. in aucͣ. ſꝫ no ter me ⁊ te. in fi. sͣ. de excep. rei iudi. rō differētie regula ſit ꝙ ex quocūqꝫ maleficio poteſt quis de teſta. in uo iure in fi. pe. col. ⁊ no. inter iuſiurādū ⁊ ſnīam eſt. primo ꝗa iuſiurādū accuſari criminaliter ex eodem pōt agi ī factuꝫ de pe. iu. qui in. l. ſatis ap hꝫ vim ſolutionis qd̓ nō eſt in ſnīa. ſcd̓o ꝗa ille ꝗ ciuiliter: vt. l. que nomine. jͣ. de fal. ⁊ sͣ. pro ſocio male iu. ⁊ q te. ꝑ cy. C. d̓ iurat: iurat de eo qd̓ ſcit ⁊ de facto ſuo. vn̄ pōt re acta facta in .l. nec ꝗſꝙͣ. ergo ſemꝑ poſſet proponi ciuilis ⁊ fal. ⁊ in. l. j. ciuili cā faci cte ſcire ⁊ iurare eſſe factū vel nō eē factuꝫ vel eē criminalis: ꝗa ex eadē. l. preterea predicte rōes .C. ꝗ accuſ. ant fidē ī cā ⁊ de hac ma cōtractū vel nō cōtractū. iudex vero iudicat de ꝗa abſolutoria lata ī vna pōt parere preiudiciū criminali. vi teria qn̄ ciui facto alieno. ⁊ iō nō pure pōt dicere factuꝫ eſſe. in alia: ⁊ ēt rōne maioritatis hn̄t locū ſiue ex eade bal. ī. l. qd̓ lis actio poſ vel nō eſſe factuꝫ vel eē cōtractuꝫ vel non eē cō euitādi. C. d̓ dē lege ſiue ex diuerſis. vnde dico ſicut alias diſit cumulari ꝯdi. obtur. cū crimīali. tractū. ar. l. cum falſū. sͣ. de acꝗ. here. ſi vero ſeq̄ xi ſi aliꝗs vellet ītētare ciuilē actionē ⁊ criminacau. ꝑ bal. in vide bal. ī. l. ret̉ ſnīa cōdēnatoria ſuper vna: tūc nullo mō ꝓlē accuſationē nō pōt vt hic. ⁊. l. īterdū. jͣ. de pu. l. ij. C. d̓ edē. j. in. ij. col. v̓. bibetur ad aliā redire. caſus eſt hic ẜm lec. Io. ⁊ iudi. Sꝫ ſi velit intētare accuſationē criminalem ꝑ imol. in. l. ſꝫ cōtra hoc īterdū. d̓ pu verā. vt. C. qn̄ ciui. act. pre. cri. l. j. Predicta veprincipaliter ⁊ petere reſtitutionem rei ablate C. de appel. bli. iu. ꝑ cy. ⁊ ibi ponit ra qn̄ iudiciū eſt finitū ſnīa diffinitiua. ſꝫ ſi eēt fiincidēter ꝑ officiū iudicis: vel reſtitutionē expēin. l. j. ad fi. nouā conclu nitu abolitione: tunc nullo modo īpediret̉ inte ſarū bene poſſet. ita loꝗtur. C. ꝗ accu. nō poſ. l. qn̄ ciui. actō ſionē. videlꝫ tare aliam actionem. vt. l. j. C. de gene. abo. facit ꝗ crimē. ⁊. l. interdū.§. ꝗ furē. ⁊ ibi dixi. sͣ. d̓ fur. preiudi. cri. ꝙ vbi ꝗs ve bal. ī. l. negā C. de fide inſtrumē. l. ij. ⁊. l. ſi docueris. C. de fal. nit dānandꝰ ⁊. l. ꝙ euitādi. C. de cōdi. ob cāꝫ. ⁊. l. iiij.§. ſi dida. in. xj. col. ad morteꝫ ꝓ ¶ Quero abſolutoria lata ſuꝑ facto parit̓ excecātur. sͣ. fi. regū. ⁊. l. pe. sͣ. de calū. ⁊. l. medicuſ. jͣ. .C. ꝗ accuſa. cedit ciuilis ptionem rei iudi. in alia accuſatione. vt. sͣ. dixi. de va. ⁊ extraor. cogni. Sꝫ ſi quis vellet prīcipanō poſ. ⁊ uid̓ ⁊ criminalis ¶ Quero an hoc ſit verū etiā alio agēte ſeu acliter intētare ciuilē ⁊ criminalē acceſſorie nō poſ abb. in. c. at accuulata. ⁊ ſi clerici. in ibi ēt in. iiij. cuſante. videt̉ ꝙ ſic: vt. l. ꝗ denunciaſſe.§. fi. jͣ. de ſet cū in ea reꝗrant̉ ꝓbationes lucidiores: vt. l. pͥn. de iudi. ⁊ col. dicit ꝙ adul. ſꝫ ibi ſpālis eſt caſus in muliere. vn̄ contra ſciāt. C. de ꝓba. ¶ Vlterius op. dicit̉ hic ꝙ palimita ꝑ bar. illa regula puto alio accuſante: vt hic ⁊ ē caſus. C. de accu. cta vna pōt ad aliā redire. cōtra in. l. pretor edi⁊ dixi ibi pꝰ. qn̄ ciuilis ac xit.§. i. jͣ. de iniur̄. ſolu. ibi vtraqꝫ cōpetit ad vin.l. qui de crimine. cū gl. ſua: ī eo ꝙ ꝑmittit ꝙ ac eū. ī. l. pe. C. cuſatio ⁊c̄. n̄ d̓ calū. ⁊ ab. hꝫ locū in iu dictā.ſ. ciuilis ⁊ criminalis. hic vero ciuilis ꝓſecuſatione intētata ab vno ſuꝑ vno crimine pōt dice inꝗrēte ī. d. c. at ſi cleꝗtur tm̄ rē familiarē. qd̓ qualiter ītelligatur dicā intētari accuſatio ab alio ſuꝑ alio crimine ex eo rici. de iudi. ⁊ uid̓ bal. ī. l. ibi. ¶ Sumus expediti de lectura Io. venio ad dē facto nō ab eodē. rō ꝗa qn̄ ab eodem abſolu edita. ī repe. dicit ꝙ ꝯfeſ lec. Pla. ẜm quaꝫ hoc breuiter dicit. Abſolutoperuſina. in. toria lata in pͥma pōt parere exceptionē rei iudi ſio facta ī iu dicio ciuili p̄ xxxiij. ibi ꝗd ria lataª in ciuili parit exceptioneꝫ rei iudicate cate in ſecūda qd̓ non hꝫ locū qn̄ ab alio. ⁊ illa ē ſi vult prīo iudicat ī cri in criminali cā. ſecus ecōtra. h. d. In prima ꝑte rō illius. l. ¶ Quero vtruꝫʰ ꝓbationes facte in libello renū minali. alle. nō mutatur caſus: ſed in ſecunda ⁊ tertia eſt va vna iſtarū cārū ꝓſint ī alia. breuiter aūt ꝓbatio ciare. C. de inno. ī. c. inꝗ riatio. videte eſt ne vera lectura Pla. certe nō. edē. vid̓ bar nes ſūt facte ad abſolutioneꝫ ⁊ ꝓſunt in alia. vt ſitioni. de to. ⁊ ibi dixi elect. ꝯfirma nec reꝑio aliquē qui teneat eā: ꝗa eſt cōtra oēm l. preſes. ⁊. l. j. C. de plagi. Aut facte ſūt ad cōdē poſt eum in tur ex his q̄ rōnē. nā ſi abſolutoria lata ī ciuili parit exceptio nationē. ⁊ tūc aūt ꝓbationes ſūt facte in cā ciui dicto.§. qui tradūt inno. nē rei iudicate in criminali ẜm euꝫ cū multo ma li pͥncipaliter circa d̓lictū: ⁊ nō ꝓſunt in cācrimi ſurem. ⁊ doc. ī. c. cū e ¶ Abſoluto gis abſolutoria lata in criminali in qͣ fit examīa dilectꝰ. d̓ or. nali. ita tꝫ gl. in. l. ſi ꝗs ad ſe fundū. C. ad. l. iul. ria lata. An cog. vbi dic̄ tio plenior pariet exceptionem in ciuili. ⁊ ſic ma de vi. ⁊ ꝓbat̉ in. l. iij.§. idē diuus. sͣ. de teſti. ibi te abſolutoria inno. ꝙ ꝯfeſ gis deberet ecōtra. tene ergo lecturā io. ¶ Tn̄ ꝓ ſtibus nō teſtimonijs. ⁊ eſt rō: ꝗa in criminalibꝰ lata in ciuili ſio ſcā ī iudi declaratione lec. Pla. quero vtꝝ ſnīa lata ī vna pariat excereꝗruntur ꝓbatiōes luce clariores meridiana. cio ſūmario ptionē in cri pariat preiudiciuꝫ in alia? Rn̄deo aut vtraqꝫ tā facit fideꝫ in qd̓ dico nō faciunt fidē: intelligo.ſ. plenā tn̄ ad minali. ⁊ cuꝫ plenario. fa. ciuilis ꝙͣ criminalis tēdit ad vindictā ⁊ ſnīa lata miniculātur. ar. l. q̄ro. in fi. sͣ. de edili. edi. ⁊. l. ca bar. h̓ ⁊ cy. cit optime in vna parit preiudiciuꝫ in alia: ſiue fuerit cōdē pite ꝗnto. jͣ. de adul. aut ꝓbatiōes ſūt facte ī cā concor. bal. glo. ⁊ qd̓ ibi natoria ſiue abſolutoria: vt. l. pretor edixit.§. j. in. l. ex mor ponūt doct. ciuili ſuꝑ aliquo adminiculo ad crimē: vt ſuper te. C. ad. l. moder. in. c.

VII Ui bo. rap. l 4 o veniens. el. ij. de teſti. ⁊ hoc eſt verū ſi cōfeſſio fiat principaliter in iudiibi babent̉ in. l. ij. de optīo. le. Itē ſaciūt ad id qd̓ dixi poſt bar. in ſimili cio ciuili. ſꝫ ꝗd ecōtra ſi fiat īcidēter. d̓clarat bal. ſing. ī. l. merchalē. in fi. de ꝓteſtatione facta corā vno vicino tm̄. in. l. de pupillo.§. ſi ꝗs ipſi pre C. de ꝯdi. obtur. cām. vide ad materiā qd̓ ip̄ie ſcribit in. d. l. j. in fi. C. de tori. in. ij. col. de ope. no. nū. adde q̄ no. bal. in. l. ij. C. de cōdi. īſer. ⁊ bal. re iudi. ⁊ vide abb. in. c. cām qͥ. el. ij. de teſti. ⁊ vide bal. ī. d. l. ſi ꝗs ad ſe fū .in. l. iubemus.§. ſi. aūt. C. ad trebel. ⁊ vide no. per Bal. in. l. quicūqꝫ. in dū. C. ad. l. iul. de vi. ⁊ facit tex. ⁊ ibi iac. bu. ī. l. ij. C. de edē. ⁊ qd̓ no. bar. ij. col. C. de ſer. fugi. vbi no. querit in caſu. q. Bar. hic quid ſi ꝓduxi tein. l. locuꝫ.§. ſtes ⁊ inſtru ſi ꝗs duo. de menta falſa: ta. exhi. ⁊ an dn̄io. ⁊ facit fidē in criminali: vt. l. j. ⁊. l. p̄ſes. C. d̓ de are. ⁊ no. Cy. C. de fi. inſtru. l. fi. an ſit vnum acta facta in pla. aut ꝓbationes ſūt facte in criminali: ⁊ tunc fallū. ⁊ tenel vno iudicio ¶ Ex.§. ſequenti. ꝙ ſic. ⁊ ad ꝓſūt in ciuili: qd̓ ītelligo īter eaſdē ꝑſonas: vt. l. faciāt fidē in ¶ An teſtes preſumantur rogati ſi dicit̉ vocabar. hic add̓ alio in crimi is apud quē. C. de edē. ⁊ ibi no. ⁊. l. cū antea. cir tis ⁊ rogatis lꝫ nō dicat ad hoc: ⁊ cū dicit̉ inſpe imo. idē dinali. add̓ qd̓ ca fi. C. d̓ arbi. Itē īter alias ꝑſonas ꝗbus p̄iudi ctis ⁊ cognitiſ ꝟbis teſtamēti dꝫ ītelligi ad hoc. cētē in. d. c. no. bal. in. l. caret ſnīa: vt dixi in. l. ij. sͣ. iudi. ſol. ſꝫ videt̉ ꝙ de relatum. vbi naꝫ ⁊ poſtea Q Notabilis eſt.§. iſte. ⁊ allegat albebeat diſtingui. aut ẜm iudiciū tēdit ad eundē fi Homine.. facit ꝙ qn̄ in inſtr̄o diī.§. ſi minor ri. de ro. ī. ij. .ff. de iureiu nē cū prīo ⁊ faciūt fidē an̄ ad aliud ⁊ tūc nō facitur teſtibus vocatis ⁊ rogatis ⁊ nō dicitur ad ꝑte ſtatutoꝝ ran. ⁊ bar. in ciūt fidē: niſi de nouo examinētur: vt extra d̓ tehoc nō valet. ꝗa debent eē rogati ad hoc: ſed l. q. xxvj. ⁊ extrauag. ad ſti. c. veniēs. ⁊ no. ꝑ gl. ⁊ inno. extra de or. cog. c. idē dicit ecō repri. in ver. dic ꝙ preſumunt̉ eſſe rogati ad hoc: vt ſcripſi tra per illum cū dilectus. vbi ꝓbationes facte ſuꝑ exceptione ſūmarie. ad in. l. ſciendū. sͣ. de ver. ob. Item facit ad hoc. l. d̓ tex. ⁊ vide fi. d̓ his lati nō ꝓſūt ſuꝑ actiōe niſi de nouo ꝓbet̉. dico ꝙ ilhis. sͣ. de tranſac. que dicit ꝙ nō pōt trāſigi: niſi bart. in. l. fi. dixi ī. d. l. ij. la diſtinctio an ad eūdē finē tēdat: an ad alium ī ver. ſꝫ q̄ro inſpectis ⁊ cognitis verbis teſtamēti: dꝫ intelli .C. de eden. jͣ. d̓ queſtio. mihi nō placet ī ꝓpoſita qōne. ſꝫ puto ſic dicena ¶ Cōtraria gi ad hoc. ⁊ hoc examinaui in. l. ꝗ rome.§. duo ADDE ꝙ. loquūtur ad dū an prīe ꝓbationes fuerūt facte in cā vbi ſuffrēs. sͣ. de ver. ob. qd̓ eſt notādū ad multa. hec facere vi de iac. bu. in ficit ſūmaria cognitio: vel fuit facta non ſeruato ¶ Ex.§. ſequenti. dētur q̄ con l. ſi ex falſis iuris ordine: vt an̄ litē ꝯteſtatā ſuper aliqͣ dilato ¶ Stāte ſtatuto ꝙ ſi ꝗs ꝓduxerit falſos teſtes ſuluit oldra. C. de trāſac. ꝯſi. cxlij. ꝙ ſi ria: ⁊ tūc nō faciūt fidē in alia cā etiā īter eaſdeꝫ ⁊ ī. l. fi. C. ex puniat̉ hꝫ locū in producēte vnum. teſtator inſti falſis inſtruꝑſonas. hic eſt caſus in. d. c. veniēs: ⁊ ita pōt ītel 1g No. ar. ẜm dy. ꝙ ſi tuat poſtumētis ⁊ ſeꝗt̉ Sed ſi unuc. ſtatuto cauet̉ c ligi qd̓ no. in. d. c. cū dilectus: ꝗa ille exceptiōes mum vel po Imo. in. d. l. fuerūt dilatorie. ſecꝰ puto in ꝓbatione fcā ſuper ſtumos ⁊ deī ſi ꝗs ꝓduxerit falſos teſtes ⁊cͣ. habeat locū etiā diuus ī. xvj. de ſubnegāt exceptione ꝑemptoria. ꝓ hoc ꝗa ēt victoria ſuꝑ col. de re iuſi vnū falſū tm̄ teſtē ꝓduxerit: vt hic ⁊. jͣ. eo. l. q ⁊ cāu quo cō dic. in. q. an exceptionē qn̄qꝫ facit fidē in actiōe: vt dixi in. l. ait p̄tor ⁊ sͣ. de neg. geſt. l. iij. in eo ꝙ dicit nego tigat eē pluviuēte illo ꝗ ꝗ rome.§. duo frēs. sͣ. de ver. ob. ⁊ ita videt̉ ītel cia.i. negociū. facit. sͣ. de lib. ho. exhi. l. iij.§. ꝗd res ⁊ moriāprincipaliter tur in pupil ligere Inno. extra de ordi. cog. c. ſuꝑ ſpoliatioergo. ⁊ de le. iij. l. qui ꝯcubinā.§. ſi ſeruꝰ. ẜꝫ dy ſalſuꝫ cōmi lari etate ſuꝑ ſit poſſit prine circa finē glo. mag. ¶ Quero ꝗd ſi ille ꝗ ꝓdu ¶ Ex.§. ſequenti. uiuentē p̄mo mo ⁊ princixit teſtes in vna cā velit eoſdē vel alios ꝓducere ¶ Ad poſitionem generis nō ſequitur poſitio rienti ſubſtipaliter agi in alia cā ſuꝑ eiſdē articulis an debeat audiri. vi tuo ⁊ ſi oēs ſpeciei ſed ecōtra ſic. ꝯtra illū qui mori contidet̉ ꝙ nō īuito eo cōtra quē ꝓducūt̉: vt. l. fi. C. d̓ vſus eſt falſo Iij No. hic ꝙ genus ꝯtinet gerit ī pupil Doli mala. in ſe ſuā ſpecieꝫ. nā dolui inſtrumento teſt. ⁊ qd̓ no. in. l. ꝓperādū. circa finē. C. d̓ iudi. lari etate vel quod tenuit Aduerte in vna ⁊ eadē īſtātia poſt didicitateſti eſt genus: ⁊ ꝯtinet in ſedoluꝫ. ꝗ fit vi ⁊ ꝗ fit ſine alias qn̄cūqꝫ bal. ī. d. l. ſi. ſine herede ficata nō pn̄t teſtes ꝓduci ſuꝑ eiſdē articulis: vt vi. Scd̓o no. ꝙ ad poſitionem generis nō ſequi .C. de fi. in ex ſuo corꝑe in autē. ꝗ ſemel. C. de ꝓba. ⁊ in autē. de teſti.§. ſtru. ad finētur poſitio ſpeciei. ſꝫ ad poſitionem ſpeciei ſeꝗt̉ fa. a. ⁊. b. ſob ¶§. homiqm̄ ꝟo. ſi ꝟo eſt alia īſtātia ſi ꝗdē ē ſuꝑ eoſdeꝫ ⁊ poſitio generis: vt. l. ſi ꝗs.§. interemptum. sͣ. de roreſ ſuas eiſ neſ. ⁊ nō dici ad eūdē finē: tūc aut teſtes fuerūt pͥmo recepti dē poſtumīs le. iij. ⁊. l. inter agnatos. sͣ. vn̄ legi. tur ad hoc. ſb̓ſtituo eꝗs corā arbitris ⁊ ē locus diſtinctioni. l. fi. C. de te¶ Ex.§. ſequenti. vide bar. ī. l. portionibus heredes palā ſti. ſi vero fuerūt recepti corā iudice ordinario: ¶ Qui eſt īter coadunatos nō tenet̉ niſi de dā ⁊ ꝯtingat ꝙ .§. ī teſtamē tūc indiſtīcte pͥmis atteſtationibꝰ eēt ſtādum di no ꝙ ipſe dedit. vnus ſolꝰ na tis. de teſta. miſſa diſtinctione. l. fi. C. de teſti. ꝗa dicta taliuꝫ ſcat̉ ⁊ moria c ¶§. ſed ſi Si quis non homines. tur ꝙ ſubſti teſtiū ſemꝑ faciūt fidē: vt. l. geſta. C. de re iudi. ⁊ vnus. ſtatututio euaneto cauet̉. vid̓ ita tenebat iac. bu. ⁊ Inno. tꝫ extra de teſti. c. cū No. ꝙ ille ꝗ eſt prīcipalis ⁊ homines coaduna ſcit nec reſol bar. in. l. iij. in tua. lꝫ gl. aliter ſentiat in. d. lꝓperādū. ī fi. C. uit tenet̉ de dāno qd̓ dedit ipſe ⁊ de dāno qd̓ uit̉ plurali.§. negocia tas in ſingu de iudi. ſi vero alia inſtātia tēdat ad aliuꝫ fineꝫ: dedit alius. Item nota ꝙ ille ꝗ eſt īter coaduff. d̓ neg. geſ. laritatē. vt in caſu. l. nr̄e. tūc īdiſtincte pōt ꝗs producere natos nō tenet̉ de dāno. niſi ꝙ dedit ipſe: non idē tꝫ bal. in d ¶ Si ꝗs nō l. gallꝰ.§. qd̓ de eo qd̓ dederūt alij. qd̓ tene menti in foro con nouos teſtes ⁊ ēt teſtes antiquos ſuꝑ eiſdē arti hoīeſ. Ille ꝗ ſi is. de lib. ⁊ culis: vt exͣ de te. c. veniens: ⁊ in. d. c. cū in tua. ⁊ ſcientie. ⁊ ſic dicit gl. hic eſt ar. ꝙ comeſ albert coadunauit poſthū. ⁊ per hoīes ⁊ d̓de nō teneat̉ de dādo dato a bānitis ſi ipſe nō deibi no. ꝑ gl. ⁊ ꝑ inno. ¶ Uenio ad tertiā lecturā glo. ibi in fi. rit dānuꝫ te dit dānū. rō ꝗa ipſe nō coadunauit ſꝫ dedit eis deinde in fi. antiquorum ẜm quaꝫ breuiter. h. d. Bonec po net̉ de dāno adde bar. in opem. ¶ Vltimo op. glo. de. l. iij.§. ſꝫ ⁊ ꝗ. jͣ. ad teſt agi crimīaliter nō p̄t agi ciuiliter. h. d. Iſta ſuo ⁊ coadud. l. negocia. natoꝝ q̄nos l. iul. de ui pub. dic ꝙ ibi eſt factū tātū ꝙ ſufficit lec. ponit̉ in gl. ſuꝑ ver. putāt. ⁊ hec lec. non apde neg. geſt. adunauit. ſi ad naturā accuſationis. ſꝫ hic nō eſt factū tātuꝫ plaudet littere. preterea. l. videt̉ velle īdiſtincte ⁊ in. l. j. s. de vero coadu ꝓcur. pe. de ꝙ ſufficiat ad naturā iſtius edicti. ẜm dy. ꝙ ꝗs poſſit eligere quā vult.ſ. vel prius ciuilem natꝰ det dāancha. in. c. vel prius criminalē: vt. l. i. qn̄ ciui. ac. cri. p̄iu. ⁊. l. nū tenet̉ de g Iſtud qd̓ dici relatū. el. ij. In hac actionē. tur ꝙ ītereſſe dāno tantuꝫ interdum. jͣ. de pu. iud. vbi prius ciuilis pōt ītē d̓ teſti. ⁊ ī. c. ſuo. ⁊ vide ꝑ nō quadruplat̉ intelligas de intereſſe affectiotari. ⁊ ſic iſta lec. nō videt̉ vera. Sed cōtra ꝗa ꝓ .i. de lit. ꝯte. Inno. in. c. ⁊ vide gl. in nis: ut. l. in furti actione. sͣ. de fur. cōiuncto.§. ⁊ iſta lec. videt̉ caſus in. l. pretor edixit.§. j. jͣ. de in fi. quod me. cle. ij. de recā. ⁊ in. c. in generaliter. jͣ. e. l. iur. Rn̄. ẜm ꝙ glo. ibi exponit tex. nihil facit vel ſcri. ⁊ iſta ſa noſtra. de in dic ꝙ ſpāle eſt ī. l. cornel. de ſicc. vt nō poſſit fie. Iſtum.§. ⁊ ſequētē exa ciunt ſi teſta iur. ⁊ de dāHec actio. mina vt in gl. Bar. tor mādauit ri preiudiciū ꝑ actionem ciuilē iniuriaruꝫ: vt ibi no dato. ⁊ vi bona ſua di ¶ Ex.§. ſequēti. dicā. Item pro iſta lec. videtur caſus in. l. i.§. fi. de Bal. in. l. ſtribui inter nō iō minus ¶ Occidēs bānitū cuius bānū nō tenebat excu ⁊. l. ij. s. ad carbo. ⁊. C. vbi cau. fiſ. l. j. Rn̄. hic lopauperes ꝑ in. x. q. C. de ſatur a pena homicidij: ſed aliter mulctabitur. quitur quādo ciuilis ⁊ criminalis competūt cōticium ꝙ ti accuſa. ⁊ ad cius poſſꝫ di tra eundē delinquētem quo caſu poſſum eligeNo. tex. ibi ſꝫ aliter mul bart. h̓ adde ſtribuere in Hec actio. gabit̉ ⁊c̄. facit ad id qd̓ re quā volo. ſꝫ cōtraria loquūt̉ª quādo volo in bar. gl. tex. ⁊ vnū tm̄ ſꝫ cō doc.i. l. quo dixi. sͣ. ſi ꝗs teſ. lib. eſſe iuſ. fue. l. j.§. ij. Iteꝫ facit tentare ciuilē contra aliū ꝙͣ cōtra delinquenteꝫ trariū voluit niā. C. ad. l. ad qōnē de exbānito cuius bānū nō tenebat: vt quo caſu nō poſſum viuo delinquente ẜm iaco. bar. ꝑ ea que iuli. de vi. ⁊ lꝫ ꝗs excuſetur a pena homicidij. ſꝫ tn̄ aliter mul SS SS iiij

Ui bo. rap ius timore dic tria verba. quādoqꝫ eſt vna ⁊ eaābitu. ⁊ qd̓ bal. in. l. i. in ctabitur: vt dixi in. l. pe. jͣ. de adul. no. bal. in. l. vi. col. C. de dē actio numero que cōpetit cōtra diuerſoſ. tūc ¶ Ex.§. ſequenti. cū fratrē. C. ſer. fug. ⁊ ibi negligētia adhibita cōtra vnum preiudicat con ¶ Genitiuꝰ de neceſſitate nō importat dn̄ium. de his qui. vt ꝗs dicat̉ catra aliū: vt hic. quādoqꝫ ſunt actiones diuerſe. ⁊ indi. Dictuꝫ eſt in poralis ⁊ pͥn I ſeruꝰ In hac actionē edicto ſiue cu tunc aūt cōpetunt cōtra diuerſos ex diſpoſitiōe cipalis. ⁊ ad s vtrum de. l. in hoc. cōtrahētiuꝫ. aut ex diſpoſitione legis prīo caſu ius bona rapta ⁊cͣ. mō querit̉ vtrum genitiuus negli⁊ ibi no. de vtrū negligētiaᵐ adhibita cōtra vnum preiudi cuius denotet dn̄iuꝫ. ⁊ hoc intēdit hic iuriſcon gentia. vtrū ſer. corrup. cet cōtra aliū. dic vt dixi in. l. cū quis.§. ſi quis ꝓ negligentia ſultus. ex quo no. ꝙ genitiuus de neceſſitate nō An aūt ſi aliquoqꝫ ad qd̓ dānū paſ reo. sͣ. de ſolu. ſcd̓o caſu aut negligētia adhibita ſignificat dn̄ium. habes de hoc ī. l. ij. sͣ. de religi. vnū preiudi ſus eſt coacontra vnū tollit illud qd̓ erat cā dande actiōis ⁊ ſū. fu. ⁊ sͣ. nau. ca. ſta. l. ij. in prin. ⁊.§. qd̓ aut. cet quoad dunatus poſ cōtra aliuꝫ: ⁊ tūc ꝯtra aliū preiudicat: vt. l. fi. C. dixi de hoc. sͣ. de ope. no. nū. ſuꝑ rub. Scd̓o no. aliuꝫ. vide in ſit ipſe illud l. heres. ⁊ qd̓ de his qui a nō do. ma. aut nō tollit illud qd̓ eſt repetere a ca differētiā īter in bonis: ⁊ ex bōis. de quo hēs ī. l. ibi bar. sͣ. de porali. vide cā dāde actionis cōtra aliū ⁊ non preiudicat: vt rē in bonis sͣ. de acqui. re. domi. ⁊ inſti. eo. ti.§. cōdi. ⁊ d̓mō. in. d. l. qm̄. .l. itē in prī. sͣ. de alie. iud. mu. cā fa. ⁊ ibi de hoc in hac actione. ⁊ bal. in. l. cō ADDE gūo per glo. ex hoc patet ꝙ falſa eſt gl. C. qd̓ me. cā. q Glo. ſignat tra maior. C. teneat̉ coa Et generaliter. gnuꝫ ar. in cōde inoſ. teſt. l. iij. que dicit ꝙ ſi eſt emptor liberatus preſcridunator bal. ⁊ qd̓ no. bar. cōſi. xxviiij. ptiōe nō pōt agi cōtra mētū inferētē. naꝫ cū dotrariuꝫ. dicit̉ hic ꝙ plus delinquit ꝗ facit palā in. l. ſi prius. lib. iiij. miniū nō ſit cā actiōis qd̓ me. cā. ſed metus: noͣ ꝙͣ ꝗ facit clā. cōtra ī. l. fi. sͣ. de ritu nup. ⁊. l. pupil in. ix. col. sͣ. a ¶ Et genedebet tolli actio qd̓ me. cā. preſcriptione dn̄ij: vt de ope. no. lus.§. ſane. sͣ. de auc. tu. ⁊. l. nō intelligit̉. jͣ. de iu raliter. plus nun. ⁊ ſimilid. l. item. ⁊ ita tenent doc. in. d. l. iij. ⁊ bene. delinꝗt. An re fiſ. ⁊. l. nō exiſtimo. sͣ. de admi. tu. glo. non ſol ter diligēs ī puniatur ꝗs Ex.§. ſequenti. uit. Dy. dicit aut id qd̓ ſit eſt oīno ꝓhibituꝫ per vno p̄ſumit̉ delinquens ¶ Quot homines cōgregationē faciāt ⁊ quot .l. vt furtū ⁊ ſimilia. ⁊ tūc magis punit̉ palā faci diligens in palaꝫ pluſqͣꝫ alio. ut notat populum ⁊ quot gentem. clā. Et ꝙ diens ꝙͣ clā: vt hic. aut nō eſt oīno ꝓhibitū: vt maBar. in. l. fi. catur crimē Hic ponit̉ tertiū caput trimonium ⁊ vēditio. ⁊ tunc magis punit̉ clā fa .C. d̓ his qui occultū. viICIO. edicti p̄toris. No. quot ciens: vt in cōtrarijs ẜm Dy. tu dic latius vt no. a nō domīo de tex. hic ⁊ hoīes faciūt turbāᵉ. ¶ Op. d̓. l. neratiꝰ. jͣ. Cy. C. de ſūma tri. l. nemo clericus. ī fi. ¶ Op. archi. in ti. d̓ d̓ ver. ſig. So. ibi loꝗt̉ de collegio qd̓ ſit ex tribꝰ. Rrehereti. c. ī fihic īnuit ꝙ pro re depoſita etiā ſi nō interſit hꝫ p tor. fade. in lib. vj. ꝑ idē dicit gl. ī vniuerſitate ꝑ illā. l. ī. l. ſic̄.§. pe locū actio vi bonorū rap. ſed. jͣ. ſtatī in ver. ſi ꝗs ciunt ⁊ doct. in. l. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. no. ⁊ in familia. ita no. in. l. igitur īnuit ꝙ ad hāc actionē requirit̉ ꝙ īterſit turbā. Quot nemo cleride teſtō.§. fi. jͣ. de verb. ſig. hic loꝗtur de turba. agētis ſalteꝫ modice. Huiꝰ timore iſte.§. ibi vti homines ſa cus. C. de ciāt turbam ¶ Scd̓o op. inſti. de iur. ꝑſo. in fi. gl. non ſoluit. epiſ. ⁊ cle. ⁊ lius viſum eſt ⁊cͣ. legit̉ duobus modis. prīo ꝙ vel collegiū archi. in. c. ꝑ hic loquatur qn̄ actio furti ceſſat ꝓ re depoſita: Tu dic ꝙ hic exponit̉ ꝗd ſit turba. ibi vero ex d̓ quo ī rub. petua. d̓ elec. ponit̉ ꝗd ſit multitudo q̄ pōt eſſe maioris ⁊ mi ꝗa nō ītereſt: tūc ad ver. ſi ꝗs igit̉. Rn̄. dū dicit ī jͣ. de colle. il li. vj. ⁊ quod noris numeri: vt ibi no. Quero quot homines tereſt ſua vel modice. ſubaudi maxīe. iſta eſt vna lici. add īno. ibi habes ꝗd ī. c. i. de elec. de maleficio faciūt cetum: certe hic habes in textu ꝙ ideꝫ eſt lec. in gl. Scd̓o modo legit̉ qd̓ dicitur ī iſto ver. qui tenet ꝙ cōmiſſo de dicere cetū hominū ⁊ turbā hominum. Quero vtilius. tn̄ ſi ceſſet actio furti ob rē depoſitā: ītel duo ꝯgrega nocte ⁊cͣ. ⁊ ſa quot homines faciūt ꝯgregationē. glo. que eſt ligatis rōne ꝑſone: vt ꝗa libertus vel familiaris tionem: tres cit ad declacollegiuꝫ. x. ꝗ ꝓ modico furto nō pōt ꝯueniri furti ſꝫ actiōe extra de elec. c. i. dicit ꝙ duo homines faciūt cō rationē eius qd̓ dic̄ bart. populuꝫ. xx. gregationē. Quero quot homines faciūt popu vi bo. rap. pōt conueniri pro modico intereſſe. turbaꝫ. quat in. l. fi. ſi ꝗs Iſta ſecunda eſt vera ſimpliciter. ſed poſſet ne lū credo ꝙ ad minus requirant̉ decē. ita no. gl. teſta. li. eſſe tuor vel ꝗn prīa ſuſtineri. videt̉: ꝙ nō: ꝗa ſi nō intereſſet ſua extra de elec. c. i. pro hoc iſta. l. ⁊. l. oues. jͣ. d̓ abiqꝫ porci gre iuſ. ſue. iſtis adde iac. de gem. x. oues nō eēt ꝗd quadrupletur. ⁊ iſta actio datur ad qͣ ge. cōiuncta. l. rerū mixtura. sͣ. de vſuca. Quero bel. in. l. fi. d̓ gregeꝫ. ⁊ ibi drupluꝫ: vt sͣ. e. l. i. in prin. ergo nō competit ſi ꝗd de gente quot hoīes faciunt gentē. iam vidi ri. nup. ⁊ vid̓ vide quot fa ſimplū non repetit̉. ſed poſſumus dicere ꝙ ſim qōnē de facto in ciuitate iſta. Dicebat ſtatutū ſi que no. bart. ciūt vnionē: pluꝫ eſt extimatio rei: vt sͣ. e. l.§. in hac actione. ꝗs coadunauerit gēteꝫ. Rn̄deo eſt idē qd̓ popu in. l. nō intel ⁊ eſt glo. ī. d. ligit̉.§. taci.c. i. ⁊ ꝗd eſt nec pōt cōuentus referre actori qōneꝫ dominij. lus. qd̓ ꝓbatur. sͣ. de iuſti. ⁊ iur. l. oēs populi. cōta. jͣ. de iur. populus. vi vt. l. ſi ꝗs emptiōis.§. ſed hoc ſuꝑ his. C. de pre iūcto.§. oēs populi. inſti. de iure natu. gen̄. ⁊ cifiſ. ⁊ adde qd̓ de bal. in. l. ſcrip. xxx. an. ⁊ hoc mō ꝓcedit iſta lec. ſꝫ ſi poneui. nā in vno loco dicitur gens: ⁊ ī alio dicit̉ po ibi iudicis etiā ī. iij. col. res ꝙ actor ꝯfiteretur rē ſibi depoſitā: ⁊ nō īter vel ſuperio pulus. ⁊ ponunt̉ pro eodē. ergo ⁊cͣ. puto tn̄ ꝙ C. d̓ execu. ris auctori rei iudi. ⁊ eſſet ſua: non video qualiter iſta actio poſſet cō ſi ꝗs coadunauerit homines equites minori nu tas requirit̉ quot faciant petere ſibi. mero diceret̉ gens forte quattuor vel ꝗnqꝫ. ar. ſemꝑ. ⁊ tali cetū. vid̓ cy. ¶ No. ꝙ actio ex delicto d. l. oues. jͣ. de abigeis. auctoritate ⁊ bal. in. l. i. ꝯEC ACIIC. q denominatur ab ipſo nō īterueniē ⁊ qd̓ ibi bal. No. ad te dicitur fie Hoc auteꝫ edicto. ud qd d̓ tu. ⁊ cura. delicto nō dat̉ cōtra heredes etiam in eo qd̓ ad ri clā. ⁊ caſuſ illuſtriū ꝑſo eos peruenit. qd̓ dixi in. l. j. sͣ. de priua. d̓lic. dixi tibi ꝙ dꝫ inſpici locus vbi eſt maleficiuꝫ cō eſt ẜm bart. naruꝫ. ⁊. x. ſa z Qn̄ vna actio dat̉ ꝯͣ in. l. ij. C. de miſſū non locus vbi quis mandauit cōmitti ma ciunt parro I ſeruu S. diuerſos negligētia his ꝗ ex pu. leficiū: vt hic. facit. l. ſi vt proponitur. sͣ. de fide. chiā. xiij. q. rō. ⁊ ibi vid̓ vnio. vide adhibita ꝯͣ vnū p̄iudicat cōtra aliū. h. d. ⁊ ibi dixi. dicam in. l. non ſolum.§. ſi mandato ⁊ de dictis bar.ī. l. ſicut ¶ No. tex. ibi ꝗa cū quocūqꝫ ⁊cͣ. ſed dicitur hic .jͣ. de iniur. clā. ⁊ d̓ palā. sͣ. qd̓ cuiuſ ſi actuꝫ eſt cū dn̄o nō pōt agi cū manumiſſo. an vide in. l. ſi ¶ Ex.§. ſequēti. qꝫ vniuer. adulteriū cū hoc eſt verū ſiue dn̄s fuerit condēnatus ſiue ab ¶ Stāte ſtatuto ꝙ ſi ꝗs coadunauerit gētē pu no. ⁊ ꝗd ī fa inceſtu. jͣ. de milia. vide ſolutus. dicit glo. ꝙ ſi dn̄s fuerit ꝯdēnatus ⁊ ſol niat̉ hꝫ locū ēt ſi ꝑ ſpaciū diſtēt vnꝰ ab altero. adul. ⁊ ad eā bal. in. l. iube uit ſine dubio hoc eſt verum. qd̓ dic: vt dixi in. l. dē materiaꝫ Dicit̉ hic ſi intra tur mꝰ.§. ſinaūt Hoc edicto. pam ſit ⁊c̄. contra. sͣ. vid̓ bal. ī. l. ea quotiens. sͣ. ſi fa. fur. fe. di. Ideꝫ ſi fuit abſolutꝰ: .C. ad trebe. ꝗdē in. viij. vt. l. licet.§. fi. sͣ. naū. ca. ſta. ¶ Op. C. de inof. ⁊ gl. no. x. q. §. ꝓxi. vbi ſufficit etiaꝫ ſi eſt abſens. glo. dicit ꝗ col. C. de ac .i. c. i. pōit d̓ teſta. l. cōtra maiores. glo. nō ſoluit. tu dic ibi nō turba pōt cōtinere magnum ſpacium. vnde reꝗ cuſ. ⁊ qd̓ ibi his que h̓ di erat negligēs: ſed ꝓſequebatur illud ius ꝙ credixi per mo ritur ꝙ ꝗs ſit in turba: licet nō ſit in eodem loco cunt̉. ⁊ vide der. ī rub. exͣ debat ſibi ꝯpetere. preterea ibi erāt plura reme vbi dānum datur aduerte ⁊ mēti tene. Dicit ſta bar. in. l. i. sͣ. de eo ꝗ fur. dia. hic vnū tātū: lꝫ cōtra diuerſos. Scd̓o oppo. de ꝓba. quot tutū ſi quis coadunauerit gētē: requiritur ne ꝗ ordi. ſu. ⁊ faciant gētē de. l. itē. in prin. sͣ. de alie. iu. mu. ca. fa. vbi negli no. in. l. i. jͣ. oēs ſint coadunati ivno loco: vel ī vna domo: ⁊ quot faciāt ad. l. iuli. de gentia cōtra vnū nō preiudicat cōtra aliuꝫ. Hu vel in vna eccleſia. Rn̄. nō ſufficit enī ſi ſint coa exercitū vel

Vy De incendio ruina naufragio. 141 legionē vide dunati: lꝫ diſtēt ꝑ magnū ſpaciū. ita vides hic in terminari queſtio quā diſputauit Iac. de bel. in glo. ⁊ doc. in hac glo. ⁊ iō ſi vnus famulus ſtaret ī vna domo vno capitulo ſtatutorū cauetur ꝙ habeat locuꝫ l. ij. C. d̓ īfa. ⁊ alius in alia. ⁊ ſic de ſingulis eēt coadunatio. ⁊ quot faciāt in preteritis ⁊ futuris. certe hoc exorbitat a iure lꝫ ſint in diuerſis locis. ſed lꝫ glo. ſoluat iſtud cō genteꝫ. vide cōi cū natura legis ſit dare formā futuris negobal. in. l. i. in trariū multū notabiliter: tn̄ iac. de are. ſoluit iſtd̓ cijs. vt. l. leges. C. de legi. ⁊ iō in ſequētibus nō ſi. ff. de iuſti. cōtrariū aliter. ⁊ ſic. sͣ.§. proxi. loquit̉ de eo ꝗ cō ītelligeretur repetita. ⁊ ita determinat Iaco. de ⁊ iur. miſit dolū in coadunatione turbe. hic cuꝫ eēt in a ¶ Si ꝗs ad bel. lꝫ ꝑ alias rōnes: ⁊ eius diſpoſitionē hētis in turba dolo fecit: vt dānū daret̉. fateor tn̄ ꝙ ideꝫ uentū. no. ꝙ aucͣ. vt cū de ap. cog. circa prin. Si ꝟo non exor lꝫ. No. ꝙ of. locus nō debet ſic ſtricte accipi ꝓ eo pūcto: vt la bitāt a iure cōi: tūc aūt queris vtrū ītelligātur re fenſo licꝫ cla tius examinabo iu. l. j.§. ex incendio. jͣ. ti. j. petita in ſequētibꝰ capitulis ꝓximis ⁊ intelligūt̉ mare ſuccur No. ꝙ c ¶ Et intelli rite. ꝗd de repetitaᵉ. vt. l. quēadmoduꝫ. in fi. sͣ. ad. l. acꝗl. Si quis aduentu. miſe guntur. repe clamante: ad ⁊ īſti. ad. l. acꝗl.§. hoc tn̄ capite. ⁊. jͣ. d̓ adul. l. ma tita. Et hoc darma. vi eū ricordiam clamare offenſo dicendo ⁊ clamando riti.§. hoc ꝗnquēniū. aut queris vtruꝫ ītelligant̉ eſt verum in ī. l. capitaliū ſuccurrite ſuccurrite. Itē no. ꝙ qn̄ plures deter his que ſunt repetita ī alijs capitulis diſtātibꝰ mediatis a plu .§. ſolet. jͣ. de minationes reſpiciūt vnū ꝟbū q̄libet ꝑ ſe deter expreſſe dipenis. ⁊ ad ribus alijs capitulis: ⁊ nō intelligunt̉ repetita: ſpoſita: ſecuſ bar. hic facit minat ꝟbū: nec d̓termināt īuicē iſte ẜterminatio vt inſti. de re diui.§. itē lapilli: ⁊ ibi ita no. ꝑ glo. ſi ſunt ſubau qd̓ ipſe no. ī nes. d̓claro. dicit̉ in edicto p̄toris. pretor ait cu quā no. bene. ⁊ hoc eſt verū: niſi ꝓut ſtatiꝫ dicaꝫ dita. vt no. .l. vt vim. de ius dolo malo ī turba dānū qd̓ datū vel factū eē bal. in lec. an iuſti. ⁊ iur. sͣ. in dinerſis legibus ſeparatis. Scd̓o caſu princi tiqua in. l. i. dicet̉ iſtud participiū datū vel factū eſſe hꝫ iſtas adde bar. ī. l. pali qn̄ diuerſe leges ſeu diuerſa ſtatuta: aut vna in prin. ī gl. ꝓhibitū. Cduas determinatiōes ꝙ ſit datum in turba: ⁊ ꝙ lex ꝓcedit per modū regule ⁊ ī oībus alijs ītelli in ver. ſi ꝗs. d̓ iur̄. fiſ. li. x. ſit datū dolo malo. tn̄ nō requiritur ꝙ turba ſit ⁊ ibi remiſi gitur repetita. arg. l. regula. circa fi. de iur. ⁊ fac. b ¶ Eritqꝫ h̓ coadunata dolo malo: vt hic. quod tene menti .sͣ. quod quiſ igno. exēpluꝫ ī. l. de vnoquoqꝫ. sͣ. de re iudi. vbi differentia. qꝫ iur. ad multa. repetita. an ponitur regula ꝙ in vnoquoqꝫ negocio dꝫ ꝑs dicta in pre¶ Ex.§. ſequenti. citari. ſuperuenit poſtea. l. ij. C. de ſen. ex ꝑi. reci. cedēti capite ¶ An dicta in vno capite intelligant̉ repetita ī que tradidit formā qͣliter ferat̉ ſnīa: ⁊ nō repeītelligant̉ re ſequētibꝰ: ibi. Latiꝰ. Et ſtāte ſtatuto ꝙ iudex d̓ petita in ſetit de citatione ꝑtis: ⁊ certe illud ītelligit̉ repeti beat ferre ſnīam cū ꝯſilio et alio ſtatuto ꝙ d̓beat quenti. facit tū: ꝗa in alia lege ꝑ modū regule eſt tradituꝫ: ⁊ .l. ſi ꝗs filiū in ꝗbuſdā caſibus ꝓcedere ſūmarie dꝫ intelligi ꝑ hoc Old. diſputauitᵐ vnā queſtionē. dicebat §. fi. de inof. tamē cum cōſilio ſapientis. vide in fi. d ¶ Oldrad primū ſtatutū ꝙ iudex teneat̉ dare quālibet ſen teſta. ⁊ ibi ꝑ diſputauit. doct. ⁊ vide tētiā cū cōſilio ſapiētū. demū aliud ſtatutū dice Eritqꝫ hec differentia vide bo. glo. bar. no. in. l. bat ꝙ in ꝗbuſdā caſibus iudex debeat ꝓcedere ī cle. i. ī ver. fi. de re. du. No. hic ꝙ dicta in p̄cedēti capite in ſubſequēti ſūmarie. certe ītelligit̉ repetitū ꝙ iudex det ſen curā. de ſup. per do. ant. nō ītelligunt̉ repetitaᵐ nā verbū coactis homi neg. prela. ⁊ tētiaꝫ cū cōſilio ſapientis. ꝗa illud primū ſtatuī cle. i. d̓ ſup. facit qd̓ no. nibus nō ītelligit̉ repetitū vt hic. vel raptū etiā ne. p̄la. ⁊ om tū ꝓcedit per modū regule. ſi vero nō ꝓcedit ꝑ Bar. in. l. i. nino bar. ī l. nō coactis ⁊cͣ. Cōtra. sͣ. ad. l. acquil. l. quēadmo modū regule: ⁊ tūc aut vna lex venit ad interp̄.§. ij. sͣ. ad. l. doli. in prin. duꝫ. in fi. ⁊ inſti. ad. l. acꝗl.§. hoc tn̄ capite. Rn̄. ſalci. ⁊ in. l. tationē alterius: ⁊ tūc oīa que dicūtur in lege in de ſer. coroēs populi. ī dicta in precedēti capite q̄ ꝑtinēt ad diſpoſitio terpretata intelliguntur repetita in. l. interpretā rup. vbi qua iiij. q. vj. arti. nē in ſequēti ītelligūtur repetita: vt in ꝯtrarijs. litas ſequēs te: vt. l. nihil. sͣ. de coniungē. cū emā. lib. ⁊ ī aucͣ. principalis. refertur ad ſecus ī his que ꝑtinēt ad facti narrationē vt hic. de filijs ante inſtru. do. na.§. i. ſi vero vna. l. nō Cōtrariū vt omnia pre¶ Cōtra hoc op. ꝙ etiā ea que ꝑtinent ad facti dentur velle procedit ad interpretationem prime. tūc dicta cedētia. do. bal. ⁊ an g. ⁊ narrationē ītelligunt̉ repetita in ſequēti: vt. jͣ. ti. in vna nō intelligunt̉ repetita ī alia: vt. l. i.§. mean. ⁊ īmo. in imo. in. l. co.i. l. i. in prin. coniūcta. l. iij.§. ꝙ ait pretor. eo. ti. .d. cle. i. apminiſſe: ⁊.§. ꝗd tamē. sͣ. de ven. inſpi. heredi.§. ꝗ probant oīa ¶ Breuiter dic qn̄qꝫ lex diſponit circa plura in patrem. de Aduerte dicta ꝑ bar. Hec autem actio. gd ī hac diuerſis oratiōibus. ⁊ tūc dictū in vna oratione vulg. ⁊ pup. hic: ⁊ adde qͦ ꝗ ſi bene con nō intelligitur repetitū in alia oratione circa fano. glo. in. c. .l. ſignat cōtra. ⁊ non ſoluit. vide gl. que incipit niderētur nō cti narrationē: vt hic. qn̄qꝫ lex diſponit circa plu cū ſingula. ī ſic. jͣ. ibi: ſed argu. contra ⁊cͣ. ſo. hic agitur rōne obſtāt. tu viver. prīorati ra in eadē oratione: ita ꝙ oīa illa regunt̉ ab eode qd̓ nota. dominij. ibi rōne alterius iuris: quod ꝗs habet bus. de p̄bē. bal. in. l. i. C. dē verbo. tūc dictū ī vno ītelligit̉ repetitū ī alio. in re vel ex re. ar. l. ſi vendidero.§. i. sͣ. de fur. nō li. vj. Et quā ne lice. terita loꝗtur. l. i.§. i. coniuncta. l. iij. jͣ. ti. i.§. ꝙ ait p̄ do dictuꝫ in habetis hic alia. tio ꝓuo. ⁊ do tor. nā cū oīa ab eodē verbo reguntur qualitas vno ītelliga Facit ad ea que dixi in minus anto. tur repetituꝫ Docereqꝫ.. l. denunciaſſe.§. ꝗd tiī que reſpicit illud verbū reſpicit ipſum vniformi timo. in cle. in alio. vide .i. de ſup. ter quo ad omnia. ita debetis intelligere hūc ar jͣ. de adul. ⁊ dic vt ibi. aliquid per neg. prela. vi ticulū: pro hac ſolutione. sͣ. de fū. īſtru. l. ſeie.§. bal. in. l. i. C. De hoc dic de gl. in cle. d̓ legi. here. On prodeſi. vt. l. ea mēte gaio. ¶ Latius ergo in iſta materia diſtīgue ſic: ſepe in ver. vtrū dicta in vno capite ītelligant̉ repetita in ſe non obſtātisͣ. de furtis. bus. de ver. quentibus dic: aut eſt vna. l. hn̄s plura capitula. Oppo. ⁊ videt̉ ꝙ ſuffi ſignifi. aūt ſūt plures leges ſeparate ⁊ diſtincte. prīo ca Uod ul. gat reuerti ī potaſtatē ſu aūt queris de his que ꝑtinēt ad facti narratio ¶ De incen violētiā paſſi. vt. l. cetere.§. i. sͣ. d̓ preca. ⁊ nē. aut de his q̄ pertinēt ad iuris diſpōnē. prīo dio ruina ⁊ ibi no. ſo. intellige ꝙ hic fuit vi poſſeſſum aliꝗd nauſ. Ru. caſu aūt illa plura capitula inferūt̉ ſub diuerſis mobile: ita ꝙ cadit in uicium furti. alias ſecus. or̄onibus: ⁊ nō intelligunt̉ repetita in ſequentivt in contrarijs. bus: vt. l. ij. in prin. sͣ. eo. ⁊ hoc.§. Aut inferūtur ſub eadē oratione ⁊ intelligūtur repetita: vt. l. i. ¶ D incendio ruina naufragio. Rub. in prin. cōiuncta. l. iij.§. ait pretor. jͣ. ti. i. ar. l. ſeie .§. gaio. sͣ. de fun. inſtruc. Scd̓o caſu qn̄ queris Dicit̉ hic ꝙ dāni de his que pertinēt ad iuris diſpoſitionē: ⁊ tūc RRet O. ue dediſſe dicetur. aut dicta in precedētibus ſunt contra ius cōe: ⁊ ¶ Quero utrum ſufficiat dicere tm̄ exorbitāt a iure cōi: ⁊ nō intelligunt̉ repetita in uel requiratur ꝓbatio. rn̄deo ꝙ dicit ſequētibus. ar. ad hoc. l. vxori.§. vxori. de le. iij. dicetur ſubaudi ⁊ ꝓbabitur. vt no. qd̓ no. per glo. in. l. talis ſcriptura. in fi. de le. i. fa in. l. pretor. in prin. sͣ. ti. i. ⁊. l. i. in princi. sͣ. ſi qua cit extra de reg. inr. c. ea que a iure cōi. li. vj. ⁊. l. dru. pau. feciſſe di. quod eſt uerum. ⁊ tene men qd̓ vero: ⁊. l. in his. sͣ. de leg. Et per hoc poſſet d̓ ti ad multa.

De incē. rui. uau. gl. in. l. fi. sͣ. de re. diuiRetor.§. ex incendio cām proximī. Idem dicit bar. de dictione f ¶ Rei valor ponatur. no. ꝙ in inquiſitione debet apponi extimatio rei ſi: que denotat cām proxim ī. dictio vero ab: denotat remotaꝫ ita furate. adde ro. in. l. ſi quis id quod. sͣ. de iur. om. iudi. ⁊ in. l. magiſtra. dicit bar. in. l. nō ſoluꝫ. C. de legi. vbi videas. ⁊ Bal. in. l. ex hoc iu tibus. eo. titu. re. sͣ. de iuſti. ⁊ iure. ⁊ ancha. in. c. ſi propter tua. de reſcrip. li. vj. gl. in. c. ADDE bal. ꝯfilio. cvj. lib. i. vbi ponit an ꝓcedat libellꝰ ī qͦ narrat̉ ꝙ talis pe.§. fi. de of. dele. in. vj. ⁊ no. in. l. qua actione.§. celſus. sͣ. ad. l. acquil. aīo furandi ADDE de ſubtraxit tot iſtis dictiōires ⁊ bona q̄ uus. no. ex hoc.§. ꝙ maleficium extimatur grabus Oldra¶ Ex.§. ſequenti. aſcendūt ad conſi. xlviij. uius ⁊ leuius reſpectu rei rapte. Item reſpectu ¶ An equus vulneratus ī bello ⁊ mortuus ī civalorē cētū plene. perſone rapientis. ¶ Opp. circa primuꝫ ⁊ vide uitate debeat emendari perinde ac ſi in bello ſaluo errore b ¶ Ad. q. tur ꝙ plus puniatur nobilisᵉ ꝙͣ ignobilis: vt calculi: ⁊ cō eſſet mortuus. no. q. de eqͥ cludit ꝙ nō .C. de epiſ. ⁊ cle. l. preſbyteri. glo. nō ſol. tu dic: vulnerato ī Not. ꝙ dictio ex procedat ſtipendio: ꝗ Ex incendio. hic ſigiuificat cūm vt per cy. C. de ſū. tri. l. fi. ⁊ dixi. jͣ. de pe. l. quedā I quis poſtea mori delicta. ¶ Quero factus ē ꝓceſſus ꝯtra iſtū raſ.§. d̓ eo remotam. ponitur enim ex incendio.i. propter tur in ciuita pientē ex naufragio ꝙ abſtulit rē talē ⁊ de rei va quoqꝫ incendium. regulariter eſt cōtra quod denotat te: an debeat facit iſte tex. lore nō apparet que pena erit imponēda. certe emēdari ſic̄ cauſam proximam: vt. l. non dubium. C. de legiad. q. de qua ſi mortuus cōſilium eſt ꝙ rei valor ponatur in proceſſu: ⁊. l. i. C. ſi ſeruus exte. ⁊. l. eo tempore. in fi. sͣ. de dixi in. l. iij. eſſet in bello vt ſimus certi vtrum pena maior vel minor de.6. armis de pecu. Idem de dictione de. vt. l. i.§. nunc videa facit qd̓ no. letum sͣ. de beat imponi. naꝫ ſi valor rei apponitur tūc aſſu bar. in. l. qd̓ mus. sͣ. de coniung. cum emā. li. eius ſimile in di vi ⁊ ui arma. ait lex. de mimus penam que eſt minor: vt. jͣ. de penis. l. j. ctione de ꝙ denotet cauſam remotam: vt. l. ſi fi Eꝗd. adul. qd̓ no. ſes: ⁊. l. interpretatione: ⁊. l. hec enim. sͣ. de ſunita.§. i. sͣ. de dam. infec. ibi. de eo opere ⁊cͣ. cuꝫ n q̄ro ꝗd bn̄. ⁊ ad hāc ſpec. tu. qd̓ tene menti propter ſtatuta huius cino. qua glo. ſua. licet regulariter denotet cauſam proxiq. vide in. l. liter teneat̉ uitatis: que limitant penam actionis furti ẜꝫ va in bello ami mam vt. sͣ. dixi. ¶ Ultimo iſte ver. quēadmodn̄s de deliſi. sͣ. de excu. lorem rei ſubtracte. dum conſueuit induci ad queſtionē de equo cto ſamilie tu. in lec. an ſue vel colo vulnerato in bello qui poſtea moritur in ciuitatiqua: ⁊ ibi I quis. ni: ſed nūꝗd te an debeat emēdari ſicut ſi fuiſſet mortuus in bal. no. loq̄n ꝗs tenet̉ de Nō hūc teꝫ. idē in. c. bello ẜm pactum factum cum ſtipēdarijs: ⁊ hic facto ſui do.i. qui. mo. De eo quoqꝫ. gͣ tu hēs eſt argu. ꝙ ſic. facit. l. ait lex. ⁊. l. huic ſcripture. meſtici. dic ſeu. amit. ⁊ ꝙ ex naufragio dicit̉ fieri quod ſit trepidatione ꝙ non: ut exͣ sͣ. ad. l. acquil. ⁊. l. damni īfec.§. ſabini. sͣ. de dā. qd̓ no. bal. in de reſti. ſpo. naufragij: ⁊ ſic parum ante naufragium: vt. sͣ. ꝓ .l. i. C. de nū infec. ita dicit Dy. ¶ Vltimo vide glo. ſuper in. c. cū ad ſe di. ⁊ in. l. trā xi. l. in princi. Item ꝙ fit ī ipſo naufragio vel ſta iſto ver. ſi ſuſpitio. que īcipit. no. ergo ⁊cͣ. ibi.§. dē: ⁊ qd̓ no. ſigere. C. de tim poſt vt hic ⁊ eundem intellectū habent iſta is quoqꝫ. ſo. dic vt ibi: quia ibi in odium denunbar. ī. l. i. C. tranſac. ⁊ in verba rate naue expugnata. hic eſt participium de ep̄i. ⁊ cle. ciatoris ſuperuenientis. Item ibi.§. quod dici.l. dāni.§. ſadoc. ī. l. ad in preteriti temporis: ⁊ tamen requiritur ꝙ fiat in bini. sͣ. d̓ dā. citur. ſo. dic vt ibi. Item ibi. l. ſi quis: ⁊. l. ꝙͣuis. uidiā. C. qd̓ infec. ⁊ bar. ipſo actu inſtantis expugnationis vel modicuꝫ ſed ibi eſt legis ſuſpitio. hic hominis nō habēs me. cā. Iſtis in. l. itē mel ante vel modicum poſt: vt hic. quod eſt mirabiadminiculum iuris: vt. jͣ. de pe. l. abſentem. Dy. adde bar. in la.§. ſi plureſ .l. ſi ſeruus le. non dico nunc plus. iſta ſufficiāt ad preſens. item ibi: ſed ibi ſolues. dic ꝙ loquitur in accuſa .sͣ. d̓ excuſa ſeruū.§. ꝑcu tuto. ⁊ in. l. ¶ Ex. l. ſequenti. tione criminali. hic in actione ciuili. lus. ꝑ illum nō ſolū.§. ſꝫ ¶ An dominus territorij teneatur d̓ damno da ¶ Ex.§. ſequenti. tex. ⁊ ibi flo. vt ꝓbari. sͣ. to in ſuo territorio. ⁊ quid de villa caſtro comit ¶ Quando ad actum requiritur certus locus: .sͣ. ad. l. acꝗ. de ope. no. tatu: ibi. Quero. Et qualiter cōtra euꝫ probabi nā per iſtum ⁊ certum tempus illud debet probari. nunci. tex. ⁊ ꝑ. l. uic ¶ Itē ait p̄tur damnum vel contra villaꝫ: ibi. Quero tunc. In fi. cuꝫ. l. deamus.sͣ. tor. iſtud ꝓItem ait pretor: ſequē. Not. Et quando villa tenetur an quilibet teneat̉ inloca. limitāt̉ bari. adde ſolidum: ibi. Quero. Et qualiter ſit imponēda ꝙ quando ad aliquem actuꝫ requiritur certus hic dicta: nibar. in. l. nō ſi famulus d̓ ſolū.§. ſꝫ vt collecta pro ſolutione talis cōdemnationis: ibi. locus ⁊ certum tempus debet iſtud probari liquiſſet in probari. de Sed quero. vt hic quod tene menti. re cuius cuope. no. nū. I In prima parte huiuſ ¶ Ex.§. ſequenti. ſtodia ſpecta ⁊ ibi alleg. E quid. reſcripti dicitur ꝙ poſ Ablatiui abſoluti verificantur in preſenti. bat ad domi ſtu mn text. ⁊ no. Bar. ī. l. nū. ⁊ de oībꝰ ſeſſores locorū vbi ſit naufragiū nō dn̄t .i. in princi. uide do. ant. Uo naufragium. aliquid recipere: ⁊ ab eis poteſt repeti. ¶ Que .sͣ. d̓ aleato. in. d. c. cū ad ro inqͣtum contra eos detur iudicium iſtud. gl ☞ No. ꝙ ablatiui abſo ſedē. d̓ reſti. MeIn AL. uti lꝫ ſint preteriti q naufra ſpo. dicit ꝙ in quadruplum ſi ibi rapuerint: vt sͣ. eo. giū.§. i ¶ Scd̓o qͥtemporis verificantur in preſenti. nam dicit̉ hic l. i. in prin. ¶ Quero quidʰ ſi illi quoruꝫ ope deinde. abla ro. adde qd̓ rate naue expugnata: ⁊ tn̄ ſufficit ſi fiet dū expu ra vtitur vt coloni ⁊ alij poſiti ad cuſtodiā illius tiui abſol uti no. bal. in. c. gnatur. quod tene menti. agri vel ville recipiuūt qualiter domini locoruꝫ vide. l. ſi ꝗs .i. in.§. cōuē id quod vern No. ꝙ iſte qui recipit ticulā. de pa. tenebuntur. Glo. dicit ꝙ forte eodem modo quod ſi duꝫ. Non ſolum. exbannitum ignoran iur. fir. ubi argu. inſti. de obli. que ex quaſi delic. naſ.§. fina. ⁊ ibi doc. s. dixit ꝙ exiter nō tenetur pena ſtatuti: vt hic. pro hoc. jͣ. de Iſtud non placet mihi. nam domini non tenen de iur. om. gentes peda recep. l. ij. ⁊. jͣ. de penis. l. metrodoruꝫ: ⁊ quod tur ex delicto ſuorum familiarium: niſi quando iudi. gia debēt re Edius tinere itine ibi dixi. ipſi delinquunt in miniſterio in quo eorum ope p§. diu ra tuta. un̄ ra vtebat̉ dn̄s: vt ſi publicanus propoſuit fami piꝰ. pu ẜm eum ſi fi Quod autē ait pretor. liam ad exigendum vectigal de delicto cōmiſſo niatur nobiant aliq̄ ro lis. an punia Iſtū.§. intelligatis ẜm ꝙ habuiſtis in. l. ſi alius circa exactionem vectigalis tenetur non de alio barie in eoꝝ tur magis curia territo §. eſt ⁊ alia. sͣ. qd̓ vi aut clā. vt. sͣ. de pub. l. i.§. familie. Item ille qui preponobilis. per rio ſeu di Uide glo. que incipit. ⁊ ſuit aliquem cauponeꝫ tenetur de delicto facto bal. in. d. l. fi. Senatus. merito ſtrictu ab eiſ in caupona: ſi circa illud deliquit per titulum poſt Cy. ⁊ poſſeſſo: ubi plene in. ī. c. ¶ Ex. l. ſequenti. furti aduerſus naū. cau. vnde puto ꝙ de facto exigūt peda cū quidā. de ¶ Si factus ſit ꝓceſſus ꝯͣ rapiētē ex naufragio gia a trāſeū colonorum non teneatur dominus. ſed ſi pone iureiur. ⁊ ꝑ tibus tenen nec valor rei ſit appoſitꝰ que pena ſit īponēda res aliquem eſſe prepoſitum ad cuſtodiā totius iac. de bel. in tur reſtitue d. l. preſbyte territorij ne furta ⁊ robarie cōmittantur: ⁊ tunc re ⁊ malefa Edius. ri. per glo. tenetur de facto iſtius rapientis: quia deliquit ctorē exhibe .xliiij. diſtin. re allegat gl. No. tex. ibi. circa id ad quod prepoſitus ē. ¶ Secūdo que non cogūt̉ ⁊ cum tex. ⁊ ar Diuus pius. neqꝫ aut diroⁱ an dn̄s loci tenetur de robaria facta ibi ꝑ vide bart. ⁊ chid. ita no.

Vyn De iniurijs ⁊ famo. libel. 1 4 2 xxxiij. q. v. ſi extraneum glo. dicitª ꝙ ſic ſi fuit ſciens tenet̉ in .l. pedius. sͣ. eo. rn̄deo ibi loquitur in eo qui ſee ¶ Offende quiſ peregri ſimplum: ꝗa dn̄s tenebat̉ ad cuſtodiaꝫ ſui loci: rit peruſinū mel tm̄ tale delictū cōmiſit. ille vero qui pluries nos. quod ē an ualeat ſta vt. l. j.§. fi. C. de fal. mo. et de his qui latro. oc. l. i. cōmiſit puniretur tanꝙͣ latro vt hic. ⁊. jͣ. de pe. no. ẜꝫ eū. ad tutū ꝙ occi de quod no. §. dn̄i etiā prediorū. vide iſtā. l. que eſt multū no .l. capitalium.§. famoſos. ¶ Item dicitur hic dens puniat̉ ſcribit inno. tabilis que īcipit rapiētibꝰ. ¶ Quero ⁊ reuoco inʰ qualibet vt facilior ſit probatio de hoc apud prefectum ⁊ doct. in. c. parte. mūdi. in dubiuꝫ vtrū dn̄s teneatur de robaria facta in debet teſtari. quero qualiter fiet iſta teſtatio. di fi. qd̓ me. cāadde gl. no. territorio ſuo. Itē quero de villa vel caſtro ⁊ co qd̓ dictū al cit glo. ꝙ debet hoc coram teſtibus notificare. in. c. i. de pri legat bal. ī. l. mitatū an teneant̉. tex. ⁊ gl. in aucͣ. vt nulli iudi. hec expoſitio non videtur vera: quia per notifiui. in. vj. v̓ſi. accuſare. C §. qm̄ vero. colla. ix. dicit ꝙ nō tenet̉. ⁊ ibi etiam ex empto. ⁊ cationem factaꝫ preſentibus teſtibus maleficiū de eden. ⁊ re bal. in. l. fi. sͣ. hoc videt̉ tenere do. iac. de bel. In cōtrariuꝫ fanon probatur: vt. l. metum. C. quod me. ca. non tuli ſcd̓ꝫ bar. de iur. om. cit iſte tex. glo. hic videt̉ diſtinguere mirabiliter in. l. iniuriaꝝ iactationibus. ſꝫ tex. hic dicit debere hoc fieri: iudi. ⁊ not. de iniur. ⁊ ꝙ ſciens teneat̉ in ſimplū. ignorās nō: quaſi te vt ſit facilior ꝓbatio. ⁊ ideo alij intelligūt hic tebart. in. l. fi. iſtud dictuꝫ C. de iudeis neat̉ ad cuſtodiā. vt dictuꝫ eſt qd̓ examinemus. ſtari.i. apud eos teſtes ꝓducere: ⁊ ſic caſus erit īno. no. bal. ⁊ uide bar. ī Primo in eo ꝙ dicit dn̄m teneri: de quo domi ſpecialis in quo teſtes producuntur ante lit̓. cōin. l. fi. C. de .l. cū unꝰ.§. nō loquat̉ hic. an de dn̄o poſſeſſionis vnius for pena iudi. ꝗ teſt. qd̓ ſatis placet. argu. l. de ſubmerſis. C. de pe. sͣ. de bo. ma. iudic. ⁊ te de quodā ruſtico: an de dn̄o vniuerſali: vt de aucͣ. iudi. naufra. vbi dicit ꝙ iſte cauſe debēt examinari le dicit bal. ī. l. poſ. ⁊ ꝑ do. dn̄o caſtri vel ville vel de ipſa vniuerſitate. text. uato velloº hoc eſt ſūmarie. dicitur hic vel vinfi. d̓ capti. q an. ī. c. poſtu hic videt̉ dicere de dn̄o agri. dū dicit īter fines cti vel ſub fideiuſſoribus ad preſidē mittantur. ſi ſiat robalaſti. de fo. cō agri. ⁊. jͣ. ſeꝗt̉ a dn̄o quoqꝫ poſſeſſionis ⁊c̄. Cre ria prope ca ¶ Quero de quo preſide hic loquitur. dicit gl. pe. ⁊ bal. ī. l. ſtrū obtinēs do ꝙ de vtroqꝫ poſſet ītelligi d̓ dn̄o agri ſi ip̄e cūctos popu de preſide cui ſubeſt actor. vide glo. ⁊ ſic eſt cacaſtrū tenet̉ los. eſt ſciens intellige ⁊ ꝓhibere valēs: vt sͣ. ſi fami. ſus ſpecialis in quo reus ſequitur forū actoris. ſuccurrere. ⁊ Atis. fur. fe. di. l. i. in fi. Et iō ſi ipſe erat hō ita modidoc. dicunt contra iſtā glo. ꝙ īmo mittit̉ ad pre ꝓhibere ne dic ut fiat. adde lu ce potētie ꝙ hoc ꝓhibere nō poterat nō tenebi ſidē eius prouincie in qua deliquit ẜm Iac. de ibi. lado. ro. in. l. i. tius ꝑ bar. ī tur: ⁊ eodē mō dico de dn̄o vniuerſali caſtri vel ra. ⁊ Pe. ⁊ Cy. ⁊ refert. C. vbi de cri. agi. opor. .§. i. sͣ. d̓ pu. .l. hoc āpli ville vel d̓ ip̄a vniuerſitate ſi factū eēt ipſis ſciēti aucͣ. qua in prouincia. in. iiij. q. qd̓ magis placet. a ¶ Glo. dicit .§. de his. d̓ bus ⁊ ꝓhibere volentibus ꝙ teneat̉ in ſimpluꝫ: adde io. an. tn̄ tenendo lec. glo. allegabā iſtuꝫ tex. ad qōnē. dā. infe. ubi in regula nō vt hic no. qd̓ eſt mirabile: ꝗa alias ſola ſciētia nō ciuitas iſta facit ſtatutū ꝙ ꝗcunqꝫ offenderit pe uideas bald. debꝫ in mer in. l. ij. C. de facit quē teneri de maleficio: niſi īterueniat iuſ ruſinumᵉ in quacunqꝫ parte mundi poſſit pucuria. ſer. fugi. ſus: vt. l. i. sͣ. ſi fa. fur. fe. di. ⁊ ibi dixi: ⁊. l. ſi ſciēte. niri hic. an valeat tale ſtatutū. d̓termīaui ꝙ nō: b ¶ Quero ⁊ g Ui edeſ de parrici. ⁊ quādo delinꝗtur ſua ſola ſciētia fa reuoco. An ꝗa facit ſtatutū de eo quod ad ſuā iuriſditioneꝫ q circauilla ⁊ caſtrū ciet ipſū teneri ciuiliter. crimīaliter vero nō tene iſtā. l. ui nō pertinet. Fallit in caſu huius. l. ẜm lec. glo. fa teneant̉ de de do. an. in tur niſi in caſibus quos dixi in. l. ſciendū. jͣ. de p̄ cit qd̓ no. per inno. extra de fo. cōpe. in. c. ſignifi dāno dato. ⁊ c. ij. de cōſti. uari. facit ad hoc. C. de here. aucͣ. ſi ꝟo dn̄s tem caſti. tu dic ꝓut dixi plene in repetitione mea. l. dicit bald. ꝙ ubi allegat ſic in. l. ſi ꝗs poralis: ⁊ ītelligo vniuerſitatē hoc ſcire quādo cūctos populos. C. de ſū. tri. ⁊ fide ca. iſtū tex. ⁊ ibi n̄ dicā raꝑe do. abb. ⁊ ꝑ maleficiū factū eſt ita palā ꝙ ſciuit maior pars Oppo. ⁊ videt̉ ꝙ de dāno in. iiij. colū. bar. in. l. apd̓ ILIS. preterito teneri non debeat vniuerſitatis. vt. l. qd̓ maior. jͣ. ad munici. ⁊. l. ali.C. de epiſ. ⁊ de offi. p̄fec. ud. jͣ. de re iu.§. refert̉. Sed tu dices qualiter rn̄ cle. niſi quan cū non fuerit in culpa: ſed hic fuit caſus uigi. do villa non debis ad tex. qui dicit intra fines agri? Rn̄deo cui nō poteſt ꝓuideri: vt. l. contractus. jͣ. de reg poſſet cuſto ¶ De iniur. agri. id eſt ville. ſimile in. l. ſciēdū. ij. rn̄. qui ſatiſ. iur. ergo ⁊cͣ. So. hic ꝯſequit̉ retinēdo iur̄ reten dire: vt ꝗa d̓ Rubrica. cog. vel accipias ꝓprie ⁊ ſic ꝯgruit vtriqꝫ dicto. tionis quod iure actionis conſequi nō poſſit ẜꝫ nocte dānuꝫ fieret ꝑ vnū vides ergo qualiter tenet̉ de iure cōi: ſed ī mulDy. fa. quod no. in. l. celſus.§. ſed ⁊ ſi rates.sͣ. Nniuhoſtiū. ꝙ no. tis ꝑtibus italie ſūt ſtatuta de hoc: ꝙ cōia comi ria.§. ī ad exhiben. ⁊ rō eſt: quia cum quilibet ſit in pac ¶ Sꝫ quero iuriam. For tatuū teneant̉ emēdare dānū ī territorijs eoꝝ ri cauſa potior eſt conditio retinentis ⁊cͣ. vt. l. ſi vide inno. ī mā libelli ui ¶ Quero tūc quādo agit̉ cōtra villam vel cōtra ſeruum.§. ſequitur. sͣ. ad. l. acquil. Vltimo eſt in c. grauē. de de in ſpe. de ſen. excō. dn̄m qualiter ꝓbabit̉ dānū cōtra eū. dicūt ꝗdā arg. iſta. l. ꝙ ſi inuenio pecus tuū dans mihi dā iniur.§. iniu d ¶ Leuato ria. ⁊ not. in ꝙ ꝑ iuramētū: vt. l. ſi qn̄. C. vn̄ vi. Doc. determi nū in meo ꝙ ipſuꝫ poſſum retinere. ſed de hoc uello. ⁊ de ſtitu. de ac. ī nāt cōtra: ꝗa illa loꝗt̉ qn̄ agit̉ cōtra ipſum delin habes caſuꝫ ꝙ non poteſt retineri in. l. quintus iſtis cauſiſ q̄ prin. ⁊ bald. quētē. ſecus qn̄ alius cōuenitur ex quaſi malefisͣ. ad. l. acqui. ⁊ eſt ratio quia domino predij eſt debēt exami ī l. iniuriaꝝ. nariꝰ leuato cio ꝓpter alterius delictū: vt. l. i. sͣ. qn̄ ex facto tu ꝯſultū alia actiōe ꝙͣ pet retentionē. dic vt ibi jͣ. eo. ⁊ de pe uello. uide na leuis iniu to. ⁊ ibi per dy. ⁊ per cy. in. d. l. ſi quando. C. vn̄ sOpp. sͣ. e. l. ſi fortui Bald. in. l. rie uide bal. Ui edes. ta. ſo. intellige hic ca vi. dixi vobis in. l. i. sͣ. fur. aduer. nau. ca. ſta. ⁊ ꝓ ſecunde. de in. l. athletas ſpor. babit̉ ergo eodē mō quo ibi dixi. ¶ Quero quā ſu: culpa tamē precedēte. Circa materiā §. item ſi ꝗs do tenet̉ villa: vtruꝫ teneat̉ ꝗlibet de villa inſoli huius. l. qualiter imponat̉ pena incēdiarijs. cy. de infa. sͣ. dū: ⁊ videt̉ ꝙ ſic: ꝗa in delictis ꝗlibꝫ de villa in ponit vnā diſtīctionem ſatis longam. C. qui ac ſolidum tenetur: vt. l. ſi quis id quod.§. fi. ⁊. l. ſe cu. nō poſ. in. l. data opera. dic vt ibi. ¶ Ultimo quen. sͣ. de iuriſ. om. iudi. cum ſimilibus. dy. de no. ꝙ pro culpa pena criminalis imponitur. de terminauit cōtrariū: ꝗa vno ſoluente omnes lihoc dixi in. l. reſpiciēdū.§. delinquūt. jͣ. de pēis. berantur: quoniam ex delicto alterius tenētur: vt. l. ex maleficijs.§. is quoqꝫ. sͣ. de ac. ⁊ obliga. ¶ De iniurijs ⁊ famoſis libellis. Rub. Sed queroᶜ in vniuerſitate debet imponi collecta pro ſoluēda iſta cōdēnatione: qualiter Niuria. imponetur an imponetur per ſoliduꝫ ⁊ libram ẜOpp. ⁊ vr̄ an̄ ꝑ capita. ⁊ videt̉ ꝙ pͦ capita: ꝗſ vniuſcuiuſqꝫ Iniuriam. g actiōes ex par delictum eſt. ergo ⁊cͣ. vt. l. ſi quēq̄ꝫ. C. de epiſ. ⁊ cle. In contrarium ꝙ imponatur ꝓ ꝙͣtidelicto ſemper oriantur ex re non tate patrimonij. facit. l. j. C. de mune. pa. li. x. ⁊. l. ex verbis: vt inſti. d̓ obli. que ex delic. naſ. in pͥn. fi. de naufra. C. li. xj. ⁊ hoc dicit Dy. eſſe verius. ſo. qd̓ ibi dicit ex re dic.i. ex ipſo maleficio. idē videt̉ tenere Spe. ī ti. de rap.§. i. ver. ſed po No. ꝙ qn̄ aliꝗs īfamat F. III IOTIC. Sfūctū e iniuria hr̄dis. ne vniuerſitas. tetigi in. l. aut facta. in fi. jͣ. de pe nis. plenius examinaui in. l. iiij.§. ſi actor. sͣ. de ¶ Ex.§. ſequenti. re iudi. ¶ Uenio ad ver. de his autē: ⁊ opp. de ¶ An ſi iniuria eſt remiſſa ꝑ partē an poſſit iniu

De incē. rui. uau. a ¶ Accuſari criminaliter. in qͦ eſt veritas ꝑ iſtū tex. ſi remiſſa ē iniuria an ſamulo. ſed ꝗd ſi fiat iniuria colono uel uaſallo. an cōpetat dn̄o: dico ꝙ poſſet iniurians criminaliter accuſari. facit ad no. jͣ. de fur. in. l. īter om duplex iniuriarū actio orit̉.ſ. qͥ ſit uaſallo ad burſale cōmodū eius: ⁊ intnes.§. recte: ⁊ ibi bart. ⁊ vide bar. in. l. i.§. ſi ea. de ven. in poſ. mit. ⁊ qd̓ nō cōpetit dn̄o fine mādato: alia eſt iniuria q̄ ꝯcernit dn̄iuꝫ de intereſre no bal. poſt bar. in. l. trāſigere. C. de tranſac. ⁊ in. l. i. C. de aboli. ⁊ qd̓ ibi applicādo ſibi dn̄o. ⁊ iſtā ſibi pōt intētare. ita tꝫ inno. in. c. dilectꝰ de ap. bar. ⁊ ſaciūt no. in. l. nō ſolum.§. i. eo. ti. ⁊ an̄ ꝑ recōciliationē ⁊ pactū fabal. in. c. i.§. iniuria. de pa. iu. fir. ⁊ uide oīno glo. de priui. in. c. accedēti. ctū īter dn̄m bus. an autē ⁊ ſideles ciui prelatꝰ poſſit tates ītelligā riās accuſari crimīaliter ⁊ ꝗd ſi ab initio ꝗſre remittere in competat actio ep̄o dn̄o ciuitati. tur caſſata iuriā illatam cepit alapā volūtarie an poterit accuſari. Et ꝗd No. hic ꝙ lꝫ filiafa. ſit nu dāna ⁊ ꝯdēſue eccleſie. Idem alt. pta adhuc remanet in ptā ſi ruſticus facit pactuꝫ ꝙ ſi inuenis eū in vinea nationes vivide bal. ī. l. de bal. in. l. ſi poſſis illuꝫ verberare: an valeat. te patris: vt hic: ⁊. l. ſi vxorē. C. de cōdi. inſer. tra qui accuſare lius a patre .C. de edē. ⁊ ¶ Notabilis ē.§. ¶ Op ſit enī in ptātē mariti quo ad oꝑa ⁊ ſeruitia ma.C. de libe. ⁊ gl. in. d. c. ac Uſqꝫ ade C. po. ꝙ īiuria fiat in uo ritalia: ut no. inſti. ad tertul.§. ij. ¶ Quero ꝗc poſthu. in.§. cedētibꝰ. calētē: vt. C. de rap. vir. l. i. ibi ſiue volētibus ⁊cͣ. ſo. fi. ⁊ qd̓ ibi ſi fiat iniuria famulo an cōpetat actio dn̄o. vel ſi no. ⁊ ibi madixi: ⁊ in. l. i. ibi iō ꝗa p̄ſumit̉ ſubducta ⁊ decepta: vt no. per fiat iniuria clericoᵈ an cōpetat actio ep̄o. uel ſi xime abb. in de iure fiſ .c. parrochia dy. in. c. ſciēti. de reg. iur. li. vj. ¶ Quero pone ꝙ fiat iniuria ciui an cōpetat actio ciuitati. ⁊ uidet̉ vbi videas nō ⁊ ī. c. cōtī iniuria eſt remiſſa ꝑ parteꝫ. vtꝝ poterit accuſari ꝙ ſic: ꝗa dn̄i iniuriā patiunt̉ ꝑ tales: ut extra de jͣ. ⁊ no. ꝑ bal. git de ſentē. criminaliterª vel iudex inꝗrere vt īponat penaꝫ in. l. ſi ꝗs in re iudi. c. ad apoſtolice. li. vj. ⁊ ibi gl. ſuꝑ uer. ofexcōi. ⁊ dum hoc genus applicādā fiſco. et videt̉ ꝙ nō: vt. l. nō ſolū.§. i. fendere. ¶ In ꝯͣriū uidet̉ determinādū ꝙ aut tradit̉ hic ꝙ .C. de epiſ. ⁊ de iniuria vi .jͣ. e. ⁊ inſti. de iniur.§. fi. ⁊ sͣ. ad ſil. l. ij. ¶ In ꝯͣ fit iniuria famulo in cōtumeliā dn̄i uel clerico in cleri. ri nō dat̉ accōtumeliā ep̄i uel ciui in ꝯtumeliam ciuitatis: ⁊ riuꝫ eſt veritas ꝑ iſtū tex. ꝗa iſta remiſſio ꝓdeſt ADDE in cuſatio vxomateria huiꝰ tm̄ quo ad actionē cōpetētē ipſi remittēti. ſecus tūc dn̄o cōpetit actio iniuriarū ciuilis qͣſi ꝓ iniu ri ⁊c̄. dic ꝙ apoſtile ang. fallit ī vxore quo ad vindictā publicam. facit. jͣ. ad. l. iul. de vi ria illata ſibi: ut. jͣ. e. l. iteꝫ apud labeonē.§. pe. ⁊ ꝯſilio. cclvj. accuſante d̓ fi. ſꝫ ſi nō fit in cōtumeliā dn̄i tūc ſecus: ut ibi. cri pub. l. ꝗ cetu.§. ꝗ vacātē. ⁊ d̓ pac. l. iuriſgētiū.§. b ¶ Quero morte mariſi paciſcar. ⁊ ita tenet dy. ¶ Sꝫ q̄ro. sͣ. ꝓxīo dixi minaliter aūt dn̄s bene poſſet accuſare: ꝗa ſua ꝗd. Et faciūt ti. vt no. bal. in ſimili no. quādo iniuria eſt remiſſa: q̄ro quidᵇ ſi ab initio ītereſt. idē ſi fiat iniuria colono. de hoc ꝑ inno. ī. l. ij. ī. xxiij. in. d. l. oēſ.§. col. ver. ſuꝑ ꝗs recepit alapā vel aliā ꝑcuſſionē volūtarie an extra de appel. c. dilecti. ⁊ extra de ſenten. excōrecte. d̓ fur. .iij. C. qui ac poterit ex hoc accuſari ad penā applicādā fiſco c. cōtingit. ⁊ vide cy. de cuſ. nō poſ. ⁊ ⁊ videt̉ ꝙ nō: ꝗa ī volētē nō ſit iniuria: vt hic: ⁊ epiſ. ⁊ cle. in Not. tex. ibi cū enimᵉ ⁊cͣ. ſi fiat iniuria Llud. Itē no. tex. ibi. aut dū cer .ſ. raptores. .l. iij. jͣ. e. In cōtrariū facit iſte tex. in prin. videte vni conſorti ⁊ vide in. l. ī videt̉ toti cō dn̄i iſta eſt ꝟitas qn̄qꝫ ꝗs patit̉ īferri in corpus tat ⁊cͣ. iſtā. l. hes canōizatā. xv. q. i. c. illd̓ terdū.§. i. de ſortarie fcā: ſuū id qd̓ de iure pati nō pōt: vt aliꝗd ꝑ qd̓ corNo. hic licere hoībus inuiceꝫ certare: ⁊ habes fur. ⁊c̄. an ſivt no. bart. at iniuria in pus ſuuꝫ ſcindat̉ vel os frangat̉ vel ſimilia. hoc sͣ. ad. l. acquil. l. ſi ſeruus ſeruū.§. ſi ꝗs in collu .C. de agri. volētē. adde enī ſi ipſe ſibimet faceret puniret̉: vt. jͣ. de bo. eo ctatiōe. ¶ Querit glo. utrū in dubio p̄ſumat̉ fie ⁊ cēſi. ī. l. cū qd̓ dixit bal. rū ꝗ mor. ſibi ꝯſci. l. fi.§. ſi ꝗs autē. Eodē mō nō ſimus ⁊ no. ri ꝑ iocū. glo. dicit ꝙ nō niſi ꝓbet̉. habes in. l. ſi in. l. oēs po. in. l. ex corpōt alij ꝑmittere hoc: ꝗa nemo eſt dn̄s mēbroꝝ non conuicij. C. e. puli in. vij. nel. i prin. ⁊ col. in. q. de ſuorū: vt. sͣ. ad. l. acꝗl. l. liber hō. iſto cāu poterit No. iſtuꝫ caſūqd̓ ibi dixi. jͣ. barbitōſore I eū ſeruo. quotidie euenit criminaliter accuſari: vt hic. ar. dictarum legum. .e. ⁊ in. l. ſeq. ⁊ add̓. l. lege Qn̄qꝫ ꝗs ꝑmittit id qd̓ ſibi lꝫ ꝑmittere.ſ. vt ſibi .§. ſi ꝗs. jͣ. eo. pre manibꝰ: ⁊ ē rō: ꝗa nō habui animuꝫ cornelia.§. ⁊ vide in. l. det̉ alapa uel aliꝗd ꝑ qd̓ corpus nō frāgat̉ neqꝫ plane. jͣ. d̓ ſic ꝑcutiēdi te. Itē ꝗa dabā operā rei licite: ꝗa ꝑcu aut ſcā. jͣ. de ca. ⁊ ꝗd ſi ali deſtruat̉: ⁊ tūc nullum eēt maleficiū: ⁊ iō nō poſ tere volebā ſeruū meū. ¶ Sꝫ ꝗd ſi volēs ꝑcute penis. ⁊ ad ꝗd d̓ficit vel ſet accuſari ad vindictā publicā: vt. l. fi. jͣ. e. ſꝫ cōre illū quē non licebat mihi ꝑcutere: ⁊ ꝑcuſſi te: materiā īno. aliꝗs fecit ſe ſenſus eius ſibiſpreiudicat quo ad ciuileꝫ actioin. c. lꝫ. de ꝓ cogitabitis ſuꝑ hoc. toxicari. vid̓ batio. nē iniuriarū: ita loꝗtur hic. ꝑmiſit enim filius ſe bal. ī. l. ij. C. Ex. l. ſequenti. ADDE ad ꝗ teſ. fa. poſ. hic vēdi qd̓ nō poterat. facit qd̓ no. per Guil. de ¶ Cōſanguineꝰ an poſſit eē teſtis de iniuria ſcā queꝫ ꝑtineat ⁊ vid̓ ad macu. sͣ. de pac. ī. l. ſi vnꝰ.§. pacta q̄ turpem. p̄dicta cōſāguineo: ⁊ an ptās poſſit eē iudex de iniuria actio iniuria teriaꝫ bar. in vera ſi volūtas adeſt tꝑe quo ꝑcutit̉. ¶ Sꝫ ꝗd rum ſcā mo.d. l. interdū facta familie. nacho an ad .§. i. ⁊ quod ſi in initio adeſt volūtas: ſꝫ tūc cū percutit̉ abeſt ¶ Op. ⁊ vr̄ abbatē mōa no. ang. in. l. volūtas. verbi gratia. ꝑmittit tibi ruſticusᶜ ꝙ ſi Ex cornelia. ꝙ hēat locuꝫ ſterij an ad qͣꝫuis. sͣ. de ī eū inuenies in vinea tua ꝙ poſſes eū verberare actio iniuriaꝝ ī iſtis caſibꝰ: vt. jͣ. e. l.§. illd̓. gl. fate ſuꝑiorē fede ius vocā. ⁊ certe tēpore verberatiōis nō adeſt volūtas. ideo ri. ꝯſil. ccxiij. doc. in. c. ve tur ꝯͣ ꝙ iſta ⁊ illa actō hēant locū. ¶ Sꝫ tūc op⁊. ccviiij. an nieus. d̓ iutale pactū nō valet: vt. l. nō eſt ſingulis. jͣ. d̓ reg. ergo iſta ē ſuꝑffua: vt in prīa ꝯſti. C.§. ꝗbus. ſo. īiuria ſcā. fra reiur. bal. iu iur. ⁊. l. generaliter. sͣ. de ver: ob. qm̄ cōtinet turiſta nō eſt ſuꝑffua: ꝗa īter illā ⁊ iſtā multe ſūt diſ tri dicat̉ ſcā .c. i.§. inter pe.ſ. ꝙ maleficiū poſſet cōmitti: ⁊ ꝑ hoc appaſorori ⁊ ecōpares de. l. ferētie: ut gl. dicit. ¶ Vlterius uenio ad ſcd̓ꝫ ca ret ꝙ quedā cōſuetudo que eſt Piſis eſt cōtra tra vid̓ alex. conradi. put ad uer. qͣ. l. dr̄ hic ꝓpriꝰ ue eoꝝ. Cōtra. in. l. ꝯſi. lxxxxviiij. c ¶ Permit ius videlꝫ ꝙ offendēs debeat ſe ponere in mani nō facile.§. gradꝰ. sͣ. de gra. ſol. ꝙ hic dr̄ ꝓprius tit tibi ruſti ſcd̓o volū. ⁊ bus inimici: ⁊ ꝙ inimicus poſſit ei facere ſignuꝫ ue eoꝝ nō referas ad affines ī ꝗbus nō ē grad cuſ an valeat ꝯſilio. xxiiij. in manu vel in vultu. nā nō pōt ſe de iure cōmitibi an iniupactū qd̓ faut gl. dicit. ¶ Itē op. sͣ. de iudi. l. in priuatis. de tere in manibus inimici: ⁊ pati hoc ī corpus ſuū cit ruſticus ria ſcā vni d̓ arbi. l. qn̄ etiā. ſol. dicūt ꝗdā hic ī crimīali. ibi ī ci ꝙ ſi inuenio agnatis cende quo eſt expreſſum extra de ſen. excō. c. contin uili. certe iſta actio ē etiā ciuilis: ut uidebitis. jͣ. eū in vinea ſeat̉ ſcā oīgit. el. j. e. l. p̄tor.§. i. dic ergo ꝙ hic loꝗt̉ qn̄ agit̉ de deli mea poſſim bus ⁊ ꝯſilio ☞ Op. īſti. de perpe. ⁊ tē. euꝫ verbera ēt. cxij. ij. vol. cto cōmiſſo circa ꝑſonā quo caſu ſiue criminaliQuotiens. acti.§. non aūt oēs. ſolre. adde qd̓ Llud. ter ſiue ciuiliter agat̉ nō pōt eē iudex cōſanguidicit bald. in i cū eniꝫ vt in glo neus uel affinis ut hic. ibi qn̄ de tali d̓lictoᶠ non aucͣ. ſacramē vide in ¶ Ex.§. ſequēti. ta. C. ſi ad.l. aut ſcā. de agit̉: ⁊ ē rō ẜꝫ gl. ꝗa qn̄ īiuria fit uni d̓ cognatio ¶ Si fiat iniuria clerico famulo vaſallo ciui an uer. vēdi. di peniſ. ⁊ imo. ne toti cognatiōi ur̄ fieri. Pro qͣ gl. fac̄. l. i. cū. l. cēs ꝙ nō va in. l. reſpiciēlet pactū qͣ dū. e. titu. an liceat vīdictā face̓ vel rūꝑe pacē. qd̓ no. ⁊ uide ꝙ no. ī. l. cū donatiōis. de aūt p̄latꝰ poſ ſit remittere iniuriā ſine capitulo. vide bal. ī. d. l. ꝗ accuſare. trāſac. ⁊ ibi bal. an valeat cōſuetudo ꝙ offendēs debeat ſe pōere ī maniEx cornelia. tali delicto. Cuꝫ ſit iniuria vni de cognatis. adde qd̓ bus inimici. vide bar. in. l. ſed ſi vnius.§. p̄tor. jͣ. e. ⁊ glo. ⁊ ibi bar. ī. l. pe. dixit bal. in. l. i. in. ij. col. C. de rap. virgi. ꝙ ſi fiat iniuria vni d̓ dovbi dixi. sͣ. de ar. valet tn̄ ſtatutū ꝑmittēs cōpetētē vinidctā. ẜm bal. in. l. mo: ītelligit̉ ſcā iniuria toti caſate. ⁊ iō nullus de caſata poterit te is penes. C. depoſiti. ſtificari. vide bal. ꝑ illū tex. ī. l. i. C. ſi quacūqꝫ p̄di. pote. ī duobꝰ lociſ. bar. ADDE an ualeat ſtatutū permittēs uindictam ang. conſilio. cclv. in. l. cū ſcimꝰ. C. de agri. ⁊ cēſi. li. xj. Et vide bar. ī. l. ſi ita ſtipulatꝰ.§. grid ¶ Iniuria clerico. Si fiat īiuria clerico: an ꝯpetat actio epiſcopo ⁊ ſic d̓ ſogonꝰ. de ver. ob. ⁊ qd̓ no. bar. in. l. iij.§. ſi tutor. sͣ. de ſuſpe. tuto. ⁊ dixi

MN De iniurijs ⁊ famo. libel. 1 43 in. l. de pupillo. in.§. ſi ꝗs ipſi p̄tori. ff. de ope. no. nū. ⁊ ꝗd de iniuria ſcā grāda. de here. inſti. do. an. ī. c. qd̓ clerici. de fo. cōpe. vni ex trāſuerſalibus. vide bal. in. c. i.§. ſimiliter. qui. mo. ſeu. amit. ⁊ qd̓ MDDE an ꝗs dicat̉ ſortiri forū rōne incolatus bal. cōſilio. ccxij. iiij. li. dixi in. d. l. tutor ī.§. ſi tutor inimicus. sͣ. de excuſa tuto. e ¶ Ad duas. q. nūꝗd hēbit locū in domo cōi. vide bal. in duabus pͥmis a ¶ Ultimo facit. Adde Cy. latius in. l. i. C. ne ꝗs in ſua cā. ⁊ tradit̉ in. l. .q. ⁊ ibi dixi ī. l. i. C. ꝗ teſta. fa. poſ. vbi etiā vide ꝗd ſi eſt offenſus filius qui iuriſditioni. sͣ. de iur. om. iudi. vel vxor de quo ꝑ bal. ⁊ aug. in. l. i.§. domus. ff. ad ſil. Adde bar. in. d. l. b ¶ Domus. domū: ⁊ qd̓ an appellatio dixi in. l. i. sͣ. ne domꝰ hade cloacis: ⁊ ſe. d̓ li. cau. ꝙ no. ⁊ ꝑ hͨ dicimꝰ ꝙ lꝫ ꝯſāguīei poſſit reuertēdi ad domū: ⁊ ſic nūqͣ ad locū ſtudij vi bitatiōis ve an uerificet̉ eē teſtes ꝓ ꝯſāguineiſ: ut no. i. l. ꝑētes. C. d̓ teſti. det̉ ꝯſtituere domiciliū. ar. sͣ. d̓ le. iij. l. q̄ſitū.§. i. niat cāpana. in domo cō ⁊ sͣ. d̓ teſti. ⁊. l. lege iul. tn̄ ī tali crimīe teſtiſ eē nō ⁊. l. nihil. jͣ. de capti. Uidete do. ſpe. videt̉ tenere vide q̄ dixi ducta. tex. eſt in. l. pleriqꝫ p̄t: ꝗa ur̄ eē teſtis ī cā ꝓpͥa: ꝗa oībꝰ ur̄ eē fcā iniu glo. nr̄am in ti. de reo.§. i. ī ver. porro ſcholaris. in. d.§. do.ff. de in ius mū ⁊ quid fi ria ꝑ hūc tex. n̄ tn̄ dr̄ fieri īiuria toti cognatiōi: ut tu dic ꝙ qn̄qꝫ ē certū ꝙ ſcholaris figit ſedes ſuuocan. ſtatutū dicit ꝑ hoc cuilibet ꝯpetat actio iniuriarū ciuilis: ꝗa as: nec hꝫ aīuꝫ recedēdi. tūc ſine dubio cōſtituit c ¶ De famiꝙ non poſſit nō ꝯpetit niſi ei ꝗ hꝫ ip̄ꝫ ī ptāte: vt. l. i. ī fi. sͣ. e. ſꝫ ibi domiciliū: vt. l. domiciliū. jͣ. ad munici. qn̄qꝫ lia. Quilibet capī ī domo d̓ familia p̄t qd̓ ꝓpter hoc admitteret̉ ad criminaliter accueſt certū ꝙ hēat aīuꝫ redeūdi: ⁊ tūc ſi ꝑ mille an an poſſit caꝓhibere ne pi in apothe ſādū: lꝫ ſit pͥuatū crimē: tetigi ī. l. fi. sͣ. de priua. d̓ nos ſtaret nō ꝯͣheret domiciliuꝫ ẜm dy. ⁊ bn̄ qn̄ ꝗs īgrediat̉ ca. Uid̓ pau. lic. ¶ Op. de. l. ſenatꝰ. sͣ. de offi. p̄ſi. ſo. ibi ī ſubſi qꝫ ē dubiū: ⁊ tūc ex curſu. x. annoꝝ p̄ſumit̉ ꝙ in domū ⁊ ſi in de ca. in cōſi. diū uſqꝫ ad lit. cōte. pōt eē iudex ne actio ꝑeat. de noluerit recedere ⁊ ꝙ ibi domiciliū ꝯtrahat teriꝫ īgredia incip̄. in xp̄i tur pōt agi ¶ Vltīo facitª hec. l. ꝙ ptās nō pōt eē iudex d̓ noīe amē. vi ⁊ hoc teneatis. ¶ Ulteriꝰ venio ad vltimū dictū actione iniu ſo puncto p̄iniuria fcā familie. qd̓ dic: ut dixi. jͣ. de pe. ī. l. ſi ꝗſ ⁊ videt̉ ꝙ in vltimo dicto labeo bn̄ dixerit. nam riaruꝫ. tex. jͣ. dicto ⁊cͣ. ⁊ forte.§. i. qͣliter āt formet̉ libellus ī actōe iniuria habitatio ꝑpetua nō pōt eē in pluribꝰ locis: ſed .e. l. in verſi. qd̓ eſt. xli. rū ex. l. cornel. dicemꝰ ī. l. iniuriaꝝ extimatio. jͣ. e. attamē dicē hͨ reꝗrit̉ habitatio perpetua. ergo ⁊cͣ. ſo. ītellige f ¶ Ad domū dū. ⁊. jͣ. e. ī. l. utrū citatio ¶ Ex.§. ſequēti. habitatio ꝑpetua hoc eſt nō ad modicū tp̄s. ita ſi īiuria. ⁊ sͣ. ſcā ad ſtatio ¶ Quilibet d̓ familia pōt ꝓhibere aliquē ne do exponit̉..sͣ. fur. aduer. nau. ca. ſta. l. i.§. pe. Ex d̓ fur. ī. l. vul nē ualeat. ui hoc cōcludo ꝙ ſi ꝗs in ꝗbuſdā locis habitat in mū ingrediat̉: ⁊ ſi ingredit̉ hꝫ actionē ex. l. cor. garis.§. qui de bar. in. l. furti. 2 ¶ Opp. dicit̉ hic hoſpieſtate: in ꝗbuſdā in hyeme. in ꝗbuſdā ī vno an .iiij.§. totiēſ L. ex itaq. tō. Cōtra. jͣ. ꝓx.§. ī fi. ſo. d ¶ Si tn̄ fun de dā. inſec. no: ⁊ in ꝗbuſdā ī alio. ⁊ ſic introitū ī illā hītatio dū. ſcholaris ⁊ qd̓ no. bar. ītelligas hic receptꝰ nō tn̄ ad momētū: ſꝫ vt ibi nē hꝫ actionē ex. l. cor. ¶ Op. ꝗa iſtd̓ vr̄ ꝯtra id habeat. adde i n. l. pleriqꝫ habitaret ꝑ tp̄s. Ex quo no. ꝙ nō ſolū dn̄s doqd̓ hͨ dicit̉ ꝙ ad meritoria vl̓ ſtabula nō ꝑtinet: bal. ī. l. q̄ſitū .sͣ. de in ius d̓ le. iij. ⁊ qd̓ ꝗa in his ꝗs habitat ad tp̄s. rn̄deo ī meritorijs uo. ⁊ in. l. i. d̓ musᵇ hoc eſt pͥncipalis hītator domus ⁊ caput no. ang. ī cō l ib. ag. ⁊ bar. ⁊ ſtabulis nō videt̉ ꝗs ſtare cā habitādi ⁊ ꝗeſcē familie: ſꝫ ꝗlibet de familia pōt ꝓhibere aliquē filio ꝗdaꝫ vi in. l. meminiſ di ibi: ſꝫ magis cā lucrādi ⁊ laborandi. iō reaſſi ne domū īgrediat̉ ⁊ ꝯͣ īgrediētē eo īuito hꝫ actō ctor d̓ caſtro ſe. d̓ oſ. ꝓcō. nē ex. l. cor. ¶ Op. ad id qd̓ dicit d̓ colono. jͣ. ꝓme ſic. q̄dā eſt domus in qͣ ꝗs ꝑpetuo hītat: ⁊ ꝓ ubi dic̄ ꝙ ſo in princi. ⁊ la habitatio bar. in. l. cuꝫ iſta ſine dubio hꝫ locū. l. cor. vt in.§. domū. ꝟ. ⁊ xi.§. ſol. hic loꝗt̉ qn̄ colonus habitabat in fūdo nō facit quē quidā. de fū. ſi dn̄s. cōpeteret: tn̄ iſta actio alteri inhītanti co cōducto. ſecus ſi nō habitaret. vt. jͣ. ꝓxi.§. de foro: niſi inſtru. ⁊ bal. lono vel ſimili: vt ibi. q̄dā ē domꝰ in qͣ ꝗs hītat ¶ Ex.§. ſequēti. appareat ꝙ in. l. iuſiuran ibi hītās v̓o ad tp̄s: ⁊ ad tp̄s non habitat: ⁊ dic. aut habitat ¶ Scholaris an̄ ꝯſtituat domiciliū: ibi. Veniodū ⁊ ad pecu aīo uel p̄ſum nias sͣ. de iu ibi cā laborādi ⁊ q̄rendi: nō tn̄ ibi ꝗeſcit cū fami Et ſi ſtatutū dicat ſi ꝗs fecerit īſultū ad domuꝫ to incolatuꝫ reiurā. qͣliter d̓beat ītelligi domꝰ: ⁊ ſi reꝗͥrat̉ citatio ad lia. ⁊ tūc nō hꝫ locū iſta actō. aut ibi cuꝫ familia. cōtrahat. ⁊ d̓ g ¶ Hac leſua quieſcit aliquando: lꝫ non tunc ꝗeſceret cū domū anualeat ſi fiat ad apothecā. v̓o aīo dicit̉ ge: delatū re conſtare ubi Iſte.§. diibi ē ītroitū: ⁊ hꝫ locū iſta actio: vt.§. iſto. ¶ Ul ferre. Quan Si tamē in fūdu. t. primo ſtetit ꝑ decē do hoc iuratimo iſta materia īducit̉ in ar. ad duas. q. prīa niū: ut no. gl. mētuꝫ poſſit dicit ſtatutū ſi ꝗs fecerit īſultū ad domū alteri ponit dictū labeonis. ſcd̓o rn̄ſioneꝫ dicti. tertio in. l. eſt ueruꝫ referri ⁊cͣ. ui puniat̉ certa pena: certe domꝰ ītelligit̉: vt hic di .C. de inco. pōit vnā determinationē generalē circa p̄miſſa. de bar. in. d. li. x. Itē p̄ſu citur. facit. jͣ. de adul. l. cui domū ⁊ sͣ. de alea. l. i. ſcd̓a ibi: ego puto. tertia ibi: tātū igit̉. ¶ Prīo .l. iuſiurādū. mit̉ n̄ ibi ha ⁊ ad pecūiaſ. §. domū. ¶ Scd̓a qō eſt. ꝑmittit̉ ī ꝗbuſdā caſi op. ad rōnē labeōis ⁊ videt̉ ꝙ ꝗs poſſet hr̄e do bitaret cū ma in.§. pretor. bus a iur̄: ⁊ ēt a ſtatutiſ ꝙ citatio fiat ad domūᶠ miciliū ī pluribꝰ locis: vt. l. aſſūptio.§. viris. pru iori ꝑte ſuaꝝ poſt pe. sͣ. de mō q̄rit̉ vtꝝ citatio ſcā ad domū uel ad apothe dētibꝰ. jͣ. ad munici. ⁊. l. ſi ꝗs a pluribuſ. ſo. dico ſortunaꝝ: ut iureiuran. in. l. abn̄tē: ⁊ h ¶ Si ꝗs licā valeat hic vr̄ eē tex. ꝙ nō. in. v̓. igit̉ tātum ad ꝙ labeo ꝗ dicit quē nō poſſe hr̄e domicilium ꝑ ibi gl. mag. bellū. Ad inmeritoria: ⁊ ē tex. exp̄ſſus in. l. i.§. i. sͣ. de lib. agoēs villas ſuas ītellexit de habitatiōe: ꝗa ꝗs nō de iudi. ⁊ ī. l. tellectū hui In ꝯtrariū facit. jͣ. e. l. itē apud labeonem.§. cōpōt habitare in pluribus villis nō ītellexit d̓ do ciues. C. de .§. ⁊ eius ma īcolis. ⁊ uide uitium vero. ſed ibi ſol. micilio: ꝓut accipit̉ ī ti. ad muni. vel ſi de illo in terie uide q tur hoc uodixi ī. l. diu Quero vtruꝫ reus poſſit tellexiſſet male dixiſſet. ⁊ de hoc fuit rep̄henſus luiſſe no. cy. in. iij. col. jͣ. Mac lESC. hoc iuſiurūdū ſibi d̓latuꝫ vlpianus: vt pꝫ ī exēplo de eo ꝗ eſt rome cā ſtuin. l. ij. ubi ſe d̓ cuſto. reo. referreᵍ ⁊ videt̉ ꝙ nō. in. l. marcellꝰ. sͣ. re. amo. diorū. Itē ſi ītellexiſſet de habitatiōe ſimiliter na. uel clariſ. ⁊ allegat̉ iſte qd̓ no. inno. So. q̄dā ſūt d̓licta d̓ ꝗbꝰ pōt eē certꝰ reus ⁊ nō reprehēdit̉ de hoc: vt pꝫ in fi.§. ¶ Ad ſcd̓m ditex. cuꝫ gl. in de foro ꝯpe. c. tū ex litte actor: vt d̓ furto. ⁊ iſto caſu reꝰ nō p̄t referre acto ctu op. ⁊ videt̉ ꝙ male rep̄hēdat̉ labeo. ꝗa dn̄s .c. ex ꝑte. de ris. de in īte. ri: vt. d. l. marcellꝰ. Quedā ſūt d̓licta ī ꝗbus vtefūdi locati nō hꝫ actionem ex. l. cor. vt. sͣ. ꝓxi.§. hoc aliꝗd reſti. ꝑͤ aliqͦs Sol. dicūt ꝗdā hic fūdus colebat̉ ꝑ operarios qꝫ p̄t eē eqͣliter certꝰ: vt ī iniuria ſcā d̓ die ī facieio. an. in prī. qd̓ ī cā crimi decretaliū. ⁊ ⁊ tūc pōt eqͣliter referri. ar. l. d̓lata. C. de iureiur ſuos quos mittebat in fūdū dietim. sͣ. colebat̉ ꝑ nali ciuiliter latius habet̉ mota nō de ſꝫ ſi iniuria diceret̉ fcā de nocte vel de retro vel colonū ꝑpetuū. vel ibi loꝗt̉ d̓ colono partiario. in. c. ſi ꝗs ꝯͣ fert̉ iuramē ꝑ ꝓiectionē lapidis: ⁊ ſic a lōge: ita ꝙ actor nō hic de eo ꝗ nūmis colit. ⁊ iſte ſo. ponunt̉ ī gl. ſu de ſo. cōpe. tum pōt eē certus: tūc nō ꝑmittit̉ relatio: vt. d. l. mar uide bar. i. l. per ver. colebat̉. q̄ ſolutiōes nō hn̄t in ſe rōneꝫ .ij. ubi d̓ cricellus. De hoc vtꝝ ī crīalibꝰ poſſit iuramētū de Alij dicūt ꝙ labeo rep̄hendit̉ in rōne ſua nō in agi opor. ⁊ ferri. no. ꝑ gl. ī. l. iiij. de iureiur. ⁊ vidiſtis ī. l. ma dicto. alij dicūt ꝙ hic dn̄s colebat ꝑ ſe. sͣ. ꝓxi. ꝑ do. an. ī. c. ꝙ ritꝰ. jͣ. d̓ qōnibꝰ. ¶ Ultīo hͨ. l. facit ꝙ ī crīalibꝰ de alios ⁊ iſte alie ſo. ponūtur ī gl. ſuꝑ ver. nō poſclerici. d̓ fo. cōpe. ⁊ vide beat ꝗs rn̄dere poſitiōibꝰ. tetigi ī. l. inter oēs.§ ſit. tu dic ẜm Ia. de are. nō refert ꝑ quē colebat̉ cano. ⁊ maxi recte. sͣ. d̓ fur. pleniꝰ dixi ī. l. marcellꝰ. sͣ. re. amo ſed. sͣ. ꝓxi. loꝗt̉ qn̄ colonus hītabat ī fūdo. meri me abb. ī. c. ¶ Ex.§. ſequenti. to ſibi ꝯpetit iſta actio. ſꝫ hic loꝗt̉ qn̄ colonꝰ nō ſi. de parro¶ Qualiter ꝗſdicat̉ īdicare ⁊ qn̄ crimē ē ꝙ nō habitabat ī fūdo: ſꝫ ibi dn̄ſ qn̄qꝫ hītabat. ¶ Ue chijs: ⁊ vide bar. in. l. pre comittit̉ in certā ꝑſonā: tūc accuſatio ꝯpetit cui nio ad ver. ponamꝰ. ⁊ op. ꝙ ſcholaris hēatᵇ do dia. de ſū. in libet de populo. miciliū: vt. l. ij. C. d̓ īcol. ſo. dicit gl. ꝯͣriuꝫ loꝗt̉ qn̄ ſtruc. ⁊ vide Hic īciſcholaris ſtetit ꝑ decēniū. Dy. dicit ꝙ hoc nō ē Imo. in. d. l. Si quis libellum. pit tracia veꝝ: ꝗa ēt ſi ꝑ mille ānos ſtaret ſemper hꝫ aīum ex facto. la

De iniu. ⁊ fal. li. a ¶ Nā īdica qͣttuor. prīo ponit duas. q. ⁊ rn̄ſiōes. ſcd̓o oppo fundat bart. re de ſcd̓a ꝑte rub.ſ. de famo. lib. ⁊ prīo pōit ver re. Not. q hoc nō ꝓbāt nit ⁊ ſoluit. tertio pōit aliā. q. ⁊ rn̄ſionē. qͣrto ſil̓i ba ſenatuſcōſulti. ſcd̓o exponit aliqͣliter illa ꝟba dicit̉ īdicare ſꝫ potius poſ ponit aliā. q. ⁊ rn̄ſionē. ſcd̓a ibi. at ꝗn̄. tertia ibi. in. l. qd̓ ſenatus. ¶ Opp. in iſto.§. dicit̉ ꝙ de ea ſent retorq̄ꝗ accuſat. qd̓ ꝗd ergo de lege. qͣrta ibi. ꝗd ergo ſi ꝗs. prīa ꝑs re agere liceret. ⁊ ſic īnuit ꝙ ē actio ciuil̓. ſꝫ ī. l. ꝙ facit ꝓ ſtatu ri cōtra eū. ⁊ to. adde qd̓ ad. c. tue. de legit̉ vno mō ẜm gl. alio mō ẜm ia. de are. ī ſcd̓a ſenatꝰ dr̄ ꝙ ē accuſatio crimīalis So. expōe āge no. sͣ. de cō. procu. rn̄det ⁊ tertia ꝑte legit̉ vniformiter ẜm oēs. ī qͣrta ꝑte re hͨ.i. accuſare. ẜm Iac. de are. ¶ Quero circa di. obtur. ꝙ ibi conſtalegit̉ duobꝰ modis ẜm gl. tertio mō ẜm ia. d̓ are. iſtū.§. ſi ꝗs libellū. dr̄ hͨ ei ꝗ īdicaſſet dat̉ p̄miuꝫ cau. in. l. iij. bat delictuꝫ ⁊ ẜm gl. iſte.§. h. d. Si actū ē actiōe ciuili q̄ ꝯpe 6. fi. ⁊ ſa. l. ſi qͣliter ꝗs dꝫ īdicare ſufficit ne ire ad iudicē vl̓ ad eē mere criminale. vide barbitoſolā. tit ad vindictā tollit̉ accuſatio crimīalis. ſecus ſi notari ū: ⁊ dicere ſibi. certe nō. nā indicareª diC. d̓ fideiuſ. licꝫ in crimi ad rē familiarē ciuiliter ſit actū. h. d. ¶ Op. sͣ. vi cit̉ ꝗs accuſando: vt. l. īdicaſſe. jͣ. de ꝟbo. ſig. qd̓ ⁊. l. ſi pignone adulterij: bo. rap. l. ij.§. i. ⁊. C. qn̄ ac. ci. cri. preiu. l. i. ſo. hatene mēti ꝓpter multa ſtatuta. ¶ Ad. l. ꝙ ſenaex quo ꝑuere. sͣ. de fur. betis in tex. hͨ loꝗt̉ qn̄ vtraqꝫ competit ad vindi niebat̉ ad ſein.§. ꝗ fureꝫ tus op. dicit̉ hͦ ꝙ ē publica accuſatio ex hͦ ſena⁊ de cuius parationem ctā: ibi qn̄ altera ꝑſeꝗt̉ rē familiarē. Pro hac ſo tuſcōſulto. cōtra ꝗa nō iurat̉ in litē: vt. jͣ. d̓ pub. thori. in con ſubſtātia delu. ē vidēdū qn̄ actio dicat̉ cōpetere ad vīdictaꝫ iudi. l. i. ſo. vt ibi dixi. ¶ Itē opp. ꝙ actio ciuil̓ ꝑ bēt ſolui iſta trarium etiā ⁊ qn̄ ad rē familiarē. Dy. sͣ. l. ꝓxi. dicit ſic. nō eſt criminalē nō tollit̉: vt. l. fi. C. de or. iud. So. ibi ī p̄mia an ma vide aliꝗd ꝑ fulgo. in. l. i. lefactoriſ rei dubiū ꝙ accuſatiōes criminales ſūt ꝓdite ad vī tētabat̉ viciſſim hoc ē vna ab vno: alia ab alio. ſꝫ cōis. dic: vt in prin. ante dictā: vt. l. licitatio.§. ꝙ illicite. sͣ. de pub. ⁊. l. fi. hic vtraqꝫ ab vno eodē. ¶ Itē op. C. qn̄ ciui. ac. ꝑ ang. hic re pe. col. d̓ edē. sͣ. de pͥua. delic. ⁊. l. fi. s. de fur. ⁊. jͣ. e. l. vlti. ſed de cri. p̄iudi. l. i. ⁊. l. ij.§. i. sͣ. vi bo. rap. ẜꝫ lec. 10. So. porta. ⁊ bar. per bal. in. l. actiōibꝰ ciuilibus dubitat̉: ſꝫ dicʰ aut agit̉ ꝓ deli hic loꝗt̉ qn̄ ciuilis ⁊ crīalis ꝑtinēt ad vindictā. in. l. corne. ī lꝫ. ff. nau. capo. ſtabu. fi. ꝑ illuꝫ tex. cto cira rē extimabilē cōmiſſo ⁊ non dicit̉ ꝓdita ibi: qn̄ ciuil̓ ꝓſeꝗt̉ rē familiarē. hͨ ꝓbat̉. jͣ. l. ꝓxi. .sͣ. ad ſil. dixi ADDE an i ad vīdictā: ſꝫ ad ꝑſecutionē rei vel dāni rei fami §. i. ⁊ ibi ſtatī dicā. ¶ Vltīo no. ex hac. l. ꝙ qn̄cū in. l. diuus. ī libello ī quo liaris: lꝫ rōe d̓licti det̉ vt in actiōe vi bo. rap. ⁊. l. qꝫ eſt crimē qd̓ nō cōmittit̉ in certā ꝑſona: tūc ac intētat̉ actio .ij. colū. jͣ. de acꝗl. ⁊ furti. aut agit̉ ꝓ delicto circa rē inextima cuſto. reo. famoſa decuſatio cōpetit cuilibetᵉ de populo: vt ſi dicat b ¶ Ad vindi beat apponi bilē cōmiſſo: ⁊ tūc dr̄ ad vīdictā ꝓdita: vt ī actio ſtatutū ꝗcūqꝫ maledixerit deo ul̓ portauerit cul tp̄s bal. conctā. Qn̄ actō ne iniuriarū: vt hoc.§. ⁊ sͣ. l. ꝓxi. ⁊. l. penales. ad tellū vel de nocte iuerit vel ſi. q̄ non cōmittūt̉ in lio. cccxvij. ciuilis ⁊ cril. fal. ita dicit dy. hͨ diſplicet in prīo mēbro. ꝗa vi certā perſonā. dixi in. l. i. jͣ. de pub. iudi. lib. i. minalis tenꝯͣ caſū huiꝰ.§. nā hͨ agit̉ de d̓licto circa ſeruū cō dūt ad vindi Si dicat̉ ¶ Ex. l. ſequenti. ctā vna tollit iſtū. tex. limi miſſo: ⁊ tn̄ ſi agit̉ īiuriaꝝ dr̄ ꝯpetere ad vīdictā. ¶ Qn̄ d̓ delicto agat̉ ciuiliter debeat inſeri locꝰ aliā qd̓ ītelli ta: vt ꝑ bar. ¶ Itē diſplicet ī ſcd̓o mēbro: ꝗa ꝓ furto filij p̄t ⁊ tēpus ẜm formam. l. libellorum ge ſi integra in. l. nō īpoſagi actiōe furti: vt. l. eū ꝗ.§. ſi filius. sͣ. de furtis. t ¶ Op. ꝙ ſibile. sͣ. de pena fuit im Retor edixii. poſita. alias ⁊ tn̄ ꝯſtat ꝙ actio furti ꝓſeꝗt̉ rē familiarē: vt. l. i. pa. ⁊ limita ꝓcedat liſecꝰ ẜm bal. oīno: vt per sͣ. vi bo. rap. Cōtra dy. fac̄ ēt. sͣ. de li. ho. exhi. l. bellus incertꝰ: vt. sͣ. l. ꝓxi. ſo. fallit ibi vbi ī. l. nullū. C. moder. in. c. iij.§. i. dicamꝰ igit̉: vt dicit gl. nr̄a notabilil̓r in. l. nō cogit̉ dicere ꝑſonā paſſi iniuriā ſꝫ ꝑſona inde teſti. de his. de ac .ij.§. emācipatus filiꝰ. sͣ. d̓ colla. nā qn̄qꝫ ago ad ferētis iniuriā ſemꝑ debꝫ dici: vt hͨ. iſta eſt vera. c ¶ Cōpetit cuſatio. cuilibet. Ad g ¶ Sed dic. extimationē ꝯtumelie ⁊ iniurie: ꝗa dico ꝓ tauto Alij dicūt ibi in accuſatiōe criminali hͨ ī actōe ci deltex. ī. l. ma Qn̄ actio di nollē eē paſſus talē īiuriā: ⁊ tūc dr̄ ꝓdita ad vin uili. truffa ē. nā multo magis ī accuſatiōe crīali nicheos. C. cat̉ prodi ad dictā: aut agit̉ ad extimationē dāni ſimplicē vel dꝫ ꝗs ponere certū: vt. l. libellorum. jͣ. de accu. de hereti. ⁊ vindictam ⁊ vide in. l. itē peto illā extimationē duplari vl̓ qͣdruplari: ⁊ tc̄ Alij dicūt ꝙ dꝫ dicere certū.ſ. genꝰ iniurie qd̓ in qn̄ ad ꝑſecu apud.§. cui. tionē rei vel dr̄ ꝗs ꝓſeꝗ rē familiarē hͦ ꝓbat̉ exp̄ſſe hͨ ī verſi. idē recidit cū prīa. ¶ Quero vtꝝ qn̄ de delicto ⁊ ibi bart. jͣ. dāni. ꝑ imo. ꝗd ergo de lege. nā cum dānū ſit diminutio pr̄i agit̉ ciuiliter debeat inſeri locꝰ ⁊ tp̄s ẜm formā eo. ⁊ ibi vi in. l. interdū monij ⁊ rei familiaris: vt. sͣ. de dā. infec. l. dānū. .l. libellorū. jͣ. de accu. Rof. qn̄ format libellū ſu deas. de pub. iud. Retor merito ꝗ ꝓſeꝗt̉ emēdationē dāni ꝓſeꝗt̉ rē fami per actiōe iniuriaꝝ nō ponit locuꝫ vel tēpꝰ. ſpe. per bar. in. l. p edixit. .i. C. qn̄ ciui liarē. ¶ Op. ad ver. ꝗd ergo: ⁊ vr̄ ꝙ in actiōe in in ti. de iniur ⁊ da. da. cū format libellū in actio fac̄ ad lis actio pre ne iniuriarū pōit locū ⁊ tp̄s: ſꝫ cū format libellū iuriarū veniat extimatio dāni: vt. C. e. l. dn̄ꝫ. ſol. .q. de qua ꝑ iu. crimiang. in. l. i. d̓ vt dicā. jͣ. e. l. itē apud labeonē.§. ſi ꝗs ſeruo. iſta ī actione. l. acꝗl. de dāno dato nō ponit do. Cy. imo. ⁊ ibi gl. lib. ⁊ poſth. in. l. ſi nō ꝯuitij. C. eo. nil tetigit vbi ponit mateeſt lec. quā tꝫ gl. in vltimo rn̄ſo huiꝰ.§. gl. ponit in. l. ꝓ hereſut atic e ¶ Siue infa de.§. fi. ī gl. riā de iniurijs. tu dic ꝙ qn̄cunqꝫ agit̉ ciuil̓r aliqͣ vnā aliā lec. quā nō ꝓſequor: ꝗa nulliꝰ ē effectꝰ mat. adde fi. de acqui. actiōe q̄ īfamat tūc debeo ponere certū poneniſta lec. gl. lꝫ in ſe ſit vera tn̄ nō aplaudet lr̄e. naꝫ bar. ⁊ doc. in here. l. edita. C. de do tp̄s ⁊ locū: vt hic. ⁊. l. idē exigit. sͣ. de dolo. ⁊ lr̄a hic nō q̄rit utrū ſi actū eſt vno iudicio poſſit h ¶ Iaco. de edē. in. ij. col. are. Not. ꝙ in. c. tue extra de ꝓcu. ⁊ itelligo ſiue īfamat de agi alio. īmo ꝓ cōſtāti pōit ꝙ nō poſſit agi alio: ⁊ bar. ī. l. an iudex nō po iure ſiue d̓ facto. hoc dico ꝑ iura q̄ volūt ꝙ ēt in ſꝫ ꝑ vnū alteri p̄iudicat̉. ſꝫ. q. tex. ē an̄ p̄tor debe eādē.§. actio teſt ꝑmittere exceptiōibꝰ cōtinētibus delictū īſerat̉ locꝰ ⁊ tēnes. ff. de exat hoc ꝑmittere ꝙ ꝓponat̉ accuſatio iniuriaruꝫ aliquē agere cep. rei iud. ⁊ pus: vt. c. p̄ſentiū: extra de teſti. li. vj. dixi in. l. j. sͣ. ꝑ quā p̄iudicetur accuſatiōi. l. cor. ⁊ iō ẜm ia. de iniuriarū ciqd̓ no. bar. ī de excep. ſꝫ ſi ē actio ciuilis q̄ nō īfamat: tūc nō uiliter ne tol are.ʰ lex iſta breuiter hͨ ītēdit. nō dꝫ p̄tor ꝑmitl. ꝓcuratorē lat̉ accuſatio cogit̉ ꝗs dicere locū ⁊ tp̄s: ꝗa tūc ceſſat rō huiꝰ tere actionē ciuilē ꝓponi ꝑ quā p̄iudicet̉ accu.ff. de obſe. l. cornelie de ⁊ in. l. viro. .l. ⁊. l. idē exigit. sͣ. d̓ dolo. nā tex. dicit ꝗ famoſaꝫ ſatiōi criminali ex. l. cor. de ſicca. deſcēdēti. h. d. ſicca. ⁊ adde ſol. mat. ⁊ in accuſationeꝫ ⁊cͣ. ⁊ ſic eadē rō ē qn̄ nō eſt famoſa ẜm eū. ver. at qn̄ ſolemꝰ. ī hoc ver. potes legere bar. in. l. ꝗd .l. i.§. hoc in que ī alijs ciuilibꝰ deſcēdētibꝰ ex cōtractibꝰ in ꝗ ergo.§. pena uniformiter ẜm oēs vt dixi. Itē pōt mutari ꝓſe terdictuꝫ. in grauior ad bus nō īſerit̉ locus ⁊ tp̄s: vt. sͣ. de edē. l. i. in pͥnc. iij. col. sͣ. vti quēdo lecturā iac. de are. ⁊ ſic pone caſū ꝯͣ. nonfi. sͣ. de infa. poſſ. ⁊ adde ⁊ ibi no. in gl. mag. ⁊ ex hoc ſeꝗt̉ ꝙ cū actiōes d̓ ne ē licitū ītētare pͥmo quā uult ciuilē vel crimīa ⁊ in. l. i. C. qn̄ bald. in. d. l. ſcēdētes ex qͣſi maleficio nō īfamet nō eſt neceſlem: vt. sͣ. l. ꝓxi. ⁊. l. ij.§. i. sͣ. vi bo. rap. ⁊. C. qn̄ ci. ciuilis actio edita. in. vj. ſe ꝙ īſerat̉ locꝰ ⁊ tēpus. ꝓbo fortiꝰ. certū ē ꝙ ꝑpreiudi. cri. ac. cri. p̄iu. l. i. ad hoc rn̄det iuriſcōſultꝰ: vt ī tex. col. in. iiij. op mi. ꝑ imo. in ſona delīquētis dꝫ exprimi in libello vt hic quaſi po. ⁊ etiaꝫ in vide tex. ibi publicā executionē.i. ad vindictam .l. īterdū. ff. .xxviij. q. ⁊ agit̉ ex delicto qd̓ īfamat: ſꝫ ſi agit̉ ex qͣſi delicto hoīs occiſi. ia. de are. in uer. ꝗd ergo. d̓ lege nō de publi. iu. oīno in. c. i. nō cogor certā ꝑſonā delinquētis exprimere: vt mutat̉ caſus. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ poſſit ītētare primo vbi imol̓. ⁊ in prī. in vj. .l. licet.§. pe. sͣ. nau. ca. ſta. ⁊ qd̓ ibi no. fa. ad hͦ glo. hūc tex. col. ꝗbꝰ mo. quā vult: vt. l. ij.§. i. sͣ. vi bo. rap. ⁊. C. qn̄ ci. act. volūt ītelligi feu. amitti. .l. ſi cū exceptione.§. in hac actiōe. sͣ. qd̓ me. cau. cri. p̄iu. l. i. Rn̄deo ibi qn̄ ciuiles nō p̄iudicāt ad qn̄ finito iu⁊ bar. in. d. l. ¶ Ex.§. ſequēti. inuicē nō interiꝫ ꝗa altera ꝓſeꝗt̉ rē familiarē: ſꝫ dicio prīo in neratius. ad ¶ Qn̄ actio dicat̉ ꝯpetere ad vindictā ⁊ qn̄ ad hic qn̄ p̄iudicāt inuicē. ¶ Cōtra hͨ op. sͣ. l. ꝓxi. tētato ad vī.l. acꝗl. ⁊ ꝑ E reꝫ familiarē: ibi. Opp. Et que ſit differētia īter dictaꝫ nūqͣꝫ do. de rota. So. dico ꝙ ſpale eſt ī. l. cor. de ſicca. ⁊ veneficiſ. in ꝑpetuum deciſio. xxvi. actionē. l. acquil. ⁊ iniuriarum: ibi Quero. vt p̄tor n̄ d̓beat ꝑmittere intētare actionē ciuilē ⁊ adde quod poſſet agiIſte.§. bonus ē ⁊ ſo ꝑ quā ei p̄iudicetur. ſecꝰ ſi eſſet alia accuſatio cri criminaliter. aliꝗ dicebāt Si dicatur. ſeniſ: ⁊ diuidit̉ in ꝑtes qd̓ no. ⁊ add̓ ꝙ iura ꝑ que minal̓: ⁊ hoc ꝓbat̉ exp̄ſſe hͨ in fi. huius.§. vbi inimol. in. d. l.

M De iniur. ⁊ famo. libel. i 4 4 ꝓ hered.§. fi. ubi ē alia gl. ī fi. d̓ ac. he. a ¶ Quero qͦ. add̓ bal. ī. c. i.§. īiuria. d̓ pa. dāna. vid̓ dy. ī. l. ſi vnꝰ.§. ſi an̄. jͣ. e. ⁊ bal. i. l. ſi tibi.§. q̄dā. d̓ pac. ⁊ vtrū remiſ. poſſit n̄ iur. fir. qͥ dixit ꝙ īiur. q̄ n̄ cadit ī ſpāle nomē d̓licti tn̄ cadit ī atrocitatē ſcī poterit eri abn̄ti vid̓ bal. ī. l. ij. ī pe. col. C. d̓ lib. ⁊ eo. lib. ⁊ ibi ꝗd ī ꝑte. ⁊ qualit̓ remittat̉ īiu. duplicit̓ pūiri: ⁊ ibi tu oīo uidas. ⁊ uid̓ cy. ī. l. dn̄ꝫ. C. e. ⁊ an poſſit cedi actio īiuriaꝝ vid̓ bal. ī. c. i. sͣ al. ⁊ plꝰ dic̄ bal. no. ī. d. l. filio quē pat̓ d̓ lib. ⁊ po. vꝫ ꝙ ſi aliꝗs ſalutauid̓ i. l. fi. C. d̓. he. uel actōe uēdit. ⁊ an dicat̉ ī bois noſtris. dic ut ī. l. cū emāci. emā uit inimicū ſuū ꝙ videt̉ ſcā recōciliatio. al. c. cū oēs. xiij. q. i. ⁊ vid̓ bal. ī. l. ī. ip̄iꝰ. C. cipatꝰ. d̓ col. bo. b ¶ Atrocē īiuriā. qͥ āt dicat̉ atrox īiuria uid̓ no. ī. c. ſolet ⁊ ibi ꝑ fa. her. itē ꝑ tactū palmarū: ut ē gl. quā ibi bn̄ pōderat bal. ad h̓ ī. l. i. ī pͥn. sͣ. d̓ pac. ⁊ amo. d̓ ſē. ex. ⁊ ibi ang. idē di qd̓ no. ī. c. per cūt ſi fuerit ꝓ nuit ꝙ alii accuſatōi poſſit p̄iudicari p̄terꝙͣ accuſatōi. l. ¶ Statutū loq̄ns ī faciēte an hēat locū in fieri faciente. lit. d̓ re. ſpo. ⁊ batū ꝙ bibecor. d̓ ſic. ⁊ hāc lec. puto ꝟaꝫ ⁊ ꝟiſſimā. ¶ ꝓ d̓claratōe pͥ ꝓſolū. Cop. ꝙ ille ꝗ fec̄ mādato alteriꝰ n̄ le. ⁊ no. ꝑ guilrūt ſimul. itē ꝑ teneat̉: ut. l. liber hō. sͣ. ad. l. acꝗ. ſo. ibi in i. l. ſꝫ ſi hac.§. q̄ro an ille ti. C. qn̄ ci. ac. cri. p̄iu. hēat locū ī pͥuatis crībꝰ ꝯfeſ. ſcāꝫ ſacer p̄tor ait d̓ ī iuſ do. ⁊ remiſ. fa hͨ tex. facͣ ꝙ n̄. ſꝫ tu dic: vt no. ī. d. l. i. C. qn̄ ci. ac. cri. p̄iu. ꝑſōa q̄ hēbat neceſſe ꝑere ⁊ d̓lictū erat leue. ſtatiꝫ iuo. ⁊ uid̓. jͣ. l. ꝓ ctā ī fo. pe. viq̄ro q̄ª dr̄ia ē īt̓ actōꝫ. l. acꝗ. ⁊ actōꝫ īiuriaꝝ. gl. dic̄ dr̄ia dicā. jͣ. ī.§. ſi mādato. ¶ q̄ro utꝝ iſte ꝗ mandauit ꝑcuti xi. iſti. eo.§. adet̉ remit. acē ī formatōe libelli: ꝗa qn̄ ago actōe. l. acꝗ. d̓beo expͥmei aliquē teneat̉ īiuriaꝝ ex. l. cor. vl̓ teneat̉ iniuriaꝝ p̄toria. trox. ⁊ add̓ qd̓ tio iiur. d̓ qͥ vi no. bar. ī. l. no certā ꝙͣtitatē dāni. ſꝫ qn̄ ago actōe īiuriaꝝ n̄ d̓beo certaꝫ de io. an. ī ti. d̓ gl. dic̄ ꝙ teneat̉ p̄toria. ꝗa n̄ fac̄ directe ſꝫ ꝑ ꝯn̄tiā: ut. l. ſolū.§. ſi māīſtru. edi.§. nc̄ ꝙͣtitatē expͥmer̄. vid̓ gl. q̄ īcipit: ⁊ iō ceſſat ꝙͣ no. ſi iſta gl lex cor.§. illd̓ sͣ. e. ¶ no. gl. ꝙ ſi ſtatutū loꝗt̉ d̓ faciēte nō jͣ. e. an āt ꝑcuſ v̓o aliqua. ⁊ āeēt ꝟa d̓ſtruerēt̉ ml̓ti libelli cū ī eis dicat̉: peto mihi dāporrigit̉ ad fieri faciētē. ꝗdā tn̄ rep̄hēdūt iſtā gl. ꝑ. l. ſꝫ ſi ſio manu va to. d̓ bu. imo. ī nū emēdari cū dānū n̄ extīet̉ ī libello. vid̓te id qd̓ gl. dic̄ uniꝰ.§. ẜuꝰ meꝰ. jͣ. e. breuit̓ ci. tractat hͨ ī. l. n̄ eo minꝰ. ī. v. cua ſit atrox ī c. d̓ his d̓ ac. ⁊ iuria. vid̓ īſti. d̓ actōe. l. acꝗ. n̄ puto eē veꝝ d̓ neceſſitate nā actō. l. acꝗ. bal. in. l. ij. ad .q. C. d̓ acc. ꝙͣtū ad. q. dico ꝙ iſta gl. n̄ dic̄ veꝝ: ꝗa īmo te S act.§. pena. ſil. ⁊ ī. l. ij. C. d̓ ꝯpetit ad ītereē ⁊ ꝗ agit ad ītereē n̄ cogit̉ certā ꝙͣtitateꝫ net̉. l. cor. directa. nā ſi ꝟba. l. cor. reſpicis ſūt ſcripta ī rē ſꝫ ꝗd ſi aliꝗſ oc lib. ⁊ e. lib. viexpͥmer̄ ī libello: vt. l. certi ꝯditō. ⁊ ibi no. sͣ. ſi cer. peta. ⁊ ex ꝑte offēdētis. in ꝑſonā ex ꝑte offēſi. ſꝫ in eo ꝙ dic̄ pul cidit aliquem de remiſſiue d̓ ego tēui ī. l. ꝗdā. ⁊ ī. l. ſtipulatōes n̄ diuidūt̉. sͣ. d̓ ꝟ. ob. ſꝫ manu uacua ſatū īꝑſōal̓r apꝑet ꝙ ē ī rē ex ꝑte offēdētis: ut. l. aut ꝗ ali alijs mōis rean teneat̉ ſic̄ d̓ ꝙ dr̄ d̓ actōe īiuriaꝝ an d̓beat̉ expͥmi certa ꝙͣtitaſ. dicā. jͣ. mit. īiur. q̄ di .§. pe. ⁊ fi. sͣ. qd̓ ui aūt clā. ⁊. l. hͨ v̓ba. jͣ. d̓ adl̓. ſꝫ ex ꝑte īiu gladio dic ꝙ xi in. l. i. circa e. l. īiuriaꝝ extīatio. ¶ p̄terea no. hͨ ī ꝟ. nec.n. p̄tor ferre riapaſſi n̄ ꝯtīet̉ qd̓ patit̉ īiuriā ꝑ ꝯn̄tiā: ut. l. lex cor.§. ilſic: dū tn̄ cum pͥn. sͣ. d̓ pac. ⁊ dꝫ ꝙ iudex p̄t iſtū libellū ſua aucͣte reiicer̄. fac̄. sͣ. de iur. lud. sͣ. e. dicā tn̄ de hoc pleniꝰ. jͣ. e. l.§. ſi mādato meo. dolo. l. qͦac.§. ad pͥmū adde do. l. ſi exͣneꝰ. ⁊. l. ſi ẜuꝰ. C. d̓ hiſ ꝗ ad ec. ꝯfu. itē no. ꝙ iſta i. ad. l. acꝗ. ẜꝫ bar. ī. l. ſi tibi Ex.§. ſequenti. ia. ⁊ bal. ī. c. i. §. q̄dā d̓ pac. exceptō ꝙ īiuria n̄ ē atrox p̄t oppōi an̄ lit. ꝯte. ¶ circa fi. ¶ Si aliꝗs ī teſtō remiſit īiuriā ⁊ ꝯualuit n̄ p̄t illā r̄uoca § iiur. ꝓpe fi. ⁊ gl. īſti. e.§. fi. hꝰ.§. q̄ro ꝗd ſi pr̄ filio ī ptāte ꝯſtituto fec̄ atrocē īiuriā re. ⁊ an̄ ſit ꝓbata īiurie remiſſio ex eo ſolo ꝙ ille ꝗ r̄cepit d̓ pa. iur̄. fir. ⁊ quā al. ī aūt. ſi certū ē ꝙ n̄ p̄t agi ciuil̓r vt hͨ. ſꝫ an crīal̓r poterit accuſari ſit ꝯfeſſꝰ pctā ſacerdoti. ⁊ an cū eccl̓ia r̄mittit rebellibus bal. ī. l. ſi neg. dicat̉. C. d̓ te. C. ꝗ ac. n̄ poſ. ⁊ puto ꝙ ſic. ar. j. de penis. l. reſpiciendum.§. furta doī. v. col. ⁊ ī. l. i. oēs īiurias cū pcō ꝙ ſi d̓cetero ſil̓ia attētabūt ꝙ ī eaſdeꝫ vbi tn̄ dic̄. ad fi. C. cōia meſtica. ⁊. jͣ. ad. l. pompo. de parri. per totum. pēas ret̓cidiſſe ītelligāt̉ an ualeat. delega. vulnꝰ ē graui Quod āt. ¶ No. ꝙ alt̓ natō īduc̄ īcertitudinē. ẜo no. iriaꝝ actō. Cop. ꝙ actō īiuriaꝝ ſit ex delicto or offenſa. f ¶ Hic tex. ⁊ ꝙ īcertitudo uiciat libellū. ¶ op. ꝙ valeat ſtipulaIN lOn̄ ex bono ⁊ eqͦ. īſti. d̓ ob. q̄ ex d̓lic. naſ. ī pͥnc c ¶ Re atrocē ſac̄ ad no. ī. l. i. vulnꝰ. qd̓ dica sͣ. e. ⁊ ꝑ qͦs ac tō alt̓ natīa: vt. l. vbi āt.§. ꝗ illd̓ sͣ. d̓. ꝟ. ob. ⁊. l. ītͣ ſtipulātē ſo. ibi loꝗt̉ ex ꝑte rei. nā cauſat̉ ex d̓licto ſꝫ ex ꝑte actoris tur vulnꝰ mor tꝰ ꝓbet̉ pax. vi §. ſi ſtipulāte. e. ti. ſo. illd̓ veꝝ ī his q̄ ꝓcedūt ex volūtate ex bono ⁊ eqͦ. uel dicas ꝙ ex ꝑte rei ē eꝗtas ꝙ ip̄e pūiat̉ de ī. l. athlete tale. vid̓ bal. ī ꝯͣhētiū. idē ī legato ꝙ ꝯſiſtit ex mera volūtate legātiſ: hͨ ī ⁊ ꝑ hͨ dico ꝙ ī obligatōe ex d̓licto īeſt obligatō natural̓ sͣ. d̓ ex. tu. ī pͥn c. i. ꝗ mo. feu. a libello ꝗ dat̉ īuito. ¶ Itē ꝯͣ ꝗa libellꝰ ⁊ ſnīa alt̓natīa ad ul̓ ē d̓ iur̄ gētiū qd̓ apꝑet ꝗa ē ex bono ⁊ eqͦ: vt hͨ vides ci. ⁊ gl. alle. ꝑ mit. ī pͥn. ⁊ v. bar. feꝗt̉ bal. ī trū ap. vulne. admittūt̉: vt. l. eū ꝗ certaꝝ ī fi. sͣ. d̓. ꝟ. ob. ⁊ īſti. d̓ ac.§. cu ¶op. ꝙ n̄ ſufficiat r̄miſſio patiētis tm̄: ſꝫ r̄ꝗrat̉ utriuſq l. id qd̓ pauꝑi veniat vulnu rar̄. ſo. illd̓ ē veꝝ qn̄ actor n̄ p̄t expͥmere certū: ꝗa n̄ ē eiꝰ ꝯſēſꝰ: ut. l. pōpōiꝰ ſcribit. sͣ. d̓ ne. ge. ſo. illd̓ qd̓ hͨ dr̄ ē ꝟꝝ bꝰ in. x. col. de ſculū vel fraelectio: ſꝫ hͨ p̄t expͥmere certū: vt. l. vbi āt.§. ꝗ illud. sͣ. de ab ip̄o initō qͦ tꝑe ſuffic̄ diſſimulatō ſola n̄ reuocar̄ ad epiſ. ⁊ cleri. ctura. dixi p Ex.§. ſequenti. gC.§. fi. īſti. e. bar. ī. l. d̓n̄ūciverbo. ob. aīuꝫ ex poſtſcō ꝟo reꝗrit̉ r̄miſſio al̓r.ſ. cū pn̄tia ꝑtis. ita iſtū tex. al. bal. aſſe.§. ꝗd tn̄ d̓ ¶ An cū vnꝰ ī vno libello d̓ pl̓ibꝰ d̓lictiſ an cuilibet d̓licto no. īſti. e. circa fi. ul̓ al̓r ſic̄ ex bono ⁊ eqº iſta actio ē īdu ī aūt. ſi dicat̉ ī ad. sͣ. ⁊ d̓ ſcīdē ſit atribuēda diſtīcta ſūma ī cōdēnatōe: an ꝓ oībus vna cta ita eadē eꝗtate ſola r̄miſſiōe ⁊ diſſimulatōe ēt ſine iij. col. C. d̓ te. te veſtē alicui ſūma. ⁊ an cū plures īiurie ſunt facte ⁊ vnā ꝓſecutus eſt tis pn̄tia tollit̉ actō īiuriaꝝ ab initio ul̓ ex poſtfcō. ita vr̄ ⁊ ī. l. i. ad fi. C. vid̓bar. ī. l. gal cōia de lega. lꝰ§. ille caſꝰ. d̓ an alium poſſit proſequi. uelle hͨ tex. ⁊ ꝑ hͨ dic̄ gl. ī. d.§. fi. īſti. e. ꝙ ſi aliꝗs ī teſtō h ¶ Remitt. rā lib. ⁊ poſt. ⁊ ꝙ ☞i mihi. Op. d̓. l. n̄ ē noū. sͣ. d̓ ac. ēp. gl. n̄ſo. tu dic̄ ꝙ ſuo remiſit īiuriā ⁊ poſtea ꝯualuerit n̄ p̄t ager̄ actōe īiucorē. ⁊ ad bar. hāet̉ ꝑīno. ī. c. ccogit̉ oēſ ꝓpōere ī uno libello tn̄ ex qͣlibet ſeq̄t̉ ꝯ riaꝝ. ¶ q̄ro iuxͣ hͦ ego ꝯuētꝰ actōe īiuriaꝝ facio ad meh̓ adde bal. h̓ nuꝑ. d̓ ſen. ex. no. diſtīguētē dēnatio ac ſi ꝓponerēt̉ ī diuerſis libell̓: vt. d. l. n̄ ē nouū d̓fēſionē talē poſitōꝫ ꝙ tu pꝰ illā īiuriā r̄ceptā fuiſti ꝯfeſvbi pōit d̓ caaut ē ſcā plēa piēte frenū eo qd̓ ibi no. Cop. d̓. l. illd̓. sͣ. ad. l. acꝗl. ſo. aut ex pl̓ibꝰ acti ſus tāꝙͣ fidel̓ xp̄ianꝰ pctā tua tu ꝯfiteriſ hͨ an̄ ex hͨ ſit ꝓba remiſ. ī fo. pe. clerici: ſeu de bꝰ ſeꝗt̉ vnꝰ effectꝰ ⁊ ille ſolꝰ pūit̉: ut ibi. aut ſequūt̉ pl̓es ta īiurie r̄miſſio. guil. d̓ cu. tāgit ī. l. ſi tibi.§. q̄dā. sͣ. d̓ pa. ⁊ cū iuram̄to ſcīdēte veſteꝫ effectꝰ. ⁊ tūc ex quolibꝫ pūit̉. ita loꝗt̉ hͨ. ⁊ ꝑ hͨ.§. iſte īdu ꝟitas ē ꝙ n̄ ur̄ r̄miſſa actō īiuriaꝝ: ꝗa d̓ neceſſitate ad ſa ⁊ ꝓdeſt ī fo. iu an ſit excōica. di. qꝛ potuit cit̉ ad illā. q. d̓ eo ꝗ d̓dit alicui pl̓es alapas ſiml̓. d̓ qͣ dixi lutē aīe ſue n̄ tenet̉ r̄mitter̄ actōꝫ īiuriaꝝ: ſꝫ bn̄ tenet̉ re d ¶ Nō ſolū.§. p̄ſbit̉ ꝓ alio ac iiur. actio. īeſt ī. l. nūqͣ pl̓a. sͣ. d̓ pͥ. d̓lic. ¶ q̄ro aliꝗs ē accuſatꝰ ī vno libel mitter̄ rācorēʰ quē hꝫ ī aīo ad offēdēdū: ita dicͣ guil. ego ꝗrere. ut ī. l. i. obliga. natu. lo d̓ pl̓ibꝰ d̓lictiſ an cuilibet d̓licto ſit attribuēda diſtīcta reꝑi ī liº ſnīaꝝ dr̄ ī or̄oe dn̄ica. dimitte nob̓ d̓bita nr̄a ſic §. iꝰ publicū ⁊ vid̓ bar. ī. l. i. d̓ ſūma ī ꝯdēnatōe: an ꝓ oībꝰ vna ſūma. cy. pōit hāc. q. C ⁊ noſ dimittimꝰ d̓bitoribꝰ nr̄iſ ⁊cͣ. ex hͨ colligit̉ ꝙ ſic̄ mihi quā ibi bar. d̓ ꝯdi. īde. ī. iij. iu. ⁊ iur. ⁊ ma col. ⁊ ī. l. cū ꝗſ e. l. ſi n̄ ꝯuitii. ī. xii. q. breuit̓ ꝗcꝗd ip̄e dicat puto eē ꝟiſſin̄ dimittit̉ niſi petā ita n̄ teneor dimitter̄ inico meo niſi xīe ī libe. iuxta C. d̓ iur. ⁊ fac. mū ꝙ vtrūqꝫ p̄t facer̄. hͨ ꝓbat̉ exp̄ſſe ī. l. i.§. i. jͣ. q̄ ſē. ſine petat. tn̄ utꝝ hͨ ſit ꝟꝝ ul̓ n̄ n̄ affirmo tn̄ ſi eēt veꝝ eēt dei no. ī gl. ī. l. nō ig. ſꝫ qualit̓ co ap. re. Cẜo q̄ro ꝙ cū pl̓es īiurie eēt ſil̓ ſcē tm̄ vnā ꝗs ē mīatō p̄dcē. q. ꝗa n̄ teneor tibi r̄mitter̄ ſi a me nō petis. ſolū.§. libera. gno. an ꝗs re d̓ lib. le. aut tā ¶ vltīo iſte.§. fac̄ ad. q. iſti offāles eccl̓ie ꝯſueuer̄t facei ꝓſecutꝰ. poſtea vult ꝓſeꝗ aliā an̄ poſſit. ℟. ꝙ oēs īiurias uo. ad anīuꝫ ī tū rācor ē reiuriā ſibi ſcām poner̄ cogit̉ ī vno libello. hͦ ē faciēdū reo poſtulāte. ſꝫ ſi pacta ⁊ ꝯuētōes cū rebellibꝰ r̄deūtibꝰ ad obediētiā hoc miſ. ⁊ tc̄ actio dic̄ bal. ī. l. qm̄ reꝰ nil diceret tcͣ iudiciū ꝓcederet ī diuerſis libelliſ hͨ poſ mō. lib̓amꝰ ⁊ r̄mittimꝰ uob̓ oīa d̓licta ⁊ oēs ſnīas oēs peīiur. q̄ dat̉ ad C. d̓ te. ꝙ ex i̓ ſet peter̄. ar. ꝓ hͨ. sͣ. iudi. ſol. l. ita. tn̄.§. pe. Ex.§. ſeq nas ſpūales ⁊ tꝑales qͣs īcurriſtis uſqꝫ ī pn̄tē diē hͨ acto penā ītereē nō bis ⁊ ſigniſ iu dicit̉ remiſſa: ¶ Quid ſit vulnꝰ ⁊ an tumefactio ſit vulnus. ꝙ ſi d̓ cetero ſil̓ia attētabitis reīcidetis ī oēs iſtas ſnīas. xta gl. ī. l. apd̓ aut dubitam ī pͥn. sͣ. d̓ dol Uatrocē. Dr̄ hͨ ī fi. ſi vulnꝰ illatū ſit ꝗd dicat̉ vul¶ q̄ro an ualeat iſta adiectio ut poſſint ī dcās ſnīas reī ⁊ tc̄ dicit̉ ꝙ in ex. nec ē nec̄e nuſ. ℟. vulnꝰ dr̄ qn̄ ſit ſciſſura ſeu ſeꝑatō ī corꝑe cider̄: ⁊ ur̄ ꝙ n̄. nā iſte obligatōes ex d̓licto bn̄ pn̄t tolli dubio ſuffic̄ ꝙ ꝙ tē dicat ad hͨ ē tex. ad lr̄aꝫ ī. l. ſi ẜuꝰ ẜuū.§. rupiſſe. sͣ. ad. l. acꝗ. ſꝫ q̄ro pcō ſꝫ n̄ pn̄t r̄uiuiſci pcō: ut hͨ ⁊. l. ſi unꝰ.§. pactꝰ ne petealterū remitta anīuꝫ meū retur al. d̓ ẜ. vr. uoco īiuriā ẜꝫ ꝗd ſi factꝰ ē tumor ſeu tumefactio utꝝ dicat̉ uulnꝰ. ℟. ſi ret. sͣ. d̓ pac. uidi magnā. q. d̓ hoc nō examino modo. p̄di. ⁊ ibi bal. ī goſ. ho. ⁊ do. ꝗdē ſit tūor cꝰ cā ſit fcā ſciſſura ſeu ſeꝑatio ītrīſecꝰ lꝫ n̄ ap Mi mādato meo. ¶ Iſte.§. ē no. ⁊ diuidit̉ ī ꝑtes qͣ l. ſi mihi. ⁊ ī. l. an. ī. d. c. cū te. .tuor. pͥº loꝗt̉ ī eo ꝗ mādauit exͣneo ꝙ d̓lictū cōpareat vl̓ oꝫ ꝙ rūpat̉ ꝗa fac̄ ſaniē tūc ēt dr̄ vl̓nꝰ. ut. d.§. ſi domꝰ. ⁊ ad de re iudi. .q. bar. h̓ vide rupiſſe. Ex.§. ſequēti. mitteret ẜo loꝗt̉ ī ꝯducēte. 3ª ī mādāte ſb̓ditiſ ſibi ꝑſōis e ¶ Op. ꝙ n̄ ſuf io. an ī addic. ficiat. vid̓ circa ¶ An ſcindere ueſtes ſit iniuria in corpus. qͣrto loꝗt̉ ī ꝑſuadēte: ẜa ibi ꝓculꝰ. 3ª ibi. idēqꝫ. qͣrta ibi. ſpec. d̓ īſtru. eh̓ bald. in. c. i. attilianꝰ. Cop. ⁊ vr̄ ꝙ mādās nec ꝯducēs teneat̉ ꝗa rei ¶ ⁊ ē qōis. Cno. hūc tex. ꝙ qn̄ ſcīdit̉ veſtim̄ dic.§. nc̄ alioͣ §. īiu. ī. ij. col. tū dr̄ īiuria fieri ī corpꝰ. ꝯͣ. s. d̓ his ꝗ d̓ie. vl̓ turpis nllū ē mādatū ⁊ nullꝰ ē ꝯͣctꝰ: ut. l. ſi ꝟo n̄ r̄mūerā ⁊ ꝑ lo. ī. l. ij. ad d̓ pa. iu. fir. ⁊ ī ſil. ⁊ dic̄ bal. ī effu. l. i.§. hͨ āt ꝟba. ſo. ī illo edcō reꝗrit̉ ꝙ ſit nocitū di.§. rei turpis. sͣ. mā. ⁊. l. a reo.§. fi. sͣ. d̓ fideiuſ. nullū eſt l. ij. ad ſil. ⁊ ī. l. .l. ī ip̄iꝰ. C. fa. ī ip̄iꝰ. C. fami. corꝑi qd̓ n̄ ſit ſciſſis veſtim̄tis hͨ āt ſuffic̄ īiuriā fieri corꝑi mādatū ul̓ ꝯͣctꝰ ē nullꝰ ꝙͣtū ad actōꝫ ꝑiēdā īter mādāteꝫ her. ꝙ ꝑ graherci. ⁊ an reqd̓ ſit ſciſſis ueſtimētis. d̓ hͨ plene dixi ī. l. licitatio.§. illici ⁊ mādatariū: ꝯducētē ⁊ ꝯductū. ſꝫ ꝙͣtū ad actōꝫ ꝑiēdaꝫ ta ẜuitia dicit̉ miſ. īiur. vide te. sͣ. d̓ publi. Ex. l. ſequenti. ī cꝰ ꝑnitiē mādat̉ vl̓ aliꝗs ꝯduc̄ ſic: ut hͨ. Cop. ī eo qd̓ di īiur. remiſſa. ⁊ ant̉ ēt remiſibi vid̓ vtrum

De iniur. ⁊ famo. libel. ⁊ add̓ qd̓ lꝫ ꝗs n̄ teneat̉ parere ī grauibꝰ: tn̄ ſi paret mitiꝰ pūit̉. ita dic̄ bal. no. ⁊ ſal. ī ſufficiat remiſſio ſcā v̓bis gn̓alibꝰ. 1 ¶ Iſti officiales. vid ag. ī ſua. q. q̄ īcipit exor l. ſer. ꝑ illū tex. C. ad. l. iul. d̓ vi. ⁊ vid̓ ſin. āg. ī. l. iij.§. j. ꝙ ꝗſqꝫ iur. ⁊ ad maꝫ vid̓ bal. ta guerra. ⁊ bar. ī ꝯſi. īcipi. videt̉ māſor frater minor. a ¶ Si mā. meo. q̄ ſit drīa in. l. i. C. ꝗ ac. n̄ poſ. ī. viij. col. cū ſe. ⁊ dic̄ bal. in. l. ſi magnū. C. ꝗ ac. n̄ poſ. qd̓ vulnꝰ ē ⁊ vid̓ bar. jͣ. e.§. fi. ī fi. ꝗ āt dicāt̉ ꝯſiliarij ſocij vel aliter ꝑticipes ī d̓licto. vid̓ ī cle. granis offēſa. e ¶ Quo an̄ vid̓ bal. ī. l. oēs populi d̓ iuſti. ⁊ iur. f ¶ Debes ſcire. ⁊ i. d̓ pe. i gl. mag. ⁊ qd̓ hētur ī. l. i. C. ſi recto: ꝓuin. ⁊ plꝰ d̓linꝗt mādās qͣꝫ ꝯſulēs: vt no. ꝙ ſēꝑ opꝫ ꝓbare mādatū uel ꝯſiliū p̄ceſſiſſe dlictū ī tꝑe ut no. bal. ī. l. i. C. d̓ ẜ. fu. dixit bal. ī. l. i. ī. ij. col. C. d̓ ẜ. fu. ⁊ vid̓ ad p̄dcā bal. ī. l. ob hec v̓ba. sͣ. d̓ īfa. b ¶ Quid ſi ali g ¶ Nō ex ma ꝗs. ſi aliꝗs mā ⁊ ſic qͣlitaſ q̄ ē .e. l. ī pͥn. dicā ī. l. ſꝫ ſi unꝰ.§. ẜuꝰ meꝰ. jͣ. e. ¶q̄ro vn̄ orit̉ ob cit d̓ filio d̓. l. li. hō. sͣ. ad. l. ac. ſo. ibi ī leuibꝰ hͨ ī grauibꝰ di dat nec ſecutū ī mādāte n̄ ē ī ligatio qͣ tenet̉ mādās an ex mādato an ex d̓licto poſtea cā jͣ. Cop. dr̄ hͨ ī fi. al̓nolēti. ꝯͣ ī. l. i.§. ꝑfuader̄. sͣ. d̓ ẜ. cor ē maleficiū an mādata. ꝑ bal. ſb̓ſecuto. ⁊ ur̄ ꝙ ex mādato ad ſil̓itudinē ꝯͣctuū: ut ī toteneat̉. ꝗd aūt ſo. dn̄t ꝗdā ſubaudi hͨ maxīe. alii dn̄t ibi loꝗt̉ ī d̓licto qd̓ ī. l. nō iō minꝰ ſi mādatariꝰ ſo C. d̓ ac. ⁊ ibi to ti. sͣ. māda. ad idē ī. l. i.§. ꝑſuader̄. sͣ. d̓ ẜ. cor. ī ꝯͣriū eſt ſola corruptōe aī ꝯmittit̉: hͨ ī his ī ꝗbꝰ reꝗrit̉ ſc̄ꝫ qd̓ ſatiſ ꝗd ī p̄ſtāte olꝰ attētauit an ꝟitas ꝓ cꝰ d̓claratōe d̓bes ſcir̄ᶠ ꝙ nos n̄ loꝗmur hͨ d̓ obliplꝫ ꝙͣtū ad. l. ꝯͣriā. jͣ. tn̄ pleniꝰ dicā. vēio ad maͣm.§. ⁊ ꝓ mādās teneat̉ pē. ⁊ vid̓ ī. l. ſi gatōe q̄ orit̉ īter mādātē ⁊ mādatariū q̄ nll̓a ē: ut dixi. sͣ. eiꝰ d̓claratōe q̄ro q̄ ſit dr̄iaª īt̉ mādātē ⁊ ꝯducētē ⁊ ꝑſuavid̓ bal. ī. l. n̄iō is ꝗ opē. sͣ. de minꝰ ī vl. col. furtis. qd̓ no. ī ꝯͣriis. ⁊ ita titulꝰ mādati nihil ad ꝓpoſitū. ſꝫ hͨ loꝗt̉ de dētē d̓ ꝗbꝰ loꝗt̉ iſte.§. ℟. mādator dr̄ ille ꝗ mādat d̓lictū C. d̓ ac. ⁊ ꝗd ſi bar. in. l. verū ꝯmitti ꝑꝑ ſeip̄uꝫ mādātē ⁊ ad ſatiſfactōeꝫ uolūtatis ſue obligatōe qͣ ꝗs tenet̉ ei ī cꝰ ꝑniciē mādat̉: ut ſicuti cum exceſſit formā de parici. nll̓a data pecūia. ꝯductor dr̄ ille ꝗ hͨ fac̄ data pecūia. ꝑ mādo cū aliqº ꝯͣhi celebrato ꝯͣctu illi obligor ꝑꝑ māda h ¶ Et tp̄s cōmā. ⁊ ad bar. tū ē ex mādatoᵍ. ita hͨ obligor ex d̓licto ꝑꝑ mādatū n̄ ex ſuaſor dr̄ ille ꝗ ꝑſuadet alicui ꝑꝑ ip̄ꝫ cui ſit ꝑſuaſio. ⁊ iō h̓ add̓ bar. ī. l. miſſi. add̓ q̄ di ſi ꝗs id qd̓.§. xi ī. l. ſi vt ꝓpo mādato. hͨ tꝫ gl. ī. d. l. i.§. ꝑſuader̄. sͣ. d̓ ẜ. cor. ꝑ quā apn̄ curo ꝗbꝰ ꝟbis utat̉ ſiue mādo ſiue rogo ſiue ꝗbuſcūfi. ⁊ ibi glo. ⁊ nit̉. sͣ. d̓ fidiuſ. parꝫ rn̄ſio ad illū.§. idē tꝫ. īſti. d̓ ob. q̄ ex d̓lic. naſ.§. ope qꝫ ꝟbis ſi hͨ fit gr̄a eiꝰ cui ſit mādatū ſeu ꝑſuaſio. iſtd̓ nō bar. ⁊ doc. de ⁊ pe d̓ anch. in hͨ ꝓbat̉ ī. l. ſi ꝗs uxori.§. neqꝫ ꝟbo. sͣ. d̓ fur. ⁊. l. ꝗ ẜuo.§. dr̄ mādatū ſꝫ dr̄ ꝑſuaſio ſeu ꝯſiliū. ar. ꝓ hͨ ī. l. ii. sͣ. mā. hͦ iu. o. iu. ⁊ h̓ ad repe. c. poſtul. d̓ fo. ꝯpe. ⁊ in de bal. ī. l. i. in .i. jͣ. e. ti. ubi apꝑet ꝙ tcͣ tenet̉ cū maleficiū ē ꝯmiſſū. ⁊ ex p̄miſſo q̄ro circa mādatū ſeu circa ꝑſōaꝫ mādatoris ꝗd iij. col. d̓ ẜ. fu. mā vid no. ꝑ hͨ ſeꝗt̉ ꝙ ī accuſatōe dꝫ pōi locꝰ ⁊ tp̄s ꝯmiſſi maleficii. nā ſi aliꝗſᵇ mādat nec ſecutū ē maleficiū an teneat̉. ⁊ ur̄ ꝙ n̄ ⁊ ꝗd ī ꝑſuadē bal. ī. l. metū. ī locꝰ ⁊ tp̄s mādati ꝓbat̉. sͣ. ui bo. rap. l. p̄tor ait.§. hͨ autē ut. jͣ. e. l. itē apd̓ labeonē.§. ſi curauerit. ⁊. jͣ. d̓ ꝟ. ſi. l. ſepe ī te. vid̓ bar. jͣ. f. C. qd̓ me. cā. edcō. ſic ēt īſpicit̉ locꝰ ⁊ tp̄s ꝯmiſſiʰ d̓licti qͦ ad penā d̓lifi. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊.§. ope. īſti. d̓ ob. q̄ ex d̓lic. naſ. ī ꝯͣriū ur̄ ꝙ .e.§. fin. AD Sēꝑ teneat̉ DE an teneat̉ cti augēdā ul̓ minuēdā: ut. d.§. ⁊ apꝑet ꝙ ibi dꝫ puniri ſic ī. l. i. ī pͥn. jͣ. d̓ exͣor. cri. breuit̓ aut ē d̓lictū atrox ⁊ tūc ex ſꝫ pau. d̓ ca. in mādās malefi l. ſāci. C. de te. ſolo mādato ꝗs tenet̉ ut exͣ ordīarie pūiat̉: ut. jͣ. d̓ exͣor. ubi d̓lictū ē ꝯmiſſū: ut dixi ī. l. ſi ut ꝓponit̉. sͣ. de fideiuſ. ciū ꝙ n̄ ē ſecu dic̄ ꝯͣriū eē be ¶ q̄ro ꝗd ſi tibi mādaui: ut alii mādares. an tu tenearis cri. l. i. n̄ ut pūiat̉ ex ip̄o d̓licto qd̓ mādat fieri. aut ē d̓lictū tū bal. ꝯſi. ccc nigniꝰ ⁊ eꝗꝰ ꝑ leue: ⁊ tc̄ n̄ tenet̉: ut. d. l. itē apd̓ labeonē.§. ſi curauerit. dixi ī. l. i.§. īcidit. jͣ. ad turpil̓. ⁊. l. aut ꝗ al̓r.§. pe. sͣ. qd̓ ui l. i. vtilitatibꝰ. xxiij. li. iiij. d̓ ꝯfir. tu. vide ⁊ ibi ꝑ di. ¶ ſꝫ q̄roᶜ qn̄ ē ſecutū d̓lictū an teneat̉ mādans. aut clā. q̄ro mādaui tibi: ut tu d̓linq̄res ⁊ diu pꝰ ea tu cō c ¶ Sꝫ q̄ro. qn̄ l. ſi mādaſſe. sͣ. qꝫ axcuſat̉ rōe ℟. certū ē ꝙ tenet̉ tā ip̄e ꝗ mādat ꝙͣ ille ꝗ mādatū ſuſci miſiſti d̓lictū an ego teneor. īno. pōit iſtā qōnē exͣ d̓ hōi. mā. ⁊ ad h̓ fac̄ cāe ſi ē taliſ cā pit: ut hͨ: niſi ille ꝗ mādatū ſuſcipit excuſet̉. iſta āt excuſa .c. ad audiētiā. ⁊ dic̄ ꝙ ſꝑ teneat̉ mādās niſi mādatū ſit qd̓ ī ſimili no. q̄ a iure ſorti. r̄uocatū tacite ul̓ exp̄ſſe: ut ꝗa fec̄ pacē cū inimico ſuo vl tio ꝯtīgit qn̄ꝫ rōe ꝑſōe eiꝰ cui mādat̉ ꝗa mādatariꝰ n̄ pu bar. ī ciuili ī. l. effectū lꝫ pun iij.§. vn̄ q̄rit̉ at̉. ut eſt tex. ⁊ tabat d̓lictū. qn̄qꝫ rōe mādātis cui d̓bebat obedir̄. C cir parētela. ar. l. iiii. sͣ. d̓ adim̄. le. ⁊ hͨ ſufficiāt circa mādatū sͣ. d̓ manu. ī ꝯͣ bar. ibi. ⁊ oēs ca pͥmū dic aut illd̓ ꝙ mādat̉ poterat eē ſimpl̓r licitum ⁊ vēio ad ꝯductorē q̄ro utꝝ īter ꝯducētē ⁊ mādantē ſit riū videt̉ gl. ī doc. ī. l. iij.§. i. mādatariꝰ excuſat̉. vbi gr̄a mādaui tibi: ut laborareſ ī ta aliqͣ dr̄ia. ℟. pͥª dr̄ia ē ꝗa ī ꝯductōe dat̉ pecūia. ī māda§. ope inſti. de ꝙ ꝗſqꝫ iur. ⁊ li fūdo ul̓ ī tali domo ſeu uinea ꝙͣ tu putabas eē meā. cer to n̄. tn̄ ꝙͣtū ad eiꝰ ꝑſonā ī quā d̓līꝗt̉ nll̓a eſt dr̄ia ſic̄ dici obli. q̄ ex mafac̄ ad. q. de qͦ lefi. na. ⁊ in. l. ibi āg. ⁊ faciūt te excuſaris: ut no. ī. l. ī rē.§. tignū. sͣ. de reiuē. qn̄qꝫ illd̓ mꝰ ī mādato licito. ſi ego mādo tibi aliꝗd n̄ īterueniēte i.§. ꝑſuadere. h̓ ad. q. an ꝓqd̓ mādat̉ n̄ ē licitū niſi certe ꝑſōe eiꝰ priuilegio. utputa mercede ē mādatū ⁊ actō mādati īter te ⁊ me. ſi īterued̓ ſer. corrup. cur. teneat̉ tā maritꝰ p̄t occider̄ adulterū uilē īuētū cū uxor̄. certe cū hͨ nerit p̄ciū ē locatō ⁊ ꝯductō ⁊ actō locati ⁊ ꝯducti īter te qͣꝫ pͥncipa. ad ⁊ limita dictū ſit ex pͥuilegio ꝯceſſo ꝑſōe n̄ p̄t hͨ mādar̄ alteri: niſi forte vſur. reſti. vid̓ bar. vbi māda ⁊ me: ut. sͣ. mā. l. i. ſꝫ ꝙͣtū ad eū cū qͦ ꝯͣhit̉ ul̓ cū qͦ agit̉ ni d̓ hͦ alex. ī. d. l. tū n̄ fuiſſet acfiliis ſuis: ut. l. grachꝰ. C. d̓ adl̓. C circa ẜꝫ qn̄ mādatariꝰ hil ad ꝓpoſitū. eodē mō obligat̉ ꝑ unū ſic̄ ꝑ aliū. ⁊ eod̓ ceptatū ẜꝫ bal. iij.§. i. ꝙ ꝗſqꝫ p̄tēdit excuſatōꝫ: ꝗa hēbat neceſſe per̄. hͦ ē ꝟꝝ ī leuibꝰ ſe mō acꝗrit̉ nob̓ ꝑ unū ſic̓ ꝑ aliū. sͣ. d̓ p̄ſcri. v̓. l. nāliſ.§. pe iu. vbi plene d̓ ī. l. ſi litteras. ī cuſ ī grauibꝰ: ut. l. lib̓ hō. sͣ. ad. l. acꝗ. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊. l. ſi ẜnul. ul̓ an̄pe. ī hͨ tn̄ ē plꝰ: ꝗa qn̄ aliꝗs fac̄ ul̓ fieri fac̄ medi oībꝰ alijs. ⁊ fa fi. C. man. vbi ciūt h̓ ad. q. ſi uus. sͣ. d̓ ac. ⁊ ob. ¶ ſꝫ gr̄a hꝰ q̄ro q̄ dicūt̉ᵈ d̓licta leuia ⁊ q̄ vid̓. ⁊ bal. ī. l. n̄ ante pecūia dr̄ d̓lictū magis atrox. ⁊ ꝑꝑ hͨ pēa poſſꝫ au ſtatu. ꝑmittit iō minꝰ in fi. grauia. gl. tāgūt ī. d. l. lib̓ hō. ⁊. l. auxiliū.§. ī d̓lictis. sͣ. de geri ⁊ d̓ fcō uidemº augeri l̓ iſtos ꝗ ī uulgari dicūt̉ aſaſſialicui ſe vindi C. de accuſa. mīo. ⁊. jͣ. d̓ accu. l. leuia. ⁊ d̓ re. iur. l. fer̄ ī oībꝰ. ⁊. l. ad ea. e. niᵏ. ar. jͣ. d̓ pēis. l. cicero. ⁊. l. uēales. C. qn̄ ꝓuo. n̄ eſt ne. ⁊ care an poſſit k ¶ Dicūt̉ aſſaſ ti. tu ꝟo dic clariꝰ ꝙ q̄dā ſūt d̓licta leuia: q̄dā grauia. q̄ur̄ exp̄ſſū hodie exͣ d̓ hōi. c. i. li. vi. un̄ hͨ excepto oīa q̄ dixi alij mādare ⁊ ſini. no. ꝯͣ aſſaſ vid̓t̉ ꝙ n̄ ꝑ ea dā grauiora. q̄dā grauiſſima. leuia d̓licta ſūt illa ī ꝗbꝰ n̄ .sͣ. ī mādāte ⁊ ī mādatario ītelligas r̄petita ī ꝯducēte et finos. an āt ꝯͣ q̄ hēs h̓ qd̓ vi eos poſſet ag r̄ꝗrit̉ dolꝰ ut dānū īiuria datū: ut. d. l. lib̓ hō. ⁊ ibi no. et ꝯducto. ¶ vēiamꝰ ad ꝑſuaſorē. ⁊ q̄ro utꝝⁱ differat a mādet̉ tene̓ bal. ī ad pecuīaꝫ qͣꝫ .sͣ. hac. e. l. ī pͥn. ⁊ ibi gl. itē ē d̓lictū leue illd̓ ī qͦ reꝗrit̉ do dator̄. certe ſic ut dixi ī.i. q. nā ꝑſuader̄ ē ꝑꝑ ip̄ꝫ cui ſit ꝑ l. ac. C. qd̓ me. acceperūt. vid̓ lus tn̄ ꝯmittit̉ circa modicā rē ut furtū rei modice: ut. l. cā. ⁊ ī. c. i.§. ſi ſuaſio. ¶q̄ro utꝝ ī ꝑſuadente debeamꝰ diſtīguer̄ᵐ an ille bal. in lectu. ⁊ v̓o de pa. iur. ad ea. ⁊ ibi no. jͣ. d̓ re. iur. fac̄. l. ſi lib̓tꝰ. sͣ. d̓ fur. jͣ. d̓ pen̄. l. cui ſcā erat ꝑſuaſio erat al̓s facturꝰ ul̓ n̄. gl. hͨ ur̄ tener̄ ꝙ pau. d̓ ca. ī. l. i. fir. ⁊ ī. d. l. ad §. fi. ff. d̓ eo ꝑ r̄ſpiciēdū.§. furta dōeſtica. ſūt ēt crīa leuia d̓ ꝗbꝰ pōit̉ exē n̄ dū ſubaudit hͨ maxīe. idē ī. l. ꝯſilii. jͣ. d̓ re. iur. idē tꝫ di. ī offin̄ ī fi. C. cō quē fec. er. ⁊ plū. jͣ. d̓ accu. l. leuia. q̄dā ſūt d̓licta grauia: ut crīa pͥuata mūi. di. ⁊ ī. l. ⁊ .c. nullꝰ ex ꝯſilio. d̓ re. iur. li. vi. ꝯͣ. no. īſti. d̓ ob. q̄ ex delic. ibi alex. ⁊ vid̓ q̄ reꝗͥrūt dolū ⁊ magnū p̄iudiciū pariūt ⁊ merēt̉ magnā vi. d̓ iu. ⁊ iur. naſ.§. ope. ⁊ sͣ. d̓ ẜ. cor. l. i.§. ꝑſuader̄. ⁊. l. ſepe. ī fi. jͣ. d̓ ꝟ ī. l. cido. jͣ. de ⁊ ī repe. l. i. C. penā ut furtū rei magne: ut. d. l. reſpiciēdū.§. furta. ⁊. d. ſi. ꝗd dicemꝰ. ꝗdā dicūt ꝙ ī maleficiis leuibꝰ dꝫ diſtīgui pe. ⁊ ꝗ dicāt̉ af vn̄ vi lꝫ bal. ꝯͣ .l. auxiliū.§. ī d̓lictis. sͣ. d̓ mīo. ⁊ no. ī. d. l. ad ea. jͣ. d̓ re. iu. ſaſſi. vltrabar. utꝝ erat al̓s facturꝰⁿ ul̓ n̄. ⁊ ita loꝗt̉ hͨ tex. ⁊ gl. sͣ. all. ī grariū dixerit ī. l. h̓ vid̓ archi. ⁊ idē puto d̓ qͣlibꝫ īiuria q̄ īfert̉ ī ꝑſonā ꝙ dicat̉ grauis. ut grachꝰ ꝑ illuꝫ uibꝰ ſecꝰ. ⁊ ita ītelligit̉ dc̄ꝫ di. ⁊ gl. hͨ. hoc n̄ plꝫ ꝗa hͨ loꝗt̉ pe. d̓ an. ⁊ do. tex. C. d̓ adul. hͨ.§. ī eo ꝙ dic̄ teneri filiū lꝫ obediat pr̄i ex qͦ ſeꝗt̉ ꝙ eſt ī maleficiis grauibꝰ. qd̓ apparet. ꝗa iuſſus pr̄is n̄ excuſat ī. c. i. d̓ho. ī vj. ꝑ pe. d̓ ācha. ī maleficiū graue. ꝓ qͦ fac̄ ꝗa q̄libꝫ īiuria ꝑſonalis ē gra⁊ alb. in ſuo di filiuꝫ ⁊ iō n̄ eſt nouꝰ iſte ītellectꝰ. alii dicunt aut loꝗmur rep. c. canonū uior qͣuis reali: ut. l. ī ẜuoꝝ. ī fi. jͣ. d̓ pēis. q̄dā ſūt delicta ctio. ī. v̓. aſſaſ. ī maleficiis q̄ ꝯmittunt̉ circa reꝫ: ut ī furto. ⁊ tc̄ hꝫ locum ſtatuta d̓ ꝯſti. ⁊ vid̓ āg. ī. l. ꝗ grauiora: ut d̓licta publica ꝓ ꝗbꝰ n̄ īpōit̉ pē a mortis. q̄ ad fi. v̓. ⁊ h̓ ſb̓ dc̄a diſtīctio erat al̓s facturꝰ vl̓ n̄ ⁊ ita loquūt̉ gl. ꝯͣrie aut ſepul. C. de ſe. iūgi ꝑ pau. de dā ſūt d̓licta grauiſſima: ut d̓licta publica ꝓ ꝗbꝰ īpōit̉ peī maleficiis q̄ ꝯmittuntur circa ꝑſonā: ⁊ iſta diſtīctio nō vio. ⁊ aliꝗd d̓ ca. ī. l. ſi cū do na mortis: ⁊ ī iſtis duobꝰ loꝗt̉ gl. ī. d. l. auxiliū.§. ī d̓lictis hꝫ locuꝫ. ⁊ ita loꝗtur iſta gl. que ur̄ preſupponere hoc. aſſaſ. vide per tē.§. trāſgredi .sͣ. d̓ mīo. ¶ q̄ro dixi ꝙ tenet̉ mādās ⁊ mādatariꝰ. q̄ro bal. ī. l. i.§. h̓ v̓ amur. ſo. ma. uide gl. q̄ incipit al̓s uolenti ⁊cͣ ibi dum dicit. ut in fur. ba. qd̓ ꝗſqꝫ iu. anᵉ teneāt̉ eadē. l. ⁊ an̄ ſit idē d̓lictū utriuſqꝫ d̓ hͨ tetigi. sͣ. ꝑ lu. ī. l. iij.§. ſi to. ⁊ ſic p̄ſupponit ꝙ ī furto illa diſtīctio ſit adhibenda ADDE aſſaſmari. ff. ad ſil. ſinus ꝗs dicat̉ ⁊ ī. l. i.§. fi. ī addi. d̓ oꝑ. no. nū. no. sͣ. add̓ ēt ī pͥmis ꝙ pūitis occiſoribꝰ tenet̉ mādās bal. ꝯſi. lxxxij. uol. iij. l ¶ Quero vtꝝ. ⁊ dic̄ bal. in. l. i. ī. ij. col. C. de ẜ. ſu. ꝙ ma. ẜꝫ bal. ī. l. ij. ad fi. C. qͦꝝ ap. ⁊ no. ꝙ bal. ī. l. i. ī. iij. col. C. d̓ ẜ. fug. dic̄ ꝙ ī quadā īꝗſiti gis delīꝗt mādās qͣꝫ ꝯſulēs. ⁊ d̓ ꝑſuaſore inſtitore: hortatore: auctore. ⁊ fautore vi one iniq̄ ꝯtinebat̉ ꝙ famulꝰ mādauerat dn̄o ⁊cͣ. fuit māifeſta falſitas dp̄hēſa. ⁊ ideꝫ de pulchre bal. in. l. ob h̓ v̓ba. de infa. ⁊ in. l. cū ꝗs de dolo. ⁊ de ſuggerēte vide tex. dic ī ſimilibꝰ: vt qd̓ filiꝰ patri ⁊cͣ. ⁊ an̄ mādata. cui fuit mādatū vt iret ī fūdo mādātiſ in. l. i.§. ſi curatorē. ⁊ ibi bal. in ſūmario. sͣ. de magiſt. ꝯue. m ¶ Debeamꝰ diſtinꝗ erat tc̄ alicuiꝰ alteriꝰ excuſet̉. vid̓ bal. ī. l. n̄ iō minꝰ ī pͥn. C. d̓ accu. ⁊ vid̓ cū ī. q. ſua ac guere. vide bal. in. l. data oꝑa in. xxiij. col. C. ꝗ accuſ. ⁊ ibi ꝗd in dubio p̄ſumat̉. ⁊ in cuſatꝰ d̓ vi turbatīa. ⁊ add̓ qd̓ dic̄ āg. ī. l. liberoꝝ.§. excuſāt̉. sͣ. d̓ īſa. ꝙ ſi ptās mādat l. i. C. de ſer. fu. ⁊ uide bar. ī. l. fi. eiuſdē ti. ubi limitat. n ¶ Alias facturꝰ. ⁊ qualiter alicui d̓ fami. ꝙ torq̄at aliquē ī cāu illicito. ꝙ lꝫ teneat̉ mādās n̄ tn̄ teneat̉ māda. qꝛ cogno. poſ. an māda. eēt alias fecturꝰ ſeu nō. vide. jͣ. in vlt. apoſt. in fi. huiꝰ. q. ſuꝑ. v̓. ſec̄: vt executor fac̄ qd̓ no. dy. ī reg. ſi ꝗs mā. ī vj. ī ꝯͣriū fac̄ qd̓ no. īno. ī. c. paſto. ī v̓ nō erat facturꝰ. ⁊ vide bal. in. l. mētū. C. qd̓ me. cā. vbi dic̄ ꝙ ſi mādatariꝰ fuiſſet alia bo iuſtā d̓ of. d̓le. ⁊ qd̓ no. ī. c. cū ī iure. e. t. ⁊ ī. l. ſi ꝗs vxo.§. ſi fugiti. sͣ. d̓ fur. ⁊ iſtiſ ad facturꝰ ſi tn̄ mādatariꝰ fec̄ noīe mādātis tenet̉ alle. c. cū ꝗs de ſē. excōi. li. vj. ⁊ uide de q̄ dixi ī. l. ſi ſciēte. sͣ. d̓ pari. d ¶ Quo q̄ dicūt̉. q̄ dicāt̉ d̓licta leuia ⁊ q̄ grauia. ac bal. in. d. l. ob h̓ v̓ba. C. de infa. ⁊ uide ſal. in. l. i. C. de rap. uirgi. ī. v̓. q̄ro an̄ ꝑſuadēs de qͥ dixi. sͣ. e. l. p̄tor.§. p̄terea pꝰ bar. ⁊ q̄ no. bar. ī. d. l. leuia. ⁊ d̓ graui. vid̓ ī. l. iij. C. uide qd̓ dixi ī. l. is ꝗ opē ī fi. magne apoſt. sͣ. de fur. ⁊ uide inno. in. c. q̄rela. d̓ elec. ī depiſ. au. ⁊ ẜꝫ io. an̄. ī. c. ſedeſ d̓ reſcrip. ⁊ ī. c. at ſi clerici d̓ iud. ⁊ ī gl. i. l. ad ea d̓ re. iu. gl. ſubtractꝰ. ADDE qn̄ ꝗs aliter erat facturus qͥ poſui in. l. i. C. de ſer. fugi

Vni De iniurijs ⁊ famo. libel. l 4 5 a ¶ Ego tenerem. ſed aduertēdum eſt: qꝛ ꝯͣ opi. dy. et bar. videtur multū qui accuſa. nō poſ. per Bal. in. l. i. in. iii. col. C. ſi a non compe. iudi. plene obſtare ille ſing. tex. in.§. ope. et ibi glo. tenet ꝯͣ bar. īſti. de obli. que ex de per Ange. in. d. l. ſi vacantia. in ulti. q. ⁊ dixit Bal. in. c. i. in prin. in ti. hic lic. naſ. ſed opi. bar. videtur ſeꝗ Io. de ligna. in. c. mulieres. extra de ſen. incipiunt conſtitu. reg. ꝙ lꝫ bānitus non poſſet audiri: tamē ꝯͣ eū poſſet ī ex cō. quā ēt retulit mateſolanus in ſuis no. dictis. no. lxxvi. plene ēt ī. d. quiri de delicto per eum cōmiſſo: ut no. in. l. i. C. ſi tutor nō geſſe. ⁊ ſacit .l. i. de rap. virgi. quod no. bal. in. l. nō dubium. C. de legi. ẜm Iaco. de bel. in. q. īcipien̄. ſta b ¶ Perſua tuto cauet̉: detur illud. qui dicit ꝙ Quod ſi diin alijs nō: ita videtur ſentire glo. ego tenerem quo puniēdo de maleficio cōmiſſo mādato uel ſi adulteriuꝫ xi famulo īdiſtincte opi. dy. ꝙ iſta diſtinctio ſit alias factu cōmittat̉ in ꝑſuaſione p̄cedēte. ſed ſi tractaret̉ de puniēda meo ꝙ talis uxorem illirus vel nō hēat locum: iſtud ꝓbat̉. jͣ. ad turpil. fuit mihi inipſa ꝑſuaſione: tūc diſtinctiones ⁊ opi. p̄dicte n̄ us talis non iuriatus nū .l. i.§. īcidit: ibi aūt qui īſtigat ⁊c̄. ⁊. jͣ. de adul. l. hn̄t locum: ſed ſimpliciter puniret̉: ut. sͣ. de ſerſoluētis colquā redeas hec verba: ibi ꝑſuaſit ⁊cͣ. Preterea ꝑſuadere ⁊ lectas hoc n̄ uo corrupto. l. i.§. ꝑſuadere. domum niſi dare cōſilium eſt opē prebere: ut. l. ꝗ ſeruo. ver. obſtante po aliꝗd ſentiā: Ex.§. ſequenti. terit inquiri plus pompo. sͣ. de fur. ſed ī preſtāte opē abſqꝫ iſte famulus ¶ Stāte ſtatuto ꝙ bānitus nō audiat̉ ciuiliter ⁊ talis remiīter ſec̄ iniu dubio nō adhibet̉ diſtinctio p̄dicta ergo ⁊cͣ. p̄ nec criminaliter: an ſi ſit percuſſus iudex poſſit ī ſio pene ī ca riantem an dicta vera qn̄ ꝑſuadet̉ illudʰ qd̓ cadit ī delictū. ſu iſto nō po quirere. ꝑ hoc videſi uero ꝑſuaſio ſiue ꝯſilium fieret circa aliud qd̓ teſt fieri per ar mandaſſe F Quero ſtatutoᵍ cauetur M pactum: vt ī UAN qNa. ꝙ ꝗ nō ſoluerit collectā in delictum nō cadit tūc adhibet̉ illa diſtinctio. vide bar. in .l. tranſigere .l. ſi quis mi aut fecit dolo aut n̄: ⁊ an alias erat facturus uel nō audiat̉ neqꝫ in ciuili: neqꝫ ī criminali: mō cō .C. de tranſ. hi bona.§. ſꝫ nō: ut. l. ſi eū ſciret. sͣ. de dolo. ⁊ sͣ. mā. l. ij. in fi. ⁊ ergo nec ꝑ tingit ꝙ nō ſoluēs collectā fuit ꝑcuſſus: de qͣ ꝑ ꝗd ſi mādaſtatutū īmo .l. ſi remunerādi.§. ſi tibiᶜ. sͣ. mā. iſta aūt diſtin uit. de acꝗr. cuſſione iudex īꝗrit. querit̉ vtꝝ poſſit: qd̓ vr̄: ꝗa etiam ſi ſtactio an erat alias facturus vel nō: nō hꝫ locuꝫ in here. ſtatutū denegat ſibi audiētiamʰ nō aūt denegat tutum dice c ¶ Si tibi. mādatore: ꝗa ꝓ certo p̄ſupponit̉ ꝙ nō erat faiudici ꝗn̄ inquirat. arg. pro hoc. l. i.§. vſqꝫ adeo ret bānitum vide tex. et cturus niſi gr̄a mādantisᵇ: ut. sͣ. dixi. ¶ Quero poſſe impu.sͣ. e. In cōtrarium uidetur caſus hic. nam ſi nō bal. in. l. i. de ne offendi n̄ an puniat̉. e. l. faciens ⁊ ꝑſuadēs ſeu dans cōſieo per queꝫ pōt ipſe cōqueri nec reſpublica conqueri pōt: ⁊ poſſet offen fac. erit lium. dicam. jͣ. e. l. ſed ⁊ ſi vnus.§. ſeruus meus. ita diſputando determinauit Ia. bu. di ꝑ moduꝫ d ¶ Niſi gra¶ Quero qͣre iſta ꝑſuaſio ⁊ iſtud cōſiliuꝫ nō poſ i. adulterii. ꝑ tia mandan ſint reuocariᵉ. uidete mandatuꝫ ſola volūtate ⁊ Aiuriarum. tex. in autē. tis. vn̄ ſi fuiſ de leno.§. i. ꝓhibitiōe reuocat̉: ꝗa eſt veriſimile cū gr̄a mei ſet alias faNo. ꝙ id quod ſit ex ⁊ rō ē: quia cturus vide Is qui iur c. ḡcepto iudicis nō ca facias ꝙ ſtatim ceſſabis cū ꝓhibeo: ſed ꝑſuaſio ex hoc nō tā retur ⁊ dice ⁊ cōſilium ſit gr̄a tui: ⁊ ideo ſi ex meo ꝯſilio ⁊ ex tum iniuria dit in actionem iniuriarum. retur ꝑſuatur maritus mea ꝑſuaſione ſolū ꝯcepiſti hoc facere: oportet dere: et ꝓba No. hunc tex. ⁊cͣ. ſed conſanꝙ tibi ꝑſuadeā cōtrariumᶠ ꝙ ſim certus te muIdem labeo. TOp. sͣ. e. l.§. ſi q tur ipſuꝫ ali guinei ⁊ reſ as facturus taſſe ꝓpoſitū. alias debeo denūciare ei in cuius ꝑ iniuriā. So. ibi loꝗtur de ꝑte q̄ ꝓcurat aīo inpublica: ut ſi minatꝰ fue ꝑſonam dꝫ maleficiū cōmitti ꝙ ſe cuſtodiat ne .l. i.§. vſqꝫ iuriādi: ut aliꝗs uocet̉ ad tribunal iudicis: uel rit ſe tale ꝗd adeo. ⁊ in. l. offendat̉: ita tenet Inno. in. c. ad audientiaꝫ. exͣ facturuꝫ an̄ aliter ibi ꝯſtabat ꝙ iudex ibi faciebat aīo iniuri ii. cū ibi no. de homi. ¶ Quero utrū aliqua dr̄ia ſit īter per mandatū: ui andi in dubio nō p̄ſumit̉. vn̄ dꝫ cōueniri actiōe .sͣ. eo. vnde de qͦ dixi in ſuaſionē cōſilium īſtigationē ⁊ īſtructionē: ⁊ ſi. in ſcm̄ ex qͣſi maleficio nō actione iniuriarum. cum inquiſi .l. metuꝫ. C. certe nō. oīs.n. actus ꝗ ſit ꝟbis tm̄ fit gr̄a facien tio fiat ob Ex.§. ſequenti. qd̓ me. cau. vindictā pu tis nō gr̄a cōſulētis: ſeu inſtruentis pōt dici cō⁊ quō cogno ¶ Ueneti ex lōga cōſuetudine habēt iuriſditio blicam.§. ſi ſcat̉ an eſſet ſilium: ut ꝓbat̉. sͣ. de fur. l. in furti.§. cōſilium: ſꝫ nem in mari. Et turbato in iuriſditione cōpetit delinquenalias factuqn̄ ꝑuenit ad actū: tunc dr̄ ꝗs preſtare opē ⁊ au īterdictum vti poſſidetis. tes. in autē. rus: vel nō: xilium: ut. d. l. in furti.§. ope. ⁊ ibi plene dixi de de mā. prin. vide ange. ī Doc. dicūt ꝙ ꝓ violētia tur ⁊ ꝑꝑ iniuriā l qUl S. batiua nō ē ꝓdita aliqͣ accuope ⁊ de auxilio. p̄dictauera qn̄ tractat̉ de ali.l. i. sͣ. de eo ſactā reipu. ꝑ quem ſcm̄ bli. ut in. l. li. erit. bal. ī. l. citatio. in.§. data opera. in. xxiii. col. C. ꝗ accuſa. nō poſ. et in. d. l. metum: et uide. sͣ. iij. quod illicite. sͣ. de publi. poterit inquiri ⁊ puniri: ⁊ ſi diceretur: ergo idē apoſtil. in prece. col. eſſet in quolibet maleficio: quod eſt abſurdum: ⁊ ꝯͣ mētem ſtatuti. Rn̄. ꝙ e ¶ Poſſint reuocari. qualiter ꝑſuaſio cōfiliū et mandatū poſſint reuoca ſpāle eſt in adulterio. d. autē. de leno.§. i. ⁊ uide bar. in cōſi. incipi. a dn̄o ri. et adde glo. in. c. cum ꝗs. de ſen. excō. li. vi. et no. ꝑ pe. de ancha. in cle. cy. de ca. ſancti petri. ⁊ cum bar. hic tranſit Ange. quādo ſtatutum face.i. de renū. et qd̓ no. in. l. i. in fi. de ꝯͣhen. ēp. et pe. de ancha. in. d. cle. i. ſeꝗret delictum īpunibile. ſecus ſi ſolum remoueret bānitum querelando ꝑ tur opi. bar. hic et inno. in. d. c. ad audiētiā: et uide in. c. mulieres. de ſen. glo. in. l. q̄relam. in glo. mag. C. de fal. ⁊ uide bal. in. l. cum mulier in vl. excō. et bal. in. l. nō ideo minus. C. de accu. q̄ no. ēt an ſi mādatarius execar. ſol. ma. ꝑ Pe. de ancha. in. c. nulli. de accu. ubi tranſit cū bar. hic. cutus eſt mandatū poſt multū tēpus ītelligatur deliꝗſſe vigore manda ADDE ꝙ opi. bar. ſequtus ē Ro. cōſilio. ccxiiii. īcipiente. Uenerabilis li ti: et an tale mandatū poſſit reuocari. et ſe remittit ad inno. in. d. c. ad au mitans niſi talis fuerit percuſſus ante tempus ſolu. fiende de collectis dientiā: et ad bal. hic et in. l. mandatū. C. man. ad fi. et in. l. ob hec uerba ⁊ effectus fuerit malpagus tēpore quo iudex debebat inquirere: qꝛ iam C. de īfa. et uide bal. in auc. ſed nouo iure. C. de ſer. fugi. et ꝗd ſi aliquis ius erat acꝗſitum fiſco qd̓ malpagi negligentia tolli non pōt. allegat bal. inſtigat ut ꝑcutiatur clericus an ꝑcuſſione ſecuta teneatur ex canone ſi in. d. l. cum mulier: ⁊ ibi uide aliquas remiſſiultra hic poſitas: ⁊ ꝯͣ bar. ꝗs ſuadēte. xvii. q. iiii. bal. an. ⁊ cy. ⁊ Imo. in. l. ꝗd ergo. de leg. i. tenet ꝙ eſt glo. quā ſequitur panor. de eius dicto faciens mētioneꝫ in. c. nulli epi ſic. adde que no. bar. sͣ. e. l. ver. quero unde oritur ⁊c. ſcopoꝝ extra de accuſa. qꝛ ex dilecto acquiritur ius priuato: ⁊ reipublice ſ ¶ Perſuadeā ꝯͣrium. Aduerte tn̄ ẜm bal. in. l. nō ideo minus. C. de aclꝫ priuatus nō poſſit agere ꝓ hoc alle. ꝙ idem bar. no. in. l. īter oēs.§. re cuſa. ꝙ nō debeo ſibi denunciare ꝑſonam que debet ip̄m offendere rōne cte. sͣ. de fur. alle. ēt ꝙ uoluit glo. in. c. i. de iudi. li. vi. ꝙ iudex ex officio ſcandali. ⁊ bal. idem̄ dicit in. l. mandatū. ad fi. C. manda. et adde bar. in. l. ſuo debeat repellere ꝓcuratorem in criminali: lꝫ alias parte nō opponen ſi pecuniam.§. ſi ſeruus. de condi. ob cām. te ualeat iudicium. g ¶ Quanqͣꝫ. quero ſtatuto. Si ſtatuto cauetur ꝙ ꝗ non ſoluit collectas h ¶ Audientiam. fa. quod no. Bar. in. l. tranſigere. C. de tranſ. ⁊. in. l. īter nō audiatur ſi alicui denegatur audientia in ciuilibus ⁊ in criminalibus omnes.§. recte. sͣ. de fur. ⁊ Bal. in. l. ſi quis in hoc genus. C. de epiſco. ⁊ videt̉ denegata inꝗſitio iudici: qd̓ eſt ꝑpetuo no. et adde qd̓ no. in. l. i. in cle. ⁊ latius per Bal. in. l. nō dubium. in ul. q. C. de leg. ⁊ Bal. in. l. i.§ prin. sͣ. ad trebel. idem qd̓ Bar. hic tenēt doc. ī. l. i. sͣ. de his ꝗ ſūt ſui uel offilius.sͣ. ne quis eum qui in ius uo. ⁊ Bar. in. l. queſitum. de in ius uo. alie. iur. per glo. ibi in uer. reꝗritur. ⁊ ibi quoad cōmodum ⁊c̄. ⁊ ꝓbatur ⁊ in. l. i.§. quod aūt. de aleato tenet idem quod hic: uide alex. in. d. l. quefi in. l. dn̄m. C. de iniur. nō ob. ꝙ qn̄qꝫ ꝑmittur iudici inꝗſitio in caſibus in tum. sͣ. de in ius uo. ubi uideas oīno. ⁊ ad hoc an ſtatutum denegans au ꝗbus nō competit actio: vt patet ex rōne. l. q̄relam. C. de fal. qꝛ pōt dici dientiam in ciuilibus uideatur denegare inꝗſitionem iudici. adde q̄ no. ꝙ illud ex poſtfacto nō euenit: ſed ab origine: ⁊ ita tranſeunt doc. in. d. l. in. l. i. in prin. sͣ. ad trebel. .i. ⁊ ita ponunt doc. in. d. l. queſitum. de in ius vo. ⁊ Bar. poſt glo. in. l. i. Niuriarum.§. ſi ꝗs. ꝓ intellectu iſtius.§. eſt no. ꝙ ꝓuiolētia turba C. ſi tutor nō geſſerit: ſed ꝯͣ hanc doctrinam uidetur facere tex. in. c. ad tiua nō eſt ꝓdita actio publica: ⁊ uide in. l. item apud. in.§. ſi ꝗs bo noſtram. el. ii. de iureiuran. quem in propoſito allegant doc. in. d. l. de pu na. jͣ. e. ſed ꝙ turbās dicitur maleficiū cōmittere qn̄ dolo: uel lata pillo.§. fi. et ibi dixi poſt Bar. sͣ. de ope. no. nunci. Item limita hoc dcm̄ culpa. fa. no. bal. in. l. fi. C. fi. reg. ⁊ ꝙ ciuiliter puniatur. alle. l. ſeruus nō vt per Ange. in. l. iuriſgentium.§. ſi paciſcar. de pac. Item ꝯͣ Bar. videin oībus. ff. de accu. ⁊ ꝙ iniuriam faciēs dicatur cōmittere maleficiū: ha tur tenere Iaco. bu. in. l. qui adulterium. C. de adul. ⁊ Ange. in. l. ſi vacā bes in. l. ſed ſi unius.§. ꝗdam. jͣ. e. ⁊ bal. in autē. ſacramēta in ul. col. C. ſi tia. C. de bo. vacan. li. x. Sali. in. l. ea quidem. C. de accuſa. ubi diſtinguiaduer. uē. tractat multū no. bal. in. l. ſi ꝗs ī tantā. C. vn̄ ui. ꝗ dicit ꝙ ſtatu tur per Bar. facit quod ipſe no. in. d. l. querelam. C. de ſal. ⁊ ꝯͣ Bar. uide tū uolēs ꝙ de maleſiciis nō cognoſcatur īter cōiunctas ꝑſonas dꝫ ītelliur glo. expreſſe in. l. falſi. ⁊ ibi Bal. C. de fal. ⁊ in. l. i. C. de calū. ⁊ in. l. i. C gi de maleficiis cōmiſſis circa ꝑſonas nō circa res: ut in uiolētia poſſeſ TTTT

De iniur. ⁊ fa. li. cerit tanqͣꝫ ceſſantem ⁊ fugitiuum cū nō ſit teneatur ac. iniuriarum ꝑ en̄ ſionis ⁊ in ſurto. quod no. ⁊ ꝙ pro vi turbatiua ſit prodita actio publica deꝫ cōſilio. ccviii. Et uitans aliquem tanqͣꝫ excōicatum: ꝗ de pluribꝰ fue tenet Bal. in. l. momentanee. C. unde ui. ⁊ ſic ꝯͣ Bar. hic Bar. in. l. extat rat ligatus doceat vnā ſnīam abſo. nō pōt ab ipſo reputato excōicato. .sͣ. quod me. cau. in pe. col. tenet idem qd̓ hic. ⁊ idem Ange. ⁊ Imo. in. l. conueniri ac. iniuriarum vt ꝑ eūdem cōſilio. ccclxxxvii. cum filius.§. i. in prin. de ver. ob. ⁊ ſic remanet magis cōis opi. ꝙ pro vi ſ ¶ Tu mētiris. ⁊ ſi ſit dcm̄ ſaluo honore tuo: ut dixit bar. in. l. ſi ꝗs extra turbatiua nō eſt prodita accuſatio de vi publica cuius eſt alia pena qͣꝫ in neus. in p̄n. actione iniu .sͣ. de acqui. riarum: ut ī here. ſed ꝗd ficium ꝑ te cōmiſſum vel aliqd̓ crimē cōmiſſum ſatio publica. ita dicit Ia. de are. jͣ. de reg. iur. l. .l. qui dolo ſi dicatur tu in fi. cuꝫ ibi ꝑ te: ut probat̉ in. l. i. in fi. sͣ. de obſeꝗ. patro. p̄ſ. hoc iure. ſed actio iniuriaꝝ ciuilis ⁊ ēt criminadicis ſalſuꝫ: no. jͣ. ad. l. iu Idem ſi tibi reimproꝑat̉ aliqua iniuria in te uel lis: vt hic. ¶ Ultimo in. l. ſane ſi maris. No. pro an ſit uerbū lia. de vi. iūin tuos cōmiſſa: vt. l. ſi inimicitie. sͣ. de his ꝗ. ut ī iniurioſum. venetis ꝗ dicunt ex lōga cōſuetudine ſe hr̄e iu cta. l. fi. j. e. ſali. ꝙ nō. in di. ⁊ ibi no. et hoc puto veꝝ ſiue exprimat̉ male riſditionem in mari eoꝝª. Nō. ēt ꝙ qn̄ aliꝗs tur ſi quis autē .l. de tutela. uellet teneficium ſeu iniuria: ſiue in genere dicaꝫ latro hobatur in iuribus ⁊ iuriſditionibus ſuis ꝯpetit ſi de in integ. re opi. bal. ī micida fur ⁊ ſimilia: ut no. in. l. iij. in prin. sͣ. de li bi īterdcm̄ vti poſi. ut hic expreſſe dr̄ in tex. reſti. mi. et .d. l. momēibi limitaui be. ⁊ poſthū. ⁊ iō puto ꝙ ſi dr̄ tibi tu mētirisᶠ qd̓ Ex. l. ſequenti. tanee. poſſet hoc niſi dixe eſt ꝟbum iniurioſum: ꝗa tibi reimproperat maalle. tex. in. l. ¶ De admenatione. rim tu mēti hoc iure. in leficiū. an tn̄ hic ſit diſtinguenduꝫ an illud qd̓ īris: qꝛ prius prin. de reg. Tem apud. properat̉ ſit uerum uel nō. dicā. jͣ. e. l. eum ꝗ no. mihiꝰ dixiſti iur. vbi uiquod eram cētem. in prin. ¶ Quero utrū īter blaſphemare Nota. de Bar. ple Si quis pulſatus. nic d ad homicida: ne ⁊ ꝑ Bal. ⁊ maledicere ſit aliqua differētiaᵍ. Rn̄. ꝓut iſta ut no. bar. in. q. inci. ac ꝟba referunt̉ ad deum uel ad ſanctos dei oē ma menationeᵇ qd̓ tene mēti: quia neſcirē forte tibi .ſ. q̄ oīa uer. cuſatus d̓ vi ledictuꝫ de his eſt blaſphemia: ut ꝓbatur extra ſed ſi aduer dare cōcordantiā. dr̄ hic vtili iniuriaꝝ. Quero turbatiua. ſarius. de ꝓde cleri. male. c. i. ⁊ in euangelio qu princeps ſaqua actione pretoria vel ciuili. glo. que ē hic dia ¶ In macura sͣ. ri eoruꝫ. ſed cerdotum ſcidit ueſtimēta ſua ⁊ dicit. audiuiſtis cit p̄toria. certe p̄toria tenet̉ directa. vn̄ deberet ADDE ꝙ an in mari blaſphemiam: ꝗa filiū dei ſe dicit: ſed ꝓut iſta ꝟ exponi vtili.i. efficaci. vel dic ꝓprie ꝙ tenet̉ vtili dicere tu mē poſſint īpotiris non eſt ba referunt̉ ad hoīes in vſu cōi. maledicere ē di ex. l. cornelia: q̄ ꝑtinet ad oēm iniuriaꝫ manu fani paſſagia: iniuria qn̄ il cere aliꝗd mali de preterito uel p̄ſenti: blaſphe ctaꝫ: ut. l. lex cornelia.§. apparet. ẜm Ia. de are. uide bal. in le ꝗ dicit fa.l. pe. in pe. mare eſt optare aliꝗd maluꝫ in futuro: ⁊ iſte eſt Ex.§. ſequenti. cit ad defen colū. C. de uſus cōis loquēdi. ¶ Sꝫ quero vtrum blaſphe ¶ Stāte ſtatuto ꝙ ꝓ quolibet ꝟbo iniurioſo ꝗs ſionem inno nau. ſe. ⁊ an cētie ſue ita mia eſt ꝟbum iniurioſuꝫ: ⁊ puto ꝙ ſic. primo ꝗa puniatur certa pena: qualiter intelligatur verge. in. l. fi. sͣ. uoluit Bal. dr̄ cōtra bonos mores ciuitatis ut hic. Item ꝓbum: ⁊ qualiter iniurioſum: ibi. Pro huiꝰ. Et de vſu. ⁊ io. cōſilio. xlv. de pla. ī. l. di pter hunc tex. qui dicit ad īfamiam uel ad inuian inter blaſphemare ⁊ maledicere ſit dr̄a: ibi. tertio libro. ligenter. C. diam alicuius ſpectaret. in eo ꝙ dicit ad īfamiQuero. Et an blaſphemia ſit ꝟbum iniurioſuꝫ: g ¶ Aliqua de aquedu. differentia. am loquitur de eo qui dicit malum de preſenti vide in fi. li. x. quid ſit blaſ uel de preterito ſed in eo ꝙ dicit ad inuidiaꝫ lo Tem No. hic ꝙ lꝫ ſit ꝟborū phemare: ui Iſit pret u. pluralitas tū̄ vnam voapud quitur de eo qui optat malum in futuro ꝓpter de que dixi adme inuidiam quam ei habet. ciferationē ⁊ vnum cōuiciū facit: ſicut multa ver poſt bar. ī. l. natione. uiturpia. de le Ex.§. ſequenti. ba faciūt vnam ſtipulationē: vt. l. ticia. in fi. sͣ. de de oīno anga.i. ang. in ge. hic ⁊ anStatutū puniens faciētem īſultum ad domum ver. ob. ita dicit Ia. de are. ⁊ ꝑ hoc dicit ipſe qn̄ .l. his v̓bis. ge. de are. in aliꝗs dat plures alapas ſimul debemus aduerqualiter ītelligat̉. Et valeat citatio facta ad ſtade here. īſti. tractatu ma ⁊ uide. xxiiii. tere qualiter ſtatutū loquat̉: vt recitaui tibi in. l. tionem ſi debet fieri ad domum. le. in ver. ad .q. v. c. ꝗ ca nunꝙͣ plura. sͣ. de priua. delic. ¶ Pro huius de menauit. diDicitur hic ad docx pit. ⁊ de cle. Tonuitium. muꝫ. ¶ Quero quacit Imo. in claratione pone dicit ſtatutumᶜ ꝙ ꝓ quolibet ꝟmal. c. i. ⁊. ii. .l. his v̓bis bo iniurioſo ꝗs puniat̉ in certa quātitate qͣliter liter ītelligatur ad domum: certe nō debes ītel⁊ do. bal. in .§. illa. inſti. .l. ii. C. d̓ re. intelligat̉ ꝟbum: ⁊ qͣliter intelligat̉ iniurioſum. ligere ꝙ domum ītrauerit: ꝗa tunc tenet̉. l. cor. de here. iſti. credi. ꝗ diqͣꝫ per ſtatu Ad primum dico ꝙ ꝟbum intelligit̉ vna or̄o ſinō actione pretoria: ut. l. lex cornelia. sͣ. e. ſꝫ ſufcit ꝙ faciēs ncum tum puniēs gnificatiua. hic eſt caſus ⁊ sͣ. e. l. i.§. vbiſ. ⁊ ideo ficit ꝙ uenerit iuxta domuꝫ. Et ꝑ hoc dicit Iaiuramenta maledicentē puto ꝙ ſi illa oratio idem ſignificās pluries rede are. ꝙ ſtatuta q̄ dicūt de faciēteʰ īſultāad do ſcelerata dideuꝫ ⁊ ſi ꝗs cit̉ blaſphepetat̉ ꝙ vnū ꝟbum ſit: ut. sͣ. de teſta. l. unū. ⁊. l. mum verificātur in eo qui uenerit in pertinētijs ex cōi uſu lo mare: ⁊ uide quendi pro cum filius.§. euꝫ. sͣ. de le. ij. ⁊. C. de teſta. l. teſtā. domus: ut. sͣ. quod vi aut clam. l. ſi uitē.§. ꝗ ad eūdem in. l. ſerat uerba ſed ſi ſunt diuerſe or̄ones ſignificantes diuerſa lanuam. ⁊ facit. l. qui filium.§. i. sͣ. ad trebel. glo. ignorātia ad in deſpectuꝫ tūc dn̄r plura ꝟba iniurioſa: uel ſi eſſet una or̄o tn̄ alibi uidetur dicere ꝙ illud ſit ad domum qd̓ fi. C. de cri. dei: tn̄ puni ſtel. ⁊ adde cōtinens plura tendētia ad diuerſos effectuſ: ut ſit ꝓpe per. v. pedes: ut no. in. l. ꝗdaꝫ iberus. de tur: quia taqd̓ Bal. no. lis uſus dici .d. l. ticia.§. fi. de uer. obli. ⁊. l. pluribus. in prin. ſer. vr. pre. facit ad hoc.ſ. que ſint pertinētie doch in ꝯſi. incip. tur abuſus. .e. ti. Idem puto qn̄cūqꝫ apponat̉ vnū nomen mus. l. ul. sͣ. fi. regū. decretiſte tn̄ habent unū de in xp̄i noīe c ¶ Ait pretm̄ ſignificatiuū: vt nomē meretrix vel latro: cer cretum quo cōtinetur ꝙ de circūſtātijs eccleſie amen. an di tor. dicit ſta catur maletutum. No. te dꝫ ītelligi tu es: vt. l. i. sͣ. de here. īſti. ⁊. l. v̓buꝫ ſūt. xxx. pedes circum circa eccleſiam. ¶ Uenio dicere: uel de ſtatutis volo. C. de fideiuſ. ſed ſi in or̄one apponeret̉ ali ad fi.§. in eo ꝙ dicit de ſtatione. facit ꝙ ualeat blaſphamapunientibus qua dictio ad qͣlificationē alteriꝰ nō credo ꝙ fa citatio ad ſtationem cuius cōtrarium tibi dixi ī v̓ba iniurio re ille ꝗ dic̄: ciat ꝟbum iniurioſuꝫᵇ. vtputa dico ꝙ īterfeciſti .l. lex cornelia.§. ſi tn̄. sͣ. eo. rō quare citatio ē famaledito ſia ſa. ⁊ per bar dio uel a de to. in. l. nūqͣꝫ aliquē ꝓditorie. Uideamus ꝗd ſit ꝟbuꝫ iniurio cienda ad domum in qua habitat: quia eſt ueri ſpecto d̓ dio plura. in pe. ſumᵉ. Rn̄deo qn̄cūqꝫ tibi reīproꝑo aliqd̓ male ſimile ꝙ ibi ſit familia que ei referat que rō ceſcol. sͣ. de pri ⁊ uide ꝙ ſic ua. delic. ⁊ ꝑ tex. ī auc. Bar. in. l. ſi ut nō luxu. qn̄. C. de bo. uacā. li. x. ⁊ ange. in. l. ſi nō cōuicii. C. de iniur. ꝯͣ naturaꝫ: ⁊ in. c. ii. de maledic. ⁊ in. l. i. C. ſi ꝗs īpera. male. ⁊. xxv. diſtinctio. in. c. qua d ¶ Uerbū iniurioſum. uide bar. in cōſi. incipi. in cā uertēte inter dn̄ꝫ ni lis. ꝯͣrium uidetur ex cōi uſu loquēdi: qꝛ ſunt iſta uerba potius iniurioſa colaū ⁊ ſarā eius filiā. ⁊ ad hic ꝑ bar. dicta adde alberi. in ſimili in. ii. parqͣꝫ maledica. ar. sͣ. de here. inſti. l. quotiens.§. ſi ꝗs nomē: ẜm intellectuꝫ te ſtatutorū. v. q. ⁊ que hēs in. l. ſi familia. sͣ. de iuriſ. om. iudi. ange. nō ergo oīs cōtumelia eſt blaſphemia uel maledictio: maxime ẜm e ¶ Uerbum iniurioſum. ⁊ uide aliqua v̓ba iniurioſa ꝑ tex. ⁊ ibi bar. in. l. cōem uſum loquēdi iſtius patrie bononiēſis in iſtis ſermonibus ſcelera.iii. sͣ. de li. ⁊ poſthu. ⁊ in. l. turpia. in prin. de lega. i. ⁊ uide oīno Azo. in ſū ma. C. de. infa. in. i. col. ubi dicit ꝙ ſi dixi te nō eſſe de legitimo matrimotis: ⁊ uide Imo. in. d. l. his v̓bis.§. i. Que aūt ſit pena ꝑcutientis imaginio natū uel calūniatorem ꝙ dicor te infamare infamia facti. l. obligatio nem dei aut ſanctorū: aut ſcindentis imaginē ligni: uide tex. in. c. ii.§. cer ne. C. de infa. ⁊ uide ꝗd ſit diffamare. in. d. l. turpia. de le. i. in prin. tum. de of. ordi. li. vi. ⁊ Cy. ēt in. l. ꝗſꝗs. C. ad. l. iul. maieſt. plenius in. l. ſe ADDE an iniuria que ſit ꝑ ſcripturā dicatur v̓balis Ro. ccclxxviii. ⁊ an natuſcōſulto. jͣ. de ſiccar. ⁊ etiam puniri poſſit pena mortis. Que autē ſit inculpans aliquem de eo ꝙ nō eſt uerū.ſ. ꝙ portauerit aliquas merces n̄ pena blaſphemantis deum: uide de clerico ꝑcuſſore in. c. ſtatuimꝰ. ⁊. xxii. q. i. ſi quis per capillum: uide que dixi in. l. damni infecti: ubi uideas sͣ. bonas teneat̉ acti. īiuriarū ꝑ eūdē cōſilio. xcvii. ⁊ an ſi ꝗs aliquē citari fe de dam. infec. h ¶ Cōuitium. faciente inſultum. Quis

V De iniurijs ⁊ famo. libel. l 4 6 dicat̉ facere inſultum ad domum: vide Ia. de are. bar. ⁊ Bal. in. l. cetera ria. ⁊ qualiter ꝓbet̉ v̓gītas: uel n̄ v̓ginitas: uide ab. ī. c. ꝓpoſuiſti. de ꝓba. .§. hoc ſenatus de le. i. ⁊ ibi poſt bar. dixi. ⁊ uide bo. glo. xxxiii. q. v. q̄ inſtituit patrē puelle ad ꝓbandū v̓ginitatē: vt a ¶ Si ꝗs virgines. v̓berat clericum. ꝗ ꝑcutit clericum nō incedentē in in. c. hec imago. q̄ dicit ꝙ ſi prima nocte reꝑta ſint linteamina ſanguinohabitu nō tenetur. Idem tenet dy. in. l. gerit. de acꝗ. her. Et predcā vera lēta ꝓbatur virgo: ⁊ ibi ē alia rō in v̓. ſeq. q̄ dicit ſi nō fuerint reꝑta ſāgui niſi ꝑcutiens ſciuiſſet eū fuiſſe clericum: qꝛ in penis p̄ponderat culpā: vt nolēta nō p̄ſumitur v̓go. dic vt ibi ⁊c̄. b C.§. ſi ꝗs bona. no. in. l. ſi fructꝰ ꝙ ꝓ. an aūt ꝓ ⁊ ī. l. ꝗ dcm̄ violēt a tui .§. fi. ff. ad. l. ſat in ſtatione: ſed hic ſiue cōuitium fiat ei in do ri ad oculum intellectus: ſic. l. ſi ticio ⁊ mihi. de batiua ⁊ ab. acꝗl. Sed mo: ſiue ad ſtationem: eadem rō eſt: quia nō de latiua agi ꝗd ſi verbelega. ij. ⁊. l. videamus in prin. sͣ. de vſuris. ⁊. l. vibet ei denunciari. poſſit iniuri rauit portādeamus. sͣ. de in litem. iuran. cum ſi. ⁊ sͣ. de acaruꝫ: vide in tem habituꝫ 4 ¶ No. ꝙ ſi cōuitiquiren. poſſeſ. l. antepe. circa fi. Item no. diſtin. .l. ꝗ pendētē Tui non ſincrum nō ſit certe per ⁊ conſuram ctionem huius.§. aut quis verberatur in iniuri.sͣ. de ac. ēp. tn̄ n̄ erat cle ſone nō punit̉. Cōtra in. l. lex cornelia.§. fi. sͣ. e. ⁊ no. ꝙ ex ui ricus vtꝝ te am dn̄i aūt in iniuriam ꝓpriam. Item allegant expulſiua p̄t ſo. ibi in famoſo libello hic in ꝯuitio. puto tamē neat̉. dy. ubi ꝗdam hunc.§. ꝙ iudex pōt de omni iniuria inꝗ agi iniuriaꝝ .sͣ. tenet ꝙ n̄ ꝙ ſi appareret ꝙ diceret de aliquo lꝫ nō expͥme rere ⁊ ꝑ officium ſuum: vt hic. ibi inulta a preto vt ī. l. vulga ar. l. fi. d̓ criret: vel diceret de aliquo ⁊ intelligeret de alio ⁊ ris. in.§. qui re relinqui ⁊c̄. ⁊. jͣ.§. ꝓxi. ⁊ dr̄ ibi iudicem debe mi. expi. he. hoc appareret puniret̉: vt. d. l. lex cor.§. fi. sͣ. eo. furtis.sͣ. de re. ⁊ l. euꝫ ꝗ re inquirere. tu dic circa hoc vt dixi ī. l. ij.§. ſi pu fur. ⁊ nota. .§. ſi iniuria ¶ No blico. jͣ. de adul. Ex.§. ſequenti. Si curauerit quis. ta ꝙ bal. in. l. ſi ꝗſ .jͣ. e. ⁊ iō di¶ An in actione iniuriarum habeatur rō dāni. a ſe in. ii. no. cit̉ in. c. i. ꝗex ſolo mandato nō ſecuto effectu quis nō tene C. ad. l. iul. buſ mo. feu. Oppo. ⁊ videt̉ Si quis ſerutt ꝙ in actiōe intur: quod eſt veꝝ in leuioribus. ſecus in grauio de vi vbi vi amit. ⁊ ibi deas ea que ribus: ut. l. i. jͣ. de extraor. cri. dixi in. l. nō ſolum bal. poſt gl. iuriaꝝ habeat̉ rō dāni: vt. l. qui ſeruum. sͣ. de ac. dicta ſunt. ꝙ ſi ꝗs ī ſul .§. ſi mādato meo. sͣ. eo. ¶ Ultimo vide glo. q̄ ⁊ obli. ſo. iſta ītelligitur ẜm illam. ¶ Iteꝫ op. de c ¶ Si ꝗs ſic tat dn̄ꝫ quē īcipit non ſufficit. ibi. l. iij.§. ſufficit. ſed ibi in qͣſi fecit. v̓bum .l. ſi colonus. sͣ. ar. fur. ce. ſo. vt ibi. Item op. de neſcit eē do video. facit cōtractu: hic in delicto. item ibi. jͣ. ti. i. ſed hic in minū ſuū nō .l. dn̄m. C. e. ſo. dicūt ꝗdam ꝙ ibi loꝗtur in actio ad no. ꝑ bar ꝑdit feuduꝫ delicto leui: ibi in atroci: ut. sͣ. dixi. ne. l. acquil. hic iniuriaꝝ. ⁊ ſic eſt ſimplex relato. in ſimili ſuū niſi eſſet Ex.§. ſequenti. de teſte. in. l. tio. alij dicunt ꝙ loꝗtur ibi in actione iniuriaruꝫ ignorantia ¶ An verberans clericuꝫ in habitu laicali ſit ex .i. in prin. d̓ in qua dānum venit ſcd̓ario quod glo. rep̄hencraſſa ⁊ ſupi no. ope. nū. cōicatus. na: qꝛ paria dit: quia tūc agendo vna repelleret̉ alia. mihi vi d ¶ Si quis ſūt ſcire: uel Talis ꝗs detur ꝙ in actiōe iniuriaꝝ habeatur rō dāni tn̄ ſeruo. vl. gl. Si quis uirgineſ. ene preſu ſcire debere op. Adde qd̓ diuerſimode ꝙͣ in actione. l. acquilie. nam ſi in.l. quod te. ſi no. bal. in. l. mitur in quali habitu reperitur. h. d. facit iſta. l. cer. pe. idem iuria habet actum manentem habet̉ rō dāni: ꝗa .i. in fi. sͣ. e. ꝙ ille qui verberat clericumª quem credit laicuꝫ dicit ibi gl. alias non pōt deſiſti ab iniuria: vt dixi. sͣ. e. l.§. ſi in.§. ideꝫ ſi ꝙ ſi cōcubu ꝗa vadit in habitu laicali ꝙ nō tenet̉. ⁊ no. in. l. ꝑ iniuriam. Item ſi nō habet cām manēteꝫ pōt liberū. ⁊ ꝙ ī it cuꝫ vxore ſi ignorans. sͣ. loca. ⁊ eſt tex. qui allegat hanc. l. iuria ſcā ſa haberi rō dāni per quādam cōſequētiam. nam dn̄i ſui neſci mulo vel pa extra de ſen. excō. c. in audientia. ens eā vxo. cum hec actio det̉ ad extimationem iniurie: hoc ſtori ītelliga rem ꝙ nō ꝑ 1 ¶ No. tex. ibi. aſſidua eniꝫ eſt ad id ꝓ quāto quis nollet eſſe paſſus talem tur ſcā dn̄o Aliud eſt? frequentia ⁊c̄. dit feudum. iniuriam. in hoc pōt cōſiderari dānum videlꝫ ītenet glo. et Item ꝙ cobal. in. l. ſi ꝗſ 1 ¶ No. tex. ibi ea trinſecum vt debilitatio ſeruit ⁊ expenſe facte ī gnoſcēs mo Hoc edictum. anim que notabi homicidij nialem neſci curando ſeruum. ſed in actione. l. acquil. venit dtu ii .C. de accu. ens eā moliter ⁊cͣ. etiam plus quia veniūt dāna extrinſeca: vt ſi he quid aūt de nialē nō puEx.§. ſequenti. iniuria fcā reditatem amiſit: vt. l. inde neratius.§. ideꝫ iul nitur tanqͣꝫ ¶ Propoſitio libelli in quo cōtinetur delictū ſocio itine.sͣ. ad. l. acquil. ⁊ sͣ. de cōdi. fur. l. cum dicatur: ⁊ d̓ ſtupro mo ris. Bal. ī. l. alicuius eſt infamare. nialis. quaꝫ ideo lꝫ ſit actuꝫ actione iniuriaꝝ pōt agi. l. acꝗl qm̄. C. de te glo. tene mē No. ꝙ qn̄ tu in eo quod plus eſt. ⁊ ſi eſt actum. l. acquil. pōt ſti. videt̉ vel Si quis libello. ꝓponis libelti ẜm bal. et le ꝙ ſocius agi iniuriarum in eo quod plus eſt: vt. l. qui ſerfacit. l. ſi ꝗs poſſet agere lum cōtra aliquem in quo cōtinet̉ delictum aliignorās.s. uum. sͣ. de ac. ⁊ ob. vbi eſt caſus. ¶ Ultimo glo. ſi iniuriā reloca. ⁊. jͣ. de cuius ꝓpoſitio libelli eſt infamare eū. tene mēti. oppoᵈ de. l. illud. de acqui. hered. vbi eligendo uocauit ad adul. l. pe. et No. ꝙ iniuria q̄ fit officia vnum ius videt̉ alij renunciare. ſo. ibi ſunt iura aīum. alleg. qd̓ dixi ibi: Idem alt̓. li. vt officiali pōt vindicahanc. l. ⁊ no. prorſus cōtraria hic diuerſa ⁊ quod dixi ꝑ bar. ī. l. iii. ri ꝑ ſeip̄um. tetigi in. l. lex cornelia. in prin. sͣ. eo de ſer. fugi. ī Quero ꝗd .§. ſi tutor. d̓ .ſ. ꝗcunqꝫ: ⁊ vide ibi. Item ſi liberum. tuit facta ſuſpec. tu. sͣ. adde no. ī. l. Ex.§. ſequenti. Ed ſi iniuria procuratori uel geſtori negociorū meo .i. sͣ. d̓ legi. ⁊ ¶ Pro uiolētia ablatiua: vel turbatiua compe vniuſ rum uel familiari meo libero: an competat actio qd̓ no. bal. ī agit ī tit actio iniuriarum: ⁊ in ea venit reſtitutio. .l. nemo. sͣ. d̓ iniuriaꝝ. Roſ. tangit hoc in libellis ſuis. Cy. tā virtute. viin ius vo. ⁊ No. ꝙ ꝓᵇ violē. git in. l. ſi nō cōuitij. in. iij. q. C. e. ⁊ Inno. in. c. di de quod no. Si quis bona. ua ablatiua vel ꝑ bal. in. l. ſi bar. ī. l. ſi gē lecti. extra de ap. ⁊ in. c. cōtingit. exͣ de ſen. excō ꝗs ſi dicaꝫ ī mā. sͣ. arbo. ēt turbatiua pōt agi actione iniuriaꝝ: ita ēt vidi fi. v. col. C. 1 ¶ Op. inſti. e.§. ſi cōi. fur. ceſa. ibi Si ſeruum. glo. ponit plures ſolu. ſtis in. l. iniuriaꝝ.§. ſi ꝗs. sͣ. e. Item aduerte cuꝫ de ep̄i. ⁊ cle. quero ꝗd. ⁊ cum bar. iſta iniuria de qua loꝗtur hic habeat cām manē ſolutio vera eſt. aut ſit ad ſigillationem dn̄oruꝫ. cōcordat ēt tem cum ſemꝑ detines rem meā mihi facis iniu ⁊ loquit̉. l. ꝯtraria. aut n̄ fit ad ſigillatiōeꝫ dn̄oꝝ Bal. in. l. ſi riam venit in actione iniuriaꝝ reſtitutio rei per qua ꝑ calūni ⁊ loquitur hic. facit ad id qd̓ dicaꝫ in. l. i.§. ſi ad am. in prin. quādam cōſcīam: quia debet ab iniuria deſiſteplures. jͣ. de ſepul. vio. vbi oīo uide re ſicut in interdicto retinende poſſeſſionis per .C. de epiſ. ⁊ quādam cōſequentiam venit reſtitutio: ut no. ī z Ed ſi unius. cle. ⁊ ꝙ habi .l. clam poſſidere.§. qui ad nundinas. ⁊. l. natutus faciat p̄ Ex.§. ſequenti. ſumptioneꝫ raliter.§. nihil. sͣ. de acqui. poſ. ⁊ no. per Inno. ¶ An qui mandat aliquid fieri ſecuto facto ditenet ēt bal. extra de ſen. excō. c. contingit. catur vere facere: ibi. Quero. Et an mandātis in. l. directiſ Ex.§. ſequenti. C. de manu. ⁊ facientis idem ſit delictum numero. Et an¶ Uerbum video pōt referri ad oculum intelle teſt. ⁊ ad iſtā mandat teneatur vt principalis: vel ut preſtans materiā: victus: ⁊ an iudex de omni iniuria inꝗrere poſſit. opem: uide in fide Io. an. ī t No. verbuꝫ Op. dr̄ hic in regula cum Si quis ſic fecli. eideo referSeruus meus. gꝙꝫ agitur de ꝗs. in mercu TTTT i j

De iniur. ⁊ fa. li. delictū hn̄t locū ī mādāte vigore extēſiōis ne delictū remaneat īpunitū. a ¶ Neceſſitate ciuili. no. ad tituluꝫ. sͣ. ad. l. acquil. ⁊ vide hic que no. per Ange. ⁊ qd̓ no. bar. in. l. i.§. diuus. de ſiccar. ADDE ꝙ ſtante ſtatuto ꝙ homicida decapitetur ita ꝙ ſtatim moriat̉ ꝙ b ¶ De neceſſitate imperauit. Adde no. ꝑ Bar. in. l. iii.§. ſi ꝓcura. qd̓ ꝗf mandans non decapitabitur: ita cōſuluit bal. cōſilio lii. tertio. li. Medio qꝫ iur. ⁊ in. l. ſi is ꝗ ꝓ emptore. in. xxiii. col. sͣ. de vſuca. ⁊ bal. in. l. i. in vlti. lani vbi eſt tale ſtatutum col. C. de ſen. ⁊ bal. in dicta. l. iii.§. ſi ꝓcur. qd̓ ꝗſqꝫ iur. ⁊ bal. in. l. nō iō mi d ¶ Quero vtrū. vide tex. in. d. l. certe.§. i. de preca. ꝑ ang. clare ī tracta nus. C. d̓ ac tu maleficio cuſa. in. vii. rū ī glo. ī. v̓. .q. ⁊ vide oī ſemproniuꝫ dāno dato. cōtra in actiōe iniuriaꝝ nō venit dāuit per ꝓcuratorē. cum.n. mandatū de īpetranno bar. in. l. mādatorē: ⁊ ni extimatio: vt. l. item apud labeo.§. ſi ꝗs ſeruo do ſit licitum ille ꝓcurator de neceſſitateᵇ īpetra diuuſ.§. ſcri vide. jͣ. d̓ ad .sͣ. e. ſo. ītellige hic ī fine ꝙ agit̉. l. acꝗl. ¶ Vltīo uit: ⁊ ſic dn̄s uere īpetrauit: ⁊ eſt caſus. sͣ. de adbere. de fal. ulte. in. l. hec ⁊ vide bal. ſcias ꝙ ꝗdaꝫ dicūt ꝙ hic eſt caſus ꝯtra glo. quē mi. tu. l. ita aūt.§. geſſiſſe. ꝑ hoc dicebaꝫ in. q. de verba. ⁊ adī. l. ſi familia de q̄ dixi ī. l. habuiſtis in. l. nō ſolū. in pͥn. sͣ. e. vbi dicit ꝙ ille facto. aſſiſij ſtatutū dicebat ſi ꝗs ꝓducerit excep in aliquibuſ nō ſolū ī.§. ꝗ fieri facit non tenet̉ cornelia: ſed tenet̉ p̄toria tionē aliquā cōtra inſtr̄m cōfeſſionatū: nec ꝓbalectu. sͣ. d̓ iu ſi mandato: qd̓ videt̉ cōtra hanc. l. in eo ꝙ dicit ꝙ agit̉ īquā uerit puniat̉ in tm̄. mō quidā ꝓduxit exceptiōeꝫ riſdi. om. iu. qꝛ hic debe⁊ Ange. hic tum iudici videbit̉. ⁊ ſic ē ex. l. cor. vt. l. cōſti. ī fi. bam ponere cōtra inſtr̄m ꝑ ꝓcuratorē habentē mandatū ad ⁊ bal. bal. in .sͣ. e. ſed q̄ro .jͣ. e. ſi eniꝫ ageret̉ pretoria ageret̉ inquātū pars hoc nec ꝓbauit. dico ꝙ ex ꝟbis ſtatuti dn̄s puni dicta. l. iii.§. pone accuſo extimaret: ut no. in. l. iniuriaꝝ. jͣ. e. ꝟitas ē ꝙ hic turᵉ: ꝗa uere dn̄s ꝓduxit: ꝗa ꝓcurator tāꝙͣ īſtru ſi ꝓcur. ⁊ ibi te ꝙ me a agit̉ pretoria. qd̓ apparet: ꝗa hic agit dn̄s nō in ange. ⁊ paumētum hoc fecit de neceſſitate.ſ. ciuili: nec tunc poſſeſſiōe de de ca. ⁊ dicit ieciſti ⁊ ī ueiuriaꝫ paſſus in ſe: ut. l. lex cor.§. illud. sͣ. e. ad id debet īſpiciutrū uerba ſtatuti loquātur in ꝑſoBal. ꝑ illuꝫ ritate eiici quod dr̄ ꝙ tunc deberet agi inquātū pars extinam uel in rē: ſed ſi mandatū nō eſſet licitū: ⁊ iō tex. in autē. feciſti an ſuf maret. dicā. jͣ. e. l. iniuriaꝝ. ¶ Quero circa hāc. l. ille ꝑ quē ꝗs fecit: nō fecit hoc de neceſſitate na eo. decurſuꝫ ficiat. dic̄ in vtꝝ ille ꝗ mandat aliꝗd fieri ſecuto facto dicat̉ C. de dona. ture: ꝗa libeꝝ habet arbitriuꝫ: nec ex neceſſitate nocē. ꝙ non ante nup. ꝙ quod veruꝫ ipſe vere facere vel dicat̉ facere īterp̄tatiue: vide legali: ꝗa rei turpis nullum eſt mandatū: tūc ille illud dicitur eſt ſi dico ꝙ tur ꝙ vere faciat: ſicut ille ꝗ aliquē ꝑcutit cū piꝗ mādat nō facit uere ſed īterpretatiue: ita loꝗ fieri in ꝑſoꝑ te feciſti. la vel ſagitta vere ꝑcutit: vt. l. item mela. in prin. tur. l. i.§. deieciſſe. de vi ⁊ vi ar. ⁊ sͣ. de his que ī na mea qd̓ ſecus ſi ſimfit meo noīe .sͣ. ad. l. acꝗl. qd̓ apparet ꝗa tenet̉ directa. l. acꝗl. pliciter. ẜm frau. cre. l. ſi pr̄. ⁊. d. l. ſi obſtetrix. sͣ. ad. l. acꝗl. ⁊ c ¶ Dn̄s pu Io. mona. ꝗ vt ibi. ita eadem rōne ille qui te ꝑ aliū ꝑcutit veoēs. ll. que hoc dicūt debēt ītelligi ẜm modū p̄nit̉. limita tn̄ ita no. in. c. re percutit. ꝓ hoc vr̄ tex. sͣ. de vi ⁊ vi ar. l. i.§. qd̓ dictum. Nō ob. c. mulieres. extra de ſen. excom. hoc eſſe ueꝝ ꝗ per aliuꝫ. igit̉. ibi ceterum: ſi iuſſit ipſe vi deiecit ⁊cͣ. lꝫ gl. vi ubi dicit ꝙ uere facit. dicūt ꝗdam canoniſte ve niſi lex vel de reg. iu. li. ſtatutū dice deat̉ illum tex. deſtruere. ꝓ hoc. sͣ. de manu. vin .vi. vbi oīo re facit.ſ. quātum ad peccatū. uult dicere ꝗa caret ꝗcūqꝫ ꝑ videas: ⁊ vi dic. l. pr̄ in fi. ibi ceteꝝ ipſe manumittit. ꝓ hoc in noniſte magis cōſiderāt aīum ꝙͣ actum ſed nos ſe ſeu ꝑſona de oīno bal. .l. ſi ꝗs id qd̓ circa fi. sͣ. de iur. om. iu. expreſſe exͣ magis actum ꝙͣ aīum: ut no. ꝑ Dy. in. c. peccaliter oppoſu in. c. i.§. iniu de ſen. excō. c. mulieres. In cōtrariuꝫ facit. sͣ. de erit ⁊c̄. quia tum. extra de regu. iu. li. vi. ⁊ ideo ꝙͣtū ad pecca ria in fi. de tunc non cō vi ⁊ vi ar. l. i.§. deieciſſe. ibi facere uidetur. ⁊. l. ſi pa. iura. fir. tū mortale in foro cōſcientie ille uere facit: quia prehenditur ⁊ vide bal. pr̄. sͣ. de his que in frau. cre. ⁊ ibi no. exp̄ſſum. sͣ. cōſiſtit in aīo. ſed reſpectu actus quē nos īſpici faciēs ꝑ alide pa. cōſtā. ad. l. acꝗl. l. item ſi obſtetrix. in prin. ⁊.§. i. vbi ilmus uere nō facit. ¶ Quero utrumº mādantis ⁊ um. glo. eſt in v. opizono. in cle. i. le qui ꝑ aliū facit nō dr̄ facere ſed dr̄ cām prebe faciētis ſit idem delictū numero. iſtā. q. cōſuluit ni. ⁊ adde in v̓. publice no. ꝑ bal. in re. Quid dicemus. iſtam materiā alias tetigi in dy. ⁊ determinauit ꝙ ſic. Cy. refert in. l. non eo de vita ⁊ ho .l. i. C. d̓ ſer. repetitione. l. ſi is qui ꝓ emptore. sͣ. de vſuca. in minꝰ. C. de accuſa. ⁊ ꝑ. l. i. C. ſi re. uel accu. mor. nei cle. ⁊ no. ſug. ⁊ ī auc̄. .q. illa de fictione trāſlatiua de ꝑſona ad ꝑſonā. fu. mihi vr̄ dicendū ꝙ iſta. q. pōt cōſiderari. pri bal. ī. c. ſi ꝗs ſed nouo iu dixerit. in ti. īmo tn̄ latius ⁊ ītelligibilius dico. ꝗdaꝫ ſunt ac mo ſic utrū ſit idem delictū hoc eſt utrum ex eo re. e. ti. ⁊ ī. l. ſi d̓ ſeu. fue. quicūqꝫ. eo. tus ꝗ nō poſſunt expediri per inſtr̄m ſeparatuꝫ dē delicto teneat̉ mādans ⁊ faciens. ⁊ dico faci cōtrouer. in ti. ⁊ uid̓ bal. ab ipſo corpore: vt adulteriū: tunc ꝗ ꝑ alium fa ens īmediate fieri faciens ꝑꝑ mandatū: ut dixi ter dona. ⁊ in. l. i.§. ne cit ipſe ꝟe n̄ facit. ⁊ hoc uoluit dicere glo. in. d. l. agna. ⁊ bal. .sͣ. e. l. nō ſolum.§. ſi mādato. ſcd̓o modo pōt in aūt. C. de ca in. c. i. in fi. .i.§. quoti. sͣ. de vi ⁊ vi ar. C. de cad. tol. l. i.§. ne telligi utꝝ ſit idē delictū numero hoc eſt utꝝ ſit du. to. ⁊ bal. prin. in ti. ꝗ in. l. ſi famiaūt. interp̄tatiue bene pōt cōmitti ꝑ aliuꝫ: ut ibi eadē obligatio: ⁊ ad hoc rn̄. ꝙ n̄. nā tot ſunt ob bus mo. ſeu. lia. sͣ. de iur̄. dixi. idem̄ dico in falſo teſtimonio. cum.n. requi ligationes quot ſunt ꝑſone delinquentiū: ut. l. ſi amit. ⁊ in. c. om. iudi. et .i.§. iniuria. rat actum ꝑſone teſtificātis nō pōt ꝓprie cōmitplures. jͣ. e. ⁊. l. ſi id qd̓.§. fi. cuꝫ. l. ſe. sͣ. de iu. om. no. in. l. non de pa. iura. ti ꝑ alium eadē rōne. q̄dam ſunt facta q̄ poſſunt iu. cū ſi. tertio pōt ītelligi utꝝ ſit idem delictuꝫ eo minꝰ. C. fir. ⁊ ꝑ bar. de ꝓcur. An explicari ꝑ inſtr̄m ſeparatū a corpore: ut ꝑcuſſio hoc eſt utꝝ eadē accuſatione: uel actione puniā ī. l. ꝑ hāc. C. aūt ſtatutuꝫ homicidiū ⁊ ſi. q̄ poſſunt ꝑpetrari ſagitta uel la de ero. mili. tur. ⁊ hic eſt aduertendū. aut loꝗmur in caſibus ꝯcedens pa anno. li. xii. pide emiſſo. ⁊ hic aduerte. qn̄qꝫ illud īſtr̄m quo in ꝗbus ille ꝗ mādat fieri uere facit: ⁊ tunc ſine cem fieri ꝑbene fac̄ tex. mediāte talis actus ꝑpetrat̉ agit de neceſſitate cuſſori veri. dubio eadē. l. punit̉ nō attento utꝝ ꝟba ſint ſcri in. l. i.§. ne ficet̉ in mānec pōt nō agere: ⁊ tūc ꝗ facit mediāte tali īſtr̄o pta in rē uel in ꝑſonam. aut loꝗmur in caſibꝰ in aūt. ī v̓. ſuis dante: vide uere facit. ita loquit̉. l. item mela. in prin. sͣ. ad. l. manibuſ. C. ꝗbus ille ꝗ mādat fieri nō facit uere: ⁊ tūc diſtin no. ꝑ bal. in de cadu. tol. acꝗl. qn̄qꝫ illud inſtr̄m quo mediāte ꝑpetratur gue. aut uerba ſunt ſcripta in rem aut in ꝑſonā. .i. trāfigere ꝓ hoc ſacit actus agit in ꝟtuteᵉ libertatis ſue: ut ſi mādo ho ī fi. C. d̓ trāſ ut. l. hec uerba. de adul. ⁊. l. iij. in fi. sͣ. qd̓ vi aut quod no. io. ac. iſtis etiaꝫ mini hn̄ti intellectū ꝑcutias uel occidas talem: clam. ⁊ sͣ. de acꝗ. her. l. ſi ſeruum.§. admonere. an. ī. c. ſicut adde qd̓ no. tūc ille libere occidit merito ip̄e ꝟe facit: ſꝫ ego dignum. de ¶ Quero utꝝ ille ꝗ mandat fieri teneat̉: ut pͥnBal. in. l. ac homi. vbi di ꝗ mādo dicor p̄bere cām: ꝗa mandatū meū nō cipalis uel ut p̄ſtans opē. hanc. q. tangit Cy. in cuſationes. cit ꝙ ſi ſtatu eſt cā neceſſaria illius actus. ita loꝗtur. d. l. item qd̓ me. cā. ꝓ .l. nō eo minus. C. de accu. finaliter nil eſt dcm̄. tū punit ho cuius ītelleſi obſtetrix. ⁊ multe alie. ll. sͣ. ad. l. acꝗl. mō ad ꝓmicidiuꝫ ſanam faciēs eſt principalis. mādans tenet̉ ut mā ctu vide eti ctuꝫ manibꝰ poſitū qn̄ ego mādo tibi aliꝗd qd̓ poſſit ſuſcepdans. p̄ſtans opē tenet̉ ut p̄ſtans opē. ⁊ oīa iſta am bal. ī. c. ſuis nō puni tum mandatū: tu hēs neceſſe facere neceſſitate ſunt diſtincta ⁊ ſeparata: ut dixi tibi in. l. nō ſo. .i. in.§. ſi ve tur mādans ciuili: quia es obligatus ad hoc: utputa ſi māda ro. de pa. iu lū.§. ſi mādato. sͣ. eo. Et aduerte ꝗa obligatiobene ſac̄ texra. fir. ⁊ Lutur tibi aliꝗd qd̓ eſt honeſtū: uel ſi dn̄s mandat de pe. di. i. nes ꝗbus iſti tenent̉ q̄libet ꝑ ſe ē pͥncipalis: nec do. in. l. ſi ꝗs in. c. pericuſeruo aliquid qd̓ nō cadet ī graue delictū: ⁊ tūc obligatio accedit obligationi lꝫ ſcm̄ accedat fain graui.§. loſe. ⁊ dicit ille uere facit cuius mādato fit. qn̄qꝫ inſtr̄ꝫ quo cto. quod dic ut. l. qui ſeruo.§. i. sͣ. de fur. ¶ Sꝫ ſi maritꝰ. sͣ. bar. in. l. quē mediante agit de neceſſitate agit. dico neceſſitaad ſil. ⁊ Cy. admodū. C. quid de eo qui p̄ſtat opem an uideatur uere fain. l. ii. circa de agri. ⁊ cē te ciuiliª: hic eſt caſus in. l. pater ī fi. sͣ. de manu. cere. dic ut dixi in. l. is qui opem. sͣ. de fur. vlti. q. C. vn̄ ſi. li. xi. ꝙ ſta vindi. ⁊ sͣ. qd̓ quiſqꝫ iur. l. iij.§. ſi ꝓcurator. lꝫ. n̄ vi. ⁊ dixi pꝰ tuta punien 4 ¶ No ꝗ Quedam iniuri ca iſpicimus ꝟba illius edicti loquātur in ꝑſonam qd̓ quiſqꝫ bar. in. l. cuꝫ tia facienteꝫ iur. ſtatuerit ⁊cͣ. tn̄ habet locum in eo qui īpetra fūdꝰ. de vi ⁊ ꝑſonam facientis iniuriam. vi ar. ⁊ bar.

Vvij De iniurijs ⁊ famo. libel. 1 47 n. l. vt uim. de iuſti. ⁊ iu. vide bal. in auc̄. ad offm̄ in fi. C. cōi diui. ⁊ vide e ¶ Pōt agere. l. in ꝓuinciali.§. ſi ego de ope. no. nun. ⁊ Imo. in. c. fi. ex bal. in auc̄. habita. in. vii. col. C. ne filiꝰ ꝓ pa. ꝑ tex. in. l. qd̓ ſepe. in.§. ſi ꝗs tra de ꝓba. ⁊ facit tex. in. l. cum clericis. circa medium. C. de ep̄i. ⁊ cle. aīo. de ꝯͣhē. ep. ⁊ uide in. l. graccus. C. de adulte. ⁊ ibi bal. ad materiā viUm ꝗ nocentē. vide de hoc ꝑ cy. in. l. iii. de lib. ⁊ poſthu. ⁊ hoſti. in de bar. in. l. verū. sͣ. de parici. et bal. in. l. fi. in prin. C. ſi a nō cōpe. iudi. et ſūma de iniur.§. ꝯͣ nos. ⁊ ꝑ cano. in. c. accedēs. de pur. ca. ꝑ Oldra. bal. in. l. ꝑemptorias. in. v. col. C. de ſen. reſcin. nō poſ. plene cōſilio. liii. incip. cōſueuit dubitari. ꝑ azo. in ſūma. C. de infa. a ¶ Si ante ⁊ uide Bal. iudicē. No. in. l. cōſti. C. mirabilē tex. ¶ Op. ꝙ quāin pͥn. ī. iiii. remitti: ⁊ uide circa hunc.§. qd̓ no. ꝑ glo. sͣ. de ꝙ īſtigās iu Cum ſeruus. ttas ſola ſit in op. ⁊ qn̄ poſ pac. l. in ꝑſonā. ⁊ ꝑ īno. extra de ſen. excō. c. non dicē ut iniu ſit īpune in obligatione. noxe deditio ſit in ſolutione: vt sͣ. riātē ſibi tor dubiū. ¶ Uenio ad ver. īterdū. no. ꝙ qn̄ pater iuria dici: ui qͥat. ex hoc de re iudi. l. miles.§. cum decē. ergo nō ē in ptāeſt vilis ꝑſona nō ꝑmittit̉ ei ꝙ remittat iniuriaꝫ de remiſſiue uidet̉ remite dn̄i eum tradere ꝟberandū. ſo. dicit glo. hoc ꝑ alex. ī. l. fi. filij. ꝑ hoc ego dicebā in. l. ij. s. de vul. ⁊ pupil. ī ſiſſe iniuriaꝫ qd̓ ꝗſqꝫ iueſt uerū actore poſtulāte. alibi hēs glo. q̄ īdiſtin materia ſubſtitutionis pupillaris. ꝙ qn̄ pater ē facit. l. inter riſ. ⁊ ꝗd ſi cte tenet ꝙ in qͣlibet actione noxali ſit in ptāte dū.§. ꝗ furē vilis non pōt filio pupillariter ſubſtituere. ſicut dico tu es ꝑ .sͣ. de fur. et dn̄i tradere ſeruū verberandū: ut liberet̉ a. noxe enim ei aufert̉ adminiſtratio bonoꝝ filij in uita: iurus. ꝑ anvide bal. et deditiōe. ita no. sͣ. de mino. l. ꝙ ſi minor.§. ſi ſer ge. in. l. iii. d̓ ita ī morte: vt hic ⁊. l. fi. C. de ſen. paſ. ¶ Uenio doc. in. l. ab li. ⁊ poſthu. uus. Sed azo in ſūma. C. e. ti. dicit ⁊ meliꝰ ꝙ in ad ꝟ. ſi pater. dr̄ hic ꝙ tranſfert̉ iudiciū de ꝑſo hoſtibꝰ.§. i. ⁊ q̄ no. bar. qͣlibet actione noxali q̄ ꝓſeꝗtur vindictā dn̄s hꝫ .sͣ. ſo. ma. na patris in filiū. Quero an ſuꝑ eadē īſtantia de ⁊ ange. in. l. b ¶ Filioſa. eam ptātem de qͣ hic dr̄.ſ. tradere euꝫ ꝟberādū beat ꝓcedi. glo. determinat ꝙ ſic: ut. l. tā ex ꝯtra que oīa de qꝛ pōt remit uel dare eum ꝓ noxa. ⁊ hoc vult iſte tex. dū dicit ꝓcura. sͣ. et ctibus sͣ. de iudi. ⁊. l. i.§. uideamus. de rei vxo. tere. hoc veno. guil. de ſed in arbitrio dn̄i ⁊cͣ. ſi enim reꝗreret̉ ꝙ actor rū niſi iniuac. ⁊ bene dicit ꝑ hūc tex. ⁊. l. ſciendū. sͣ. de ac. ⁊ cu. ⁊ pau. de ria fuiſſet fa hoc peteret nō eſſet in dn̄i arbitrio. in alijs uero obli. ¶ Uenio ad fi. glo. ītelligit hūc tex. qn̄ fili ca. ⁊ Bal. ⁊ cta a ꝑſona noxalibus actionibꝰ q̄ nō ꝓſequunt̉ vindictaꝫ ſꝫ ange. in. l. fi. us fuit emācipātꝰ poſt iniuriā ſibi fcāꝫ. ¶ Quecōiuncta: ut qd̓ ꝗſqꝫ iur. rem familiarē nō hꝫ dn̄s illā ptāteꝫ: ſed dꝫ ſolue ro ꝗdᵉ ſi iniuria erat facta tꝑe quo erat emācipa no. in. l. luci ⁊ oldra. ī. d. re uel dare ꝓ noxa: ut. d. l. miles.§. cuꝫ. x. sͣ. de re ſol. ma. facit tus vtꝝ ex tali iniuria cōpetat actio iniuriaꝝ pa cōſi. andre. quod legi. ⁊ iudi. ⁊ ſic glo. q̄ eſt in. d. l. ꝙ ſi minor.§. ſi ſeruꝰ: tri. glo. uidet̉ ꝙ ſic. īſti. e.§. patimur. cy. hoc tra de ſeruia. in no. in. l. papi nō bene dicit. hēs ergo notare īter actiōes que c. i.§. p̄terea ctat in. l. ſi nō cōuitij. C. e. in. iiij. q. nianus de ī que fuerit p̄ dant̉ ex facto ſerui noxaliter ad vindictā ⁊ aliaꝫ Ex.§. ſequenti. oſ. te. ⁊ imo. ma cā bene. noxaleꝫ duas differētias. prima eſt illa de qͣ mō in. d. l. luciuſ ¶ Procurator oīum bonoꝝ pōt agere: licet in amit. ꝑ cy. ⁊ in fi. ⁊ ibi lu dixi. ſcd̓a dr̄ia eſt: ꝗa in alijs noxalibꝰ abn̄te dn̄o mādato nō ſit dictum. pe. ⁊ alios. ī do. in v̓. op. .l. ſi nō cōui ꝑuenitur ad primum ⁊ ẜm decretum: ut. d. l. ij. No. tex. ꝓ ponit̉ ꝙ nō tii. C. e. glo. Procuratorem. curator aut .sͣ. ſi ex noxali cā aga. in ea vero que ꝓſeꝗtur vin poſſit pater et. q. i. in pri dictam abn̄te dn̄o peruenit̉ ad diffinitiuā ſnīaꝫ remittere in ⁊cͣ. No. ꝙ ꝓcurator oīum bonoꝝ pōt agereᵉ lꝫ ī mis ꝑ ab. et p̄iudiciū. ad ut. l. ſed eſt qōnis.§. ſi atrocem. sͣ. e. alios. in. c. mandato nō ſit dcm̄ ad agendum ⁊ defendende gl. ⁊ bar. cuꝫ te. de re Ex.§. ſequenti. dum ⁊cͣ. ut hic ⁊. l. iij.§. i. sͣ. iudi. ſol. ⁊ de hoc ē ꝑ illū tex. in iudi. ¶ Iudex vir bonus dr̄: ⁊ an valeat cōſuetudo .l. ꝑſonaꝫ. sͣ. caſus extra de ꝓcu. c. ꝗ generaliter. li. vj. facit. sͣ. ADDE poſt de pac. ⁊ no. piſana ꝙ offendēs ponat ſe in manibus offenſi. de ꝓcura. l. ꝗ ꝓprio.§. fi. ⁊. l. nam ⁊ nocere. sͣ. de cōſilium olInno. in. c. Et an ſi offenſus excedat modum in vindicādo dra. Pe. de pac. ⁊ per Inno. extra de fideiuſ. c. fi. circa pͥn. nō dubiū. d̓ ancha. conſi poſſit puniri. mag. glo. de hoc in ſpec. ti. de ꝓcura.§. i. ꝟ. pe. ſen. excō. ubi lio. ccxxvi. ⁊ ꝗd in tutore No. ꝙ iudex dr̄ bonꝰ Ex.§. ſequenti. Ro. cōſilio Pretor Alt. vir ut hic. ⁊. l. cōtinuiꝰ ⁊ curatore ¶ Cum aduocatus eſt diu abfuturus alius eſt .xcvi. an poſſint re .§. cum ita. sͣ. de ver. obli. ⁊ no. in. l. ſi ſocietateꝫ g ¶ Si iniu q̄rendus nō danda dilatio. mittere iniu ria. uide no. .§. arbitroꝝ sͣ. ꝓ ſo. ⁊ eſt iſte.§. in ar. cōſuetudo riā ſcām put Tene menti: uos ſcitis ꝑ bal. in. d. Quod aul ꝙ ꝑꝑ abſentiā aduoca pillo: vide eſt piſis ꝙ ille qui facit alicui iniuriam ponat ſe .l. ſi quis nō bal. in. l. pain manibus iniuriati vt de eo ſūmat vindictā ēt ti dat̉ dilatio parti: ut. l. ait p̄tor.§. fi. sͣ. ex ꝗ. cā dicam rape ctuꝫ curato re. in. i. col. in ꝑſonam. q̄ cōſuetudo lꝫ nō valeat de iure: ut ma. hoc aūt ītellige ſi aduocatus eſt reuerſurus riſ. C. d̓ pac. .C. de ep̄i. ⁊ .l. i.§. uſqꝫ adeo. sͣ. e. tn̄ poſito ꝙ ualeat ſi ille ex ⁊ in. l. p̄ſes de ꝓximo: ut hic. ſecus ſi eſſet lōgo tēpore abfu cle. et in. l. .C. de tranſ cedit modum in vindicando pōt puniri: ꝗa arturus: tunc deberet ſibi alium aduocatū querediuus. jͣ. de ac. vbi ēt po bitrio boni viri dꝫ hoc facere. ar. huius tex. ficca. re. ar. huius tex. pro hoc. jͣ. de excuſa. mu. l. pe.§ nit an abbat fi. Demum no. tex. ibi. ad cuius inꝗt offm̄ ⁊c̄. ⁊ ī Format cuꝫ capitulo Si ante iudicem. dꝝe. talē. ꝗ poſſit remit uer. idē iul. no. ibi oībus enim qui ⁊cͣ. tere iniuriā. hic feciſti mihi furtū demū poſuiſti te in manib Ex. l. ſequenti. c ¶ Quero meis ⁊ mihi rem reſtituiſti an ꝑ hoc tollat̉ actio ¶ Proferens verba que reipublice manifeſtaquid adde furti in duplum uel quadruplū. certe nō: ut. l. ꝙ ri nō expediunt tenet̉ actione iniuriaꝝ. Bal. in. l. ex facto.§. ſi ꝗſ ea mente. sͣ. de fur. Nec ob. l. iſta. ꝗa hec actio ꝓ rogatus ad Um qui nocenteꝫ. ſeꝗtur vindictam. illa ꝓſeꝗtur rem familiarem. trebel. sͣ. Ex.§. ſequenti. ¶ No. rōneꝫ huiꝰ tex. ⁊ ꝑ hoc dicūt doc. d ¶ Procu ¶ Pater an poſſit remittere iniuriā ſcām filio ratorem. ad ꝙ ſi nō expediret reipublice talia q̄ per iniuriaꝫ iſtum tex. ui ⁊ qn̄ poſſit. Et qn̄ tranſfert̉ iudiciū de ꝑſona pa dicunt̉ manifeſtari deberet proferēs talia ꝟba de bal. in. l. tris in filiū poſſit ꝓcedi ex eadē īſtātia: ⁊ an poſ puniri. ꝟbi gr̄a. aliꝗs dixit tibi: tu es cecus uel eos. C. de ac ſit pater remittere iniuriā factā filio emācipato. claudus: tunc teneret̉ actione iniuriaꝝ: quia rei cuſa. in. xii. col. in. q. an In primo dicto hēs ꝙ furiopu. nō ītereſt. ¶ Sed ꝗd ſi dixit alicui tu fuiſti F llloſa. ſus habet̉ loco abn̄tis. ꝯtra. sͣ. reꝗratur ſpe mitriatus pro falſo uel es ſpurius: certe puto ꝙ ciale mādade ꝓcur. l. ij.§. i. ſol. ut ibi. ⁊. l. ij.§. uolūtate. sͣ. ſo ſi eſt ueꝝ nō teneat̉: ꝗa ītereſt reipu. ꝙ īfamia il tuꝫ in crimi lu. ma. ¶ Uenio ad uer. plane. no. ex iſto ver. ꝙ nalibus: ⁊ in lius manifeſtet̉ ne admittat̉ ad teſtimoniū. Itē .l. ſeruuꝫ.§. pater pōt remittereᵇ iniuriā ſcām filio. qd̓ no. ꝑꝑ ne ſpuriꝰ admittat̉ ad dignitates quaꝝ nō ē capublice. ff. d̓ ſtatuta huius ciuitatis q̄ minuūt penā ꝓpter pa pax. circa hoc uide cy. C. e. l. ſi n̄ cōuitij. ī. viij. q. procura. cem ſeu cōcordiā. ¶ Op. ꝙ pater nō poſſit reQn̄ iniuria cōfert̉ ī aliSi iniuria. queꝫ pͥncipaliter īſpicit̉ mittere ī preiudiciū filij: ut. l. i. C. de bo. ma. ſo. ibi ideo: ꝗa magis uidet̉ iniuriā pati pater ꝙͣ fipotius ueritas ꝙͣ opi. at cum īfertur in aliquem lius: ut. l. iſti ꝗdem. sͣ. qd̓ me. cau. ¶ Item op. sͣ. per ꝯn̄tiā īſpicitur potius opīo ꝙͣ ueritas. h. d. de inof. te. l. papi. in prin. ſo. ibi erat iniuria ſoli ¶ Op. jͣ. proxi.§. ſo. hētis in ſūmario. ¶ Item filio q̄ nō trāſibat ad pr̄em: ideo ꝑ pr̄em nō pōt op. de. l. illud.§. fi. sͣ. e. ſo. ibi nō hēbat aīum īfeTTTT iij

De iniur. ⁊ fa. li. Niurēdi iniuriā alicui: hic ſic. ¶ Itē op. sͣ. ex. q. ca. tatione rei creſcit extimatio futura: ſꝫ hic ex aug riarū. in poſ. ea. l. fulciniꝰ.§. ſi aduer. glo. nō ſol. ſo. ibi mētatione dignitatis nō creſcit extimatio iniuſcd̓o quer o. latitatio nō erat frauduloſa cōtra illas ꝑſonas rie iam facte. Ex. l. ſequenti. No. formaꝫ libellandi in qͣs fraudare nolebat: ſed hic erat animus iniuri ¶ In pro iuxta. actione iniu ᵇ ¶ Opp. jͣ. de ſepul. andi ꝯtra eum cui fecit iniuriā. ¶ Itē op. C. de riaꝝ: vide ſa s I ſtatua. vio. l. ij. So. ibi erat ī I ſtahere. īſti. l. ſi pater. glo. nō ſol. tu dic. lꝫ ibi teſtali. in. l. ſi non tua ad tor errauerat heres īſtitutus nullū paſſus eſt dā cōuitii. C. e. monumēto hic iuxta monumentuꝫ: ⁊ ſic de bar. in. d. ⁊ ꝗd in parnum. vn̄ ꝯtra teſtatoris ꝓpoſitū agere nō pōt. ponit̉ in ꝓ iuxta. ⁊ ſic no. ꝙ cā euitāde cōtrarie§. ille caſus. tialibꝰ iniuhic uero lꝫ īferēs iniuriā errauerit tn̄ iniuriatus tatis in ponit̉ ꝓ iuxta. ⁊ ideo facit ad cōcordiaꝫ ſte ſe iniuriā paſſus eſt dānum ⁊ iniuriā: ⁊ ideo agit ne alteteſtium quoꝝ vnus dixit hoc fuit in hoſtio. ali tibus nūꝗd rius error ſit ſibi dānoſus. ¶ Itē op. de. l. ſi per teneant̉ ad dixit iuxta hoſtiuꝫ. de hoc dixi in. l. gallus.§. ille reſtōneꝫ dāerrorē. sͣ. de iur. om. iu. ſo. glo. ibi loꝗtur in actu caſus sͣ. de libe. ⁊ poſthu. norū ⁊ extiin quo reꝗritur cōſenſus duoꝝ hic n̄. ¶ Uenio Ex. l. ſequenti. mationis in ad.§. at cum aliꝗs. ⁊ op. de. l. item apud labeo¶ An actio iniuriaꝝ poſſit cedi: ⁊ an qd̓ non eſt iurie. dic ꝙ ſic: vt extra nē.§. īterdum. sͣ. e. dicit gl. aliud in ſeruo: vt ibi. trāſmiſſibile ſit ceſſibile. de iniur. ī. c. aliud in filio: vt hic. nā in ſeruo loꝗtur ꝙ ꝗs ſci ¶ Op. ꝙ ſit ī vlti. ꝑ imo. Niuriarum. bonis nr̄iſ: ꝗa at cuiꝰ ſeruus ſit: qd̓ eſt ueꝝ ſi dn̄s uult agere tā ⁊ bal. ī. c. i.§. ꝙͣ ſibi ſit facta iniuria. ⁊ eſt rō: ꝗa ad hoc vt cōeam exercemus ꝑ ꝓcuratorē: ut. sͣ. e. l. ſꝫ iniuria. de pa. iur. fir. ⁊ petat dn̄o actio ſuo noīe oportet ꝙ ad iniuriaꝫ ſi vnius.§. idem ait ⁊ ſi nepoti. ſolu. quātum ad de libello vi dn̄i ſeruus ſit pulſatꝰ: ut. sͣ. e. l. item apud labeo trāſmiſſionē nō eſt in bonis noſtris: quātum ad de ſpec. ī ti. nē.§. ſi ꝗs fecerit. ſed ſi iniuria fiat filio uel uxo alia ſic. ⁊ ſic actio iniuriaꝝ pōt cedi vt hic no. et de iniur.§. ī ri ēt ſi nō fiat ad iniuriā patris vel uiri: patri ⁊ ui Niu no. in. l.ᵉ ſi nomē. sͣ. de here. vel ac. ven. ⁊. l. vl. C. iuria. no. inriarū. ro cōpetit actio ſuo noīe. ſti. de iniur. de her. uel ac. vē. ꝑ glo. ⁊ ēt ibi Cy. tāgit. ¶ Sꝫ ⁊ no. ī. l. E in pͥn. Et ad Ex. l. ſequenti. op. illud qd̓ nō eſt traſmiſſibile non eſt ceſſibile: no. ꝑ cy. ī. l. dcm̄ bal. vi¶ Qualiter fiat extimatio iniurie: ⁊ an actor de ut. l. ſi ex pluribus. sͣ. de admi. tu. ſed actio iniu fi. C. de her. de qd̓ ſcripſi vel ac. vēdi. beat ſe referre ad dānum. Et an certa quātitas poſt bar. ī. l. riarū nō eſt trāſmiſſibilis: ergo nō eſt ceſſibilis. ſed an ꝓ iniu .i. ⁊. ii. de in debeat exprimi in libello iniuriaꝝ. ſo. l. cōtraria loꝗtur in eo qd̓ nō eſt trāſmiſſibile ria illata ab cen. rui. ⁊ Facit hec. l. ad ſimpliciter: ſed hic loꝗtur in eo quod ſit trāſmiſ bati agat ſuc nau. et do. Niuriarū. ⁊qͣ dixti in. l.i. j. ſibile per cōteſtationem. ceſſor: vide cy. in. l. ſi nō bal. in. l. fi.§ cōuitii. C. e. de penis. Itē facit ꝙ in libello debeat īEx. l. ſequenti. .i. C. de bo. ꝗ dicit ꝙ dꝫ ¶ Qui magiſtratus poſſint cōueniri. ſeri tēpus facte iniurie. dixi de hoc in. l. p̄tor edi que lib. vbi dici in libel. xit. in prin. sͣ. e. ¶ Quero qͣliter fiet iſta eſtimaoīo videbiſ: lo ꝙ v̓ba ꝓj Ec magiſtratus. tio iniurie. glo. dicit ꝙ aut agit̉ p̄toria ⁊ ſit eſtivide gl. īſti. lata fuerunt de ac. in pͥn. aīo iniurian matio ꝑ iuramentū actoris. aut agit̉. l. cor. ⁊ ſit ¶ Op. C. ad. l. iul. repe. l. iubemus. So. in ver. debe di. ange. di eſtimatio officio iudicis: ut. l. cōſtōnibus.§. fi. jͣ. ꝗdam ſunt magiſtratus ſola dignitate ſine adtur. in ver. cit ꝙ et fine .e. Iſtā opi. tꝫ gl. in. l. lex cor. in prin. sͣ. e. ⁊ īſti. e. miniſtratione: ut ꝗdam ꝗ vocant̉ comites mariteꝫ op. de. l. illo valet ſi .§. pena. idem̄ tenet Roſ. ⁊ cy. in. l. ſi nō cōuitiſ iniuriarū. chiones ⁊ ſi. ⁊ iſti ſine dubio pn̄t cōueniri: ut. l. nō opponat̉ ADDE. Io. .l. fi. C. d̓ an C. e. in. x. q. Cōtra hoc vr̄ expreſſe. sͣ. e. l. ſꝫ ſi vnꝰ .ij. C. vbi ſena. uel cla. ꝗdam ſunt hn̄tes dignita an. ī ti. d̓ ac. na. except. ꝓ .§. ſeruus meus: ubi agit̉ p̄toria: ⁊ tn̄ eſtimat̉ iu tē cum adminiſtratione: iſti ſi ꝗdē delinquūt in et peti. in.§. quo ſacit qd̓ dicis offō. ſo. illi qui volūt ſuſtinere hanc opi. di offō pn̄t cōueniri: vt. l. iubemꝰ. C. ad. l. iul. repe. no. bar. in. l. iuxta v̓. vtꝝ cunt ꝙ in pretorijs eſtimat̉ iniuria ꝑ iuramentū nec exēpluꝫ ⁊ in auc. vt diffe. iu.§. ſi tn̄. ⁊ in auc. vt iudi. ſine agēs. ubi po .C. de fal. ⁊ nit an actio actoris taxatū tn̄ ꝑ iudicē. ſicut dicimus in iuraquoquo ſuf.§. neceſſitate aut nō delinquunt in dixi in. l. i. ſi iniuriarum mēto in litem: ut. l. uideamus. circa fi. sͣ. de in li. ponini offō: ⁊ tūc diſtingue: vt hic. de hoc ꝑ doc. ī. l. ſi p̄ ꝗs teſtamen actio. poſſit iurā. azo in ſūma tn̄ huius ti. uidet̉ dicere ꝙ idē ſes. C. de ep̄i. au. ⁊ pleniꝰ ī. l. ſenatꝰ. sͣ. de of. p̄ſi. idpen to li. eſ. iuſſ. cedi. ſit in pretoria qd̓ in ciuili. ⁊ iſtam opi. putarē vefue. ⁊ ad for Ec ma bici Po mam huius giſtraUod reipublice. ne ꝙx riorem de iure ꝑ. d. l. ſed ſi vnus.§. ſeruus meus libelli. adde tibus. hāc. l. ⁊ ꝑ. l. item apud labeonē.§. quod ait pretor. emplū in ciuitate ī mitriatis ob falſitatē. bal. in. l. ii. ī limita: ut di ¶ Scd̓o queroª retēta illa opi. ꝙ eſtimet̉ iniuria fi. d̓ ſen. q̄ ſi. Ex. l. ſequenti. xi in. l. pars cer. quan. ⁊ ꝑ iuramētum actoris vtrū actor debeat ſe referlitterarū. sͣ. ¶ Simul fieri dr̄ ꝙ ſit ſucceſſiue. ibi ſali. et ꝑ de iudi. re ad dānum: hoc eſt ꝙ dicat potius uoluiſſem ¶ No. tex. ibi: īmo ſali.ī. l. actio eſſe paſſus tm̄ dānum ꝙͣ pati tātam iniuriaꝫ: uel s I plureS. a. COp. de. l. ſi fa ne. C. e. per debet ſe referre ad lucrū vt dicat noluiſſem eſſe ſpec. in ti. de milia. sͣ. de iur. om. iu. So. ītellige hic qn̄ iniuriis. cirlucratus tm̄ ⁊ pati tantā iniuriā. ꝗdam dicūt ꝙ erāt ſerui pluriū dn̄oꝝ. ſi.n. eſſent vnius dn̄i tūc ca prin. nō dꝫ referri ad lucrum ꝑ. l. ſi ſterilis.§. cuꝫ vēdihaberent beneficiū. sͣ. ti. ſi fa. fur. fe. di. qd̓ dic vt ADDE an torē. de ac. emp. ſed nō ob. cū.n. hic agat̉ ꝓpter no. in. d. l. ſi familia. ¶ Ultimo no. tex. ibi dū di in libello inmaleficiū habet̉ rō cuiuſcūqꝫ ītereſſe ēt extrinſe iuriarū reꝗcit: occiderūt ſimul. ꝙ dr̄ fieri ſimul qd̓ ſit ſucceſ ratur locus ci. vnde teneas glo. ¶ Tertio q̄ro vtrum certa ſiue vnum poſt aliud. quod facit ad dicta teſtiū ⁊ tēpus alex. quātitas debeat exprimi in libello cum agat̉ in⁊ ītelligitur actu ſucceſſiue cōtinuato tn̄: ut. l. an cōſilio. ccix. iuriaꝝ. ꝗdam dicūt ꝙ ſic ꝑ iſtū tex. cum glo. ſed tiqua sͣ. ſi pars here. pe. ⁊. C. de teſti. l. teſtiuꝫ: ⁊ glo. habuiſtis contrariā. s. e. l. p̄tor edixit.§. i. in ibi ꝑ Cy. de hoc in. v. q. glo. ſuꝑ v̓. ſortiat̉. breuiter puto ſic dicendū. eo Fiaꝫ. Quero vtꝝ caſu quo dꝫ fieri extimatio ꝑ iudicē nō debet po I quis iniuabeat ad hoc fieri ni certa quātitas in libello: ꝗa pars nō dꝫ poneunū ꝓceſſus tm̄ vel duo: ut ſic ferant̉ due ſnīe. re ꝓ certo illud qd̓ non eſt in ea. ſed ſi extimatio Rn̄deo vr̄ ꝙ due ſnīe. prima in qͣ fiat cōdēnatō dꝫ fieri ab ipſa parte tūc in libello dꝫ poni certa pecuniaria. ſcd̓a in qͣ cōuertat̉ pecuniaria in cor quātitas: ut. l. cōtinuus.§. ꝗ illud: aut illud. sͣ. d̓ poralē: ideo ꝗa ſoluere nō pōt: vel hoc fiat vno uer. ob. ⁊. l. i.§. qd̓ aūt. sͣ. quoꝝ le. ¶ Ultimo viꝓceſſu vt cōdēnetur ī pecunia quā ſi ſoluere nō de glo. q̄ īcipit alias ac. ibi mādati. ſed ibi actio pōt fuſtigetur. pro hoc. C. vnde vi. l. nō ab re. ⁊ dat̉ ad ītereſſe quo variato variat̉ ⁊ actio. hic ue .l. conductores. C. loca. de hoc per cy. C. eo. l. ſi ro agit̉ ad vindictā q̄ nō uariatur ex varietate ꝑ non conuitij. in. xv. ⁊. xvj. q. ſone. Item ibi.§. diui fratres. ſed ibi ex augmēEx. l. ſequenti.

V7 De extraor. cri. 148 Iuus. Et hic habes ꝙ dānatus actione iniuriarū ē īfamis: vt in. l. e ¶ Qui puero. Allegatur iſte.§. per bal. in. l. ſi fugitiui. C. de ſer. fugi. in decuriones. C. de infami. quod eſt veruꝫ ſi fuit atrox. alias nō. c. cū .ii. col. ꝙ delictum non cōſūmatum non punitur. te. de re iudi. ⁊ no. Bal. in. d. l. decuriones. adde bar. in. l. ſi quis in prin. Ub pretextu. collegiū diſſoluere. No. ꝙ ꝓpter mala ſtatuta licitum teſtamenti.§. i. de le. iii. ⁊ in. d. l. ex militari: ubi vide. collegium pōt caſſari. ⁊ hoc dictum ſequitur Bal. in. c. i.§. cōuenE iniuria. q̄ro vtrū. Adde bar. in extraua. ꝗ ſint rebelles: ⁊ vide qͦ ticulam. de pa. iur. fir. vbi ēt dicit ꝙ cogent̉ ēt iſti edere ſua ſtatuta dixi pꝰ Bal. ep̄o. ⁊ ep̄i ꝯͣ in. l. reos in malas cōue .ix. col. ¶ In caſibus in quibus patri nō cōpetit uſutiōes hn̄t iu no. infa. ſo. vt ibi. ¶ Item op. de. l. i. in fi. sͣ. ꝙ ꝗſ fructus nō eſt legitimus auctor minori filio. riſditionem qꝫ iur. dicit glo. ibi in atrocioribus ibi in leuiori ¶ De extra a iure: ut. d. ordinariis Quero que ē rō bus: vel aliter ibi loquitur in eo quod delictum .§. cōuenti. I filii nolo. huius. l. ꝙ pater criminibuſ. nō cōtinet. circa hoc vide Cy. in. d. l. ſi quis ne culā qd̓ no. Rub. ⁊ eius filius cogitur ſatiſdare. dicit glo. dicam rapere. in. ij. oppo. ¶ Item op. de. l. co. ſcd̓m bal. ibi Olli⁊ cum bar. quia pater nullum vſumfructum habet. ⁊ ꝑ hoc gitationis. jͣ. de penis. ſolu. ibi non peruenit ad citahic tranſit toreſ. dico ꝙ in caſibus in quibus patri non competit aliquem actum: ſed hic peruenit ad actum verbal. in. l. i. C. vide in hac vſufructus nō eſt legitimus auctor filio minori. bi. ¶ Ultimo diſtingue: vt doc. diſtinguunt in de monop. materia que ⁊ in. l. colledixi in. l. fi.§. i. sͣ. de uerbo. ob. .d. l. ſi quis nō dicam rapere. C. de ep̄i. ⁊ cleri. dixi in. l. i. in gium. C. de fi. quod ꝗſqꝫ e ¶ Opp. ⁊ uidet̉ ꝙ ꝓ her. inſti. Onſtitutionibus.? Qui puer O. ſtupro mulieris nō ſit iur. ⁊ ēt maIuus. teriam huiꝰ de hoc ver. dic ut dixi in. l. iniuriaꝝ. sͣ. e. pena capitis: vt inſti. eo.§. item lex iulia. ſolu. in ſolu. di .l. hoc eſt de Ex. l. ſequenti. cit gl. tellige ꝙ hic interuenit aliqua violentia īterpel effectu ſiue No. d̓ pena ¶ An valeat reſeruatio quā facit iudex ꝙ nota conatu. bal. lando vel cōducendo eam: uel cōmittendo. ali faciētis abor in. l. ſi fugiti rius poſſit cōficere inſtrumēta cum eum dānat as ſecus: vt ibi ẜm Ia. de are. tū. ⁊ eſt glo. ui. C. de ſer. ¶ Oppo. de. l. ⁊ ſi ſeueriEx. l. ſequenti. .ii. q. v. cōſu fug. ⁊ in. l. INl S. or. ⁊. l. ⁊ ſi poſſidoneū. C. luiſti. ⁊ glo. ¶ Capitanei terrarum poſſunt videre ſtatuta arboribꝰ sͣ. ii. q. i. miſſaſ de his qui no. infa. ſolu. ibi fuit pena mi de vſufru. ī diſciplinatoꝝ: ⁊ ſi viderīt aliquid ꝙ nō ſpectat xi. q. i. c. ſi ꝗs .l. data openuta cauſa cognita hic ſine cauſe cognitiōe. Et ad religionem diſſoluere collegium. nō naturalit ra. C. qui ac ⁊ ī. l. cicero per hoc dicimus ꝙ ſi iudex reſeruauit notario Per hāc. l. cuſa. n̄ poſ.jͣ. de pe. ⁊ ꝑ Ab pretextu. puto ꝙ poius faciendi inſtrumēta ſiꝗdem fecit cauſa coin. xviii. col. bal. in. l. qd̓ vel circa. ⁊ ī gnita ualet: alias ſi ſine cauſe cognitione tūc nō teſtates ⁊ capitanei terraꝝ poſſunt vider̄ dicitur. sͣ. de .l. qui auteꝫ valet. pro hoc in. l. ſi quis. in prin. teſtī.§. miles ſtatuta ⁊ ordinamēta iſtoꝝ diſciplinatorū: ⁊ ſi lib. ⁊ poſtu. operas. de ī .sͣ. de lega. iij. ⁊. l. ex militari. de mili. teſt. C. ⁊ ibi ⁊ adde qd̓ reperierint ibi aliquid quod nō ſpectat ad relifa. ⁊ vide. d. ēt tenetur. l. Ex. l. ſequenti. per Cy. anto. in. c. i. gionem poſſunt illud collegium diſſoluereᶠ. acꝗl. vt ī. l. ī vlt. charta. ¶ Pena adternatiue imponitur cum agit̉ criEx. l. ſequenti. ſi ſeruꝰ.§. ſi de eo ꝗ mit. minaliter actione iniuriarum: ⁊ an quis dicatur ¶ Partus quando dicatur animatus. mulier sͣ. in poſ. cauſa ad. l. acꝗl. vi obligatus cum alicui infertur pena ad vindictā ſ ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ teneat̉. l. pōrei ſeruā. ſpe de plene ī. l. d INAI. po. de parici. q̄ſi ſuū filiuꝫ ī cu. in ti. de publicam. pe. vbi late accu.§. i. v̓. 1j No. quādo agitur terfecerit: ut. l. i. jͣ. ad. l. pōp. de pari. ſol. .C. de ſicca. quid ſi poſt. E iNluj. a criminaliter actiodicit glo.ᵍ aut hoc fuit ſcm̄ anteꝙͣ partus eēt aīa ADDE qua ⁊ ange. in. l. liter puniat̉ ne iniuriarum que eſt pena ⁊ videtis ꝗ tus: ⁊ ꝓcedit hec. l. ⁊. jͣ. ad. l. cor. de ſicca. l. ſi mu i. in fi. quod prebes reci quiſqꝫ iur. ⁊ hec pena ponitur alternatiue ſcd̓m qualititatem lierem. qd̓ ītellige niſi hoc feciſſet ꝑ pecuniā: ꝗa piens. pocu vide Bar. ī perſonarum. ex qua. l. cōiuncta. l. fi. C. e. ¶ No. tūc puniret̉ capite: vt. l. cicero. jͣ. d̓ penis. ſi vero lum: lꝫ nō ſe .l. i.§. diuuſ. ꝙ vbicunqꝫ eſt poſſibile penam corporalem im quatur abor poſt partū aīatum tunc teneret̉. l. pōpo. de pari⁊ in. l. fi. ff. d̓ tus. barba. poni nō admittitur ꝓcurator. ¶ Quero vtruꝫ cidijs: ut. jͣ. ad. l. pōpo. de pari. l. i. Iſtam diſtin ſicca. ⁊ Bal. cōſilio. xxiii. in. c. i.§. inad penam que infertur alicui ad vindictam puctionē de partu animato hēs extra de homi. c. ſi li. ſecundo. iuria. in vlt. blicam quis dicatur obligatus. dicam in ſe. lec. cut. ¶ Quero in ꝙͣto tēpore dicat̉ partus aīaNnocol. de pa. iu Ad hanc. q. rn̄deo ꝙ nō: quia illa pena infertur nā no. tus. glo. hic videt̉ dicere ꝙ poſt. xl. dies qd̓ ē ve ra. fir. qn̄ ꝗs officio iudicis: vt inſti. e.§. in ſūma. ⁊ ſic nō pred ¶ Perue rum in maſculo partū. alias audio ꝙ aīatus par coget̉ vēde nit ad collo ſupponit obligationem: vt. l. cum poſtulaſſem. tus dr̄ poſt. lx. dies. hoc relinquo naturalibus. re. ⁊ uide in quia. Nō. ēt in prin. sͣ. de dam. infec. ⁊. l. qui per colluſionem Ex. l. ſequenti. .l. nec eme de alloquiis re. C. d̓ iure .sͣ. de ac. emp. verūtamen largo modo ſumēdo ¶ Hoīes locupletes an cogantur vendere fru ⁊ baſiis. cledeli. ⁊ qd̓ ibi obligationem poteſt dici obligatus. ⁊ ita no. in ricus tamē mentum dixi plene in amplectens glo. l. reſcriptum. in prin. sͣ. de pac. in glo. ſuper Quero q̄ ē pēa hoīuꝫ .c. i. de emp. muliereꝫ cē MNONA. locupletū ꝗ frumētuꝫ ver. hypothecas. ⁊ ven. ⁊ per ſetur facere doc. maxīe cauſa benenolūt vēdere. glo. dicit nulla: nec.n. ven Bal. in. l. i. dicendi. xii. ¶ De extraordinarijs criminibus. dere cogunt̉ nec puniunt̉ ſi nō vēdūt. alij dicūt .C. d̓ ep̄i. au .q. iii. c. abſit ꝙ hoīes locupletes nō puniunt̉ ſi nō vēdūt p̄di. ⁊ tex. cuꝫ ⁊ ad hoc vi¶ Glo. continuat rubricam duobus modis vt glo. no. ī. c. cio iniuſto: ut. l. annonā. jͣ. ad. l. iul. d̓ an. ſꝫ iuſto de no. ꝑ bal. ſicut. xvii. di habes in ea. in. l. ſi ꝗs nō p̄cio cogunt̉ vendere: ut hic. ⁊. l. i.§. cura carnis ſtī. ⁊ no. bar dicam rapecOu .sͣ. de of. p̄fe. vr. ⁊ ſi p̄cepto n̄ parerēt poſſēt pu to. in. l. i.§. Ollicitatoreſ. po. re. C. de ep̄i. niri: ⁊ hoc puto ueꝝ de ultimis.ſ. de adulteriniſ cura carnis ⁊ cle. in. iii. de offi. p̄ſec. īmo dn̄t puniri quatenus ſi perfeſtateris. dic ut no. ī. l. arbitrio.§. d̓ eo. sͣ. d̓ dolo. col. ⁊ glo. in vr. ⁊ vid gl. .c. perpetue ciſſent: vt. l. ſi quis nō dicam rapere Ex. l. ſequenti. Bar. ⁊ doc. d̓ elec. li. vi. .C. de ep̄i. ⁊ cle. lꝫ glo. alle. eam pro ¶ Qualiter puniat̉ expondēs monetaꝫ falſam in. l. ii. sͣ. de ⁊ Bal. ī. d. cōcor. Solu. ẜm pe. ibi peruenit ad actum facti. his qui ſunt ⁊ qui animo furandi iuit: ⁊ nō furatus eſt .l. ſi quis nō ſui vel alie. hic ꝑuenit ſolum ad actum verbi. ⁊ ẜm hoc glo. dicam rapeEx pͥn. huiꝰ. l. no. Accularii. g ille qui expēdit re. tenet iſtā que eſt hic: que dicit ꝙ ꝑuenit ad colloquia vel Accu glo. quaꝫ re ad baſia male dicit in eo ꝙ dicit baſia: quia tūc monetā falſaꝫ nō punit̉. l. cornelia de fal larii. phēdit bar. puniretur ac ſi eſſet ꝑfectum delictum. ꝑ. d. l. ſi No. ꝙ ſis: ſed punit̉ pena extraordinaria. caſus eſt hic hic pōt dici qui ingredi quis nō dicam rapere: quia ꝑuenit ad actum fa ꝙ ſi ſolū oſẜm unaꝫ lec. qd̓ eſt ueꝝ niſi in caſibus enumera tur domum culum inter cti. ¶ Item op. de. l. qui aūt. in prin. de his qui tis in. l. lex cor. jͣ. de fal. ⁊ ibi dixi. Ex ſcd̓a parte aīo furandi uenit proce ⁊ non furat̉ dit illa glo. punitur eī ⁊ Bal. ſecus autem ſi interuenit amplexus. ⁊ ita loquitur Bar. ⁊ vide ordineꝫ: nec alibi eſt melius qͣꝫ hic. ẜm bal. in. l. ſi quis non dicam rapere bal. in. d. c. i. quibus mo. ſeu. amit. in. i. col. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ bar. in. d.§. qui furti. TTTT iiii

De ſepul. vio vel voluit ſentire ꝙ illa pena nō applicat̉ fiſco neqꝫ parti ī remoto ab ofa ¶ Sunt quedā. more ꝓuinciarū. No. tex. in eo ⁊c̄. ꝙ delicta puniant̉ ẜꝫ illa qꝛ ibi eſt pena ſpēs. ita dicit tex. formaliter in. c. qualiter ⁊ qn̄. in pͥn. cōſuetudinē. adde bal. in. l. ſi ꝗs nō dicā rapere. in. iii. col. C. de ep̄i. ⁊ cle. de accuſa. ⁊ in euāgelio ibi allega. ad quā penā agit̉ ciuiliter: ut ibi dicit̉ ⁊ in. l. ⁊ ſi ſeuerior. in. iii. col. C. de infa. ⁊ in. l. ꝗd ergo in.§. pena grauior ⁊ ꝓbat tex. in. l. iii.§. tutor ꝗ ad alimēta. ff. de ſuſpec. tu. ⁊ no. bar. in. l. i. C. .ff. de his ꝗ no. infa. ⁊ in. l. ii. in fi. de noxa. b ¶ Scd̓m moreꝫ. vide bar. in. l. i. C. de ſum. tri. ⁊ fide ca. ⁊ bal. in auc̄. qua ī ꝓuincia. C. vbi vbi cā fiſca. ⁊ adde bal. in. l. i. C. de legi. ꝑ glo. ibi dicit ꝙ iſlud qd̓ hic dicit̉ veruꝫ eſt de crimi. agi qn̄ pena veopor. ⁊ bal. ī. l. i. C. d̓ ad nit applican .l. no. ꝙ ille ꝗuadit aīo furandi ⁊ nō furatur: lꝫ bemus ītelligere ꝙ hic īperator ſpālem mētiōeꝫ uo. div̓. iu. do fiſco ex d̓ ciuiliter nō teneatur: ut. l. uulgaris.§. qui furti fecit de illis ſtatutis: ut no. in. d. c. i. de ꝯſti. li. vj. in. l. ꝗcūqꝫ licto. ſecus Oppo. ⁊ .sͣ. de fur. tn̄ extraordinarie punitur. caſus ē hic. ſi veniret ap de ſer. fu. C. Qui de ſepulchrl. videt̉ ꝙ Ex.§. ſequenti. plicāda ex il De ſepullicito ꝯͣctu: ¶ Delicta debēt puniri ẜm morem prouinciaiſta actio nō det̉ ad ītereſſe ſed ad vindictaꝫ: ut chro vio. qꝛ tunc non .l. ſepulchri. ⁊. l. q̄ſitum. jͣ. e. ſo. nō datur ad īterrum ubi fiunt. dicit̉ accuſa No. tex. in eo ꝙ dicit eſſe: ſed datur ad vindictā ꝑꝑ id qd̓ ītereſt. Retō. dic ut ibi Sūt queda. mor puiciaꝝ ⁊c. no. p tor d ¶ Ita no. Ex.§. ſequenti. adde ad ma in hoc.§. ꝙ delicta debēt puniri ẜm morēᵇ ꝓuin ¶ In accuſationibus publicis plures admittū pena crimiteriā do. an. ciaꝝ vbi delicta cōmittunt̉ nō ẜm morē loci vbi tur qn̄ pluriū ītereſt. ⁊ ſi plures accuſāt valeat ꝓ in rub. exͣ de nalis. adde de delicto cognoſcit̉ vt hic. habuiſtis ꝑ dy. in. l. ceſſus ſi nō opponat̉: vide in prin. Et an cū de qd̓ do. ab. ſi iudiciiſ: ⁊ ibi culus ī ru. īmo. pꝰ glo. ſi cui in fi. jͣ. de accu. ⁊ ꝑ cy. in. l. cūctos populos lictum cōmittit̉ in plures ꝗlibet poſſit agere vel de iudi. cre⁊ vide bal. ī C. de ſum. tri. ī. i. q. ⁊ ego pleniꝰ ī repetitōe illiꝰ. l. accuſare: ibi. Iuxta. Et ꝗd quādo plures vni in dit ꝯͣriuꝫ vi.l. trāſigere ¶ De ſepulchro violato. ferunt iniuriaꝫ: ibi. Quero. Et an cum. x. hoīes delꝫ ꝙ ēt qn̄ C. de trāſac. pena appli¶ Op. de ⁊ cy. ⁊ bal. ī .x. faciunt inſultuꝫ ſint plures inſultus: vide ī fi. I ſepulchra. an̄ ſtatuta cat̉ parti iu.d. l. ſi qua ꝑ 1 ¶ Glo. hic fordicuꝫ dicat̉ calūniam. in Si ad plureS. matunā. q. quaꝫ .sͣ. de iniur. ſo. vt ibi. criminale ſi pͥn. hic alle. Ex. l. ſequenti. ſolue: ut in glo. ꝑ. l. iſtā ego dico ꝙ lꝫ in accuſa⁊ ſi īponat̉ ꝑ. c. ꝑ tuas. exͣ de ſymo. ¶ Qn̄ dicat̉ ciuiliter vel criminaliter agi. pena pecuni tiōibꝰ publicis nō admittant̉ plures: ut. l. ſi plu ⁊ in. c. ſuper aria applicā res. jͣ. de accu. hoc ē veꝝ niſi pluriū īterſit eqͣlit ¶ Op. ꝙ dcā his. de accu. da fiſco ⁊ Aetor ali. pena ſit. x. ponter ꝑ hūc tex. Itē dico ꝙ ſi plures accuſauerūt ⁊ vn̄ ip̄e aliter alia applicādo auri: vt. C. e. l. ꝗ ſepulchra. Sol. dinō fuit oppoſita exceptio ꝙ accuſatio ꝓcedit: ut dicit. videlꝫ da ꝑti: dic ꝓ ꝙ aut agit̉ ꝑte q̄ appli .l. ſi accuſatoribꝰ. C. de accuſa. ⁊ ibi no. ¶ Iuxta cit glo. ibi qn̄ agit̉ criminaliter ad penā īferēdā pena ordina cat̉ ꝑti dicet̉ fiſco hic qn̄ ciuiliter ad penā īferendā ꝑti. No. hāc. l. q̄ro qn̄ delictū cōmittit̉ ī plures: vtꝝ ꝗliria d̓licti ita cā ciuilis: ut ex hac glo. ꝙ tūc dr̄ ciuiliter agi qn̄ parti dꝫ aplibet poſſet agere: uel accuſare vt pena īferat̉ iſo ꝙ ꝑ illaꝫ pu colligit̉ ẜm plicari id qd̓ petit̉. ſed qn̄ dꝫ applicari fiſco tunc niat̉ delictū lidū ex ꝑſona uniuſcuiuſqꝫ. hic vr̄ tex. ⁊ glo. ꝙ n̄ bal. in. l. i. in maiori pena .iiii. col. C. d̓ dr̄ pena criminalisᶜ. alibi vr̄ dicere gl. ꝙ ciuiliter ſed īter oēs una pena. ꝓ hoc facit. l. ſi plures. in qͣꝫ ſit pena iud. ⁊ ẜꝫ do. dr̄ agi qn̄ īponit̉ pena pecuniaria. criminaliter pͥn. sͣ. ar. fur. ce. mihi vr̄ ſic dicēdū. qn̄qꝫ delictū ſtatuti: ⁊ tūc an. in. d. ru. qn̄ īponit̉ pena corporalis. ita no.ᵈ in. l. ſi qͣ ꝑ ca cōmittit̉ pͥncipaliter in iniuriaꝫ eoꝝ in quos cōſꝑ dicit̉ agi de iudi. apcriminaliter lūniā. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊. l. ꝗ ſepulchra. C. e. ⁊. l. i. mittit̉: ⁊ tūc ꝗlibet hꝫ actionē ꝑ ſe īſolidū: ut. l. i. pellat̉ cauſa ſiue pena ap mixta: ut eſt C. qn̄ ci. act. cri. p̄iu. ⁊ in glo. ſuꝑ v̓. ciuiliter. ⁊. C in fi. sͣ. de iniur. ⁊. l. eū ꝗ nocētē.§. ſi nupta. e. ti. plicet̉ fiſco tex. ⁊ ibi no. de his ꝗ ex pub. ra. l. fi. li. x. ⁊. l. obẜuare.§. ꝓficiqn̄qꝫ delictū cōmittit̉ pͥncipaliter circa res: ⁊ tūc ſiue parti. ſi in. c. tue. de ſci in fi. ma. glo. sͣ. de offi. ꝓcō. ⁊ le. alibi vr̄ velle vero agat̉ oēs quoꝝ ītereſt habent̉ loco uniꝰ: ut hic. ⁊. d. ꝓcura. ⁊ ibi ad penā deli glo.ᶜ ꝙ qn̄cūqꝫ agit̉ de crimine ſiue ad penā ap ſcripſi poſt .l. ſi plures. sͣ. ar. fur. ce. ⁊. l. itē apud labeonē.§. cti nō ordīa Imo. ⁊ vide gſo plicādā parti ſiue ad penā applicādā fiſco dica fi. cū. l. ſe. sͣ. de iniu. ꝑ hoc reducamꝰ in practica. riā ſed acci.sͣ. in appotur agi criminaliter: ꝗa de crimine agit̉. ita no. ī dicit ſtatutū plures ſūt poſſeſſores uniꝰ fūdi: ali dētalē. ⁊ tūc ſtilla poſita .l. lex cor. circa prin. sͣ. de iniur. lꝫ ibi reprobaueſꝑ iudiciū ſit ꝗs īgredit̉ poſſeſſionē illā ⁊ turbat illā poſſeſſio ſupra iſtā ⁊ ciuile: ēt ſi rim. ſed veritas ē qd̓ in hac glo. dr̄ ⁊ oēs tenent cognoſcetur ucda nē: utꝝ ꝗlibet ex dn̄is poſſeſſoribꝰ poſſit agere ꝑ pena applian ꝗs ciuilihoc. ⁊ ꝓ hoc. c. tue. exͣ de ꝓcura. Itē aduerte ꝗa ſe ut īponat̉ pēa īſolidū ex ꝑſona uniuſcuiuſqꝫ. cet̉ fiſco. ⁊ īter agat vel hoc ē veꝝ qn̄ pena īfert̉ alicui ex accuſatiōe. ⁊ ſic puto aduertēda ꝟba ſtatuti. aut denotāt actu ꝓ ducit alia d̓ criminaliter ꝗbus ibi ſed applicat̉ fiſcoᵍ. ſecus ſi fiſci noīe aliqͣ actio moue ut īfert̉ ꝑſone: ſeu ī ꝑſonā: ꝗa dicit ſtatutū ſi ꝗs ex forma cō iſta ſua docret̉: vt petitio hereditatis ⁊ ſimilia: ꝗa tunc dice cluſionis lialiquē turbauerit ī poſſeſſiōe ſua: uel ſi ꝗs turba trina aliquo belli: ut ſi d retur ciuilis: ut. l. i. C. de his qui. ut indi. ⁊. l. i. ⁊ uerit alicui poſſeſſionē ⁊cͣ. ⁊ tūc cū ueꝝ ſit quēli mō nō ꝓceco accuſo te .l. deferre. ⁊ quaſi ꝑ totū ti. jͣ. de iure fiſci. dit: eo qꝛ qn̄ bet eē turbatū ꝗlibet poterit accuſare īſolidū ſiab. in. c. ſeripena applicut cū unꝰ ſeruꝰ ꝟberat̉ in iniuriā pluriū dn̄oꝝ ꝗ es. de teſti. ⁊ Si quis ī hereditariū. cat̉ parti agi ad hoc no. libet actiōe iniuriaꝝ agit ſuo noīe: ut. d. l. apud tur d̓ cōmo vide. d. glo. ¶ No. ꝙ teſtator pōt iura ſepulchroꝝ vni here labeonē in fi. ⁊ ibi no. sͣ. de iniur. Si ꝟo ſtatuta do priuato. in. l. fi. C. de dum applicare. fa. C. de le. l. monumenta. ex hoc pꝫ. denotāt actum ꝓut īfert̉ in reꝫ nō habito reſpepriua. delic. iudiciū ē ci¶ Not. ctu ad ꝑſonā: ut ꝗa dicit ſtatutū: ſi ꝗs ītrauerit e ¶ Uelle gl. uile. ita vide Diuus adrianus. ad mn̄ Et ꝓ glo. eſt in poſſeſſionē alteriꝰ: tunc oēs dn̄i uniꝰ ꝑſone ui tur dicere tex. quē pōno. ꝙ. l. generaliter corrigit ſtatutumᵇ ſpāle p̄ce tex. in. l. infa ceꝫ repn̄tant: ut hic. ⁊. d. l. ſi plures. sͣ. ar. fur. ce derat ibi bar mē. in ul. rn̄dēs. facit ad idē. C. de teſta. l. fi. lꝫ illa cū violētia ¶ Quero ꝗd ecōtra qn̄ plureſ īferūt iniuriā uni. to. in. d. l. liſo. de pub. ad hoc īducat̉. ibi.n. dr̄ ꝙ ruſtici obſeruēt cōſue certe ſine dubio oēs tenent̉: ut in. l. ſi plures. sͣ citatio. ī.§. iudi. ⁊ bene tudinē eoꝝ in teſtamētis ſuis ordinādiſ. qͣſi īnu qd̓ illicite. d̓ de iniur. qd̓ plene exaīaui tibi in. l. ſi in rixa. jͣ. ad facit tex. ī. l. publica. at ꝙ ꝑ. l. hac ꝯſultiſſima eēt ei cōſuetudini dero ꝙ ſenatꝰ. ff. .l. cor. de ſic. ¶ Quero ꝗd ſi plures pluribꝰ fece f ¶ Glo. dide iniur. vn̄ gatū niſi ſpāliter eēt ꝓ ea ſtatutū. ꝯtra hoc tn̄ vi rūt iniuriam. ⁊ pono unum exēplum. x. hoīes fe cit̉. ⁊ ē ſimiꝯͣ naturā atcaſus exͣ de cōſti. c. i. li. vj. ſo. iſtā. q. exaīatꝰ. cy. ī. l. lis glo. in. l. cerūt īſultū ꝯtra. x. hoīes: punient̉ ne īſultantes tributā legi fi. circa fi. C. de teſta. ⁊. l. ij. C. q̄ ſit lō. cōſue. in vl .i. de ſepul. bus ē ꝙ ubi de tot īſultibus quot ſunt ꝑſone inſultantes: cre vio. ⁊ ī. l. aut ti. q. principali. circa prin. cōiter tenemus ꝙ de pena applidāna. in pͥn. cat̉ parti et de penis. prīcipaliter g ¶ Fiſco. agit̉ ip̄m iudiciū ſit criminale. vn̄ puto dem̄ ab. nō eſſe verū: nec ē veruꝫ adde qd̓ no. in. l. ſi mihi ⁊ tibi.§. fi. ff. de leg. i. ⁊ bar. latius in extraua. ad ẜm eū: dū dicit ꝙ ſi pena venit applicāda fiſco dūmō nō ſit ordinaria pe repri. in ver. nō obſtantibus. ad fi. ubi oīno vide. na delicti dicit agi ciuiliter: qꝛ hoc eſt ꝯͣ. l. ſi ꝗs ſalſam. in pͥn. ff. ad. l. cor. h ¶ Corrigit ſtatutū. An lex generalis tollat ſtatutum ſpeciale precedes. de fal. vbi pꝫ ꝙ ſi ꝗs cōmittit ꝯͣ iudicē qui hꝫ ptātem ciuilē ⁊ nō crimina adde Bar. in. l. ſi quiſi id quod. sͣ. de iuriſ. om. iudi. ⁊ quod no. bar. in. l. j lem ꝙ lꝫ remitti ad iudicē criminaliū. ergo pꝫ ꝙ vbi punitur pena extraficiando.§. infans. de fur. ordinaria: ut eſt in caſu huiꝰ. l. nō agitur ciuiliter. non ob. d. c. ꝑ tua: quia i ¶ Si ad plures. ego dico: ⁊ iſta faciunt ad no. in. l. ſi ꝗs id.§. fi. cuꝫ. l. ſe. poſſumus rn̄dere dupliciter: videlꝫ ꝙ ibi verbū dupliciter ſtat īproprie: .s. de iur. om. iudi. ⁊ qd̓ no. bar. in. l. inficiando.§. infans. de fur.

Viij De ſepulchro vio. 149 Timur. ſecuritas veniēdi. Ad materiā ſalui ꝯductꝰ: vide in. l. ſi lege nat ꝙ ſic. alias ſe impediūt. ꝗd ſi vnus iudex p̄uenit in citatione verbali v ad. l. iul. de adul. Adde qd̓ no. bar. ī. l. i. jͣ. ad. l. iul. maie. ⁊ no. bar. in alius in reali: ꝗa cepit eū ꝑſonaliter ꝓpter delictū ꝗs erit potētior. ad iſtā .l. i. C. de naufra. li. xi. ⁊ ꝑ illū tex. ⁊ qd̓ no. ī. c. fi. de tre. ⁊ pa. ⁊ in. c. .q. uide bar. in. l. iii. jͣ. de cuſto. reo. ⁊ in. l. i. de pe. ⁊ bal. in. l. i. C. vbi d̓ cri. ſtatutum.§. i. de reſcrip. agi opor. facit qd̓ no. io. an. in. c. i. de obli. ad ratio. ⁊ bar. ī. l. diuiſim. jͣ. ad Epulchri violati. an exce. An reꝰ cōtūax poſſit opponere exceptiōeꝫ turpil. ⁊ qd̓ no. bal. in addi. ſpe. in ti. de cōtumacia.§. ſequit̉ in uer. ſed po s litis pē ne: ⁊ oīno dentie bal. ī auc̄. ſꝫ corā alio iu do ꝙ ſic: ꝗa certū ē ꝙ ꝗlibet inſultantiū fecit in nouo iure. tio. Et an cū ſnīa eſt lata ꝯtra eū tāꝙͣ ꝯtumaceꝫ dice: vide ꝑ .C. d̓ ſer. fu. ſultū ꝯtra quēlibet eoꝝ ꝗ ſunt īſultati: ut. d. l. ſi ſecūdꝰ iudex poſſit ꝓcedere: ibi. Circa. Et an ſi iac. d̓ belui. uer. ſꝫ pone plures sͣ. de iniur. cōiuncta. l. ſi ꝗs in graui.§. ſi diſputātē in ī ꝯtūaciā a duobꝰ fuerit ꝯdēnatꝰ poſſit exigi: uid̓ ī ciuitate ꝑu .l. i. C. vbi d̓ omnes domini. ad ſil. ſii. ⁊ uidetur cri. agi. o. et Epulchri uiolati. No. ꝙ admittit̉ peꝙ potētior Si is cuius. ntētia an̄ li ꝯte. ꝯtra bal. ī. l. i. de ſit iudex ꝗ ¶ Op. ꝙ abſens reuerſus poſſit iteꝝ ac le. i. ⁊ vide q̄ hꝫ reū captu .jͣ. d̓ adul. l. ſi maritꝰ.§. ſi negauerit. ſolu. ut ibi. cuſare ſi doceat ſe ignoraſſe: vt. l. ſi cui crimē.§. dixi pꝰ bar. ꝗa pōt ad li in. l. vbi ce¶ Itē op. C. ꝗ accu. nō poſ. l. accuſatio: ⁊. l. ſi ea hiſdē. jͣ. d̓ accu. ſo. ibi loꝗt̉ qn̄ fuit reꝰ abſolutus: bitū execuptū. de iudi. tionē facere eo. ti. ꝟitas eſt ꝙ ibi deſtitit poſtꝙͣ accuſationeꝫ hic qn̄ fuit ꝯdēnatꝰ ⁊ ſoluit. ¶ Hec. l. ē ar. ꝙ ſi d̓ ⁊ ī. l. qͣꝫuis ī maxime ſi ē ꝓpoſuerat. vn̄ poſtꝙͣ deſiſtit n̄ pōt poſtea accumaleficio ē aliꝗs ꝯdēnatꝰ ī minꝰ ꝓpter aliquaꝫ pe. col. d̓ dā. pena corꝑaſare: ut. l. ꝗ deſtitit. jͣ. ad turpil. hic ꝟo accuſatio infec. ⁊ que qͣlitatē omiſſaꝫ ⁊ ſoluit ꝙ occaſiōe illiꝰ qͣlitatis n̄ lis. ⁊ maxīe no. bar. in. l. nē nō ꝓpoſuit. ¶ Itē op. de. l. poſtꝙͣ liti. C. de poſſit d̓ nouo accuſari: qd̓ pꝫ ꝗa iſta accuſatio da cū hodie de cūctoſpopu ꝯſuetudine pac. ſo. ibi litē īchoauit ⁊ ei expreſſe renūciauit: tur ad plꝰ qn̄ dat̉ dn̄o ꝙͣ qn̄ dat̉ exͣneo: ut. sͣ. e. l. los. C. d̓ ſū. non fiat rehic aūt ſolū dixit ſe nolle accuſar̄. ¶ Itē op. d̓. l. .iii.§. ꝗ d̓ ſepulchri. ⁊ tn̄ hic ſimpliciter dn̄o detri. ⁊ bal. in miſſio: ut no .d. l. i. in. ii. nō ſolū.§. i. sͣ. de īiur. ſo. dicit glo. aliud ī actiōe negat̉ ſi ſemel fcā ē ꝯdēnatio: de quo plene dixi tat bar. jͣ. in col. C. vbi d̓ īiuriaꝝ q̄ faciliꝰ remittit̉. nō plꝫ: ꝗa eodē modo .jͣ. de accu. l. ſenatꝰ. Itē ē ar. ad. q. ī qͣ pluries cō.l. ꝓxi. ⁊ ita cri. agi. o. et etiā determi tollit̉ actio īiuriarū ſicut alie actiōes ex delictis: ſului. aliꝗs ꝑuſinꝰ cōmiſit maleficiū ī ducatu ꝓqn̄ oppōi de nat ange. de ut. l. ſi tibi.§. q̄dā. sͣ. de pac. nō ob. l. ꝯtra. ꝗa facedit̉ ibi ꝯtra eū: ⁊ ē ꝯtumax demū accuſat̉ hic. beat exceptō are. doc. mo teor ꝙ actio īiuriarū tollit̉ diſſimulatiōe. hoc eſt litis pēdētie q̄rit̉ an poſſit. Iſta. q. hꝫ duo pūcta pͥncipaliter. der. ī tracta vid̓ bar. ī. l. eiꝰ natiuitas īpedit̉: ſꝫ poſtꝙͣ ē nata tollit̉ ſicut ctu malefipͥmo an̄ pēdēte pͥmo ꝓceſſu poſſit ꝓcedi hic in ꝑemptorias ciorū. ī uer. alie actiōes crimīales: ut īſti. de īiu.§. fi. ¶ Que loco origīs. ſcd̓o an̄ lata ſnīa ꝯdēnatoria: ibi cō ad fi. C. ſen. iudex cōmirit glo. vtrū ſi ꝗs renūciat exp̄ſſe huic actioni an tra ꝯtumacē obſtet hic exceptio. ¶ Circa p̄muꝫ reſcī. n̄ poſſit ꝙ gaius: ⁊ ad Bar. tollat̉. Io. dicit ꝙ nō: īmo poſtea volens agere eſt vidēdū an̄ excep. li. pēᵇ uel p̄uētionis poſſit ⁊ uide quod hic add̓ bal. dixi ī. l. ſi ꝗs audit̉: vt. sͣ. d̓ pac. l. iuriſgētiū.§. ſi paciſcar. Alij opponere ip̄e reꝰ ꝯtumax: ⁊ dico ꝙ nō. cū.n. co ī. d. l. ſenatꝰ poſtea. d̓ iudicūt ꝯtra: quos puto verū dicere: ꝗa actio iniu rā eodē iudice corā quo ꝯtumax ē ip̄e nō poteſt .C. ꝗ accu. di. ⁊ bal. ī. l. riaꝝ nō cōpetit pͥncipaliter ad vindictā: ſed ad vti illa īſtātia: niſi ſuā ꝯtumaciā purgauerit ⁊ ex nō poſ. ꝗ idē ſancimꝰ. C. tenet: et ꝙ pͥuatū cōmodū: ⁊ ſic nō ob.§. ſi paciſcar. de hac qui accu. nō pēſas reficiat: ut. l. ſancimꝰ. C. d̓ iudi. multo miiſta exceptio poſ. et q̄rit materia huiꝰ.§. dic plene ut dixi ī. d.§. ſi negaue nus poterit vti bn̄ficio illiꝰ īſtātie corā alio iudi preuētionis bal. in. d. l. rit. ¶ Ultīo vide glo. que incipit ſiue dicas ī fi. ce: ⁊ ſic nō pōt vti bn̄ficio illiꝰ. l. vbi ac. sͣ. d̓ iudi. dbeat oppo nullū in vl. ibi ar. ꝯtra. sͣ. d̓ fur. l. ꝗ ea mēte. ⁊ vi bo. rap. l. nō ni an̄ li. ꝯte. p̄terea ſi hoc eēt ſeq̄ret̉ ꝙ ī eiꝰ ptāte eēt eludere col. C. de tetenet bal. in prodeſt. ſo. ibi in delicto ne maleficia remaneāt ſti. ꝗd ſi tepenā: nā hic n̄ poſſet ꝯuenire: ꝗa ꝓceſſus ē alibi aucͣ. ſꝫ nouo ſtis de crīe impunita non eſt locus penitentie ex parte delī ceptꝰ: ibi nūꝙͣ ꝯpareret: ⁊ ſic penā eluderet. qd̓ iure. C. de falſi pōt puquentis: hic ex ꝑte eius qui petit puniri. Itē vieēt abſurdū. ar. sͣ. d̓ ar. l. ne ī ptāte. ¶ Scd̓o ē vi ſer. fugi. in niri ī duob .iii. col. ⁊ di de glo. ibi.§. ſtichū. ſo. ibi fuit ſtatiꝫ ius queſitū dendūᵉ: an iſtā exceptionē poſſit opponere iulocis. an ſi ſputauit iafuerit punidex ꝗ pͥmo īcepit: ut dicat ꝑ ſecūdū nō poſſe ꝓex ſola electiōe. hic nō niſi ſecuta renūciatiōe. de bel. ī. d. l. tus in vno Ex. l. ſequenti. cedi cū ip̄e p̄uenerit. Rn̄. iudicibꝰ ꝯceſſū ē iuriſ.i. vbi d̓ cri. loco exclu¶ Si alicui ē ꝯceſſa ſecuritas ueniēdi videatur ditionē ſuā d̓fendere: ut. l. i. sͣ. ſi ꝗs ius di. n̄ ob. agi. o. ⁊ bal. datur alius in. l. ſi pluri. cōceſſa ſecuritas recedēdi. ⁊ ſi ꝗs turbat̉ ī ſua iuriſditiōe hꝫ īterdictum vti locus: et ibi bus. de le. i. tenet ꝙ ſic. g Nota poſ. vt dixi ī. l. vl. sͣ. vti poſ. facit. l. ſane mētis. sͣ. ⁊ ibi ꝗd ſi ī facit qd̓ no. Timur eo iur c. iſtā gl d̓ īiur. ⁊ exͣ de of. dele. c. i. vn̄ ſi ꝑ ꝓceſſū ſcd̓i iudi caſu iſto pebal. in. l. pe. q̄ īcipit.i. circuitꝰ uel ambitꝰ. ⁊cͣ. ꝙ ſi cui cis ꝓceſſus pͥmi īpediret̉ quoquo mō ipſe poſſꝫ naꝫ ſubit in in. vii. col. d̓ vno loco an cōceſſa eſt ſecuritas veniēdiª uideat̉ eē ꝯceſſa ſe opponere ⁊ īpedire. īpedimētū aūt ē manifeſtū execu. rei iu teneat̉ ī alio di. et bal. et curitas recedēdi: ⁊ hoc puto veꝝ. nō aut venit de iur̄ cōi ẜꝫ qd̓ ſit remiſſio reoꝝ: ut ī aucͣ. vt nul ⁊ hic adde doc. in. l. fi ſecure ille ꝗ nō pōt recedere: ut. l. ſciēdū.§. i. jͣ. d̓ li iu.§. ſi ꝗs ꝟo ꝯprehēſoꝝ: ⁊. l. ſi cui.§. fi. jͣ. d̓ ac īmol. ī. c. de pluribus de his d̓ accu. le. ⁊. l. de etate. sͣ. ad trebel. de hoc tetigi in. l. recū. ſꝫ ẜꝫ ꝯſuetudinē italie ẜꝫ quā remiſſio nō fit leg. i. Adde vbi trāſit cū ꝙ ẜm forlegati. jͣ. de penis. nō video ꝙ īpedimētū pͥmus iudex patiat̉: ⁊ ſic bar. ⁊ adde mam inquiEx. l. ſequenti. primus iudex īpedire non poſſet: libere eniꝫ ꝓqd̓ bal. in. c. ſitionis ſine ¶ Si aliꝗs ē ꝯdēnatꝰ d̓ maleficio ī minꝰ ꝑꝑ alicedit nō obſtante proceſſu ſecūdi. ¶ Tertio eſt ſancimꝰ. ī ti. citatione nō quo tꝑe mi quā qͣlitatē omiſſaꝫ ⁊ ſoluit nō pōt d̓ nouo accu videndum: an ille qui coram primo iudice accu dicitur preles īueſtituuenire. bal. ī ſari: ibi. hec. l. Et an ſi puſinꝰ cōmittat delictū ī ſauit poſſit iſtam exceptionem opponere coraꝫ raꝫ petit. di .l. i. in. viii. ducatū: ⁊ ibi ꝯuēiat̉ ⁊ ſit ꝯtumax: an poſſit ꝑuſij ſecūdo iudice ne corā eo procedat̉ cū corā prīo cit ꝙ ſicut col. C. de cō ꝓcedi ꝯtra eū. et an pendēte pͥmo ꝓceſſu poſſit oīa reuocan in accuſando p̄uenit̉. Rn̄. ideꝫ qd̓. sͣ. ſi per hoc feſ. ſed ꝑ cōtur attentaꝓcedi ꝑuſij: ibi. Circa pͥmū. Et an iudex ꝗ prīo ꝓceſſus eiꝰ quoquo mō īpediret̉ hēret iſtā excefeſſionem fa ta appellatictaꝫ non for īcepit poſſit opponere ꝙ iudex ſecūdꝰ nō dꝫ ꝓptionē: alias ſecꝰ. ar. ad hoc. jͣ. d̓ adul. l. ii.§. fi. cū one penden mato proceder̄: ibi. Scd̓o. Et an ille ꝗ pͥmo accuſauit poſ .l. ſe. ſꝫ n̄ uideo ad ꝗd ꝓceſſꝰ eiꝰ īpediat̉: cū ī prīo te ita attēta ceſſu dicit̉ iudicio ille ſit ꝯtūax. fateor tn̄ ꝙ ſi reꝰ ī prīo iuta dolo oīa ſit opponere ꝙ corā ſecūdo n̄ ꝓcedat̉: ibi. Ter preuenire. reuocāt̉ uel bal. in. d. l. ſi male a pardomus.§. i. tibus ꝑtinēt ad officiū iudicis ut illa corrigat ⁊ refirmat. nec ē ſpeciale in per illū tex. de lega. i. et de materia plene per Pe. de ancha. in repetitio. cauſis appellatiōis ẜm ipſum. qd̓ eſt nō. Et adde ꝙ pendente lite ī curia .c. poſtulaſti. de fo. compe. ubi omnino uide. et uide que habentur in diſeculari ſuper cōtractu poſſuꝫ habere recurſuꝫ ſuꝑ obſeruatiōe iuramēti cta. l. ſi pluribus. in materia inquiſitionis. de lega. i. et in. l. de die.§. iubet ẜm bal. in. l. i. C. de re. cre. De materia vide per bal. in. c. i. de cōt. feu. īter qui ſatiſda. cogan. pares termi. per Pe. de ancha. in repe. c. poſtulaſti. de fo. cōpe. in. vi. q ADDE quis ſit potior ſi duo iudices ꝑuenerūt ad cōdēnationē de uno et etiam uide doc. in. c. cum. c. laicus de fo. cōpe. delicto.ſ. iudex originis et iudex cōmiſſidelicti. bal. cōſi. cxc. li. iiii. et uide c ¶ Secūdū eſt uidendū. Adde qd̓ dicit bal. in. l. ſi quis nō dicā rapere. ī d ¶ Remiſſio non fit. Nota ꝙ ẜm cōſuetuio. ī ti. de cōpe. .iii. ⁊. v. col. C. de ep̄i. ⁊ cle. in. l. ii. C. vbi de cri. agi opor. ⁊ ī. l. nullū. ad fi. dinem italie non ſit remiſſio in delictis. limita tamē ut per bal. in. l. ii. C. .C. de teſti. ⁊ in. d. l. ſenatus. C. qui accu. nō poſ. ⁊ ꝗd ſi per duos iudices de ſer. fugi. Adde gl. ī. cle. paſtoralis de re iudi. allegat bal. in. l. i. ī. xi. col. inquirit̉ de eodē delicto vtrū vnus debeat remittere cognitionē ad alte .C. de execu. rei iudi. et cum Bar. hic concordat Bal. in. d. l. i. ī decima rum vbi nō apparet de preuentione. bal. in. d. l. nullū. C. de teſti. determi col. C. de here. inſti.

De abi. De concuff. De preuari. a ¶ Circa ſe dicio cōpareret ⁊ cōtumaciā ſuaꝫ purgaret: tūc criminis. dicit glo. ꝙ eſt pena extraordinaria. tu ad fi. de pucundū. vide bli. iudi. Cō poſſet iſtaꝫ exceptioneꝫ opponere: ꝗa ceſſarent dic ꝙ eſt pena ẜm modū qui dicet̉. jͣ. l. proxi. qd̓ no. bar. trariū videt̉ rōnes p̄cedentes: ⁊ intereſt ſua ne de eodē deliGlo. ponit ī. l. ⁊ ſi amici uelle bal. in Oncuſſionis. quas lectu. cto ſepius cōtra eū querat̉: ut. l. pe.§. fi. sͣ. nau. .jͣ. de adul. .l. i. ī. iii. col. ſꝫ ꝗd ecōtra cau. ſta. ⁊. l. ſenatuſ. jͣ. de accu. ¶ Circa ſecūduꝫ .C. vbi d̓ cri vna eſt azo. io. ⁊ hug. ⁊ aliorum gloſatoſi fuit puni mine agi. o. quādo eſt lata ſententia cōtra euꝫ tanꝙͣ contra ruꝫ. alia eſt accur. ⁊ eſt ꝓpria opi. accur. quā no. tus ⁊ cōdē⁊ bal. d̓ hoc cōtumacē an ꝓcedi poſſit coraꝫ ſecūdo iudice. quia in paucis locis reperies ſuas ꝓprias opi. natus in lodubitat ī. l. Iſtam. q. diſputauit Iaco. de belui. ⁊ eaꝫ ponit cō originis: vide glo.i. huius. l. que īcipit ſemꝑ. Facit ad. q. ſi pluribus. an poſſet pu de le. i. adde in ſolutiōe cōtrariorū. ī. l. i. C. vbi d̓ cri. agi opor. ſtatutum punit aliqd̓ maleficiū publicuꝫ vtrum niri in loco aliuꝫ caſum ⁊ determinauit ꝙ poſſit iterū procedi ⁊ cōdēna accuſatio ex illo ſtatuto ſit publica vel priuata: delicti. bal. per bal. ī. l. i. ri. ar. huius. l. vbi dicitur ꝙ litis extimationeꝫ ſu ẜm azo. videtur ꝙ ſit publica. ẜꝫ accur. ſecus. qd̓ ꝙ ſic: ī. l. pe. in fi. C. vbi ī. vii. col. C. ſtulerit. Si ergo primā ꝯdēnationē ſoluiſſet ha d̓ cri. agi. o. dic: vt. l. i. jͣ. de publi. iudi. ⁊ ibi dixi. ¶ Quero de execu. rei Ueſiberet exceptionē ex ea. ſed ille qui fuit ut contuquot modis puniatur qui hoc crimē ꝯmiſit. diiudi. ⁊ ibi ēt tū. po. max condēnatus non ſoluit cōdēnationē ex ea. ut hic in glo. ⁊ plenius in. l. i. sͣ. de calū. vide ī. viii. ne ſtaergo ⁊cͣ. pro hoc etiā. jͣ. de cuſto. reo. l. diuus. ꝟ. col. uel cirtuto. vide ca. Adde. d. ſic ⁊ diuus: vbi apparet ꝙ non obſtante ꝙ quis bar. in. l. fili ¶ De abigeis. Rubrica. an. in. c. de qui patri. de ſit contumax exbānitus pro maleficio nihilomihis d̓ accu. vul. ⁊ pupil. nus debet de maleficio iterum conſtare: ſed ibi ¶ Quidam habent de abigeis: alij habent de ⁊ imola ibi loquitur de iure cōi: ẜm qd̓ abſens nō pōt cōdēquē uideas: abigeis ⁊ iſta melior: deſcēdit eniꝫ ab abigo gis ¶ De abivbi ēt ponit nari in criminibus grauioribus: ut. l. abſenteꝫ. jͣ. geis. rubu. ideſt ſubtraho ſubtrahis. ſi vigore ſta Ues. de penis: ſed de iure municipali ẜm qd̓ abſens tuti loci deli faciūt Eabigeis. habetur pro cōfeſſo ⁊ poteſt cōdēnari non eſſet cti ꝯtumax gregē habebat̉ 4 neceſſe facere nouū proceſſuꝫ: ut ibi dixi. tamen Que aūt ſit Uidetis hic ꝙ magis Quanqua. punitur ignobilis ꝙͣ no confeſſo: an differentia ī puto verā determinationeꝫ do. ia. primo per. l. poſſit virtu ter gregeꝫ ⁊ euidenter. sͣ. de exce. rei iudi. vbi nō prodeſt exbilis. quod dic: vt. jͣ. de penis. l. quedam ſunt: et te dicti ſtaarmentū: ui ceptio rei iudicate: niſi ei qui cōdēnationē ſolue in. l. pedius. sͣ. de incen. rui. nau. tuti: ⁊ virtu de bar. in. l. te dicte con ret. ſecūdo ar. l. qui repudiantis. sͣ. d̓ inof. teſta. fi. C. d̓ mili. Quero quid ſi in iu feſſionis in Qui pecora. ſtis. gl. dicit idē arueſ. li. xii. ubi vbi ſnīa lata contra abſentē nō pōt preiudicare alio loco pu oīo vide: et alteri niſi abſenti: ita hic per hanc cōdēnationē .sͣ. d̓ lib. cauſa. l. igitur.§. ij. ¶ Ad hoc op. inſti. niri. et iſtis his add̓ no. nō preiudicatur alteri iudici quin poſſit proceadde bal. in vi bo. rap.§. ꝗa tamē. ſo. hic ideo: ꝗa iſta accuſa in. c. ii. de or .l. ⁊ ſi ſeueri dere: ⁊ ita pluries de facto iudicaui aſſedēdo et di. co. ⁊ bar. tio requirit dolum. ibi ſecus: ⁊ dic vt dixi. sͣ. ſi ꝗs or. ī. v. col. in. l. ſicut.§. cōſulendo. ¶ Quero iuxta predicta quid ſi in teſt. li. iuſ. eſſe fue. l. i.§. i. .C. de infa. .i. sͣ. qd̓ cuduobus locis fuerit cōdēnatus tanꝙͣ contumax Ex. l. ſequenti. ADDE q iuſqꝫ unide eodē maleficio: an poſſit cogi vtranqꝫ condē bal. ī ꝓxime ¶ Qualiter quis dicat̉ abigeus: et quot oues uer. no. ci allegato cōnationeꝫ ſoluere. puto ꝙ ſicᵇ. ⁊ imputet̉ ſibi cur faciant gregem: et quot porci: et que ſint aīalia ſilio tenet ꝙ ¶ De p̄uahoc paſſus eſt. ar. ad hoc. sͣ. rē ra. ha. l. ſi ſine.§. minuta ⁊ que groſſa. punitꝰ ī loco ticatoribꝰ. cum autem in eo qui cōdēnatus eſt dn̄o ⁊ prodelicti non ¶ Op. ꝙ ſubtrahēdo vnuꝫ Reuari curatori: vt ibi dixi. o EES. nō eſt abigeus: ut. sͣ. e. l. i.§ poſſit pūiri cator. ī loco origiEx. l. ſequenti. aduoca .i. ſo. qn̄qꝫ quis ſurripuit totū gregē: et nis: ⁊ vid̓ ēt tus. qua pe¶ An filius accipiendo pecuniam de morte pa tunc ſine dubio eſt abigeus ut hic: qn̄qꝫ ſurriqꝛ cōtrariū na punit̉ ad tris occiſi videatur adire. ſenſit eiuſꝙ puit vnū vel alterū aīal: ⁊ tūc aut ſurripuit ſepiuocatuſ qui hic dic̄ bar. Facit ad. q. filius fe us quaſi artem de hoc faciendo: ⁊ eſt abigeꝰ: vt iuſticiam ſui ꝙ ſi a duoUeſitum. at pacem de morte cliētuli reue hic: ⁊. l. i.§. i. sͣ. e. aut nō ſurripuit ſepius: ⁊ tunc bus fuerit lat alteri ꝑti patris accepta pecunia: vtrum per hoc aut ſurripujt vnū ex aīalibus groſſis: ut equum cōdēnatus ī ſub pacto d̓ videatur adire hereditatem: vel pone ſtatuto cōtumaciaꝫ uel bouē: ⁊ tūc abigeus eſt vt hic. aut ſurripuit quota litis: xer ꝙ ambo po huius ciuitatis cauetur ꝙ occidens cōdēnet̉ in uid̓ ī. l. ſicut vnū ex aīalibus paruis: ⁊ tunc non eſt abigeus: terūt exequi la. iii. d̓ extra certa ꝙͣtitate cuius medietas applicetur filio. an ut. sͣ. e. l. i.§. ſed qui porcū. ¶ Ultimo no. ꝙ in qꝛ ipſe bal. or. cri. ⁊ qd̓ filius accipiendo illam medietatem videat̉ adi ouibus. x. faciunt gregēº in porcis. v. faciūt gre aliter ſentit. no. guid. de b ¶ Puto re ⁊ habetis hic tex. ꝙ non: ⁊. l. ꝓ herede.§. fi. gem: in equis nō dicitur hic: ſed glo. dicit idē ꝗ ſuza. in. l. ꝓꝙ ſic. no. mi .sͣ. de acqui. he. vbi eſt idē caſus. uidendū. de quattuor uel qn̄qꝫ faciūt gregē. qd̓ tene mēti ad rabile ꝙ ꝗs poſtula. ⁊ an id qd̓ dixi ī. l. p̄tor edixit.§. i. sͣ. vi bo. rap. ꝙ qͣtpōt ꝓ eodeꝫ titulus iſte Ei ſepulchrorum. delicto bis tuor uel ꝗnqꝫ hoīes eꝗtes faciūt gētē: ſꝫ ī pediti hēat locū in cōdēnari: et ¶ Op. ꝙ puniat̉ in. x. pōdo auri: vt. C. bus reꝗrerent̉ plures: ut ibi dixi. ¶ Ultīo nota ꝓcuratore: bis ſit execu .e. l. qui ſepulchra. ſo. qn̄qꝫ pro ſepulchro viola vide glo. et hāc. l. ꝯiūcta. l. i.§. ſꝫ ꝗ porcū. sͣ. e. ad ſtatuta q̄ di tio: vide no. ſulgo. ī ru. to agitur ciuiliter qn̄qꝫ crimīaliter: qd̓ dic vt hic ſtinguūt beſtias minutas a groſſis. nā vides ꝙ ꝑ bal. ⁊ bar. .C. d̓ ꝓcu. in glo. ⁊. l. qui ſepulchra. C. e. in. l. is ꝗ reꝰ porci numerant̉ īter beſtias minutas: ſꝫ equus bos ⁊ mulus numerant̉ īter beſtias groſſas. ¶ De concuſſionibus. Rrubrica. ¶ Op. d̓. l. i. jͣ. ti. i. Receptatore?. ſo. ut ibi dicaꝫ. Glo. ponit exē ¶ De preuaricatoribus. Rubrica. Iſſimulato. pluꝫ in nuncijs Ex. l. ſequenti. cōis. ¶ Quero quis teneatur hoc crimi ¶ An aduocatꝰ ꝗ accepta pecunia uidit inſtr̄a ne. dicit glo. ꝙ quicunqꝫ concuſſionem intulit vniꝰ ꝑtis: deinde cū alia facit pcm̄ de quota ꝑte habens officium uel etiā ſine officio: ut. jͣ. l. ꝓxi. litis ⁊ aīo ⁊ corpore illi aſſiſtit: an teneat̉ crimiquero ꝙͣto tēpore duret hec accuſatio: certe ꝗne falſi uel preuaricationis. dam habent hic in tex. omni tēpore: ⁊ tūc ē hic Quidam ſpāle ꝙ iſta accuſatio eſt perpetua contra reguReuaricator. aduocalam poſitam in. l. querelam. C. de fal. alij habēt tusᵉ florentinus promiſerat preſtare pa huiuſmodi tempore: ⁊ tunc nullum continetur trocinium in quadam cauſa ⁊ pro hoc accepit ſpeciale. tenerem primā lec. ẜꝫ quā habes aliꝗd certam pecunie quantitatem: ⁊ vidit īſtrumēta ſingularitatis. ¶ Querit glo. que eſt pena huiꝰ oīa ꝑtis: demū habuit aliaꝫ partem ⁊ oīa ſecre

VV De recepta. De furi. bal. l 5 o p Reuaricationis. ſed emergens ⁊c̄. vide Cy. ⁊ Bar. in. l. ſi quis ho¶ De receptatoribus. rubrica. micidii. C. de accuſa. Eſſimum genus. adde bal. in. l. fi. C. de ope. lib. vbi dicit ꝙ recipiēs a ¶ Quero quādo. quid in aduocato cōdenato de p̄uaricatiōe: an noceat uel occultans delatorē uel bānitū ne capiatur: nō tenetur ſoluere ꝓ principali: ut ille defenſiones ꝓbent cōtra prīcipalē: vide bar. in. l. i. in fi. cis. qn̄ autē ⁊ qualiter puniatur receptator delinquentis: vide ple.C. de aduo. diuer. iudi. vbi dicit ꝙ nō: ⁊ in. l. cū filius. de ver. obliga. ple ne per flo. in. q. ſua inquiſitus in ii. dubio. caupo autem dans bānito ad ne: ⁊ ita ī. d. comedēduꝫ .l. i. per ia. d̓ non tenetur are. ci. ⁊ bal. ta prime partis reuelauit ſecunde parti: ⁊ facto diuer. iu. ⁊ per cy. in. l. ſi quis homicidij. C. d̓ ac.l. ſeye. sͣ. de ī. d. l. ſi quis fun. inſt. ī.§. pacto de quota litis cū ſecūdo qui ī veritate nō cuſa. ¶ Quero quid ſi primus accuſator de p̄hōicidii. C. ideꝫ q̄ſiit. et fouebat iuſticiā: ⁊ fuit cū eo palā coram iudice de accuſa. ⁊ uaricatiōe fuerit abſolutus. glo. dicit hoc indiiſta pena reibi etiaꝫ ꝗd ⁊ coraꝫ eo petitionē dictauit ⁊ ꝓduci fecit ⁊ ſen ſtincte. ſi ꝓnunciat̉ nō preuaricatū ſiue ſuꝑ receptatoris ē in aduocato tentiā obtinuit. querit̉ vtrū iſte aduocatus com canonizata. plicatione ſiue ſuper accuſatiōe de cetero nō po corrupto. de pe. diſtī. miſerit crimē falſi. dicebat̉ ꝙ nō: ſed crimē p̄ua terit redargui de p̄uaricatiōe: ita dicit gl. ⁊ nihil b ¶ Qd̓ dici .i. c. aut faricationis. Conſului cōtra: nā crimē p̄uaricatio mus. vide allegat. de hoc habes caſum. sͣ. d̓ collu. detegē. cta: et vide bar. ⁊ bal. in nis eſt qn̄ tu es cū vna parte corꝑe cum alia aīo .l. fi. in prin que habent̉ .l. i. de fide. vt hic: ⁊ l. athletas.§. p̄uaricator. sͣ. de his qui in. l. eos. C. iuſ. ⁊ bar. in c Duobus modiſ di ideo quis. legitur iſte.§. de fur. et ꝗs no. infa. ſed in. q. ꝓpoſita in totū primā partem .l. denūciaſdicatur redereliquerat: ⁊ cū ſecūda erat aīo ⁊ corꝑe: ergo ſe.§. fina. de ¶ No. ꝙ crimē publicū nō eſt niſi aliqͣ. l. cauea ceptator: vt adul. ⁊ tannō eſt preuaricator: ſꝫ crimē falſi cōmiſit ꝑ tria. tur. facit ad. q. ſi aliꝗs accuſat̉ ex aliquo ſtatuto de tex. in. l. i. git Cy. ī iſtiſ primo ꝗa pecuniā accepit vt faceret falſaꝫ accu .§. qd̓ auteꝫ vtrū dicat̉ accuſatuſ de crimine publico uel nō locis. ꝗd de ait pretor d̓ ſationē cū p̄ſciret ſe nō fouere iuſticiaꝫ: ut. l. i.§. ſnīa lata cō de quo dixi in. l. i. de pu. iudi. ¶ Secūdo no. q ſer. cor. ⁊ no tra falſos te .ij. ad. l. corne. de fal. ſecūdo ꝗa faciendo pactū pena turpillianiº eſt. v. aureoꝝ. cōtra. jͣ. d̓ cuſto. ta in. d. l. fi. ſtes: ⁊ vide de quota litis cū ſciret eum nō fouere iuſticiā fa reo. l. iiij. ſol. ibi loquit̉ de pena cōuētionali ꝯtra adde q̄ no. ī in. l. lucius cit ſocietatē in necē īnocentū ꝙ incidit in. l. cor. rubri. sͣ. ne eū qui reum nō exhibuit: hic de eo qui deſtitit. .ff. de infa. quis eum. de fal. vt. d. l. i.§. i. jͣ. ad. l. cor. de fal. que videtur ⁊ inno. in. c. ¶ Scd̓o op. C. qui accu. nō poſ. l. qui crimē. ſo. f ¶ Pene cum cauſaꝫ hēre locū ſiue hoc fiat in accuſatōe crimīali ſiue ibi loquit̉ in eo qui nō cōparuit in termino ſta duplicent̉. poſt mediū Si ſtatutuꝫ in ciuili actiōe: ut. l. ex ſenatꝰ. jͣ. ad. l. iul. de vi pri tuto a iudice: hic in eo qui renūciauit expreſſe. ꝗ fi. ſint le. dic̄ ꝙ pene ua. lꝫ ꝯtra hoc faciat. C. ad. l. iul. repe. l. iij. facit Idem tenet ¶ Itē op. C. ut īfra certuꝫ tp̄s queſtio cri. ter. l. duplicentur ad hoc qd̓ no. in. l. i.§. i. sͣ. d̓ calū. vbi diſputat ēt bal. in. l. fi. ī fi. ſo. ibi loquit̉ in eo qui paſſus eſt labi tp̄s tacide nocte: vi vl. col. C. de glo. an hoc ſit verū ſiue iſta ſocietas fiat in actio te: ⁊ iō ut tibi liqueat iſta materia ita diſtingue. de bar. in. l. fi. inſtru. ſed ne ciuili ſiue in actiōe criminali. ſecūdo incidit ī hoc genꝰ. sͣ. aut quis non accuſauit ⁊ nullo mō punit̉: vt hic an ſnīa lata de condi. et crimē falſi: ꝗa reuelauit ſecreta partis: ut. l. i.§. ꝯtra aduerẜm primā lec. fallit in caſibus in quibus tenetur demon. et ī ſariuꝫ ſaciat his qui depoſita. ad. l. cor. de fal. ⁊ de pe. l. ſi ꝗs vlciſci mortē defuncti: vt. l. i. C. de his qui. vt in.l. i.§. lex fal fidem cōtra aliꝗd.§. ſi quis inſtrumentū. Itē incidit ī. l. cor. dig. ⁊. l. cū ⁊ mortē. cū ſi. jͣ. de iure fiſ. aut accuſacidia. sͣ. ad mandanteꝫ. de fal. ꝗa ꝑ obreptionē īpetrari fecit ⁊ obtinuit .l. falci. et in uit: ⁊ tūc aut expreſſe deſtitit nō īpetrata abolivide bal. ī. l. extrauagā. ſnīam: ⁊ ſic īcidit in. l. ſi ꝗs obrepſerit. jͣ. de fal. .i. in fi. C. ꝗ tione ⁊ punit̉ pena. v. libraꝝ auri vt hic. aut taci ad reprimē. res iudi. et Ex. l. ſequenti. te: tūc aut patiendo labi tp̄s ſtatutū a iudice pu ī ver. ꝓinde an ſententia ¶ Modū agendi per uiā exceptiōis de p̄uariet ange. ī. l. nit̉ extraordinarie: ut. l. qui crimen. C. qui accu. lata pro mā ſi finita.§. i. catione vide: ibi. Op. Et qn̄ primus accuſator nō poſ. aut patiendo tp̄s labi legale: ⁊ tūc puni datario ꝓſit de dā. infec. accuſat̉ de preuaricatiōe: an preiudicet reo: ibi. mandāti: vitur pena poſita in. l. i. C. ut infra certum tp̄s cri. de dy. in reQuero. Et quid ſi fuit abſolutus uide in fi. qō termi. punit̉ etiā qn̄qꝫ pena ꝯuētionali: ut. l. gula ratiha .iiij. jͣ. de cuſto. reo. bitio ꝑ barReuaricationis. in. l. adulte. ¶ De receptatoribus. Rubrica. de adulte. ¶ No. qn̄ accuſator eſt p̄uaricatꝰ ī criEx. l. ſequenti. c ¶ Si iō ꝗs mine publico crimē eſt publicū alias eſt priuatū. ¶ Stante ſtatuto ꝙ fugiens an̄ familiā puniat̉ Adde bal. ī ¶ Itē no. ꝙ ſuꝑ replicatiōe p̄uaricatiōis debet perinde ac ſi īuentus fuerit cū armis ⁊ ꝓ armis rub. C. qui ꝓnūciari. ¶ Op. ſuꝑ īcidēti nō ꝓnūciat̉: vt. C. accuſa. eſt ſtatutū ꝙ pene duplicent̉ de nocte: an fugiē d ¶ Pena de or. iudi. l. i. hic dicit̉ cōtra. ergo male. dicit gl. ti de nocte pene ſint duplicande. turpilliani. ſpeciale eſt hic ꝙ ſuꝑ īcidēti ꝓnunciat̉. tu dic ꝙ ᵉ ¶ Op de pena acEſſimū genus. po. s. l. iſta nō eſt incidēs: ſed emergēs. nā opponit̉ ad cuſantis: et proceſſuꝫ: cū.n. me accuſas ego excipio nō eē ꝓpoſtea deſifi. sͣ. de abige. ſo. dicit glo. ſpāle eſt in re ſtentis: vide cedendū ſuꝑ accuſatiōe: ꝗa ſum abſolutꝰ d̓ eocipiēte abigeū. hic in eo qui recipit alios fures late ꝑ bar. ī dē crimine: tu replicas ꝙ fui abſolutus per p̄ua uel dic ꝙ iſtud ꝓinde nō inducat oīmodā ſim.l. i. j. ad tur ricationē: vn̄ hic diſputabat̉ an ſit ꝓcedenduꝫ: pil.§. ſi quis litudinē. q. d. ſicuti punit̉ delinquēs ita recepta autem. uel nō: nō enī diſputabat̉ de meritis cauſe: ſꝫ de tor nō tn̄ eadē pena: qd̓ eſt notandū. dicit ſtatu proceſſu: ⁊ hic eſt vnus modus quo de p̄uarica tū ꝙ qui fugerit ante familiā puniat̉ perinde ac tione cognoſcit̉.ſ. per modū replicatiōis. Itē ē ſi inuētus fuerit cū armis: ⁊ pro armis eſt ſtatualius modus.ſ. ꝑ accuſationē hoc modo. tu actū ꝙ de nocte pēe duplicēt̉ᶠ: vtrū huic fugiēti cuſas me: ego excipio ꝙ fui abſolutus. tu dicis de nocte pene duplicent̉: ⁊ videt̉ ꝙ nō: ut hic: me fuiſſe abſolutū per p̄uaricationē ⁊ vis accuquia dictio perinde nō refert̉ ad qualitatem: vt ſare primū accuſatorē de p̄uaricatione: certe pē eodē mō puniat̉: tn̄ hoc nō puto verū: quia iſte dente illa accuſatiōe p̄uaricatiōis ſuꝑſedebitur dictiones referuntur ad oēs qualitates: ut. l. a ſuꝑ iſta accuſatiōe ſecūda. iſtos duos modos filio.§. pe. sͣ. de ali. lega. nō ob. hic ꝗa hoc ē veꝝ ponit glo. hic que incipit. hic ſpeciale ē. ¶ Que cā tollēde ꝯtrarietatis. ſimile de dictiōe ꝑinde ro qn̄ª primꝰ accuſator accuſat̉ de p̄uaricatiōe: habes. jͣ. ad. l. iul. pecul. l. ſacrilegij.§. his aūt: ⁊ ⁊ cōuincit̉: vtrū hoc preiudicet reo. Rn̄. ꝙ non ibi glo. magna dat multas ꝯcordan. niſi ip̄e fuerit citatus ut illi iudicio adeſſet: vt. l. Ex.§. ſequenti. denūciaſſe.§. fi. jͣ. de adul. pro hoc optime facit ¶ Qualiter ꝗs teneat̉ ſi n̄ accepit latronē: ⁊ an glo. l. cū miles. sͣ. ex qui. cau. ma. pro hoc qd̓ dici ignorās teneat̉ aprehendere latronem. musᵇ de ſnīa lata cōtra notariū de falſo nō p̄iu1 ¶ No. ꝙ in duobus caſibuſ III Par i. quis tenetur ſi non appredicat parti: ſi nō fuit citata: ut. l. ſi docueris. C. d̓ fi. inſtru. pro hoc qd̓ no. ꝑ cy. C. qui accu. n̄ poſ. hendit latronem cum poſſit videlicet ſi accepit .l. i. in vl. q. ⁊ facit qd̓ no. per cy. ī. l. i. C. de aduo. pecuniam uel partem reruꝫ ſurreptarum. Sed

De furibus balnearijs. De effrac. ⁊ expila. De crimine expilate here. no. bal. per illum tex. in. l. in delictis. circa prin. de noxa. ⁊ ibi ſequitur lu a ¶ In pari. intellige in eo vide bar. in. l. oēs. C. de agri. ⁊ cen. li. xi. ⁊ in. l. do. ⁊ in. l. i.§. in eo qui ad ſil. ⁊ de. q. de qua hic per bar. etiam vide imo. .i. C. de effrac. li. xii. ⁊ in. l. i. C. de colleg. illi. eo. li. ⁊ in. l. i.§. ii. de īcen. rui. in. l. fi. jͣ. de publi iudi. ⁊ dixit Cy. ⁊ Bal. ī. l. i. C. d̓ his qui latro. ꝙ minor ⁊ na. ⁊ in. l. metrodorū. C. de pe. ⁊ bal. in. i. data opera. C. qui accu. non pena imponitur receptanti proximū uel patronum qͣꝫ ſi alias nō eſſet cā poſ. ⁊ ange. in. l. i. C. de nili aggeribus nō rūpendis. ⁊ do. in. c. quicunqꝫ iuncta perſona qd̓ no. ⁊ adde ꝙ contra deciſionem bar. hic ſa. qd̓ no. ar. de here. li. vi. ⁊ per bar. in. l. ii. C. de littor. ⁊ iti. cuſto. li. xii. ⁊ bal. in. l. ii. C. d̓ his qui la chi. in. c. ii. d̓ tro. ⁊ in. l. q delictis pue cunqꝫ. in. ii. quid ſi gratis dimiſerit eū ire. dicit glo. tūc ſecꝰ net imponēdā officio iudicis. qd̓ tene. menti. rorum. col. C. d̓ ſer. ¶ De effra. ¶ Op. ꝙ nullus ſit improbior fur ꝙͣ raptor: vt iſtam glo. intellige in caſibus ī quibus quis nō fugi. ⁊ expila. ru. inſti. vi bo. rap. in prin. ⁊. l. ſi te. C. ex qui. ca. in tenet̉ defendere territoriū ſuū ẜm ea que dixi in ADDE ꝙ Ehis ſtatutuꝫ pufa. irrog. ſo. fateor ⁊ debetis ſcire ꝙ quidā ē fur .l. ne quid.§. i. sͣ. de incen. rui. naū. Itē intellige .§. exniens recein eoª qui nullo modo receptauit: quia tunc ille improbus: ut ſimplex fur. quidā eſt improbior pilato ptatoreꝫ in res. vide qͥ teneret̉ qui receptauit per. l. i. C. de his ꝗ latro. fur: ut ille qui expilat hereditatē: ut hic quidam cēdiarii uel dixi pꝰ bar. ſūt īprobiſſimi ut raptoreſ: ut. l. ꝯtraria. ¶ Que ⁊ sͣ. ꝓxi.§. in prin. l. dimiſi vnaꝫ. q. hic in princi. fugitiui nō in. l. eos. jͣ. d̓ habet locuꝫ habes ꝙ receptator ⁊cͣ. quero an hoc ſit verum ro quādo. l. īponit plures penas alternatiue cu cuſto. reo. et in receptato adde ꝙ exiin ſciente ⁊ ignorante. dicit glo. in ſciente tantū ius debet eē electio. tex. hic videtur dicere ꝙ ſit re ignorāte ens de carquā glo. no. ⁊ pro ea eſt caſus in. l. ij.§. ſed etenī electio iudicisᵇ. cōtra videt̉ tenere gl. ī. l. ꝗcūqꝫ ut etiam vo cere animo .sͣ. de incen. rui. nau. ⁊. jͣ. de penis. l. metrodoꝝ. luit ro. cōſi. .C. de ſer. fugi. Cy. variat. nam aliud dicit̉ in. l. redeūdi nō .cccclxxiii. quicūqꝫ: ⁊ aliud in. l. ſi fugitiui. e. ti. tu vero dic Sed qualiter ꝓbabit̉ ꝙ receptator hoc ſciuit. dicitur frab Os. an ctor carcedicit glo. ꝙ hoc ꝓbabit̉ ſi eſt notoriū per ꝯtraſic: quādoqꝫ verba. l. ſunt directa ad iudicē: qn̄ habeat ris ẜm bal. tā qd̓ no. ſimile habes ī. l. pe. C. de pericu. tu. qd̓ qꝫ ſunt directa ad reū: qn̄qꝫ ſunt ſimpliciter ꝓla locuꝫ: in. l. i. C. de an ſtatutum tene menti pro ſtatutis loquentibus de receptā ta. ſi ſunt directa ad iudicem: tunc eſt electio iuſer. fugi. qd̓ puniens retibus exbānitos. Rubridicis. hic eſt tex. in. l. ſi fugitiui. C. de ſer. fu. naꝫ no. pro retē cipientē bātis in palaEx. l. ſequenti. tex. dicit aut pede amputato d̓bilitent̉: aut alia nitū habeat tio qui rece ¶ An ſtatutum puniens receptanteꝫ bānitum pena afficiant̉ ⁊cͣ. ⁊ ſic verba referūt̉ ad iudicēlocū in rece dunt ⁊ ſtaptante agna ſi vero referunt̉ ad reū: tūc rei eſt electio: ut. l. ꝙ puniat eum qui recepit bānitū agnatum. tim redeunt tum uel co ꝙ non incicunqꝫ. ibi reddat: ⁊ ſic refert̉ ad reum. aut ſunt Aduerte dicit ſta gnatuꝫ. balO S apuc. tutuꝫ qui recepta dunt in peverba ſimpliciter prolata: ⁊ tunc dubito: nā hec in. c. i.§. con nam: ⁊ vide uerit exbānitū puniat̉ in certa ꝙͣtitate: uenticulaꝫ. .l. videt̉ velle ꝙ ſit electio iudicis: tamen cum de iſta māte de pa. iu. fir. an habeat locūᵇ in receptante exbānitū agnatū cauſe cognitiōe dicit debere eligi. In dubio pu ria in auc̄. ſi tenet idem captiui. C. d̓ uel cognatū ſuū: ⁊ hic videt̉ ꝙ non: videte dn̄i. tarem eſſe electionem rei. ar. l. interpretatiōe. jͣ. qd̓ bar. hic. ep̄i. ⁊ cle. ſi quidē exbānitus ē talis qui pōt īpune occidi de penis. ſimilem diſtinctionem facit glo. in ver ⁊ addit iſtd̓ ADDE ro. fallere videex forma ſtatuti: tūc dicit̉ hoſtis ciuitatiſ: ⁊ ſicut bo teſtator. l. lucio. sͣ. de le. ij. ꝯſilio. cxciii. licet ꝙ reciperdit eū ciuitas ita eū agnati ⁊ cognati ꝑdūt: ¶ De crimine expilate hereditatis. Rubrica. de recedenpiēs cognaut. l. poſtliminiū.§. filiū. jͣ. de cap. facit qd̓ dixi in te d̓ palatio ſ ¶ Quero que eſt pena tum bānitū ⁊ reuertēte. s A ¶ UII. expilantis hereditatē. ha .l. ſi adulteriū cū inceſtu.§. liberto. jͣ. de adulte. non tenetur d ¶ Electio pena de re ꝙ ſi nō pōt īpune occidi: ⁊ ſic nō eſt hoſtis ciui buiſtis ī. l. i.§. expilatores. sͣ. ti. i. ¶ Que iudicis. ⁊ vi cepta. in retatis: tūc ſi quidē per ſtatutū eſt d̓terminata pero vtrū pro iſto crimine ſit inducta aliqua actio de bar. in. l. ceptante co na certa illa eſſet imponēda pena: nec ob. iſta. l. quicunqꝫ. ⁊ ciuilis. glo. hic dubitat. ꝟitas ē ꝙ ſic ſaltiꝫ actio gnatum uio ibi etiā bal. quia hic loquit̉ de iure cōi quo non eſt limitata latorem pain factum: ut plene no. in. fi. C. eo. ⁊ vide bal. cis: quia tūc certa pena: tamē iudex ſi uellet vti arbitrio per Iſtā. l. proſeque in. l. ſi fugiti eis nō īdullegē ſibi cōceſſo ẜꝫ. l. quid ergo.§. pena grauior I expilal T.re: ut in glo. ui. C. de ſer. getur niſi ꝑ .sͣ. d̓ his qui no. infa. cauſa cognita poſſet penā fugi. ⁊ limi ignorantiaꝫ ta ut no. per Es hereditarias. minuere. receptarēt: bal. ī. d. l. cū ⁊ ibi oīo vi¶ De furibus balnearijs. ¶ Op. ꝙ geſtaᶠ cū vno ex heredibꝰ non ctos popudeas. ADHic los. in. vii. proſunt nec nocēt alteri: ut. l. vl. C. qui res iudi. DE pau. de Ures nocturni. pes ca. eius con nō nocet: ⁊. l. ſepe. sͣ. de re iudi. dicit glo veꝝ eſt ¶ De criſilio. ccxcvduplicē litteraꝫ. vno modo extra ordiꝙ alijs prodeſt quo ad preſūptionē non ꝙ hamine expila. iii. vbi tenet nem audiendi ſunt: hoc eſt per officiuꝫ iudicis. beatur pro plena probatione: ⁊ aſſignat mirabi here. ru. ꝙ ſi aliqui ī Scitis enim ꝙ vbi. l. dicit extra ordinē intelligilem rationem. ſicut enim producenti tibi teſtes I quiſ capitulis pa tur iudicis officio: vt. l. ſi cui. sͣ. de cōdi. ⁊ demō. pena. cis faciant non prodeſſent niſi fuiſſent: ita illa dicta nō poſ Quan capitulaᵇ ꝙ ⁊ ẜm hoc habes ꝙ cōtra fures nocturnos ⁊ bal ſunt alij prodeſſe. alij dicunt ꝙ prodeſt quo ad do cōmitta non debeat nearios pōt iudex īquirere ex ſuo officio. ¶ Ue plenam probationem: quod poſſet eſſe veruꝫ ſi tur pena exvna pars da nio ad. l. ij. dicitur hic ꝙ remittit̉ ad ius ordina pilate herere auxilium poneres iſtam cām eſſe talem ꝙ pro parte expe riū. quid eſt hoc dictū. dicit glo. i. ad actionē ciditatis: ⁊ ta inimicis aldiri non poteſt. tuncleniꝫ quilibet ſocius poſſet teriꝰ partis le crimē: an uilē ut puniatur in dupluꝫ uel ī quadrupluꝫ. Sꝫ inſolide rem in iudiciuꝫ deducere: ut. l. ſi oēs. sͣ. ꝙ nō debet ante heredian grauius puniat̉ criminaliter. glo. dicit ꝙ ſic: de ne. ge. ⁊. l. ſi ſeruo. sͣ. ſi ex noxa. cā aga. ⁊. l. he intelligi de tatē aditam ut. l. fi. sͣ. de priua. delic. tu dic plene ut dixi in. l. coniunctis: uel poſſea: redes.§. itē ſi vnꝰ. sͣ. fa. her. merito facta ꝑ vnuꝫ ⁊ an cōcurquia illiſ poſ capitalium.§. famoſos. jͣ. de penis. heredum alij coheredi prodeſſet: quia ſaltim in ſit impartiri rat cuꝫ alio ¶ De effractoribus ⁊ expilatoribus. Rub. hoc habet mandatū a lege. auxilium nō remedio: vi Ex. l. ſequenti. obſtante ꝙ Ex. l. ſequenti. de in. l. iii. et ¶ Quando pena non eſt limitata a iure remaſint inimici ibi Bal. C. ¶ Sciētia occidētis bānitū non debet attēdi. alterius par net īponenda officio iudicis. et quādo al. impo fami. herc. ⁊ I ¶ No. bonū tis. allegatꝭ ad materiā nant̉ plures pene alternatiue cui ſit electio. y Ereditariā. caſuꝫ no. tex. no. hic. huiꝰ. l. an ſta ¶ Item liibi: ⁊ nihil mutat ⁊c̄. facit ad qōneꝫ ego tutū loquēs 5 Ehis. mita hāc pe de furto ha interfeci exbānitum quē poterā occidere impunam ī vxore beat locū in No. tex. ne an debeat diſtingui vtrū ego ſciueriꝫ uel nō: recipiēte vi Expilatores crīe expilate ibi iccirco certe nō: nam ſcientia mea non debet attendi: rum bannihereditatis. tum que im ⁊cͣ. ꝙ quando pena nō eſt limitata in iure rema dixi in. l. inter omnes.§. recte. sͣ. de fur. adde no. ī. l. pune potede his. C. d̓ rit. ar. l. ſi cū fur. vid̓ bal. dotem.§. finanteꝫ in ſceuiſſimo. ff. ſoluto matri. ⁊ ī. l. i. C. de diuor. ⁊ ī. d. et ro. qui po nit hoc in. l. gerit de acqui. here. .c. inter alia. de ſen. excō. ⁊ ita tenet ſpe. de dona. inter vi. ⁊ vxo.§. fi. Iteꝫ ſ ¶ Res hereditarias ꝙ geſta. Tene mēti qūo ītelligat̉ ꝙ geſta cū vno ex heredibꝰ n̄ noceāt nec ꝓſint alfallit̓ ſi talis bānitus infert violentiam receptatori: ut eum acceptaret: ut teri: vid̓ bar. ī. l. i. C. ꝗ res iu. n̄ no. ⁊ bal. ī. l. ii. in prin. ii. col. C. eo. ti.

V De crimine ſtelli De ter. amo. De colle. illi. I5 I ¶ De crimine ſtellio. Rubrica. gula bonafides. alle. l. ſi duo.§. pe. in fi. sͣ. ſi ꝗs ca. ⁊ qd̓ applicetur parti: Tellionatꝰ. ꝗ tenet̉ hac pena uel nō: vid̓ bal. ī. l. ii. C. d̓ murile. li. xii. eſt tex. optimus in. l. ſi quis maior. C. de tranſac. ⁊ ibi bal. ⁊ adde qd̓ no. Itē ſi ꝗs. hūc tex. vide alle. ꝑ ange. ī. l. ob hec uerba. d̓ his ꝗ no. īfa. imo. ī rub. ⁊ in. l. i. de publi. iudi. ⁊ no. bal. ī. l. ſi eccleſia venerabilis. C. de Eꝑiurio. iudex ſecularis ar. iſtius glo. pōt declarare quē eē ꝑiurū. epiſ. ⁊ cle. Quid aūt in pena cōuētionali: dic ut dixi: ⁊ adde que dixit glo. facit qd̓ no. ī. c. teſtimoniū de teſti. ⁊ ī. c. lꝫ de iureiurā. ⁊ qd̓ no. Io. ⁊ bal. in. l. i. C. de his que pe. nomi. videlicet ꝙ qn̄ aliꝗs priuatur iure ſuo an. ī. c. cū. c. ꝑꝑ delictuꝫ laicus d̓ ſo. illd̓ applica cōpe. ī. vi. et ¶ De crimine ſtellionatus. Rubrica. niaria ſtatuta: vt sͣ. e. l. prima. ſo. ante hāc. l. nul ri dꝫ aduer .d. anto. ī. c. ſario non fi¶ Op. d̓ cū ſit genela erat pena pecuniaria ſtatuta: ſed poſt hanc. l. Tellionatus. quid erſco. ad idem rale de ſo. incepit pena eſſe ſtatuta. ¶ Item oppo. de. l. i. .l. fi. sͣ. de licōpe. qd̓ eſt go.§. fi. sͣ. de his qui no. infa. ſo. vt ibi. .C. de accu. vbi idem dicitur ꝙ pena pecuniaria tigio. ADuerū qn̄ cla non erat. ſo. dicit glo. ſi quis euulſerit terminos DE an ꝙ erū eſt d̓ ꝑiuTellionatus. xigat̉ a frau rio. ſecꝰ vbi inter edes ⁊ edes nulla eſt pecuniaria pena ſta dantibus ga eſt dubiuꝫ: g ¶ Op. de. l. ſi duobus. jͣ. d̓ tuta tempore antiquo: nec per. l. agrariam: que bellas appli Maxime. fal. ſo. aliud ſi duobus ven ꝗa tūc non loquitur ſolum de agris ut ibi. ſed ſi euellantur cet̉ eis. bal. poſſet. c. qͣꝫ didit: quia tunc incidit in falſum: ut. l. cōtraria. cōſilio. cliii. termini inter agros: tunc ſic ut hic. alij aliter dito. d̓ iureiu. f ¶ Simplici aliud ſi duobus obligat uel promittat: ut hic. ⁊ de elec. ue cunt: ut Cy. refert in. d. l. i. C. de accu. ⁊ ideo diter loquitur uerabilem. Ex.§. ſequenti. ſtingue: vt ibi per eum: ⁊ hic in vlti. glo. ¶ Que bal. ī. l. ſi ec¶ Qui vadit ī plateā: ⁊ de re venali ꝓmittit plꝰ ro cui applicetur iſta pena. l. aureorum: videtur cleſia vene¶ De ter. debito: ut alij ſic emāt tenet̉ crimine ſtellionatꝰ. rabilis. C. d̓ ꝙ fiſco: quia tex. hic dicit in publico dare: in cōamo. Ru. ep̄i. ⁊ cle. di GraᵇDicitur hic ſi quiſ trarium videtur ꝙ parti: quia hic dicit actioneꝫ citʰ ciuiliter Item ſi quis. poſturam. quid eſt ria. de ⁊ actio eſt ius proſequendi in iudicio quod ſibi intentari et tur fi hoc dictū. dicit glo. i. bonis viris mendacia īpocriminaliter debetur: ergo pars petit quod ſibi debetur. teſco. Cōtrapenā īponi: ſuit. hoc non placet: quia tunc tenetur īiuriaꝝ: neo ꝙ detur fiſcoᵇ: ut hic dicitur. ad rationeꝫ in riū tꝫ bar. in ut ī. l. i.§. exquia infamandi alterius cauſa hoc fecit: vt. l. itē .l. i. ī. iii. col. contrarium reſpondebo incontinenti. ¶ Que pilatores. d̓ .sͣ. de pu. iu. apud labeonem.§. ait pretor. sͣ. de iniur. vnde ro quando. l. imponit penaꝫ ſimpliciterᵉ cui ap effrac. ⁊ ī. l. e ¶ Penaꝫ dicit impoſturam fecit: hoc eſt impoſuit preciū de periurio plicetur iſta pena vel fiſco uel parti: ⁊ videtur ꝙ ſimpliciter. de crimine alicuius rei: nam ibat in plateam ⁊ promittebat De hac maparti vt in omnibus popularibus actionibus ſtellionatus de frumento plus debito: ut alij ſic emerēt: vel ī teria vide vt. l. ſi cui ex popularibus. jͣ. de verbo. ſigni. ⁊ sͣ ſupra. imo. ī ru. sͣ. aliqua ꝓmiſſione ꝓmiſit plus debito in alterius de ſepul. vio. l. iij. circa princi. ⁊ no. ī. l. ſi quis id gC. l. corne. de pub. iu. ⁊ detrimentū: ita ītellige hanc. l. qd̓ eſt notandū. Adde ⁊ ī. l. i. quod sͣ. de iuriſdi. om. iudi. in quadam glo. paalex. ī. l. ſi ꝗſ .§. fi. sͣ. ſi ꝗs z Op. de. l. ſi is ꝗ reꝫ id qd̓ d̓ iur. ua: ⁊ videtur tex. in. l. fi. sͣ. de litig. In contrariū ius dicē. nō Qui merce S. in prin. sͣ. d̓ fur. ſol. om. iu. vbi ꝙ applicetur fiſco: videtur tenere glo. in. l. iube obtem. ⁊ ibi habes nūꝗ d intelligas hic merces nō eſſe obligatas vel oblibar. mus.§. his iudicibus. C. de ſacroſan. eccle. ⁊ vi pena q̄ pōt h ¶ Fiſco ap gatas generaliter ⁊ eas non tradiderat credito detur tex. in. l. mulctarum. C. de modo mulcta. exigi ab em̄ plicandam. ri: alias incideret in crimen furti: vt. l. ꝯtraria. ptoribus ga ⁊. x. colla. que ſint regalia. ca. i. ⁊ hic alibi vide Quid ſi pebellarū pro (Op. ꝙ ſoluꝫ tur velle ꝙ medietas applicetur parti alia mena uenit ex pter frauda X periurio. Seum habeat diſpoſitione dietas fiſco: ut. l. iij.§. hoc autem. sͣ. de his qui tas gabellaſ deſuncti cui vltoreꝫ: vt. l. ij. C. de re. cre. ſo. hic iurauit deie. vel effu. ⁊. l. lege cornelia. sͣ. ad ſil. ⁊ tangi applicet̉ eis applicet̉. vi. ⁊ ibi habes aliquo non deferente: vt alium deciperet. Sꝫ. l. tur hic in glo. dico ſic. quandoqꝫ. l. imponēs pe de bar. ⁊ qd̓ duas limita cōtra. loquitur in eo qui iurauit aliquo deferennam introducit actionem: quandoqꝫ introdu no. ibi in. l. tiones ad di te ad litis deciſionem: quod dic vt ibi per Cy. uxoreꝫ.§. he cit accuſationem: quādoqꝫ ſimpliciter loquit̉ᶠ cta per bar. res de lega. ¶ De termino amoto. Rubrica. hic: ⁊ uide primo caſu regula eſt ꝙ applicatur parti: ut. l. ſi .iii. ubi no. abb. in ru. d̓ ¶ Op. de. l. ſi quis id qd̓ cui. jͣ. de verbo. ſigni. ⁊. l. iij. circa princi. sͣ. de ſe iudi. ⁊ adde 9 IUIS.§. doli. sͣ. de iur. om. iudi. ¶ De colle pul. vio. ⁊. l. ſi quis id quod. sͣ. de iuriſdi. om. iu. ꝙ pena īpogiis illi. ru. ſo. intellige hoc fortuito ꝙ in hoc fuit ca fallit ſi in. l. aliter exprimeretur: ut hic: ⁊. l. fi. sͣ. ſita a iudice i ¶ Cōſtituāt ſus fortuitus ꝙ ignorabat illum lapidem eē ter ītelligitur īde litig. ⁊. l. lege corneliaˢ in fi. ad ſil. quandoqꝫ collegium. poſita ſeu ap minū: tamen habebat animum furandi: ⁊ ideo introducit accuſationem: ⁊ tūc applicatur fiſco: Quot conpoſita in faopinio circa qualitateꝫ rei non attenditur. sͣ. ti. ſtituant colvt. d. l. mulctarum. C. de modo mulcta. ⁊. x. col uorē ipſius legiū: ⁊ quid .ij. l. fi. alij dicunt ꝙ illud qd̓ hic dicitur ignoran que ſint regalia. ca. primo. facit ad hoc glo. in. l. uel erarii: ut ſit collegiū: .d. l. mulcta tia ⁊ fortuito debet intelligi negligentia ⁊ culpa .iij. in princi. sͣ. de ſepul. vio. niſi aliter exprimeuide bal. in rū. ⁊ ꝗd ī pe precedente: ut. l. qui edes. sͣ. de incen. rui. nau. retur. quandoqꝫ lex ſimpliciter loquitur: ⁊ tunc rū. C. ꝓ ſo. na cōuētioHic dicitur qualiter puniuntur ſplendidiores. ⁊ hic adde puto ꝙ in dubio introducat accuſationem ⁊ pe nali. dic ꝙ in bonā glo. in quero qualiter puniuntur alij qui ſunt conditio dubio videnam fiſco applicandaꝫʰ: vt. d. l. iubemus.§. his .c. dilecta: ⁊ tur appoſita nis inferiorise rn̄. iſte tex. poteſt legi duobus mo iudicibꝰ. C. de ſacroſan. eccle. ⁊. d. l. mulctarum ibi doc. de loco ītereſſe dis. vno modo vt diſtinguatur vtrum ſplendiexceſ. p̄lato. .C. de modo mul. ⁊. x. col. que ſint regalia. ca. i. partis in fadior hoc fecit cauſa ſui vel cauſa gerendi negok ¶ Siue n̄. ¶ Ultimo Dy. inducit hanc. l. ꝙ ſi aliquis plu uorē ipſiꝰ n̄ uide que di tium alterius: ⁊ tunc de alijs hominibus īferiout applice res teſtes falſos produxerit ꝙ pro quolibet puxi ī. l. i.§. ſin tur fiſco. ita ris conditionis nil dicitur hic: ſed hec lec. non niat̉. tu diſtingue: an iſti plures teſtes ꝓducunt̉ aūt in prin. dixit io. an. ī placet: quia caſtigatio ⁊ cedere verberibus ē pe .sͣ. ad treb. ad eūdē effectū an̄ ad diuerſos: vt dixi ī. l. īficiā mercur. ī re na remota a nobilioribus: ut. l. i.§. i. sͣ. de effrac. do.§. īfās. sͣ. d̓ fur. ⁊. l. nūqͣ plura. sͣ. d̓ pͥua. d̓lic. ⁊. l. pedius. sͣ. de incen. rui. nau. legas ergo iſtaꝫ ¶ De collegijs illicitis. .l. aliter: vt in iſto ver. ſi vero alij incipiat loqui d̓ ¶ Querit gl. quot cōſtituāt collegiuꝫˡ: ⁊ rn̄deo perſonis inferioris gradꝰ: ⁊ apoſtilla ſic tex. ibi. ꝙ tres: ut. l. neratius. jͣ. d̓ ver. ſigni. ⁊ dicit bene. ſi vero alij.ſ. homines non ſplendidiores: ⁊ ſic vide tn̄ que dixi in. l. p̄tor poſt prī. sͣ. vi bo. rap alij eſt caſus nominatiui pluralis. ibi negociū.ſ. ſecūdo glo. querit que ſit differētia īter collegiū p̄dictū occupādoꝝ finiū. qd̓ ſeꝗt̉ ī tex. ē claruꝫ ⁊ corpus. ſo. collegium dicit̉ ꝓprie qn̄ ſimul ha Ex. l. ſequenti. bitāt: ꝗa ſic dictū eſt qm̄ ſimul colligunt̉. corp ¶ Pena amouētis t̓minū cui applicet̉. Et cui dr̄ ꝓprie ſiue ſimul hītāt ſiue nōᵏ: hn̄t ēt ex con applicet̉ pena cū al. ſimplicit̓ īpōit̉: ⁊ an̄ ꝓducēſ ſuetudīe alia noīa: nā q̄dā collegia appellāt̉ ſo plures falſos teſtes ꝓ quolibet debeat puniri. cietateſ: ut sͣ. ꝙ cuiuſqꝫ vni. no. ī. l. i. circa pͥn. q̄ ¶ Op. ⁊ videtur ꝙ daꝫ appellant̉ fraternitates: vn̄ illi de illo colleSraria. nulla ſit pena pecu gio dicunt̉ ꝯfratres: ut videbitis in. l. fi. jͣ. e. q̄dā

De colle. illi. appellantur ſodalitia: vt in. l. i. in prin. jͣ. vnde il aliter niſi quia collegiū diſſoluitur vt hic. ¶ Se li de colle. dicuntur ſodales: habent etiam alia cundo no. quando diſſoluitur collegium ⁊ res nomina que conſuetudo eis attribuit ẜm diuer que ſunt in collegio diuiduntur inter eos. dicaꝫ ſitatem regionum non ſunt alia. .jͣ. l. fina. Ex. l. ſequenti. No. regulaꝫ ꝙ omnia In ſumma. collegia ſūt illicita: niſi ¶ Collegia ſunt ſub iudicibꝰ ſecularibus: ⁊ milites collegia facere non poſſunt. reperiantur permiſſa. ¶ No. ꝙ ad officiNo. ꝙ ſerui poſſunt eſſe in SeruoS. collegio volēte domino nō Andatis. uꝫ preſidis ſpectat ne ſint iſta col. prohibita: ⁊ ex hoc appa aliter ⁊ intellige ꝙ ſit tale collegium cui ſtatus ret ꝙ collegia ſūt ſub iſtis iudicibus ſecularibꝰ ſeruilis non repugnet: ut hic vides. ⁊ hoc tenet Inno. extra de exceſ. prela. c. dilecta Ex. l. ſequenti. in fi. magne glo. ¶ Secundo no. ꝙ milites non ¶ Scholares tres uel quattuor ſimul habitanpoſſunt facere iſtas collegationes ⁊ ſocietates tes: an faciant collegium: ibi. Ex vltima. Et qui inſimul. ¶ Contra hoc op. quia īmo ſunt legio bus conſtitui poſſunt collegia: ibi. Secūdo. Et nes ⁊ ale militum: ut habes plene ī. l. ij. sͣ. de his ex quibus cauſis collegia de iure communi ſint qui no. infa. ſolu. non poteſt fieri ſine mandato permiſſa: ibi. Uideamꝰ. Et per quas perſonas ducis belli cū eius mandato ſic: ut in cōtrario. debēt regi collegia permiſſa: ibi. Quero. Et co. 5 ¶ Nota ram quibus cōueniantur iſta collegia: ibi. Que ꝯed permittitur: ꝙ paupe ro coraꝫ. Et que perſone poſſint eſſe ī collegio: ribus militibus conceditur facere collegium cā ibi. Quero que. Et an monachus poſſit ingreprocurandi ea: vnde debent viuere. ad alia effe di aliquod collegium ſine conſenſu ſuperioris: ctus huius col. extēdi nō pōt. dicā. jͣ. e. l. fi. ibi. Quero vtrum. Et an quis poſſit eſſe de duo Ex.§. ſequenti. bus collegijs: ibi. Quero an. Et an quis poſſit ¶ Collegia q̄ pietatē reſpiciūt ſūt approbata. exire de collegio ꝙ intrauit: ibi. Quero. Et ſuꝑ quibus poſſunt collegia ſtatuta facere: ibi. Que ¶ No. ꝙ cā Sed religionis. aigiōis col ro ſuper. Et qualiter collegia diſſoluantur: ibi. legia ſunt permiſſa de iure cōmuni: ut hic. ⁊. l. i. Quero qualiter. Et collegio diſſoluto quid fiēcirca prin. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vni. no. ⁊ ibi no. vn̄ colle dum de rebus collegij: ibi. Quero quid. Et an gia diſciplinatorum ⁊ iſta collegia miſericordie pereant priuilegia deſtructo collegio: vide ī fi⁊ ſi. que pietatem reſpiciunt ſunt approbata de ¶ Quidam non has Odale S. bent in tex. niſi vſqꝫ iure cōi. ¶ Secundo no. ꝙ pretextū huius nō dn̄t tractari alia que reſpiciant ad regimen ciuiibi: ſi autem plebis: quia abinde. jͣ. eſt in tatis ⁊ ſimilia: ⁊ ſi hec fierēt punirentur: ut. l. ij. terpretatio greci ⁊ diuiditur: quia primo ponit de extraor. cri. sͣ. ⁊ dicā. jͣ. e. l. fi. qualiter vocentur qui ſunt de vno collegio. ſecū Ex.§. ſequenti. do dicit quid poſſunt facere inuicem collegiati. ¶ An illud ꝙ eſt vniuerſitatis ſit ſinguloꝝ. tertio dicit vnde predicta habuerunt originem t ¶ No. ꝙ quis nō pōt .ſ. a lege ſolonis greca. quarto ponitur interpre Non liceat̉. ene in pluribus colletatio illius. l. grece. ſecunda ibi: his auteꝫ. tertia gijs. quod qualiter intelligatur dicam. jͣ. e. l. fi. ibi: ſed hec lec. quarta ibi: ſiuaūt plureſ. ¶ No. Secundo no. ꝙ illud quod eſt vniuerſitatis eſt ꝙ illi qui ſunt de eodeꝫ collegio vocantur ſoda ſingulorum. quod apparet: quia quilibet reciles vt hic: in princi. vocantur etiam confratres: pit partem ſuam. Ad hoc op sͣ. de re. diui. l. ī tāvt hic. in vltima parte dixi. sͣ. eodeꝫ ſuper rubri. tum.§. vniuerſitatis: ⁊. l. ſed ⁊ ſi hac.§. qui ma¶ Item no. ex ſecunda parte ꝙ collegia poſſūt numittitur sͣ. de in ius vo. quedam dicunt confacere ſtatuta ⁊ leges inuicem inter eos: ut. jͣ. di cedo ꝙ que ſunt vniuerſitatis ſint ſingulorum cam. ¶ No. tertio ex particula tertia ꝙ predinec ob. cōtra. quia in qualibet illarum ſtatutum cta ſumpſerunt originem ex lege greca. ¶ Sed eſt ꝓpter magnū impedimentū qd̓ alias eēt: ita quero quid eſt hoc quod dicitur in tex. ibi: nam dicunt quidam: ut glo. refert: ſed iſta opi. nō eſt illicita eſt eadem ⁊cͣ. glo. dat plures expoſitiouera. nam qd̓ eſt vniuerſitatis nō eſt ſingulorū: nes. quidam dicunt illicita eſt eadem.ſ. talis res quoniam vniuerſitas eſt perſona repn̄tata ꝑ ſe: uel talis ſocietas: vel ſi habes in accuſatiuo caut. l. mortuo. sͣ. de fideiuſ. Nec ob. iſte tex. quia ſu.ſ. illicitam eſſe eandem intellige.ſ. legem vel fateor ꝙ quādo diſſoluitur vniuerſitas quo ad ſocietatem: ⁊ quod dicit illicita. dic.i. valde liciomnes: vel quo ad vnum tantum res que erant ta: ut. l. gallus.§. ille caſus. sͣ. de libe. ⁊ poſthu. vniuerſitatis efficiunt̉ ſinguloꝝ: ut hic. ¶ Que vel dic illicita.i. non licita: ꝙͣtum eſſet contra pu ro ⁊ reuoco in dubiū quādo quis recedit d̓ vniblicas leges. ¶ Ex vltima ꝑte no. ꝙ ſimul habiuerſitate: de quibus rebus debet habere partē. tantes poſſunt facere collegium licituꝫ: ⁊ ſic poſ glo. tangit hic. dicam de hoc. jͣ. e. l. fi. ſent facere ſindicum. ⁊ ẜm hoc habes caſum illi Ex. l. ſequenti. us. q. quā format glo. in. l. ij.§. i. sͣ. quod cuiuſqꝫ ¶ Qualiter teneant̉ faciētes collegia illicita. vniuerſi. no. vtrum tres vel quattuor ſcholares No. ꝙ illi ſimul habitantes faciant collegiuꝫ: certe ſic: hic Uis illicitum. qui faciūt dum dicit ſimul habitantes. Item quia permitcollegia illicita: ⁊ ſunt auctores huius te titur tenuioribus pro eorum victu habendo: vt nentur. l. iulia maieſtatis: ut hic in tex. ⁊ glo. Itē .sͣ. e. l. i. ij. reſponſo: ⁊ hoc prout habes hic ī littenent̉. l. iul. de vi publica: quaſi hominibus artera ſimul habitātes: alij habent ꝙ multi ſimul matis ⁊ coadunatis hoc feciſſent: vt hic dicitur babitaturi ſunt exponen̄. ⁊ omnes qui multa ha in tex. Item hec eſt pena actoris. que autem ſit bent facere ⁊ tractare ſimul poſſunt facere colle pena aliorum de colleg. videbitis. jͣ. proxi. l. gium approbatum de iure cōmuni: vt hic. ⁊ iſta No. ꝙ licet auctores Inno. allegat extra de exceſ. prela. ca. dilecta. Olle gla. collegij puniantur. ta ¶ Uenio ad materiaꝫ ⁊ primo quero quot ꝑſo men homines de collegio non puniunt̉ ne ꝯſtituāt collegiū. dic ut dixi. sͣ. e. ſuper rubri.

De colle. illi. 15 2 Odales ſecūdo quero ex quibus cauſis poſſunt conſtitui collegia. nibus ꝓhibitis. uide tex. ⁊ qd̓ ibi bar. ī. l. nullus. C. de ſū. tri. ⁊ adde bal. l adde qd̓ no. bar. ⁊ que ibi dixi in. l. cum ſenatus de re. du. vbi vide. rū. ꝓ ſocio. ī. ii. col. ⁊ de pa. cōſtan. ī uer. itē ſocietatē. itē ſemꝑ p̄ſumit̉ fa¶ Sit permiſſuꝫ. Collegia permiſſa de iure gentiū hēs hic. ⁊ adde cta mala cā niſi aliud ꝓbetur: ita dicit abb. allegā. vincentiū ī. c. fi. d̓ teſti. qd̓ no. bar. in. l. ſi quis a filio in fi. de le. i. ⁊ vide bar. in. d. l. ſenatus de re. cogē. ⁊ qualiter puniāt̉ clerici ſaciētes ꝯiuratiōes ꝯtra ep̄m. vide ad hoc du. ⁊ adde ꝙ burgus dicit̉ vniuerſitas approbata ẜm bar. ī. l. ſi heres.§. ibi gl. vide bal. ī. l. collegiū. C. de here. iſti. ⁊ ibi etiā pau. de ca. ꝗ ponunt vicis. de le. d̓ iſtiſ frater .i. idē bar. ī nitatibus. et .l. ii. de uer. ¶ Scd̓o q̄roª ex ꝗbꝰ cāis pn̄t ꝯſtitui collegia. re ibi pulchraꝫ plures ciuitates uel plures barones ꝗ eēnt ſub ſig. ⁊ quod .q. vid̓ ꝑ eū. gula ē ꝙ oīa collegia ſūt īprobata: niſi apꝑeant vno rege dn̄o uel prīcipe nō pn̄t īuicē facere ilipſe tradit ī i ¶ Ciuitateſ ꝑmiſſa: ut. sͣ. e. l. ꝓxi.§. ī ſūma. ¶ Uideamꝰ ergo laꝫ federationē. Iſta.n. ſunt ſodalitia ⁊ collegia extrauag. ꝗ tuſcie. ciuita ſint rebelles ex ꝗbꝰ cāis collegia d̓ iure cōi ſūt ꝑmiſſa. ꝓ cuiꝰ ꝓhibita: ut. sͣ. e. l. i. ⁊ ex iſtis colligit̉ ꝙ ciuitates tes tuſcie qͥ in uerbo lōeuidētia d̓bes ſcire ꝙ q̄dā col. ſūt ꝑmiſſa de iure nō recogno tuſcieⁱ que nō recognoſcūt de facto ī tꝑalibꝰ ſubardie: vide ſcūt ſuꝑiorē gētiū q̄dā d̓ iure ciuili. De iure gē. collegiuꝫ qd̓ periorē pn̄t īuicē ſimul federari tanꝙͣ libere. Sꝫ per. d. anto. pn̄t federari appellat̉ populꝰ vniꝰ ciuitatis caſtri uel ville: ut ⁊ alios in. c. plura caſtra uel uille q̄ eēnt ſub vna ciuitate vel add̓ qd̓ dixi cū ab eccle.l. ex hoc iure. sͣ. de iuſti. ⁊ iure. ibi edificia agris vno dn̄o hoc n̄ poſſent: vt dictū ē. ¶ Quero per ꝑ illū tex. de ſiarū. de of. t̉minis poſitis ⁊cͣ. ⁊ hoc tꝫ glo. ī. l. ii.§. i. sͣ. qd̓ cu pa. cōſtā. in qͣs ꝑſonaſ regent̉ iſta collegia ꝑmiſſa. pro cuiuſ or. ⁊ ancha. uer. dāna ꝙ iuſqꝫ vni. no. īno. tn̄ ī. c. cū ab eccleſiaꝝ. exͣ d̓ of. d̓claratiōe d̓bes ſcire ꝙ de eſſe collegijᵏ non ē q in. c. dilecta lige ⁊ ꝯfede ordi. vr̄ tenere ꝙ nō gaudeat pͥuilegio ciuitatis d̓ exceſ. p̄la hēat rectorē: pōt.n. eē ſine rectore ſeu pͥore: ita ra. faciūt uni ⁊ pau. d̓ ca. caſtri uel uille niſi approbet̉ a ſuꝑiore: ſꝫ n̄ puto no. Inno. ī. c. cū nō. exͣ de prebē. tn̄ ſi uolūt pn̄t uerſitatē. A in repe. l. ex k ¶ De eſſe ꝙ iſta approbatio ſit neceſſaria cū a iure gen. ſit ſibiinuicē rectorē facere: vt. l. fi. C. d̓ iur. om. iu. hoc iure. de collegii. d̓ eē ꝑmiſſūᵇ. Itē a iure ciuili nō ē reprobatū: niſi qn̄ ⁊ sͣ. de pac. l. itē magiſtri. ⁊ sͣ. l. ꝓxi.§. fi. ibi cura iuſti. ⁊ iure. collegii non c ¶ Sit ciuiilla edificioꝝ collectio tēderet ad emulatōeꝫ ali tores hoꝝ corporū ⁊cͣ. ⁊ hac. l. ī eo ꝙ ꝑmittit in eſt ꝙ habeāt taſ. Quid ſit cuiꝰ ciuitatis: ut. l. opꝰ. sͣ. d̓ ope. pub. ⁊. l. ꝑ ꝓuin uicē facere leges. ¶ Sꝫ circa hoc dubitat̉ ſi eſt rectorē. vid̓ d̓ eſſe ciuita bal. ꝗ hoc li ciā. C. d̓ edi. pͥua. ⁊ iſta ꝟa ꝙͣtuꝫ ad hoc: ut dicat̉ collegiū clericorū vel laicoꝝ ſimul: ut. ē vniuertiſ vel caſtri mitat ī auc̄. populꝰ. ꝙͣtū ꝟo ad hoc ut illa edificioꝝ collectō ſitas ſcholariū: ⁊ iſte vniuerſitates diſciplinato ⁊ vil e. vide hīta. īmo vi in. d. l. ii. jͣ. d̓ rū an poſſit fieri rector laicꝰˡ: videt̉ ꝙ n̄: ꝗa nul ſit ciuitasᶜ uel caſtrū ſeu uilla reꝗreret̉ aucͣtas ſu det̉ tenere ꝯͣ ver. ſigni. bar. ibi. ī. vii ꝑioꝝ. nā ī vſu nr̄o n̄ appellat̉ ciuitas niſi vbi ep̄a lā pōt hēre iuriſditionē ī clericos: vt ī aucͣ. ſtatui d ¶ Popucol. v̓. ii. q̄ri tū hn̄s: ſꝫ ep̄atū hr̄e n̄ poſſet ſine ſuꝑioris aucͣte mus. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ exͣ d̓ fo. cōpe. c. ſi diligēti. lus eēt. ī cōtur. C. ne fi. So. d̓betis ſcire ꝙ q̄dā ſūt collegia quoꝝ recto diceret̉ tn̄ caſtrū terra ſeu cōmunātia ẜꝫ moduꝫ trariū ē tex. ꝓ pa. adde in cle. ſi ſum diuerſū loquēdi ⁊ populꝰᵇ eēt ſeu collegiuꝫ licires hn̄t iuriſditionē ut rector ſcholariū ⁊ rectobal. ī ru. C. mus. d̓ ſen. ꝓ ſo. ꝗ tenꝫ tū. fatet̉ tn̄ Inno. ꝙ tale collegiū ciuitatis caſtri res artificū: vt. d. aucͣ. hīta. ⁊. l. fi. C. d̓ iur. om. iu. excō. ẜm luidē qd̓ bar. uel uille eēt approbatū: eoip̄o ꝙ ſuꝑior ſibi reī iſtis nō pōtᵐ effici rector laicꝰ: ita ꝙ hēat iuriſdo. in. d. l. i. hic ēt ſi maditionē ī clericos ꝗ ſūt de collegio: ut. d. iuribꝰ: ſcriberet tāꝙͣ ciuitati caſtro uel uille: ita dic̄ ipſe §. hoc autē. ior deceſſiſel. ii. de ope. fateor tn̄ ꝙ ſi aliꝗs laicꝰ eligeret̉ ut rector eſſet. tn̄ ut puto nulla ꝯfirmatio reꝗrit̉. Quedā colle ſet: ⁊ ſubdit no. nun. ꝙ magis di tn̄ illi clerici eēt ab eiꝰ iuriſditiōe exēpti: ⁊ iō n̄ gia approbāt̉ d̓ iureᶜ ciuili: ut collegia q̄ fiūt cā e ¶ Apprognus hētur cogunt̉ iurare mādata eiꝰ: ꝗa nō pn̄t ſe ſubijcer̄ religiōis: ut. sͣ. e. l. i.§. ſꝫ religiōis: vn̄ collegia di bant̉ d̓ iure. loco p̄poſiti eiꝰ iuriſditiōi: nec ē nouū ꝙ aliꝗ d̓ collegio ſint ſciplīatoꝝ ⁊ collegia miẜicordie ⁊ collegia iuuā Collegia ap ⁊ hic adde probata d̓ iu glo. ⁊ bar. ī tiū opp̄ſſos ⁊ ſimilia ſūt approbata de iure cōi. exēpti ⁊ pͥuilegiati: ut. l. i. jͣ. ad muni. ⁊ ibi tangit̉ re ciuili in .ſ. nulli. C. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc op. exͣ d̓ reli. do. c. religionuꝫ diin gl. q̄dā ſūt collegia quorū rectores nullā hn̄t materia col qd̓ cuiuſqꝫ uerſitas. li. vi. vbi nullū collegiū religiōis pōt in iuriſditionē: ſꝫ magis hn̄t ꝙͣdā p̄eminentiā fralegiorū vlvniuer. noīe ſtitui ſine aucͣte ſūmi ponti. So. aut ꝗs vult īſtiternalē: vt ī iſtis collegijs q̄ cā religiōis celebrātra infraſcri ⁊ bal. in. l. i. pta: vid̓ no. .§. i. e. ti. tuere collegiū cā religiōis: ita ꝙ remaneāt ꝑſotur: nā pͥores eoꝝ nō pn̄t ad ius aliquē eoꝝ tra in. c. fi. d̓ rel ¶ Fieri rehere īuitū: ſꝫ corripiūt ip̄ꝫ volētē ⁊ ſi n̄ vult obene ſeculares: ut ſūt collegia diſciplinatoꝝ ⁊ alia li. do. ⁊ īno. ctor laicꝰ. fi dire n̄ pōt grauari vltra niſi expellat̉ d̓ collegio. d̓ ꝗbꝰ ſupͣ feci mētionē: ⁊ ſūt ꝑmiſſa d̓ iure cōi ut de dona. in ī vniuerſita .c. inter dihic. aut vult ꝗs īſtituere collegiū cā religiōiſ: ita Iſta ptās ē ſimilis illi ptāti quā hꝫ frater maior te ſcholariū lectos. ⁊ q̄ ſunt clerici: ꝙ eccleſiaſtice ꝑſone efficiant̉: ⁊ iſtud nō pōt fie ꝗ dr̄ dn̄s domꝰ: ut. l. ꝓnūciatio.§. familie. jͣ. de ſūt collegia an poſſit eliri ſine aucͣte ſūmi pōti. ut ī ꝯtrario. Itē ē appro ver. ſig. Itē exēplū in collegio tenuioꝝ ꝗ ad ſuapprobata: gi rector ſco ſtētādā eoꝝ vitā faciūt collegiū: nā rector illius batū d̓ iure ciuili collegiū doctoꝝᶠ ⁊ ſcholariuꝫ: vide vltra laris ſeu laicollegij hꝫ illā curā vt ꝯgreget ⁊ ut inueniat pro hic ſcripta ꝑ cus. ꝑ bal. ī ut. C. ne fi. ꝓ pa. auc̄. hīta. ⁊ exͣ d̓ reſcri. c. an̄pe. bal. in autē. .d. auc̄. hīta ⁊ d̓ ꝓcu. c. ſuꝑ his. Itē approbata ſūt d̓ iure cōi alijs. ī iſtis dico ꝙ ēt laicꝰ poterit eē rector ⁊ pu habita. C. ne ī. viii. col. et nire clericū delinq̄ntē: nō.n. punit eū vigore iu collegia pluriū faciētiū vnā artē in vna ciuitate fili. pro pa. ī ibi ēt cuius riſditiōis ſꝫ magis amore fraterno: ut dictū eſt. uel loco: ut hac. l. fi. adeo qd̓ dicit glo. ī. l. i. sͣ. qd̓ .xviii. col. in etatis d̓beat ver. iii. queeſſe rector ¶ Quero corā ꝗbꝰ ꝯuenient̉ iſta collegia ⁊ corcuiuſqꝫ vni. no. ꝙ oēs iſte artes q̄ enumerant̉. jͣ. vniuerſitaritur quare pora. rn̄. corā ſuꝑioribꝰ iudicibꝰ ſecularibꝰ ſi ſūt d̓ iure īmuni. l. fi. hn̄t collegiū approbatū. Pertis. et dicit vniuerſitas collegia ſcholariū: ut. sͣ. e. l. i. ī pͥn. uel corā iudimittit̉ ēt d̓ iure cōi pauꝑibꝰ ꝑſonisᵍ facere colle ſcholariū. ꝙ. xx. an. Et ce eccleſiaſtico ſi ē collegiū clericoꝝⁿ: ut. d. auc. giū ſimul ad ſuſtētationē eoꝝ uite: dū tn̄ n̄ ꝯueADDE que ad pͥmū didicant̉ colle ctū. vid̓ bal. ſtatuimꝰ. ⁊ aucͣ. clericꝰ lite pulſatꝰ. e. t. Sꝫ ſi colle niāt plꝰ ꝙͣ ſemel ī mēſe: ut. sͣ. e. l. i.§. i. oīa alia col ī ꝓhemio. ff. gia approba gia ſūt clericoꝝ ⁊ laicoꝝ ſimul: hic aduertēdū ē legia ⁊ oēs alie ſecte ⁊ colligatōes ſūt ꝓhibite: ⁊ .§. hec autē ta. abb. cōſi. iō iſte ſecte q̄ fiūt ī ciuitatibꝰ q̄ n̄ fiūt ſuꝑ his que ſi ꝗdē maior ꝑs ē laicoꝝ dicet̉ collegiuꝫ laicoꝝ. .lv. li. prīo. tria. vid̓ unū hn̄t ſimul tractare. Itē iſte lige ꝗ fiūt īter ciuitaqm̄ maior ꝑs trahit ad ſe totū: ut. l. qd̓ maior. jͣ. verbuꝫ per f ¶ Collegiū abb. ī. c. cete doctorum. ad mū. ⁊ iō poſſꝫ ꝯuēiri corā iudice laico. h. dico tes ⁊ īter pͥncipes ⁊ barōes n̄ ualētʰ. ita tꝫ īno. ī rū. de iudiCollegiū do ſi ꝓ rebꝰ tꝑalibꝰ ꝯuēiat̉: nā d̓ rebꝰ ſpūalibꝰ iudex .d. c. dilecta. exͣ d̓ exceſ. p̄la. nec ob. l. n̄ dubito. jͣ. ctorū ⁊ ſcho m ¶ Nō polaicꝰ n̄ ſe ītromittit ẜꝫ iura ca. ſi ꝟo ꝑs maior eēt d̓ cap. vbi dr̄ ꝙ ciuitates inuicē federant̉ ⁊ colliteſt. Clerici lariū eſt apnō iurant ī clericoꝝ ꝯueniret̉ corā iudice eccleſiaſtico eadē probatū de gant̉: ꝗa iſtd̓ ē veꝝ qn̄ ciuitates alie n̄ amice. uel manibus re iure ciuili. rōne. Si ꝟo eēnt eqͣlesº uel eqͣlis eoꝝ ptās: ut ē libere federant̉ populo romano hn̄ti īperiuꝫ: ſꝫ ctoris laici: adde q̄ no. ī V5 5 65 lꝫ ſint ſcho.l. fi. C. d̓ iu. lares. ſꝫ ꝗd ſi ſcholaris ē ꝑꝑ īobediētiā pͥuatꝰ d̓ matricula an poſſit aliquo om. iud. per bal. ī. d. auc̄. habita. ⁊ gl. ī. d. l. fi. de iur. om. iu. mō āpliꝰ rematriculari: vide bal. in. l. acceptā. in. xviii. q. de vſur. g ¶ Pauꝑibꝰ ꝑſonis. ꝑmittit̉ de iure pauꝑibꝰ facere. collegiū illorū qui n ¶ Collegium clericorum. Et hoc etiam ſequitur abb. ſiculus in. c. i. de dſeruiūt hoſpitali ad curā pauperū. d̓ quo vide Inno. ī. c. īter dilectos. d̓ loca. ꝑ glo. ibi in uer. excōicatus: ⁊ vide ad materiā bal. in. d. auc̄. habita. dona. ⁊ ꝗd ī fraternitatibꝰ. vide. xliii. di. ī. c. ſi ꝗs. ⁊ ī. c. dilecto. hic alle. x. in. xviii. col. ſed quid ſi ſunt matriculati in diuerſis actibus coram quo .q. v. ſi clericorū. refert bal. in auc̄. hoc ius porrectū. ī. ii. col. C. de ſa. ſan. cōuenientur: vide bal. in. l. pe. in vl. col. C. de cōſti. pecu. eccle. ⁊ ī. l. ſi ꝗs ad declinandā ī. xvii. col. C. de epiſ. ⁊ cle. o ¶ Eſſent equales. uide ad hoc qd̓ no. bar. in. l. p̄cipimꝰ.§. eodē de ap. et h ¶ Nō ualēt. itē ſecte ī ciuitate: ut ꝑ bar. vbi uide ī tractatu ꝗ ſint rebelno. bal. in. d. auc̄. habita. C. ne fi. pro pa. ubi allegat ſpecu. in ti. de reo. v̓. les. ī uer. occulte. ⁊ no. bal. de pa. iur. fir. ī. c. i. in.§. ad hec. ibi. quero vtrū ſed ꝗd ſi ſcholaris clericus: ⁊ uide io. de ligna. in. c. ex litteris. de cōſti. apud fiſcū. ⁊ bar. ī extraua. ī uer. rebellādo. ⁊ de iſtis ſectis ⁊ cōgregatio

De colle. illi a ¶ Quero an. Et iſta faciunt ad ea que no. dixi poſt bar. in. l. ſi conſul de lia ſtatuta ꝯfirma. ſuperiores ẜm bal. ī. d. l. fi. et iſtis adde bar. ī. l. oēs po puli in i. q. prin. ff. d̓ iuſti. ⁊ iure. et bal. no. in auc̄. habita. C. ne filius pro adop. ⁊ tunc coram quo poſſit conueniri: vide ſimpliciter bar. in. l. vl. C pa. ī. iii. col. ſꝫ ꝙ nō requirūt cōfir. tenꝫ bal. ī. l. repetita. in. ii. col. de cōſti. pecu. ſed cui collegio debeat quis magis obedire: uide bar. ī. l. b ¶ Quero vtrū ⁊ iſta poſſunt te dubid ¶ Alius non perſiciat. Adde quod no. bar. in. l. ſi quis a filio.§. fi. de le. queritur. ff. de ſta. ho. .i. et Bal. et Cy. in. l. nec. C. de ꝓcuratantem reddere. quid ſi aliquis huius collegii volens ad aliud collegiuꝫ e ¶ Quero tranſire ſaquid fiet. vt cit ſe cācella de bar. in. l. ri a matricu in ciuitate iſta collegiuꝫ miſericordie quo regit̉ alius nō ꝑficiatᵈ iſte eoꝝ. ll. ſūt reprobate: vt. d ſicut. ī fi. qd̓ la illius prihoſpitale vbi tantā poteſtatē hn̄t clerici ꝙͣtam .l. i. C. de monopo. Itē poſſunt facere ſindicū ⁊ cuiuſqꝫ vni mi collegii: laici: tunc puto ꝙ debēt cōueniri corā iudice ec eoꝝ coadunatiōes pro eoꝝ iuſticia ꝯſeruanda uer. no. adan gaudeat de de exceſ. cleſiaſtico quaſi pars clericoꝝ dignior trahit ad priuilegio il de his que ſimul habēt facere: ut no. in. l. i. sͣ. qd̓ prela. in. c. lius collegii ſe partē laicorū. ar. l. quicquid.§. cū partes. sͣ. d̓ cuiuſqꝫ vniuer. circa prin. de alijs vero nō: vt didilecti. ⁊ do vſqꝫ quo ad acꝗ. re. do. ⁊. l. q̄ religioſis. sͣ. de religio. ¶ Quectū eſt. ¶ Quero qͣliter collegia diſſoluant̉. Rn̄ cto. in. l. i.§. matriculā al ro que perſone poſſūt eſſe in collegio: Rn̄. oēs quedā eſt diſſolutio que ſit oībus d̓ collegio uo fi. ff. de acꝗ. terius colle poſ. ꝗd aut gii poſitus maſculi ⁊ etiā femine: ſi tamē illud cuius cauſa lentibus. ut. sͣ. e. l. i. in fi. vel oībus mortuis nul ſi maior ꝑs ſuerit: ⁊ dic collegiū celebrat̉ nō repugnet ſtatui mulieruꝫ. lo remanēte: vt. l. ſicut municipiū. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ renūciat col ꝙ ſic. caſus naꝫ in collegio decurionū nō poſſet eſſe mulier: uni. ⁊ quod no. ī. l. eius. in fi. jͣ. ad muni. quedaꝫ legio ſiue ſo eſt no. in. l. ut in collegio doctorū: ut. l. femine. jͣ. d̓ reg. iur. eſt diſſolutio inuita que ſit mandato ſuperioris cietati: an .i.§. fi. d̓ bo. minor pars poſ. q̄ ex te. eſt enim eis docendi ⁊ iudicandi officiū īterdiꝓpter aliqd̓ d̓lictū collegiatoꝝ: vtputa ſi p̄textu ꝯueniri poſ ſta. mili. qd̓ ctū ẜm apoſtolū: ſed in collegijs que celebrant collegij liciti cōmittant illicita: vt. l. ꝓxi. in prin. ſit que reeſt no. ⁊ illū ut dent̉ elemoſyne optime poſſunt eſſe: ſicut ēt ⁊. l. i. ij. reſpon. sͣ. e. ⁊ sͣ. de extraor. cri. l. ſenatus. manet ⁊ poſ tex. alle. ro. ut videmus ꝙ ſunt collegia mulieꝝ religioſaꝝ. ſit vti ſuo ſi ¶ Quero quid fietᵉ de rebus collegij diſſoluto ſin. vii. ⁊. ix. gno conſue c ¶ Quero ¶ Quero vtrū monachus uel clericus poſſit incollegio: Rn̄. quedā ſūt collegia que poſſūt hato vniuerſiſuꝑ quibꝰ. gredi aliqd̓ collegiū ſine licentia ſuperioris. rn̄. bere in cōi ⁊ nihil ī ꝑticulari: vt collegia religiotatis ſeu ſoquis autem ꝙ non: ſicut nec ſeruus ſine licentia dn̄i: ut. sͣ. l. ſorū ⁊ in iſtis diſſoluto collegio remanet apud cietatis: vid̓ poſſit vide Bal. in. l. fi. proxi. in fi. ⁊ qd̓ habuiſtis notatū. jͣ. de regu. iur. ſuperiorē vel cui ipſe ꝯceſſerit: ⁊ ita fuit obſerua re ſtatuta eo .C. pro ſo. ruꝫ et ea an .l. ex penalibus: ⁊ dixi in. l. i. sͣ. de ſti. ſer. ¶ Quetū qn̄ fuit deſtructū collegiū tēplariorū ꝑ ſūmū f ¶ Debent nullare: et ſi ro anª aliꝗs poſſit eſſe ī duobus collegijs. tex. sͣ. pontificē: ſunt enī bona vacātia: ⁊ ſic debent̉ fidiuidi. An Ci iniqua ſunt .e. l. i.§. nō licet. videtur dicere ꝙ non. tu dic ꝙ ſco: vt. l. i. jͣ. de bo. vac. ⁊. l. i. jͣ. de iure fiſ. quedaꝫ bona diuicollegia diſdantur per quedā ſunt collegia que ſubalternant̉ adinuicē ſoluere. uid̓ ſunt collegia que poſſunt habere aliꝗd in ꝑticu ſolidum et bar. in. l. ſub ⁊ hn̄t ſe vt totuꝫ ⁊ pars ſeu ut corpus ⁊ mēbra. lari ⁊ in cōi. Et hic eſt aduertendū: quia quedā libraꝫ: vide isti pretextu.sͣ. exēplum in vniuerſitate noſtra eſt tota vniuerſiſunt collegia que habēt aliꝗd in remuneratione in. l. iiii.§. ſi de extraor. tas que diuidit̉ in mēbra: videlicet vniuerſitas laboꝝ: vt collegiū vnius eccleſie: habent enī boactor. de re crimi. Et ad ilem iudi. ⁊ ī. l. ii. bar. hic advltramōtanoꝝ ⁊ citramōtanoꝝ: ⁊ diuidit̉ etiam naᶠ propter officium ⁊ ꝓpter laborē quē ſuſtinēt .C. de āno. de bal. in. l. iſecus per nationes. Iſto caſu poteſt eſſe quis in toto pro ciuibus ⁊ parrochianis: ⁊ tūc diſſoluto col⁊ tri. li. x. et .i. C. de mo ni. jͣ. de ⁊ in vno mēbro illius totius: ſicut poteſt eſſe ꝗs legio ſiue in totū ſiue quo ad vnū recedentē bo nopo. ⁊ īno. in ſpecu. de de vno populo ⁊ de vna ꝓuincia uel de vno bur fmuitur na eorū nō cōſequūt̉: ſꝫ remanēt apud ip̄ꝫ colcenſi. quem in. c. cuꝫ ac. ceſſiſſent. et ſequit̉ bal. go ſub vna ciuitate ⁊ ſi. Quedā ſunt collegia q̄ legiū vel eo in totū deſtituto remanent apud ſu in. c. ſi oēs d̓ in. l. omnihabent ſe vt ſpēs ſeparate. in iſtis eſt aduertenperiorē: ceſſante eniꝫ labore dꝫ ceſſare premiū: bus. C. de ꝯſti. et dixi dū. aut queris vtrū quis poſſit eſſe in vno collevt. l. ſeio. in prin. sͣ. de an. leg. fa. ad hoc qd̓ no. ī poſt bar. in vectigal. et gio neceſſario ⁊ in alio voluntario: ⁊ poteſt po.l. fi. de iur. .d. l. ſicut municipiū. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. q̄daꝫ cōmiſ. om. iu. et re ni exēplū. tu es ciuis iſtius ciuitatis origine: et ſunt collegia que habēt aliꝗd nō ꝓpter ſe: ſed quirunt taſic es de collegio iſtius ciuitatis neceſſario: cervt diſtribuāt īter alios: vt collegiū miſericordie te poteris effici alterius ciuitatis uel collegij vo qd̓ hꝫ bona ut nutriat pueros ⁊ alat īfirmos: et luntarie. ut. jͣ. ad munici. l. domiciliū: ⁊. l. aſſumtunc etiā deſtructo collegio non remanet apud ptio: ⁊. l. nihil. Si vero queris an poſſit eſſe ī plu eos: ⁊ ſi aliquis exit nihil inde extrahit: non enī ribus collegijs voluntarijs. dico ſi quidē exercihabent hoc ꝓpter eos ſed magis ꝓpter vtilitatium eiꝰ ad qd̓ vnū collegiū ſit eſt īpedimēto ad tē publicā ciuitatis: ut. l. ciuitatibus. sͣ. de le. i. et exercitiū alteriꝰ ad qd̓ aliud collegiū celebrat̉: ⁊ illi de collegio ſūt quodāmō nudi miniſtri apd̓ tunc nō pōt eē ī pluribus collegijs: ut. d. l. i.§. n̄ quos nullū debet remanere cōmodū: ut. l. ſi ꝗs licet. sͣ. e. Si vero exercitiū unius non eſt īpediticio. sͣ. de le. ij. qn̄qꝫ ſunt collegia que habēt ali mento exercitio alterius. verbigratia. tu es d̓ col quid ꝓpter ſe ⁊ hic aduerte. qn̄qꝫ eſt in cōmuni legio vnius artis qd̓ nō ꝓhibet ꝙ ſis d̓ collegio aliꝗd ꝓpter ſe principaliter ⁊ directo. exēplum diſciplinatorū: certe nō video. ar. jͣ. ad munici. l. in pecunia quā ſimul ꝯferūt tenuiores: ut inde aſſumptio.§. viris prudentibus: ⁊. l. libertus.§. ematur aliꝗd ad eorū victū: ut. sͣ. l. proxi.§. ſerpreſcriptio. e. ti. facit. C. de poſtu. l. quiſquis: ⁊ d̓ uos: ⁊ sͣ. eo. l. i. ij. rn̄ſo: tūc ſi aliquis recedit uel aſſeſ. l. vl. ¶ Quero vtrūᵇ quis poſſit exire d̓ colle collegiū diſſoluitur debet recipere de iſta pecu gio qd̓ intrauit: ⁊ ītrare ſine ꝯtradictōe cuiuſꝙͣ. nia prout eū pro rata tangebat: ut. d. l. i. in fi. sͣ. Rn̄deo in collegijs iſtis voluntarijs pōt ꝗs libe .e. ⁊ iſto caſu proprie ītelligit̉ illa. l. i. in fi. eodeꝫ re ingredi ⁊ pacta ſeu leges collegij que eēnt de modo dico ſi erat in cōi aliqua res deputata ad admittendis tm̄ certis perſonis ⁊ nō vltra eēnt ꝓpriuꝫ vſum eiꝰ: vtputa in fraternitate diſcipli.ll. īprobate: vt. l. i. C. d̓ monopo. niſi hoc fieret natorū eſt ueſtis ad cuiuſlibet propriū vſuꝫ deex cauſa legitima: vt quia vellet īgredi aliquis ri putata: certe ille qui recedit debet illā veſteꝫ ſixoſus vel turbulētus hō: ut. l. fi. sͣ. de offi. ꝓcur. bi habere: ut. d. l. i. in fi. sͣ. e. Si vero habent ali ceſa. Iteꝫ exire poteſt ꝗs libere: ut. sͣ. eo. l. i. ī fi. qua ad cōmoditatē vniuerſitatis: nec reſpiciūt Quero ſuper ꝗbusᶜ poſſūt facere ſtatuta ſeu cōmodū ſingulorū principaliter: ut ſunt reddileges talia collegia: Rn̄deo ſuper his que ꝑtitus ⁊ predia paſcua ⁊ nemora: que habent̉ ab nent ad artē ſuā nō ſuper alijs: ut. l. fi. C. de iur. vniuerſitatibꝰ: ex quibus onera vniuerſitati in om. iu. ⁊ ibi no. ⁊ hac. l. ita tamē ꝙ nō faciāt inui cūbentia ꝑſoluunt̉. iſto caſu ſi aliquis idē rececē legē per quā alij preiudicet̉: vtputa ſi faciunt dit nihil inde debet habere: ratio quia tex. in. l. legē vt certe perſone poſſint tantū illā arteꝫ exer .i. in fi. sͣ. e. dicit ꝙ debet accipere illud quod ei cere ⁊ nō alij: ⁊ ꝙ quibuſdā doceat̉ ⁊ ꝗbuſdam cōpetit ex rōne: ſed hic ex rōne nihil ſibi cōpetit nō. Iteꝫ ſi faciunt pactū ut poſt ceptum ab vno ſed ipſi vniuerſitati ꝯpetit. ergo ⁊cͣ. ad hoc facit

De Bopu. actio. De publi. iudi. 1 5 3 a ¶ Quero d̓ d ¶ Non ad.l. in tantum.§. vniuerſitatis. sͣ. de re. diui. ⁊. l. ſꝫ tellige ẜm iſtā: vt ibi dixi. nec ob. ſi dicis. ergo eſt ſtructo. bn̄ fa mittitur. Ad ⁊ ſi hac.§. qui manumittit̉. sͣ. de in ius voc. ⁊ ita accuſatio publica que cōpetit cuilibet de popucit quod no. de bal. ⁊ pe. obſeruatur de facto. ſi vero vniuerſitas diſſolua lo: qꝛ nō eſt veruꝫ: vt dixi. jͣ. ti. i. l. i. ¶ Quero cui bar. in. l. i.§. ī. l. ſi quis id tur in totū: iſto caſu dꝫ diuidi inter eos d̓ vniuer fi. d̓ acꝗ. poſ applicet̉ pena qn̄ agit̉ actiōe populari. dic vt diqd̓. sͣ. de iu. adde qd̓ no. riſ. o. iu. ꝙ ꝑꝑ ſitate: vt sͣ. e. l. iij. in prin. ⁊ ideo quedā vniuerſi xi. sͣ. ti. ij. l. agraria. Cetera que ſunt in hoc titu. bar. ⁊ doc. in offenſā ſcām tates qn̄ aliquis ingredit̉ ſpecialē cōuentionem proſequere per teipſum. .ſ. īter ſti.§. iuriſdictioni faciūt: vt ſi contingeret eū inde recedere nil poſ ¶ De publicis iudicijs. ℟ica. ſacrā. de v̓b. iudicis vbiEx continuatione ℟ice. li7 ob. ⁊ io. an. ī ſet repetere: ⁊ vendicare de rebus illaꝝ vniuerſicunqꝫ a lege c. priuil. per īpoſita eſt pe tatum. ¶ Sed quero iſto caſu qūo bona debēt ¶ Quare iſta iudicia dicant̉ publica ⁊ quare dialex. de reg. na qd̓ dicūt diuidi inter eos: vtrum diuidunt̉ ꝑ capita an ꝑ cantur iudicia. iur. ī. vj. per eſſe menti te ſolidū ⁊ libram? Rn̄. quedā ſunt bona que habꝫ ¶ Glo. cōtinuat rubricā ad precedētia. Dictū dy. ī. l. pater nendum. filiū.§. tuſcū e ¶ Ad accuvniuerſitas ex collatione eoꝝ ꝓpria: ⁊ tunc deeſt.sͣ. de accuſationibus que pecunialiter mouēlanus. de le. ſandū. vtruꝫ bent diuidi hīto reſpectu ad modū ẜm quem cō tur. Nunc proſequit̉ de accuſationibꝰ que mo.iij. ꝑ bal. ī. l. poſſit ꝗlꝫ ad tulerunt: vt. d. l. i. in fi. sͣ. e. ⁊ quod ibi no. in glo. uentur in corpꝰ. ⁊ quidā hn̄t hic de actionibus: ſi grege. ⁊ ibi mitti qn̄ pro fa. inſti. pro ſo.§. illud. q̄dā ſunt bona habita ex dixi pꝰ imol. alij habēt de accuſationibꝰ. ſi hēs de accuſationi delicto īpode le. i. ꝑ āg nitur pēa pe largitione alioꝝ qui legauerūt vel donauerūt: bus: dic tūc: vt. sͣ. dixi: qꝛ dictū eſt. sͣ. d̓ accuſatōiin. l. ꝓponecuniaria. vibus pecuniarijs: nūc ꝓſequitur de accuſationibꝰ ⁊ iſto caſu dꝫ fieri diuiſio ẜm eum modū ẜꝫ queꝫ batur de iude bal. ī. l. ad deſeruiebāt oneri vniuerſitatis: vt no. in. l. īcola corporalibus. ſed iſta cōtinuatio nō eſt bona: qꝛ di. ꝑ gl. in. d. uerſus. C. de jͣ. ad munici. ar. ad hoc. sͣ. ad treb. l. nōnunquaꝫ c. pͥuilegium etiā in precedētibus dictū eſt de accuſationibuſ fruc. ⁊ lit. ex de re. iur̄. in pen. ⁊ in. l. i. ⁊. d.§. illud. inſti. pro ſo. ſed oneri vniuerſitatis que mouent̉ in corpus: vt. l. diuus. ⁊. l. vlti. sͣ. de C. ꝗ accu. ⁊ vj. bal. de pa deſeruiebāt illa per ſolidū: ⁊ librā: qꝛ cū collecte iureiur. ⁊. l. vlt. de fur. ⁊. l. vlt. de priua. delic. ⁊ d̓ ce cōſtan. in imol. ī. l. i. j. im ponant̉ per librā: vt. l. oēs. C. de oꝑ. pu. ⁊ iſta extraor. cri. per multas. l. itē. ⁊. jͣ. e. l. ij. tractat̉ de ver. noſ. ⁊ in ti.i. an foren auc. habita. ſis admittat̉ bona minuebant onera collectaꝝ. ergo apparet accuſationibus pecuniarijs. ⁊ etiā. jͣ. ad. l. iul. de C. ne filius ꝓ vide bald. ⁊ ꝙ per ſolidū ⁊ librā deſeruiebāt vniuerſitati. igi anno. l. ij. vnde. sͣ. ⁊ jͣ. tractat̉ de accuſatōibꝰ pe patre. ⁊ in. l. imo. ī. l. ſiꝗs tur eodē mō fiet diuiſio. ſi vero nō apꝑeat qͣliter cuniarijs ⁊ corporalibꝰ. vnde hec cōtinuatio nō i.§. fi. qd̓ cureus. jͣ. ti. i. ſꝫ vniuerſitas habuerit dicta bona preſumēdū eſt eſt bona: qͣre alij hn̄t in glo. de actōibus: ⁊ iſta ē iuſqꝫ vniuer. vtrū accuſanomi. ⁊ in. l. tio īiuriaruꝫ ꝙ fuerūt habita ex alioꝝ largitiōe. ita tꝫ Inno. melior: qꝛ dictū eſt. sͣ. de accuſatōibus ciuilibus ſeruitutes.§ ſit publica qn̄ extra de teſta. c. relatū. ¶ Quero deſtructo colque intētant̉ ad ꝑtis profectuꝫ. nūc ſeꝗtur vide īiuria nō hꝫ ſolutū. ⁊ ibi legio an pereant priuilegia ipſius collegij: Rn̄. re de accuſationibꝰ crīalibus q̄ mouētur ad vin ang. sͣ. de ſer ſpāleꝫ ti. cri. quando collegiū deſtruit̉ per ſuperioreꝫ ꝓpter dictam: ⁊ ſi dicis ſupra dictū eſt et de accuſatiovide bal. ī. c. ui. urb. p̄dio. ⁊ bal. ī. l. vſu i.§. īiuria. de nibus crīalibꝰ. Rn̄. nō dicitur. sͣ. de accuſationiillius collegij defectum: tūc pereunt oīa ipſiꝰ pri fructꝰ citāti. pa. iura. fir. ⁊ bus pͥncipaliter: ſed acceſſorie. ſed hic ⁊ in toto uilegia: vt. l. qui vſufru. sͣ. qui. mo. vſufruc. amit. ꝗ. mo. vſufr. bar. ī. l. i. ī ti. videtur enim pati maximā capitis diminutionē: iſto libro dr̄ de accuſatōibus pͥncipaliter. Item amit. ⁊ ang. .i. ⁊ in. l. lex ī. d.§. ſacrā. dat glo. aliā continuationē. dictū eſt. sͣ. de pͥua corne. in fi. ⁊ ſic eius iura in totū ꝯſument̉: vt. l. cognitionuꝫ ⁊ in. l. ꝗ res. sͣ. de iniur. ⁊ in fi. jͣ. de var. ⁊ extraor. cog. qn̄qꝫ collegiū nō de delic. ſeꝗtur hic de delictis ſeu de iudicijs publi in. l. i.§. ſi ꝗs §. areaꝫ. d̓ ſo cis: vt in toto hoc libro. ¶ Querit gl. qͣre iſta iuſtruitur: ſed diſpergit̉. verbi gratia. vniuerſitas eo. ti. lu. add̓ qͥ didicia dicant̉ publica: Rn̄. gl. dicunt̉ publica: qꝛ huiꝰ ſtudij tꝑe mortalitatis: receſſit totaliter: ita xi pꝰ bar. ī. l. ſiꝗs filio. in ¶ De publi ꝙ nulla erat vniuerſitas ſtudij peruſij. vel pone cuilꝫ de populo ꝯpetūt: vt inſti. eo. in pͥn. ⁊. l. iij. §. fi. ⁊ qd̓ ibi cis iudicijs. §. ꝯn̄s. sͣ. de ſuſpe. tur. hoc declarabo. jͣ. eo. l. i. ꝓpter aliū caſum vniuerſitatē vel collegiū recebal. ⁊ imol. ī Rubr. dere iſto caſu priuilegia ⁊ iura nō pereunt: īmo ¶ Quero qͣre dicunt̉ iudicia cū in hoc ti. nō tra fi. verbis. de ctet̉ de iudicijs. hoc eſt de inſtātia. ſed de. ll. ꝗb ipſa iura dicuntur retineri per illū locū a quo de iniuſ. teſta. ⁊ sͣ. d̓ extraor. iudicia ītētant̉. dicit gl. expone de iudicijs hoc ē noīabatur vniuerſitas. ẜm opi. moyſi nota. per cog. in. l. ſtel de. ll. publicoꝝ iudicioꝝ. vel aliter hoc ē de accu glo. in. l. ſicut municipium. quod cuiuſqꝫ vni. fa lionatus. ſationibꝰ publicoꝝ iudicioꝝ. ⁊ iſta eſt bōa expocit ad predicta qd̓ no. ꝑ Inno. extra de ope. no. nun. c. ij. ⁊ de ꝟ. ſig. c. abbate in vlti. glo. ſitio. ſicut etiā in iudicijs ciuilibꝰ ſunt prodite ac ¶ De popula ribus actōicuſationes: que ſunt ius ꝓſequendi ⁊cͣ. vt inſti. ¶ De popularibus actionibꝰ. ℟ica. bus. Rub. de act. in pͥn. ita in crīalibus prodite ſunt accuſa Ex ℟ica ſequēti. tiones. h. d. tex. inſti. e. in pͥn. tractat ergo totus ¶ An actiones populares ſint rei ꝑſecutorie: ⁊ b ¶ Glo. q̄rit iſte liber de accuſatōibus que oriunt̉ ex delictis quare dicant̉ populares ⁊ an ꝓ pena īponenda vide qd̓ no. bal. in. l. pe. publicis ſeu de. ll. ꝗbus delicta publica puniun pro crīe priuato admittat̉ quilibet accuſator: et in. xij. q. C. d̓ tur. ¶ Ultīo ſcias ꝙ alibi dicit īperator ꝙ iſte li cui applicetur pena qn̄ agit̉ actione populari. execu. rei iu. ber eſt terribilis. terret enim hoīes ne delicta cō ¶ Glo. queritᵇ vtrum actiones populares ſint Qui āt dicā tur de popu mittant: vt. l. ij.§. ſeptima. C. de vet. iure enu. nō rei perſecutorie. vel tendāt ad vindictā. dicit gl. lo. vide que ꝙ tendūt ad vindictā ⁊ bn̄. ¶ Scd̓o querit glo. habetis alia circa rubricam. ſcripſi poſt quare dicunt̉ populares. dicit glo. qꝛ cōpetunt Ex. l. ſequenti. bar. in. l. in ꝓ ¶ Quot mōīs iudicia dicūt̉ publica: ibi. Exͣ gl. cuilibet de populo. ¶ Tertio quero vtruꝫ pro uinciali.§. fi. de oper. no. pena īponenda ex crīe priuato admittat̉ ꝗlꝫ acEt ꝙ alio inſtr̄o fabricato falſoqꝫ teſtō dicatur nunci. publicū iudiciū: ibi. Quero. Et ꝗd d̓. l. uiſcellia cuſator. glo. dicit aut agit̉ ad īponendā penam c ¶ Tertio qͥ corporalem: ⁊ tunc nō admittit̉ᵇ quilibet. ſꝫ ille ⁊ ꝗd de. l. flauia de plagi. ibi. Iteꝫ ⁊ ꝟſi. quero. ro vtrū ꝓ cri Et an accuſatio ex ſenatuſcōſulto turpiliano ſit tm̄ admittit̉ cuius intereſt. aut agit̉ ad penā pemine pͥuato admittat̉ ꝗlꝫ publica. Et ꝗd de accuſatiōe ſuſpecti tutoris et cuniariā: ⁊ tūc quilꝫ de populo admittet̉. ſed ſi d̓ populo ad quot mōis iudiciū dicat̉ publicū: ibi. Quero vtꝝ plures veniunt: admittit̉ idoneior. qd̓ no. mulaccuſanduꝫ. Et ꝗd de. l. agraria: ⁊ ꝗd de crīe ꝙ punit̉ ꝑ. l. ſi tum pro ſtatutis que īponunt ꝓ delictis penam vide imol. in l. i. j. ti. i. ⁊ an quis in hoc genus: ibi. Quero cū verſi. ſequēti. pecūiariaꝫ: vt admittat̉ ad accuſandūᵉ ꝗlibꝫ de qn̄ pena veEt an cū pena taliū criminū eſt alterata ꝑ ſtatu. populo. quod tene mēti. ar. ad hoc. l. ſepulchra. niat applicātū deſinat eē publicū iudiciū: ibi. Vlteriꝰ. Et an C. de ſepul. vio. fa. jͣ. de iure fiſc. l. i. ibi ab accuſada fiſco quili ſi reſtringatur ꝙ nō oēs poſſint accuſare an deſi tione receſſuꝫ ⁊cͣ. ꝯiuncta. l. iij.§. fi. sͣ. de preuari. bet admittat̉ vide in rub. nat eē publicū iudiciū: ibi. Quero ꝗd. Et ſi ſtafa. ēt dicta. l. i. jͣ. de iure fiſ. ibi. vel aduerſus. l. ⁊cͣ. C. ꝗ accuſ. i. tutum dicat ꝙ quilibet poſſit accuſare: ſequatur ⁊ ibi: vel rem litigioſam ⁊cͣ. iuncta. l. fi. C. de litiiiij. col. ⁊ gl. ꝙ crimen ſit publicum accipiendo publicū: ꝓut gioſis. ⁊ ibi per glo. que idē dicit quod iſta. nec ⁊ bal. in. l. fi. hic dicitur. vide in fi. C. de litigi. ob. quod no. sͣ. de priua. delic. l. fi. qꝛ illā glo. inUUUU

De publicis iudicijs. Hec. l. diuito ꝙ ſit publicū iudicium. nā. l. viſcellia punit liOn omnia. at in duas bertū: ꝗ tāꝙͣ ingenuus dignitatē aſſumit: vt. l. i. partes. primo ponit regulā ſeu q̄dā C. ad. l. iul. viſcel. ſed aſſumere dignitatē quā ꝗs verba ex ꝗbus colligit̉ regula. ſcd̓o hr̄e non pōt eſt crimē falſi: vt. l. eos.§. fi. jͣ. ad. l. ponit exceptionē a regula. ꝑtes ꝑ ſe cor. de fal. ergo ⁊cͣ. ⁊ ſic apparet ꝙ illa. l. punit patent: ⁊ breuiter. h. d. Omnia delicta ſunt pͥua crimē publicuꝫ. ⁊ lꝫ illa. l. ſit noua vel ſeparata a ta exceptis ꝗbuſdā hic enūeratiſ. tex. ibi veniūt: .l. cornelia de fal. tn̄ nō deſinit eē publica accuſa ꝑinde eſt ac ſi diceret oīa delicta ſunt priuata ni tio ⁊ crimē publicū: vt. jͣ. latius dicā. ⁊ hoc videt̉ ſi ea que ex legibꝰ ⁊cͣ. Dy. no. qd̓ dixi in ſūmario ſentire glo. C. qn̄ ci. ac. cri. pͥiu. l. i. vbi ſolū furtuꝫ ⁊ probat̉ hec regula ⁊ exceptio hic. ⁊ sͣ. de p̄ua. dicit ibi poni ut pͥuatū crimē. ¶ Quero vtrū ac .l. preuaricatores. in fi. ⁊ inſti. eo. ꝑ totū. ¶ Op. cuſatio ex ſenatuſcōſulto turpilliano ſit publica ⁊ vr̄ ꝙ ſint alia publica iudicia ꝙͣ ea que numeꝗdā dicūt ꝙ eſt publica ⁊ eſt trūffa. tex. eſt ꝙ eſt rant̉ hic: vt. l. iul. d̓ ſacrilegijs ⁊ reſiduis. Rn̄. gl. priuata: vt. l. iij. in fi. sͣ. de p̄ua. ¶ Sed op. nōne ẜm pla. ꝙ cū dicit de. l. iulia maieſtatis. cōprehēꝗlibet pōt accuſare de ſuſpecto tutore ꝗ incidit dit ēt de reſiduis. qd̓ ſatis plꝫ. poſſes etiā dicere in turpil. vt. l. i. jͣ. de iure fiſ. ergo ē publica accuꝙ oīa publica iudicia nō ſunt hic enumerata. ſatio: vt. d. l. iij.§. ꝯſeq̄ns. de ſuſpec. tu. ⁊ dixi. sͣ. ¶ Itē op. ꝙ. l. iulia repetundaꝝ. ⁊. l. iul. de āno in rubri. Rn̄. hoc non eſt verū ut dicā. jͣ. in ſe. q na. nō ſint iudicia publica: ſed ſint iudicia exͣor¶ Quero vtrū accuſatio ſuſpecti tutoris ſit acdinaria: vt. jͣ. ad. l. iul. rep. l. lex iulia.§. hodie. ⁊. cuſatio publica vel pͥuata. dicit glo ꝙ eſt publisͣ. d̓ exͣor. cri. l. ī annonā. Rn̄. n̄ repugnāt qn̄ ſint ca: vt inſti. de ſuſpec. tu.§. ꝯn̄s. ⁊. l. iij.§. ꝯn̄s. sͣ. d̓ publica: vt hic. ⁊ ꝙ exͣordinaria pena īponatur: ſuſpec. tu. ⁊ in hoc reſidet glo. In cōtrariū facit vt ibi. hoc vult dicere glo. ſuper ver. repetunꝗa pōt ī illo crimine īteruenire ꝓcurator: vt. l. n̄ darum licet non allega. l. ¶ Extra glo. oppo. ſolū. in fi. sͣ. de ꝓcur. ergo nō eſt publicū crimē: et videtur ꝙ ſint alia iudicia publica. vt. l. ꝙ ſevt. jͣ. e. l. pe.§. ad crimē. Breuiter ꝙͣtum ad hoc natus sͣ. de iniur. Iaco. de arena. videtur tenevtrū poſſit interuenire ꝓcurator ⁊ qualiter dicā re ꝙ iudiciū illud de famoſo libello ſit publicū. in.§. ad crimē. ſꝫ ꝙͣtū ad propoſitū dico ꝙ accu et hec. l. ſupplet̉ ꝑ illā. ⁊ ita ſentit glo. jͣ. ad turſatio ſuſpecti tutoris nō eſt publica accuſatō: qꝛ pil. l. ab accuſatione.§. fi. ſꝫ dn̄s azo intelligit me nulla. l. reperit̉ ꝙ ſit publica. ergo ⁊cͣ. vt. l. iij. in lius: ⁊ dicit ſic ꝙ iudicia dicunt̉ publica qn̄qꝫ q̄ fi. sͣ. de p̄ua. ⁊ ꝗa nō enumerat̉ hic. ⁊ eſt expreſſū ex. l. publicorū iudicioruꝫ deſcendūt. ⁊ hoc mō jͣ. ad turpil. l. i.§. ſuſpecti. non ob.§. ꝯſequēs. ꝗa ſumit̉ hic. Alio mō dicunt̉ iudicia publica oīa q̄ ibi loquit̉ de accuſatōe ſuſpectitutoris ciuili qn̄ ad vindictā publicā ꝓponunt̉. ⁊ hoc modo oīs agit̉ ad remouēdū nō d̓ crīali qn̄ agit̉ ad puniē crimīalis accuſatio pōt dici publicū iudicium: ⁊ dū: vt dicā in.§. ad crimē. Preterea nō ſeꝗt̉ ꝗli hoc modo ſumit̉ in. l. ꝙ ſenatꝰ. Ita tenet Azo ī bet pōt accuſar̄ ergo ē iudiciū publicū. ¶ Pro ſūma. inſti. de pub. iud. in prin. ¶ His expedicuiꝰ declaratōe debes ſcire ꝙ iudiciū dr̄ publicū a ¶ Publicū tis venio ad q̄oēs. hic dicit̉ ꝙ cornelia de teſt. di tribus modis. vno mō largiſſime: vt oē iudiciuꝫ iudiciū. que publicū iudiciuꝫª. ¶ Quero ꝗd de alio inſtr̄o fa ſint publica qd̓ ſit ad vindictā: ſeu ad utilitatē publicā dicat̉ iudicia. ⁊ ad bricato falſo dicit Pla. ꝙ tūc nō eſt publicū iupublicū. ⁊ iſto mō accipit̉. jͣ. e. l. interdū. ⁊. l. ꝙ ſe de ꝙ qn̄ offē diciū. hoc ꝓbat per hāc. l. que reſtringit ſe ad. l. natus sͣ. de iniur̄. ⁊. l. licitatio.§. qd̓ illicite. sͣ. de ditur eccleſia corneliā. de teſtīs. iteꝫ ꝓbat ꝑ. l. paulus.i. rn̄. jͣ. d̓ vel clericus publi. Alio modo dicit̉ largeᵇ quādo quilibꝫ de b ¶ Dicit̉ lar eſt publicum ſal. ⁊. jͣ. ti. i. l. ij.§. i. Azo fuit in cōtraria opi. ⁊ dipopulo pōt accuſare. hoc modo accipit̉ in.§. cō ge. vid̓ ī rub. crimē: vt. l. ſi cit ꝙ ꝓ quolibet inſtr̄o falſo ꝯpetit. l. cor. de fal. ſequēs. inſti. d̓ ſuſpe. tu. ⁊. l. ꝙ ſenatus. sͣ. de īiur. sͣ. ti. i. ⁊ bar. in hoc. C. de et eſt publica accuſatio: vt īſti. e.§. itē. l. cornelia ī. l. lex corne. ep̄i. ⁊ cleri. et Circa qd̓ do tibi regulā vna quaꝫ no. Omne iuī fi. sͣ. d̓ īiur. de fal. ⁊ sͣ. de ꝯcuſſio. l. ij. i. rn̄ſo. ⁊ ꝓbat̉. C. ꝗ acibi ꝑ bart. et diciū qd̓ n̄ reſpicit offenſaꝫ certe ꝑſone principa c ¶ Quero iō crimen fiVcuſ cu. nō poſ. l. ſenatus ⁊. l. ſi. vt ꝓponis. C. ſi reus liter de illo pōt accuſare quilꝫ de populo. Exem ꝗd an accumonie eſt cri vel act. mor. fue. ⁊. l. ſi a te. C. de fal. ⁊ plene no. ſi loni plū dicit ſtatutū ſiquis iurauerit per corpus xp̄i ſatō d̓. l. agra mē publicuꝫ C. de fal. l. eū ꝗ. ⁊ ibi. glo. ⁊ doc. tenēt iſtā opi. ⁊ ria ſit publivt. l. ſi anti. e. puniat̉. in. c. ⁊ ſi. iſta nō reſpiciunt offenſaꝫ certe ca. ⁊ vide hic bene. nō ob. hec. l. qꝛ ſupplet de alijs īſtr̄is ut di ti. ⁊ ibi vide perſone pͥncipaliter: ſed malos mores ⁊ ꝗlꝫ pōt imo. ꝗ ꝯͣriuꝫ bar. ⁊ bal. in cit azo. Itē nō ob. l. paulus: vt glo. dicit. ¶ Iteꝫ accuſare. ⁊ ita loꝗtur. l. ꝙ ſenatus. sͣ. de iniur. nō tꝫ ⁊ bar. ī. d. rū. C. qui ac querit glo. ꝗd de. l. fauia de plagiarijs. ꝗd de vi l. agraria. ꝗd aūt iſte talis punit̉ pena infamie ſicut ꝯdēnatus cu. nō poſ. in ſcellia. ⁊ de turpil. ⁊ de crimine ſuſpecti tutoris āt ī verberāiiij. ⁊ pe. col. de publico iudicio ſtricte ſūpto. ¶ Tertio mō ⁊ bal. in. l. re te aliqueꝫ an vtrū ſint publica vel priuata. examinemꝰ d̓ quoaccipit̉ publicū iudiciū ſtricte. et hoc mō accipios. ī. vj. col. ſit crimē pulibet ꝑ ſe. ⁊ videamꝰ pͥmo vtꝝ. l. fauia ſit publica tur in hoc libro ⁊ hac. l. ⁊ iſta ſunt iudicia de qui C. d̓ accuſa. blicum. vide vel pͥuata. Pla. ꝙ ſit pͥuata accuſatio: qꝛ hic nō adde glo. et bar. in. l. iul. bus dānatus ſtatim efficit̉ īfamis: vt. l. i. sͣ. de hinūerat̉. Azo cōtra ꝑ. l. plag. C. ad. l. fa. de pla. ſꝫ bar. in. l. i.§. ad. l. iuli. de qui no. infa. vn̄ nō ſeꝗtur ꝗlibꝫ pōt accuſare: et huiꝰ ſtudij d̓ vi publi. pla. rn̄det ꝙ ibi loquitur tm̄ qn̄ liber hō plagio go eſt publicū iudiciū: ꝓut accipitur hic: vt fiat iuſticia ⁊ iu. adducit̉: ſecꝰ in alijs. ſꝫ azo dicit meliꝰ. ⁊ ꝓbat̉ īinfamis: ⁊ ſit ſtrictū publicū iudiciū: ⁊ ita ſentit ſti. e.§. pe. ⁊ etiā apparet: qꝛ illa. l. fauia ponit̉ ⁊ Azo in ſūma de inſtito. eo. ti. Et ſi dicas ego re enūerat̉ in hoc libro: vt pꝫ. jͣ. ad. l. fauia de pla. perio ꝙ dānatus crīe ſuſpecti tutoris eſt infamiſ ꝗlibet appellat̉ publicoruꝫ iudiciorū: vt. l. ij.§. vt. l. iij. in fi. ⁊. l. hec eniꝫ. sͣ. de ſuſpe. tu. Rn̄. non poſt originē. C. de ue. iu. enu. nō ob quod dicit eſt infamis ex edicto pretoris poſito in. l. i. sͣ. de pla. ꝙ hic nō enūerat̉: qꝛ fateor ꝙ hic nō enume his qui no. infa. qd̓ pꝫ: qꝛ in multis caſibus dāna rant̉ oīa publica iudicia qꝛ alia ſunt. ¶ Quero tus de crīe ſuſpecti tutoris nō efficitur infamis: d̓. l. viſcellia. ꝗdā dicūt ꝙ eſt publica accuſatio. vt ibi dicit̉. ¶ Quero ꝗdᵉ de. l. agraria. an eſt pu qꝛ in. C. pōit̉ inter publica iudicia. C. ad. l. iul. vi blicum iudiciū. Pla. in ſūma de publ. iudi. dicit ſcel. Alij dicūt ꝙ nō eſt publica accuſatio: ꝗa nō forte ꝙ ſic: qꝛ hec accuſatio competit cuilibet de ponit̉ hic. hāc ſcd̓aꝫ partē videt̉ tenere Dy. ſed populo: vt. l. agraria. sͣ. de ter. mo. Sed veritas Ia. de ra. vr̄ tenere ꝙ ſit publica accuſatio. nam eſt in contrarium: qꝛ ex. l. agraria nō eſt introdureipublice intereſt ne dignitatū ordo turbet̉ qd̓ cta accuſatio. ſed actio ad partis profectum: vt reſpicit. l. iul. viſcellia: vt. l. i.§. pe. sͣ. de vē. inſpi. ibi videbitis. Sed nos loquimur de publicis iu ⁊. l. d̓ ſtatu. C. de qō. videte ⁊ aduertatiſ. ego pu dicijs que intētantur ad publicam vindictam. ⁊ˢ

De publi. iudi. 154 ideo nō eſt ponēda in hoc ti. ſed in ti. de poputamen dicitur publicū iudiciū. l. iul. de vi. cuius la. act. differt eniꝫ popularis actio a publicis iupena alteratur per. l. raptores. ratio qꝛ nō indudicijs. Quero ꝗd d̓. l. remia. dic vt. jͣ. ad. l. turpil. cit nouum delictum nec nouum nomē delicti: ſꝫ l. i.§. i. ¶ Quero ꝗd de crīe preuaricatōnis: dic pena tantū alteratur ſuper eodem delicto. Nūc vt. l. iij. in pͥn. sͣ. de p̄ua. ¶ Quero ꝗd de crīe qd̓ ad propoſitum ſi per ſtatutū alteratur pena ſuꝑ s ¶ Ulterius punit̉ per. l. ſiꝗs in hoc genus. C. de ep̄i. ⁊ cle. di homicidio nō accuſatur accuſatione deſcenden q̄ro. No. qn̄ cunt ꝗdaꝫ ꝙ illud eſt crimē publicū: ⁊ per illā. l. te ex ſtatuto: ſed accuſabitur ex. l. publicoꝝ iudi ſtatutū limiillud adijcit̉ huic. l. ⁊ ita dicit Ia. d̓ are. breuiter ciorum.ſ. ex. l. cor. de ſic. cuius pena eſt alterata tat penā vnū ſcias ī mateego dico ꝙ hoc nō eſt verum ꝙ ꝑ illā. l. aliquid per ſtatutum. ſed ſi ſtatutum inducit nomen no ria de qua h̓ addat̉ huic. l. qꝛ per illā. l. punit̉ quoddā crimen uum delicti: ⁊ nouam ſpeciem: vtputa: qꝛ īponit ꝙ ſi ſtatutuꝫ ſacrilegij. ſed crimē ſacrilegij eſt numeratum hic falſitati nomen baratariaꝫ ſeu mogobellū: tunc īponit penaꝫ ſub. l. iul. maie. vt hic dicit gl. ⁊ apꝑet. jͣ. ī ꝓceſſu accuſatur accuſatiōe deſcendēte ex ſtatuto ⁊ dācapitalē non dicit̉ publilibri. ergo pꝫ ꝙ nullū nouū publicū iudiciuꝫ adnatus nō efficeretur infamis: qꝛ nō eſt dānatꝰ pu cū iudiciuꝫ: ditur huic. l. ꝑ. l. illam. ¶ Vlterius q̄roª ſtatuto blico iudicio. ¶ Quero ꝗd ſi per ſtatutū ſeu aliā qꝛ ſtatuta di alicuiꝰ ciuitatis eſt alterata pena hōicidij ⁊ falſi .l. reſtringatur accuſatio ex aliqua. l. publici iudi cunt̉ leges pͥ uatoꝝ iuditatis ⁊ ſimiliū delictoꝝ an deſinat eſſe crimē pucij: vt nō omnes: ſed certi poſſunt accuſare deſicioꝝ. ita dic̄ blicū: ⁊ iudiciū publicū: ⁊ huiꝰ qōnis effectus eſt nit ne eſſe publicū iudiciū. breuiter dico ꝙ non bal. ī. l. ij. C. magnꝰ ꝑꝑ. l. pe.§. ad crimē. jͣ. e. ti. Itē ꝓpter īfa caſus eſt. jͣ. de falſi. l. lege corne.§. de partu. ⁊. l. ꝗ teſt. fa. po. miam quā incurrit dānatus de publico iudicio. ꝙͣuis. C. de adul. Ex hoc apparet verificatuꝫ id ⁊ ꝗd ſi ꝓ pena corporali Ia. bu. diſputādo vnā. q. determinauit ꝙ nō de quod sͣ. dixi ꝙ nō eſt bona cōſequentia. quilibꝫ īponit̉ a ſtatu ſinat eē crimen publicū: lꝫ per ſtatutū ſit alterapoteſt accuſare. ergo eſt crimen publicū: qꝛ nō. to pena pecu ta pena. ⁊ hoc ꝓbat ſic. alterata eſt pena. l. iul. de eſt verum: vt sͣ. dixi accipiendo publicum ſtricte niaria. vide prout accipitur hac. l. ⁊ in toto iſto libro. nā mul adul. ꝑ. l. ꝙͣuis. ⁊ aucͣ. ſꝫ nouo iur̄. C. d̓ adul. ⁊ tn̄ guido. de ſu za. in. l. trāſinemo dicet ꝙ deſinat eſſe crimē publicū crimen ti nō poſſunt accuſare ⁊ tamen eſt crimen publigere. C. de cum. Quero in ſtatuto dicitur ꝙ quilibet poſadulterij. lꝫ pena ſit alterata per. ll. illas. Prete trāſac. ⁊ add̓ rea alterata eſt pena. l. iulie peculatuſ. ⁊ tn̄ nemo ſit accuſare vtrum ex hoc ꝙ dicit ꝙ quilibet poſ qd̓ no. bar. ī dicet ꝙ deſinat eē crimē publicū. Itē alterata eſt ſit accuſare: ſequat̉ ꝙ crimen ſit publicum accil. īfamē. jͣ. e. ⁊ ad bar. hic pena. l. iul. repetūdaꝝ: vt. jͣ. ad. l. iul. repe. l. lege piendo publicum: prout hic dicit tex. videtur ꝙ adde bal. ī. l. iul.§. hodie. ⁊ tn̄ nemo dicet ꝙ deſinat eē crimē ſic: vt. l. iij. in fi. sͣ. de preua. cōtra. puto ꝙ ex hoc reos. ī. viij. publicū. Item ꝓbatur per. l. ſiꝗs in hoc genus. nō ſit publicum iudicium quantū ad effectꝰ pucol. C. de ac blici iudicij: de quibus videtur in proceſſu. ratio cu. ⁊ ī. c. ſi ꝗs ⁊ aucͣ. ibi poſita. C. de ep̄i. ⁊ cle. ¶ Sꝫ cōtra hoc filiū. d̓ pa. tequia hoc nō dicitur hic nec ī toto iſto libro terrivr̄ cāus in. l. nr̄a: qꝛ illa dicunt̉ publica iudicia q̄ nē. ⁊ ex his qͥ ex. l. iudicioꝝ publicoꝝ deſcendūt. ſed nūc vide bili. ſed eſt crimen publicum quantū ad alios ef bar. h̓ voluit fectus aſſumendo publicū alio modo: ꝓut. sͣ. di tur ꝙ nō accuſet ꝓ homicidio ex. l. cor. de ſic. ſꝫ videt̉ ꝙ ſtatutū poſſit ex illo ſtatuto. p̄terea cōtra Ia. bu. vr̄ caſus in. l. xi. Itē quod dixi de infamia dicā latius in. l. infa mutare penā .i. sͣ. de ꝯcuſſ. ẜm opi. gl. ſed ẜm opi. azo. eſt cāus mie. alias incipit nō ex omni. jͣ. e. homicidij n̄ pro eo. Quid dicemus. aduerte qn̄qꝫᵇ per ſtatu Ex. l. ſequenti. penā pecūia ¶ Qualiter crimē dicatur capitale: ibi. Quero. tum ſeu per aliā. l. nouā efficit̉ aliquod delictuꝫ: riā. ſꝫ ꝯͣriū vo luit hoſt. ī. c. Et an cuꝫ pro crimine imponunt̉ due pene qua qd̓ prius nō erat delictū. exēplum dicit ſtatutum fi. de accu. ⁊ rum vna eſt capitalis alia non. an in dubio crimē ſiꝗs iuerit de nocte in tm̄ puniat̉. iſto caſu ille ꝗ tācre. in ſua ſit preſumendum capitale: ibi. Quero quid. Et accuſatur: accuſatur accuſatiōe deſcēdente ex. l. ꝯpendioſa. ⁊ quid ſi pena nō eſt alternatiua: ſed conditionamunicipali. qn̄qꝫ per ſtatutū ſeu per aliā. l. nouā imo. h̓ ⁊ vid̓ qͥ no. bal. ī. c. lis: ibi. Secūdo. Et qualiter cognoſcatur ꝙ au īducit̉ noua ſpēs delicti ⁊ nouū nomen delicti. i.§. iniuria. d̓ gumentatio pene fiat vigore eiuſdem. l. ſeu offi⁊ tūc ex illa. l. noua puniet̉. hic eſt caſus in. l. i. sͣ. pa. iur. fir. et cio iudicis. et an ſtante ſtatuto ꝙ quis debeat ꝓ de ꝯcuſſ. ẜm lec. glo. ibi eniꝫ dr̄ ꝙ quidā falſitati vide bar. qui falſitate condēnari ī certa quātitate: ⁊ qͣrto pluidē velle vinomē īpoſuit nouū.ſ. cōcuſſio. ⁊ ideo nō eſt pudet̉ in. l. i. sͣ. ri quā ſi nō ſoluerit īfra. x. dies amputetur ſibi lin blicū iudicium: vt ibi no. qn̄qꝫ ſtatutū nō īponit vi bo. rap. ⁊ gua ſi in fortiā: cōmuniſ peruenerit. an cōdēnanouū nomē delicti: ſed ſolū penam alterat: ⁊ tūc ī. l. nūqͣꝫ plu tus ſi perueniat in fortiam cōis peruenerit ⁊ venō accuſatur ex ſtatuto ſeu ex. l. illa noua. ſꝫ ex. l. ra. de pͥua. d̓ lic. ⁊ no. per lit ſoluere quantitatem nō quartū plus: ſed pro antiqua publicoꝝ iudiciorum cuiꝰ pena per ſtabal. ī. d. l. trā illo remanere ī carcere: an poſſit: ibi. Pro huiꝰ. tutū eſt alterata. probatio huiꝰ. nā hoc videmuſ ſigere. in. vj. Et an cuꝫ per ſtatutū quis poſſit īpune offendi in iuramēto: ſi aliꝗs iurat formiterᶜ ſe emiſſe vel col. v̓ſi. iuxta an pena ſit capitalis: ibi. Vlterius. Et an excōilocaſſe datur actio ex illo cōtractu nō ex illo iura īſtā pͥmā. C. de tranſacti. catio ſit pena capitalis: ibi. Quero. Et ꝗd ſi alimento: vt. sͣ. de iureiur. l. ſi duo patroni.§. idem b ¶ Aduerte quis eſt damnatus ad perpetuum carcerem. vel iul. et.§. ſequē. ſed ſi iurat informiter: tūc datur qn̄ꝫ. vid̓ bal. ad opus publicū: an pena ſit capitalis: ibi. Que actio ex iureiurando. ita eſt in propoſito ſi ſtatu in ru. C. qui ro aliquis cum ſequenti verſi. Et an mēbri abſci accu. ī. v̓. ſed tum diſponit ſuꝑ certo delicto noīato agetur ex q̄ro an foren ſio ſit pena capitalis: ibi. Sed quero. Et quid Ublico illa. l. antiqua nō ex ſtatuto alias ageretur ex illo ſis. ⁊ in. v̓. ſrū. not. appelletur membrum: ibi. Sꝫ q̄ro. Et an debiliſtatuto. preterea ſi lex diſponit ſuꝑ certo cōtraꝗd ſi ſtatutū. que ſit pena tatio mēbri ſit pena capitalis ibi. vide in fi. ctu: vt circa emptionem locationē ⁊ ſimiles con c ¶ Iurat for capitaliſ. ⁊ iō Illa ſūt iumiter. Adde qͥrit h̓ imol. tractus: tunc ex illis cōtractibꝰ agitur: vt in ti. de Ublicorum. aicia capita bar. in. l. oēs an ſi ſtatutū contrahen. emp. ⁊ in ti. loca. ⁊ ſi. ſed ſi. l. nouum populi. ī. vij. impōit penā lia ex quibus perditur vita ciuitas vel li contractum īducit: agitur ex nouo contractu cō q. pͥn. ff. d̓ iu capitis verifi bertas. alia non. h. d. Et diuiditur hec lex ī tres ſti. ⁊ iur. ⁊ in ditione ex. l. exemplum in contractu emphitheo cetur ī exilio l. i. de ꝯdi. ex partes. primo ponit diuiſionē bimēbrem. ſecun tico: vt. C. de iure emphi. l. i. ⁊ īſti. loca.§. adeo. lege. do proſeꝗtur primū mēbrum. tertio proſequit̉ Similiter doc. dicunt in. l. ij. C. que ſit lon. cōſu. ſecundum mēbrum. ſecunda ibi. capitalia. tertia in conſuetudine. nam dicunt aut conſuetudo di ibi: nō capitalia. ⁊ no. ꝙ ſiue ſit mors naturalis ſponit formiter aut informiter. ſicut in iuramenſiue ciuilis: dicitur crimē capitale: vt hic. ⁊. l. edito. pro hoc habes exēplum inſti. eo. ti.§. item ſi cto.§. rei capitalis. sͣ. de bo. poſ. ⁊. l. ſed ⁊ ſiquis. .l. iulia. de vi. ⁊.§. ſequē. vbi apparet ꝙ lꝫ raptus §. rei. sͣ. ſiquis ca. ⁊. jͣ. de penis. l. rei capitalis. ⁊ virginis puniatur per. l. raptores. C. de rapt. ꝟ. UUUUij

De publicis iudicijs. a ¶ Quero quid ſi alternatiue īponitur capitalis ⁊ non capitalis. an dica in. l. nemo carcerē. de exac. tribu. in pͥn. ⁊ bal. in. l. data oꝑa. in. iij. col. ⁊ in tur pena capitalis. add̓ bal. i. l. reos. in. iij. col. de accu. ⁊ bal. ī. l. fi. de īiur. l. cū fi. C. de ſepul. viola. ⁊ bal. in addi. ſpe. in ti. de ſen. in. xiij. col. ⁊ d̓ hoc b ¶ Sed cōditionaliter. Si pena capitis īponitur cōditionaliter: an crimē vide per bald. in. l. ⁊ multis. C. de app. ꝑ bal. aliꝗd in. l. iij.§. fin. ꝗ ſatiſda. dicat̉ capitale. bar. videtur velle ꝯͣriuꝫ in. l. duobꝰ.§. idē rn̄dit. sͣ. ꝓ ſo. ⁊ cog. ꝑ gl. in. l. iij. e. ti. ad ſupradicta vide ang. de aretio ī tractatu ſuo ma ad hoc vid̓ qͥ dixi in. l. vbi fideiuſſor de ſo. ſcd̓ꝫ bal. pꝰ bar. ibi ꝑ imol. ī. l. ita leficioꝝ. in v̓. ſi nō ſolueris infra. x. dies. ſti. in. v. char d ¶ Ulterius ta. de v̓. ob. ⁊ q̄ro. ſi ex for bal. in. l. trāetiā. l. capitalium. ¶ Op. ꝙ exiliū non ſit mors: ma ſtatuti ali conditione tantū. exempluꝫ puniat̉ in centuꝫ: ⁊ figere. in. v. ꝗs īpune p̄t vt. l. nemo. in fi. C. de ep̄i. audi. ⁊. l. exiliū. de īter ſi nō ſoluerit infra. x. dieſ puniatur in qͣrto pluri: col. in duabꝰ offendi pena dic. ⁊ rele. dicit glo. ibi dicit̉ exiliū improprie. q. C. d̓ trāſac. ⁊ tunc quartū plus eſt pena maleficij qualificati eſt capitalis. vnū tene mē ¶ Op. de hac. l. ad ſeipſam. nā hic dr̄ in fi. ꝙ co cum hac conditione ſi nō ſoluerit infra. x. dies. idē ſi opponi ti ꝙ eo caſu hertio in corpus nō eſt crimē capitale. ſed mors tur pena ꝙ ſi quod apparet: qꝛ cum nō ſit in diſpoſitione ſol quo poſt lap audiat̉. Iac. eſt cohertio in corpus. ergo mors nō eſt crimen uere infra. x. dies: nō pōt dici deliquiſſe ille qui ī ſum tꝑis res bu. dixit ꝙ ſi capitale. So. ꝙ dicit in fi. cohertio dic.ſ. modica publica acce fra. x. dies non ſoluit: qꝛ illud quod eſt in ꝯditio interuenit ꝓ ptaſſet penaꝫ alias eſt crimē capitale. ¶ His expeditis venio ne nō eſt in obligatiōe aliqua: vt. l. ſiquis ſub cōcurator nō ē pecuniariam ad pͥmū mēbꝝ.ſ. ad crīa capitalia. ¶ Quero hic capitalis. et ditione. sͣ. ſi quis om. cā teſ. eſt ergo pena malef videt̉ renūci vide ang. in dr̄ ꝙ ex gn̄e pene dr̄ crimē capitale. vel n̄. ¶ Que cij nō pena cōtumacie. ar. ad hoc. l. in iſta ſtipuaſſe pene cal. ij.§. qui h̓. ro ꝗdᵏ ſi pro crīe īponunt̉ due pene alternatiue pit ali. l. qͣꝫuiſ latione ſi calēdis: cōiuncta. l. ſi homo mortuus. sͣ. de adul. ⁊ la. ij. ⁊ ibi bal vna capitaliſ ⁊ alia nō. vtrū in dubio dicet̉ crimē bal. ī. l. data de ver. ob. hoc habui examinare infinitis vicibꝰ dꝰ. C. d̓ vſu. oꝑa. i. xxvij. capitale. Rn̄. ſic ꝑꝑ vnā ꝑtem alternatiue q̄ hoc ⁊ maxīe tuderti. Nam tuderti fuit ꝗs cōdemna⁊ bal. ī. l. dacol. C. ꝗ accōtinet. ſicut eniꝫ legatū dr̄ cōditionale qn̄ vna tus in certa ꝙͣtitate pro falſitate: ⁊ in quarto plu ta oꝑa. in. v. cu. ⁊ ī. l. reos col. C. ꝗ acꝑs alternatiue eſt pura altera cōditionalis: vt. l. ri: ſi nō ſoluerit infra. x. dies. ⁊ dicebat ſtatutum ī pe. q. de ac. cuſ. ⁊ ī. l. reot cū illud. ⁊. l. cū ita. qn̄ di. le. ce. ita hoc erit crimē cuſa. ſi ꝑuenerit in fortiam cōis amputetur ſibi līgua ī. v. col. C. d̓ e ¶ Perpetu capitale totū cuꝫ vna pena ſit capitalis. fa. l. ſi ex mō ille venit in fortiam cōis: ⁊ volebat ſoluere ſi accu. ⁊ bal. ī. um carcereꝫ tota. in fi. sͣ. de le. i. ¶ Scd̓o quero quid ſi nō īpo l. i. in pe. col. ne quarto: ⁊ euadere linguaꝫ ⁊ remanere in car d̓ dānato ad vbi q̄rit ſi ſta nitur pena alternatīe ſed ꝯditionaliterᵇ: qꝛ dicit cere pro quarto. Querebatur vtrū poſſit: ⁊ ſic qͥ ꝑpetuū cartutū dicit ꝙ ſtatutū ꝙ pro homicidio ꝗs puniatur ī. v. libris cerē adde ꝑrebatur an illud quartuꝫ eſſet pena maleficij vel bannitꝰ in ꝑ petuꝰ carcer ⁊ ſi nō ſoluerit infra. x. dies puniat̉ in capite. an contumacie. Item dicit ſtatutum hic ꝙ pro falſona nō poſē ꝑpetua ẜui eſt crimen capitale. Dy. ponit hanc. q. hic. ⁊ qui ſit ſuccedere ſitate non poſſet fieri excōputatio in apodiſſis: tꝰ: vt ī. l. ij. d ⁊ aliqͥs fuit daꝫ habēt. jͣ. e. l. pe.§. ad crimen. ⁊ mouet eā etiā li. ho. exhi. fa modo querit̉ an poſſit fieri in illo quarto pluri bānitꝰ in cēcit. l. ticio.§. ī. l. ſi qn̄.§. heres. sͣ. de le. i. ⁊ dicit ꝙ eſt capitale. ⁊ doctrinā habes ex predictis. ¶ Ulteriꝰ quero tuꝫ ſub ꝯdi. i. de ꝯdi. ⁊ d̓ ratio qꝛ pecunia nō ſoluta remanet caput in obli aliquiſ ex vigore ſtatuti propter aliquod delictū ſi venit ī for mon. ⁊ vide gatione: vt. l. i. sͣ. de pe. le. l. i.§. item ſi ita. sͣ. ad. l. tiaꝫ cōis ⁊ n̄ pōt īpune offendi. exēplum dicit ſtatutum ſiꝗs qd̓ no. bart. ſoluerit īfra. fal. ita dicit dy. ⁊ ita alij ꝑtranſeunt. Contra hoc in. l. īperiuꝫ: declinauerit iuriſditionem poteſtatis vel capita x. dies furciſ ⁊ ibi bal. ff. vr̄ tex. exp̄ſſe in. l. i. sͣ. de in liteꝫ iur. videte: puto nei poſſit impune offendi. an eſt pena capitalis tradatur an de iur. o. iu. Dy. dicere veritatē. nō ob. l. i. sͣ. de in lit. iurā. qꝛ poſſit ſucceex eo ꝙ poteſt impune offendi. videtur ꝙ nō: qꝛ ⁊ ꝑ bal. ī. l. i. iii dere. ibi loꝗtur qn̄ illa augumētatio venit ex officio iu donec viuit caput nō eximitur de ciuitate: qꝛ pōt C. ꝗ accu. ſi reſpeciu c ¶ Sꝫ augeſ cis nō ex natura obligationis principalis. ſꝫ in ca poſ. ſed nūꝗd ire per ciuitatē ſi aliquis eū nō offendit. ergo ⁊cͣ. ſi pea augmē ilcotn iudex ſeculaſu noſtro pena capitis venit ex virtute eiuſdeꝫ. l. vt hic dicit. contra. puto ꝙ ſit pena capitalis. nā tatur ꝑꝑ ꝯtu ris poſſet dā dicame⁊ eiuſdē accuſatōis. vnde ex eadē. l. venit nō iumaciā an̄ diillud quod hic dicitur propter quod caput exinare ad ꝑpecat̉ pena ꝑꝑ tiur in iudicis officio. hec ſo. ꝓbatur ꝑ. l. centum capue. sͣ tuoſ carcere ſ mitur de ciuitate: hoc eſt ab his que ſunt iuris ci delictū. add̓ de eo qd̓ cer. lo. ¶ Pro huiꝰ declaratōe habemꝰ merum. dic ꝙ nō: vt uilis. ſed per iſtam penam ꝙ poſſet īpune offen ꝙ ſi ēt illa nō ī. l. ſeruo. C. videre. pͥmo qn̄ cognoſcemus vtruꝫ augumētato quid ſoluat̉ venit di perdit ea que ſunt illius ciuitatis: qꝛ nō obede penis. ⁊ ī tio pene fiat ex vigore eiuſdē. l. ⁊ accuſatiōis: ſeu puniēdus ca diuit ciuitati: vt. l. amiſſione.§. qui deficiunt. de l. incredibile pitaliter. vid̓ officio iudicis. Circa hoc do vobis hanc doctrieo. ti. ⁊ iō ſi non ſin capi. di. ergo erit pena capitalis: ⁊ hoc intelligaſ oīo bar. in. l. naꝫ. qn̄qꝫ hoc exprimit̉ in. l. ꝙ hoc fiat officio iu ibi morietur vt. jͣ. dicam. ¶ Quero vtrum excōmunicatio ſit ī.§. fi. ſi quis nō efficeret̉ ī dicis: tūc nō eſt dubium: vt. l. quicūqꝫ de ſer. fu. ius dicē. per pena capitalis. glo. videtur dicere ꝙ ſic in.§. me teſtabilis. ita C. qn̄ꝫ hoc nō exprimit̉ ī. l. tūc ſiquidē iſta augu cy. in. l. i. C. dia. inſti. de cap. di. vbi dicitur ꝙ excōmunicatio dixit ang. et de cri. ſtel. ⁊ mentatio pene īducitur ex alia. l. ꝙͣ ex illa ex qua imo. in. l. ſiꝗſ equiparatur deportato. Contra. dico per tex. ex bart. ī. l. ⁊ iō. meriꝫ o inducit̉ prima pena. ⁊ tūc hec pͥma pena dꝫ īſpimi hi bona. de ꝯpenſa. ⁊ tra de ſenten. excō. c. cum medicinalis. lib. vj. vbi imuan §. i. de acꝗr. ci: nō hoc ꝙ pōt augeri vel minui. ar. ad hoc. sͣ. bal. ī. l. ij. C. illa pena excōmunicationis dicitur medicinalis ber. ⁊ ad oīa d reꝗre. reis de iniur. l. ſiꝗs iniuriā. ⁊. d. l. i. sͣ. de in lit. iurā. Si non mortalis. ⁊ ideo dicitur medicinalis: quia iſta vide de ⁊ in. l. an inu vero inducit̉ eadē. l. tunc aduerte ſiꝗdem pena his ꝗ ad lib. illa pena nō imponitur ꝑpetuo: ſed vt a delicto tilis. sͣ. de ac prīo loco īpoſita tranſfundit̉ in ſecundaꝫ: ita ꝙ ꝑue. nō poſcepti. ſꝫ pone deſiſtet ⁊ emendet quod facit. ſimile dicerem: ſi in. l. i. ⁊ bald. prima ꝑimitur ⁊ in ſecundā tranſfundit̉: tunc ē ꝙ ī. l. vel ſtaper ſtatutum ciuitatis: vt ſolet fieri exbānitus a in. l. reos. in tuto nihil di verū quod dicit dy: qꝛ totū quod ſeꝗtur eſt pēa ij. colū. C. de centum libris ſupra poteſt offendi impune: erit ſponit̉: ſed iu delicti cū prīa pena ſit nouata ⁊ in ſecundā trāſaccu. videtur ne pena capitalis. certe non: quia imponitur: vt dex ī ſnīa mā lata: vt. l. i. sͣ. de pe. le. ⁊. l. i.§. itē ſi ita. sͣ. ad. l. fal. tn̄ ꝙ valeat dat ſolui ſub delictum purget ⁊ emendet ſoluendo penam. ⁊ ſnīa perpetui ⁊. l. obligationū fere.§. fi. sͣ. de ac. ⁊ ob. ſicut ē in pena quarti ſic eſt pena medicinalis non mortalis. ſed quan carceris: licꝫ pluris an ilcaſu ꝓpoſito: ſi nō ſoluerit āputet̉ caput. ſed ſi pͥ do pena imponitur declinanti iuriſditionem pe poſſet reuolud quartuꝫ ma pena nō perimit̉ ſed auget̉ᵉ. exēpluꝫ dicit ſta cari ẜm glo. erit pena de na eſt perpetua: ⁊ nō poteſt purgari. ideo eſt pe tutū puniat̉ in tm̄: ⁊ ſi nō ſoluerit īfra. x. dies pu in. d. l. increlicti vel cōtu na capitalis. ¶ Quero aliquis eſt dānatus ad ꝑ dibile. ⁊ ibi macīe: ⁊ vid̓ niatur in quarto pluri. iſtud quartū plus erit ne petuum carcerem. an eſt pena capitalis. certe li bal. ADDE. h̓ ang. et bal. pena delicti: an pena cōtumacie: qꝛ nō ſoluit. diꝙ bal. conſi. cet de iure noſtro quis non debeat damnari ad in. l. ꝗcunqꝫ. co ꝙ tu debes ꝯſiderare hec verba ſtatuti. nam ceclxxx. iij. li. C. de reꝗre. perpetuum carcerem: vt. l. aut damnum.§. ſolēt ¶ Vnus: quandoqꝫ ſoluere debere infra certū terminum dicit ꝙ ſnīa reis. ⁊ an va jͣ. de penis: tamen ſi damnatur ad perpetuū cariudicis ſeculeat talis ſen venit in diſpoſitiōe. qn̄qꝫ venit in ꝯditione tm̄ n̄ cerem. vel in perpetuis vinculis erit pena capita tētia. vid̓ āg. laris ad perin diſpoſitione. exēpluꝫ in diſpoſitōe dicit ſtatu. ⁊ imol. hic. ⁊ pe tuoſ carce lis: quia equiparatur damnato in metallum. ita tuꝫ puniatur in tantū: ⁊ ꝙ debeat ſoluere īfra. x. bal. in. l. cum res eſt ip̄o iu tenet Inno. in. c. qͣliter ⁊ quando. extra de accu iudex. C. d̓ iu dies: ⁊ ſi nō ſoluerit puniatur in qͣrto pluri. tunc re nulla in re ¶ Quero quidam erat damnatus perpetuo ad di. ⁊ ad p̄diliꝗs trāſit cū ſi nō ſoluerit illud quartū plus ē pena cōtumaopus publicum: vt erat quidam bononie ꝗ erat cta vid̓ bal. ī bar. ⁊ inno. cie: qꝛ nō ſoluit. vt. d. l. i. sͣ. de in lit. iur. ⁊. l. fi. C. d̓ l. ij. C. de redamnatus: vt damnatos ad mortem ipſe crucia vſu. rei iu. qn̄qꝫ hoc nō eſt in diſpoſitione: ſed in ꝗrē. re. ⁊ āg. ret. an eſt pena capitalis. Reſpondeo. aut hoc

De publi. iudi. 15 5 a ¶ Secūdo fuit impoſitum in penam in perpetuum: aut ad acti. vbi autē ua. ibi edifices ⁊ concameres. modo in propoſiquero. vide ⁊ qūo cōpretempus. primo caſu equiparatur damnato ī me to illa dicuntur proprie membra que habent di cy. in. l. reos hendat̉ debi tallū: quia perpetuo debet deſeruire huic negouerſa officia: vt pedes ad ambulandum. aures C. de cuſto. litatū mēbrū reo. ⁊ in. l. i. cio. ⁊ ſic eſt ſeruus pene: ⁊ eſt pena capitalis. ſead audiendum. oculi ad videndum: ⁊ manꝰ ad vide bal ī. l. ſi C. d̓ dilatio. fug. C. d̓ ſer. cundo non: vt. l. capitalium circa princi. ⁊. l. qui palpandum ⁊ ſi. iſta alia que coadiuuant offici ⁊ in. l. ſiquis fu. ⁊ vid̓ mo dam ſunt. jͣ. de pe. ⁊ hec ſufficiunt circa iſtaꝫ prium membri proprie appellantur officia nō mēnō dicā rape der. ī. c. ī qui mam particulam. ¶ Uenio ad ſecundam partē re. ī. ix. opp. bra. probatur in aucͣ. ſed nouo iure. C. de ſeruis buſdā. de pe. C. de epiſ. et hic dicitur ꝙ non capitalia ſunt ex quibus pena fug. vbi manus appellatur mēbrum. quid ſi ali vbi referunt cle. ⁊ in. l. trā ꝙ ſiꝗs ē dāpecuniaria aut cohertio in corpus infertur. quis priuatur dente nunquid dicitur mutilatio figere in. iiij. natus ad mu ¶ Quero exemplum que ſunt publica iudicia: membri vel debilitatio. dic ꝙ non: vt. l. cui dēs. q. C. d̓ trāſa. tilationē mē in quibus eſt pena pecuniaria: reſpōdeo. habes de edil. edie. ⁊ dic predicta vera niſi de mente di add̓ bal. ī ru bri: intelligiexemplum in. l. ij. jͣ. ad. l. iul. de anno. ¶ Scd̓o q̄bri. C. d̓ iure tur d̓ manu. ſponentis aliter appareat: vt alias dixi. verbi grafiſ. lib. x. ⁊ de allega. tex. in .roª vtrum mēbri abſciſſio ſit pena capitalis: vel tia. dicit ſtatutum qui abſciderit alicui membrū pa. te.§. ſiꝗs auc. de mā. non. videtur ꝙ non: quia illa tantuꝫ dicuntur ca ſimile membruꝫ ſibi abſcindatur. modo ſi abſci aliū. ⁊ in. d. l. pͥn.§. coges pitalia ex quibus mors naturalis infertur: vel ci reos. in. iij. dit ſibi digitum: ſimilis digitus debet ſibi abſcīiuncta glo. ⁊ col. ⁊ ſal. ī. d. uilis: vt hic dicitur. ſed per membri abſciſſionem fa. tex. ī auc. di ex relationis qualitate. argu. ad hoc in. l. non .l. trāſigere. ī vt nulli iudi. infertur cohertio in corpus. ⁊ ſic nō eſt crimē ca nunquā. sͣ. ad trebel. ¶ Circa hoc quero vtrum §. i. ADDEpͥn. ⁊ an pēa pitale. In contrarium determinat Dy. quia mēdebilitatioᶜ membri ſit pena capitalis. Reſpon ſuſtigationiſ ꝙ digitus ſit bri abſciſſio equiparatur morti. alle.§. ad hoc. ī ſit pena capi deo ꝙ non. ille enim cui debilitatur non morit̉ mēbruꝫ bar. talis vid̓ bal. cōſi. ccj. inci auctē. de colla. ⁊ no. in. l. ij. C. de offi. eius qui vi. vt. l. qua actione.§. ſiquis ſeruum ad. l. acquili ⁊ ſal. ī. d. l. trā pien. q̄ritur alte. obti. alij dicunt contra per hanc. l. non ob. ⁊. l. ita vulneratus. eo. ti. ¶ Sed quero quid eſt ſigere. ꝗd d̓ an digitus. iura prealle. per Dy. quia loquuntur quo ad iudebilitare de quo loquuntur quotidie ſtatutapea tertie ꝑ c ¶ Utrū dedicis competētiam. ille enim poteſt mēbrum ab tis bonoruꝫ. bilitatio. vtꝝ Reſpondeo membrū dicitur tūc debilitari quāvid̓ gl. sͣ. qd̓ ꝓ debilitatio ſcindere: qui poteſt auferre vitaꝫ: videlicet ꝗ ha do officium membri aliqualiter impeditur: vt. l. me. cā. ī. l. iſti ne mēbri īpo bet merum imperium: nō tamen eſt capitalis pe item offilius. sͣ. de edi. edic. nat̉ pena caquidē.§. fi. qͥ na. ⁊ ita pertranſeunt. mihi videtur ꝙ mēbri ab Quidam habent ī lit dicit ꝙ n̄ dipitalis. dic ꝙ Ublica. tera perimit̉ alij hēnt nō ⁊ bn̄: qꝛ n̄ citur capitaſciſſio nō ſit pena capitalis proprie loquēdo: qꝛ eꝗpollet mor lis: qd̓ bart. per hoc caput de ciuitate non eximitur ciuiliter: permittit̉. ẜm primā lec. habes ꝙ mor ti. fallit tamē repetit. sͣ. de vt dixi. sͣ. quod patet: quia ille cui amputat̉ matuo accuſato vel accuſata accuſatio extinguitur. excu. tuto. l. quo ad penā nus vel pes poteſt facere teſtamentum: vt. l. cui ẜm aliam lect. dicitur ꝙ reo ſeu accuſato: vel rea irregularitaathlete.§. dat tis. c. fi. d̓ ho remiſſionem manus sͣ. de teſta. cuꝫ ergo nō perdat ea que iu defunctis actio permittitur. ⁊ ſic durat. ⁊ ſic iſte mici. in. vj. ⁊ ꝑ text. in. l. i. ris ciuilis ſunt: ergo pena capitalis nō eſt. ſꝫ larlittere ſunt contrarie. ẜm primaꝫ litteram examihic add. c. cū C. d̓ reis po. go modo loquēdo poteſt dici ꝙ ſit pena capitanabo materiam. jͣ. eo. l. defuncto. ẜm ſecūdaꝫ litaccuſaſti. cuꝫ li. x. ſed forte lis: quia licet nō inferatur mors toti corpori: taglo. fin. ⁊ ibi bn̄ dicit glo. teram examinabo. jͣ. e. l. accuſatore. moder. d̓ acꝑ tex. iſtū qui mē moritur membrum quod abſcinditur. ⁊ hoc Pendente iucu. ⁊ vid̓ bal. dicit ꝙ releAterdum. aicio ſuper acreſpectu poteſt dici pena capitalis improprie. et ī. l. ſi fugitiui gatio nō ē ca ideo tanta poteſtas ⁊ auctoritas requiritur in iu tione ciuili non poteſt proponi accuſaī fi. C. de ſer. pitalis: ⁊ tn̄ fug. vbi hēs dicante ſuper membri abſciſſione: quanta reꝗri pōt continetio criminalis ſuper eodem crimine. h. d. Iſta. l. poſt eū. re dānatꝰ ꝑtur in iudicante ſuꝑ toto corpore: quia requirit̉ ¶ Oppo. de. l. ij.§. hoc edicto. sͣ. vi bono. rap. ⁊ d i Ntertes bonoruꝫ merum imperium: vt. l. alle. per Dy. ¶ Sed que C. quando ac. ci. preiu. cri. l. i. vbi per actioneꝫ ci dū. ſec jͣ. de īterdic. eo finito. fini ro quid appelletur membrum vtruꝫ digitusᵇ ſit uilem nō preiudicatur criminali. ſolu. in tantum ⁊ rele. l. iij. in to iudicio ci fine. membrum. videtur ꝙ non. tex. enim cum glo. in preiudicatur: quia pendente vno iudicio nō po uili pōt intēb ¶ Utꝝ digi l. non ſunt liberi. de ſtatu. ho. probat ꝙ digitus teſt aliud intentari: vt hic. ſecus eo finitoᵇ: vt ibi tari crīale. d̓ tus: vtruꝫ di eſt officium membri nō mēbrum. ad idem. l. idē plene dicaꝫ in. l. ij.§. hoc edicto. sͣ. vi bono. rap quo tamen h̓ gitꝰ ſit menoffilius. sͣ. de edil. edic. vbi ponitur alternatiua ⁊ per glo. ⁊ doc. C. quando ci. ac. cri. preiu. l. i. vide imo. brū. vid̓ bar. bald. marti. inter digitum ⁊ membrum: ergo ſunt diuerſa. na ¶ Item opponitur ⁊ videtur ꝙ per actioneꝫ ci ſil. ſali. ⁊ odo tura eniꝫ coniunctionis eſt: vt cadat inter diueruilem non preiudicetur criminali. ſed econtra: fre. in. l. n̄ ſūt ſa: vt no. in rub. de iur. ⁊ fa. ig. ⁊. l. ſi is qui ducen vt. l. fi. C. de ordi. iudi. Reſpondeo. ibi loquitur liberti. de ſta tu. ho. vide quando a diuerſis partibus proponūtur: vtpu ta in prin. sͣ. de re. du. ad ideꝫ facit. l. queritur.§. bal. in. c. i. in ſi digitis sͣ. de edil. edic. In contrarium facit: qꝛ ta ab vno ciuilis ab altero criminaliſ. hic ꝟo quā pͥn. d̓ no. for. eadem ratione diceremus ꝙ neque lingua neqꝫ do ab eodem proponitur ciuilis ⁊ criminalis. fide. ⁊ bal. in ¶ Item opponitur extra glo. de. l. rerum amooculi ſint mēbra: quia ſunt partes capitis: ⁊ offi. aucͣ. ſꝫ nouo iure. C. d̓ ſer. tarum actio ob adulterium. sͣ. re. amo. vbi illa q̄ cium ipſius capitis preſtant. quod tamen videt̉ ſu. io. d̓ ana. contra. l. is cui lingua de edil. edic. quid dicemꝰ. eſt ciuilis nō differtur per aliam que eſt criminain. c. cū ex in lis. Dicit dy. ꝙ hic loquitur quando iſte actōes ad hoc facit extra de cor. vicia. c. i. aduerte dico iuncto de he ciuiles ⁊ criminales deſcendunt ex eodem crimi ſic. membrum dicitur a metior metiris quod eſt re. bal. ī. l. reoſ. C. d̓ accu. partiri ⁊ diuidere: vnde mēbrum dicitur quaſi ne: vt hic. ſecus ſi a diuerſis criminibus. ita dicit ⁊ an̄ mamilla corporis pars. ita dicit Hug. ſuꝑ verbo metior. Dy. hic ⁊ ibi ego conſueui per illam. l. reſponde hoīs vel mu mō ſi largo mō aſſumimꝰ mēbꝝ ꝓ qͣlibet ꝑticula re aliter: vt plene dicam in. l. ij.§. hoc edicto. sͣ. lieris: ⁊ an vi bono. rapt. ¶ Item oppo. extra glo. sͣ. de inbarba vel lacorꝑis quelibet particula corporis dicet̉ mēbrū. bia: ⁊ an̄ diiur. l. pretor edixit.§. i. vbi dicitur ꝙ iudex nō de nam ſicut dicitur domus: ⁊ quilibet lapis ē pars gitus ſit mēbet permittere ꝙ per ciuileꝫ preiudicetur crimidomus: vt no. in. l. eum qui edes de vſuca. ita in brum. adde nali. Reſpondeo ẜm vnam expoſitionem quam ꝓpoſito quelibet pars corporis poteſt dici mēbal. in. l. data ibi ponit glo. illa. l. non eſt contra. ſed cōcordat. oꝑa in. xxij. brum largo modo ſumēdo. ſed proprie loquen col. ꝗ accuſ. ſed ẜm lectu. quam ibi ponit Iaco. de are. ē ſpedo illas appellamus partes rei que diſtinguunt̉ ⁊ an̄ ſtatutuꝫ ciale in. l. cor. de ſic. vt ibi videbitis. ¶ Uenio per partes officiorum ſeu miniſteriorum. verbi puniēs debi ad aliam glo. ⁊ oppo. dicitur hic furto. ⁊cͣ. Con gratia: domus habet plures partes cameraꝫ colitātē mēbrū puniat debitra ex furto nō deſcendit publicum iudicium: vt quinaꝫ aulam: in vna manducatur in alia coquit̉ litāteꝫ mēbꝝ .l. vlti. sͣ. de fur. ergo per actionem ſurti ciuilem in alia dormit̉. ⁊ iſte ꝓprie dicuntur domꝰ ꝑtes inutile. vide non poteſt fieri preiudicium iudicio publico: qꝛ vt. l. ſi finita.§. ex hoc edicto. sͣ. de dam. infec. ꝟ. bar. in. l. i. ad ex ea nō deſcendit publicum iudiciuꝫ. ſed hic diſed ſi in plures. ad idem facit. l. i. C. de edifi. prifinē. de edii UUUU iij

De publicis iudicijs. citur contra. quare glo. dicit hic intelligas de ta C. qui accu. non poſſ. non debet ſic diſtingui: ſꝫ li furto ex quo erit crimen publicuꝫ: vt in plagio debemus ſic dicere. ibi loquitur quando accuſa alicuius ſerui: ⁊ bene dicit. ſꝫ potes dicere ꝙ hic tus reaccuſat accuſatorem ſuum de crimine pre publicum iudicium accipitur largius. ſcꝫ ꝓ quo iudiciali. ad primuꝫ ꝙ poteſt indiſtincte. hic velibet iudicio criminali: quod ad vindictam puro loquitur quando reaccuſat de crimine nō pre blicam proponitur: vt dixi. sͣ. eo l. i. materiaꝫ auiudiciali. ideo quando crimen preiudiciale pro tem huius. l. dicemus. sͣ. vi bo. rap. l. ij.§. ex hoc ponitur ex eo reſultat quedam exceptio peremedicto. ptoria: vt in iſto exemplo glo. poſito. in. d. l. i. C. Ex. l. ſequenti. qui accuſa. non poſſunt: ⁊ poſito hic in glo. vlti. ¶ An accuſatus poſſit ſuum accuſatorē reaccuSed exceptiones peremptorie poſſunt opponi ſare: ibi. Pro declaratione. Et an quando priquandocunqꝫ ante ſententiam: vt. l. ſi maritus. mus accuſator proſequitur ſuam iniuriam. ſecū .§. preſcriptione. jͣ. de adulte. ergo. ⁊cͣ. ⁊ iſtud duſ poſſit reaccuſare ſuā iniuriam proſequēdo: teneas quicquid dicat Pe. ⁊ Cy. ⁊ etiam Rug. ibi. Quero quomō. Et quando nomen rei dica hic. ¶ Tertio opponitur de. l. neganda in fine. tur receptum inter reos: ibi. Quero quādo. Et C. qui accu. non poſſunt. vbi indiſtincte permitquare ſit ꝙ cum litis conteſtatio non fit abſente titur reaccuſatio. ſolu. ſiquidem accuſatus vult parte ꝙ accuſatus reſpondet accuſationi parte accuſare ſuum accuſatorem: vt procedatur ſuꝑ abſente: ibi. Sꝫ. Et an ſi ſit omiſſa exceptio reac accuſatione non poteſt: vt hic. Si vero vult accuſo meum accuſatorem an valeat ꝓceſſus: ibi. cuſare: vt differatur effectus illius accuſationis: Quero. Et an poſt ſententiam ꝗs poſſit ſuum hoc poteſt: vt. l. contra. effectus illius accuſatioaccuſatorem reaccuſare: ibi. Quando igitur. Et nis eſt: quia poſt condemnationem poterit euꝫ an cum in accuſatione nō debeat poni dies criproſequi. caſus hic in fine. hoc dicit glo. ij. in fi. minis commiſſi ſiquis ponat ⁊ nō probet debe ¶ Uenio ad alias glo. que tangunt primaꝫ par at cōdemnari: ibi. Venio. Et qualiter reus protem: ⁊ videtur indiſtincte ꝙ accuſatus poſſet re babit de innocentia: ſi dies cōmiſſi criminis nō accuſare ſuum accuſatorem: vt. l. i. C. de calum. ponitur in accuſatione: ibi. Sed quero. Et an ſi reſpondeo. ibi non accuſat: ſed officium iudicis exbannitus accuſetur de alio crimīe iudex debeimplorat: vt puniatur ille qui calūnioſe accuſaat ſibi dare licentiam veniendi: ibi. Ulterius. Et uit. ita dicit glo. ⁊ optime hic: ⁊. l. i. C. qui accuſ. in caſibus in quibus ſeruus poteſt eſſe in iudinō poſſunt. vel dic ꝙ ibi accuſando de calumnia cio in illis poteſt procuratorem conſtituere: ibi. proſequitur ſuam iniuriam ſibi factam in accuUlterius habes. Et an ſi accuſator eſt bannituſ ſando calumnioſe: quod poteſt: vt. l. neganda: debeat ſuper accuſatione ſuꝑſederi. vide in fi. vel dic ꝙ ibi loquitur quando vnum crimen qd̓ Iſta lex eſt refertur eſt connexum crimini propoſito. quod S qui reus. ita difficilis poteſt fieri: vt ſtatim dicam. quelibet iſtarum ſo. c ¶ Quinto ſicut aliqua que ſit in hoc libro: ⁊ nuneſt vera. ¶ Quinto oppo.ᶜ de. l. ij.§. ſi publico. op. vide bal. quaꝫ vidi eam ꝙ nō mihi difficilis videretur. Et in. l. negāda. jͣ. de adulte. vbi refertur crimen etiam poſt no C. qui accuſ. diuiditur principaliter in duas partes. prima lo men receptum inter reos. gl. magna. dicit ibi nō nō poſ. ī quiquitur vtrum accuſatus poſſet accuſare ſuum ac accuſat: ſed excipit. ⁊ ita no. etiaꝫ in. l. neganda. buſdā lec. cuſatorem pendente iudicio. ſecunda vtruꝫ poſ Iſta ſolu. nō eſt bona. nam exceptio eſt proprie ſit reaccuſare poſt ſententiaꝫ. ſecunda ibi: illud. actionis excluſio: vt. l. ij. sͣ. de exceptio. ſed in.§. Iteꝫ ſecūda ſubdiuiditur in alias duas partes: ſi publico illa exceptio propoſita nō repellit ac quia prima loquitur vtrum poſt condemnatiocuſantem: ſed facit eum puniri. ergo habet manem poſſet de nouo reaccuſare. ſecunda an poſgis vim accuſationis ꝙͣ exceptionis. dicit Pe. ⁊ ſet proſequi accuſationes iam inchoatas. ſecun bene ꝙ ibi loquitur quando crimen quod refer da ibi: īchoatas plane. Et breuiter hoc intēdit tur eſt cōnexuꝫ crimini primo loco propoſito: ſi Receptus inter reos nō poteſt ſuum accuſatocut eſt adulterium ⁊ lenocinium eiuſdeꝫ adulteS qui rem reaccuſareª niſi fuerit abſolutuſ. ſecus ſi fue rij. ⁊ hoc videtur etiam ſentire glo. in. d. l. ij.§. ſi reus re rit condemnatus pena que auferat ciuitateꝫ vel extraneuſ quod placet. ¶ Sexto oppo. de. l. ne accuſalibertatem: poterit tamen accuſationem inchoa re. an h̓. l. ha ganda. C. qui accu. non poſſunt. vbi indiſtincte d ¶ Sexto op beat locuꝫ ſi tam perficere. hoc dicit. No. tex. ibi conſtitutioaccuſare permittitur accuſatorem ſuum de ma po. ſꝫ an in ca accuſator re nibus enim. ⁊cͣ. notabilia ſunt clara. ¶ Oppo. ſu. d. l. iudex iori crimine. Aduerte quoniam intellectus illiuſ conueniat̉ ci ad primam partem ⁊ videtur ꝙ quis poſſit reac poterit īqui uiliter. vide .l. in nulla parte. C. declaratur. ſed iſte glo. decla rere. vid̓ no. cuſare ſuum accuſatorem: vt. l. i. C. qui accuſ. nō bart. ī auc̄. et rant eam. l. illa neganda poteſt intelligi duobuſ per bar. in. l. ꝯn̄ter in v̓ſi. poſſunt. ſol. dicit gl. ꝙ nō poteſt eū reaccuſare d̓ modis. Primo quando accuſatus vult reaccuij.§. ſi pub. d̓ quero. ij. vtꝝ pari vel minori crimine. ſed de maiori crimine adul. ſare ſuum accuſatorem: tunc ſol. contrarij eſt ꝙ actor. C. de poſſet: vt. l. contra. vide glo. que incipit. ſcilicet ſenten. hic loquitur poſt nomen rei receptum inter reoſ accuſatorem ſuum. ¶ Ad iſtud oppo. lenociniquo caſu non poteſt reaccuſare etiaꝫ de maiori. um eſt maius adulterio: vt. l. athletas.§. ait preibi vero loquitur ante nomen rei receptuꝫ inter tor. sͣ. de his qui nota. infa. ſed accuſatus de adreos. et ita intelligit ſecunda glo. huius. l. hic in ulterio non tamen reaccuſat de lenocinio: vt. l. fi. ſecūdo modo legitur. l. illa ꝙ ibi loquitur quā ij.§. ſi extraneus. jͣ. de adul. ergo ſolu. precedēs do accuſatus vult reaccuſare extraneum quo ca eſt falſa. reſpondet glo. ꝙ ſolu. precedens debet ſu diſtinguitur de mīori vel maiori: vt ibi. hic lointelligi ante nomen rei receptum inter reos. po quitur quando vult reaccuſare accuſatorem ſuū ſtea eniꝫ non poteſt reaccuſare etiam de maiori: iſta lectura ponitur in glo. ſuper ver. inchoatas. bC..l. noſtra vt. d.§. ſi extraneus ⁊ hic. Intelligit ergo gl. no ibi: porro. et poteſt eſſe vera. ⁊ ẜm hanc lect. haloꝗtur. Sed ſtra ꝙ nullo modo quis reaccuſat ſuuꝫ accuſato bal. in. l. i. C. bes ꝙ accuſatus poteſt reaccuſare extraneuꝫ de rem poſt nomen rei receptum inter reos. ita etiā qui accuſ. tꝫ crimine maiori non diſtincto vtrum nomen rece ſentit glo. magna in diſtinctione Rug. ibi poſicontrarium: ptum ſit inter reos vel non. Cōtra hoc videtur vt ibi per eū ta breuiter domini non eſt dubium ꝙ. l. noſtra tex. in. l. reum. C. de procu. propter quam. l. quiin. ij. col. loquiturᵇ poſt nomen rei receptum inter reos: dam damnant hanc opi. ſed in veritate iſta opi. quia tex. dicit hic. is qui reus ⁊cͣ. Sed tamen. l. i. eſt vera. nam ſuo nomine etiā accuſatus receptꝰ

De publi. iudi. 15 6 inter reos poteſt accuſare. ſecus ſi aliuꝫ vellet de cundo obijcitur: eſt cōnexum primo: qꝛ tu accua ¶ Diſtīgue vtrū accuſafendere vel alio nomine accuſare. probatur in. l. ſas me: ⁊ ego te de criminibus factis in eadeꝫ ritus poſſit ac penul. jͣ. titu. i. ¶ Pro declaratione iſtarum glo. xa: ⁊ tunc nō eſt dubiuꝫ ꝙ reaccuſatio admittit̉: cuſare accuquia docto. hanc materiam non bene ſūmarunt qꝛ propter vnitatem temporis. videtur vnum fa ſatorē ſuum. vt hec materia tibi liqueat diſtingueª. aut accuvide qͥ dixi ctum ⁊ vnum delictum: vt not. glo. C. vnde vi. l. poſt bar. in. l. ſatus vult alium accuſare ante nomen receptum i. in fi. mag. glo. ⁊ sͣ. dixi. quod quando crimina ij.§. i. jͣ. d̓ ad inter reos. aut poſt nomen receptum inter reos ſunt cōnexa indiſtincte permittitur reaccuſatio: ulte. no. tn̄ ꝙ ante ſententiam. aut poſt ſententiam. primo caſed ſi crimina eſſent ſeparata: vt qꝛ accuſo te de ſi accuſatus uellet reaccu ſu aut accuſando proſequitur ſuam vel ſuorum crimine cōmiſſo hodie ⁊ tu accuſas me de crimi ſare accuſato iniuriam: ⁊ poteſt indiſtincte: vt. l. neganda. aut ne cōmiſſo ante: ⁊ tunc habent locum predicte reꝫ ſuū corā non: ⁊ tunc aut accuſat de maiori crimīe: aut de opi. finaliter tamen ego credo ꝙ illud quod cō iudice incōminori vel pari. primo caſu poteſt. ſecundo caſu ſuetudo obſeruat: ſit verius ꝙͣ opi. glo. ⁊ Iaco. petenti qͦ ad recuſatum ꝙ nō poteſt accuſare: vt procedatur. ſed poteſt acbal. ⁊ odofr. dicunt verum per. l. per eos allega. tūc hoc non cuſationem proponere: vt differatur: vt. d. l. neAd cōtra. reſpondeo: ⁊ primo ad. l. aſſiduis: qꝛ poterit fieri: ganda. in omnibus tamen caſibus in quibus di ibi quod ſecundo daretur: denegaretur primo. nec tūc hꝫ lo cam ꝙ poſt nomen rei receptum inter reos pocuꝫ aucͣ. ⁊ cō ideo primo nō aufertur. ſed in. q. propoſita vtri ſequēter. C. teſt reaccuſare in illis poteſt reaccuſare ante per qꝫ cōceditur ꝙ poſſit accuſare ⁊ nemini aliquid de ſenten. ita iura que. jͣ. proxi. dicaꝫ. ſecundo caſu aut vult reaufertur. ſed ibi alteri aufertur: ſi ſecundo cōcenota. voluit accuſare ſuum accuſatorem aut extraneum. prideretur cum nō poſſit vtriqꝫ concedi. ¶ Ad id bar. ibi ī. iij. col. Sed an mo caſu aut reaccuſat implorando officiuꝫ iudi quod dicit̉ ꝙ remanet in pari cauſa: vt dicit Ia. reaccuſās te cis aut excipiēdo aut reaccuſando principaliter ⁊ Cy. ⁊ Pe. Reſpondeo ꝙ paritas cauſe quan net̉ ſe inſcriprimo caſu poteſt: vt. C. de calum.l. i. ſecūdo cado vterqꝫ proſequitur ſuam iniuriam: nō habe bere eo caſu ſu aut eſt exceptio peremptoria: ⁊ poteſt propoeandem rationem que eſt quando neuter proſe quo prīa accuſatio nō te ni. aut eſt dilatoria: ⁊ tunc ſecus: vt. l. ſi maritus. quitur. quod patet: qꝛ quilibet proſequitur vinnebat. vide §. preſcriptioneꝫ. jͣ. de adulte. tertio caſu dicunt dictam ꝓprie iniurie. ⁊ ideo proſequitur quodā bal. ī. d. auc̄. quidam ꝙ indiſtincte non poteſt reaccuſare. ita modo proprium intereſſe: ⁊ ideo admittitur read fi. alias in ſentit glo. hic ⁊ Pe. ⁊ Cy. C. qui accuſa. nō poſ .l. fi. ad fi. eo. conuentio ſicut in ciuilibus: vt. l. cum papinianꝰ titu. ſunt. l. i. ⁊ ibi no. Tu vero diſtingue. aut crimen aucͣ. ⁊ conſequenter. C. de ſen. ⁊ interlo. om. iu. b ¶ Dicit̉ reꝙ ſecundo refertur eſt preiudiciale ad primuꝫ ⁊ nec ob. ſi dicis qui prior appellat prior agat: qꝛ ceptū īter re poteſt: vt. l. i. C. qui accu. nō poſſunt. ratio: qꝛ ex credo ꝙ prius terminabitur prima ꝙͣ ſecūda. ſꝫ os. qn̄ nomē dicitur recehoc reſultat quedā exceptio peremptoria: vt. sͣ. ſuper vtraqꝫ ſimul procedetur: ⁊ poterit vtraqꝫ ptū inter redixi. aut non eſt preiudicialis: ⁊ tunc aut crimen accuſatio eadem die terminari ẜm materiaꝫ conos. vide bal. quod ſecundo proponitur eſt primo crimini cō uētōis ⁊ recōuentōis: vt. l. cū pap. ⁊ aucͣ. ⁊ ꝯn̄ter ī. l. i. in. xvij. nexum: ⁊ poteſt accuſare: vt. l. ij.§. ſi publico. jͣ. ⁊ no. ī. l. qui prior. de iudi. dicitur hic poſt nomē col. ⁊ ī. l. neganda. C. ꝗ de adulte. ⁊ no. in.§. ſi extraneus. e. l. aut non eſt rei receptum inter reos. ¶ Quero quādo nomē accu. ī pe. co cōnexum primo: ⁊ tunc aut vult reaccuſare: vt ꝓ rei dicitur receptum inter reosᵇ. glo. videtur dilū. ⁊ ī. l. qͣꝫuiſ cedatur: ⁊ indiſtincte nō poteſt: vt hic: niſi ſuam cere ꝙ recipitur poſt lit. ꝯteſt. ita no. jͣ. de adult. C. ſi pēden. ap. ⁊ bar. ī. l. vel ſuorum iniuriam proſequatur: vt. l. negāda. l. ſi maritus.§. preſcriptiōe. ⁊. C. de adul. l. adul .ij. C. vt nēo C. qui accu. nō poſſunt. aut vult ſolum ſe inſcriteram. ideꝫ no. jͣ. ti. i. l. hos accuſare. ⁊.§. i. ⁊. l. ab pͥua. ⁊ ibi ful. bere: vt differatur poſt ſententiā: ⁊ poteſt: vt. d. ſentem. jͣ. de penis. Pe. vero videtur dicere ꝙ ⁊ bal. in. l. cū hoc ſit per lit. conteſt. ſicut enim in ciuilibus fal. negāda. in fi. ſi vero vult reaccuſare extraneū: mulier. ſolu. ma. in. xi. op. cta lit. conteſt. nō poſſunt proponi dilatorie extunc ſtamus diſtinctioni. l. neganda. aut vult re⁊ ibi ꝑ imol. accuſare de maiori: ⁊ poteſt indiſtincte. aut vult ceptiones: ita in criminalibus: vt. l. perēptorias in. iij. col. ⁊ ꝑ reaccuſare de pari vel de minori: ⁊ nō poteſt niſi C. ſen. reſcin. nō poſ. ſed hoc nō videtur verū: qꝛ bar..ī. l. adulterij accuſaſuam vel ſuorum iniuriam proſequatur. poteſt reo abſente nomen eius recipitur inter reos: vt tus per illuꝫ l. miles.§. ij. jͣ. de adul. ⁊. l. adulteraꝫ. C. de adul. tamen accuſationeꝫ proponere: vt differatur: vt tex. C. de ad d. l. neganda. ¶ Expeditus de contrarijs venio ergo non ſit per lit. conteſta. que requirit partis ulte. ⁊ vide ꝑ preſentiam. Alij vt Ia. de are. dicunt ꝙ tunc diad. q. dixi ꝙ poteſt reaccuſare ſuum accuſatoreꝫ bal. ī. d. l. qͣꝫuis. vbi dicit citur recipi inter reos quando contra reum inci ſi ſuam vel ſuorum iniuriam proſeqͣtur. ¶ Quemelioreꝫ eſſe ro quid ſi primus accuſator ſuam proſequatur ī pit eſſe aliqua preſumptio: ita ꝙ habꝫ ſe neceſſe tex. ẜm oldr. iuriam. an ſecundus poterit reaccuſare ſuam in purgare. ſed certe poteſt eſſe ꝙ etiam eſt contra ⁊ ro. ibi. AD DE Io. an. iuriam proſequendo. glo. hic dicit. ꝙ nō ideꝫ tꝫ eum aliqua preſumptio ante conteſtationem: ⁊ plene in ti. d̓ glo. C. eo. l. neganda. Odoſ. ⁊ Iaco. bal. tenent poteſt eſſe ꝙ nō erit preſumptio contra euꝫ vſqꝫ accuſato.§. contrarium ꝙ indiſtincte accuſatus poteſt reacad ſententiaꝫ. Dy. vero dicit ꝙ tria ſunt tēpora. primo v̓. Itē cuſare ſuum accuſatorem proſequendo iniuriaꝫ vnum ante lit. conteſt. aliud poſt lit. conteſ. quo ꝯͣ agentē. in addi. incipiē ad recipitur inter reos: ⁊ eſt tertium tēpus quo ſuam: etiam ſi accuſator primus proſequatur ſu te receptum. am iniuriam. allegat. l. qui cum maior.§. ſi liberrecipitur īter reos: quod poteſt fieri abſente par tus. sͣ. de bo. liber. ⁊. l. ſiquis in graui.§. vtrū. ad te. qͣliter autem ⁊ quando hoc fiat nō dicit. Pe. dicit ꝙ poſt litis conteſta. fiebat quoddam preſylle. hoc etiaꝫ tenuit Gui. de ſuza. dicens ꝙ nō ceptum ſeu preconium. exempluꝫ pateat oībus eſt congruum ꝙ per. l. aſſiduis. que. l. loquitur ī ꝙ talis accuſatus comparuit ⁊ lit. conteſta. eſt. ⁊ contractibus: ⁊ ſic in ciuilibus determinētur iudicit ꝙ hoc preconium eſt recipi inter reos. ⁊ di ra que loquuntur in crimīalibus. Dy. reperitur cit ꝙ ſi nō fieret per lit. cōteſt. diceretur recipi in in quibuſdam additionibus ꝙ tenuit glo. in ꝗter reos: ſed diuinare eſt. Ia. bu. dicit ꝙ porrigi buſdam ꝙ tenuit contra. Iaco. de ra. ⁊ pe. tenēt tur accuſatio: ⁊ notarius ponit in filza ⁊ omnes glo. vt refert Cy. in. l. neganda. ꝙ ſicut quando citationes quaod reus comparet reo comparēneuter proſequitur ſuam iniuriā: ⁊ ſic ſunt in pa te ponit eum in libro reorum ⁊ omnes citatiōes ri cauſa nō permittitur reaccuſatio: ita eadeꝫ raſcribit in libro accuſationum ⁊ omnia acta. ⁊ tūc tione quando vterqꝫ proſequitur ſuam iniuriā: dicitur recipi īter reos: ſed nihil eſt: qꝛ multi noqꝛ in pari cauſa remanent. Cōmuniter ſeruatur tarij ſtatim ſcribunt in libro reorū ⁊ omnia acta. contrarium per omnes partes italie ⁊ maxīe bo quare dico ꝙ propoſita accuſatōne proponunt̉ nonie. ideo aduerte quandoqꝫ crimen quod ſeUUUU iiij

De publicis iudicijs. a ¶ Nō ob. l. adulterā. ſac̄ qd̓ no. bar. ī ꝓxi. v̓. ⁊ bal. in. l. i. in. xvij. ⁊. xviij. cticari in cāis crīalibus. ⁊ adde pe. de bella ꝑti. in. l. ſtatu liber. ff. d̓ ſta. li. col. v̓ſi. iiij. q̄ro cū ſe. C. ꝗ acc. b ¶ Sꝫ q̄ro qūo ⁊ an ſi reꝰ accuſatꝰ cōꝑet d ¶ Contrariū determinauit. hic idē tꝫ bart. in. l. pantoniꝰ. de acꝗ. here. ⁊ accuſatore abn̄te īducat̉ lit. ꝯteſt. bar. hic ꝙ ſic queꝫ ſeꝗtur. bal. in. l. i. in gl. in. q. ix. negāda. bal. in. l. i. ꝗ accu. in. xxviij. col. bar. ī. d. l. denūciaſſe.§. xvj. col. C. ꝗ accu. fac̄ qd̓ no. bar. sͣ.§. ꝓxi. ⁊ bal. ī. l. i. C. de lit̓. cōteſta. ⁊ ī ꝗd tn̄ ⁊ in. d. l. libelloꝝ. v̓. vnū tp̄s. ⁊ bal. in. l. i. C. ꝗ accu. adde tn̄ ꝙ ſi in li .l. ꝑemptorias. ī. v. col. ſen. reſcin. nō poſ. ī. v̓. quādo ergo q̄ritur vtrum bello accuſatōis nō ſit appoſita dies: ſed in capitulis ſic: lꝫ nō probet̉ ſeꝗ pact. vtrū ac tur ꝯdemna cuſatꝰ de fur tio ẜꝫ bal. in to poſſit acexceptiones dilatorie: videlicet ꝙ accuſatio non l. pe. C. de ac ⁊ contra. finaliter glo. dicit aut imponitur ꝑ ſen cuſare de hōi cuſa. ſꝫ ſi poprocedat. vos nō eſtis iudex. ⁊ ſimilia: ⁊ tunc ditentiam pena mortis ⁊ non differtur pena: vt. l. cidio. bal. ī. l. nitur vna di ſcutitur an ſuper accuſatione ſit procedendū: ⁊ i. in. vj. op. ꝗ cum reis. C. de penis. ⁊ ideo accuſatus non pro es ⁊ ꝓbatur accu. ADtunc nō debet recipi inter reos. ſed ſi pronūciat ſequitur: ⁊ de hac ſententia hec. l. nō loquitur. de alia nō ſeDE an ſi aciudex eſſe procedendū: tūc dicitur recipi īter requitur cōdē Aut nō imponitur pena mortis: ⁊ tunc aut ē cri cuſatꝰ de plu natio. bal. ī. l. os: ⁊ pōt recipi abſente reo. ⁊ ita loꝗtur hic. ⁊ in ribꝰ delictis men quod poteſt proſequi per procuratorem ⁊ ij. in. iij. col. eodeꝫ libello §. preſcriptione. ⁊ de hoc eſt tex. in. l. accuſatiōe nō differtur pena. aut eſt tale crimen quod non C. de proba. cōfiteat̉ vnū adulterij. C. de adulte. nō ob. l. adulterāª. C. de pōt proſequi per ꝓcuratorem ⁊ differtur: ⁊ ipſe e ¶ Imputet de alijs dicat adulte. qꝛ intelligo aliter ꝙͣ glo. videlicet ꝙ ibi eniꝫ ſibi. Cō ſtabit ad proſequendum. quādo ergo queritur ſe nō culpabi tra iſtā deter erat accuſatio inchoata per accuſatōis ꝓpoſitio lem per hoc vtrum poſt ſententiam accuſatus poſſit reaccuminationē vt ſit lis cōteſta nem. ſicut in fine huiꝰ. l. ⁊ erat reus abſens inter ſare ſuum accuſatorem. ſic diſtingue. aut fuit ab det̉ tex. ⁊ bar ta. bar. ꝯſilio reos receptus per pronuntiationem: de quo. sͣ. to. ibi in fi. in ſolutus: ⁊ ſine dubio poteſt reaccuſare: niſi procxv. incipien .l. cū te. C. de dixi. fateor tamen ꝙ ſi dicta pronunciatio nō p̄pter aliud impediatur: vt hic. in prin. ⁊. l. qui acte ſuꝑ quo qͥ ꝓba. ī v̓ſi. ſi a ceſſit lit. conteſt. habet vim receptōis inter reos. ritur. cuſare. jͣ. ti. i. aut fuit condēnatus: ⁊ tunc aut illa ſtrīgo me ad ¶ Sed quero qūoᵇ cum. sͣ. dixerim ꝙ lit. conteſt. c ¶ Faciūt iu condēnatio infamiam nō irrogat. ⁊ idem: vt. l. ꝗ ꝓbanduꝫ id rare. no. ꝙ fa nō ſit parte abſente. quid eſt hoc ꝙ tota die vide qd̓ de neceſſi accuſare. aut irrogat infamiā: ⁊ tunc aut vult ac cias in pͥnci tate. ergo nō mus ꝙ accuſatus cōparet ⁊ reſpōdet accuſatiōi cuſare extraneuꝫ: ⁊ nō poteſt niſi ſuam vel ſuoꝝ pio iurare ac debebā ꝓba parte abn̄te: ⁊ poſtea procedit̉: cū conteſt. debꝫ cuſatorē ꝙ n̄ iniuriam proſequatur: vt. l. qui accuſare. jͣ. ti. i. ſꝫ re ⁊ nō ꝓbo accuſat an īo fieri per interrogationeꝫ ⁊ reſponſionē vtriuſqꝫ inchoatas poteſt proſequi: vt hic. ⁊. l. neganda. mihi n̄ nocꝫ. calūniādi. ad partis: vt. l. i. C. de lit. conteſt. Rn̄. in criminalibꝰ f ¶ Reus po C. qui accu. nō poſſunt. aut vult accuſare ſuuꝫ ac de bal. in. l. i. terit ꝓbare. ſuꝑ proceſſu iudex pōt aſſumere ſi vult ꝑtes acC. de iura. ca cuſatorem ⁊ poteſt: vt hac. l. nō obſtante ꝙ ſit in not. qualiter lū. vbi idē tꝫ cuſatoris ⁊ eius ꝑtes ſuſtinere: vt dicā. jͣ. e. l. pe. famis. aut pena ademit ei vitam ciuitatem vel li reꝰ dꝫ ſuaꝫ ꝓ in reo: ⁊ not. in prin. ita hic quando iudex interrogat reuꝫ ſubertatem: ⁊ tunc de nouo nō poteſt accuſare in bare defenſi pͣcticam hoonē: ſi in cau ſtinet vices accuſatoris. vnde ex interrogatione accuſationibus antea īchoatis. diſtingue aūt ac diernā qd̓ iu ſa nō dꝫ pōi iudicis ⁊ reſponſione ꝑtis videt̉ facta lit̓. contedi. faciūt ſib cuſatio ex qua fuit cōdemnatus erat preiudicia dies cōmiſſi dari licētiam ſta. pro hoc: qꝛ nō refert in litis ꝯteſta. interrogꝫ lis ad aliam ⁊ non poterit proſequi illam: vt. l. i. crīs. vide qd̓ tā ab accuſaiudex vel pars glo. eſt Ber. extra de dolo ⁊ con no. in. l. libel C. qui accu. nō poſſunt. aut nō erat p̄iudicialis: tore qͣꝫ reo loꝝ. ꝑ bart. ⁊ tu. c. prout. ⁊ ideo aſſeſſores qn̄ comparet accu⁊ tunc ſi eſt pena per quam perdit ciuitatē vel li expediēdi ꝓ doc. jͣ. d̓ acc. ſator faciunt iurareᵉᶜ ꝙ non propoſuit animo ca ceſſuꝫ eis ab bertatem poterit proſequi per ſe vel per ꝓcura⁊ ī. l. pātoni ſentibꝰ. ⁊ fac̄ lūniandi: ⁊ facit ſibi dari licentiaꝫ expediendi ꝓ torem: vt hac gl. dicitur. aut īponitur pena mor d̓ acꝗ. here. qd̓ no. bal. in ceſſum eo abſente: ⁊ eandem licentiam facit ſibi ⁊ ad dictā d̓ tis ⁊ nō poterit proſequi: vt. l. ſicut reis. ⁊. l. ſi vī l. vt ꝑfectius fenſionē rei dari a reo. ſed ſi nō eſſet data iſta licentia. iudex .C. de anna dicari. C. de penis. ẜm glo. ſed doc. in hoc paſſu bene facit ꝙ exce. in. viij. poſſet interrogare abſente parte: vt dicam. jͣ. e. l. oēs cōcordant cōiter in contrario. rō qꝛ eadem reiteratio de col. ⁊ ī. l. iiij. pe. ¶ Quero quid ſi iſta exceptio eſſꝫ omiſſa: qꝛ ratione per quā differtur deportatio que ē morſ lictorum vel C. d̓ acc. vbi reaccuſo meum accuſatorem: ⁊ ipſe non excipit pluralitas nō ciuilis per eandē debet differri mors naturalis. h̓ expreſſe di preſumit̉. ita an valeat proceſſus. dicit glo. ꝙ ſic in. l. reum. C. cit. ꝗd āt ſi iu nō ob. l. cum reis. ⁊. l. ſi vendicaueris. quod eniꝫ dicit bal. ī. l. dex moneret de procu. idem in ſi. no. in. l. ij. C. cōmuni. di. ⁊. l. ibi dicitur ꝙ mors nō debet differri: fateor niſi ſi duo.§. i. d̓ ip̄ꝫ: vt ſingu ſi mancipium.§. i. sͣ. de euic. nō habetis hic alia arbi. ꝑ gl. in ex cauſa: vt probatur in. l. i. C. de bo. dam. ⁊ sͣ. d̓ lis diebꝰ ⁊ ho circa primā partem. ¶ Uenio ad ſecundaꝫ par l. vulgaris. d̓ ris n̄ data iu publ. l. fi. in princi. ⁊. l. pregnantis. jͣ. de penis. ⁊ fur. ⁊ qd̓ no. tem ⁊ oppo. hic dicitur ꝙ ſi per ſentētiam nō ꝑdici tali ſcīa. ita tenet Iac. de ra. Pe. Cy. ⁊ Rai. ⁊ omnes. ⁊ bar. in. l. infidic ꝙ reꝰ po diderunt ciuitatem vel libertatem poſſunt reachoc puto verū. ¶ Uenio ad queſtiones circa gl. ciādo.§. inſet d̓ tali mo cuſare de nouo. ¶ Opp. ille qui eſt dānatus de fans. eo. ti. ⁊ hic in vltima glo. ponitur exemplum ꝙ te accunitōe appella publico iudicio eſt infamis: vt. jͣ. e. l. infamen. ergl. in. d. l. eū re qd̓ no. per ſabam pro delicto cōmiſſo tali die. quero cum in qui.§. in pogo nō poteſt accuſare: vt. l. qui accuſare. jͣ. ti. ꝓx. īmol. ī. l. ꝗ an̄ accuſatione de neceſſitate non debet poni dies pularibꝰ. de calēdas. d̓ v̓. ergo male dicit glo. ſo. infamis non poteſt alium cōmiſſi criminis: vt. l. libellorum.§. i. jͣ. tit. proxi. iureiū. ⁊ bal. ob. ⁊ bar. ad accuſare: niſi accuſatoreꝫ ſuum. alium vero non in. l. iij. de ꝓaliquis poſuit diem: ⁊ non probauit diem an de repͥmendā. ī niſi ſuam vel ſuorum proſequatur iniuriaꝫ: vt. l. ba. ⁊ in. l. ī te v̓ſi. ꝑ edicta. beat ſuccumbere: ⁊ videtur ꝙ non: quia dies de ſtamēto. C. pe. de āch. in qui cum maior.§. ſi libertus. de bo. lib. ¶ Secū neceſſitate non debeat apponi: vt. l. libellorum. de teſta. ⁊ vi cle. i. d̓ fo. cō do oppo. ꝙ ille qui eſt ſemel calumniatus nō ad contrarium determinauitº Ri. malum. imputet de qd̓ dixi in pe. ad q̄ vide mittitur iterum ad accuſandū: vt. l. ſi cui.§. iſdeꝫ l. diuus. d̓ cu no. ꝑ bar. ī. l. enim ſibiᵉ: quia ſe ad diem aſtrīxit: vt. l. habebat ſto. reo. ⁊ bal jͣ. ti. ꝓximo. ſol. ibi loquitur quando eſt calūniaīter accuſato in princi. de inſti. Pro hoc: quia variatio diei fa dus in. l. i. in rē. in fi. jͣ. eo. tus accuſando: hic quādo eſt calumniatus ſe de cit videri diuerſam rem eſſe propter temporum xv. col. C. de taliſ practica fendendo. tunc non prohibetur ab accuſando. varietatem: vt in. c. abbate ſane ante fineꝫ. extra confeſ nō ē bona: vt ¶ Uenio ad aliam glo. dicitur hic īchoatas ac ꝑ bald. ī. l. ſi de re iudi. lib. vj. fa. in arg. l. ſi nō ſortem.§. liber. cuſationes poteſt proſequi. Contra immo dicit qn̄. ī. iij. col. tus de condi. inde. ſi facit videri aliud maleficiū C. d̓ teſt. ⁊ ibi tex. ꝙ ex euentu iudiciorum apparebit vtrū poſ ergo. ⁊cͣ. vt. l. denūciaſſe.§. quid tamen. de adul dicit bald. ꝙ ſit: qꝛ ſi fuerit condemnatus nō poſſet inchoatā te. ⁊. l. pretor.§. docere. sͣ. vi bono. rap. ⁊ hoc pu pōt dari licē proſequi: vt. l. i. C. qui accuſ. nō poſſunt. hic ⁊ ibi tia iudici etiā to verum. ¶ Sed quero cum in accuſatione non ſunt multe opi. illa eſt vera ꝙ ibi crimen ſecūdo abſite ꝑte ꝙ debeat poni dies criminis d̓ neceſſitate: quomo recipiat iura loco propoſitum erat ad aliud preiudiciale. exē do reus poterit probareᶠ defenſionem ſuam: vt menta teſtiū plum ponit glo. ⁊ iſta eſt vera ſolu. ⁊ omnes ſe⁊ ita dic̄ pra recte concludatur. exemplum. tu accuſas me ꝙ quuntur eam. ¶ Iteꝫ oppo. quomodo poterit ego vulneraui te tali menſe. Ego volo me defen proſequi accuſationem inchoatam: ſi perdidedere ⁊ ꝓbare ꝙ feciſti inſultū tu: ⁊ ſic volo ꝓbare rit vitam vel libertatem vel ciuitatem. gl. dicit eſt ꝑ meos teſtes ꝙ feci ad mei defenſionē. vel dico videndum an pena ſit differenda vel nō: vt proꝙ feci ad vindictam incontinēti: cum ſtatutum ſequatur accuſationē inchoataꝫ. glo. arguit pro hoc permittat: ⁊ produco teſtes ad probandū

De publi. iudi. 15 7 t ¶ Facīat talem interrogationem. adde quod ſali. per. d. l. penul. que niti dū ⁊ vide gl. xxiij. q. ij. c. ſiue alias ſicut. ⁊ in. c. ex parte. el. i. de appel. ⁊ in tur equitati. dixit ꝙ non putat bene iudicem facere ſi prius accuſatorem .c. ad apoſtolice. de re iudi. in. vj. in glo. in ver. tutam. ad certiorandum reum compellet qͣꝫ reus iudicem certioraſſet de die ⁊ c ¶ Quod iudex poteſt. adde quod Ang. in. q. banniti. in. v. q. dicere vide tempore ſue abſentie: vel de alio ſimili: propter quod intentionem accutur contrarium maxime in iudice qui ſuperiorem habet. ⁊ vide barto. in ſatoris vellet excludere. ⁊ hoc ideo ne quid malignaretur circa teſtes ꝙ l. reos in. xij. col. in ver. itē quero an ꝓcura. C. de accu. adde ꝙ bannitus voluit equihabens ſecu tare. d. l. libel ritatē ad tēloruꝫ. que ac meā defenſioneꝫ. quomodo teſtes mei poterūt pus ſemper tale crimen in quo nō admittatur ꝓcurator ⁊ de cuſatoreꝫ no tamen dicit̉ probare defenſionem cum teſtes tui accuſatoriſ bet dari fidantia: vt. l. i.§. remouet. sͣ. de poſtu. luit arctari durare bāni probent ꝙ ego te vulneraui: ⁊ teſtes mei dicunt vbi deportatus remouetur a poſtulando niſi ꝓ ad ponendū tus. vt not. diem vel ho ꝙ ego feci ad meam defenſionem. poteſt enim pter ſe. Item probatur per glo. iſtam. ſi vero eſt bal. in. l. pe. raꝫ. ar. d. l. i. .C. de cura. eſſe ꝙ in vno menſe fuerunt plures rixe ⁊ vulnecrimen in quo poteſt procurator interuenire nō §. edictiones fur. itē ꝑ hāc raui te inſultatus a te ⁊ alia vice feci non inſulta poteſt dari fidantia per hanc glo. probatur per ⁊ pro hoc fa glo. habes ꝙ tus a te. vidi quoſdam aduocatos qui petunt ꝙ cit: qꝛ petēs .l. papinianus exuli. sͣ. de mi. Si eniꝫ ibi eſſet cer ille qui detiſibi aliquid ī vulneratus debeat exprimere diem ⁊ horam cōtus caſus de fidantia: tunc ille iuriſconſul. qui re netur in carpleri debet pͥ cere non pōt miſſi criminis ſeu maleficij: vt reus poſſit ſe defē prehendit alterum de inſufficientia deberet re us impleuiſcitari ⁊c̄. vid̓ dere. pro hoc: quia libellus debet eſſe ita certus prehendi etiam ipſe de inſufficientia cum tantū ſe ꝓ ꝑte ſua: alex. in. l. cuꝫ ꝙ reus ſit inſtructus velit credere vel contende vt in. l. iul. poſuerit duos caſus in quibus aliuꝫ iuriſconſul. quis. de ī iuſ §. offerri. de re: vt. l. i. in principio. sͣ. de eden. ⁊ ar. eius quod vocā. ⁊ facit reprehendit de inſufficientia. dico tamē ꝙ fidāact. empti. ⁊ iſta glo. an ſi not. e. l.§. editiones. ſcilicet ꝙ debet edi dies ⁊ tia ſi datur eſt ſeruāda: ita dicit ipſe. licet dari nō contra bart. aliquis bāni conſul: quādo ꝗs vult redarguere de falſo circa debeat. ego autem dico ꝙ iudex poteſtᵉ dare in hic tꝫ imol. tus eſt prop ⁊ forte meliꝰ diem ⁊ conſulem: ⁊ argu. etiam. sͣ. ꝙ vi aut clam diſtincte fidantiam: ſi velit. argu. huius. l. cum ter contuma vide bal. ī. l. ciam in vno .l. aut qui aliter.§. i. ⁊ hoc puto ſatis equū ꝙ vbi ſua glo. nam inueſtigando crimen preſentia ꝑſo .i. in fi. C. de loco ibi poſequitas mouerit iudicem ꝙ ipſe faciat talem inne multū facit qua trepidatiōe quo vultu loqua re iudi. ſit citari. Io. terrogationemª. argu. l. penul. sͣ. de inter. actio. tur: vt. l. de minore.§. tormenta. jͣ. de queſtioni b ¶ Licentiaꝫ and. tenet ꝙ veniēdi. vtꝝ ⁊ arg. l. certum. sͣ. de confeſſio. ⁊. l. pretor edixit. bus. ⁊ ideo cum ſint quedam que per procuranon in ſpec. iudex poſſit de accuſa.§. in principio de iniurijs. ⁊ debet iudex hoc facetorem nō poſſunt expediri: iudex ſi vult poteſt dare licentiā tractandum re: quia in libello debent exprimi ea per que dedare fidantiam per hanc. l. cum ſua glo. ¶ Ultebannito: vt verſi. quid ſi ſenſio non auferatur reo: vt. l. iij.§. i. sͣ. de eo qd̓ rius habes ex hac gl. ꝙ in caſibus in quibus ſerveniat. adde bannitus. ⁊ tex. in. l. relevide in ſpec. certo loco. ſinautem iudex accuſatoreꝫ nollet co uus poteſt eſſe in iudicio illis caſibus poteſt dagati. in fine. ad fin. de ſegere ad hoc: tūc ſiquidē delictum ꝓbatur ꝑ me re procuratorem. nam vides ꝙ ille qui amiſit lide pēis. ⁊ ibi pul. viola. et am confeſſionem tantum: tunc intentio rei conbertatem poteſt dare procuratorem ad accuſan vide Ioan: latiuſ ꝑ ang. fitentis eſt optime fundata: quia eius confeſſio an. in titu. d̓ duꝫ per hanc generalitatem: ꝙ quicunqꝫ habet in. q. bonon̄. accuſatio. l. in. iij. q. not. debet intelligi ſecundum ſuam intentionem: vt actionem in ea poteſt conſtituere procuratorem tertia parte. do. anto. ī. c. .l. ſiquis intentione. sͣ. de iudi. ⁊ ideo debet intel ſiue ſit ſeruus ſiue liber. facit. l. ſi domꝰ.§. penuin verſi. ſeꝗde his. de ac ligi ipſum eſſe confeſſum de illo vulnere: quod ti. sͣ. de iniur. pro hoc etiam. sͣ. rem ra. habe. l. iij. tur. ⁊ verſi. cuſ. ADDE ſi bannitus. ꝙ ang. cōſuprobauit poſtea ad ſui defenſionem ſe feciſſe. circa princi. ad idem facit de ma. vindic. l. etiam ⁊ gui. ⁊ Cy. Si vero crimen probatur contra reuꝫ per teſtes luit de vno §. abſens. ⁊ quod no. in. l. diuus.§. fin. sͣ. qui pe. in. l. ij.§. non qui erat ī ſtī tunc ſi reus vult ꝙ eius exceptio concludat: detuto. ⁊ extra de reſti. ſpolia. c. ex parte. ¶ Item fuit de dolo cijs florētie bet eſſe cautus in formādo articulos: vt concluper hanc glo. habes ꝙ ille qui detinetur in car⁊ ibi dixi pꝰ qui fuit citabarto. vide tus ad ſnīaꝫ dat ſic dicendo ꝙ vna tantum rixa interuenit in ceribus cōmunis propter aliquam condemnaomnino balvt dēret mit ter me ⁊ te: in qua fuerunt preſentes teſtes tales tionem ſi citatur ibi ⁊ non comparet: imputet ſi d̓ pa. conſtā. tere ꝓcurato in accuſatione aſcripti. Item ꝙ in illa rixa ego bi cum poſſit procuratorem mittere hoc tangā. in verſi. ſed reꝫ ſi ꝯmode diſpēſari. ⁊c̄. in. l. ij. circa fi. de cuſto. reo. ¶ Ultimo facit. l. nofui prius inſultatus a te. teſtes ergo primi ex par poterat alias Item adde eēt cōtumax te accuſatoris hoc de facili probabunt: ſcꝫ vulſtra in arg. ad. q. aliquis accuſauit aliquem penquod tex. in vide eiꝰ cōſi. dente actione: accuſator eſt exbānitus: an debe nus eē factum ſi veruꝫ eſt. ⁊ alij teſtes poterunt c. ex tranſmiſ lxv. probare defenſionem: vt. d. c. cum Ioannes. de at ſuper accuſatione procedi. hic tex. facit ꝙ ſic ſa. de reſtitu. Eſūcto ſpolia. dicit d no. hāc ibi: inchoatis ⁊cͣ. dicam in. l. vrānius. de fideiuſ. fide inſtrumen. in dubio autē ſi non apparet de ꝙ quis nō te l. qꝛ fac̄ Ultimo vide gl. ſuper verbo inchoatas. ⁊ dic ibi prioritate ⁊ poſterioritate: quid iuris ſit dixi ī. l. netur crede ꝯͣ illos ꝗ faeſt infamatus: īmo ⁊ ſi fuerit infamatus cū accu non ſolum.§. ſed vt probari. sͣ. de noui. oper. nū te ſaluo conciunt ſuſpen ſatio fuerit inchoata ante damnationem: vt dicia. Item dicitur hic inchoatas. quero qualiter ducto: vt ſe di mortuos. cōmittat ca. de quo per ctum eſt. sͣ. e. glo. quando accuſabat accuſatoreꝫ dicitur hic prima accuſatio inchoata. dicit Iac. imo. h̓ ⁊ alex. pitali inimi ſuum. Item iſtud quod dicitur ꝙ poteſt contra de are. hic per lit. conteſta. ego puto ſatis eſſe in co. ⁊ habetur in. l. ij. C. qui alium inſcribere accuſatio. ante damnationeꝫ. di choatam per ſolam inſcriptioneꝫ: vt. l. neganda in. c. accedēs teſ. fa. poſ. cit Pe. eſt verum ante damnationem ⁊ antequā in fine. C. qui accuſa. non poſſunt. alias inſcripvt lit nō con ADDE qn̄ teſta. vide lu heredes tenē ſit ī cauſa concluſum: quod ſatis placet. pro hoc tio quam permittit illa. l. nihil operaretur. ¶ Ul tur ex dlictis doui. in. l. iij. īduco. c. paſtoralis. extra de cau. poſſi. ⁊ proprie terius quidam determinant per hanc glo. ſcilicꝫ §. ſi ſerui. de defunctoruꝫ ⁊ dixi circa hoc ī. l. naturaliter.§. nihil cōe. de acvltimam huius. l. vnam notandam qōnem. quiio. an. ī addi. acquirē. poſ ad ſpec.§. i. ſeſſione. ⁊ in dam exbānitus eſt de ciuitate iſta in perſona ac qui. poſſe. nō habetis hic alia. v̓. ꝗd ſi latro. .l. recuſare. cuſatur de aliquo crimine de nouo hic. vtrum iu Ex. l. ſequenti. §. ſi quiſ alio ¶ Pena pecuniaria an tranſeat ad heredes de dex poſſit ſibi dare licentiam veniendiᵇ. quidaꝫ ad trebel. ⁊ dicunt de hoc eſſe caſum in auten. de man. prin. functi. vide glo. iij. queſtione pͥ Not. ꝙ defuncto §. neqꝫ autem homicidium. col. iij. Sed illa. l. ni ma. hortaEfuncto red eſt extincta pe hil facit: quia loquitur de fidantia que datur a mur. bart. ⁊ na. ſimile habuiſtis sͣ. e. l. iij. prout eſt in parte. ſed queſtio noſtra loquitur de ea que daAnge. in. l. i. littera perimitur. ¶ Oppo. de. l. ex iudiciorum. tur a iudice. Preterea ibi loquitur quando dajͣ. ad. l. iulia. mai. Barto. in princi. jͣ. titu.i. ſolu. glo. hic loquitur in reo de tur fidantia: vt effugiat cognitionem delicti qd̓ in. l. ſed ſi fili functo ante ſententiam. ſed contraria loquitur non pōt fieri. hic vero de fidantia que datur: vt us.§. ſi penā in reo defuncto poſt ſententiaꝫ. tunc enim rema cognoſcatur de delicto. ⁊ ideo videtur ꝙ poſſit de in ius uo net pena pecuniaria in quibuſdam etiam caſib can. dicit ꝙ dari per hunc tex. cum gl. que dicit ꝙ ille qui denō poteſt da etiam mortuo reo ante ſentētiā durat pena: quibet deportari differtur eius pena: vt poſſit accu ri ſecuritas caſus in illa. l. enumerantur. ¶ Item oppo. ⁊ vi ſare ⁊ permittitur ei ſtare in ciuitate. Old. diſpu bānito venidetur ꝙ pena duret indiſtincte: vt. l. defunctus. tauit hanc queſtioneꝫ ⁊ determinauit ſic. aut eſt endi ad agē.

De publicis iudicijs. C. ſi reus vel ac. mor. fue. ⁊. l. fi. jͣ. de bo. eo. ſolu. ¶ Nota. ꝙ condemnatus de maleficio ſit infa hic loquitur in eo qui moritur caſu. contraria lomis. dicitur hic ꝙ damnatus publico iudicio ſit quuntur in eis qui ſe occiderunt vel mortem ſibi infamis. contra. sͣ. de ritu nuptia. l. palā.§. ſi qua conſciuerunt. ¶ Oppo. ⁊ iſtud contra. eſt in ſe. dicit glo. ibi eſt infamis in veritate. ſed non ha§. ⁊ videtur ꝙ pena pecuniaria īdiſtincte duret: betur tanquā infamis quo ad matrimonium: et vt. l. fina. C. ſi reus vel ac. mor. fue. ⁊. l. iij. ſi pen. bene dicit. ¶ Item oppo. jͣ. e. l. fina. vbi damnaap. mors inter. Aduerte circa hoc ſunt opi. quitus ex publico iudicio nō eſt infamis. ſo. ibi ſpādam: vt Hug. fatentur contra. ꝙ hic debet intel lis caſus eſt in patre. ¶ Item oppo. dicitur hic ligi in pena corporali: ibi in pecuniaria. alij vt ꝙ damnatus de priuato crimine: non eſt īfamis Cyprianꝰ antiquus gloſator dicit ꝙ hoc debet contra. damnatus de crimine priuato cōmuniintelligi ī pena corporali ⁊ in pecuniaria. gl. hic ter cohercetur in corpus: vt. l. vlti. sͣ. de iniur. ⁊. non bene ſe firmat. ſed. jͣ. titu. proxi. l. ex iudicio l. vlti. sͣ. de fur. ergo videtur infamis: vt. l. ictus rum. in fi. tenet expreſſe opi. Cypriani. Cy. tansͣ. de his qui notan. infa. dicit glo. ꝙ hic dicit dā git hanc queſtionem. C. ex delict. defunc. l. i. ⁊ ibi natum: intellige non punitum: tunc enim eſſet ī dicit multa verba: ⁊ finaliter nihil cōcludit. ego famis ex genere pene. ¶ Aduerte videte lꝫ quis teneo opi. Cypriani quam tenet glo. jͣ. proxi. in ſit punitus ⁊ ex punitione ſequatur ictus fuſtiuꝫ .l. ex iudiciorum. in fi. ꝙ hic intelligatur de pena vel alia cohertio in corpus: non tamen eſt infacorporali ⁊ pecuniaria. hoc probo per. l. ex iudimis: niſi cauſa precedens ſit talis ex qua infama ciorum. jͣ. titu. proxi. in principio que dicit ꝙ ex retur ſi ordinarie dānaretur: vt. l. ictus. in text. ⁊ publico iudicio pena nō tranſit contra heredes glo. vnde hic non curo ſit punitus vel nō: quia niſi facta cōdemnatione. ſed in publicis iudicijſ ictus fuſtium non infamat: niſi precedat cauſa etiam eſt quandoqꝫ pena pecuniaria: vt. sͣ. eo. l. habilis ad infamiam inducendaꝫ. Item dicitur ij. ⁊. l. ij. jͣ. ad. l. iul. de anno. ergo patet ꝙ contra hic niſi id crimen ex ea accuſatione deſcēdat ⁊cͣ. a ¶ Non ob. heredes pena pecuniaria non tranſit. preterea ⁊ ſic innuit ꝙ crimen ex accuſatione deſcendat. .ſ. ibi ſimile eſt caſus recte intelligendo. l. eius qui delatorē. contra immo accuſatio deſcendit ex crimine: vt hētis in. l. iij. jͣ. de iure fiſ. non ob. ll. cōtrarie. videlicet. l. vlti. inſtitu. de ob. que ex deli. naſc. in rubro ⁊ nigro §. idē ſcribit C. ſi reus vel accu. mor. fue. ⁊. l. iij. C. ſi pē. ap. ꝗa no. ꝙ ratiōe ⁊. l. ex maleficijs. de actio. ⁊obl. huius timore gl. quaſi ꝯͣctus ille. ll. intelliguntur: quando iam lata eſt ſentenexponit hoc duobus modis: vt in ea habetis. qui dicitur tia a qua eſt appellatum. ſimile habetis in. l. iij. ¶ Item oppo. dicitur hic veluti furti vi bono. celebrrai in§. idem ſcribit. sͣ. de pecu. vbi ex delicto non dater de funcrapto. iniuriarum innuit ꝙ actio vi bono. rapt. tuꝫ ⁊ fiſcum tur actio de peculio niſi condemnatōe ſecuta. rō deſcendat ex crimine priuato. contra immo depena ī crīali quia ſecuta condemnatione iaꝫ incipit teneri ex ſcendit ex crimine publico cum raptus ſit crimē tranſit in hequaſi contractu. ideo tranſit cōtra heredem. .l. iulia. de vi publi. vel vi priua. vt. jͣ. ad. l. iulia. redē. ẜꝫ bal. Nfamē ī. l. i. C. ex de No.§. eſt iſte. po de vi publi. ⁊ vi priua. dicit gl. intellige de tali ra In quacunqꝫ. ne caſuꝫ. reus pͥn bn̄ dic lictis defun. pina que non cadat in crimen publicum: vt. l. ſi dic̄ cy. in. v. colū. ⁊ cipalis mortuus eſt: volo agere contra heredeꝫ quis ex domo. sͣ. de fur. vt ſi aliquis iuit ad do⁊ bal. in. l. ſꝫ bar. in exͣua. ex hoc edicto. an debeo agere coram iudice cau tutor. C. de mum cauſa rapiendi ⁊ neminem īuenit. ¶ His qui ſint rebel inter. matri. les. in. v̓. reſarum ciuilium. Reſpon. iuriſconſulti ꝙ debeo expeditis venio ad queſtiones glo. ¶ Quero diin fi. ꝙ ꝯfeſſ. bellādo. ⁊ fa agere coram iudice cauſarum ciuilium. ¶ Op citur hic damnatus de crimīe publico eſt īfamis in actōe ciui cit ꝯͣ aſſeſſoponitur ſi crimen eſt extinctum. ergo de eo non quero an ſit veruꝫ ſiue ciuiliter ſiue criminaliter lt famoſa eſt res ꝗ faciūt debet cognoſci: vt. sͣ. proxi. ſo. non debet cogno non eſi infamis. mortuos ſuagatur cum in crimine poſſit agi ciuiliter: vt ī. l. c ¶ Itē quero ſpendi: vt de ſci criminaliter. ſed poteſt cognoſci agendo ciui ¶ comimi qui nomine. jͣ. de fal. dicit glo. ſiue ciuiliter ſiue beant puniri De hac. q. ⁊ liter contra heredeꝫ in caſibus in quibus poteſt ui dendir criminaliter condemnetur ſemper eſt īfamis. ita ſol. vide mn. l. de iniuria vi agi contra heredem vtiliter: vt contra defectum dicit glo. quidam reprehendunt hanc glo. nam ii n li. to de. qd̓ no. in etiā. C. d̓ fur. vel ſi ad heredem aliquid peruenit: vt. l. i. C. ex d. l. ij. C. qui ⁊ ang. in. l. ſi cum in iudicijs publicis agat actione in factum poreſateſta. fa. ⁊ ibi vacātia. in fi. delic. defunc. ¶ Secundo extra glo. oppo. ꝙ iu ciuiliter: vt. l. qui nomine. jͣ. de falſis. actio in ui ciin arꝭ dixi ⁊ ꝑ imo. C. de bo. va. dex maleficiorum debeat cognoſcere de re reſtifactum non infamat. ideo datur contra patrem hic. ii liſ iali. x. ⁊ bal. ī. l. tuenda: vt. l. interdum.§. qui furem. sͣ. de furtis ictus. de īfa. vel patronum que non infamat: vt. l. non debet ſolu. quando principalis delinquens viuit: tunc ⁊ ibi ēt bar. sͣ. de dolo. ⁊ ideo ſi ciuiliter condemnetur non ē uginr in fi. ⁊ adde iudex maleficioruꝫ cognoſcit principaliter de de infamis. ita dicit Iaco. de ra. videte actio in fabal. in. l. edilicto ſecundario ſeu inciderēt de re reſtituenda: ctum que datur contra patrem vel patronum tē ta. C. de edē. vt hic. ⁊. l. ſolemus.§. latrūculator. sͣ. de iudi. tein. vij. col. et peratur verbis: vt bone fidei mētio fiat: vt. l. nō ne bene menti. ſpec. in ti. de debet in fine ſupra de dolo. quaſi dicat cōtra pa ſen.§. i. v̓. ꝗd Ex. l. ſequenti. trem concluditur per medium bone fidei: quia de iſtis. ꝑ ſa¶ Ictus fuſtiuꝫ an īfamet: ibi. Aduerte. Et an bone fidei non congruit: vt ipſe cuꝫ aliena iactu li. in. l. ea qui dānatus de crimine publico ſit īfamis: ibi. Que dem. v̓ſi. que ra locupletur: ideo non infamat. ſed actiones ī ro. Et an damnatus ex inquiſitione ſit infamis: ꝑꝑ: ⁊ v̓. vlti. factum que nō temperantur verbis. ſed directo quero de acibi. Item quero vtrum. Et an damnatus pena oriuntur ex delicto alterius infamant: quia ſuffi cū. ⁊ bal. ī. l. alicuius ſtatuti ſit infamis: ibi. Ulterius. Et an cit ꝙ habeant cauſam publici iudicij: vt hic dici certa. C. qn̄ confeſſus crimen ſit infamis: ibi. Et ibi. Quero. ꝓuo. non eſt tur. licet non ſit publicum iudicium. ideo gl. be Et damnatus de paucis verbis iniurioſis ſit in neceſ. ⁊. in. l. ne dicitʰ. Item dicitur hic niſi ſit crimen ex quo i. C. de calū. famis: ibi. Quero vtrum. Et quis poſſit ſuper īactio ciuilis infamat. quero que ſunt crimina ex ⁊ in. l. fi. C. d̓ famia diſpenſare: ibi. Quero quis. Et an ciuitaſ quibus actio ciuilis infamat: ⁊ que nō. tu habes ſuſpec. tu. gl. poſſit infamiā irrogare. vide in fi. ⁊ bart. in. l. i. hic glo. que ponit exempla clariſſime. Extra gl .C. ſi tutor n̄ Damnatus puprocedo: ⁊ quero vtrum ſit aliquod crimen pu Nfamem. plico iudicio eſt ī geſſ. ⁊ vide blicum quod non infamet. glo. vacillat de. l. iul. bal. ⁊ ang. in famis. ſecuſ ſi priuato: niſi ſit tale crimē de vi priua. finaliter determinat ꝙ infamat. ita .l. ij. de infa. cuius ciuilis actio infamaret. hoc dicit. Et diui⁊ glo. in hac no. in. l. ſi preſes. jͣ. de penis. ¶ Item queroᶜ vtꝝ tur in duas partes. primo ponit vnum dictuꝫ in materia in. l. damnatus ex inquiſitione ſit infamis. glo. sͣ. de ij. C. de reꝗ. publicis iudicijs. ſecundo aliud in iudicijs pride ſuſpec. tuto. l. iij.§. preterea. videtur tenere ꝙ reis. ⁊ gl. ī. c. uatis. ſecūda ibi. itaqꝫ. ⁊ ē iſta. l. multum notāda ſuſpe. d̓ acc. non ⁊ Dy. ibi dicit ꝙ illa glo. non eſt alibi. ſec

De publi. iudi. i 5 e a ¶ Inquiſitio ſuccedit. Adde quod voluit bal. in aucͣ. eī qui. aliaſ ꝗcunqꝫ d ¶ Eſt infamīs. vīde in. l. decuriones. ex qui. caui. infa. irro. e ¶ Solus princeps. vtrū princeps poſſit reſtituere infamē. adde qd̓ frā in fin. de epiſc. ⁊ cle. dū dicit ꝙ bāniti qͣꝫqͣꝫ perdant ea que ſunt iuris: tn̄ non ſunt infames: niſi de facto. facit qd̓ no. in. l. i. C. de mō mulc. ⁊ in. l. iu de piſis diſputādo dixit ꝙ ſic: niſi illa infamia ſit contracta certo loco. ꝗa reiur. in pe. col. C. de teſti. dicit tn̄ ꝙ tales dānati ẜm veram opi. nō ſunt de ea nō vident̉ legūlatores cōſideraſſe. ar. l. cū acquil. de trāſa. ⁊ all. tex. optimū ī. c. dn̄o guerrā. in. ti. hic ſi. lex cōradi: ibi vel a rege. ⁊ fuit cōſultū vere infames infamia iuris: qꝛ bānuꝫ nō eſt pena ſed mulcta ꝑꝑ cōtumaciam. ⁊ vide verone ꝑ fin gulares viang. ⁊ imol. hic. ad fin. ⁊ ros. ⁊ vide ꝑ idem tenet in. l. vltima. C. de ſuſpec. tuto. ⁊. l. ij. forma ſtatuti videndum eſt an ſit damnatus pu bal. in. l. ictuſ arch. ij. q. iij. blico iudicio. de hoc dixi. sͣ. e. l. i. ⁊ ſi reperitur dā C. de modo mulc. Cy. tenet opinionem Dy. in fuſtium de ī c. nundū per dicta. l. fina. C. de ſuſpec. tuto. tali ratione quannatum publico iudicio eſt infamis. alias non. fa. bal. ꝑ illuꝫ pau. d̓ liaza. ⁊ per imol. ī tex. ⁊ gl. in. l. do iudex grauat reum plus debito videtur ſuꝑ ¶ Quero vtrum confeſſus de crimine ſit infamiſ fi. de reꝗ. re.c. veniēs de ſi non eſt ſecuta ſententia. glo. in. l. ictus fuſtium infamia diſpenſare: vt. l. quid ergo.§. pena grais. bal. in. l. i. fil. preſby. et uior. sͣ. de his qui not. infa. ſed inquirēdo iudex videtur tenere ꝙ ſic. Idem azo in ſumma. ⁊ idē C. de calum. aliꝗd in. c. di videtur tenere Inno. extra de pe. c. ſuper his qd̓ grauat reum: quoniam de maleficijs non debet b ¶ Dy. ſic te uerſis ſallanuiſſe. Adde cijs de cleri. videtur probari per. l. quoniam. sͣ. de his qui no ſine accuſatore cognoſci: vt. l. reſcripto.§. ſiquis bar. vbi ſcri cōiu. ⁊ ī. c. ſū tan. infa. In contrarium videtur tex. in. l. ſi reos accuſatorem. jͣ. de mune. ⁊ hono. Ex hoc conclu pſi in. l. i. sͣ. e. mus pōtifex sͣ. de procu. vbi dici videtur in tex. ꝙ cōfeſſus de ditur ꝙ non ſit infamis. Contrarium videtur te ⁊ ꝙ nō ſit in de ſen. ex. arcrimine non ſit infamis. Aduerte confeſſus de nere. Oldr. ⁊ Andre. de piſis. ratio: quia non de chi. xj. q. i. c. famis reperi ſiꝗs. ⁊. xij. q. tur dy. ꝯſucrimine extra iudicium in duobus tantum caſibet inſpici ordo procedendi: quia ſi hoc eſſet ve luiſſe: vt rein. c. eos. ſꝫ bus eſt infamis. primus ſi poſt confeſſionem ſerum: nullus hodie condemnatus etiaꝫ per accu an poſſit peti fert bart. in cuta eſt caſtigatio: vt. l. ictus fuſtium cū ſua glo. ſationeꝫ eſſet infamis: quia ceſſat ordo antiquꝰ ſuo ꝯſi. inci. per procu. vi Secundus ſi hoc confitetur paciſcendo de cride per ſpe. in ſed io. vbi di vt. jͣ. l. proxima. ego aliter dico: ⁊ ſic. quādoqꝫ ꝗs ti. de reſti. in cit hanc eſſe mine: vt. l. quoniam ⁊ videtur colligi ex verbis j eſt damnatus ex inquiſitione: ⁊ punitus aliqua inte.§. ſiquis cōem opi. et toris. in. l. i. sͣ. de his qui notan. infa. que dicunt cohertione q̄ eū infamat: ⁊ tunc eſt infamis: vt. l. āt. v̓ſi. ꝗd de ibi ponit an damnatus pactuſue. alias ſecus. Si vero confiictus fuſtium. vnde illi qui hodie mitriantur: pu eo. alexan. de dānatꝰ abn̄s imol. ADefficiat̉ infatetur in iudicio non eſt infamis. nam edictū pre to ꝙ ſint infames. licet mitrientur ex inquiſitiōe DE ꝙ Bal. mis. de quo toris requirit ad hoc vt quis ſit infamis ꝙ ſit de ſi autem non eſt punitus: ſed ſolum condemnaconſuluit ꝙ per ſpe. in ti. crimine damnatus: vt. l. i. de his qui notan. infa. tus. aduerte quandoqꝫ inquiſitio permittit̉ tan ep̄s clericuꝫ de ſen.§. i. v̓. modo in accuſatione criminali confeſſus de cridānatum de ꝗd de iſtis. ⁊ quam iudicium per ſe ſeparatuꝫ a iudicio publi crimine ſalſi qd̓ hētur ī. l. mine non eſt damnatus nec habetur pro damna co. exemplum in. l. nullum. C. de teſti. ⁊ quod ibi nō pōt reſtifi. d̓ reꝗ. reis to: vt. l. ſi confeſſus. jͣ. titu. ij. ergo nō eſt īfamis. nota. in vltima glo. vbi dicitur ꝙ ille qui tulit fal tuere: qꝛ re⁊ vide bal. in ſed in ciuilibus cum confeſſus habeatur pro cō ſum teſtimonium damnatur officio iudiciſ. quia ſtituere fame l. i. C. de ſereſt de reẜ. pͥn uicto ⁊ condemnato: vt. l. i. C. de confeſſ. dicereipu. manu. aures iudicis offendit. non autē. l. cor. de fal. ſꝫ cipi add̓ eiuſ ⁊ qd̓ no. bal. rem eum infamem. ⁊ ſic intelligo glo. predictas ſolū: qꝛ aures iudicis offendit officio iudicis pu conſi. ccc. iij. in. l. ēt. C. de ſi poſſent ad hoc adaptari. alias male dicerent. nit̉: tūc non infamatur. rō: qꝛ nō eſt dānatus pu libro. fur. ⁊ in. l. acnon obſtat. l. ſi reus. sͣ. de procu. quia aliud ē cōf ¶ Sol. diceblico iudicio. ergo non eſt infamis: vt hic. Si ve ta. C. qn̄ pro rem. Qd̓ an uo. vbi etiaꝫ fiteri. aliud ſoluere. ille eniꝫ qui confitetur vel cō ro inquiſitio ſucceditª directo in locum actionis ſit veꝝ ⁊ au cōdēnato exͣ fitetur vt damnetur. vel vt habeatur pro dampublici iudicij: tunc damnatus eſt infamis: ⁊ ꝓpoſſit ſuꝑ in ordīeꝫ ex for nato. merito cum ſit damnatus efficitur infamiſ bo per tex. cum glo. in. l. athletaſ.§. calumniator famia diſpen ma ſtatuti. et ex edicto pretoris. ſed ſi vult ſoluere: tunc non ſare. add̓ qd̓ bal. in. l. i. C. sͣ. de his qui notan. infa. videbitis. jͣ. e. l. vlti. per idem voluit d̓ cal. ⁊ ī. d. l. confitetur: vt condemnetur vel pro condemna locum a ſpeciali. nam ibi eſt ſpeciale in patre ꝙ bar. in. l. iij. ī ēt de fur. C. to habeatur. ſed vt propter ſolutionem iudiciuꝫ non efficitur infamis. ergo in contrarium ē ius fi. de teſti. ſꝫ ⁊ plene per euadat. ⁊ iſte non eſt infamis ex edicto pretoris commune. preterea licet varietur modus proce ꝯͣriuꝫ voluit bal. in. l. cum ī. l. i.§. d̓ qua. quia non eſt damnatus: ſed videtur magis abſo mulier. in an̄ dendi non variatur pena: vt. l. nec expreſſum eſt sͣ. de poſtu. ⁊ pe. ⁊ vlt. col. lutus. abſoluetur enim ab inſtantia iudicij: vt in in. l. jͣ. eo. Item penam ipſam. l. imponit que ex ī. l. acta.§. ob sͣ. ſo. ma. ⁊ vi ſtitu. de perpe. ⁊ tempo. ac.§. fi. ⁊ ideo remediuꝫ poteſtate iudicis non dependet: quia queſtio fa ampliāda. sͣ. de bal. in adeſt: ſi aliquis debet damnari: vt ſoluatᶜ ante con de iudi. ⁊ ad cti in arbitrio iudicis non eſt iuris auctoritas: vt di. ſpec. in ti. de qd̓ ex ver demnationem: vt iudicium euadat: ⁊ ſic abſolde ſen. ꝓla. ī l. i.§. i. ad turpil. preterea non diſpenſatur ſuper bis bal. in. l. iiij. col. cū ſe. uetur: quia ſoluit ⁊ non erit infamis: vt. d. l. ſi re infamiam ex modo procedendi: ſed aliter cauſa gn̄aliter. C. c ¶ Ut ſoluat us. sͣ. de procura. ⁊ tene menti hanc practicam. cognita: vt. l. quid ergo.§. pēa grauior. sͣ. de his de ſen. paſ. di qn̄ ꝗs inꝗrit̉ Item dicitur hic damnatus de crimine iniuriaꝝ cte cōtrariequi notā. infa. preterea verba edicti pretoris dide delicto ne tates poſſent efficiat̉ infaeſt infamisᵈ. ¶ Quero vtrum damnatus de cri cunt damnatus publico iudicio eſt infamis: vt reduci ad cō mis dꝫ prīo mine iniuriarum pro modicis verbis iniurioſis l. i. sͣ. de his qui no. infa. ſed damnatus ex inquicordiā. vꝫ ꝙ ſoluere. ⁊ ſic fiat īfamis. Rn̄. tex. videtur ꝙ ſic. in. c. cū teſt. exͣ ſitione eſt dānatus de publico iudicio. ergo ⁊cͣ. ciuitas pōt vide. l. ſi reuſ reſtituere ho de re iudi. ⁊ ideo tūc ne aliquis ſit īfamis erit re paratꝰ de ꝓſuccedit enim inquiſitio in locum accuſationis: norē illiꝰ locu. adde bal. medium ꝙ ſoluat anteꝙͣ cōdemnetur: ⁊ tūc abvt. l. ij.§. ſi publico. jͣ. de adulte. ergo eiuſ naturā ci: non āt fain. l. i. C. d̓ do ſoluetur: qꝛ ſoluit: vt. l. fi reꝰ. ¶ Quero quis poſ⁊ officium aſſumit: vt sͣ. ſi quis cautio. l. ſi euꝫ.§. maꝫ ſimplici lo. ⁊ bar. ī. l. ſit ſuper īfamia diſpēſare. Rn̄. tex. dicit ꝙ ſolus ter: ⁊ ita etiā qui iniuriarum. non obſtāt contraria in. l. i. C. ſi ea que. C. de in hoc vltīo princepsᵉ vel ſenatus: vt. l. i.§. pe. sͣ. de poſtulā cōdi. inde. in tu. non geſ. quia non dicitur ꝙ non ſit infamis. intelligit̉ qd̓ fi. ⁊ in. d. l. ſi Idem dicemus de papa in terris eccleſie: quia non obſtat glo. in contra. alle. quia debent intel voluit in. d. reus. ꝑ bald. poteſt cum īfamibus diſpenſare. idē in collegio .l. acta. ⁊ vid̓ ligi ſecundū hanc diſtinctionē. non obſtat quod in. l. vtiqꝫ. de cardinaliū vacāte paſtore. ſecus in regibus ⁊ pͥn bal. in. c. īiurei ven. vide dicitur ꝙ propter grauamen: iudex videtur diria. de pa. iu cipibus. ita tenet. Inno. in. d. c. cū teſt. de re iualiā cautellā. ſpenſare cum infamia: quia grauamen conſiſtēs ra. fir. ⁊ bal. pro euitādo di. ¶ Quero vtrum ciuitas vna poſſit īfamiam in ordine procedēdi non diſpenſat cū infamia: ī. l. ij. ī vl. col. īfamiā. ī. d. l. irrogare vel ſuper īfamia diſpenſare. videtur ꝙ C. de pe. iuvt. jͣ. e. l. ordo. ¶ Ulterius quero vtrum damnafur. sͣ. de īfa. di. ⁊ bal. ī vl. nō: quia ciuitas vna nō poteſt fecere ſtatutuꝫ ſu in.§. alieno. tus pena alicuius ſtatuti ſit īfamis. communiter ⁊ an̄pe. char. per his que nō ſunt ſue iuriſditionis: vt. l. fi. ⁊ ibi in fi. vbi bar. aduocati dicunt ꝙ non: quia conditio non infa in. l. cū mulino. sͣ. de iuriſ. om. iudi. ⁊. l. cum vnus.§. pe. sͣ. de mat: vt. l. ceſſat. de actio. ⁊ obligatio. ſed in caſu er. ſol. mat. ⁊ bo. aucͣ. iudi. poſ. ſed cauſa infamie non eſt de iu bar. ī. l. fi. C. propoſito dānatus eſt cōdictione ex. l. ergo ⁊c̄. de ſen. paſ. ⁊ riſditione ciuitatis cum ſit reſeruata principi: vt ⁊ iſtud dicunt quidam Dy. ſic tenuiſſeᵇ. Aduerde hac. q. vi. .l. i.§. pe. de poſtu. ergo. ⁊cͣ. ſol. diceremᶠ cū queli te: vt alias dixi regula eſt ꝙ damnatus publico de īno. in. c. bet ciuitas Italie hodie ⁊ precipue ī Tuſcia do iudicio eſt infamis: vt. l. i. s. de his qui notan. in. cū ea. verſus minum nō recognoſcat in ſeipſa habet liberum fi. de re iudi. fa. ⁊ probatur hac. l. ſi ergo aliquis damnatur ex

De publicis iudicijs. populum ⁊ habet merum imperium in ſeipſa. ⁊ tatio. ⁊ hoc placet mihiʰ: quia. l. abſentem. jͣ. de eden. ⁊ vide tantam poteſtatem habet in populo: quātam ībar. in exͣua. pe. dicit ꝙ ad inſtar priuatorum iudicioruꝫ ſit ci ad repri. ī. v̓. perator in vniuerſo: vt. l. hoſtes. ⁊ ibi nota. jͣ. de tatio in criminalibus. ſed in priuatis fit citatio il ſuper dicto capti. an auteꝫ tales infames pn̄t cōficere inſtr̄a. lo modo ſcilicꝫ per tres denunciationes. vel pro crimine. dicam. jͣ. ad. l. iul. repetū. l. eadem. ADDE ꝙ omnibus vna: vt. l. ad peremptorium cū. l. ſeq. panor. ī. d. c. No. ꝙ licꝫ varietur ordo sͣ. de iudicijs. ⁊. l. tres denūciationeſ. C. quomo. lꝫ dicit dictū IdO. procedendi nō tamē vari ⁊ quando iu. ergo ⁊cͣ. hoc ſeruat cōſuetudo. ad bar. poſſe ꝓatur poteſtas. l. tenę menti. predicta facit quod no. C. de accu. l. ſi accuſatocedere qn̄ ꝗſ Ex. l. ſequenti. citat̉ de proribus. ¶ Quero vtrum iſta dilatio trium dierum pīquo. alias ¶ Trina citatio qͣliter fiat: ibi. Procedo. Et hodie ſit ampliata: vt debeat eſſe. x. dierum vel ſecus ꝑ. c. ſi an hodie dilatio triū dieꝝ ſit ampliata: ibi. Que xxx. ſicut in ciuili: vt. l. properanduꝫ.§. i. C. de iu primates. v. ro. Et cum citatur reus: debet ſibi mitti tenor ci di. ⁊ in autē. qui ſemel. C. quomodo ⁊ quādo iu. q. ij. non ob. tatiōis: ibi. Pro declaratōe. Et an ſit neceſſe ꝙ d. c. lꝫ: qꝛ dic̄ glo. que eſt hic videtur tenere ꝙ ſic. Aduerte ꝙ ibi crīa fu actor compareat. ⁊ rei contumaciaꝫ accuſet: ibi. iſtud non videtur eſſe verum. nam ex identitate erūt exp̄ſſa ī Itē. Et accuſato nō comparente quid faciet iu rationis non inducitur legis correctio: vt proba citatione. dex. vide in fine. e ¶ Sit neceſ tur. C. de appellatio. l. precipimuſ. ⁊. l. ſi vero.§. inter ac ſe. Adde bal. de viro. sͣ. ſolu. matri. ⁊ no. in aucͣᵉ. quas actiōes cuſatorē in. l. ſi tutor. Ater accuſatoreꝫ. C. de ſacroſan. eccle. cum ergo dilatio ſit mutata q̄ro qua C. de īterdi. liter. not. de Difficilis. l. eſt. ⁊ habet duas lectu. in gl. in ciuilibus: non debet intelligi mutata in crimi ma. vid̓ imo. mō citandi ẜm primam. lectu. l. iſta diuiditur in duas parteſ hic ⁊ bar. ī exͣ nalibus. licet ſit eadem ratio. Reſpō. dico hanc ⁊ vide imol. ua. ad repri. principales. primo vnum dictuꝫ ponit. ſecundo glo. dicere veritatem: nec ſit mutatio per homiin. l. ꝗ an̄ ca. ī. v̓. neglexit. ponit aliud dictum diſtinctum ⁊ ſeparatuꝫ a pri lēdas. de. v̓. nem. ſed per. l. antiquam que dicit ꝙ eodeꝫ mof ¶ Ulteriꝰ q̄ ob. ⁊ qd̓ no. mo dicto. ⁊ ſecundum iſtam pone caſum. Et ẜm do debet dari dilatio in criminalibus ſicut in ci ro vtrū reus bar. in exͣua. hanc lecturam primo no. ꝙ quilibet admittitur dēat ꝑſonali uilibus: vt. l. abſentem. jͣ. de pe. ſed in ciuilibus ad repri. ī. v̓. ter citari vel pro abſente ad allegandas cauſas abſentie. de dātur. xxx. dies. ergo ⁊ in criminalibꝰ. ad hoc fa ⁊ per edicta. nō. bar. ī exͣhoc tamen dicam in.§. ad crimen. ideo hic obItē no. ꝙ ſta quod no. in. l. quod vero. sͣ. de leg. que dicit ꝙ. l. ua. ad repͥ. in tutū pōt damitto. ¶ Secundo nota. ꝙ trina citatio non ſuf v̓. ⁊ ꝑ edicta ſiquis ſeruo. C. de fur. que ē. l. noua trahitur ad re certū mōꝫ bal. i. l. ⁊ pꝰ. ī ficit ad faciendum aliquem condemnari. ⁊ ẜm filium per. l. antiquas. ¶ Pro declaratione q̄ citādi ẜꝫ bal. pͥn. de iudi. ⁊ hanc lectu. habetis in littera nec. Secunduꝫ aliro quando citatur reus ad quid debet citari: ⁊ ī. l. i. ī. ij. col. ibi bart. ⁊ q̄ am lectu. hec. l. diuiditur in duas partes. primo .C. qūo ⁊ qn̄ vtrum debeatᵈ ſibi mitti tenor accuſationis vel īdixi poſt eū. ī iu. ꝑ bald. ꝑ ponit vnum dictum. ſecundo ponit effectum illi l. i. in pͥn. sͣ. ſi quiſitionis. videte in ciuilibus vtrum libellus de gl. ī. l. ſi accuꝗs ius dicē. us dicti: ⁊ ſecundum hoc debetis habere in litte beat mitti cum citatorio eſt queſtio ſatis prolixa i xiut ſatoribꝰ. ī. ij. ⁊ cy. alias ſara: ne per triduum ⁊cͣ. ⁊ ibi eſt ſecunda pars ẜm col. ⁊ ibi cy. quam Cy. refert in autē. offeratur. ⁊ cōmuniter vitū li. in. l. abn̄tē .C. de accuſ. hanc lectu. ¶ No. ꝙ abſens poſt trinam citatio tenemus ꝙ nō. ⁊ idem dico in criminalibus. naꝫ C. de accu. ⁊ mex b ¶ Plꝫ minem non condemnatur: ſi aliquis alleget cauſaſ que dixi poſt dico ꝙ debet quis citari: vt veniat reſponſurus ii non ohi. abn̄teꝫ p̄t bart. ī. l. i. C. abſentie. ſecus ſi non allegaret cauſas abſentie. accuſationi: nec eſt neceſſe ꝙ mittatur copia ſeu citare iudex de reꝗ. reis. Uides ergo ꝙ hec ſecunda lectura contradicit in crīalibus tenor accuſationis. probatur extra de accuſ. c. lꝫ bal. in. l. ſi ac tur pr vna vice pro prime. quare pro declarationē quero que iſtain beato petro. Contra. tamen ſeruatur in curia cuſatoribus oībus. qd̓ te¶ im ob rum ſit verior. quidam tenent vnam: ⁊ quidam C. de accu. peruſina. pro cuius obſeruatione eſt glo. ordīa nuit bal. in. l. etiam g ¶ Sꝫ ꝗd fitenent aliam. ⁊ glo. ſe nō firmat. tu vero dicas ſic ij. in vl. colū. ria in. c. i. extra de dila. lib. vj. Secūdo quero vbi et. ꝗd fiet ꝑ detur ſi quidem intelligis noſtram. l. ꝙ accuſatio eſſet ad fi. C. qūo debet citari iſte reus. dicunt quidam ꝙ debet ciiudicē abn̄te ⁊ qn̄ iudex adulte propoſita de crimīe cuius pena eſſet a relegatio tari perſonaliter. ita ꝙ ad eius noticiam perue accuſatore. vbi ſequitur ideſie ne ſupra: in qua abſens non poteſt damnari: tūc Adde bart. niat. ⁊ hoc refert Spe. tenuiſſe. Odofr. vt refert archi. poſt gl. in. l. prima lect. procedit ſine ſcrupulo: quia poſt tririrtus. c ¶ In autēti in ti. de accuſa.§. i. ver. ſed nunquid ſufficit. veripapi.§. i. de ca. vide not. nam citationem non damnabitur reus vel accuſeuat o tas eſt ꝙ ſufficit ꝙ citetur ad domum. vel alibi: inoffi. teſta. ⁊ bar. in. d. auſator. Si vero intelligas in crimine: cuius pena i reorum imol. in. c. lꝫ ita ꝙ veriſimile ſit: ꝙ ad eius noticiam peruene ten. ꝗ ſemel. eſt a relegatione infra: in qua abſens poteſt dāde loca. ⁊ ad die toro rit. hoc probatur. jͣ. de requi. re. l. i. ¶ Item que in. i. col. de melioreꝫ nari. Hic aduerte. aut tu vis reum abſentem cō d ¶ Utrū dero vtrum ſicut in ciuilibus requiritur ꝙ in quoli tex. ī. l. qͣꝫuis beat. vtrū in demnare ſolum ex illa cauſa: quia ter citatus nō bet termino actor repreſentet ſe ⁊ rei contumaīdubitati. C. ſ getir citatione decomparet: ⁊ tunc nō poteſt fieri. ⁊ hoc modo ꝓde adulte. ⁊ ciam incuſet: vt reus ſit contumax. ita eodē modis beat mitti co cedit prima lectu. Si vero velles eum damnare: bar. in exͣua. do ſit neceſſeᵉ in criminalibus. Reſpon. ꝙ ſꝫ cō pia īquiſitōis ad repri. ī. v̓. quia citatus nō comparet ⁊ iudex contra euꝫ ab vide ꝑ bar. ī ſuetudinem italie vbi iudex recipit licentiam ab neglexerit. ⁊ c ca exͣua. ad repͥſentem de maleficio plenas probationes inuene accuſante ⁊ ab accuſato perficiendi proceſſum. Imo. hic. mē. ī v̓bo ſurit. tunc abſens poteſt condemnari: vt. l. abſentē ⁊ ſic iudex ſumit locum accuſatoris: vt dixi in. l. per dicto cri jͣ. de pēis. niſi aliquis accuſator iuſtas cauſas ab mine. Pe. d̓ is qui reus: non eſt neceſſe ꝙ accuſator ſe repre ſentie allegaret: quia tūc expectaretur: vt hac. l. anch. ī cle. i. ſentet cum ibi ſit iudex qui eius perſonam repre de for. cōpe. ⁊ hoc modo ſecūda lec. procedit. ¶ Procedo ſentat. ſed alias eſt neceſſe ꝙ ſe preſentet cum in imo. h̓ ⁊ ſali. vlteriꝰ: dicitur hic nec poſt triduū per ſingulos iſtis procedatur ad inſtar iudiciorum ciuilium: ī. l. abn̄teꝫ. C. dies ⁊cͣ. quero qualiterª fiat iſta citatio. tres opi. de acc. bal. in vt dicta. l. abſentem. ¶ Vlterius queroᶠ accuſal. ij. C. de ex. ſunt. quidam dixerunt ꝙ citatur tribus diebus to non comparente quid faciat iudex. Reſponhi. re. aliꝗd ꝑ nouem vicibus. ſcꝫ per ſingulos dies ter. alij ītel deo ſiquidem eſt crimen in quo imponitur peimo. in. l. ſi fi ligunt ꝙ intelligatur de. ix. diebꝰ ⁊ per ſingulos nita.§. ſi plu na a relegatione. sͣ. tunc iudex non procedit dies citetur ſemel. ⁊ ita videtur ſentire glo. vide res. ī. vj. col. ad condemnationem: ſed procedit ad annotade dā. in fec: glo. que incipit: alias neqꝫ. Tertia opi. eſt Iac. tionem bonorum: vt. l. i. jͣ. de requir. re. in crimiſed gl. in. c. j de are. qui intellexit hanc. l. aliter. ſcilicet ꝙ per nibus vero quorum pena eſt a relegatione infra terea. d̓ dila. noueꝫ dies citetur tribus vicibus. ⁊ ſic tribus ci⁊. vij. q. ij. c. iudex examinabit teſtes: ⁊ procedet ad condem tationibus. ⁊ poſt ſingulas citationes expectet̉ ſi primates nationem habita fide de maleficio: vt. d. l. abſen tꝫ ꝙ dꝫ mitti per tres dies. ⁊ ſic erunt nouē dies ⁊ tres citatio tem. jͣ. de penis. ſed ẜm ſtatuta Italie etiam elap de quo hēs nes. ⁊ expone tex. ſic ne poſt triduum.ſ. expectaplureſ remiſſo termino bāni indiſtincte habetur pro confeſtus per ſingulos dies ⁊cͣ. ⁊ hāc opi. videtur etiaꝫ in rub. C. de ſo ⁊ tanquam confeſſus condemnabitur. predi tenere Spe. in titu. de ac.§. i. ver. ſed qualiter cicta in accuſato abſente. Sed quid fietᵇ accuſato

De publi. iudi. 1 5 9 Uſtodias. hanc. l. limita inquātuꝫ vult ꝙ aduoeati debent citari ad eſt eā eē inutilē cuꝫ nullas defenſiōes hēat: vt ipſe preſupponit. ⁊ ſic vide videndū iudicia nō habere locū in teſtibꝰ torquēdis ẜm bart. in. l. tur dicere idē qd̓ bart. hic pro certo iſte tex. nō ꝓbat opi. bar. qꝛ hic non diuus.§. iudex. jͣ. de q̄ſti. ⁊ ad hac. l. vide bar. in.§. reus in ea. l. ⁊ ī. l. differtur ꝓbatio ſnīe cōdēnatorie: pꝫ qꝛ reus nō poſſet renūciare: niſi qꝛ fi. eo. ti. de q̄ſti. ADDE ꝙ bal. cōſi. cclxxv. iij. li. dicit ꝙ cū aliꝗs grauiſſi ſic ſtatutū eſt in caſu iſto. vnde tex. iſte ꝑ bar. allegatꝰ nō ꝓbat opi. eius ni me torquet̉ bene eēt adhibere medicos: qꝛ alij moles carne alij duri. ſi ītelligatur cōiuncta gl. in ver. volēte. quā bar. examīat h̓ in verſi. fin. cu b ¶ Obſeruat ius quidē de cōis conſueclaratio matudo. ideꝫ tꝫ re abſente. Breuiter dico ꝙ poſſunt duo queri. gis eſt viola dam partem ⁊ opponitur ꝙ diebus feriatis nebart. in. d. l. re iſtū tex. qͣꝫ primo quid fiet abſente accuſatore contra ipſuꝫ mo trahitur inuitus: vt. l. i. ⁊. ij. sͣ. de ferijs. ſolu. ſi poſtulauedeclarare et accuſatorem. ſecundo quid fiet abſente accuſarit.§. queſi. glo. intelligit hoc volente reo. vel aliter illud qd̓ in propoſito tuꝫ. hic. alias tore de ipſo proceſſu. Ad primum dico ꝙ ſi acibi dicitur: loquitur in perſonis non detentis in inquit bal. in in verſi. quecuſator abſens eſt legitime citatuſ poterit proce l. i. C. qui accarcere que perſone non poſſunt occupari circa ro que eſt re cu. qd̓ reꝰ nō di contra eum ad penam de qua dicit tex. in. l. q meſſes vel vindemias. in iſtis autem detentis in tio huius di pōt in crib crimen. C. qui accu. nō poſ. poterit etiaꝫ cognouerſitatis. di carcere iſte ferie non obſeruantur ꝓpter ſe: niſi renūciare de cas ꝙ iſtud ē ſcere de eius calūnia ⁊ de calūnia eum cōdēnare forte diceremus obſeruari propter aduocatos: ſenſioni que diuinare: ſed reſultat ⁊ ſū ſi eſt pena a relegatione infra. nec allegatio pro ⁊ alias perſonas que debent adeſſe. tamen iſtud eſt no. ſauodatur ſuper eo iuſta allegatur: quia tūc expectaretur: vt hac erit ſpeciale hic ꝙ volente reo etiam accuſatore re abſolutōiſ iuregentiuꝫ: .l. Sed ſi eſt pena a relegatione. sͣ. tunc fiet āno vt in ſimili ī inuito procedet iſtis diebus feriatis. ¶ Iteꝫ op ſed executiol. fina. C. vbi tatio bonorum ſicut dictuꝫ eſt in reo. sͣ. Si vero bus que īdu poni. sͣ. de fer. l. ſi feriatis. ſolu. hoc intelligo de ſena. vel cla. cunt̉ a iure queris quid fiet de proceſſu. aduerte d̓ proceſſu ferijs inductis ob neceſſitatem hominuꝫ non in c ¶ Pōt repoſitiuo cōi poteſt iudex preſentem abſoluere ab inſtantia. honorem dei: niſi in caſu ſpeciali in. l. prouincia nunciare. ad vel ſtatutario de ꝙ bald. in Item poteſt proſequi proceſſum ſi vult ⁊ abſolrum. C. de fer. ſed hodie ſecundū ſtatuta Italie bn̄ pōt renū l. ſi accuſ. C. ciari alle. gl. uere vel condemnareeum prout reperiet eū cul communiter ferie meſſium vel vindemiarum ad de accuſa. vi in. l. ſi accuſa pabilem: vt. jͣ. e. l. pe. dicam plene. jͣ. titu. i. l. libel caſus criminales non porriguntur. ¶ Ulterius detur velle ꝙ toribꝰ. sͣ. all. lorum. in fi. poſſit renun dr̄ hic ꝙ iſtis diebꝰ feriatis īnocētes dimittat no C. de accuſ. ciari: ⁊ ꝙ re. x Dicam cras in.§. ad cētes differat. Quero que eſt ratio huiꝰ diuerſita Aduerte tn̄ pertus ī fra3 Eruus. gimen. ꝙ lꝫ ipſe bal. tis. Reſpōdeo ratio forſan eſt: quia cum iſta exgranti crimi dicat ibi ꝙ il Ex. l. ſequenti. aminatio fiat volente reo ⁊ aliter non: vt. sͣ. dixi ne poteſt rela executō tol ¶ An examinationi reorum debeant eſſe aduo nūciare dila iſtis ferijs ⁊ dilationibus poteſt renunciareᶜ ad li nō pōt q̄ fū tionibus ſucati: ⁊ quid ſi nō ſunt: an vicietur proceſſuſ. ⁊ an ditꝰ tollit cri ſui commodum: vt abſoluatur. ſed ad ſui damis: quia nulmē tn̄ idē vi diebus feriatis poſſit ꝓcedi in cāis carceratoꝝ. num: vt citius condemnetur: non poteſt renunla debet ſibi det̉ dicendū Diuidit̉ hec. l. ciare. iſti ergo qui damnantur ad morteꝫ non vi dari dilatio. ſi modificaAſtodias. in duas partes. ẜm bal. in. l. ret penā dūdetur ꝙ poſſint iſtis dilationibus inductis a. l. vt vim de iu mō ſit funda primo loquitur qui debent adeſſe exaſeu a ſtatuto renunciare: vt hic. pro hoc. l. nō tā ſti. ⁊ iu. vide ta ī iure ex qͦ minationi reorum. ſecūdo loꝗtur quo tempore tum infra de appell. non tn̄ hoc pro certo dico. gl. in. l. ictus videt̉ ꝙ con dꝫ fieri exāinatio reoꝝ. ſcd̓a ibi. ⁊ feriatiſ. ¶ Pri iuſtiuꝫ. ī pͥn. Ex. l. ſequenti. cluſio bar. h̓ ff. de infa. iu falſa ſit. ⁊ vid̓ mo oppo. ad prin. ⁊ videtur ꝙ conſuetudo hoc ¶ Que ſit ratio ꝙ ex parte rei non admittitur ꝓ xta finem. in q̄ hēs in manon obſeruet ꝙ conuocentur aduocati quando curator in criminali: ibi. Quero. Et que ſit ratio vltimo. ver. teria. ī autē. examinantur rei. dicit glo. intellige ꝙ conuocen ex parte actoris: ibi. Uideamus. Et an in caſibꝰ vtrū reꝰ poſ iubemus. C. tur patroni cauſarum non aduocati ipſius rei. ⁊ ſit renūciare in quibus abſens poteſt damnari an poſſit ꝓcu de iudi. ī cāu dilatōibus ſi p̄dicto. ang. ita obſeruatur bononie. ita dicit glo. ⁊ dicit veꝝ rator interuenire: ibi. Sed primo. Et an in accu bi datiſ: vt ci qn̄ certuꝫ ſit etiam ꝙ olim obſeruabatur. Iſtud dictum gl. vi ſatione priuati iudicij admittatur ꝓcurator: ibi. tiꝰ ꝯdēnet̉. ⁊ nullas reū d̓ detur contra. l. ſi poſtulauerit.§. queſtioni. jͣ. de Quero. Et an ad vnum articulum poſſit conſtiin eo qd̓ tenfenſiōeſ hēre ⁊ ſic ꝑ f̄nūcia bart. qd̓ not. adulte. vbi dicitur ꝙ aduocatus ipſius rei debꝫ tui procurator: ibi. Secundo. Et an cum per ſta adde bal. ī. l. tione termiadeſſe queſtioni. hoc etiam glo. tenet in. l. legis tutum imponitur pena pecuniaria pro homici.i. C. de ꝯfeſ. ni nō aufert̉ virtus. sͣ. de legi. Breuiter veritas ē iſta ⁊ ita obdio poſſit interuēire procurator: ibi. Quero ex in. xi. colū. ⁊ defenſio ꝓ qͦ ſeruat communis conſuetudoᵇ ꝙ examinationi tra. Et quas excuſationes debet proponere qui bald. in. l. paoptīe fac̄ qd̓ ctū īter he. sͣ dicit bal. ī. l. reorum hoc eſt diſputationi: an ſint examinancōparet ad allegādas cauſas abſentie: ibi. Que d̓ pac. vbi di i.§. officilius di ⁊ torquendi bene interſunt aduocati. ita inro ⁊ intro. Et quas exceptiones poſſit opponecit ꝙ nōͣ pōt ff. de reꝗ. re. telligitur. l. ſi poſtulauerit.§. queſtioni: ſed ipſi re procurator ī crimine publici iudicij: ibi. Que renuciari de ꝗ ibi ꝯcludit queſtioni ⁊ examinationi non debent intereſſe: ſenſionibus. ro quas. Et an debeat admitti ꝓcurator ad exa ꝙ ſtatutū in ⁊ idē bal. ī. d. cā crīali pōt ita tenet glo. in auten. de teſti.§. quia vero in gl. minandum exceptioneꝫ ſuper qua dubitatur in l. i. plus dicit auferre reo ſuper verbo aduocatorum. ⁊ hoc videtur velle facto: ibi. Quero quid. Et quid ſi exceptio veni vꝫ ꝙ ſi ſit re defenſiōes ⁊ glo. C. de iure calum. l. ij. circa princi. in glo. ſuꝑ at examinanda ſeparatim a crimine: ibi. Quero. nunciatio iu exceptiōes q̄ rata non vaverbo vtriuſqꝫ. dum dicit aduocatum non debe reſpiciūt api Et ſi procurator qui nō debuit admitti: fuit adlet ⁊ ī propo ces iuris. ⁊ n̄ re partem inſtruere. hoc etiaꝫ probatur ad ſimimiſſus faciat proceſſum corruere. vide in fi. ſito vide qd̓ negociū pͥnlitudinem teſtium: quia partes adſunt iuramen g Hic hētis tres no. bal. in. l. cipale. ⁊ forTeuſato ſras et ẜm vnā to teſtium non examinationi que ſit in ſecreto. ⁊ raptores. de te idē poſſet epiſ. ⁊ cle. et dici ī renunhoc puto veruꝫ ⁊ conſuetudo obſeruat. ¶ Que habetis iudicante. alij habent inchoata cia. vꝫ ꝙ qͣꝫī autē. habiro quod ſi iſti aduocati ad hoc non fuerunt adalij iudicata. Scd̓m prīas duas litteras hec. l. dita. C. ne fili uis de ſenſio hibiti an propter hoc viciabatur ꝓceſſus vel ſen cit ꝙ accuſatore defuncto iudex pōtᵇ proceſſum ꝯpetens ſit ī ꝓ pa. ſꝫ ꝯtra tentia. puto ꝙ non. argu. eius quod nota. in. l. proſequi et ipſuꝫ finire ⁊ terminare. Cōtra hoc bar. h̓ tꝫ bal. troducta de in fi. ff. de feiure ciuili. ſi cum ſententiam. C. de ſenten. facit quod not. in vr̄ expreſſe in. l. libelloꝝ. in fi. jͣ. ti. i. ⁊ ibi dicā. Se rijs. ī quo vi tamen re ſpi cundum tertiā litteraꝫ habes ꝙ res iudicata al l. i. C. de ſenten. aduer. fiſc. la. ¶ Uenio ad ſecū ciat renūcia. de ro. in rub. de arbi. ī. vj. crīs in totuꝫ char. pōt tn̄ non poſſit ei reus in criminalibus renunciare exceptionibꝰ declinatorijs fori. ẜm bal. renunciari. hoc ꝓbatur: qꝛ appellatio formalis eſt introducta de iure ciin. d. l. i. C. de pac. ⁊ bal. in aucͣ. iubemus. C. de iudi. ⁊ vide gl. ⁊ ang. in. l. uili. l. i. ff. de appel. ⁊ tn̄ illa renūciatio tolli nō pōt. l. nō tm̄. ff. de ap. item i. de fur. balne. ⁊ in. l. i. C. qui accu. in. v̓. ⁊ p̄mitto. ⁊ imo. hic ⁊ bal. in. l. cū pro hoc facit regula vulgaris. l. liber hō. ff. ad. l. acꝗl. que hꝫ ꝙ nēo ē dn̄s mēbroꝝ ſuoꝝ. ſed qn̄ certū eſt reū hēre defenſi. tūc ſtat ang. cū bart. ꝑ. d. reis. C. de penis. ⁊ in. l. i. in. xx. col. C. qui accu. nō poſ. ⁊ dicit ang. in. d. l. pactū inter heredē. ff. de pac. ꝙ qn̄ certū eſt reuꝫ nullū hēre defenſionem ſ. pactū inter he. ſed ſi eſt dubiū. dicit ꝙ vꝫ ſi reus fateret̉ ſe nō hēre defē ꝙ valet renūcīatio. vnde infert ibi ꝙ qn̄ iudex maleficioꝝ facit renūciare ſiones per. d. l. i. ff. de furi. balnea. pro quolibet intellectu vide in. d. autē termīo ⁊ defenſionibus debet ſacere reū confiteri ſe nullā aliam hēre de iubemus. C. de iudi. ſenſionē quare renūciat: qꝛ defenſiones nō hꝫ. vnde ſentit ip̄e ꝙ iſta renū Ccuſatore. iudex pōt. no. accuſatore defuncto que lit. ꝓſecutio d a ciatio ſaltem ſit vtilisqͣꝫtum ad terminū: qͣꝫtuꝫ v̓o ad defenſiōes certuꝫ ſiat. facit quod no. bar. in. l. īter accuſatorē. in fi. sͣ. e. an oīa acta

De publicis iudicijs. facta cum ipſo accuſatore ipſo mortuo pereant. vide gl. vbi bal. in. l. i. C. de inter. ac. Iteꝫ quid ſi in iure cōi pena ſit corporalis: vt pro homīcidis. ſi reus vel accu. mor. fue. a ¶ Detineri ī carceribꝰ. Adde ꝙ de ptāte ſed per ſtatutū facta eſt pecuniaria vtrum poterit īteruenire procu. vide ordinaria papa vel īperator nō pōt procu. admi. ex parte rei. tex. eſt in. c. Gui. de ſuza. in ſua. q. īcipi. q. talis eſt: cōtinetur ī ſtatuto ciuitatis. ⁊ bart. venienſ. extra de accuſatio. iō nec delegatꝰ pōt. c. i. de offi. iudi. li. vj. iūcta in. l. i. in. i. col. sͣ. eo. Item vtrū in actiōe populari ciuili admittat̉ ꝓcur. vi gl. in. v̓. crīali. ⁊ iō non tenet reſcrip. ꝙ procur. admittatur: vt in. l. fin. sͣ. de bal. in. l. aduerſus. ⁊ qd̓ ibi poſt eū dixi. C. de furti. ⁊ ꝗd in tutore. vide d̓ īiur. ⁊ imo. bal. in. l. reoſ hic. in cā tn̄ C. de accuſ. capitali adalio poteſt executioni mandari per preſidem ēt ſed crimen ſuſpecti tutoris eſt publicū: vt no. sͣ. in. xi. col. ⁊ ī mittit̉ ꝓcur. accuſatore defuncto ⁊ nō petente. hoc eniꝫ facit l. pe. C. d̓ aue. l. i. ⁊ probatur in. l. iij.§. cōſequens. sͣ. de ſuſp. ad probati. cto. p̄ſtan. ⁊ ex ſuo officio. vide gl. que incipit: alias iudicāte. notorij: vt tu. ergo male dicit iſte.§. huius timore dicit gl. vtrobiqꝫ dino. bal. in. l. h Hic.§. diuidit̉ in duaſ hic dꝫ intelligi de tali crimine publico cuiꝰ pena xi poſt euꝫ: ⁊ ij. C. vt ne. pͥ Ad crimeſt. partes. prīa loatur de an ius accuſit a relegatione. sͣ. quantū ad ꝓpoſituꝫ puto ꝗ ua. Item ad ſandi ex pͥua eo qui venit ad proſequendū crimē publicuꝫ. ſe hec ſolᵇ nō ſit bona. nam quandoqꝫ accuſat̉ ali de nota. per to d̓ licto poſ bar. in. l. i. in cunda de eo qui venit ad allegandas cās abſenquis de ſuſpecto ſolū: vt remoueat̉: tunc iſta cā ſit in aliū ceprin. de dā. tie. ſecūda ibi. ſed excuſationes. Iteꝫ prima ſub dicitur ciuilis nō crīalis: quoniā per eaꝫ nihil ap di. vide per infecto. ⁊ bal diuiditur in duas ꝑtes. in prima loꝗtur de ꝓcu bal. ī. l. per di plicatur reipublice: vt. l. iij. sͣ. de ſepul. vio. Item dus in. l. ele uerſas. ī. xvj. ratore ex parte actoriſ. ſecūda in procuratore ex ganter.§. ſi agitur ad vtilitatē priuatam.ſ. pupilli. ergo ē ciq. C. man. ⁊ dolo. ff. d̓ do ꝑte rei. ſecūda ibi: multomagis. Itē ſecūda ſub uiliſ. ſed.§. noſter. loquitur qn̄ criminaliter accu qͥ ibi poſt eū. lo. qui dicūt diuiditur in duas partes. prima ponit dictū. ſeſatur quis. ⁊ ꝙ hoc ſit verum ꝙ illa cauſa dicat̉ ADDE ꝗd ꝙ ſi dubitat̉ cunda effectū illius dicti. ſecunda ibi: ⁊ ſi iuſtaꝫ. ſi pēa erat ar ciuilis canoniſte habēt expreſſius ꝙͣ noſ. caſus ē an vulnus ſit bitraria ⁊ ef⁊ breuiter hoc dicit. in crimīe publici iudicij nō letale poterit in. c. tue. de procura. ⁊ de teſti. c. ex ꝑte. ⁊ ibi glo. fecta ē pecūi interuenire pōt interuenire ꝓcur. ad allegandas cās cauſe. ſed ſi poneremus ꝙ tutor accuſaret̉ ſuſpectus: aria ponēdo procura. ſub ſed ad allegandas cās abſentie admittet̉. h. d. ī bāno ꝙ ſi n̄ vt puniretur: tūc eſſet cauſa criminalis: qꝛ agitur conditio. ſi cōparet an ꝓ Notabilia hētis ex his que dixi in ſūmario. Vead vindictam: vt. l. i. sͣ. de ſuſpe. tuto. cū. l. ſequē apꝑuerit vul curator ponus non eſſe nio ad declarationem materie que eſt multuꝫ ꝓ ⁊. l. i.§. ſolent. de offi. prefe. vr. ⁊. C. de admi. tu. terit iteruēt letale. quod funda: ⁊ habꝫ multas opi. ⁊ habet modicas. l. l. niſi. ⁊. l. ſi liberti. tūc iſto caſu nō admitteretur re vide pe. d̓ nota. Item ¶ Quero primo anteꝙͣ opp. quare procurator anch. conſi. procurator ſicut in accuſatione iniuriaꝝ. ſed ſivbi agitur d̓ cclxxiij. non admittit̉ ad crimen publici iudicij. dicit gl. crimine poſt cut nec in alijs accuſationibꝰ priuatoꝝ criminū b ¶ Puto ꝙ mortem: vt in reo potiſſime eſt ratio: qꝛ procurator dꝫ dāna vt. jͣ. videbitis. ¶ Secundo op. de. l. ſed ⁊ he.§. hec ſo. idē in damnet̉ meri: vt. l. i. C. de ſen. ⁊ ideo nō eſſet congruū ꝙ ꝓi. sͣ. de procu. vbi libertus accuſat̉: vt ingratus. priuato crīe moria homi curator damnaretur ad mortē vel ad aliā penaꝫ qn̄ ex genere vt reuocet̉ in ſeruitutem ⁊ admittitur ꝓcurator. nis admittit̉ pene rō eadē iſta ratio nō eſt bona. nam quod dicit̉ ꝙ procuprocura. ẜm ⁊ dicit glo. eodē modo vbi pena īponitur īfra re eſt: vt eſt tex. glo. xxxiiij. q. rator damnatur vel abſoluit̉ eſt verum: quādo ī legationem. hic ſupra. hoc nō plꝫ ad. l. illam: ꝗa in. l. fi. in pͥn. v. c. ſane. ꝓ ꝓcuratoreꝫ poteſt cadere ſentētia. alias nō: vt. l. ibi imponitur pena ſupra relegatis: qꝛ ſeruitꝰ⁊ ibi bal. C. hoc: quia tavlti. C. de iniur. ⁊ plene no. in. l. nihil. C. de ꝓcu. vbi ſena. vel eſt mors: vt. l. ij. sͣ. e. ⁊. l. capitaliū. jͣ. de penis. ⁊. l. lis eſt ſenten clariſ. tia declarato pro hoc quod no. in.§. publice. ⁊ facit. l. ij. C. de ſeruitutē. ⁊. l. ꝙ attinet de regū. iur. quare dic ꝗ c ¶ Tenet gl. ria cuꝫ pena accuſ. que eſt ergo rō videte ex parte rei. aſſignāibi qn̄ actio eſt ciuilis: qꝛ ad partis cōmodum re ⁊ hanc cōem ī talibus cri tur iſte rōnes per doc. iudicia nō debent eſſe dedigitur in ſeruitutem. hic loquitur in crīalibus. opi. ſeꝗ vide minibus. vt luſoria: vt. l. ſi pretor. in prin. sͣ. de iudi. Sed ſi ꝓ tur etiā bar. in. l. iulia ma ¶ Tertio op. de. l. ſeruum quoqꝫ.§. publice. sͣ. in. l. fi. C. de ieſ. ⁊ ſimilicurator interuenerit ex ꝑte rei iam ſequeret̉ iudi de procu. vbi dicit̉ ꝙ vbicunqꝫ abſens pōt conīiur. ⁊ de ma bus ſit impo cium eē eluſorium: qꝛ reus ſi videret ſe damnari demnari admittit̉ procurator. ſed in quibuſdaꝫ teria vid̓ cy. ſita ipſo iure nunꝙͣ cōpareret: ⁊ abſens nō pōt damnari: vt. l. cribus pōt dānari ꝗs abſens: vt. l. abſenteꝫ. jͣ. de referentē plu nimirū ſi ad abſenteꝫ. jͣ. de penis. ¶ Iteꝫ alia ratio eſt ne ma res opi. in. l. mittatur ꝓpenis. ergo ⁊cͣ. huiꝰ timore glo. ſtat in ſo. prima ij. C. de procura. vt in fi leficia remaneant impunita: vt. l. ita vulneratus. ꝙ hic.§. reſtringat̉ qn̄ in crīalibꝰ venit īponēda mili not. bal. cura. ad. l. acꝗl. Adde aliam rationeꝫ: ideo nō admitpena ſupra relegationē. ſecus ſi infra relegatioin. l. reos de titur procurator etiā ex parte rei: qꝛ ipſe diligen accu. ⁊ in ter nem. arg. l. i. jͣ. an per alium cā appellationis. viminis pe. de tius defendet cauſam ſuaꝫ ꝙͣ procurator: vt. l. i. de illā. l. Iſtam opi. tꝫ gl.ᵉ in hoc.§. ad crimen. ⁊ ancha. in. d. in fine. sͣ. ad carbo. ¶ Uideamus rationē ex parlatius in.§. publice. ⁊ latius in. l. i. jͣ. an per aliuꝫ l. ſeruū.§. pu te accuſatoris. dicebat Ia. bu. ratio eſt quando cā appel. ⁊ hāc opi. tenet Ia. de are. Odo. Iac. blice. iteꝫ ad crimen eſt publicuꝫ: ⁊ ſic accuſatio competit cui de ꝙ vbi adbu. ⁊ Guil. de cu. dn̄s Ra. ⁊ oēs quaſi Ia. de ra. mittitur pro libet de populo nō poteſt conſtitui procurator: videt̉ tenere cōtrariū. ⁊ eū ſeꝗtur Pe. ⁊ Mar. cura. cōdemqꝛ hec cauſa ita pertinet ad procuratorem ſicut ſili. ꝗa. Ia. dicit ꝙ in crīe publici iudicij vel non natur domiad cōſtituentem: vt. l. lꝫ. ⁊ ibi no. sͣ. de procu. hec nus non pro publici nō curo nō poteſt interuenire ꝓcurator: cur. gl. ⁊ doratio eſt bona nō tamen eſt generalis: quia conniſi qn̄ cauſa eſt pecuniaria. vnde ſi pena impocto. ī. l. nihil. cludit quādo accuſaret tanꝙͣ quilibet de popuneret̉ relegationis nō poterit interuenire ꝓcura C. de procu. lo. ſed pone ꝙ accuſator accuſaret proſequēdo tor. ⁊ illud vſqꝫ quod ponitur in. l. i. jͣ. an ꝑ aliuꝫ ⁊ in. l. ij. C. d̓ ſuam iniuriam. iſta ratio ceſſat: vt. d. l. lꝫ. quid ei accuſ. ⁊ in. l. cā appella. ponit̉ incluſiue ẜm eos. ⁊ per illū tex. ſeruuꝫ.§. pugo. dicunt alij ratio eſt: quoniam ſi accuſator rehāc opi. probāt. ⁊ ꝙ ponatur incluſiue: probat̉ blice ad fi. ff. periretur in calūnia condemnaretur in ſimilituibi dū dicit capitalis. nā capitalis cauſa eſt q̄ adi de ꝓcur. iteꝫ dine ſupplicij. Item accuſator debet detineri in mit vitā libertatē vel ciuitatem: vt sͣ. eo. l. ij. ⁊ diadde ⁊ tene carceribusª ſicut accuſatus: vt. jͣ. ad turpil. l. i.§. menti perpe cunt ipſi ſi vſqꝫ poneret̉ excluſiue ille. ver. ſed ſi tuo. quidam i. ⁊. C. de accu. l. fi. vnde ſunt eedē ratōes in accu ea nihil īportaret. quoniā cum dicit capitalis cā dicunt ꝙ ad ſatore que in accuſato dicte ſunt. ſatis hoc plꝫ de oīa iſta cōprehendit. ita dicūt ipſi. preterea pro. hoc: vt admi iure cōi. ſed cum hodie de iure ſtatutorum non tatur defenbatur per hunc tex. ꝗ gn̄aliter loꝗtur de crīe pu puniatur accuſator in pena talionis: nec ponit̉ ī ſor in cā crīa blici iudicij proſequēdo: nec dicit de qua pena. li requiritur carcerem accuſator ſicut accuſatus: iſte rōes ceſ Itē probat̉ per. l. ij. C. de ꝓcur. cū dicit rē pecuꝙ non tantū ſant. Sed alia ratio eſt qꝛ veriſimiliter diligentiꝰ niariā. ⁊cͣ. ergo ſi nō eſt pecuniaria nō pōt interpena ſit pecu aget cauſam ſuam per ſe ꝙͣ per procuratorē: ꝗa niaria. ſed q uenire ꝓcurator. preterea dicūt. caſus eſt in. l. vl defenſor cōquis ꝓprio dolore mouetur ad agenduꝫ diligēti. C. de iniur. vbi eſt ſpāle in perſonis illuſtribus fiteatur contius cām ſuam ꝙͣ alienā: vt. l. ij.§. fi. jͣ. de adult. ⁊ ꝙ admittit̉ ꝓcurator in crīe iniuriaꝝ ergo in cō tenta in inꝗſic eedē rōnes habēt locū ex parte accuſatoris ⁊ ſitiōe allegāt trariū eſt ius cōe. ſed in crīe iniuriarum pōt īpoaccuſati. ¶ Op. in crīe ſuſpecti tutoris pōt ītertex. ⁊ ibi no. ni pena relegationis: vel alia infra relegationeꝫ. in. l. ꝗ ſeruuꝫ uenire ꝓcurator: vt. l. nō ſolum.§. fi. sͣ. de ꝓcur. ergo ⁊cͣ. vt. l. vlt. sͣ. de iniur. ita dicūt ipſi. Cy. ī. l.

De publi. iudi. l 6 o a ¶ Poterit reos. C. de accu. nō dicit plꝰ niſi ꝙ opi. gl. ſeruat̉ rit interuen pecuniaria ⁊ illud vſꝫ ponit̉ īcluſiue. caſuſ eſt ibi ne tūc. qn̄ p̄t re: ad quoſi per cōſuetudinē Italie. Ad.§. publice rn̄det ꝙ ⁊ ꝗa gn̓al̓r loquit̉ hec. l. ad.§. publice. rn̄. ꝗlꝫ pōt ferri ſnīa in dā nō: vt ī aille.§. nō diuidit̉ in tres ꝑtes: ꝓut gl. legit. ſꝫ tointeruenire: ꝯcedo ꝙ pōt interuenire ad excuſā abn̄tē: an tūc tibꝰ ꝑſonalitus ille.§. loꝗtur in eo ꝗ venit ad allegandū cās admittat̉ ꝓdum eū. nō tn̄ tanꝙͣ ꝓcurator: vt poſſet dn̄o ob bꝰ: vt tortucu. ⁊ ꝯcludit abn̄tie. iſta eoꝝ opi. reprobat̉ a nr̄is moderniora. ſnīa. ⁊ lit. eſſe ⁊ ꝓdeſſe: ⁊ hoc gr̄a diſputatōis ſit dictū. pre ꝙ non. vide ꝯte. vide euꝫ ribus. nā in.§. publice. dr̄ īnocentiā excuſantem terea caſus eſt. sͣ. de iniur. l. vl. cōiuncta. l. fi. C. de bar. in exͣua. i. l. eos.§. ꝗd ⁊ ſic loꝗtur de eo ꝗ venit ad excuſandū īnocētiā īiur. nō ob. rōes guil. vt dicā. jͣ. ī ſe. q. ¶ Op. de ad repri. ī. v̓. ſuꝑ his. C. d̓ nō ad excuſandas cās abn̄tie: ſed ad allegādas ītelligit̉. ⁊ vi l. reoſ. C. de accu. Rn̄. ibi loꝗtur de eo ꝗ venit ad ap. ⁊ ī. l. reos de qd̓ no. bar cās cauſe. ⁊ ita dicebat Ia. bu. ad. l. i. jͣ. an ꝑ aliū C. de accu. ⁊ allegandū cās abn̄tie. ẜm gl. ¶ Itē op. de. l. īter to. ī. l. is ꝗ re ad merita cāe cā appel. rn̄debat Iac. de are. vide illū tex. duꝫ accuſatorē. sͣ. e. Sol. eodē mō. qꝛ ibi venit ad al us. ī vl. colū. puta oppone dicit capitalis. ⁊ expōit tūc ſtricte accipe ꝓ ea q̄ ve legandū cās abn̄tie. ¶ Itē op. de. l. lutius. jͣ. de sͣ. e. ⁊ idē cōre exceptōeꝫ re ingerit penā mortis vel ſanguīs: vt. C. de trāſ ſuluit dy. vt app. ⁊. l. ſi cuiuſdā. C. de accu. ⁊. l. ſeruꝰ. sͣ. e. ⁊. l. ꝑemptoriā ꝓ refert io. an. ducere teſteſ ac. l. trāſigere. poſtea addit de alijs capitalibꝰ q̄ ſciendū. So. dicūt quidā ꝙ in illis. ll. admittitur in addi. ſpec. inſtrumēta: ꝯtinēt dānationē in metallū vel deportationeꝫ. dn̄s ad defendendū ſeruū pro ſuo ītereē. videte ī ti. de ꝓcu. ⁊ ⁊ ſimilia: dic̄ In. v̓. ſed ſi ea. ita dicebat Iac. de are. Ol. ⁊ oēs fateorᵇ hāc ſo. ꝙ dn̄s admittat̉ pro ſuo ītereē ea do. an. i. c. ve ēt bal. in dcō niēs de accu. illi ꝗ tenēt opi. gl. nō ob.§. ad crimē ꝗ loꝗtur ge §. publice. ꝙ dem rōe pr̄ pro filio. abbas ꝓ monacho. arg. ad itē add̓ ꝙ re forte ꝑēptoneral̓r: qꝛ diſtīguit̉ ꝑ alias. l. eodē mō rn̄deo ad hoc. sͣ. de libe. ho. exhi. l. i. qd̓ eſt notandū ꝑꝑ ſta gula hꝰ.§. fal riā n̄ poterit .l. ij. C. de ꝓcur. nō ob. l. vlt. C. de īiur. ꝯiuncta. l. tuta quarundā ciuitatū que dicūt ꝙ ſiꝗs accuſa lit qn̄ vniuer opponere: ſꝫ vlti. sͣ. de iniur. qꝛ ad illā rn̄det Gui. de cu. ſic id tus vel inꝗſitus de crīe declinauerit iuriſditionē ſit as ac cuſat dilatoriā ſic. vel ac cuſat̉. qd̓ dr̄ ī gl. nr̄a ꝙ qn̄ pena īponit̉ a relegatōe īfra ſpec. in ti. de ptātis vel capitanei poſſet īpune offendi. ꝗd erſcd̓ꝫ bar. ī. l. ꝓcu. tꝫ ꝙ ad pōt īteruenire ꝓcurator: ītelligo in pena pͥuatīa go faciet clericus inꝗſitꝰ nō declinabit ipſe. ſꝫ ab ij. ī vl. reſpō. merita cauſe vt relegatōis vel remotōis ab ordīe ⁊ īterditōis bas vel ſuꝑior. ⁊ eodē mō pater declinabit pro fi alias. q. jͣ. ti. admittat̉: qd̓ ⁊ ſi. ſed qn̄ īponit̉ pena afflictiua in corpꝰ: vt iet lio pro ſuo intereſſe. ⁊ ſic penam euitabūt. poſſu i. ⁊ gl. in. l. ſꝫ ītellige qn̄ re ſi ac. in gl. fi. us eſt in carfuſtiū: ⁊ ſi. tūc nunꝙͣ pōt īteruenire ꝓcurator. ita mus ēt dicere alio mō ⁊ eſt verum ⁊ conſuetudo de iius voc. cere. ſecꝰ ſi ali loquunt̉ ꝯtraria. ⁊ ſi dicis qūo in. l. cōtraria.ſ. vl approbat: accuſati ponunt̉ in vinculis ⁊ in vin⁊ in materia us ꝓ eo: vt culis agūt cauſam: vt. jͣ. ti. ij. l. ij. mō qn̄ quis eſt ī de iniur.s. qn̄ īponit̉ pena exilij vel alteriꝰ īterdi no. cv. ī. l. rehuiꝰ.§. vide vinculis admittit̉ procurator pro eo ad allegan imo. ī. c. lꝫ in ctiōis. Rn̄. ſufficit ꝙ poſſet īponi pena afflictiua os. ⁊ ibi bal. beato petro. C. de accu. ⁊ dum cās cauſe. ergo in crīe capitali. per. l. sͣ. alle ⁊ ꝙ ſit dubiū. ⁊ iō cū in crīe iniuriaꝝ poſſit īpod̓ acc. ⁊ bar. hāc opi. ꝙ ad ni pena afflictiua arbitrio iudicis in dubio n̄ po gatam. Itē probatur rōe: qꝛ oēs rōnes ſupra di in. l. ſiꝗs apd̓ merita cauſe cte ceſſant: qꝛ iudiciū nō erit eluſoriū. Item per terit īter venire ꝓcurator. ꝗd dicemꝰ. cōiter tene .§. ſi plures. īdiſtincte poſ ſit admitti. tꝫ ff. iudi. ſol. alios ⁊ ꝑ ſe maturius defendet cauſaꝫ ſuā ꝙͣ per mus opi. gl. nr̄oruꝫ ⁊ minīe īmutanda ſunt q̄ in io. an. in ti. d̓ b ¶ Uidete fa terp̄tationē certā ſemꝑ habuerūt: ⁊ ſic iudicarē: ſe tantum: qꝛ alij magis poterunt adeſſe. ⁊ ideo teor. Adde ꝓcu.§. i. ⁊ in poterit interuenire procurator etiaꝫ in crīe capitn̄ ꝗcꝗd eēt tenendū gr̄a diſputatiōis ⁊ forte de bal. idē tenēquit ꝙ nō ſo tali. ⁊ hoc eſt veꝝ ⁊ conſuetudo approbat. licet iure. jͣ. dicā. ¶ Sed pͥmo q̄ro. pone ꝙ in cā vbi in tē in. l. filius. lū procu. ſed ꝗlꝫ exͣneus ⁊ de hiſ ꝗ ſunt Odoſ. dixerit cōtra. ¶ Quero dr̄ hic publici iufert̉ pena mortis pōt abn̄s dānari ſicut eſt in tri fortiꝰ cōiunſui. vel alie. dicij: q̄ro ꝗd in accuſatione priuati iudicij. gl. ar bꝰ caſibus. vnꝰ eſt. jͣ. ad. l. cor. de ſic. l. lege cor. ꝟ. iur. ⁊ ī. l. reoſ cta ꝑſona dꝫ guit pro ⁊ contra. finaliter dicit. ⁊ ſic tenet glo. ⁊ qꝛ hoc crimē. aliꝰ eſt. C. de pe. l. ne diu. exp̄ſſe ī admitti etiā in. viij. colū. idē in priuatis dūmodo īponatur pena ſupra re qͣdaꝫ cōſtitutōe hērici īperatoris quā ipſe fecit ī C. de acc. ad ad plenaꝫ rei capitalis dede bar. i. l. ꝓ legationē. ⁊ ita tenerē cōſulēdo: quia hoc ſeruat ciuitate piſarū ī qua ſtatuit ꝙ in crīe leſe maieſta tēti in carcecu.§. ꝓcu. sͣ. conſuetudo. ſed gratia diſputationis dico. ⁊ hoc tis abn̄s pōt dānari. poterit ne tūcª īteruenire ꝓ ribꝰ excuſatio rē ra. ha. ⁊ id̓ omiſi.sͣ. ꝙ ſi īponitur pena relegatōis ꝓcurator curator. dices tu caſus eſt ꝙ ſic. ī.§. publice. Ad neꝫ: vt ꝯclu. ſali. ī. l. ij. C. do. clxxxxix. nō pōt īteruenire. caſus eſt in. l. vlti. C. de iniur. de accu. vel ī uerte qn̄ ꝗs pōt ꝯdēnari abn̄ſ ⁊ ꝗlꝫ ꝗ vult allega alias. cci. pe. l. reos. et mo cōiuncta. l. vlti. sͣ. de īiur. non ob. rō Guil. de cu re ꝓ eo cās īnocentie admittit̉: vt ī.§. publice. ip de anch. ī. d. der. in. l. cū ī qui dicit ꝙ ſufficit ꝙ ſit poſſibile ꝙ īponat̉ pena ſe ēt iudex ſi nēo allegaret ꝓ eo dꝫ q̄rere de eius §. publice. d. turia.§. tutor afflictiua. nā quando ī ponit̉ pena pro delicto īnocentia: vt. l. i. in fi. jͣ. de qōni. ⁊. l. ſi nō defēdat̉ flo. ⁊ abb. in. j. de appel. ⁊ .d. c. veniēs. arbitrio iudicis: illa pena videtur determinata bar. ī. d. l. ij. jͣ. de peniſ. ⁊ eſt iſta regula vbicūqꝫ pōt ferri ſnīa tenēt ꝯͣ bar. ⁊ ⁊ qd̓ no. āg. que pro tali delicto conſueuit īponi: vt no. in.§ diffinitiua in abn̄teꝫ: tūc iudex de facto pōt ſupvide qd̓ not. in. l. ab admi pena grauior. l. ꝗd ergo. sͣ. de his qui no. īfa. vn̄ plere ⁊ q̄rere eiꝰ defenſionē: vt ī auc. ꝗ ſemel. C. Inno. ī. d. c. niſtratore. C cū dilecto fipoteſt eē talis ꝑſona que debet relegari. ⁊ tamen qūo ⁊ qn̄ in. ⁊. l. āplioreꝫ. de ap. lꝫ gl. dicat ibi ꝙ de leg. ⁊ vid̓ lio. de teſti. no. bar. ī. l. ſi nō pōt interuenire ꝓcurator. preterea pena rele eſt ſpāle in cā ap. ⁊ male dicit: qꝛ hoc eſt ius cōe co. ⁊ bal. ī. d. ꝗs ſub ꝯditi gationis eſt qn̄qꝫ: vt ꝗs debeat certo loco mora hoc ēt ſentit Inno. in. c. veniēſ. exͣ de accu. ⁊ ego l. reos. ī. xiij. one. sͣ. de cō ri: vt. l. relegatorū. circa prin. jͣ. de īterdic. ⁊ rele dixi plene hoc ī. l. iiij.§. hoc aūt iudiciū. sͣ. de dā. col. ⁊ bal. ī. l. di. īſti. ⁊ vid̓ .iij. C. ad. l. ergo eadē rō eſt in relegato que eſſet in deporta āg. ī ꝯſi. xxxv īfec. in repetitōe mea. tn̄ lꝫ ꝗlꝫ admittat̉ ad allefal. de plagi. iij. īcipi. rufi. to: qꝛ nunꝙͣ veniret: vt poneretur in certo loco. gāduꝫ pro eo cās īnocētie: iſte nō eſt ꝓcurator c ¶ Eſt in car¶ Secūdo quero vtrum ad vnū tantū articuluꝫ ꝗ hoc facit. ſicut dr̄ in. l. nō tm̄. jͣ. de app. ſi enim ceribꝰ. reus poſſit cōſtitui procurator in cā capitali. ⁊ iſta qd vellet facere aliquē actū ꝑ quē fieret p̄iudicium īcar ceratus pōt ſe ꝑ ꝓcueſt in gl. hic. Dy. vr̄ tenere ꝙ ꝓcurator poſſet cō reo abn̄ti nō poſſet. rō: qꝛ ad crimē publici iudidefēdere. ad ſtitui ad oēꝫ articulū preterꝙͣ quo ad ſnīaꝫ. Spe cij fruſtra ꝓcurator īterueniret: vt hic ⁊ in.§. pu de bart. ī. l. n̄ cu. tangit in ti. de ꝓcur.§. i. ꝟ. ſed nunquid. ⁊ eſt blice nō loꝗtur de ꝓcuratore: ſed gn̄al̓r de quo tm̄. sͣ. de ap. glo. ordinaria extra de accuſa. c. lꝫ ⁊ Inno. hoc ⁊ ibidē vtrū libet. nā ſi ꝓcurator eēt preiudicare poſſet dn̄o: reꝰ carceratꝰ ponit in. c. veniens. eo. ti. Breuiter puto ſi ille ē qd̓ tn̄ nulla. l. reperit̉. ⁊ ꝙ hoc ſit verū ꝓbatur in poſſit ꝑ ꝓcu. in carceribusᶜ poteſt conſtituere procuratorem l. i. jͣ. an per aliū in cā ap. ſnīa pōt ferri abn̄te ꝑte ꝯꝑere odoſ. ad omnem articulum preterquā ad ſententiam: vt. l. fi.§. illud. C. de tē. ap. tn̄ in cā appellationis ⁊ gui. d̓ ſuza. vt dixi. sͣ. ſed ſi nō eſt in carceribus nō poſſet cōtꝫ ꝙ ſic. vt re in crīe capitali ꝓcurator nō admittit̉. dico ergo fert gandi. in ſtituere ꝓcuratorem etiam ad vnum articulū ꝑ ꝙ ī. q. ꝓpoſita nō admittit̉ procurator ꝗ poſſet tractatu maregulā: quia a quo remouet̉ genuſ ⁊ quelibet eiꝰ dn̄o obeſſe ⁊ ꝓdeſſe. caſus eſt hic. ⁊. jͣ. an ꝑ aliuꝫ leficioꝝ. ī. l. ſi ſpēs: vt. l. i. in fi. de ſuis ⁊ legi. naꝫ hic indiſtincte cā app. l. i. ſꝫ poſſet venire tāqͣ ꝗlꝫ ad allegandū cuidā. C. e. et dicitur ꝙ ad crimē publici iudicij proſequendū bal. ī. l. ſeruū ꝓ abn̄te cās īnocētie crīs: vt in.§. publice. Hoc quoqꝫ.§. punō poteſt īteruenire procurator. ſed examinatio p̄miſſo in. q. q̄ eſt īter vltramōtanos ⁊ gl. dico ꝙ blice. de ꝓcu. vnius articuli eſt examinatio crīs. ergo etiam ad vr̄ ꝙ vltramō. dicāt meliꝰ ꝙͣ glo. ꝙ in crībus nō dicit ꝙ ad qͦſ vnuꝫ articulū tantum nō pōt conſtitui procuradā actꝰ potepoſſet īteruenire ꝓcurator: niſi vbi īponit̉ pena

De publicis iudicijs. a ¶ Quero. ⁊ tor. ¶ Quero extra gl. quid ſi pro homicidio īvid̓ ꝗd dꝫ fa ti. tunc quid iuris ſit aduerte. Iſtam queſtioneꝫ ponitur pena pecuniaria per ſtatutum an potecere talis exreos. in. xiij. diſputauit Iaco. de are. ⁊ finaliter ſic determina rit ꝓcurator interuenire. Breuiter ex genere pe cuſator. per col. in. v̓. iteꝫ uit. Aut eſt notorium illam exceptionem eſſe ve bar. in. l. q̄ſiqͥro an prone iudicatur crimē capitale vel nō. plene dixi. sͣ. tum. ff. de re ram ⁊ admittitur procurator. alias ſecus. argu. cu. cū ver. ſe. eo. l. ij. Cum ergo pena ſit pecuniaria poterit in iudi. ⁊ bar. h̓ C. d̓ accu. ad hoc in. l. fulcinius.§. ſi quis actione. quibus teruenire procurator. ita tenet Dynus. hoc veꝝ adde ang. in ex cau. in poſſ. ea. coniuncta. l. eo tempore. sͣ. de ex parte rei: ſed an ex parte accuſatoris poſſit in diſpu. ſua bo pecu. ⁊ quod dicit̉ in ſolu. cōtrariarum. ll. arg. ꝓ non̄. ꝗdem ⁊ teruenire procurator eſt videndum an ſit crimē bal. ī. l. reos. hoc. l. ꝗ cū maior.§. ſi libertꝰ de bo. lib. hoc etiā publicuꝫ vel non: vt plene dixi. sͣ. e. l. i. ⁊ ſi eſt pu in pe. col. C. tenet Dy. in. l. reos. C. de accu. ⁊ hoc tenet Iac. blicuꝫ non poteſt interuenire procurator ſimpli de acc. pau. de bel. in quadam. q. quam diſputauit: ⁊ ita con de liaza. in. c. citer: niſi ſecundum diſtinctionem. ldicet. sͣ. de ꝓ ſuluimus piſis do. fran. tig. ⁊ ego etiā cōſului in rainutiuſ. de curato. ¶ Quero quid ſi in defectuꝫ pene pecu teſta. ciuitate iſta. ⁊ addidi talem rationem. ratio huiꝰ niarie imponitur pena corporalis? Reſpondeo: b ¶ Sit muli eſt quando eſt notorium ꝙ non debet procedi vt dixi. sͣ. eo. l. ij. ¶ Quero ⁊ intro materiaꝫ. l. no er. in. vij. col. iudex ex ſe nemine petente debet abſoluere reuꝫ ⁊ not. īno. in ſtre: ⁊ tango ſecundam partem. Dicitur hic ꝙ vt. d. l. qui cum maior.§. ſi libertꝰ. ⁊ quod ibi no. c. veniens de excuſationes abſentie ⁊cͣ. ¶ Queroª quod eſt ofaccu. ⁊ ang. ī sͣ. de bo. liber. ⁊ quod nota. in. l. vbi pactum. C. ficium iſtius excuſatoris quas excuſationes pro .l. exigēdi. in de tranſactio. ſed quando eſſet dubium: tūc nō ponet Inno. in. c. veniens. extra de accuſa. dicit princi. C. de admittitur procurator ne ſactum procuratoris procu. ſic. quidam eſt ſimplex excuſator ſine mandato: c ¶ De rato. poſſit reo nocere: vt. sͣ vidiſtis. Si vero eſſet ex ⁊ iſte non poteſt proponere excuſationē: niſi cirbal. ī. l. exige ceptio peremptoria: tūc procurator ſine dubio ca factum: vt quia eſt infirmus ⁊ fuit impeditus. re. C. d̓ ꝓcu. non poſſet interuenire: quia diſcutitur crimen: in. v̓. iij. q̄ro ⁊ ſi. ⁊ de tali excuſatore loquitur hic. ⁊. l. inter ac quia pronunciatur ſuper crimine nō ſuper ea. vt hic ⁊c̄. ⁊ ī. xx. cuſatorem. sͣ. e. ⁊. l. liberto. in fine. de nego. geſt. iij. col. bal. in l. i. C. de ordi. iudi. Quero quid ſi eſt dubium Excuſator vero circa ius: vtputa nō venit: quia l. reos. in pe. de illa exceptione propter ius nō propter factū: non tenetur venire: vt tu es excommunicatus: ⁊ col. de accu. vt quia nō eſt dubium an quis ſit exbannitus: ſꝫ d ¶ Excuſatio ſi. excuſationes circa ius nō poſſunt proponi ꝑ eſt dubium an ſit exbannitus de iure an poſſit in nes. probabi ſimplicem excuſatorem: ſed oportet ꝙ habeat les no. ꝙ qn̄ teruenire procurator ad examinationeꝫ illius ex mandatum. probatur in. d. c. veniens. ⁊ de dolo reus eſt ī vin ceptionis ⁊ ad examinandum illud dubiuꝫ. Re⁊ contuma. c. dilecti. Aduerte ad euidentiaꝫ pre culis poteſt ī ſpon. nō. ſicut enim cum eſt dubium ſuper facto qualꝫ cā crīa mitte ꝙ talis excuſator qui nō habet mandatū: li interuenire non poteſt interuenire procurator: vt. sͣ. dixi. ita non curatur an ſit mulierᵇ vel minor: vt nota. in ꝓcur. idē vo non poterit interuenire: ſi eſt dubium ſuper iure dicto.§. publice. Item non tenetur cauere de ra luit bar. in. l. quod probo per. l. cum prolatis. sͣ. de re iudi. et to. ita nota. in. l. in eo ꝙ.§. i. jͣ. de reg. iur. ⁊ Innō tm̄. de ap quod no. sͣ. de legi. l. non poſſunt. ⁊. C. de legi. l. pella. ⁊ vide nocenci. in. c. veniens. Dico ergo ſic ꝙ quedam apoſt. ſequ. ⁊ cum de nouo. ⁊ in prima conſt. C.§. quibus. vbi ſunt excuſationes neceſſarie. que impediunt reū imol. ⁊ mo. ī expreſſe dicitur dubietas ſuper iure equiparatur venire velit nolit: vtputa infirmitas. vel eſt ab l. cū iniuria. dubietati ſuper facto. ⁊ ibi no. in glo. ¶ Quero de ap. ⁊ bar. alio incarceratus: vel non poteſt tranſire ꝑ iter. quid ſi iſta exceptio dubia quam dixi non poſſe in. l. reos. in Iſte cauſe poſſunt allegari per quēlibet. nec revij. col. C. de examinari per procuratorem veniat examinanquiritur ꝙ caueat d̓ rato: quia velit nolit abſens accu. ⁊ bart. da ſeparatim a crimine. Iſta eſt queſtio de rana pur ſic eſt. Quedam ſunt excuſationes probabi jͣ. e. l. ī. ij. col. geſe que fuit īter. d. Ia. bu. ex vna parte. ⁊ ia. de in. v̓. quero. les que eum excuſant a veniendo probabiliter. bel. ex parte alia que talis eſt. quidam ranageſe e ¶ Aduerte poſſet tamē venire ſi vult: vtputa: qꝛ in illo loco q̄dam. Uide nomīe fuit interfectus. filius eius accuſauit occi hēt inimicitias: ⁊ ſic excuſatur a veniēdo: vt. l. de bal. in. l. i. ī. i. ſoreſ. illi excipiebant ꝙ poterat occidi: quia erat etate. ad trebel. ⁊ de lega. l. ſciendum.§. i. tamen col. qūo ⁊ qn̄ exbannitus: reperiebatur cancellatꝰ de banno. ſꝫ iu. ⁊ bal. in. l. ſi vult venire poteſt. tunc talis excuſator ſimplex reos. in. xij. erat dubium an cancellatio valeret: quia iudex non admittitur ſine mandato ad allegandum col. ⁊ ſe. d̓ ac. maleficiorum modicum ſciebat. Conſilium ciui talem excuſationem: quia neſcit quid ille abſens cuſa. tatis cōmiſit examinationem illius exceptionis velit. Quedam ſunt excuſationes mere volunta f ¶ Impune tus. iō dic tantum collaterali: queritur an poſſit interuenioccidi. Et ſic rie: vtputa: tu nō es meus iudex. hoc caſu ſi vult in exceptōne re procurator coram collaterali. Iaco. bu. diſpu reus poteſt prorogare iuriſditionem. ideo accu bāni. adde q̄ tauit hanc. q. ⁊ determinauit ꝙ ſic. ⁊ ratio finaliſ ſator non poteſt proponere ſine mandato cum hn̄tur ī apo. quam ipſe fecit eſt talis. Exceptio quę tangit cri in. l. ẜuū quo hoc conſiſtat in voluntate abſentis. ita debent īqꝫ.§. publice men quandocūqꝫ venit examinanda ſeparatim telligi predicta. c. ⁊ dictum Innocē. Uidi ꝙ pre de procura. a crimine in ea poteſt interuenire procurator: vt dictarum excuſationum: quedam poſſunt pro bal. in. c. i.§. l. i. ⁊. l. preſes. C. ad. l. fal. de plagia. ſed iſta exep poni ſine mandato. quedam non. ¶ Quero pro īiuria. de pa tio venit examinanda ſeparatim a crimine: quia iur. fir. bar. ⁊ curator habens mandatum: quas exceptiones bal. in. l. vbi tantuꝫ de ea cognoſcit collateralis. ergo ⁊cͣ. Ia. poterit proponere in crimīe publici iudicij. Ad pactū. C. de de bel. diſputauit contrarium. ⁊ ratio potiſſima uerte quedam eſt exceptio dilatoria ex quo nultrāſac. ⁊ an ꝗ fuit iſta. Illud quod dicitur ꝙ quando exceptio lo modo crimen tangit: vtputa dico ꝙ libellus libet admitque tangit crimen venit examinanda ſeparatim tatur: vt ali non procedit: tu non es meus iudex. Item acꝗs eximatur a crimine poteſt interuenire procurator. eſt ve cuſator non poteſt accuſare: et ſi. vt per totum ti de bāno ad ī rum quando examinatur ad alium finem ꝙͣ ad tu. qui accuſare non poſſunt. iſta poſſunt propo pediendū exe examinationem ⁊ deciſionem criminis. ita loqui cutionē bāni ni per procuratorem per regulam. l. i.§. vſus. sͣ. vide bald. in tur. l. i. ⁊. l. preſes. C. ad. l. fal. de plagia. ſed quan de procurato. nec obſtat iſte.§. quia loquitur tārub. C. d̓iiur. do queſtio examinatur ſeparatiꝫ a crimine tamē tuꝫ in iſtis exceptionibus per quas crimē examifiſ. lib. x. ⁊ ad tendit ad excludenduꝫ crimen ſeu tendit ad de natur Quedā ſunt exceptiones q̄ lꝫ opponanbart. h̓ adde ciſioneꝫ crīs vr̄ vna cauſa ⁊ vnū iudiciū cū crīe ⁊ bal. ī. l. i. ī. ij. tur ad proceſſum. tamen tangunt crimen. verbi col. qūo ⁊ qn̄ corā eodē iudice dꝫ examinari: vt. l. arbitro. ⁊. l. gratia opponitur exceptio rei iudicate: non poiu. ⁊ bal. in. l. ab arbitro sͣ. ꝗ ſatiſ. cog. ⁊. jͣ. a ꝗ. app. non lꝫ. l. fi. teſt procedi: quia de crimine iam eſt condemna ꝑemptor. C. pro hoc. C. de iudi. in autenti. ad hec. ⁊ ita fuit tus vel abſolutus: vel nō poteſt accuſari: quia in ſent. reſcin. obtentum ⁊ determinatum: quod ſatis mihi pla nō poſ. ⁊ ī. l. terfectus poterat impune occidiᶠ ex forma ſtatu cet ⁊ pro iſta parte multa conſilia venerunt.

De accuſa. ⁊ inſcriptio. 16 1 a ¶ Quero ꝗd Cy. in. d. l. qͣꝫuis. poſt Frā. accur. tꝫ iſtaꝫ opi. ⁊ cano. no. ī. c. ter. in v̓. litigabūt. iij. q. v. ꝗd de inimico. vide Ang. ⁊ Imo. in. l. is ꝗ reuſ i. de iudi. in. vi. ⁊ tenēt ꝙ ꝓceſſus valeat. ⁊ idē do. de ro. cōclu. ſua. cli. bal. .sͣ. ti. i. in pe. char. ⁊ glo. ⁊ Bal. in rub. C. de accu. ad idem vide ro. in ſin. ī. l. ſeruū quoqꝫ.§. publice. de ꝓcu. ꝗ dicit ꝙ ꝓceſſus factꝰ anteqͣꝫ exceptio xxxvij. ⁊ accuſatio dicit̉ illaudabilis. ij. q. vij. ſiꝗs. de quo vide no. in. c. i. ī opponat̉ ſemꝑ ſit validus: ſꝫ in quacūqꝫ parte iudicij repellit procu. ꝓſeglo. i. ij. q. vi. vbi accuſatores appellāt̉ emuli. ⁊. d. c. ſiꝗs. allegat Ab. mo cutionē cāe. ſicut in exceptōe excōica. q̄ ſemꝑ ī quacūqꝫ ꝑte iudicij repel der. in. c. ex parte. in fi. extra eodem. d ¶ Quero lit agentē: ſꝫ vtrū. ꝑ bal. ī iudiciū pͥus rub. C. ꝗ achabitū ratuꝫ ¶ Quero ꝗdª ſi ꝓcurator non debuit admitti: ⁊ Nota hanc notabilem. l. cu. ⁊ ibi dixi manet. c. pia Ertis. No. bene/ tex. ibi veluti ſi fuit admiſſus? ℟. hāc. q. format glo. ī. l. ꝙͣuis. C. ⁊ Cy. ⁊ bal. ī d̓ excep. ī. vi. de adul. ⁊ in hac. q. dubito. Ego cōſueui dicere mortē ⁊cͣ. ¶ Op. dr̄ hic ꝙ mulier nō pōt l. de crine. e. ⁊ vid̓ qd̓ no. aliaſ. aut ꝓcurator fuit admiſſus ex ꝑte accuſato ti. ⁊ qn̄ ꝗs ad accuſareᵉ: niſi ī iſtis crībꝰ. Cōtra ī. l. in qōnibꝰ. jͣ. ꝑ bar. ī. l. ab mittat̉ ad vī ſentis.§. ſi ꝗſ ris: aut ex ꝑte rei. Si ex ꝑte accuſatoris valet ꝓad. l. iul. maie. So. ꝙ hic dr̄ ꝙ mulier nō p̄t accu dicandā ſuo poſt. de ꝯdi. ceſſus. rō qꝛ ꝑs ⁊ iudex pōt remittere accuſatoſare. fallit ī caſibꝰ hic poſitis. Itē fallit ī alijs caſi ruꝫ iniuriam inde. ⁊ dictā ri penā calūnie: ⁊ ſolū ꝑꝑ penā calumnie erat ꝙ bꝰ ꝑꝑ īmanitatē crīnis ꝗ cāus ponunt̉ ī gl. ꝑ or adde glo. in opi. Bal. tꝫ .c. i.§. hoc āt deberet admitti pͥncipalis. Si ꝟo ex ꝑte rei: tūc dinē quā vide. Itē dr̄ hic d̓ teſtō pr̄ni liberti. ſed Io. an. ī. d. c. qui feu. da. i. poſt innoc. nō pōt interuenire: niſi poſt cāe ꝯcluſionē: vt. l. ꝗd ad ꝓpoſitū. nōne d̓ quolꝫ teſtō pōt mulier ac adde qd̓ no. ꝙͣuis. Nūc dubito ⁊ forte eſſet melius dcm̄ ꝙ ꝓ cuſare: vt. sͣ. ꝓxi. ergo ad ꝗd fuit poſitꝰ iſte verſe ¶ Quero bal. ī. l. ita de ceſſus nō valeret: qꝛ vna de rōnibꝰ qͣre ꝓcurator So. hic alia rō videbat̉ īpedire mulierē: qꝛ ꝯtra ꝗd add̓ bar. mū. C. de ꝓin. l. cū ſcimꝰ accuſatoris non pōt īteruēire eſt qꝛ diligētiꝰ agit eū cogi īuita nō poterat dicere teſtimoniū. ergo cu. vbi tꝫ idē de agri. ⁊ cēvꝫ ꝙ ꝓceſſuſ ꝗs ſuā cām per ſe ꝙͣ ꝑ alium. eēt enī in detrimen eodē mō videbat̉ ꝙ nō poſſet accuſare ꝙ hic re ſi. li. xi. ⁊ bar. valeat qͣꝫuis tum rei pu. ꝙ ꝑꝑ ꝓcuratoris factū reꝰ abſoluere mouet̉. Hec rō nō eſt bōa. ſi.n. nō pōt dicere te ꝑ illū tex. ī. l. ipſe aliter lo tur. Preterea ꝓ hoc iſte.§. ꝗ dicit ad crimē puſtimoniū. ergo magis vr̄ admitti ad accuſandū: hos accuſaquat̉ in. l. lꝫ. re.§. oībꝰ. in blici iudicij fruſtra ⁊cͣ. ⁊ ſic nullo mō poteſt īterin. iij. col. C. vt in pͥn. huiꝰ. l. Quare dic ẜm Iac. de are. ꝙ hic vl. col. jͣ. e. ⁊ de ꝓcu. vbi uenire. ſecus ſi poſſet īteruenire ſi nō repelleret̉ ſenatuſcōſultū nō fuit neceſſariū: qꝛ nō ſolū pōt imol. in. l. ex no. etiā dicit accuſare ex hoc ſenatuſcōſulto: ſꝫ ēt ex pͥn. l. de iu exceptiōe: ꝗa tūc nō eſſet fruſtra: ⁊ hoc niſi poſt facto.§. ſiꝗs ꝙ poſt nega. rogatus. ad cāe ꝯcluſionē: vt. d. l. ꝙͣuis. n̄ hētis alia circa hūc re cōi ex p̄cedēti regula. ¶ Quero vtrūᵇ mulier ⁊ lit. ꝯte. pōt tre. ⁊ facit ſi reꝰ opponere poſſit accuſare de morte mariti. ℟. ꝙ ſic. naꝫ de .§. ꝗ fuit repetitꝰ. ꝑ. d. bar. die. xxij. mēſis octob. ſtatutū dicit ipſi iudici in morte ſoceri pōt: vt in pͥn. huius. l. ꝯiūcta. l. lege Ex. l. ſequenti. ꝙ pēa remit ꝗrenti ꝙ nō iul. sͣ. d̓ teſti. ergo multo magis de morte viri: qꝛ ¶ Accuſatꝰ de furto ꝙ non cōmiſit nō infamatitur ſi offen pōt inꝗrere. ſus hūit paeſt ꝓpinꝗor: vt. d. l. iul. Itē vos videtis hic. ⁊ s. tur: ⁊ q̄ ſit euidens calumnia. ⁊ ſic de nulli cē a filijs oftate inꝗſitio l. ꝓxi. ꝙ ſiꝗs ꝓſeq̄ret̉ ſuā vel ſuoꝝ iniuriā pōt ac Snīa īiuſta pr̄eꝫ ꝓſeq̄n fenſi vtrū finis oppōere XNerl. tem nece filij nō infamat. cuſare. ⁊ tex. dicit d̓ liberis ⁊ ꝑentibꝰ. ¶ Quero lius ſpurius adde bal. ī. l. ꝗdᶜ de filia naturali: vel ſpuria. vtrū admittat̉ ad h. d. ¶ No. ꝙ pr̄ accuſat de morte filie ſi poſſit facere reos. ī. viij. pacē. ꝯcludi vindicandū necē ꝑentū. Breuiter hāc. q. tangit ne metu calūnie. ¶ Scd̓o no. ꝙ iniuſta ſnīa p̄ſicol. de accu. tur ꝙ natuang. v̓o ī. d. Inno. in. c. nōnulli. exͣ de reſcrip. circa fi. ⁊ ibi fi dis pr̄em nō infamat. ¶ Ad pͥmū no. op. de. l. ſi ralis pōt: ſpu tꝫ ꝙ iſta exce naliter ſe nō firmat. Ego dico ꝙ filia vel pr̄ natu pr̄. jͣ. de adul. Sol. de euidenti calūnia tenet̉: vt rius nō. ⁊ qꝛ ptio pōt opius vindicāralis: vel mr̄ naturalis admittit̉. ar. l. iij. sͣ. de lib. ibi. alias nō: vt hic. ¶ Vltīo no. ꝙ accuſatus de poni pꝰ li. cō di mortē de cā. vbi vr̄ tex. ſed de ſpurijs pōt dubitari: ꝗa filifurto qd̓ nō cōmiſit nō infamat̉. Glo. nr̄a tꝫ con te. niſi crimē fūcti ſpectat eēt liꝗdatuꝫ ſpurij nō ſunt noīandi: vt in aucͣ. ex ꝯplexū. C. d̓ trariū. ⁊ hic plene: vt in ea notatum hēs: ⁊ vide ad heredes. de quo eum īce. nu. ⁊ in corꝑe vn̄ ſumit̉. Iteꝫ dubito de filio dcām glo. ¶ Quero dicis ꝙ pr̄ tenet̉ de euiden l. i. ⁊. ij. C. de ibi vide. his ꝗ. vt īdi. ſacerdotis: vel monachi: qꝛ illi ſunt nefarij: ⁊ nō ti calūnia. q̄ro que dicat̉ euidens calūnia. ℟. illa b g Eneri. ſe ſed tales nō pn̄t demonſtrare pr̄em: vt. l. vulgo. ⁊ qd̓ ibi not cūdo no q̄ apparet ex actis vel legittimis p̄ſumptōibꝰ. ꝓ pn̄t eē hereta. inqͣꝫtū alsͣ. d̓ ſta. ho. Finaliter ego credo oēs iſtos admit batur in. l. lꝫ. de leg. i. vbi dr̄ euidens ꝙ ex p̄ſumdes. ergo ⁊cͣ legauit gl. l. tēdos tanꝙͣ idoneiores qͣſi ꝓpēſiore dolore ad ptionibꝰ ⁊ ꝯiecturis pꝫ. facit. l. ſiꝗs locuples. de ⁊ vide cy. ⁊ ſi femina. C. bal. ī. l. ꝗſꝗs. hoc accedat. ar. l. ij. ī fi. jͣ. de adul. Pro hoc ego ma. teſ. ergo ſnīa fuit nulla. Itē induco in ar. ad ad turpil. q̄ C. ad. l. iuli. video ꝙ ad mr̄imoniū iſti tales naturales ⁊ ſpu ponit ꝗ veni .q. ſcitis ꝙ ſeruꝰ nō infamat̉: qꝛ famā non hꝫ: vt maieſt. ⁊ ad unt appella rij dicunt̉ ꝯſanguinei ⁊ affines: vt no. ī. l. nō faci l. fi. jͣ. de va. ⁊ extra. cog. Et mō dic ſiꝗs accuſat bart. h̓ adde tiōe ſuoꝝ exͣ bal. in. l. i. in le.§. affines. sͣ. d̓ gradi. Preterea. ll. loq̄ntes de ẜuū ⁊ calūnioſe d̓ publico crīe īfamat̉: vt hēs: qꝛ materiā ſuixxij. col. C. ꝗ hac materia loquunt̉ quodā vocabulo naturali hoc ē ſpāle in pr̄e. ergo ī cōtrarium eſt ius cōe. tatis. iō dic accu. in v̓. q .ſ. ꝑentū ⁊ liberoꝝ: vt hic. ſꝫ qn̄. l. iſtis vocabulis aut nos loꝗ¶ De accuſatōibus ⁊ inſcriptionibus. ℟ica. ad ſcd̓ꝫ. vide mur quoad vtit̉ nō attēdimꝰ diſpoſitiōꝫ iuris ciuilis: vt. l. tu ¶ Continua rubricā ſic. Dictū eſt. sͣ. de pub. iu bal. ī. l. id qd̓ mādatum. ⁊ pauꝑibꝰ. ī. x. telas sͣ. de cap. di. Preterea iure naturali oēs li di. verū qꝛ publica iudicia exercent̉ ꝑ accuſatiovt in glo. ẜꝫ col. de ep̄i. ⁊ beri ⁊ legitimi naſcebant̉: vt ī aucͣ. ꝗ. mo. na. effi. nes. iō ponit̉ rub. de accuſatiōibꝰ. Itē qꝛ in accu no. ꝑ bar. sͣ. cle. ⁊ in. l. ne l. ꝓxi. aut noſ ſui.§. lꝫ. cū ergo. l. vtat̉ vocabulo naturali: vt hic ſatiōibꝰ ponit̉ inſcriptio. iō ſeꝗtur de inſcriptōiganda. ad fi. loꝗmur qn̄ pꝫ. ⁊. l. tutellas. ergo ⁊ tales liberi admittēt̉. ar. p̄ C. ꝗ accu. bus. de ꝗbus hētis. jͣ. e. l. libelloꝝ. ⁊. l. ſi cui. ī pͥn. ꝗs vēit ad d̓ f ¶ Cōiuncta dictoꝝ iuriū. ¶ Scd̓o q̄ro quid in alijs crīnibuſ ſendendū: ⁊ ꝑſona. q̄ diOn eſt permiſſum. non mortis vtꝝ poſſit accuſare de publico crine dic vt in. l. i. cat̉ ꝯiuncta ⁊. ij. d̓ lib. cā. cōmiſſo in pr̄e: vel ſimiles ꝑſonas. hic enī nō lo Quia. l. iſta gloſat̉ ꝑ ſequētem. iō hic niꝑſona. imol. ⁊ ī. l. i. ī fi. cū quit̉: niſi de morte ⁊ de teſtō. certe puto ꝙ idem in. c. michael hil dico. ſed dicam in. l. ſeq. ſeq. de iniur. de fi. p̄ſby. ī ar. l. i. ⁊. l. ſeq. sͣ. de lib. cau. ꝯiuncta. l. lege iuli. sͣ. Ex. l. ſequenti. aut pͥncipali .c. nōnulli. d̓ de iniur. ¶ Quero cū dicat̉ in. l. ſed ⁊ hec. sͣ. de ter vēit quiſ ¶ An mulier poſſit accuſare de morte mariti. ⁊ reſcrip. ꝙ fiagēdo ⁊ apꝓcu. ꝙ ꝯiūcta ꝑſona admittat̉ ꝓ ꝯiūcta ad agē an ſpuria ⁊ naturalis filia admittat̉ ad vindicālius ſpurius pellatiōe ſuo non pōt ſine dū ſine mādato qͣliter ītelliget̉ ꝯiuncta ꝑſonaᶠ rū veniēt oēſ dū necē parentū. Et qͣliter ītelligat̉ ꝯiūcta ꝑſōa. mādato exꝑi emācipati. l. ri: qꝛ nō dicit̉ ꝯiuncta ꝑſona. ⁊ ad ea q̄ no. bar. h̓. vide oīno Inno. ī. d. c. ī. ī fi. cū. l. ſe. d̓ iniur. ⁊ ibi no. Ang. exͣ aūt has ꝑſonas ibi enūeratas veniēt nōnulli. ⁊ ang. in. l. i. ⁊. ij. C. de lib. cā. ⁊ qd̓ no. Spe. in ti. de aduo.§. obij oēs vſqꝫ ad quartū gradū. ꝑ. l. peti. circa medi. C. de aduo. diuer. iu. ⁊ ibē citur. ⁊.§. i. ⁊ ī ti. de accu.§. i. ⁊ ī ti. de accuſa.§. iij. ver. i. ⁊. ij. vide. l. cui eo bal. ad dicta oīno. vide. iiij. q. fi. c. i. ⁊ belliſſime in ꝓpoſito inꝗt Spe. in ti. rū.§. affinita. de poſtu. ⁊ ibi Bar. ⁊ Imo. in. l. ex facto.§. ſiꝗs rogatus. ad de aduo.§. obijcit̉. ⁊.§. i. de accu.§. iij. v̓. i. ⁊. ij. ⁊ de reſcrip. pn̄tata. in.§. treb. Bar. ⁊ Bal. in. l. cū alienā. C. de leg. bal. in. l. pe.§. egredientes. de noīe quolꝫ īpetrantis. ⁊ ibi etiā ponit ꝗ admittant̉ ad impetrandū reſcri aduo. diuer. iudi. ⁊ in. l. i. in fi. ff. de poſtul. ⁊ in. l. i. ⁊. iij. d̓ iudi. imol. Bal. ptū abſqꝫ ſpāli mandato: quos enūerat etiā Ang. ī. d. l. i. in fi. de iniur. iteꝫ in. l. i. C. ꝗ accu. ⁊ aduerte: qꝛ ꝯiuncta ꝑſona in linea trāſuerſali non dicit̉ vide que hēntur in. l. ij. in fi. de accu. ⁊ in. l. i. C. ſi rector ꝓuin. ⁊ do. Ant. vltra. iiij. gradū. tex. ē ī. l. pe.§. quartū gradū. d̓ aduo. diuer. iu. ꝗ āt dicāt̉ in. c. de cetero. de teſti. ⁊ ad glo. in. d. l. ſi facta. vide guil. poſt glo. sͣ. de in ꝓximiores ꝯſanguīei: recurre ad bar.i. l. ſi tertiꝰ. d̓ aqua plu. ar. ⁊ bal. ī. l. ius vo. in. l. iij.§. ꝑentes. vide etiā late bal. in. l. i. in. xxj. col. C. qui accu. exigēdi. ad fi. C. d̓ ꝓc. bal. ī. l. fi.§. fi. C. d̓ fur. ⁊ ꝙ ſpuriꝰ n̄ admittat̉ ſine mā De accuſationibꝰ ⁊ inſcriptionibus. Rub. dato. voluit bal. in. l. id qd̓ pauꝑibꝰ. in. x. col. de ep̄i. ⁊ cle. Bal. in. l. cū acu c Ertis accuſare. Et ad materiam quis poſſit accuſare: an adulatoreſ tiſſimi. C. de fideicō. imo. in. d. l. ex facto.§. ſiꝗs rogatus. ⁊ que dicantur ⁊ facilis litigator poſſit accuſare. ⁊ videtur caſus ꝙ ſic in. c. ſimili XX X I

De accu. ⁊ inſcrip. neceſſarīe ꝑſone habet̉ in. l. i. ⁊. ij. sͣ. de in ius vo. vt eant. ⁊ in. l. benignius C. de p̄ci. impe. off. Bal. in rub. C. ꝗ accu. ī. iij. col. ⁊ ī. l. ij. e. ti. bar. in. l. q de lib. cā. vide bar. in. l. lex cornel. in pͥn. ff. de iniur. ⁊ in. l. cum ſcimus. de accu. jͣ. eo. an aūt accuſatio facta ab iſtis ꝑſonis īhabilibꝰ ſit ipſo iure nul agri. ⁊ cenſi. li. xi. ADDE. ꝙ ſtante ſtatuto ꝙ ꝯiunctis uſqꝫ ad quartū gra la. vide bar. in. l. i.§. accu. jͣ. ad turpil. ADDE. Io. an. in ti. de accuſatore. dum: ⁊ illis de domo. permittatur vindicta ꝙ ſpurius poterit vindictā §. i. v̓. ſed ꝗd de pubere. ⁊ ibi vide rōnem diuerſitatis quare minor etas ſumere: vt voluit bal. conſi. cxix. v. lib. ſufficit in accuſando qͣꝫ in teſtimoniū ꝓhibendo. a C..l. ſi femi na. q̄ ponit. c ¶ Utrū ſinveniāt appel ītelliget̉ ne ẜm iſtā. l. certe ſatis vr̄ facere ad hoc dicus. adde latiōe ſuorū tor itaqꝫ. e. ti. ſed per procuratorē nō pōt ꝗs ac qd̓ no. in. l. ſi femina.ª C. ad turpil. tn̄ Innoc. vibar. in exͣua. exͣ materiam cuſare: vt. sͣ. ti. i. l. pe.§. ad crimen. ergo ⁊cͣ. Bre ad repri. ī v̓. detur dicere ꝙ cōiuncta ꝑſona intelligatur vſqꝫ ſuitatiſ. ideo uiter quātum ad ꝓpoſitum puto ꝙ ſindicꝰ poſvel legitime aut nos loꝗad illū gradū quo pōt ſuccedere. ita no. ip̄e ī. d. ⁊ vide glo. ī ſit accuſare noīe vniuerſitatis: ſicut tutor nomīe mur quo ad c. nōnulli. de reſcrip. ⁊ forte tenetur. l. ſed ⁊ ſi hac accuſandum pupilli: vt. sͣ. dixi. ar. ad hoc. l. orphanotrophos d̓ in ius vo. Ex.§. ſequenti ⁊ dic. vt ī. d. .C. de ep̄i. ⁊ cle. ꝓ hoc ēt facit. l. tam collatores ⁊ bal. ī. l. pol ¶ An adultus ſine curatore poſſit accuſare ocglo. ſcd̓ꝫ no. la. d̓ his qui. C. de re mili. li. xij. ſed illa. l. loꝗtur magis in ſinꝑ bar. hic. sͣ. ciſſores pr̄iſ: ibi. Querit. Et qn̄ tutor accuſat cuvt indi. ⁊ ī. l. dico vniuerſitatis accuſate ꝙͣ accuſantis. ꝓxi. aut nos ius noīe accuſet: ibi. Exͣ. Et an tutor cū accuſat ij. C. ꝗ accu. loꝗmur quā Ex. l. ſequenti. ⁊ in. l. ſeruuꝫ tanꝙͣ tutor ⁊ ꝯſanguineus defuncti bn̄ accuſet: do ꝗs venit ¶ An in accuſatōe debeāt inſcribi āni dn̄i ⁊ imquoqꝫ.§. pu ad deſenden ibi. Quero. Et an ſindicus ꝓ vniuerſitate poſſit plice. de pro ꝑatoris nomē: ibi. Quero. Et an in accuſatione dū. ⁊ dic: vt accuſare. vide in fi. cu. ⁊ in. l. rein. l. i. ⁊. ij. de debeat poni locꝰ loci: ibi. Quero exͣ. Et ꝗd ſi ſūt os. C. de acUides ꝙ pupilli pn̄t ac li. ca. ⁊ in. l. duo caſtra eiuſdem noīs: an debeat expreſſo no cuſa. ⁊ qualiPupilluS. cuſare de morte pr̄is cū i. in fi. cū ſe. mine demōſtrari: ibi. Scd̓o. Et qͣliter d̓beat certer rn̄debit ī sͣ. d̓ iniu. aut conſilio tutoꝝ: vt hic videtis. ¶ Op. ꝙ non pu terrogatori tificari locus: ibi. Quero. Et quid ſi aliꝗs fuit pͥncipal̓r vepillus accuſet ſed tutor: vt. l. ij. C. ꝗ accu. nō poſ. is neceſſarijſ nit ꝗs agenvulneratꝰ in vno loco in alio eſt mortuꝰ ꝗs locuſ no. in. c. preGlo. dat plures ſolū. ſed illa eſt ꝟa. aut pupilluſ do ⁊ appella debeat inſeri: ibi. Sed q̄ro. Et ꝗd ſi exiſtens in ſentium. de eſt maior infante: ⁊ pōt accuſare cuꝫ auctoritate tiōe ſuoꝝ ve teſti. in. vi. ⁊ vno loco ꝑcutiat cū baliſta exiſtētem in alio loco niunt oēs etutoris. alias tutor accuſat. ¶ Querit glo. ꝗd de ang. ⁊ imol. ꝗs locus inſpicietur: ibi. Vlterius. Et ꝗs locus numerati in adultoᵇ. certe dicūt ꝗdam ꝙ adultus poterit ac in. l. pe.§. ad .l. i. ī fi. cū ſe. cōfinabitur: cū aliꝗs mittit gentem ad vicinā ci crimē. de pu cuſare cū non ꝓhibeatur niſi pupillus. Sed cōff. de poſtul. uitatem cōtra ſtatutū ſue ciuitatis: ibi. Item. Et bli. iu. in. xi. ⁊ ibi ang. no. tra hoc facit. l. in teſtimoniū. s. de teſti. vbi mīor char. ADcū volo accuſare aliquē qꝛ aliquā ciuitateꝫ occu⁊ exͣ illas ꝑſo xx. ānis ad teſtimoniū nō admittitur in crīne pu DE qūo cōnas ibi enupauit. quē locū debeo apponere in accuſatione: uenienda ſit blici iudicij. Hug. hic fatet̉ ꝙ non admittat̉: nimeratas veibi. Quero. Et an ſit veꝝ ꝙ mēſis nō dies debe vniuerſitas. ſi ſit. xx. annoꝝ. hoc tꝫ Ia. de ra. ⁊ Pe. vt refert niunt oēs vſ at inſeri: ibi. Circa tp̄us. Et ſi ꝗs de die fugauit ſi delinꝗt an qꝫ ad quartū Cy. in. l. ij. C. qui accu. nō poſ. ⁊ Ia. but. ⁊ oēs. ⁊ ge. ꝯſi. clxv. aliquē: ⁊ illū ꝑſecutus eſt vſqꝫ ad ſonū campane graduꝫ. ꝑ. l. Spe. in ti. de accu. ver. ꝗd de accuſa. ¶ Quero Io. an. in ad ⁊ vulnerauit quis locꝰ debeat inſeri: ibi. Sed q̄petit. circa di. ad ſpec. in hic ꝑmittit exeꝗ de morte aui ⁊ de teſtō pr̄is. ꝗd me. C. de ad ro. Et ꝗd ſi aliꝗs fuit vulneratꝰ ante natiuitatē ti. de accuſaergo de teſtō aui ⁊ de morte pr̄is. dicit glo. ideꝫ uo. diuer. iu. tore.§. i. v̓ſi. ⁊ accuſator poſt natiuitatē. ⁊ dicit̉ de hoc anno ⁊ ibi bal. ad ⁊ multo magis. ¶ Extra glo. q̄ro dr̄ hic ꝙ tutor itē duoſ. vbi de mēſe decēbris: an ꝓcedat accuſatio: ibi. Que p̄dicta. vide accuſat: q̄ro quādo tutor accuſat cuius noīe actꝫ. ⁊ ita dicit oīo. c. i. iiij. q ro aliꝗs. Et an cū aliquis per annū tenuerit aliꝑ quā plureſ cuſat: Tex. in. l. ij. C. ꝗ accu. non poſ. videt̉ dice. fi. ⁊ no. ſpec. quā ciuitatatē occupatā debeat poni mēſis: ibi. fuiſſe ꝯſultū d̓ aduo.§. ob re ꝙ accuſat ſuo noīe non noīe pupilli. cōtrariū ꝙ ſindicus n̄ Sꝫ pone. Qualiter aūt circa ꝑſonam debeat for ijcitur. ⁊.§. videt̉ in. l. polla. C. de his qui. ut indi. vbi videt̉ pōt noīe vni mari accuſatio. vide in fi. i. de accu.§. uerſitatis ac dicere ꝙ accuſat noīe pupilli. ſed glo. in. d. ll. exiij. ver. i. ⁊. ij. cuſare ſꝫ no h Uidiſtis d̓ maponit ꝙ accuſet noīe pupilli.i. noīe ſuo ad vtilide reſcrip. p̄ Ibellorum. teria qui accumine ſuo ad tateꝫ pupilli. Ego dico ꝙ tutor pōt accuſare tuſen.§. ratiōe vniuerſitatiſ ſare nō poſſunt. hic incipit de materia ac qualibet im torio noīe pupilli. cāus eſt in. l. polla. ⁊. l. tutorē. cōmodum. cuſationis. ¶ Op. de duobꝰ modis. ⁊ videt̉ ꝙ petrātis. vbi Non ob. d. l. ij. ꝗa fateor ꝙ inſcribit ſe noīe ſuo: d l Ibelloꝝ etiā admittā debeat inſeri dies ⁊ hora: vt. l. aut ꝗ aliter.§. i. s. nō dꝫ in tamen noīe pupilli accuſat. ſimile ꝙ vnꝰ accuſat tur ad īpetrā ſeri. Si tamē quod vi aut clam. Glo. nō ſoluit: vt ibi. ¶ Se dū reſcriptū alter ſe inſcribit: vt. l. vl. C. de iniur. Et iſtaꝫ opi. fuerit inſercūdo oppo. ꝙ perſona nō ſit inſerenda: vt. l. iij. pro alio ſine tꝫ Ric. mal. qd̓ puto veꝝ d̓ iur̄. Quid ergo faciet tus dꝫ ꝓba ſpāli manda in pͥn. jͣ. de appel. Glo. non ſoluit. tu dic ꝙ ideo ri: vt no. ma aduocatꝰ cautꝰ qn̄ tutor accuſat. ℟. dicet talis tu to quos enu nō debet inſeri ꝑſona: qꝛ ex actis prime cauſe ap xime bal. i. l. tor accuſat: n̄ dicet tutorio noīe: ⁊ ex hoc ẜuabit̉ merauit etiā i. C. ꝗ accu. paret ꝑſona cū qualis eſt mota. hic vero nō apang. ī. d. l. i. ī vtraqꝫ opi. Si.n. dꝫ accuſare tutorio noīe ex hoc cum tp̄s apparet ꝑſona que accuſatur: niſi in libello appofi. Iteꝫ vide ꝙ dic̄ tutor ītelligit̉ tutorio noīe: vt. l. cū pꝰ.§. i. poſitū ſit de ꝙ hētur ī. l. natur. ¶ Quero vtrū debeant ſcribi āni domini ſubſtātia pro sͣ. d̓ admi. tu. ⁊. l. ſi poſt mortē. in pͥn. sͣ. qn̄ ex fac. ij. in fi. de ac ⁊ nomē imꝑatoris. Glo. videt̉ velle ꝙ ſic: vt hic batiōis. l. ob cū. ⁊ ī. l. i. C. tu. Sed ſi non poſſet accuſare tutorio noīe intel carmē. sͣ. de ⁊ no. in. l. ī cauſis. C. eo. ar. in aucͣ. vt prepo. no. ī ſi rector ꝓuī ligeretur ꝓprio noīe: prout pōt. ¶ Quero ꝗd ſi teſti. qd̓ ītelci. ⁊ do. ant. ī pera. in pͥn. Veritas eſt ꝙ tex. hic hoc non deci tutor accuſat tanꝙͣ tutor pupilloꝝ: ⁊ tanꝙͣ conlige verū: ni .c. de cetero dit: nec vtimur iſta ſolēnitate: ſed āni dn̄i ⁊ noſi dixerit ī fiſanguineꝰ talis defuncti: an admittet̉ talis accu de teſti. ⁊ ad men imꝑatoris: ſcriptū eſt in pͥncipio qͣterni no ne accuſatio glo. in. d. l. fi ſatio. Certe ſic: qꝛ ex utraqꝫ parte pōt accuſare: nis ꝙ nō intarij videntur hic repetita: non tamē vtimur ille femina. vide ſed ad petitioneꝫ cōuenti tenet̉ eligere quo iure tēdit ſe aſtrīguil. ⁊ bart. ī ſolennitate. Dicit̉ hic cōſul. q̄ro de quo conſule accuſat: ꝗa ītereſt cōuenti: quia ſi tanꝙͣ tutor ac gere: niſi ad .i. i. poſt glo. hic loquat̉? Rn̄deo dicunt ꝗdam de cōſule apd̓ ea qͦ ſufficiūt cuſat non tenet̉ niſi de euidenti calūnia: vt. l. tu sͣ. in ius vo. quem accuſatio producit̉. hoc eſt falſum: vt apad victoriaꝫ vt eant. late torem: ⁊. l polla. prealleg. ſed ſi accuſat tanꝙͣ cō cāe: vt not. paret ex tex. vbi accuſatio ꝓducitur corā pretoper bal. in. l. ſanguineus tenet̉ de calūnia ſicut ꝗlibꝫ exͣneus. ange. in. l. in 1. C. ꝗ accu. re: vel p̄ſide ⁊ tamē nomē conſulis apponebaideo cū intereſt ꝯuenti debet eligere: vt. l. ſi duo cāis. C. d̓ acin. xxi. col. tur: quare dic ꝙ hic loꝗtur de conſulibꝰ populi cu. ꝑ. l. diuꝰ. b ¶.§. pupilbus sͣ. de ſolu. facit. l. quotiēs. in pͥn. ⁊ quod ibi romani: ꝗ hodie non ſunt in vſu: ⁊ ita dicit glo. de re iudi. ⁊ lus. ꝗ de adno. sͣ. de admi. tuto. ¶ Ultimo q̄ro vtruꝫ ſindil. p̄tor.§. doulto. vtrum ¶ Quero de qua die hic loquat̉? Rn̄deo de die cusᶜ pro vniuerſitate poſſit accuſare Dy. conſuctum vi boadultꝰ poſſit dati libelli: non de die cōmiſſi criminis. nam ille luit hanc. q. ⁊ determinauit ꝙ ſindicus pro vniaccuſare. adnon debet inſeriº: vt hac. l. ſed dies dati libelli in de no. ꝑ bar uerſitate non pōt accuſare ſindicario noīe: ſicut criminalibꝰ debet inſeri ab accuſatore in ciuili a to. ī. l. d̓ pub. nec tutor tutorio noīe. naꝫ eꝗparant̉ ſindicus ⁊ in pͥn. de oꝑ. reo: vt in aucͣ. de exhi. re.§. ſuſcepto. tamē iſta ſo actor: vt. l. i.§. ꝗbꝰ. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. no. Itē no. nū. guil. lennitate nō vtimur: ſed notarius ipſe ſcribit diequiparat̉ actor ⁊ ꝓcurator: ut. l. item eoꝝ.§. ac de ſu. in. l. i. em̄ in qua accuſatio porrigitur: ⁊ illud ſufficit.

De accuſa. ⁊ inſcriptio. 16 2 a ¶ Apponi locus. vtrū locus debet ponī. adde Bar. in. l. de pupillo.§. ꝙ iudi. ⁊ cū Bar. hīqtranſit Ang. in. l. ſi in rem. sͣ. de reī vē. vide Bar. in. l. opus. de oper. no. nūcia. Quid aūt ſiꝗs cōmiſerit maleficium in mari: ꝗs ita fidei de iure fiſ. ⁊ in. d. l. q̄ cōditio.§. fi. vbi aliter videt̉ loqui. locus confinabit̉. vide Bal. in. l. ſi teſtamentū. C. de his ꝗ. vt indi. ⁊ quid c ¶ Quero qualiter. adde bar. in. l. demonſtratio. ⁊ ibi de cōdi. ⁊ demon. ſiꝗs preſtitit opem: vel auxilium ꝗs locus cōfinabitur. vide Bar. in. l. in adde. l. cū pater.§. fi. de leg. ij. ⁊ ibi ꝑ Imo. ⁊ vide in. l. i. de lib. ⁊ poſthu. furti. sͣ. de fur. ⁊ vide ad hic dicta que habes poſt Bar. in. l. qd̓ ait lex.§. aretinus refert in ſuo tractatu maleficiorū cōtrariū fuiſſe in facto termiī. jͣ. de adul. natuꝫ hic bo Quid in ma nonie. dū ibi dante ꝗs loeſſet. ¶ Quero exͣ glo. hic dicit̉ ꝙ ponitur locus tp̄us homicidium a cede ſeu a cedendo: vt. l. ita vul cus ⁊ dies. d ¶ Quis loex ꝑſona. pͥmo ergo quero vtrū in accuſatiōe dꝫ neratuſ. sͣ. ad legē acquil. ideo inſpicitur locꝰ vbi vide in. l. nō cuſ. vide cy. apponi locusª loci: vt in tali domo: ⁊ ī tali camequis percutitur. ſed in q̄ſtione propoſita debeſolum.§. ſi ein. l. quid de manciꝑato. ra: an ſufficeret ſoluꝫ dicere in tali loco. videt̉ ꝙ criminel. C. mus aduertere ad verba ſtatuti. Aut enim ſtatu de iniur. adde accuſatiſufficiat dicere in tali domo: qꝛ aliud eſt domꝰ: ⁊ tum punit ſagittantē: vt ſi quis ſagittauerit conde ꝙ ſi accu oni. aliud eſt camera: vt. l. i.§. eo. āt tecto. sͣ. ad ſille. tra aliquem puniatur in tantum: tunc eſt verum ſatur teſtis d̓ e ¶ Ulteriuſ ⁊ tn̄ hic non dicit̉ niſi de domo. Breuiter dico ſalſo debet Pe. quia actus ſagittādi fuit factus in loco vbi quero. Qn̄ poni locꝰ iuſi qn̄qꝫ factum de quo ꝗs accuſatur eſt vniformi erat ꝑcutiēs.ſ. in platea. ideo ille locus inſpicit̉. quis ſagittaramēti non uit aliquem ter punibile in qͣcunqꝫ parte loci crimē fiat: tunc Si vero ſtatutum punit percutiētem: quia dicit depoſitiōis. cum baliſta ſufficit ponere domuꝫ: nec habemꝰ ponere locū ſiquis percuſſerit puniat̉ in tantū: tūc actus per ẜm bal. in. l. quis locꝰ inloci: vt hic. ſed ſi non eſſet punibile vniformiter cutiendi fit extra plateā: licet ſagittatio fiat ī pla ſpiciatur. ꝑ i. ad fi. C. de ſac. ſan. eccl. Cy. ⁊ Bal. ī ꝟbi gratia. poteſt homo ingredi palatiuꝫ ciuita tea. percutere enim eſt tangere cutem que ſit exItem in cri.l. i. C. vbi d̓ tis in aula inferiori: ſed in ſuperiori non ſine pe tra plateam: ideo ille actus inſpicitur: ⁊ ille loc mine falſi ꝓ cri. agi opor na: tūc ſiꝗs vellet accuſare me de introitu palavbi quis percutitur punit̉. ideo ille locus debet ceditur licet te. ꝑ do. An locus nō po tij dꝫ dicere ꝙ intraui in ſuperiorē aulaꝫ. ⁊ ſic dꝫ inſpici. puto tamē ꝙ de cautella ſit ꝙ vtroqꝫ cato. in. c. fi. de natur: clam fo. cōpe. adponere locū loci: vt concludat. ar. l. de pupillo. ſuuterqꝫ locus inſerat̉. ¶ Item quero dicit ſtadeſtine com de que dixi ī §. ꝗ nunciat. sͣ. de ope. no. nunc. ¶ Secūdo q̄ro tutum huius ciuitatis. ſiquis miſerit gentem cō mittit̉: vt no .l. ait lex. jͣ. d̓ hic dicitur ciuitas: ꝗd ſi ſunt duo caſtra: vel due tra aliquā terram vicinam puniat̉ in tantū. accu ta. inſti. d̓ pu adul. Bal. ī bli. iudi. in ciuitates eiuſdem noīsᵇ vtrū debeat expreſſo no .l. ſiquis nō ſatio ſit contra mittentē gentem ꝗs locus confipͥn. ⁊ alibi nō dicā rapere. mine demonſtrari. Breuiter dico ſic. ſiꝗdeꝫ vna nabitur. ſi confinabimꝰ locuꝫ vnde mittitur eēt de ep̄i. ⁊ cle. reperitur ẜꝫ tm̄ ciuitas ꝑtinet ad iuriſditionē iudicis coram nimis durum. ſi confinabitur locus per quē iuit Bal. in. c. i. in. vi. col. viquo ſit accuſatio: ⁊ intelliget̉ de illa ciuitate cagens adhuc eſſet durū: quia forte iuit gens per circa fi. qui. de Io. an. in mo. ſe. amit. ſpecu. de inſtro: vel villa que ad eius iuriſditōeꝫ ꝑtinet. hoc plura loca. ſi cōfinabimus locū ad quem iuit for ⁊ quādo tequiſitio.§. probat̉ in. l. ꝗ cōditio.§. fi. sͣ. de cōdi. ⁊ demon. te non eſt locꝰ delicti: veritas eſt ꝙ locus ad quē nunc tracteſtis cōmittit Sed ſi ambo caſtra: vel ciuitates equaliter ſpemittitur confinari debet: quia in iſtis que habēt mus. in pͥn. falſum tacēctant ad iuriſditionē illius iudicis. ꝟbi gratia. in cauſam ſucceſſiuam tēpus ⁊ locꝰ perfecti delicti quid ſi aliꝗs do veritateꝫ rapuit puelꝗs locus de ducatū ſunt duo caſtra: ⁊ quodlibet vocat̉ gͣualdebet inſpici: ut. l. ſemꝑ.§. annus. sͣ. quod vi aut lam in vno bet poni ī liduꝫ ⁊ in iſta ciuitate ſunt plures ville eiuſdē noclam. ¶ Quero uoloᶠ accuſare aliquem ꝗa occu territorio et bello. vide minis: ſed diuerſificant̉ per agnomen: tūc dꝫ de pauit aliquā ciuitatem quomodo formabit̉ ac eam cognobal. in. l. preſ uit ī alio. bal cuſatio: ita ꝙ procedat cū debeat inſeri ciuitas clarari ⁊ certificari: ita ꝙ certus ſit libellus de qͣ byteri. C. de dus in. d. l. ſi ep̄i. ⁊ cler. ⁊ villa: vel ciuitate ſentiat. alias libellus nō valꝫ tā ⁊ domus? Reſpōdeo quādo maleficiuꝫ reſpicit quis non di bal. in. l. illa ī ꝙͣ incertꝰ ⁊ obſcurus: vt. l. ita fidei. circa fi. jͣ. d̓ iu vniformiter totā ciuitatem: nō puto ꝙ ſit neceſcam rapere. ſtitutio. de re fiſ. lꝫ faciat in cōtrariū. l. que cōditio.§. i. sͣ. de ſe ꝙ demonſtret̉ locus particularis ciuitatis. ar in prin. C. d̓ heredi. inſtiep̄i. ⁊ cleri. ⁊ tu. ⁊ in. l. ij. d̓ l. de pupillo.§. qui nunciat. sͣ. de ope. no. nunci condi. ⁊ de. ſo. vt ibi. facit. c. fi. extra de reſcrip. quid ſit ī cōep̄i. ⁊ cler. et ¶ Quero dixi ꝙ dꝫ inſeri locus. q̄ro qualiterᶜ dꝫ Predicta in maleficijs que cōmittunt̉ in facien gregante gē ꝗd ſi maleficertificari. cōiter aduocati dicūt ꝙ dꝫ poni locuſ do. Sed quid in maleficijs que comittunt̉ neglites ī vno ter cium eſt cōgēdo ſeu omittēdo qualiter ponetur locꝰ. Ego ritorio ⁊ in maleficij certꝰ ponendo duo cōfinia: vt. l. forma miſſuꝫ in cō alio deſtruit finibus dua reperi Dy. dicentem in vno cōſilio ꝙ in alijs ma .jͣ. de cenſi. qd̓ puto verū niſi ille locus ſua demō eccleſiaꝫ. vid̓ ruꝫ ciuitatū. leficijs negatiuis non debet apponi locus ⁊ ni ſtratione eſt ita certꝰ ꝙ alia demonſtratiōe non bal. ī. l. ij. C. vide Dy. et hil allegat. Breuiter puto ſic dicēdumᵍ negatio īdiget ſi dico in palatio ptātis: vel capitanei: vel de eunuchiſ. Bal. ī. l. ſine ADDE an in eccleſia. naꝫ tūc non eget alia demonſtratiōe: nes ſeu pͥuationes nō cognoſcūtur niſi reſpectu .§. i. de lib. malefiicium agno. ⁊ per habitus: vt. l. ſi decem. de ſolu. ⁊. l. decē. de uer vt. l. i. circa fi. sͣ. de do. p̄le. ad idem. l. ꝗ fundū. in inceptum in Bal. in. l. ij. ob. ⁊ sͣ. de in. ⁊ iu. l. māumiſſiones. aut ergo illd̓ fi. de cōtra. emp. ¶ Sꝫ q̄ro aliquis percuſſit ticiū vno loco ⁊ fi C. vbi de cri in platea qui poſtea morit̉ in alio loco accuſatur quod eſt omiſſum ſeu neglectū debebat fieri cer nitum ī alio mi. agi opor. poſſit ī vtro to loco: vt ſindicus ciuitatis debebat denūciare de homicidio. quero ꝗs locusᵇ debeat inſeri? ℟. ꝑ do. anto. ī qꝫ loco puni .c. fi. in prin. maleficia in curia poteſtatis ⁊ malefactores ibi locus percuſſionis: nō locꝰ vbi moritur: qꝛ ibi vi ri bal. cōſilio d̓ fo. compe. preſentare: vel aliquis debebat fecere cuſtodiaꝫ detur interfectꝰ vbi eſt ꝑcuſſus: ut. l. ait lex. sͣ. ad ccxi. iiij. lib. ⁊ bar. in. l. iu in tali loco ⁊ non fecit: tunc debet inſeri locus: le. acꝗl. ⁊. l. i.§. ex incēdio. sͣ. de incen. rui. nau. ⁊ riſperitoſ.§. f ¶ Ouero vo vbi debebat fieri: quia eſt ibi omiſſum ⁊ negleex hoc ſtatim ſeꝗtur ad multa. nam ſi maior pecū oſtēdimꝰ. lo. vtrum in de excu. tu. ctum: vbi debebat fieri ⁊ non alibi. argumē. ad na imponit̉ in platea ꝙͣ alibi. certe locus vbi ꝗs delictis ne⁊ ad materihoc. jͣ. de re mili. l. deſertorem.§. quis ſtationis. percutitur inſpicit̉ non locꝰ vbi moritur. ¶ Vlte gatiuis reꝗam vid̓ bal. ratur locus ⁊.§. ſequenti. Si vero illud quod debebat fieri rius q̄ro ꝗd ſi aliꝗs exiſtens in platea cū baliſta periſtuꝫ tex. ꝙ ſic. vid̓ gl. non habebat locum determinatum: tunc nō de⁊ glo. in. l. i. ꝑcuſſit aliquem exͣ plateam ꝗs locus inſpicietur in. l. ſi mora. C. vbi d̓ cribet inſeri locus: quia non eſt. Nec obſtat. l. iſta: Pe. in ſimili. C. vbi de poſ. agi opor. l. i. videtur in ver. ne faagi opor. ⁊ ī quia vt videbitis ſtatim. jͣ. eadē. l. verſi. ſed ſi alitenere ꝙ debeamꝰ inſpicere locū vbi erat percu cta. ſolu. ma. confi. incipi. quā imo. dic̄ ud. Iſtud quod dicitur de loco ⁊ menſe ⁊ ſimi tiens. ar. d. l. ait lex. sͣ. ad le. acꝗl. Certe mihi nō in puncto ꝓad hoc not. libus intelligitur in adulterio ⁊ maleficio ſimili ponitur ꝙ ti videt̉ hoc eſſe verū. naꝫ in homicidio inſpicimꝰ vdie Io. an. cius accuſaſiue poſitiuo. ſecus in diſſimili: vt ibi videbilocū vbi quis ꝑcutitur: qꝛ ex actu percutiendi ꝗſ in Spec. de uit ſeiuꝫ ⁊c̄. tis. Et hec ſufficiant circa locum. ¶ Circa temaccuſa. in. iiij punitur: ex quo ſeꝗtur poſtea mors. Dicit̉ eniꝫ bal. ī. l. actor parte. Bal. ī in vltima co .l. i. ad finem lūna. C. de de his qui. vt indig. ⁊ in. l. actor. in ſexta colum. C. de probatio. ⁊ in. l. p̄ꝓba. bal. ī. l. nullū. C. de teſti. an inꝗſi. reqͥrat̉ locus ⁊ tēpuſ. vide bal. in. l. ſbyteri. C. de epiſco. ⁊ cleri. iubemus. in. ij. col. C. de ꝓba. ADDE. Alex. cōſi. cli. ⁊. clxxij. ij. volu. vbi g ¶ Sic dicendum. ſi autē non apparet dies accuſationis porrecte: vel īq̄ ſit ponēda in libello in crīnali per Ro. cōſi. lx. vbi dicit ꝙ in mandato quiſitionis formate: an vicietur proceſſus. vide nō. Bar. in extrauag. ad dato ad accuſandū neceſſe eſt ponere diem ⁊ locū cōmiſſi delicti. reprimē. in verſi. inquiſitionis: ⁊ an dies omiſſus in accuſa. poſſit ſupple b ¶ Eiuſdeꝫ nominis. Quid ſi ſint duo loca eiuſdē noīs: an vicietur. adde ri in ꝓbationibus. vide que dixi poſt Bar. in. l. i.§. idem ſcribit. sͣ. depo. Bar. in. l. quotiēs. jͣ. de ver. ob. ⁊ iſta faciūt ad. q. de citatōe facta de vno vide Bar. in. l. ſi preſes. sͣ. de penis. cum duo ſint eiuſdem noīs. de quo per Bal. in. l. eū quem temere. sͣ. de XXX X ij

De accu. ⁊ inſcrip. a ¶ Circa tē pus queroº. hic dicit̉ ꝙ menſis nō dies debet in pus quero. quaterni: ideo putare ꝙ libellus illud maleficiū ſeri. quero an eſt veꝝ ſimpliciter: Reſpōdeo aut Adde nota. quid ergo.§. non cōprehendat. ¶ Sed pone ꝙ aliquis tenuBar. in. l. nō factum de quo ꝗs accuſatur eſt vniformiter pupena. sͣ. de in it occupatam aliquaꝫ terram per vnum annum. ſolum.§. ſed fa. vide bar. nibile in qͣcunqꝫ parte menſis: tūc non debet in ī. l. hos accuvt probari ⁊ ⁊ ego volo accuſare eū. l. iul. mai. ꝗa tenuit cōtra ſeri dies. ſed ſi in aliquo die illius mēſis illud faibi doc. de ſare.§. omni principē: ſufficit ne dicere ꝙ tenuit per annū. an ctum nō eſt punibile: tūc inſeri debet dies: vel q̄ ope. no. nun. bus. j. eo. ⁊ debeo dicere etiam menſeꝫ videt̉ ꝙ debeaꝫ dice bal. in. l. ij. C. b ¶. Quero lificatio iuris: ita vt cōcludat illud eſſe delictum aliquis. Que re mēſeꝫ: vt hic. Sed credo ꝙ hoc qd̓ dicit̉ de an de proba. fa verbi gr̄a. nam q̄dam ſunt delicta in feſto ſancti cit ad hoc ꝙ ro ſi accuſat̉ no ⁊ menſe intelligi debeat de maleficijs momē Herculani q̄ in alio tēpore nō ſūt delicta: tūc de aliquis ꝙ oc licꝫ cauſe cri taneis. ſed ī maleficijs que habēt cauſam cōtinu bet īſeri dies. Idē dico de hora: ꝗa ꝑ ſtatuta ter minales expe cidit hominē am vel ſucceſſiuā credo ꝙ ſufficit annum expͥme ⁊ nō dicitur diātur per ac rarū q̄dam ſunt delicta aliqua hora que alia hocuſationem: quem: an ſe re vel menſem ẜm ꝙ ipſe tenuit. ar. C. de hereti. ra nō ſūt delicta: iō hora dꝫ inſeri. alias nō cōclu dicuntur taquetur conautē. credentes. ⁊ aucͣ. ſi verus dn̄s temporalis deret ꝙ ſit delictum. arg. pro hoc. l. eū actum. ⁊ men expedidemnatio ſi ¶ Sumus expediti de tꝑe. Circa perſonaꝫ que ri officio iuaccuſatus cō qd̓ no. sͣ. de nego. geſt. ⁊. l. actor. C. de ꝓba. ⁊ qd̓ ro qualiter debeat exprimi? Rn̄. debet ꝑſona ita dicis. ẜꝫ bar. ſiteatur. vide no. in. l. nō ſolum.§. ſed vt ꝓbari. sͣ. de oper. no. in. l. imperiū in. l. i.§. item exprimi ꝙ reddat̉ certa per duas demonſtratio nūcia. ⁊ extra de reſcrip. c. fi. in cle. ad idem facit de iuriſ. om. illud. ad ſil. ꝑ nes: vt petrus talis de tali loco. vel ſi eſſet ita ſin.sͣ. de incē. rui. nau. l. i.§. fi. Eo tamē caſu quo di iu. in ver. vicy. in. l. ea q̄. gulare nomen ꝙ redderet̉ certa ſufficit: vt. l. hac deamꝰ ergo C. de condi. xi ꝙ quis nō cogit̉ diem: neqꝫ locū inſerere in ac cōſultiſſima. ⁊ ibi no. C. ꝗ teſta. fa. poſ. ¶ Queprimo: ī quo inde. bal. ī. l. cuſatiōe cōcedo ꝙ ad petitōem partis iudex po non requiriſi cuꝫ excepro vtrum eſt neceſſe ꝙ accuſator formet libelluꝫ teſt cogere declarare de qua die intellexit: vt reo tur ꝙ conclu §. in hac. qd̓ in perſona prima ſeu tertia perſona. vt ego talis datur parti. ſit defenſio: vt dixi in. l. is qui reus. sͣ. ti. i. non tame. cau. ⁊ in accuſo. vel talis accuſat ⁊c̄. hic eſt tex. cum gl. qd̓ ẜm bar. in. l. .l. data opera men per hoc accuſator cogit̉ ad probandū diē: i. in. ij. col. de non eſt curandū. ita dicit glo. sͣ. ver. lutius. ⁊ etiā ī. xx. col. C. ꝗ ſed cogit̉ declarare: vt reꝰ poſſit ſe defendere: ⁊ iuriſ. om. iu. accuſa. ſꝫ ꝗd in. l. pe. C. e. ¶ Ultimo no. ex. l. iſta ꝙ non uidet̉ hoc eſt qd̓ dicit tex. neqꝫ aut diem: neqꝫ horā īui f ¶ Qd̓ ſi liſi non appaꝙ ſit neceſſe ꝙ in libello criminali pars conclubelli. neceſſe tus comprehēdet ⁊cͣ. ¶ Quero aliꝗs percuſſit ret ꝙ perſodat aliquidᵉ iudici ꝙ dicat qͣre peto taleꝫ puniri ꝙ pars. Adna produxealiqueꝫ vno tēpore ex ꝗbus ꝑcuſſionibꝰ eſt mor de bart. in. l. rit accuſatō. ⁊cͣ. ſufficit enim ꝙ dicat talem commiſiſſe matuus alio tēpore: dꝫ certe īſeri tp̄s ꝑcuſſionis nō edita. ī. ij. col an poſſit ſeꝗ leficium pro hoc facit. jͣ. ad turpillia. l. i.§. primo mortis: vt. l. damni.§. ſabini. de dā. infe. ⁊. l. huic lū. C. de edē. condēnatio. ¶ Ulterius eſſet videndum quid de inquiſitio ſed contraribal. ꝙ nō. in ſcripture.§. i. sͣ. ad. l. acꝗl. cum ſi. ¶ Sed q̄ro ali ne an debeat continere iſta. de hoc dicam. jͣ. de um videtur .l. pe. C. eo. quis inſultauit aliquē de die: ⁊ fugauit illū ꝑ ma ꝑ. l. fi. ibi reo c ¶ An libeladul. l. ij.§. ſi publico: vbi de inquiſitione tra gnū ſpaciū: ita ꝙ eū percuſſit de nocte poſt pul poſtulante. jͣ. lus iſte. Adctabimus. e. ⁊ qd̓ ibi gl. ſationē campane qd̓ tempus ponat̉ in accuſatō de bal. ⁊ imo. i. ⁊ qd̓ voluit Ex.§. ſequenti. in. l. diuortio ne glo. in. l. qui d̓ crīne. C. eo. videt̉ velle ꝙ inſul hoſti. ⁊ ioā. ¶ Aboleri quid ſit. in prin. in v̓. tus cōfundatur cū percuſſione: ⁊ ideꝫ ibi Cy. ꝙ an. poſt īno. item ſi meſſeſ j Not. ex hoc.§. ponit hanc qōnem: vt inſpiciat̉ tēpus percuſſio in. c. fi. d̓ pur Quod ſi libelli. ꝙ qn̄ libellꝰ non per gl. ibi. sͣ. gat. cano. ad nis. Ego dico ꝙ debemꝰ inſpicere verba ſtatuti ſolu. matri. ⁊ eſt bn̄ conceptus abſoluit̉ accuſatus ab inſtātia qd̓ vide omimo. ⁊ ludo. qualiter dicāt ſiꝗdem dicūt ſiquis percuſſit: tūc nino bald. in in. l. de diuiſi iudicij. ⁊ ẜꝫ ꝙ vos videbitis videtur hac. l. ꝙ nō īſpicitur tēpus percuſſionis. Sed pone ꝙ dicat vi. ⁊. xij. col. ī one. e. ti. ī v̓. ſit neceſſe ꝙ parsᶠ hoc opponat. ſufficit enim ꝙ ſiꝗs fecerit inſultuꝫ cōtra aliquē ⁊ ſecuta eſt per.d. l. edita. ⁊ ex oppoſito. libellus ſit male formatꝰ. ⁊ ita obſeruat̉ᵍ ¶ Que ibi fulgo. bar cuſſio puniat̉ in tantū: tunc iſto cāu inſultus puDe iſta. q. ⁊ ro quid eſt dicere aboletur. dicit glo. i. cancellat̉ to. in. l. ⁊ an qd̓ ſuſtentet̉ nitur pͥncipaliter: ſed agrauatur ꝓpter percuſſieandem.§. ac talis libellus ⁊ iſta cancellatio fit a notario diuerſimode. Vel onem: tūc debet poni locus inſultꝰ ⁊ tēpus inſul tiones. ff. de vide bal. ī. d. dic ꝙ aboleri eſt illa pronunciatio qua iudex ꝓ tus: nō locus ⁊ tēpus ꝑcuſſionis. ar. eorū que. sͣ. except. rei iu §. item ſi meſ nunciat non eſſe procedendum propter ineptidi. ⁊ qd̓ dixi ſes. ī. l. diuor dixi. debet enim inſpici ꝗd punit lex: vel ſtatutū. in. l. elegāter tudinem libelli. An autem iſta abſolutio ab obtio. ſolu. ma. ¶ Quero aliꝗs percuſſit aliquē per aliquos dieſ .§. ſi ꝗs poſt per gl. i. ⁊ ibi ſeruatione iudicij ſit interlocutoria uel diffinitiante feſtū natiuitatis. demū porrexit accuſatiorem. de con⁊ idem dicit ua videbitis. jͣ. e. l. cum ticia. Bar. nem per aliquos dies poſt feſtū natiuitatis: ⁊ didi. īde. ⁊ bar voluiſſe iac. to. in. l. i.§. ac bu. īſti. d̓ act. xit ſic. talis accuſat talem de eo ꝙ hoc āno: ⁊ ꝙ kg Aduerte Item ſubſcriber̄ c. iſia ſubcuſanter. ff. in prin. de p̄ſentimenſe decēbris eū percuſſit ⁊cͣ. Quead turpil. bal d ¶ Debeāt ſcriptione non vtimur ſed notarius pro quolibꝫ ro cum ānus mutet̉ a die natiuitatis: an libellus dus in addi. intelligi. Et accuſante ſubſcribit. Qualiter autem debeat fieſpec. in ti. de iſteᵉ ꝓcedat ita ꝙ cōprehēdat maleficiuꝫ cōmiſſic no. ꝙ bar. ri hec ſubſcriptio glo. hic dicit. dicam. jͣ. eadem ſen. ī. xx. col. hic vult ꝙ ēt ſum ante natiuitatem: videt̉ ꝙ non: qꝛ non fuit cum ſeq. in criminali .l. ſi cui. hoc anno. Ia. but. poſuit hanc qōnem. inſti. de g ¶ Obẜuaverba libelli Ex.§. ſequenti. act. in pͥn. ⁊ ibi dicit ip̄e. debetis ſcire ꝙ duplex ē tur. iudex po intelligantur ¶ An quis poſſit ſimul ⁊ ſemel quē accuſare de teſt reicere ẜm libituꝫ liānꝰ. vnꝰ legalis ꝗ eſt. ccclxv. dieꝝ: vt. l. cū heredeſ pluribus delictis. Et ſtante ſtatuto ꝙ uolens de libellum ince bellantiſ. per .§. ſtichus. de ſta. lib. ⁊. l. ita vulneratꝰ. sͣ. ad leg. ptuꝫ. concor .d. l. ſi quis ī ſiſtere ab accuſatione ſoluat. x. cōmuni. an cū ꝗs acꝗl. ⁊ iſto modo loquēdo ꝗcquid eſt factū īter dantie ſunt ī tenti. cuius accuſauit plures ſimul debeat plures ſoluere vel iſtos. ccclxv. dies pōt dici factum hoc āno. Qui.l. i. sͣ. ſi men. contrarium ſemel tantum. fal. mo. di. voluit roma. daꝫ eſt ānus cōmunis ⁊ vulgaris qui denoīatur in. l. diuortio a natiuitate dn̄i: ⁊ iſto reſpectu non pōt dici maI Iſte.§. duobus Sed ⁊ ſi aliud. modis legit̉. vri in prin. ſolu. leficium cōmiſſum hoc anno. Cū ergo verba lima. licet de mo ꝙ formetur ſic queſtio. ¶ Quero nunquid belli debeant ītelligiº ẜm intentionē ꝓferētis: vt bar. mentioqd̓ dixiſtis in accuſatione adulterij ꝙ debet fornem non fa.l. ſiꝗs intentōe. sͣ. de iudi. intelligimꝰ de anno le ciat vide ale mari cum illis ſolennitatibus. an habeat locum gali: vt cōprehēdat maleficium. Iſtud tamē nō xan. in. d. l. di talis ſolennitas in alijs criminalibus. dicit iuriſcō videt̉ verum eē. nam cū in accuſatōe debeant in uortio. repre ſultus ꝙ ſic. ⁊ ẜm hanc lec. breuiter hoc dicit. ſeri anni dn̄i ẜm opi. glo. ⁊ nos dicamus ꝙ anni hendēteꝫ ro. Eodeꝫ modo debet formari libellus in alijs cri e ¶ Concludn̄i qui ponūtur in principio quaterni ponātur dat aliquid. minibus ſimilibus: ſicut ⁊ in adulterio. Secūdo in loco ānorū qui debent inſeri in accuſatiōe. de In criminali modo legitur aliter ⁊ hoc dicit. non ſoluꝫ de crineceſſitate ſeꝗtur ꝙ ſi dicatur hoc anno debet ībus non reꝗ mine adulterij: ſed etiam de pluribus alijs ſimul retur conclu telligi hoc milleſimo qui milleſimꝰ debet inſeri ī ſio libelli. ad quis poterit accuſari. hoc dicit. Circa hanc ſepͥncipio accuſationis: ⁊ eſt inſertus in principio de bart. in. l. cundam lecturam quero vtrum quis poſſet ae

De accuſa. ⁊ inſcriptio163 a ¶ Sed ⁊ ſi aliud. ſimul ⁊ ſemel. Dicit tamen Iaco. but. in. l. i. ſi reus vel d ¶ Ad finem producere. vtrum iudex poſſit ex officio accuſationeꝫ abo accuſ. mor. ſue. ꝙ ſiquis pluries accuſatur in eodem libello accuſatio eſt litam proſequi. quid autem ſi non eſſet abolita: ſed accuſator differt pronulla. cōtra quem eſt cōtra. glo. lxxxvi. di. maximianus. ⁊ quod legitur ⁊ ſequi: an iudex ex officio poſſit proſequi. dic ꝙ ſic. l. ſi accuſatoribus. C. e. notat̉ in. l. ſiquis homicidij. in eo. ti. ⁊ adde ad Bar. hic. quod nō. Bal. l. quāuis indubitati. C. de adul. ⁊ eſt tex. in autē. de ſanct.§. ſiquis ad orin. l. eos. C. ſi certū pe. ⁊ Bar. pro limit. predi. in.§. i. accuſatus. jͣ. ad tur. dinem. vel dic ꝙ eſt verum in caſibus in quibus iudex per inquiſitioneꝫ pil. ⁊ an vnꝰ ꝓcedere poſ poſſit a pluri ſit alias non bus accuſari ita intelligacuſare ſimul ⁊ ſemelª quē de pluribus delictis. clarat. ¶ Oppo. C. de aboli. l. i. vbi poſt factam in eodem litur. jͣ. de mu Glo. que ē hic vacillat. ⁊ dicit ꝙ Azo dicit ꝙ de abolitiōem nō conceditur repetitio. Solu. glo. bello vel dineri. ⁊ hono. diuerſis delictis poteſt de vno non: vt. l. qui de opti. quedam eſt abolitio priuata que poſtula. uerſis. vide ī. l. ex reſcri. in. l. vnus. in §. ſi quis accrimine. vult dicere ꝙ de diuerſis delictis deſcētur ab accuſatore: ⁊ in illa non permittitur repe fi. C. d̓ adul. cuſatus. Itē dentibus ex diuerſis factis poteſt quis accuſare titio rei aliquo tempore: vt. l. cōtraria. Quedaꝫ cy. in. l. i. C. ſi reus eſt in vnum ſimul: ſed de diuerſis delictis ex eodeꝫ fa eſt abolitio generalis que ſit a principe: vel lega ſi reus uel ac carcere. nam cto deſcēdentibus: tunc quis nō poteſt vnum ſilis que ſit a lege: vt in cāu noſtri.§. ⁊ in. l. aboliti cu. adde qd̓ vt protinus no. bar. in. l. mul accuſare: vt. l. qui de crimine. Doctores tan abſoluat̉ vel one. cuꝫ. l. ſequēti. jͣ. ad turpil. tūc permittitur re fi. alias. ij.§. condemnet gūt ⁊ glo. in. l. qui de crimīe: ⁊ nō bene declarāt. petitio infra. xxx. dies. ¶ Uenio ad aliaꝫ glo. que fi. jͣ. de adul. iudex ex offi Quid dicemus. Aduerte: quādoqꝫ alicui obijci ro pone ꝙ nomen rei eſt abolitum: quia libellus cio poteſt ꝓlatiꝰ in. l. hos untur plura delicta que puniuntur eadem lege: non erat bene conceptus infra quātum tempus accuſare.§. le ſequi. l. i. jͣ. d̓ cuſto. reo. ⁊ ge. jͣ. e. bal. in tūc de oībꝰ poteſt accuſari ſimul. argu. l. nō ē nopoteſt repetiᵉ ꝗdam dicunt infra. xxx. dies: vt hic .l. edita. in. x etiaꝫ cogere uum. sͣ. de act. emp. ⁊. l. cum duobus.§. ſi plureſ ⁊ hoc vult dicere tex. ibi alia ve cauſa.ſ. libelli ma partes. vt ꝓ viij. col. d̓. C. .sͣ. pro ſoc. ⁊ fami. herci. l. heredes.§. de pluribꝰ le concepti: ⁊ ſic referatur ad omnia. Glo. tenet ſequantur. l. d̓ edē. ale. ibi ad idem. sͣ. de iniur. l. pretor.§. ſi plures. ſi vero i. C. d̓ aboli. in. xiij. colū. contrariū ⁊ bene. Aduerte. l. illa que limitat ter⁊ vide no. ꝑ b ¶ Dicit ſta iſta delicta puniuntur diuerſis. ll. tūc bene fateminuꝫ. xxx. dierū ad repetendū. loquitur quādo bar. ī. l. ſi ma tutum. vide tenuit prima accuſatio: vt. l. aut priuatim.§. i. et or ꝙ poteſt de omnibus accuſari ſimul. hoc ē eo ritus la. i.§. bal. in. l. ordi dem tempore oportet: nō eodem libello. argu. ibi no. j. ad turpil. Sꝫ quādo accuſatio fuit nuli. de adulte. narij in fi. C. ⁊ vtrum acde rei ven. ⁊ la: tunc poteſt repeti ex integro. hoc eſt infra tan ad hoc. l. non eſt nouū. ⁊ quod ibi no. sͣ. de acti. cuſatore reqd̓ not. bar. emp. Et predicta vera quādo ex diuerſis factis tum tēpus infra quātuꝫ durat ius accuſandi: vt nunc iante iu in. l. ſi cuꝫ ex oriuntur. ſecus ſi ex vno: vt dicta. l. qui de crimi.l. querela. C. de fal. ⁊ probat̉ per tex. l. accuſatu dex poſſit ꝓhibuiſſent. in ne. ⁊ ibi no. ¶ Iuxta hoc quero dicit ſtatutum rus. jͣ. de adulte. quod videtur ſentire glo. sͣ. e. l. ſeꝗ. adde qd̓ fi. d̓ pub. bar iudex alteri to. in. l. i. ī fi. ꝙ quicūqꝫ vult deſiſtere ab aliqua accuſatōe ſol verſi. ꝙ ſi libelli. ⁊ etiam hic. ¶ Ulterius quero mandare po mag. glo. C. uat tantū cōmuni ⁊ poſſit deſiſtere. modo quequid ſi nomē rei aboletur id eſt pronūciatur nō teſt vt accuvnde vi. bal. eſſe procedendū: ideo quia accuſator accuſare ro accuſaui aliquem de pluribus criminibꝰ vno ſa. proſequain. l. edita. in tur citra pelibello: ⁊ volo deſiſtere: an ſoluā pro vna accunon pōt. ꝗd iuris poterit ne repeti reus tm̄ īfra .xxx. col. ⁊ in nam talioniſ .xiij. q. C. de ſatione: quia vnꝰ libellus: an ſoluā pro pluribuſ xxx. dies vel ſemper. videt̉ tantū infra. xxx. dies. tex. ẜm bar. eden. bar. in accuſationibꝰ: quaſi tot ſunt accuſationes quot habet locum quādo accuſatio tenuit: vt hic. ibi in. l. ij. C. de .l. i. in fi. ff. d̓ ſunt crimina. Breuiter Iaco. butri. cōſuluit hāc quominus accuſare poſſit. ¶ Contrariuꝫ eſt ve dilatio. li. x. teſ. hoc plene vbi dicit ſic q̄ſtionem. ⁊ dixit ſic ⁊ multū bene. hoc vocaburitas. nā ut dixi iſta materia de repetēdo reo īfra ſali. in. l. ſi ꝗſ dicendum eē homicidij. C. lum accuſatio poteſt ſumi duobꝰ modis. primo xxx. dies habet locū quādo accuſatio tenuit: ſed in omni caſu e. ⁊ bal. in. l. ẜm ꝙ accipitur in iure: ⁊ tūc accuſatio eſt idē qd̓ quādo quis nō potuit accuſare accuſatio nō tevbi publica i. ī penul. conuit. ideo ⁊cͣ. Et ideo debes expōere quod hic vtilitas proius accuſandi. ſicut actio eſt idem qd̓ ius agenlum. C. de fi curatur. fac̄ deiuſ. di ⁊ proſequendi in ciuilibus: vt inſti. de publi. dicitur quo minus accuſare poſſit.i. accuſationē qd̓ not. bar. c ¶ Poteſt iudi. in pͥn. ⁊ hoc mō quot ſunt delicta tot ſūt acproſequi: vt dixi ſuper tex. ¶ Dicitur hic ꝙ pro in. l. euꝫ. jͣ. e. repeti. quancuſationes: ſicut quot ſūt res in ciuilibꝰ tot dicū nūciatur non eſſe procedendū poſtulante reo ⁊ iſtis adde do nomē rei quero quid ſi reus hoc nō petit que erūt partes no. per bal. tur actiones ⁊ obligatiōes: vt. l. ſcire debemꝰ.§. eſt abolitum in. l. i. C. qui an poſſit reiudicis. Dicūt ꝗdam ꝙ iudex tūc nō poteſt abo penul. sͣ. de verboꝝ obli. ⁊. l. ſi pluribꝰ. eodeꝫ ti. accuſa. ⁊ que peti accuſalere eius nomen. argu. huius. l. a cōtrario ſenſu Alio modo accipit̉ accuſatio ꝓ libello ſeu charno. bart. in. l. tio. ⁊ an ī ea veritas eſt in cōtrarium. nam vt dixi in criminali vicia. ad fi. ta in qua accuſatio deſcribitur: ⁊ tūc debet accirequirat̉ no sͣ. ti. i. pi pro vna accuſatione: ⁊ ſic dicit ip̄e ꝙ pars debus etiam reo nō poſtulante iudex poteſt ſume uus libellus ADDE poſt glo. videtur re partes rei: ⁊ eius defenſionē: vt. l. ſi non defen ſiſtens debet probare ꝙ cōmunis vſus loquēdi apoſtillaꝫ ale ꝙ non in. l. datur. jͣ. de penis. ⁊. l. i. in fi. jͣ. de queſti. ideo po ſit ꝙ ip̄a charta in qua ponitur dicat̉ accuſatio xan. conſilio aut priuatiꝫ. terit iudex ſi vellet pronunciare non eſſe procelicet ſint plures accuſationes: tamen appellatur lxiiij. p̄mo li. ⁊ ibi bart. j. dendum. ¶ Item quero an iudex ſi vult poteſt vna: ⁊ hoc vſu loquēdi probato ſoluat pro vna ad turpil. ⁊ q̄ exceptiones cauſam iſtius accuſationis proſequi: ⁊ ad finem accuſatione. alias tot dicerent̉ accuſatiōes quot poſſint ī hac producere videtur ꝙ ſic: vt. l. ij. C. de aboli. In ſunt crimina. repeti. oppo cōtrarium facit hec. l. ⁊ ita tenent quidam. Alij Ex.§. ſequenti. ni vide in. l. hos accuſa¶ Cum accuſatio eſt nulla īfra quātuꝫ tēpꝰ poſdicūt vt Iaco. de are. ꝙ hoc non eſt veruꝫ: quia re.§. i. jͣ. eo. abolitio de qua loquitur hic eſt abolitio legaliſſit repeti: ibi. Venio. Et quid quādo accuſator vt. l. aut priuatim.§. i. jͣ. ad turpil. In hac ergo nō potuit accuſare: an poſſit repeti: ibi. Vlteriꝰ. abolitione ſolum declarat iudex abolitum: non Et ꝙ ſit officium iudicis reo non poſtulante ꝙ autem abolitionē. facit cum. l. ip̄a abolitionē fanon procedat̉ cū accuſatio eſt nulla: ibi. Dicitur ciat. merito ſi iudex vult procedere non pōt. cū hic. Et an ſi iudex velit poſſit cauſaꝫ iſtius accu.l. faciat abolitionē de reo: vt. l. aut priuatiꝫ.§. i. ſationis proſequi: ibi. Item quero. Et qualiter Non obſtat. d. l. ij. C. de aboli. ibi enim loquit̉ in intelligatur ꝙ reus īfra. xxx. dies pōt repeti: ibi. Sed quero. Et qualiter ītelligatur impedimen actore deſiſtēte abſqꝫ iuſta cauſa. merito lex abo litionem non facit. ita dicit ip̄e. Puto contraritum accuſatoris: ⁊ ꝙ dicitur in prima inſtantia um ꝙ iudex poſſit proſequi hanc cauſaꝫ. ꝓ hoc cum accuſator mortuus eſt habeat locum cum habuiſtis tex. ẜm vnā lecturam. in. l. penul. in pͥn mortuus eſt pendente appellatiōe. vide in fi. ci. sͣ. tit. i. Nec ob. hec. l. ⁊ ſimiles: vt infra dicaꝫ ¶ Accuſatore defū Si accuſatOꝑ̄. cto: vel aliter im¶ Sed quero quid eſt hoc dictum ꝙ infra. xxx. dies tantuꝫ iſte reus poteſt repeti. nōne accuſapedito rei nomē aboletur: ⁊ infra. xxx. dies repetio durat regulariter. xx. annis: vt. l. querela. C titio conceditur tex. ibi accuſare.i. proſequi accu de falſis. quomodo ergo finitur. xxx. diebus. ſationem. Iſte eſt difficilis.§. ⁊ glo. ip̄um nō deXX XX iij

De accu. ⁊ inſcrip. Glo. nō declarat Pe. vt refert Cy. C. eo. l. qui ſint accuſare: vt. jͣ. titu. ij. l. famoſi. Sol. infames de crimīe. in. ij. q. dicit ſic: ꝙ id qd̓ hic dicitur de lēs agere po pn̄t accuſare in quibuſdam caſibus exceptuatis .xxx. diebus. loquitur de abolitione impetrata a teſt excipere de quibus videbitis. jͣ. e. l. qui accuſare. Fallit ſi d̓ incompete principe ⁊ ab eo conceſſa. ſecus ſi princeps non tia actoris. eſt infamis: ideo quia damnatꝰ publico iudicio conceſſerit. tunc poteſt accuſare infra tp̄us infra vide per flo tunc nō poteſt accuſare: niſi mortem ſuorū exe qd̓ durat accuſatio: vt. l. querela. ſed certe non lo ri. in. l. iij.§. qͣtur. ita dixit gl. quā tenemēti: an veruꝫ dicat nō quitur hic de abolitione conceſſa a principe: nec lege iul. ff. d̓ dico modo non habetis hic alia. Item dicit̉ hic teſti. hoc dicitur in. l. aut priuatim.§. i. ad turpil. qua d l Euia. le iudicatus fuerit. ¶ Oppo. ꝙ non eſt neceſſe ꝙ re Ia. de are. dicit ſic. repetere proprie eſt ad pri uia crina ſit iudicatus: ſed ſufficitʰ ꝙ ſit cōuictus: vt. l. teſtinam accuſationem redire. ita ītelligit glo. jͣ. ad Que ſint leſtium.§. penul. sͣ. de teſti. Solu. illud eſt veruꝫ ſi uia crina ⁊ q̄ turpil. l. aut priuatim.§. xxx. dies. Aut ergo quis tractetur de repellendo aliquem a teſtimonio. ſint atrocia. vult repetere reum hoc eſt primam accuſationeꝫ adde Bar. ī hic tractamus de repellendo aliquem ab accuproſequi. ⁊ hoc poteſt facere tantuꝫ infra. xxx. di .ſ. non ſoluꝫ. ſando. Vel dicit glo. eadē eſt equitas: vt quicūes. ita loquitur hic. Sed contra hoc facit tex. qui §. ſi mādato. qꝫ repellit̉ a teſtificando repellat̉ ab accuſando. sͣ. de iniu. au dicit ex integro ⁊cͣ. ⁊. l. ſi quis repetere. jͣ. ad turita dicit glo. ⁊ optime: ⁊ ꝙ dicit iudicatus ſubau ge. in. l. ſi vapil. ⁊. d. l. aut priuatim.§. xxx. dieſ. Si vero vellet cantia. in ma di: vel conuictꝰ. ad idem facit qd̓ habuiſtis sͣ. e. de nouo accuſare principaliter ⁊ per ſe. ⁊ tūc po teria inquiſi l. ij.§. i. ⁊ videbitis. jͣ. e. l. qui accuſare. tionis. C. de teſt infra tp̄s infra qd̓ durat accuſatio: vt. l. accuEx. l. ſequenti. bo. va. lib. x. ſaturus. jͣ. de adul. ita dicit ⁊ bn̄. nec mireris quo ⁊ dicit glo. ī ¶ Qui prohibetur accuſare liberum prohibet̉ modo fiat tranſlatio inſtantie inchoate per vnū l. iij. sͣ. de vi acccuſare ſeruum: nec exbannitus exbannitum in alium: qꝛ ſimile videtis. sͣ. de iniur. l. ſed ſi vni ⁊ vi ar. ꝙ oīſ accu ſare poteſt. violentia cō us.§. interdum. ⁊ in.§. fi. Sed cōtra videtur for miſſa cuꝫ arQuia lex iſta ponit titer id qd̓ habetis. e. ti. l. publica. prout eſt ibi in s TruO S. quinqꝫ cāus. ideo nō mis appellalittera perimitur vbi dicitur ꝙ perimitur inſtantur immane ſummo: ⁊ habet vnum bonum notabitia. Rn̄. ibi loquitur in reo defuncto. hic in accu crimen. ⁊ di le in verſicu. ſed qui prohibetur. ¶ Nota mi cit Iac. but. ſatore. accuſatore ergo defuncto non perimitur in. l. i. C. de rabilem caſum ꝙ ille qui prohibetur accuſare li inſtantia ſi aliquis reum infra. xxx. dies repetere his qui ſi. aberum prohibetur accuſare ſeruum Seruus velit. Cōtra hoc videtur tex. ⁊ gl. in. l. fi.§. i. C. ſi ſcri. qd̓ nulergo licet ſit infamis hoc eſt ſine fama: tamen lum delictū reus vel accu. mor. fue. vbi dicitur ꝙ ſicut perit ī poteſt alteri obijcere non potes me accuſare: quod punit̉ ſtantia mortuo reo: ita perit mortuo accuſatore abſque dolo quia tu es ſeruus: tu es infamis: tu es mulier. ⁊ per hoc apparet eſſe verum qd̓. sͣ. dixi in iudice enume ratur Et ex hoc ſequitur ſi exbannitus accuſaretur ab ꝙ iudex poteſt hāc accuſatione perficere ſi vult: in atrociorialio exbannito poteſt dicere nō potes me accubus ſed īter vt. l. accuſatore. sͣ. ti. i. Qd̓ dixi de iudice puto eē ſare quia es exbannitus: nec ille poteſt replicare leuia. ⁊ idem verum maxime ẜm canoniſtas per. c. i. ⁊.ij. extra ang. hic. ⁊ di cōtra accuſatum: ⁊ tu es exbānitus. tex. eſt hic ⁊ de colluſio. ⁊ etiam ẜm opi. quaꝫ teneo ꝙ vbicūcit ange. ꝙ ſi idem in excōmunicato. nā excōmunicatꝰ defencommunis ē qꝫ maleficium non īnoteſcit iudici poteſt iudex dere poteſt ſe a me ſi accuſo eum ⁊ poterit diceopi. in regio poſtea ex ſuo officio per inquiſitionem procede ne aliqd̓ crire: non potes accuſare quia es excōmunicatus: re: vt videbitis in. l. ij.§. ſi publico. jͣ. de adulte. men eſſe lenec ego potero replicare contra eum dicens: tu ¶ Procedo vlterius. dicitur hic accuſatore de le: vt florennon potes excipere: quia es excōmunicatus: vt tie percutere functo: vel alia cauſa impedito. Quero de quo hic ⁊ eſt caſus in. c. cum dilecti. extra de reſcrip. cum pugno impedimento debeat hoc ītelligi. Glo. in. l. aut ſemper dicit̉ licet facit in contrarium glo. in. l. iij.§. lege iulia. priuatim.§..i. intelligit de tali impedimento per leue. nihil alsͣ. de teſti. quod examinaui plene in. l. cum muquod duo āni labantur. ita intelligit in. l. aut pri gat. licet bar lier. sͣ. ſolu. matri. to. ẜm eum ī uatim.§. i. credo ſic eſſe dicendum: aut eſt impe d. l. non ſolū Ex. l. ſequenti. dimentū veriſimiliter receſſurū de proximo: ⁊ ta .§. ſi manda ¶ Que dicantur leuia crimina: ⁊ qualiter debe lis abolitio rei nō perimitur. Aut eſt īpedimento. dixerit ꝙ at intelligi de plano: ⁊ qualiter ſit praticāda hec tum duraturū veriſimiliter longo tēpore: ⁊ peri delictum in lex. ⁊ ſtante ſtatuto ꝙ poteſtas nō faciat cōdemꝑſona ſit gra mitur abolitio de qua hic dicit̉: probatur. jͣ. de le natiōem ſub pena centum librarum prius a reo ue: ⁊ non be ga. l. pe.§. fina. ¶ Quero hic loquit̉ accuſatore ne: vt dicit factum fuerat depoſitum. ſi poteſtas fecerit con mortuo durāte prima inſtātia. queritur ꝗd ſi ac ſe ibi dixiſſe. demnationem de. xx. ſolidis abſqꝫ depoſito nō cuſator moritur pendente appellatiōe poſt latā ſed ibi nō re incurrit penam. perio ꝙ ang. a ¶ Dicit gl. ſententiā. Dicit glo.ª ꝙ idem quod inſtantia ap aliquid dixe adde qd̓ no. Hec eſt aliquātulum difpellatiōis perimitur. ita no. sͣ. ti. i. l. publica. veri rit. ⁊ dic̄ bar glo. ⁊ bal. in XNI. ficilis. Pro declaranda tas eſt. Aut pēdebat appellatio: quia reus erat to. in. l. ſolo. in. l. fi. C. ſi re hac. l. primo quero que ſunt leuia criC. de libe. cā us vel accucondemnatus ⁊ appellauerat. ⁊ verū dicit glo. minaᵇ. glo. que eſt hic dicit. Leuia crimina ſunt: ꝙ omnis ofſa. mor. Aut pendebat appellatio: ꝗa reus erat abſoluS qui ſenſa ꝑ quaꝫ vt puto. l. iulia. de annona. eſt ne verum: vide tus ⁊ accuſator erat cōdemnatꝰ ad penam taliofilius poſſet i iudicio te crimina dicuntur leuia: vel atrocia ẜm quali. nis. Eadeꝫ diſtinctio ſeruatur in accuſatore que exheredari ſed ſuftatem pene: vt. l. ij. sͣ. titulo pͥmo. Sed quandodicitur graficit. vtruꝫ re in accuſato: an ſententia ademerit bona etiam ꝗratur ꝙ cri qꝫ in accuſatione. l. iulie. de annona. imponitur uis: ⁊ exemexpreſſe vel non: vt habuiſtis. sͣ. ti. i. l. defuncto. minoſus ſit plum de pupena grauior: vt. l. in annonam. sͣ. de extraordi⁊. d. l. publica. damnatꝰ: vt gno. vide in na. crimi. ergo non eſt crimen leue. ſed dic ꝙ in reuocetur ab .l. quicunqꝫ. Clara .l. iuli. de annona imponitur in quibuſdaꝫ pena S qui iudicio. ex eſt. in. iij. col. de accuſādo. vt leuis: ⁊ in quibuſdam pena grauis: vt dicta. l. in de etiaꝫ in. c. ſer. fugi. ¶ Oppo. ⁊ videtur ꝙ damnatꝰ de puſuꝑ eo. el. i. d̓ annonam sͣ. de extraordina. crimi. ⁊. l. ij. jͣ. ad. l. blico iudicio poſſit alium accuſare: vt. sͣ. ti. pͥmo teſti. ⁊ in. c. i. iuli. de annona. ⁊ ẜm hoc ſaluabitur glo. quia in de accuſat. ꝑ .l. is qui reus. Solu. vt ibi dixi. ⁊ etiam hic dico caſibus intelligitur vbi imponitur pena leuis. moder. in. c. accuſatiōes inchoatas poſſe perficere. Item ſui. extra eo. Item ponit exemplum glo. in priuatis criminium accuſatorem poteſt accuſare: vt ibi extraneū c s Eruoſ. al bus ꝙ ſint leuia: hoc exemplum non eſt verum non niſi ſuā: vel ſuorum iniuriā proſequatur. ita teri obij ſimpliciter. naꝫ quādoqꝫ in priuatis delictis ho cere. Nō va dicit glo. hic ⁊ ibi. ¶ Item oppo. ꝙ īfames poſ mo ſuſpenditur: vt pro furto: vt. l. capitalium.

De accuſa. ⁊ inſcriptio. 16 4 §. famoſos. jͣ. de penis. quandoqꝫ amputat̉ maquendam in viginti ſolidis non facto prius demiſſis coraꝫ nus: vt auten. ſed nouo iure. C. de ſeruis fugiti. officio iudipoſito a reo. poſtea in ſindicatu agebatur concis procedit̉ quandoqꝫ grauius punitur: vt. x. col. de pa. iur. tra capitaneum ad penam quinquaginta libraleuato velo. fir.§. ſiquis furtum. tamen ſuſtinendo glo. intel rum ex eo quod nō fecit depoſituꝫ fieri a reo an⁊ ꝙ ī iſtis ſolige in priuatis criminibus: vbi leuior pena imteꝙͣ reum cōdemnaret. ego dixiᵇ ꝙ non poterat lēnibus credatur officia ponitur. Item dat glo. exemplum in crimine de agi contra capitaneum: quia in iſtis criminibus li. tꝫ Bal. in ſubmerſis nauibus: vt. l. de ſubmerſis. C. de nau leuibꝰ: nō debet fieri proceſſus: nec requiruntur rub. C. de fi. frag. Hoc non videtur bonum exemplum. nam iſte tales ſolennitates que requiruntur in grauiīſtru. ī. x. col. pro tali delicto imponitur pena grauis: vt. l. pe. in v̓. ſꝫ adhuc bus: ⁊ fuit abſolutus per hanc. l. dubitat. dius.§. i. sͣ. de incē. rui. naufra. ergo ⁊cͣ. Sed po Ex. l. ſequenti. b ¶ Ego dixi. tes intelligere hic quādo quis abſtulit modicaꝫ ¶ An ſit differētia īter inſcribere ⁊ ſubſcribere. hoc et tꝫ anrem: etiam ſic erit crimen leue ẜm diſtinctionem Et qualiter fiat ſubſcriptio. Et an qui opponit ge. hic. .l. pedius. Item ponit glo. exemplum in crimīe c s I cui crimen per moduꝫ exceptionis debeat ſe ſubſcri differē abigeatus: vt. l. i. C. de abigeis. hoc exemplū nō bere. rētia. q̄ diffe videtur bonū generaliter loquēdo. l. ij. sͣ. de abi 1 ¶ Quero vtrū ſit differērentia ſit īter I C U tiaᶜ inter inſcriptionem et geis. vbi imponitur pena grauis. Item dat exēinſcriptiōem ⁊ ſubſcriptō plum ꝙ ſit crimen leue.ſ. cognitio cuſtodum: vt ſubſcriptionē. Glo. dicit ꝙ ſic. Guil. de ſuza. renem. adde ꝙ .l. vnius.§. fi. jͣ. de qō. hoc nō videt̉ bonū exēplū prehendit glo. hanc dicens ꝙ nō eſt differentia hec īſcriptio vt videbitis. jͣ. ti. ꝓxi. l. nō eſt facile. ſꝫ intelligamꝰ inter inſcriptionē ⁊ ſubſcriptiōem. Breuiter gl. locuꝫ hꝫ etiā de cuſtodibꝰ hoc ē de cuſtodiētibꝰ: niſi ponamꝰ ſi viliſſima ꝑ dicit veritatem: quia inſcriptio eſt ip̄e libellus ac ſona: vt ẜuuſ ꝙ aliquid facile fecerit circa ꝑſonas cuſtoditas: cuſatorius cōtinens crimina: vt. l. libellorū. Sed accuſat̉. ſed vt. l. i. C. de cuſto. reo. Item ſi diceremus de per ſubſcriptio eſt que ſit in fine in qͣ ſe ſubſcribit ⁊cͣ. an tūc inſcri ſonis cuſtoditis ſi cōmittant aliquid leue: quia vt hic. ⁊. l. libellorū. verſi. item ſubſcribere. tamē bens puniat̉ erit crimen leue. Item ponit glo. exemplū in cri minori pena quādoqꝫ vnuꝫ ponitur pro alio: vt. l. i. C. qui acvide bal. ī. l. mine lenocinij. hoc exēplum nō videtur verum. cuſa. non poſ. ¶ Secūdo quero que debet eſſe ij. C. de fi. in nam lenociniū grauius eſt adulterio: vt. l. athleforma iſtius ſubſcriptionis. glo. tractauit in. l. liſtru. ⁊ bal. in tas.§. ait pretor. sͣ. de his qui no. infa. ſed adull. qui crimen bellorum. verſi. item ſubſcribere. Iteꝫ tractatur in. ij. q. C. ꝗ terium eſt graue crimen: vt. l. auxiliū. sͣ. d̓ mino. in hac glo. ⁊ quattuor formeˢ ponuntur de ſub accuſa. ergo ⁊cͣ. Sed ſuſtinēdo glo. potes dicere ꝙ ītel ſcriptione. pͥma ꝙ ꝗs ſubſcribat ſe perſeueratud ¶ Et quatligitur de lenocinio cuius adulteriū non eſt perrum in crimīe vſqꝫ ad finem: vt in hac. l. Alia for tuor forme. fectū: vel de lenocinio vilis perſone: ⁊ ſic eſt criadde cy. anma eſt ꝙ quis ſubſcribat ſe ita profeſſum eſſe ſige. ⁊ ſal. in. l. men extraordinarium: vt. l. i. sͣ. de extraordina. cut ſcriptū eſt: vt. l. libellorū. ver. itē ſubſcribere. iij. C. qui accri. Item dat glo. exēplum in. l. nec quicꝙͣ.§. de Tertia forma ꝙ ꝗs ꝓfiteat̉ ſe velle ſuſtīere ſimicu. adde ꝙ ī plano. sͣ. de offi. procō. ⁊ lega. vt ſi filius patri lia ¶ Practilem penā ſi in ꝓbatione defecerit: vt. l. ij. C. de fi hac pena tacabā. no. pra lionis habet̉ bertus patrono non eſt obediens. iſtud eſt cride inſtrumē. ⁊. l. vltima. C. eo. Glo. nō firmat ſe cticaꝫ ꝓcedē conſideratio men leue: ⁊ de plano cognoſcitur: ⁊ eſt bonum hic. ſed in. l. ij. C. de fi. inſtr. firmat ꝙ dꝫ ſcribere. di in crinalipͥuilegij. tex. exēplum. Potes etiam ponere exemplū de iniu ꝓut hic dicitur: neqꝫ debet ſubſcribere ſe profibus: ⁊ lꝫ gl. eſt. ⁊ ibi bal. rijs leuibus: vt. l. non ſolum.§. quanqͣ sͣ. de inhic ſentiat ꝙ in. l. fi. C. vbi teri ꝙ ſuſtinebit penam talionis: quia hoc intelvbicūqꝫ pōt ſena. vel claiur. Vel ponas exempla quotidiana que ſunt in ligitur etiam ſi non ſit dictum. Idem not. C. qui ꝓcedi de pla riſ. adde ꝙ ciuitate. aliquis eſt cū cultello repertꝰ: vel reper accuſa. non poſſūt. l. iij. tex. extra de procu. c. tue nō nō ſit nevbi de crīne tus ire de nocte: vel repertus ludere. ⁊ ſi iſta taduas formas ponit: vt quis profiteatur ſe perſe ceſſaria īſcri agit̉ ciuiliter ptio. Io. an. nō hꝫ locum lia ſunt leuia crimina de quibus iſta. l. loquit̉. teueraturum vſqꝫ ad ſentētiam: ⁊ ſe velle pati ſimi dixit ꝙ de ꝯ inſcriptio: vt ne menti. ¶ Sed cōtra hoc facit quomodo aplem penam. facit. c. ſuper his. extra de accuſati. ⁊ ſuetudīe iſte no. bal. ī. l. ij. pello crimina leuia ex leuitate pene: nōne ictus hanc formam ſequitur Specu. in ti. de accu. tainſcrip. non C. de fi. īſtr. fuſtium eſt grauior pena ꝙͣ queuis pecuniaria: ſeruant̉: ⁊ ſē⁊ eſt tex. ⁊ ibi men ẜm cōſuetudinem non vtimur iſta ſubſcritit ꝙ hodie. doc. ī. l. movt. l. ī ſeruorū. jͣ. de penis. nō ergo ex leuitate peptione: ſed in curia romana forte eſt in uſu. mētanee. C. nec expreſſe ne debent intelligi leuia: ſed aliunde. Sol. intel¶ Querit Dy. vtrum ille qui opponit crimen nec tacite ha vn̄ vi. vide lige. l. noſtrā quādo fuſtigatio ſit in locum pene per modū exceptionis debeat ſe ad penā talioſpe. de accu. beat locū in§. qualiter. pecuniarie: quia ille non poteſt ſoluere: vt. l. qui ſcriptio: vt nis ſubſcribere: videtur ꝙ ſic: qꝛ ille contra queꝫ ver. porro. ⁊ ipſe no. ī ſpe. edes. sͣ. de incen. rui. nau. ⁊ sͣ. de iniurijs. l. ſiꝗs excipit punitur: vt. l. ij.§. ſi extraneus. jͣ. de adul. in rub. ꝗ acde accuſa. in iniuriam: vel erat talis perſona cui illa fuſtigatio Preterea qui excipit agit: vt. l. i. sͣ. de exceptio. cū. qd̓ īproquarta ꝑte. ī pena modica eſt. ¶ Quero quomodo debet inPreterea pro hoc videtur tex. in. l. vlti. C. de fi pͥn. Iteꝫ no. bat bal. in. l. ꝙ vbi proce telligi de plano. Glo. que eſt hic dicit de plano ꝗ crime̓. C. q de inſtrumē. ¶ In contrariū videtur ꝙ actiōis dit pro mate accu. ⁊ no. in .i. ſine libello. Vel ẜm alios ſine inſcriptione inverbo non continetur exceptio: vt. l. verbū opor ria inꝗſitōis crinibꝰ leuiterueniente tamen libello. ſed glo. dicit ꝙ in oītebit.§. accuſationem. jͣ. de verborū ſigni. Prevel denūciabus nō reꝗbus eſt neceſſaria inſcriptio. Aduerte tex. facit tionis nō re terea quando crimen opponitur per moduꝫ exritur libelluſ quiritur innec ꝓceſſus: expoſitionē huius verbi de plano. in. c. ſepe con ceptionis quis non punitur: vt. l. lutius. sͣ. d̓ his ſcriptio. ẜm ſed in ordīatingit. de verb. ſigni. in clemē. ⁊ doc. in. l. nec ꝗcqui notā. infa. ⁊. l. ij.§. ſi publico. jͣ. d̓ adulte. Et bal. ī. l. ꝗ cririjs bene reꝙͣ.§. de plano. sͣ. de offi. procō. ⁊ le. ⁊ bona eſt ex hanc partem Dy. tenet ⁊ Cy. C. qui accuſa. non men. ī. i. col. ꝗritur libelC. ꝗ accu. ⁊ poſitio glo. Ego ſic practicabamª hanc. l. in iſtis lus ⁊ inſcrip poſ. l. iij. in. i. ⁊. ij. q. Non obſtat. l. fi. C. de fide īibi in. ij. col. tio ēt in mo leuibꝰ criminibus: quia faciebam ſolū ſcribi ꝙ ta ſtru. quia ibi opponebatur falſum per modum dicit ꝙ omiſ inꝗrendi: vt lis erat repertus ad ludendum: ⁊ ſtatim poſtꝙͣ accuſationis: ita dicit ip̄e. Mihi autem videtur ſio īſcriptiono. ang. in. l. hoc fuerat confeſſus precipiebam ꝙ ſolueret tā ſic dicendum quādoqꝫ exceptio criminis oppo nis nō viciat ſi vacātia. C. ꝓceſſum. vi de bo. vacā. tum. ⁊ ſi non poteſt ſoluere ꝙ fuſtiget̉. nō enim nitur ſolum ad repellendum aliquem: tunc non de ibi glo. ⁊ lib. x. ⁊ dicit debet fieri proceſſus in iſtis cauſis breuioribuſ: debet quis ſubſcribere ſe. ſꝫ quando opponitur an in priuabar. ī. l. ij. C. vt in aucͣ. niſi breuiores. C. de ſentē. ex peri. reci. non ſolum ad repellendum aliquem: ſed ad eū tis dlictis re de ſpor. ꝙ ſi quiratur in⁊ per hoc feci abſolui hic quēdam capitaneum. puniendum: vt in caſu. l. ij.§. ſi extraneus. tunc nunciꝰ delinſcriptio. Cy. quit ī officio dicit ſtatutū ꝙ nulla condemnatio fiat a capitadebet ſe quis ſubſcribere: ſicut in aecuſatōne: qꝛ ꝙ ſic. in. d. l. pōt abſqꝫ ꝓneo: niſi pͥus fiat a reo depoſitum ſub pena quīeſt eadem ratio. probatur in. c. ſuper his. de aciij. alias. l. ij. ceſſu pͥuari: quaginta librarū. modo capitaneꝰ cōdemnauit cū. Et eodem modo ſi quereretur quando crie ¶ Querit qꝛ in iſtis cō dy. add̓ bar. XX X X iii

De accu. ⁊ inſcripin. l. penul.§. ad crimen. in prin. ij. col. sͣ. tī. i. ⁊ Specu. in ti. de accuſa.§. i. per. c. paſtoralis. ibi allega. per eum. adde tamē ẜm Bal. in. l. i. C. ad maverſi. item quod nō recte. ⁊ dixi in. l. leuia. sͣ. eo. ⁊ vtrū opponēs crimen ce. ꝙ licet ignorantia probetur per ſacramentum. tamen ſecus vbi tra per modum execu. debeat ſe ſubſcribere. ⁊ ꝙ nō. tenet Bal. in. l. fi. in pͥn. ctatur de iuſtitia ignorantie: vt ibi habetur. ⁊ an poſitio ignorantie ſit af C. de fi. inſtru. per glo. ⁊ doc. in. l. qui crimen. C. qui accu. firmatiua: vel negatiua. vide no. Barto. in. l. ab eo. in. vlti. col. quomodo a ¶ Hiſdem. ad intellectum huius.§. in. ij. parte. in eo qd̓ dixit ꝙ per ca⁊ quando iu. qui tenet ꝙ eſt negatiua. lumniam ſe mel me de c ¶ Semel vno accuſamen opponitur in modum exceptōis: vtruꝫ poſ malus. Qui uit non pōt sͣ. de compenſa. ſi vero ad alium finem ꝓponit̉ ſemel malus ſet interuenire procurator: quia debꝫ diſtingui. me amplius tunc ſecus. argu. l. vendicantem. cū. l. ſequēti. sͣ. ſemꝑ preſude alio accu aut crimen opponitur ad aliquem repellenduꝫ mitur maluſ de euictio. ¶ Quero quid ſi aliquis eſt abſolut ſare. vide an ⁊ poteſt interuenire: vt videmus in crimīe ſuſpe intellige ī eo tranſactione. glo. remittit ad no. in. l. trāſigere ge. ⁊ imol. in dem genere cti tutoris. aut opponitur ad aliqueꝫ puniendū .l. his ꝗ reuſ dicam in. l. ſi maritus.§. ſi negauerit. jͣ. de adul. mali ẜm bar ⁊ non poteſt interuenire procurator: vt extra de in. viij. char. ¶ Quero quid de abſoluto per iuramentū glo to. ī. l. caſſiuſ in ver. in ea. accuſa. c. ſuper his in fi. hoc tetigi in. l. pe.§. ad de ſena. ⁊ viremittit ad no. in. l. eum qui.§. in popularibus. glo. ibi in v̓. crimen. in. i. ⁊. ij. cōtrario. sͣ. ti. ꝓxi. de bart. in. l. sͣ. de iureiurā. dicā in. l. maritꝰ. jͣ. de queſtionibꝰ aliud eſt. sͣ. ſi prius. ī. ix. Ex.§. ſequenti. ti. i. ADDE¶ Uenio ad ſecūdam partem. dicitur hic qui ſe oppo. iij. par ¶ Quomodo quis probet de ſua ignorātia. Et Roma. cōſitis. de oper. mel eſt malusᶜ ſemper preſumit̉ eſſe malus ⁊ ecō lio. ccxiij. ⁊ quid ſi iurat ꝙ ignorauit quomodo ego poſſuꝫ no. nunci. uerſo. Sed cōtra de. l. cum te. C. de probat. Re ccxxiij. Bal. in. l. fi. probare ꝙ ſciuit. Et an in abſoluto per inquiſib ¶ Uolo ꝓſpōdeo ibi loquit̉ in his que curſu ſolo tēporis ff. de heredi. tionem habeat locum diſtinctio huius. l. ⁊ quid bare. ⁊ ſic no mutantur: vt in etate. argu. ad hoc in. l. ſpadonē inſtitu. quod ta. ꝙ ſi lex di de abſoluto ſuper exceptiōe ⁊ de abſoluto tranno. docto. in .§. qui abſolutus ⁊ quod ibi dici cōſueuit. de excit ꝓbari poſ ſactione. ⁊ quid de abſoluto per iuramentum: ⁊ .c. inſinuatū cu. tuto. In alijs vero que ſolo curſu tēporis nō ſe ignoranti de ſimo. bean qui ſemel malus ſemper preſumatur malus. am per iuramutant̉ debes dicere ſic vtrum de preterito pre ne ſaciūt no mentum taAbſolutus nō poteſt de eo ſumamꝰ in preſens tēpus quedam ſunt que de ta. ꝑ Bal. ī. l. Hiſdem. dem crimine accuſari ab eomen poſt iuex perſona. facili perduntur ⁊ nuda voluntate: vt poſſeſſioramentū po C. de prodi. dem: vel ab alio niſi fuerit ignorans ⁊ ſuam iniu de hoc hic: vt in. l. ſiue poſſidetis. C. de probati. teſt aduerſalate per Ia. riam proſequatur. Item idem accuſator nō porius probaquedā ſunt que nō perduntur ita de facili: ⁊ tūc de bel. in. l. teſt ibi de alio crimīe accuſare: niſi ſuaꝫ ꝓſequat̉ re contrariū omnes. alias ſiquidem preſens quaſi poſſeſſio rei habet ſe cō ⁊ ibi glo. in iniuriam. ſecus in filio eius. hoc dicit vſqꝫ ad.§. eiꝰ. C. d̓ inoſ tra illud quod res fuit in preterituꝫ: tunc dic vt .c. ij. in ver. fi. teſta. et liidem imperator. ¶ Uenio ad primū dictum. di plene dixi in repe. l. ſi prius. sͣ. de noui oper. nū equipol. de mita: vt per citur hic ꝙ abſolutus ⁊cͣ. Quero que ſit iſta ma tempo. ordi. cia. Si vero preſens quaſi poſſeſſio rei nō habet Sali. in. l. ſi lib. vi. ⁊ ad gna cauſa. Glo. dicit magna cauſa eſt ſi doceat minoreꝫ. C. ſe in cōtrarium ad id quod fuit in preteritū: tūc hoc ipſam al de preuaricatione primi. hoc non videt̉ verum: de in integ. loquitur. l. noſtra. ⁊ quod not. per Dy. in. c. qui legat Imol. reſti. ⁊ Bal. quia ſola preuaricatio ſufficit ad tollendam exin. l. qui boſemel malus. extra de regu. iur. lib. vi. ¶ Itē op in. l. non igiceptionem rei prius iudicate: vt. l. iij. sͣ. de preua na.§. quidaꝫ tur dabit. C. po. dicitur hic ꝙ delictum patris filio nō noceat .sͣ. de dam. ī ri. Dicit glo. hoc quod dixi verum eſt ſi incipias ad exhi. bar. contra. in. l. ſiquis. C. ad. l. iul. magna glo. nō ſo fec. vbi eum in. l. ij. de bo. ab ignorantia: quia requirunt̉ duo: ſed ſi incipidic ꝙ ibi eſt cāus ſpecialiſ. Dicitur hic nō facile videas. ⁊ vipoſſ. in fan. as a preuaricatione ſufficit vnum tantū. Breui de quod hēs ¶ Quero quare dicit hic nō facile: Reſpōdeo vel fu. dela. ter ſiue incipias a prīo ſiue a ſecūdo vnuꝫ tantū in. l. i. alias. quia ſi proſequitur ſuam: vel ſuorū iniuriam ad d ¶ Cum ſaij. sͣ. ſi ex noſufficit. ita tenet glo. sͣ. de lib. ho. exhi. l. iij.§. ſi ta crilegiuꝫ. ad mittetur: vt. l. hi tamen. in prin. jͣ. eo. Item vidi ra. cau. aga. ⁊ de Bal. in. l. men. ⁊ idem ibi Dy. ⁊ hic. hoc etiam probat̉ de ꝙ de preterito preſumitur in preſens. quero an facit qd̓ haij. C. de ſer. adulte. l. ſi maritus. in fi. ⁊ facit quod no. in. l. ꝗ betur in. l. ſi ecōuerſo de preſenti preſumatur in p̄terito fuiſfugi. qui dide crimine. C. eodem. ſufficit ergo ꝙ vel probet̉ quando. C. cit ꝙ ſiquis ſe qualis eſt nunc: dic plene in. l. i.§. magiſtratꝰ vnde vi. et preuaricatio: vel probetur ignorantia ab eo qui eſt indebite. sͣ. de mag. conue. quod ibi dicaptus ⁊ in ſuum dolorem proſequitur: ⁊ qd̓ hic dicit̉ in tex. xi. adde qd̓ alieno terriIbi de⁊ ex magna cauſa ſubaudi maxime ẜm vnaꝫ opi Idem imperator̄. bet quis nota. glo. in torio ⁊ conc. ſignificaſti nionem poſitam in glo. ⁊ eſt vera. Item dicitur tra eum fuit puniri vbi ꝗs deliquit. ¶ Querit Dy. ſcd̓ꝫ quas el. pͥmo. d̓ ho hic doceatqꝫ ſe ignoraſſe. quero quomodo poſententiatuꝫ .ll. punitur. an ẜm. l. loci vbi deliquit: an ẜm. l. lo mi. ⁊ quod vel facta/ exe terit docere de ſua ignorātia. Dicit glo. ignoran dixi. in. l. fin: ci. vn̄ eſt. Dy. determīat ꝙ debet puniri ẜꝫ. l. lo. cutio ꝙ oīa tia probatur eoip̄o ꝙ non probatur cōtrariuꝫ: sͣ. d̓ recepta. tenēt niſi fue ci vbi deliquit. ita determinat hic. ⁊ de hoc per ⁊ addde ꝙ vt. l. ſuper ſeruis. C. qui mili. non poſ. quia quilierit appellaCy. in. l. i. C. de ſūma trini. ⁊ fide ca. ⁊ ibi hoc diignorantia ꝓ bet ignorare preſumitur: vt. l. verius. sͣ. de protum. xi in repetitione mea. batur per cō bati. vel doceat de ignorātia ſuo ſacramento. teiecturas: et Ex.§. ſequenti. ne menti hāc glo. ¶ Quero dicit ip̄e ſe ignoraſſufficit.i. qō. ¶ Unus iudex per quem poteſt cogi ad remiti. c. ſiquis qꝛ ſe: ⁊ iurat. ego volo probareʰ ꝙ ſciuit quomodo tendum alteri: ⁊ an cū delictum eſt factum in ec ⁊. c. i. ⁊. c. vt potero probare. Reſpondeo hoc probabo pro cleſia per quem debeat puniri: ⁊ an captꝰ in vno circa. de elebando ꝙ erat proximꝰ ⁊ vicinus in loco: quia ex ctio. in. vi. et territorio per officialeꝫ territorij vicini: an poſſit quod not. in vicinitate loci preſumit̉ ſcientia: vt in. c. i. ⁊. ij. exrepeti dominiū territorij in quo fuit captus. ⁊ ſi c. preſumitur tra de preſump. vel probando publicam famaꝫ poteſtas habet vnū in carceribꝰ pro delicto poſ de regū. iur̄. ꝙ erat publica fama. de hoc in loco vbi verſaba in. vi. ⁊ vide ſit per capitaneum recōmēdari. Et ſi aliquis fetur hoc no. in glo. ī. l. v. C. de pericu. tu. quod teque not. bal. cit plura maleficia ī alia ciuitate ⁊ vnū ī hac ciui in. l. i. de le ne menti. ¶ Quero hic loquit̉ de abſoluto per tate: an poſſit pūiri ⁊ d̓ maleficijs alibi comiſſis. gi. ⁊ Bal. in accuſatiōem. quid de abſoluto per inquiſitionē .l. ij. sͣ. de iu Quis vtruꝫ habeat locū diſtinctio huius. l. Reſpōdeo Cum ſacrilegium. debetꝑ riſdi. om. iu. ſic: quia inquiſitio ſuccedit in locū accuſationis: di. ⁊ glo. ī. c. us ſuum proceſſum expedire ꝙͣ reū etiā pro ma ad audienti vt dicam in. l. ij.§. ſi publico. jͣ. de adult. pro hoc iori crimine ad iudicem alterū remittere hoc diam. el ſecun optime facit tex. ⁊ quod ibi dicit̉ per Inno. in. c. do. de reſcri cit. ¶ Oppo. ꝙ iudex nō cogatur remittere reū cum dilectus. circa fi. extra de elec. ¶ Quero ꝗd ptis. in glo. ad petitiōem alterius iudicis: quoniā par in pa magna. ⁊ go de abſoluto ſuper exceptione. Reſpōdeo aut ex rem nō habet imperiū: vt. l. nam magiſtratꝰ. sͣ. d̓ fre. in ſumceptio fuit propoſita ad eundem finē ad quem arbi. ⁊. l. ille a quo.§. tempeſtiuū. ad trebel. dicit ma. d̓ excep. proponitur accuſatio.ſ. ad puniendū: ⁊ tunc ꝓ§. ſꝫ ſciendū. glo. ſpeciale in duobus caſibꝰ. pͥmꝰ in naufragio ceditur ſicut hic: vt. l. quod in diem.§. ſi rōnem. vt. l. ne quid. de incē. rui. nau. alius caſus eſt hic.

De accuſa. ⁊ inſcriptio. 16 6 a ¶ Remiſſio. vtrum in delictis habeat locum remiſſio quo ad recognitiadde no. Bal. in auctē. qui ſemel in. v. col. in ver. in glo. paucis quero. C. onem ⁊ quo ad executionem. vide Bal. in. l. ij. C. de ſer. fugi. ⁊ in. l. ij. C. quomodo ⁊ quādo iu. ſed aliter loquit̉ in. l. i. in. iij. col. C. de edili. actio. ⁊ man. ⁊ in. l. fi. in prin. C. ſi a non compe. iudi. vbi ponit ad queꝫ iudicem adde Bal. in. l. certum. ff. ſi certū pe. ⁊ vide Bal. in auctē. ſed nouo iure. fiat remiſſio. Adde Ange. in. l. heres abſens. ⁊ que ibi dixi. ff. de iudicis. ⁊ C. de ſeruis fugi. ⁊ vide ad hoc tex. in. c. i. de cler. ꝑcuſſo. ⁊ quod ibi doc. de materia vide Glo. et Docto. in. c. i. de raptoribus. ⁊ glo. in clemen⁊ vide Petrū de ancha. in regula ſemel malus. in. vi. vide Ange. in tratina paſtoractatū malefi lis. in glo. ꝙ ciorū. in ver ſi publice. ⁊ ſi. exiſtēs flo ſed certe qualiter intelligatur. l. ne ꝗd ibi dicam do ſi aliquis alibi fecit plura furta: ⁊ hic vnuꝫ tā ī glo. de morentie. in pͥn ſed quātum ad. l. nr̄am. dico ꝙ hic nō eſt ſpecia tum: tunc propter furta alibi cōmiſſa hic acrius re. de re iudi ci. ⁊ ad bart. le. vel dicit glo. ꝙ iudex hoc facit ex vrbanitate: punitur: quia ſuſpenditur. nam furta alibi comca. ⁊ Bal. in hic. ⁊ ad pre .c. i. de connō ex neceſſitate. Cy. ſequēdo Pe. in aucͣ. qua dicta vid̓ oīmiſſa qualificant furtum factuꝫ hic: vt acrius pu trouer. feu. no Ludo. in ī ꝓuincia. C. vbi de cri. agi opor. in. iiij. q. dicit ꝙ niatur quia ſuſpenditur: vt. l. iij. circa finem. C. d̓ apud pares conſilio. cxl. hec eſt truffa. ſed ꝙ iudex hoc faciat ex neceſſita epiſ. aud. ⁊. l. ſeruos. C. ad. l. iuli. de vi. ⁊. l. i. sͣ. de termi. ⁊ an incip. vt pre te: qꝛ tex. in.§. ſi vero ꝗs comprehēſoruꝫ in aucͣ. iure patro. iudex remitmiſſa conſul tēs poſſit co vt nulli iudi. ⁊ ponit̉ in aucͣ. ſi vero crīnis. C. de tatio claram Ex. l. ſequenti. gnoſcere de d̓ciſionē acci adulte. quā allegat glo. ponit verbū iubemꝰ ꝙ ¶ An mulier ⁊ pupillus īdiſtincte repellant̉ ab cauſa quare piat ⁊c̄. ⁊ vi eſt verbū neceſſitatis: ⁊ hoc puto veruꝫ. ¶ Sed accuſando. ⁊ ꝗd de adulto. in fame ⁊ ſocio crīniſ remittat̉. vi de vnuꝫ ver q̄ro per queꝫ poterit cogi vnꝰ iudex ad remittēde Bart. in ⁊ an excipiendo ꝙ ꝗs fuit ſocius crīnis videatur bum per Ar .l. fi.§. fina. d̓ chi. in. c. cuꝫ dum alteri. videt̉ ꝙ non per aliū iudiceꝫ: qꝛ par fateri delictū. ⁊ an̄ ſi nō fuit oppoſitū his ꝗꝓhipubli. ⁊ bar. non ab hoin parē ⁊cͣ. ⁊ ita ſentit glo. ſed Cy. ſequēdo Pe. bentur nō accuſare valeat proceſſus. in. l. non dumine. de iudicit ꝙ par cogat eū: qꝛ in hoc eſt maior: ſed hoc 6 ¶ Cognito bito. d̓ cap. ⁊ di. in princi. Ui accuſan c. vno de cōtra poſtli. reuer. nō placet: qꝛ tex. in cor. dicit ꝙ debet adiri īpera Pet. de an⁊ in. l. cūctoſ cha. in. c. cator cuius auctoritate hoc fiat: ⁊ punitur iudex ſi rijs cognoſcit̉ aliud. ⁊ cōtrariorū eadem populos. C. nonum ſtatu non remiſit malefactorē ⁊ ſic cogetur per imꝑaeſt diſciplina. vel aliter. Omnes regulariter po de ſūma tri. ta. ī. iij. char. torē ¶ Quero delictum aliqd̓ eſt factū in eccleſūt accuſare: niſi perſone hic ꝓhibite. hoc dicit. ⁊ Imol. in. l. in verſi. que penul. in pͥn. ſia: an debꝫ punire iudex laicus: vel eccleſiaſticꝰ. ¶ No. tex. ibi: vt ſunt qui minus ⁊cͣ. ex quo hēs rit alibi. ideꝫ jͣ. tit. i. plene Bal. ⁊cͣ. excerte iudex laicus nec dꝫ fieri remiſſioª ad iudiꝙ pauperᵉ dicit̉ ꝗ nō habet. l. aureos in bonis. per Ioā. cal. tra de conſti cem eccleſiaſticū: vt. l. ſiꝗs in hoc. C. de ep̄i. ⁊ cle ¶ Quero hic aliqua dubia. dicitur hic ꝙ muliin repe. c. de tu. vbi refert ri. ⁊ pro hoc optime exͣ de īmu. eccle. c. īmunitaer ab accuſando repellitur: an eſt verū ſimpliciillis. de rap Bal. in dcā in.i. qō. ⁊ ibi auctē. qui ſe temᵇ. ¶ Secūdo quero aliꝗs eſt captus per reter. Solū. ſi ſuā vel ſuorum iniuriā proſequatur per Moder. mel. Iteꝫ ibi ctores terre vicine in territorio huius ciuitatis: pōt accuſare: vt. l. i. ⁊. ij. sͣ. e. ti. alias nō: vt hic. ni Pet. de anponit: quidā an talis homo pōt repeti ꝑ ciuitatē iſtam: cū nō ſi in caſibꝰ notatis hic in glo. ⁊ no. etiā. sͣ. eo. l. ij. occidit bancha. in repe. potuerit iure capi. pro quo facit.ſ. ꝙ non potue Item quero de pupillo an eſt verū indiſtincte. nitum: poc. poſtulaſti. de for. comſtea non ban rit. l. quis ſit fugitiuꝰ.§. idē celſus sͣ. de edil. ediReſpō. aliquādo admittunt̉ ad accuſandū cuꝫ pe. ⁊ vide qd̓ nitum. vide dico ꝙ pōt repetiᵉ: vt extra d̓ ꝟ. ſigni. c. ex parte. tutoris auctoritate: vt sͣ. e. l. ij. ī fi. ⁊ ibi no. ⁊ etiā bal. ī. l. grachabes in. l. a generaliter ſi ſuā: vel ſuorū iniuriam proſequat̉: ¶ Ultimo facit hec. l. ꝙ ſi poteſtas hꝫ aliquem diuo pio.§. cus. C. de ad ulte. vide eū ſententiam. recōmendatū in carceribꝰ pro aliquo delicto qd̓ vt. jͣ. e. l. hi tamē. ⁊ sͣ. ti. ij. l. mulieri. alias non: vt ibi. ADDE sͣ. de re iudi. capitaneus pōt facere eum recōmendari ꝓ alio hic. ¶ Sed quid de adulto. Reſpō. poteſt ſi eſt quomodo ī⁊ no. ꝙ d̓ cō delicto: ita tamē ꝙ proceſſus poteſtatis prius īmaior. xx. annis: vt no. sͣ. e. l. ij.§. fi. ⁊ etiam not telligatur ꝙ ſuetudine nō hic. alias nō admittit̉: vt hic. non ob. l. qui cum choatus nō impediatur: vt hic videſ: qꝛ tenetur furta ēt puni ſit remiſſio ī ta aggrauāt delictiſ: vt di maior.§. ſed ſi mi. sͣ. de bo. que lib. ⁊. l. poſt lega remittere expedito prius proceſſu criminis de delictu. quo cit Bart. in tum.§. etati. de his ꝗ. vt indi. qꝛ intelligo de mi quo cognoſcit. dixi in qōne: quaꝫ diſputaui. tan dam conſili.l. ſepulchri. nore. xxv. an. maior tamē. xx. hec ſolu. ad illas. ll. gā in. l. ij. in fi. jͣ. ti. ꝓxi. Omiſi hic vnam q̄ſtionē C. de ſepul. um inter illa non eſt bona: qꝛ loquūtur etiā de pupillo. vnde quā format Dy. ¶ Quero ſi vnus fecit vnū ma Bal. ccclxxvio. ⁊ glo. in iiij. iiij. lib. dicta clemē. .ll. ille debēt intelligi in caſu in quo etiā pupilluſ leficium in ciuitate iſta ⁊ alibi plura maleficia cō e q Ui acpaſtoralis. et admittit̉ ad accuſandum. Item dicitur hic de īmiſit vtrū in ciuitate iſta hic poſſit puniri de ma cuſare. Imol. in. l. ī. famibus: an eſt verū indiſtincte ꝙ repellant̉ᶠ ab leficijs alibi cōmiſſis. videtur ꝙ non per iſtū tex. pauper. adtra accuſa. sͣ. accuſando: Reſpōdeo ꝗdaꝫ ſunt infames de iu de Bart. in ⁊ ita tenet dy. Iſtud dictum Dy. intelligo eſſe de publi. iu.l. ſi conſtandi. Et Sali. ī re: ꝗa condemnati publico iudicio: ⁊ iſti nō adverum: niſi in ciue iſtius ciuitatis qui rōne origi te. ſolu. mat. auctē. ſi non mittunt̉: niſi ſuā: vel ſuorum iniuriā ꝓſequant̉: nis hic pōt puniri de delicto cōmiſſo alibi: vt. l. alibi dicit̉ di de adulte. ⁊ vt hic. vel niſi in caſibꝰ exceptuatis: vt. l. mulier. i. C. vbi de cri. agi opor. Item dictū Dy. intelliues vel pauglo. ⁊ Bart. per ẜm ꝙ iu jͣ. eo. ⁊. l. famoſi. jͣ. ti. ij. ⁊ niſi cōtra ſuuꝫ accuſato in. l. i. C. vbi ge ꝙ delictū alibi cōmiſſum nō poteſt puniri pͥn dex eſtimade crimine. rem: quia tūc damnatꝰ de publico iudicio admit cipaliter hic: ſꝫ poteſt penā delicti hic cōmiſſi ag bit. auc̄. pre⁊ hoc ſignan titur ad accuſandū ſuum accuſatorē: vt. l. is qui grauare. nam fures publici ⁊ famoſi ſuſpendun terea. C. vn̄ ter limitatur reus. sͣ. ti. i. Infames veroᵍ de facto: nō reꝑitur tur: vt. l. capitalium.§. famoſos. jͣ. de penis. movir ⁊ vxor. li per Bal. in cet aliter lo.l. penulti. in quatur glo. vij. colū. C. in corpore vnde ſumitur. in eximia vero paupertate dicitur ille qui ſtat de execu. rei iudi. niſi eſſet cōdemnatus: ⁊ per quē poſſit peti remiſſio. vi in hoſpitali. l. ſi quis ad declinandam de epiſco. ⁊ cleri. ⁊ vide quod not. de ibi eum in. viij. col. ⁊ que fuerit rō quare in delictis fiat remiſſio. vide in auctē. de fide inſtrumētoꝝ.§. finali. Item quantitas dicitur magna et Bal. in. l. cū archimedorā. in. ij. col. C. vt in poſ. lega. parua iudicantis arbitrio: vt in auctē. de iudi.§. ne auteꝫ. ⁊ vide que no. b C. c. īmunitateꝫ. Adde ꝙ ſi delictum eſt cōmiſſum in eccleſia iudex laiArchi. in. c. fina. de teſtamē. in. vi. Ange. hic. ⁊ Bartol. in. l. ſi ſocietatem cus non poteſt ibi capere: ſed epiſcopꝰ ⁊ debet eum tradere curie ſecula§. arbitrorum. in. v. alias. vi. col. ff. pro ſocio. ⁊ Hoſtien. in. c. quod ſuper ri. auctē. ſiquis ei. de adulte. ⁊ ibi vide Cy. de hoc dicto Barto. vide cy. his. de voto ⁊cͣ. ⁊ Bal. in dicta. l. ſiquis ad declinandam. in. iij. col. ⁊ glo. in. l. ſi ſine. C. de his qui ad eccle. cōfu. ⁊ Abb. in. c. cū ſit generale. in ante ⁊ Bar. in auctē. minoris debitor. C. qui da. tu. poſſ. ⁊ in dicta..l. admonē penul. col. de foro cōpe. ADDE ꝙ Roma. ſentit ꝙ nec epiſcopꝰ poteſt di. ⁊ quis dicatur teſtis pauper. vide glo. no. in auctē. de heredi. ⁊ fal.§. ſi facere capere in eccleſia clericum propter delictum de quo eius conſilio vero abſint. ⁊ ibi per Ange. ⁊ differētia eſt inter pauperem ⁊ inopē. quia ccxxvij. ⁊. ccxxxiiij. pauper eſt qui parum habet. inops qui nihil. ẜm Dy. ⁊ Pau. de caſt. in c ¶ Poteſt repeti. Adde oīno Bal. in. l. i. C. de ẜuis fug. ⁊ dixi poſt glo. dicta. l. id quod pauperibus ⁊ differentiam inter pauperem ⁊ in penuria in. d.§. idem cecilius. ⁊ Bal. in. l. ſicuti.§. ariſto. per illum tex. ff. ſi ſer. vē. cōſtitutum vide per Archi. in. c. peri. de ſta. reg. in. vi. ⁊ qd̓ dixi poſt Bar. in. l. quod ait. jͣ. de adulte. f ¶ Quod repellantur. vtrum infames admittantur ad accuſandum. vid ¶ Intelligo eſſe. delictum alibi cōmiſſum aggrauat penam delicti. ⁊ vi de Cy. ⁊ Sali. in. l. ſi magnum. C. qui accu. ⁊ Bart. in. l. ij.§. ſi publica. in de quod not. multū ſingu. Salic. in. l. ſeruos. C. ad. l. iuli. de vi. aliquid verſi. vlterius quero. de adul. cano. in. c. i. extra eodem. ⁊ vide. sͣ. no. in. l. in. l. iij. C. de epiſco. audiē. vide Io. and. in additionibꝰ Specu. in ti. de fur. in rubri. ⁊ hoc eſt verum etiā ſi dicta furta fuerunt etiam alibi puniqui iudicio. g ¶ Infames vero. adde Bal. ⁊ Imol. in. l. is qui reus. sͣ. ti. i. in. ij. charta. ⁊ quia perſeuerauit in delinquēdo. d. l. ſeruos. ⁊ ibi Salic. in. d. l. iij. de ta. per Specu. in ti. de accuſa.§. i. verſi. ſed quid de his ꝗ. ⁊ Imol. in. c. i. epiſco. audiē. ⁊ in. l. capitalium.§. ſolent. jͣ. de penis. ⁊ hoc tenebat Uber⁊ in. c. omnipotens. extra eo. tus de bobio. ⁊ cū Bar. hic tranſit Pe. de ancha. in clemē. pͥma. de pe.

De accu. ⁊ inſcripꝙ repellant̉ ab accuſando: ⁊ de iſtis infamibus ſpondet iuriſconſultus ꝙ ſic. hoc dicit. ¶ Node facto tangit Spec. in ti. de accu.§. i. verſi. ſed ta ꝙ poſt nomen rei receptum inter reos iſte exquid de his. ¶ Item hic dicitur de eo qui habꝫ ceptiones ꝙ quis non poſſit accuſari: non poſplures accuſatores. hoc examinabo in. l. hos ac a ¶ Quero ſunt opponi: niſi abolitio ſit facta: ⁊ de nouo re cuſare.§. lege. jͣ. e. ¶ Queroª vtrū ſint alij qui re vtrum. adde petatur. ¶ Oppo. de. l. ſiquis repetere. jͣ. ad tur pellant̉ ab accuſando ꝙͣ numerati. hic glo. pobal. ī rub. C. pil. dicunt quidam hic loquitur extraneo repetē ꝗ accu. ⁊ ibi nit plures inter quos numerat ſocios eiuſdē crite. ibi repetente primo accuſatore. Alij dicūt ꝗ glo. bar. ī. l. i. minis: vt. l. ſi filiū. de lib. cā. ⁊ bene dicit. ¶ Sed §. ſi ſeruus. d̓ hic loquitur in dignitate ſuperueniente poſt no qualiter poterit opponi exceptio tu es ſocius cri q̄ſtio. ⁊ vide men receptum inter reos. ibi vero in dignitate minis nōne ẜm hoc videt̉ excipiens confiteri cri bal. ī. l. ſi ma que competebat ante nomen rei receptuꝫ inter gnum. C. ꝗ men. de hoc hēs glo. q̄ hoc declarat in. l. ſi filiuꝫ. reos. vnde imputet ſibi ſi non excepit ante. queaccu. ⁊ in. l. ſi ⁊ exͣ de teſti. c. i. lib. vi. circa fi. ꝑ Io. an. ⁊ plures filium. de li. libet iſtarū ſolutio. eſt vera: ⁊ ideo coniunge eoſ alios ꝗ repellunt̉ ab accuſando. vide Spe. de ac cauſa. ſimul ⁊ habebis hāc doctrinam ſatis bonā. aut cu. Itē dicit̉ in. l. nulli. ꝙ pauper eſt qui nō hꝫ. l. dignitas ex qua iſta exceptio dilatoria ſeu decliaureos in bonis. qd̓ tene mēti ad modū ꝓbandi natoria cōmuniter ſuperuenit poſt litē cōteſta. paupertatē. hoc plene examinaui in. l. ſi ꝯſtante. ſeu poſt nomen rei receptum inter reos: ⁊ tūc in in pͥn. sͣ. ſol. ma. in repe. quam feci. ¶ Uenio ad diſtincte poteſt opponi iſta exceptio: vt hic ẜm .l.ᵇ hi tamē. ⁊ oppo. ad eaꝫ. jͣ. ea. l.§. fi. Rn̄. fallit vnam lecturam. ⁊ argu. C. de cōſor. eiuſdem lid ¶ Uēio ad in liberis ⁊ libertis: vt ibi videbitis. ¶ Iteꝫ op. .l. an pater tis. l. ij. Si vero ante nomen rei receptum inter de. l. ſi maritus ſit in ma. in prin. jͣ. de adul. Rn̄. poſſit accuſa reos erat illa dignitas ⁊ non fuerit oppoſita exꝙ ibi etiā fallit ꝙ non pōt accuſare ſuā vel ſuoꝝ re filiū. vide ceptio: tūc aut vult eam opponere in eodem iubar. in. l. īau iniuriā ꝓſequēdo. vide gl. que incipit: vt mulier. dicio ⁊ non poteſt: vt. l. ſi maritꝰ.§. preſcriptio. ditum. in pͥn ¶ Op. sͣ. ꝓxi. So. fallit in iſtis ẜm quoſdaꝫ. alij ci. jͣ. de ſicca. jͣ. de adulterijs. aut vult eam opponere cum redicunt ꝙ iſti etiā in grauibus crīnibus cōtra eoſ petitur poſt abolitionem conceſſam: ⁊ tunc aut cōmiſſis poſſunt eos accuſare: vt. l. ꝓpter. C. eo. prius accuſator repetit ⁊ non poteſt opponere: qd̓ glo. nr̄e nō placet excepto crīne maieſtatis et vt. l. ſiquis repetere. ad turpil. aut eſt extraneus adulterij. Iac. de are. videtur hic dicere hoc eſſe repetens: ⁊ poteſt opponi: vt hic ẜm vnaꝫ lectuverū indiſtincte vbicūqꝫ atrox iniuria in iſtas ꝑraꝫ ⁊ ẜm predicta videtur hic cāus ꝙ ſi poſt lit. ſonas īfertur: vt mutilatio mēbri vel ſi. vt. l. ſi ad conteſta. quis eſt effectus clericus: vel preſbyter ulterium cū inceſtu.§. liberto. jͣ. d̓ adul. ¶ Queꝙ poteſt opponere exceptionem declinatoriam ro vos videtis ꝙ q̄dam ꝑſone ſunt que ab accu iudicij. caſus eſt hic ẜm illam lecturam ꝙ ſi diſando repellunt̉. quid ſi nō fuit eis oppoſitum: gnitas ſuperuenit poſt lit. cōteſta. ⁊ hoc nō exaan valeat ꝓceſſus. Breuiter de hoc dicam. jͣ. ad mino hic: ſed examinabo in. l. i. in fine. jͣ. de pen. tur. l. i.§. accuſatorem. ⁊ ibi videbitis tex. ¶ Quero qualiter fiat receptio inter reos. dicit De hoc qualiter accuſatꝰ poſ glo. poſt lit. cōte. dixi plene in. l. is ꝗ reus. sͣ. ti. i. Iſb̓ alio. ſt ab alio accuſari videbitiſ. jͣ. Item hic loquitur de repetito. an loquitur de re e. l. ſenatus. de eo cuius nomē eſt abolitum quapetito ante triginta dies: vel poſt. quidam de re liter poſſit accuſari. vidiſtis sͣ. eodem. l. libellopetito poſt triginta dies. ſed tunc nullum eſſet rum.§. finali. dubium: quia tunc non poſſet repeti: niſi ſuper Ex. l. ſequenti. nouo proceſſu: vt diximus in. l. libellorum. in fi¶ Exceptio nō poſſum accuſari eſt dilatoria. ne. sͣ. eodem. intellige glo. de repetito infra trich Os ac. cUidiſtis cuſare. ginta dies. j Os accuſare. qualiter aclimita: vt ꝑ Ex.§. ſequenti. cuſatio dꝫ formari. Item q̄ perſone poſBar. ī. l. ma ¶ Quādo plures vno libello accuſari poſſunt. rito.§. illud ſunt accuſare ⁊ que nō. hic aūt incipit dicere que ⁊ cāu quo plures accuſari non poſſunt ſi nō fuit .jͣ. de adul. perſone poſſunt accuſari ⁊ que non. ¶ No. tex. oppoſitum: an valeat. proceſſus. ibi legatum prouinciale.i. de ꝓuincia miſſum ad ciuitatem romanā ſeu ad principem. ¶ Oppo. 1 ¶ Opp. fortiter ꝙ poſ Lege iulia. ſt quis cōqueri de duo ꝙ ille qui eſt in officio poſſet accuſari: vt. l. ſi adbus: vt sͣ. eodē. l. qui accuſare. verſi. alij propter ulterium cum inceſtu.§. fi. jͣ. de adulte. Solu. po turpem. vbi īnuit ꝙ duo poſſunt accuſari ab eoteſt accuſari nō vt procedatur: ſed vt differatur dem. Tres ſunt ſolutionesᵇ. prima ꝙ vnus non donec deſinat eē officialis: ⁊ ideo in ciuitate iſta d ¶ Lege iul. poteſt accuſare duos vno libello: ſed pluribus tres ſunt ſo. priores poſſunt accuſari: non vt procedatur: ſꝫ ſic. alij dicūt ꝙ nec diuerſis libellis poſſunt duo vide q̄ dixi ī vt differat̉ quouſqꝫ deſināt eſſe priores. ¶ Que .l. libelloꝝ.§ ab eodem accuſari. Nō obſtat. l. cōtraria. qꝛ ibi ro quid ſi iſta exceptio non poſſum accuſari ſit pe. sͣ. d̓ adul. fuit factū: licet fieri non debuerit. ex hac ſolutio. omiſſa: vtrū ꝓceſſus remaneat validus. Reſpō. no. ꝙ ſi duo accuſantur ab eodem licet non poſ iſta eſt exceptio dilatoria. ⁊ ideo non poteſt obij ſit fieri valet iudicium ſi non opponatur. ad idē ci: niſi vſqꝫ ad lit. cōte. ſeu quouſqꝫ nomen eſt re facit quod not. in. l. ſi accuſatoribus. C. eodem ceptum inter reos: vt. l. ſi maritus.§. preſcriptōe ⁊. l. i. C. ſi reus vel accuſa. mor. fu. Tertij ſoluunt .jͣ. de adul. ⁊ probatur. jͣ. proxi. hic de diuerſis criminibus ibi ex vno. qualiter Iſte eſt valde hoc debeat intelligi dicam incontinenti. ¶ Op Hoc beneficio. nō.§. ego dixi po. ꝙ vno libello poſſunt accuſari duo: vt. l. qui .sͣ. ꝙ iſte exceptōes ego non poſſuꝫ accuſari depupillam.§. finali. ⁊. l. vim paſſam.§ inceſti. jͣ. bent opponi ante nomen rei receptum inter rede adulterijs. Glo. ſoluit ibi. ⁊ intelligit ibi in di e ¶ Ueritas os non poſt. ¶ Quero ergo quid ſi iſtas exceuerſis libellis. Breuiter hoc ē truffa: veritas ē. eſt. procedit ptiones ego non oppoſui ante nomen receptuꝫ cumulatio ſi aut quis vult accuſare plures de vno delicto: ꝗa inter reos demum facta nominis receptione no non oppona aliquid ſimul fecerunt: tunc etiam ſi eſſent milmen fuit abolitum: ⁊ alius vult me repetere ẜm tur. add̓ bal. le poſſunt accuſari vno libello regulariter: vt diin. l. cum rō.l. libellorum. in fine. ⁊ sͣ. proxi. in fi. an cōtra renibuſ. C. qui cta. l. vim paſſam.§. inceſti. ⁊. l. qui pupillam. in petentem potero iſtas exceptiones obijcere reaccu. ⁊ bar. fi. ⁊. C. ſi reus vel accuſator mor. fu. l. i. ⁊ ītelligo in. l. pe. jͣ. ad turpil.

14 6 De accuſa. ⁊ inſcriptior 4 ¶ Unum delictum. Quomodo cognoſcatur an ſit vnū delictuꝫ: vel plu hoc eē manifeſtū ꝑ iura que volunt petitoriū ⁊ poſſeſſoriū recuꝑande vel ra. adde Bal. in. l. cum rōnibus. C. qui accuſa. ⁊ an mandans ⁊ faciens adipiſcende poſſe ſimul eodem libello cumulari: vt. c. cum eccleſia. ⁊. c. pa poſſint vno libello acccuſari tanqͣꝫ ſit vnū factum. vide bal. in. d. l. cū rōſtoralis. de cā poſ. ⁊ ꝓprie. vn̄ ꝓpter hec in. d. l. edita. d. Alex. dicit ꝙ opi. nibus. in. i. ⁊. iij. q. ⁊ in. l. i. C. ſi reus vel accu. mor. fue. pau. de ca. eſt multū ſubſtētabilis ⁊ ꝙ ſuā opi. tꝫ glo. in cle. diſpēdioſaꝫ in d ¶ Accuſare diuerſos. Sali. in. d. l. homicidij. C. eo. colligit ibi ex glo. q vbo ꝑſonalibꝰ de reſcrip. ⁊ Sali. in. l. ſiꝗs homicidij. C. h̓. eo. ti. vbi dicit quis eodem ꝙ opi. bart. libello pōt ac iure nō ꝓbat̉ cuſare plureſ vnum delictumª etiam ſimul plura facta: vtputa ⁊ eē tex. ꝯtra to puniri in tertia parte bonoꝝ nō concludereſ. de diuerſis ip̄m in. d. l. ſi plures percuſſerūt vnū diuerſis ꝑcuſſionibus ſi Si ꝟo ſimpliciter peteres eū puniri intelligeret̉ criminibꝰ ſiquis homimul: vnꝰ cum gladio alius cum baculo: vel duo mul.i. adinui de pena corporali: ꝓut dicūt p̄ce. ll. sͣ. alle. Iteꝫ cidij iuncta cem ſociatiꝫ ſe inuicē ꝑcuſſerunt: totū hoc reputo vnū factuꝫ dicitur hic ꝙ pena capitis nō cadit in ſeruuꝫ: vt glo. in v̓. pucōmiſſis: ſed ad hoc: vt vno libello poſſint accuſari. tex. videt̉ tauerit. in fi. hic in fi. ſed cōtra. qꝛ in prin. dicit̉ ꝯtra. So. ꝗdā intellige ſicū hac ēt opi .C. eo. l. ſiquis homicidij. arg. ad hoc quod no. hn̄t ī lr̄a ꝯuēit ꝗdā hꝫ ī lr̄a nō ꝯuenit. gl. dicit ſic mul: vt. sͣ. h̓ nio. dicit cō C. vn̄ vi. l. i. in fi. magne glo. Item intelligo vnū .§. per bar. ⁊ pena capitis ꝙͣtū ē ad penā corꝑalē cadit ī ẜuū: cordare bal. dicit hic An factum mādantis ⁊ facientis. tex. ē ī. l. nihil.§. fi. ſed quātuꝫ ē ad adēptionē bonoꝝ non cadit in ibi ī repe. pa ge. ꝙ quādo duana ī. xviij jͣ. de adul. facit. C. ſi reus vel accu. mor. fue. l. i. et ſeruū. ¶ Itē oppo. ꝙ pena relegatiōis cadat in accuſant̉ plu .q. cū ꝗbꝰ oī qd̓ ibi no. doc. lꝫ ſe multū inuoluāt. dicam in. l. ni ſeruū: vt. l. ij. sͣ. qui ⁊ a ꝗbꝰ. ⁊. l. ij. C. de ſepul. vio. res ad proſe bꝰ ipſe ēt trā hil. Fallit quod. sͣ. dixi in crimine adulterij: vbi cutōnem ſue So. quātum ad penā corporalem cadit in ẜuuꝫ ſi re videtur vel ſuorum ī duo nō poſſunt ſimul accuſari maſculus ⁊ femiqd̓. v̓o ꝗſ poſ ſed non ꝙͣtum ad ademptionē bonoꝝ. ¶ Pro iurie ſi deliſit vno libelna: vt. l. ſi maritus.§. fi. jͣ. de adul. ⁊. C. de adul. l. declaratione quero pͥmo vtrū pena capitalis ad cta ſint dilo diuerſos reos. ⁊ rō colligitur ex. l. denūciaſſe.§. fi. jͣ. de addelictū loquendo: vel mēbri abſciſionē cadat in uerſa ex diex diuerẜ cāiſ uerſis factis ul. Si vero vult accuſare diuerſosᵇ ⁊ de diuerſis ſeruū? Rn̄deo ſic: vt hic. ⁊. l. ſi fugitiui. C. de ſer cōuenire tereꝗrunt̉ dicrinibus diuerſis tēporibus cōmiſſis: tunc duoſ nuit Cy. ī. l. fugi. ⁊ in aucͣ. ſed nouo iure. ⁊. l. ſi crīnis. ad. l. iu uerſi libelli: eo ꝙ a mulpōt: vt. l. cum rōnibus. C. eo. ⁊ sͣ. e. l. qui accuſali. de ui. ⁊. l. ſeruos. ⁊ inſti. de pub. iudi.§. item. l. ſicut dicimꝰ tis. ⁊. C. ſi re. non tamē vno libello: vt hic. plures vero non cor. de fal. ¶ Quero vtrū pena dānatiōis in me in ciuilibus cer. pe. queꝫ per not. ꝑ eū poſſet accuſare: niſi ſuam vel ſuoꝝ ꝓſequatur in tallum cadat in ſeruū. videt̉ ꝙ nō: qꝛ per penaꝫ Cy. refert. ⁊ ī. l. ſupra iter ſeꝗtur ro. cō iuriam: vt hic. ⁊. d. l. cū rōnibus. tene iſta menti. damnationis in metallū ꝑdit quis ciuitatem ⁊ li .§. caſſius. d̓ ſilio. ccxl. lꝫ ¶ Quero ꝗd ſi pluresᶜ accuſant̉ vno libello cuꝫ bertatē: ſed ſeruꝰ non pōt perdere ciuitatē vel li aqua plu. ar. de p̄dictis p̄ non poſſint accuſari: nec eſt oppoſitū an proceadde no. per bertatem. ergo ⁊cͣ. ¶ In cōtrariū eſt veritas: vt fati doc. meBarto. in. l. dat iudicium. glo. hic ẜm vnā ſolutionē tenet ꝙ tionē non fa .l. ſi fugitiui. C. de ſer. fugi. ⁊. l. aut dāna.§. fi. jͣ. d̓ edita. ī. q. an ciant q̄ autē ſic. ad idem facit. l. ſi accuſatoribꝰ. C. eo. ⁊ quod pe. ⁊ ſi dicis ꝗd facit dānatio in metalluꝫ ſeruorequirantur ſit rō ꝙ ſeibi no. In cōtrarium facit. l. ſi maritus.§. fi. jͣ. de Reſpondeo qꝛ eſt magis aſtrictus ⁊ affligitur in diuerſi libelſit in crinali adulte. vbi videt̉ ꝙ nulluꝫ ſit oīno iudiciū. Sol. li. C. de edē. corpus ꝓpter onus metalli. Item ꝑdit ſpem li bus: vt in. d. ⁊ hoc dictuꝫ l. cū rōnibus potes dicere ꝙ in illo crimine eſt ſpāle. nō habe bertatis cōſequēde a dn̄o: quoniaꝫ ē ſeruꝰ pene ab alio exp̄ſſi collige ex di tis hic alia dicenda. ¶ Item q̄ro vtrū pena deportatiōis ⁊ relegatō us n̄ legi. qd̓ ctis in. d. cō 14 ¶ Oppo. d̓. l. domicianis cadat in ſeruū. Reſpō. ꝙͣtum ad hoc: vt per no. Pro in ſilio. ꝯͣ ī ſerui S. nus. jͣ. ad turpil. ⁊. l. ij. ī tellectu huiꝰ dat ciuitatē vel libertatem nō cadit in eū: ꝗa nō c ¶ Quid ſi tex. in fi. ⁊ vi plures. adde ti. i. Solu. in cuſtodia carcerali fallit. ¶ Iteꝫ ophꝫ: ⁊ hoc vult dicere iſte tex. ſꝫ ꝙͣtū ad hoc: vt ꝑ de Alex. in. l. bar.ī. l. edita po. C. de adulte. l. quoniā. Sol. glo. fallit in illa dat ſpeꝫ hēnde ciuitatis ⁊ libertatis cadit in eūſi idem cum ⁊ ibi ꝑ alexā. exceptione lenocinij quaꝫ liber poteſt opponeeodeꝫ. de iuvt. l. ij. sͣ. qui ⁊ a ꝗ. ⁊. l. ij. C. de ſepul. vio. ¶ Que ī antepe. col. riſ. om. iudi. re ⁊ nō ſeruus. Breuiter exceptio lenocinij ſi op de eden. ro vtrum pena pecuniaria cadatᵇ in ſeruū. Rn̄. q ADDE q d ¶ Oībꝰ aūt. ponat̉ ad grauādum accuſatorem nō poteſt op dam eſt pena pecuniaria ꝑ reſpectū ad bona ſer iſte qui fecit ſꝫ ꝙ nullo ca poni per ſeruū: vt ibi. ſed ſi opponitur ad defen ui: ut tertia ꝑs bonoꝝ publicet̉: vel oīa. ⁊ iſta nō hanc apoſtil ſu cadat in ſionem: tunc poteſt opponi per ſeruuꝫ: vt hic. ⁊ lam non vicadit in ſeruo: vt hic in prin. q̄dam eſt pena peẜuū tꝫ ang. h̓ dit alex. in. l. ſali. ī. l. ij. C. .l. ſeruos. sͣ. eo. ti. cuniaria in genere: ut puniat̉ in. c. libris: vel mil edita. qꝛ duꝫ de accuſ. de Et.§. ſequenti. le ⁊ iſta pena nō video qͣre nō cadat in ſeruū: qꝛ Bart. ibi di quo late per ¶ An pena abſciſionis membri vel dānationis ſeruus pōt habere pecuniam: quā dabit cōniue cit de cumi imo. in. l. ẜui latōe quādo in metallum cadat in ſeruū. Et an pena deporta tibus oculis dn̄i: uel alius dabit pro ſeruo: vt. l. .sͣ. d̓ appel. ⁊ actōes ſūt di vide oīo bar tiōis ⁊ pecūiaria cadat in ẜuuꝫ: ⁊ ſtāte ſtatuto ꝙ iiij. in prin. ⁊.§. i. ⁊. ij. sͣ. de manu. ⁊ idē dico ī mo uerſe numeto. in. l. i. sͣ. ſi facienti ſanguinē in platea amputetur ſibi manꝰ nacho: qꝛ lꝫ pena pecuniaria reſpectu bonoꝝ oī ro ⁊ ſpecie d̓ ſa. fur. fe. dic dextra: ſi illam nō habet delinquēs iudex altera um: uel quote partis bonorū non cadit in eum: bere prepo vbi videt̉ teni diuerſis li bit penam. nere ꝯͣriuꝫ ꝓ quia bona nō habet. tn̄ pena pecuniaria in gene bellis pau. d̓ quo ī. l. i. sͣ. d̓ Iſte.§. re bene cadit in eū: qꝛ alius pōt ſoluere pro eo. caſt. ibi dicit bo. lib. ī pͥn. Omnibus autem. ſcholari hoc tangitur in Spe. de reo.§. i. ver. ſed an moimo. eodē li poteſt enī ſi bus videt̉ difficilis: ſꝫ mihi videt̉ utilis ⁊ claruſ. nachuſ. ⁊ Inno. alibi uidet̉ uelle ꝙ oīa iura que bello ꝑ. c. q̄ vult ad euirelā. de elec. ⁊ diuiditur in tres ꝑtes. pͥmo qn̄ pena non cadit tandū penaꝫ loquūtur de ſeruis pn̄t trahi ad monachū: vt eī ⁊ tot dicent̉ corporalem in ſeruū: ideo qꝛ non pōt priuari bonis que non de priui. c. cū olim. ſed cōtra p̄dicta multuꝫ facit libelli quot ſerui ſoluere hꝫ. qn̄qꝫ pena nō cadit in ſeruū: qꝛ non pōt priiſta. tex. ꝗ dicit. Ideꝫ ē dicēdū in ceteris legibus cāe ⁊ ꝙ ī eoꝓ eo penā pe dem libello uari ſtatu quē non habet. qn̄qꝫ pena nō cadit in ꝗbus pena pecuniaria erogatur. Sed ego intel cuniariā ꝑ. l. poſſit cumu agraria. de ſeruū: qꝛ in eū ꝟba. l. nō cadūt. iſtis tribus caſibꝰ ligo pecuniaria.ſ. publicatiōis bonorum oīum: lari plures a termi. mo. loꝗtur hec. l. ſecūda ibi. idēqꝫ dicendū. tertia ibi vel certe partis. ſecus ſi īponit̉ certa pecuniaria cti. ex diueriuncta. l. iteꝫ item nec. l. pomp. qͣrto redit ad primuꝫ ibi. item pena ſimpliciter nō ꝑ reſpectū ad certa bona. ſi ſis cāis ad di veniūt.§. reuerſa ēt ſi nō cornel. ꝗnto conſulit in oībus predictis. ibi: ſed enī ſeruus pōt ſe redimere: quare non pōt redicte. de pe. he ſint vniforredi. durior. ⁊ ſic ꝗnqꝫ particulas hꝫ. Aduerte videt̉ mere penā non video. Iteꝫ dicitur hic nec poni mes ⁊ eiuſdē ꝙ iſte pene cadant in ſeruū quādo hꝫ aliquid.ſ. peia. de parri. ¶ Oppo. ꝙ cadat in ſeruū. nam generis. dic peculium: vt. sͣ. de peculio. ꝑ to. Sol. peculiū nō ſeruus pōt hēre patrem ⁊ matrem: ut. l. iij. sͣ. de ipſe eē tex. in .l. ſi idē cum aufert̉ dn̄o: vt. l. i. ⁊. l. ſi filius. C. de bo. preſcrip. lib. cā. ⁊ de in ius vo. l. parentes. So. debes ſcire eodē. sͣ. d̓ iu¶ Secūdo oppo. dicit̉ hic ꝙ ſerui. l. iul. de vi pͥꝙ iſta noīa pater ⁊ mater pn̄t accipi dupliciter. riſ. om. iudi. ua. accu. nō poſ. cōtra. C. ad. l. iul. de vi. l. ſeruoſ. pͥmo ꝙ ſint ſignificatiua cognatiōis: que eſt de qꝛ illa. l. n̄ hē ⁊. l. ſi crīnis. Reſpō. non pōt accuſari ſeruus: vt iuregē. ⁊ iſto modo nō cadit in ſeruuꝫ: ꝗa nō ha ret dubiuꝫ ſi loqueret̉ in bet cognatiōem: ut inſti. de ſer. cog. in prin. Sepuniat̉ in bonis: ſed vt puniat̉ corporaliter ſic. ⁊ diuerſis libel ideo eſt inſpiciēda cōcluſio: qꝛ ſi dicis quare pecundo poſſunt accipi: ut ſint ſignificatiua natulis. Itē dicit

De accu. ⁊ inſcrip. a ¶ Alterabitur pena. no. d̓ alteratio. pene īpoſita a. l. vel a ſtatuto. ⁊ vide cludit bal. poſt glo. in. l. nullū. C. de teſti. Cy. ibi ⁊ Bar. vident̉ velle ꝯͣris bal. ī. c. i. de ꝓhi. feu. ali. ꝑ lotha. ⁊ qd̓ no. ī. d. aucͣ. ſꝫ nouo iure. ⁊ ī. l. ſi fugi itē adde caſum in quo ꝗs duplici pena punit̉ ꝓ eodē: vt ſi fui ꝯdēnatꝰ ī. c. tiui. C. de ſer. fu. ⁊ ī. l. ij. C. ſi īfra. cer. tē. ⁊ imo. ī. l. ij. sͣ. de pub. iu. ⁊ q̄ dixi ī poſtea ex forma ſtatuti debeā relegari fui relegatꝰ vtrū repetā. c. bal. in. l. .l. vulgaris. sͣ. de fur. ⁊ qd̓ no. bal. in. l. i. ī vl. col. v̓. ſed nūꝗd pena. de ſen. fi. C. de fideicō. lib. ꝑ illā glo. tꝫ ꝙ nō rōne cōtumacie. Itē an in duobus q̄ ꝓ eo qd̓ inter. ⁊ ꝗd ſi manꝰ eſt arida. vide bal. in. d. l. ij. vt infra cer. tē. ⁊ locis poſſit ꝗs puniri. vide bal. ī. l. pe. C. de exe. rei iudi. in. vi. ⁊. viij. col. ⁊ adde Io. an. ī regula. ī pe ī. l. data oꝑa. nis. la. i. in re: ut pater dicat̉ generator: filius generatus: ⁊ ī. ij. col. C. mercuria. tunc reſultant duo crimina diſtincta ⁊ ſeparata: accu. ī. l. āciliſto mō cadit in ſeruum: ⁊ ita loquit̉ iſte tex. no. b s Enatꝰ. ⁊ ex vtroqꝫ punietur. Item pone exemplū in de le. C. de fur. ī q̄ro exē ꝙ āt iſta ꝟba pater ⁊ mater ſint ſignificatiua na vlti. ⁊ penul. lictis nō nominatisᵉ: vt quia extrahēdo tibi culpla. vide qͥ di ture: ⁊ naturaliter ꝑſonas deſignent. ꝓbatur in col. tellum de manu vulneraui te ⁊ derobaui te: tūc xi. sͣ. e. in. l. li. .l. tutelas. sͣ. de capi. dimi. ⁊ ẜm hoc facit optime d ¶ Spēs ho belloꝝ.§. ſꝫ ſi ex vno actu reſultant duo crimina diſtincta ⁊ ſe micidij. add̓ .§. iſte. ad id qd̓ dixi. sͣ. e. l. ij.ſ. ꝙ filius ſpurius ⁊ alid̓. in pͥn. ⁊ parata ⁊ ex vttoqꝫ venit puniendus: nec habet bar. ī. l. i.§. i. id qd̓ dicit̉ d̓ filia ſpuria admittant̉ ad accuſandū. ⁊ hanc. l. ī. iij. col. sͣ. de locum hec. l. ſecus ſi illa duo crimina ſe habent: ſcō ſuo nō eē ibi adiunge. ¶ Ultimo ibi: ſed durior. No. mioꝑ. no. nū. et vt genus ⁊ ſpecies: vt hic. alij ponunt exēplum ī ſepiꝰ ī mediū bar. ī. l. doli. rabilem caſum ꝙ quādo pena que imponit̉ a. l. ē veꝝ poſtqͣꝫ eo qui fecit ſocietatem cōtra innocēteꝫ qui tenesͣ. de v̓. ob. ⁊ non cadit in ſeruū: tunc officio iudicis alterabiē ꝯdēnatꝰ an̄ bar. ī. l. ſāctio tur. l. iuli. de vi priua. ⁊. l. cor. de fal. ẜm quoſdam ſic. ẜm gl. de tur penaª. qd̓ perpetuo tene menti ad qōneꝫ. ſta .jͣ. d̓ pe. ⁊ qn̄ quod exemplum glo. reprobat: vt in eadem haheretiſ. ꝑ h̓ ī tutum dicit ꝙ qui fecerit ſanguinē in platea ampoſſit ꝗs du betis. Tertio poteſt poni exempluꝫ in eo qui ac vi. ⁊ vide ad plici pea puputabitur ſibi manus dextra. ꝙ ſi nō habet mabart. h̓ plene cepit pecuniam ob negocium faciendū: vel non niri vid̓ bar. nuꝫ dextrā: certe nō cadit in eū iſta pena: ⁊ iō pu ꝑ glo. bart. ⁊ ⁊ doc. ī. l. i.§. faciendum qui tenet̉. l. iuli. repetundarum. ⁊. l. doc. ī. l. ꝗ de nietur extra ordinē arbitrio iudicis: cāus eſt hic ꝗ aduerſus. cor. de fal. hoc exemplum eſt optimū: quia ex eo crine. C. eo. ⁊ ibi ē tex. in doc. tangunt in aucͣ. ſed nouo iure. C. de ſer. fu. t ¶ Opp. tex. deꝫ facto nō reſultant plures tituli criminis: ſec materia. sͣ. d̓ Sed licet alia pena arbitrio iudicis imponatur. dicit. ⁊ ꝗd ſi vnum crimen pro pluribꝰ. ll. poteſt puniri. vnde poſtu. ī crīna quero vtrum erit accuſatio ex illa. l. antiqua: vel ꝑ. ll. ſeq̄ntes libꝰ vid̓ bar. vna. l. tantū poteſt puniri ⁊ accuſari: vt hic dici īponat̉ maerit noua accuſatio extraordinaria. Reſpondeo in. l. i.§. dixe tur. ¶ His ſic premiſſis anteꝙͣ veniam ad alias ior pena qͣꝫ rit aliꝗs. sͣ. d̓ erit accuſatio ex illa. l. cāus eſt in. l. ſi criminis. C. ꝑ p̄cedenteſ. queſtiones oppo. de. l. cum ex vno. sͣ. de actio. ⁊ publi. ⁊ iſtis ad. l. iul. de vi: ꝯiuncto hoc.§. ⁊. l. ſeruos. C. e. ti. dic ꝙ vtraqꝫ obli. Reſpondeo ibi loquit̉ quando agitur ciui adde gl. xxvii tenebitur: vt facit qd̓ dixi. sͣ. ti. i. l. i. .q. i. c. virgiliter. hic quādo criminaliter ad vindictā illo cāu not. decidit nibꝰ. ⁊ bal. ī Ex. l. ſequenti. cum ciuiliter agitur. ponit Dy. diſtinctiōem ple bar. ī. l. fi. C. .l. plꝫ. C. de ¶ An exceptio ego ſum accuſatꝰ de iſto delicto de aq̄duc. li. nam in. l. i.§. dixerit aliquis. de publi. ¶ Iteꝫ op ſa. ſan. ec. ⁊ ī impediat ſecundi accuſationē: ibi. Circa. Et an x. alias. xi. vi .l. cūctos po po. C. eo. l. qui de crimine. ij. reſpō. Solu. dicunt de ī. l. ſāctio. cū in primū iudiciuꝫ eſt omiſſa vna qualitas poſ pulos. in. vi. quidaꝫ a diuerſis ꝑſonis poteſt quis accuſari di jͣ. d̓ pe. ⁊ qūo col. de ſū. tri. ſit propter illam omiſſam nouū iudicium incho uerſis. ll. vt. l. qui de crimine. a cōtrario ſenſu nō cognoſcatur ⁊ fi. ca. ⁊ iſtiſ ari: ibi. Extra. Et cū ſecūda accuſatio admittit̉ an maleficiū ab vno ⁊ eodē. tu dic. l. ꝗd̓ crimine loquitur quā adde ſali. ī. l. eadem. l. vel propter omiſſam qualitatem ꝙ erit officiū iudiꝗ d̓ crine. C. do ex eodem facto plura crimina oriuntur ſeu ti alia puniatur cis: ibi. Quero. Et cū quis de eodem crine accu de accu. ⁊ ibi tuli criminis que ſe habent: vt ſpecies ſeparate. vide bal. ī. l. ꝑ bart. ⁊ per ſatur a diuerſis tamē eſt diuerſitas in loco: vel in ſiꝗs nō dicā hic qn̄ ex eodē facto plura crīa oriunt̉: vel ſi plu Bal. ī. l. ꝗ ſe confinibus quid faciendum. vide in fi. raꝑe in fi. de ra crīna oriunt̉ hēnt ſe: vt genus ⁊ ſpecies: vt di pulchri. C. d̓ ep̄i. ⁊ cleri. ⁊ ſepul. vi. ⁊ an E Q Hec eſt vna ſolēnis xi. ¶ Item oppo. C. quādo ci. ac. cri. preiu. l. i. bal. ī. l. ij. ī vl s NAIAS. lex. Pro declaratōe ſi ī foro eccle So. ibi. vna actio erat ciuilis alia crinalis hͨ vtra ti. col. d̓ ꝓba. ſiaſtico quis quero exemplaᵇ. l. glo. ponit exemplū in Et circa hāc qꝫ erat crīnalis. ¶ Iteꝫ op. C. ad. l. fal. de pla. l. fuerit punit eo qui occidit filiuꝫ. tenetur enim. l. corne. de ſic. materiā. vid̓ puniat̉ in ſo i. Reſpondeo ⁊ ibi oriuntur diuerſa crimina.ſ. ang. ī. l. ſi va ⁊. l. pōpeia. de parrici. ſꝫ lꝫ vtraqꝫ. l. teneat̉. tn̄ nō ro ſeculari. plagium ⁊ rapina. ¶ Circa hanc. l. quero vtrum cātia. pꝰ mevid̓ ꝑ. d. ant. pōt vtraqꝫ. l. puniri. ⁊ qd̓ dicit glo. nō tollit̉ vetꝰ iſta exceptio ego ſum de crimine accuſatꝰ impediuꝫ. de bo. ī. c. tue. de ꝓ per nouā: verū eſt quo ad origineꝫ: quoniā vtra va. li. x. dum diat proceſſum accuſatiōis ſecūdo loco propocu. ⁊ in. c. de qꝫ. l. tenet̉ ſed quātum ad executionē tollitur: vt tractat de. l. his. exͣ eo. ⁊ ſite. ⁊ ſic eſt dilatoria. an vero eſt exceptio perem nullū. C. d̓ te dicit̉ in tex. ¶ Ad hanc caſus poſitionē op. tex. vide bar. l. l. ptoria ⁊ vēiat examināda ⁊ determināda ꝑ diffi ſti. ⁊ qd̓ not. ꝗd ergo.§. dicitᶜ ob id crimen: ſed caſus poſitio p̄dicta loꝗ bart. ī. l. ꝓxi. nitiuā ſnīaꝫ. In glo. ſunt tres opi. vna ꝙ talis ex pēa grauior. tur de duobꝰ crīnibus.ſ. homicidio ⁊ parricidio ad fi. ⁊ vide ceptio proceſſum impediat: ⁊ iſta eſt vera ꝑ tex. dīfa. ⁊ ī. l. da bal.ī. l. cūctoſ lꝫ ex vno facto oriant̉. ergo iſta poſitio caſus lr̄e ta. C. ꝗ accu. qui hic dicit. ne quis ob id crimen pluribus legi populos. in nō cōgruit. Preterea iſta caſus poſitio videtur circa me. ⁊ ī bus reus fieret. nō dicit ne puniatur pluribꝰ. ll. vij. col. C. de l. data. C. de falſa: ꝗa qn̄ ex vno facto oriunt̉ duo crimina ex ſū. tri. ⁊ in. l. quia tunc reſpiceret condemnationē. ſed hic didona. an par vtroqꝫ punitur: vt. l. ſi adulterium cuꝫ inceſtu. jͣ. plꝫ. C. de ſac. cit reus fieret: ⁊ ſic nō poteſt accuſari ⁊ ꝓceſſus ricidiū vēiat ſan. ec. ⁊ ī. l. de adul. Suſtinēdo hanc lect. poſſumus dicere appellatione impeditur. ad idem. l. penul. in fi. sͣ. nau. cau. ſta ſi ſepulchri. ꝙ textui applaudet. nam qd̓ dicit ob id crimen. homicidij: ⁊ bu. vbi dicit ꝙ nō debet de delicto eiuſdeꝫ homi d̓ ſepul. vio. ſibi ꝯͣriꝰ ē in intelligo.i. ob idem factum. ad. l. ſi adulteriū cū ⁊ qd̓ no. bal. nis ſepius queri: ⁊ ſic impedit ꝓceſſum: ⁊ ſic mo dcīs iuribꝰ. inceſtu. Reſpondeo. ⁊ aduerte quādoqꝫ ex vno ī. l. ſiꝗs nō di e ¶ Delictis dus proponendi taleꝫ exceptionē ad proceſſu cā raꝑe ī. iiij. facto reſultant duo crimina ſeu duo ti. criminis nō noīatis. ⁊ eſt talis. dico ꝙ hec accuſatio nō eſt admittēda: ⁊. v. col. C. d̓ de iſtis delic que ſe habēt: vt genus ⁊ ſpcies: vt homicidium nec eſt procedendum: quia ab alio ſum accuſa ep̄i. ⁊ cleri. ⁊ tis innoīatis qd̓ eſt genus: ⁊ parricidiū qd̓ eſt ſpecies homici no. bal. ī. l. ⁊ ſi tus. alij dicunt ꝙ iſta exceptio proceſſum nō imvide bar. in ſeuerior. ī. vj dijᵈ. iſto caſu non pōt puniri: niſi vna. l. tantum .l. nunqͣꝫ plu pedit: ſed procedetur ſuper vtraqꝫ accuſatione. col. C. de īfa. hic eſt cāus. hic no. ẜm hanc lectu. ⁊ ad idem. l. ra. de priua. ſed facta condemnatiōe ſuper vna tolletur accu adde ēt ꝙ ſi delic. pretor edixit.§. i. de iniur. Si vero reſultant duo nō eſt adhuc ſatio ſuper alia. hoc nō eſt verum: qꝛ contra tex. crimina que ſe habēt: vt ſpecies ſeperate ⁊ diſtīīpoſita pena huius. l. vbi impedit proceſſum. Tertij dicunt exͣordinaria cte: tunc ex vtraqꝫ parte punit̉. caſus eſt in. l. ſi ꝙ iſta exceptio impedit proceſſum quatenus pe poterit īpōi adulterium cum inceſtu. jͣ. de adulte. Exempla ne cōcurrunt: ſed nō quatenus pena vnius. l. ali ordinaria: ⁊ de hoc poſſunt eſſe plura. pone exemplum in de vbi ē īpoſita am excedit: vt. l. plura. sͣ. de actio. ⁊ obliga. ⁊. l. lictis nominatis. aliꝗs interfecit vnum homineꝫ ītegra pena idem.§. penul. sͣ. nau. cau. ſtabu. Iſtorum opi. pōt iterato in eccleſia: ⁊ ſic vno actu homicidiū cōmittitur: eſt falſa: quia in accuſationibus que dant̉ ad vin puniri: vt cō quia occidit hominē ⁊ ſacrilegium: quia turbat dictam nō inſpicitur vtrum ſit plus in vna ꝙͣ in diuina officia: vt. l. ſiquis in hoc. C. de ep̄i. ⁊ cle. alia: ſed ſumpta vindicta ex vna. l. alia lege non

De accuſa. ⁊ inſcriptio. 16 I a ¶ Quero ſi vno. ſi in accuſatiōe eſt omīſſa qualitas. qͦro an ex illa poſſit plum. glo. hic ⁊ probat. pone pro ſimplici vulnere eſt pe na irretractabiliſ nouū iudiciū inchoari. bar. h̓ qd̓ ſic. qd̓ ſeꝗtur bal. ⁊ vide bal. ī. l. iij.§. p appoſita: puta amputatio auricule. certe eſt incōueniens ꝙ iterum poſſit nau. ca. ſta. ⁊ ꝓ iſta opi. bar. fuit ꝯcluſum ꝑ collegiū ꝑuſinū apd̓ ciuitatē inquiri ⁊ puniri. ad hoc etiā facit qd̓ no. bar. in. l. nunqͣꝫ plura. de priua. aſſiſij. ſed ang. h̓ īpugnat opi. bar. quē oīno vide. ſꝫ Ia. bu. ꝯſuluit ꝯͣ bar. delic. in ver. ad hoc quero. nec iura but. obſtant. qꝛ agitur ad preſe. rei fa vt refert bal. ī. l. ⁊ ſi ſeuerior. i. vi. col. C. d̓ īfa. ⁊ adde ꝙ ſi in inꝗſitōe eēnt miliaris. ⁊ iſtis adde Sali. in. l. ꝗ de crimine. C. e. in v̓ſi. item iuxta p̄dicta illa v̓ba ſuꝑ quero. ꝗbꝰ oībꝰ ⁊ ſin c ¶ Non ſolū gulis ꝯnexis ad. q. bar. vi. poteſt puniri: vt. l. pretor edixit.§. i. de iniur. vn̄ ſumūtur omitti: vt. l. ij.§. i. jͣ. de iure fiſ. quod ma ⁊ emergenti de Bal. in. l. prima opi. eſt vera: qꝛ proceſſum impedit: vt hͨ. xime puto verum ſi ille ſecūdus venerit qui adbus depēdēi. 8. in tutela. ſi quis tamen eſſet ita ſtultus ꝙ non opponetibꝰ: ⁊ exͣneiſ dit illā qͣlitatē ꝓſequitur ſuamᵇ: vel ſuorū iniuriā in fi. v̓biſ. C. poſſet ſemꝑ ret eam ad proceſſum: ſed ad cōdemnationem de tu. ⁊ ra. di ⁊ primū proceſſuꝫ ignorauit: vt. l. ſi cui.§. i. sͣ. e. qualificari ꝓ ſtra. dicens taleꝫ non eſſe condemnandū de hoc criNon obſtat. l. pretor edixit.§. i. sͣ. de iniur. ⁊ ad ceſſus. d̓ quo d ¶ Proſeꝗ mine: quia eſt ab alio accuſatus: tunc procederꝫ uerte quia ego intelligo illum tex. quādo in pri ꝑ ang. in. l. ſi tur ſuam. ⁊ h̓ vacātia. C. d̓ ſecunda opi. ⁊ iudex procederet ſuper quacūqꝫ ma accuſatione iniuriarū fuit expreſſe dictum ꝙ vide an̄ ex in bo. va. li. x. ⁊ quiſitōne de vellet. ſed facta condemnatione ſuper vna non erat occiſus: ⁊ ſic qualitas fuit expreſſa in primo vide ꝑ bar. ī vulnere poſ poſſet ſuper alia condemnari. expediui omnes iudicio: licet vindicta eſſet minor per actionem .l. p̄ſes. in fi. ſit ſequi con glo. ¶ Extra glo. quero. ſi vnoª iudicio eſt omiſiniuriarū ꝙͣ ꝑ. l. cor. hͨ ꝟo in prīo iudicio qͣlitas jͣ. de pe. ⁊ vi. demnatio de de bal. ī. l. ī ci ſa vna qualitas: an poſſit ꝓpter illam qualitateꝫ fuit omiſſa: vl̓ dico ēt ibi ſi illa qͣlitas nō eēt exp̄morte. adde uili. ad fi. de no. bar. in. l. inchoari nouū iudicium. Exemplum tu es accu ſa ī pͥmo iudicio: ſꝫ ſoluꝫ fuit dcm̄ ꝙ talis ꝑcuſſit fur. ⁊ in. l. ij. nunqͣꝫ plura ſatus ꝙͣ vulneraſti ticium: ſed ibi non eſt dictuꝫ talē ꝙ nō poteſt accuſari. Secūdo ꝑꝑ adiectōeꝫ C. ꝗ. res iu. de priua. de. ꝙ vulnus ē tale ꝙ remanet cicatrix: an propter qualitatis: quia iſta qualitas mortis de iure com nō nocet. ī fi. ī ver. quero. ⁊ adde ẜꝫ in cicatricem poſſet nouum iudicium inchoari. vel muni nō debebat exprimi: qꝛ illa. l. cor. de ſic. nō circa hoc ꝗd no. ī. c. cū di ſi ⁊cͣ. ⁊ bart. ī non fuit dictum in pͥma accuſatione ꝙ maleficirequirit ꝙ percuſſus moriatur: ſed ſufficit ꝙ ꝗs lectꝰ. de pur. l. dam.§. ſaum fuit cōmiſſum de nocte. vel nō fuit dictum ꝙ percuſſerit animo occidendi: ideo illa qualitas cano. in glo. bini. d̓ dā. in de occiſo ſi poſtea addat̉ nihil operabit̉: ſed ẜm ex illo vulnere ille moriebatur. Rogo ꝙ aduerma. in v̓. ⁊ di ſec. ⁊ in procūt ꝗdam ꝙ tatis quia iſte paſſus eſt mihi difficilis. nam quā xi. col. formam ſtatutorū que requirūt ꝙ aliꝗs vere oc abſolutꝰ ab ī e ¶ Quero doqꝫ ſecūda accuſatio cū illa qualitate produciciderit eſſet neceſſe ꝙ in primo iudicio de illa qͦ ꝗſitioneˢ pōt quando ⁊ be tur poſt primā ante nomen receptuꝫ inter reos: litate eēt cognitum: ad hoc vt ſecūdo nō poſſet accuſari: ꝗa ne faciunt q̄ ad diuerſa tē tunc iudex debet audire ẜm accuſantem omiſſa agi ſeu accuſari. arg. ad hoc quod no. in. l. i. ⁊. ij. voluit bar. x dunt ꝑ bal. ī .l. dam.§. ſaprima accuſatione. Iuſta enim cauſa eſt admit C. ſi ex fal. inſtr. ¶ Quero quādoᵉ ſecūda accuſa addi. ſpec. in bini. de dā. ī tio admittitur propter illius qualitatis adiectio tendi ſecundū potius ꝙͣ primum: quoniam ma ti. d̓ ſen. ī. xxij fec. hic adde nem. quod erit officium iudicis ſuper ſecūda ac gis ponit veritatem: vt videbitis. jͣ. e. l. ſi plures. col. facit qd̓ no. bal. in. l. no. bar. ī. l. ſi cuſatione. aduerte ſiꝗdem pena impoſita in pri ij. in. i. col. v̓. ⁊ jͣ. de adulte. l. ij.§. fi. cum. l. ſequēti. quādoqꝫ maritꝰ.§. ſin or. modo. C. ma habet ſimilitudinē cum pena imponēda in illa ſecūda accuſatio ſuperuenit poſt nomen reaūt exͣneus. jͣ. qui. res iud. ſecūda ẜm minus ⁊ plus: verbi gratia ꝓ vulnere ceptum inter reos ſuper prima accuſatōe: tunc de adult. qd̓ nō no. vt in ſimplici imponit̉ pena centū. pro vulnere cuꝫ ci ideꝫ qꝛ ſuperſedebitur ſuper prima: ⁊ procedet̉ no. bar. ī. l. ſi aliquo nō tꝫ ꝗs ī hoc. de bar. hic catrice imponitur ducētoꝝ pena: tūc officium iu ſuper ſecūda: quia grauior ē ⁊ preiudicialis. nō ep̄i. ⁊ cleri. ⁊ f ¶ Quid eꝯͣ. enim debet fieri preiudicium per minorē maiodicis erit punire eū per ſecundā ſententiā in tan io remediuꝫ cogita ſꝫ no. tū inquātum fuit omiſſum in prima. arg. l. vnde ri: vt. l. per minorem. sͣ. de iudi. ⁊. l. i. C. qui accueſt qd̓ dixi in ꝙ poteſt ite.l. ij.§. ſi puqueritur. in fi. sͣ. cōmo. ⁊. l. iulianꝰ.§. i. sͣ. de ver. ſa. nō poſſ. quandoqꝫ ſuperuenit iſta noua accu ruꝫ iudex pu blico. in. vi. nire ſed leui obliga. cū ſimilibꝰ. Si vero pene p̄dicte differūt ſatio poſt ſentētiam latam ſuper prima. Hic eſt col. jͣ. d̓ adul. us arbitrio aduertendum quādoqꝫ prima ſentētia fuit ab ſpecie. puta pro vulnere ſimplici eſt pena centū ⁊ vide bal. in ſuo. ar. l. hos cū cicatrice eſt pena manꝰ: tunc officium iudicis ſolutoria. ⁊ in iſto cāu loquitur. l. in delictis.§. ſi termīs. in. l. accuſare.§. ea ꝗdē. ī pe. erit cōdemnare ex ſecūda integra. prima aūt pe detracta sͣ. de noxa. ⁊ quid iuris ſit tunc dicam ī oībus sͣ. eo. ⁊ vl. col. ī v̓ſ. ADDE v̓ſi. na ſi non eſt ſoluta non ſoluet̉: quia deuenit cō.l. denūciaſſe.§. quid tamen. jͣ. de adulte. quādo q̄ro. an ſi iuſequenti andemnatio ad nō cauſam: vel ſi eſt ſoluta repetit̉ qꝫ prima ſententia fuit condemnatoria: ⁊ hoc vi dex. ⁊ in. l. ſi ge. cōſi. cxc. per condictionē ſine cauſa: vt. l. ſi fullo. sͣ. d̓ condetur dicere ſpe. ꝙ non debeat admitti accuſaquis homici dij. ⁊ ibi per dictio. ſine cauſa. ⁊. l. incōmodato.§. fi. sͣ. ꝯmo. tio ſecunda: licꝫ adijciatur illa qualitas vltra. ita Cy. ⁊ gl. C. ſed ſi eēnt iſte pene differētes ſpecie ⁊ prima cōtenet in tit. de accuſa.§. i. circa princi. per vnam e. ⁊ vide dodemnatio exacta nō poſſet repeti. puta pro vulcol. allegat. l. pretor edixit.§. i. sͣ. de iniur. vbi ſi cto. maxime nere ſimplici debꝫ fuſtigari: ſed pro cicatrice eſt imo. ī. c. d̓ hiſ actum eſt iniuriarū nō poteſt agi de occiſo. vide de accu. AD pena manus ſi nō eſt facta executio prime clarū te pro iſta ſua opi. videtur caſus in. l. qui ſeruuꝫ. DE huic aeſt. ſed ſi eſt facta iam executio ꝗd habebit facein fine. sͣ. de actio. ⁊ obliga. In cōtrariuꝫ videt̉ poſtille alex. re iudex: punietur ne iſte de eodeꝫ delicto bis vi caſus expreſſus in. l. vnde queritur. in fine. sͣ. cōconſi. lxxiij. ⁊ cxxi. pau. de detur abſurdum: in hoc eſt cogitandū. ¶ Que mo. ẜm cōmunem litterā: quid dicemus credeca. cōſi. cxix. ro quid ecōtraᶠ aliquod factū eſt deductum in pͥ rem ꝙ poſſit accuſare de nouo propter illaꝫ qua b ¶ In ꝯͣriū mo iudicio per modū cuiuſdam qualitatis vtrū litatem omiſſaꝫ in pͥmo iudicio ⁊ accuſabitur de videt̉. ſꝫ Flo. de eadem qualitate poſſet principaliter accuſatoto crimine cum adiectiōe illius qualitatis. arī. l. ita vulne ratꝰ. sͣ. ad. l. ri: ſi de ea reſultat crimen per ſe. dicā. jͣ. e. l. ꝓxi. gu. d. l. vnde queritur. in fine. ⁊ arg. in. l. iulianꝰ. acꝗl. tꝫ opi. ¶ Ulterius q̄ro. accuſatur quis de eodeꝫ crimi§. i. sͣ. de verbo. obli. ⁊ de ſolu. l. etiā. ⁊ delega.i. Spe. ꝯͣ bart. ne a diuerſis. tamen eſt iſta differētia ꝙ vnus no l. huiuſmodi.§. edes. ⁊ quod no. in. l. eleganter. per. l. pretor minat locum vno modo. alius nominat alio mo §. non ſolumᶜ sͣ. d̓ dolo. Preterea ego video ꝙ edixit. hic al lega. ꝑ bar. ī do: vel vnꝰ ponit quedā latera. alius ponit alia: factum procuratoris colludētis nō debet noce.§. i. ⁊ qd̓ de quid erit faciendum. vel pone ꝙ maleficiū ē reire domino: vt. l. eleganter.§. ſi ꝓcurator. sͣ. d̓ do dicta qualiterabile nōne poteſt eſſe ꝙ bis eodē menſe ego lo. eadem ratione factū accuſatoris omittētis iltate nō poſpercuſſi te eodem loco. certe in iſtis caſibus ego ſit amplius ī lam qͣlitatem nō debꝫ nocere fiſco ⁊ rei publice: ꝗri. dicit ip̄e conſulo ꝙ tu qui formas exceptionem declares quia proſequūtur ſuam vindictam. Preterea ſi ꝙ eſt caſus ī in exceptione tua ⁊ facias articulos ad ꝓbandū de toto crimine eſſet abſolutꝰ ⁊ probaretur pre.ſ. ſepulchri quomodo talis locus ſit lateratꝰ in prima accuuaricatio iterū poſſꝫ accuſari ſine dubio: vt. l. iij. violati actō. ff. de ſepul. ſatione ⁊ locus lateratꝰ in ſecunda accuſatione sͣ. de preuari. ergo eadem ratione ſi eſt preuarivio. ⁊ ēt alleeſt vnꝰ ⁊ idem locus: ⁊ quomodo talis rixa de qͦ catum in iſta qualitate pro hoc: quia vt alias eſt gat hāc. l. ẜꝫ ſit mentio in pͥma accuſatiōe: ⁊ in ſecūda eſt vna ꝙ quādo iſta talia omittantur a fraude ⁊ dolo p̄ primū exem

De accu. ⁊ inſcrip. ⁊ eadeꝫ. ⁊ hoc mō faciēdo tu reꝰ poſſes abſolui. accuſatores vellent dare vnum ꝓcuratorem. an plures. ⁊ vi. Ex. l. ſequenti. poſſent Inno. ꝙ ſic in. c. ſicut olim. extra de acde bar. ibi in ¶ An iudex poſſit cogere reū: vt accuſet eū ꝗ cō cuſa. ſed nō placet: quia aut omnium intereſt: et materia. miſit mnaleficium. ⁊ an ſi accuſo te ꝙ damnū dec ¶ Pluribꝰ tunc quilibet poteſt accuſare. ſi vero nullius īter diſti hominibꝰ coadunatis: an poſſum agere de intererat. vi eſt: tunc nullus poteſt dare ꝓcuratorem: vt. l. li de bal. ī. l. i. ī coadunatione tantum. cet. sͣ. de procura. ¶ Quero quid ſi plures accu xxiiij. col. C. Non cogitur quis omit ꝗ accuſa. ⁊ q̄ ſauerunt vnum: nec fuit exceptum? Reſpondeo M Cum. tere actionē ciuilem ⁊ ꝓ dixi. sͣ. in. l. li. ſi non fuit exceptum procedet iudiciū: vt. l. ſi ac belloꝝ.§. ſed ponere criminalē deſcendentem ex eodē cuſatoribus. ⁊ ibi no. C. eo. Item dicitur hic iu⁊ ſi aliud. ⁊ facto. ¶ Oppo. sͣ. d̓ iniur. l. p̄tor edixit.§. i. Bre bal. ī. l. ſenatꝰ ſta cauſa. ¶ Quero que erit iuſta cauſa? Reſpōuiter ẜm opi. glo. ibi poſitam non cōtradicit. ſed .C. ꝗ accu. deo ſi vnus ponit magis omnes circunſtantias ẜm lectu. Ia. de are. cōtradicit. Reſpō. ꝙ eſt ſpe d ¶ Quero maleficij ꝙͣ alius iuſta cauſa erit magis admittē qūo. vid̓ cy. ciale in. l. corne. de ſicca. nō enim debet permitte di iſtum ꝙͣ alium: vt. l. ij.§. finali. cum. l. ſequenin. l. ſenatus. re iudex ꝙ per actionē ciuilem preiudicetur acC. ꝗ accuſ. ⁊ jͣ. de adulte. cuſationi. l. corne. de ſic. que punit de occiſo. eſt ad hic no. vi Ex. l. ſequenti. enim mali exempli. ¶ Quero cōmiſſum eſt made bal. ī. l. ij. ¶ An ſentētia ab obſeruatione iudicij ſit diffini a i Neū co s: fi. jͣ. d̓ adui leficium: reus non vult accuſare: an iudex poteſt gere q tiua vel interlocutoria: ibi. Unde. Et an a ſentē eum cogere ꝙ accuſetª. Specu. ponit in ti. de ac accuſet. iud̓x tia abſolutoria ab obſeruatiōe iudicij poſſit ap pōt cogere ī cuſa.§. i. verſic. quid ſi nullus. ⁊ ibi videt̉ dicere pellari: ibi. Quero. Et an cū fertur ſentētia abſo iuriatū accu ꝙ non poteſt cogere de iure per. l. i. C. vt nemo ſare. adde qd̓ lutoria ab obſeruatione iudicij debeat pars cita inui. ⁊cͣ. Sed dicit ꝙ bene faciet iudex ſi coget. odoſ. in cōſi. ri: ibi. Quero vtrum. Et an iudex poſſit ſtatuere Breuiter dico ꝙ iudex non poteſt cogere: cāus incip. ticius accuſatori terminum ad ꝓbandum ſeu accuſan aliquē īterfe eſt hic. fallit vtputo in crimine homicidij in quo dum: ita ꝙ de cetero non audiatur: ibi. Quero cit ⁊ filius īiudex poteſt cogere accuſare: vt. l. p̄tor.§. i. sͣ. de terfecti timꝫ vtrum. Et īterlocutoria poſtꝙͣ nō ſperatur diffi iniur. ẜm lecturā Ia. de are. ⁊ tex. eſt expreſſus ſi accuſare īter nitiua habet auctoritatē rei iudicate: vt in fi. l. fectorem ꝑꝑ glo. non deſtrueret ip̄um in. l. ſi quis homicidij. ¶ Hec eſt. l. ſolennis. ⁊ in ſuā potētiaꝫ et Icia. ma C. eo. ti. Item probo per rationeꝫ. ego video ꝙ I ClA. glo. legitur duobꝰ modis. dixit ꝙ ptās teriā hu .l. punit eum.ſ. heredem ſi nō accuſat: quia perꝗ nō poterat primo in glo. magna. ſecūdo in gl. parius. l. examidit hereditatem defuncti ſi eius mortem non vl ꝓcedere ex nat bar. ī. l. fi. ua. ⁊ ẜm primam lecturā pone caſum. Ticia ac officio niſi ꝑ ciſcitur: vt. l. i. de his qui. vt īdig. C. ⁊ per plures C. ꝗ accuſa. cuſauit aliquem ꝙ teſtamētum falſificauerat fra accuſa. bn̄ fa leges illius ti. ergo iudex poteſt ip̄um cogere ac tris: ⁊ quia libellus non fuit bene conceptus: fu cit ſi cōpulecuſare ne delinquat. hinc eſt ꝙ ſi iudex videt ꝙ rit iſtū ad ac it accuſatus abſolutus ab obſeruatione iudicij: tu vis delinquere poteſt te cogere ne delinquaſ: cuſandū. qͣꝫ deinde. iudex ſtatuit terminuꝫ ticie: vt accuſaret uis. l. non ca vt. l. i. in fi. sͣ. de offic. prefec. vrb. ⁊. l. congruit. de infra certum tēpus ſi vellet: que non accuſauit. ueat̉. qꝛ expe offi. preſi. ſꝫ in alijs criminibus nō puto ꝙ quis dit rei pu. ne ideo iudex pronūciauit non eſſe audiendā. quepoſſet cogi accuſare. ¶ Item pone ꝙ ego accumale ⁊cͣ. l. ita ritur cuꝫ ticia non appellauerit a iudicis pronū ſaui te ꝙ mihi dediſti damnū hominibus coadu vulneratus. ciatione: an iterū poſſit accuſare. ⁊ dicitur ꝙ nō. cū ſi. sͣ. ad. l. natis. Iſtd̓ quod dixi hominibꝰ coadunatis veEx hac. l. no. ꝙ iudex poteſt ſtatuere tempus ac acquil. ⁊ ꝑt nit: vt qualitas ad qualificandum iſtud delictū: ſcādalū mulcuſatori infra quod poſſit accuſare. Secūdo no quia dediſti damnū. an potero te accuſare de co ta ꝯcedūtur ta ꝙ iudex elapſo termino poteſt pronūciare eū adunatione tantū quod eſt crimen. l. iuli. de vi .l. pe. ff. d̓ ſic. non eſſe audiendum. Tertio nota ꝙ ab hac ſen ⁊ qꝛ ſi malefi publi. vt. l. vlt. C. ad. l. iul. de vi. ⁊ videbitis. jͣ. ad tētia poteſt appellari. Quarto no. ꝙ ſi nō appel ciū non puni l. iul. d̓ vi. l. i. vel an potero te accuſare de hoc qd̓ ret̉ res eſſet latur talis ſentētia tranſit in auctoritatem rei iueſt deductum in pͥmo iudicio per modum cuiuſ mali exēpli. l. dicate. His viſis venio ad examinationem glo. obſeruādum dam qualitatis. Breuiter puto ꝙ non. qui eniꝫ ⁊ ẜm iſtam lecturā fuerunt date due ſententie. .ff. d̓ offi. p̄ſi. egit de toto ꝙ fecit damnum hominibꝰ coadul. diuꝰ. ff. d̓ re ¶ Oppo. a ſententia interlocutoria nō appella natis non poteſt poſtea agere de parte.ſ. de coiu. ⁊ ſi timet tur: vt. l. penul. quo appel. non re. ⁊. l. ij. jͣ. de apadunatione: vt. l. ſi quis cum totū. de exce. rei iu potēt iam ad pel. re. hic dicitur cōtrariuꝫ quare male. In glo. uerſarij: faci di. pro hoc. sͣ. l. proxi. ne de eodem delicto quis ſunt tres opiniones. prima ꝙ hic fuerunt due ſē at dari ſibi ſe bis puniat̉: non habetis hic alia. curitatē. l. p̄tentie ⁊ quelibet diffinitiua. ¶ Contra hoc opEx. l. ſequenti. ſēti. circa fi. ⁊ po. ꝙ ſententie diffinitiue nō poſſunt ferri circa ¶ An plures accuſatores poſſint dare vnū pro.l. fi. C. d̓ his ideꝫ: ſed conſonantes ſic. certe iſtam opinio. nō ꝗ ad ec. ꝯfu. curatorem. Et ſi plures accuſant vnū: ⁊ non op tenent ibi docto. vel aliter due ſentētie non poſ⁊ vide q̄ dixi ponatur valet iudicium. in. l. libelloꝝ ſunt ferri circa idem. verum eſt ex eadem inſtan.§. fi. sͣ. e. ad 6 ¶ Nota tex. ibi. vl tia ſed ex diuerſis ſic: vt. l. duobus. sͣ. d̓ excep. rei z I Plur ꝭS. alia iuſta cā. ¶ Op bart. hic add̓ iudi. ſed an ſint diffinitiue: vel nō. jͣ. dicaꝫ. alij diſpe. ī ti. de ac po. de. l. i.§. ſi ad pluresᵇ. sͣ. de ſepul. vi. cunt ꝙ iſte fuerunt due ſententie ⁊ quelibet īter cuſatore.§. i. vbi plures admittuntur. Solu. ibi. pluribus īter in pͥn. ī v̓. ꝗd locutoria. ¶ Ad ꝯtrariū rn̄deo ab īterlocutoria erat principaliter. ideo plures admittuntur: iō ſi nullus. ſed nō pōt appellari. verū ē niſi hēat vim diffinitiue ꝯͣ bar. h̓ tꝫ an ſi eſſent plures filij vnius patris occiſi omnes ſiſꝫ hͨ hꝫ vim diffinitiue. ergo ⁊cͣ. ⁊ iſta ē opi. Al. ⁊ ge. ⁊ raph. ⁊ mul ad accuſandū admitterentur: quia cuiuſlidoc. ī. l. ſiꝗs eſt ſatis bona: ſed an ſint interlocutorie. jͣ. dicā. bet intereſt pͥncipaliter. ſed quādo duo veniunt homicidij. ꝑ ¶ Tertia eſt opi. glo. ꝙ hic fuerunt due ſenten⁊ nullius principaliter intereſt: tunc iudex eligit tex. in. d. l. di tie quarum prima fuit interlocutoria ab obſerua uus. jͣ. e. ⁊ qd̓ vnum: quia tantū intereſt vnius quātuꝫ alteriꝰ. tione iudicij propter libellum male conceptum no. gl. exp̄ſſe ⁊ ita loquitur hic. ¶ Quero quomodoᵇ ītelligit̉ xxij. q. i. ſiꝗs ⁊ ab illa non poteſt appellari. ita dicit gl. noſtra. hoc ſi plures exiſtāt: an eſt neceſſe ꝙ veniāt pluꝑ calūniaꝫ. ⁊ ¶ Pro examinandis iſtis opi. habemus exami ij. q. vij. quares ſimul: vel eſt neceſſe ꝙ vnus veniat. Reſpon nare duo. pͥmum cum hic due ſententie ſint amꝑꝑ. ⁊. iiij. q. deo hoc debet intelligi ſi plures veniāt ante nov. imol. be abſolutorie ab obſeruatiōe iudicij. prima abmen rei receptum inter reos. ita not. in. l. qui de b s I plureſ ſoluo te ab obſeruatione iudicij propter libellū crimine. C. eo. ⁊. l. reos. ¶ Quero ꝗd ſi plures .§. ſi ad male conceptum. ſecūda abſoluo te: quia accu

De accuſa. ⁊ inſcriptior 16 8 a ¶ Quero an ſententia. Adde ꝙ glo. in cleme. fina. de appel. tenet ꝙ ſen .C. de reb. cre. adde glo. in auctē. de litigio.§. ad excludendas. ⁊ Bal. in tentia lata ſuper inſtantia cauſe per iudi. appella. ſit interlocutoria: quia .l. intra vtile. de mino. non diffinit eam pro quo eſt glo. in clemē. pͥma. de ſequen. poſſeſ. ⁊ fruc. c ¶ Iterum citari. Quando ſertur abſolutoria ab obſeruatione iudicij Lapus dicit hoc verum ad principale negocium. ſecus quo ad inſtantiā vtrum quis debeat citari. vide quod no. Bart. in. l. ne quicqͣꝫ.§. vbi denam cum ip̄am diffiniat poterit illo reſpectu eſſe diffinitiua: ⁊ ſic refert ſi cretum. de offi. proconſul. ⁊ in. l. ſi opus nouum. ff. de oper. noui nuncia. bi aſcripſiſſe ⁊ vtrobiqꝫ di Ioan. and. al legat nota. ī ſator non poteſt accuſare: quia infra terminum riam. ergo ab iſta interlocutoria poterit appeld ¶ Quero Spec. de ofvtrum. adde te non accuſauit. quare non eſt vna diffinitio ſilari. ¶ Quero de duabus queſtionibus. primo fi. iudi.§. dein pͥmis om cut alia. ¶ Unde pro declaratiōe quero an ſenſeruit. verſi. dixi ꝙ abſolutoria ab obſeruatione iudicij non nino Bald. quid ſi oppo tentiaª abſolutoria ab obſeruatiōe iudicij ſit difeſt diffinitiua reſpectu ſolēnitatis. quid ſi iudex in. l. diffama nens. vbi ſi finitiua vel interlocutoria: Reſpondeo ſentētiā ri. C. de īge. vult ſolenniter procedere ⁊ ſentētiaꝫ in ſcriptis reus abſolma. ⁊ Imol. eſſe diffinitiuaꝫ poteſt aſſumi duobꝰ modis. vno proferre: Reſpondeo poteſt ⁊ erit interlocutouitur ab obī. c. ſuper eo. modo quo ad ſolēnitatem ti. C. de ſentē. ex peſeruatōne iu cutoria diffinitio modo prolata. ¶ Quero vtruꝫ de appella. ⁊ dicij. propter ri. reci. ⁊ iſto reſpectu ſentētia abſolutoria ab ob quando fertur ſententia abſolutoria ab obſerua an iudex poſ ineptam acti ſeruatione iudicij non eſt diffinitiua: quia nō re ſit dare tertione iudicij debeat iterum citariᶜ pars. aduerte onem ꝙ dici minum ad ꝓ quiruntur ille ſolēnitatesᵇ: nec eſt neceſſe ꝙ fera quando abſoluitur reus ab illo termino hoc po tur interloſequendum cutoria. ⁊ h̓ tur in ſcriptis. ⁊ iſto reſpectu eſt interlocutoria: teſt fieri non citato actore: vt. l. ⁊ poſt.§. circunappellationē vltimum tevt dicitur in hac glo. ⁊. l. harum. sͣ. ſi ſer. vend. ſicut ad accu ducto. sͣ. de iudi. ſed quando abſoluitur a toto net Io. mo. ſandum. vi⁊. l. iuli. in princi. magne glo. sͣ. de condi. inde. ⁊ iudicio: tunc eſt neceſſe ꝙ pars citetur: vt nota poſt alios. in de Bal. in. l. ad idem. l. properandum.§. ſed ⁊ ſi quidem. C. .c. examinaInnocē. in. c. conſuluit. extra de offi. delega. dic i. C. vt infra ta. de iudic. d̓ iudi. vbi dicitur ꝙ ſi liquet ex actis abſoluitur vt ibi. Secundo modo legitur hec lex. ꝙ hic fue cer. temp. et per Archi. in diffinitiue. alias ab obſeruatione iudicij. facit. l. tex. in. l. ſi ea. runt due ſententie tales. Prima qua iudex ſtaxx. diſtin.§. C. qui accudiui. sͣ. de lib. cauſa. ſecundo modo poteſt videtuit terminum ad probandum crimen. et iſta i. in verſi. in ſa. ⁊ ad Bar ri an ſit diffinitiua: hoc eſt que diffiniat cauſam abſolū. Pe. fuit prima ſententia interlocutoria. Secunda to. hic. adde de ancha. in imponendo finem. ita ꝙ de cetero non agatur. ſententia interlocutoria fuit qua iudex pronun glo. no. ⁊ ibi dicta clemē. Barto. in. l. ⁊ iſto reſpectu eſt quedam diffinitiua. quedam ciauit poſt terminum non eſſe procedendum fi. decidit ẜꝫ papinia.§. i. interlocutoria: interlocutoria vero eſt qua lata hec lex colligitur ex quibuſdam glo. paruis. vi no. per Bar sͣ. de inoffi. to. h̓. ⁊ ideo poteſt iterum accuſare: vt abſoluo te propter lide glo. ſuper verbo minaretur. ⁊ alia ē ſuper ver teſtamen. et dicit ꝙ ſi iubellum male conceptum: vel propter abſentiam bo impleuit: ⁊ poteſt eſſe bona. ¶ Quero vtruꝫ quod not. in dex appella.c. cum ī tua accuſantis. naꝫ poteſt iterum accuſari. ita loqui iudex poſſit ſtatuere accuſſatori terminū ad pro tionis proqui ma. actur hec glo. ⁊. l. properandum. C. de iudi.§. ſed bandum ſeu accuſandum: ita ꝙ de cetero non nunciat ſuꝑ cuſa. poſ. et inſtantia ſci⁊ ſiquidem. quedam eſt abſolutoria ab obſerua audiatur. glo. hic ꝙ ſic. ⁊. l. ſi ea. C. qui accuſare vide Bald. licet ꝙ appel tione iudicij que imponit fineꝫ controuerſie ſic: in. l. qui licinon poſ. Dy. hic. ⁊ in. c. indultum. de regu. iur. lans appella tum. C. vt li. vt de cetero agi non poſſit: vt abſoluo te: quia lib. vi. videtur dicere ꝙ accuſatori poteſt ſtatui re non potependente. et alias abſoluiſti. vel quia occiſus poterat impune rit: quia abterminus ſine cauſe cognitione. reo vero nō po Bal. in aucͣ. ſorbet nō ſooffendi: ⁊ iſto modo poteſt dici diffinitiua: quia teſt ſtatui terminus ad ſuas defēſiones: niſi cauad hec in pe lum inſtantifinem controuerſie imponit. ita loquitur ſecunnul. colū. de ſa cognita: vt. l. ij. sͣ. de re iudi. Ricar. malum. vt am: ſed etiaꝫ vſu. verſicu. da glo. facit inſti. de perpe. ⁊ tempo. ac. in fine. detur velle ꝙ nec etiam accuſatori poteſt limita cauſam prin quero. ⁊ no. ¶ Quero vtrum a ſentētia abſolutoria ab obſercipalem cuꝫ ri tempusᵉ: niſi cauſa cognita. ⁊ hoc videtur te ꝙ nunquam accedat ad uatione iudicij poſſet appellari. glo. videtur hic iudex per ſunere glo. in. l. i. C. vt ne. inui. quod plus placet. naturam dif am interlovelle dicere ꝙ non: niſi quādo eſt talis interlocu facit. l. ſiquis inſtituatur. sͣ. de hered. inſtitu. ⁊. l. finitiue non cutoriam po toria que cauſam diffiniat ꝙ de cetero nō poſſet mancipiorum. de oper. leg. ⁊. l. i. de cura. bo. dā. interlocutoteſt ſilentiuꝫ rie. vide Ro agi. ita dicit glo. Breuiter inquantum glo. dicit eſt autem iuſta cauſa ſtatuendi terminum. ſi va imponere ſi ma. ⁊ que ibi poſſe appellari dicit verum: vt hic. ſed inquanfacta ſit pͥus dis tu me infamando: ⁊ ego accuſabo te de taldixi in rubri. per iudicem tum negat ab īterlocutoria que non diffinit cau crimine: vel petam talem poſſeſſionem: tunc eſt de re iudi. ⁊ ipſi cui ſilenſam totaliter non poſſe appellari mihi diſplicet: iuſta cauſa ſtatuendi terminum tibi infra quem Bal. in. l. ij. tium imponi C. ſi aduer. quia regula eſt ꝙ ab interlocutoria poſtquā nō accuſare poſſis. alias nō audieris: vt. l. diffamari tur bina mo reꝫ iudi. ⁊ in nitio de qua ſperatur diffinitiua poſſit appellari. ita eſt tex. .C. de inge. manu. ⁊ hoc dum dicit arguere mi auctē. hoc ſa in actōne ap naretur ⁊cͣ. ⁊ pro hoc tex. C. de adulte. l. ob cō hic. prout habes in littera quas. ita tenet glo. in cramentum. pareat ẜꝫ gl. auctē. habita. C. ne fili. pro patre. pro hoc. l. ait miſſa. in fine. ⁊ hoc tenet Innocen. in. c. conque de iuram̄. ca ſingu. ⁊ ibi lū. Item adpretor.§. permittitur. sͣ. de mino. ⁊. l. intra vtile. rente. in glo. ij. extra de offi. ordi. Item ſunt alie Ange. in aude quod Iacten. de here eodē ti. Preterea ab interlocutoria illa poteſt cauſe: vt no. glo. in. l. i. C. vt ne. inui. ſed ſi iudex co. butriga. ⁊ di. ⁊ fal.§. i. appellari quando grauamen illatum per eaꝫ nō ſtatueret iſtum terminum ſine cauſe cognitione Bal. in. l. ꝓ⁊ vide Bal. peranduꝫ.§. poteſt reparari per appellationem a diffinitiua: tunc poſſet appellari ⁊ per appellatōnem reſcin in. l. i. vt ne⁊ ſiquidem. vt. l. arbitro. ⁊. l. ab arbitro. sͣ. qui ſatiſda. cogan. mo inuitus. deretur. ¶ Vltimo nota ex. l. iſta ꝙ interlocuto d̓ iudi. ⁊ bal⁊ vtrum a ta ⁊. l. ij. jͣ. de appel. re. vbi plene dicam. ⁊ dicta. l. in ria poſtquā non ſperatur diffinitiua trāſit in auin auctē. qui li ſententia ī tra vtile. ſed quando alia diffinitiua non fertur: ctoritatem rei iudicate. ſecus in alia interlocuto ſemel. quoqua imponimodo ⁊ quā tunc non poteſt reparari per appellatiōem a dif ria: vt no. in. l. quod iuſſit. sͣ. de re iudi. ⁊ in. c. cū tur ſilentiuꝫ do iud. ſemꝑ poſſit appelfinitiua illud grauamen illatum per interlocuto ceſſante. extra de appel. ſine diſtinc. lari: ⁊ an ſit ī ſequunt̉ glo. terlocutoria in dicta. l. ha vide Bal. in rum. ſed Barto. hic male loquitur. ⁊ vide clemē..fi. de appella. ⁊ no. in. c. d. l. diffamari. ⁊ Ange. in. l. i. C. vt ne. inui. ⁊ in. l. ⁊ ſi poſt tres. in antepeauditis. de reſtitu. in integrū. ⁊ ꝙ eſt interlocutoria tenet Bal. in. l. fina. nul. colū. sͣ. ſi quis cau. ⁊ Imol. in. l. ſi inſulam. in ꝗnta colū. pͥme regule. C. ſi tutor vel cura. ⁊ Bal. in auctē. qui ſemel. ī. iiij. col. quomodo ⁊ quāin verſi. ob. de verbo. obliga. Ange. autem in dicta l. i. dixit ꝙ iudex non do iudex. vbi dicit ꝙ habet vim diffinitiue quādo per eā imponitur per poteſt non agenti alteram penam imponere qͣꝫ ſilentium niſi tutori. per petuum ſilentium: vt in cāu illius auctē. alias auteꝫ eſt interlocutoria: vt .l. tutor qui reperto.§. ſi deponi. de adminiſtratiōe tutorum. ⁊ vide glo. vult ip̄e in ea auctē. in vlti. colu. verſi. ibi ab obſeruatione iudicij. ⁊ vide ⁊ docto. in. l. diffamari. ⁊ Barto. in dicta. l. mancipiorum. Ludo. in. l. ij. in fine huius col. ADDE an ſentētia abſolutoria ab obſeruatione iudicide re iudicata. propter libellum male conceptum: vel eo qꝛ non probatum ſit interlocu e ¶ Limitari tempus. adde Bal. in. l. ſi ea. in prin. ⁊ in fi. ij. colū. C. qui ac toria vel diffinitiua. vide Pau. de caſt. conſilio. xcvi. cccxcij. Ange. concuſa. ⁊ Bal. in. l. minoribus. C. de his qui. vt indi. ⁊ vide Imo. in. l. ſtipu ſilio. cxv. ⁊. cxc. ⁊ Pau. de caſt. cōſilio. cxix. la. alie. de verbo. obliga. in princi. ⁊ vide do. Anto. in. c. tue nobis. de ap b ¶ Solennitates. Barto. hic nō bene loquitur. ⁊ eum reprehendit Alex. pella. ⁊ Io. an. in. c. peruenit. el. ij. de appel. qui cōtrarium tenet. ⁊ ad hoc in. l. iuſte. de acquirē. poſ. in. iij. colū. ⁊ adde ꝙ quelibet interlocutoria re etiam Barto. in. l. ne quicqͣꝫ.§. vbi decretum. de offic. proconſu. ⁊ vtrū ſpectu illius actus poteſt dici diffinitiua. glo. repu. ſingu. in. l. generaliter ſententia lata ab obſeruatione iudicij ſit interlocutoria. adde no. in. c. exa

De cuſto. ⁊ exhi. reoꝝ. minata. d̓ iuz ¶ In prinio ad ſecūdam ꝑtē videt̉ ꝙ ī crīne leſe maieſta di. vbi dicūt Iui fratres. mā ꝑte nota hanc glo. ap ꝙ dꝫ ī ea expͥ tis nō tranſeat pena ad heredē: vt inſti. de pubprobat ſali. ī ꝙ inſtantia accuſationis criminalis nō mi cā. ⁊ ẜm l. ſiue. C. ſi re iudi.§. ij. So. hic dꝫ intelligi ẜm illaꝫ.ſ. in duob do. Ant. ibi tranſit ad heredem accuſatoris. an poſſet hereſ us vel accu. caſibus.ſ. ſi contra pͥncipem vel rē pub. ¶ Que aliter nō vaidē bal. ī. l. ii. tanꝙͣ quilibet extraneus admitti: dic vt vidiſtis let. alle.§. oꝫ ro vtrū ſint alij cāus in ꝗbus pena trāſeat ad he ſi pen. appel. .sͣ. eo. l. libellorum. in fi. Iteꝫ dicitur in ſecunda in aucͣ. de iuredem mortuo accuſato. Rn̄. ſic. ⁊ glo. enumemors inter. di. ⁊ qd̓ not. parte ꝙ non compellitur quis accuſare plures: in ver. q̄ro ſi rat. ſed ꝙ glo. dicit de ſeptīo cāu.ſ. d̓. l. lutiuſ. dic Io. an. ī. c. fi an hoc eſt verum indiſtincte: Reſpondeo vt dideportatus. vt ibi no. Itē qd̓ dicit gl. de.§. cū abſente. ꝙ alioͣ neꝫ litibꝰ. de ⁊ vid̓ rapha. xi. sͣ. eo. l. in eum. quia in crimine homicidij eſt do. ⁊ ꝯtu. qd̓ caſu loꝗtur dicit verū. Itē adde ad glo. ibi. iteꝫ in. l. fi. ſi pen. ſpeciale: vt ſi plures ſint occiſores cōpellit̉ quis an indiſtīcte ap. ⁊ plene ꝑ alius: vt. jͣ. de bo. eo. l. fi. Itē eſt alius cāus. sͣ. de ꝓcedat pōit accuſare omnes: vt ibi dixi. quendā moadi. le. l. pe.§. ſeia. ¶ Uenio ad tertiā ꝑteꝫ ⁊ op ibi imol. ⁊ vi der. nomine Ex. l. ſequenti. sͣ. de ſolu. l. reo. So. glo. ibi loꝗtur in crine non de bal. ī. d. l Ang. de are. ¶ An ſi reus moriatur non interpoſita appelſi ea. in prin. exceptuato: vel aliter exͣ glo. ibi loꝗtur in alienain ſuo tracta latione infra tamen illos decem dies qui dantur in fi. ij. colū. tu malefi. in tione neceſſaria. hͨ in alienatiōe volūtaria: vt no. C. qui accu. ad appellandum. an idem ſit ac ſi appellaſſet: vlti. verbo. in. l. ꝗ pene. de manu. ¶ Itē op. de. d. l. ꝗ pene. a d Iui frēs d ¶ Pena ibi. Secundo. Et an cum fertur ſententia in abde ma. breuiter hāc materiā qͣliter poſſit fieri ali vide in tranſeat. bre ſentem bannitum ẜm ſtatuta Italie lite non cō.l. i. in fi. C. enatio ab accuſato. dic plene in. l. poſt cōtractuꝫ uiter ſententeſtata pena tranſeat ad heredes mortuo reo: ex dlic. defū. tia banni trā .sͣ. de dona. ⁊ ibi dixi. ¶ Uenio ad qͣrtā ꝑtem di b e X iudiſit ad heredē ibi. Quero. citur hͦ ꝙ in alijs pena īcipit ab herede lit. ꝯte. qͥ cioꝝ. no ſed bal. ꝯtra ¶ Bo ta. ad materi ro vtrū ſit verū ſiue ciuiliter ſiue crīnaliter agat̉. ī. l. i. in. v. coludiciorum. na eſt. l. am huiꝰ. l. ꝙ lū. C. ex deli. opi. ſunt in glo. ſed ꝟitas eſt ꝙ iſte ꝟ. vltimus dꝫ lꝫ reus accu⁊ diuiditur. Primo ponit vnam regude func. ⁊ viītelligi qn̄ ciuiliter agitur. ita intelligit glo. sͣ. ti. ſatus ꝑ mor de Bald. et lam in accuſationibus criminalibus. Secundo i. in. l. defuncto. ⁊ ibi plene examinaui. teꝫ liberet̉ qͥ Imo. in. l. ꝗ ponit exceptionem. Tertio ponit vnam deterad ꝑſonā. vt a latro.§. i. 3 ¶ Op. de. l. reū. C. de ꝓ minationem dubij dependentem ex predictis. .C. ſi reꝰ vel MpitiS. cū. ſo. fallit hic fauore ſi sͣ. de teſta. ⁊ acc. mor. fu. Quarto ⁊ vltimo ponit vnam regulam in ciuilibal. in. l. ſi ꝗs ſci. ad alterius enī vtilitatē cām agere nō tam̄ ſi heres filio.§. eiꝰ. d̓ bus. ſecūda ibi. exceptio. tertia ibi. adeo. quarta poſſet. ¶ Quero ꝗd ē dcm̄ ſuſpenſo crīne? Rn̄. in iuſ. teſta. ⁊ voluerit ad ibi. ex ceteris ꝟo. ſicut ſunt iſte qͣttuor partes. ita purgationeꝫ Bal. in auc̄. ꝙ crīnalis cā ꝑꝑ iſtā dilationē differat̉. lꝫ cā aliaſ ⁊ quālibet partem per ſe examinemus. ¶ Circa defūcti ꝙ de bona dānato crīnalis faciat differri ciuilē: vt. l. fi. C. de ordi. iu claret̉ defun ruꝫ. C. d̓ bo. primam partem quero quid ſi lata ſententia eſt di. tn̄ hic ecōtra ciuilis faciet differri crīnalem fa ctū nō cōmi dā. ⁊ in. l. da appellatum: ⁊ pendente appellatione decedit uore fiſci. qd̓ ꝓbo: qꝛ qn̄qꝫ faciet differri penaꝫ ⁊ ſiſſe delictuꝫ ta oꝑa. ī. xxv reus. certe de hoc tex. eſt qui diſtinguit ī. l. iij. C. colū. C. ꝗ ac pōt hoc pete executionē pene: vt in dilatiōibꝰ iaꝫ inchoatis ſi re ꝑ tex. ſin. ī ſi pendē. appella. ⁊. l. finali. C. ſi reus vel accuſa. cu. vbi videcut in accuſatiōe: vt. l. deferre. circa pͥnc. jͣ. de iur. .l. filio.§. ſeia tur ſeꝗ Homor. fue. ¶ Secundo queroᶜ quid ſi reus deceſfiſ. ꝯiūcta. l. is ꝗ reus. sͣ. ti. i. ⁊ qd̓ ibi no. ī vlt. glo. teſtō. de adiſti. Bar. ꝯͣriſit poſt latam ſentent iam infra decem dies qui mē. le. ẜꝫ bal. um tenet ī. l. ⁊ hoc tn̄ ego puto veruꝫ: niſi iudex videret ꝙ cā dantur ad appellandum: non tamē eſt interpoin. l. i. ex deli. pe. in. x. col. differendi ꝓponeret̉ iſta dilatio: tūc iudex non de func. ⁊ ad ſita appellatio. dicit glo. idem. ⁊ forte iſta q̄ſtio de cōdi. īſer. deberet admittere: vt. l. ſi cū reis. C. de pe. ⁊. l. ij. materiā huiꝰ ⁊ vide bal. ī non reperitur alibi ⁊ ipſam ſimpliciter Dy. teC. de fal. exͣ de in inte. reſti. c. ſciſcitata. .l. vide bal. ī d. l. i. in. vij. net. vide glo. que īcipit. que ſecuta ibi. ſi apppel l. i. C. ex deli. col. ⁊ qd̓ di5 ¶ Oppo. īmo vilatum non eſt: eſt tamen infra tempus appellan defun. in. ij. citur in. l. luAterius. detur ꝙ miles deiij. ⁊. iiij. col. tius. jͣ. de iudi quod no. quia ſic alibi non inuenies. ita dicit beat remitti ad eum ſub quo militat: vt vbi not. glo. re fiſci. Dy. Iaco. de raue. eſt in contraria opinio. dicit hic ꝗd ſi re .l. i. jͣ. de re mili. Solu. dicit glo. intellige in miliipſe ſi reus decedat interim infra tempus quod decedat īfra te qui commiſit crimen cōmune ⁊ graue. ſecus ſi datur ad appellandum: ⁊ ip̄e non appellat veri tp̄s appellan commiſit delictum militare: quia tūc remittitur di. vide bal. ī ¶ De cuſtoficatur princi. l. noſtre. quia decedit lit. conteſta. ad eum ſub quo militat: vt ibi. d. l. i. ī. vi. co dia ⁊ exhibi⁊ condemnatione ſecuta. ad hoc igitur: vt helū. ⁊ bar. ī. d. ¶ De cuſtodia ⁊ exhibitiōe reorū. ℟ica. tiōe reorum res hoc beneficium habeat debet appellare ⁊ l. ſi qua pena rub. de v̓. ſi. ⁊ bar appellationem proſequi: vt dicta. l. iij. C. ſi penE cu¶ Dictum eſt ſupra de accuſationibus verum. to. ⁊ bal. in. l. d ſtodia den. appel. ⁊ Cy. hoc refert in. l. finali. in. ij. que quia accuſati cuſtodiuntur ⁊ exhibentur: ideo iij. C. ſi pen. pro qͦ ſtione. C. ſi reus vel accuſa. mor. fue. quod ſatis ap. qūo autē crine ꝗs ſit ponitur hic iſta rubrica. placet. ¶ Quero pone ꝙ ẜm ſtatuta Italie ꝓfer formet̉ ſnīa carceranduſ Ex. l. ſequenti. mortuo reo: ⁊ ꝑ quos de tur in abſentem exbannitum ſententia diffiniti ¶ Accuſatus de crimine propter quod venit ſeu quo mō: beat detineua lit. non conteſta. ex ſolo bāno vtrum mortuo aut ꝗbus v̓pena corporalis imponenda debet detineri ſed ri. vide bal. ī reo ad heredem pena tranſeatᵈ. Breuiter vide bis vtet̉ he.l. ij. C. d̓ ep̄i. in modo detinendi eſt differentia: vt hic in ſetur ꝙ non. quia tex. requirit duo copulatiue. ſci. res pro de fe audi. ⁊ vide quenti pͥncipio. Et an cum venit imponēda peſione. vide bal. in aucͣ. ſi licet ꝙ lis ſit conteſta. ⁊ ſecuta ſententia. ſed in na pecuniaria ⁊ in defectum corporalis: an debal. in. d. l. i. ꝗs. C. de ad queſtione propoſita nō fuit lis cōteſta. ergo ⁊cͣ. in. vij. col. ⁊ beat reus perſonaliter detineri: ibi. Quero. Et ulter. vbi diDy. non dicit plus. Breuiter in cōtrariū eſt veqd̓ habetur xit ꝙ iudex: an qui ſemel confeſſus eſt crimen debeat iterum ꝑ doc. ī. l. nul ritas: quia ſufficit condemnatōnem eſſe ſecutā. ſiue ptās pocōfiteri. vide in fine. li. de ꝓcura. teſt cōmitteideo enim hic ponit̉ de lit. conteſta. quia ẜm hec c ¶ Scd̓o q̄ro re ꝙ in quoAccuſaiura aliter non poteſt fieri condemnatio. probo Ecuſtodia. tus cuſio vid̓ bal. ang. cūqꝫ loco ſb̓ hoc. ego video in caſibus in quibus infertur pe ⁊ imol. ī. l. dito ciuitati ditur arbitrio iudicis cauſis inſpea latronibꝰ. na a. l. ip̄o iure. ſine condemnatione ꝙ pena trā detineat̉ doctis: que hac. l. ponuntur. hoc di§. i. de teſti. ⁊ nec mittet ꝓ ſit in heredem: vt. l. cōmiſſa. sͣ. de pub. vnde hec bal. in. l. i. C. cit. ¶ Oppo. ⁊ videtur ꝙ debeat ipſo familiaꝫ .l. reſpicit ⁊ requirit ꝙ pena cum defuncto inceex deli. defū. ſtatim mitti in vinculis: vt. l. iij. jͣ. e. dicit glo. aut ⁊ ſi appella⁊ bal. ī. l. ſiꝗs perit. quod ſit regulariter lit. conte. ⁊ ſecuta ſenuerit reꝰ con accuſatus confitetur de crimine: ⁊ ſtatim ponen filio.§. ſi euꝫ tentia. ſed ſi poneremꝰ caſum in quo nō reꝗrere demnatus ī dus eſt in vinculis. aut nō confitetur de crine: ⁊ d̓ iniu. teſta. ꝗbus carcetur cōteſtatio ſufficit ſnīa. Idem ſi reperiremus ⁊ imol. ī. l. de tunc aūt eſt valde graue ſcelus quod obijcitur: ribꝰ dꝫ mitti caſum vbi nō reꝗreret̉ lit. cōte. nec ſentētia: vt in functo. sͣ. de bal. late in. l. ⁊ ponet̉ in carcere cuſtodiendus: vt. jͣ. e. l. diuꝰ. publi. iudi. ⁊ caſibꝰ in ꝗbꝰ pena ipſo iure infert̉: vt dixi. ¶ Ue furti. ī prī. d̓ aut nō eſt valde graue ſcelus: ⁊ tūc adhibet̉ diīfa. ⁊ nō ſol

De cuſto. ⁊ exhi. reo. 16 5 nit. ſed pe. de ancha. ibi tenet ꝙ debet ſtare in carceribus iudicis a quo. ange. adde ꝙ ſimplex tenuta vel captura perſone eo qꝛ non ſoluit nō re .c. cum teneamur. de appel. vide tamen bar. in. l. eos.§. ſi ſuper his. C. de uocatur. quod tene menti. etiaꝫ ſi preſtat ſatiſda. ẜꝫ bar. in. l. euꝫ qui. de p̄ appe. ⁊ quod no. ipſe in. l. ab executore. C. quorum app. ⁊ bald. in aut̓. ui. cre. ⁊ in. l. ſi pecunie: vt in poſ. le. ⁊ p̄dictis adde quod no. voluit bal. ſi quis. C. de epiſ. audi. ⁊ adde quod pe. de ancha. in cle. frequens. de ap⁊ ibi ange. in. l. qui ſatiſ. ⁊ quod no. bar. in. l. ſolutionis. sͣ de ſolu. ⁊ vide pel. alias de exceſ. prela. c. frequens. poſtea dixit ꝙ ſi appellatur ab inter plenius Barto. in. l. item.§. i. ff. qui. mo. pign. vel hypo. ſolu. ⁊ adde ad locutoria ſu predicta. l. ⁊ per captura ſi forte. vt nec appellaſtinctio que ponitur in hac. l. aduerte quō ē iſtd̓ leg. no. ca. in capitali. C. eo. ⁊ ita tenet Gui. d̓ ſuꝫ. ⁊ Odo. tur a diffini vbi habetur cum nos videmus tota die ꝙ ꝓ quolibet crimi ⁊ ita ſeruat conſuetudo. titia d̓bꝫ car ꝙ quis n̄ aune ex quo venit inferenda pena in corpus quis g In cauceratus deti ditur voI quis ſeruus. ſis capicarceratur. Ia. de are. intelligit hanc. l. aliter et neri per iulens ſibi ſoldicē ad quē ui pecuniam intellectui ſuo applaudet conſuetudo etiaꝫ fortalibus ſeruus ex vinculis cauſam dicit: quia tota iu alteri debitā te. l. vt dicamus ſic. quādocūqꝫ venit aliqua pe niſi pro eo dominus vel extraneus ſatiſdederit ⁊ conſeruari riſdictio eſt na inferenda corporalis quis debet perſonalit̓ ad quod admittentur etiam poſtꝙͣ ſeruus fue tranſlata ad indēnem ſol detineri ne alias penā eluderet. ſed in hoc ē dif iudicem aprit vinculatus. hoc dicit in.§. ſolet ponitur bo uenteꝫ. ⁊ ad pellationis. hanc. q. vid̓ ferentia: qꝛ ſi ipſe cōfitetur crimeꝫ nō ſolū poni nus caſus. ¶ No. ergo ex. l. noſtra illud quod ergo ad ip quod no. in tur in carcere: ſed etiam ponitur in vinculis aut dixi in ſummario. Secundo no. ver. illum dubiſum eſt duo.l. ſi quis ab cathenis vel cipis: vt. jͣ. e. l. ſi cōfeſſus. ideꝫ ſi nō tationem auget. ꝙ abolitio generalis non refer luta cuſtoalio. in prin. cōfitetur ⁊ eſt graue ſcelus. ita loquitur. l. diuus .sͣ. de re iudia quia car tur ad eos qui ſunt in carceribus. quod preſtat ceratio eſt d̓ di. ⁊ vid̓ bat .jͣ. e. ſi vero crimen non cōfitetur nec eſt ſcelꝰ ita ar. ad. q. ꝙ quando ſit ſtatutum ꝙ exbāniti poto. omnino proceſſu fagraue: tunc poteſt poni in carcere nō ꝙ vincule ſint exͣhi de banno ſoluta certa ꝙͣtitate nōporri per illū tex. cit. l. ſi is ad tur vel cōmittetur cuſtodiendus militibus. vel gat̉ ad exbānitos: qui ſūt capti ⁊ carcerati. dicā ī. l. ſtatulibequem. C. de ros. sͣ. d̓ ſta. eden. vbi ꝓ cōmittetur fideiuſſoribus qui erūt fideiuſſores de hoc. jͣ. ad turpil. l. domicianus. ¶ Item op. libe. ⁊ d̓ hac ceſſus tradi de ſtādo ī certo loco ꝙ accuſatꝰ ſtabit ⁊ inde nō .jͣ. e. l. proxi. Reſpondeo ꝙ iſtud quod hic dici materia vid̓ tur ipſi matur de fideiuſſoribus non habet locum vbi eſt recedet. nō autem erunt fideiuſſores d̓ repn̄tābaſ. ī. l. data xime cuꝫ ad do. iſtaꝫ differentiaꝫ carceris ⁊ vinculoruꝫ facit graue ſcelus. ¶ Item op. ⁊ videtur ꝙ ſerui nō opera. C. ꝗ ipſum ſpecaccuſa. ⁊ ſi tet executio tex. in. l. verum eſt. jͣ. de ver. ſig. ꝓ qualibet ergo poſſēt accuſare d̓ crimīe capitali: vt. l. hos accuſtatutum di ſi contingat cauſa ex qua venit imponēda pena corporalis d̓ ſare.§. oībus. sͣ. ti. i. ſo. vt ibi dixi. Item videtur cit ꝙ nolēs per ipſuꝫ ſen tineri debet: ſed in modo detinēdi eſt differenꝙ in crimine capitali non admittatur alius: vt ſoluere pecu tentiam iuniam ꝑdat pͥ tia: vt. sͣ. dixi. ¶ Quero quid ſi venit imponen.l. penul.§. ad crimen. sͣ. ti. ij. ſolu. vt ibi dixi. iteꝫ dicis a quo uilegium. vi confirmari. da pena pecuniaria ⁊ in d̓fectuꝫ venit pena corquod hic dicitur de ſatiſdatione intellige de ſa de no. bal. in ⁊ hoc no. in poralis imponenda. vtruꝫ tūc debeat perſonatiſdatione de ſtando in certo loco: vt dixi. sͣ. l. ꝓ .l. ſi pendēte .c. romana. liter detineri. puto ꝙ ſic: qꝛ poſſibile erit penaꝫ xima. C. d̓ edi. ac. de ap. in. vi. in. iij. col. itē Ex. l. ſequenti. ⁊ tenet bar. illā imponi ex hoc delicto: vt dixi. sͣ. ti. ij. l. ij. ⁊ iō add̓ ꝙ ſi ꝗs in. d.§. ſi ſutenendus eſt eodeꝫ modo quo. sͣ. dixi. Sed ꝗd ¶ Quādo quis citatur ex duabꝰ cauſis an vtri eſt accuſatuſ ꝑ his. tu ca ſi vult dare fideiuſſores idoneos: vel vult facere qꝫ teneatur reſpōder̄: ibi. Pro huius. Et an ſi de crimīe ca ue: quia pē. iudex contra eum qui ꝓpter iuſtam cauſam nō depoſituꝫ de illa pecunia in qua venit cōdēnan pitali ⁊ poſiapp. nihil de tus in vincu bet innouadus: an tunc eſt relaxādus fideiuſſoribus? Rn̄. tenebatur comparere proceſſit: an valeat ꝓceſlis debet pri ri ſed omnia ſus: ibi. Circa. Et an poſitus in carceribus ex non eſt relaxandus fideiuſſoribus. cuꝫ enim peſtine liberta debent redu vna cauſa poſſit ex alia recōmendari: ibi. Ultena corporalis debeat ſoluiª in defectum ſi ſolueti reſtitui ſi ci in moduꝫconſtet eum riuſ. Et quid ſi vna recōmēdatio ē factaꝑ execu re non poterit pecuniariam penaꝫ: poſſibile eſt quo erant te non deliꝗſpore late ſen tionem alia ꝓ proceſſu: vtrū ſcd̓a recomēdatio ꝙ fideiuſſores efficiantur interim nō ſoluendo ſe non expec tentie. ⁊ tūc impediat primam vide in fi. vel pecunia depoſita forte periret: ⁊ ſic ſi ille re tata ſentenſi quis ꝓſenon eſſet pn̄s pena deluderetur. ⁊ per hoc ap¶ Hic eſt valde tia. idem in quitur ius Qui exhibendi. no.§. qui ꝓpt̓ incarcerato paret rn̄ſum ad. l. nemo dubitat. jͣ. de reg. iu. qꝛ quod tunc ob debitum erat non de vnuꝫ crimen detineturᶜ vel ad iudiciuꝫ euocat̉ fateor ꝙ ille qui facit depoſitū vel dat fideiuſſo quem conbet innouapropter aliam cauſam euocari nō debet. h. d. res eſt ſoluendo tunc cum dat eos. ſed non eſt ſtat non deri ſecundum ¶ Op. de. l. ſed ⁊ ſi quis.§. illud. sͣ. ſi quis caubere. tex. eſt certum ꝙ erit ſoluendo tempore facte cōdēnaglo. no. in. c. nota. in. l. ſo. pro crimine ante admiſſo non poteſt citari: non ſoluꝫ d̓ tionis. quis ergo erit modus ſi vult non detine nullus. ibi appel. in. vi. vt hic. ſecus in crimine cōmiſſo poſt: vt. l. cōtra. ri illo caſu. Rn̄. ꝙ ſoluat pecuniam fiſco tranſfe dum dicit ⁊ ideo vide cum enim ex ſuo delicto ⁊ ſua culpa accidit ꝙ d̓ rendo dominium in eum ſub hac conditione: interim detur ꝙ iudex tineri. de exnouo trahatur ad iudicium ⁊ quid ſibi īputet̉. ſi condemnabitur: vt. l. ſi ſub conditione. sͣ. de poſſit ⁊ dehi. re. ⁊ ibi ¶ Secundo op. de. l. qui de crimine. C. de accu ſol. tunc enim non poteſt accidere ꝙ pena non beat remitte Bald. ⁊ no. re ei. hoc vi ſa. due poſſent eſſe ſolutiones vtraqꝫ eſt veriſſiſit ſoluta: quia non eſt depoſita in ſpecie: ſed iā Iaco. butri. detur velle ma. prima citatus ob vnā cām non poteſt citari ſoluta in ꝙͣtitate. ⁊ ſic perire non poteſt. ¶ Ulin. l. ſi is. alibald. in. d. as ſed ſi hi. ob aliaꝫ ꝓ illo eodeꝫ termino: vt hic ⁊. l. quicun terius pro examinatione glo. quero vtrum con aut̉. ſi quis .ff. de in ius qꝫ. in pͥn. sͣ. de in ius vo. ſed ꝓ alio ſic. vnde vna ⁊ ita ſeruat̉. feſſus de maleficio ſemel ſit neceſſe ꝙ iteruꝫ cō vocando. et facit qd̓ not. die reſpōdebit alteri cauſe qd̓ pōt fieri: vt. d. l. ꝙ fiteaturᵇ dicit gl. ꝙ ſic: vt hic ⁊. l. ſi quis ī ea. C. adde quod Inno. in. c. de crimine. ⁊ ita intelligit glo. ⁊ bn̄. vel aliter ibi no. Barto .e. breuiter. Fran. accur. etiam hoc tenebat. ſed vt fame. de lus in. l. ſi loꝗtur quādo citatur corā eodē iudice: hic ꝟo azo in ſumma. C. de confeſ. dicit. aut quis confi ſen. excō. et quis vltimo per moder. quādo citat̉ coraꝫ diuerſis iudicibus: ⁊ etiā eſt tetur crimen ſponte ⁊ ſufficit vna confeſſio. aut infra de que in. l. ſi expreſ vera ſo. ¶ Item op. de. l. cōtra pu.§. ꝗ ad mai confitetur metu tormentorum: ⁊ requiritur ꝙ ſtio. ſim. de app. b ¶ Iterum .sͣ. de re iudi. Rn̄deo ibi loquit̉ quādo vnū triperſeueret in confeſſione. hoc probatur. jͣ. e. l. in. vi. car. et confiteatur. bunal eſt maiꝰ altero: tūc ad illud dꝫ accedere per Bal. in ſi confeſſus. probatur etiam. jͣ. de qō. l. i.§. qō. et vtrū confeſ.ſ. minime. hic vero loꝗtur qn̄ iſta tribūnalia ſunt equalia. .§. ſi quis vltro. ita etiam ſentit Cy. in. l. ſi quis ſus ſemel d̓ .C. de app. male ficō ſit ⁊ vide bald. neceſſe ꝙ iterum confiteat̉. vide quod no. Bal. in. l. ſi quis thoc. d̓ epiſ. in. l. ſiquis pꝰ de te. ⁊ ange. in. d. l. more. ff. d̓ ferijs: quē oīo videas. Itē ⁊ cle. ⁊ dicit Inno. in. c. conquerente. de offi. delega. per hanc. l. ꝙ con adde ꝙ ſi quis ſemel exiuit de carcere perdit beneficiuꝫ ꝓ crimine ꝙ da feſſus de crimīe nō pōt puniri niſi ſequatur ſnīa limitata. vt per bald. in tis fideiuſſoribus relaxetur glo. eſt ſin. ⁊ ibi roma. ī. l. lege cornelia. ff. ad .l. i. in. iij. col. C. ex delic. d̓fun. ⁊ adde bar. in. l. pe. jͣ. de qō. ⁊ talis cōfeſſio ſil. ⁊ bal. in. l. iij. ad fi. de epiſ. audi. ⁊ ad predicta vide omnino bal. in. l. i. dꝫ eſſe ſpecificata ẜm bal. in aut̓. ſed nouo iure. C. de ſer. fu. ⁊ cum bart. .C. de exhi. re. Itē adde qd̓ bal. in aut̄. l. generaliter in vl. col. C. de epiſ. trāſit ſpe. in ti. de cōfeſ.§. effectus. ad fi. vt refert ange. in. l. i. de cōfeſ. lꝫ ⁊ cle. dixit ꝙ nullo mō pōt excuſari iud̓x ꝗ ab accuſato vel inꝗſito nō ac glo. cōtra. in. l. i. C. de cōfeſ. ẜm euꝫ. ⁊ ibi vide bar. in. i. col. cepit fideiuſſores: qꝛ forma eſt tradita a lege per illuꝫ tex. bene facit. l. i. d̓ I ꝗs ſeruus.§. ꝗ exhibēdi. detinet̉. Ponit h̓ ang. q. unā. de qua magi. cōue. a ¶ Debeat ſolui. Adde bar. in. l. nemo dubitat d̓ re. s. per ro. in. l. ſti. iſta.§. inter certam. in p̄n. de uerbo. obliiudi. ⁊ pro hac deciſ. facit tex. in. l. iiij.§. ait de re iudi. ⁊ ibi omnino vide yyyy

De ſolutio. ⁊ libe. a ¶ Qn̄ quis vide glo. que incipit.ſ. cū in pͥma cā. ¶ Pro hu citat̉. Quero .C. de bo. dā. fa. l. fi. circa prin. sͣ. de publi. qn̄qꝫ ius declaratione licet alias dixeriꝫ in. l. cōtra pu ro. iii. l. i. ff. ii ſi citatus eſt vtraqꝫ executio eſt pecuniaria. ꝟbi gratia vnꝰ fa cer. pe. ⁊ qd̓ pilluꝫ.§. qui ad maius. tamē ex hoc diſtinguit̉ aliꝗs ꝓ duacit poni aliquē in carceribus ꝓ debito. aliꝰ facit dixi ẜm qg. bus cauſis qn̄ quis citat̉ª ꝓ duabꝰ cauſis vtruꝫ ꝓ vtraqꝫ d̓i. l. more ro etiā ibi recōmēdari ꝓ eodē debito vel ex forma vtrū ad ambeat reſpōdere. dic ſic aūt cā aliqua ꝓpter quaꝫ mano. ff. de bas teneat̉ ſtatuti: vel de iure cōi ẜm. l. i. C. qui bo. ce. poſ. ex citat̉ emergit ſuo facto poſt primā citationeꝫ: ⁊ ferijs. ⁊ vid̓ rn̄dere ⁊ ſi ꝓ iſto caſu ſine dubio vtraqꝫ recōmēdatio tenet. ang. i. l. ſi ꝗs cedat̉: an ꝓ tunc īputet ſibi: qꝛ in vtraqꝫ rn̄dere tenet̉: vt. l. nō enī eſt aliꝗd qd̓ repugnet: ſicut enī in vna re poſt. ff. d̓ teceſſuſ ſit nul ſed ⁊ ſiꝗs.§. illud. sͣ. ſi quis cau. aut vtraqꝫ cau ſta. ⁊ tex. i. c. pn̄t mitti plures creditores: ⁊ vna res obligari lus. ſed ꝗd ſi ſa emergit ante: ⁊ tunc aut citat̉ corā eodē iudi clericꝰ d̓ ſen. accuſat̉ corā pluribꝰ: vt. l. ſi finita.§. ſi plures. sͣ. de dā. infec. excō. in. vi. ⁊ ce aut coraꝫ diuerſis. pͥmo caſu in vtraqꝫ rn̄dere diuerſis iu⁊. l. cū vnus. sͣ. d̓ bo. aut̉. iud. poſ. ita eadē rōne per abb. in dicibꝰ d̓ eotenetur: vt. l. qui de crimine. C. de accu. Secunhic. videamꝰ ergo qn̄ recōmēdatio fit ad ꝓceſrub. de fidedē crimīe co do caſu aut vnuꝫ auditorium eſt maius altero iuſ ⁊ ibi qo ſuꝫ ſeu ꝑꝑ ꝓceſſuꝫ. ⁊ hic aduerte qn̄qꝫ vterqꝫ ꝓ rā quo ꝯpatunc debet accedere ad maius auditoriuꝫ: vt. l. ſi aufugit pͥn rere teneat̉ ceſſus eſt crimīalis: ⁊ hic ſemꝑ p̄ualet recōmen cipaliſ ad pe cōtra pupilluꝫ.§. qui ad maius. sͣ. d̓ re iudi. aut vide bal. ī. l. datio pͥma: vt ſuper ea pͥus ꝓcedat̉ etiā ſi ſit cri nam mortis ſenatꝰ. C. ꝗ auditoria ſunt equalia. ⁊ tunc aut vna cā eſt tꝑe ad ꝗd tenea meꝫ leuiꝰ: vt. l. ſi cui in fi. sͣ. ti. i. recōmēdatio ꝟo accuſa. ⁊ de ꝑitura: alia nō. ⁊ ad illaꝫ debet cōparere: vt hic tur fideiuſ. ſcd̓a valebit: vt finita pͥma cā ꝓcedatur ſuꝑ ſcd̓a: hac materia ADDE ꝙ aut nulla cā eſt ꝑitura tꝑe. ⁊ tunc aut vna cā eſt per gui. de vt hic no. ẜm glo. ⁊. l. qui de crimīe. C. d̓ accu. et cōſuluit bal. maior ⁊ grauior altera: ⁊ ad illaꝫ tenet̉ rn̄dere. cu. ⁊ bal. ī. l. hoc ſiue fiat ab eodeꝫ iudice: ſiue a diuerſis iude eo ꝗ fide .ij. alias. iij. .l. cōtumacia.§. i. sͣ. de re iudi. ſi vero cauſe ſunt iuſſit ꝓ fadicibꝰ: vt. l. ſi cui. in fi. sͣ. ti. i. qn̄qꝫ vtraqꝫ cā eſt .§. i. sͣ. ſi ꝗs equales: tunc ſiquidē citationes ꝓceſſerunt ſuc mulo ꝗ aliuꝫ pecuniaria: tūc dicas idē qd̓ sͣ. dixi in citatiōe ⁊ cau. vulneraueceſſiue vna poſt aliā debet cōꝑere coraꝫ primo: b ¶ Locꝰ grabali. qn̄qꝫ vna cā eſt pecuniaria alia corporalis rauerat ⁊ fa vt hic ⁊. l. quicunqqꝫ. sͣ. d̓ in ius vo. ſi vero ꝓceſ tificatiōi. ad mulus aufu ⁊ criminalis: tūc prefert̉ criminalis ciuili: vt. l. j. de ange. ī. d. ſerūt ſimul citatiōes: tunc eſt locus gratificatio git ⁊ vulneminorē. sͣ. de iudi. ⁊. l. fi. C. de ordi. iudi. qd̓ ītel.l. ꝯtra.§. i. ratꝰ mortuꝰ niᵇ. qꝛ debet ad vnā prius accedere quā vult ar. lige niſi cā pecuniaria eſſet tꝑe peritura: vt hic ī de re iudi. et eſt qualit̓ fi.l. ſi ꝗs in graui.§. ſi plures. sͣ. ad ſyl. vbicūqꝫ au ange. in. l. ſe fi. ¶ Tertio eſt vidēdū ꝗd ſi vna recōmēdatio deiuſſor tenatus. C. ꝗ teꝫ dixi vnaꝫ cām preferendā intelligas non: vt neat̉ vid̓ et eſt facta ꝓ executiōe. alia eſt facta ꝓ ꝓceſſu. vtꝫ accuſa. alia cā ſimpliciter relinquatur: ſed pendēte necōſi. cciiij. i. ſcd̓a recōmēdatio īpediat pͥmā executionē. brec ¶ Et ibi te libro. ceſſitate prime citatiōis nō rn̄deat alteri cauſe. tigi. Adde uiter abſqꝫ dubio: vt dixi vtraqꝫ recōmendatio g ¶ Nō pōt poſtea ad aliaꝫ cām rn̄deat. ita dicit glo. hic ⁊ ī bar. in. l. ij. ī ſe. no. ꝙ fide valet qͣtenus inuicem ſe nō īpedirēt. ſed ſi īuice fi. sͣ. de ī ius .l. qui de crimine. C. d̓ accuſ. ¶ Circa hoc quero iuſſor nō p̄t ſe īpedirent exēplū pro pena capitis ē recōmen vocan. quid ſi iudex cōtra talē qui ꝓpter iuſtā cām nō ſe obligare datꝰ ꝗs ⁊ accuſat̉ de alio crimīe ex quo īponit̉ d ¶ Ulteriuſ ad penā mor tenebat̉ ire ꝓceſſit tanꝙͣ contra ꝯtumacē an va quero. vtrū pena capitis certe executio pͥma differt̉ ſi cā ſuꝑ tis vide pe. leat ꝓceſſus vel ſit ipſo iure nullus. Rn̄. ſiquidē ꝗs poſſit requa dꝫ ſcd̓o cognoſci erat delictū grauiꝰ ꝙͣ eſſet de ancha. in cōmēdari in iudex cām iſtā ſciebat: tunc ꝓceſſus eſt nullꝰ ip rub. de fidepͥmū delictū: vt. l. i. in fi. jͣ. nil no. ap. pen. ꝙ tene carceribꝰ. vt iuſ. ⁊ ibi imo ſo iure. alias deberet irritari per appellationeꝫ. mēti: qꝛ poterit vobis eſſꝫ vtile qn̄ velletis facer̄ de ī. l. ſi cui. lā. ⁊ legit̉ et ita no. ꝑ gl. in. l. queſitū. sͣ. d̓ re iudi. ⁊ ibi tetigiᶜ §. ſacrilegiū differri pͥmā executionē. Modo habes qn̄ ꝗs no. in. c. cuꝫ facit qd̓ dixi in. l. cōtra pupillū.§. qui ad maius. sͣ. de accu. ⁊ hō. xxiij. q. v pōt in carcerē recōmēdari: ⁊ ex qua cā ⁊ ea q̄ dibar. ⁊ doc. ī de re iudi. ¶ Ulterius queroᵇ vtrū poſitus ī car ⁊ per doc. in xi ꝑ alios nō dicunt̉. p̄dicta vera qn̄ vna īcarce .q. l. i. jͣ. nil .l. ſciēdū.§. ceribus ex vna cā poſſet ex alia cā ibi recōmēda no. pen. ap. ratio fuit facta iuſte. ſed poneᵉ pͥmo fuit incarce pe. ꝗ ſatiſd. ri. ꝓ qua. q. examināda ſciendū eſt ꝙ qn̄qꝫ quiſ bal. in. l. ſꝫ ſi ratꝰ īiuſte. an pōt ꝑꝑ aliā iuſtā cāꝫ recōmēdari: cog. vid̓ bal. hac. de ī ius ponitur in carceribus ad executionē criminū fa ꝗ allegat ilibi videatis ī diſputatōe mea q̄ incipit lapus. vo. vid̓ raph ciendā. quādoqꝫ quis ponit̉ in carceribus ad ꝓ lū tex. ī. d. c. in. d. l. i. nil Iſtā. l. intellicū hō. in. l. i. ceſſuꝫ donec ꝓceſſus expediat̉. Circa primuꝫ ē q Iuus piuS. gas d̓ fideiuſnoua. ⁊ vide .C. ne fideaduertendū. quādoqꝫ vtraqꝫ executō dꝫ eē cor ange. in. l. ne iuſ. do. dent̉ ſoribus de non ſeparando ſe de loco: mo carcereꝫ poralis. ⁊ hic aduerte. quādoqꝫ cā ꝓpter quā ꝑ in. l. pe. C. d̓ vt dixi. sͣ. e. l. i. plene. in fi. de exac mo incarcerat̉ habet extīguere executionē ſcd̓e pac. ī. iij. col. to. tribu. Ex. l. ſequenti. ⁊ bald. in. l. cauſe. ꝟbi gratta. pͥmo eſt carceratus ꝓpter vnā ADDE an ¶ Fideiuſſor ꝗ ſimplicit̓ ꝓmiſit de iudicio ſiſti quot̄. in pͥn. condēnationē capitis. Scd̓o carcerat̉ ꝑꝑ vnam ꝗs poſſit re.sͣ. d̓ noxa. ⁊ vſqꝫ ad ꝙ tp̄s liberet̉ pn̄tādo: ⁊ ꝗd ſi ꝓmiſit pn̄ cōmēdari in cōdēnationeꝫ furcarū. ⁊ iſto caſu debet adueroīno bal. de tare qn̄cūqꝫ: ibi. Circa. Et an talis fideiuſſor co carceribꝰ et ti: vtrū executio fiat propter illud crimen quod pa. cōſtan. in cautelaꝫ ne gat̉ ꝓmittere certā pecunie ꝙͣtitatē noīe pene: v̓. ab vniuer erat grauius. ⁊ ideo illa recōmēdatio p̄ualebit recōmendet̉ ibi. Quero. Et quāta debeat eē iſta ꝙͣtitas: ibiſitate. ⁊ ad que ſit propter grauius crimen. ꝓbatur ī. l. i. 5 ꝑ bal. cōſi. c. Scd̓o. Et an̄ veniat aplicanda iſta pēa: ibi. Itē materiā vid̓ cclxxxiiij. li. fi. jͣ. nil innoua. ap. pen. ſi vero executio facta ex qd̓ no. ī. l. ſeEt an pena debeat exigi a fideiuſſore dato libel ſecundo. pe. d re iud. prima cauſa nō abſorbet executionē que dꝫ fieri e ¶ Sed pōe lo. vide in fi. ⁊ bart. in. l. ex ſecunda: qꝛ pͥmo eſt recōmēdatus ꝑꝑ vnā cō Adde bart. ī quot̄. sͣ. de Hec ē bona. l. text. ibi .l. ſꝫ eximēdi dēnationeꝫ que reperit̉ in amputatione manꝰ. noxali. I Aul S. pena pecūiaria plecti.§. iteꝫ ſi ꝗs. Secūdo recōmendatur propter cōdēnationeꝫ tur. dic q̄ erat ꝙͣta fuit ꝓmiſſa vel ꝙͣtū eſt ꝯſue. .sͣ. ne ꝗs eū. que reperitur in amputatione pedis. tunc etiaꝫ ⁊ bal. in aut. tudo vel ꝙͣtū iud̓x d̓creuit ab initio vel arbitrio prima recōmendatio p̄ualebit: vt prius execuei qui. in. iij. iudicis: vt. jͣ. in. v̓. ſꝫ ſi neqꝫ. quē hic iūge tex. ibi col. C. d̓ bo. tio illius condēnationis fiat. Iteꝫ ſcd̓a valebit: ſtatuet. ⁊ hoc qn̄ ſine dolo. ſi ꝟo cū dolo: tūc hꝫ auc. iud. poſ. vt facta executione condēnationis prīe fiat exe ⁊ bal. in. l. le locū. ꝟ. puto tn̄ ⁊cͣ. quē hic ī fi. l. habes vides er cutio condēnationis ſecunde. etiā ſi fiat a diuer gata inutilit̓ goᶠ. l. iſtā q̄ ponit diſtīctionē ſuā ꝑfecte qͣlit̓ veſis iudicibus: vt.ſ. ſi cui. ī fi. sͣ. ti. i. quādoqꝫ vna d le. i. ⁊ bal. niat puniēdꝰ ille ꝗ nō exhibet reū quē ꝓmiſit. ī. l. fi.§. pe. et executio eſt pecuniaria. alia corporalis. ꝟbi gra¶ Cōtra hoc op. ꝙ ꝗs veniat puniēdus ī ſimifi. pꝰ bart. sͣ. tia recōmendatus eſt quis in carceribus: qꝛ dāqd̓ me. cau. litudīe ſupplicij qͣ pena debebat puniri ille ꝗ de natus in capite. alius facit eum ibi recōmēdari I ꝗs vi bebat exhiberi: vt. l. ad cōmētarienſeꝫ. C. e. ⁊. jͣ. s des er ꝓ pecunia. vel vt reddat rōnem alicuius admi.e. l. milites. ſo. hic loꝗtur in fideiuſſore ꝗ ſe obgo. vid̓ niſtrationis. tunc iſto caſu ſiquideꝫ habita moligauit ꝗ ex ſuo cōtractu nō pōt ſeᵍ obligare ad bar. in. l. i. sͣ. dica dilatione executionis pene corporalis poſ e. ⁊ bal. in. l. penā mortis: vt. l. liber hō. sͣ. ad. l. acꝗl. Sed cō ſet eſſe conſultuꝫ ei qui petit executionē eius pe .i. C. d̓ exhi. traria loquunt̉ in officiali quē. l. ad hāc penam cuniariaꝫ cōcedet̉ iſta dilatio. alias ſecus: vt. l. i. re. ⁊ qd̓ not. obligat. ¶ Itē op. de. l. ij. C. ad turpil. Rn̄. illa

De cuſto exhi. reo 1 7 c a ¶ Accipit̉ de pn̄tando. ſiꝗs ꝓmīſit pn̄tare qn̄cunqꝫ placuerit. vid̓ q̄ no. bal. in. l. ij. C. ꝗ teſta. fa. poſ. ⁊ de. q. de qua h̓ per bar. adde ꝑ ſpe. in ti. d̓ te dixi in. l. grece.§. ſi poſt lite. sͣ. de fideiuſ. ⁊ bar. jͣ. e. l. ⁊ ad h̓ qd̓ no. Dy. in ſte. ver. ſed nunꝗd. archi. ij. q. i. c. multi. ⁊. c. in pͥmis ⁊ vide ange. ī. l. ſi v̓o .i. cōtinuus.§. cū ꝗs ſub hac. d̓ v̓b. ob. vbi tꝫ cōtra bar. ibi. vt refert bal. .§. de viro. ſo. ma. ⁊ h̓ faciunt ꝯͣ ea que voluit do. ant. in. c. examīata. d̓ iu in. l. ꝗ de crimīe. C. ꝗ accuſ. ⁊ vide aliꝗd ꝑ ro. in. d. l. grece. ⁊ ī. l. ſi finita. ī di. quē ibi etiā reprobat imol. per ea q̄ voluit Inno. d. c. qualiter. bar. h̓ pͥn. ⁊ ibi ꝑ alex. in pͥn. de dā. infec. ADDE Si ꝗs ꝓmiſit pn̄tare curie ⁊ vide q̄ dixi in. l. publia.§. ij. d̓po. ⁊ ꝓ opi. bar. eſt tex. in. c. piſanis. de re qn̄cūqꝫ voſti. ſpō. queꝫ luerit Ro. no. allegat. cōſi. cxxxvij. debet intelligi ẜm iſtaꝫ. ¶ Circa hanc. l. forman extra de iureiur. vbi dicitur in querendis bonis bal. ī aūtͣ. of b ¶ Quere. tur alique. q. primo vſqꝫ ad quod tēpus fideiuſ ferat̉. in fin. fiſcalibus iudex poteſt ex ſuo officio procedere vtrū. ſꝫ quid C. d̓ lit. ꝯte. ſor tenetur repn̄tare iſtuꝫ. glo. dicit vſqꝫ ad ſnīſi fideiuſſoꝝ argu. ad hoc. C. de bo. vac. l. i. li. x. ⁊ vid̓ q̄ in ſi am non poteſt: vt. l. grece.§. an vero. sͣ. de fideꝓmiſit ꝙ ſta Ex. l. ſequenti. mili. no. bar ret vel pare. iuſ. ⁊ ita dicit glo. videte ego puto ꝙ glo. dicat. ¶ Si proceſſus ſit inualidus an valeat cōfeſſio to. ī. l. fi ī pͥn. ret mādatis veritateꝫ quando fideiuſſor eſt ſimpliciter recesͣ. d̓ edē aliaſ facta: ⁊ an ſit potens ad cōdēnationem. iudicis. dic ī. l. i. ī fi. pͥn. ptus de iudicio ſiſti. lata enim ſnīa nō eſt neceſꝙ ēt expirat Uidetis h̓ eo. ti. ⁊ p̄dic lata ſnīa. ẜꝫ ſe ꝙ amplius ſiſtat. ſed requiritur ꝙ talis fide I confeſſus. ꝙ confeſſuſ ta ītellige ẜꝫ bal. in addi. iuſſor ſit in mora ante ſnīam: vt. ll. contra. ſꝫ qn̄ glo. no. ⁊ ibi de crimine non habetur ꝓ condēnato ſpec. in ti. de fideiuſſor accipitur de pn̄tandoª eum quandodixi. jͣ. de qͣcontra. C. de confeſ. l. i. Rn̄. ibi in ciuilibus. hic reo. in pͥn. in ſti. in. l. pe. et cunqꝫ curie placuerit. tunc iſto caſu non eſt ſim v̓ſi. ſed ꝗd ſi in criminalibus. ¶ Item op. d̓. l. proinde.§. fi. ad p̄dicta vi ꝗs. facit qd̓ pliciter fideiuſſor de iudicio ſiſti. cum ergo ꝑſo.sͣ. ad. l. acquil. ſo. vt ibi. ita dicit glo. ſed eſt veri de oīno flo. no. dy. in. d. na rei etiam poſt ſnīam requiratur: vt in eū poſin. q. ſua in tas ꝙ ꝙͣtum ad onus faciende ꝓbatiōis ab ad .§. cuꝫ ꝗs. ⁊ cip. inꝗſitꝰ d̓ ſit fieri executio credo ꝙ teneat̉ ſiſtere. alias teuerſario habetur pro conuicto: vt in contrario: ad p̄dicta vi d̓ciſiōe pͥmi netur pena que hic ponitur. ſicut dicimus in eo de oīo cy. ſi ſed non quo ad condēnationeꝫ. debet enim cō dubij. ⁊ vid̓ ⁊ qd̓ ibi pulapud quem res deponitur in ſequeſtrum: qꝛ te dēnatio ſequi: vt hic. ¶ Item op. sͣ. de confeſ. qͥ dixi in. l. li. chre ꝑ bar. ī netur ſequeſter ad illam reddendaꝫ ei cui iudex bellorū. ī. q. .l. iul. ſol. ibi extra iudicium. ¶ Circa hāc. l. for diſt. ſua. ī. l. qualit̓ dꝫ ex iudicauerit: vt. l. ſi oleuꝫ. sͣ. de dolo. ⁊. l. proprie. mo tibi vnam. q. notabilem. ponamus ꝙ ꝓceſpen. C. d̓ fipͥmi ꝑſona. .sͣ. depo. ⁊. l. ſe. ⁊. l. ei apud.§. in ſequeſtruꝫ. e. ti. deiuſ. ⁊ ſi fiſus eſt inualidus ratione accuſatoris vel alia rō .sͣ. ti. i. ⁊ bal. deiuſſor pn̄¶ Quero vtrumᵇ fideiuſſor iſte cogatur promit ne: reus eſt confeſſus crimen vtrum ex ſola con ī. l. itē exigit tauerit pͥnci tere certam pecunie ꝙͣtitateꝫ. Dy. videtur dice de dolo. ⁊ feſſione poſito ꝙ proceſſus ſit inualidusᶠ poſſit palē ⁊ poſtea cle. cōſtit. de re ꝙ non: vt. l. i. sͣ. d̓ preto. ſti. breuiter īiſtis cau condēnari. glo. noſtra iuris ciuilis videtur dice aufugerit d̓ elec. ⁊ bal. in ſis vbi pena corporalis vertitur cum ibi non ca carcere an re ꝙ non in. l. ſi filium. C. de lib. ca. Inno. tenꝫ .l. i. ſi menſ. ſit liberatus dat extimatio intereſſe debet quis promittere ſal. mo. dixe. expreſſe cōtra extra de accu. c. qualiter ⁊ quan bal. ꝙ ſic. in ⁊ ꝗd ſi emacertam penam: vt ꝓbatur per tex. sͣ. rem ra. ha. do. breuiter veritas eſt quandoqꝫ quis ꝯfitetur .l. ꝗ crimen. net ficta cō .l. procurator ad exhibendum.§. finali. ¶ Sed extra iudiciuꝫ: ⁊ tunc ex illa confeſſione non pre in. x. col. C. feſſio ſuper qui accu. et quero ꝙͣta erit iſta ꝙtitas. glo. hic dicit ꝙ illa qͣ cedente proceſſu non poteſt condēnari: vt vide īepto ꝓceſſu: de eo ꝗ ꝓmi titas nō poteſt excedere modum poſitum in. l. vt qꝛ vigore bitis in. l. capite quinto. jͣ. de adul. facit quod ſit pn̄tare an ſtatuti cōtueos. C. de mo. mul. ¶ Item quero cui applicanoᵍ. in. l. ictus fuſtium. sͣ. de his qui not. infa. ad liberet̉ vnimax habet̉. bitur iſta pena pecuniaria. hic reperitur quedā ca preſēta. vi idem. jͣ. l. proxi. in prin. ſed ſi confitetur in iudiꝓ cōfeſſo. vi de oīo pau. additio. Dy. qua videtur dicere ꝙ applicet̉ accio: tunc aduerte. aut confitetur delictum prinde bal ī. l. ij. de ca. in. l. ij. .§. ſi actor. d̓ tori ſi fuit pn̄s ⁊ fuit ſtipulatus: vt. l. ſi ꝓcur. sͣ. cipaliter ⁊ per ſe. aut confitetur delictum per qͦ .§. fi. sͣ. ꝗ ſa. iur. ca. ⁊ dixi ſi quis cau. ſed conſuetudo obſeruat ꝙ iſte pedam cōtn̄iam incidenter. primo caſu poteſt cō cog. vbi oīo ī. l. abſētē. jͣ. ne applicentur fiſco: ſicut quando ꝓcurator ſtivideas. ſꝫ an dēnari. caſus eſt hic. ⁊ quod no. Inno. in. d. c. de penis. et ſi in caſu hu pulatur applicatur domino ⁊ ſemper habet̉ requaliter ⁊ quando. extra de accu. facit extra de vide bal. ī. l. ius.l. ꝓmitictꝰ fuſtiū. d̓ ſpectꝰ ad perſonaꝫ domini: vt. l. ſi ꝓcur. sͣ. ſi ꝗs accu. c. i. li. vi. Secundo caſu non poteſt condētat̉ certa pe īfa. ⁊ add̓ qd̓ cau. ¶ Quero īfra ꝙͣtuꝫ tēpus iſte fideiuſſor conariʰ niſi precederet proceſſus ita loquitur glo. na ī magna bal. ī. l. i. C. d̓ gat̉ hunc exhibere Dy. dicit ꝙ poſt. vi. menſes: qͣꝫtitateᵈ an in. l. ſi filium. C. de lib. cau. ad hoc facit quod di iudi. dicit ꝙ valeat ſi exvt. l. ſancimꝰᶜ. C. de fideiuſ. videte. l. illa loquit̉ ī vbi ꝓcedit̉ ꝯͣ cam in. l. ij.§. ſi ex publico. jͣ. de adult. videlicet cedat modū confeſſū nō fideiuſſore de iudicio ſiſti. ſed hodie iſta fideiuſ quando eſt aliquis cōfeſſus crimen ſuper exce .d. l. eos. C. requirit̉ orſio fit alio modo: quia promittit repreſentare ꝑ ptione vel aliter cōuictus an debeat cōdēnari. de mo. mul. do iuris tan tem ſtatim ⁊ renunciat expreſſe beneficio. l. ſan bal. ꝙ ſic. in Ex. l. ſequenti. qͣꝫ ſuꝑ noto .l. ꝗ crimen. rio. alle. bal. cimusᵈ ⁊ alijs beneficijs que fideiuſſoribus com ¶ Ex confeſſione facta coram officiali remittēin. viij. q. C. in. d. c. ſuper petunt. ⁊ ita conſulo ꝙ faciatis. ¶ Quero vtꝝ ti: an poſſit quis condēnari ab eo cui remittitur qui accu. et inquiſit. ⁊ p̄ pena iſta debet exigi ab iſto fideiuſſore dato ſivt ſi per abbatem monachus confeſſus remitta etiā videtur dicta ēt ſunt tex. hic. bi libello per ſindicum cōis ⁊ ſecuta ſententia: tur ad legatum vel per inquiſitorem hereticꝰ re vera vbi ꝗs c C. l. ſācimꝰ cōfitetur in vel ſi iudex hoc faciat ex ſuo officio. hic videtur mittatur ad iudicem ſecularem: ibi. Ex pͥma Et ⁊ ītellige ẜꝫ caſu in quo in fi. ꝙ iudex faciat ex ſuo officio quod ſatis pu an cum exbannitus capitur debeat formari no.l. pen. e. ti. ⁊ inquiri non to eſſe verum. facit arg. quod no. in. c. ad nr̄am ibi vid̓ bar. uus proceſſus: ibi. Vlterius. Et quis poſſit con poſſet. c. euid C. l. ſīcim dentia. d̓ acvide bal. ī. l. cuſa. et vide ſi pacto quo penā. in fi. C. de pac. ⁊ bal. ⁊ alex. in. l. ij.§. i. ff. qui ſatiſ. cog. ang. in. l. i. ff. de cōfeſ. ⁊ limita predicta. niſi cōfeſſio emanaret poſt actuꝫ I cōfeſſus. Et ad iſta vide que dixi in. l. i. in pͥn. ij. col. C. de cōfeſ. et factū puta poſt ſnīaꝫ: vt no. bal. in. l. debitor. in fi. C. de here. ac. ⁊ qd̓ dixi s pulchre ſpe. in ti. de accuſ.§. i. ver. ꝗd ſi latro. ⁊ ibi ꝑ. Io. an. ⁊ ibi in. l. nō tantū. de ap. ꝯͣ hoc facit qd̓ vult bal. ⁊ ange. in. l. ij. de lib. ⁊ poſtan iudex poſſit cōdēnare cōfeſſuꝫ: lꝫ de illo crimīe nōº ageret̉. vide hu. ⁊ ibi refert alex. itē adde qd̓ ang. in diſpu. haſtēſis miles. dicit ꝙ ꝯfeſbal. in. l. ictꝰ fuſtiū. ff. de infa. C. e. ti. in. l. i.§. ⁊ ſi ſeuerior. ⁊ archi. ij. q. i in ſio generalis inducit notoriū: vt voluit ſpe. in ti. de noto. cri.§. iaꝫ v̓. nopͥmis. ⁊ in ſpec. d̓ teſte.§. iā de interrogator js. ver. ſꝫ nunꝗd querit̉. ⁊ an toriū. ⁊ bal. in. l. i. in. l. ꝓperandū. in fi. pͥn. C. de iudi. ⁊ ꝗd ſi inſtātia eſt ficōtra cōfeſſuꝫ in iudicio requirit̉ alius ꝓceſſus. vide bal. in. l. mercalē. d̓ nita poſtea eſt cōfeſſus. vide bal. in. l. ꝓperandū. in fi. iij. col. C. de iud. ad cōdi. ob. tur. cām. ⁊ cy. C. de ꝯfeſ. in. l. i. in. ij. q. f ¶ Sit inualidꝰ. vide hoc adde glo. in. c. ex penitentibꝰ. l. diſt. ⁊ eſt addi. g ¶ Facit qd̓ no. Inno. in. c. ꝑ inꝗ. de elec. ⁊ in. c. cū ſuꝑ de cōfeſ. ⁊ bar. in. l. magiſtratibus Adde ꝙ cōfeſſus nō pōt opponere de ineptitudīe libelli. ẜm bal. in. l. ij. .sͣ. d̓ iur. om. iu. ⁊ bal. in. l. i. ī fi. v̓bis. de iur̄. om. iud. ⁊ bal. in. l. quot̄. C. d̓ .C. de re iudi. p. c. piſanis. de reſti. ſpō. ⁊ idē bal. in. l. cū mulier. ff. ſo. ma. iudi. ⁊ in. l. iuſiuran. qd̓ ex cōuentiōe. sͣ. de iureiur. ⁊ ī. l. mercale. C. d̓ cō⁊ in. d. l. mercalē. C. de cōdi. obtur. ca. ⁊ hic vide bar. ⁊ ad hic no. vide di. ob. tur. ca. ⁊ adde do. an. ⁊ abb. in. c. at ſi clerici. d̓ iudi. ⁊ do. ant. in. c. doc. in. c. at ſi clerici in prin. de iudi. ADDE vt per bal cōſilio. cxlviicū olī. de reſcri. vid̓ ēt q̄ dixi poſt bar. ī. l. certi ꝯdi.§. ſi nūmos. ſi cer. pe. ij. iiij. lib. h ¶ Non pōt cōdēnari. an ex inordinato ꝓceſſu poſſit ꝗs in fi. ij. col. ⁊ add̓ ꝙ etiā in ciuili cōfeſſio facta ſuꝑ libello īepto valꝫ ſcd̓m condēnari cuꝫ bar. hic tenet bal. in. l. i. ff. de iur. om. iu. ⁊ in. l. ꝗ iuraſſe. d̓ qd̓ voluit bal. i. l. ij. ad fi. C. d̓ re iu. ſi tn̄ cōfeſſio facta eēt nō in forma iu iureiur. ⁊ allegat no. in. l. ait pretor.§. ꝑmittit̉. de mino. cōtrariuꝫ videt̉ dicij nō valꝫ: vt ꝑ gl. ī. l. iubemꝰ. C. d̓ lib. ca. ⁊ ad bar. h̓ etiā add̓ ea q̄ ꝑ il velle ideꝫ bal. in. l. ij.§. qd̓ obſeruari. de iura. cal. ⁊ in. l. vnica. C. de cōfeſ lū tex. no. bart. in. l. ſi debitor.§. ſi ī vēdi. ꝗ. mo. pig. vel hyp. ſol. Itē ex ꝓ vbi alle. Inno. dicere ꝯͣriū eius ad qd̓ allegat̉ per bal. in. c. ꝑ inꝗſit. d̓ ele. ceſſu nullo ꝗs pōt dānari ſi ſequat̉ cōfeſſio. c. qualit̓. ⁊ qn̄ de ace. ⁊ Inſed ꝯͣ iſtā doctrinā videt̉ facere cōis doctrina. doc. in. c. i. de accuſa. ī. vi. no. ī. c. ij. de cōfeſ. Itē intellige niſi cōfeſſio reſultet ex morte cōfitētis qͥ vbi dicūt non valere cōfeſ. vide bonū dictuꝫ bal. in. l. i. in fi. pͥn. ⁊ in. l. ꝓcaſu cuꝫ nō poſſit aliter cōdēnari habet̉ ꝓ cōdēnato. tex. ē ⁊ ibi hoc tenet perandū. C. d̓ iud. vbi vult ꝙ ꝑempta inſtātia rōne cōfeſſiōis iudex poſſit y yyy ij

De ſolutio. ⁊ libe. condemnare. ⁊ eſt addi. imperator. in fi. apo. mag. jͣ. de iur. fiſ. ſed bal. in conſi. ſuo breui incin. cti ADDE ꝙ ange. conſilio. clxxviij. tenet glo. in. c. l. filium ⁊ ita dicit ſe ali apparet de condē. petri gilidini. de tali locolicet non ſit articulatum qas etiaꝫ obtenuiſſe in ſindicatu cuiuſdam domini rainerij lafranchi de corporis vnitate ſi non conſtat plures eiuſdem nominis eſſe non preſu piſis poteſtas peruſij qui q̄ndam abſoluerat a confeſ. ſacta ſuper ineptimitur pluralitas: alias ſequeretur ſententiam tanqͣꝫ obſcuram ſemper tudine libelli. d̓nuo īquiſit. formauerat ⁊ ī ſindicatu moleſtabat̉ nō valere: quod eſt ridiculuꝫ. fa. ad hoc. l. quid tn̄. ff. de arbi. ⁊. l. duo ſūt d Iuus. ticij. ff. de te iudice non ſta. tu. ⁊ vbi competenſtituere deūnciatores: ibi. Prīo q̄ro. Et ꝗ ſint nouo formare ꝓceſſum. tex. videtur ꝙ debeat eſt noīs cōti. Sed adconſtituendi denunciatores: ibi. Secundo. Et executioneꝫ facere. jͣ. e. l. non eſt dubiuꝫ. Guil. d̓ formitas ibi de ꝙ iſta taeſt corporis quis ſit effectus denunciationis: ibi. Tertō. Et lis confeſſio cū. tāgit hanc. q. in. l. mgr̄atibus. sͣ. de iur. om. idemtitas: facta coram an qui denunciat ita debeat ſe ſubſcribere ſicut iu. finaliter veritas eſt iſta: qꝛ caſus eſt ꝙ iudex niſi aliter ꝓincompeten qui accuſat: ibi. Quarto. Et ꝙ ſit officium iudi non habet neceſſe illi ꝓceſſui cōſentire. ſed pōt betur. de re. ti iudice ope cis ſuper denunciatione: ibi. Vlteriꝰ. Et an abdu. l. qui hēde nouo facereᵇ ꝓceſſum ⁊ de nouo crimē exaratur ꝙ cobat. de māu ſolutoria lata ſuper denunciatione proſit reo: gatur exiſteminare: ⁊ ẜm ꝙ ſibi videbitur poterit euꝫ puni teſt. l. qui hē re reos: niſi ibi. Vlterius quero. Et an ſit excuſatus denunre: vt in aut̉. de ſan. ep̄i.§. ſi vero crimen. col. ix. bat ad idem diceret ſe ali ciator qꝛ malefactores ignorauit: ibi. Vlteriꝰ cir quod nota. ¶ Ulterius vos videbitis hic in ver. ⁊ ſic ⁊ diu ter intellexiſ ca. Et quid ſi denunciator fuit pūctus oēm ꝑſo in. l. qui iuſe ſecundum pius: ꝙ annotati non debēt haberi ꝓ condēna raſſe.§. qui Inno. in. c. nā teneatur denunciare: ⁊ an illud delictuꝫ ꝙ d̓ tis: ſed debet ex integro queri ꝓ hoc dicit Dypatri. de iuper inquiſit. quo nō venit imponēda pena vide in fi. no. ꝙ nunꝙͣ alibi inuenies ꝙ exbānitiᶜ non dereiur. ⁊ eo. de elec. facit z Hec eſt vna no. l. Denun beant ſtatim puniri cuꝫ capiūtur: ⁊ non haben ti. l. eum qui qd̓ ipſe no. ī I NI S. ciatoribus non eſt creden .§. in plurali tur ꝓ confeſſis niſi contineat̉. in. l. municipali .c. cuꝫ dilec. bus. vbi nō de ſucceſ. ab dū quo ad condēnationē: ſed ex eis po ſed debet queri de crimine quaſi d̓re integra lꝫ preſumitur inte. ⁊ ꝑ om teſt ꝓcedi ad inquiſitioneꝫ ⁊ veritate cōpta abmultuꝫ faciat cōtra eos fuga. videte dn̄i quid pluralitas. ⁊ neſ in. c. at ſi ſoluet vel condēnabit denunciatum. ⁊ diuidit̉ ad hoc fa. ꝙ operatur fuga. non dico hic ſed dixi in. l. lege. clerici. d̓ iuno. cv. ⁊ bal. hec. l. in tres partes. nam in prima dicit ꝙ denū di. ⁊ ange. in corne. sͣ. ad ſil. ⁊ ſi ibi non dixi alibi repetam. in. I. ſiqua .l. magiſtra. ciatio non ꝓdeſt quo ad condēnationeꝫ. ⁊ hoc Spe. tangit hoc dubium in ti de acc.§. ſequit̉ per calumtibus. d̓ iur. probat duobus exemplis. Secundo dicit ꝙ de ver. ſed pone. a. ⁊ ibi videtur dicere idem que ꝟ niam. de om. iud. ⁊ an epiſ. ⁊ cle. et nunciatio prodeſt vt perueniatur ad inquiſitio ba ſine dubio vera ſunt ẜm iura cōia. ſed ẜm ſta ge. in. l. i. C. dicit ꝙ bar. nem: ⁊ hoc ꝓbat duobus reſcriptis. Tertio dide confeſ. et tuta ciuitatum italie ẜm que exbāniti hn̄tur ꝓ hic loquitur ibi bald. in cit quale debet eſſe iudicis officium ſuper ꝓceſconfeſſis ⁊ ſnīa fertur in eos tanꝙͣ in confeſſos: de cautela. ⁊ penul. colū. ſu quem facit ſuper inquiſitione. ſecūda ibi: ſꝫ tunc cum ſint capti poſt condēnationeꝫ non ē ſi alitet ītel⁊ adde ꝙ lꝫ lexiſſet non etiam caput. tertia ibi: ⁊ ideo cuꝫ quis. ¶ Ex pͥopus nouo ꝓceſſu ſed ſola executio. ⁊ hoc pludelictum ſit plene conſinotoriū etiā ma parte. l. habetis ꝙ ex confeſſionibus factis ries practicaui ꝙ exbānito ꝓducto coram te fa deraſſet hūc per confeſ. coraꝫ officiali remittenti non pōt quis cōdēnacias reperiri bānum ⁊ facias confiteriº ꝙ eſt ille punctum ſinunqͣꝫ tamē ri ab eo cui remittitur. quod facit ad multa que cut ſpeculatalis qui reperit̉ exbānitus ⁊ condēnatus ꝓ ta poteſt exeo tori accidit occurunt quottidie. Specialiter facit vnum du li crimine ⁊ tali tēpore ⁊ facias poſtea executioa iudice īcōin fi. lec. ⁊ vi petenti. ſcd̓ꝫ bium. abbas ſancti petri cepit monachos ſuoe neꝫ quando vis. ¶ Ulterius de iſtis denunciade bar. in. l. bal. in. l. maqui confeſſi ſunt crimen coram eo. demū eos re tiōibus queramus aliqua. ¶ Primo quero ꝗs .i. C. ſi vnus giſterie. C. d̓ miſit ad legatuꝫ cum eorum confeſſionibꝰ queexpluribus. poſſit conſtituere iſtos denūciatores? Rn̄. qui iur. om. iud. ap. ⁊ ita etiā rebatur an ex illa confeſſione eſſent condēnādi ⁊ an compel libet iudex vel vniuerſitas que haberet merum ꝙ in nomīe latur perſia legato: dictum fuit ꝙ nō. caſus ē hic. ſed diceimperiuꝫ nō mixtuꝫ. naꝫ iſti poſſunt iſtos denūnon preſūaſtere in tali tis vos nō eſſe dubiuꝫ ꝙ iſte confeſſiones nō ꝓ ciatores cōſtituere: vt. sͣ. de off. pre. vr. l. i.§. qui tur pluraliconfeſſione. ſunt ad aliquem condēnanduꝫ tanꝙͣ facte corā tas reperit̉ es. facit. C. de curioẜ. l. i. li. xij. facit ad hoc. l. iſta vide bald. ī conſuluiſſe. iudice non cōpetentiª: vt. l. ij. C. ſi a non cōpe. .l. in bone fi ⁊. l. ab accuſatore.§. d̓nunciatoresᵉ. jͣ. ad turpil ange. ⁊ vide dei. C. d̓ re. iu. per totuꝫ. ⁊ extra de iudi. c. at ſi clerici. ſꝫ poſ⁊. l. ea quideꝫ. C. d̓ accu. ¶ Secundo quero qui ad materiaꝫ cre. in verſi. ſet dubitari quid de confeſſione facta coram iuque dixi ī. l. poſſint conſtitui denunciatores. breuiter circa item quero ſi is qui reꝰ. dice cōpetenti. exemplum inquiſitor heretice p̄ ⁊ in. l. claruꝫ hoc do vnam regulaꝫ ꝙ quicunqꝫ nō poteſt eē .sͣ. de publi. de auc. p̄ſtā. uitatis proceſſit cōtra quēdā: ⁊ eum condēnaaccuſator ille non poteſt eſſe denunciator. vnde iud. in. ix. co ⁊ bald. in. l. uit de hereſi ⁊ eum tradidit iudici ſeculari: an illi qui non admittuntur ad accuſandum ꝗ polū. ⁊ de hac .i. in penul. iudex ſecularis debeat credere illi ſnīe ⁊ illi pro pluralitate. nunt̉.sͣ. ti. i. l. qui accuſare: illi non admittuntur col. de cōfeſ. nō preſumē ceſſui ⁊ ſic executioneꝫ facere. an vero debeat d̓ vbi dicit ꝗd ad denunciāduꝫ. hoc ponit text. ⁊ glo. Ber. ī. c. da not. pulfacit iudiciū chre per Ia. ⁊ vide de his laius per alexan. in. d. l. magiſtratibus. poſt doc. ibi. bu. in. l. ij. de erro. aduo. ⁊ ibi bald. de quo vide bal. in. l. edita. in penul. b ¶ Nouo facere. contrarium tenet ange. in. l. i. C. de exhi. reis. per. c. pre colum. C. de eden. ⁊ dicit Bal. in. l. fi. C. de re. cre. ꝙ nō preſumitur quē ſidentem. extra de here. ⁊. c. inquiſitiones.§. nunqͣꝫ. e. ti. in. vi. vt no. Inteſtamentum feciſſe niſi ſemel tantum. tamen in hoc vide quod no. bar. no. in. c. paſtoralis. de offi. delega. ⁊ in. c. cum in iure peritus eo. ti. ⁊ ſic ⁊ bal. in. l. ij. C. de teſta. ⁊ de hac pluralitate vide quod nō. Bal. in. l. necum ibi legi tenui opi. contra Barto. ⁊ etiam contra barto. tenet ange. qꝫ natales. in prin. iij. colum. C. de proba. facit quod ſimpliciter nota. in. d. c. inꝗſitiōis. ⁊ an. ⁊ Imol. in. c. i. de offi. ordi. ⁊ eſt ēt addi. c ¶ Qd̓ Barto. in. l. ii. in fi. quemad. teſt. ape. ⁊ bald. in. l. in exercendis. in. iiij. co exbāniti. No. ꝙ alibi nō reꝑies ꝙ bāniti nō ſūt ſtatī puniēdi nec ſtatī ha lum. C. de fide. inſtru. ⁊ vide quod no. Imo. poſt barto. in. l. ſcire debebent̉ ꝓ ꝯfeſſis. vide bal. in. l. error. ad. fi. C. de iur. ⁊ ſac. ign. ⁊ in. l. ita demus in fin. prin. de verbo. obli. ⁊ non preſumitur niſi vni cum dominiū mun. C. de procura. ⁊ in. l. ij.§. fina. sͣ. de iura. calū. ⁊ Barto. in. l. quicū⁊ vnicus contractus. alias vnitas. c. cum ioannes. de fide inſtru. ſecunqꝫ. C. e. ⁊ vide glo. in. l. i. ⁊ ibi Bal. poſt Cy. C. de requi. reis. ⁊ bald. in. l. dum Bald. in. l. i. in. ij. colum. C. quando prouo. ⁊ in nomine nominis neganda. in penul. colum. C. qui. accu. ⁊ adde ad hanc materiam barto. non preſumitur pluralitas niſi oſtendatur. ⁊ ita ſufficit allegare nomen in. l. illicitas.§. fin. de offi. preſi. ⁊ que contumacia requiratur vt quis bā ſine cognomine. l. ſi rem. in ver. licet ⁊ ibi no. Bar. ff. de rei ven. Itē nō niri poſſit. vide bar. in. l. i.§. fi. ff. ſi quis ius dic. non obten. ⁊ qualiter re preſumitur pluralitas niſi ex propoſitionibꝰ partium contrarium appauocetur. vide que dixi in. l. relegati. jͣ. de penis. item iſtis adde que no. in reat: puta quia vna loquitur de contractu ſolemniter facto. alia pars di.l i. jͣ. de requi. re. in glo. mag. in prin. ⁊ adde glo. in. l. ī.§. fina. in glo. ma cit ſolēniter non factū ⁊ ſic de alijs actibus contrarijs. vel ſi vnus de fa gna in prin. ſi quis ius di. non obtē. vbi dicit ꝙ mulcta nō poteſt peti iu cto vno dicit alius de alio. ita intelligit̉ per Ia. bu. ⁊ Bal. in. l. ij. C. de re act. in factum ⁊ ad hoc adde omnino ibi bald. ⁊ vide practicam banbo. poſ. ſecunduꝫ tab. ⁊ ibi etiam Barto. ⁊ dicit do. anto. in. c. in preſenni. per cano. in. c. ij. de conſti. ⁊ quod no. pau. de liaza in prohe. cle. ⁊ vid̓ tia eſſe ibi tex. in ver. neroni. ꝙ actuum multiplicatio non preſumitur. .jͣ. de requi. re. in. l. i. ⁊ late ang. in diſpu. incip. duo ad inuicem litigātes. idem bu. in. l. optimā. de contrahen. ⁊ cōmit. ſti. et no. bal. in. l. conuenADDE ꝙ Io. an. in addi. ad ſpec. loco all. per bar. format. q. d̓ eo ꝗ fueticulam. in. v. col. cum ſe. de epiſ. et cle. rat per iudicem condēnatus ad truncat. capi. ob contumaciam ꝙ nihil ADDE an pluralitas preſumatur Bal. cōſilio. lxxiiij. v. lib vbi repreominus ſi caperetur poteſt de innocencia. docere ẜm gui. de ſuza. in. l. hendit Barto. hic. ẜuum.§. ſi publice non habentur. e ¶ Hoc ponit tex. adde ꝙ denunciatores debent in prin. eorum officij d ¶ Facias confiteri. no. ꝙ iudices ſaciunt bannitos confiteri ſe eſſe taiurare ẜm ang. in. l. ſi vacantia. in prin. de bo. va. li. x. Item adde ꝙ ꝗ nō les de quibus in banno: vt inde exequi poſſint condēnationeꝫ abſqꝫ alia poteſt accuſare poterit tamen denunciare. l. i. et ibi bal. C. ſi tu. nō geſ. et noua cōmiſſione. adde quod voluit bar. in. l. inter ſti.§. i. in fi. de verbo. an denunciator puniri poſſit. adde ꝙ nō punitur etiā in caſu de quo per obli. ⁊ in. l. demonſtratio ſalſa in fin. de condi. ⁊ demon. ⁊ quod dixi. in. l. bal. in. l. ij. C. de erro. aduo. et vide oīno ſali. in. l. ea quidem. C. de accu.

De cuſto. ⁊ exhi. reo. lII Item punitur pena falſi. l. lege cor. ⁊ ibi bar. jͣ. de fal. ⁊ punitur in expen.l. i. C. ad macedo. ꝙ requirit̉ ꝙ cōſtet d̓ diligēti inꝗſitiōe ſindici denun ſis ẜm bal. in. l. ſancimus. in. xij. q. C. de iudi. ciantis. Sed ꝗd ſi ſtatutū dicit ꝙ teneat̉ infra tres dies denūciare malea ¶ Se ſic inueniſſe. quero ſtatutum dat premiuꝫ accuſatori vtruꝫ id haficia ꝓteſtata. dic ꝙ īcipit dies currere a die ꝓteſtata nō a die cōmiſſi ma beat denunciator. gui. de ſuza. in. q. ſtatutoruꝫ. in. q. que incipit. ſed pone leficij. l. fi. ⁊ ibi bal. C. de neg. geſ. f ¶ Quero ꝗd. quid ſi denūciaſtatutum eſt regi ꝙ accuſans ludentes ad taxillos ⁊c̄. dicit ꝙ ſic arguētor preuētus ē ab aliquo ⁊c̄. adde bal. in. l. ſororē. C. d̓ his ꝗ. vt indi. ⁊ ibi do ad vtran etiā barto. ⁊ qꝫ partē. al adde ad ma le. de iur. pa in omni extra d̓ teſti. ¶ Tertio quero quis ſit citur hic irrenarchā minus retuliſſe ⁊cͣ. finalit̓ teriā qd̓ pul tr. l. eum ꝗ. effectus denunciationis ⁊ videtur ꝙ denunchre no. bar credo idem iuris eſſe ſiue quis abſoluatur ſuꝑ .§. non tanto. in. l. i.§. ciatio hēatur ꝓ plena ꝓbatione: creditur enim tum. l. i.§. in denūciatione ſiue ſuper accuſatione ſiue ſuper ī accuſatoreꝫ. cidit ad turnūcio ⁊ creditur officiali ī officio: vt. l. ſi quis d̓quiſitione: vt dixi in. d.§. hiſdeꝫ. ꝓpter idētitaad turpil. et pil. ⁊ ꝙ dic̄ curio. C. de fal. ⁊. l. magis puto.§. nō tamē. sͣ. de tem rationis. non ob. tex. iſte. qꝛ tex. iſte tantum vide quod ſpecu. in tit. re. e. In cōtrariuꝫ videtur tex. huius. l. in prī. ij. ip̄e no. i. l. cū loquitur de ꝓnunciatione que ſit reſpectu ipſiꝰ de inquiſit. quidā.§. qd̓ rn̄. ⁊. C. de curio. l. i. li. xij. ⁊. l. ea quideꝫ. C. de ac .§. nunc tra benunciatoris: vt ſic ipſe veniat puniendus vel dicit̉. ff. de ctemus qua cu. breuiterꝙͣtuꝫ ad ꝓpoſituꝫ iſta eſt veritas. q̄nō. ſed reſpectu rei denunciati tex. iſte nō dicit. acꝗ. here. et liter. ver. ex dam ſunt maleficia grauia: ⁊ in iſtis denunciaquod notat. ¶ Ulterius circa litteraꝫ noſtraꝫ quero quidᵇ ſi quo de vi. bal. in. l. ſiꝗs toribus nō credit̉: nec alteri iudici coequali cre taſis denunciator non denūciauit: quia malefacum ſe. ⁊ fanon dicam ditur: vt. sͣ. dixi. hoc ꝓbat̉ hic ⁊. l. i. C. de curi. et cit. C. de acctores ignorauit breuiter excuſatꝰ eſt: vt. l. ſi iō. rapere. in cu. l. ſi quis. p̄al. l. ea quidem quedā ſunt maleficia non gra.C. de his qui. vt indi. ſed quid ſi nō denunciavij. colum. ⁊ tex. bonus uia: ⁊ hic aduerte. quādoqꝫ ponitur denuncia.C. de epiſ. ⁊ uit infra tēpus ſibi ſtatutū: qꝛ maleficiuꝫ fuit cō in. d. l. eum cle. vbi etiaꝫ tor ad denuncianduꝫ illud quod re ipſa īuenit qui. ff. d̓ iur. miſſum occulte ⁊ claꝫ. Rn̄. nō venit puniēdus dicit ꝙ taleſ patr. nō ob. ⁊ vere ⁊ illud quod vidit ipſe. Exempluꝫ mittit̉ vt. l. omnes. sͣ. de calū. ⁊. l. i.§. occiſoꝝ. sͣ. ad ſyl. de nunciato de bo. lib. l. aliquis ad perſcrutanduꝫ per ciuitateꝫ ludētes ⁊. l. ſemꝑ.§. hoc interdictuꝫ. sͣ. quod vi aut clāres tenent̉ d̓ qui cuꝫ maexactiſſima vel portantes arma ⁊ ſimilia leuia: ⁊ in iſtis cre¶ Quero quidᶠ ſi talis denunciator nō denūcia ior.§. accudiligentia. ⁊ ditur tali officiali referenti ſe ſic īueniſſeª. ita louit preuentus ab alio forte ab iniuriato accuſāſaſſe. ⁊. l. ī ſer ad Barto. uitute.§. ſi quitur. l. i.§. quies. sͣ. de offi. p̄. vr. facit. sͣ. ti. i. l. te. certe ſi nō fuerit negligens non punitur: vt hic adde ſapacifici. ⁊ ꝙ leuia. ſi vero officialis nō mittitur ad referēdū .l. edicto.§. cum autē. jͣ. de iure fiſ. ⁊. l. i.§. elegāli. hoc idem habetur ī. l. tenentem in illud quod videt: ſed illud quod reperit ex auter de lib. ag. ¶ Ulterius quero an denunciato i. C. ſi tu. nō .l. ea quideꝫ ditu ⁊ fama aliorum: tunc iſtis officialibus non geſ. quia illd̓ res iſti teneantur denunciareᵍ delictum illud .C. de accu. eſt verum īcreditur ſed ſufficit ad inquirenduꝫ nō ad pude quo non venit imponenda pena de hoc dic ſed roma. in ſpectis vernienduꝫ. ita poteſt intelligi. l. iſta. ⁊ fi. sͣ. all. ꝙͣtū .l. penul. ff. vt dixi. sͣ. d̓ pub. l. i.§. diui fratres. dixi in. l. ſi ꝗs bis edictiad ſil. dicit vero ad inquiſitionem faciendaꝫ ſuper iſta dein graui. sͣ. ad ſyl. ¶ Item quero vtrum iſti dehic non ſūt ꝙ ſi aliquis nunciatione: tunc talis d̓nūciatio ꝓdeſt: vt hic. limitanda: nunciatores teneantur denūciare omneꝫ perſo minus bene quia ſtatuta ¶ Quero vtruꝫᵇ ille qui denunciat debeat ſe ſb̓ſonaꝫ delinquentē? Rn̄ puto ꝙ nō: qꝛ illā perſo denunciaue recipiunt di ſcribere ſicut ille qui accuſat. breuiter tex. haberit licet p̄ue naꝫ quaꝫ denunciator non poteſt accuſare non ſtincti. ⁊ denerit denun tis ꝙ non: vt ſ. ea quidem. C. de accu. ⁊ extra de tenetur denunciare: vt. l. pe. ⁊ vl. C. qui ac. non termīatiōeꝫ ciatorem ip accu. c. ſuper his. ſed dicetis vos hoc eſt contra legis. l. crepoſ. ⁊ per multas. ll. illius ti. ⁊ etiaꝫ illas perſoſe denuncia ditor.i. rn̄. c hanc. l. in fi. vbi ſi non ꝓbat punitur. ⁊ idem dinas in quas inuite teſtimoniuꝫ nō dicūt nō poſ tor tenet̉ ad po. in. pig. intereſſe rei citur in. l. ab accuſatore.§. denunciatoresᵉ. jͣ. ad ſunt denunciare: quoniā denunciatio habꝫ vim hab. l. ſed ſi pu. ita tꝫ alturpil. ſo. fateor ꝙ denunciator qui nō ꝓbat pu accuſatiōis ⁊ atteſtationis: vt. d. c. ī omni. extra leg.§. vt graber. de roſa. nitur: qꝛ debet ad ꝓbandum aſſiſtere denuncia datiꝫ. d̓ mu de teſti. Et ex hoc ꝙ dicit denūciationē habere in. q. ſuis: vt ⁊ hono. ⁊ vi tioni: vt hic ⁊. l. ab accuſatore.§. denūciatores. ipſe refert. ſꝫ vim teſtis: ſi iudex ꝓcedit ſuper crimine denun de ſali. in. d. ꝗd ſi aliquiſ ſed non punitur ad penaꝫ talionis ſed punitur ciato per inquiſitioneꝫ poteſt dictum denunciā .l. ea quideꝫ vt ꝗlibet de extra ordineꝫ: vt hic dicitur. hoc probatur extra teꝫ in teſtē admittereᵇ quod non eſt in accuſato .C. de accu. populo de⁊ ange. hic ⁊ de calū. c. fi. ⁊ quod ibi nō. ¶ Vlteriꝰ quero ꝗd re: vt in. c. licet heli. extra de ſimo. ¶ Ultīo no. nūciauit po bal. in. l. i. C. ſit officium iudicis ſuper denūciatione. ego diſtea creatus ex hac. l. in prin. ẜm iaco. de are. ꝙ delictum nō de ope. lib. ⁊ eſt ſindicus co ꝙ iudex ſuper denūciatione poteſt ꝓcedere poteſt probari per inſtrumentuꝫ. de quo dicam ſpe. ⁊ io. an. ⁊ iterū nō d̓ duobus modis. vno modo ſuper d̓nūciatione in ti. d̓ renūplene in. l. ſenatus circa prī. jͣ. ad turpil. vidiſtis nūciauit an .§. i. ſed an ſimpliciter ꝓcedendo: ⁊ iſto caſu poſſent oppo plene de denunciatione. incurrat pe iſti d̓nuncia nam ſtatuti ni omnes exceptiones que contra accuſatorem ¶ De hac remiſſione dic: tores poſſint Olent. vt dixi. sͣ. ti. i. l. ſi cui. ī fi. dic ꝙ nō ẜꝫ poſſent opponi dicendo talis nō eſt legitimus corrigere et bal. ⁊ imo. ꝑ denūciator ⁊ ſi. vt. sͣ. dixi. poteſt etiaꝫ iudex ꝓcerorem ſuum C Uidiſtis de illū tex. in. l. E militibus. hoc. sͣ. ti. i. l. vide text. q dere per inquiſitioneꝫ quaꝫ facit propter illam ſiꝗs heres ſic in. c. pre. ff. diiu. ⁊ irri. denūciationeꝫ: tunc ille exceptiones cōtra perfi. in fi. ⁊ videbitis in. l. i. ⁊. ij. d̓ re mili. terea. de teteſt. ⁊ corā qͦ ſonaꝫ denunciatoris ceſſarent. hoc ꝓbatur per ſti. cogen. itē Uide gl. que iudice teneā On dubiū. incipit alias cōno. ꝙ iſti de tex. extra de ſimo. c. licet heli. ¶ Ulterius quero tur d̓nūcianunciatores vtrum abſolutoria lata ſuper denūciatione ꝓſit re. vid̓ bal. ī ſtituit̉: ibi.i. ꝓnunciatum eſt vult dicer denunciare .l. i. C. de p̄reo ſicut abſolutoria lata ſuper accuſatione: vt ꝓbatum. vel vult dicere.i. ꝓnunciāduꝫ. ⁊ ſcd̓m maleficia nō ua. carce. dixi in. l. ſi cui.§. hiſdeꝫ. sͣ. titu. i. tex. videtur hic debent que iſtam litteram ẜm quaꝫ videtis ꝙ remittitur exe g ¶ Teneani non ſunt cō velle ꝙ nō. naꝫ ſi bene reſpicias tex. ſi iudex nō denunciare. cutio. facit ꝙ iudex ſecularis cui tradit̉ condēmiſſa eoruꝫ Sꝫ vtrū tereperit veritateꝫ maleficij ſic denunciati debet natus ab inquiſitore debeat ſolum exequi ⁊ pu tempore. ar. neant̉ ſeipꝓnunciare illuꝫ denunciatoreꝫ non bene denūnire ſine alio ꝓceſſu: vt dixi in. l. diuus. in pͥn .c. epiſcopꝰ. ſos d̓nūciaciaſſe: non dicit ꝙ debeat reuꝫ abſoluere: vt di .xxxv. q. vi. .sͣ. e. ſed pōt reſpōderi ꝙ hoc eſt verū reſpectu re. dic ꝙ nō ⁊ an poſſint ẜm bal. in. l. eſſe teſtes ſu .i. in fi. C. in per eo ꝙ denunciant. vide tex. in. c. in omni. de teſti. ⁊ no. bar. jͣ e. l. ī fin. ꝗ. cau. in īte. reſti. nō eſt neceſ. ⁊ h̓ adde gl. ⁊ ſali. ī. l. ea ꝗdē. C. d̓ accu. ¶DDE an ſi ſtatutum det premiuꝫ denuncianti maleficium illud habeh ¶ In teſtē admittere. vtꝝ iudex poſſit admittere denūciātē in teſtē. add̓ re debeat ſyndicus denuncians bal. cōſilio. cij. v. li. qd̓ ſali. in. l. ea ꝗdē. C. d̓ accu. dicit ea q̄ dicit hic bar. eſſe vera ſi iudex nō b ¶ Quero vtrū. vid̓ bar. ī. l. ab executiōe.§. nūciatores. jͣ. ad turpil. ꝓcedit ſuꝑ denūciat. ſꝫ inꝗrit ꝑꝑ denūciationē ⁊ famā ad eiꝰ aures reuer c ¶.§. denunciatores. alias ad turpil. ⁊ ibi vide bar. berantē. ita ꝙ qͦdāmō ſub diſſimulat. trāſiri nō pōt. ⁊ ita loꝗtur tex. ī. d. c. d ¶ Quero ꝗd. Adde tex. ⁊ ibi bal. in. l. i. C. de priua. carce. adde tamē ꝙ lꝫ olī. alle. ꝑ bar. h̓. ſꝫ vbi ſuꝑ denūciat. ꝓcedit tūc d̓nūciator dꝫ ꝓbare ꝑ etiā poſtea quādo ſcit tenet̉ denūciare. l. i. cū ibi no. per. bal. C. d̓ fal. mo. teſtes idoneos ⁊ nō ꝑ ſe. qd̓ pꝫ: qꝛ ſi d̓nūciator nō ꝓbat incidit in penam ⁊ bal. in. l. i. de his qui latro. occul. ⁊ ibi quādo p̄ſumat̉ ſcire ⁊ qd̓ no. bal. vt no. bar. sͣ. e. l. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſt legitimus teſtis. in. l. i.§. occiſorū. sͣ. ad ſyl. e ¶ Puniēdus. Adde ꝙ ꝯͣriū vult bal. i n On dubiū. ꝗd ſi tp̄s nō eſt appoſitū infra qd̓ debeat denūciari ꝙ in. l. duobꝰ.§. fi. d̓ iureiur. ⁊ ſali. in. l. ea ꝗdē. C. de accu. ⁊ dicit bal. no. iij debeat hoc fieri: ⁊ ꝗd ſi ad eiꝰ notic iā finito officio vel an̄ ꝑuener yyyy iij

Ad. l. iul. maieſta. an poſſit purgare morā. vide bal. in. l. cū ancillis. in. iij. col. C. de inceſt. iſla. l. ⁊ vide. C.e. l. ad cōmētariēſes. ⁊ qd̓ ibi bal. vbi dicit ꝙ hec. l. hꝫ locir. nup. ⁊ ad materiā ī ſimili dictū qd̓ habes in. l. fi. sͣ. de iur. om. iu. in cuſtode caſtri. ⁊ vide que dicam. sͣ. e. l. ſi is cui. ⁊ oldr. in conſi. lxxxij. j. N eos. No. ex. l. in eos q̄ eſt pe. ꝯͣ frāgentes carcerē. ⁊ iſte tex vide cip. quidam ⁊cͣ. itur deſtruere id qd̓ no. voluit bar. in. l. i. jͣ. de bo. eo. ꝗ mor. ſibi ꝯſci On̄ ē facile. vide hūc tex. allegari ꝓ ſin. ꝑ ro. in not. ſuo. xxxi. ⁊ vide ue. tex. in. l. milites agrū.§. pe. ad fi. de re mili. ⁊ de pena eſſractoris car.jͣ. No. ꝙ hāc. l. nō eſt facile. qͦ ī. l. fi. ſume no. bal. in. l. ſi ꝗs filio expe cerū. vid̓ an ge. in. l. i. de redato.§. ei effrac. ⁊ ſpe. .sͣ. de iniuſt. remittentis. nam remittens ſolaꝫ executionem ⁊ nemo īpune pōt eos offēdere: vt. l. fi. jͣ. de le. ⁊ ⁊ io. an. ī ti. te. ⁊ adde ꝙ remittit. ſed ille cui remittitur nō habet hoc fah̓ ē caſus ſin de p̄ſump.§ .l. ſanctū. sͣ. de re di. quedaꝫ eſt ſecuritas que da cere neceſſe: ſed poteſt de nouo facere ꝓceſſuꝫ: .ij. v. violen gulariſſimuſ tur per iura ciuilia. exēplū vt quicūqꝫ vadit ad ꝙ cuſtos car tia. ⁊ v̓. quid ⁊ eſt expreſſuꝫ in aut̉. de ſan. ep̄i.§. ſi vero crimē nūdinas nō debet inquietari: vt. l. i. C. de nūdi. de frāgenti. ceris nō tede quo plene ꝑ guil. sͣ. de iur. om. iu. l. magiſtra tūc iſta ſecuritas que dat̉ per iura ciuilia nō por net̉ d̓ facto bus ⁊ adde tibus. ⁊ hoc in criminalibus in ciuilibus autem ꝙ exiēs carſocij. ⁊ h̓ iō: rigitur ad hoſtes: vt. l. mercatores. C. d̓ cōmer. dic: vt. l. a diuo pio.§. i. sͣ. de re. iu. qꝛ iuſte cōfi terē inueni⁊ mer. ⁊ iō lꝫ ſtatuto huius ciuitatis detur ſecuſus erat d̓ ſo ens aꝑta ho q No. caſum in quo ex d̓ritas veniētibus ad nūdinas: nō tamē poterūt cio. qd̓ no. ꝓ ſtia nō tene m I III C. licto cōmiſſo ſine dolo caſtelanis ꝗ venire exbāniti huius ciuitatis ex vigore illius tur pena car quis punitur ad mortem. ſepe ſūt ꝓdiceris effracſecuritatis: niſi expreſſe ſit actuꝫ ꝙ exbāniti poſ ti a ſocijs vt ti ẜm ang. ꝑ Ex. l. ſequenti. ſent venire. ⁊ ita pōt ītelligi hic. ꝙ ſi populo re nō teneāt̉ d̓ illū tex. in. l. ¶ Qui eruptis carceribus fugiunt puniūtur d̓ mano detur expreſſe ſecuritas hoſti eſt ſeruāda facto ſocioverū. la. ij. sͣ. effractione carceris illa pena quaſi maleficium rū. qd̓ tene de fur. ⁊ in fides. ¶ Queroᶠ fuit data ſecuritas per hanc ci ꝟe comiſſiſſent ꝑꝑ ꝙ in carcereꝫ ſunt miſſi. mēti. an aūt .d. l. d̓ effra. uitateꝫ cuidaꝫ ⁊ ſocijs ſuis ſecuꝫ veniētibus. mō ſuga aut fu⁊ qd̓ no. in. l. Vos habuiſtiſ. sͣ. qua cum illo veniebat quidaꝫ iudeus ⁊ fuit captꝰ et gietis ſola ſit ſi ꝗs. sͣ. eo. ꝑ M CO S. liter puniantur perſōe derobatus an illa ſecuritas porrigatur ad iſtuſufficiēs ꝓba bar. ſꝫ bal. in que nō cuſtodierunt bene. nunc ſequi tio ꝯͣ cōmen cōſi. qd̓ īci. ⁊ qualiter ītelligaturᵍ ⁊ ſocijs ſuis nō dico nūc: tariēſē. bal. ī tur videre de perſonis cuſtoditisᵇ. Et no. hanc in xp̄i noīe qꝛ pendet de facto. ſed tangaꝫ in. l. iteꝫ apud̓ lacōſi. īcip. in pūctus ⁊ ar .l. ꝙ ille qui eruptis carceribus effugiunt pubeoneꝫ.§. tenetur. sͣ. de iniur. ¶ Tertio quero xp̄i noīe pūticulꝰ. q. taniuntur de effractione carceris illa pena in qua ſi eſt data ſecuritas alicui veniendi an videt̉ da ctꝰ ⁊ articulis eſt an ſupunirentur ſi vere illud maleficiuꝫ ꝯmiſiſſent ꝓ lꝰ. q. ⁊cͣ. dicit giens ⁊c̄. dīta ſecuritas recedendi. iſtaꝫ. q. tetigi vobis. sͣ. d̓ ꝙ nō. qꝛ fucit ꝙ dū hic pter qd̓ ī carcere ſūt miſſi. videbitis. jͣ. d̓ effra. l. i. ſepul. vio. l. vtimur. dic vt ibi. ¶ Quarto quero ga vniꝰ ⁊ cō dicit̉ ꝙ aufu No. hanc data eſt alicui ſecuritas eundi ⁊ redeūdi. an intumacia nō giēs de carOn eſt facile. ꝛ ten̄ mē nocꝫ alteri telligatur iſta ſecuritas ꝓ vna viceʰ tantuꝫ an ꝓ cere habet̉ ꝓ niſi cōmētati ⁊ no. ver. interduꝫ. ꝙ ſi vnus d̓ cuſto cōfeſſo ē vepluribus. do. Od. diſputauit quandam. q. in riēſis eēt in rū ſi ꝓ ſpāli dibus fugit cum perſona cuſtodita ꝙ parcitur ſimili ⁊ ex illius ſo. poſſumus ſoluere hanc ſic. dolo. ⁊ lata inꝗſitōe erat alteri cuſtodi remanenti. Quandoqꝫ ſecuritas fuit determinate petita ⁊ culpa. l. qͥtiēſ in carcere ſe .C. de exact. cus ſi ꝓ gedeterminate data: tunc qō non habet dubiuꝫ: tribu. li. x. ꝙ ¶ Ad. l. iul. maieſtatis. nerali īmo ſi quia ſtamus certo: vt. l. continuus.§. cuꝫ ita. sͣ. no. dy. ī. l. i. ꝓ ſpāli eſt re cidit adde verbo. obli. quandoqꝫ illa ſecuritas fuit deC. qn̄ ex fac. quirit̉ ꝙ ad ¶ Dixi. sͣ. in genere.ſ. de publi. iudi. nunc ſequi terminate petita ⁊ indeterminate data: tunc in tu. ⁊ p̄dicta h̓ vt habeat̉ iii tur in ſpecie. ⁊ primo incipit dicere de grauioriꝓbatio n̄ exꝓ cōfeſſo ꝙ telligitur illa indeterminata conceſſio ẜm d̓ter tēdit̉ ad alii aufugerit cū bus criminibus. minataꝫ petitionem: vt inſti. de inu. ſti.§. prete in qͦ par cul cōſpira. vt h̓ Ex. l. ſequenti. rea. ⁊. l. ſi ſine.§. qui interrogatus. sͣ. d̓ interro. pa nō reꝗrit̉ ſi v̓o ſin̄. tūc ¶ Quotuplex ſit ſecuritas ⁊ an data ſecuritate nio. an. i. nō habet̉ ꝓ ad qd̓. l. i. sͣ. act. quandoqꝫ fuit indeterminate petita ſed fu nime de veniendi videatur conceſſa ⁊ recedendi. ⁊ ſecu de iureiur. ⁊ cōfeſſo ſꝫ pu it determinata cōceſſio. ⁊ tunc ſtamus cōceſſio .l. eiꝰ ꝗ. jͣ. de nit̉ ꝓ motu ritate cōceſſa veniendi ⁊ recedēdi intelligatur ꝓ ni determinate: vt. l. i. sͣ. de ſo. ſicut iudex ꝗ iniur. fiſ. ⁊. l. ꝗ iudicis. vt vna vice vel pluribus milit io determinatuꝫ iuramentum taxat ⁊ limitat: vt. l. repudiātis ī not. guil. de No. gl. fi. sͣ. de inof. cu. in. l. ſuci.§. pe. sͣ. de in litem iuran̄. eſt eniꝫ in poteſtate Roximum. que inciIlit teſt. ⁊ vid̓ gl. currit̉. ff. ex iudicis limitare indeterminataꝫ petitionē. Itē jii no. no. ī. l. cū ita ꝗ. cau. maio. pit.i. eos qui acceperunt ⁊c̄. ⁊ poeſt in ptāte eius concedere vel nō. ſi vero fuit ī.§. ſpēs. d̓ le. ⁊ ibi bal. ⁊ ī nit hic duas lec. ⁊ vtraqꝫ eſt notādetermīata petitio ⁊ indeterminata ꝯceſſio: tūc .l. admonen ij. ⁊ add̓ bal. da: vt. jͣ. dicā. Tu habes hic ꝙ cri di. in. ix. col. ī. l. ad cōmē intelligitur ꝓ prima viceˡ tantuꝫ: vt. l. boue.§. hͨ meꝫ leſe maieſtatis eſt illud qd̓ fit tariēſē. C. e. .sͣ. d̓ iureiu. ſermone. jͣ. de ver. ſig. cuꝫ ſi. ita dicit old. p̄dic⁊ an ꝗ latitat ⁊ gl. in. d.§. aduerſus ſecuritateꝫᵉ populi romani. ¶ Cōtra ta intelligo vera niſi cōceſſio ſi. facta ꝓ certa cā ne carceret̉ ſpes. aleg. an hoc op. ꝙ īpune hoſtis populi romani poſſꝫ of dicat̉ aufuvtputa conceſſa eſt ſecuritas veniēdi ⁊ redeunge. de are. in fendi ⁊ fides data hoſti nō eſt ſeruanda: vt. l. i. gere. dic ꝙ ſuo tractatu di ꝓ pace fienda: tunc debet intelligi ꝙ poſſet nō ẜm bal. ī maleficioꝝ. ī .§. nō fuit. sͣ. de dolo. Rn̄. fides data a priuato ire ⁊ redireᵏ donec pendet iſte tractatus pacis .l. i. in. iij. co v̓. ꝗ iudex di hoſti ⁊ inimico ciuitatis nō eſt ſeruanda: vt ibi. ar. l. continuus.§. qui inſulaꝫ. sͣ. de ver. obli. falū. d̓ edi. ac. ctū ticiū deſed fides data a ciuitate vel a magiſtro exercit vbi dixit ꝗd tieri fec̄ ⁊c̄. cit. l. veteres. cum. l. ſe. sͣ. de iti. actuqꝫ pri. ⁊ hec eſt ſeruanda: vt hic ⁊. l. cōuentionuꝫ. in prin. sͣ. ſi aufugiens in. ij. col. ſufficiant circa primaꝫ ſecuritateꝫ. item pōt itel de vna clau de pac. ¶ Circa hanc. l. quero de qua ſecuritaADDE qn̄ ligi hec. l. in ſecuritate. hoc eſt quando due ciui cuſtos carce ſura remāet te loquitur hic. rn̄deo debes ſcire ꝙ quedaꝫ eſt tates faciunt pacem in ſimul ⁊ concordiam hec in alia an di ris teneat̉ d̓ ſecuritas que datur de iure gen. vt legatis ⁊ am cat̉ aufugiſfacto ſocij: eſt longa materia quando aliquis offendit alibaſiatoribus. ⁊ iſti de iuregen. hn̄t ſecuritatem ſe ⁊ ꝗd d̓ mu bal. cōſi. ccx queꝫ de ciuitate cū qua eſt facta pax videtur ꝙ liere q̄ aufuxxvi. iij. li. git cā euitā¶ Ad. l. iul. de libidinis. vel ſi mulier exiuit cū lnīa cuſtodis cā explicandi rē. ⁊ an cumaie. rub. d Roximū. ⁊ d̓ eo ꝗ facit ꝯͣ ſecuritatē datā. vid̓ bar. ī. l. iij.§. fi. jͣ. d̓ ſic. ſtos poſſit ei dare lnīaꝫ. Itē ꝗd ſi exiēs carcerē cito reuertat̉ an dicat̉ au¶ Securitatē no. ꝙ ſtatutū ꝯcedēs generalit̓ abſolutionē his ꝗ d̓ fugere. dic ꝙ nō. bal. in. l. i. ī. vi. col. C. de ſer. fu. de materia vide cano. in liquunt nō extedit̉ ad d̓līquētes ī crimīe leie maieſtatis. vt voluit ang. .c. a nobis de apoſt. ADDE ꝙ cōſiliū bal. ē. ccxxx. i. li. ⁊ īcipit pͥmꝰ. qꝛ ī diſ. incip. exorta guerra. de qͦ ꝑ alex. ī. l. d̓ pupillo.§. ſi pluribꝰ. d̓ ope. no. articulus ⁊ adde io. anto. in addi. ad ſpec. in titu. de p̄ſump. in prima adnū. f ¶ Quero fuit ⁊ d̓ ſaluo ꝯductu vid̓ bar. ī. l. is ꝗ reꝰ. sͣ. d̓ pub. iu. di. mag. vbi ēt ponit ꝗd ſi ꝯͣ inſtrum̄tū ꝓductū ab actore oppoit̉ falſitas ⁊ vid̓ bal. ī hac materia ī. l. pn̄tes. C. d̓ his ꝗ ad eccle. ꝯfu. g ¶ Qualit̓ ⁊ accuſat̉ notariꝰ ꝗ aufugit an eiꝰ fuga noceat actori. ⁊ an fuga faciat ītelligat̉. qualit̓ intelligat̉ ⁊ ſocijs ſuis ⁊ ſic qn̄ ꝯcedit̉ alicui ſecuritas cū quē haberi ꝓ cōfeſſo vide old. cōſi. lxv. īcipiēte hic igit̉. b ¶ Per ſocijs ꝗ cōp̄hēdāt̉ vid̓ ꝙ no. bal. ī. l. ſpadonē.§. idē āt. sͣ. d̓ excu. tu. ꝑ āg. ſonis cuſtoditis. adde ꝙ ſi reꝑit̉ aliꝗs mortuꝰ in carcere tenet̉ iudex ẜm ī. d. l. vtimur. d̓ ſepul. vio. vbi belliſſime loꝗt̉ ī materia. h ¶ Una vice gl. in. l. cū ita.§. ſpēs. sͣ. de le. ij. ⁊. l. quead.§. iuratꝰ. ⁊ ibi flo. sͣ. ad. l. acꝗl. tm̄. vide do. abb. ſicu. plene diſtīguētē in. c. īuenimꝰ. qd̓ ē. c. vl. exͣ d̓ treu. vtrū autē cinilit̓ teneant̉ tales cuſtodes ad debitū fugiētis. mateſ. dicit ⁊ pa. i ¶ Prīa vice tm̄. idē bar. ī. l. dotis. sͣ. d̓ iur. do. ⁊ ang. ī. l. vtimūr referēs ita tenuiſſe guil. de cu. in. l. qͦtiēs. C. de exac. tribu. ꝙ ſic ⁊ ꝗdē ex de ſepul. vio. ⁊ in. l. grece.§. poſt lit. sͣ. de fideiuſ. k ¶ Ire ⁊ redire. adē

Ad. l. iul. maieſta. l7 2 ꝙ ſaluus cōductꝰ datꝰ vſqꝫ ad tp̄s nō ītelligit̉ ꝓ vna vice tm̄ ſꝫ ꝙ quoeū qui in ius vo. eſt vī exī. ⁊ an teneant̉ ad debitū cuſtodes carcerū cretiēs voluit accedere ꝑꝑ tꝑis adiec. ⁊ ita dꝫ limitari bar. h̓ per. l. ſi cū ī an ditoribꝰ. vide q̄ ſcripſi in. l. fi. sͣ. ti. i. d ¶ Puniat̉ eripiēs. vide bar. ī. l. nos. C. ꝗ. mo. vſufru. āmit. ẜm rapha. in. l. ſi mihi ⁊ ticio. dv̓. ob. ꝑ ibi no. .i.§. is videt̉ in fi. sͣ. ſi ꝗs ius dicē. ⁊ vide bal. in. l. ſꝫ eximēdi.§. itē ſi ꝗs. ꝑ bar. ⁊ ꝑ ang. ī. l. vtimur. sͣ. de ſepul. vio. ꝑ io. calde. ī diſ. ſua incip. ex oc .sͣ. ne ꝗs eū. ꝗ in ius vo. to ſtudētibꝰ. vbi facit mētionē d̓ diſpu. old. ⁊ ꝓ h̓. l. grece.§. ⁊ poſt lit. sͣ. d̓ e i N q̄ſtiōibus. Aduertatis. qꝛ vbicūqꝫ admittunt̉ iſti tales admittūt̉ fideiuſ. ⁊ vid̓ ſine tormen ꝓ ītellectu. tis hec ad ac .d. l. bōe. ī ꝓ. cuſādū. ſecꝰ incidat in. l. iul. maieſta. vt hic dicitur. ſed quia ¶ No. ꝙ aurifex qui reficit caliceꝫ iaꝫ conſecrapoſito noqn̄ admittū longa eſt materia nō dico hic. Item dicitur hic tuꝫ vel eccleſiaꝫ iaꝫ cōſecrataꝫ nō incidit ī. l. iuli ſtro oīo bal. tur ad teſtiſi ꝙ armantur homines. quero aliquis cōgregat ī. l. īuitꝰ. C. maieſ. Item ille qui vendit caliceꝫ nō conſecracandū. quia de ꝓcu. gentē in alia ciuitate ꝙͣ in ciuitate romana. an ī tuꝫ non incidit in. l. iul. maie. alias ſi eſt cōſecratūc n̄ admit a ¶ Alia ciui cidat in. l. iul. ma. dicit glo. ꝙ nō habet locuꝫ in tunt̉ ſine tor tus vendere nō poteſt: vt. l. ſancimus. C. d̓ ſac. tate. Sꝫ qn̄ mētis. ita ſin alia ciuitateª: qꝛ cuꝫ hic dicat de vrbe intelligit̉ ſan. ec. ciuitas n̄ regu. voluit īde ciuitate romana: nō autē intelligitur de alia cognoſcit ſu ¶ Uides hic ꝙ infames no. in. c. cūꝓ Imoſi. gdmittuntur ad accuꝑiorē eſſꝫ idē ⁊ all. ſuas. ll. ſed aduerte ꝙ qui facit cōgregatio māconella. qd̓ ī ciuitaneꝫ gentis in alia ciuitate tenetur. l. iul. de vi. vt exͣ de accu. ī ſanduꝫ in hoc crimine. ſed an admittantur ad te romana. glo. i. ⁊ vide .l. i. cum ſe. jͣ. ad. l. iul. de vi. ⁊. l. vl. C. ad. l. iul. de teſtificandum. Reſpondeo ſic: vt. jͣ. e. l. proxi. et ꝑ no. ꝑ bar. ī bar. ⁊ ibi divi. ¶ Ultimo no. ꝙ illi qui mittunt nunciūᵇ vel .l. ꝓxīa ⁊ vid̓ ibi ſtatiꝫ dicam Ex.§. ſequenti. xi in. l. ex liq̄ dixi in. l. ſi litteras hoſtibus incidunt in hanc legem. ¶ Mine an inducant iuſtum metum. bero. d̓ q̄ſti. ꝗs ꝓ eo. ⁊ ad f ¶ Quero No. iſtos caſꝰ qꝛ F. ē Not. tex. de qd̓ hēs ꝑ x.III. lI. ſunt multū cōes vtrū. Et ꝑꝑ Hoc tamē crimo. ibi: nec lu do. nellū de hoc ſin. dixit ſācto gemi. ī ⁊ ex hoc quod habes hic dic ꝙ ecbricuꝫ ⁊cͣ. no. aut quis delinquit cōtra principe bal. in aut̓. ſi ſuo tractatu cleſia romana condēnat omnes iſtos qui dicūt verbo ⁊ habet locum. l. i. C. ſiquis īpe. male. aut dicat̉ in vlt. bānitoꝝ ī i. col. C. de te ſe reges ſicilie cum nō hēant regnum licite inciquis delinquit aliquo facto vel tractatu: ⁊ tūc ſi ꝑte ſcd̓i tꝑis ſti. ꝙ ſi ſtatu dunt in. l. iul. maie. ¶ Secūdo no. ꝙ ille qui p̄eſt de capitibus exp̄ſſis. sͣ. l. i. ij. iij. ⁊. iiij. tunc de q. xvi. ꝗ reto cauet̉ ꝙ ī fert no. ꝯſil. parat exercituꝫ ſine iuſſu ſuperioris incidit in. l. bet puniri: vt ibi. ſi vero nō eſt de alijs capitibuſ famis poſſit bal. ⁊ vide ꝑ iul. maie. ſed hodie ciuitateſ italie poſſunt licite ꝓbare adultūc debꝫ puniri inſpectis qualitatibꝰ q̄ hic pomoder. ī. l. ſi teriū ꝙ licet preparare exercitum cōtra ſubditos ⁊ inimicos nunt̉. ¶ Ulterius no. ar. vtrū mine alicuiꝰ indu familia. sͣ. de adulterium ſuos cum dominuꝫ nō recognoſcant: vt videbi cant iuſtuꝫ metuꝫ. certe ex qualitate ꝑſone miiur. om. iu. nō poſſit eē ADDE qn̄ tis in. l. hoſtes. jͣ. de capti. ¶ Item no. ꝙ nō ſonātis iuducit̉ iuſtꝰ metꝰ: alias nō. vt hic. ⁊. l. i. C. ſine matricōmittat̉ cri lum ille qui fecit ſed qui facere curauit tenetur monio ꝙ nō ſiquis imperat. male. ⁊ glo. not. in. l. metum. C mē leſe maie potuerūt tahac. l. quod me. cauſa. Ex. l. ſequenti ſtatis old. cō les in fames Ex. l. ſequenti. ſilio. xliij. ¶ Qualiter intelligatur ꝙ in hoc crimine ꝙ fa ꝓbare matri b ¶ Mittūt ¶ Qui mutuat pecuniam dicit dare auxiliuꝫ et moſi ⁊ alij qui non habent ius teſtificandi: nec moniū. et h̓ nūciū. ꝗd de faciūt an diſ qui abſtulit a familia reum cōfeſſum ⁊ condēaccuſandi admittātur. his ꝗ portāt ponēte ſſatu natum incidit in. l. iul. maie. Si autē non ſit con Uides erlitteras. vid̓ to ꝙ ſtetur A qōnibus. gs ꝙ illi q feſſus vel condemnatus qualiter puniat̉ vid̓. jͣ. bar. ī. l. i.§. ī iuram̄to dā cidit ad tur¶ No. ꝙ quicunqꝫ num paſſi ꝙ alias ad accuſādū vel ad teſtificādū nō admitpil. ⁊ no. ꝙ ī UlIM. dat auxilium hoſtib nō ſtet̉ iuratunt̉ tn̄ admittunt̉ ī hoc crimīe. ¶ Queroᶠ qͣli h̓ crīe īcidit mento ſuo ⁊ ⁊ fauorē tenetur. l. iul. maie. ¶ Itē no. ter dꝫ intelligi ꝙ famoſi ⁊ alij ꝗ nō hn̄t accuſan ꝗ fac̄ papa vi vide in hac. uēte d̓ papa ꝙ quicunqꝫ mutuatᶜ pecuniam dicitur auxiliuꝫ di ius nec teſtificādi admittunt̉ in hac cā? Rn̄. .q. ⁊ in multu ꝯuēticulā preſtare ⁊ fauorem. ex quo habes ꝙ ſi ſtatutum tis ſimilibuſ d̓ teſtimonio loquor. q̄dā eſt cā q̄ repellit aliquē ẜꝫ io. an. ī. c. bal. ī. d. autͣ. dicit ꝙ quicunqꝫ dederit auxilium ⁊ fauorem ta a teſtificādo: qꝛ. l. timet ne dicat mendaciū ꝯtra vt meꝰ de te ſi dicat̉. C. d̓ lis puniatur in tantum. ſi quis mutuat pecuniā ſti. Itē no. ꝙꝛ reū forte qꝛ eſt ſuꝰ inimicꝰ. ⁊ ī iſto caſu nō admit teſti. nō ſubditꝰ n̄ illi dicitur preſtare auxilium ⁊ fauorem. de hoc tet̉ ēt ⁊ in iſtis crimīibꝰ exceptuatis. ꝗdā ſunt q g C. c. ꝑ tuaſ incidit ī criAduertatis auxilio ⁊ fauore qualiter intelligatur reꝗrit marepellūt̉ a teſtimoīo ꝑꝑ aliquā cāꝫ qͥ nō reſpicit men: vt no. ẜm ang. hic gnam indaginem. dicam in. l. furti.§. ope. sͣ. de ſingularit̓ inimicitiaꝫ ⁊ odiū accuſati. ⁊ iſti adbal. i. l. ij. C. ꝙ illud ibi n̄ fur. ¶ Item no. tex. ibi. itē qui confeſſus. ex quo mitterent̉. hāc diſtīctionē facit. c. ꝑ tuasᵍ. exͣ d̓ ſi d̓ fal. mo. et dicitur nec tenēs caſtꝝ habes qualiter debꝫ puniri ille qui abſtulit a fa mo. ¶ Itē dr̄ hic ꝙ in qōibꝰ leſe maie. admittū hoc ibi plarebellatū vel cet qꝛ ſi admiliaᵇ aliquem condēnatum vel condēnanduꝫ tur iſte ꝑſone. q̄ro vtꝝ admittāt̉ ad ꝓbādū q̄ ꝯcitās popu mitterentur cum eſſet confeſſus de crimine incidit enim ī. l. dā alia admīcula. exēplū in crimīe leſe maie. vo lū ꝯͣ reꝫ puad factū id ē iul. maie. vt hic quod tene menti. ſi vero aliquis bli. n̄ incidit lo ꝓbare ꝙ rector ꝓuīcie nō admiſit ſucceſſorē ad accuſanin hāc penaꝫ eripit aliqueꝫ non condēnatuꝫ vel confeſſuꝫ ha duꝫ. ergo ad veniētē. certe bn̄ admittēt̉ qͣſi teſtes ꝙ ille nolu vid̓ ī. l. i. ⁊. ij. mittūtur ēt betis caſuꝫ ſpecialeꝫ ꝙ debet puniri ad morteꝫ it admitter̄. ſꝫ an admittūt̉ iſti ad ꝓbādū admī ⁊ ibi bal. C. ad ꝓbādum vt in caſu. l. fi. C. de male. ⁊ mathe. In alijs autē cula.ſ. ꝙ ille ꝗ venit erat ltīmꝰ ſucceſſor certe nō de ſedi. oīa admīcu caſibus qualiter puniatur eripiēsᵇ. habes ī cor. ¶DIDIt qd admittūt̉ qꝛ admittūt̉ ad ꝓbādū ea q̄ reſpiciūt la fine ꝗbus d̓ his ꝗ ſpō accuſatō ſua aut̄. vt oēs obe. iudi. ꝓ.§. eripiāt ſed ſi ꝗs ītertm̄ delictū: nō aūt ad ꝓbādū admīcula. ita dic̄ liāt nuncios non ſortiret̉ fecerit captū a familiaribꝰ reuꝫ qualiter puniat̉ .c. ꝑ tuas. exͣ de ſimo. qd̓ ꝑpetuo tene mēti. apoſtolicos effectū. vt. l. Dy. tangit in. l. in laqueū. sͣ. d̓ acqui. re. do. Ia. j Op. C. d̓ bo. li. l. i. ⁊. l. iij. C an̄ īcidāt ī h̓ ad rē. ⁊. l. ad Url. s interdic. ⁊ rele. ſo. vt hic ī crimīe ro. cō de are. hoc diſputauit. tangā. in. l. in laqueum. ⁊ legatū. sͣ. de ſilio. ccclxv. ꝓcur. c. ve.l. eiuſdem.§. fi. jͣ. ad. l. cor. de ſicc. gl. ⁊ dicemꝰ in. l. iij. jͣ. de inter. ⁊ rele. ⁊ ꝙ nō ſubniens. de ac Quali ditus n̄ cocuſ. credit S qui ī reatu. tert autē On contrahitur. mittat crim̄ tn̄ bar. diceleſe maieſtare verum in tis vid̓ q̄ in his admini facto ꝯſuluit old. cōſi. xliij. ⁊ an poſitꝰ ad cōfinia ꝗ fuit inobediēs dicat̉ culis que nō ſūt de ſubſtantia ad fundamēta acculationis. ⁊ ad bart. hic īcidiſſe ī hoc crimīe vide bal. cōſi. cxxxviiij. i. li. adde benedic. de plūbi. in. l. etiā.§. abſēs. in fi. sͣ. de manu. vīdic. g. i S ꝗ in reatu. no. qn̄ poſſit dānari memoria alicuiꝰ defūcti: vt bona Uiuſqꝫ mutuat. mutuās pecuniā dicit̉ p̄ſtare auxiliū. ⁊ ad h̓ vid̓ q̄ c dixi ī. l. fi. sͣ. de publi. iud. d ¶ Abſtulit a familia. qualit̓ punit̉ ꝗ ab publicent̉. ⁊ vide qͦ dixi in. l. ꝗ crimē. ꝗ accu. nō poſ. ſꝫ qͣꝫto tꝑe duſtulit a familia aliquē ꝯdēnādū. vide bal. in. l. aditos. C. d̓ ep̄i. au. et ret facultas accuſādi poſt mortē delinq̄ntis. vide tex. ī. l. ij. d̓ apoſta. ⁊ ibi ibi cy. ⁊ vide q̄ ſcripſi in. l. iij.§. trāſfugas. jͣ. de ſicca. ⁊ qd̓ no. aretinꝰ. īſti. bar. dicit ꝙ facultaſ puniēdi ⁊ accuſādi hereticū mortuū finit̉ ꝗnquēnio de act.§. penaleſ. ⁊ add̓ qd̓ no. īno. in. c. ſane. d̓ offi. dele. ⁊ doc. ī. l. aditoſ ſꝫ idē dicas ī delinq̄nte ī pͥncipis maieſtate. ẜꝫ gl. mēti tenēdā in. l. manide appel. ⁊ vide bar. in exͣua. ad rep̄mēdū. in v̓. tāgit. ꝗd āt de eo ꝗ recep cheos. C. d̓ here. ſꝫ an debeat mitti cadauer ad iuſticiā qn̄ vnꝰ ſemetip̄ꝫ ī terfecit. vid̓ cy. ⁊ but. in. l. ij. C. ꝗ teſta. fa. poſ. lꝫ bal. ibi dicat ꝙ h̓ poſſint tat vel occultat bānitū vel debitorē an capīat̉. bal. in. l. fi. de oꝑtio. vel al.C. de oꝑe. lib. dieit ꝙ nō tenet̉ ad delictū. ⁊ vide q̄ hēs in rub. sͣ. ne ꝗs facere iudices ſi volūt de qͦ late ꝑ ang. ⁊ imo. ī. l. defūcto. sͣ. de pub. iu. et vy vv iiij

Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu. bal. in. l. i. C. feratur ſnīa contra mortuum in crimine leſe ma ter reos recepta marituꝫ nō repellit ſed euꝫ pu ex delic. deobijci de qͥut ieſtatis ⁊ ſi. plene habes inſti. de ſucceſ.ª ab īteſt. func. in. ij. niri facit. ſed ſi obijciatur ab extraneo nihil imbet crimine .§. per contrarium. col. ⁊ ang. in vt in. c. i. ex portat. hoc dicit iſta. l. ⁊ habeo hūc.§. ⁊ eiꝰ ma.l. fi. C. ſi reꝰ de accuſ. ple teriaꝫ multuꝫ ꝓ ſubtili. ⁊ diuiditur iſte.§. in qͣtvel acc. mo. ne in. l. is ꝗ ¶ Ad. l. iul. de adulterijs ⁊ ſtupro. tuor partes primo ponit vnuꝫ dictuꝫ. ſcd̓o illati fue. fa. l. i. et .sͣ. de pub. .ij. ⁊ qd̓ ibi onē ex dicto tertio determinat vnā. q. ex predic¶ Continua rubricaꝫ: qꝛ crimē adulterij ē grabar. d̓ cada. c C.§. ſi putis dependenteꝫ. quarto ponit aliud dictum. ſe puni. moduſ uius crimen: qꝛ omne crimē ꝯmittitur extra cor blico. in macunda ibi. lenociniuꝫ igitur. tertia ibi. vnd̓ que aūt ſnīe ē vt teria inquiſi pus. fornicatio vero cōmittitur in corpus: vt pͥri poteſt. quarta ibi. extraneus autē. ¶ Op. ⁊ vi ꝓnuncietur tionis vide ma ad corinthe. vi. cap̄. circa fi. ideo ponitur hͨ quē eſſe hedetur ꝙ exceptio lenocinij marituꝫ accuſantem ange. in rerubrica ad. l. iul. de adul. ¶ Quero quid contireticuꝫ et ꝙ pe. l. ſi vacārepellat: vt. l. ita pudor. C. e. ⁊. l. cuꝫ mulier. sͣ. ſo ꝑ ꝯn̄s eiꝰ me tia. C. d̓ bonebat. l. iul. de adul. Rn̄. eius precepta ⁊ capitu ſu. ma. ſo. illud veruꝫ quando iſta exceptio obij moria dānet̉ nis. vac. li. x. la habes.sͣ. de mino. l. auxiliuꝫ. citur ante nomē rei receptuꝫ inter reos. ſecus ſi ⁊ multos ca ⁊ add̓ quod .5. Op. ⁊ videtur qd̓ bal. in. l. i.§. ſus in quibꝰ poſtea. ¶ Iteꝫ ad ideꝫ op. de. l. viroº atqꝫ vxore XC.P.ſi hoc eſt nerns ex. dānat̉ memagiſtrati.sͣ. ſo. ma. Rn̄. ibi loquitur quādo agit̉ ciuiliter bus. de mamoria vide go ab auctore debet denomīari. ⁊ tunc eniꝫ illa exceptio vel replicatio lenocinij ē enumeratos giſtra. cōue. ſic debet denomīari. l. auguſta nō ꝑ go. in. l. ex dicit ꝙ licet peremptoria. merito poſt lit. cōte. vēit examinā .l. iul. cum auteꝫ auctor ſuus vocetur diuꝰ augu teſtō. C. d̓ te ptās teneat̉ da: vt ibi. ſed hic quādo accuſatur criminaliter ſta. manu. et inꝗrere tam̄ ſtus ergo ⁊cͣ. vt inſti. de dona.§. alie. ſo. vt in gl. tunc illa exceptio lenocinij eſt dilatoria. ideo de excuſat̉ ſi n̄ excōicatꝰ et duobus modis. vel dic: et iſta eſt vera ꝙ ille qui bet ꝓponi ante nomē receptuꝫ inter reos. quō vſurarius ꝓ fuerit denūhanc. l. inuenit vocabatur iulius. nec ob. qd̓ hic ciatū. alias ſi nunciatꝰ an autē hec exceptio hic ſit dilatoria ⁊ ibi ſit perēdicitur: qꝛ quilibet imperator vocatur diuus au nō ſit notopoſſit queri ptoria ex teipſo perpendas quoniā ibi perimit riū. ⁊ tꝫ bal. poſt morteꝫ guſtus. de hoc per cy. C. e. ti. ſuꝑ rubrica. cām: hic differt. ¶ Uenio ad.§. ſi extraneus. et ī. l. data oꝑa no. bal. in. l. Iſta. l. trac op. ⁊ videt̉ ꝙ quilibꝫ extraneus poſſit oppone .C. ꝗ. accu. poſt morteꝫ. eX lege iulla. tat quaſdaꝫ ꝙ ꝓ leui cul la. i. C. de li. re exceptioneꝫ lenocinij: vt. C. e. l. quoniā alexāexceptiones que opponuntur contra cau. ⁊ caſus pa nō īputa druꝫ. glo. ſoluit duobus modis. pͥmo hic oppo tur. ⁊ ibi vid̓ in quibꝰ dācrimen adulterij. ⁊ primo ponit de quadam exnebatur hec exceptio poſt nomē rei receptuꝫ in eum in mate net̉ memoceptione de qua videbitis. jͣ. e. l. denunciaſſe. et ter reos. ibi ante. ⁊ iſta eſt vera. rōnē dixi. sͣ. dat ria incendij. ria enumeno. tex. ibi peregiſſet autē ⁊c̄. Itē adde ꝙ rat etiā gl. in glo. aliaꝫ ſo. ꝙ lenociniū pōt oppōi triplict̓. vel ꝯͣ ꝓducentē .l. i. in v̓. extī De hac exceptiōe videbitis ꝙ maritus conſenſit vxori adulterate. vel poſt MaritO. I ad turpil. l. qui deſiſtit. et falſum teſtē. ctuꝫ. C. ſi re adulteriuꝫ ipſam retinuit ⁊ ipſius viciuꝫ approvel inſtrum̄us vel accu. .l. abolitionibus. C. ad turpil. bauit ⁊ hec exceptio ſemꝑ pōt opponi: vt in cō tuꝫ iudex p̄t a ¶ De ſucEx.§. ſequenti. inꝗrere. ẜm ceſ. dic alias trario. ¶ Tertio modo op. ꝙ duxit vxoreꝫ con cy. in. l. vbi. ¶ Lenociniuꝫ eſt duplex. de here. que dēnataꝫ de adulterio: tunc poteſt opponi tātuꝫ .C. de fal. et ab īteſt. vbi ij Hic loquitur de tertia ante rei nomē receptuꝫ īter reos. ego miror mul eſt tex. ī. l. iu gl. ponit qn̄ FeNOCNNI. exceptione.ſ. lenocinij. xetur ad bemus. C. d̓ ꝗs poſſit p tuꝫ de hac ſecūda ſo. qꝛ eſt cōtra hunc tex.ſ.§. ꝗ ⁊ in hac. l. ponunt̉ due ſpēs lenocinij. vnuꝫ maꝓba. itē no. mortem ac. hoc dicit naꝫ precedens.§. loquitur de crimine ꝙ ludētes ⁊ cuſari. nifeſtuꝫ quando dat operaꝫ: vt vxor ſua adultelenocinij quando vir conſēſit vxori adulterate: dic vt hi blaſpheman retur: vt inde aliꝗd lucraret̉. Secūda ſpecies: ⁊ tamē extraneus non poteſt hanc exceptioneꝫ harto. 11 tes licꝫ p̄ſidi ¶ De adullenocinij quādo vxorem adulteraꝫ retinet. ⁊ de it mater ⁊ epͥo inꝗre terijs. Ru. opponere poſt nomen rei receptum inter reos. his duabus ſpeciebꝰ loquitur hic.§. ⁊ hic ꝗdaꝫ re de iure. l. io. j. e. in Item eſt contra hunc.§. qui loquit̉ quādo vir alearū vſus b X lege ij ⁊t vidhabēt nō confligitur. alij habent confligitur. retinuit deprehenſaꝫ ⁊ dānataꝫ in adulterio: et .C. de aleaigitur ⁊ n e iul. no. ¶ Op. de vna littera ad aliaꝫ. ſol. vt in gl. to. Itē ꝯͣ intamē hec exceptio nō pōt opponi ab extraneo ꝯͣ accuſatorē n in. c. ij. iurias ſacOp. de. l. ſi criminaliter rt. beneſ quare tene precedētē ſolutioneꝫ. ¶ Iteꝫ op. sͣ. Qui hoc crimen. exor.§. iutas ſcolaribꝰ obijcitur exē de.§. ſi publico. ad.§. ſi extraneus. So. aliud in vt in aut̓. hī plo lenocinij dex. ⁊.§. fi. jͣ. e. ſo. ille.§. intelligitur ẜm iſtuꝫ.§. muliere obijciente marito. aliud in extraneo. rō ta. ⁊ vid̓ bal. de qͦ per dy qꝛ poſt nomē rei receptū inter reoſ nō pōt obūj in. viij. colū. in. l. viro ſo. dr̄ie eſt iſta. ſi mulier obijcit marito lenocinium ci hec exceptio. ¶ Itē op. sͣ. ſo. ma. l. cuꝫ mulier .C. ne fi. pro ma. ⁊ ī regu qd̓ eius voluntate fecit preſumit̉ mulier ſeducpa. qn̄ ſit lici la pari. d̓ re⁊. l. ſi maritꝰ.§. preſcriptiōe. jͣ. e. ⁊. C. eo. l. ita pu ta a marito: vt. l. raptores. C. d̓ rap. vir. iō tanqͦ gu. iu. in. vi. tū inquirere dor. breuit̓ iſta exceptio lenocinij eſt dilatoria n̄ ꝓſequens ſuaꝫ iniuriaꝫ admittitur ad hanc exItē dico ꝙ ⁊ vtrū ep̄s peremptoria. ideo oꝫ opponi an nomē rei recepōt opponi poſſit inqui ceptioneꝫ que habet vim accuſationis quoniaꝫ ptuꝫ inter reos: vt in. d.§. preſcriptōe. cetera cir exceptio cri rere de adul ex ea maritus punitur. ⁊ hoc etiā poſt nomē rei minoſa de ī terio qͦ ad ca hanc exceptionē dicā. jͣ. e. l.§. ſi publico. receptum inter reos: vt plene dixi in. l. is qui rehabilitate penam īpoEx.§. ſequenti. us sͣ. de pu. iu. in. l. negāda. C. qui ac. non poſ. ſone puta ꝙ nēdaꝫ. vide ¶ Lenocinij exceptio quādo poſſit oppōi: ibi. eſt excōicat qd̓ dixi poſt hoc autē ī extraneo nō pōt dici: qꝛ ex hoc extraPro declaratione. Et qualiter crimen poſſit īvel infamis. bar. in rub. neo nō eſt illata iniuria ſi maritus fuit leno vxo facit. l. quos C. eo. quiri circa primuꝫ. ⁊ an in inꝗſitione debeat po ris ſue. preterea ſi nos diceremus de alia excepꝓhibet. sͣ. de d ¶ Op. de ni ānus mēſis locus: ibi. Quero. Et an inquiſi tione lenocinij ꝙ vxoreꝫ adulteraꝫ retinuit adpoſtul. ita tꝫ l. viro. vide tio debeat habere cōcluſionem: ibi. Tertio. Et imol. in. d. l. ꝑ bart. ī. l. ſi huc poteſt obijci a muliere ad maritum puniē viro vbi ip̄e an cōtra iudiceꝫ poſſint opponi ille exceptiōes maritꝰ.§. p̄duꝫ: quoniaꝫ hec duo crimina ſe contingunt ad ſubdit ꝙ iſta ſcrip. jͣ. eod que cōtra accuſatorē: ibi. Querit̉. Et an inꝗſiti inuiceꝫ: qꝛ vnuꝫ ab altero deſcēdit. ideo admit ſūt v̓a d̓ iure vbi glo. on poſſent teſtes examinari poſt didicita teſticiuili ſꝫ d̓ iu titur mulier ad hoc proponendū: vt dixi ī. d. l. ficata: ibi. Ulterius. Et an iudex poſſit aſſume re cano. dic̄ is qui reus. ⁊ eſt iſtud crimen cōmiſſuꝫ inter eaſ ꝙ ꝯͣ accuſare ꝑtes accuſatoris ꝓſequētis ſuaꝫ vel ſuorū indem perſonas: quoniā illa mulier que accuſat torē ad ip̄m iuriaꝫ: ibi. Vlteriꝰ q̄ro. Et an ꝙ hic dicit̉ ꝙ pro eſt illa que ab accuſatore retenta eſt. ſed in extra repellēdū p̄t bata exceptione lenocinij punit̉ maritus habeneo non poſſumus hoc dicere. qꝛ licet illa crimi at in alijs exceptionibꝰ crimīalibus: ibi. Venio na ſe inuiceꝫ contingant tamen inter diuerſas Et an exceptione oppoſita ſuper eodem facto perſonas cōmittuntur quoniā lenociniuꝫ reſpi tollatur accuſatio ſuꝑ eodē facto: ibi. Vlteriꝰ. cit vxoreꝫ ⁊ eius iniuriaꝫ. ⁊ ideo poteſt opponi Exceptio lenocinij a mullere ſed non ab extraneo accuſato cuꝫ ei Si publico. appoſita a muliere īperſonaꝫ non reſpiciat. ¶ Pro declaratiōe hu

Ad. l. iul. d̓ adul. ⁊ ſtu. l 7 3 a ¶ Modum inquiſitionis. no. materiam inquiſitionis. ⁊ adde bal. in. l. i. ADDE ꝙ in vſuraruꝫ cā poſſit ꝓcedi per inquiſitionem voluit bald. cō .C. qui admit. ⁊ bar. in. l. congruit. de offi. preſi. Quid auteꝫ ſit inquiſitio filio. lxvi. iij. libro. vide bar. in. l. tranſigere. in. iiij. colū. C. de tranſac. ⁊ bal. in. l. ea quideꝫ in b ¶ Tertio modo. Ex his ergo tenet bar. hic ꝙ ſi inuenitur aliꝗs occiſuſ xij. col. C. de accu. ⁊ adde quod eo tempore quo finiretur accuſatio eſt ī⁊ neſcitur a quo. vnde iudex inquirendo generaliter inuenit ticiuꝫ occipedita inquiſitio. vt no. bar. in. l. querelam. C. de ſal. ⁊ tene menti quod diſſe ꝙ ex teſtibus receptis ſuper tali inquiſitione generali nō poterit eū glo. ij. q. v. cōdēnare. qꝛ alias. vi. c. pͥ iſtud nō eſt ſbiter ſi a ple ius diſtingue. aut exceptio lenocinij obijcit̉ ma iudicium cū cialis quo ad ꝑſonas. Exempluꝫ inꝗro contra be. in gloſ. q̄ non ſit funrito agenti ciuiliter: aut obijcit̉ eo accuſante cri tutoreꝫ de ſuſpecto. tunc interrogabo an cōmiincipit hic datum ꝯtra minaliter. primo caſu poteſt ſemper opponi: vt ſerit in adminiſtratiōe doluꝫ vel culpā vel negli colligitur ꝙ aliqueꝫ ⁊ iō nunqͣꝫ iud̓x .l. viro atqꝫ vxore. sͣ. ſo. ma. Secundo caſu aut ſubſequi de gentiā. ⁊ ſic crimē nō exp̄ſſit. ita pōt intelligi. l. per viam in bet inquiſiobijcitur ante nomē rei r̄ceptū īter reos aut pꝰ. hic enī in pͥn. ⁊ qd̓ ibi no. in glo. sͣ. de ſuſpe. tu. ⁊ quiſitioniſ ꝓ tio ſpecialis primo poteſt obijci a quolibet extraneo niſi ſit .c. fi. extra de pur. ca. Iſti ſunt tres modi ad īue cedit niſi pri ⁊ vide bar. ī ſeruus accuſatoris: vt. l. quoniaꝫ alexandrū. C. nienda maleficia nō ad punienda: qꝛ ex neutro us citato of .l. fi. in fi. jͣ. fenſo an veeo. aut obijcitur poſt nomē rei receptuꝫ inter re de queſti. et iſtorū ſequit̉ cōdēnatio ſed ſolū crimē inuenit̉ lit accuſare ſeꝗtur bald. os: ⁊ tunc aut obijcitur ad repellenduꝫ marituꝫ quādoqꝫ ſit inꝗſitio ad maleficiuꝫ puniēdum. qui maius ⁊ in. c. iniuria. accuſatorē. ⁊ tunc nō poteſt fieri: vt hoc.§. ⁊ sͣ. ⁊ hic aduertendū eſt lꝫ glo. ⁊ Dy. hic teneāt ꝙ potentiꝰ ius v̓. ſed furtuꝫ ꝓxi. aut ad ipſuꝫ marituꝫ punienduꝫ. ⁊ tūc aut habet ideo p̄ regularit̓ inꝗſitio iſta nō pōt fieri tamē veritas d̓ pa. iu. fir. ferendus iu c ¶ Non per a muliere ⁊ poteſt aut ab extraneo ⁊ opponi nō aliter ſe habet: qꝛ. ll. q̄ hic ponunt̉: vt caſus ſpere cōmuni. l. mittitur. ſꝫ pōt. ¶ Op. dicitur hic ꝙ ſine accuſator̄ fuit pu ciales faciunt regulaꝫ: vt. jͣ. dicā. naꝫ ſcitis ꝙ nō qͣꝫuis induvtruꝫ in cau nitus. cōtra ſine accuſatore nemo dānatur: vt. l. permittit̉ alicui de facili accuſare. vt. l. ſi cui. in bitati. C. e. l. ſa inquiſit. .i.§. denunreſcripto.§. ſi quis accuſatꝰ. jͣ. de mu. ⁊ ho. dicit prin. sͣ. de accu. ita nō permittit̉ᵉ de facili iudici vbi iudex ꝓ ciare de vē. cedit ex offi gl. ꝙ regula eſt ꝙ ſine accuſatore nemo punit̉. inꝗrere. ſed in ꝗbuſdā caſibus in ꝗbꝰ d̓ facili ꝑ inſpi. fa. l. ſe cio ſuo habe fallit hͨ ⁊ in alijs caſibꝰ no. ī gl. quā vid̓. ¶ Pro mittit̉ accuſatio ſine metu calūnie. ex eiſdē rōinatus. ⁊ ibi at locum cō declaranda glo habemus videre duo. primo qͣ bus inꝗſitio d̓ facili permittit̉. do ergo regulas hoc not. didēnatio exxit bal. C. c liter crimen poſſit puniri per moduꝫ inquiſitio Prima eſt ꝙ iudex pōt inꝗrere ꝑꝑ officialis d̓ penſaruꝫ. vi accu. quod de per do. nisª. ſecūdo qualiter poſſit puniri per modum nūciationēᵈ: vt. l. diuus. sͣ. ti. ij. ⁊. l. ea ꝗdē. C. de ant. poſt glſatis videt̉ exceptionis. ¶ Circa primuꝫ cōis doctrina gl. ē accu. ⁊ de decur. l. i. cū ſi. ⁊. l. i. C. d̓ cu. reo. huius hic de menin. c. dilecti. ꝙ regulariter de crimīe nō pōt inꝗri. fallit in ca rō eſt: qꝛ ſicut tutor excuſat̉ a calūnia rōne offite barto. et ad fi. de do. maxime ī v̓. ⁊ contu. cy. ſibus no. hic. Ideꝫ no. in. l. iij.§. preterea. sͣ. de cij ſi eſt inſtigatus a matre ⁊ ab alijs ꝯſanguine vlterius cuꝫ in. l. ſancimꝰ ſuſpe. tu. Ideꝫ ſentit ſpe. in ti. de inꝗſitione.§. isᶜ ⁊ alijs affinibus: vt. l. tutorē. sͣ. de his ꝗ. vt in īquiſitus aſde iudi. .ij. idē ſentit Dy. hic ⁊ cōiter oēs doc. ego tn̄ in di. ita eadeꝫ rōne iudex excuſat̉ a p̄ſumpta calū ſumit parteſ d ¶ Officiahac materia vidi vnuꝫ dcm̄ do. nic. de mat. in qͣ nia ꝑꝑ officialis denunciationē. Secūda reguaccuſatoris. lis d̓nuncia⁊ ita puto d̓tionem. quo dam ſua diſputatione ꝗ videt̉ mihi ꝙ tetigerit la eſt iudex pōt inꝗrere ꝑꝑ incidentē cognitiobere intellicaſu ſi iudex melius ꝟitateꝫ huius materie ꝙͣ alij. iō ſequēdo neꝫ. regula enī eſt ꝙ vbicūqꝫ iudex incidēter co gi hoc quan non inquignouit de crimine de illo crimīe ipſe pōt ꝑ inꝗ eius doctrinā ⁊ addēdo aliqua debetis ſcire ꝙ do inquire. rat facit liquedā inꝗſitio eſt q̄ ſit ad priuatā vtilitatem. ⁊ retur ad vti tem ſuam. ſe ſitionē cognoſcere. exſus eſt hic ꝓbatur optīe ī litatem pricunduꝫ bal. iſta aliquādo fit ad crimē inueniendū: aliquan.l. pe. C. ſi aduer. li. ſimile vides ꝙ ꝑꝑ incidentē uatam alias in. l. iubemꝰ do ad crimē puniendū. ad crimē inueniēdū ſit relationē criminis quis excuſat̉ a metu calūnie: dic vt hic ꝑ in. iij. colū. triplicit̓. pͥmo faciēdo denūciatores ⁊ alios offivt. l. ꝗ cū maior.§. ſi libertus. sͣ. de bo. li. Tertia barto. ⁊ add̓ .C. de probatio. ad materiaꝫ regulaᶠ eſt ꝙ iudex pōt ꝓcedere ꝑ inꝗſitionē ꝓ ciales ꝗ denūcient maleficia q̄ cōmittūt̉. de qui no. jͣ. e. in. l. e ¶ Alijs cōbus vidiſtis plene. sͣ. ti. ij. l. diuꝰ. ⁊. l. i.§. ꝗes. sͣ. pter p̄cedentē generalē inꝗſitionē. vbicūqꝫ enī ſanguineis. .iij. ⁊ vid̓ ꝙ de of. p̄fec. vr. ⁊. l. i. C. d̓ decur̄. li. xij. qn̄qꝫ ſit iſta iudex in generali inꝗſitione cōperijt aliquē d̓lilegitur ⁊ no adde bald. inꝗſitio per inſpectionē oculorū vadit enī iud̓x quiſſe in eodē caſu pōt ad inꝗſitionē ſpecialē d̓ in. l. atheleta. in. c. i. vt ecc. benefi. tas. jͣ. de ſal. ꝑſonalit̓ ⁊ inſpicit quēdā: vt. l. fi. C. d̓ cuſto. reo. ſcendere ⁊ illū reuꝫ cōdēnare. ⁊ ita debet intelli vbi glo. ma⁊ Bald. in ⁊. l. iudices. C. de ep̄i. au. Tertio mōᵇ ſit ꝑ inꝗſi gi. l. congruit. tex. ꝓbat exp̄ſſe in. l. iiij.§. i. ad. l. aut. ad hec. gna aliaſ ma tionē generalē in qͣ inꝗrunt̉ latrones ⁊ alij maiul. pecul. ita pōt intelligi in aut̉. de col.§. iubede vſur. vbi giſtra. ⁊ vid̓ le cōditiōis ⁊ fame: vt. l. cōgruit. sͣ. de of. p̄. Iſta mus. vides ſimiles in accuſatore ſi accuſator re dixit ꝙ inꝗbar. in extra rens excuſaua. ad repri. ꝑijt in teſtō eius cuiꝰ hr̄s eſt ꝙ talis fecit tale d̓ tamē inꝗſitio generalis pōt fieri tribꝰ mōis gein verſi. per tur a preſūneralit̓. pͥmo modo generalis quo ad ꝑſonas ⁊ lictuꝫ excuſatuꝫ a p̄ſūpta calunia ſi accuſat illuꝫ pta calūnia inquiſitionē quo ad d̓licta: vtputa iudex inꝗrit a teſtibꝰ ſi eſt d̓ quo teſtator dixit ⁊ hoc ꝑꝑ notificationē teſtō vide Bald. ⁊ ang. in re pe. l. ſi vacāin. l. i. in fin. in ciuitate iſta aliꝗs hō male cōditionis: vt fur ris: vt. l. ꝗ cū maior.§. fi. sͣ. d̓ bo. liber. ⁊. l. mr̄. C. .l. C. ne quiſ tia. C. d̓ bo. latro homicida ⁊c̄. quādoqꝫ eſt generalis de ꝑ de calū. ita hic ⁊ ī p̄cedēti. alia regula ē ꝑꝑ noti vacā. li. x. et in ſua cauſa. ſonis. de d̓lictis ꝟo eſt ſpālis: vtputa ſi ē in ciuificationē factā iudici ꝑꝑ incidētē cognitioneꝫ ⁊ in. l. edita. bar. in. l. fin. vel ꝓpter generalē inꝗſitionē. pōt inꝗrere ⁊ d̓tate iſta aliquis qui fecerit tale crimeꝫ. ⁊ de iſta ī in. vi. colū. .jͣ. de qō. et .C. de eden. aduertatis: quiſitiōe ſcd̓a poteſt intelligi. l. i. C. de preuari. ⁊ ſcēdere ad ſpecialē inꝗſitionē. Quarta regula ⁊ quod nōt. quia iudex .l. fi. C. ad. l. iul. de vi. ⁊. jͣ. ad. l. iul. pecul. l. iiij.§. eſt ꝓpter magnuꝫ dolorē ſeu magnā offenſaꝫ Barto. in. l. antequam ī .i. poteſt etiā eſſe generalis quo ad delicta: ſpevbicūqꝫ enī crimē cōmittit̉ coram iudice de illo ſi maritus. quiratur de .§. i. jͣ. eo. et bet aſſigna re terminum volentibus accuſare. d. c. preſbiter ſi a plebe. ij. q. v. ⁊ vide bal. in. l. iubemus. in vlti. col. C. de ꝓba. ⁊ Inno. in. c. cuꝫ clamor. de teſt. glo. ij. q. vi. c. ſi quis de pluribus. Item adde ꝙ in cauſis ciuilibus non ⁊ adde ꝙ ſiquis de delicto ciuiliter punitus fuerit talia acta operant̉ viꝫ denunciationis ⁊ fame. adeo ꝙ poſtea ex illis actis tanqͣꝫ ex denunciat. habet locuꝫ inquiſitio niſi in cauſa vſurarum. vt no. Inno. ī. c. ſi quis ad noſtraꝫ. de iureiur. ⁊ niſi in cā ſuſpecti: vt. C. de ꝓcu. l. eum ⁊ sͣ. d̓ ſuſ. tu. vel fama iudex poſſet criminaliter inquirere ẜꝫ bal. in. l. quod euitandi. .l. iij.§. preterea. ⁊. l. i. e. ti. vbi dicit ꝙ in inquiſi. videtur eſſe neceſſarius .C. de condi. obtur. cau. f ¶ Tertia regula. Sed aduertatis: qꝛ bal. ī. d. l. edita. in. iiij. alias. vij. colū. voluit ꝗcquid hic dicat barto. ⁊ inno. ī libellus: niſi vbi perſona vnius fauorabilis vel ipſa pietas iudicē ad col lationeꝫ inquiſit. inducat. vt no. ī. l. miles. per cy. C. ſi manci. ita ſue. alie. .c. bone de elec: ꝙ ex ꝓbationibus receptis ſuꝑ generali inꝗſit. poſſit ſed ꝯdēnatio. adde bal. ī. l. iubemꝰ. in. iij. col. C. de ꝓba. ⁊ qd̓ no. bar. in. l. fi. quod dictum non eſt alibi in iure. ⁊ bal. in. c. i.§. tres vel plures. de pa. tenen. Item niſi fauore fiſci ſecunduꝫ bal. in. l. fi. de bo. vac. li. x. iteꝫ fauo .jͣ. de qō. ⁊ ꝯͣ bal. ī. l. edicta tꝫ ſimplicit̓ abb. ſicu. in. c. graue. de p̄ben. ſed re miſerabiliuꝫ perſonarum ẜm cy. in. l. miles. ſi manci. ita fue. alie. item ꝗd ſi aliꝗs eſt abſolutꝰ ab inꝗſitiōe generali an poſſit ꝯͣ eū inꝗri ſpāliter bal. in. l. ſancimus la. ij. C. de ſacro ſanc. ec. dixit ꝙ in ciuilibus fauore ec bal. ꝙ ſic in. l. fi. in pe. col. C. de pe. iud. ⁊ ad h̓ dicta vide bal. in. l. ea ꝗdē ecleſie admittitur inquiſitio. ⁊ eſt ſpeciale ibi. in alijs ſecus. alle. inno. in ī. ix. col. d̓ accuſa. pau. d̓ liaza. tꝫ opi. īno. ī cle. ꝯſti. d̓ elec. ⁊ vid̓ bal. ⁊ bar. ī .c. ad noſtrā. de iureiu. la. ij. ⁊ in crimīalibuſ ⁊ in eccleſiaſticis idē per illū .d. l. i. sͣ. de ſuſp. tu. ⁊ ange. in. l. libelloꝝ. sͣ. d̓ accu. ⁊ vide caſuꝫ in fi. d̓ collu. dete. vbi iteꝝ inꝗrit̉ ꝯͣ p̄mo inꝗſitū. ⁊ in materia inꝗſitiōis vide alitex. in. l. ſi quis in hoc de epiſ. ⁊ cle. poſt barto. ⁊ in materia per io. an. in qua que dixi ⁊ ſcripſi īmediate poſt ti. d̓ reg. iur. ⁊ poſt bar. b̓ in pe. colū. .c. felicis. de penis ⁊ bald. in. l. iubemus. C. de proba. ⁊ quod dixi poſt barto. in. l. aut facta.§. fi. jͣ. de penis. in v̓. vlteriꝰ ſcias qn̄ crimē ⁊cͣ. g ¶ Quarta regula. Add̓ bar. in. l. ſiꝗs

Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu. obrepſerit. circa fi. jͣ. de fal. ⁊ quod leuato velo tunc poſſit procedi abſqꝫ v̓. neglexerit. ⁊ ī aut. ꝗ ſemel. C. de ꝓba. dicit ꝙ lꝫ agēs crimīalit̓ renuu proceſſu. ponit bal in. l. ij. de ſpor. c. euidentia. per doc. de accu. ciauerit ꝓbatiōibꝰ. vel lꝫ cōcluſū ſit in cā: tam̄ pn̄t ſemꝑ examīari teſtes. a ¶ Expͥmēda. add̓ bar. in exͣua. ad rep̄. in v̓. per inꝗſit. ⁊ bal. in. l. edita. C. ita dicit ibi ī. iij. col. ⁊ vide q̄ dixi poſt bar. in aut̓. ꝗ ſemel. C. d̓ ꝓhade edē. in repeti. paduana videt̉ tenere ꝯͣ bar. h̓. ⁊ bal. in. l. illa īſtitutio d̓ f ¶ Aſſumere ꝑtes. an iudex poſſit inꝗrere ī locū accuſātis ꝓſeq̄ntis ſui here. īſtit. dicit ī inꝗſitiōe d̓ falſo dꝫ poni locꝰ ⁊ dies ⁊ vide in. l. ij. in pͥn. vel ſuoꝝ īiuriā. vide qd̓ no. ī. l. negāda. C. ꝗ accu. ⁊ no. ī. l. is ꝗ reꝰ. sͣ. de .C. de edē. ⁊ in. l. edita. in pub. iu. ⁊ vi. vi. col. e. ti. ⁊ pōt iudex ꝑ ſpāleꝫ inꝗſitionē ꝓcedere hoc ꝓde āge. ī. l. ſi ſali ī. l. ea ꝗpūire culpabilē reꝑtū ẜm formā iuris ciuilis vel bat̉ in calūniatore. C. d̓ calū. l. i. ⁊ in falſo teſte. vacātia. poſt dē. C. de ac ſtatuti. ¶ Querit̉ vtrūº ꝯtra iudicē inꝗrētē poſmediū. d̓ bo. vt. l. nullū. C. d̓ teſti. ⁊ in falſa charta. vt. l. pe. C. cu. vbi tꝫ ꝙ ſint oppōi ille exceptiōes q̄ pn̄t oppōi ꝯͣ accuſa vac. li. x. vbi requirat̉ in de ꝓba. ⁊ idē in alijs d̓lictis ſi qua d̓licta corā iu ēt circa pritorē: puto ꝙ ſic: excepta exceptōe illa ꝙ mgr̄ainꝗſitiōe ſpe dice cōmittunt̉ de ꝗbus tangā. in. l. eos. jͣ. d̓ fal. mū dic̄ ꝙ ſi ciali vel getū hꝫ: cū enī iō ꝑmittat̉ inꝗrere: qꝛ hꝫ mgr̄atuꝫ: iud̓x vult ali vides ſimile ī accuſatore maritꝰ d̓ adulterio vxo nerali. adde nō dꝫ eē idē cā admiſſiōis ⁊ repulſiōis: vt. l. cuꝫ quē abſolue ris ⁊ mater d̓ morte filij ⁊ ſimiles ꝑſone cōiūcte cy. in. l. i. C. his.§. i. sͣ. de ꝯdi. īde. ⁊. l. qui hoīeꝫ.§. fi. sͣ. d̓ ſol. re dꝫ citare vbi cōue. q ſine metu calūnie accuſant ꝑꝑ nimiū dolorē: vt offenſū ad ꝯͣ Idē puto ꝙ illa exceptio ꝙ hēat plures reos d̓ cer. lo. ⁊ bal. .l. fi. sͣ. d̓ pub. iu. ⁊. l. mater. C. d̓ calū. cū ſi. Quīdicēdū: aliaſ in. l. i. ī. iiij. latos: de qͣ loꝗtur. l. ꝗ accuſare. sͣ. de accu. nō hē talis abſoluta regula eſt ꝑꝑ immēſuꝫ crimē. ſūt enī q̄dā cricol. C. ꝗ ac. at locū in iudice inꝗrēte. nā ꝑꝑ offm̄ in eo ceſtio nō p̄iudi cu. ⁊ in. d. l. mina ita enormia ī ꝗbꝰ pōt ꝗs accuſare ſine me cat offenſo ſat turpis ſuſpicio: vt. l. i. sͣ. de of. p̄. ⁊. l. fi. C. ad ea ꝗdē. ī. xvi tu calūnie: vt in falſa moneta: vt. l. i. C. d̓ fal. mo. ꝗn̄ accuſare l. iul. repe. alias aūt exceptiōes puto inꝗrēti poſ col. ſꝫ vtrū ī poſſit. ⁊ for⁊ no. in. l. athletas.§. calūniator. sͣ. de infa. ita in inꝗſit. reqͥra ſe obijci. ꝓ hoc optīe fac̄ exͣ de cle. ꝯiu. c. diuerẜ te ēt ẜm euꝫ oībus crimībus in ꝗbus ſine metu calūnie adtur lit. cōte. ⁊ qd̓ ibi no. vbi dr̄ ꝙ inꝗrēti pōt oppōi ꝙ ē ini iudex in ſininno. ꝙ nō ī mittit̉ accuſator. in illis pōt iudex inꝗrere. ⁊ fa. dicatu tenet̉ micꝰ ſicut pōt oppōi accuſatori vel teſti. ¶ Ulte .c. cū olī. de .l. ſi ꝗs in hoc. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. ita debetis ītellige tu ēt in abſo rius q̄ro vtrū ī inꝗſitiōe teſtes poſſint examīari teſti. ſecꝰ vi lu. facias cire. ⁊ ſic iudex īꝗrēdo hꝫ magis largas habenas det̉ qn̄ quis poſt didicita teſtificata vel de nouo ꝓduci. īno. tari ſindicuꝫ ꝙͣ credatis ⁊ hoc de iure cōi. ſꝫ d̓ iure municipaexecutorē ad d̓ cuiꝰ p̄iudi tꝫ ꝙ ſicᵉ. in. c. cū clamor. exͣ de teſti. qꝛ ceſſat memittit ad inli. in ꝗbuſdā terris ſunt ſtatuta ꝙ indiſtīcte iucio agit̉. vid̓ tus ſubornatiōis cū ſemꝑ iudici teſtes fuiſſent ꝗſit. ꝑſequē ēt q̄ ſcripſi ī dex poſſit ꝑ inꝗſitionē ꝓcedere. ¶ Quero vtrū daꝫ ẜm euꝫ aꝑti. ego plꝰ dico ꝙ in qͣlibꝫ cā crimīali iudex ex .l. ſenatꝰ. cir in inꝗſitiōe debeāt poni ānus mēſis locꝰ ⁊ alie qd̓ no. ⁊ vid̓ offō ſuo ēt poſt aꝑturā teſtiū pōt teſtes d̓ nouo ca pͥn. d̓ acſolēnitates q̄ ponunt̉ in. l. libelloꝝ. sͣ. ti. ij. gl. inoīo bal. in. c. cu. ⁊ adde reciꝑe tā ad offenſā ꝙͣ ad d̓fenſā: vt. l. iij. in fi. jͣ. .i.§. iniuriā. ſti. de pu. iu. circa pͥn. videt̉ dicere ꝙ nō. Inno. bar. h̓. bal. ī de qō. ⁊ tāgā ibi. ¶ Vlteriꝰ q̄ro cū inꝗſitiōe iuin v̓. ſeu fu.l. ea ꝗdē. in exp̄ſſiſſime dicit ꝙ d̓licta ꝑticularit̓ nō ſunt expͥreſd̓ pa. iur. dex aſſumat ꝑtes accuſatoris vtrū poſſit aſſūeī̄ xv. col. d̓ acmēdaª ī inꝗſitiōe: nec locꝰ ita dicit in. c. fi. exͣ de fir. vbi volu cu. ⁊ add̓ qd̓ ꝑtes accuſatoris ꝓſeq̄ntis ſuā vel ſuoꝝ iniuriāit ꝙ dꝫ liſcō pur. ca. ⁊ dicit alid̓ in inꝗſitiōe alid̓ in accuſatiōe no. bar. ī. l. īvel ſimpliciter ꝑtes accuſatoris cuiuſlbꝫ. rn̄. cuꝫ teſtari ſi hꝫ do. Iac. bu. īſti. de act. circa pͥn. dicit ꝙ eadē ſoter oēs.§. re inꝗſitio nō ꝑmittat̉ ad pͥuatā ꝑtis vtilitateꝫ: vt ꝓmotorē. et cte. sͣ. d̓ fur. lēnitas reꝗrit̉ in inꝗſitiōe q̄ reꝗrit̉ in accuſatiōe vide io. an. ī sͣ. dictū eſt nō pōt aſſumere ꝑtesᶠ accuſatoris ꝓ g ¶ Ulteriuſ p̄terꝙͣ in ſolēnitate inſcriptōis ad penā taliōis: .c. vl. de fo. q̄ro. vid̓ do. ſequētis ſuā vel ſuoꝝ iniuriā: niſi qn̄ ſuū officiū ꝯpe. ī nouel qꝛ illa ceſſat ibi. ⁊ ita loꝗtur īſti. d̓ pu. iudi. ī pͥn. frā. d̓ are. in eſt pͥncipalit̓ offenſū: vt ī falſo teſte et calūniala. ⁊ inno. et .c. ij. exͣ d̓ te. ita dicit ipſe. nā cū iſta inꝗſitio ſuccedat in locū actori do. anto. ī. c. toribꝰ ⁊ ſi. hoc aūt ſcire ē magni effectꝰ ꝑꝑ mul circa. iij. col. accuſationis ⁊ iudex vices accuſatoris ſuſtineat qm̄.§. ſūt et ta ad q̄ admittunt̉ illi ꝗ ꝓſequunt̉ ſuā vel ſuoꝝ ⁊ vid̓. jͣ. īme merito erit eiuſdē nature cuius eſt accuſator: vt alij. vt lit. nō diate poſt ti. iniuriā. ⁊ alij nō. ⁊ hec ſufficiāt de inꝗſitiōe. nā cōte. ⁊ bal. ī .l. i.§. hec actio. sͣ. ſi quis teſ. li. iuſ. eſſe fue. ad di de reg. iur. ſpe. de hoc modicū tractat. ¶ Vltīo ſciaſ ꝙ qn̄ .l. i. in fi. C. h ¶ Quero ctuꝫ Inno. nō rn̄det: qꝛ de eo nō facit mētionē. vbi de cri. crimē eēt notoriū iudex pōt indiſtīcte ꝓcedere vtꝝ. an crim̄ ego hoc dictū Iac. bu. puto veruꝫ nō ob. dictū niudex agi. oꝫ. ⁊ ī. l. ꝑ inꝗſitionē: vt. l. ea ꝗdeꝫ. C. d̓ accu. ⁊ gl. hic dipoſſit pūiri negāda. ī. i. Inno. ī. c. fi. qꝛ ibi loꝗtur quādo inꝗſitio ſit ſpe ꝑ viā excepcit. ⁊ materiā d̓ notorio crimīe dic de hoc ꝑ ſpecol. C. ꝗ accialis quo ad ꝑſonas: generalis quo ad d̓licta. tiōis vid̓ ci. ī ti. d̓ noto. cri. tāgā aliꝗd in. l. ab accuſatore.§. cu. ⁊ an vbi ī. l. ſi magnā ⁊ ſit ad aliquē remouendū nō ad puniendū cri cūqꝫ iudx ꝓ d̓nūciatores. jͣ. ad turpil. ¶ Ulteriꝰ q̄roᵍ vtrum ⁊ ibi ſali. C. minaliter ⁊ hoc idē eſt de iure noſtro: vt. d. l. hͨ cedit ex offō ꝗ accu. ⁊ bar ſuꝑueniēte accuſatore ceſſet inꝗſitio. dicā in. l. requiratur enī. cuꝫ ſua glo. sͣ. de ſuſpec. tu. nā eadē rō eſt ne to. ī. l. ꝗ ac.iij ī fi. jͣ. e. ¶ Uenio ad ſcd̓aꝫ materiā d̓ exceptōe lit. cōte. vid̓ ꝗs in tanto crimīe vaget̉ cū alieno diſpēdio: vt cuſare sͣ. de per īno. ⁊ an crimīs q̄ro vtrūʰ qd̓ hic dr̄ de exceptiōe lenoci accu. ⁊ ad .l. p̄tor edixit. ī pͥn. sͣ. d̓ iniur. ¶ Tertio q̄roᵇ vtrū to. de bu. in nij ꝙ iſta exceptiōe ꝓbata punit̉ maritꝰ ſit veꝝ gl. h̓ qͦ repu inꝗſitio dēat hr̄e cōcluſionē. rn̄. nō ē neceſſariū .d. c. qm̄.§. tat̉ ſing. vid̓ in alijs exceptiōibꝰ crimīs: vt falſa charta ⁊ ſiſunt ⁊ alij. et ꝙ in inꝗſitiōe pōat̉ cōcluſio ſic̄ nec ī accuſatōe: gl. ⁊ bal. ī. l. milibꝰ dicit gl. ꝙ nō: qꝛ exceptio lenocinij tollit vide ang. in vt. l. libelloꝝ. sͣ. de accu. ꝯſuetudo tn̄ obẜuat ꝙ falſū. ī. fi. C. .l. ſi vacātia. accuſationeꝫ lenocinij. ſꝫ exceptio falſi nō tollit ſi ex ſal. inponūt ⁊ cōcludūt ſic. ſuꝑ ꝗbus oībꝰ intēdit ꝓC. d̓ bo. va. accuſationē falſi. Examinemꝰ hāc glo. dy. dicit ſtru. ī. l. fi. in cedere ⁊ punire reꝑtū culpabilē ẜm formā iuris li. x. ⁊ inno. ī pe. col. eo. ti. hic finalit̓ ꝙ per exceptionē falſi nō tollit̉ accu .c. ij. de reſeu ſtatutoꝝᶜ. qd̓ no. qꝛ ſicut in accuſatiōe pōt īī. l. fi. ī pͥn. d̓ ſatio falſi vr̄ ꝓbari ꝑ. l. ſꝫ ⁊ ſi exceptio. sͣ. d̓ euic. ſti. in integ. tētari noua. l. ita ī inꝗſitiōe: qꝛ pōt dicere ītēdifi. īſtru. ⁊ ꝗd b ¶ Tertio q̄ Itē facit ꝓ gl. qꝛ hic tm̄ de lenocinio dicit̉ ergo ſi ꝯͣ accuſatū ro. vid̓ bar. vel inꝗſituꝫ in. l. reruꝫ. ff. re. amo. ⁊ bal. in. l. edita. in. iij. col. d̓. edē. ⁊ bar. ī. l. libelloruꝫ opponat̉ ꝙ teſtes ſūt falſi: ⁊ ꝓducit̉ accuſatio ꝯͣ eos an ſuꝑſedeat̉ in prīa īꝗſitiōe. vid̓ .sͣ. de accuſ. bal. in. l. ſi ꝗs ſe. C. de accu. ⁊ de hac clauſula ſuꝑ ꝗbus oībꝰ cy. ⁊ bal. ī. l. i. C. ꝗ accu. ⁊ bal. ī. l. i. de qd̓. ⁊ ſali. ī. l. ſi ad eiꝰ de fal. ⁊ qd̓ no. ⁊c̄. vide bal. in. l. i. C. ꝗ accu. in vl. car. ⁊ in. l. ⁊ ſi ſeuerior. de infa. ⁊ in. l. ēt bar. ī. d. l. vl. d̓ fal. Ex oppoſito add̓ hͦ dictis ꝙ qn̄ crimē ē notoriū iudex de ꝓba. ⁊ bar. in. l. cūctos populos. de ſum. tri. in pe. col. p̄t ꝓcedere ꝑ īꝗſit. d̓ qͦ ꝑ ino. ī. c. bōe. d̓ elec. ⁊ d̓clara: vt ꝑ bal. ī. l. ea ꝗdē c ¶ Seu ſtatutoꝝ vide bal. in. l. i. de ꝯfeſ. ⁊ an teneat libellꝰ tanqͣꝫ dubius ī fi. xij. col. C. d̓ accu. ⁊ an poſſit ꝯͣ aliquē ꝓcedi d̓ hōicidio notorio omiſ ꝑꝑ dictionē vel: dic ꝙ forte: ſic qꝛ pōt īpropriari ꝓ ⁊ ⁊ vel ꝓ id ē. l. ij. C. ſo tramite ordīario. vid̓ bal. ī. c. i.§. īiuria. ī v̓. ſeu furtū. d̓ pa. iura. fir. ⁊ an d̓ adul. facit. l. ſi olei. C. loca. ⁊ aliqn̄ illa copula ⁊ reſoluit̉ in diſiūctiuā ꝓ circa famā ꝓcedat̉ iuris ordīe nō ẜuato. vid̓ īno. ī. c. cū ī tua. d̓ ſpōſa. ⁊ an vel: vel ꝓ id ē. l. i. ff. d̓ pac. ⁊ ibi glo. in v̓. placitus ⁊ conſenſus. in notorijs reꝗͥrat̉ citatio. vide bal. ī. l. p̄ſbiteri. de ep̄i. ⁊ cle. dixi ī. l. ēptod ¶ Querit vtrū. adde ſali. in. l. ea ꝗdē. C. de accu. vide bald. in. l. lꝫ. C. de rē vbi vid̓ de act. ēp. ⁊ iſtis adde īno. ī. c. ſtatuimꝰ. d̓ of. d̓le. ⁊ bal. ī. l. addi ꝓcur. in. iiij. col. in ver. an poſt lit. cōte. e ¶ Inno. tenꝫ ꝙ ſic. Qd̓ ī ctos. d̓ ep̄i. au. ⁊ qn̄ ī notorio reꝗͥrat̉ ordo iudicij vid̓ bal. ī. l. poſtqͣꝫ. ī. iij. inꝗſitione teſtes poſſint ꝓduci poſt didicita teſtificata. idē tꝫ do. ant. ⁊ io. col. d̓ pac. ⁊ no. bar. ī. l. i.§. fi. d̓ var. ⁊ exͣor. co. ⁊ bar. ī. l. ab hoſtibꝰ.§. ſꝫ q an. in. c. qualit̓ ⁊ qn̄ de accu. ſecꝰ ẜm eos ſi iudex ꝓcederet ad inſtātiā ac .ff. ex ꝗ. cau ma. dicit tn̄ bal. ī. l. i. C. d̓ iudeis. ꝙ ī notorijs ꝓcedit̉ iuris or cuſatoris ſecꝰ in ꝑte. vt no. dicit bal. in aut̄. ꝗ ſemel circa fi. C. d̓ ꝓba. ⁊ vi dīe nō ẜuato. alle. īno. in. c. fi. d̓ coha. cle. ⁊ mul. facit qd̓ habet̉ ī. l. ſi ꝯfeſde ibi bal. in. i. col. ⁊ bal. in. l. ea ꝗdē. in. xv. col. C. d̓ accuſ. ⁊ vide ang. in. l. ſus. d̓ cuſto. reo. ⁊ bal. ī. l. ꝓperādū in fi. p̄n. d̓ iud. no. āge. ī. l. ſi vacātia. in ſi vacātia: poſt mediū. C. d̓ bo. vacā. li. x. ⁊ ſpec. in ti. d̓ inꝗſi.§. nūc tracte v̓. venio ad ẜm articulū. ī pͥn. d̓ bo. vac. li. x. ⁊ bal. ī. l. ea ꝗdē. ī. xij. col. vbi mus. v̓. ſꝫ nūꝗd publicat̉. ⁊ bar. in. l. iiij.§. hoc aūt iudiciū. d̓ dā. īfec. ⁊ vi de oīno īmo. poſt bar. i. l. inter accu. d̓ pub. iu. ⁊ bar. ī exͣua. ad rep̄mē. in plene. C. d̓ accu. ⁊ de materia notorij. vid̓ ſali. ī. d. l. ea ꝗdē aliꝗd ꝑ gl. et bal. ī. l. ciues. C. d̓ appel. ⁊ ꝑ gl. ī. c. ꝑ tuas. de coha. cle. ⁊ mu. ⁊ vtꝝ inꝗſi

Ad. l. iul. d̓ adul. ⁊ ſtu. 17 4 tuꝫ ſufficiat citari ad domū. dic ꝙ ꝑſonaliter dꝫ cītari aut per edīcta pu ēt in ciuili iudicio pōt pūiri. ſꝫ io. an. ibi ꝯͣ qꝛ exceptōeꝫ obijciēs nō fatet̉ blica. vt ſin. voluit inno. in. c. ſi aduerſaria. de eo ꝗ mit. in po. cā rei ẜuā. .c. cū venerabilis. d̓ exce. itē qꝛ crimē exceptū nō dꝫ puniri: cū ad hͦ non ⁊ vide doc. in. l. i. de reꝗ. re. ⁊ an ī inꝗſit. reꝗrat̉ citatio. bal. ꝙ ſic. ī. l. iiij. agat̉ ⁊ modꝰ agēdi īſpiciēdꝰ ſit. c. ij. de or. cog. ⁊ optīe in. c. ſuꝑ his. d̓ ac.§. i. de cōdi. obtur. cām. vide q̄ dixi in. l. de vnoqͦqꝫ. de re. iudi. pone ꝙ cu. do. ant. dicit ibi gl. ſaluari poſſe qn̄ crimē eſt ꝯnexū ei de qͦ agit̉. iuxta iudex cōtra inꝗſit. tulit ſnīam poſtea petit̉ reuocatio ſnīe an iudex ſit cino. ī. c. i. d̓ exce. c. ij. de ꝯfeſ. nec ob. pͥmū ar. io. an. qꝛ id qd̓ ē in ip̄a excep tādus. īno. ī tiōe excipiēs .c. in noſtra. bn̄ fatet̉ licꝫ de ꝓcu. ten⁊cͣ. vt. l. ſi ꝟo.§. de viro. sͣ. ſo. ma. ſꝫ cōtra glo. faſolutio ſecuta eſt ſuꝑ exceptōe. ad qd̓ rn̄. vt dicā nō fateat̉ ta ꝙ ſic in glo. cit. C. d̓ ꝓba. l. iubemꝰ. ⁊ de fal. l. vbi. ⁊. jͣ. de fal. l. cite īcluſuꝫ: in. l. ex duobꝰ. sͣ. d̓ exce. rei iud. ⁊ aliquātulū tan fi. circa fi. al vt no. doc. ī diuus pius. ſed pōt dici ẜm io. ꝙ vbi ī modū or leg. c. cū ſpe gā in.§. duo fr̄es. Tertio mō pōt intelligi vtrū d. c. cū vene dīarie accuſatiōis ꝓponebat̉ exceptō falſi ꝙ vi ciali. circa fi. exceptio tollat accuſationē poſtꝙͣ obtētū eſt ſurabilis. do. de ap. recur bene dictū. ad. l. vbi pōt rn̄deri per lr̄aꝫ q̄ ibi diab. dicit ꝙ ſi per exceptiōe. ⁊ hͨ dico ꝙ ſuper exceptione pōt re ad alex. in bi placꝫ dcm̄ cit: nec accuſatiōi tm̄ ⁊cͣ. ad. l. diuus piꝰ pōt rn̄obtineri duobꝰ modis. vno mō ꝙ accuſator ſim .d. l. de vno do. an. qn̄ ac deri ꝙ loquat̉ in eo falſo qd̓ ſine accuſatore pu quoqꝫ. d̓ re. plicit̓ repellat̉. ⁊ iſto caſu nō p̄iudicat̉ in accuſa tū fuiſſꝫ ī pͥn iu. ⁊ e addi. nit̉: vt in falſa charta. vt dcm̄ eſt. ſi enī nemīe op tiōe qm̄ ad aliū finē tendit. nā ſicut ciuilis ⁊ cri cipali iudia ¶ In. l. luponēte poſſet puniri multomagis aliquo opcio crimīali mīalis nō tollunt̉ exceptiōe. nā vna aliā nō īpecius. vid̓ oīter. ſꝫ qꝛ gl. ponēte in modū exceptiōis. concludo ergo ſic. dit: vt. l. i. C. qn̄ ci. ac. cri. p̄iū. qn̄qꝫ eſt ſecuta vic no que late ibi loꝗt̉ qn̄ aut crimē in modū exceptiōis obiectū ⁊ ꝓbatū ſcripſi poſt toria ſuꝑ exceptiōe: qꝛ accuſator punitꝰ eſt. tūc actū erat citi. jͣ. de reg. poterit puniri ſine accuſatore: aut nō: vt ex p̄di gl. videt̉ dicere ꝙ exceptio nō tollat accuſatōeꝫ uiliter. iō di iur. ⁊ adde ctis patet. ita dicit dy. Pe. alter dicit: vt refert cit durū eſſe vt hic. ⁊. l. nullū circa fi. C. d̓ teſti. ſꝫ gl. ibi rep̄hē bonū text. in tenere gloſ. cy. in. l. vbi. C. de fal. vbi recitat iſtā opi. dicit.n. dit̉ a doc. ⁊ bn̄. cū enī iſta ſint duo iudiciaᶜ ad vī .c. ij. circa fi. maxīe ꝑ id ibi ipſe ꝙ exceptio pōt opponi qn̄qꝫ ad repellē extra de or. dictā tendētia vnū indiſtīcte tollit̉ ꝑꝑ aliud nō qd̓ habet̉ in cog. ad id ꝙ dū accuſatorē: qn̄qꝫ pōt opponi ad eū punienattēto vtrū ſit plus ī vno ꝙͣ ī alio: vt. l. p̄tor.§. i. .d. c. ſuꝑ his deducitur ꝑ duꝫ. pͥmo caſu nunꝙͣ puniet̉ ille cōtra quē exce ⁊ remittit ſi .sͣ. d̓ iniur. Circa p̄dicta tāgunt̉ multa qͥ faciūt modū exce. militer ſe ad ptū eſt. arg. ad hoc in. l. lutiꝰª. sͣ. de his ꝗ no. inad hoc exͣ de pur. cano. c. pe. ¶ Quero vtrū qn̄ no. bar. in. l. no. ī. c. ij. de fa. ⁊ qd̓ no. hac glo. ſi ꝟo opponit̉ ad eū cōdē.i.§. ſed ſi is opponit̉ crimē per modū exceptōis debeat po cōfeſ. maxīe de ope. noui nandū tūc poterit eū cōdēnare ita loquit̉ hͨ. vn̄ ni locus ⁊ ſi. dic: vt in. l. i. sͣ. de exce. Item an in ꝑ eū. addo ꝙ nū. ꝓ qͦ optī no. bar. ī. d. dicit ip̄e ꝙ iſta exceptio q̄ opponit̉ hic oppone exceptiōe crimīs debeat ſe ꝗs inſcribere. dixi ī tima glo. iū .l. ſi cōfeſſus bat̉ ad hunc finē: vt cōdēnaret̉: ⁊ ita intelligit .l. ſi cui. in prin. sͣ. de accu. Ex.§. ſequenti. cto tex. in. l. d̓ cuſto. reo. circa. de ꝓhūc tex. C. e. in. l. ij. dictū Pe. nō ē verū ꝑ. l. qm̄ ¶ Qualiter intelligat̉ ꝙ pluribꝰ cōcurrētibꝰ iu ⁊ de hac ma ba. ⁊ iō ſeq̄alexandrū. C. e. vbi dicit̉ ꝙ ẜuus nō pōt excep teria vid̓ ēt dex idoneiorē p̄fert. ⁊ q̄ ſit cā potēs ad p̄ferenretur ꝙ iualiꝗd ꝑ baltionē lenocinij opponere. rō eſt: qꝛ ẜuus nō pōt dū idoneiorē ⁊ qualiter ꝓbatur adulteriū. dex pronun in. d. l. p̄ſoite dn̄m accuſare: eadē rōne nec exceptionē oppociare poſſit 1 ¶ No. hic ꝙ id qd̓ dicitur ri. C. de ep̄i. vi ſimui. as accuſatoribꝰ ꝙ ſimul ſuper nō exnere ex qͣ dn̄s veniret puniēdus. ſꝫ ſi hec excep⁊ cle. ⁊ ī aut̓. cep. quando nouo iure. tio ſimplicit̓ oppoſita nō faceret dn̄m pūiri op pluribus cōcurrētibus p̄tor idoneiorem eligit reus ꝓbauit .C. pe. iud. ⁊ poni poſſꝫ a ẜuo ſicut a libero: vt. l. ẜuos. sͣ. d̓ ac dꝫ intelligi pluribꝰ veniētibꝰ an̄ nomē rei recep cōtra libellū ꝑ ro. ī. l. cuꝫ cū. qd̓ tamē illa. l. oīno ꝓhibet. Cōcludo ergo actoris: vttuꝫ inter eos: vt hic in ꝟ. intātū. ⁊ ꝟ. ſꝫ ⁊ quotiēſ mulier. sͣ. ſo. puta contra ꝙ quocūqꝫ mō ſit oppoſita iſta exceptio lenoci hoc ēt no. C. de accu. l. ꝗ d̓ crimīe. Itē in. l. ſi plu ma. agenteꝫ rei b C. c. i. ⁊. ij. nij facit accuſatoreꝫ puniri. ꝗd dicemꝰ. breuiter res dr̄ ꝙ iudex ex cā p̄fert vnū alteri certe cā po ven. reꝰ nō Cōtrariū vi nos hēmus d̓ hoc tex. in iure canonico. exͣ d̓ exnit̉ hic. qꝛ ſi reperijt vnū colludere vel eē īfamē probauit ſe det̉ tenuiſſe cep. c. i. ⁊. ij.ᵇ vbi dicit̉ ꝙ ſi crimē qd̓ obijcit̉ cām dominuꝫ eē p̄fert aliū. ⁊ ex hoc dico ꝙ ſi ꝓpīꝗor accuſat ocbar. ī. l. i.§. ſꝫ an iudex decōtingit d̓ qua agit̉ ꝙ tūc pōt iudex ex eo puniſi is. sͣ. d̓ oꝑ. ciſores ſimplicit̓ alius accuſat illos adiecta aliqͣ beat ꝓnunno. nū. ⁊ ibi re alias ſecus. ītelligo aūt iſtud crimē cōtinger̄ qualitate ꝑ quā puniunt̉ acriꝰ tūc iudex pōt vlciare ꝙ dovide q̄ dixi ī cām ſi reſpicit illud idem ſcm̄ d̓ quo pͥncipaliter teriorē p̄ferre ꝓpinꝗori ſi apparet iudici illā qͣli miniuꝫ debe .§. ne in oꝑ at ad eū ſpeagit̉ et eaſdeꝫ ꝑſonas: vtputa teſtis dicit falſuꝫ tatē eſſe verā. ar. huiꝰ. l. ¶ Itē no. ꝙ ſi ego accu c ¶ Duo iuctare. ad h̓ dicia. vide in hac cā cōtra me: excipio ꝙ eſt falſus teſtis. itē ſor a pluribꝰ hēo exceptionē ſine dubio: vt non fa. no. ꝑ glo. bar. ⁊ bal. in ꝓduxiſti falſuꝫ inſtr̄m contra me: excipio ꝙ in poſſiꝫ accuſari pluries de eodē crimīe: vt. l. ſi cur in. d. l. auia. .d. l. nullū. et ſtr̄m eſt falſuꝫ. vel dico ꝙ feci adulteriū te volē⁊ ibi text. et .§. hiſdē. sͣ. d̓ accu. ⁊. l. ꝗ de crimīe. C. d̓ accu. ſed bal. in. l. vbi no. inno. ī. c. te. cū ergo exceptio cōtingat id d̓ quo agit̉ ⁊ eaſ in fin. C. de nūꝗd pͥmus accuſator pōt dicere ſcd̓us accuſa ex cōqueſtio dē perſonas iudex pōt punire: vt hic. ſecꝰ ſi ditor nō debꝫ admitti. ſed certe hic vr̄ tex ꝙ ſic: vt ne. d̓ reſtitu. d ¶ Si ſimul uerſas perſonas cōtingeret: vt hic in ꝟ. exͣneus hic. niſi ergo pr̄ ⁊cͣ. dicā latiꝰ. jͣ. l. ꝓxi. ¶ Itē dr̄ ſpo. adde ēt ꝓbabit̉ adul tūc enī iudex ex vigore eiuſdē exceptiōis n̄ poſbal. in. l. he hic ꝓbatiōibus inſiſtēte. q̄ro qualit̓ ꝓbabit̉ ad teriū. qualit̓ reditas mea ſet punire. ſꝫ fateor ꝙ ex hoc ⁊ cognitione hīta ꝓbabit̉ adul ulteriūº. Rn̄. nō pōt ꝓbari directo aliqͣ rōe: ꝗa .C. de peti. teriuꝫ. adde poſſet inꝗrere iterū ⁊ ſuꝑ inꝗſitiōe punir̄ ex no ſi videres in camera duos vel ī lecto neſcires tn̄ her. fa. l. ſi bar. i. l. ij.§. uo ꝓceſſu. ⁊ ita obſeruat̉. ¶ Ulteriꝰ q̄ro ꝓ d̓claꝗd facerēt. ſꝫ dico ꝙ ꝓbat̉ ex p̄ſumptiōe: vt in īter me ⁊ te .i. de aqua ratiōe glo. vtrū exceptiōe ꝓpoſita ſuꝑ eodē fac .sͣ. d̓ exce. rei .c. p̄terea exͣ de teſti. ⁊ de p̄ſump. c. litteris. ⁊. c. plu. arcē. in iu. ⁊ iſta diſv̓. qd̓ ait lex. to tollat̉ accuſatō ſuꝑ eodē facto. breuit̓ iſta. q. tertio loco tene mēti p̄dicta. Ex. l. ſeq̄nti. putatio non in pͥn. ⁊ ī. l. i. pōt intelligi triplicit̓. vno mō vtrū exceptio tol¶ Qn̄ duo pn̄t admitti ad aliqd̓ dōec vnꝰ p̄ohꝫ locū ī du d̓ exͣor. cog. lat accuſationē pendēte iudicio. ⁊ hoc puto ꝙ cupet vtriqꝫ cedūt tꝑa. Et ſi cōceſſa ſit p̄benda plicibꝰ iudi⁊ bar. ī. l. i. in cijs. l. ſi d̓fū. nō. ſicut inꝗſitio nō tollit accuſationē: vt dicaꝫ pͥn. d̓ fur. bn̄ vacatura ꝙͣ. jͣ. mēſē duxerat acceptandam quā .§. fi. d̓ ꝓcu. ſacit qd̓ no. in. l. ſi maritꝰ. ī fi. ita nec exceptio: vt ibi dicaꝫ. fa. do incipiat currere menſis. ⁊ in vti poſbal. ī. l. neqꝫ .l. ſꝫ ſi an̄. sͣ. de excep. ⁊ qd̓ ibi dicā. Scd̓o pōt in Ad euidētiaꝫ gl. ē multuꝫ natales d̓ ꝓI maritus. huiꝰ. l. d̓betis telligi vtrū exceptō tollat accuſationē poſtꝙͣ ab not. ī. l. i. ī v̓. ba. in v̓. alij. p̄cario. ⁊ ibi Et quō ꝓbet̉ barto. C. vti aliquā eē me poſ. ⁊ gl. ī. l. pōp.§. ēt ſi is. d̓ ꝓcur. de ꝗbus latiꝰ v̓ide bal. in. l. cū papi. de retricē. vid̓ bal. in. l. ij. d̓ collu. d̓tegē. ⁊ adde ꝙ teſtes d̓ponētes d̓ adulteſen. ⁊ īterlo. om. iu. ⁊ qd̓ legit̉ ⁊ no. ī. l. ſi poſſeſſori. in pͥn. sͣ. d̓ iureiur. ⁊ di rio tenent̉ reddere rōnē nō īterrogati. de qͦ vid̓ bar. ī. l. capite qͣnto. jͣ. e. xi ēt poſt bart. ī. l. ſicut.§. i. d̓ excep. rei iudi. ⁊ ad bar. h̓ vide no. ī. l. lutiꝰ. Qualit̓ ꝓbat̉ aliquā mihi eē vxorē. vid̓ qd̓ ſcripſi. jͣ. e. l. ſi vxor.§. ſꝫ ſi ea. .sͣ. d̓ infa. ⁊ vid̓ cano. ⁊ īno. in. c. i. d̓ excep. ⁊ plene ꝑ pe. ⁊ cy. in. l. i. C. de ad quod recurrere ⁊ ibi no. bar. fal. poſſꝫ tn̄ nō abſurde dici ꝙ ſit h̓ verū qͦ ad penā ordīariā nō īponens I maritꝰ.§. ſi aūt exͣneꝰ. ceſſet inꝗſitio vtꝝ ſuꝑueniēte accuſa. ante dā ſꝫ quo ad exͣordinariā ſic. ar. l. nullū. C. d̓ teſti. ẜm do. flo. ī. q. ſua īcip. ſnīaꝫ ceſſꝫ inꝗſitio adde īno. ī. c. ſuꝑ litteris. d̓ reſcrip. ꝗ dicit ꝙ tanqͣꝫ eī inqͣſitꝰ. in deciẜ. pͥmi dubij. ⁊ vid̓ ēt bar. ī. l. ſi cōfeſſus. sͣ. d̓ cuſt. reo. adde ordīariū ceſſat ⁊ plene ang. ī. l. ſi vacātia poſt mediū. C. d̓ bo. vac. li. x. vi id qd̓ no. bal. in aut̄. ſtatuimꝰ. vbi dicit ꝙ nō refert an ꝗs d̓ crimīe ꝯdēde ſpec. ī ti. de inꝗſi. ī. iij. ꝑte.§. nūc dicamꝰ v̓. ſi heres. ⁊ io. an. ibi: ⁊ ſcianet̉ an ꝑ exceptionē cōuincat̉. alle. c. ſuꝑ eo. d̓ teſti. ⁊ de ap. l. ſi cū. ⁊ ita di tis ꝙ ſi inꝗſitio ē magis p̄iudicialis reſpectu debite qualitatis qͣꝫ ſit accit ꝯſuluiſſe fede. add̓ p̄dictis gl. no. ī. c. cū ſuꝑ. in v̓. nō extitit. d̓ ꝯceſ. p̄cuſatio p̄fert̉ accuſatōi. ij. q. vi. c. ſi ꝗs d̓ pluribꝰ. ⁊ vid̓ gui. d̓ ſuza. in. l. ſi bē. ex qua colligit̉ mirabile dictū vꝫ ꝙ crime̓ cōfeſſatū ꝑ viā exceptiōis. ꝗs in h̓. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ ſali. in. l. ea ꝗdē v̓. ſed qꝛ ꝑꝑ d̓nūciat. d̓ accu. ⁊ bal.

Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu. ang. ⁊ raph. ī. l. ſi ẜuus pluriū de le. i. ⁊ an ſormata inꝗſit. offeſus poſſit ī idē tenet bal. in. l. ea quidē. in fi. C. de accu. ⁊ ibi etiā an accuſator vel inſiſtere ⁊ cōparere ⁊ illā īfirmare. bal. ꝙ ſic in aut. nūc ſi heres. d̓ litigi. ſed ſitor repellatur ope exceptionis vel ipſo iure. ꝗd ſi ofēſus dic̄ iudici nolo accuſare. ſꝫ demū inꝗſitiōe formata vult: an Nter liberas. adde ẜm ange. ꝙ de iure poli ſerui cōtrahunt matri audiat̉. bal. ꝙ nō. ī. l. accuſatorē. ī. ij. col. C. ꝗ accu. ⁊ ī. l. ea ꝗdē. ī pe. col. d̓ moniū. vt in. l. cum ancillis. C. de inceſ. nu. ⁊ in. l. ſerui. C. e. ⁊ ideo accu. de qͦ vltīo vide q̄ dixi ī. l. ſenatꝰ. poſt bar. ī. i. col. de accu. ⁊ vid̓ bal. ī ꝓponi poterit accuſatio adulterij ẜm eum in tex. ibi ꝓcedit. adde ẜm An .d. l. ea ꝗdē̉. ī. xvi. col. ⁊ ī ge. ꝙ ſtupra vl. ⁊ vid̓ gl. ſcire ꝙ glo. dicit hac eadem. l.§. i.ſ. que ſint tꝑa tes ancillas multa videt̉ dicendū ſic. ſiquidē inꝗſitio eſt in⁊ bal. ī. l. i. d̓ alias ſclauas accuſatiōis adulterij. Et no. pͥn. huiꝰ. l. ad mulli. ⁊ eo. libe. choata ad petitionē accuſatoris ſuperueniētis quibus ī do ta ꝙ quādo duo pn̄t admitti ad aliquid donec ⁊ bal. ī addi. mibus vtivel ad eius inſtigationē. vel eſt inchoata accuſa ſpe. ī ti. d̓ acvnus p̄occupet vtriqꝫ cedant tꝑa. ⁊ ſic facit ad mur nō īpotore negligente ⁊ retardanteᵖ ⁊ tunc nō admittuſa. in. xxi. nūt̉ pene or materiaꝫ. l. eū qui. ⁊. l. cōtra maiores. C. de inof. titur accuſator ſuperueniēs ar. huius. l. ⁊ sͣ. e. l. co. ī aut̓. abſē dinarie ſtuteſt. ꝙ anteꝙͣ vnā accuſationeꝫ intentare incipi te acuſatore .ij. in fi. ad hoc facit qd̓ no. in ſpe. d̓ inꝗſit.§. pe. pri cōmiſſi ī at in vtraqꝫ tꝑa currunt. facit etiā ad. q. duob ꝯͣhat̉ hermo libera. l. fi. d̓ ꝟ. pe. in fi. ſi vero iſta nō poſſent opponi accuſa ditiū. vide ī ſunt conceſſe littere de prebenda vacatura quā offi. preſi. et tori ſuperueniēti. ſiquidē accuſator ſuꝑueniēs no. in. c. lꝫ in etiam ẜm eū infra menſeꝫ duxerit acceptandā a quo tꝑe inci proſequatur ſuam iniuriaꝫ prefertur: vt hoc.§. beato petro dicit iac. de piat currere menſis. fa. ad hoc. C. qui admit. ad de accuſa. et are. ꝙ etiam ⁊. l. ſi cui.§. hiſdem. sͣ. de accu. niſi iudex vide bo. poſ. l. fi. nā debemus ſic diſtinguere. aut ad q̄ hn̄tur ī. l. puniri poteat ꝙ accuſator ſuperueniat cā tranſigendi aut libellorū. de runt vtili ac mittunt̉ ordine ſucceſſiuo. ⁊ loquitur illa. l. fin. colludēdi ſuꝑ crimine: vt. sͣ. l. ꝓxi. ſi ꝟo ſuā iniu ac cu. in. l. in cuſatione. l. aut admittuntur pariter licet locus ſit p̄occupa riaꝫ nō ꝓſeꝗtur tunc ſimiliter dico accuſatoreꝫ iul. de adul. tra. de pub. tioni. ⁊ habet locuꝫ. l. iſta. nō habetis alia. iud. ⁊ tex. in ſed nō erit il eſſe prefendū pendēte iudicio ꝑ illaꝫ rationem Ex.§. ſequenti. §. ꝓhibem la accuſatio qꝛ ſuperueniēte ordinario auxilio ceſſat exͣordi in autͣ. d̓ col publica ſed ¶ An īchoata inꝗſitione ⁊ ſuperueniēte accunariuꝫ: vt. l. in ꝓuinciali. sͣ. de ope. no. nū. ⁊ qd̓ la. ⁊ dic̄ bal. priuata. ſcilꝫ ſatore ante latā ſnīaꝫ ceſſet inꝗſitio: ibi. Vltimo no. ꝑ dy. in. c. actū legitīe. extra de re. iur. li. vi. ni in. d. l. ſiꝗs ī domi. ⁊ ẜm Et an accuſator poſſit opponere ꝙ ſuper inꝗſi hoc. ꝙ debꝫ euꝫ tene mē ſi ⁊ hoc apparet iudici accuſatorē venire animo tione nō ſit ꝓcedenduꝫ vide in fi. differri inꝗti qd̓ ēt erit colludēdi vel trāſigendi ſuper crimīe: vt. l. sͣ. ꝓ ſitio nō ꝙ ve alia pena ſtu Hic xi. ⁊ iō putareꝫ in iſtis caſibus ꝙ iudex licite poſ Di autē extraneus. ⁊noniat vel veprantis ſclaſet de hoc īterrogare accuſatorē an ītēdat illi acnire poſſit uā d̓ qua ibi tandꝰ tex. aduerte ī iſto.§. no. duo. Primo ꝙ accuſator vi per eū. ſꝫ ius cuſationi renūciare qd̓ erit forte ẜm ſtatuta teraccuſādi nō de bal. ī. d. l. marito ſuperueniens pendēte ꝓceſſu ſuꝑ accurarū: ⁊ ſi hoc reperit nō admitterꝫ eū: vt. sͣ. l. ꝓedita. in. xx. cōpetit cuili ſatiōe inchoata ab extraneo prefertur extraneo xi. p̄dicta vera de iure cōi. ſed cū per formā ſta vij. col. ī v̓. bꝫ d̓ populo Secūdo no. ꝙ etiā marito ſuꝑueniēte poſt abq̄ro. d̓ edē. tutorū quarundā terrarū inꝗſitio ſit auxiliū orIliuſſa ſolutionē ſecutaꝫ admittitur. rō quia ſuā iniuri vbi q̄rit an ſ milias. dinariū: qꝛ indiſtīcte ꝑmittit̉ iudici inꝗrer̄ etiā poſſit cumu am ꝓſequitur. ⁊ iō ſufficit ſi doceat ſe ignoraſſe filiuſfa nō exn̄tibus illis cauſis qͣs dixi in. l. ij.§. ſi publi lari. Et vltiin publicis de primo ꝓceſſu licet de p̄uaricatione nō doceco. sͣ. e. tunc dicerē accuſatorē ſuꝑueniētē nō tol mo ſcias an iudicijs ad at: vt ꝓbatur hoc tex. ⁊ dixi in. l. ſi cui.§. hiſdeꝫ. accuſator ſu mittitur ſin̄ lere īꝗſitionē p̄cedētē ſic̄ nec aliā accuſationē ltī .sͣ. d̓ accu. ¶ Op. sͣ. d̓ ſepul. vio. l. ſepulchri vioꝑueniēs poſ conſenſu pame īſtitutā. ¶ Quero reꝰ pōt obijcere iſtā exce ſit corā alio tris verutū lati. Rn̄. ibi reus accuſatus condēnatus fuit in ptionē ne ꝓcedat̉ ſuper inꝗſitōe: qꝛ ſuperuenit iudice accuaduerte: ꝗa primo iudicio ⁊ condēnatus ſoluit. ideo aliꝰ ſuaccuſator: vt hac. l. ⁊. l. ſi cui.§. hiſdē. sͣ. de accu. ſare qͣꝫ corā ſi eſſet veruꝫ perueniens qui ꝓſequitur ſuaꝫ iniuriaꝫ repellit̉ illo ꝗ iā inſti ſequeret̉ ꝙ ſed an poterit eā opponere accuſator: caſus vne quis de eodeꝫ delicto bis puniatur: h̓ ꝟo in tuerat inꝗſi. d oī crimīe ꝙ ſic. sͣ. l. ꝓxi. certe nō videt̉ dubiū quādo iud̓x vide bal. i. l. pͥuato de qͦ primo iudicio fuit abſolutus. ¶ Ultimo iſta. l. ī nollet admittere ſuꝑ accuſatione. ſed vt nr̄a qd̓ ea ꝗdē ad fi. agit̉ crimīaducitur per dy. ad. q. ꝙ inchoata inꝗſitione ſude accu. ⁊ vi ſit dubia pone inꝗſitionē fieri a capitaneo accu lit̓ filiꝰ poſſꝫ perueniente accuſatore ante lataꝫ ſnīam ceſſꝫ in de bar. ī. l. ea accuſare ſin̄ ſationeꝫ porrigi corā ptāte. vnde ptās admittit lege. ad fi. et ꝗſitioᵉ. iſtud tenet dy. in. c. actuꝫ legitime exͣ d̓ ꝯſēſu patris accuſatorē vtrū ille accuſator poſſit opponer̄ co ibi ſcripſi. et cū patri tūc re iu. li. vi. ⁊ ita hn̄t etiaꝫ quidā hic per eum. aliraꝫ capitaneo ne ꝓcedat̉ ſuꝑ inꝗſitione: videi vide bart. h̓ nihil q̄rat̉ ſꝫ hn̄t per dy. in. l. in ꝓuinciali. sͣ. de no. op. nū. et v̓ſus fi. ⁊ an fiſco aplicet̉ ꝙ nō quaſi ſua nō īterſit cū ſuꝑ accuſatiōe n̄ ad quidā hn̄t per euꝫ in. l. pen. sͣ. de ſuſpec. tu. Cy. inꝗſitō dica .l. agraria. d̓ mittat̉. ꝯtrariū putoᶜ. nā ſi capitaneꝰ priꝰ illū reū tur remediū .C. de accu. in. l. ea quidē in fi. videtur tenere cō termi. mo. puniret: tūc obſtarꝫ illi accuſatori exceptō rei iu iudiciarium qd̓ ē falſū ni trariuꝫ. prima rō eſt iſta quādo auxiliuꝫ exͣordidicate: vt. l. ſepulchri violati accuſatio. sͣ. de ſevel exͣiudicia ſi abſūte panariuꝫ eſt introductuꝫ cā adiuuādi ordinariū: riū. vid̓ bal. tre accuſarꝫ pul. vio. ⁊ accuſator ex ſua accuſatiōe nō poſſet vnuꝫ per aliud nō tollitur: vt. l. i.§. per hanc. et ī. l. nullū. C. vt no. ī. l. lereportare ſnīaꝫ. iō ſua intereſt. Idē puto ī iudid̓ teſti. ⁊ ī. l. ge cor.§. lex ibi no. sͣ. de rei ven. ſꝫ iſtud ē huiuſmodi. ergo ce ꝙ iudex ipſe corā quo ꝓpoſita ē accuſatio p̄t vbi. C. d̓ ſal. cor. sͣ. de in⁊c̄. rn̄. ⁊ dico ꝙ illo caſu ordinariuꝫ nō tollit exͣ opponere alteri indici inꝗrēti ne ꝓcedat̉ ſuꝑ ī a ¶ Nō teniur. ⁊ niſi pa ordinariuꝫ.ſ. ꝙͣtuꝫ ad origineꝫ ſed ꝙͣtuꝫ ad exe dūt add̓ qd̓ ter ſit vilis quiſitiōe qn̄ illa cā pēdet corā eo. intereſt enim cutioneꝫ ſecus. prefert̉ enī auxiliū ordinariū: hͨ idē voluit īperſona. l. ſꝫ ſua: vt d̓fendat ſuā iuriſdictionē: vt. l. i. sͣ. ſiquis no. ī. c. cū di ſi vnꝰ.§. filio apparet ex notatis in. l. cū in ſcd̓o. sͣ. d̓ iniu. rup. ius di. nō obtēp. facit. c. ſi duo extra d̓ offi. or. lecto. extra d̓ e. ti. vn̄ dic ſcd̓a rō quaꝫ ponit cy. eſt talis quādo ſunt duo pur. cano. in idē in crimi Querit auxilia que tendūt ad eundē effectū nō refert q̄ gl. ſua mag. Ater liberas. gt qͦ eſt pe ne publico in v̓. ⁊ dicūt liter fiat: vt. l. gallus.§. ſi eius. sͣ. d̓ li. ⁊ poſt. ⁊. l. qd̓ in pͥuato na adulterij. certe pena adulterij ē. C. e. ꝗdā. vid̓. sͣ. l. qꝛ ēt ꝓ cricuꝫ ẜuus de ꝟb. ob. rn̄deo dico ꝙ accuſatio ⁊ ī.l. ꝙͣuis. ⁊ aut̓. ibi poſita qd̓ ē verū ẜꝫ iura noua: ꝓxi.§. ſi pu. mine publio ꝗſitio nō tendūtª ad eundē effectū ẜm opi. mul blico. v̓. vtꝝ ſꝫ ẜm iura antiqͣ eſt alia pena: vt. l. ſiꝗs viduā. jͣ. pōt agi ciuitoruꝫ qui dicūt ꝙ per inꝗſitionē nō infamat̉ cō inꝗſitio. lit̓ ad ītereſde q̄ſtio. ¶ Itē q̄ro que ē pena ſtupri ⁊ q̄ ince b ¶ Retardā dēnatus. ẜm aliā opi. illorū qui dicūt ꝙ dānat ſe. l. ꝗ crimē ſtus ⁊ q̄ lenocinij. dic vt in gl. Ex.§. ſeq̄nti. te. vide q̄ di .jͣ. d̓ falſis vn̄ per inꝗſitioneꝫ infamat̉ ſicut dānatus ꝑ accuſa ¶ Conſenſus patris nō requiritur in his in ꝗ xi poſt bar. ī ī publiciſ cri tionē. rn̄. vt ſtatiꝫ ꝓxime dicā. Tertia rō ē. qꝛ. l. l. libelloꝝ.§. bus patri nō querit̉ vſuſfructus. mībꝰ ſicut ī magis cōfidit de iudice ꝙͣ de ꝑte. ergo ⁊c̄. ſꝫ ad fi. sͣ. d̓ accu. pͥuatis q̄ri Not. ergo ex c ¶ Cōtrariū iſtā rōnē rn̄deo ꝙ vbi accuſator ē erit hoc plus pōt ⁊ q̄ritur Filiuſfamilias. pac l. caſuꝫ cō puto. ſic no vſu fructꝰ pa qꝛ erit accuſator ⁊ erit ēt iudex qui pōt defectuꝫ ꝙ accuſator tra gl. que eſt in. l. fi.§. neceſſitate. C. de bo. que tri. ẜꝫ ang. h̓ accuſatoris ſupplere: vt. l. ij. C. de aboli. ita ēt in ſuperueniēs ꝗ dicit ſe de lib. ꝙ in publicis accuſatiōibus filius admittit̉ pēdēte inꝗp̄cedenti rōne videt̉ dicendū ꝙ nō tendūt ad facto ita ob ſine cōſenſu pr̄is: vt hic. ⁊. l. poſt legatū.§. ſi fili ſitiōe pōt ac eundē effectū cū habeamus hic plꝰ.ſ. accuſatotinuiſſe. ſed us. sͣ. d̓ his ꝗ. vt indi. ⁊ hoc tꝫ dy. qꝛ in his q̄ pi cuſare coraꝫ bal. pꝰ bar. ī reꝫ ⁊ iudicē ⁊ ſic rōnes Cy. nō ob. dy. qͣre poſt alio iudice ⁊ blici iuris ſūt nō curat̉ pr̄ia ptās: vt. l. naꝫ ꝙ. sͣ. .l. filij d̓ his ꝗ ſūt ſui vel alie. iur. dic

Ad. l. iul. d̓ adul. ⁊ ſtu. lI 5 ꝙ nō reꝗrit̉ ad treb. Spe. variat. nā ī ti. de accu. vr̄ tener̄ iſtd̓ cuſſione ſecuta: vt no. in. l. qui d̓ crimine. C. d̓ ac l. ꝗ d̓ crimīe cōſenſus paidē in ti. de actore vr̄ tenere ꝯͣriū ⁊ illi ꝗ dicūt ꝯͣ ⁊ qd̓ cōſulcu. ſed poteſt rn̄deri ⁊ non male ꝙ iſtud eſt vetris. niſi ex uit do. frā. d̓ riū dicūt ꝙ hec. l. corrigit̉. vt hic tāgit̉ ꝑ glo. ẜm forma ſtaturuꝫ ſi de homicidio eſſet punitus ⁊ condēnatꝰ are. apd̓ fera ti. alias reꝗvnā opi. veritas ē ꝙ iſte.§. nō corrigit̉. nā tūc ē vel poſſet puniri ⁊ condēnari. ſed ſi eſt ꝯtumax riā. vt hēſ re reret̉ alit̓ ob verū ꝙ pr̄is cōſenſus reꝗrit̉ cū agit̉ de rebꝰ in ꝗ in loco homicidij ꝑpetrati: ita ꝙ ex homicidio citatū ꝑ mo ligaret̉ pat̓ der. ī. l. ſi fabus pr̄i q̄rit̉ vſufructꝰ. alias ſecꝰ: vt not. in. d.§. pena nō poteſt habere effectum: tūc ſatis ꝓbaex dlicto filij milia. d̓ iur. neceſſitate. ẜm vnā lec. ⁊ verā opi. Otto. ꝓ qua ⁊ vide bal. ī biliter pōt dici ꝙ ex contractu veniret puniēd om. iud. .l. pen. C. de eſt hodie caſus in. c. fi. extra de iudi. li. vi. tunc enim pͥncipale extinguit acceſſoriuꝫ quane ¶ Cōtumax noxa. ⁊ bal. ī Ex.§. ſequenti. ſi aliꝗs ē cōdo principale habet accuſationis vim. alias ſe.l. cū oꝫ.§. fi. tumax ī loco ¶ An ex ead̓ cā pl̓es vno libello accuſari poſſint cus: vt. l. heres a debitore.§. ſi hic ſeruus. sͣ. d̓ fi ad fin. C. de homicidij bo. q̄ lib. et Quero quid eſt dictū qm̄ deiuſ. ¶ Vltimo no. ꝙ ille qui preſtat domum pōt pūiri in Maritu S.& cā nō cedit in numerū vid̓ dy. bal. aliquibus: vt cōmode poſſit loqui de maleficio loco tractat ang. ⁊ imo. ī ⁊c̄. rn̄deo qꝛ ſuaꝫ iniuriaꝫ ꝓſequit̉. ergo ⁊c̄. vt. l. ⁊ vide bar. ī cōmittendo videtur dare auxiliuꝫᶠ ⁊ fauoreꝫ ad l. fi.§. fi. d̓ v̓. .l. ſepulchri. hos accuſare.§. lege. sͣ. d̓ accuſa. ¶ Quero vtꝝ illud maleficium cōmittendum: vt hic. quod te ob. i. l. qͦt. la. d̓ ſepul. vio. ex eadē cā eodē libello poſſent accuſari plures. .ij. de noxa. ne menti f ¶ Dare auADDE an glo. hic videt̉ tenere ꝙ nō: ſed dicit ꝙ reꝗrunt̉ xiliū. d̓ p̄ſtan valeat accu Ater. te auxiliuꝫ ⁊ plures libelli. hoc etiā tꝫ. jͣ. l. ꝓxi. in fi. ⁊. l. vī paſſatio filijta. ſauorē. vide ſaꝫ.§. fi. cōtrariū eſt verū vt no. gl. C. ſi re. vel ac cū conſenſu Querit glo. vtrū per hoc eui bar. ī. l. furti Mullen. tetur pena adulterij ſi eſt pupatris bald. cu. mor. fue. l. i. ⁊ ꝓbatur. jͣ. l. ꝓxi. in fi. ⁊. l. vī paſ .§. opē. sͣ. de cōſi. lyviiij. ſaꝫ.§. fi. jͣ. e. ⁊ hoc tꝫ dy. per rōneꝫ arguēdo d̓ cō blica meretrix vel lena ⁊ eſt nupta. dicit ꝙ nō ſꝫ fur. ⁊ ī. l. ꝗv. li. cūqꝫ. sͣ. ad. l. tractibus ad delicta: vt. l. oēm. sͣ. d̓ iudi. ⁊ ī aut̄. euitatur pena ſtupri. dicā. jͣ. e. l. ſi vxor. Ui pu iul. maie. vt oēs obe. iud. ꝓuin.§. ⁊ hoc cōſiderātes. ⁊. l. q pillam. Iles. n Iles. certa dote. .ij.§. fi. C. de cuſto. reo. ſꝫ in cōtractibꝰ videmus m§. ſoadde bar. in ꝙ plures obligati eadē obligatione pn̄t cōueni cer. iſte.§. hꝫ Per iſtuꝫ.§. dicunt quidā ꝙ re E 5 .l. ticio cētū A.ceptio īter reos fiat aliter ꝙͣ per tres no. ītelri eodē libello: vt in aut̉. de duo. re.§. ſinantē. ⁊ .§. genero. d̓ lectꝰ. ⁊ d̓ eiꝰ .C. de duo. re. aut̓. ibi poſita: ergo ideꝫ in delicꝯdi. ⁊ d̓mō. lit. cōte. quoniam abn̄s inter reos pōt recipi: vt ītellectu vid̓ b ¶. l. cū plu tis. de hoc dixi in. l. hos accuſare.§. lege. sͣ. d̓ achic de hoc dic: vt dixi in. l. is qui reus. sͣ. de pu late ꝑ bal. et res.§. i. ideꝫ cuſa. moder. ī. l. lu bli. iudi. ibi bar. ⁊ an tiꝰ. ſo. ma. et Ex. l. ſequenti. Ex.§. ſequenti. dre. d̓ piẜ. in ibi ro. ⁊ per ¶ Dotata qualiter intelligatur ¶ Non ſolum ab accuſando repellitur qui de.c. i. de ꝓhi. bal. ⁊ imo. in feu. alie. No. tex. ibi de.l. cū mulier ſtitit ab accuſando ſed qui deſtitit a profeſſione c T ſi ami Ui pupilla. ſponſatā vel de e. ti. ⁊ ibi diqua profeſſus eſt ſe accuſaturuꝫ. ⁊ vir nō lucrat̉ e cis. poſt ſtinatā vel teſtō ⁊cͣ. arg. ad ſtatutū quod dotem niſi ſe ſubſcribat. ea īterfectuſ h ¶ Se accu no. ꝯͣ faciendicit ꝙ mulier dotata nō ſuccedat quod intelli ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ iſta. l. nul ſaturū. adde DO Ceſ. lā recipiat dubitationē. nam ꝗ tes tractatū gatur de dotata a patre vel ſi eſt tradita nuptui .c. lꝫ ẜm mo vt ꝗs occider. d̓ accu. vel deſponſata ſeu deſtinata ſub certa doteª. vel ſemel d̓ſtitit accuſare iteꝝ nō pōt: vt. sͣ. e. l. ij.§. i. dat̉ vid̓. c. i. i ¶ Nō lucra ſi dos eſt cōſtituta in teſtō. vt hic ꝓ hoc fa. l. cuꝫ So. fateor cōtrariū ſed hic nō dedit libellū. ſed d̓ homici. li. tur. nota ꝙ vi. ⁊ punitur plures.§. iᵇ. sͣ. de admi. tu. .l. cōtra loquit̉ qn̄ dedit libellū ī quo dicebat ſe maritꝰ n̄ acmandator lꝫ j Qd̓ dicit ſimul ītellige eodē licuſās nec ſe ī velle accuſare in futurū nō ꝙ accuſaret mō. ita homicidiū n̄ In CETi. libello: vt dixi. sͣ. e. l. ꝓxi. in fin. ſcribēs accu dicit dy. ¶ Ulteriꝰ dicit̉ hic ꝙ maritꝰ non iniq̄ ſequat̉. vide ſatiōi d̓ adul Ex. l. ſequenti. q̄ dixi ī. l. ſed repellit̉. q̄ro a quo repellit̉. dic̄ gl. ꝙ repellit̉ ab terio ſꝫ ſimſciēdū. d̓ pa¶ Inſultꝰ ad domū dr̄ fieri ēt ad domū ꝯductā accuſando ẜm hāc lec. ¶ No. ꝙ ab accuſando plicit̓ accipi ricidijs. ⁊ vi ens d̓ adulte Not. ꝙ dicitur in repellit̉ nō ſolū ille ꝗ deſtitit ab accuſatiōe: ſed de are. ī trac Ul domū. ſne ꝙ appellatōe rio nō dꝫ lu ēt ille ꝗ deſtitit ab illa ꝓfeſſiōe qua eſt ꝓfeſſus tatu ſuo ma crari dotem domus cōprehenditur habitatio. quod leficioꝝ. ī v̓. ſe accuſatuꝝ qd̓ eſt notādū. an aūt qui deſtitit bal. ꝯͣ ⁊ ibi ꝑ exn̄s florenfacit ad ſtatuta que dicunt ſiquis facit inſultuꝫ an̄ lit. cōte. incidat ī turpil. gl. tāgit hic ⁊ dy. diimo. ī. l. cum tie in vl. q. mulier. ff. ſo. ad domuꝫ: vt intelligatur domus ſiue ſit ꝓpria cā in. l. in ſenatꝰ.§. ꝗ poſt. jͣ. ad turpil. Itē pōt īd ¶ Dicimꝰ ma. ⁊ vid̓ ro. ſiue ſit cōducta: vt hic ⁊. l. lege cor.§. domuꝫ. sͣ. telligi ꝙ hic dr̄ nō iniq̇ repellat̉ a petitiōe dotis d̓ inſultu. no ī. l. lutiꝰ. e. ti. de iniur. ⁊ inſti. de iniur.§. domū. ta. limitatio ⁊ hoc videt̉ q̄ri in tex. ⁊ hoc ē veꝝ qm̄ niſi vir ac ⁊ ſic ꝯͣ bar. ē nē ad. l. ꝗ de Ex. l. ſequenti cōis opi. dic cuſet ⁊ ſe inſcribat doteꝫ nō lucrat̉: vt in aut̄. vt crimīe. C. d̓ vt ꝑ alex. ī. l. ¶ Ubi debet puniri qui ordinauit venetijs alilic. ma. ⁊ a.§. qꝛ ꝟo plurimas. col. viij. ⁊ not. in accu. ⁊ ad. l. cum mulier queꝫ occidenduꝫ padue. ⁊ qui preſtat domum .l. cōſenſu. C. de repu. illd̓ sͣ. ad. l. ſo. ma. ad colocandū de maleficio tenet̉ ⁊ ipſe. acꝗl. ⁊ vid ēt 1 ¶ No. ꝙ dies ꝗbus ꝗs eſt ī k ¶ Quidā n̄ Quid a. cuſtodia nō ꝯputant̉ª ⁊ hoc bonā glo. ⁊ cōputāt̉. vid̓ bar. ad limiT ſi amicis. bal. ⁊ imo. ī iō eſt verū: qꝛ iſta cā ꝑ ꝓcuratorē nō poterat agi ta. d. l. illd̓. in .l. pen.§. ad 1 ¶ No. caſuꝫ iſtū. ⁊ facit ar. tari. alias ſecus: vt. l. papi. exuli. sͣ. d̓ mino. ⁊ hui d. l. ꝗ de cri crimē. in. x. Ded ⁊ ſe. ad. q. ꝙ ſi aliquis tractauit mīe. ⁊ vide ſtis no. ī. l. ſi is ꝗ reꝰ. sͣ. de pu. iu. Ex.§. ſeq̄nti. charta. ī. vij bal. ī. c. i.§. ī limita.sͣ. de ⁊ ordinauit hic ꝙ aliquis īterficeret̉ qui fuit ꝑ Sic̄ libellꝰ die feriata p̄t offerri ita rei excepiuria. de pa. pub. iu. vbi ea interfectusᶜ fforentie ꝙ de iſto tractatu ⁊ ortio: termīus tn̄ ad ꝓponēdas exceptōeſ n̄ p̄t da iur. fir. ꝗ di. vide bar. dinatione pōt puniri hic. ⁊ intellige ꝙ puniat̉ cit ꝙ ſi quis ri die feriata. ⁊ lꝫ ꝓceſſus agitatꝰ die feriata cor vulnerauit de ordinatione ⁊ tractatu facto aliter ꝙͣ in men ruat n̄ corruit libellꝰ. ⁊ an̄ ſi teſtōr teſtō d̓dit mr̄e aliquē ī vno te ſua: qꝛ ſola cogitatio nō pūit̉ hoc autē ſpālit̓ tutricē filijs ⁊ d̓īde illā caſſauit an̄ mr̄ admittat̉ territorio et ī mādatore. vtꝝ puniat̉ in loco mādati vel ī lotanꝙͣ legitima ī alio occidi co delicti. dicā in. l. nō ſolū.§. ſi mandato. sͣ. de ī tur ꝙ vbiqꝫ gNo. tex. ibi qm̄ ꝯexagīta die?g plano quoqꝫ pōt pūiri. ci. iur. Item predicta vera in eo qui ordinauit cuꝫ ⁊ ray. ꝙ ī lo alio: vt ab alio quis occideretur: ſed ſi ipſe ordi ⁊cͣ. ¶ Op. gl. sͣ. ſi ꝗs ī iuſ vo. nō ie. l. ij.§. fi. dicit co vulneris nauit hic ꝙ occideret alium ipſemet ⁊ alibi ocgl. ſpāle ē hic. ⁊ ſic no. caſū mirabilē ꝙ libellꝰ p̄t ī. l. i. C. vbi d̓ cri. ⁊ vid̓ oīcidit videtur ꝙ pena tractatus ꝓpter ſequens dari die feriato. ⁊ ītelligūt doc. eē veꝝ ī qͣlibꝫ cā no bald. ī. d. homicidiuꝫ ſit extincta: vt. l. illud in fin. sͣ. ad. l. ēt ī ciuili. vt no. ī ſpe. d̓ ferijs.§. ſequit̉. ꝟ. ij. ibi. .§. īiuria. ad acquil. ⁊ ar. eius quod dicimus de inſultuˢ peritē libellꝰ ⁊c̄. ad hoc facit. C. d̓ ferijs. l. i. Et per limitationeꝫ notatoꝝ ī. d

Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu. a ¶ Sexaginta. dari die feriato. vide q̄ dixi pꝰ barto. ī. l. i.§. nūciatio de an. ī. addi. ad ſpec. ī ti. d̓ lib. cōceſ.§. nūc videamꝰ ī v̓bo ſexagīta vbi pdioꝑ. no. nu. ⁊ ī. l. nec ꝗcquā.§. d̓ plano d̓ offi. ꝓcō. ⁊ no. bar. ī. l. diuus. sͣ. an in caſu in qͦ ē locus p̄uentioni ſufficiat ſi offert̉ libellꝰ die feriata ⁊ an de ferijs. ⁊ vide glo. ī. l. ij. sͣ. ſi ꝗs ī ius vo. nō ie. ⁊ bar. ⁊ Bal. in rub. de ī citatio q̄ nō tenet ꝑpetuet iuriſdietionē. ⁊ in qͣꝫtuꝫ allegat ſede. adde q ius voc. ⁊ bal. in. l. i. v. q. qui admit. cuꝫ his que hēs in dictis locis. ⁊ gl. eſt. cxliiij. Quo v̓o ad. q. bar. vltīo formatā vide ꝙ in terminis cōſuluit ⁊ bald. in. l. iure. C. e.ſ. de adult. alias de in ius vocan. per barto. ⁊ glo. in bal. cōſilio. clxxv. incipiente teſtator in teſtamento primo volu. l. i. in v̓ſi. cō pellendi sͣ. b ¶ Defūcto d̓ ferijs. ⁊ hoc ego ſemel hūi d̓ fcō cū cā erat agitata diebꝰ oppo. sͣ. no. bal. ī. l. fi. C. etiam conſtante matrimonio de adulterio pōt feriatis ꝓnūciatū fuit ꝓceſſuꝫ eē nullū vſqꝫ ad ꝙ licet mari de feriis. ⁊ ē accuſari: vt ibi dicitur tus probet datōem libelli excluſiue qͣſi datio libelli tenuit. text. in. c. pla vxorem adAdultera ſecundo nubens cita ſeculaItē plꝰ dico ꝙ ſicut libellꝰ pōt dari die feriatoª ꝑ LICET C. non poteſt accuſari niſi pri ulteraſſe tā ria. xvi. q. iiactorem eadem ratione exceptio poſſit dari per men filiꝰ ua ij. et dic̄ no conuicto adulterio hoc dicit. tus in matri reum die feriata: vt. l. non debet de re. iur. termi bal. in. d. l. i. Ex.§. ſequenti. monio cen ī. v. op. C. q nus tamen ad proponendas exceptiones non ¶ Fama publica excuſat a dolo. ſetur natus admit. ꝙ ſopoteſt dari feriata die. nam cum terminus debꝫ ex eodem pa la oblatio li ¶Hic.§. eſt notandus. fama ex dari ⁊ limitari cauſa cognita: vt. l. ij. sͣ. d̓ re iud tre. ⁊ ita alMullo. cuſatᵗ a dolo: niſi habuerit ori belli poſſit leg. old. in. l. non poteſt dari die feriata. ¶ Vltimo fineꝫ hufieri ſed ſi vl ginem ab eo qui propter famam ſe vult excuſafilium d̓ his tra oblatio ius.§. alleg. dy. ad. q. maritus dedit vxorem in qui ſunt ſui re. hoc dicit iſte nota.§. ¶ Not. ex iſto.§. ꝙ fa nem requiteſtamento tutricem filijs ſuis: poſtea caſſauit ⁊ bal. ī rub. ma publica excuſat quem a dolo. pro hoc fa. l. reretur vel C. de ꝓba. illam perticulam. vtrum vxor poſſit admitti ad fieret aliqua .i. in fin. sͣ. de arbi. ⁊ quod ibi no. ⁊ ad. l. faui. d̓ in vlti. colū. tutellam tanꝙͣ legitimaꝫ hic videtur ꝙ ſic. naꝫ petitio per plagia. l. ſi plagij. tamē ad hoc: vt fama hic quē ⁊ bal. in. l. ſi quam peta licet excludat̉ a teſtamentaria tutela: tn̄ remāet vicinis. C. d̓ excuſet videtur requirere hoc. l. duo. primo qͣ tur aliquid aliud ius commune. ſcilicet ꝙ ſit legitima. ar nup. ⁊ ſin. ẜꝫ dari nō pofama iſta longo tempore fuerit: vt hic. ibi lonbald. in. l. ſi a gumē. huius tex. ⁊ alleg. etiam. l. i.§. quibus sͣ. teſt illud fie go tꝑe ⁊cͣ. ⁊ glo. dicit. id eſt vel. x. vel. xx. annis. hͨ matre. de ſu de ſuc. edic. contra determinauit per. l. ſcire.§. ri ⁊ intellige is ⁊ legit. ꝗ autem ꝙͣto tempore debeat durare fama dicaꝫ ꝙ libellꝰ po .i. de tu. ⁊ cu. da. ab his. ⁊. l. cum hi.§. cum lis. d̓ etiam ita de .jͣ. de qō. l. de minore.§. tormenta. tetigi vobis teſt dari die tranſac. ⁊ sͣ. quarum re. ac. non da. l. i.§. excep cidit bal. feriato ipſi hoc anno. in. l. labeo. de ſuppel. leg. tamen ꝙͣADDE ꝙ tiones. ſed ego puto dy. dicere verum. ſi ideo il iudici nō au tum ad propoſitum ſpectat ꝙͣto tempore muideꝫ decidit tem parti. lam perticulam caſſauit: quaſi eam indignam conſilio. lylier debeat exſpectare virum dic plene. C. de re vt tenuit ho reputauit. ſed ſi illam perticulam caſſauit volēs ij. iij. lib. pu. aut̉. ſed hodie. ſecundo videtur requiri ad ſtien. quem inteſtatus decedere ꝙͣtum ad illam tutellam: c ¶ Mulier refert do. an famam ꝙ non ſit fama procurata ſeu immiſſa fama excutunc ſecus. arg. l. cancellauerat. sͣ. de his que in to. poſt Inab eo qui procurat eam: ſed debet eſſe immiſſa ſat. fama puno. in. c. ij. ex teſta. delen. ⁊ quid in dubio collige ex ibi noblica excuſat ab alijs perſonis fidedignis: vt hic dicit. dica tra de dila. ⁊ Ex.§. ſequenti. a dolo. facit vide bal. ī. l. in. d.§. tormenta. ¶ Si aliquis contrahat matrimonium cum mi tex. not. in. l. .ij. C. de ſac. Ex.§. ſequenti. illud. de lib. nore. xij. annis ⁊ deinde aliam maiorem dicat: ⁊ ſan. ec. ⁊ ī. d ¶ Si teſtator legat fratribus centum ſi eum in cau. ⁊ notat. .l. i. C. ꝗ ad illa moriatur pubeſcente minore matrimoniuꝫ Barto. in. l. tali loco ſepelierint: ⁊ facto defuncti ibi non po mit. ⁊ huius non confirmatur cum quidaꝫ ratio forte ē teſt ſepeliri fratres debent habere legatum. .§. quod diquia datio li 1ix ¶ Iſtam. l. inducit dy. ī Queritut̄t argu. ad. q. vos ſcitis ꝙ citur. de acNon videtur in culpa qui dimit belli nō haACaM. tit eam quam retinere non poqui. here. bet vim litiſ ſi aliquis contrahit ſponſalia vel matrimoniuꝫ d ¶ Ream. teſt: vt hic. Dy. inducit hūc.§. ad. q. ꝗdā reliꝗt conteſ. ⁊ ſic cum minore. xij. annis ea pubeſcente tacite maquidam reli alicuius pͥnfratribus predicatoribus. c. ſi eum ſepelirent quit fratritrimonium confirmatur: vt. l. ſi vxor.§. ſi minocipij. l. liberin tali loco in eccleſia. ille occidit ſeipſum: vebus. Quod tus aduerri. jͣ. e. ſed pone ꝙ ſponſus anteꝙͣ puella per firelinquens eſt repertus excommunicatus ita ꝙ non poteſt ſus. cum ibi ceret. xij. annos duxit aliam vxoreꝫ que eſt morfratribꝰ ſi eū no. C. de in ſepeliri in ſacro an fratres debeant habere lega tua. queritur an illa puella pubeſcēte matrimoſepelierint ius vocādo tum licet ibi eum non ſepeliant. determinauit ſi ſe occidit: nium reconualeſcat. Dy. ꝙ non: quia illud eſt ⁊ not. glo. et Dy. ꝙ ſic cum facto defuncti ⁊ eius culpa hoc ita ꝙ nō poimo. in. c. fi. verum ſi ſpes primi matrimonij non fuit finitateſt ſepeliri acciderit: vt hic nec obſtat. ꝙ non ſit impleta extra de iupro quo facit. sͣ. de condi. ob cau. l. ꝙ ſeruius. ⁊ in eccleſia d̓ di. ⁊ faciunt conditio ſub qua legatum eſt relictum: quia il bent fratres quod ibi no. ſed per ſecundum matrimonium ea que habe la conditio eſt impoſſibilis que legatum non nihilominuſ fuit ſpes primi matrimonij finita. hic ergo nuntur in. c. i. de habere reliviciat: vt. l. obtinuit. sͣ. de condit. ⁊ demonſtra lit. conte. ad ꝙͣ reconualeſcit: vt. l. qui res.§. aream. sͣ. de ſol. ctū. Contra de glo. in. l. tio. ita determinat dy. hāc conclu. .i. in ver. ap Ex. l. ſequenti. bar. d̓termipellandi.sͣ. t9 ¶ Op. sͣ.ᵈ de ven. ī poſ. nat cumanꝰ De funci Memit. l. antepe. Reſponde ferijs. qͣꝫ ꝑ tex. illū ī. l. ¶ An ꝗ ſuaſit vel mādauit vel fieri fecit tenea ad hoc alle. deo: vt plene no. C. de fal. l. i. ⁊ sͣ. d̓ car. edicto. cū tale.§. fal ſpecu. in ti. tur ex propria ſignificatione verborū. .l. i.§. penul. ſā. de ꝯdi. et de lib. conde. ī. ij. rn̄. ad 1 ¶ Hec ē ſoce.§. videa. Uxor non repudiata nō po Ec uerba. lennis. l. de quod no. Uolent i. teſt de adulterio accuſari. h. mus. circa bar. ī. l. apd̓ princi. adde nota ꝙ hic dicit littera hec verba ꝑ dicit. ¶ Oppo. jͣ. e. l. vim paſſaꝫ.§. nupta. So. iul.§. fi. d̓ le. ꝙ executio tinent ad eum qui ſuaſit: ⁊ ſic innuvt ibi. Secundo. op. C. e. l. ꝙͣuis Solū. quidam .i. d̓ hac. q. ꝑ ſententie be it ꝙ ille qui ſuaſit vel mandauit ⁊ fieri fecit tebal. ī. l. i. d̓ īdicunt ꝙ ibi loquitur in certis perſonis. alij dine pōt fieri netur ex propria verborum ſignificatione non ſti. ⁊ ſubſti. die feriata cunt ꝙ iſta per illam corrigitur. quidam alij diſub ꝯdi. fac. ex interpretatione. ¶ Contra hocᵉ ergo oppo ob hoīm recunt ꝙ illa ſecundum iſtam debet intelligi hoc ī. xi. q. ⁊ imo uerētiā. vt ī de. l. prima.§. deieciſſe. sͣ. de vi ⁊ vi armata. vbi eſt poſt matrimonium ſolutum. ⁊ ꝙ ibi dicit cō lā ī. l. ī teſtō. .d. c. fi. d̓ iu dicitur ꝙ ex interpretatione tenetur ille qui fiecu nue la. ij. d̓ ꝯdi. ⁊ dicijs. Quid nubia debet intelligi ſecunda contracta. tene de. ⁊ ibi bar. ri facit. Solutio eſt iſta. quandoqꝫ verba legis aūt tꝑe feria quāuis. ¶ Item op. in aut̉. vt lice. ma. ⁊ auie. facit. l. qͥ ſub rū repētīarū ſunt ſcripta in rem. tunc per propriam ſigni .§. quia vero plurimas poſita. C. e. aut̄. nouo iu ꝯdi.§. qͦt. a io. an. ī. d. c. ficationem comprehendit etiam eum qui fecit re. dicit glo. per illam aut̄. corrigitur iſta. l. quia ꝯdi. īſti. q̄ vi fi. tꝫ ꝙ ſic. in fieri: vt hic. dicit enim adulterium ſtuprum ve det̉ ꝯͣ raph. ꝯͣriū videt̉ ⁊ vide bal. ī gl. ī. cle. ſepe .l. ſi ꝗs ad d̓ d̓ v̓. ſig. quā clinādā ī vl. ad hͦ alle. do. an. ī. d. c. fi. quā ibidē videt̉ ſeꝗ īmo. ī ferijs v̓o ī honorē dei col. d̓ ep̄iſ. ⁊ tꝫ idē ſed. d̓ ſenis ſuo cōſil. cxxxix. ſꝫ circa h̓ vide bo. di. io. an. ī addi. ſpe. cle. in ſimili. q. ⁊ in. l. i. de his ꝗ no. infa. alias de his que pene no. ī. vl. co in ti. d̓ lib. ꝯce.§. nūc reſtat alias nūc dicēdū. v̓. xxv. lū. no. ꝑ inno. alias ꝑ imo. in. c. filius. de teſta. ADDE ic. h Ec v̓ba cōtra hoc vide bar. ī. l. nō ſolum.§. ſi marito. sͣ. de iniur. ⁊

Ad. l. iul. d̓ adul. ⁊ ſtu. 1 7 6 in. l. ſed ſi vnus.§. primo eo. titulo. ⁊ Barto. in. ſua queſtione que indā. dato. in addi. ſpec. incipit bernardus de turdeto in primo dubio. ⁊ Bart. in. l. tranfigere. c ¶ Diuus. pluries dixi. vide barto. in. l. qui rome.§. duo fratres. in. vij. in fine. de tranſac. ⁊ Barto. in. l. prima de ſeruis fugitiuis. ⁊ in. l. prima colum. sͣ. de verbo. o. li. ⁊ bald. in. l. pactum. in. iiij. colum. d̓ colla. ⁊ bar. de ſenten. ⁊ Bal. in. l. non ideo minus de accuſa. ⁊ in. c. ſi quis deceſſe. in. l. poſt emancip.§. ide lib. leg. rit. ſi de feu. fue. contro. inter dominum ⁊ agna. ⁊ Baldum in ti. de pa. d ¶ Sed ſi ea ſufficit probare. No. ꝙ ad probanduꝫ ꝙ aliqua ſit vxor ſuf conſtan. in ficit probari v̓ſiculo opiꝙ habebat̉ zoni. ⁊ Bal. factum iudex non impunitum relinquit. ⁊ ſic ⁊ tractabaNota ꝙ dicit neque ſpeꝫ ad in. l. qui ſeOlul S. id quod pluries dixiᶜ. nā plu .l. reſpexit factum ⁊ factum punit. quandoque tur: vt vxor pulchra. C. ⁊ vide ang. verba. l. ſunt ſcripta in perſonam. verbi gratia d̓ ſepul. vio. ries in inſtrumento dicitur remiſit omne ius in. l. prima d̓ ⁊ vide balſi quis vim fecerit: tunc ille qui vim fieri fecit nō quod habebat ⁊ habere ſperat. quid eſt dic queſtio. ⁊ no dum in dic proprie facit ſed ex interpretatiōe: vt. l. prima tuꝫ ſperat. certe ſpes pro prie dicitur ex aliqua ta. in. c. illud ta. l. ſꝫ ſi vnꝰ .§. deieciſſe. sͣ. de vi ⁊ vi armata. hāc diſtinctio. de preſump. cauſa de preſenti vel que habebat dependen⁊ Ange. in ⁊ balc. in. l. .l. tertia.§. ſi nem. facit textus. in. l. aut qui.§. fina. sͣ. quod tiam de preſenti. ſic hic ſpes matrimonij dicinon ignoret procurator. vi aut clam. Iaco. de are. tetigit hoc in. l. ſi ſer tur quando ſponſalia ſunt contracta de preſē in. iiij. colū. qd̓ ꝗſqꝫ iur. uum.§. amouiſſe. sͣ. de acquiren. hereditate. qui accuſ. et ti. ſecus ſi non eſſent contracta ſponſalia. naꝫ I vxor in. l. ſi eius. ¶ Item no. hunc tex. in eo ꝙ dicit ſi iuſſit. et s acceſſuſ tunc non diceretur ſpes matrimonij: vt. jͣ. e. l. C. e. ⁊ barto. ad con ſic innuit ꝙ ſuaſio facta etiaꝫ ei: qui alias erat .§. ſi quis vxorem. pro hoc. l. ꝙ ſeruius. sͣ. de in. l. in cōcucubinā. not. facturus veniat punienda: quod dicam in. l. conditio. ob cauſam. pro hoc optime in. l. pri binatu. ī pͥn. ꝙ licet hanon ſolum.§. ſi mandato. sͣ. de iniur. et ibi glo. de ma. sͣ. d̓ ſta. lib. vnde illa verba remittit omne bens cōituꝫ concubi. in Ex. l. ſequenti. cum concuius quod habet vel habere ſperat debent in aut̉. per inbina ſoluti ¶ Acceſſus ad concubinaꝫ alterius quando telligi habere ſperat ſcilicet ex cauſa de preſen ſtrumentuꝫ nō poſſit acſit punibilis ⁊ an ille qui tenet concubinaꝫ de dotis probe ti: quod tene menti: ⁊ hoc pluries conſului. cuſari ab eo tur matribeat accuſare de adulterio vel ſtupro. Ex.§. ſequenti. qui eam te. monium. vi net: hoc ta Circa primum re ¶ Quid debeat ꝓbari ad hoc: vt aliquis pude baldū. in I lxoſ. ſponſuꝫ nō. ꝙ acmen fallit: niatur de adulterio. autͣ. ſi quis niſi eſſet con ceſſus ad concubinam alterius ē in aliquo. in ¶ Nota. quando accu cubina paSed ſi ea. ſans aliquem de adulte .ij. colum. punibilis quando illa concubina troni ꝑ iſtuꝫ .C. de eden. eſt talis que nomen matrone hoc eſt honeſte textum. no. rio: ad hoc vt ille puniatur de adulterio ſuffi⁊ Pe. d̓ anadde tamen mulieris non perdebat: vt quia erat concubicit te probareº ꝙ illa mulier hēbatur ⁊ tractacha. qui ſeꝗꝙ iuſta cauna patroni ſui. alias eſt coitus impunitus ſitur bald. in batur vt vxor. non enim requiritur ꝙ ſit vxor ſa exheredaclemen̄. pricut in alia meretrice: niſi ponas ꝙ violēter fue vere. ⁊ hoc quando accuſas iure extranei. ſed tionis eſt ſi ma. de profilius concu rit factus coitus. ¶ Querit glo. vtrum iſto ca ſi vis accuſare iure mariti: oportet te probare bati. ⁊ vide buit cum cō ſu patronus poſſit accuſare de adulterio vel d̓ ꝙ vere ſit vxor: alias nō potes accuſar̄ iure ma Io. an. in. c. cubina pa ex tenore. ꝗ ſtupro. quidam de adulterio. alij de ſtupro. et riti. ita dicit iſte textus quem tene menti. tamē tris vel ecōfilij ſint legi hoc puto veruꝫ: quia adulteriū proprie cōmit tra.§. aliud aduerte eoipſo ꝙ probas ꝙ ipſa habebatur timi. ⁊ quod quoqꝫ ī aut̉. titur in nuptam: vt. l. inter liberas.§. i. sͣ. e. ⁊ tractabatur vt vxor: preſumitur vxor vt. l. in no. bald. in vt cum d̓ ap ¶ Uenio ad ſecundum reſponſum dicitur hͨ l. filium. de libere.sͣ. de ritu. nup. ⁊. l. in concubinatu. de pel. cog. et his qui ſunt mulier ſiue iuſta ſiue iniuſta. Quero qualiter concubi. ſi ergo ex alia parte ſcilicet ex parte nota. plene ſui. ⁊ vide īintelligatur de muliere iniuſta. glo. dat tres ex in. c. quinta. accuſati rei fieret probatio ad probandū ꝙ ino. in. c. veuallis de iupoſitiones ⁊ quelibet eſt bona. tamen aduerla non poterat eſſe vxor non releuat ꝗn̄ conniens. de v̓reiuran. Et borū ſigni. ⁊ te: quia ſecundum tertiam expoſitionem ſecū demnetur de adulterio. ſed debet probare ꝙ que pena ſit vide ro. ī no dum quam exponitur iniuſta. ideſt non legiti non tractabatur nec habebatur vt vxor: ⁊ hoc rapienti peta. ſuo. liiij. ⁊ vim meretri ma. dic ꝙ non poſſet accuſare iure mariti ſꝫ probato reus abſoluetur: vnde ſcias facere ar bal. ī. l. neqꝫ cem: vt eam iure extranei: vt. jͣ. proximo.§. ¶ Uenio ad ter ticulos tam ad probandum adulterium ꝙͣ ad ſin̄. C. d̓ nup per vim cotijs. ⁊ bart. tium reſponſum: dicitur hic ꝙ vir qui hadefenſionem: quod tene menti. gnoſcere vel in diſpu. ſua bet vxorem que fuit vulgaris poteſt accuſare ea potiri poſ 5. Uides ergo ꝙ exceptio lenoincip. quidā IIA ET cinij aggrauat marituꝫ nō mu fit. vide tex. de adulterio. contra. C. de adulte. l. que adulhabens filiū in. l. verum terium. ⁊. l. ſi ea. gloſ. dat hic tresᵇ ſolutiones. naturalē ⁊c̄. lierem releuat: quod eſt verum poſt nomē rei el. ſecūdo de nā inſtrumē vna ꝙ ibi non erat vxor ⁊ iſta cōmuniter tenereceptuꝫ inter reos: vt vidiſtis. sͣ. e. l. ij.§. ſi pu furtis ⁊ no. tum non ſit tur ibi. aliam ſolu. ponit hic: ⁊ hec plus placet mathe. in ſu blico. ante nomen vero receptum inter reos principalit̓. is not. dic. ⁊ multi doctores tenent ipſam ꝙ ibi loquitur dico ꝙ exceptio lenocinij repellit maritum ab ſuper matritis no. cv. monio. ⁊ lꝫ in ea que licet eſſet vxor: tamen conſtante ma: accuſando: non tamen mulierem liberat: vt vi Quid auteꝫ vir ⁊ vxor ītrimonio erat meretrix. hic loquitur in ea que debitis. jͣ. l. prox.§. i. ⁊. l. ſi maritus.§. preſcrip de eo qui cō uicē ſe appel iam fuit meretrix tn̄ fctō matrimonio incepit gnoſcit ſertiones. jͣ. e. ti. ⁊ ibi dicam. lent nō ꝓba uam. vide in eſſe honeſta mulier. ¶ Vltimo nota. ex hoc Ex.§. ſequenti. t̉ plene ma.l. penultīa. trimoniū lꝫ text. in. l. fi. ꝙ ea que ſemel fuit vulgaris ſi po¶ Ad hoc vt quis poſſit accuſare iure mariti .jͣ. eodem et illud p̄ſuma ſtea ſtat innupta ſine viro acceſſus ad eam eſt .l. miles.§. oportet ꝙ tempore adulterij ſit maritus. ⁊ ſi tur. c. illud d̓ penulti. eoimpunitus ſecundum hoc delictum remanet quis fecit pacem pro ſe ⁊ ſuis complicibus: et p̄ſump. ⁊ ibi dem titu. et impunitum. ¶ Ad quod opponitur gloſ. de hoc idem tꝫ anteꝙͣ haberet ratuꝫ vnus ex complicibus fu vide que di ber. hoſt. et .l. ita vulneratus sͣ. ad. l. acquil. Reſpondeo it offenſus: an ratihabitio trahatur ad delictū xi in. l. inter io. an. Sed propter vtilitatē vite: delictum hic habetur ꝓ liberas sͣ. e. commiſſum ante: ⁊ qualiter articulandum ſit ꝙ non ꝓbet̉ Quid in hanon delicto. cum vis probare ꝙ talis talem per vim coper v̓ba enū bente reꝫ cū Ex.§. ſequenti. ciatiua magnouit. famula liber trimonium. ¶ Quid eſt dicere remittit omne ius ꝙ habꝫ Ex iſto.§. tinaria. vide nec ꝑ aliquā Si quis uxorem. nō ad hoc vel habere ſperat. in. l. que adpoſſeſſioneꝫ ulterium et matrimonij ibi gl. ⁊ bartꝫ inno. in. c. to. C. eo. et ex ꝑte d̓ requid in muſti. ſpo. ⁊ bal. liere que meretricio more viuit. vide ibidem. ⁊ quid ſi patronus coeat in. l. nō epiſtolis. in vltī. col. de ꝓba. ⁊ bal. in. l. ij. de fur. alias de ſeruitu. cum ancilla ſeu ſclaua. vtrum ex hoc ſit conſecuta libertatem. vide que in. xix. col. in v̓. nunc de ꝗnto puncto. ⁊ in. l. ij. ad fi. de execu. rei iu. ⁊ ī. l. habes in. l. ſed ſi hac.§. ſi liberta. sͣ. de in ius vo. .i. in vlti. col. de priuil. do. ⁊ ad ꝓbandū matrimonium an ſtetur iuri cib ¶ Glo. dat hic tres. vide glo. ⁊ bar. in. l. ſi ea. ⁊. l. quę adulteriū. ⁊ vtrobi uili vel canonico vide bal. in. l. ⁊ ſi contra. C. de nup. vide bar. in. l. filiuꝫ qꝫ glo. no. ⁊ in. l. ſi nullum. C. e. ⁊ ibi bal. ⁊ vide Io. an. in rub. de iniur. ⁊ de his qui ſunt ſui vel alie. iur. qualiter autē ꝓbetur cōcubinatus. vid̓ in

Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu. aut̓. de trien. ⁊ ſemiſ.§. conſideramus. ⁊ bal. in. l. iij. de lib. ⁊ poſth. in pͥnc ¶ Ultimo v̓olo. adde bar. in. l. ij. in fi. sͣ. de duo. reīs. ⁊ in. l. ſcīo quoſdaꝫ a ¶ Si quis vxorem. rebus integris. limitatio ad iura dicentia ratihabī .sͣ. de ma. teſt. ⁊ pro hoc facit glo. in. l. i. in prin. gl. i. C. de ꝓcur. tio retrotrahi: qꝛ talis ratihabitio impeditur propter medium inhabile d ¶ Si minor. quō autem puniatur qui puellam minorem. xij. annis de interuenientis: vt. d. l. bonorum rem ra. habe. ⁊ no. bar. ⁊ bal. in. l. i. C. ꝗ florauit. vide bal. in. l. ſiquis non dicam rapere in vltima colum. de epi. admit. ⁊ barto. in. l. is qui pro emptore. sͣ. de vſuc. ⁊ bal. in. l. obſeruare. ⁊ cle. ⁊ io. an. in. c. i. de d̓ſpon. īpu. in. vi. in nouella. .§. proficiſci. de oſ. ꝓcō. ⁊ I main. l. fi. C. ad s ritꝰ ad ꝙ quis accuſet iure mariti oportet ꝙ tempomace. ⁊ vide Uides ergo ꝙ lenociniū made. c. ſi Dl ull. riti non excuſat mulierem licꝫ re adulterij commiſſi eſſet maritus. ⁊ ideo ſic no. in. l. eum duo. de prodeberet poni in libello ꝙ tempore cōmiſſi ad actum. sͣ. de cur. in. vi. et iſta exceptio repellat marituꝫ ab accuſando ſi nego. geſt. ⁊ quod hēs ī ulterij erat eius vxor. ¶ Secundo no. ꝙ conopponatur ante nomen rei receptum inter re in. l. matrem .l. ij. de ver. firmatio ſequens non operatur: vt d̓ tempore C. de ꝓba. ꝑ os. ⁊ ex hoc patet ꝙ iſta exceptio eſt dilatoria obliga. adde antecedēti poſſit accuſare. contra hoc facit. l. bar. in. l. ſtubar. raph. et non peremptoria licet glo. dicat contrariuꝫ. jͣ. imo. in. l. nō ſi quis plane. ſed reſpondeo ibi loquitur d̓ ea dentibus ꝑ .l. ꝓxi.§. preſcriptiones. ⁊ ibi dicam. ſolum.§. ſed illum tex. de que ab hoſtibus eſt reuerſa. ⁊ ſic fictio poſt livt ꝓbari de x Oppo. ⁊ videtur offi. prefec. minij fingit eam retro fuiſſe in ciuitate. ſed in Iure mariti. ꝙ ille qui accuſat oper. no. nū. vig. ⁊ ange. iſtis tribus primis caſibus loquitur quādo ſic ⁊ cano. in. c. in. l. ſi vacan iure mariti teneatur de calumnia: vt. C. e. l. ꝙͣmandatum tia. de bo. tio non vendicat ſibi locuꝫ. ¶ Cōtra hoc op uis. ⁊. l. iure mariti. ⁊. l. auxilium. sͣ. de mīo. gl. de reſcrip. ⁊ vac. li. x. ⁊ ꝙ po. ⁊ non videtur bene dictum. nam quando dat plures ſolu. breuiter iunge primam cum in. c. ſi eo tēno. bar. in. l. concubina nupſit amaſio retro fingitur fuiſſe .ij.§. equidē pore. de ele. vltima ⁊ erit vera. aut accuſat poſt. lx. dies. et vxor ⁊ filij legitimantur: vt inſti. de nup.§. fi. ⁊ in. vi. ⁊ ī cle. ad tertul. et tunc tenetur de calūnia maritus: quia non acvide bart. in d̓ reſcri. vbi .l. penul. ⁊ antepe. C. de natu. li. Sol. ibi trahicuſat iure mariti ſed iure extranei: vt. l. miles. .l. i. de oſ. ꝓper ſcri. ioh̓. tur retro quo ad legitimationem liberoruꝫ nō .§. ſexaginta. sͣ. e. titu. aut accuſat. infra. lx. dicon. ⁊ adde ⁊ adde ꝙ ſi quo ad alia. ¶ Item oppo. ad verſum vel in quod ange. quis appoes. ⁊ tunc non tenetur de calūnia preſumpta: hic contrafilia ratihabitio ſequens retrotrahitur: vt. C. nat cōſtodeſ vt in contrarijs. ſed de euidenti calūnia bene rium tenuit ꝙ per cuſto ad mace. l. fina. ergo conſenſus patris debet tenetur: vt hic. ¶ Quero quod priuilegiū ha diam longi per. l. i. d̓ of. retrotrahi. Reſpondet illa regula ꝙ ratihabi temporis in procon. qd̓ bet pater ⁊ maritus. dic: vt in glo. ⁊ bene. tio retrotrahatur loquitur in his que nomine telliget̉ man eſt veruꝫ ni Ez. l. ſequenti. ſi prioris iu datum cuſto noſtro geſta ſunt. ſed hic matrimoniū contra ¶ Quando duo habent equale ius: an ſit lodicis aliquid diendi īterctum per filiam nomine patris non fuit cōtra cus preoccupationi. intereſſꝫ: vt ueniſſe. l. fi ctum. vnde illa regula ꝙ ratihabitio retrotra quia debet filius. C. de Tene men hitur ad hunc caſum nō porrigitur. vel aliter habere ſpor peti. here. et I maritus. giſtud prin. tulas. ibi bar. ⁊ l. ratihabitio retrotrahitur: veruꝫ eſt exn̄tibus quando duo habent equale iuſ: ⁊ eſt f ¶ Legis iu qui in aliena rebus integrisª. ſecus ſi alia mutatio ſuperue locus preoccupationi ſi vnus impeditus eſt ī .§. ſed ſi non lie. item no. nit argu. l. bonorum. sͣ. rem rataꝫ haberi. Et facit tex. ī. l. adduxerit d̓ peditur ſocius. ita vides hic quod eſt notanhoc inducit Dy. in arg. ad. qᵇ ſiquis fecit parei iudi. ſo. acqui. here. dum. quid ergo dices in ciuitate iſta poteſtas ma. cum ſi⁊ ad bart. h̓ cem pro ſe ⁊ ſuis complicibus ⁊ ſequacibus: d̓ ⁊ capitaneus quilibet habet equalem iuriſdic mi. vbi alid̓ vide cy. et mum vnus ex complicibus fuit offenſus an̄bal. in. l. i. C. tioneꝫ in maleficijs: eſt ne locus preoccupatio eſt quem eē ꝙͣ ratum haberet ꝙ ratihabitio ſequens non per quas ꝑpatrem ⁊ ali ni: Item in quibuſdam terris vidi: vt piſis ꝙ ſo. ang. in. l. ud haberi ꝓ porrigatur ad delictum cōmiſſuꝫ ante ratihaduo domini habent iuriſdictioneꝫ: videlicet: .i. C. de acꝗ. patre vel lo bitionem. hoc non examino modo. ¶ Ultīo vt ille qui preoccupauerit ille ſibi hēat cogni co patris eē poſ. ⁊ vid̓ ad voloᶜ vos ſcire vnum. aliquis accuſauit aliquē p̄dicta ang vt in. l. inter tionem de maleficijs. vacante ergo officio po ꝙ per vim cognouit ꝙͣdam muliereꝫ qualiter i. l. ſi ego. s. dum.§. qui teſtatis hic poterit ne preoccupar̄ capitaneus tutelam. ff. d̓ de neg. geſt. debet verba concipere. vidi quoſdam qui ſic hic videt̉ textus eſſe ꝙ nō. cogitabitis tamen. poſt Iaco. d̓ fur. ⁊ in. l. i. dixerunt ꝙ cognouit taleꝫ violenter: certe nō .C. de bis qͥ are. ibi ī adEx.§. ſequenti. bene dicit: quia verbum violenter poteſt intel ſub modo. ¶ An aliud ſit quem eſſe ciuem vel haberi ꝓ ligi actiue ⁊ paſſiue. nam poteſt intelligi ꝙ feb ¶ Ad. q. fa ciue. cit glo. in. l. cit violenter: vel quia fecit vim mulieri: vel qꝛ .i.§. deieciſAut eſt abſens cau paſſus fuit vim ab ea. nam iſta nomina verba Legis iulle. ſa reipublice ⁊ ī alia ſe. de vi ⁊ vi lia poſſunt intelligi actiue ⁊ paſſiue: vt. l. filius ar. add̓ bal. ī prouincia aut in eadeꝫ. primo caſu aut fuit ab .l. ſi ad ma.sͣ. de teſta. ⁊. l. ij. ⁊ ibi no. sͣ. de duo. re. Idem ſentia procurata ⁊ ſibi non prodeſt alias proce. ⁊ qui diſi diceret cognouit talem per violentiaꝫ: ideo deſſet: vt contra eum non procedatur ſecuncātur ſequadebet dicere in libello expreſſe ꝙ talis cognoces ⁊ cōplido caſu poteſt cōtra eū procedi: vt hic. dr̄ ⁊ hͨ uit talem paſſam ab eo vim cōmittendo adul ces. vid̓ tex. eſt vna de alle. que poſſunt fieri per excuſatoſecundū bal. terium: vt dicitur hic ⁊. l. vim paſſam. jͣ. eo. torem: vt dixi in. l. penul.§. ad crimen. sͣ. d̓ pu ſin. in. l. vnix ¶ Not. ꝙ illa que eſt blicis iudicijs. Item nota.ⁱ in hac. l. aliud eſt ca. C. ſi rec. Si mino. minor. xij. annis excreꝓuin. et ibi quem eſſe abſentem. aliud eſt vice abſentis ha ſcendo penes maritum in etate legitima incibar. ad. q. de beri: vt ⁊ aliud eſt meretrix. ⁊ aliud eſt haberi qua per bar. pit eſſe vxor. quod intellige niſi ſpes ſpōſalioloco meretricis: vt. l. meretrix. jͣ. de verborum hic. vid̓ pau. ruꝫ eſſet ſoluta: vt dixi. sͣ. e. l. miles.§. quereba de ca. ī. l. bo ſignificatione. ⁊ aliud eſt remiſſio: aliud eſt vi tur. no. tex. in fi. ibi aboleuit enim ⁊c̄. norū. sͣ. rem ce remiſſionis haberi: vt. l. pretor.§. primo. sͣ. ra. ha. ⁊ qui Nota. de operis noui nūciatio. proº hoc. sͣ. de ſuis Idem dicendum. dicātur cō tex. ibi ⁊ legi. l. prima. in princi. ⁊ ſic facit ad. q. ꝙ alid̓ plices ⁊ qui ſecundo enim accuſat ⁊c̄. ſequaces. vi eſt quem eſſe ciuem aliud loco ciuis haberi. de que ſcrip Aduerte in his que ſunt facti vere. aliud eſt ta ſi in. d. l. vni Ex. l. ſequenti. le eſſe. aliud eſt haberi pro tali: vt hic. aliud ē ¶ Mandatoris pactionum illicitarum eadē DDE qui eſſe abſentem. ⁊ aliud haberi pro abſente: vt pena tenentur qua ipſi facientes. dicantur cō hic dicitur. n̄ enī poſſet facere lex ꝙ ille qui eſt plices adhec No. erpreſens eſſet vere abſēs. ſed poteſt facer̄ ꝙ ha S cuius ope.t go ꝙ rentes ⁊ ſebeat̉ ꝓ abſente: vt. l. in bello.§. facte. jͣ. d̓ cap. quaceſ ang. iſti mandatores iſtarum pactionum conſilio. ec⁊ poſtli. reuer. ſed in his q̄ ſūt iuris idē eſt eſſe illicitarum tenentur eadem pena qua tenent̉ tale vel haberi ꝓ tali: niſi rōne ꝯͣrietatis alid̓ di ipſi facientes. quod tene menti. cat̉. exēplū qd̓ vide. dicit ſtatutū ꝙ filia nupta

Ad. l. iul. de adulte. ⁊ ſti. l 7 7 a ¶ Rn̄deo. vide bar. in. l. ſi is qui ꝓ emptore de vſuc. ⁊ bal. in. l. ſi nō ſpāli b ¶ Si negauerit. op. de. l. iii. Ad hoc uide glo. ⁊ qd̓ no. ibi in. l. iuriſgē.§. .C. de teſta. ⁊ bar. in. l. deo nobis. de ep̄i. ⁊ cle. ꝑ iac. de bel. in auc̄. ꝗ. mo. ſi paciſcar. ff. de pactis. na. effi. ſui. in ſua diſputa. ⁊ qd̓ no. bar. in. l. iii.§. ſi emācipatꝰ. ff. de ꝯtrata. c ¶ Dicunt ſpeciale. adde qd̓ no. bal. in. l. tranſigere in. v. col. C. de trāſac. ⁊ bal. in. l. ſi rufinꝰ de teſt. mili. nā tale ſtatutū n̄ facit quē hēri ꝓ ciue quo vbi dicit ꝙ licet accuſator nō poſſit renūciare accuſationem: tamē ex read originalia. de quo uide bal. in auc̄. ⁊ oīo. C. ne vxor pro marito. ⁊ vid̓ nūciatione dicitur confiteri ſe ius nō habere. ⁊ ſic cōfitetur reū innocen bal. ī. l. ſiue tē et iſtud p̄ poſſidetis d̓ iudicat ſibi ꝓba. Bal. ī in oībus habeat̉ ut ſui iuris. Ego dico ꝙ iſta eſt ſoli: et ibi ui pil. ⁊. l. ij.§. i. sͣ. e. ⁊. C. qui accu. nō poſ. l. accuſa.l. pignus. ī de per eum uere ſui iuris: ꝗa ſtatutū pōt hoc facer̄: ut ī aucͣ. vii. col. de tionē. trāſactio tn̄ nunꝙͣ ualuit: ut. l. tranſigere: poſt bar. pig. dicit ēt ꝯſti. q̄ d̓ dig. ꝑ totā ꝯſti. ⁊ ī aucͣ. ſed ep̄alis dignivnde nō obſtat illa. l. ſed ꝓut hec. l. ītelligit̉ ī eo d ¶ Impedi bal. ī auc̄. ad tas. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ idē dico ī oībꝰ q̄ ſunt iuris: qui deſiſtit ante accuſationē ꝓpoſitā. So. vt diat iudicem. hec. d̓ vſur. vbi lex dicit ꝙ factū habeat̉ ꝓ nō facto: ꝗa uere vtrū ī accucaꝫ. jͣ. ꝓxi. cōtrario. ¶ Op. de. l. iijᵇ.§. ſi is. sͣ. de ꝙ ſtatutū di ſatiōe renūnō eſt factū quo ad id qd̓ iuris ē: ꝗa obligatio n̄ cēs talē ha ſepul. vio. So. plures dant̉. vna eſt ꝙ ibi diſtulit ciata per ac beri ꝓ ciue naſcit̉: ut. l. nō dubiū. C. de le. ſed ſi ex eo reſulta hic oīno deſiſtit iſta bona eſt in ſe: uel aliter hec cuſatorē poſ origīario de ret ꝯtrarietas: tūc eſt aliud eſſe tale ⁊ aliud hēri intellgitur ẜm illā ꝙ nō audit̉.ſ. ſi eſt ab alio p̄ſit iudex ꝓnotat fictio pro tali. exēplū filiuſfa. in caſtrenſi peculio habe ſequi. adde uentus. ⁊ hoc intelligēdo ꝙ dixit ſe nolle agere nē n̄ aūt ueque dixi ꝑ tur: ut paterfa. ut. l. ii. sͣ. ad mace. nō eſt uere paritateꝫ. ⁊ diante accuſationē ꝓpoſitā. ⁊ ẜm hoc nō ob. l. trā bar. ī. l. libel xit bal. in. l. terfa. ꝗa nō pōt eſſe pro ꝑte paterfa. ⁊ pro ꝑte ſigere. alij ut Io. dicunt ſpāleᵉ in crimine adulte lorū.§. fi. de ciues d̓ ap. filiuſſa. quia ſic reſultaret ꝯtrarietas qd̓ eſſe non accu. aliꝗd rij: vt qui dixit ſe nolle agere decetero nō audit̉. ꝙ appellaper moder. dꝫ: ut. l. ſi pariter. in fi. sͣ. de lib. cā. hoc dico pletione ciuiuꝫ hanc opi. puto uerā probat̉ per caſum. sͣ. e. l. mi in. c. licet de nius in. l. ſi is qui pro emptore. sͣ. de vſuc. ad ꝓnō ueniunt les.§. ſocer. Itē ꝓbat̉ per rōnē. ille enim qui ne accuſa. niſi ciueſ ori poſitū ſi ſtatutū huius ciuitatis dicat ꝙ aliquis gligit vindictā domꝰ ſue quodāmō in crimē lee ¶ Pro cō ginarii non habeat̉ pro ciue ꝗd īportēt iſta ꝟba. hic eēt vi feſſo. ADnocini j īcidit: ut habuiſtis ī. l. ij.§. ij. sͣ. e. ẜꝫ hoc ciues ex prī DE quid ſi denda duo. primo an ex hoc ille ſit uere ciuis et uilegio: ubi reſpondet̉ ad. l. tranſigere ꝙ nō ualet trāſactio accuſatꝰ de agit̉ d̓ odio. ex p̄cedentibꝰ pōt colligi: ⁊ dixi plene in. l. ſi is cū ille qui tranſigit repelleret̉ nō ex vigore trāſadulterio cō ſecus ſi d̓ faqui pro emptore: ſꝫ nūc nō examino. ¶ Scd̓o ē actionis: ſꝫ ꝗa ſuſpectꝰ eſt in accuſatiōe. ¶ Ulte ponit ſe pro uore. bal. in uidendū poſito ꝙ nō eēt uere ciuis ꝗd īportēt pecunia cuꝫ rius op. de. l. qui deſiſtit. jͣ. ad turpil. Sol. illa. l. .l. ꝗ in adoiudice. an ꝑ hēri pro ciue. Rn̄deoª ī his que ciuitas iſta poſ ptiuis.§. ī fi facit pro. ¶ Itē op. de. l. ſi quis libellos. C. d̓ ap hoc uideat̉ lio. in prin. ſet ꝯcedere ciuibus haberet̉ pro ciue: ⁊ ut ciuis pel. Rn̄deo ibi fuit iuſta penitētia. hic īiuſta. eo cōfeſſus cri dixit ꝙ ille tractabit̉: ſed in his que habēt ciues iſtius ciuimen. pau. d̓ dē modo reſpōdet̉ ad. l. nōnūꝙͣ. sͣ. de colla. bo ordo ꝗ ſertatis aliūde ꝙͣ ex cōceſſiōe ciuitatis: utputa reca. conſilio His viſis quero de tribus. q. prīo quero vtrū uatur ī officxviiii. ſcripto p̄ncipis uel pape: tūc nō haberetur nec ciis ī ciuita iſtud deſiſtere ſeu renūciare ꝓceſſui iā inchoato f ¶ Preuen te origīs ſer tractaret̉ pro ciue. hoc ꝓbo per. l. codicillis.§. īpediat iudicēᵇ ꝓſequi crimē ſuꝑ eodē ꝓceſſu. tus. Sꝫ aduatur ēt cifi. sͣ. de le. ij. vbi dixit teſtator ꝙ uolebat uolūtauerte: ꝗa vi Rn̄. aut eſt crimē ſuper quo licet tranſigere: et uibus ex pri detur ꝙ oīo tē ſuā hēri ꝓ legitime facta. illa uerba īportāt ī tūc impediet iudicē ꝓſequi crimē ſuper eodem uilegio. add̓ repellat̉ ab hiſ que pōt teſtator.ſ. ut valeat iure codicilloꝝ: tex. ⁊ ibi bal. ꝓceſſu: ⁊ hic eſt caſus in. l. trāſigere: ⁊. l. fi. sͣ. de accuſādo ẜꝫ ī. l. i. C. ad. l. nō aūt īportāt ꝙ ſolēnitas teſtamēti videat̉ dip̄uari. ſi uero nō licet trāſigere: ⁊ tūc iudex ſuꝑ bar. in. d. l. iul. maie. et minuta que veniebat aucͣte. l. vt. l. nemo pōt. sͣ. trāſigere. ēt eodē ꝓceſſu poterit crimē ꝓſequi: ut. l. ij. C. de bal. in. l. oēs ſi diciſ ꝙ trā de le. i. Ideo cū ciuitas iſta habeat pͥuilegiū a ſū populi. ī pe. abo. ¶ Secūdo quero vtrū iſtud deſiſtere ſeu re ſactio facta col. ff. de iumo pōtifice: ut ciues huius ciuitatis nō poſſent nūciare ⁊ paciſci ſeu tranſigere faciat reū habeante accuſaſti. ⁊ iure. et trahi ad iudiciū extra ciuitatē. iſtud priuilegiuꝫ ri pro ꝯfeſſoᵉ. Rn̄. aut ſunt caſus in ꝗbus licet tionē de cri quis dicat̉ nō trahit̉ ad terras ſubditas qͣrū ciues habent̉ mine d̓ quo trāfigere ⁊ nō habet̉ pro cōfeſſo reus: ut. l. fi. sͣ. ꝓprie ciuis nō pōt trāſi pro ciuibus huius ciuitatis: ſed habet locū tan uel d̓ patria. de p̄uari. ⁊. d. l. tranſigere. aut ſunt alij caſus: et giᵉ repellit uide bal. ī. l. tum in ueris ciuibus huius ciuitatis. tunc aūt d̓ſiſtit accuſator recepta pecunia a reo tranſigentē ſi nō ſpeciali Ex.§. ſequenti. ⁊ habetur reus pro cōfeſſo. alias ſecꝰ: ut. l. athle ab accuſādo in. iii. col. de ⁊ uide no. in ¶ An deſiſtere ſeu ranūciare ꝓceſſui inchoato tas.§. fi. ⁊. l. ſe. sͣ. de his qui no. īfa. ¶ Tertio eēt teſti. ⁊ bar. ī .l. libelloruꝫ īpediat iudicē ꝓſequi: ibi. His. Et an renūciare .l. iii.§. hec videndū an iſtud deſiſtere ſeu renūciare faciat .§. fi. sͣ. d̓ ac uerba. d̓ ne. ſeu trāſigere faciat reū hēri ꝓ cōfeſſo: ibi. Scd̓o incidere in turpil. deſiſtentē. ⁊ hic eſſet vidēdū. cuſa. et glo. ge. ⁊. d. an. ī Et an deſiſtere faciat īcidere ī turpilianum: ibi. ⁊ bal. in. l. ac aut renūciauit ante accuſationē ꝓpoſitam. aut .c. ex parte. ī cuſa. C. d̓ ac Tertio. Et an qui deſiſtit admittat̉ iterū ad acpoſt accuſationē ante li. cōte. aut poſt li. cōte. de prī. de ſpō. cuſa. ⁊ bar. ī cuſandū: ibi. Quarto ADDE que ſiſtat. primo caſu nō incidit in turpil. ut. l. miles .d. l. miles pulchre con t. Iſte.§. habet .§. ſocer. sͣ. eo. ſecūdo caſu ⁊ tertio dic: vt in. l. ſe .§. ſocer. sͣ. Si negauerini. quas lec. prin ſuluit Bal. eo. ⁊ modei natus.§. qui poſt. jͣ. ad turpil. ¶ Quarto eſt vicōſilio. cccl. niores in. c. cipales. pͥma ī eo qui renūciauit an̄ accuſationē xviiii. incipi dendū vtrū ille qui d̓ſiſtit ſeu renūciauit admit fi. de accu. ⁊ ente uiſa pe ꝓpoſitā. ſecūda ī eo qui renūciauit poſt accuſatatur iterū ad accuſandū: ⁊ eſt hec noſtra mate glo. in. l. iutitiōe. li. iiii. tionē ꝓpoſitā. ¶ Op. dicit̉ hic ꝙ ille qui negaria in qua diſtingue. aut loquimur in caſibus in riſgen.§. ſi ⁊ ro. cōſilio uerit nō audit̉ poſtea: ⁊ ſic īnuit ꝙ pactio de nō paciſcar.sͣ. quibus licet tranſigere: ⁊ decetero nō admittet̉ .lxii. de pac. vbi accuſando de adulterio ualeat. ꝯtra ī. l. trāſigeut. l. tranſigere. aut in caſibus in quibus nō licet per bar. re. C. d̓ trāſac. dicit glo. hic nō fuit trāſactio nec tranſigere: ⁊ tunc aut renūciauit anteꝙͣ accuſapactū: ſed fuit quedā illicita repudiatio: ⁊ ē rō: tio ꝓponeret̉ aūt poſt. primo caſu ſi quideꝫ eſt ꝗa repudiādo accuſator videt̉ dicere ſe non ha ab alio p̄uentus ⁊ nō admittit̉ ad accuſandum bere ius: ut. l. ſi aduerſarius. C. de fide inſtru. qd̓ iterum: ut. l. iij.§. ſi is. sͣ. de ſepul. vio. ſi non eſt nō ſit per trāſactionē. videte dn̄i iſta ſol. nō plap̄uentusᶠ admittetur ad accuſandū: ut ibi. fallit cet mihi: nā iſta ratio bene ꝯcluderet inter renū in crimine adulterij ut hic: ⁊ probat̉ in. l. miles ciationē ⁊ trāſactioneꝫ: ſed in pacto ſimplici eſt .§. ſocer. sͣ. eo. ſecūdo caſu quando deſiſtit poſt eadē ratio que in renūciatiōe. nā paciſcēdo ſine accuſationē propoſitā: tunc decetero non pote pecunia reus nō dicit̉ crimē confiteri: ut. l. furti rit accuſare nec auditur. nō ꝙ pactio illa de ſiſtē .§. ſi pactus. sͣ. de his qui no. infa. ſed. l. trāſigedo ualuerit: ſed repellitur propter ſuſpitionem re. dicit trāſigere uel paciſci: ⁊ ſic loquit̉ d̓ pacto ⁊ propter infamiaꝫ: ut. l. qui deſiſtit. jͣ. ad turpil. ſimplici ⁊ de trāſactione. ꝗd ergo dicemꝰ. dico ⁊. l. accuſare. C. qui accu. non poſ. ¶ Ultimo q̄ prout. l. iſta intelligit̉ in eo qui negauit poſt acro vtrū hoc ſit verū de iure canonico. dic d̓ hoc cuſationē ꝓpoſitā. Rn̄. ꝙ hic nō audit̉: ideo ꝗa ut no. ꝑ Inno. extra de collu. c. ij. dic ut ibi. deſiſtendo eſt infamis: ut. l. qui deſiſtit. jͣ. ad tur Ex.§. ſequenti. I ꝯ ꝯ ꝯ

Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu. ¶ Lenocinij exceptio an minori poſſit obijci. tur tantum ante li. conteſta. vt. l. exceptiōes. C. et que ſint exceptiōes que accuſatori obijci pn̄t. de probatio. ⁊. l. fi. C. de excep. ⁊. l. pōponius.§. Minor nō pōt accuſare rati. sͣ. de procura. ſed in criminalibus proponū I. ex iulla. de adulterio niſi de cōmil tur poſt li. conteſta. quo ad nomē recipiendum ſo cū vxore ſua: ⁊ in eo de facili calūnia nō preinter reos. quod ſit poſt li. conteſta. ut no. hic. ⁊ ſumitur. h. d. No. in prima parte ꝙ minor. xxv. .sͣ. ea. l.§. i. ⁊. l. abſentem. jͣ. de penis. l. adulteraꝫ annis nō pōt accuſare de adulterio ⁊ eſt ſpeciaC. ea. ⁊. l. hos accuſare.§. i. sͣ. de accuſa. ergo ap le ī hoc crimine. alias de publico crimine poteſt paret ꝙ dilatorie opponunt̉ poſt li. conte. Dy a ¶ Maior accuſare ſi eſt maior. xx. ānis: vt. l. ij. ⁊. l. qui acfatetur ꝙ hoc eſt plus in criminalibus ꝙ vſqꝫ .xx. MDcuſare: ⁊ ibi no. sͣ. de accu. Secundo habetis ꝙ DE Io. an. quo recipitur nomen inter reos poſſunt dilatoſuaꝫ iniuriā ꝓſequenti nulla exceptio obijcitur. in addi. ad rie exceptiones opponi: videte iſta queſtio pen ſpe. in ti. de Cōtra. sͣ. e. l. in prī. vbi obijcit̉ ei ꝙ eſt magiſtra det ex illa quando dicatur nomen rei recipi īter accuſa. ver. tus. huius timore dicit glo. ꝙ due exceptiōes.ſ. ſed quid de reos. de quo dixi in. l. is qui reus de publi. iudi. etatis ⁊ lenocinij nō obijciunt̉ minori: ſꝫ cetere pubere: ⁊ ibi nam tenendo opinionem Dy. ipſe dicit veritaque eſt rō ꝙ exceptiōes ſic. aduerte iſtud qd̓ glo. dicit ꝙ exce tem: ſed tenendo aliam opi. quā ibi tenui. dicūt minor etas ptio lenocinij nō obijcit̉ minori eſt veꝝ ſicut nō idem eſt in criminalibus qd̓ in ciuilibus. de hoc ſufficit in te obijcit̉ maiori.ſ. poſt nomē rei receptū īter reos ſtificādo qͣꝫ dixi ibi: ideo hic non inſiſto. ſed eo caſu quo poteſt obijci maiori poteſt obij ī accuſādo. d ¶ Si quis ci minori: ꝗa eſt doli capax: ⁊ in eo eadit d̓lictū. Si quis adulterum. adulterū. vi ergo in hoc delicto punietur ut maior: ut. l. īpude que dixi ī ¶ Hic eſt bonus caſus ⁊ pluries fecit me dubiberē. jͣ. de fal. ⁊. l. auxiliū.§. in delictis. sͣ. d̓ mino. .l. abſentē. ī tare. ¶ Oppo. jͣ. ad turpil. l. i.§. accuſationeꝫ. di fi. jͣ. d̓ peniſ. ¶ Pro declaranda hac glo. aduerte quedam cit glo. verum eſt ꝙ nihil agit: ſed neceſſe habet adde tamen ſunt exceptiōes que mere reſpiciūt perſonā acad hūc tex. petere abolitionem. de hoc dicam in. l. cōtraria. cuſatoris: ⁊ iſte nō opponunt̉ ſuā iniuriaꝫ ꝓſeꝙ ad thori ſed quātum ad propoſitum hoc ſpeciale puto ī ſepara. bene quenti. caſus eſt hic. fallit in illa exceptiōe ꝙ ſit adulterio ꝙ iſte libellus non procedit etiam ſi poteſt fieri magiſtratus: ut hac. l. in prin. ratio quia maginon apponatur. ſed in alijs puto ꝙ ſi nō appoaccuſatio eo ſtratus pōt eſſe reo terribilis: ⁊ etiā quia hoc rei dem libello natur iudicium procederet: ut. l. ſi accuſatoribꝰ publice p̄iudicaret: ut. l. qui accuſare. sͣ. de accu. .ii. q. v. c. ſta ⁊ ibi no. C. de accuſa. ⁊ Dy. sͣ. de accu. l. hos actuit quē tex. quedā ſunt exceptiones que reſpiciūt ip̄m delicuſare.§. lege. alleg. ludo. ctum tantum: vt exceptio p̄ſcriptionis vel alia q̄ Ex. l. ſequenti. 2 3 in nota. cclreſpicit delictū: ⁊ iſta poteſt opponi cuilibet acxxvi. alias ¶ Sufficit denunciationem fieri extra iudiciū. cuſatori: ut dicit glo. ⁊ bene. quedaꝫ eſt exceptio .cclxx. j Diuiditur cum. l. ſe que reſpicit ꝑſonā accuſatoris ⁊ accuſati mixtī: G l uxOri. quenti. primo ponit ut quando filius uel libertus accuſat patreꝫ vel vnum dictū. ſecundo circa illud format patronū: uel ſeruus dominū. ⁊ iſte exceptiones .v. q. per ordinem vſqꝫ ad.§. queritur. in. l. d̓nūpoſſunt obijci ẜm ꝙ vidiſtis ī. l. hi tamen.§. i. sͣ. ciaſſe. ⁊ iſta eſt ſolēnis materia: ⁊. l. denunciaſſe. de accuſa. ſi autē vultis ſcire in quibus caſibus eſt glo. l. qui vxori. ¶ Nota ꝙ ſufficit denuncia minor. xxv. annis tanꝙͣ maior admittatur in iutionem ſeu proteſtationem fieri extra iudicium dicio: vide Inno. extra de reſti. ſpo. c. ex parte ī quod tene menti. Item nota. per glo. sͣ. de ver. glo. ſuper ꝟbo minor. ¶ Ultimo in.§. minorē: obli. l. qui rome.§. coheredes in glo. parua ſuꝑ vide glo. que incipit.ſ. ſic. sͣ. de mino. l. iij. ⁊c̄. ibi verbo teſtamento. idem no. in. l. fideiuſſor.§. fi. b ¶ Preſcri ar. ꝯtra ⁊cͣ. ſo. ut no. ī. l. iij.§. minorē. sͣ. d̓ mino. ptiones. ad.sͣ. de fideiuſſo. in glo. ſuper verbo reus. fa. sͣ. d̓ de quod no Hic ē bo libe. agno. l. i. circa prin. Preſcriptiones. nuſ.§. inul tat bal. in. l. Ex.§. ſequenti. abſenteꝫ. ad tum. ¶ Oppo. C. ſeu. reſcin. non poſ. l. peremfi. de penis. ¶ An venditori ſciēti litē motā ſit denūciādū. ptorias. glo. dicit fateor hoc eſſe verum in exce⁊ bal. in. l. n̄ ¶ Nota ꝙ libellus dubiū. ī vl. ptionibus dilatorijs. peremptorie vero poſſunt Quid ergo. non habet vim denūe ¶ Quid er .q. de legi. ⁊ opponi vſqꝫ ad ſententiam ſicut ī ciuilibus. hec go. add̓ bal. ciationis: et ideo ſi aduertatis bene omnes. ll. bal. ī. l. ꝑem ⁊ ange. ī ru. eſt vera opi. alij dicunt ꝙ in criminalibus ꝑemptorias. C. que tractant materiam more dicunt ꝙ niſi pre.sͣ. de in ius ptorie debent opponi ſemper ante nomē rei reſen. reſcī. nō cedat mora incipit tenere de interitu a die lit. vocan. poſ. ī. v. col. ceptum inter reos. hoc non placet: quia idem f ¶ Neceſſaconteſta. non dicunt a die libelli dati: ut no. ī. l. ⁊ ī. l. i. ī. xvi. modus procedendi ī criminali eſt ſicut ī ciuili: ria. uid̓ bar. mora. sͣ. de vſur. ⁊. l. ꝙ te. sͣ. ſi cer. peta. ⁊. l. vinū col. C. ꝗ ac ī. l. ii.§. uolū ut. l. abſentem. jͣ. de penis. preterea defenſiones cu. ⁊ gl. bal. eo. ti. ⁊. l. in hac. sͣ. de tritica. ⁊ poteſt eſſe ratio: tate. in vltireorum perquirunt̉: quandoqꝫ poſt ſententiaꝫ: in. l. adultis quia ante li. conteſta. non dicitur quis petere ſꝫ mis uerbis. C. e. ⁊ bal. ut. l. i. in fi. jͣ. de queſti. multomagis ante ſentenſo. ma. ⁊ ibi velle petere: ut. l. amplius. sͣ. rem ra. ha. libellus ⁊ ange. ī. l. i. tiam: qd̓ etiam apparet quia in criminali dantur oīno bal. et .C. ſi aduer. enim tibi offertur vt deliberes vtrum velis cede bar. ī. l. non plures dilationes ꝙͣ in ciuilibus: ut. l. ī pecuniacre. re vel contendere: ut in aucͣ. offeratur. C. de litiſ ſolum.§. fi. rijs sͣ. de ferijs: ideo tene primam ſol. ¶ Sꝫ cōc ¶ Itē op. de ope. no. conteſta. ⁊. l. i. in prin. sͣ. de eden. ¶ Secundo vide bal. ī. l. tra hoc oppo. de. l. ij.§. ſi publico. sͣ eo. Sol. dinun. et vide habes hic alia nota. ꝙ licet quis ſit certus tamē .i.§. accuſa. cit glo. ſpeciale eſt ī lenocinio que exceptio licet q̄ ibi dixi. circa prī. j. debet ei denunciari. quod facit ad. q. quam poſit peremptoria tamen poſt receptum nomē rei ad turpil. et nit glo. in. l. emptori. C. de euic. vtrum vendito inter reos non poteſt opponi. hoc non eſt bene bal. ī rub. ꝗ ri ſcienti litigium debeat denunciari: quam. q. accuſa. ī. iii. dictum: quia exceptio lenocinij nō ē peremptotractat ibi Cy. multum leuiter. ⁊ Dy. in. c. eum col. quid au ria: quia per eam delictuꝫ non perimitur: ſed ac tem in decli qui certus. extra d̓ regu. iur. li. vj. ⁊ ibi Dy. poſt cuſator ab accuſando repellitur: ⁊ ſic tantū per natoriiſ: vid̓ multa dicit ſic. quādoqꝫ denūciatio ē de ſubſtā bal. ī. l. i. qui ſona reijcitur: ut. sͣ. l. proxi.§. i. ⁊. l. ſi vxor.§. iutia: ⁊ tunc ſimplex ſcientia non ſufficit. ita loqui accu. ī. xxv. dex ⁊ ſic nō eſt peremptoria ſed dilatoria: ideo alias. xxii. et tur hec. l. quandoqꝫ ſola ſcientia eſt de ſubſtandebet opponi ante nomen receptum īter reos. .xiiii. col. tia non denunciatio: ⁊ tunc in iſtis caſibus de¶ Item oppo.ᵉ dixi eodem modo proponitur nunciatio non eſt neceſſariaʳ: ut. l. i. in fi. sͣ. d̓ ac. exceptio in criminalibus ſicut in ciuilibus. cōtra emp. ⁊. l. i.§. intelligitur. sͣ. de edil. edic. ī dubio in criminalibus exceptiones dilatorie proponū dicit Dy. preſumendum videtur ſcientiā poti

Ad. l. iul. de adulte. ⁊ ſtu. 1 7 8 a ¶ Ut quis ſciat. no. quia facit ad materiam denūc. nende venditori in vide ad p̄dicta que no. bar. in. l. edita. in. ii. ⁊. iii. col. C. de eden. Sꝫ pone cā euictionis in quo vide ange. ⁊ imo. in. l. cū ex ea. de ver. ob. ⁊ in. q. hic ſtatutū reꝗrit ꝓbari vulnꝰ: ⁊ ꝓbatur ꝙ quis aliū ꝑcuſſit cū enſe ⁊ cū ſanpoſita ꝑ bar. vide eū ī. l. ēptor. C. de euic. ⁊ ī. l. i. C. de peri. ⁊ ꝯmo. rei uē. guinis effuſione: tamē nō cōtinet̉ in ſcriptura ꝙ fecerit vulnus: an ſuffib ¶ Dicit tex. Item vide glo. ibi ẜm ange. contra de ac. emp. sͣ. in fi. ſꝫ an ciat: vide bal. in. l. edita. in. xxi. col. Item adde aliꝗs accuſat aliquē de plu hec denūciatio ſit de ſubſtantia dixi in p̄cedenti verſi. ribus criminibus. qd̓ an facere poſſit: vide in. l. libellorū.§. ſed ſi aliud. sͣ. c ¶ Quid ta de accu. an men d̓ adul ſi vnū ex his terio. Quid eſſe de ſubſtantia ꝙͣ denunciationeꝫ: cum denū non probet Pone caſum. ego de qualitate Quid tamen. didi ꝙ ſufficit ꝗ ſuſtineat peciatio fiat ut quis certificetur: ⁊ in iſto caſu du ſuperueniēnā accuſato bij loquitur illa regula: eum qui certus eſt amcauſa inſeratur in genere. ſed quid ſi in denunte perſone: ris nō ꝓban plius certiorari non oportet ⁊cͣ. iſta verba licet vt ſi canoni ciatione inſeruit cauſam limitate. dixit enim ꝙ tis: vid̓ īno. cus ſit effein. c. pe. de uideantur multum pulchra habent tamen moaccuſat talem de adulterioᶜ commiſſo cum tali. ctus ep̄s an elec. ⁊ vide dicum ſaporis. In iſto caſu dubij domini dico dicit iuriſconſultus ꝙ tunc habet illam neceſſe cognoſcet̉ d̓ bal. ī. l. ii. C. inſpicienda eſſe verba legis. quandoqꝫ denunproſequi: nec poteſt proſequi aliam ex vigore il hiſ que fecit de proba. ſꝫ canonicus: ciatio ſit ſolum ad hoc: ut quis ſciatª aliquid qd̓ lius denunciationis. hoc dicit. Iſte.§. facit q pone aliquiſ vide bal. ī. l. accuſat̉ de ī eſt de preſentine fiat aliquid de nouo. iſto caſu non debeat inſeri dies in accuſatione: ut. l. libel .i.§. ſolēt. jͣ. iuria ſimplirequiritur denunciatio. caſus eſt hic. nam marilorum. sͣ. de accuſa. tamē ſi accuſator inſerit diē qn̄ appel. ſit citer et pro tus debet denunciare vxori ne nubat ⁊ ꝙ abſtidebet illum probare: ut hic dixi in. l. is qui reus d ¶ Inducit̉ batur īiuria in arg. vide neat a nubendo: quia intendit eam accuſare: ut .sͣ. de publi. iudi. ¶ Item iſte.§. inducitur in arnō tamē ꝓalexan. late ī bātur circū hic dicitur. nam ex ſola ſcientia ꝙ vir vult accugu.ᵈ ad queſtionem quotidianam. aliquis accu .l. diuus in ſtātie aggra ſare vxorem non inducitur illa denunciatio ne ſauit aliquem de percuſſione cum ſanguine: vel .ii. col. de re uantes īiunubat. modo ad propoſitum ī materia emptio. de percuſſione de nocte: uel de alio delicto cuꝫ iudi. ⁊ ibi vi riam: an ſeqͣ de bar. qui ī ⁊ uendit. l. i. C. de peri. ⁊ cōmo. rei vēdi. dicit ꝙ alia qualitate que qualitas non probatur: ſed poſſit cōdēiſta ꝓbatiōe natio in ſim emptor debet denunciari vēditori ꝙ venditor probatur tantum delictum: quia probatur perqualitatis n̄ plici iniuria. veniat ad ſuſcipiendum iudicium: ⁊ ad eum de cuſſio: ſed non cum ſanguine vel de nocte: vtrū aliter loqui Cy. ꝙ ſic in fendendum: non ergo fit ei denunciatio ſolum ex illo delicto poſſit ſequi condēnatio. Iſtaꝫ. q. tur qͣꝫ hic. d̓ .l. ſi nō conquo ꝑ alex. ut ſciat: ſed ut aliud fiat propter illud quod ſciuicii. C. de ponit Cy. C. de probationibus. l. iij. ⁊ ibi videibi ī. vii. col. iniur. ⁊ ſeꝗl tur: ideo denunciatio requiritur. caſus eſt hic: tur tenere ꝙ non poſſit ſequi condemnatio per vide plene d̓ bar. in. l. ſequia ex ſola ſcientia venditoris ꝙ mouetur litihanc. l. ⁊. l. pretor.§. docere. sͣ. vi bo. rap. Guil. hac. q. cum natus. sͣ. de gium non inducitur denunciatio ꝙ vēditor ue ſua materia de cu. ponit eam ī. l. quid ergo.§. pena grauior accuſa. ⁊ viper bar. ī di de bal. plene niat ad defendendum: prout dicit. l. i. de peri. ⁊ .sͣ. d̓ his qui no. infa. ⁊ ibi videtur dicere ꝙ poſ ſpu. ſua inciin. l. ii. C. q. cōmo. rei ven. ideo denunciatio requiritur. ſit ſequi condemnatio. argu. l. boueꝫ.§. aliquāpiē. iure mu res iudi. nō Ex.§. ſequenti. do. sͣ. de edil. edic. alij conſueuerunt dicere ꝙ il nicipali cano. ⁊ bal. ī. l. uet̉ ꝙ ſi ali¶ In denunciatione requiritur cauſa. la qualitas debet detrahi pendente iudicio: et ex hoc.§. fi. quis percuſ nau. cau. ſta. 5 ¶ No. ꝙ in denūciahoc modo ſequatur condēnatio de delicto: ut ſor ⁊c̄. ⁊ no. ⁊ bar. ī. l. ꝗd Quid erg C. tione ſeu proteſtatio.l. in delictis.§. ſi detracta. sͣ. de noxa. mihi autē bal. in fi. iii. ergo.§. pene requiritur cauſa: nec videtur ꝙ ſit neceſſe ꝙ videtur dicendum quandoqꝫ illa qualitas que col. in. l. ſi ꝗſ na grauior. nō dicaꝫ raſpecificetur cauſa: ſed generaliter ponatur. fallit d̓ infa. ⁊ hic non probatur facit ceſſare propoſitam actionē pere. C. de ⁊ quid ſi ſta in nunciatione noui operis: vbi non debet inſeſeu accuſationem: et tunc debet ſequi abſolutio epiſ. ⁊ cle. et tutuꝫ punit ri cauſa niſi petatur: ut. l. i. in princi. ⁊ ibi no. sͣ. d̓ ita loquitur. l. pretor.§. docere. nam niſi homiper Bar. et vulnus cuꝫ no. ope. nun. hunc paſſum de inſertione cauſe imol. in. l. di nes ſint coacti uel ſit factuꝫ in turba non habet cicatrice de uus sͣ. d̓ re formi: ⁊ pro tractabo cum tractabo materiam proteſtatiōis. locum illa accuſatio. quandoqꝫ illa qualitas nō iudi. ꝑ bal. batur d̓ ſim ¶ Ultimo in hoc.§. dicit Dy. ꝙ habemus glo. facit ceſſare accuſationem propoſitam: ⁊ tunc ī. l. i. C. ſi ex plici cicatri corruptam que incipit: quia nō decedit. ibi no. quandoqꝫ alterat factum ſeu crimen: quia facit fal. inſtru. et ce: an ſuffic̄ ſali. ī. l. ii. C. admitti denunciationem ⁊cͣ. ⁊ dicit ꝙ eſt corruillud eſſe aliud factum. tunc niſi qualitas probe dic ꝙ nō: qꝛ ad. l. iul. de duplex eſt ci pta vitio ſcriptoris: quia debet dicere no. nō ad tur non poteſt ſequi condēnatio. caſus eſt hic. vi. flo. in. d. catrix: d̓ſor mitti. ſed nos poſſumus dicere glo. dicere veriquandoqꝫ non alterat factum: tunc ex eodem .§. ſi detramis. ⁊ nō: ut tatem non admitti denunciationem ſine cauſa proceſſu poteſt ſequi condēnatio. caſus eſt hic. cta. bal. ī. d. no. in. l. fi. et .l. ii. C. d̓ ꝓ.ſ. expreſſa ⁊ ſpecificata: quia ſufficit ꝙ in gene tamen hic eſt aduertendum: quia ſi effectus cōibi flo. C. de ba. ⁊ ī. l. edi his qui die. re fiat mentio de adulterio. ſed ſi omnino omitdemnationis eſt diuerſus propter illam quali ta. in ver. itē uel efſu. ⁊ fa teretur: tunc non valeret: ut dicit tex. Item vitatem debet detractio illius qualitatis fieri pen prīcipaliter cit de fidede glo. ibi: ſed argu. contra. sͣ. de actio. emp. l. i. dente iudicio. alias non poteſt ſequi condēnaqueritur in iuſ. l. locū.§. peruſina re.i. et no. ꝙ ci in fi. ſed hec denunciatio eſt de ſubſtantia. dixi ī tio: vt. l. in delictis.§. ſi detracta. sͣ. de noxa. nec pe. C. d̓ edē. catrix ꝓprie preceden. verſi. ob. l. bouem.§. aliquando quam alle. Guil. de ⁊ vide bar. eſt que poſt Ex.§. ſequenti. cu. quia ibi uerba petitionis poſſunt adaptar in. l. eū qui. ſanatū vul¶ Si accuſatur aliquis de percuſſione cum ali⁊ qd̓ ibi dixi ad redhibitoriam ſicut ad actionem ꝙͣto mino nus remāet de iureiurā. ⁊ d̓turpat.i. qua qualitate: ſed illa non probatur ſed tantuꝫ ris. naꝫ quod nihil eſt minus eſt: ut ibi patet: ita bal. in. l. con .q. i. accuſa delictum: an debeat ſequi condēnatio: ibi. Itē. debetis intelligere hanc materiam. Tamen ꝓ tra negantē tus. de quo Et an variatio loci uel temporis faciat videri declaratione oportet nos videre que ſunt illa C. ad. l. acuide bal. ī. l. quil. Quid aliud delictum: ibi. Primo. Et an adiectio uel ſi quis meque mutant delictum et alterant actionem. adautē ſit qua tallos. C. de detractio qualitatis īmutet actionē: ibi. Uidea uerte bene. ¶ Primo ergo quero vtrum varialitas ⁊ ī qui peniſ. Et ꝗd mus. Et an abſolutoria ſecuta propter qualitatioª temporis uel loci faciat videri aliud d̓lictūbus cōſiſtat ſi accuſo plu tem non probatam poſſit de nouo accuſari: ibi. videtur ꝙ ſic. C. de teſti. l. teſtiū: ⁊ quod ibi no. in materia res de vno iſta: vide ple Quero. Et quid ſi qualitas non fuit propoſita delicto uel in glo. facit ad hoc. sͣ. de incē. rui. nau. l. ei.§. fi. ne bal. ī. l. ea pluribus: et in primo an poſſit de nouo accuſari: vide in fi. In contrarium probatur ſic. duo rei nō poſſūt que. C. d̓ cō probo cōtra di. indebi. et vnum: vide bal. in. l. ii. ī bal. in. l. edi .ii. col. C. de ta. in fi. C. d̓ repu. ⁊ in. l. i. in. x. col. C. de cōfeſ. ⁊ p̄dictis adde bal. ī. l. i. ī. xxiii. col. ī uer eden. Et quid ſi accuſatur aliꝗs de ſanguinis effuſione poſtea probat̉ ꝙ ſed cū q̄rit̉. C. ꝗ accu. ⁊ bal. ⁊ imo. in. l. ticia. ſo. ma. ⁊ io. an. in addi. ſpecu. vna tantū gutta ſanguinis exiuit: dic ꝙ non ſufficit ẜm glo. in. c. cum illo in rub. de accu. in vlti. parte. et bar. in. l. is qui reus. in ver. venio ad. q. rum. de ſen. excō. cū ſanguinis effuſio nō intelligatur ī gutta. vnde dicit .sͣ. de pub. iudi. ⁊ bal. in. l. ⁊ ſi ſeuerior. C. de infa. in pe. col. ⁊ qͥ dixi poſt bal. in. l. pe. C. de edi. acti. ꝙ ſtatutū puniens vulnus intelligit̉ de magno bar. in. l. iii.§. hoc autē. sͣ. de iti. actūuqꝫ pri. ſed vtrū qualitas omiſſa in li vulnere ⁊ non de vulnuſculo aut ſgrafignatura uel ſciſſura. ⁊ no. ange. in bello poſſit ſuppleri in ꝓbatiōe: vide que dixi in. l. libellorū. sͣ. de accu. et .l. ſi pignore.§. ſi furem. sͣ. de fur. ⁊ in. l. i. ad fi. sͣ. ad ſil. ⁊ in. l. i.§. ſed ſcien latius in. l. i.§. idem̄ ſcribit. sͣ. depoſi. ⁊ bal. in. l. iii. in pe. col. C. de infa. et dum. sͣ. de edil. edic. qui dicit ꝙ tūc punit̉/ quis extra ordinem arbitrio ꝯͣ ꝯ ꝯ ꝯ ij

Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu iudiciſ. facit cōſtitui ſi teneantur ad diuerſa: ut. l. ſi id quod qd̓ no. bal. ſ plicetur: tunc eſſet adiectio noue accuſationis: f ¶ Querit̉ ī .sͣ. de duo. re. ſed diuerſitas temporis uel loci .l. ii. aliaſ. iii. ⁊ iſta qualitate probata uel nō ſcies quid habes maleficiis. non impedit conſtitutionem duorum reorum: C. quo. ap. facere detrahere uel nō. ¶ Quero ſi abſolutoria m aleficiiſ ē de leui torut. l. ex duobus. el. i. ⁊. l. eandem. in fi. sͣ. d̓ duo. cōnexis con eſt ſecuta propter qualitateꝫ adiectaꝫ non protura. ⁊ bal. ī re. ergo ⁊cͣ. Reſpondeo. quoddam eſt tempus dēnato vno .d. l. i.§. ſed batam an poteſt de nouo iterum accuſari detra ex ſociis nō in quo aliquid ſit: ⁊ īſtud facit videri diuerſam ſciendum. d̓ cta illa qualitate: ⁊ videtur ꝙ non: ut. l. in deliſequitur cō rem eſſe ⁊ diuerſum factum: ut. d. l. teſtium: ⁊. l. edil. edi. dēnatio alte ctis.§. ſi detracta. sͣ. de noxa. in contrariū ꝙ ſic. ADDE di .i. in fi. sͣ. de incen. ru. nau. quoddaꝫ eſt tempus rius. ⁊ per ī. l. habebat in prin. sͣ. de inſti. breuiter dico ſic. ctis huius hoc in facto in quod confertur effectus alicuius rei: utputa apoſtille q̄ n̄ ſi quideꝫ abſolutio eſſet ſecuta ſuper facto: quia fuit iudicaſolutionis effectus: ⁊ iſtud non facit videri rem eſt alex. bar. factum non erat probatū: tunc cōcedo ꝙ de no tum ꝙ poc. diuerſam. Idem dico de loco per eadem iura. cōſi. cviiii. ⁊ cupata iurit uo nō poteſt accuſari ꝓpter qualitatē. ut. l. ſi ꝗs .cxvii. ⁊. ccnunc ad propoſituꝫ. ſi ego dicerē ꝙ ticius inter ditione con in totum.§. ſi ancillam. sͣ. de excep. rei iudi. ⁊. l. xxiii. tra vnuꝫ ex fecit ſeiū tali die ⁊ probaretur de alio non poſa ¶ Utrū ua egi. eo. ti. ſed ſi per illam qualitateꝫ tantuꝫ fuiſ ſociis n̄ fuit ſet ſequi condemnatio: quia alia res eſt: nec poſ riatio. vide ſet ſecuta abſolutio cū factum eſſet de ſe verum: preoccupabal. in. l. ii. d̓ ſet fieri detractio: quia eſſet nouaꝫ rem in iudita cōtra alitunc ſi quidē aliquis cōuenitur ex delicto alteriꝰ proba. ⁊ ī. l. cium deducere: ⁊ non eſſet adijcere uel detrahe os. vid̓ que cōcedo ꝙ iterū nō pōt accuſari: ut. d.§. ſi detra .i. in. xxviii. dixi pꝰ bar. re qualitatem. primo. ſed ſi ego poſuiſſeꝫ ī libelcol. C. ꝗ accta. ſed ſi cōueniret̉ ex proprio delicto: tūc vald̓ .j. l. proxi. et lo accuſatorio dieꝫ effectus ꝙ ex tali vulnere tacu. ⁊ bar. in uide Cy. et bene poſſet accuſari de illo facto. ar. d. l. hēbat. .l. ſi is ꝗ re li die eſt mortuus poſt: tunc diem iſtum poſſum Bal. in. l. i. in prin. ⁊ sͣ. ſi fa. fur. fe. di. l. i.§. i. ⁊ facit ad hoc ī uer. venio mutare: quia nō facit videri nouū delictuꝫ neqꝫ .C. ꝗ accu. ad. q. sͣ. de ar. quod no. in. d.§. ſi detracta. ¶ Ulterius q̄ro g ¶ Falſos alterat ip̄m per iura preallega. ⁊ idem dico in lo publi. iudi. pone ꝙ qualitas in primo iudicio non fuit pro teſtes. adde co. per ea tamē que dixi non denego quin quan b ¶ Utrum bar. in. l. lupoſita vtrum propter illaꝫ qualitatem poſſet de adiectio. ad do menſis eſt tantū propoſitus nō poſſet d̓clacius. de his nouo accuſatio ītētari. certe ſi ex primo iudicio de bal. ī. l. i. qui no. īfa. rari dies illius menſis: quia illud nō eſt mutare .C. ꝗ accu. ſuper facto ſimplici eſſet ſecuta cōdēnatio. dixi ī ⁊. l. ii. de pre tempus: ſed magis declarare ⁊ limitare. hoc au c ¶ Utrū ſta uarica. ⁊ ibi .l. ſenatus. sͣ. de accu. ſed ſi ex primo eſſet ſecuta tuta. uide tem poſſe fieri dixi in. l. is qui reꝰ sͣ. d̓ pub. iudi. dixi. ⁊ bal. ī abſolutio. hic eſt aduertenduꝫ. ſi quidem iſta ta bar. in. l. ſan .d. l. ii. de p̄¶ Uideamus vltra vtruꝫ adiectioᵇ vel detractio lis adiectio que de nouo ſit alterat delictum: qd̓ ctio legū. jͣ. uarica. ⁊ ī. l. qualitatis īmutet actionem: naꝫ qualitas nō im de penis. quando ſit patet ex his que. sͣ. vidiſtis: tūc ſine .i. C. de fal. mutat ſubiectū: ſed an actioneꝫ īmutet: vt faciat d ¶ Ulteriꝰ ⁊ in. l. i. C. q dubio poteſt accuſatio de nouo proponi: quia quero. vide videri nouā actioneꝫ dubito. ſed tamē aduerte accu. ⁊ ī. l. i. alia res eſt: ut. l. cum queritur. sͣ. d̓ exce. rei iudi. ſali. in. l. ꝗ d̓ quandoqꝫ. l. diſponens ſuper certa qualitate de in. iiii. colū. ſed ſi non alterat delictuꝫ: ſed alterat accuſatio crimine. C. .C. ne fi. ꝓ licti imponit penaꝫ per ſe ⁊ nō reſpectiue ad pe d̓ accu. AD nem ſeu cōdēnationeꝫ: tunc aduerte vt dixi. sͣ. pa. ⁊ bar. in naꝫ que imponit̉ pro delicto ſimplici: tunc indu DE pau. de .l. cū filius. aut fuit ſecuta abſolutio: quia nō factum ⁊ non ca. conſilio citur noua actio ⁊ noua accuſatio. Exemplū. ꝓ de uer. ob. ⁊ pōt de nouo accuſari. aut ideo fuit ſecuta abſo.cxviiii. uide bar. ī. l. percuſſione ſimplici eſt actio iniuriarū. pro per e ¶ Sed ⁊ ſi lutio: quia illa qualitas que fuit neceſſaria non ex duobus ī cuſſiōe facta hominibꝰ coadunatis eſt actio. l. ꝑ ꝓcuratofuit propoſita. tunc poteſt de nouo accuſari: vt .iiii. col. de iulie de vi. que eſt alia pena: vt. l. iij. C. ad. l. iul. d̓ rem. proteduo. reis. .l. habebat. in prī. sͣ. d̓ īſti. ⁊. l. i. sͣ. ſi fa. fur. fe. di. ſtatio. vtruꝫ vi. illa ergo qualitas coadunatis hominibꝰ īdu fallit ſi ex delicto alterius cōueniatur quis: ut. l. ꝓteſlatio fie cit actionē nouam. Ideꝫ in paricidio: quia pu ri poſſit per in delictis.§. ſi detracta. sͣ. de noxa. nit homicidiū ſub illa qualitate: quia filiū occiꝓcuratoreꝫ ⁊ an requidit ⁊ eſt noua accuſatio: ut habuiſtis in. l. ſenaSed et ſi per procura ratur ſpāle tus sͣ. de accuſa. ſed ſi pena propter illaꝫ qualimādatū. vid̓ torem. ¶ Utrum denunciatio ſeu proteſtatio tateꝫ augeret̉ vel minueret̉ reſpectiue ad penaꝫ in. l. de pupoſſet fieri per procuratorem: ⁊ nūquid requique imponitur pro delicto ſimplici: tunc nō eēt pillo.§. nun ratur per ſpeciale mandatum. Dy. tractat in. l. ciatio d̓ opnoua actio uel accuſatio: ſed eſſet adijcere quade pupillo.§. nūciatio. sͣ. de no. ope. nūc. ⁊. e. l. no. nun. litatem veteri actioni. exēpluꝫ. actio. l. acquil. da .§. qui procuratorio. ⁊ ibi hoc tetigi. facit. l. aut tur in ſimplū ⁊ contra negantē in duplū ꝓpter qui aliter.§. i. sͣ. quod vi aut clam. ⁊. l. i.§. i. sͣ. de negationem. ergo augetur pena ad duplū eius libe. agno. quod erat primo. quoniaꝫ pena imponiturᶻ reEx.§. ſequenti. ſpectu ad primā nō per ſe ſimpliciter. Itē aliud ¶ Dānato adultero non eſt dānata adultera: exemplū. pro delicto ſerui tenetur dominus: tanec condēnato qui produxit falſos teſtes de ne men ſi fuit ſciens exigetur inſoliduꝫ: ſi fuit igno ceſſitate non ſequitur ꝙ ſunt falſi: ⁊ licet notari rans poteſt liberari de pena dando ſeruum pro us ſit condēnatus de falſo non preiudicat dn̄o noxa. Iſte qualitates non diſponunt per ſe ſed ad quem pertinet inſtrumētū. reſpiciunt primā penā: ideo dicuntur adiectio¶ Oppo. ꝙ mulier non nes: ut. l. ī delictis.§. ſi detracta. sͣ. de noxa. Idē Queritur. ſt abſoluta d̓ adulterio. in contractu. pro contractu ſerui dominus tene ut. jͣ. l. proxi. in fi. ſolu. abſoluta eſt donec durat tur actione ex contractu: ⁊ ſi iuſſit tenetur inſonupta: ut ibi dicetur. ¶ Vltimo tene menti. l. lidum prima actione: quia iuſſit. ſi non iuſſit de noſtraꝫ. primo ꝙ in maleficijsᶠ ita cōnexis: ⁊ ita peculio tenetur: ſi nō eſt peculiū tenetur quatecōiunctis ſicut eſt adulterium inter adulterum nus eſt in rem verſuꝫ: ⁊ ſic iſte qualitates diſpo⁊ adulterā tamen condēnato vno non eſt cōde nunt circa primā actioneꝫ ⁊ circa exactionē eius natus alius: ex quo habes ꝙ licet producēs faquod ueniebat in prima actione: ⁊ ideo non di ſos teſtesᵍ ſit condēnatus non ſequitur de necuntur noue actiones ſed adiectiones primarū ceſſitate contra teſtes ꝙ ipſi ſint falſi: ⁊ eodem accuſationū: vt. l. ſi filius in fi. sͣ. de in rem verſo modo licet notarius condēnatus ſit de falſo in ⁊ in. l. iij.§. cui congruit. sͣ. de pecul. no. in. l. iij. ī ſtrumento non preiudicat dn̄o ad quē ſpectat fi. sͣ. de exer. Modo ex predictis habes perpēinſtrumentū: vel ſi eſt condēnatus de falſo vn dere ſtatim vtrum ſtatutaᶜ propter aliquaꝫ qua ex correis ſtipulandi non preiudicat alteri: ut litatē imponūt penam: vt ſi nobilis interficeret .l. ſi docueris. C. de fi. inſtru. ¶ Ultimo hēs hic popularem puniatur in tantuꝫ: tunc eſſet noua caſum ſpecialeꝫ de ſententia abſolutoria que laaccuſatio: ſi vero dicerent ſtatuta pena quadruta pro vno ſocio non ꝓdeſt alteri ſocio eiuſdeꝫ S VII

Ad. l. iul. de adulte. ⁊ ſtu. l 7 9 Dulter. ꝙ relegatus vtruꝫ bānitus poſſit cōueniri in loco vbi fuit Ec in ea lege. No. ꝙ pater nō pōt occidere filiam adulterā ī domo a bānitus: vide ludo. in. l. recuſare.§. ſi quis ad trebel. ⁊ adde ange. in aliena. Itē requirit̉ aliud de quo in. l. nihil. jͣ. e. Itē requirit̉ ꝙ ſit nu ſua. q. incipien. bononienſis quidam eſt bānitus. pta. ſecꝰ ſi vidua ꝑ tex. huius. l. ī. ii. rn̄ſo. hoc firmat ange. arti. ī ſuo b ¶ Si eo tempore. cauſa priuilegii. Cauſa priuilegii ſuperueniens lite pē tractatu maleficio. in uer. tu mai adultetato lamīa dōna. Sꝫ ꝗd ſi filia eſt dente non excuſat: vide in. c. fi. extra ut lite pendente. ignominioſa: ⁊ pater uilis ꝑſona. vide bar. ī. l. ꝓxi.§. illud. ⁊ an poſſit occ ¶ Utrū ab cidere ſociū ſoluto. vide criminis: vi bal. ī. l. iuris criminis. regulariter fallit in muliere: vt hic. qd̓ ſecuritatis. in. l. i. sͣ. ti. i. Secundo inducitur per de bal. in. l. ad fi. C. qui. facit ad. q. quā dicam in. l. proxi.§. ſi eo tēpore. .i. C. vn̄ vi ī Dy. in ar. ad aliam. q. aliquis factus ē monach res iudi. nō uer. vi. q̄ro Ex. l. ſequenti. no. ⁊ bar. in propter quod liberatus eſt ab omnibus debitis ⁊c̄. Et vtruꝫ .l. i.§. ſi quiſ ¶ An bānitus poſſit conueniri in loco a quo ē ⁊ monaſterium tenetur per aucͣ ingreſſi. C. d̓ ſa patri liceat ultro. jͣ. de bannitus. occidere a ſan. ec. queritur ſi monaſteriuꝫ exeat an reīcidat queſtioni. gnatū īuen 9 Uide gl. ſuper verbo in obligationem. videtur ꝙ ſic: quia illa libera. d ¶ Nihilotum cū filia Oull. pena. alia dicit glo. vi minus. add̓ tio ſibi prodeſt ꝙͣdiu manet monachus: vt hec uide no. ī. c. qd̓ idem terelegationis uel ſimilis. innuit ergo iſta queſtio determinatur per dy. per. l. ſeruus effeſi vero. el. i. nuit bar. in glo. ꝙ relegatusª non. poteſt conueniri in eo lo de ſen. excō. ctus. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. de ac. ⁊ obli. .l. a furioſo h ¶ Multo co vnde eſt relegatus quod facit pro bānito ꝙ ⁊ in. l. fi. de Ex. l. ſequenti. magis. vide iureiuran. ⁊ non poſſit conueniri ibi vnde exbanitus eſt: ſꝫ ¶ Appellatione patris an veniat auus. et an ſi ang. ⁊ alex. in. l. aduercontrarium eſt veritas: quare dic: ut no. in. l. eiꝰ pater ingrediatur monaſterium an filij efficianin prin. ī. l. ī ſus. d̓ arbi. in fi. jͣ. ad munici. ſuis. d̓ lib. ⁊ tur ſui iuris. ſed cōtrariū poſt. ⁊ an̄ ſta Ex.§. ſequenti. uoluit in. l. 11 ¶ Quero quid eſt dictum ſi tuta que per ex duobꝰ de ¶ An clericatus ſuperueniens excuſet reum. et . mul cū filia. Rn̄det glo. duo mittunt aliduo. reis. in an abſoluto malefactore videatur abſolutus quoſ occidi bus modis: ⁊ vtraqꝫ expoſitio eſt bona. .iiii. q. ⁊ ī. l. īpune dican mandator. Item in. l. ſic eueniet. no. tex. ibi enim in ſua poadmiſſi.§. fi. tur ꝑmitteg Iſte.§. facit ī d̓ fideiuſſo. teſtate ⁊cͣ. ¶ No. ꝙ appellatione patris non cō re uerberari Si eo tempor et at̄ ꝙ cā priui ⁊ uide bal. ī tinetur auus. hoc tamen videtur verum in iſta ⁊ contume.d.§. a fidelegijᵇ ſuperueniens lite pendente non proſit: lꝫ liis affici. ui materia ſic odioſa. alias ſic: quando eximitur ex iuſ. ⁊ bal. in de Cy. in. l. prodeſſet ſubſiſtens ab initio. ⁊ ſic facit ꝙ cleripoteſtate: ut. l. iuſta de ver. ſig. ⁊ ſic facit iſta. l. ꝙ .l. non ideo .i. ad fi. C. q̄ ad fi. ⁊ ioan. catus ſuperueniens non excuſet reum. cuius cō .l. quiſquis. C. ad. l. iul. ma. que loquitur ī patre ſit longa cōan. in regutrarium videtur ſentire glo. sͣ. de accuſa. l. hos non habeat locū in auo. ¶ Uenio ad. l. ſic eue ſue. ⁊ bal. in la ratihabi.l. ſi quis nō accuſare.§. hoc beneficio. de quo dicam vobis niet. Oppo. ꝙ ſiliuſfa. poſſit habere aliquem in tio. ⁊ no. ꝙ dicam raꝑe .jͣ. de pe. l. i. Secundo facit ad. q. quandam quā ob cauſe co poteſtate: quia poteſt eſſe tutor: ut īſti. de le. tu .C. de epiſ. nexitatē vni Dy. ponit in. c. ratihabitio. extra de reg. iur. lib. .§. i. ſed tutor habet in poteſtate pupillum: ut. l. ⁊ cle. et no. us cōfeſſio .vi. vtrum abſolutoᶜ malefactore uideatur abſo per bal. ī. l. i. .i. sͣ. de tute. ergo ⁊cͣ. So. ille qui eſt in poteſtate p̄iudicat alad fi. C. d̓ ex lutus mandator. ⁊ ibi diſtinguit Dy. aut abſolalterius non poteſt habere aliū in ſua poteſtate teri. gl. lxiii. hi. ⁊ ītrodu. uitur: ideo quia pronunciatur delictum nō fuiſdi. c. ordina verum eſt in poteſtate eiuſdem ſpeciei: ſed ī po reis. ⁊ in. l. tos: ⁊ vide ſe cōmiſſum. aut abſoluitur: quia pronunciatur teſtate ſeparata ab illa ī qua ipſe eſt bene poteſt pe. ad fi. C. que no. sͣ. l. de pͥua. car. ipſum non fuiſſe in culpa. primo caſu ꝓdeſt mā habere: ut. l. contraria. ¶ Ultimo hec. l. facit ad ꝓxi.§. fi. an adde bal. in datori. ſecundo nō. alle. Dy. de re. iur. l. duob .q. ſi pater ingrediatur mona ſterium: an filij efautem abſo .l. iii. ī. fi. sͣ. luto prīcipa .§. a fideiuſſore: ⁊.§. ſi ei. iſtud eſt dictum dy. in ficiantur ſui iuris: puto ꝙ ſicᶠ: quia ipſe efficitur de adi. le. et li poſſit con eo qd̓ dicit ſi abſoluitur: quia non erat in culpa: bal. in repe. poteſtatis alterius totaliter: ergo alium in potedenari quis .l. in ſuis. et ⁊ ſic pronunciatur ſuper iure nō ſuper facto. di ſtate habere non poteſt. efficitur enim poteſta de auxilio ⁊ ibi ange. et cit bene probat̉. jͣ. ad. l. cor. de ſic. l. nihil intereſt tis alterius eiuſdem ſpeciei. īmo maioris: quia fauore. dic imol. sͣ. de li ꝙ ſic. tex. eſt ⁊ quod ibi no. in glo. nam licet furioſus abſolue ꝗcꝗd querit: monaſterio querit: ⁊ velle ſuuꝫ po be. ⁊ poſt. et no. in. l. eos tur: nihilominus mādator tenet̉. ſed ī alio mē.d. an. ī. c. fi. ſuit in velle monaſterij. .C. de fur. ⁊ extra d̓ con bro quo dicit pronunciationem abſolutoriam Ex. l. ſequenti. uide ang. p ſue. ī. i. fallē. latam ſuper facto prodeſſe mandatori male di¶ Domus qualiter intelligatur: ⁊ qui pōt occibar. ī. l. is ꝗ ⁊ io. an. ī ad reus sͣ. de cit ẜm Ri. ma. quia hoc determinauit ipſe ī pudere poteſt contumelijs afficere. di. ſpe. ī ti. d̓ pub. iudi. et blica diſputatione per hanc. l. nam hic vides de ꝯſue.§. i. ī fi. 9 ¶ Nota bal. in. l. iur. ⁊ imo. ī. l. ſi Ec in ea lege. tex. ibi ſed lictū ita coniunctuꝫ ſicut eſt adulteriuꝫ īter adul ad fi. C. qui. v̓o.§. d̓ uiro terum ⁊ adulteram: ⁊ tamē abſolutoria lata pro res iudi. nō domus. ¶ Item no. ver. ſꝫ qui occidere. ſo. ma. alex. nocet. vno non prodeſt alteri niſi in caſu ſpeciali mu¶ Item no. tex. ibi ꝙ plerūqꝫ ⁊cͣ. ¶ No. qualiUod e ¶ Princi lieris nupte tempore quo cōmittit̉ adulterium: q ait. l. ter intelligitur domus.ſ. pro habitatione: ut hic pali. uid̓ bar fallit ut hic dicitur. non ob. l. duobus.§. a fideiuſſore ⁊. l. ſed amici.§. i. sͣ. e. ⁊ ideo ſufficit ꝙ in domo to. in. d.§. a ſi reꝑiat̉ cū fideiuſ. ⁊ oīquia ibi loquitur in iuramento quod habet vim habitet: licet non ſit ſua ſed cōducta uel gratis clerico eam nō in. l. fi.§. ſolutionis: ut ibi dicitur. aliud in ſententia: quia accepta: ut. l. lege cor.§. domū. sͣ. de iniur. Iteꝫ oſculāte: qꝛ fi. de iureiup̄ſumit̉ face ſententia lata pro fideiuſſore non prodeſt prinnon ſufficeret domū eſſe ꝓpriam niſi habitaret ran. ff. re cā carita. cipaliᵉ: ut. l. aduer. sͣ. d̓ arbi. ita dic̄ Ri. ma. ⁊ bn̄. ibi: ut. l. proxi.§. i. ¶ Secundo no. ꝙ ille ꝗ poAtri. tis. gl. xi. q. p puto Ex.§. ſequenti. teſt occidere multomagis poteſt contumelijs .iii. c. abſit. ꝙ ſic. ¶ Scholaris qui iurauit non exire ciuitatē ſine vide bal. ī. l. afficere. hoc eſt notandū ad ſtatuta que permit cōtrariū te ꝗd ergo.§. licentia creditoris: ſi cū licentia ſemel exeat poſ tunt aliquos occidi impune: nam ſi poſſunt ocnet bal. ī. l. ſi heres. de ſit vltra exire. et an factus monachus ⁊ liberat .i.§. i. in pͥn. cidi impune multomagisʰ poterunt īpune verlega.i. .C. de bo. q̄ a debitis: ſi exeat reincidat in illa. berari ⁊ cōtumelijs affici: ut hic qd̓ tene mētilibe. No. ceſſante cauſa ceſſat effeEx. l. ſequenti. Ml Pla. gus. iſtum tex. inducit Dy. in ¶ Statutum ꝙ liceat uiro occidere adulteruꝫ ar. ad. q. quidam ſcholaris iurauerat creditori deprehenſuꝫ cū vxore qualiter intelligatur ſuo non recedere ſine eius licentia de ſtudio: ꝙ Tex. ibi occiUod ait lex ſuꝫ i. non ſine ſcholaris habuit licentiazia creditore eūdi mutinam ⁊ iuit ⁊ reuerſus eſt: vtrum poſſet de nocauſa uel ſine miniſterio ẜm Iaco. d̓ are. uo recedere. ⁊ dy. dicit ꝙ non. ar. huius littere: ⁊ ſic habes hic quid ſit verbum occiſuꝫ. ¶ Que quia illa licentia videtur eſſe conceſſa ꝙͣdiu illd̓ rit glo. que dicuntur res ueneris. glo. reſpōdet ire ⁊ redire fiat nō vltra. ad hoc facit. l. plane. sͣ. multum bene. in ciuitate iſta eſt ſtatutū ꝙ liceat de ope. lib. tu vero diſtingue ī hac. q. vt dixi ī. q viro occidere adulterum deprehenſuꝫ cū vxore I S S I iij

Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu. a ¶ Quod ait lex. Iſte.§. no. limitatur ⁊ declarat̉ per alexā. in. l. pleriqꝫ. in videlꝫ ꝙ crimīales cauſe debeāt tractari alias terminari iſra. lx. dies. ⁊ s .iiii. col. de in ius vocan. vbi reprehendit bal. in. l. cūctos populos. ī. viii. nō fuerit terminate ptās īcidat ī penā. mō pendēte. q. criminali īcidit. q col. C. de ſūma. tri. ⁊ fi. ca. qui inducit iſtū tex. ad. q. no. falſi: qꝛ teſtes redarguunt̉ de falſo: ita ꝙ ꝗd prīcipalis nō habet ſuū finēb ¶ Per horas. adde bal. in. l. i. C. vnde vi. in lectu. an ptās ueniat puniendus. certe iſte tex. facit ꝙ nō arguēdo de tempore c ¶ Inſpicitur initiū. Ad materiā qn̄ initiū tꝑis: vide. q. notabiles quas ad locū: ut ī. l. vinū ſi cer. pe. bn̄ fa. l. īutile. ff. de minori. ⁊. l. petende de in ponit bal. in .l. ſi tutor. sͣ. inte. reſti. et de tu. ⁊ ra. ibi no. ⁊ qd̓ ſua: certe intelligitur deprehenſus ſi reperiret̉ diſtra. habet̉ in. l. cum vxore in camera ī iſtis rebꝰ veneris. ¶ Itē Arito. d ¶ Percu ꝓperādū. in no. iſta talia preparatoria veneris: quia per iſta tieſ ī platea. prī. de iudi. ¶ Quero vtrum patri liceat occi adde qd̓ io⁊ ꝓ hoc qd̓. veriſimilia probatur adulteriuꝫ: vt dixi. sͣ. e. l. ii. I Il IA. dere magiſtratum inuentum cuꝫ no. bal. ī. l. i. an. in addi. in fi. ⁊ dicaꝫ. jͣ. l. capite quinto. filia ſua. dicunt quidam ꝙ non quia magiſtratꝰ C. d̓ iur. ca. ſpe. in ti. de Ex.§. ſequenti. ī. ii. col. ⁊ exaccuſa.§. fi. non poteſt accuſari iure mariti: ut. l. ſi maritus. ¶ Stante ſtatuto ꝙ percutiens aliquē ī platea in. iii. parte. preſſe ci. rai. in princi. sͣ. e. ⁊. l. hos accuſare. sͣ. de accu. ego di in addi. que ⁊ bal. in. l. i. puniatur ī. x. an ſi quis capiat aliqueꝫ in platea co contrariuꝫᵍ: nam ꝙ magiſtratus non poteſt .C. ꝗ accu. ⁊ īcipit. oldr. ⁊ exportet in alio loco ⁊ vulneret an inſpiciam accuſari verum eſt: niſi accuſatio tempore eſſet querit: tenet no. ī ſimili ꝑ initiuꝫ: ⁊ quando in maleficijs initium uel finis cōtrariū. albal. ī. l. ꝯtra peritura: tunc ſecus: ut. d. l. hos accuſare: ⁊. l. ſe ſit ſpectanduꝫ uel ſpectandus. leg. pro caſu maiores. C. natus sͣ. de of. preſi. intantū ꝙ ſi eſſet cauſa que .l. ꝗd ſit fud̓ īof. te. ⁊ in ¶ No. hunc tex. cōteſtatione non perpetuaretur ageretur cauſa gitiuus.§. terminis re Quod ait lex. in ſi. quia eſt notavſqꝫ ad ſententiam: ut no. in. l. ſed ⁊ ſi reſtituat̉ fert bal. diidem celſus bilis valde. ¶ Item no. ꝙ in maleficijs dicitur ctā diſpu. in de edil. edi. §. ſed ⁊ ſi dies. sͣ. de iudi. nunc ad propoſitum .l. fi. C. d̓ fi. ⁊ ideꝫ tenet incōtinēti fieri quod ſit vno impetu licet durat ius occidendi adulterū eſt tempore perituruꝫ: inſtru. ange. hic vt per horasᵇ illa rixa. ¶ Secundo no. ꝙ inſpicinam niſi ille qui tunc occidat non poteſt occide de bal. ī auc̄. f ¶ Licite ꝑtur initium quo ad locuꝫ ⁊ quo ad tempus. nā cutio. adde item nulla. re poſtea: ut. sͣ. l. proxi. in fi. ⁊. jͣ. l. proxi. ſicut ervides hic ꝙ patri permittitur occidere domui qd̓ io. an. in ad fi. C. de go poteſt accuſare ſi accuſatio eſt tempore peri addi. ſpe. in epiſ. ⁊ cle. et ſue tantum uel generi ſui: ut. sͣ. l. proxi.§. ius oc tura: ita poterit interficere cum iſtud ius occidē ti. de accu. in. l. ſi quis cidendi. Item incontinenti tantuꝫ lꝫ occidere: di ſit tempore periturum. predicta uera ī patre. .§. ſui. in. iii. non dicam ⁊ tamē hic habes ꝙ ſi illo fugiēte per horas aliraꝑe. e. ti. ꝑte. in addi. marito uero non licet magiſtratuꝫ occidere: ꝗa bi interficiatur videtur in illo loco ⁊ illo tunc.i. mag. q̄ īcip̄. e ¶ Extra pla non eſt turpis perſona magiſtratus. ¶ Quero oldr. querit team. hic fa illo tempore interfectus. ſed contra omnia iſta vtrum ſi vxor eſt ignominioſa uel ducta cōtra. l. tenet cōtraciunt ad. q. precedētia ad homicidiū cōfunduntur cuꝫ hoan liceat occidere adulterum marito uel patri. riū ⁊ ī addi. ſtatuto caue micidio ⁊ homicidium tantum inſpicitur: ut. l. hoc qd̓ hic tur ꝙ iudex videtur ꝙ non: quia nō poteſt accuſare iure ma dicit̉ videa inquirat in illud. in fi. sͣ. ad. l. acquil. ⁊ ideo videtur ꝙ īſpice riti: ut. l. ſi vxor.§. plane. ⁊.§. ſed ⁊ ſi ea. sͣ. e. ermus. v̓. illi loco malefire debeamus locum homicidij non locuꝫ uel tē go non poteſt occidere: ⁊ hoc eſt verum: lꝫ glo. alle. ꝓ cāu. l. cii: ⁊ vnus ī pus incepte rixe: ut dixi in. l. libelloruꝫ. sͣ. d̓ accu. ꝗd ſit fugiti dicat cōtra ⁊ male. jͣ. ad muni. l. pe.§. fi. ¶ Que vno territo ad hoc reſpondeo ꝙ iſta ſunt vera quādo vtrūuus.§. ite. ⁊ rio eſt capt ro quid ſi ipſe maritus eſt uilis homo uel pater .§. idē celſꝰ in alio terri qꝫ ⁊ initiū ⁊ finis fuerunt illicita: nam tunc inſpi vtrum liceat adulterum occidere. Rn̄. non: ꝗa .sͣ. de edil. torio ē ſpocimus finem: ⁊ hoc eſt fauore rei ne d̓ vtroqꝫ pu ſi eſt vilis perſona non poteſt accuſare iure maliatus: quis edi. ⁊ ideꝫ tꝫ niatur. ſed quando principium eſt licitum ⁊ hꝫ dicatur loc ang. hic. ⁊ ui riti: ut. l. iij. sͣ. e. ⁊ ibi no. in glo. ergo non licet ei cām licitam: tunc illud principium inſpicimus: de bal. ī auc̄. maleficii: vi occidere. de bal. in. c. ſi ꝗs nulla. ī ut hic: pro hoc facit optime. l. qui cuꝫ maior.§. Ex. l. ſequenti. .i.§. iniuriā. fi. de epiſ. et .i. sͣ. de bo. lib. ⁊ hoc facit ad multa. pone ꝗdam ¶ Confeſſio facta extra iudicium facit indiciuꝫ de pa. iura. cle. ⁊ in. l. ſi cepit aliquem per perſonaꝫ in platea ⁊ portauit fir. in. v̓. ſeu ꝗs nō dicaꝫ ad torturam: ⁊ quando aliquis dicatur cōmitte eum extra plateam: ⁊ ibi percuſſit eum an punia ſurtim: ⁊ vi raꝑe. e. ti. et re priuatū carcerem: ⁊ an tenere aliquem in pride bar. in. l. .sͣ. ē ī alia co tur tanꝙͣ percutiens in plateaᵇ. iſte tex. facit ꝙ uato carcere ſit offenſa in perſonam. .i. de incen. lū. hoc idem ſic: tamen in contra. eſt veritas: ut apparet ex p̄rui. naū. ⁊ in repetitū. Ex ẜ ¶ Op. dictis. Idem ſi aliquis inſultaret alium in plaoppoſito no .l. libelloruꝫ Apite quinto. ꝙ teſtimo .sͣ. de accu. tea ⁊ fugaret eum vſqꝫ extra plateamᵉ: ⁊ ibi euꝫ ta. ⁊ facit ad nium de quo loquitur hic nō releuet aliadde etiā ꝙ .q. capti in percuteret non percuteret in platea: ſed pone quid. nam teſtis non poterit dicere niſi ꝙ vidit dicta ꝑ bar. domo: ſꝫ cealium caſuꝫ. Cauetur ſtatuto huius ciuitatis ꝙ hic faciunt eum captum: ⁊ dicebatur ꝙ erat deprehenſus pit fugā exquis poſſit offendere alium ingredientem ī poſ tra domuꝫ. ad. q. quam in adulterio: ⁊ ſic erit teſtimoniuꝫ de auditu qd̓ poſuit bal. ī cōtrariuꝫ tꝫ ſeſſionem ſuaꝫ in ipſa poſſeſſione ſine pena: mo non ualet: ut. l. teſtium. C. de teſti. dicunt quidā .l. cunctos bal. ī. l. pleri do aggredior illum ingredientem poſſeſſioneꝫ ſpeciale hic ꝙ teſtimoniū d̓ auditu valet. Pla populoſ. cir qꝫ. d̓ in ius meam ⁊ illum fugienteꝫ proſequor extra poſſeſca medū. de dicebat hoc teſtimonium non multum approuocan. ſionem meam: ⁊ ibi eum percutio: certe licite ꝑ ſūma tri. vi. Arito bo: ut. l. metū. C. qd̓ me. cā. glo. dicit ꝙ teſtes di delicet ꝙ lꝫ cutioᶠ ſeu occido: ut hic: rō quia initium fuit lici m.§. illd̓ centⁱ ꝙ viderunt eum captuꝫ ⁊ ꝙ audierunt eū ꝗs pro deli dico tum: tene predicta menti. confitentem ꝙ fuit captus: quia fuit deprehencto ciuili nō ꝯtrariū. vtꝝ Ex. l. ſequenti. poſſit ī doſus in adulterioᵏ: ⁊ ſic confeſſio ſua extra iudici pater poſſit ¶ Patri licet occidere magiſtratum adulterū mo capi: tn̄ occidere ma um valet ut poſſit poni ad torturam: non ꝙ faſi fuerit canon marito. et an cum vxor eſt ducta contra. l. giſtratū īuē ciat plenam probationem: quod tene menti. te ptus extra tum cum filiceat occidere adulterum uel eſt ignominioſa. net ergo glo. ꝙ confeſſio facta extra ius eſt ſuffi domū: ⁊ aulia. adde no. et an pater uel maritus uiles poſſint adulterum fugerit ī doī. c. ſi v̓o. el. i. ciens iudicium ad torturaꝫ. qd̓ placetᶠ. ar. l. q̄ro interficere. mū ꝙ poted̓ ſen. excōi. in fi. sͣ. de edil. edic. facit quod no. in. l. fulcinius rit licite exd̓ marito cō trahi ratiōe cludit ber. initii. ⁊ vide Cy. in auc̄. ſi quis. C. eo. ⁊ no. per bar. hic adde bal. in. l. i. C. ibi ꝙ nō. h Apite ꝗnto. hāc. l. alle. bar. i. l. admonēdi. ī. viii. col. d̓ iurciurā. ꝙ cō vbi de cri. agi opor. ⁊ faciunt no. per bar. in. d. l. libellorū. ⁊ ibi dixi. sͣ. de feſſio facta abn̄te ꝑte īducit ſemiplenā ꝓbationē. accu. ⁊ quid ſi in confinibus ciuitatis eſt factū maleficium: quis cognoi ¶ Teſtes dicēt adde bal. ī. l. ī bonefidei. sͣ. d̓ re. cre. ⁊ adde ꝙ cōfeſſio facta extra iuſcet ⁊ puniet. bal. in. l. i. C. vbi de cri. agi oportet. dicitꝙ iudex vtriuſqꝫ lo diciū eſt ſufficiēs ad penā extraordinariā īponendā. l. ictus fuſtiū. d̓ infa. ci: ⁊ voluit Dy. ⁊ Bar. in. l. iuriſꝑitos.§. oriundus. de excu. tu. ⁊ vide io. Itē adde qd̓ ī criminalibꝰ cōfeſſio facta ī act. ī alio iudicio eſt ſufficiēs ad an. in regula in obſcuris in mercur. in. vi. ⁊ quid ſi teſtis ad inquiſi. ſui iu ſormādū īꝗſitionē ẜꝫ bal. ī. l. mercalē. d̓ ꝯdi. obtur. cāꝫ. fac̄. l. nullū. d̓ teſt. dicis ſalſum depoſuit coram iudice non ſuo corā quo debet accuſari: vik ¶ In adulterio. Et add̓ ꝙ ad hoc vt dicat̉ ꝓbatū adulteriū dꝫ ꝓbari ma de io. an. in ſpe. de cri. ſal. in prin. ⁊ an quis cū ſequitur fugientem ⁊ eum trimoniū fuiſſe. alias ſuccūberet̉ ẜꝫ bal. ī. l. ita demū. d̓ ꝓcu. ad fi. facit qd̓ in alio territorio cepit poſſit puniri: vide bal. ⁊ flo. in. l. ſicuti.§. ariſto. ff. no. bar. ī. l. ſi cui.§. i. de le. i. ⁊ uide bar. ī. l. ii. ī prī. d̓ fur. ⁊ ī. l. ii.§. fi. sͣ. e. et ſi ſer. uē. ⁊ bar. ī. l. ſi cui.§. fi. v̓. ii. qͥro. sͣ. de accu. ⁊ ange. ī. l. nemo carcerē. ange. ī. l. i. jͣ. de extraor. crimi. vide bar. ī. l. ii.§. itē ab eo d̓ aqua plu. ar. de exac. tri. li. x. Iteꝫ adde ꝙ iſte tex. facit ad. q. diſputatā per ricar. malū. l ¶ Qd̓ placet. vtrū cōfeſſio extra indiciū ſit ſufficiēs indiciū ad torturā.

Ad. l. iul. de adulte. ⁊ ſtu. l 8 o adde qd̓ idē uoluit inno. in. c. ſicut. de teſti. ⁊ bal. in. l. ictus fuſtiū. d̓ infa. ⁊ ſacit dictum bar. in. l. cum ſcimus. de agri. ⁊ cenſi. lib. xi. Sed an cōfeſ. ⁊ Flo. in. c. at ſi clerici. de iudi. ⁊ do. de ro. ſua deci. ccxxii. ⁊ uide bar. in. l. ſio facta a ſubdito extra territorium eoram ſuo iudice ꝓbet. vide qd̓ haadmonēdi. de iureiuran. ⁊ ad materiā vide glo. in. c. qͣꝫ ſit graue. d̓ exceſ. bes in. l. fi. sͣ. de iuriſ. om. iu. Item adde qd̓ hāc glo. allegauit bar. in. l. fi. prela. vbi ēt Inno. ⁊ Imol. in. c. pro inquiſitis. de elec. ⁊ in. c. qualiter et circa indicia ſpecialia. jͣ. de qonibus. ADDE qn̄ cōfeſſio extraiudicialis qn̄. de accu. ⁊ in. c. dilecti de or. cogni. ⁊ in. c. ii. de confeſ. ⁊ do. an. ī. d. c. iuncta cū alijs argumētis ſit ſufficiens ad cōdēnādū. bal. cōſil. cxxii. lib. i. at ſi clerici. a ¶ Detinecōtrariū uo ant adde qd̓ luit dicēs ta §. sͣ. i. ex ꝗ. ca. in poſ. ea. ¶ Circa. l. noſtrā que no. per glo. ꝙ ſeruus non fuit accuſatus tunc op. ꝙ ille qui lem cōfeſſio ī. c. cū nō ab ro que ſunt ſufficientes probationes adulterij. in teſtem eum produxit ſolum debeat ſoluere cō nē idē oꝑari homine. de glo. hic dicit ⁊ bene ꝙ ſit inuentus in rebus vedemnationē: vt. l. quoniā. C. de teſ. Quidam fain criminali iudi. ⁊ qn̄ ali qd̓ in ciuili: neris. Nota ergo ꝙ ſi teſtis dicit ꝙ eum inuenit tentur cōtra.ſ. ꝙ tantum debeat ſoluere accuſaquis alium qꝛ confeſſio in rebus veneris: vt quia inuenit eum in camera capere poſtor ſi ſuccubuit ꝙͣtum accuſatus.ſ. quando ipſe extra iudiciſit. uide pleſolum vel oſculantē vel tangentem: quia iſta ſufſuccubuit: ⁊ ille qui ſuccubuit debet ſoluere. pro um facta ẜꝫ ne bar. in. l. ficiunt ad probationem adulterij: vt hac glo. ca terminos. l. hoc facit. jͣ. e. l.§. pe. Iſta lec. eſt vera habito re cuꝫ eo. jͣ. ad ſi cautio. de noniſte habent expreſſius. extra de teſti. c. preteſpectu ad finem.ſ. tempore diffinitiue ſententie.l. iul. pecu. ſide inſtru. rea. de preſump. c. litteris. ⁊. c. tertio loco. ¶ Ul ⁊ an ꝗs poſin qua victus victori in expenſis condemnatur facit plenaꝫ ſit tenere bā terius nota hanc. l. ad aliud quando aliquis di etiam in cauſa criminali ẜm opi. veram: prout eſt fidem. qd̓ tn̄ nitum ꝗ po catur aliqueꝫ detinere in priuato carcere. de quo ibi reprobat caſus in. l. fi. C. de fruc. ⁊ lit. expen. ⁊ facit. l. ꝗ criteſt impune Imol. Item habemus ti. de priua. car. C. Breuiter circa hoc men. C. qui accu. nō poſ. de qua opi. dicam ī maoffendi ī pri iſta ſaciunt: aduerte ad tria verba. quidam priuati ſunt qui uato carcere teria. jͣ. ad turpil. ſed principium. l. noſtre loquian confeſſio bal. ꝙ ſic ī. l. habent ius capiēdi ⁊ detinendi: vt dominus ſer tur quando quis debeat ſoluere illo tunc cū pefacta in cu .i. de priua. uum: ⁊ pater filiuꝫ: vt. l. j. ⁊. l. ij. C. de pa. po. ⁊ sͣ. ria iudicis titur torqueri. quare alij dicūt ꝙ quilibet ſoluit carce. ⁊ ad probet delide li. ho. exhi. l. iij.§. j. ⁊. ij. ⁊ iſti ſine dubio priua totam cōdemnationem.ſ. accuſator totum preid quod dic̄ ctum: d̓ qua bar. hic d̓ ca tum carcerem nō cōmittunt. tāgitur in. l. j. C. de cium ſerui ⁊ accuſatus totum precium ſerui qd̓ bal. in. l. fi. j piente debipriua. car. quidam ſunt qui habēt ius capiendi eſt cōtra caſum. jͣ. e. l. in fi. l. alij dicunt ꝙ vterqꝫ de proba. et torem fugi non detinendi. ⁊ iſti ita demum videntur cōmit faciunt que ſoluit dimidiam. ⁊ hāc lec. tenet glo. jͣ. e. l.§. pe. tiuum. adde ſcripta ſunt tere carcerem priuatum ſi vltra. xx. horas detine in fi. ⁊. C. e. l. verba. ad. l. quoniam. nō reſpōdent bal. in auc̄. in. l. ſenatus īmo. de ac. antª. hic eſt caſus in. l. iſta. vnde ſi aliquis capit tu vero reſpōdeas ſic. aliud eſt in productione in princi. ad ⁊ obliga. et falſificatorem monete ex forma. l. j. C. de fal. mo teſtis: aliud cuꝫ ſeruus petitur torqueri. rō quia turpil. ⁊ ī fiſcias ꝙ ſi ali mili dixit an ne. vel ſi caperet fureꝫ ex forma. l. itaqꝫ. ad. l. acꝗ in productione teſtis ille ſolū prebet cauſaꝫ qui quis poſuege. in repe. li. ⁊. l. ſi quis in ſerui. circa finē. sͣ. de fur. ⁊ ſimilirit in carceproducit. ſed quando quis petit aliquē torque .l. ſi vacātia re pͥuato alibus caſibus non poteſt retinere vltra. xx. horas. ri prebet cauſam vterqꝫ tam producens ꝙͣ etiaꝫ C. d̓ bo. ua quem ꝙ po alias diceretur cōmittere priuatuꝫ carcerē. Idē can. li. x. vi accuſatus cōtra quem oportet ꝙ appareant ali teſt carcera delicet caudico de eo qui capit debitorem fugientem: vt. l. qua indicia anteꝙͣ perueniatur ad torturam: vt tus aufugetus iudex n̄ re ſi vult: ait pretor.§. ſi debitorem. sͣ. de his que in frau. .l. j. in prin. ⁊ per multas. ll. jͣ. de queſtio. pro hoc accipiat difnec tenetur credi. ad quod facit quod nota. inſti. de ac. ī prī. facit optime. l. iiij.§. j. sͣ. fi. regū. vbi expreſſe mēfamationeꝫ d̓ fracto car quidam ſunt qui nō habent ius capiendi nec de rei culpabiſuratori debet ſolui de cōmuni. ⁊ ideo quando cere. dictuꝫ lis in came. tinendi. in iſtis eſt aduertendum ob quam caucōmittitur queſtio cōſulenda ſapienti cuius ex fuit ro. in. l. ra ſed in triadmonēdi. ſam aliquem capiant. ſi enim capiunt vulnerant penſis debet cōmitti: tunc diſtingueᵉ. aut iudex bunali. Inde iureiurā. ⁊ occidunt incontinenti inſpicimus ſolum illud ſentiebat pro vna parte: ⁊ alia pars petit conſili no. tn̄. in. ca b ¶ In prīa delictum propter quod capiebant: vt. l. illud. sͣ. um ſapientis tunc debet cōmitti expenſis illius cū illa tua. ꝗ glo. uide ro. matri. accu. ad. l. acqui. ſed ſi ex īteruallo occiderint tunc de qui petit conſilium quoniā ille ſolus prebet cau ī. l. licitatio poſ. dicit ꝙ .§. quod illi vtroqꝫ tenentur.ſ. de priuato carcere: ⁊ de occiſam huic cōmiſſioni. ſi vero iudex viſis allegatio iudex ex offi cite. de pub. ſo: vt. l. nunꝙͣ. sͣ. de priua. delic. ¶ Quero vtruꝫ nibus vtriuſqꝫ partis ſuꝑ queſtione dubitat tūc cio recipit ī I potenere aliquem in priuato carcere ſit offenſa in formatiōes ſi queſtionem cōmittit cōſulendam ſapienti deſ ſtulaue infamie ⁊ d̓ perſona dic de hoc per Inno. extra de ſenten. ex rit. tūc bet fieri expenſis cōmunibus quoniā vtraqꝫ ꝑs notorio nul diſtingue. cōmū. c. nuper. in prima glo. prebet cauſam cōmiſſionis. ⁊ idem dicas in ſimi la ꝑtis cita. Adde. l. eoſ. Ex. l. ſequenti. libus actibus qui fiunt in iudicio per ea que dixi facta in ca⁊ quod ibi mera. fac̓ qd̓ ¶ Cum cauſa cōmittitur conſulenda cuius ex .sͣ. ⁊ facit. l. generaliter.§. his de preſentibus. C. habetur. C. no. bal. in. c. de appel. et penſis debet cōmitti vide in fi. de iureiuran. tene menti. ſi intra. d̓ cō in. l. fi. C. de 1t ¶ Op. Dicitur ſue. rec. ſeu. prin. agen. ī Sed diſpiciamus. ſͣ ꝙ bo I poſtulauerlt. hic īnualias eſt de re. li. x. ⁊ qd̓ .l. cōradi. et it ꝙ ſeruus eſt accuſatus de adulterio dū nefidei poſſeſſori ⁊ creditori datur hic contra. in no. glo. in. l. de cōfeſſiōe eos.§. pe. de dicit: ſeruo adulterij accuſato. ⁊ jͣ. innuit alium .l. j.§. j. s. ad ſil. ⁊ de edi. edic. l. ſciendum.§. deīin camera vſur. ⁊ ī hac eſſe accuſatum. cum: dicit tantam pecuniaꝫ adul de. glo. non ſol. ſed dic ibi lex loquitur de domiuide aliquid .q. adde io. terij ⁊c. ſed duo accuſari ſimul de adulterio non no hic de eo ad quem ea res pertinet que verba per bal. in. l. an. in ti. de ictus fuſtiū. poſſunt: vt. l. reos. C. e. ⁊. l. ſi maritus. in fi. sͣ. eo. aſſeſſore.§. ſunt latiora. ¶ Item op. de. l. nō ſolum.§. queri de infa. ⁊ ꝙ ſalarium. et ergo male. huius timore legitur hec. l. duobus tur. sͣ. de procura. Reſpō. ibi actio queritur per ꝯfeſſio extra .l. iiii. C. de modis. Uno modo ꝙ hec lec. ponitur in fi. glo. hominē hic vero datur per. l. ¶ Iteꝫ op. ⁊ vide iudicialis fa ſta. ⁊ imagiꝙ accuſatur mulier de adulterio ⁊ ſeruus accuſa tur ꝙ iſta pena debeat diuidi īter dominū ⁊ bo ciat plenum ⁊ no. ī. c. ſta p̄iudiciū. tetutum.§. aſtur de auxilio ſeu de cōſilio quod poteſt: vt. jͣ. e. nefidei poſſeſſorem: vt. l. furtiua. sͣ. de furtis. gl. net bal. in. l. ſeſſores. de .l. nihil in fi. Alia lec. eſt ꝙ hic ſolum extraneus que eſt hic concedit cōtra. ſed iſtud eſt cōtra iſtū .i. in. v. col. reſcrip. ī. vi. accuſabatur ⁊ nō ſeruus: ⁊ ꝙ hic ī littera dicitur tex. in quo totum tribuitur domino. dicendū eſt de cōfeſ. fal et no. bal. in in ſeruo adulterij accuſato. legunt ſic: vt puncte lit ī delictis ergo ꝙ ibi loquitur in eo quod eſt mera pena .l. hac. l. C. que ꝑtinent de ſen. exꝑi. tur dictioneꝫ ſeruus. ⁊ quod dicitur adulterij acvnde vnicuiqꝫ duplatur prout ſua ītereſt hic ve ad iudiciuꝫ reci. ⁊ ī. l. ii. cuſato. dic.ſ. aliquo alio. alij habent litteram: vt ro loquitur in precio vero rei quod totum bone eccleſie ī faī. iiii. col. C. hic ſit adulteram: que littera nullo modo cōgru fidei emptori datur vt hic: qd̓ intelligo quando uorē aīaruꝫ de ede. ⁊ in ẜm Bal. ī. l. it. ideo glo. nō proſequitur eam. retēta ergo hac nō apparet dominus: quia tūc ipſe preferretur: .l. generali.i. ī. iiii. col. ter.§. his. d̓ de fal. cau. re. credi. et adiec. leg. Item adde ꝙ glo. hic ſin. dixit ꝙ licet alias confeſſioni facte in iō dicit bal. in. l. eos.§. apoſtolos. de appellationibus ꝙ apoſtoli debent tormentis non debet citari. l. i.§. diuus. jͣ. de queſtio. fallit niſi de eodem dari expenſis petentis: et cum Bar. hic tenet Bal. in. l. iii. C. e. et inquā proceſſerit bina confeſſio extraiudicialis. Iteꝫ probat hec glo. quia licet tum dicit eum uiſis allegatis: uide bar. hic in. l. ille aut ille. de lega. iii. et alias non probet vna conſeſſio extraiudicialis tamen eſt geminata ꝓbat. ad materiā circa expenſas fiendas: uide in. l. pretor.§. i. sͣ. e. i. ⁊ bar. in. l. Iꝯͣ ꝯ I i iij

Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu. .ii.§. defendi. sͣ. ex qui. ca. in poſ. ea. vbi habes poſt cum. c C.§. ſi de vectigalibus. ſed ibi nō ponit hanc vlti. q. ⁊ iſtud vltimū lim. a ¶ Queſtioni. aduocatus. An ⁊ qn̄ examinationi teſtiū debet aduocatus ta niſi pater patiatur capi. diminu. per quā vſufructus amittatur. ita vula eſſe preſens. vide Bar. in. l. ii. de ſacroſan. ec. ⁊ ſcripſi in. l. cuſtodes. de pu bal. limitando predicta in. l. corruptionem. de vſufruc. in vna addi. in bli. iudi. ti. col. ⁊ vide Bar. in. l. iii.§. ſed vtrū. sͣ. de mino. ꝙ deportatis vel pubib ¶ Aduocatus preſens. An aduocatus debet eſſe preſens qōni quando catis alicuius ego nō priuer vſufrucū. vide tex. in. l. ſed ſi minor. sͣ. de pa pars reſpon det poſitiōi gno. l. ſi ſu bus. adde ꝙ peratus eo. vt. l. bona fides. sͣ. depo. iſtud autem qd̓ hic dialicuius dicatur eſſe in quo habet vſufructū: uel aduocatꝰ nō ti. per Bal. citur ꝙ ſoluit̉ creditori: ītelligas creditori eius debet partē ei bona fide ſeruit. cōtra in. l. i.§. qui ſeruum. sͣ. in. c. i. de cōinſtruere: vt vt. l. inter omnes. in fi. sͣ. de fur. tro. inueſti. ad ſyl. ⁊ ea. l.§. ſerui appellatione: ⁊.§. ſed ī eo. no. gl. ⁊ bar. Ex.§. ſequenti. nō ob. l. lex ad vtrūqꝫ rn̄deo. ibi tractat̉ de pena inferenda in. l. ii. de iuvectigalis. ¶ An ex ſententia interlocutoria oriatur actio ſeruo. ⁊ ideo ſignificatio dn̄i reſtringitur. hic ve ra. calū. ⁊ ad de pigno. vi in factum. de no. ẜꝫ ho ro loquitur de veritate indaganda. ⁊ ideo ſigni de tamē ibi ſti. in. c. dileAlex. in. x. ⁊ ¶ Quero ad ficatio dn̄i extenditur. Si liber homo. ꝗd det iſta accti. de iudi. .xi. col. vbi c ¶ Quero dr̄ hic ꝙ publicabit̉ ꝙ iudex polate ponit. tio vtilis. Rn̄. ad eſtimationē operarū amiſſarū IIOEL. ¶ Querit glo. an fiſcus dabit p̄ terit īterdū d ¶ Sed ⁊ ſi ⁊ amittendarū: quoniā liberū corpus non reciꝑmittere ad negauerit. cium ſerui publicati. ⁊ dic ꝙ ſic: vt in glo. ¶ Ul uocatum re corrigere. di pit eſtimationē: vt. l. ex hac. sͣ. ſi qua. pau. fe. di. teriꝰ iſte.§. facit ad. q. de filiofa. delinquēte vtꝝ ſpōdere poctum ſuum. ⁊. l. que actio.§. i. sͣ. ad. l. acꝗl. ¶ Item hic dicit̉ publicet̉ ꝓprietas eius quā hꝫ ⁊ facit ꝙ ſic. Idē ſitionibus fi Et qn̄ ⁊ qūo datur actio vtilis. quero que ſit iſta actio utilis. ſi publicant̉ bona patris: vt publicetur vſufru videt̉ reū ni teſtis poſſit quidam dicunt ꝙ cōdictio ex. l. ut. jͣ. l. proxi. ſed mis ſimplicē corrigere di ctus p̄ceptio quā hꝫ pater in bonis filij. ego hāc qui poſſꝫ de ctū ſuū vide condictio ex. l. habet locū quādo in. l. non eſt ex .q. latius examinaui in. l. ſi finita.§. ſi de vectiga cipi ī rn̄ſiōe. bar. ⁊ qd̓ ibi preſſum de alia: ut. l. i. de condi. ex. l. ſed in. l. eſt libusᵉ. sͣ. de dā. infec. Ex.§. ſequenti. ſa. c. paſtora habes in. l. expreſſum ꝙ ex ſententia iudicis datur actio in lis. eo. ti. qd̓ ¶ An teſtis poſſit dcm̄ ſuum corrigere. eoſ. jͣ. de fal. factū ſeu iudicati: ut. l. iiij. per totam. l. sͣ. de re iu ſeꝗt̉ Imol. ⁊ Et no. ꝙ ſi No. doc. in. d. c. Sed ⁊ ſi negauerli? ꝙ l teſtis vnum di. quidam dicunt ꝙ hec concurrit cuꝫ illa. Alij dilecti. ⁊ vidixit ſine tor dicūt ꝙ ſunt caſus diuerſi: ⁊ hoc placet. ſi enim teſtis anteꝙͣ torq̄atur dicat vnum: ⁊ poſtꝙͣ tordetur velle mētis ⁊ alid̓ iudex precepiſſet pecuniam dari: haberet locuꝫ Inn. ⁊ doc. quetur dicat aliud: eſt ei credēdum: qd̓ tene mē in tormētis in. d. c. paſto actio in factum. ſed hic loquitur quando iudex ſtat̉ vltimo ti. ¶ Scd̓o no. ex hoc tex. ubi uidet̉ caſus expreſ raliſ. ⁊ refert dicto: ut hic non precepit: uel ſi eſtimabit iſtum liberū tanꝙͣ ſus ꝙ teſtis poſſet corrigere dcm̄º ſuuꝫ: ut ſi pri etiā Bal. in vult Bar. ſeruum: ⁊ ſic ſententia iudicis non preceſſit. Ex mo dixerit mēdacium poſtea poſſit dicere ueri l. ii. de iura. queꝫ ſequit̉ hoc no. ꝙ ex ſentētia interlocutoria iudicis orit̉ calū. in pͥn. ⁊ tatem. glo. tn̄ in aucͣ. de teſti.§. ꝗ vero. videt̉ diBal. in. l. iii. vide abbatē actio in factuꝫ: vt plene dixi in. l. a diuo pio.§. i. in. i. col. C. cere ꝙ poſſet corrigere dcm̄ ſuum incōtinenti. in. c. paſtora .e. ti. ⁊ bar. .sͣ. de re iudi. ſed ſi iret ⁊ loq̄retur cum partibus nō poſſet po lis in fi. Ex in. d. l. eos. ⁊ oppo. vide Huc ſtea corrigere dictum ſuum. ita no. ibi: ⁊ ita cōiꝗd ſi in torHaberi queſtioneꝫ. uſque doc. in. c. ii. mentis nōter obſeruat̉. ſed illa glo. loꝗtur in correctione de cōfeſ. in ſeuerauerit: habuiſtis quādo petitur torqueri ſeruus extradicti qd̓ facit teſtis ſponte. ſed ſi metu tormēto.vi. ⁊ vide vide bal. ī. l. nei: hic quādo petitur torqueri ſeruus ꝓprius rum uellet corrigere dcm̄ ſuum puto ei ſtādum bal. tenentē fi. de qō. accuſati: ⁊ etiā qn̄ petit̉ torqueri ſeruꝰ extranei. ꝙ nō debeat ſemper ante publicationem per hunc tex. tamē Ariti eſſe preſens ¶ Op. sͣ. qui ⁊ a qui. l. ꝓſpexit. dicunt quidam m§. ꝗn boni aſſeſſores faciunt ꝙ nō repetitur niſi unuꝫ in. l. proxi. d̓ ꝙ hic dicit de ſeruis extraneorū haberi queſtioquēdictum.ſ. illud qd̓ dicunt poſt tormenta. his que ī te nium. ꝓpoſi nem eſt uerum: ſi ⁊ ipſi ſunt traditi ad uſum mu ſta. dele. ⁊ in Ex.§. ſequenti. tionem libel lierum. Alij dicunt ⁊ melius ꝙ illud quod in. l. .ſ. nō ſolum ¶ An uictus uictori debeat cōdēnari in expenli. ꝑ ſolā da.sͣ. de ꝓcur. proſpexit deficit de ſeruis extraneorū ſuppletur tionem libel ſis in criminalibus. qd̓ limita ni li interrūpihic. uel. l. ꝓſpexit. loquitur ꝙͣtū ad impediendā ſi pars ſit ꝑ 3 ¶ Op. ꝙ fiſcus ſoluat pre tur preſcrip Hi reuS. gum. ⁊ ſic extimari nō dꝫ: ui libertatē: ut non poſſint manumitti: qd̓ in ſeruis ſona ruſtica tio in crimi extraneorū non habet locum: ſed ſolum in proſiue idiota. nalibuſ. bal. no. in.§. iubet. Rn̄. fiſcus ſoluit p̄cium ſerui qd̓ ita dixit hoprijs. ⁊ hoc puto uerum. glo. ſummat hanc maꝯͣ diſtinguēeſt poſt torturam. ⁊ ideo fit extimatio vt ſciatur ſtien. in. c. di do in. l. i. C. teriam. C. e. l. v̓ba. ꝙͣtum ualebat plus ante torturam. ¶ Ultimo lecti. de iud qn̄ li. prin. Ex.§. ſequenti. ita tenēt cōi no. hic quaſi caſum ꝙ in criminalibus uictus ui da. ⁊c̄. d̓ hoc ¶ An aduocati debeant eſſe preſentes examina ter cano. in ꝑ Ro. in. l. i. ctori debeat cōdēnari ad expenſas ⁊ ad alia dā .c. paſtoraliſ tioni teſtium: ⁊ reſponſioni poſitionum. in pͥn. de arna ſicut in ciuilibus: ut. l. nō ignorat. C. de fruc. eo. ti. d̓ iudi. bi. ꝑ bar. in i Qualiter aduocatusª de ⁊ li. expē. ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. e. l. in prin. ⁊ uidetur ⁊ vide bar. .l. naturaliQueſtioni. beat intereſſe qōni dixi ī in. l. cuſtodi tex. ẜm unam lec. in. l. fi. C. de fruc. ⁊ li. expen. fater. ad fi. de as sͣ. de ac.l. cuſtodias. sͣ. de pu. iudi. ꝗa debet ītelligi hoc vſucap. cit. l. ꝗ crimē. C. ꝗ accu. non poſ. cuſa. ⁊ bar. ī ē eſtimationi an debeat torqueri. ⁊ eodē modo .l. proxi. ⁊ in No. ꝙ ti. d̓ cōꝙ hic dr̄ ꝙ patroni poſſint interrogare ītelligo Uod ex his. ditio. ex. l. hꝫ .l. ſolum. sͣ. .i. interrogatoria facere ẜm que examinatur iſte alle. locū in. ll. iſtis antiꝗs. ⁊ tn̄. l. i. C. de cōdi. ex. l. di qui erit teſtis ꝓductus. de iſtis interrogatorijs cit ꝙ ſi ex noua. l. cauſat̉ obligatō hꝫ locū ꝯditio habemus extra de teſti. c. i. li. vi. ⁊ in ſpec. in ti. de ex. l. ⁊ ſic iſte. ll. digeſtoꝝ. dn̄r noue. ll. dic ut ibi. teſti. Ad hoc ꝙ aduocati ⁊ partes debeant īterj Hec. l. corrigit̉ hodie ꝑ aueſſe examinationi teſtium facit iſte tex. ſed cōſue m II LL. tē. ut lice. ma. ⁊ auie.§. ſi ad tudo ſeruat ꝙ iuramento ſint preſentes partes ulterā. poſitā. C. e. ti. auc. nouo iure. non aūt examinationi: quia illa debent fieri in ſe Ex.§. ſequenti creto: vt. l. ſi qm̄. C. de teſti. ⁊ ibi no. ⁊ ita obſer¶ An ꝗ ſemel receptauit aliquem ꝗ amiſſit aliuatur. Item allegat̉ iſta. l. ꝙ qn̄ rn̄detur poſitio ꝗd receptator teneat̉ ꝑ titulū nau. caupo. ſtabu. nibus per partem: debeat eſſe aduocatus preIſte.§. facit ad ſensᵇ. ſed in ꝗbuſdam terris hoc obſeruatur in Qui queſtum. q aliqs eſt hoſpi ꝗbuſdam nō. vnde ſerua cōſuetudinem. ſed mi tatus aliqueꝫ ſemel tūc ille talis ſemel receptus hi placet ꝙ aduocatus debet eſſe preſens. ſerua avj5ā aliꝗd perdidit. q̄ritur an ille talis hoſpitator te tamen cōſuetudinem. neatur ex illo ti. nau. caupo. ſta. Gu. de ſuza. teVMF ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ net ꝙ ſic ꝑ hūc tex. Ego ꝯſueui dicere cōtrariū De eo quoqꝫ. in iſto.§. ꝙ ſeruuſ ꝗa iſta noīa ꝟbalia q̄ ſunt ſignificatiua alicuius

i 8 1 Ad. l. iul. de adul. ⁊ ſtu. ſor. in.§. me Ater lares legūt: petrus aūt currit: intelliget̉ petrus officij quod ꝗs aſſumit ſua auctoritate: ut merminiſſe. de §. ſexa .ſ. ſcholariſ: vt aduerſetur his que ſunt eiuſdem cator ⁊ hoſpitator: ⁊ ſimilia nō verificant̉ ex acle. i. ⁊ tangit ginta generis. tu vno ſed requirūt aſſiduitatē: vt. l. i.§. i. de triPe. de anad momencha. ī. c. i. de x ¶ Op. de. l. fi. sͣ. de pub. iu. butoria: ⁊ ideo nō tenetur illa actione directa ſꝫ tū: vide mo Aen. ſo. ītellige hic de euidenti ca vſur. ī. vi. fa der. in. d.§. vtili ſic: vt ibi dr̄. dixi plene in. l. legatis ſeruis. in cit tex. et ibi biduum. iun lūnia: vt plene dixi in. l. is cuiꝰ ope.§. fi. prin. sͣ. de le. iij. ⁊ ibi videatis. ſed in iſtis noībꝰ bar. ī. l. ſicut cto eo qd̓ di .sͣ. e. que ſunt ſignificatiua delicti vt effractor raptor .§. ſuꝑuacuū citur ī.§. di qui. mo. pi. expilator ⁊ ſi. vno actu verificāt̉: vt hic plene diEx.§. ſequenti. es ſed qn̄ di vel hy. ſo. et citur ex die ¶ Idem eſt dicere a die diuortij ꝙ ex die. xi in prealle. l. legatis ſeruis. in prin. adde ꝙ ꝑ. c. ꝙ nō comp̄ Ex.§. ſequenti. Dic hic. lx. dies a diex litteris. hendat de ꝯͣ exaginta. uortio: ſꝫ sͣ. l. ꝓxi.§. ¶ Si aliquis ſtetit in adulterio ꝑ triēiuꝫ a quo qd̓ hic alle. momēto ad bar. dicebat momētuꝫ. tꝫ ſex mēſium. dr̄ a die diuortij. ⁊ ſic eſt idem dicetēpore incipiatur tempus. Bal. in. l. ii. Bal. in. l. fi. re ex die diuortij ⁊ a diuortio. ⁊ ſic vr̄ ꝙ in vtro .§. iſte legit̉ duo C. de poſtu. de iure do. ꝯͣ ex menſium. dus modis ī glqꝫ ꝯtinuet̉ tp̄s de momēto ad momētūª: vt. l. i. ꝙ bānuꝫ qd̓ impe. vide .§. biduum. ⁊.§. ſe. jͣ. qn̄ appel. ſit quod tene mē fert̉ ex cōtu pone caſum. aliqua cōmiſit adulteriuꝫ ꝓpter qd̓ bar. in. l. lex macia bānihoc iure. in fuit dimiſſa a viro ſuo. querit̉ ſex mēſes a quo tēti pro ſtatutis. to cōparēte prin. de iu ¶ No. ꝙ pore īcipiunt currere. Rn̄. ſi ꝗdem iſta repudiain legitimo ſti. ⁊ iure. Uinquēnium. tud quin ta durauerit vidua īcipiunt currere a die cōmiſſi termino reIhil. ducit̉ ad ſim criminis. ſi vero nupſit ſcd̓o a die diuortij. hec quēniū eſt cōtinuum quo ad ꝓceſſum ſed ē vtile n ⁊ viplicē citati. lec. ponit̉ circa prin. glo. vide glo. que incipit de quo ad initiū. ¶ Op. sͣ. l. ꝓx. v̓. hoc ampliꝰ. ubi qd̓ intellige Barto. in. l. adulterio. ⁊ ibi: ſed in adultera dic: hic īcipit po tp̄s accuſationis alterius nō cōnumerat̉. Breui vt per eū in hos accuſa ter ibi loquit̉ qn̄ ſecūdus accuſator non detulit nere caſum. ⁊ ibi dū dicit. jͣ. ꝓxi.§. dic hec eadeꝫ .l. ita demuꝫ re.§. lege. sͣ. .C. de ꝓcut. accuſationi primi: īmo ab accuſando eum remo lec. ponit̉. jͣ. ea. glo. ver. vel verius. ¶ Scd̓o mode accuſa. ⁊ ⁊ no. in. l. ab ꝑ iſtum tex. ueri fecit. hic vero loꝗtur qn̄ accuſationi primi do legit̉ iſta. l. vt ponat caſum ſic. quero a quo ſentē. de pedixit bal. in tēpore īcipit currere tp̄s ſex mēſium. Rn̄det iudetulit: ipſe tamen poſtea non eſt ꝓſecutus vel nis. .l. iuris. ad eſt preuaricatus. riſcō. ꝙ ſi ꝗdeꝫ fuit vidua illa que cōmiſit crimē e ¶ Ceſſat ⁊ fi. qui. res iu pena. Ceſſan di. nō no. ꝙ Ex. l. ſequenti. a tēpore criminis cōmiſſi: ſi fuerit nupta a tꝑe di te contuma ſnīa lata ꝯ uortij. hec lec. ponit̉ in glo. ibi: vel forte loquit̉ ¶ An producens teſtes falſos: teſtes cum ipſis cia dꝫ ceſſaocciſores no poſſit eodē libello accuſari. in vidua ⁊cͣ. hec lec. nō placet glo. ⁊ bene ⁊ rō ē: re pena. l. i. p̄iudicat mā Ibi: non tamen ⁊cͣ. Dy. cō.§. ſi ſuꝑ. sͣ. ꝗa in accuſatione filie vidue nō ſunt ſtatuta tꝑa datariis. Et de col. bo. ⁊ n Ull. ſuluit vnam queſtionē an pro nota. ex. hoc ſex mēſium in ꝗbus vir accuſet īfra. xl. dies iure no. Bal. et tex. ꝙ plureſ ducens falſos teſtes ⁊ etiam ipſi teſtes mariti: ⁊ īfra alios qͣttor mēſes iure extranei: vt doc. in. l. pu poſſūt accupoſſint eodem libello accuſari: ⁊ determinauit .l. nec in ea.§. i. sͣ. e. ¶ Querit glo. ꝗd ſi aliquis to.§. i. d̓ po. ſari eodē li.c. ex litteris ſtetit in adulterio cōtinuo ꝑ triēium quo tꝑe īꝙ ſic per. l. i. C. ſi reus vel accuſa. mor. fue. ⁊ ibi bello: ⁊ vide de ꝯſti. ⁊ qn̄ bar. in. d. l. per Cy. de qua queſtione videtur hic caſus. faſpicimus tp̄s. dicūt ꝗdam a principio: vt. l. ei ꝗ pena īponit̉ hos accuſacit. jͣ. de fal. l. athletas. ad hoc facit glo. l. ſi poſt. .sͣ. de fur. alij dicūt ꝙ ab vltimo. ⁊ ſic videt̉ dice an p̄ſumat̉ ī re.§. lege. sͣ. poſita ob cri in prin. sͣ. e. in fi. magne glo. re glo. ꝙ de quolibet adulterio poſſit accuſari. de accuſa. men an ꝑꝑ Ex. l. ſequenti. no. bene hanc glo. q̄ glo. videtur cōtra id quod c s I quis cōtumaciaꝫ adulte ¶ Sicut ante litem conteſtatam nō debent reci no. in. l. vulgaris. do. an. ⁊ io. rium. ⁊ facit pi teſtes: ita nec debet aliquis torqueri. de ligna. in qd̓ no. bar. Hoc quinquennium. .d. c. ex litte in. l. fi. jͣ. de I quis adulteriuꝫ. riſ. dic̄ ꝙ ob qō. an quis No. ꝙ tēpus ſtatutū in fi. l. videtur ꝙ porrigat̉ crimen p̄ſupoſſit torqͥNota. dicit hic Iaco. de are. ꝙ ſicut an ad oīa capita. l. de hoc tangā. sͣ. vi bo. rapt. l. ait mit̉ īpoſita. ri ante publi te li. cōteſta. non debent recipi teſtes: ita nec depretor.§. ſi quis aduentu. alle. Inno. ī catas atteſta .c. cuꝫ bone bet aliquis torqueri ante li. cōte. in preiudicium Ex.§. ſequenti. tiones: uide de eta. ⁊ qua bal. in. l. mili alicuius accuſandi. ¶ Quero quid vult dicere ¶ Preſcriptio ſtatuta accuſationi criminali inli. ſed Imo. tes. de qō. tex. in preiudicium eius. glo. dicit vno modo ⁊ terrumpit̉ ꝑ ſolaꝫ libelli oblationē. ſecus ī ciuili. dicit ꝙ InEx op. hāc. l. bene. Item exponit ſecūdo modo ⁊ male in. l. no. hoc non Nota. ex. l. iſta allegat bar. Quinquēnium. ꝙͣꝫ p̄ſcriptō ſta dicit. et qd̓ ſeruos.§. fi. sͣ. de accu. in. l. maritꝰ. hoc dictum in v̓. vlteri Ex.§. ſequenti. tuta accuſationi criminali interrūpit̉ ꝑ ſolā ꝓpo nō eſt veruꝫ .jͣ. de qō. ¶ Si ciuitas fuit damnata ad deſtructionem ſitionē libelli ⁊ ſic ꝑpetuat̉. ad qd̓ facit. jͣ. ꝓxi. v̓. ꝑ. l. ſi preſes d ¶ Si quis muri: an perpetuo murus debeat eſſe deſtru⁊. l. ſi de īter ibi: poſtulationis dies prima. ⁊ sͣ. e. l. miles.§. ſe adulterū. fa pretationē ī xaginta. qd̓ ſecus eſt in ciuilibꝰ vbi reꝗritur citactus. cit ad. q. Si rōne ſui. jͣ. d̓ ciuitas fuit tio vel litis cōte. qd̓ eſt notādū. Iteꝫ ex ꝟ. ſe. no. penis. ⁊ hoc dānata ad d̓ Si quis adulterum. ꝙ ciuilis īterruptio que ſit ꝑ dationē libelli non dic̄ ſatis vo ſtruc. muro luiſſe goſ. et ꝓdeſt niſi interrūpenti. plene no. in. l. ſicut.§. il¶ Oppo. hic dicitur diuortium factum debet rum an poIo. an. poſt durare perpetuo. contra. jͣ. de penis. l. ſine prefi ſtea poterit lo. C. de p̄ſcrip. xxx. an. ¶ Cōtra hunc.§. op. ꝙ eum. in. d. c. reficere. fanito. Solu. ibi tempus propter imperitiam fuit tp̄s accuſationis alterius proſit alteri accuſanti: ex litteris. ꝓ cit qd̓ no. in omiſſum: vt ibi dicam. Facit ad queſtioneꝫᵇ. Ci vt. jͣ. e. l. quinquēnium. ſo. vt ibi dicam ⁊cͣ. cuius intel.l. in opꝰ. de lectu: uide uitas vel caſtrum fuit condēnatum ꝙ deſtruerē Ex.§. ſequenti. ope. pub. ⁊ bal. in. c. ac. tur muri ⁊ fuerunt deſtructi: an poſſint reponi. bar. ⁊ alex. ī De dictione aūt. ceptā. ī. ix. q. .l. ꝑmiſceri Dy. dicit ꝙ fuit determinatum ꝙ non: quia qd̓ ¶ Quero an poſt .C. de vſur. .jͣ. de acqui. Eum autēma. quinquēnium dꝫ ac hic dicitur debet intelligi ꝙ ſint deſtructi perpoſ. ⁊ vide petuo. facit. l. ſeruus. C. de penis. vbi damnacuſari. l. iulia de adul. vel dꝫ accuſari. l. iulia de vi bar. ⁊ bal. in .l. ſeruuſ. C. tus ſeruus ī vinculis ſtare ītelligitur perpetuo. publica vel priuata. Rn̄. ꝗdaꝫ dicūt. l. iul. de vi. de penis. et ⁊ ibi Cy. hoc ponit. contra hoc videtur in. c. ex ſed glo. dicit. l. iul. de adul. ⁊ hoc innuit iſta aduide de iſta litteris. extra de conſti. Sol. ſi pena imponit̉ ob uerſitiua aūt. dicit.n. eum aūt ⁊cͣ. qd̓ no. Ex hac .q. ꝑ ang. in cōtumaciam: tunc ceſſante contumacia ceſſat ⁊ glo. no. ꝙ ſignificatio huiꝰ cōiunctionis aūt. eſt .l. in numeratiſ. jͣ. de ſo penaᵉ: vt dicto. c. ex litteris. ⁊ ibi Inno. hoc teaduerſari: vt. l. hoc amplius.§. de his aūt sͣ. de lu. ꝑ Imo. ī net. ſed ſi ob aliam cām pena imponitur: tūc lo dā. īfec. ⁊ eius natura eſt aduerſari his q̄ ſūt eiuſ .l. ſi fideiuſquitur precedens determinatio. deꝫ generis: vt hac glo. ⁊ ideo ſi dicerē ſic. ſcho

Ad. l. iul. de ui priuata. Ccuſaturus. q̄ro de quibus. Et vide qd̓ no. bar. in. l. edita. in. ii. col. in. l. i.§. i. ibi: ⁊ no. de ſeriis. Adde bal. in anc. oēs. C. ſi vt ſe ab her. abqi.C. de eden. ⁊ Bal. in. l. qui accuſare. C. qui accuſa. non poſ. ⁊ in auc. offerat̉. in. vi. col. C. de li. cōte. ubi ad hoc alle. iſtā glo. ſed ceurADDE ꝙ alex. in. l. ꝗcꝗd aſtringēde de ver. ob. alle. hunc tex. ꝙ appellās glo. ibi exp̄ſſe tenet ꝯͣrium. arbitror Bal. ibi eſſe corruptū. ⁊ vide alex. in recte appellat ſi dicit habeas ꝓ expreſſis cauſis grauaminis vſqꝫ cras qꝛ .d. l. i. de feriis. in pͥn. ⁊ tenēdo ꝙ ſpōtanea cōparitio validet citationem. dabo tibi in ſcriptis ſi tn̄ illa dies ſequens ſit intra tꝑa appellādi ⁊ ita et tunc q̄ro an ſola cōparitio ſeques interrūpat an ſolū cū deuētū ē ad li. cā dicit hoc vl timum tene te. pōt.n. eē re Bal. in. l. Ex. l. ſequenti interuallum cōmittitur ſtupruꝫ ⁊ īceſtus a maſculo. tertio qn̄ ii. C. d̓ ep̄ali magnū īter ¶ An ꝑ porrectionem libelli male cōcepti inter audi. ⁊ ang. cōmittit̉ ſtuprum ⁊ īceſtus a muliere ſub colore cōparitio. ⁊ ⁊ Imo. ī. d. rumpatur preſcriptio. matrimonij. quarto qn̄ maſculus aliqualiter ex li. cōte. ⁊ ob l. ꝗcꝗd aſtri iectionē diHec eſt bocuſat̉. quinto qn̄ in totum liberat̉. Scd̓a ibi: ſtu gende idem Ccuſaturus. nal. ⁊. h. d. latoriaruꝫ ꝗ prum. tertia ibi. quare mulier. quarta ibi: nōnun velle. obiectus p̄Per porrectionē libelli male ꝯcepti nō b C. xxx. an ꝙͣ. quinta ibi. frēs deniqꝫ. ¶ Op. ad primā par ſcriptionē n̄ interrūpitur preſcriptio adulterij. h. d. iſta lexno. Adde īterrūpit. c. tem īmo aliter punit̉ mulier ꝙͣ vir: ut in auc. ſed bal. in. l. ma. ¶ Oppo. sͣ. de arbi. l. qui arbiter ⁊. l. ſi is cui. sͣ. cū dilectis. hodie. cōiuncta. l. quāuis. C. e. ſolu. in adulterio ter. ne d̓ ſta. de or. cog. ⁊ de lega. ij. glo. non ſoluit. ſed reſpōdeo. ibi totū de func. ⁊ in ſimplici hec. l. eſt correcta. ſed in adulterio cum in hoc Pe. ius ſuum conſumpſerat ille qui volebat mutare .l. cum notiſ inceſtu nil eſt innouatuꝫ per illa iura. ar. ad hoc de ancha. in ſimi. de pre⁊ variare. hic vero ſecus. ¶ Ulterius quero di .l. i. de feriis jͣ. l. ꝓxi.§. p̄ſcriptione. ⁊.§. inceſti. ¶ Querit gl ſcrip. xxx. an hic ſi tempora largiantur. quero de quibusª tētenet ꝙ ꝑ ſo que eſt pena īceſtus. glo. dicit ꝙ eadē pena ē in lā ſpōtaneaꝫ poribus loꝗtur. hic glo. dat tres rn̄ſiones. pͥmo ceſtus que eſt adulterij: vt hic colligit̉: ⁊ habuic ¶ Male cō cōparitiōeꝫ ꝙ loquitur de tempore ſtatuto a iudice: vt. l. ticepti. vtrū ꝑ ſtis notatū in. l. īter liberas.§. i. sͣ. e. nō habetis interrūpat̉. libellum ma cia. sͣ. de accuſa. ⁊ hec eſt ſatis bona. alia ꝙ loqͣqꝛ hꝫ vim ci alia circa pͥmam partē. ¶ Seꝗtur.§. ſtuprū vbi le cōceptum tur de tempore. xxx. dierum. de quo loquitur. l. li. tatiōis ⁊ ma eſt ſcd̓a pars ⁊ difficilis.§. ⁊ legit̉ duobꝰ modis interrumpa iorē: ut pꝫ ex bellorum in fi. ſed iſta eſt falſa: ⁊ reprobat̉ in. l. li. tur preſcrit in iſtis. gl. primo ꝙ hic loꝗtur ſimpliciter de aqͣ his q̄ haben bellorum in fi. tertia ſo. eſt ꝙ hic loꝗtur de tēpo tio. Adde tur ⁊ no. in ulterio ⁊ īceſtu. ſcd̓o modo ꝙ loquat̉ de ſtupro alex. in. l. iure quinquēnij de quo loquit̉. l. quinquēnium. sͣ. .d.§. i. ⁊ ī. c. ⁊ īceſtu. ⁊ ꝙ hec. l. loquit̉ de adulterio ⁊ īceſtu. ſte. ff. de acꝗ fi. de elec. in .e. ⁊ iſta eſt bona. ¶ Sed cōtra hoc op. per pot primo facit tex. ꝗ dicit an adulterij pena ſufficiren. poſ. ad .vi. qd̓ ē no. rectionem libelli fuit iſta accuſatio ꝑpetuata: vt fi. ⁊ quid in at. huic lec. applaudet glo. ſuꝑ verbo ſtupruꝫ ⁊ Adde bal. in .l. mariti.§. ꝗnquēniuꝫ. sͣ. e. So. ibi libellus erat minus ſolēaddi. in ſpe. glo. ſuꝑ verbo filiā. ⁊ gl. ſuꝑ v̓bo cōcurrūt. ſcd̓o ni citatione. bene cōceptus hic male. ¶ Sed cōtra hoc op. in ti. de cita. modo legit̉ hec. l. vt dixi de ſtupro ⁊ īceſtu. pro adde Bal. ī ⁊ ibi no. diego video ꝙ p̄ſcriptio interrūpitur ꝑ ſolam cita .l. ⁊ poſt edi hac lec. facit tex. ꝗ dicit ſtuprum. huic ēt applau xit ꝙ memitionem: vt. l. cum notiſſimi. C. de p̄ſcrip. xxx. anctum. de iudet gl. ſuꝑ verbo adulterij. ⁊ glo. ſuꝑ verbo dunit ſe legiſſe di. ⁊ no. que no.ᵇ ergo multomagis ꝑ dationem libelli lꝫ ma ꝙ citatio re plex. ⁊ glo. ſuꝑ v̓bo errore. ¶ Quero igit̉ q̄ iſta dixi in. l. cuꝫ alis interrū le cōceptiᵉ. Circa huc paſſuꝫ habetis glo. ī auc. rum lec. ſit uera. Rn̄deo hic loꝗtur de ſtupro ⁊ notiſſimi. C. pat p̄ſcrip. offeraturᵈ. ⁊ ibi ſe nō bene firmat ⁊ ponit varias de preſcrip. inceſtu. de adulterio enim ⁊ īceſtu non pōt loꝗ Et ad p̄dcā opi. ideo dico ſic. q̄dam eſt p̄ſcriptio que ꝑ da.xxx. anno. ⁊ quia cum in nupta nulla cadit excuſatio: vt. jͣ. e. dicit bal. in dicit bal. ꝙ tionem libelli interrūpitur: ⁊ in illa reſpicit̉ vtꝝ .l. ꝓperāduꝫ .l. ver. fratreſ. ¶ Ulterius q̄ro ꝓ declaratione. l. non requiri .§. ſiꝗdeꝫ. d̓ libellus ſit bene cōceptus vel non. caſus eſt hic vtrum de vtroqꝫ delicto puniat̉.ſ. de ſtupro ⁊ ī tur ꝑempto iudi. ꝙ ſi cicōiuncta. l. mariti.§. ꝗnquēnium. sͣ. eo. q̄daꝫ eſt rium edcm̄ ceſtu: uel de adulterio ⁊ inceſtu. glo. dicit ꝙ ſic tatio nō ſit p̄ſcriptio que ꝑ ſolam citatiōeꝫᶜ interrumpit̉: vt ad īterrum. ⁊ bene. ⁊ hoc vult dicere tex. hic ibi: quia multū legitime ſcā pēdum: ſed p̄ſcriptio. xxx. an. ⁊ in illa īſpicit̉ an̄ citatioᶠ ſit be ſnīa lata ꝯͣ intereſt. vbi ſoluit hanc. q. ꝗa videtur velle ꝙ qn̄ ſufficit vniactorē ſit ip ne facta. nō curo utꝝ libellus ſit bene cōceptus ca citatio: ⁊ facit ſciēter puniatur de utroqꝫ. facit. l. ꝗd de cri ſo iure nulla vel nō: ut. l. cum notiſſimi. C. de p̄ſcrip. xxx. an. ⁊ cuꝫ bar. hic mine. C. de accuſa. ¶ Ad hoc op. de. l. ſenatus et an libelli tranſit bal. ita loꝗtur opi. illoꝝ in auc. offerat̉. q̄dam eſt pre oblatio cuꝫ .sͣ. de accuſa. Solu. ibi dicit ob id crimē. hic vein. l. edita. C ſcriptio que ꝑ ſolam li. cōte. interrumpit̉: ut. l. ii. executoris ro ſunt diuerſa delicta lꝫ ex eodem facto deſcen de eden. in miſſione coin fi. sͣ. pro emp. ⁊ in iſta īſpicimus an lis ſit be.xii. col. dant. ¶ Cōtra hocᵍ op. de. d. l. ſenatus. ꝓut lorā arbitro īne cōteſtata: ut in auc. offerat̉. ẜm aliam opi. ⁊. l. ADDE an quit̉ in parricidio ⁊ homicidio que ſunt delicta terrūpat p̄ꝑ citati. miſi pater. C. ne de ſta. defunc. ſcrip. ſi ꝯpro diuerſa: ⁊ tamē nō pōt ꝗs puniri de vtroqꝫ. Rn̄. nus ſolēneꝫ miſſuꝫ nō tꝫ ¶ No. ꝙ in publiciſ illa delicta habēt ſe vt genus ⁊ ſpēs. ſed delicta īterrumpaIlium a. iudicijs pōt eſſe filiꝰ uide Gui. de tur preſcrip de quibus hic loquitur habent ſe vt excedentia ſuza. in. l. cū tio Bal. cōſine patris volūtate: ut hic. ⁊ habuiſtis ī ⁊ exceſſa: ſeu vt ſpecies ſeparare. ¶ Sed contra antea. C. de ſilio. clxvii. .l. inter liberas.§. ſi filius. sͣ. e. ⁊ ibi dixi. arbi. ⁊ tenet hoc op. de. d. l. ſenatꝰ. ꝓut hic loꝗtur de ſtupro primo li. Ex. l. ſequenti. ibi ꝙ non ꝑ d ¶ Auc̄. oſ⁊ inceſtu. nam ſtuprum uidet̉ genus ad oēm cor .l. ſi paterne ¶ An ꝗs poſſit puniri de inceſtu ⁊ ſtupro: ibi. ſeratur. ⁊ ibi tum illicitum. Rn̄. nō eſt ueꝝ. īmo ſtuprū ē ſpēs ne de ſta. de Ulterius. Et ꝗd releuat ꝙ ꝗs teneat̉ de inceſtu Bal. qui ali ſeparata: quia nō cōmittitur niſi in viduam vel ſunc. et ad ter loquitur ⁊ ſtupro cū ſit equalis pena: ibi. Quero. Et an bar. hic viin uirginem: ut habuiſtis.sͣ. e. l. ſtupruꝫ.§. i. ⁊. l. in. vii. col. ⁊ cum ꝗs ꝯtrahit matrimoniū errando in iure na de Alex. in vide bal. in inter liberas.§. i. dixi ꝙ tenetur de utroqꝫ.ſ. de rub. ff. de in turali vel gētium excuſet̉: ibi. Et ideo. Et quali.l. i. in. i. col. adulterio ⁊ īceſtu: ſeu ſtupro ⁊ inceſtu. ¶ Que ius vocā. cū ter error iuris probet̉: ibi. Vltimo. Et an cū ꝗs ne ex delic. concor. ro ꝗd releuat de utroqꝫ teneri. ſi enim ē equalis de fun. ꝑ ignorantiā excuſatur aliter puniat̉: vide in fi. ADDE ꝙ pena: ꝗa ē pena capitis: nil releuat teneri d̓ utro e ¶ Solā cicitatio gene tationeꝫ. Ui Hec ē bo qꝫ: cū ſemel tm̄ poſſit decapitari: ut. l. uulgaris. ralis: et ī di I adulterium. na l. ⁊ ſub de Bal. in. l. in pͥn. ⁊ ibi dixi. sͣ. de furtis. rn̄. iſtud ē utile. prīo ſcreta īterrū .i. in. iii. col. tilis ⁊ difficilis. ſi cōmittit̉ adulterium cū ꝗa ſi ſeqͣt̉ abſolutoria ſuꝑ uno poterit ab alio pit p̄ſcrip. et .C. de fruc. īceſtu mulier punit̉ vt vir. ideꝫ ſi cōmittit̉ ſtuprū ſcā ēt in alio ⁊ li. ex. vbi ſuꝑ alio crimīe accuſari: ut. l. ꝗ de crimine. C. de ⁊ inceſtus. ſed ab īceſtu excuſat̉ ꝓpter ignoranti loco qͣꝫ dodicit ꝙ etiā accu. Iteꝫ ſi ſequat̉ cōdēnatoria prodeſt ī hoc: micilii p̄ſcri am que p̄ſumit̉ in muliere minore: ⁊ ſtatim peni in preſcrip. ꝗa ẜm tꝑa hec nō erat pena capitis ſed minor: bētis vt voque interrū tēte. h. d. vſqꝫ ad.§. īperatores. ⁊ diuidit̉ princi luit bal. cōſi. ut no. in. l. filius.§. miles. sͣ. de his qui no. infa. pitur per li. paliter in tres partes uel quattuor. Primo loclxvii. p̄mo cōteſta. ſi li⁊. l. ſi quis viduam. jͣ. de queſtioni. ⁊. jͣ. de re mili. et an ꝑ ob quit̉ qn̄ cōmittitur adulteriū cuꝫ īceſtu. ſcd̓o qn̄ bellus fuit ī li. l. qui cum vno.§. adulterij. ⁊ ideo prodeſt eti lationē īepti eptus cuius libelli ꝑ eun vigore ſecudē in addita fuit abſolutoria omnia perimunt̉ ⁊ ēt interruptio. tionibus ad f ¶ An citatio. No. ꝙ citatio nulla nō interrūpit p̄ſcriptionē. ⁊ an cōpari ſpec. in ti. de citatione. tio ſeques citati. nullā validet eā adeo ꝙ interrūpat p̄ſcrip. vide bal. no. I adulteriū.§. ſtuprū. ꝯͣ hoc uide plene gl. in auc. de īceſ. nu. ubi po nit ꝗd ſit īceſtꝰ et ꝗd nefariꝰ coitꝰ. et uide glo. īſti. de nup.§. ſi aduerſus.

Ad. l. iul. de vi. i 8 2 a ¶ Huius declaratione. Ex hic dictis habes ꝗs coitus ſit ꝓhibitus: ⁊ ꝗs anam debet puniri exͣordinarie ⁊ dicit ꝙ illi iudeo ꝓ quo ipſe cōſuluit fuerunt inciſa virilia. ſit ꝑmiſſus: ⁊ ꝗd in nouerca. ⁊ vide glo. inſti. de nup.§. ſi aduerſuſ. Quid b ¶ Si vero qͦris. Adde glo. ⁊ Bal. in. l. ſi iuſta. alias in. l. fi. de cōdi. ſine in alio ſimplici fornicatore: vt ſolutus cū ſoluta. ꝗdā dicebāt ꝙ iſta ſimplex fornicatio nō erat ꝓhibita de iure ciuili: ſed de iure canoni. tm̄. ⁊ iō cau. ⁊ Io. an. in. c. ex tenore. ꝗ fi. ſint legi. ⁊ que no. in. l. fi. j. eo. ⁊ an filii ex erat crimē eccleſiaſticū. allegant Fede. in cōſi. ſed pōt ſaluari dcm̄ Federi legitimo matrimonio nati. alias illicito inter ignorātes ſint legitimi: vide ſingulu. ci in fornica bal. poſt gl. tione p̄ſby in. l. qui cōteri: ut no. am ſcire propter ſtatuta ciuitatis que hodie mi ris vtrum ipſe puniatur. l. iulia. de adulte. ⁊ de tra. C. de in in. c. eos. ſtupro ⁊ de inceſtu. aut tu queris an puniatur ex norem penam imponunt pro adulterio. Item ceſ. nup. xxxii. diſtin. conſtitutionibus que puniunt cōtrahentes nuquādo iſta delicta ſunt ſimul cōiuncta vnius pe c ¶ Secūdo Itē pōt ſalnota. Iuris ptias inceſtas. primo caſu aūt ipſi ſciuerint ius na auget̉ ꝓpter aliud: vt. jͣ. e. l. proxi. Item dici uari in puro ignorantia cōcubinatu ⁊ factum: ⁊ puniuntur vt hic in.§. ſtuprum. ibi: tur hic an errore ⁊cͣ. quero de quo errore loquivel error nō ꝗ nō eſt ꝓhi tur hic. dicit glo. de errore facti iuſtiſſimi. alij dicontumacia iuris ⁊ ſanguinis: quia punitur de ſufficit niſi bitus a iure ſtupro ⁊ inceſtu: vt hic dicit̉. aut ignorauit vter cunt de errore iuris: ⁊ tunc dic ꝙ loquitur de ei alleget̉. ideꝫ ciuili: ut. ff. glo. ſin. ī cle. qꝫ: ⁊ ſunt excuſati: vt. l. qui contra. C. de inceſtu rore qui declarabitur inferius. ¶ Quero quid de concubiappellāti. de nis. ꝑ totuꝫ. nup. ⁊ hic prout dicit errorem matrimonij illicivult dicere contumacia iuris ⁊ contumelia ſanappel. in no. ſed regulari ti contrahatur. aut ignorabat factum ⁊ ſciebat guinis. Rn̄. vult dicere ꝙ ſciebat ius: ⁊ ſciebat torio: uide q̄ ter oīs alia ius. ⁊ tunc idem ꝙ excuſetur: vt hic prout dicidixit Alex. ī parentelam: ⁊ vtrunqꝫ contemnit. non habetis fornicatio .l. i. pꝰ Bal. tur errore. ⁊. d. l. qui contra. C. de inceſtu nupt. alia hic circa hanc partem. ¶ Sequitur tertia punitur. no. C. ut que de Bar. in. l. i. aut econtra ſciebant factum ⁊ ignorabant ius. ⁊ pars que incipit: quare mulier. ex hoc.§. no. ꝙ ſunt aduo. de concubiin iſto caſu ſiquidem mulier eſt excuſatur: ut hic ſi mulier contrahit matrimonium contra iuſgē vbi omnino nis. Quid ī in ver. fratres. ⁊ in ver. quare mulier. ibi: nam ſi vide. Adde tium punitur. ſed contra ius ciuile excuſatur. iudeo habēBal. in. l. ſu ſola ⁊cͣ. ſi erat maſculus. tunc aut minor ⁊ excute coituꝫ cū ¶ Oppo. ⁊ videtur ꝙ etiam quando contrahit per longi. in xp̄iana an pu ſatur: vt. d. ver. fratres. aut maior: ⁊ tunc ſi ſtacontra ius gentium excuſetur mulier. jͣ. e. l. ver. .iii. col. de p̄ niat̉ a iudice tim cum cognouerit eum penituerit: que penitē fratres. Solu. hic hoc fecit ſcienter volens conſcrip. lō. tem ſeculari. vel tia oſtenditur per diuortiuꝫ uel per ſupplicatiopo. ⁊ an ſuffi trahere matrimonium: ſed in verſi. fratres fecit eccleſiaſtico ciat allegare nem ei parcitur. ſimiliter vt hic in ver. idem pol vide glo. in ignoranter cōtrahendo matrimoniuꝫ quod cre poſtqͣꝫ eſt cō c. ſepe. xxviii lioni. ⁊ in uer. idem imperatores. aut ſtatim nō debat ſe cōtrahere licite. ⁊ hoc eodeꝫ modo de cluſuꝫ ī cau .q. ſ. ⁊ qd̓ ha penituit: ⁊ tūc punitur ſed mitius: ut in uer. nō ſa: uide doc. ea que ignoranter fecit debet intelligi ver. nam bet̉ in. c. arin. c. ꝑuenit. nūquam. aut dubitatur utrum ſciuerit uel igno ſi ſola: qui ponitur hic: vt. jͣ. dicetur. ¶ Expedichiep̄i. d̓ ra de emptio. ⁊ rauerit. ⁊ tunc aut matrimonium eſt cōtractum pto. ⁊ cōſultus videlicet de tertia parte venio ad quartam vendi. ⁊ ibi uit Ia. cald. clam: ⁊ perſumitur ſcientia: ut. l. ulti. sͣ. de ritu que incipit: nōnūquā. hic non habetis alia. naꝫ an iudex poſ in ſuo ꝯſilio nup. ⁊. l. i. C. de interdicto matrimonio. ſecūduꝫ ſit ſupplere: eius materiam. jͣ. proxi.§. dicam. ¶ Sequitur qd̓ ponit in et an cōſueintellectum glo. quem ponit hic ⁊ ibi. aut fecit quinta pars que incipit: fratres. ⁊ diuiditur in ti. de fo. cōtudo debepalam: ⁊ tunc preſumitur ignorantia: ut. d. l. ul pe. in conſi. partes quattuor. primo ponit reſcriptum quāat allegari: xii. ⁊ repetit ti. de ritu nup. que maxime preſumitur in mulie do quis excuſatur ꝓpter etatem. ſecundo ponit vide bal. in in conſiliis .l. venia. de re. ⁊ minore ⁊ in eo quem ſtatim penitet facto aliud reſcriptum quādo quis excuſatur ꝓpter ſub titulo d̓ in ius vocā. diuortio uel ſupplicatione porrecta: ut uidiſtis penitentiam oſtenſam per diuortium. tertio poiudi. ⁊ Peet no. in. l. ſi de ancha. in hac. l. ſi uero querisᵇ qualiter quis puniatur illis nit aliud reſcriptum quādo quis excuſatur proquis non di conſi. xiiii. ⁊ conſtitutionibus que puniunt inceſtas nuptias pter pnīam oſtenſam per ſupplicationem. quar cam. in. iii. Io. an. in. c. col. de epiſ. eſt aduertendum: quia in hoc eſt triplex pena to iuriſcon. reaſſumit omnia precedentia. Secū gaudemus. et cle. et ī. l. una eſt ꝙ matrimonium non ualeat: ⁊ iſta indi da ibi. idem imperatores. tertia ibi. idem pollio de diuor. qͥ quicūqꝫ. de no. ⁊ qua pe ſtincte habet locum ⁊ excuſatur ignorantia uel ni. quarta ibi. teſtium auteꝫ. ¶ Oppo. de. l. qui ſerui. fugi. ⁊ na puniatur etate: ut. l. i. C. de interdicto matri. ⁊ hac. l. uerdum hic tācōtra. C. de inceſ. nup. huius timore glo. diſtin iudeus hn̄s gitur de iufratres. ubi omnino precipiunt coniunctionem guit hic dicēs ꝙ ibi errauit in facto. hic in iure. rem cū xp̄ia re preſump. diſtrahi. alia eſt per quaꝫ amittitur lucrum ſeu a na: ⁊ qua pe ⁊ annectit glo. vnum verbuꝫ ꝙ in inceſtu ſi quis vide barto. na hn̄s rem lucro repelletur. ⁊ in hac. l. diſtinguitur. aut fuerrauerit in iure naturali vel gentium nullo mo et ibi ſcripſi cū brutis. ⁊ it ſciens ⁊ habet locum illa pena. aut ignorans in. l. i. de exdo excuſatur lꝫ aliqͣliter releuetur. hoc dcm̄ non qua pena pu cepti. ⁊ quo ⁊ tunc aut fuit ignorantia iuſta: ⁊ tunc a pena ex placet mihi per tex. in ver. ideꝫ imperatores. nā niat̉ mulier tuplex eſt p̄cuſatur. aut iniuſta ignorantia: ⁊ tunc non excu faciēs offm̄ matrimonium cōtractum cum nouerca eſt illici ſumptio: vihoīs: uide qͥ ſatur: ut. l. qui contra. C. de inceſtu nup. Et ex tum de iure gen. quia illa matrimonia dicuntur de glo. madixi in. l. cuꝫ hoc ſequitur ꝙ ſi errent in iure cum eſſet ignognam in. l. de iure genti. illicita que ſunt prohibita ratione vir. de adul. fi. quod me. rantia iniuſta: nihilominus tenerentur pena il cōſanguinitatis vel affinitatis. ita intelligit Azo ⁊ glo. in. c. ī. cau. et glo. ter oꝑa chalius. l. qui contra. C. de inceſtu nupt. Tertia eſt in ſumma de inceſ. nup. ⁊ in ſumma de interdiin. c. cum hi ritatis. de pena per quaꝫ punitur ⁊ in perſona ⁊ in bonis: qui. de ſpō. cto matri. in prin. Et ideo pro declarāda iſta ſponſa. dicit ⁊ facit hic.§ ⁊ illa pena non habet locum niſi tales nuptias materia volo vos ſcire ꝙ habetis tres glo. ī hac ꝙ crimē me idem pollic̄ contraxerit doloſe ⁊ ſcienter. ⁊ ideo quecunqꝫ retricii ſub materia. vna eſt hic alia eſt in. l. qui cōtra. C. de ni. ad ea que diſſimulatio ignorātia ab illa pena excuſaret. ita loquitur au inceſ. nup. alia eſt que eſt perfectior ⁊ melior in nota. refert ne ꝑtrāſit: ⁊ ten. inceſtus. C. de inceſtu nup. ⁊ autē. de inceſ. Alexan. in. l. autē. de inceſ. nup.§. i. col. ij. ſed tamen nō bene meretricari a diuo.§. ſi nup.§. i. ⁊ quod ibi no. ¶ Querit glo. quid ſi declarat. ideo pro huius declarationeª volo te eſt peccatuꝫ ſuper rebuſ. unus ſciuit alter ignorauit. dic ut nota. hic in. l. mortale. xxx ſcire ꝙ quādoqꝫ coitus ſit ſine colore matrimo in. iiii. colū. qui cōtra. C. de īceſ. nup. que in ſciēte habet loii. q. iii. in. c. de re iudi. nij: tūc iſto caſu punitur indiſtincte iſte talis coi meretrices. cum: ut. sͣ. dixi. ignorans excuſat̉: ut ibi: ut. sͣ. di et bonuꝫ di tus. ⁊ puto ꝙ punitur ſecūduꝫ illud quod eſt in Quid in hactum de cōxi. ¶ Ultimo ex hac. l. nota duo. primo qualiter veritate nō ſecūdum illud quod putabat. ſi erat bēte rem cū ſuetudine: iuris error p̓robat̉: ⁊ habes ꝙ probatur ex iſtis beſtiis: uide conſanguinea punietur de inceſtu. ſi nupta puvide ꝑ bartex. ī. c. ſi mu qualitatibus quia fecit palam ⁊ ſtatim cum fuit to. in repetiniet̉ de adulterio: quoniaꝫ dabat ab initio opelier. alias cū tio. l. de qui ſibi dictum dimiſit: uel erat minor. ex iſtis preſu ram rei illicite: ⁊ erat in dolo. arg. sͣ. de fur. l. vul mulier. xvi. bus. in. x. mitur error iuris: ut hic ⁊ in uer. fratres. ⁊.§. ingaris.§. ſi quis ea. ⁊ sͣ. de iniurijs. l. eum qui.§. di. quē pro queſtio. prin ceſtum. plene dixi in. l. ij. sͣ. de confeſ. Secundo ſin. alle. Ro. ſi iniuria. quandoqꝫ iſte talis coitus fit ſub colo ci. sͣ. de legi. in. l. ſi vero no.ᶜ ꝙ nō ſufficit ꝙ appareant p̄ſumptiōes ſufvbi dicit ꝙ re matrimonij: ⁊ hic eſt aduertēduꝫ. aut tu que.§. de viro. ī creditur ex.xxxvi. alias cellētiſſimo xlvi. ſal. ff. ſo ADDE dictis bar. in doctori vſquequo ꝓbetur in ꝯͣrium. lu. ma. hoc v̓. Scd̓o q̄ro Ro. cōſi. lxxvii. ubi pulchram limitationeꝫ ponit. ADDE ꝙ Oldra conſilio. cccxxxiii. dicit ꝙ iudeus cognoſcens cri

Ad. l. iul. de ui priuata. a ¶ Ultimo poſſemus. Qui facit excep. de preſumptionibus erroris vi.ff. de teſti. ⁊ qd̓ no. doc. in. l. huiuſmodi.§. ſi ita cui. de lega. i. ꝑ ang. in. i detur errorem allegare. pro hoc facit quod nō. Bar. in. l. i. in. iii. col. sͣ. ex iudicati. C. ſi ex fal. inſtru. ⁊ per Ro. poſt Ange. in. l. duo. ff. de acquir de excep. here. ⁊ Io. an. in ti. de accuſa.§. nunc ſequitur. ver. quartum aūt mēpaus b ¶ Liberto. puto verum. Saly. etiam tenet ꝙ ſic in. l. i. C. de his qui pa⁊ Bal. in. l. vir. C. qui admitti. Adde quod no. bar. in. l. nō ſolum. in. iii ren. vel liber. occide. vt ibi plene per eum. Et ad iſtā qōneꝫ allegat Imo. col. de ope. no. nun. ⁊ ibi tangit Alex. ⁊ quod dixit Bar. in. l. i.§. ⁊ periu. ⁊ Ange. de are. in. l. triti quod vi aucum. ad finē clam: ⁊ vide ficiētes ad probationem erroris niſi etiaꝫ error ptātem diſpēſandi cū ſpurijs ⁊ īceſtuoſis. Mō de verborū bal. in. c. do. allegetur. h. d. hic in fi. tex. notabiliter ibi. vtiqꝫ ꝗdaꝫ erat ſpurius ⁊ īceſtuoſus ſimul ⁊ ſemul na obligationi. mino guerſi error allegatur ⁊cͣ. vnde memēto ꝙ facias po vbi conclu ram. ī ti. hic tus e cōſanguinea vxorata: an poſſit diſpēſare. dunt filium fi. l. corna. ſitionem erroris quod perpetuo tene menti hic videt̉ ꝙ nō: ꝗa ea que dicūt̉ in ſeparatis nō poſſe interfi vnum tene ¶ Ultimo poſſemusª etiam dicere: ꝙ ille qui fa hn̄t locum in ſimul iunctis: vt hic dixi in. l. ij. in cere patrem menti ꝑpeceret exceptioneꝫ de preſumptionibus erroris: hoſtem ciui tuo. qd̓ ſinprin. sͣ. de ꝟ. ob. ⁊. l. ſi ita. sͣ. de libe. ⁊ poſthu. tunc hoc faciendo videretur allegare errorem: tatis. ⁊ dicit gula. voluit Ex. l. ſequenti. ipſe fuiſſe in ſaly. in. l. nul ſicut dicimus in libello: vt. l. omnes.§. lucius. sͣ. ¶ Probatōes facte nulla dillatōe data valent. luꝫ. C. de iu facto in balde his que in frau. credi. ¶ Oppo. hic videtur di. ꝙ ſi aliꝗs dazo. ⁊ facit 9 Oppo. ꝙ in ꝙ ex penitētia quis cōſequatur impunitateꝫ de N crimine. griminalibus de ad hāc queeſt bānitus licti. cōtra. sͣ. de fur. l. qui ea mente. Solu. hic pe ⁊ ſtat in ciui ſtionem bar tur plures dilationes: vt. l. fi. sͣ. de ferijs. to. hic tex. in tate ⁊ tolera nitentia oſtendit ⁊ declarat in preterito nō fuiſdicit glo. ſpeciale eſt in adulterio vbi nulla dat̉ l. minime. ff. tur ꝙ ſi aliſe dolum: ibi vero ſecus. ¶ Ultimo quero. ego quis occidit vel ſaltim datur vna tm̄ ſcd̓m iſtam lec. glo. hade religio. ⁊ uideo ꝙ ꝑꝑ ignorātiaꝫ quis excuſatur. ſꝫ an pu qui cecidit ipſum punibes ex hac. l. caſum ꝙ probationes facte nō dapro patria ītur non obniatur alia pena extraordinaria. videt̉ ꝙ ſic: ut ta dilatione ad probandum valeant. nam hic vi eternuꝫ cre ſtante ſtatu.l. reſpicienduꝫ.§. delinquunt. jͣ. de penis. ⁊. l. ij. des ꝙ in crimine adulterij nulle dantur dilatio ditur viueto. ⁊ vide .§. hac actione. sͣ. vi bono. rap. In cōtra. eſt iſta nes ad probandum: ⁊ tamē in eo fiunt probare. Inſti. de Ange. in. d. .l. niſi in caſu: vt. sͣ. dixi. ſed rn̄deo. quando deliexcu. tuto.§ .l. ſi duo et tiones: vt. l. ij. in fi. sͣ. e. ⁊. l. capite quinto. sͣ. eo. in bello. et do. anto. in ctum nō committitur in iniuriam alicuius prinergo apparet ꝙ probationes facte ſine dilationo. Bar. in .c. quia circipaliter: tunc ſi ceſſat dolus nulla pena venit īneˢ data valent. pro hac alle. Iaco. de are. jͣ. de dicta. l. mica. de cōſan. ponēda: vt hic. ſecus ſi in alicuiꝰ iniuriā reſpice nime. ⁊ affi. ſa. qd̓ qōni. l. unius.§. cogniturum. ad quod facit qd̓ ret pͥncipaliter: vt. jͣ. e. l. pe. videbitis ⁊ ibi tāgā. ADDE q no. gl. de tano. ſpec. in ti. de dila.§. videndum. ver. vtrum. ꝑꝑ hoc.ſ. ꝙ bellione cōTene mēti hūc ¶ Sed ſcd̓m iſtam lec. quero vſqꝫ ad quantum filio liceat demnato po ImperatoreS. aſum: quia bo tempus poterit probare accuſator: videtur di occidere pa ſtea tolerato nus caſus eſt. trem hoſteꝫ in auten. de cēduꝫ ꝙ poſſit probationes īducere quoad du ciuitatis ab. tabellio.§. i. Ex.§. ſequenti. rat inſtantia cauſe criminalis: hoc eſt infra totū cōſuluit ꝙ fi ver. nō po¶ Filius pōt pr̄em bānitum occidere ſtāte ſtabiēnium: vt. l. i. C. vt intra certuꝫ tempus: niſi ex liꝰ talis poſteſt. Et ad tuto ꝙ bānitus poſſit īpune offendi. ſit teſtari: et .q. Bar. hic cauſa vellet iudex dilationem ſtatuere: vt hac. l. ſit liber a pa No. tex. ibi. nam cuiꝰ fame facit qd̓ no. dr̄. ⁊ hic poſſet eſſe unus modus legendi. alias I. iber TO. 2. Dy. dicit ꝙ ar. huius.§. tre vt eiꝰ cō bar. ī. l. liber ſi aliter diceres iſta. l. contineret̉ abſurdum. aliſilio apparet tas. de ſta. dici pōt ꝙ ſi cōtineatur in ſtatuto ꝙ exbānitum uero cōtinentes abſurditatem huius. l. que abciiii. pͥmo li. homi. ⁊ retu quis poſſit occidere: ꝙ nō ideo eius vigore filiſurditas in hoc cōſiſteret. ſi enim per totum biē li ī. l. i.§. trāſ us poterit occidere pr̄em exbānitum: ſicut nec N cri fugas. de ſic nium poſſet probationes inducere: ergo cauſa i mine ca. Et quid libertus patronum: nec vaſallus dn̄m. pro hoc adulterij eſſet longior. ſed. ll. faciunt cauſam ad Bal. ſi occidit̉ de facit in autē. de inceſ. nup.§. i. de obſe. pa. preſ. ulterij breuiorem: ut. l. quinquēnium. sͣ. e. cōiun dixit ꝑ hunc ſcriptus in .l. pe. facit. l. mutus.§. manēte. sͣ. de iure do. ſed tex. in. l. i. in bāno ꝗ erat cta. l. querela. C. de fal. Huius timore legūt hāc .xvii. col. C. aduertatis iſta queſtio fuit ſemel facta tuderti: cancellatus .l. aliter ꝙ hic nō loquatur de his dilationibus qui accu. ꝙ ſed ignora⁊ cum eſſet cōmiſſa cuidam collegio fuit cōſulque dantur ad probādum: ſed de ea que datur in criminali batur. Ang. tum ꝙ filius potuit patreꝫ impune occidere: ne non dantur ad accuſandum ſcd̓m. l. ticia. sͣ. de accuſa. ⁊. l. ſi in. l. filio. de ſcio per que iura. ⁊ hoc puto veruꝫᵇ ꝙ filius tūc dilationes libe. ⁊ poſt. ea. C. qui accu. nō poſ. ⁊ ponunt caſum ſic. ad ac ad ꝓbandū. poſſit patrem occidere impune. nam lꝫ hic liber hu. dicit ꝙ ī cuſandum ſeu ad proponēdaꝫ accuſationē nuld ¶ Sine di pune potuit tus reperiat patronuꝫ in adulterio remanet pala datur dilatio cum ſufficiat dilatio legaliſ. hoc latiōe. Pro offendi. faci tronus ⁊ habet iura patronatus. ſed nō ſic in ex bationes fa uerum niſi iudex ſtatuerit ex cauſa aliud. hanc unt no. per bānito qui efficitur hoſtis ⁊ tranſfuga ciuitatis. cte nō data bar. in. l. nō lec. ponit Pe. quā Cy. refert. C. de dila. l. i. ibi: dilatione ad vt. l. amiſſione.§. qui deficiunt. sͣ. de capi. dimi. ſolū.§. mor modo accedamus ⁊cͣ. ⁊ utraqꝫ lec. eſt bona. Itē probanduꝫ te. ī. xiii. col. ⁊ ſicut ius ꝑdit̉ ciuitati ita ꝑdit̉ filio: vt. l. poſtli dicit̉ hic niſi dilatio detur ad exhibēdas perſonō valent. ⁊ de ope. no. ⁊ miniū.§. filius. jͣ. de capti. ⁊ poſtli. reuer. ad qd̓ adde do. an bal. in. l. nonaſ. que eſt iſta dilatio? Reſpōdeo quod eſt iſta to. in. c. licet facit. jͣ. l. eos in fi. jͣ. de re mili. ⁊ eſt caſus exp̄ſſus ſtrā. d̓ teſta. dilatio que datur per. l. ij. C. de exhi. reis. hic nō cauſaꝫ in. xi. .sͣ. de reli. l. minime. ⁊ vide Alex. habetis alia. col. extra de in. l. i.§. ſi ſer Ex. l. ſequenti. proba. ⁊ ibi uus. de acꝗ. No. ꝙ illi qui ¶ An habens poteſtatem diſpenſandi cū ſputenet ꝙ poſ Iis qui ius. impetrant ius poſ. ꝗ exami ſunt iſte pro riis item inceſtuoſis: an poſſit ſpurium ⁊ īceſtuo nat. ꝙ ſi ocanulorum aureoruꝫ habentur ut liberi. bationes fie ſum ſimul legitimare. cidit̉ bānit̉ cōtra hoc tamen facit. sͣ. de excu. tuto. l. cum ex ri uſqꝫ ad cō ꝗ appellauit cluſioneꝫ in oratione. glo. non ſoluit: ſed ibi apparet ſo. ſi be appellatiōe Im paſſam. cauſa: per ea pedēte. adde ne īſpicietis. Ex. l. ſequenti. que habent̉ bal. in. l. i. C Hic eſt nota¶ An īterficiens nō legitime exbānitū puniat̉. in. c. mitti. Preſcriptione. ſi a nō cōpe. bilis.§. facit de procura. iudi. ubi viHec lex quotidie ad. q. que fuit diſputata bononie. legatus hēbat ⁊ in. c. cum I ex le ge. alegatur hic ī fi. ⁊ de plura no. dil. de fide ī ⁊ facit quod ſtru. Bal. in uoluit ang. ī .l. ſi quādo. ⁊ in. l. cum a nobis. de dila. Bar. in extrauagā. ad repri. in v̓. .l. i. ad fi. de his qͥ in teſta. delen. ⁊ cū bar. hic trāſit bal. in. l. ex morte. ad. l. acꝗl. ⁊ gui. ſine figura. Bal. in. l. fi. sͣ. de feriis. tenet indiſtincte per hanc. l. valere ꝓ de ſuza. in. q. incip. In ciuitate ſtatutū eſt ꝙ ſi aliꝗs offendit: tenet ꝙ non bationem ſine termino dato. īmo ⁊ poſt terminum ẜm eum niſi oppona punit̉. ⁊ vide bal. in. l. eū qui. de adul. ⁊ in. d. l. i. in. iii. col. C. ſi a nō cōpe. tur. de quo in. l. municipium. de poſtul. iudi. ⁊ in. l. i. C. de penis. ꝑ bar. in. l. ii. ff. ſi ꝗs in ius voca. ꝑ Saly. in. l. ſee ¶.§. cogniturum. ⁊ ibi vide Bar. natus de his ꝗ ſibi aſcri. ꝑ bal. in. l. ꝗd ſi fugitiuus.§. apud labeonem. de I ex lege. Ad hanc. l. vide quod no. bal. in. c. i. in prin. quibus mo. edil. edi. ꝑ Io. an. in regula qd̓ ꝗs. in mercū. ⁊ Saly. in. l. eum ꝗ duas. de feu. amit. adul. ADDE an occidēs bānitū ꝗ hēbat ſaluum cōductū puniatur g ¶ Allegatur ad. q. Adde Bal. in. l. noſtram. in. iii. col. C. de teſti. ⁊ in. l. i. pau. de ca. cōſilio. xxxiiii. de quo et per ang. cōſilio. clxxxvii.

Ad. l. iul. de vi. 18 3 ¶ Ad. l. iul. eſt duplex littera. vna eſt ne is. alia eſt ſine ne. lia nō reperitur ꝙ ſint prohibita portari ꝑ hec nō licitū por de vi publi. tare arma: ideo reuoco in dubium hanc litteram. aliquis iura: īmo etiam offendibilia poteſt portare ille Rubrica. vt eſt glo. in ſciens aliquam repudiatam non iuſte duxit eaꝫ cui expedit: vt. jͣ. e. l. pe.§. fi. ⁊ hoc de iure dige Ege .c. i.§. ſi ꝗs in vxorem: vtrum cōmittat adulterium ſecūdū iulia. ſtoꝝ. ſed de iure. C. indiſtincte non lꝫ arma por ruſticus. ⁊ No. vnam lr̄am cōmittit adulterium ẜm aliam lr̄am ibi Bal. de tare niſi de principis licētia. C. vt armoruꝫ vſus bene ꝙ ēt ꝓ pa. tenen. ⁊ non. ſed glo. concordat iſtas litteras: vt ſi habe .l. i. lib. xj. de iure vero auc. exprimitur plus quia vi turbatiua no. Ludo. ī tis non cōmittit. dic veruꝫ eſt vt puniatur ea peexprimuntur etiam arma defendibilia: vt ſcuta p̄cedit accu no. cclxvii. na qua puniuntur alij adulteri: ſed mitigatur. ſatio ex hac ⁊ ſimilia: ut in autē. de armis.§. pe. fallit in gla ſed vtruꝫ ſit .l. ẜm Bal. licitum porquia ſub colore qualis qualis matrimonij fuit dijs paruulis qui non ſunt in vſu nocendi: ⁊ qui no. in. l. motare arma ꝓ factum. ſi habetis hic affirmatiuam tunc idem: bus quis in prelio non utitur: ſed ſunt ad īcidē mētanee. C. occidēdo bā ſed non punitur tanta pena quāta puniretur ſi dum panem uel ad temperandum calamum ⁊ vnde vi. vi. nitos. dic ꝙ ſub colore matrimonij non eſſet factum. Hec. l. de qd̓ ibi di ſimilia: ut in autē. de armis.§. pe. Aduertendū ſic vt termi xi. ⁊ Bar. in nat Nelus eſt in hoc ne fiat fraus ne quis dicat ſe portare allegatur ad. q. de eo qui interfecit nō legitime .l. iniuriarū de ſcō Geexbānitum: ⁊ dicunt ſi interficiens hoc ſciebat cultellum aptum ad incidendum panem: cuꝫ ſit .§. ſi ꝗs. de mi. ī ſuo tra tunc punitur: ſecus ſi hoc ignorabat per hāc. l. ad offendenduꝫ: quia tunc talis cultellus armo iniur. ⁊ quā ctatu banni torū. hic bo do hēat loita dicit Dy. pro hoc ꝙ ſciens puniatur facit. l. rum appellatione continetur: cum ſit talis ꝗ no cū uide barnon̄. diſpu. .iiij.§. cōdēnatum. sͣ. de re iudi. ⁊ ibi ponit hoc cere poteſt: ut. jͣ. e. l. armatos. ⁊. l. pe.§. telorum. et ſequitur in. l. ſi crimē Dy. pro alia parte ꝙ ignorans non puniatur: ſed per ſtatuta ciuitatum non punitur ille ꝗ por Ro. in. l. iii. C. eo. quia deceptus eſt auctoritate publice ſcripture. tat niſi cum eis ſit inuentus de qua inuentione .§. ſed vtrū. b ¶ Secūdo ad ſil. ⁊ no. no. vtrum li facit optime. sͣ. de ventre inſpi. l. i.§. ceterum. ⁊ dixi. sͣ. de acquiren. poſſeſ. l. i. in prin. ⁊ tangunt ꝙ ꝗs punit̉ ceat portare ibi hoc etiam ponit Dy. in. l. de etate.§. ſi ex cau doc. in. l. licet. C. de acquirē. poſſeſ. Tertio eſt vi ſi ducat ſecū arma. Iuxta ſa. sͣ. de inter. acti. ⁊. l. quis ſit fugitiuus.§. apud dendum vtrum liceat vendere arma. tex. hic viẜuos arma hoc dubitat̉ detur ꝙ ſic. in. l. excipiuntur. ſed hodie eſt cor labeonem. sͣ. de edil. edic. mihi tamen videt̉ vt toſ. l. fi. ⁊ ibi quid ſi ſtatu Bal. C. eo. tū punit vic alias dixi vobis ꝙ in caſu in quo ſciuit dicit verectum. quia nemini lꝫ facere arma uel uendere: ⁊ an ſit licilentiā cū arruꝫ Dy. ſed in caſu in quo ignorauit dico ꝙ nō niſi perſonis deputatis ad hoc: ut. d. autē. de ar tum facere mis vel ſine mis. ⁊ no. C. de fabri. ſuper rubrica. tamen conpunitur tanꝙͣ de homicidio facto doloſe. ſꝫ ꝗa vel vendere an cōprehēarma ponit fuit in culpa ꝙ non vidit bānum adhibēdo cōſuetudo ſecūdum ꝙ vos uidetis hoc nō appro dat muliereſ hic. jͣ. Bar. Bal. ꝑ illuꝫ ſilium vtrum bānum fuit recte latuꝫ tunc ex iſta bat. ¶ Quero. uos uidetis hic ꝙ qui homines ī hac ea. col. tex. iūcta gl. culpa punietur: vt. l. ij.§. hac actiōe. sͣ. vi bono. habuit in armis hac. l. tenetur. quero utrum poſ in ver. iii. vi in. l. ſi cōſtan rap. ⁊. jͣ. ad. l. corne. de ſicca. l. lex cor. ⁊ quod ibi ſit puniri iſte de publico delicto: quia homines dendum. te.§. fi. ſolu. Ui cedicam. ⁊. l. reſpicienduꝫ.§. delinquunt. jͣ. de pe habuit ī armis: ⁊ quia habuit arma. puto ꝙ nō: ma. dicit qd̓ q tu vtꝝ ſic. qd̓ no. quia iſta duo tendunt ad eundem finem. nam maxīe cū ignorantia ſeu error iuris ſit lata culquero. c ¶ Non lꝫ. arma non habentur niſi vt habeantur homines pa: ut. l. libellorum.§. notant̉. ⁊ ibi glo sͣ. de his Utrū remiſ No. ꝙ ille ꝗ qui no. infa. preterea ſi ille qui contrahit cū alio in armis. ergo ⁊cͣ. ut. l. illud in fi. sͣ. ad. l. acquil. ſio facta per portat arma patrē valeat eſt in culpa niſi diligenter exploret cōditionem ⁊ quod no. in. l. nūquam plura. sͣ. de priua. de vetita dꝫ il⁊ vid̓ no. ī. l. la ꝑdere. Itē perſone: ut. l. qui cum alio. jͣ. de regū. iu. multolic. ¶ Ulterius quero dicit ſtatutuꝫ cōmunis tu .i. circa pͥn. portans armagis quia alium occidit propter eius cōditioderti ꝙ damnatus pro violentia non poteſt ap.sͣ. de iniur. ma preſumi nem. de hac cōditione debet eſſe certuſ. pro hoc pellare. aliquis fuit condemnatus quia habuit tur habere facit optime. l. qui in alterius. jͣ. de regu. iur. vbi homines congregatos in armis: utrum dicatur maluꝫ aīuꝫ: niſi portet li ille qui agit ſemꝑ eſt in culpa: niſi de ſuo iure be condemnatus pro uiolentia. tex. uidetur ꝙ ſic gata. ⁊ licine deliberet: et ſi ageret ex ꝑſona alterius. hic ⁊ in. l. fi. C. eo. nam ut uidetis tenetur. l. iul. tum ē porta de vi. ſed puto ꝯtra quia ad hoc ut uiolentia ſit re arma vt facta impetus requiritur cui reſiſti nō poteſt: ut ꝗs ſe defen ¶ Ad. l. iul. de vip ublica. dat a latro.l. ij. sͣ. quod me. cau. ſed hic nullus impetus fa nibus. ⁊ ad ctus fuit in alium. ergo nō poteſt dici uiolentia. Ex. l. ſequenti. placitū cōis eſt tamen quid preparatorium ad uiolētiam. iō ¶ An liceat habere arma: ⁊ illa portare ac illa uel comitis punit̉ hac. l. vendere: ⁊ an ſtante ſtatuto ꝙ damnatus ꝓ vio lentia non poſſit appellare: an damnatus ex eo Tribus modis fit Eadem le g C. iniuria mihi exiſtēquia habuit hoīes cōgregatos in armis ſit proti in domo uel in caſtro meo. primo modo expel hibitus appellare. lendo me per uim. ⁊ hoc uult dicere cuꝫ dicit de Tractatur iecerit. alio modo dando mihi preliuꝫ lꝫ me nō Ege iulia. hnic de iſtis poſſit uincere. ⁊ hoc uult dicere expugnauerit. tertio modo faciendo aliqueꝫ redimi dicendo: armis. ideo formo tres. q. primo depredabor te niſi dederis mihi tantam pecuvtrum liceat habere arma. tex. eſt niam. ⁊ hoc uult dicere ꝯcuſſerit: hoc eſt ꝑ uim hic ꝙ non liceat habere arma niſi rōne itineris vel venationis. hodie vero īdiſtinpecuniam extorſerit: ut. l. i. sͣ. de ꝯcuſſio. nā oēs cte nō lꝫ habere arma: vt in autē. de armis. ꝑ toiſti talia faciētes ⁊ qui adhibent hoīes: ut hec fi ant hac. l. tenent̉. ⁊ hec. l. facit cōtra peruſinos tam illam cōſtitutionem. ſed illam cōſtitutioneꝫ vſus cōmunis nō approbat. ¶ Secūdo quero qui mittūt gentem ad talia faciēdum extra ciuivtrū liceat portare arma. Rn̄. hic eſt triplex ius. tatem: quia tenent̉ hac. l. ut hic: ibi. homines cō nam de iure digeſtoꝝ ſiꝗdem aliquis vult pormodauerit. tare arma extra ciuitateꝫ eundo per itinera: tūc Ui cētu. poteſt vt hic. ibi: itineris. aut vult portare per ci 1 ¶ Oppo. ꝙ hoc ſit ſuperuitatem uel in aliquo loco in quo ſit adunatio Si de ui. Nuum quia idem dicitur in gentium. aut in aliquo loco vbi ſit forum iudicij ⁊ hoc nō lꝫᶜ: vt hic in. l. iij.§. i. jͣ. e. l. qui dolo ma prin. ⁊ in fi. glo. ſo. ꝙ in pͥn. reſpicit ad alteriꝰ po lo.§. i. ſed ad hoc eſt aduertēduꝫ ꝙ iſtud eſt veſtulationē: poſtea decernit ꝓprio motu. ¶ Op. ꝙ ſit in arbitrio actoris eligere prius ciuilē uel rum de armis offendibilibus. nam iſte. ll. prohicriminalem accuſationem: ut. l. i. C. qn̄ ci. ac. cri. bentes nō loquūtur niſi de telo quod eſt ad no cendum: ut in eis apparet. ſed arma defendibipreiū. quidam fatentur cōtra. ſed hic ideo ſic dr̄

Ad. l. iul. de ui priuata. Ege quia accuſatio de ui prius erat inſtituta. uel dic Ex. l. ſequenti. liulia. bēs peniſeꝫ ẜm Dy. ꝙ hic proponebatur criminalis accuſa de ui. ¶ Appellatione teloꝝ ⁊ armorum quid conticum tēpera tio ab uno ⁊ iudicium ciuile ab alio. ¶ Iteꝫ op Officiales ſi neatur. torio: nec ru admittētes po. C. de appel. l. i. ubi dicitur ꝙ cauſa proprie ſticus habēt appellantes cultellū ad ī tatis ⁊ poſſeſſionis ſimul agitari non poſſit. hic y I qui. tenent̉ hac cidendū pa uidetur contra. Solū. quidam dicūt ꝙ iſta duo .l. ⁊ ſunt īfanē. ẜm glo. Dicunt quidaꝫ ꝙ appel videlꝫ poſſeſſiōe vel dn̄io ꝓ vno ponunt̉: vel exmes. Itē ad Lelorum. latione armorum contiſin. in auc. d̓ de ꝙ puniūponamuſ: ut in glo. dicit dn̄io.i. ꝓprietate. ⁊ qd̓ armis.§. fi. nentur tantū arma offendibilia per hanc. l. ͨ ſed tur pena ca⁊ no. Bar. dicit ꝓ poſſeſſione.i. ꝓ iure poſſeſſionis: vt vſunō eſt uerum: quia hic dicit teloꝝ. ⁊ fateor ꝙ ap pitis ẜꝫ bal. in. l. i. sͣ. eo. fructus vel emphiteoſis ⁊ ſi. ¶ Iteꝫ op. de. l. or in. l. ſi ꝗs of pellatione telorum nō cōtinentur niſi arma offe Item no. filio.§. hiſ ꝗ dinarij. C. de rei vē. ⁊ de īterdic. l. īcerti. ſolu. eo appellatiōe dibilia: ſed appellatione armorum cōtinent̉ ēt sͣ. de iniuſto armorū ꝓmodo vel poſſumus intelligere ⁊ erit alia lec. ⁊ defendibilia: ut. l. armorum. jͣ. de ver. ſigni. ⁊ dr̄ teſta. Pe. d̓ prie nō cōti ꝯcor. cum illa vt dicamus ꝙ hic dr̄ ſi de vi ⁊ poſ ancha. ī cle. in auc. de armis expreſſe. nent̉ arma ſeſſione: hoc eſt de uiolēta poſſeſſione ſeu violē .i. de exceſ. ad deſendēp̄la. dicit ꝙ ter turbata. ⁊ qd̓ ſeꝗtur vel dn̄io.i. ꝓprietate: ⁊ dum ſed ad ¶ Ad. l. iul. de vi priuata. Rub. in criminali offendendū ẜm hoc ponit hic ordineꝫ petirorij ⁊ poſſeſſorij. bꝰ.ſ. ubi agi ⁊ que ſūt ap ita loꝗtur gl. sͣ. de iudi. l. ſi de vi. ¶ Tertio mō tur de pena ta ad nocen ¶ Oppo. ꝙ ille ꝗ au pōt legi ꝙ cum aliꝗs ꝯueniret̉ īterdicto recupe capitali tene̓ X ul. fert aliquid ex naufra dū. qd̓ no. ꝓ tur pena hu rande poſſeſſionis: ut īterdicto vti poſ. ⁊ oppoſtatuto: qꝛ n̄ gio teneatur. l. iul. de vi publica: ius. l. ⁊ pena venit lorica nebat̉ exceptio dn̄ij dr̄ certe hic ꝙ prius cogno de qua no. ī ut. sͣ. ti. i. l. iij. in fi. Solu. ibi cum ar ⁊ ſcutum: ut ſci debet de vi ſeu de violēta poſſeſſione ꝙͣde ex .c. cum dile fuit de mēte mis: hic ſine armis. ¶ Item quectus. extra d̓ ceptione. hoc aūt qualiter debeat ītelligi ꝙ exce bar. in. l. i. sͣ. ro vtrum iſta publicatio bonorum fiat ipſo iure ordi. cog. in .e. ⁊ Ro. in ptio dn̄ij repellat agēteꝫ poſſeſſorio dixi in. l. na uel per ſnīam. hic ſunt opi. ſed puto ueram opigl. i. in cā ci.d. v̓. occiſo turaliter.§. nihil cōe. sͣ. de acqui. poſ. ꝙ per ſnīam. nō enim dicit tex. publicata ſint: ſꝫ uili punitur rū. Quid āt Ex.§. ſequenti. .xxx. pōderi dicit publicantur: quod denotat ꝙ per ſnīam: ſi ſint arma bus auri. l. ¶ An valeat tranſactio facta de raptu. ⁊ ad offendē ut. l. ī criminali. C. de iuriſ. om. iu. ¶ Quero di qm̄ iudices duꝫ ⁊ ad de 91 ¶ Quero vtrum recitur hic: in eum ordinem ſedeat ⁊cͣ. dicitur hic .C. de ap. cle fendenduꝫ: Et ſi paleI. miſſio facta ꝑ pr̄em va ricus aūt de ꝙ dānatus hac. l. nō poteſt eſſe iudex. quero de vide bar. in leat. dicit glo. dic vt in. l. ſi maritus.§. ſi negaue ponit̉. ii. q. .l. pediculis hac exceptione que opponitur iudici: quia non .vi. c. decre§. argēto. sͣ. rit. sͣ. ti. i. certe ibi dr̄ de adulterio nō de raptu. poteſt eſſe iudex quia infamis. Rn̄deo ut dixi ī to. ita dicit de auro ⁊ ar ¶ Quero utꝝ ualeat tranſactio facta de raptu. .l. quidam conſulebant. de re iudi. ¶ Quero ſi d. Pe. poſt gē. le. Pe. glo. mouet hac. q. in. l. trāſigere. ⁊ ibi ponit opi. in. l. iudices de ancha. in hoc non opponitur: an procedat iudiciuꝫ: dic .C. de tranſac. ꝗdam ꝙ ſic. alij ꝙ nō. allegat. l. i. C. de appel. .d. cle. i. ut no. in ſpec. de iudi. dele.§. excipitur. ver. ſed Ui do .C. qui ꝓ premio liber. ac. ſed doc. ibi tenent ꝙ nunquid infamis. q lo. vi¶ Ad. l. iul. nō pōt tranſigi de raptu: quia pater tranſigens de bar de vi pri. o ¶ Nota. tex. ibi punitur: vt. l. i.§. pe. C. de rap. vir. ergo nō lꝫ trā to. in. l. i. in j Ee inter ent. nec minus ⁊c̄. Evi. pͥn. jͣ. de ſic. ſigere. ego puto ꝯtrarium per. l. tranſigere: ubi d An ex quo habes ꝙ cōuocati tenētur hac. l. nō excipit̉ niſi adulteriū: ergo lꝫ tranſigere. Itē iſta ac ⁊ eodem modo tenentur ſicut ille qui conuocas gͦ 8. f cuſatio de ꝓbo per. l. i. C. qui ꝓ premi. liber. acci. inducēdo Et. C uit. Secundo no. ꝙ quādo committitur vis ab qua ī hoc ti. eam ꝓut inducit Io. preterea rō quare non pōt eo. armatos procedat ēt latiua non requiritur ꝙ homines ſint coaduna ⁊ in. l. i.§. i. tranſigide adulterio eſt ꝓpter frequētiam q̄ rō ꝓ vi turbati. ſecus videtur in vi expulſiua: ut. jͣ. e. l. ſi quis ⁊ qd̓ ibi dixi tiua bal. no. in rapina ceſſat. nō ob. l. i.§. pe. C. de raptu vir. .sͣ. de vi ⁊ ui aliquem. ꝙ ſic. in. d. l. quia fateor ꝙ tranſigens punitur ex parte accu ar. adde ꝙ lꝫ momētanee Ex. l. ſequenti. ſatoris: quia nunꝙͣ ſibi ꝑmittit̉: ſed ex parte acveniūt lapi.C. vnde vi. ¶ Quis dicatur cōmittere vim priuatam: quali des ⁊ fuſtes cuſati bene lꝫ tranſigere. Bar. ꝯͣ in. l. ter puniatur qui abſtulit familie reum cōdēna ⁊ alia ad no iniuriarū.§. Ex. l. ſequenti. cendū: tn̄ iltum ⁊ confeſſum. ſi quiſ. de in ¶ Mitriatuꝫ mittens tenet̉ hac. l. ⁊ cum aliꝗs lud eſt īproiur. uerberat aliquem nō eſt crimen publicum: niſi ī prie ẜm an Redi Egis iulie de ui. ge. in. l. ſi pi tribus caſibus. c tores. gnore.§. fu¶ No. bene hanc. l. nam tota die de fa debe rē. sͣ. de fur. Tene cto occurrit. nam ille dr̄ cōmittere vim priuataꝫ at intelligi. Ege iulia de ul. menti ubi uide tex. Adde Bar. qui facit coadunari gentem ne aliquis produca ⁊ ſeꝗtur Lu iſtud pͥncipiū: ꝗa iſti tales officiaeſ ꝗ nō in. l. i. sͣ. ſi ꝗſ tur ad iudicium. ſimile in auc. ut omnes obedido. in. l. i.§. edūt tūc appellātes tenēt̉ hac. l. ⁊ ꝯdēnati erūt teſta. liber occiſoruꝫ. in ant iudi. prouin.§. arripiant. ſed quādo quis ar eſ. iuſ. fue. infames. Scd̓o no. tex. ibi: aut quid in collum in pͥn. sͣ. ad ſil. ripit aliquem condēnatum ad mortem tenetur iecerit. ꝙ quādo aliquis mittit aliquem: ad ali⁊ ideo nō cō .l. iul. maie. ut. l. cuiuſqꝫ. sͣ. ad. l. iul. maie. facit. l. prehenderē quem iudicem ſeu ad ep̄m cum mitra in capite addictos. C. de ap. ⁊. l. addictos. C. de ep̄i. autur in ſtatu ꝙ tenetur hac. l. ¶ Tertio ad ver. item ad lega to: ut ē glo. di. an aūt liceat occidere exbānitum qui produ tos. no. ꝙ ſi aliquis verberat aliquem nō eſt criſin. in cle. i. citur in ius. Dy. ponit in. l. in laqueum. sͣ. de acmen publicum niſi in tribus caſibus. primo qn̄ ver. arma. d̓ qui. re. do. dicam. jͣ. ti. i. l. iij. in fi. ſta. mo. ⁊ ui aliꝗs eēt ambaſiator vt hic. ſcd̓o qn̄ appellaſſet de tex. in.§. Ex. l. ſequenti. ut hac. l. Item qn̄ hoc factum eſſet hoībus coocciſoruꝫ. ⁊ ¶ An ad hoc ut habeat locum iſtud decretum adunatis: ut. jͣ. e. l. qui dolo.§. pe. ⁊. jͣ. tit. i. l. ij. ⁊ ſi mittit̉ offi ſufficiat probare ꝙ intrauerit poſſeſſionem tancialis ad inC. eo. l. iij. Item qn̄ aliquis hoc fecerit aīo occi tum: an etiam ꝙ animo poſſidendi intrauit. Et ꝗrenduꝫ ardendi lꝫ nō occiderit: ut. jͣ. ti. ij. l. i.§. i. ma portanan dolus requiratur ut habeat locum iſtud detes nō uenit Nota cōtra poſſeſſo cretum. Et an requiratur ſentētia ad hoc ut ꝗs Ui dolo. res huius quitatis ꝗ ſebolaris ha ꝑdat ius crediti ſui. minantur rectoribus ne iudicēt ſicut de bent: ꝗa tenentur hac. l. Hec. l. hꝫ eū Reditores. dem tex. queꝫ Ege iulia cuꝫ. l. ar hꝫ. l. extat. sͣ. quod me. ca. ⁊ ibi hoc decretum plene declaratur. ¶ Oppo. sͣ. de fur. l. matos. De hoc dicam. jͣ. e. l. pe.§. teloꝝ quiuas. circa prin. ſolu. ut ibi. ¶ Item op. sͣ. de

Ad. l. cor. de ſicc. 184 ¶ De ſiccarijs. Rubrica. .C. de infa. ꝑ do. An. in. c. i. in vlti. charta. extra de eo ꝗ mit. in poſ. cā rei Ege corne. tenet̉. l. cor. No. ꝙ ptās non pōt cogere iudicem vt feſer. Spec. in ti. de accuſa.§. i. in v̓. quid ſi primo. ⁊ ꝑ bar. ⁊ Bal. in. l. is ꝗ rat malaꝫ ſnīam: īmo ſi facit tenetur. bene facit qd̓ no. Inno. in. c. cum telo. C. eo. ⁊ ꝑ bal. in. c. i.§. iniuria. vlti. col. de pa. iura. fir. Ludo. in paſtoralis. in ver. iniuſtam. extra de of. dele. facit. C. de decu. l. oēs .l. dāni.§. ſabini. in. ii. col. de dā. infec. Ex oppoſito no. qualiter ſit deroga vide Bar. in. l. qui dolo. ⁊ in. l. i. sͣ. ad. l. iul. de vi pub. et adde qd̓ Bal. in tum. l. cornelie ꝑ ſtatuta. ⁊ dū hic dicitur ꝙ ſtatutū hic nō verificatur nic. i. de pa. te. ſi morte ſecu in prin. dixit ta. adde bar ꝙ falſus tehis que in frau. cre. l. ait pretor.§. ſi debitorē. ⁊ to. in. l. ſenater. dicit.n. ꝙ. l. cor. tenet̉: tn̄ mitiꝰ punit̉ ꝗa nō tus. in vlti. ſtis dꝫ puni .l. nullus. C. de iudeis. Rn̄deo ibi non poterat eſt ſecutus euentus: ꝗ euētus cōſiderat̉ in delicol. sͣ. de acri ea pena hr̄i copia iudicis. erat enim periculū ſi expectactis: vt. l. aut facta.§. euētus. jͣ. de pe. dn̄i ꝗcꝗd quā ſubiret cuſa. ret̉ ꝙ iret ad iudicem: ideo ꝑmittit̉ ꝙ ſua aucto ipſi dicant veritas eſt iſtaᵇ. ꝑ italiaꝫ maleficia pu reus de cric ¶ An cum gladio. Sed ritate faciat. ¶ Ulterius op. de. l. i.§. redigunt̉ mine intēta niunt̉ ẜm ſtatuta nō ẜm. ll. ⁊ ideo cū ſtatuta dito pena capi ꝗd ſi occidi .sͣ. quoꝝ lega. ſo. vt ibi vidiſtis: ꝗa ibi loꝗtur ī re cant ſi ꝗs occiderit ⁊cͣ. ſtatutū illud nō verificat̉ aliquem ma tis uel furca vacāte a nemine poſſeſſa. ¶ Item op. de. l. ſi ꝗs niſi morte ſecuta. ideo animus occidendi nullo rum. qd̓ no. nu vacua an in tantā. C. vn̄ vi. dicit glo. illa eſt magis genera mō attentit̉. ſimile videbitis in. l. acꝗl. ubi dr̄ ſi debeā puniItem iſtum ri ac ſi cum tex. alleg. ēt ꝗs occiderit. vt. l. ii. sͣ. ad. l. acꝗl. ſi aliꝗs nō occi lis ꝙͣ iſta. ¶ Item op. C. vi bo. rapt. l. iij. dic de Bal. ꝓ ſin. gladio eum derit ſed alias mortis cām p̄buit nō tenet̉ direhoc: vt dicā in. l. creditoreſ. sͣ. de fur. ¶ Itē op. in. c. i.§. in occidiſſeꝫ di de. l. generaliter. C. de decū. ſo. ſpāle ē ibi: qn̄ nō cta. l. acꝗl. ꝗa ꝟba hoc nō ſonāt: ut. l. item ſi ob xi in. l. p̄tor iuria in fi. d̓ pōt hr̄i copia iudicis. ¶ Querit glo. ꝗd ſi aliꝗs ſtetrix. in prin. sͣ. ad. l. acꝗl. ⁊ videbitis no. jͣ. e. l. .§. preterea pa. iura. fir. .sͣ. de iniur. ꝙ ſalſus teaccepit aliquā rē nō ſibi debitā. gl. de hoc diſpu nihil. ſed in. l. cor. de ſicca. erat exp̄ſſum de eo ꝗ ⁊ de iſta ma ſtis in cā cri tat in. l. extat. sͣ. qd̓ me. ca. dic vt ibi. Extra glo. habuit aīum occidendi. merito iſta. l. tenet̉. ita teria: uide ī minali puta q̄ro de duabus. q. primo ad hoc: ut hēat locum debetis ītelligere iſtā. l. ¶ Scd̓o quero qualiter .d. c. ſignifi. homicidit caſti. el. ii. in iſtud decretū vtruꝫ ſufficit ꝓbare ꝙ ītrauerit poſ animꝰ occidēdi ꝓbabit̉. dicit tex. hic ex qualitapuniet̉ tāqͣꝫ v̓. no. ꝙ mo homicida ſi ſeſſionē tm̄. an̄ hēat neceſſe ꝙ ꝓbet ꝙ ītrauerit te ꝑcutiendi. ita ꝓbat̉ ēt. C. e. l. i. ⁊. iii. debemus deramē. ⁊ ēt depoſuit ꝯͣ enim īſpicere prius ꝓpoſitū vtꝝ hoc faciat ex ꝓ ⁊ ꝙ aīo poſſidēdi ītrauerit. ꝓ primo tex. in pͥn. in glo. fi. et nocētem de videt̉ eſſe ꝙ ſufficiat ꝙ ꝓbet ſolū introitū. ſꝫ pu poſito an fiat ex rixa: uel ex quodā īpetu: ut hic iſtis adde dolo malo. tex. ⁊ ibi bal. to ꝙ debeat intelligi etiaꝫ de poſſeſſione: vt poſ apparet. Item ſi in rixa fiūt debemus inſpicere per tex. hic in. l. i. C. de ſin. ibi. ne ꝗſ ſideat: vt apparet ex verbis decreti ibi: tenere ⁊ cum quo percuſſit: an cum gladioᵉ an cum bacu emē. ſer. ubi falſuꝫ dicat. poſſidere. ¶ Scd̓o quero vtruꝫ reꝗratur dolus lo uel lancea: ⁊ ſi cū lancea: aut cum ferro aut cū ꝗd ſi calce ꝑ ⁊ de pena te ut habeat locuꝫ iſtud decretū. certe videt̉ ꝙ nō: haſta: ut glo. dicit. ⁊ ſi cum baſtone: aut ꝑcuſſit ī cuſſit: ⁊ viſtis vide ēt de ad predi ꝗa tex. dicit temere. ⁊ dr̄ia eſt īter temeritatem ⁊ capite aūt in alia parte corporis. ita no. glo. ī. c. Bal. in. l. p̄ſ cta bal. in. c. byteri. in. ii. dolum ſeu calūniam: vt. l. i.§. queri pōt. jͣ. ad tur ſignificaſti. in fi. extra de homi. .i.§. vel furcol. C. d̓ ep̄i. pil. ¶ Ultimo q̄ro dr̄ hic ius crediti nō hēat. q̄ De materia huiꝰ.§. tum. de pa. ⁊ cle. ⁊ bal. Item diuus. nidiſtis in. l. ſi mari ro vtrum ad hoc reqͥrat̉ ſnīa: vt quis perdat ius iura. fir. in. l. ii. C. de Iuſre. cre. et in crediti. Rn̄. puto ꝙ ex hoc decreto quis habeat to. sͣ. de adul. ⁊. l. ſi adulteriuꝫ.§. ſi īperatores. dem .ſ. data opeexceptionem ipſo iure. Item habeat actionē ne ¶ Quero ꝗd .§. ad ra. ī. xii. col. Nauditum. nult dicer̄ ter. iure crediti priuetur. ꝓ hoc induco. l. metum.§. iecto. Et ita in ver. his īſed ꝙ pretor. sͣ. quod me. cau. inauditū filium. dicit glo. inauditū filiū limitatur. d. terpoſitis. C .§. ꝗ abortiqui accu. Ex .i. ſuppoſitū filium: ita ꝙ nō ē filius: ⁊ ſic nō pōt Differt hec. l. a op. ad no. ꝑ uis: ⁊ ita ſeI creditol. precedēti: quia eum accuſare ⁊ dicere ꝙ nō erat filius. intellige quitur Flo. bar. hic ad ibi loquitur de pena que īponitur ciuiliſi erat doli capax: qn̄ fuit ſuppoſitus ut filiꝰ: ꝗa allegādo iſtū de ange. de ter ex decreto. hic loquitur de pena: que impotex. ꝓ mulforte pater erat abſens. hec eſt una expoſitio gl. aretio ī tra. tū no. in ſua maleficiorū. Alio modo exponit glo. inauditū.i. nō accuſanitur criminaliter. .q. inꝗſitus in ver. de cō tum: uel inauditū.i. cōmittentē aliꝗd inaudituꝫ ꝗdam in vlſenſu ⁊ deli¶ Ad. l. corne. de ſiccarijs ⁊ veneficis. .i. graue ſcelus cōtra pr̄em. ¶ Sed contra hoc timo dubio. beratiōe om ⁊ vide ꝙ taop. ꝙ ꝗs nō poſſit accuſare ꝑſonā ita cōiunctā: Ex. l. ſequenti. nium iudilis dicit̉ ꝓdi cum. ut. l. hi tn̄.§. i. sͣ. de accu. ſi q̄ris an filiꝰ poſſit ac¶ Si ptās ꝓcurat cum ſuo iudice vt ferat ſnīaꝫ tor ẜm bal. b ¶ Diuus. cuſare pr̄em. dic ut. d. l. hi tn̄. ſed ſi queris an pī iniuſtam tenetur. l. cor. de ſicca. Et idem ſi prio in. l. fi. C. de veritas eſt poſſit accuſare filium: tūc ſiꝗdeꝫ delictū eēt grares facerent vt ptās ferret. ſum. tri. iſta: uide bar e ¶ Trāſſuto. in. l. i. jͣ. ue ⁊ cōmiſſum cōtra ip̄m pr̄eꝫ pōt ip̄m accuſare 9 Circa hāc. l. gaſ. licite oc Ege corne. qro: ꝗd ē hoc de var. ⁊ exut hic. ſed ſi delictū eſſet leue uel cōmiſſum ꝯtra cidere. et ad traor. cri. vi dcm̄ ꝙ ꝗs falſum iudiciū ꝯfiteat̉. dicit alios pater accuſare nō poſſet: ut. l. ꝑꝑ. ⁊. l. ſi ma de ꝙ ꝑ iſtuꝫ de Bal. ī. l. gnū. C. ꝗ accu. nō poſ. ¶ Itē op. ꝙ pr̄i liceat oc tex. dicit anglo. i. ꝓut ꝓferret falſam ſnīaꝫ. ẜm hoc habes ſi ſi ꝗs nō dige. in conſ. cam rapere. cidere filium: ut. l. nec in ea in fi. sͣ. de adul. So. vnus magiſtratus vtputa ptās facit cum iudice nos carolus de ep̄i. ⁊ cle. ſuo vt ferat malam ſnīam tenet̉. l. cor.ª de ſiccain caſu illo lꝫ occidere. in alijs ſecus ẜm hec tꝑa: ꝙ aſſaſini Hoſti. ī ſum idem ſi priores hoc facerent cū ptāte vt falſam lꝫ olim indiſtincte licebat occidere: ut. l. in ſuis. poſſunt a pri ma de penis ſnīam ferret: ꝗa tenet̉ hac. l. Itē tenet̉. l. iulia. de uato occidi de libe. ⁊ poſthu. nō habetis alia. .§. in ꝗbus. ſi cōſtat de ꝑ Io. an. ī re vi publi. vt. sͣ. ti. ij. l. ꝗ dolo malo. alij exponūt ꝙ eoꝝ crimīe. gula. ī penis Iuſdem. ꝗs falſum iudiciū ꝓfiteret̉.i. falſum teſtimoniuꝫ ⁊ vide bal. ī in mercu. ꝑ ꝓferret. ⁊ ẜm hoc habes caſum contra ptātes ⁊ Uides ꝙ triplex ē ſpēs ve .l. ſi ꝗs non eundē in. c. Adiectio. nenit ut ī tex apparet ꝑ to dicam rape rectores terraꝝ qui cogūt teſtes ꝑ tormenta: vt ꝑpetue. de re. in. iii. col. elec. in. vi. in dicant falſum ꝗa tenent̉ hac. l. corne. de ſicca. tam. l. que tractat de medicamentis ⁊ uenenis. .C. de ep̄i. ⁊ nouella. per Ex.§. ſequenti. ¶ Op. de. l. ſi ꝗs aliꝗd.§. qui abortionis. jͣ. de cleri. bal. in. l. ſi fu ¶ Statuta nō puniūt aīum niſi ſequat̉ effectus pe. ubi ille ꝗ dedit tenet̉ ⁊ punit̉ ultimo ſuppligitiui. C. de ⁊ qualiter animus occidendi ꝓbandus ſit. cio. So. hic a prin. dedit medicamētū cā conceſer. fugi. ⁊ ī .l. arboribuſ ptionis: ⁊ ſic cā rei licite. ſed hic cā abortōis: ⁊ z No. hūc.§. ꝗ ponit duo dicta .§. ius. sͣ. de OlulS. vſqꝫ ibi: ⁊ ex re. ⁊ in ꝟſi. ⁊ ex re. ſic cā rei illicite. ⁊ hāc. l. de qͣ op. alle. gl. ꝓ ꝯcor. vſufruc. ⁊ in Ex.§. ſequenti. ponit qͣliter fiat ꝓbatio animi. tex. ibi cucuma. ⁊ l. data ī. xxiii col. C. ꝗ ac¶ An qui occidit bānitum in manibus familie eſt q̄dam pars freni: vt. C. ut nulli lice. in fre. aut ſa. ⁊ in. l. qui in po. l. i. ¶ Cōtra hūc.§. op. d̓ ꝯſuetudīe q̄ nō teneatur. auteꝫ operis Uides ergo ꝙ tranſ ſeruat hoc ꝑ totā italiam. ad hoc rn̄det Spec. lꝫ Traſfugas. fugas ⁊ hoſtes quis .l. caueat̉ tn̄ cōſuetudine nō ẜuat̉: vt no. ī Spec. poteſt licite occidere? Statutum eſt ꝙ poſſit de accu.§. i. ꝟ. ſed ꝗd ſi poſt. Ia. de ra. rn̄det ali

Ad. l. cor. de ſiccarijs. a ¶ Manibus familie. Si bānitus interficit̉ dū ē captus a ſamilia: an oc ſuſpendit punitur ſimili ſupplicio. ſi aūt de facto torquet tenet̉ iniuriaꝝ cidens teneat̉. ange. ꝑ illum tex. in. l. publius.§. i. de cōdi. ⁊ demō. tenuit puniēdus ꝓ motu iudicātis. qd̓ no. ⁊ uide ēt qd̓ no. ibi bal. in v̓. q̄ro utra opi. Dy. ꝙ poſſit offendi. ⁊ Imo. ibi tenet ꝯͣriuꝫ ſequēdo bar. hic. ꝗd aūt iudex ꝗ nō admittit defenſionē de facto torquēs: quō puniat̉: uide etiama ſi nō interficial̓ ſed eripiatur: vide no. tex. ⁊ ibi ꝑ Bar. in. l. cuiuſqꝫ in fi. bal. in. l. decuriones. C. de qō. et uide Saly. in. l. fi. C. de pe. iudi. qui ma .sͣ. ad. l. iul. maie. ⁊ de. q. Bar. hic vide Bal. in. l. libertus. de ſta. ho. ꝑ illū iudi. ADDE qualiter teneat̉ iudex de eo ꝗ moritur in tortura. bal. cās tex. ibi ſerua re nō occide lio. cccxxxvj re ꝗ tꝫ idem li. quarto. exbānitus impune occidi ⁊ fuit captus a fami.l. in accuſationibus. circa prin. sͣ. de in litem iuꝙ bar. hic. ſe c C.§. nōnū lia. quero vtrum in manibus familieª poſſit īpucus dicit ip ran. ⁊ ponit etiam in. l. ſi culpa. sͣ. ſolu. matri. taqꝫ. vide etiā ne occidi. Dy. ponit hanc. q. in. l. in laqueum. sͣ. ſe ſi eſſet caibi Bar. men veritas eſt prout dixi in ſummario ꝙ in pe ptus a priua de acquirē. re. do. ⁊ ibi ſe nō bene firmat. Finali Ureꝫ nis corporalibus lata culpa nō equiparatur do to. ⁊ ita ītelf Hāc. i. ter videtur dicere ꝙ melius eſt ꝙ ipſe puniatur lo. in alijs aūt quid iuris ſit dicam in. l. i.§. i. sͣ. ſi ligit. d. l. in ⁊ ſimi quia hoīem de familie manibus arripuit: vt in laqueū. ⁊ ibi quis teſta. libe. eſſe iuſſus fue. dic ut ibi dicā. hic les volentes auc. vt omnes obe. iudi. prouinci.§. arripiant. ⁊ ꝗd iuris ſi occidi poſſe non habes alia. occidat̉ bā.l. lege iul. sͣ. ti. i. ꝙͣ ꝙ puniatur de occiſo. Ia. de ſurē noctur De hoc dic nitus citat nū ꝓ vitādo are. diſputauit hac. q. ⁊ determinauit ſic ꝙ n̄ poſ I mulierem. plene ꝑ gldū cōparet. periculo reſit occidi. ⁊ hoc ꝓbat ſic. per caſum huius. l. ho ⁊ tꝫ ꝙ poſſit rū limita: ni in. l. diuus.§. i. de extraor. crimi. īpune offen ſtes lꝫ occidere: ut hic. ſed poſtquā hoſtis eſt ca ſi īmineret Ex. l. ſequenti. di niſi ſibi ſit periculū ꝑptus non pōt occidi. ſꝫ debet ſeruari: vt. l. ⁊ ſer¶ Quādo liceat occidere furem: ⁊ qͣliter intelli data ſecuriditionis rei uoruꝫ. sͣ. de ſta. ho. ergo exbānitus poſtquā ē ca tas. ⁊ de ea gat̉ cū moderamine inculpate tutele. uilis: qꝛ tūc ptus non pōt occidi. ita dicit ipſe cuius determi cōſtet occinō eſt licitū ¶ Oppo. ꝙ indiſtincte dēti. ſed ꝗd natio mihi placet. primo quia homines poſitos occidere nec ErEm. poſſit occidi dummodo ſi ducentes vulnerare. l. in carceribus non lꝫ occidere: vt. l. fi. sͣ. de cuſto. cum clamore teſtificetur: vt. l. itaqꝫ. sͣ. ad eum timore ſi ex plagiis reorum. ſed iſte qui eſt a familia detentus vel du .§. tabernane arripiat̉ .l. acquil. dicunt ꝗdam ꝙ hic dicitur ſi parcere citur poteſt dici incarceratus: vt. l. qui neqꝫ. jͣ. de eis ipſum oc rius. ad. l. ei ⁊cͣ. ſubaudi maxime. Alij dicunt ꝙ illa. l. loꝗ cidant an īacꝗl. et dici verbo. ſigni. ergo ⁊cͣ. preterea illi qui veniūt ad tur ſcd̓m rigorem. l. xij. tab. hic ſcd̓m equitatem pune faciāt: pōt res viciuitatem de neceſſitate dicūtur habere ſecurita iuriſconſultorum que equitas preualet. Alij dilis a duobꝰ vide bal. in tem interim a lege: vt dicimus in legatis: vt. l. fi. .l. aditoſ. C. aureis.jͣ. ſi cunt ⁊ iſta eſt vera opi. ꝙ furem nocturnuꝫ ego .jͣ. de le. ⁊ sͣ. de iudi. l. ii.§. legatis: vt etiam dicide ep̄i. audi. enim parcit̓ poſſum indiſtincte occidere ſi nō poſſum euꝫ di ꝑ Flo. in. l. fame hoīs mus in teſtibus qui teſtimonij cauſa in iudicio mittere ſine periculo perſone vel rerum. ſic pro quēadmodū ꝓ re vili. l. ſi vocantur: vt. d. l. ij.§. eum qui teſtimoniuꝫ. sͣ. de pter res lꝫ hoīem occidere: ⁊ hoc in fure noctur .§. magiſtra oleum.§. fi. iudi. ſed iſte qui ducitur a familia venit de neceſ tus: ⁊ ī. l. ſer et. l. ſeq. sͣ. d̓ no. Sed in fure diurno nō eſt periculum: quia uus. sͣ. ad. l. ſitate. ergo debet habere ſecuritatem. ille ergo dolo. multo ſi ego eum cognoſco potero rehabere. propter acꝗl. ꝑ bal. ī magis vite qui occidit ipſum facit cōtra ſecuritatem datam hoc dicūt doctores noſtri attenta iſta rōne ꝙ ſi .l. fi. C. d̓ ma parcēduꝫ ē. a. l. ⁊ ſic incidit in. l. iul. maieſta. vt. l. i. sͣ. ad. l. iul. de nocte cognoſcerem furem nō liceret eum oc lefi. Quid āt ad qd̓ optimaie. facit ad hoc. l. vlti. C. de male. ⁊ mathe. ſi quis occi me facit. l. ſi cidere. ⁊ ecōuerſo ſi de die eum nō poſſem codat unū qui adulterium Uides gnoſcere: eum tanꝙͣ furem nocturnum lꝫ occiducebat̉ ad Ege cornelia. ggo ꝙ lꝫ §. liberto. sͣ. dere: ita tenēt doc. C. e. l. ſi vt allegasᵉ. habes er furcas vtrū de adul. ẜm .l. permiſſum nō ſit ꝙ rectoresᵇ qui torteneatur de go ex. l. iſta ꝙ pro defenſione rerum mearū ego mate. in ſuis quent teſtes vel reum cōtra iuſticiam: ut ex hoc homicidio: notabi. not. poſſum hoīem interficere. pro hoc alias dixi ⁊ vide bal. ī. l. aliquis moriatur tenentur hac. l. vt hic ⁊ etiam .cxlii. ⁊ uide dico nūc. dr̄ in. l. i. C. unde vi. ꝙ quis pōt defen fideicōmiſextra de ho vidiſtis sͣ. e. l. i. in prin. ⁊.§. i. dere vim cuꝫ moderamine īculpate tutele. quo ſa.§. ſi ꝗs. d̓ micidio. c. ii. De hoc videbitis lega. ii. modo ītelligitur cum moderamine. glo. ibideꝫ et. c. ſuſcepiCuꝫ quidaꝫ. L eo. l. in lege. Ege mus. ⁊ iſtud ponit multa verba. ſed tex. in. l. ſcientiam.§. qui corne eſt ēt dictuꝫ 9 No. cum aliter. sͣ. ad. l. acquil. hoc declarat. dicit enī lia. Et qui hoc criminē. hūc bal. in. l. i. C. rectores. re ſic. cum aliter ſe defendere nō poſſet: tunc dr̄ in locati. ⁊ are ver. vide glo. que incipit. quia nō veniunt ⁊cͣ. gl. ctores tor culpata tutela. hoc aūt intelligo ſic. cū aliter ſe ti. īſti. de ac. mēta inferē nō dicit verum īmo puniuntur. l. cor. de ſicca. ⁊ in.§. i. alias defendere nō poſſet a periculo rerum uel perſo tes ꝯͣ iuſtici hic eſt caſus ſpecialis in quo abſens dānatur in ne. vnde nō debeo pati ꝙ me dānifices ī aliquo am puniunt̉ e C. l. ſi vt al pena que eſt ultra relegationem: ⁊ ꝙ pena ſit ul vide bal. ī. l. ſi dānum eſſet irrecuperabile. alias ſecus vt hic legas. et ibi tra relegationem apparet ex precedentibus ⁊ ēt qōnis. jͣ. de Et ex hoc cōſequitur aliud ꝙ ſi nō poſſum effu ēt dicit bal. qō. idem ſi .jͣ. ea. l. in fi. alium caſum habetis C. de peti. l. ne et doc. ꝙ ēt gere quin me percutias niſi ego te īterficiaꝫ: poſ exequuntur diu. habemus hodie tertium caſum in quadam ſi cognoſcā ſnīam crimi ſum te interficere per hanc. l. cum ſi. rō eſt cum furem diur cōſtitutione henrici imperatoris quā ꝓmulganalē penden enim quelibet iniuria perſonalis eſt maior qua num ſed nō uit Piſis in qua cōtinetur ꝙ in crimine leſe ma te appellatō uis reali: ut. l. in ſeruorum in fi. jͣ. de pe. ⁊ ꝓpter poſſuꝫ aliter ne: qꝛ decaieſtatis abſens pōt dānari. res furatas iniuriam realem irrecuperabilem poſſum occipitant̉ ẜm habere qꝛ ē In penis corporalibus bal. ī. l. ſi ꝗs dere. igitur multomagis ꝓ perſonali. quod te H lCI C. lata culpa nō equiparadiſceſſurus filio.§. hi ꝗ ne menti. ꝙ poſſuꝫ oc .sͣ. de iniuſ. tur dolo ſed mitius punitur. h. d. ¶ Op cidere eum. Ex. l. ſequenti. teſta. ⁊ bal. ī po. sͣ. l. lege cor.§. i. Rn̄. ꝙ hac. l. nō punitur vt et ideo dicit ¶ Qualiter puniat̉ ꝗ plus delinꝗt circa res ꝙͣ .ſ. aditos. C hic: ſed punitur extra ordineꝫ iudicis officio mi ꝙ d̓bitor fu de ep̄i. audi. cogitauit. Et quid ſi deliꝗt ī plus circa ꝑſonaꝫ: gitiuus ſi te nori pena: ut ibi. ⁊. l. reſpiciēdum.§. delinquunt adde bal. no ⁊ quid ſi plus deliquit incidendo in aliam ſpeci lo ſe defenta. in. l. i. ī. xi. .jͣ. de penis. ¶ Ulterius oppo. ⁊ videt̉ ꝙ nullo em̄ delicti. dat pōt occi col. C. ne ex modo puniātur ꝓpter latam culpam: ut. l. ſi addeli. de func. Pro declaranda hac. l. ulterium cum inceſtu.§. nōnunꝙͣᵉ. ⁊.§. imperaIuus ⁊ tex. no. ī. l. q I NI S. quero exemplum ⁊ tria ex d No. tores.sͣ. de adulte. Rn̄. hic loquitur de delictis lege iulia.§. empla poſſunt poni. primum quādo ali hic qn̄ hodie.jͣ. ad que principaliter in adulterium cōmittuntur. in aliꝗs deliꝗt quis nō habuit animum delinquendi tamen de .l. iul. repe. .l. vero cōtraria loquitur de delictis que perſoplus uel mi⁊ dicit bal. linquit. certe iſte nō tenetur vt hic: ⁊. l. i.§. diuꝰ nam alicuius principaliter nō reſpiciunt. nam ꝓ nus qͣꝫ cogi in rub. d̓ pe .sͣ. eo. hic tamen an puniatur mitius ꝓpter culda. iudi. ⁊ in tauerit. de qͥ pter ſtuprum vel īceſtum nō dr̄ offendi aliquis pam ⁊ qualiter: dixi vobis sͣ. e. l. in lege. ⁊ uideuide ꝑ Bal. .l. i. in. ii. col. principaliter: vt. l. nec in ea.§. i. de adul. ¶ Iteꝫ ꝙ ſi iudex d̓ in. l. ſi ꝗs nō bitis. jͣ. de pe. l. reſpiciendum.§. delinquunt. ſeop. de. l. i.§. i. sͣ. ſi menſor fal. mo. di. vbi lata cul facto aliquē dicam rapecundo modo pōt poni exemplum in eo qui ha pa equiparatur dolo. Rn̄. ut glo. dicunt hic ⁊ in re. in. vi. col. buit animuꝫ delinquēdi tn̄ nō perfecit delictū. de ep̄i. ⁊ cle.

Ad. l. cor. de ſicc. l 8 5 Et circa iſtā nam punitur ẜm animū non ẜm effectum: vt. sͣ. cit optime in. l. falſus.§. ſi actum in fi.§. ¶ Que materiā ge .e. l. i.§. diuus. ¶ Sed cōtra hoc op. gl. jͣ. de pe. ro quid ſi delinquit in plus īcidendo in aliā ſpe neraliter vi.l. cogitationis. Rn̄det glo. ibi ſtetit in finibꝰ co delꝫ an ī deciem delicti. hic aduerte ſi ꝗdem delictū qd̓ prin lictis īſpicia gitationis. hic ꝑuenit ad actum. ¶ Item op. de cipaliter facere ꝓpoſuit tendit ad illū finem qui tur opinio: .l. i. in fi. sͣ. quod ꝗſqꝫ iuriſ. So. ibi loꝗtur in leſecutus eſt: ⁊ tunc īſpicimus euentū. caſus ē no. vel veritas uioribus: hic in grauioribus. vel aliter īpetrare in. l. fi. sͣ. de crimine expila. heredi. ⁊ extra de ho vel ecōtra: reſcriptum nō eſt delictū: ideo nō facit ad ꝓpovid̓i pulchrā micidio. c. fi. li. vj. facit. l. qm̄ multa facinora. C. diſtinctionē ſitum. ¶ Item op. de. l. ꝗ falſaꝫ. jͣ. de fal. So. ibi ad. l. iul. de vi. ſi vero ad hoc nō tendebat deliBal. in. l. ſi potuit delictum ꝑficere ⁊ noluit: hic nō potuit. ctum qd̓ principaliter facere ꝓpoſuerat: tūc non ꝗs ſeruo. C. hec cōtraria tangunt̉ in glo. ⁊ materia iſta expe tenetur: vt. l. veꝝ. de fur. ⁊. l. qui iniurie. in prin. de fur. ⁊ no. ditur ꝑ multos in. l. ſi ꝗs nō dicam rapere. C. de ꝑ bar. ꝑ to .e. ti. tene predicta menti. Ihil ī tam hanc. l. epiſ. ⁊ cle. ⁊ tangit̉. sͣ. de extraordi. cri. l. i. ⁊ ibi di ſt COpp. de tereſt. ⁊ Ioā. an. in Ihil intereſt. t iteꝫ ſi obſte caꝫ. tertio pōt poni exemplū de eo qui voluit de vide regula cum in. l. i.§. dilinquere ⁊ tn̄ deliquit plus ꝙͣ vellet: vt cuꝫ velꝗs in ius in trix. in prin. sͣ. ad. l. acquil. Sol. aliud in uus sͣ. eo. ⁊ let tm̄ ꝑcutere interfecit: vel aliquid aliud quid mercuria. ⁊ .l. acquil. ⁊ aliud in. l. cor. rō eſt: quia hec. l. pubar. in. l. is qͥ dixi poſt iuris ſit: tunc glo. hic nec alibi tangit. doc. tāgūt nit expreſſe eum qui habuit aīum occidendi: lꝫ qui opeꝫ. in Barto. in. l. in. l. qm̄ multa facinora. C. ad. l. iul. de vi. quam prin. de fur. nō occiderit. ſed in. l. acꝗlia. dr̄ expreſſe ſi ꝗs oc iteꝫ apud.§. materiā volo expedire per plures qōnes. Priciderit. que ꝟba nō verificant̉ in dante opeꝫ: qd̓ ſi quis virgines sͣ. de mo quero ꝗd ſi aliquis deliꝗt plus ꝙͣ cogitaret tene menti. ¶ Secundo quero exempluꝫ eius iniur. ⁊ alicirca res. diſtingue tres caſus: ꝗa aut delictū qd̓ qui mortis cām prebuit. dicit glo. pone exēpluꝫ ꝗd ēt ꝑ Io. facere ꝓpoſuerat ad hoc tendit: ⁊ tunc īſpicitur in illo qui poſuit gladium in manu furioſi vt ſe an. in regula delictu ſeu euētus ⁊ nō animus: vt. l. qm̄. C. ad quod ꝗs in vel alium occideret. ita dicit glo. Sed op. cū.n. fi. in mercu. .l. iul. de vi. ⁊ ideo ibi violētia punit̉ ẜm euētuꝫ: furioſus nō teneatur: vt. l. infans. sͣ. e. ⁊. jͣ. ti. i. l. ꝗa veriſimiliter illud delictuꝫ tendit ad verbera fi. ⁊. l. diuus. sͣ. de offi. preſi. ergo videtur ꝙ pre ⁊ homicidia ⁊ ſi. vnde ſi aliꝗs propoſuiſſet mitſtans opem nō poſſit teneri: vt. l. is qui.§. ſi tu ti tere īcendium in domo vna: ⁊ ꝑꝑ hoc eſſent cōcium. sͣ. de fur. dic ut ibi dixi. ⁊. l. is qui opem. e. buſte plures alie: tenet̉ de oībus: quia oē īcēditi. ⁊. l. ſi quis uxori.§. neqꝫ. de fur. ⁊ no. ꝑ glo. in um ad hoc tendit veriſimiliter ꝙ domus conti.l. ſi quis id quod.§. pe. sͣ. de iuriſ. om. iudi. gue conburant̉ ſimiliter: vt. l. i.§. ex incēdio. sͣ. ¶ Opp. de. l. deUi cedem. quuionū. C. de pe de incē. rui. naū. Si vero delictum nō tendit ad hoc. ⁊ tunc aut delinꝗt in plus circa eādem reꝫ: niſ. ubi uane uoces populi nō ſunt exau⁊ inſpicitur euētus: vt. l. vulgariſ.§. ſi quis es. sͣ. diende. Rn̄det Dy. ꝓpter tumultuꝫ populi nō de fur. ⁊ ideo ſi ꝗs furaret̉ vas cōſecratū cuꝫ pu occiditur ille qui nō eſt culpabilis: ut. l. cōtra. ſꝫ taret nō conſecratū: tunc īſpicit̉ quod eſt ſecutū pena pōt bene accelerari. caſus eſt hic. non qd̓ putabat. ſi vero delinquit in plus circa Ex. l. ſequenti. diuerſas res: tūc īſpicitur animus nō euētus: vt ¶ Oualiter plures delinquētes faciūt alios pu .l. vulgariſ.§. ſed ⁊ ſi quis. ¶ Secūdo q̄ro quid nire ꝑꝑ ſua delicta: ibi. Et iō. Et ſtāte ſtatuto ꝗ ſi aliquis delinquit in plus circa ꝑſonam offenuilla teneat̉ caꝑe malefactoreꝫ ſub pena cētū: ſi ſam. hic eſt aduertēdum. nam q̄dam. ll. vident̉ plures cōmiſerint maleficium: ⁊ uilla nullum ce velle ꝙ inſpiciatur animus: vt. l. iteꝫ apud labeo perit: an debeat pluries ſoluere centum: ibi. Et nem.§. ſi ꝗs virgines sͣ. de iniur. ⁊ qd̓ no. in. l. ſi per hoc. Et an ſi quis preſtitit auxiliuꝫ duobus ignorans.s. loca. In cōtrariū videt̉. l. eum ꝗ no teneatur tanꝙͣ unum maleficiuꝫ: ibi. Secundo. cētem.§. pe. sͣ. de iniur. ⁊ iſtam vltimā parteꝫ ve Et qualiter puniantur plures delinquētes: ibi. ram puto ꝙ inſpiciat̉ euētus. nō ob.§. ſi ꝗs virQuādoqꝫ gines: ꝗa ibi in nullo habuit aīum cōmittēdi ali Uidetis ꝙ oportet s I in rixa. cōtemplariictus uni quod punibile. credebat.n. illas ꝟgines eſſe me retrices quas appellare nō eſt punibile. ſed no. uſcuiuſqꝫ: ut ille qui occidit teneatur alij ſtra qō loquit̉ in eo qui ab initio ꝓpoſuit delinq̄ non. ¶ Oppo. ꝙ ictus nō ſit contemplandus re. nō ob. glo. l. ſi quis ignorans.s. loca. ꝗa illud ſed animus: ut. sͣ. e. l. i.§. diuus. ⁊ sͣ. e. l. diuꝰ. gl. ītelligo eſſe veꝝ in pena excōicationis: ſeu ī qua dicit ꝙ ideo iuriſconſultus dicit hic caute in ri Ii ri uis alia pena.ſ. ſpūali vbi animꝰ ⁊ cogitatio ma xa: quia ſi iuiſſent ex propoſito occidēdi omnes xa. oēſ gis īſpicitur. ſed in pena tēporali euētus īſpicit̉. tenerenturʰ: lꝫ unus tantū percuſſerit. ita dicit tenepredicta vera qn̄ delinꝗt ꝗs in plus circa ꝑſonā glo. tua in fine. intelligit ergo ut uides ꝙ hic nō rent̉. Adde Bar. in. l. i. ipſam que principaliter offendebat̉. ſed ſi delin fuit ex propoſito. ¶ Sed contra hoc facit qd̓ .§. diuus. sͣ. quit in plus circa ꝑſonas alias. iſtud pōt eſſe du dicit in hoc collectoruꝫ: ergo uidetur ꝙ ad hoc eo. ⁊ Cy. in pliciter. vno modo ꝙ vtrāqꝫ ꝑſonam offendit: fuerunt coadunati: ⁊ ex propoſito fuerit factū. .l. is qui cuꝫ vt cum vellet ꝑcutere vnū ꝑcuſſit duos: tunc de Rn̄. intelligo collectorum in hoc ex quodam ac telo. C. eo. ADDE bal. vtroqꝫ tenet̉: vt. l. ſcīam.§. qui cuꝫ aliter. sͣ. ad. l. cidenti nō ex propoſito ut euenit in rixa. ita de cōſilio. lxxxi. acquil. facit. d. l. eum ꝗ nocētem.§. pe. ⁊ fi. sͣ. de bet intelligi hic. ¶ Sed adhuc ob. contra. licet quinto li. iniur. Si vero nō offendit aliuꝫ tangēdo eū ſed non preceſſerit propoſitum per tempus poteſt per quādam cōſequentiā vtputa faciēdo iniurieſſe ꝙ illo tempore tunc quilibet habuit animū am filio vel vxori: per cōſequētiam facit iniuriaꝫ occidendi: ⁊ ideo non debet inſpiciictus ſꝫ ani patri vel marito: ⁊ tūc videt̉ animus īſpici debe mus ut in prealle. l. Rn̄. dico ꝙ ictus inſpicitur re potius ꝙͣ euētus. ẜm quod dr̄ in. l. eū qui noad hoc ut uideamus quem animum habuit ꝗs occidendi uel nō: ut. d. l. i.§. diuus. sͣ. e. Aduer centeꝫ.§. pe. ⁊ fi. sͣ. de iniur. Sed de vno poſſet te iſtud dictum glo. uidetur uerum de iure cōdubitari. ꝗd ſi non apparet de quo cogitauerit ꝗa percuſſit quēdam nec aliꝗd apparet: vtrū co muni in. l. cornelia. in qua habetur plus reſpectus ad animum ꝙͣ ad actuꝫ. ſed in. l. acquil. que gitauit de patre vel de viro: vel utꝝ ſciuerit hoc .ſ. habere ꝑcuſſum pr̄em vel marituꝫ: ꝗd in dumagis reſpicit actum ꝙͣ animum inſpicitur ut ui bio. Rn̄. ſufficit de hoc nō cogitaſſe vel neſciuiſdeamus ex quo ictu ſecuta ē mors: nō ut uidea ſe hoc: vt. l. eū qui nocentē in fi. sͣ. de iniur. ⁊ famus animum principaliter. ut. l. item mela.§. ſꝫ I I A A

Ad. l. cor. de ſicca. a ¶ Iura municipalia. Adde bar. in. l. i.§. diuus. sͣ. eo. ⁊ bar. ⁊ bal. ⁊ qͥ ibi g ¶ Preſtās auxiliū. No. de eo ꝗ punitur tanqͣꝫ preſtās auxiliū. ⁊ adde dixi. in. l. is qui cū telo. C. eo. an hēat locū in eo ꝗ emit venenū: uide bar. bar. in. l. ꝗ ſeruo. sͣ. de fur. ⁊ Saly. in. l. i. C. de rap. virgi. in v̓. vj. quero. in. l. i. jͣ. ti. i. ADDE Alex. cōſilio. xiiii. tertio vol. ⁊ bal. cōſi. cxxi. li. ꝗnto. h ¶ Formare inquiſitionē. Et adde ꝙ hec verba aſſiſtēda ⁊c̄. debent apb ¶ Dy. determinauit. Adde bar. in. l. cum ſe exhibuiſſet in fi. ⁊ quod ibi poni in inquiſitione. alias.n. ſi diceretur ꝙ vulnerauit ⁊ auxilium homi dixi. sͣ. de publica. c ¶ Cōmittentibus homicidiū. an tot pecidio preſtitit nec diceretur aſſiſtendo homicidio nō puniretur tanqͣꝫ q̄ nis affligat̉ ſtans auxili quot fuerūt um homicimalefactoſi plures. sͣ. ad. l. acquil. ¶ Querit gl. quid ſi nō ctaturᵉ de puniendis ipſis pluribus delinquenti dio niſi ꝑ ac reſ. add̓ bal. poteſt apparere cuius ictu: prout dicit glo. oēs tum vulnebus. ⁊ tunc qn̄qꝫ iſti plures delinquentes habe in. l. cū rōni ris: ⁊ ita intenentur: vt in. l. iteꝫ mela.§. ſed ſi plures. ita di bus. C. qui bant officium publicum: tūc oēs habent̉ ꝓ vno telligitur ꝓ accuſa. cit glo. cōtra iſtam glo. videtur glo. in. l. item me ⁊ vna pena puniuntur: vt. l. ſi multi. sͣ. de publino. ꝑ Bar. d ¶ Teneat̉. la.§. ſed ſi plures.ſ. ꝙ in dubio debent abſolui ca. ⁊. l. tres tutores. de admini. tuto. ⁊ ibi no. tan hic niſi dice vide bar. ī. l. per. l. abſenteꝫ. jͣ. de penis. Dy. in. c. in obſcuris. retur ꝙ p̄ſti gam vobis in. l. ſacrilegij capite.§. i. ad. l. iul. pe ꝗ ſeruo.§. fi. tit cōſiliū ita circa finem regule li. vi. tenet iſtaꝫ glo. Alij doc. cū. ⁊ ex hoc vidi ſemel in ciuitate iſta quattuo .sͣ. de fur. et dicit ſin. bar moderni dicunt ꝙ ſiquidem maleficium fuit fa facit ad ea q̄ cōmentarienſes qui preerant carceribus qui ex to. in. l. ꝗ ſer habent̉ in. l. ctū ex ꝓpoſito. loꝗtur glo. iſta. alias ſi non ex ꝓ torſerunt aliquā pecuniam indebite. ẜm formaꝫ uo.§. fi. s. d̓ is qui opeꝫ. poſito loquit̉ glo. cōtraria: vt ſi nō apparet cuiꝰ fur. limita tn̄ ſtatuti: debebant condēnari in quadruplo: cer eo. tit. et de iſta ꝑ no. pul ictu perijt omnes debent abſolui. ⁊ hoc verū in hac materia te omnes debebant condēnari in vno quadru chre ꝑ bal. .l. corne. que requirit doluꝫ. ſed in. l. acquil. in qͣ vide q̄ no. plo non quilibet per ſe: vt. sͣ. uidiſtis. quādoqꝫ ī. l. data ope bar. in. l. nūvenit leuiſſima culpa tunc omnes tenētur: ut. d. ra. in. xxviii. plures delinquentes ⁊ cōmittentes vnum deliqͣꝫ plura.sͣ. .l. item mela.§. ſed ſi plures. ⁊ hoc tenet Cy. C. col. C. ꝗ acctum non ſunt officiales. ⁊ hic aduerte ſi quideꝫ de. pri. delic. cuſa. vbi di ad. l. iul. de vi. l. qm̄ multa. in vlti. q. Iſtud dictū io. an. ī ſpe. ī omnes equaliter delinquūt omnes equaliter pu cit ꝙ ſi ticiꝰ ti. de penis ſatis ꝓcederet de iure cōmuni ẜm qd̓ punit̉ aniniuntur: vt. l. ita vulneratus in fi. sͣ. ad. l. acquil. rixabatur cū .§. i. ⁊ qd̓ tā mus: lꝫ homicidium nō ſequat̉. ſed ẜm iura muſeio cogna⁊. l. ſi plures. sͣ. de iniū. ⁊. l. ſi plures. sͣ. arbo. fur. git bal. in. l. to: ⁊ frater nicipaliaª puniunt homicidium tm̄ ſecutuꝫ. iſta ce. ⁊. l. iij. sͣ. ti. i. ⁊. l. vulgaris.§. ſi duo. sͣ. de fur. cuꝫ rōne. cir ſeii ſuperueverba ſunt valde dubia. ¶ Ideo ꝓ declaratione ca fi. C. ꝗ ac Si vero delinquūt inequaliter: tunc quilibet pu nit ⁊ occidit cuſa. ⁊ ī ſpe. huius materie de pluribus delinquētibꝰ ad eui nitur ẜm qualitatem delicti ſui. ⁊ ad hoc factum ticium aſtan in ti. de hodentiam debetis ſcire. quādo plures delinquūt te ⁊ preſen vniuſcuiuſqꝫ debet contemplari: vt hic ⁊. l. item mici. v̓. ſꝫ po te ſeio: non qn̄qꝫ tractatur de puniēdo alios ꝓpter illos demela.§. ſed ⁊ ſi plures. sͣ. ad. l. acquil. datis his ne ⁊ in ti. de puniret̉ ſeiꝰ linquētes: tunc omnes illi cōmittentes vnū deli teſte.§. i. v̓. regulis ad. q. propoſitam accedamus. plures ꝑ ēt de auxilio ſed ꝗd ſi ꝗs ctum reputant̉ pro vno: vt. l. ſi cuꝫ exhibuiſſent cuſſerunt vnuꝫ ⁊ ille mortuus eſt. dicūt doc. aut qꝛ ſeius priin rixa. per .§. fi. sͣ. de publi. ⁊. l. i. ⁊ per totuꝫ. sͣ. ſi fa. fur. fe. mo uenerat: ex ꝓpoſito: ⁊ omnes tenent̉. alias ſecus. dic vt Archi. xxiii. nec frater di. fallit in caſu. l. ſi familia. sͣ. de iuriſ. om. iudi. dixi uobis propoſitum ẜm ſtatuta italie: non ita .q. vlt. c. fi. ꝑ eius de voEt ꝑ hoc poſſumus determinare. q. villa tene Inno. d̓ hoattendit̉ ſicut factum. ideo debemus dicere ſic. luntate ſua micidio. c. ſi tur capere malefactores: tenet̉ etiam denunciaſuperuenit. quādoqꝫ apparet cuius ictu deceſſerit. iſto caſu cut dignuꝫ. re: ⁊ ſi nō fecerit certam penaꝫ ſoluat. contingit qd̓ bene no. ſi ꝗdem inferens uulnus mortale percuſſit priDy. in regu i ¶.§. ſi pluꝙ plures fecerunt vnum homicidiū: villa nō ce mo: alij inferentes alia uulnera percuſſerūt ſecū la in obſcures. Et vide pit eos: tenebitur ne pluribus penis pro quoliris. Cy. ⁊ ſa do: tunc quilibet tenet̉ de occiſo. nam iſta uulne in. c. ſtatutū li. in. l. qm̄ bet homicidio: vel vna tantum: Dy. determina extra de ſera ſecūdo illata lꝫ in homine ſano nō eſſent mor multa faciuitᵇ ꝙ vna tm̄ teneatur pena: non tamē per rōnē pul. ⁊ extra talia: tamen in homine iam debilitato per prinora. C. ad de elec. c. cu predictam: ſed per aliam: quia ſtatutuꝫ quod lo .l. iul. de vi. mum uulnus mortale uulnus eſt: ut. l. qua actio pientes.§. quitur īdefinite equipollet vniuerſali. ⁊ ideo cū ⁊ quod dicit ne.§. ſi quis ſeruum egrotum. sͣ. ad. l. acquil. ad certū glo. ſu bal. in. l. i. C. dicit: ſi non ceperit malefactores reſoluitur.i. ſi per verbo īidem facit. l. ita uulneratus. in prin. eo. ti. Si uead ſil. ⁊ bal. ī omnes malefactores nō ceperit. ergo ⁊cͣ. vt. l. fi culpabiliſ li. ro percuſſerūt prius illi qui intulerunt uulnera .l. edita. in vi. xvi. di. c. plures sͣ. de le. iij. ⁊. l. ſi piuribus. sͣ. de le. ij. Ita xxx. col. ī v̓. non mortalia: tūc tenetur de occiſo tantū illequieſcamuſ. determinauit Dy. ¶ Secūdo facit ad illud. vnꝰ .xiii. querit̉ intulit uulnus mortale: nam ex illius ictu perijt in glo. fina. .C. de edē preſtitit auxilium duobus cōmittentibus homiRay. in ſum ut hic. ⁊. d. l. item mela.§. ſed ſi plures. tamē ad e ¶ Qn̄qꝫ tra cidiuꝫᵉ: punietur pro quolibet homicidio pena ma de homi uerte quia ille qui primo percuſſerit poterit puctat̉. Et ad cidio.§. ꝗd ſua quaſi cuilibet per ſe preſtiterit auxiliuꝫ: ⁊ ſic de ꝙ cōcita niri tanꝙͣ preſtans auxiliumᵍ homicide aſſiſtenſi plures. ſpe tor ſocietapreſtiterit duo auxilia. ⁊ cōſuluit Dy. ꝙ tantum cu. in ti. de do ſibi ad maleficium cōmittendum: ut. l. in actis tenet̉ de vna pena teneaturᵈ per eandem rōnem: quia ſta lega.§. iuxta tione.§. ope. sͣ. de fur. poteſt puniri etiam quaſi homicidiis ī tutum quod dicit: ſi quis dederit auxilium mav̓. ꝗd ſi ꝗs. pugna com coadunatus ad hoc.ſ. ad homicidium commit lefactori reſoluitur in vniuerſalem: hoc eſt male miſſis: ⁊ etitenduꝫ: ut. sͣ. ti. i. l. iij. ⁊ ſufficit etiam ſi ſolus un am homicifactoribus omnibus. pro hoc etiam facit regueſſet ad hoc coadunatus: ut. l. ij.§. ſed ⁊ ſi unus da de eodeꝫ la quā sͣ. tradidi: quia cum tractatur de punien .sͣ. ui bono. rap. ⁊ per hoc ſcies qualiter debes tenet̉: ut no. do alio ꝓpter maleficium cōmiſſum a pluribus: glo. ⁊ doc. ī formare inquiſitionemᵖ ⁊ accuſationem. Si ve illi plures habentur pro vno: vt. sͣ dixi. ¶ Sed .l. qm̄. C. ad ro non poteſt apparere quis primo: ⁊ quis poſt .l. iul. de vi. contra hoc facit. sͣ. ſi fami. fur. fe. di. l. i.§. i. vbi ſi percuſſerit: dic ut. jͣ. dicam. quādoqꝫ non poteſt f ¶ Habent̓ dn̄s fuit ſciens tenetur pro quolibet ſeruo non apparere cuius ictu quis deceſſerit: ⁊ hoc pōt ꝓ vno. bar. tanꝙͣ pro vno: ſed iſte preſtans auxilium fuit in in. l. aufert̉ contingere duobus modis. primo quia nullum dolo. ergo ⁊cͣ. Rn̄. illa. l. facit pro. ſi eniꝫ dn̄s cō .§. fi. de iure uulnus per ſe erat mortale. ſed uulnera utriuſqꝫ fiſ. et ī. l. mauenit̉ ſuo nomine pro ſuo iuſſu vnus eſt iuſſus: ſimul iuncta erant mortalia. iſto caſu omnes pu giſtratꝰ. ad ⁊ vnum maleficiuꝫ reputatur. ſed ſi cōueniretur municiniuntur de homicidio quia omnes occiderūt: nomine ſerui: tūc teneretur pro quolibet ſeruo. ut. l. item mela.§. ſi plures trabē. sͣ. ad. l. acquil. pro hoc facit ꝙ habuiſtis s. ti. i. l. iij. vbi coadu⁊. l. ita uulneratus in fi. e. ti. arg. sͣ. arbo. fur. ce. nans tenetur: ⁊ tamē dr̄ coadunans non tenet̉ .l. ſi plures. hoc tenet Inno. in. c. ſignificaſti. exniſi vna. l. pro vno delicto. nō autem tenetur ꝓ tra de homicidio. quādoqꝫ nō poteſt apparere quolibet coadunato. ⁊ per hoc poteſt ſolui qō cuius ictu perierit quia ignoratur quis eorum il ꝙ ſi quis mandauerit pluribus vt faciant homi lam percuſſionem fecerit. conſtat eniꝫ ꝙ omnes cidium vel aliud delictum: vt ſit ſemper vnuꝫ de percuſſerunt. ſed non conſtat quis eorum illam lictum per ea que. sͣ. dixi. ſecus ſi mādaret vt fapercuſſionem fecerit que eſt mortalis: nec concerent diuerſa delicta: tunc pro quolibet delicto ſtat de prioritate uel poſterioritate. ⁊ iſto caſu tenetur: nec eſt noſtra materia. ¶ Quādoqꝫ tradico ꝙ omnes punientur. naꝫ omnes preſumū

Ad. l. pōpeiam de parricidijs. 1 8 6 a ¶ Per īterualluꝫ. vide Bal. in ꝓhe. digeſtorū. circa prin. iii. col. ⁊ vide micidio. quantū ad primū dcm̄ vide Ro. in conſi. ccxxxii. incip. ꝓ prima oīno bal. in. l. ſi ab hoſtibus.§. i. sͣ. ſo. ma. ⁊ ibi Imol. ⁊ Bal. in. c. i. ꝗ. mo. diſcū. ⁊ vide Ludo. in. l. cū ꝗdam.§. qd̓ dicitur. de acꝗ. here. Et adde ꝙ feu. amit. ⁊ qd̓ no. cano. in. c. ſignificaſti. el. ii. de homicidio. Quid aūt ſi ſnīa ēt lata ex p̄ſumptiōibus nunqͣꝫ trāſit in rē iudicatā. de quo hēs poſt bos vel equus venditus morit̉ īfra triduum poſt vēditionē. ꝗd iuris. vi tex. in. l. ſi ꝗs adulterii. C. de adul. ⁊ poſt bar. in. l. i. C. ſen. reſcin. nō poſ. de Io. an. in addi. ſpec. in ti. de emp. ⁊ vē.§. ſciendū. v̓. ⁊ no. ꝙ in uendi. ⁊ Et que ſnīa ꝓ pena corporali trāſeat in rē iudicatā: uide que habes poſt Ang. ⁊ imo. bar. in. l. nō ī. l. ſi quiſ cū tm̄. jͣ. de ap. aliter. de v̓. tur ſimul vulneraſſe: ſicut alibi vbi de ordine nō quarta ibi. patronum. quinta ibi. ſed ⁊ ſi mater. ob. ⁊ bal. ī. l. ¶ De parri apparet preſumuntur ſimul deceſſiſſe: vt. l. ſi in¶ Oppo. dr̄ hic ꝙ tenet̉ pena que eſt. l. cor. de .ii. ī. iii. q. C. cidiis. rub. ter virum: ⁊. l. ſed in illo. sͣ. de re. du. ⁊ ideo oēs de reſcin. vē ſic. cōtra. jͣ. e. l. fi. ⁊. C. e. l. i. ⁊ inſti. de pub. iu.§ Ege di. ⁊ opi. io. tenent̉: vt. l. item mela.§. ſi plures trabē. ⁊.§. ſꝫ alia. glo. que eſt hic dat multas ſo. ſed iſta ſo. mi pope an. ſequi Ar ⁊ ſi plures. ſcd̓o rn̄ſo. ⁊. l. ita vulneratus in fi. sͣ. ia. ac hi placet de iure antiquo qui occidebat aſcendē Flo. ī. l. paci ſi dediſſet. ſꝫ ad. l. acꝗl. ⁊ quod dixi. sͣ. ꝓximo mēbro: qn̄ nultes puniebatur pena ſpeciali. alij puniebant̉. l. ſci. sͣ. d̓ pac. ꝯͣ bar. tenet lum vulnus erat ꝑ ſe mortale. Sed huic īſurgit ideꝫ abb. in cor. de ſicca. vt. jͣ. e. l. fi. que. l. diſtinguit ⁊ declaSaly. in. l. i. .c. iuſtuꝫ. de dubiū an hoc ſit veꝝ in ſtatutis. nam. l. item me rat iſtam. hodie vero indiſtincte omnibus īpo.C. de ſicca. re. permū. la.§. ſed ſi plures dicit ꝙ ſi nō apparet oēs qua ⁊ moder. in nitur vna pena que ponitur in. d. l. i. C. e. ⁊. l. fi. b ¶. l. ꝯpara rub. ⁊ ēt in ſi occiderint tenent̉: ergo non tenent̉ de occiſo .jͣ. eo. ⁊ inſti. de pu. iu.§. alia. ¶ Ultimo no. tex. tiones. uide d. l. fi. de pa. cū dictio quaſi ſit nota diminutioniſ. ⁊ hoc Dyqd̓ habes in huius. l. in fine ꝙ ille qui emit venenuꝫ: ut daret ꝗ fili. diſtra. .ſ. duos. de videt̉ tenuiſſe in quodam ſuo cōſilio. mihi autē alicui lꝫ nō dederit: puniet̉ perinde ac ſi dediſEd ſciē re iu. ⁊ raph. hoc nō placet. ſed dico ꝙ dictio qͣſi. eſt expreſſis dū. pōt ſetᶜ. qd̓ no. cōtra illos monachos ꝗ dicunt̉ vo in. l. īperato extēde ua veritatis ibi: qm̄ eoꝝ eſt oēs occidiſſe: cū oēs reſ. eo. ti. Et luiſſe venenare abbatem ſancti petri. re: uide glo. ad predicta ſimul ꝑcuſſerunt: ⁊ ꝑcuſſiſſe ſimul preſumant̉: Nota caſum in quo ex ī.§. alia. iſti. vnū ſing. te Aal e. ſola ſcientia ꝗs punitur vt. sͣ. dixi. ⁊ quod iſtud ſit veꝝ apparet ex. d.§. de pub. iud. ne menti. ꝙ ſed ſi plures.i. rn̄ſo. vbi dr̄ ꝙ ille cuius ictu de⁊ in. l. i. C. d̓ hoc declarabo. jͣ. eo. l. vtrum. ſnīa lata ẜm his ꝗ pa. uel ceſſerit quaſi occiderit: tenet̉. certe illud quaſi ē dcm̄ periti ī No. beliber. ⁊ an Ed ſciendum. ne hunc arte nunqͣꝫ veritatis expreſſiuuꝫ. ⁊ ita ibi in rn̄ſo. ij. debetis iſte tit. hēat trāſit in rem ergo eſſe inſtructi qn̄ formatis accuſationē ſeu ī tex. ꝙ lꝫ faciat mentionem de his ꝗ ſunt locū ī agna. iudicatā ẜm ꝗſitionem vtrū accuſetis vnuꝫ de homicidio ⁊ ⁊ cogna. ⁊c̄. in gradu vlteriori non refert ſe ad eos qui ſunt do. an. in. c. vide Saly. ī alios dediſſe auxiliū ⁊ fauorem. an vero dicatis ꝓpoſuiſti. jͣ. in gradu propinquiori ſcd̓m verba nec ſcd̓m mē .d. l. i. cū gl. de ꝓba. ꝗ re oēs homicidiuꝫ cōmiſiſſe ſimul: vt ex predictis tem ſeu ſententiam: niſi extendatur per iuriſcō. ꝗ tenet ꝙ n̄. ſert Io. an. pōt ꝑpendi. Poſſemus q̄rere quid ſi aliꝗs per habentes auctoritatem extendendi. ita dicit gl. ⁊ dicit ipſe ita tenētē in ꝙ pena parcuſſit aliquē qui poſtea ꝑ īterualluꝫª deceſſit: vtꝝ quā no. Iſtud dictuꝫ glo. que dicit ꝙ ante mar addi. ſpe. in ricidii d̓ qua ex illis vulneribus preſumat̉ d̓ceſſiſſe. glo. C. de ti. d̓ homi.§ tianuꝫ non cōtinebantur illi qui ſunt in pari vel in. d.§. alia n̄ .i. v̓. ſed pōe emē. ſeruo. l. i. videt̉ dicere ꝙ in dubio ſi ſurrexit propinquiori gradu. hec ſententia non placet eſt in uſu ho ꝙ vulnera⁊ ambulauit poſt triduū nō videt̉ deceſſiſſe ex il mihi: nam non poſſet facere iuriſconſultus nec die ſed deca uit ⁊c̄. Imo iptantur. lis vulneribus. tex. eſt etiam extra de cle. percuſ. imperator ꝙ illud quod primo non continebatalis ſnīa alio e ¶ Quero meliꝰ dicēte .c. ij. dicit ꝙ ex diuturnitate tēporis nō preſumitur in ſententia nunc contineatur. ſed bene poergo. ſed nū poſſet retra tur deceſſiſſe ex illo vulnere. iſta poſſent eſſe veteſt extendereᵈ ſi uult: non ꝙ in ſententia illa cō ꝗd dicat̉ par ctari. ex quo ra in dubio. in caſu certi ſtaremus certo ⁊ in hoc tineatur: ut. l. iij. in fi. cum. l. ſe. sͣ. de leg. tuto. faricida ille ꝗ poſſet īferri ꝓcurat ma⁊ in cōtemplatione percuſſionū eſſet recurrēdū ꝙ ſnīa lata d̓ cit ad hoc. sͣ. de uſufruc. ea. re. que uſu conſu. l. lā captioneꝫ alio cōſi. ſaad iudiciū medicoꝝ: vt. l. ſi ſemel. C. de re mili. .ij. dico ergo ꝙ ante continebatur ex ſententia puta carcepiētis nūqͣꝫ li. xij. ⁊. l. i.§. i. de ven. īſpi. ⁊. l. cōparationesᵇ. C. q̄ ſententia per martianū eſt declarata. ¶ Que rē fratri ſuo trāſit in reꝫ de fide inſtru. ⁊ expreſſe in hoc caſu extra de ho ita ꝙ veniat ro ergoᵉ nunquid illi qui occidunt eas perſonas iudicatā ſed ſaltē priuanmicidio. c. ſignificaſti. ⁊ ſi plures medici nō repe ſꝑ alio melique comprehenduntur ex ſententia non ex uer dus feudo: us cōſulēte rirent̉ ſtamus dicto vnius: vt in aucͣ. de nō alie. bis accuſentur. l. pompeia de parri. an accuſabū uide bal. ī. c. poſſet retra .§. qd̓ aūt. col. ii. Habetis ergo ex p̄dictis expetur ex. l. iſta mar. Rn̄. ex illa pompeia: quia illud .i.§. deniqꝫ. ctari: ⁊ vide qͥ fu. prima ditam materiā de pluribus delinquentibꝰ. mate quod eſt ex ſentētia legis eſt ex. l. ut. l. nominis ⁊ bal. in. l. ſi ab cau. bn̄. ami. hoſtibus.sͣ. riam vero de pluribus cōtra quos delictū comrei.§. uerbum ex le. jͣ. de uer. ſigni. aliud ergo ē ⁊ ibi oīno ui ſo. ma. ⁊ do. mittit̉ dicam in. l. ſi plures. sͣ. arbo. fur. ce. mateeſſe ex. l. ⁊ aliud ex uerbis. l. ⁊ in ſtatutis in qui de. et adde an. in. c. qd̓ riam vero de pluribus delictis ab vno cōmiſſis bus ſecūdum quoſdam non recedimus a ꝟbis. no. in. l. et ſi cōſultatiōeꝫ amici. de ad vnico actu habuiſtis tractatā in. l. ſenatus. sͣ. de iſte perſone que comprehenduntur ex ſententia de of. dele. ⁊ ulte. Itē no. qn̄ plures accuſa. ⁊. l. ſi adulteriū cum inceſtu. sͣ. de adul. ſꝫ nō cōtinent̉: quia nō cōtinent̉ uerbis: ſed ſenꝙ aliud ē eē ſūt periti an materiam de pluribus delictis cōmiſſis ab vno tentia ⁊ mente. aliꝗd ex leſit ſtandū di pluribus actibus dixi in. l. nunꝙͣ plura. sͣ. de pri Ex. l. ſequenti. ge. ⁊ aliud ex cto ꝑitioris v̓bis legis. ua. delic. predicta que dixi de pluribꝰ delinquē¶ An pater ⁊ mater ſponſi contineantur appel vide bar. in qd̓ no. ꝓ ſta rub. d̓ ꝯtro. tibus in hac. l. intelligas quo ad criminalem aclatione ſocerum: ⁊ appellatione uxoris cōtinetutis qꝛ nō īueſti. vbi di cuſationē: ſed quo ad actionē ciuilem dicā. sͣ. qd̓ tur ſponſa. cōprehēdūt cit ꝙ ſic. et vi aut clam. l. ſemꝑ.§. ij. nō habetis hic alia. mentē. l. ⁊ ui 91 Hec. l. continua vide bar. in de bal. in. l. Um patent tur cum precede .i. cōſti. dige ſi quis non ſtoruꝫ in fi. ¶ Ad. l. pompeiam de parricidijs. ti. ⁊ ponit unam rōnem dicti in precedēdicam rapeprin. ⁊ in. l. re. in fi. C. d̓ ti. l. ⁊ pone caſum ſic. quia ſponſa continetur ex .i. in prin. sͣ. epiſ. ⁊ cle. et Ex. l. ſequenti. ſententia. l. Rn̄. in hoc ſic ꝙ pater ⁊ mater ſpon de ve. īſpi. ⁊ qd̓ no. bar. ¶ Qui emit venenum cauſa dādi: lꝫ nō dederit in. l. teopōpꝰ ſi continent̉ appellatione ſoceri: ſicut ſponſi uel in. l. ꝯͣ. ff. de de do. prele. punitur. ſponſe filioꝝ cōtinētur appellatione generis. ea legi. ⁊ in. l. fi. sͣ. d̓ Hec. l. dem ergo appellatione uxoris continet̉ ſponſa preto. ſti. ⁊ Ege pompela. ꝯiuidit ¶ Quero utrum ſit ex ꝓpria ſignificatione uer Bal. ⁊ alii ī .l. hac edicta in quinqꝫ partes: vt glo. dicit. Primo bi uel ex interp̄tatione. Rn̄. ex interpretatiōe: ut li.§. his illd̓ dicit de eo qui occidit aſcendentes. ſecundo de .l. non ſine. C. de bo. que lib. ⁊. l. lege iulia. sͣ. de C. d̓ ſecū. nu. eo qui occidit collaterales. tertio de eo qui ocfundo dota. ⁊ uide plene cidit affines. quarto de eo ꝗ occidit illum cui Ex. l. ſequenti. ꝑ moder. in .c. ſignificadebet̉ reuerentia patronalis. ꝗnto de eo ꝗ occi¶ Filius qui adulterat uxorem patris ſui ꝑdit ſti. el. ii. d̓ ho dit deſcendētes. ſcd̓a ibi. frēm. tertia. ibi. vxorē. priuilegium paternum: idem ſi committat aliA A A A i j

Ad. l. cor. de falſis. Iuus. Et adde ꝙ ita punitur occidens patrem ſpūalem ſicut occites agrum.§. deſertorem. de re iudi. Et an ex ſimplici cognitione ſiue q d dens patrem naturalem. de pe. diſtin. i. c. aut facta. in glo. Paulo. jͣ. dinatione de faciendo tractatum quis debeat puniri: vide in. l. ⁊ ſi amici ibi quod ius hodie ſublatum eſt ⁊c̄. uide Bar. in. l. mandatū. in pͥn. .sͣ. de adul. ⁊ his adde bar. in. l. i.§. occiſorū. sͣ. ad ſylle. Et no. ꝙ ſi ſtatutū .sͣ. titu i. punit tractatū faciētem nō reꝗritur cōſumatio delicti. ita dicit abb. ſicu b ¶.§. cauſas. Qui adulterat vxoreꝫ patris ſui perdit priuilegia ſilii. ⁊ oc in. c. tua nuꝑ. extra de his que fi. a p̄la. ꝑ tex. et glo. ibi. ⁊ quod no. bal. in cidens filiuꝫ .ſ. aduerſus talem nō pu nitur pena .C. de fur. as cauſas ingratitudinis: ideo pater illum occi in. l. is qui opem. sͣ. de fur. Iteꝫ dicitur ꝙ hic cō parricidii. ſꝫ dens non tenetur de parricidio. ſic et econtra. quid ſi eſſet ſcius teneturᵇ de parricidio. cōtra: quia de ſcien parri bānitus: vi¶ No. tex. in fi. ibi: nam tia ſola quis non debet puniri: vt. l. culpa caret cidii. Gui. de cu. b I U ¶ S. patria poteſtaſ. ¶ Oppo. de Bar. ī. l. .jͣ. de reg. iur. ⁊. c. non eſt ſine culpa. de reg. iur. ſi adulteriuꝫ vide bar. in ꝙ pater debeat totaliter excuſari: vt. l. li.vj. glo. huius timore dicit hic cōſcij. ſubaudi .l. ut vim. sͣ. cum inceſtu marito sͣ. de adulte. ſo. ibi loquitur quando euꝫ in fi. sͣ. de ad de iuſti. ⁊ iu ⁊ participes ⁊ nil allegat. forte mota ē per illud inuenit in rebus venereis. ¶ Item oppo. ꝙ de re. et eundē uſte. quod no. in alijs. ll. Contra hāc glo. videtur ca in repe. l. i. Truꝫ. beat excuſari indiſtincte: vt. l. in ſuis. sͣ. de libe. ſus in. l. ij. sͣ. e. Sol. dn̄i ſi volumus ſuſtinere gl u qua : C. vnde vi. ⁊ poſthu. Sol. hic interfecit vt latro non vt padicamus ſicᵉ. ꝙ ex ſola ſcientia quis non debet in vlti. car. punie ter. ita dicit glo. vel verius illud verum de iure ⁊ vide Pe. tur nobilis. puniri niſi quando maleficium debet cōmitti in de ancha. in Cōtrariuꝫ te antiquiſſimo: quod ius eſt hodie ſublatum: vt perſonam cuius poteſtati eſt ſubiectus: vt ſi ſernet bal. in. l. cle.i. extra d̓ .l. ij. sͣ. de his qui ſunt ſui vel alie. iur. Item vide uus eſt ſciens de morte dn̄i: vt. l. i.§. ſi ſeruus. sͣ. homicidio. non ideo. in tur ꝙ debeat puniri pena. l. pompeie. que ē maet vide Flo. ad ſyl. vel in filio ſi fuit ſciens de morte patris: .vi. col. cum ior deportatione: vt. jͣ. e. l. fi. ⁊ vidiſtis. sͣ. e. l. i. ab in. d.§. ſi for ſeq. C. de ac vt. sͣ. e. l. ij. Idem de vaſallo ſi fuit ſciens de mor cuſa. nicarius. et illa pena pater excuſatur propter filij adulterite domini eadem rōne. Idem de eo qui fuit ſci Gui. de cu. d ¶ Conſcium. filius ergo qui adulterat vxorem patris ſui ens de turbatione ciuitatis ſueʳ: vel de alio cōin. l. diuꝰ sͣ. us tenetur. perdit priuilegium filij. idem habes in auten. vt de of. p̄ſi. et An cōſcii pu miſſo in ciuitatem ſuam vel in principem: vt. l. cum de app. co.§. cauſasᵇ. ⁊ quod hic dicitur de uide gl. xv. niantur. Ad quiſquis in fi. ad. l. iul. maie. In alijs auteꝫ vide .q. j. c. ſane. de bar. in. l. adulterio nouerce. idem de illo filio qui cōmiſit tur ꝙ non ſufficiat ſola ſcientia niſi ſit particeps et. c. merito .i.§. in eo. sͣ. aliquas cauſas īgratitudinis: propter quas podelicti: vt no. hic ⁊ dicta. l. culpa caret. ⁊ in di et uide Ro. ad ſille. teſt exheredari: vt perdat priuilegium filij: nec in. l. i.§. adi. e ¶ Dicam cto. c. non eſt ſine culpa. ſed contra hanc glo. vi ſic. vide qd̓ piſcimur. de ꝓpter eius mortem habet locum. l. pompeia. detur tex. fortiter inſti. de pub. iudi.§. alia. vbi acqui. poſ. no. bar. in. l. Iteꝫ probatur alia rōne: quia propter illas cau ponit de ꝯſcijs per ſe ⁊ de ꝑticipibus per ſe. ſed omnes. C. Iſciē ſas perdit ius alimenta petendi: vt. l. ſi quis a li poſſumus eam intelligere ſecundum diſtinctiode agri. ⁊ cē s te. Ad beris.§. ſi quis ex his. sͣ. de lib. agno. ⁊ denegaſi. li. xi. ⁊ qd̓ nem precedentem: licet videatur fieri violentia de tn̄ no. Bar. et ꝙ glo. in. c. re alimenta eſt necare: vt. l. necare. e. ti. ergo pailli littere. quod ibi diſicut nec ſua tet ꝙ propter omnes illas cauſas pater excuſaEx. l. ſequenti. xi in. l. metū et ibi archi. tur a pena parricidij. Idem puto ſi pater com.6. ſed lꝫ. sͣ. ¶ Dormiens delinquens an puniatur. xiiii. di. dixit mitteret aliquam cām ꝓpter quam pōt a filio ex qd̓ me. cā. ꝙ ſi ꝗs habe Hic F f ¶ Ciuitatis ret ꝓcuratoheredari ꝙ perdet ius paternū. ⁊ filiuſ patrē oc Tna parricidii. poſſu ſue. no. ꝙ ſci rē uel facto cidens nō tenetur pena parricidij. idem̄ dico de mus formare queſtionem de dormiente ens proditō rē ad bāchū collateralibus. nes concita ꝓ mutuādiſ qui dormiendo alium percuſſit. dicam alibi ⁊ vi Ex. l. ſequenti. tes: ⁊ nō repecuniis ſub detur ꝙ teneatur: vt. l. ſi ſeruus ſeruum.§. ſi for uelans tenevſuris. ꝙ ta An qui per alium facit per ſeipſuꝫ facere videanicarius. sͣ. ad. l. acquil. In contrarium videtur tur pena ⁊c̄. les ꝓcurato tur. Et ſi popularis mandat nobili ꝙ cōmittat ſꝫ bal. apud ꝙ non: quia parcendum eſt vitio naturali: ut. l. res uel facto homicidiuꝫ punietur pena qua nobilis punireflorentiā de res nō tenē fluminum.§. vitium. sͣ. de dam. infec. Solu. ẜm do. donato tur. Et an ex ſola ſcientia quis teneatur. tur ad reſtōGuil. de cu.ᵍ nam aut iſte talis ſciebat hoc euede barbado nē dictaruꝫ No. tex. ibi perinde ⁊cͣ. nire ſibi. ⁊ tūc ſibi debet prouidere vt iaceat ſoris cōſuluit uſurarū. ad LTUII.. ⁊ vide glo. que incipit ꝯͣrium. ⁊ iō hoc facit qd̓ lus vel nemo ſit in camera ſua. ⁊ ſi non fecit eſt plus punitur. ¶ Quero quomodo eſt dicit ꝙ anino. bar. in. l. in culpa: ⁊ propter culpaꝫ tenetur ſicut putator ma Bar. ⁊ hec. l. dicit: qui per alium facit per ſe facere vide nō ſolū. sͣ. de arboris qui non admonuit tranſeuntes: vt. l. iij. omniuꝫ qui ſiccariis. tur: vt. l. i.§. deieciſſe. sͣ. d̓ vi ⁊ vi ar. ſed ſi ipſe oc.sͣ. titu. i. ⁊. l. ſi putator. ad. l. acquil. Si vero hoc eum ſequun i ¶ No. glo. cidiſſet non teneret̉. l. pompe. de parri. quomotur cruciat̓ nō ſciebat ſibi euenire tunc ei parcitur. naꝫ dor Et ad gl. hic do ergo tenetur hac pena: hec glo. hic miratur in inferno. ⁊ adde Inno. miens equiparatur furioſo: vt. l. i.§. i. sͣ. de acꝗno. cano. in ⁊ inſtitu. de pu. iudi.§. alia. ⁊ Azo in ſumma hu et Io. an. in poſſeſ. ⁊ ibi no. ſed furioſus non tenetur: vt. l. in .c. fi. de his .c. michael. ius ti. addo cauſam admirationis. nam eſt quequi fi. occi. fans. sͣ. ti. i. ergo ⁊cͣ. de uſur. vidam fictio. qui per alium facit per ſeipſum face⁊ de hac rede lapū. alle. o Nota hāc. l. ꝙ qui uelatione vi re videtur. ⁊ in fictionibus requiruntur extrema xiiij. et Ro. I ICleN I C. mutuat pecuniam ⁊ de ēt quod habilia: vt no. in. l. ij. C. de inoffi. dona. ⁊ proba nota. cclxxv. iſta talia videtur dare auxilium ⁊ fauono. Ioā. an. tur. sͣ. ad. l. acquil. l. huic ſcripture. cum ergo nō in. c. petrus. rem. ſimile habuiſtis in. l. iiij. sͣ. ad. l. iulia. ma. ¶ De falſis poteſt facere parricidium per ſe quomodo pode homi. et Rub. ¶ Ultimo no. glo. que dicit no. argu. cōtra ꝓſpec. in ti. de teſt fingi feciſſe per alium. Reſpōdeo fictio rec ſenetas. lega.§. iuxta rit extrema habilia.ſ. in genere ſuo non in caſu il in. iiii. col. in lo de quo loquimur. ſufficit ergo ꝙ ille qui man uerſi. quid ſi ¶ Ad. l. corne. de falſis. Rub. dauit hoc vel fuerat conſcius potuit cōmittere amici. ⁊ qd̓ dixi pꝰ Bar. parricidium in genere in parentes: vt plene ſcri Ex. l. ſequenti. in. l. ciuile. C pſi in. l. ſi is qui pro emptore. sͣ. de vſuca. circa fi de fur. uide ¶ Teſtis accipiendo pecuniam vt uerum dicat ctionem tranſlatiuam. Et iſtam. l. in parte iſta in tur tamē ꝙ cōmittit falſum. duco ad. q. ſi popularis mandat nobili ꝙ faciat pater non te netur reue¶ Diuiditur ī homicidium: vel ei preſtet auxiliuꝫ punietur pe Ena legid. tres partes. lare filiuꝫ. ꝑ na qua punietur nobilisᶜ lꝫ ipſe ſit popularis: vt tex. in. l. mili Primo loquitur de eo qui vere fal hac. l. caſus eſt hic: quia inſpicitur qualitas: que ſum commiſit: ⁊ in hoc ponuntur ſe eſt in faciente non qualitas que eſt in mandan ptem uel octo caſus. Secūdo loqui te vel auxiliante. hunc paſſuꝫ de diuerſitate qua tur de eo qui commiſit quaſi falſum. Tertio po litatum inter facientem ⁊ auxiliantem ⁊ ſi. dicaꝫ nitur pena falſi ⁊ quaſi falſi. Secunda ibi. ad te

Ad. l. pōpeiam de parricidijs. 187 Ena legis. vtrum teſtis accipiens pecuniam ut verum teſtimoni col. in ver. ſed queritur ſi ſubſcribit falſum. et ſimiliter producens ſcrium dicat puniatur. ⁊ adde quod e verum etiam ſi pars ſponte pturam priuataꝫ pōt puniri de falſo. l. fi. et ibi Bal. C. de fi. inſtru. et in. l. offerret. ẜm Ia. de bel. in auc̄. vt iudi. ſine quoquo ſuffra.§. i. et ſi quis. C. e. et uide primum cōſilium pau. de ca. circa hanc materiam ꝙ tex. in. l. deuotum. de re mili. li. xii. ⁊ adde Bar. in. l. diuus. sͣ. de ſcripſi in.i. pagina huius uoluminis et incipit. in cōtrarium uidet̉ dicenre iudi. qui tenet idem ꝙ hic: lꝫ Imo. ꝯͣ: ut ibi per euꝫ. ⁊ hic vide an teſtis dum ꝙ dictus preſbyter ueniat puniendus ⁊c̄. ADDE ꝙ qui nō uenit Bal. cōſilio citatus ad te clxxxxvii. p̄ſtificandum ſtamēta. Tertia ibi. pena. Et dic prima pars lo mo li. cōſucte: vt. C. e. l. ij. dicit glo. Solu. ut ibi veritas eſt: poſſit puniri luit per hūc quitur in ſcribente falſuꝫ: vel in eo qui tradidit ibi loquitur in hereditate que erat filio delata ēt de falſo. ⁊ ēt .§. quēdaꝫ ꝗ dicta teſtium falſa iudici. de falſo teſte dicam. jͣ. nullo cōdito teſtō. hic vero loquitur de legato. per Inno. ī cāzelauerat c. i. d̓ crimi. ¶ Quero. quid ſi quis accepit pecuniam: ut di vnde ſi filius de hereditate plus ſibi aſcriberet quādam cō ſal. faciūt nō cat teſtimonium uerumª. dic tenetur pena falſi. demna. de li ꝙͣ ei ab inteſtato deberetur eſſet eadem rō que ta. in. l. prebris tribus ſicut dicimus in iudice qui accepit pecuniam ut in legato. Item dicit̉ hic ꝙ ſubſcriptio fit quāſcrip. in fi. C in libro puveram ſententiam det: ut. l. ij. sͣ. de cōdi. obtur. doqꝫ generaliter: quādoqꝫ ſpecialiter. Quero ſi ꝯͣ ius vel blico eſſe de vti. pub. ⁊ d̓ cauſam. ratio eſt quia audientes teſtes debent que dicaturᶠ ſubſcriptio ſpecialis: vtruꝫ eſt nece falſo puniēpena teſtis facere gratis non ob pecuniam. ut. jͣ. proxi.§. er ſe ꝙ exprimatur perſona legatarij ⁊ res legata dicentis fal d ¶ Is qui go ⁊c̄. nam quicquid debet fieri gratis ſi fit per an ſufficit ſimpliciter nominare perſonam dicen ſum vide an depoſita. cō pecuniam turpiter fit: vt no. in. l. iiij.§. ſi tibi. sͣ. do quod ticio legaui approbo. gl. ſe nō firmat. ge. in. l. i. sͣ. tra notariuꝫ de cōdi. obtur. cauſam. cōtrarium videtur nota de ſicca. ⁊ vi vide tex. et veritas eſt ꝙ ſufficit nominare ſimpliciter perſo de bal. in. l. Bar. ibi: di re. Inno. in. c. lꝫ cauſam. extra de proba. ſed innam legatarij. hoc probatur hic dum dicit: ꝙ il data opera. xi poſt eū in telligo vt hr̄ in. l. diuus. sͣ. de re iudi. li dictaui ⁊ recognoui approbo. lꝫ glo. contradi in. xii. col. C .l. ſi quis ali Ex.§. ſequenti. cat.ſ. ꝙ tunc ſit generalis ſubſcriptio. ſed ⁊ con qui accu. et quid.§. pe. ¶ Si quis facit vt teſtes nō veniāt ad ꝑhibenad Bar. hic .jͣ. de pe. tra hunc tex. ibi dū dicit dictaui ⁊ recognoui ⁊cͣ. adde ꝙ in te e ¶ Inter fidum teſtimonium tenetur. l. cor. de fal. ⁊ contra glo. l. ij. C. e. ſufficit eniꝫ ꝙ perſona ſim ſte qui nō ac lium. hic vig Habes hic ꝙ ſipliciter nominetur. ſecus ſi generaliter diceret cepit pecundet̉ tex. ẜm Sed ⁊ ſi qui S. ue iudex accipiat am ſed ꝓmi que in teſtamento dictaui approbo ⁊ confirmo: Ange. ꝙ taſit certuꝫ te bellio poteſt pecuniam ob recipiēdum vel remittēdum teſtiquia illa eſt generalis ſubſcriptio. putarem tn̄ ꝙ ſcribere inſtificari ẜm monium tenetur. l. cor. de fal. idem ſi teſtis reciiſta generalis ſubſcriptio haberet vim ſpecialis ſtrumentuꝫ bal. in. l. dapit pecuniam vt dicat teſtimoniū vel non: quia ſubſcriptionis quādo teſtamentū haberet vnuꝫ in fauorē ſui ta opera. in tenetur. l. cor. de fal. ⁊ ideoᵇ ſi aliquis facit ꝙ te xxi. col. C. ꝗ parte volen ſolum caſum: ut. l. i. sͣ. de li. ⁊ poſthu. tene tamē te: ⁊ ſpāliter ſtes nō veniant ad deponendum teſtimonium: accuſa. ⁊ ad menti hāc glo. ad. q. in caſibus in quibus debet ꝑ ſubſcript. glo. ⁊ barto. tunc tu aſſeſſor facias proceſſum cōtra teſtem ꝗ habere procurator ſpeciale mandatuꝫ qualiter inſtrumētuꝫ hic adde cy. accepit pecuniam ob teſtimoniuꝫ nō dicenduꝫ: debet intelligi ſpeciale mādatuꝫ: ut no. sͣ. de ne cōfirmante. in. l. ſi ꝗs. in ꝗa tunc poteris eum condēnare. l. cor. de fal. hu ⁊ quod filiꝰ xi. q. C. de te go. ge. l. pomp. an debet expͥmi cauſa ⁊ perſona tabellio pōt ſti. et ſpec. et ius timore ductus veniet ad teſtificandum. cum qua debet lis agitari an ſufficiat cauſam ex ſcribere voIo. an. in ti. Iſtaꝫ primere ſimpliciter. predicta faciunt ad hoc qd̓ lente patre ī de teſte.§. i. Qui in rationibus. Tepe dixi hoc anno in. l. ſi quis mihi bona.§. iuſſuꝫ. sͣ. ſtrumentuꝫ ver. ſꝫ quid tis intelligere quādo aliquis cōmiſit falſum ī ali ꝯͣ patrem in ſi teſtis. et de acqui. heredi. ⁊ ſcripſi in. l. ſi filiuſfa. sͣ. de do fauorem filij Imo. in. d. l. qua re ſcriptura vel cōſignatione que aliquaꝫ fi na. ⁊ docto. ponunt in. l. i. C. etiam per procura. dum tamen diuus. in. v. dem faciebat vel ꝓbationem ſaltem ſemiplenaꝫ in inte. reſti. pe. poſ. pater ſubcol. Itē his vel iudicium: alias ſecus: vt no. in. l. damus. C. ſcribēdo ſal Ex.§. ſequenti. que dicit hic tem genera.e. in glo. ſuper verbo priuatas. bar. de iudi ¶ An pena ſubſcribētis ſe in teſtamēto hēat lo liter īſtrumē ce. adde bal. Nota bonū cum in teſtamēto nūcupatiuo. Et ſi teſtamētuꝫ tum confirIs qui depoſita. caſum cōtra in. l. i. C. de ſit ſcriptum per heredem: ⁊ traditum notario ꝗ met. naꝫ nō ꝯdi. obtur. notariumˢ aduocatum vel ꝓcuratorem qui īſtru ſufficit uolū ſubſcripſit. Si poſtea fiat ſtatutuꝫ ꝙ cedule alio cām. ⁊ bar. ī tateꝫ expreſmenta vnius partis oſtendit alteri: vt teneat̉ cri .l. ſi ꝗs vxorū manu ſcripture: a notario debeant publicari ſam probari ri.§. ſi fugiti mine falſi. an hec publicabitur. per teſtes. jͣ. ui. C. de fur. Hic incipit ſe Legitur duob eo. I. filius. quod tamē Ad teſtamenta. cunda pars in Ex illa quoqꝯ. modis. vno mo ẜm Ange. limitat eē ue hic: ⁊ ad hoc rum de iure qua īcipit tractare de crimine quaſi falſi. ¶ Ad do ꝙ ſit.§. alio mō ꝙ nō ſit.§. ⁊ glo. legit hunc vide. l. ſi paciuili. ſecus uerte oppo. ꝙ milites poſſint teſtari quomodo tex. duobus modis. ¶ Querit glo. vtrum pena ter. cum ibi de iure ca velint: ⁊ quomodo poſſint: vt. l. i. sͣ. de teſta. miſcribentis ſe in teſtamēto habeat locum in teſta no. jͣ. e. ⁊ qd̓ no. ẜm glo. dixi. Utrum li. ergo ibi poteſt alium ſibi aſcribere. Rn̄. priui .xi. q. iii. c. ꝙ mento nuncupatiuoᵍ. querit glo. ⁊ non ſoluit. autem nota rede. ⁊ vide legium datum militi non habet locuꝫ niſi in his Aduerte Odo. tenebat ꝙ nō. nam teſtamētum rius poſſit bal. omnino que per ipſum militem ſunt expedienda. ad ea nuncupatiuum coram teſtibus ꝓmulgat̉ ⁊ oēs ſcribere ꝓin. c. i. ſi de ī vero que expediuntur per alium priuilegiuꝫ mi priuꝫ inſtruteſtes ſciunt ꝙ in eo continetur. unde ita de faci ueſti. inter mentum: vi litis ſe non extendit: vt hic ⁊ in. l. in fraudem.§. do. et vaſal. li falſitas in eo cōmitti nō pōt. hoc tangit ſpec. de Bal. ꝙ lis oriat̉: et ſi quis ſe. de teſta. mili. in ti. de inſtru. edi.§. inſtrumentum. ver. quid ei ſic. in. l. ſi cō adde quod Ex.§. ſequenti. go. Dy. determinauit cōtra. ar. jͣ. e. l. diuus. ⁊. l. ī ſul. sͣ. de adille qui cele¶ Que dicatur ſubſcriptio ſpecialis. Et qualiop. per. l. nō puberem.§. qui codicillos. ubi apparet ꝙ tenet̉ riter anteqͣꝫ putauit.§. ſi ter debet intelligi ſpāle mandatum. articulus le ille qui ſibi aſcribit in codicilliſ: nec ibi dr̄ ꝙ ſint quis ſua ma gatur reſpō ¶ Oppo. de. l. filicelebrati in ſcriptis. ꝓ hoc facit. C. de te. l. dictā nu. sͣ. de cō dit preſumi Inter filium. us.jͣ. e. ⁊. li diuus.§. tibꝰ. vbi videt̉ ꝑmiſſum dictare. ſed ſcribere nul tra tabu. vi tur falſuꝫ di de Bal. in .i. huius timore glo. diſtinguit plene: vt in ea ha lo modo eſt ꝑmiſſum. preterea ēt in teſtō nūcucere. caſus ē .l. ſi conſul. ſing. v. q. v. betis. ¶ Item oppo. ꝙ filio parcatur indiſtin patiuo videt̉ ꝙ ſubſit rō falſitatis: ſicut in teſtō preallega. ⁊ §. illud queꝫ in. l. ſi ſeruꝰ. allegat Ro. de teſta. in ſuo ſing. f ¶ Quero cccccxxxix. alias. cccccxxii. que dicatur. Et vide que dixi per hoc in. l. pretor. sͣ. de ope. no. nunci. b ¶ Sed et ſi quis. et ideo. uide bal. in. l. preſbyteri. C. de epiſ. et cle. et in poſt Bar. .l. data opera. C. de accuſa. g ¶ Ex illa quoqꝫ. teſtamēto nūcupatiuo. vtrū poſſit ꝗs ſibi aſcribere in c ¶ Qui ī rōnibus. Iſtum tex. no. Alle. bal. in. l. ticia. jͣ. ad munīcip. de ab teſtō nuncupatiuo: vide bal. in. d. l. decretalibus ⁊ Io. an. in ſpe. de īſtru. radente nomen alterius et ponente nomen ſuum. et ꝙ inſcribens falſum edi.§. inſtrm̄. v̓. quid ergo. et bal. in. l. ſi teſtator. C. de his ꝗ ſi. aſcri. ⁊ hac in libro rōnum puniatur: vide Bal. in rubrica. C. de fide inſtru. in. xviii. pena nō punit̉ ſibi aſcribens ſub duabus cōditionibus. tex. ē ſin. ẜm ītelA A A A i i j

Ad. l. cor. de fal. lectum bar. in ſcriptis ſecundum opi. de conſuetudine apſi. ¶ Oppo. ꝙ ſit pena dānationis in metalluꝫ: in. l. diuꝰ. 5 probatam que dicit ꝙ teſtamentuꝫ probatur ꝑ fi. jͣ. eo. vt. jͣ. de penis. l. ſi quis aliꝗd.§. qui vnā. So. qd̓ inſtrumentum: vt no. C. de fideicom. l. vlti. ⁊. l. i. ADDE bal. hic dr̄ de deportatione habet locum in hoīe no cōſi. ccclxxx .C. de teſta. Cy. in. l. i. C. de his qui ſe aſcribunt bili ī dignitate poſito in quo eſt pena d̓portatio vj. ſcd̓o vol. in teſtamento. videtur tenere idem dicendo ſic. nis. ſed in alio plebeio eſt pena dānationis ī me de eo qui le ſi quidem eſt teſtamentum nuncupatiuuꝫ quod gatum patri tallum. in ſeruo ē vltimuꝫ ſuppliciuꝫ: vt hic. Dr̄ probatur per inſtrumentum: tunc eſt eadem rō aſcripſit. hic falſi vel quaſi falſi. quero ꝗd eſtᵇ iſtud quaſi quod in teſtamēto in ſcriptis. ſecus ſi eſſet teſtab ¶ Pena falſum. dicunt ꝗdam ꝙ quaſi falſum eſt quādo ſalſi. quero mentuꝫ nuncupatiuuꝫ quod probaretur per tequis non facit falſum inſtrumētuꝫ. ſed vtitur eo. ꝗd eſt vtruꝫ ſtes: quia tunc ceſſat ratio que eſt in teſtamento iſta expoſitio quantū ad hanc. l. nō eſt bona: vt is qui vtit̉ ī in ſcriptis. ita dicit Cy. quod placet. ⁊ ita vult di ſtrumēto fal .jͣ. e. l. falſi.§. ordine. quia ꝓ illo minor pena imcere Dy. ⁊ ideo concludo ꝙ ſi heres ſcripſit toſo incidat in ponitur. ſed in ſe vera eſt expoſitio. quare exemcām falſi: vi tum teſtamentuꝫ manu ſua ⁊ ipſum tradidit no plum pōt eſſe de eo qui ſe aſcribit in teſtamēto. de Ia. bu. ⁊ tario qui de hoc fuerat rogatus: tunc heres in vt vidiſtis sͣ. e.§. ad teſtā. ⁊. jͣ. e. l. diuus: vel ē ex Bal. in. l. iu penam falſi non incidit: quia teſtamentuꝫ non bemus.§. ſa emplum de tutore vel curatore: vt dixi. sͣ. ne. de ſacro probatur per ſuam ſcripturam: ſed per ſcriptuEx. l. ſequenti. ſanc. eccle. ⁊ ram notarij: ⁊ pena falſi haberet locum quādo ¶ Qn̄ aperiens lr̄as teneat̉ pena falſi. glo. ī auc̄. de quis ſcripſit ſic ꝙ illa ſcriptura probet ⁊ fideꝫ fa non alie.§. Diciat vt ei ſtetur. Quero heres ſcripſit teſtamenUi teſtamentum. qꝛ. ver. verſus. ii. col. tuꝫ defuncti ⁊ tradidit notario: ⁊ notarius in ea hic ille qui receptat tenet̉ pena falſi. con dem cedula ſcripſit ſe dicens actuꝫ ſic ⁊cͣ. demū tra. jͣ. e. l. falſi.§. i. Solū. intellige iſtam ẜm illam a ¶ Moritur moritur notariusª ⁊ factum eſt ſtatutuꝫ iſto tem ꝙ mitiꝰ puniatur. ¶ Item oppo. jͣ. de penis. l. notariꝰ. Et pore mortalitatis ꝙ ille cedule aliorum manu quid fiendū ſi quis aliquid.§. teſtamentuꝫ. Solu. ibi teſtamē de inſtrumē ſcripte ⁊ ſubſcripte a notario publicentur. vtruꝫ tum quod fuit ſubtractuꝫ erat nullum ipſo iure. tis cōpletis heres poterit petere iſtam cedulaꝫ publicari: vi Item dr̄ hic ꝙ ille qui reſignauit teſtamentum mortuo nodetur ꝙ non niſi ſit filius: quia ſubſcriptio gene .i. ſigilla aperuit hac. l. tenetur. ¶ Quero quid tario: vide ī ralis non valet: vt sͣ. e.§. inter filium. vnde ipſe ſpec. in ti. de Uite de eo qui aperuit aliquas lr̄as. Rn̄. ſi quidaꝫ ali īſtru. edi.§. videtur incidiſſe in penam falſi: quia ex illa ſcriq ſtamē as lr̄as aperiret ⁊ aduerſario mittentis oſtende oſtenſio. v̓. tuꝫ ptura hodie vigore illius ſtatuti probatur teſta ret: tunc incidet in penam falſi: ut. sͣ. l. proxi.§. quid ſi tabel ro ꝗd. Quid mentum. contra credo. naꝫ illa ſcriptura ab inilio. cum ſeq. is qui depoſitam. ſi aperuit ipſemet ⁊ vidit non de pena ape tio nō fuit facta vt ex ea ꝓbaretur teſtamentum rientis litte alij oſtendit: tunc non puto ꝙ incidat in penaꝫ ras: uide oīnec vt ex ea ageretur. lex ergo ſuperueniens que falſi. quod apparet quia eſt ſpale in eo: ꝗ apenō bar. ī. l. ti illam ſcripturā validat non debet ſcribenti noruit teſtamentuꝫ: ſed punietur aliter extra ordicia. jͣ. ad mu cere. ar. ꝓ hoc optimū. jͣ. e. l. de ea.§. fi. facit. l. iunicip. ⁊ qd̓ neꝫ crimine ſtellionatus. ꝓ hoc facit optime ex bemus in fi. C. de teſta. habet̉. jͣ. e. l. tra de of. dele. c. cum olim magiſter. paulus. Hic ponit de alio qͣſi falDe hoc ADDE qua TutoreS. ſa ille ergo qui eſt obliga Ui ignorans. gtrum ille liter punian tus pupillo ſi rōnem non reddit punitur perintur aperienqui produxit inſtrumentuꝫ poſſet poſtea tes litteras de ac ſi falſum cōmiſiſſet. dicere nullum vel falſuꝫ. dixi pleniſſime in. l. poſt Ro. cōſilio Ex.§. ſequenti. legatum. in prin. ⁊.§. i. sͣ. de his qui. vt indigni. .ccclxv. ¶ An qui contrahit cum fiſco ſit excuſatus a tu nam hic vides ꝙ ſi ignorans produxit poſſit tela. poſtea dicere falſum vel nullum: dic plene vt ibi ¶ Quero quid dixi. Sed ad illoS. nult dicere tex. exIos cuſationeꝫ admiſiſſe. ſꝫ fraudē excluſiſſe gl. ī prī. I quis cum falſo. s cum ponit duas expoſitōeſ: aliā ponit ī fi. ⁊ illā tertiā falſo. No. hic turpia lucra extorquenda eē ab teneatis vt dicas ſic. pͥnceps nō admittit excuſa Et nota. hic heredibus. cōcor. ſunt in glo. caſuꝫ ꝙ filiꝰ tioneꝫ a tutela: quia quis eſt obligatus fiſco. ſed Ex. l. ſequenti. diēdo teſtm̄ excludit fraudem que eſſet ſi eſſet obligatus pu ¶ Si notarius conficiat inſtrumentum falſum patris pͥuat̉ pillo ⁊ contraheret cum fiſco. ¶ Quero an ille ſua legitima ꝙ ſit nullum propter aliud vitium: an poſſit de qui cōtrahit cum fiſco habeat ꝓpter hoc excuſa ⁊ eſt rō. qꝛ ui falſo puniri: ibi. Hoc premiſſo. Et an teſtis dedet̉ illū ꝓhitioneꝫ a tutela. glo. arguit ꝓ ⁊ cōtra. ⁊ finaliter te beat puniri de falſo cum eius dictuꝫ non valet: bere teſtari. net ꝙ nō. ⁊ hic eſt caſus hic. ad ideꝫ. l. coloni. C. gͦ ⁊c̄. l. i. ⁊ ꝑ ibi. Iuxta. Et quid ſi teſtis depoſuit non iuratꝰ: de excu. tu. nec ob. l. i. C. ne tu. ⁊ cura. vectigal. totum fi ꝗs ibi. Quero. Et quid ſi depoſuit extra articulum ali. te. ꝓhiꝯdu. vt ibi. ¶ Ultimo nota ꝙ hic eſt magis pri an dicatur peccare in forma: vide in fi. bu. lꝫ ſocius uilegiatus fiſcus ꝙͣ pupillus: vt in glo. ſit qn̄ filius Hec Ex.§. ſequenti. I quis legatum. ⁊bo aſcribit ſibi ¶ Nobilis ſuccedēs in aliqua actione alicui po in teſtō. ꝑ. l. na. l. ſi legatum eſt inualiduꝫ rōne rei lepulari non prohibetur illa vti per ſtatutuꝫ qd̓ di ꝓxi.§. fi. et gate vel alterius vitij inuiſibilis aſcribens pena ibi no. C. c. ſponit ꝙ nullus nobilis poſſit recipere ceſſionē ⁊ ita dic̄ An falſi tenetur. ſecus ſi vitiuꝫ eſſet viſibile. h. d. no cōtra popularem. ge. in. d. l. ꝓ ta prin. no. tex. ibi: nam id teſtamentum eſſe falxi.§. ſi patro ¶ Tene menti hunc caſum dr̄. ¶ Oppo. ad prin. ꝙ ſi delictuꝫ non haSed ſi iur c. ſum. dicit hic ſtatutuꝫ nus. dicit tn̄ beat: effectuꝫ non ſequitur pena: vt. l. i.§. i. in fi. in hac. q. nō ꝙ nobilis nō poſſit recipere ceſſionē ꝯtra popu .sͣ. quod quiſqꝫ iuris. Solu. ibi in leuioribꝰ: ſed figo pedes. larem. ⁊ habes ti. ne lice. po. C. ſed quid ſi ſucce hic in atrocioribus. Iteꝫ videtur ꝙ interdictuꝫ dit nobilis in aliqua actione iure hereditario cō de tabulis exhibendis habeat locuꝫ pro quolitra populareꝫ. certe non incidit in ſtatutum. cabet teſtamento quātūcūqꝫ nullo vel non iure fa ſus eſt hic. cto vel īperfecto: vt. l. i.§. i. sͣ. de tab. exhibē. ⁊. l. Hic ponit̉ tertia pars .ij.§. i. sͣ. quēadmoduꝫ teſta. aperi. dicit glo. illa Pena falſi. de pena falūi ⁊ quaſi ſal .l. debet ītelligi ẜm iſtaꝫ: quia ibi loquit̉ de teſtō

Ad. l. cor. de fal. 1 88 I ꝗs nō iure facto vel īperfecto quantū ad preteritio ſolēnitate inſtrumenti. ⁊ tunc quedaꝫ eſt ſolēni e ¶ Quero s leganem: vel exheredationē. tamen teſtm̄ habet devide ꝑ Ioātas inſtrumenti qua ceſſante inſtrumentuꝫ non tū. loan. in regubitam formā teſtamēti.ſ. ſolēnem numeꝝ teſtiū habet formaꝫ ſuam. exempluꝫ ſi ibi non eſt dies cum interdi la. nō eſt ſine ctum. Adde ⁊ ſi. alias īterdictuꝫ de tabulis exhibēdis nō ha⁊ conſul. ⁊ iſto caſu non punitur tanꝙͣ de falſo: culpa. ī mer bar. in. l. ꝗd beret locum. Alij vero aliter dicunt ꝓ teſtamēto cu. ⁊ bal. ī. l. ⁊ hic eſt caſus hic prout loquitur de teſtamento ergo.§. cuꝫ iuſiurādi. C falſo ⁊ īperfecto ꝙ ſi vtrūqꝫ concurrit non hr̄et imperfecto non ſignato. ¶ Si vero eſt ibi aliud actum. sͣ. de de teſti. ad locum nec iſta. l. nec īterdictuꝫ de tabu. exhibē. infami. vitium extrinſecuꝫ. pone non interuenit tutoris fi. ⁊ Cy. et b ¶ Notari vt hic. ſed qn̄ teſtamētum eſſet falſum ⁊ ꝑfectuꝫ auctoritas ⁊ ſi. tunc notarius punietur de falſo bal. in. l. i. C. fecit. Si novel verum ⁊ īperfectum haberet locū vtrūqꝫ. ita d̓ ſepul. vio. per hanc. l. prout loquitur de teſtamento defetarius fecit Io. an. in. c. dicunt ꝗdaꝫ. mihi videt̉ ꝙ debeamus dicere ſic. ctiuo ex cauſa preteritionis. iſta verba ſunt ſatis inſtrumentū cuꝫ cām. de qn̄qꝫ teſtm̄ eſt imperfectu imꝑfectione volūtafalſuꝫ quod bona. ſed per hoc non apparet reſponſuꝫ ad rō teſti. tenet ꝙ aliaſ erat nul tis: quia teſtator incepit facere teſtamentū ⁊ nō nem Dy. qui dicit ex eo ꝙ incepit licet non perteſtis nō iuluꝫ an punia ratus falſuꝫ ꝑfecit morte preuētus vel alia cā. tunc nō habet fecerit debet puniri cum ſit de delictis atrocibꝰ tur de ſalſo: deponēs pu locum nec iſta. l. nec ēt īterdcm̄ de tabu. exhibē. ideo ego utor alijs uerbis non recedendo mulvide bal. ī. l. niatur d̓ falita loꝗtur hic tex. facit. l. ſi is qui. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. .i. C. de ſep tum a predictis. vos debetis ſcire ꝙ inſtrumen ſo. ꝑ Bal. in vio. ⁊ q̄ no. de teſta. qn̄qꝫ teſtamentū eſt imperfectū ꝓpter d. l. i. C. de ſe tum continet quedaꝫ que pertinent ad notariIo. an. in re pul. vio. ſed defectum ſolēnitatis: tn̄ voluntas perfecta fuit. um: ⁊ iſta ē ſolēnitas inſtrumenti. quedam ſunt gula nō ē ſiꝗd ſi iurauit ⁊ iſto caſu ſi ꝗdem ibi aſcribitur aliꝗd ad quod que pertinent ad partes: ⁊ iſta eſt ſolēnitas con ne culpa. ad nō tn̄ corpo fi. ī fi. ii. col. ſufficit teſtm̄ imperfectū vtputa īter liberos: vt tractus. Aduerte appello inſtrumentum ipſam raliter vide in ver. vos Bal. in. l. fi. .l. hac ꝯſultiſſima.§. ex imꝑfecto. C. de teſta. vel chartam continenteꝫ id quod partes faciūt. cōdebetis ſciin fi. C. ſi ex etiam alias: vt dicta. l. hac conſultiſſima.§. ſi ꝗs tractum uero appello id quod partes faciūt: vt re ꝙ inſtrufal. inſtru. ⁊ autē. ⁊ in caſu. l. vltime. sͣ. de re. eo. ⁊ in caſu. l. i. mentum ⁊c̄ emptionem uenditionē ⁊ locationeꝫ ⁊ ſi. nō au hic adde qd̓ adde bal. in .C. de fideiuſ. ⁊ in caſu. l. in teſtamēto. C. de fidei tem appello contractum ipſuꝫ inſtrumentū ſeu no. bal. in. l. .l. ſi poſt. C. ex his in. ii. cō. liber. ⁊ in relictis ad pias cauſas ẜm cano. vt chartam. aut ergo inſtrumentuꝫ eſt inualidum de iur. ⁊ ſac. col. C. de tein. c. relatum. extra de teſta. tunc in caſu iſto puhoc eſt contractus qui continet̉ in inſtrumento igno. Et di ſta. mili. ⁊ to ꝙ hēat locum īterdictumᵍ de tabu. exhiben. cit bal. in. l. ē inualidus: ſed inſtrumentum in ſe habet debigui. de ſuza. ſi ꝗs teſtibꝰ. ⁊ ēt hec. l. ꝗa quo ad hoc habet̉ pro toſtō: vt in in. c. teſtimo tam formaꝫᵉ ⁊ ſuas ſolēnitates. ⁊ tunc īdiſtincte in. iiii. col. C nium. in pe. dictis. ll. ⁊ hoc caſu pōt loqui. l. i.§. hoc interdinotarius cōmittit falſum ſiue defectus iſte ſit vi de teſtibꝰ. ꝙ col. de teſti. ctum. de tabu. exhibē. ⁊. l. ij.§. i. sͣ. quēadmoduꝫ ſibilis ſiue inuiſibilis. caſus eſt hic in prin. ꝑfelꝫ alias qn̄qꝫ f ¶ Quero illud qd̓ eſt teſta. aperi. ꝗa cum ille actus cōtineat intereſſe cit eniꝫ ipſe notarius in eo quod eſt in ſe. qn̄qꝫ ī quid. Quid ſalſum dicat̉ ſi teſtis d̓po oportet ꝙ illud quod petit̉ in ea interſit exhibe ſtrumentuꝫ ē nulluꝫ ꝓpter defectum ipſius īſtru nullū. l. paunit extra ar. ri. Si vero illa voluntas imperfecta nihil contimenti. tunc ſi ꝗdem ē nullum oīno: ita ꝙ ex eo lus. de ver. ticulum an neat validum ad aliꝗd tunc nō habet locuꝫ hec nullum preiudiciuꝫ poſſit alteri parari: tūc non ſig. tn̄ ꝓprie peccet ī forillud dicitur .l. nec īterdictum de tabu. exhiben. ⁊ hoc modo punitur de falſo caſus ē hic. prout dicit de teſtama: uide qd̓ nullumʰ qd̓ dixi pꝰ bar. ī pōt intelligi hic. ſi vero fuit volūtas ꝑfecta: ſed mento nō ſignato. rō quia notarius nō perfecit nō valet: ſed .l. lucius. sͣ. ē teſtamētum īualidum nō ex defectu ſolēnitatiſ quia noluit cuꝫ poſſet ꝑficere ergo nō punitur: ſit verum. il de infami. ⁊ ſed ex alio defectu intrinſeco: vt ex cā exheredalud aūt dica ut. l. qui falſum. jͣ. e. ſed ſi ex hoc poſſet aliquod no. ꝑ glo. et tur falſuꝫ qd̓ tionis vel preteritiōis: vel alterius teſtamēti uel preiudicium parari: vt ꝗa lꝫ non eſſet publicum Bar. in. l. fi non eſt ſed ſi duo patroꝓpter capitis diminutionem teſtatoris. tūc haeſſet tale ꝙ poſſet peti ꝙ publicet̉ vel ſi ꝓcedeeſſet aliquid ni.§. idē iul. bet locum īterdictum de tabu. exhiben. ⁊ etiam retur ad cōparationē vel ad aliquod aliud: tūc eſſet: vt eſt .sͣ. de iureiu hic tex. hec. l. vt patet hic. in prin. ⁊. l. ꝯtrarijs. ¶ Hoc p̄ notarius puniet̉. hic ē tex. cum glo. C. e. l. damꝰ. ran. c ¶ Debitaꝫ miſſo hec. l. īducitur per Dy. ad qōnem. NotaIuxta hoc quero quid in teſteᵇ ꝗ deponit falformā. adde rius fecitᵇ īſtrumētum falſum: quod inſtrumenſum teſtimoniū cum eius dcm̄ nō valeat vtrum q̄ dixi in. l. in tum ꝓpter aliud vitium erat nullum. querit̉ vtꝝ puniat̉. dn̄s Ricar. mal. in dicta diſputatiōe ſua fraudē.§. ne qꝫ inſtrumē notarius poſſit de falſo puniri. ⁊ hic in ver. cetedixit idem de teſte qd̓ in īſtrumēto. aut.n. dcm̄ ta. jͣ. de iur. rum. eſt argu. ꝙ nō. ⁊. jͣ. de penis. l. ſi quis aliꝗd ſuum ē nulluꝫ ex defectu forme. verbi gr̄a teſtis .§. teſtamētum. ad ideꝫ. jͣ. e. l. īpubereꝫ.§. i. ⁊.§. nō depoſuit in iudicio ſed corā quodā notario d ¶ Quid in 7VV ſi ei ſeruo. econtra ꝙ ſic. sͣ. de extraor. cri. l. i. cuꝫ dixi: ſcribe ꝙ ego teſtificor ſic: tūc in caſu iſto nō teſte. de teſte deponente punit̉. ar. huius. l. ꝗa teſtimoniū iſtud nō eſt teſi. ⁊ hac. l. in prin. nam tabellio peruenit ad alifalſum nulquem actuꝫ ⁊ ad perfectioneꝫ inſtrumenti quāſtimoniū. ad quod facit qd̓ no. in. l. hac cōſultiſſi liter. ⁊ vide uis ſit inutile: nec ex eo poſſet aliquid peti. ⁊ ſic ma.§. pe. C. de teſta. Sed ſi dcm̄ teſtis haberet bar. in. l. domus. C. eo. debet puniri ex quo ſcienter fabricauerit ⁊ hec debitam formā ſed alias eſſet īualidum tūc puadde bal. in eſt ipſa veritas. dicit Dy. Vult ergo dicere ipſe niret̉ vt hic. ¶ Queroᶜ ꝓ huius declaratione te.l. fi. in fi. C. ꝙ lꝫ delictum non ſit perfectuꝫ tamen ſufficit ꝙ ſtis depoſuit nō iuratus dicet̉ ne hr̄e formā deſi ex ſal. īſtr. incohauerit cum hoc ſit de delictis atrocioribꝰ: bitā: uidet̉ ꝙ nō: ut. l. iuriſiurandi. C. de teſti. cō ⁊ Io. an. ī re gula. non eſt ſolet dici in. l. ſi quis non dicaꝫ rapere. C. de epi tra. dicit idem Ricar. malū. nam iuramētuꝫ pōt ſine. in merſco. ⁊ cle. Cy. format hanc qōnem. C. de ſepul. remitti a partibus: ut no. in. l. i. sͣ. de ferijs. ergo vio. l. i. ⁊ non ſtat in determinatione Dy. ſed di apparet ꝙ iuramentū nō ē de forma uel ſubſtācit ſic ẜm vltramontanos. aut vitium eſt viſibile tia teſtimonij. p̄terea dicit ipſe iuramentū non ē ⁊ notarius non punitur de falſo. aut uitium eſt ītroductum in fauorē iudicis: ſed partiū: quod inuiſibile ⁊ tunc punitur de falſo per hanc. l. ſed apparet: ꝗa ſi in fauorē iudicis eſſet ītroductuꝫ partes nō poſſent remittere. ergo teſtes dicēdo hoc non videtur bene dictuꝫ per principiuꝫ hu ius. l. ubi ponitur de uitio viſibili: quia legauit falſum teſtimoniū lꝫ non iurati ēt aureis iudicis offendūt: ut. l. nullū. C. de teſti. ergo merito purem ſacram vel funduꝫ albanum. naꝫ ſatis ex ip nient̉. ¶ Quero quidᶠ ſi teſtis depoſuerit aliſo legato hoc uiſibile eſt: ⁊ tamen punietur. ꝗd dicemus: Ricar. malū. diſputauit hanc qōnem. ꝗd extra articulū: ⁊ ꝑꝑ hoc non valet vtꝝ iſtud ⁊ dicit ſic. quādoqꝫ eſt peccatuꝫ in materia ⁊ nō teſtimoniū dicat̉ peccare in forma. Cy. tāgit in in forma ⁊ ſubſtantia: ⁊ propter hoc inſtrumen .l. i. C. de ſepul. vio. ſed nō examinat: puto ꝙ nō peccet in forma: quia dcm̄ teſtis extra articuluꝫ tum redditur nulluꝫ: ⁊ tunc fabricans falſum in ideo nō valet ꝗa in eo deponere uidetur nō iuſtrumentuꝫ tenetur: ut hac. l. i. in principio. ⁊ fa ratus: ideo ē eadem rō que ē in qōne precedēti. cit. l. i. C. de ſepul. uio. quādoqꝫ eſt peccatum in A AAA i i ij

Ad. l. cor. de fal a ¶ Si patronus. vide glo. Adde glo. in. l. iii. in prin. sͣ. de bo. lib. ⁊ tex. in I pater. inſtrumentum pro filio. An pater poſſit conficere īſtrumē .l. fi. v̓. non enim patronus. ⁊ ibi glo. ⁊ bal. C. de inof. te. tum pro filio ⁊c̄. ꝯͣ vide. sͣ. e. l. i.§. inter filiuꝫ. ⁊ an̄ filius in cauſa pe b l Ege cor. minori lega. Et adde Bar. in. l. cor. j. eo tris conficiat inſtrumentum: vide ſpec. in ti. de inſtru. edi.§. inſtru c ¶ Quero vtrū. Qua pena puniat̉ ille qui expēdit monetā ſalſam ⁊c̄. que mentum. v̓. item ꝙ eſt domeſticus. de hoc. iii. q. v. c. conſanguinei. xxxv. ſit falſa moneta vide bar. in. l. ꝗ falſam. j. eo. adde ꝙ nō punit̉ expendens .q. vi. c. in ſumma. ii. q. iiii. in ſūma. iiii. q. iii.§. item ꝙ. no. Io. an. in ſpec. falſaꝫ monein ti. de īſti. tā quā acceedi.§. inſtru pit ab alio. ¶ Oppo. de. l. i. mentum. v̓. ſcilicet filio vel ſeruo. ⁊ dicit Si patronus. Tē. Solu. ibi in ẜm Cy. C. d̓ X CO glo. puta ticio: ⁊ dic.ſ. patni quid ergo. ⁊ fal. l. minor. generaliter filio hic in patrono. hereditas enī patris eſt ma ⁊ vide Cy. vel domino. Hic dicitur ꝙ committitur an ꝑſona do C. d̓ fal. mo. gis debita filio ꝙͣ hereditas liberti patrono. ex in. l. ſed per quem an per patrem: vel per filiuꝫ. meſtica poſin. l. i. ⁊ adde hoc habes ꝙ filius equiparatur vero creditori ſit conficere dicunt quidam ꝙ filius ⁊ ſeruus incidunt in pe do. abb. ī. c. inſtrumētuꝫ ⁊ non patronus. vide glo.ª que incipit: ſecus in nam: quia filius aſcribendo acquirit ſibi cum di quāto. de iu pro domeſti filio. in fi. glo. de hac gl. dixi vobis in. l. patronꝰ catur quodammodo bonoruꝫ patris dominus reiuran. co ⁊ amico d ¶ Qui de .sͣ. de dona. tamen quedam glo. eſt in. l. iij. C. de vnde eſt ſuum commodum. item ſeruus ex hoc ſuo: uid̓ bal. latorē. No. iur. ⁊ fac. igno. que dicit ꝙ id quod dr̄ ꝙ heredi in. l. īſtrumē ſperat cōmodum. Alij dicunt ꝙ tenetur illa pe ꝯͣ denunciata. ad fi. C. d̓ tas patris filio debita eſt debet exponi.i. quaſi na pater vel dominus. Aduerte iſta eſt veritas. tores nō deproba. ⁊ videbita. per tex. in. l. fi.§. i. de cura. furi. ⁊ ibi no. ⁊ nūciātes de prima opi. habet locuꝫ quando pater ⁊ dn̄s nō de in. l. vxolicta ꝓut ī ve eſt etiam tex. in. l. ⁊ quia plerūqꝫ. sͣ. pro ſocio. iuſſit. argu. jͣ. e. l. īpuberem.§. item non contine ri. jͣ. eo. ritate cōmiſ ADDE an ¶ Oppo. C. de fal. tur. ver. īmo magis. ſcd̓a opi. habet locum quan ſa ſunt qꝛ in Uicundꝫ. mone. l. i. ⁊. ij. glo. q̄ pater poſſit do pater vel dominus iuſſit ſecundum Iaco. currūt in pe conficere te eſt hic nō ſo. breuiter ſi aliquis falſat mo nā falſi. de qͦ de are. ſtamentū in ꝑ Bal. in. l. netam ciuitatis punitur vt ibi. ſi falſat monetam Ex.§. ſequenti. quo filiꝰ faduobꝰ.§. fi. ctus eſt exeprincipis aliter punitur vt in eo. ti. l. ij. ille.n. ¶ Si notarius rogauit inſtrumentum pro eo .sͣ. de iureiu cutor Bal. aliter radunt vel tingūt puniunt̉: vt hic dr̄. ⁊ excui ipſe poſtea ſucceſſit illo poteſt vti ⁊ illud cōrā. ⁊ facit ad conſi. cclxii. no. in. l. diu tra de iureiur. c. quāto. ficere. li. ſecundo. .sͣ. de cuſto. Ex. l. ſequenti. g ¶ Et cum Hic eſt notabilis reo. ⁊ bar. in matri. confi Illud conſtal̓. caſus ⁊ menti per ¶ Artifices qui aurum ⁊ argentum conſlant .l. ab accuſacere īſtrumē non ad legaꝫ ciuitatis puniūtur de falſo. Et an tore.§. nunpetuo tenendus. ¶ Oppo. jͣ. de decurio. l. ij.§. tuꝫ. adde qd̓ ciatores. ad expendens monetam falſam teneatur de falſo. in filijs. glo. non reſpondet. breuiter hic tracta videt̉ ꝙ nō: turpil. quia nō po¶ No. cōtra aurifices tur de odio: ibi d̓ fauore. ¶ Per iſtam. l. deter ADDE ple 1 XgC CO qui faciunt aurum ⁊ teſt teſtificaminant doc.ᶜ vnam notabilem. q. quidam notane per alex. ri pro matre argentum de minori legaᵇ ꝙͣ ciuitas recōſilio. ciiii. rius fuit rogatus de quodaꝫ inſtrumento cuiuſ .l. parentes li. primo. quirat vt puniantur de falſo. ad quod hic dr̄ cōdam ſempronij. demum notarius qui eſt roga.C. de teſti. e ¶ Determi vnde inſtru flauerit.i. de nouo fecerit. alio modo conflauetus ſucceſſit illi ſempronio: an notarius ille qui nāt doc. Si mentum nō rit.i. factos ⁊ bonos deſtruxerit. hoc modo poeſt modo heres poſſit illud inſtrumentum connotarius ro ſcribitur vt gatus ſucceſ teſt puniri de falſo ſi facit doloſe vt ille nummoſ ficere. Dy. dicit ꝙ ſic ⁊ illo inſtrumento vti po hic dixit. ſit rogāti: an occultet. Tertio habes ꝙ qui poteſt prohibere teſt. ita dicit Dy. per hanc. l. ſufficit enim ꝙ ab poſſit illud f no⁊ non prohibuit tenetur hac pena. rō poteſt eē: initio fuit rogatus pro alio: ut hic: quod tene īſtrm̄ cōfice quia facere nūmos adulterinos ledit principali re. certe ſic. menti. Ex. l. ſequēti. nis. de iſta qd̓ no. Ioā. ter rempublicaꝫ: ⁊ ideo conſcij debent indicare ¶ An pater poſſit conficere inſtrumētum de cō mutatiōe no an. in regualias puniuntur ẜm ea que dixi. sͣ. titu. i. l. vtrum minis: uide tractu filij: ⁊ quid econtra. la. cuꝫ ꝗd. in bal. in rub. vel dicamus ſpeciale in iſtis atrocioribus crimimercū. ī. vi. Per hanc. l. dicunt prime cōſtinibus: vt. l. iulia. maie. ⁊. l. quiſquis in fi. C. ad. l. dicit ꝗdam s I Pate ſ. doc. ꝙ ſi pater eſt ta tu. C. notarius. ꝓ iulia. ma. ⁊ in crimine parricidij: vt. d. l. vtrum. ⁊ bellio poteſt facere inſtrumentuꝫ pro ficurator me in falſa moneta vt hic. quod dixi in. l. vtrum. ma lio emancipato. ſed an poſſit conficere inſtrumē ad ꝓbanduꝫ gis placet. ¶ Quero vtrumᶜ ille ꝗ expendit falde iure meo tum pro filioᶠ in poteſtate exiſtente in aduentici ꝓduxit in iu ſam monetaꝫ teneatur crimine falſi. hic videtur is: videtur ꝙ ſic: ſicut poteſt in caſtrenſibus: vt dicio inſtrm̄ caſus ꝙ ſic: vt hic in eadem. l. exprimitur ⁊cͣ. tahac. l. circa hoc tamen dic: ut. jͣ. e. l. impuberem ſua māu ſcri men credo ꝙ tunc demum committitur falſum .§. i. ¶ Sed contra hoc oppo. de. l. parenteſ. C. ptum an va ⁊ incidit in. l. corne. de fal. quando expendit nū leat: ⁊ ꝙ ſic: de teſti. Rn̄. ⁊ dico ꝙ lꝫ pater non poſſit pro fiſi inſtrm̄ eſt mos nominatos hic plumbeos vel ſtanneos: ali lio teſtificari poteſt tamen tanꝙͣ notarius īſtru ꝯfectum an̄ as non incidit in. l. cor. de fal. ſed punitur extra mentum filij ſcribere. rō quia hoc inſtrumentuꝫ exercitiuꝫ ꝓ ordinarie: ut. l. ſaccualri. circa pͥn. ⁊ ibi no. sͣ. de ſcribitur de mandato partiuꝫ: ⁊ ſicut partes cōcuratoris. ⁊ extraordi. crimi. ⁊ per hoc plures feci euadere a idem ſi ptās ſentiendo poſſunt patrem in iudicem ⁊ in arbi nec eſſitate pena. l. cor. de fal. Item dicit̉ hic dolo malo ⁊cͣ. trum eligere: ut. l. quintiam. sͣ. de arbi. ita poſſui officii. idē quero quare dicit domo malo. Reſpō. quia poſunt partes eligere patrem in notarium: que raſi pars non teſt emere quis bona fide cauſa calculandi ratio eſſet ſpāliter tio ceſſat in teſte. ¶ Quero an econuerſo filius nem: ⁊ tunc non tenetur. l. cor. de fal. tamen illi noīata: ſed ī poſſit eſſe notarius ⁊ inſtrumentum ſcribere de ꝯſequentiā. nūmi cauſa calculādi non debent eſſe forma pu contractu patris. tex. videtur ꝙ non. sͣ. l. proxi. ⁊ dicit ꝙ iſta blica percuſſi. in prin. quod eſt verum in filio in poteſtate: ut q. nō tangit̉ Ex.§. ſequenti. ꝑ aliquos in ibi vidiſtis. de quo per Dy. in. l. quod dicimus iure ciuili. ſꝫ ¶ Sindici qui accipiunt pecuniam vt aliquem .§. fi. sͣ. de auc. tu. ⁊ in ſpec. de inſtru. edi.§. po. pe. d̓ ancha. falſo denuncient tenentur pena falſi. eodē moſtremo. ver. item quod eſt domeſticum ibi dicit ꝙ do ciues qui procurant vt aliquis falſo denunīmo tangit̉ j No. caſum ꝙ fi cietur. Et cum matic. lius poteſt con ꝑ Dy. ī hac .ſ. ubi dicit Nota hunc ficere inſtrumentumᵍ pro matre. rō quia nō ē in Qui delatorem.⁊ͣ contra ſin eſſe caſum. ptāte matris: ſicut. sͣ. l. ꝓxi. dixi de filio emācipa dicos comitatus qui accepta pecunia aliquem Ex. l. ſequenti. denunciant falſo. ¶ Item cōtra ciues qui faci¶ Mutatio noīs an fieri poſſit. unt aliquem denunciari falſo vt teneantur pena ẜ C Op. iſtius. l. quod tene menti. Alſi nominis. C. de mu.

Ad. l. cor. de fal. l 8 9 ADDE ꝙ notarius poſſit ſcribere inſtrumentum contra ſe bald. cona ¶ Pena grauior. ⁊ glo. in. l. ii. in prin. jͣ. de decurio. lꝫ glo. cōtrariū ſen ſilio. xliii. iii. li. ſerit. in. l. iii. in. v̓. certis rationibus. C. de infami. ⁊ Cy. in. l. iii. in prin. C. Iuus. vide ad hanc. l. Di. in regula ignorātia. de reg. iur. in vi. d d de infami. in fi. prin. ibi. ex hoc habes ꝙ valet ſtatutum quo cauetur ꝙ ꝗs Ilius.§. ſequens. q. notariꝰ ſcripſit. Qn̄ notariꝰ poſſit eē roga nō poſſit allegare ignorātiā illius ⁊c̄. Adde ꝙ plus videtur dixiſſe Bal. tus de eo qd̓ ſibi cōmittit̉. vide Bar. in. l. ex ſentētia. de teſta. in. l. i. sͣ. d̓ le tute. ⁊ in. l. ẜ gi. videlicet uus cōis. el ꝙ valet ſta.i. sͣ. de ſti. ſit correū cōuenire. iſtud inſtr̄m nullū effectū ha nominis. l. i. Reſpondeo. debetis ſcire quod tutum dicſe ruo. beret vt hic ⁊ videbitis. jͣ. ꝓxi.§. nomina imponuntur ad homines recognoſcēctans ꝙ ꝗs c ¶ Cōtra ſe Hic ē difficil.§. ī tex. ⁊ di dos. C. de inge. ma. l. ad recognoſcendos. aut non poſſit creditur. MarituS. uidit̉ ī. v. ꝑtes primo poergo iſta mutatio nominis ſit frauduloſe: ⁊ ad allegare iSed contra gnorātiam. ſe valent: vt nit thema ⁊ qōnē. ſcd̓o ponit duo euidētialia ad alium decipiendum ⁊ tunc mutās nomen pude quo late .l. impubere ſolutio. tertio ponit ſo. qōnis. qͣrto ponit vnum nitur. l. cor. de fal. aut ſit ob aliā cauſam nō frau per ro. in. l. jͣ. eo. in fi. ⁊ duloſe. ⁊ tunc fieri poteſt: vt ibi. nam quando dictū cōtra ſo. ⁊ illud ſoluit. ꝗnto ponit aliud de pupillo. ibi Bart. ⁊ dictū: ⁊ illud determinat. ſecūda ibi. reſpondi. §. nunciat. quis mutat ſtatum ſemper mutatio nominis fit vide que ibi de ope. no. dixi. ⁊ que tertia ibi. ergo. qͣrta ibi. an iō. ꝗnta ibi. an ideo. puta qn̄ efficitur miles vel doctor. nunci. ⁊ an dixi. in. l. i. ¶ Ad euidētiā p̄mitte ꝙ ſi maritus manumit4 ¶ Op. ꝙ tāto tēpore dēat va dictum bar §. nam ſi fi Or dintω. care ꝙͣto tꝑe pena durauit: tat ẜuū dotalē vꝫ manumiſſio. tn̄ ſoluto matri. te to. hic vltra lium. sͣ. eo. ⁊ iſtum textuꝫ netur mulieri reddere quicquid eius occaſione ꝙ notarius vt. jͣ. ad muni. l. ordine in prī. So. dicunt quidā procedat ad poſſit ſcribe ad eum ꝑuenerit: vel dolo malo fecit quominꝰ hec intelligitur ẜm illam. alij dicunt ꝙ aut fuit de tex. queꝫ re inſtrumē perueniret: vt. l. dotalem. sͣ. ſo. ma. ⁊. l. ſi. vero. cōdemnatus de crīe qd̓ īfamat: aut de alio. gl. omnino vid̓ tum contra §. i. ⁊.§. dabit. e. ti. ita dicit dy. ¶ Op. ad primū iſtā reprehendit: qm̄. l. cornelia: cū ſit publicuꝫ in auc̄. vt in ſe tenet bal. medio litis. ⁊ uidet̉ ꝙ filius emācipatus ſe aſcribēs teneat̉ iudicium īfamat. ¶ Ultimo glo. ſoluit ⁊ dicit in auc. con §. penultio tra qui pro ut. sͣ. e. l. ī prī. huius timore. uer. ⁊ filiū emāciſic. nouum honorem non pōt quis aſpirare nicol. viii. alipriam. in fi patū. legit̉ duobus modis. uno mō ꝙ filiꝰ emā ſi tanto tempore vacaret ꝙͣto tempore durauit as. ix. ⁊ tex. ne prīe col. cipatus aſcribens ſe heredē pōt petere bo. poſ. in. l. ſicut. in pena. ſed veterem vacantem incontinenti recuC. de nō nu fine. C. de p̄ ẜm ta. ⁊ in hoc differt a pr̄ono: ut hic. ⁊. C. e. l. i. me. pe. ⁊ q perat cum pena ceſſauerit. ¶ Contra hanc ſo. ſcrip. xxx. an non poſſit ī lꝫ ꝗdā hēant eā ꝓ ſcd̓a. tūc ad prī. huius. l. rn̄videtur tex. in fi. vbi loquitur de honore creanno. ⁊ tamen ſuum fauodeo ꝙ ibi loquit̉ ī legato: hic in hereditate que do de nouo. Reſpondeo ꝙ lꝫ poſſit creari decu vide Bal. ī rē ſcribere te erat ſibi debita ſi alius nō reſtituat̉. un̄ ſecus pu l. i. in prīcirio intelligo tamen ꝙ debet vacare tanto tēpo net Bar. in pio. ī. iii. col. to ſi hereditas ſibi debita nō eēt. nec ob. qd̓ di .l. i. C. d̓ his re ꝙͣto tꝑe pena durauit: ita intelligo. l. iſtam. C. de cadu. ꝗ ſibi aſcri. ꝙ filius pōt preteriri: ꝗa lꝫ poſſit p̄teriri tamē ¶ Sed op. ſi iſte eſt infamis ergo nullo modo tollen. ⁊ tex. ⁊ in. l. ſi con ab īteſtato ſuccederet pr̄i. Item ītelligo ꝙ ſibi poteſt eligi ad dignitates: vt. l. ii. C. de digni. gl. ī auc̄. vt fac. ſul. sͣ. de ad no. conſti. aſcribat illā ꝑtē tm̄ quā ab īteſtato hr̄et: alias ī que ē ī. l. ꝗd ergo.§. pena grauior. intelligit ꝗ op. ⁊ in. l. ſi ſeruus. de cideret ī. l. ſicut qn̄ ſibi legatā aſcriberet eādē rē pena fuit aucta vel minuta. ita ꝙ vr̄ cū infamia teſta. Itē legit̉ ẜo mō. v̓. ⁊ filiū: ut loqͣtur de bo. poſ. q̄ diſpenſatum. ita intelligit hunc tex. glo. ibi. datur filio pr̄oni ī bonis liberti. de hac lec. nō cu No. ꝙ filius emācipatuſ Iiliū S. nā excuſat̉ ꝑꝑ iuſſū pn̄is ro teneatis primā. Itē dr̄ hic ī fi. ꝙ ille ꝗ aſcribit ſibi cū onere fideicōmiſſi nō pōt petere lega ſed filius ī ptāte exn̄s excuſaretur. ⁊ ēt tū cōtra. sͣ. de īoffi. teſ. l. papinianus.§. memīſſe ſeruꝰ. dicā. jͣ. e. l.§. fi. vidiſtis. sͣ. e. l. i.§. īter filiū. ⁊. l. legatariꝰ. sͣ. d̓ excu. tu. l. i.§. ſꝫ ⁊ ſi legatū. sͣ. ſi Ex.§. ſequenti ꝗs ali. teſ. ꝓhi. ubi legatario datur petitiont alij ¶ Si notarius ſcribat inſtrm̄ qd̓ ꝑtinet ad eum reſtituat. So. ibi delictū legatarij nō faciebat le ⁊ ad alium.i. ad commodum ſuum ⁊ alterius an gatū ꝓ nō ſcriptū: ſꝫ faciebat ip̄ꝫ legatariū īdiilli ſit ſtandum. ⁊ quid ſi notarius ſcribat ſe ⁊ gnū q̄ īdignitas nō attēditur cū alij dēat reſtitu alium obligatos inſolidū an huic inſtrō credat̉. ere. ſꝫ hic legatū efficitur ꝓ nō ſcriptū. ¶ Sꝫ tc̄ Hic ē no. Sequens queſtio. g aduerte op. quō ꝓ nō ſcriptū remanet cū onere apd̓ he redē. cōtra. l. i.§. in primo. C. de cadu. tol. ℟. ue ꝓ declaratione tex. q̄ro qn̄ aliquis aſcribit ſiritas ē hic. legatū primū ē ꝓ nō ſcriptū: quia p̄ bi ⁊ ticio legatum vtrū aliquid acquiratur ticio. ſumitur teſtatorē hoc nō dixiſſe. deducitur.n. le iuriſcō. hic non dicit. glo. determinat ꝙ acꝗrat̉ gatū tanꝙͣ falſū: ut. sͣ. ꝓx.§. merito remanet fiſibi ⁊ ticio portio ſua ⁊ portio alterius ꝑ ius deicōmiſſū qd̓ ab herede debetur. ſꝫ ī. l. cōtra le accreſcendi. ⁊ iſtud eſt verū. nam tex. videtur lo gatū erat ꝓ nō ſcriptū ex defectu perſone legaꝗ ꝙ legatū nō valeat qn̄ perſona illa ī qua prin tarii nō ex defectu uolūtatis defuncti. cipaliter conſiſtit legatum ſubducitur tanꝙͣ fal ſo aſcripta. ſed qn̄ aliquis aſcribit ſibi ⁊ ticio ꝑ Ex. l. ſequenti ¶ Valꝫ ſtatutū ꝙ ꝗs nō poſſit allegare ignorā ſona ticij nō ſubducitur tanꝙͣ falſo ſcripta. ⁊ ex tiā illius ſtatuti. hoc hēs ſo. multaruꝫ. q. notarius ſcripſitᵇ īſtrm̄ Iſta lex tota tractat de qd̓ ꝑtīet ad eū ⁊ ad aliū.i. ad cōmodū ſuū ⁊ ad q INI S. iſto qͣſi falſo. no. ex iſto pͥn. cōmodū alterius. ſtabit̉ ne illi inſtr̄o: ℟. aut illd̓ ꝙ ignorāti nō ꝑcit̉ ī hoc delicto. ¶ Cō inſtr̄m reſpicit directo perſonā notarii: ꝑ ꝯn̄tiā tra hoc op. C. de his ꝗ aſcri. ſe in te. l. pe. ℟. ibi ad alid̓ porrigit̉: ⁊ tunc in ꝑte illa vꝫ. vtputa ſi fuit ignorātia ⁊ ſexus muliebris. ¶ Itē op. de ſtipularetur ſeruitutē fundo cōi vel aliquid alid̓ .l. ij. C. d̓ his ꝗ ſe aſcri. in teſ. So. ibi in filio emā faceret ex quo commodum deberet hr̄e ſocius cipato ī quo eſt ſpāle: ut uidiſtis. sͣ. l. ꝓxi. in fi. licet nō eēt nominatus. ſed ſi notarius aſcribe¶ Tertio op. ſic falſum reꝗrit dolū: ut. l. nec ex ret nominatī ſibi ⁊ alteri ita ꝙ īſtrumentū ſubemplum. C. e. ergo per ignorātiam dꝫ excuſari ſtantialiter ī ſe ⁊ in alio prīcipaliter: tunc ꝙͣtum ab iſto dolo: ut. l. ſi ꝗs in graui.§. ſi quis igno ad ſe nō valet: ſed ꝙͣtū ad alium ſic. caſus ē hic rās. sͣ. ad ſyll. ⁊. l. ſi ꝗs id qd̓.§. dolo. sͣ. de iuriſ no. Scd̓o facit ad. q. quā vidi de fcō. ꝗdā notaom. iudi. glo. ſo. dicit.n. ꝙ nō lꝫ ignorare iſtud rius ſcripſit ſe ⁊ aliū eē obligatos īſolidū: q̄rit̉ edictum ſed iſtas. ll. ſic. hoc nihil ē dicere. qͣre an huic īſtr̄o credat̉. certe cōtra ſe credit̉ᵉ. alias dic ut in. l. nec exēplū. C. e. ubi dicis ꝙ falſum nō: vt. l. n̄ putauit.§. ſi ꝗs ſua manu. sͣ. de cōtra reꝗrit dolū: quia uerū ē ī eo qd̓ ē uere falſum. ſeta. Itē credit̉ cōtra extraneū īqͣtū iſtud inſtr̄m cus ī eo qd̓ ē qͣſi falſū: ut hic ī. l. i. ī fi. sͣ. e. ⁊ ſic ap faceret ꝓ ipſo notario: vt ipſe notariꝰ ex eo poſ

Ad. l. cor. de fal. a ¶ Scribere. sͣ. in prīcipio Et ad idem poſſet argui de tex. in. l. ſi ꝑ alium cōtra qui proppriā. in. ii. col. C. de nō nu. pecu. dicit ꝙ ꝗ ſe ſubſcribit vi in principio.sͣ. ne quis eum qui ī ius vo. eſt vi exi. ſed poteſt reſpōnderi detur totā ſcripturā ſcripſiſſe. tex. eſt in. l. cū antiquitas. C. de teſta. vt per Barto. in. l. i. in principio. sͣ. de eo per queꝫ ſac. erit videlicet ꝙ ADDE. ꝙ nō ſtatur verbis notarii decancel. uel raſura. ut voluit pau non comprehendatur ſaciens per alium niſi hoc ſit exp̄ſſe in. l. cautum ⁊ de ca. cōſilio. xxxviii. vide ꝙ no. Bal. in. l. nihil in prin. sͣ. de ſicca. d ¶ Nō porrigeret̉. Circa hoc vide q̄ dixi poſt Imol. in. l. qui dotis. in fi b ¶ Itē ſenatꝰ rn̄deo nō ſolu. matri. ī fi.§. et circa Bal. ꝯͣrium paret reſponſio ad alia ꝯtraria. nā ignorātia ex rius poſtea in fine ſe ſubſcribit dicendo ꝙ omtenuit ī auc. p̄dicta ſcias cuſat a delictis in quibus verus dolus reꝗritur. ꝙ ſubſcriptō nibus que. sͣ. ſcripta ſunt ipſe interfuit: ⁊ de eis ſi quis ī aliſꝫ ī iſto delcto n̄ reꝗrit̉ verus dolus. ergo ⁊cͣ. dic dꝫ eſſe vltiquo. C. de fuit rogatus debet facere ſubſcriptionem ſpe mus actꝰ ⁊ eden. ⁊ vi. de hoc ꝑ Dy. ī. c. ignorātia. extra de re. iur. li. vi. cialem dicendo omnibus que.sͣ. ſcripta ſunt in de Ange. ⁊ per illuꝫ ſcri Ex hoc habes ꝙ valꝫ ſtatutū quo cauet̉ ꝙ ꝗs n̄ ter talem ⁊ talem. non autem debet facere ge q̄ ibi dixi pꝰ ptura accipoſſit allegare ignorātiā illiꝰ ſtatuti ſicut hic fit. neraleꝫ per hanc. l. niſi committeret filio ſuo: ut pit ꝑfectōeꝫ Bar. ī. l. iſta ⁊ iō ſi volo ſti.§. griſo. g Uides ergo ꝙ ꝗ ſibi aſcri per hanc. l. Item facit ad aliud ꝙ quando nocribei C. bit per filiū vel ꝑ ſeruū te agere ex ali gonꝰ de v̓. tariusᵉ in fine inſtrumenti facit unam ſubſcriqua ſcriptu ob. vid̓ bar. netur hac. l. hoc ē verū qn̄ filius vel ſeruꝰ aſcri ptionem dicendo qd̓ sͣ. raſum uel cancellatum ra ⁊c̄. ꝑ aliū ī. d. auc. ſi bit eo mādante: vt habuiſtis no. sͣ. e. l. de eo. in ſcripta vno ꝗs ī aliquo eſt ⁊cͣ. ſecundum formam. l. i. sͣ. de his que ī teſ tꝑe ⁊ ſubſcri prin. ¶ Sed op. verba edicti ſunt ſcripta ī ꝑſoī v̓. certe ſi il delen. certe eſt utile ⁊ forſan neceſſarium ꝙ fapta ꝑ te alio leª notarius nā: dicūt enī ſi ꝗs ſua manu aſcripſerit: vt.s. in ceret ſubſcriptionem ſpecialem. alias ſubſcri tꝑeᵉ: debeo poſtea ī fi. ſe prin. ergo euꝫ qui facit per aliū nō ꝯprehēdit: ptio generalis non porrigereturᵈ ad ea de qui ſacere mētō ſubſcribit di vt. l. aut ꝗ aliter in fi. sͣ. qd̓ vi aut clam. ⁊ dixi ī. l. nē de tꝑe ſb̓ bus eſſet dubium: an eſſent manu ſua facta ꝑ cēdo ⁊c̄. vid̓ ſcriptiōis: hec verba. sͣ. de adul. Rn̄deo poſſumꝰ dicere ꝙ bart. ī. l. ꝗdā hanc. l. qꝛ ex tūc re§. nihil. sͣ. de iſta verba huius.§. ſcribere. ſunt verba edicti di S cipit vigorē 5 Bo edē. ⁊ Inno. Tueri tamen debel. ne ca ui claudij. ⁊ hoc videtur ſentire glo. que eſt. jͣ. ſu cōtra te nō in. c. qm̄ ꝯͣ. d̓ ꝑ verbo dari. in ver. nec generalē. que dicit ꝙ a tꝑe quo fu ꝓba. ⁊ Io. ſum. quid ſi aliquis aſcripſit ſibi de mandato it ſcripta. ⁊ an. in ti. de ī vſqꝫ illud durāt verba edicti. ẜm hoc iſta nō eſt teſtatoris: puta filius uel ſeruus qui neceſſe ha ita īducebat ſtru. edi.§. ī interpretatio iuriſcōſulti ſed conſtitutio princibebat ei parere: an iſta neceſſitas obedientie florentie ſeſtrumentuꝫ pis. vel aliter puto ꝙ interpretatio iuriſcōſulti ī eum excuſet. reſpondetur iuſta excuſatio ⁊ homel do. Nel ī addi. q̄ in cipit hic: ſcribere aūt ⁊cͣ. Ad cōtrariū rn̄deo ꝙ lus. l. hac cō cipit ī glo. ⁊ neſta eſt ut excuſetur a pena non tamen habecōſultiſſima adde bal. in videt̉ facere ꝑ ſe ꝗ facit ꝑ aliū.ſ. ꝑ fictionem. ⁊ bit legatum. Tex. ibi ſubſequendi.i. obedienauc̄. ſꝫ nouo in prin. ī v̓. ita dicit hic. dicit enim videri. ⁊ ſic per fictioneꝫ di neceſſitas ſubaudi excuſet. ⁊ ſic apparet ꝙ ſiue aūt. ⁊c̄. iure. C. ſi nō autem ꝙ verbis comprehendatur: vt in con loquitur in filio uel in ſeruo qui habet obedi C. ꝗ teſta. cer. pe. ⁊ vid̓ trarijs fac. poſ. ita bal. in. l. tere neceſſe. ⁊ in alijs que. jͣ. dicentur honeſta nūc refert ibi doſtamēta. C. d̓ Uides ꝙ ſpālis ſubſcriptio ꝓreſpondet. Item ibi ꝙ non ſit conceſſum. ꝙ teſti. ⁊ qd̓ no Pau. d̓ ca. 3IAII C. deſt ad euitādā penaꝫ ⁊ ad ca d. ſatis eſt quod excuſentur quo ad penam. liadde ꝙ ī ſi tat bar. ī. l. piendū relictum. ſed generalis ſubſcriptio pro cet non capiat legatū: ut probatur. C. e. l. ulti. ⁊ mili no. bar. cū ſnīam. C. deſt tm̄ ad penā euitandam. ī. l. repetita. de ſen. ⁊ qd̓ .sͣ.§. proxi. ⁊ sͣ. e. l. proxi. in prin. ⁊ no. sͣ. e. l. i.§. sͣ. de fide in ibi dixi. et Ex.§. ſequēti. inter filium. cū ſe. cle. i. d̓ offi. ſtru. ⁊ adde ¶ Qualiter debeat fieri ſubſcriptio cedule aꝑti de lega. Ex ¶ Ex hac ergo qd̓ no. dixit bus. ⁊ q̄ ſubſcriptio habeat p̄iudicare. Et an no Matri quoqꝫ. quos habetis ꝙ op. tꝫ bal. cō Bal. ī. l. ſi ꝗſ tarius poſſit alij committere ſcribēdū īſtrumen trariū ī auc̄. cū.§. ſꝫ ſi ſuo excuſatur a pena falſi qui ſibi aſcribit propter ſi ꝗs. C. de teſtō. sͣ. d̓ vul tum: ⁊ qualiter debeat ſe ſubſcribere: ⁊ quid qn̄ generalem ſubſcriptionem. ſpecialis non ſuffice edē ⁊ Ang. ga. ⁊ pu. vbi caſſat aliquam particulam. ret etiam quo ad capiendum: ut sͣ.§. plane. in. l. iſta ſti. dixit ꝙ ſi ac z No. ꝙ genera§. griſogonꝰ ctꝰ durauit ꝑ Item ꝑꝑ neceſſitatem obediendi. Item ꝑꝑ iu Item ſenatus. lis ſubſcriptio de v̓. ob. vbi plures horis errorē: ut in muliere: ut hic. in maſculo ſec ꝑ ipſū. vide ras noͣriꝰ ī ī ꝓdeſt quo ad oīa filio vel ſeruo ſcribente. ſecus ut uidiſtis sͣ. ea. l. in prin. de ſubſcribē ſtrō dꝫ appo in extraneo ſcribente quia non prodeſt vt hic ī te an ſit ideꝫ nere horā in Si quis duobus. ⁊l. i. s. ad g COp. sͣ. ver. ꝙ tamen. ⁊ sͣ. e. l.§. inter filium. niſi ad euiac ſi totam qua ꝯͣctꝰ fuit ſcripturā fe tādam penam: vt sͣ. e. ver. nec generalem. ⁊. C. hītꝰ ꝓ ꝑfecto teſtamēta. ⁊ sͣ. e. l. in prin. ℟. hic loquitur ī eo ꝗ ciſſet idē po nō horā ī qͦ e. l. ſi teſtamento. Iſtud prodeſt ad infinita. ſibi aſcripſit ſub cōditiōe: in contrario ſibi aſcri nit ī. l. cū an ꝯͣctꝰ hūit ini Aliquis ſcripſit vnam cedulam in qua continē tiꝗtas. C de pſit pure. ¶ Sed contra hoc op. jͣ. eo. l. impu tiū. qd̓ no. ⁊ tur quedam facta in fauorem ſui: ⁊ in fauorem teſta. It ē vi de eo ꝗ pluberem.§. i. Reſpondeo. hic in eo qui ſibi aſcri de domi. de mei ego ſubſcripſi me dicens omnia dicta apries ſe ſubpſit ſub duabꝰ ꝯditōibꝰᶠ: iō parcit̉ ſibi quo ad ſācto gemi. ſcripſit uide probo ⁊ mea voluntate eſſe ſcripta dico ⁊ conin. c. ſi ꝓ ꝑte penam ⁊ quo ad capiendum. ibi uero aſcripſit tex. ⁊ gl. ī. l. firmo. valet ne iſta cedula cōtra me: Reſpōdeo de reſcriptiſ ſub una conditione tantum. ⁊ hec uera. omnes luciꝰ. sͣ. de nonᵛ: ſed debet ſequi ſubſcriptio ſpecialis. hoc in. vi. vbi libe. cau. ⁊ alie ſolu. que ponuntur in glo. diuinationē con vult fore ſa modo dicendo. qd̓ factum eſt de tali contraſpe. ī ti. d̓ cō tinent. tiſfactū ſtatu ctu inter me ⁊ talem approbo. iſta enim dicitur feſ.§. i. v̓. ꝗd to requiren Ex. l. ſequēti. ſi prīo. ⁊c̄. ſpecialis ſubſcriptio: vt dixi. sͣ. e. l. i.§. inter filiuꝫ ti ꝓpriā ſcri ¶ Qui celat aliquid ſimpliciter ut nemini appadixi ꝯͣriū eiꝰ Item quando notarius eſt multum impeditus pturā ſi ſcā qd̓ prīo direat īcidit in penā falſi. itē ꝗ extruncat bulas ex ē per tertiā ⁊ ipſe non poteſt ſcribere poteſt alijs ſcribendū xi. ⁊ adde qd̓ litteris papalibus. ꝑſonam de committere. arg. l. i. sͣ. de offi. eius cui man. eſt xit bar. ī. l. ſi volūtate tn̄ Uides hic in prin. ꝙ ꝗ teſtm̄. C. de iuriſ. ⁊. C. de iure deli. l. fi.§. ſinautem dubius obligati. Aulū S. ſubtrahit inſtrumentum teſta. ibi: uel ſcribere impeditus ⁊cͣ. certe ſi ille notaADDE d̓ ſb̓ e ¶ Matri teſtamēti nō incidit in penam falſi niſi ī ſcribente ſe quoqꝫ. Hēs cedule. pau. in tex. ꝙ mu de ca. ſtcon lier pōt ſcri ſilio. cccxxx. ⁊. cccl. Ro. cōſi. ccciii. ⁊ de notario ꝗ ꝯmiſit alteri inſtrm̄ bere teſtm̄ lꝫ ſcribendū. vide pau. de ca. conſilio. ccxxx. ⁊ bal. cōſilio. lxxxv. ſecūdo li. ⁊ ī eo n̄ poſſit eē teſtis. ⁊ no. bar. jͣ. e. l. īpuberē ī prī. ⁊ tex. ⁊ ibi hoc no. ang. ccccxlii. iiii. vol. ī. l. ſi ꝗs legatū.§. ſi patronꝰ. sͣ. eo. Itē pōt ſcribi ꝑ ſeruū ⁊ filiū ⁊ omnē īfa c ¶ Qn̄ notarius. Et iſta intelligas vt per bar. in. l. ii.§. ideo. sͣ. de his que mē: vt. sͣ. e. l.§. inter filiū. Item poteſt quis ſuuꝫ teſtamētū ſcribere mane in teſ. delen. ⁊ Bar. in. l. ſi vnus. C. de teſta. ⁊ in. l. fi. in. i. vel. ii. col. C. de ſua. l. ii. C. de his ꝗ ſibi aſcrib. per Bar. ī. l. ſeruus. sͣ. de teſta. edic. diui. adde qd̓ not. Bar. ī. l. tabularū.§. i. mo. ꝗ. teſta. ape. ⁊ vide tex. f ¶ Si ꝗs duobꝰ. duabus ꝯditōibus No. ꝙ aſcribēs ſibi ſub geminata cō cū glo. no. in. c. cū venerabilis. exͣ de reli. domi. qui etiam voluit ꝙ vbi ī ditione nō punitur: qd̓ etiam ſequitur Ludo. in. l. ſi uero.§. de uiro. ſoaliquo inſtrumēto eſt aliquid ſuſpectū nulla fides adhibeat̉. Et contra lu. matri. in. iii. fal. ⁊ in. l. i. in prin. sͣ. de uer. ob. bar. hic tꝫ Bal. ī auc. ſi quis in aliquo. in. iii. col. C. de eden. Bal. ī auc. Aulus. vide que notantur ⁊ que ibi dixi in. l. in fraudem. §. quotiens. infra de iure fiſci. ⁊ quod notatur in gloſa in. l.

Ad. l. cor. de fal. i9 o ſi quis affirmauerit. sͣ. de dolo. ⁊ ibi bar. ⁊ quomō poſſit criminaliter cō Ui duobus. Adde ꝙ hec. l. nō vendicat ſibi locū ī īfeudante rē tra ſurripientē inſtrumēta. vide glo. quā ibi ſequitur Bal. in. l. inſtrumē duobus ẜm Bal. ꝑ illū tex. in. c. ſi quis fecerit. quo tꝑe miles. ⁊ ta. C. ad exhi. ⁊ ad intellectū iſtorū vide Ang. ⁊ Imol. in. l. i. ī. i. charta. sͣ. vide ad materiā huiꝰ. l. bal. oīno ī. c. ſi forte. ſi de feu. fue. cōtro. de pub. iudi. ⁊ qn̄ celans inſtrumētū puniat̉ de falſo. vide plene Bal. ī. l. ⁊ ītellige hāc. l. qn̄ primus emptor non ceſſabat ī ſolutōe precij. alias ſeeū qui. C. eo. ⁊ in. l. finali. in penul. col. C. de eden. cus ẜm Odofr. qui ita no. in. l. venditor hereditatis. de here. vel acti. vē. a ¶ In cri⁊ refert bal mine falſi. ī. l. quotiēs. Qui celat ali teſtamento. ſecus in alio inſtrumēto. cōtra. jͣ. e. C. d̓ rei. vē. cōſuetudo. Sꝫ tex. l. videt̉ dicere cōtra quia mo quid vt veꝝ ꝓ hoc fac̄. l. l. in fi. ibi ſurripuerunt. glo. ſoluit ⁊ bene. ex fur neta debet eſſe talis in forma qualis ē ī matenō appareat qͣꝫdiu. de di to ſolo nō incidit quis in penaꝫ falſi. ſed ſi ꝗs fu ria non deductis expen. cudendi. ⁊ ſic videt̉ q īcidit ī falſū ſtrac. pigno. rat̉ ⁊ corrūperet īſtrm̄ ponēdo illd̓ ī ignē vel alio adde bonuꝫ expenſe cudēdi debeāt fieri de publico: vt. l. i. Iteꝫ non ha tex. in. c. oliꝫ mō deſtruit: tūc ꝓ quolibet īſtrō ſubtracto ⁊ ita bet locum ī circa prin. ⁊ ibi glo. sͣ. de cōtrahen. ēp. ¶ Que de reſcrip. pignorante deſtructo quis incidit in falſum. ita loquitur firo vtrum aliquis cogatur recipere monetam ꝓ late in. c. lꝫ. rem duobuſ nis. Item vides in hoc.§. ꝙ qui celat aliquid vt ea extimatione qua taxata eſt a publico. caſus ē exͣ eo. ⁊ qd̓ ſecūdū bar. ibi no. ī glo. veꝝ nō appareat incidit in crimen falſiª. hoc de hic ꝙ ſic. ⁊ ſi non recipit punitur: vt eſt caſus in. l. ſi quis .i. magna. bes intelligere ī eo qui celat aliquid ſimpliciter sͣ. de pignoC. de vete. nummiſ. poteſta. l. vlti.ʳ li. xi Xori. actio. ⁊ vtrū vt nemini appareat. ſecus ſi celaret contra vnā 16. ¶ Op. sͣ. de v Mari petens iterū Ui duobū? grimine ſtelli. perſonam tm̄: vt. l. iij.§. ſi quis dolo. sͣ. de tabu. tus ta debitum ſobellio pōt cō exhi. Item dicitur hic reſignauit. Nota ꝙ quil. iij. Breuiter ibi vendidit rem alteri obligatālutuꝫ punia ficere īſtrucunqꝫ detruncaret bullas de litteris papalibus tur pena fal hic vero vendidit rem alteri venditā. Et aduer mētū ꝓ vxo ſi vide Bal vel de alijs litteris in penā falſi incideret: vt hic. tatis iſtam. l. ego intelligo ſtricte prout iacet q re. qd̓ ſeꝗl in. l. i. C. de nō habetis hic alia Ange. ī. l. fi quis vēdidit reꝫ duobus diuerſis contractibuſ. ꝯdictio. īde pat̓. īfi. sͣ. eo. Pro non bi. Itē limiſecus putarē ſi duobus in diuerſis cōtractibus Um quidam. griptū iſto c ¶ Qui ſe fita vt ꝑ Anrē donaret vel alios cōtractꝰ faceret. nā lꝫ īcidat lio. executor ge. ⁊ Imol. ergo remanet apud heredes cuꝫ onere ī crimē ſtellionatꝰ: vt. l. iii. sͣ. de cri. ſtel. nō īcidit datiuuſ. Ad in. l. a diuo. ſuo. de quo dic: vt. l. filius. ī fi. sͣ. eo. ī crimē falſi. ⁊ qd̓ dico de alijs contractibus ꝙ de Bar. ī. l. §. ſi poſt. sͣ. ex ſnīa. sͣ. de Ex. l. ſequēti. nō incidit in crimē falſi eſt verū ſi nō dixit aliꝗd de re iudi. ⁊ teſtamē. ⁊ qd̓ in.§. ſꝫ ſi em̄ ¶ Uir tabellio pōt īſtrumētū pro uxore cōfice de donatōe prima vel de obligatiōe. ſecus ſi in no. Io. an d̓ ptor. re nō aūt teſtificari. terrogatus dixit ſe nō donaſſe vel non obligaſſe īſtru. edi.§. ī Mpu No. dicit hic Dy. ex iſto alteri prius ⁊ mentitus eſt: quia incidit in crimē ſtrumentuꝫ berem. v O L. prin. ꝙ vir tabellio pōt con ver. ꝗd ergo vid̓ dy. falſi: vt. jͣ. e. l. ſi a debitore. ⁊ ideo aduerte ſi in ī Ui ſal ⁊ Bar. in. l. ficere inſtrumentum pro uxore ſua: ſed ſtrumento eſt poſita illa clauſula ꝙ de dicta re q ſam. ta i.§. ſi impunon poſſet eſſe teſtis tanꝙͣ domeſtica perſona. nemini ius dedit ꝙ p̄iudiciū fieri poſſet ⁊cͣ. tūc lis ī for bes. sͣ. ad ſil rationem differentie inter teſtem ⁊ notarium di ma. q̄ dicat̉ ſi alteri donauerit prius vel obligauerit punit̉ falſa: mōeta xi. sͣ. eo. l. ſi pater. Ex.§. ſeq̄nti. h ¶ Si ei filio pena falſi: vt. jͣ. e. l. ſi a debitore. ⁊ qͦ pena pu Per hunc ¶ Licet teſtis qui ſe īgerit p̄ſumatur ſuſpectus Ex. l. ſequēti. niatur eam textuꝫ dicit tamen admittitur ꝓbatio in cōtrarium. ¶ An pupillus poſſit eſſe notarius. ⁊ an poſſit expendens. Di. ꝙ ſi quiſ vide Bar. ⁊ Hic eſt no. caſus. No. elligi notarius vt factus maior poſſit exercere credens ocQui ſe filio. tex ibi conſenſiſſe ⁊c̄. q̄ ibi dixi ī. l. cidere homi officium tabellionatus. lege cornenem occidit ¶ No. ex. l. noſtra. ar. opti. ꝙ teſtis qui vltro ſe Op. de. l lia. sͣ. eo. aſinum non Mpuberem. pupilū sͣ. offert ſit ſuſpectus ⁊ eius dictum non valet: vt Adde plene punitur ⁊ fu hic: ibi: ꝙ vltro tutelā ⁊cͣ. facit. l. que omnia. sͣ. ip̄m alex. ꝯſi it de facto de iniur. So. hic ī eo pupillo ꝗ nō ē doli lio. ciiij. priſecundū an de ꝓcu. dixi in. l. poſt legatum.§. is vero. sͣ. d̓ hiſ capax nec ꝓximꝰ pubertati. ¶ Quero an pupill mo vol. ge. hic. qui. vt indi. ¶ Secundo no. ar. qd̓ dicit gl. ꝙ ſi poſſit eē notarius ⁊ dicūt quidā ꝙ ſic ꝑ hanc. l. e ¶ De pu aliquis aſcribat ſe fideicommiſſariū ⁊ executoDy. ⁊ alij doct. dicūt cōtra. nā officiū noriatus blico. Iſta ſaciūt ad no reꝫ in teſtō nō pōt poſtea illā fideicommiſſariā eſt publicū offin̄: vt. l. generaliter. C. de tabu ta ꝑ barto. recuſare. ſecundū hoc ille qui ſe aſcribit fideicō la. Sed impuberes ad talia officia admitti non ī. l. paulus. miſſum erit executor datiuusᶜ non executor tepn̄t: vt. l. ij.§. impuberes. de iur. īmunitatis. ⁊. l. de ſolutōibꝰ ſtamentarius. de quo executore datiuo loquiij. ī fi. de re. iur. ergo ⁊cͣ. nō ob. hec. l. ꝗa hic loꝗt̉ f ¶. l. vltima Adde oīno tur. l. iij. sͣ. de ali. ⁊ ciba. le. ¶ Ultimo no. ꝙ ille de eo qui adhibebat̉ ad ſcribēdū nō ad publicā bar. in. l. fi. qui ſponte ſe ingerit p̄ſumit̉ ſuſpectus. tamē nō dū ad qd̓ pōt adhiberi ſeruꝰ: vt. sͣ. de teſta. l. ẜu hic allega. eſt preſumptio iuris. ⁊ de iure: quia admittitur ⁊. jͣ. ea. l. v̓. itē n̄ cōtinet̉. ¶ Itē pōt mulier adhi probatio in cōtrarium. caſus eſt hic ibi: ſi idoberi ad ſcribēdū: vt. sͣ. e. l. diuus. v. idem in filia. neus eſſe approbetur. tene mēti. ¶ Quero vtrū pupillus poſſit eligi notarius vt Ex. l. ſeq̄nti. poſt pubertatem vel factus maior poſſit tabel ¶ Moneta qualiter debeat fieri ab eo ꝗ habꝫ lionatꝰ offm̄ exercere. ℟. tex. videtur velle ꝙ tēauctoritatem faciendi ne dicat̉ moneta adultepore quo eligit̉ quis ad officiū debeat eē idorina. ⁊ an quis cogatur accipere monetam ꝓ ex neus: vt. l. excuſant̉.§. i. sͣ. de excu. tu. ⁊ extra de timatione q̄ taxata eſt a publico. reſcriptis. c. ſi eo tꝑe. li. vi. ¶ No. ꝙ ille qui Ex.§. ſequēti Ui falſam. inchoauit delino ¶ An pr̄ poſſit aſcriber̄ filio ī ptāte ī aduēticiis. re ⁊ non perfecit quia noluit excuſatur. ¶ Op. ꝙ non inſpiSi ei filio. ꝗatur euentus ſed ſumi ſecus ſi non perfecit: quia non potuit. de hoc per doc. in. l. ſi quis nō dicam rapere. C. de epiſ. cit aſcriptio: ut. l. ſi quis legatum. sͣ. e. in prin. ⁊ cle. dixi in. l. qui ea mēte. sͣ. de fur. ¶ Quero dicunt quidam hic illud legatum erat qua. que dicatur moneta falſa. ℟. que non fit ab eo ſi conditionale: ibi purum: nihil eſt. quare dic qui habet auctoritatem faciendi a principe: vt ibi aſcribebat directo ſibi: hic per obliquum. ra l. ij. ⁊ vlti. C. de fal. mone. ¶ Secundo quero qͣ tio quando aſcribit directo ſolum inſpicitur qd̓ liter debeat fieri moneta ab eo qui habet aucto ſibi aſcribat: ⁊ nō curatur utrū ei querat̉ uel nō. ritatem faciēdi ne alias dicat̉ moneta falſa ⁊ ad ſed quando ſibi aſcribit per obliquū ſenatꝰ nō ī ulterina. Inno. in. c. ꝙͣto. extra de iureiur. dicit ſpicit aſcriptionē qm̄ ſibi nō aſcripſit: ſꝫ īſpicit̉ ꝙ moneta debet eſſe talis in formaº qualis ē in euētꝰ an ei querat̉ uel nō. ¶ Uenio ad ſecundū materia deductis expē. cudēdi. ⁊ hoc obſeruat hic dicit̉ ꝙ filio emācipato pōt pater aſcribere

Ad. l. cor. de fal. a ¶ Quero vtrū. Pater nō pōt aſcribere pro filio in aduēticiis in quibꝰ ADDE an pena aſcribētis habeat locū in teſtamēto nūcupatiuo. Io. an patri queritur vſu fructus. ⁊ hoc quia in conſequentiam ſentit lucrum. ita ī addi. ad ſpec. ī ti. de inſtru. edic.§. poſtremo. verſi. Quid ergo. habes hic glo. quam neſcio alibi. Et facit ad queſtionem. vtrum quando b ¶ Si teſtamētariꝰ. ꝙ notariꝰ. Notariꝰ pōt ſcribere īſtrm̄ contra ſe. ⁊ uidclericus aſcribit legatum eccleſie ſue poſſit ⁊ valeat. in quo ſcias ꝙ licet qd̓ no. bar. in. l. filius.§. ſequēs. sͣ. eo. ⁊ quid ſi in teſtō. vide bar. in. l. ſeruclericus nō poſſit eſſe tabellio. l. vniuerſos. C. de decurio. li. x. in. c. ſicut sͣ. de teſt. ⁊ adde que no. voluit bar. in. l. ex ſentētia. de teſt. tu. ⁊ in. l. ſeru extra ne cle. vel mo. tam̄ cōmunis. sͣ. valeat ſi fac̄ d̓ ſtip. ſer¶ Quero vtrū. hodie poſſit aſcribere filio in ita nō debet eſſe hic. alij dicūt ꝙ debet eſſe: nec ẜm bar. in. l. Uid ſit ptāte conſtituto in aduenticijs cum patri non debet uacare. ⁊ rn̄dent ad cōtra. ꝙ iſta talis adē vniuerſos. q ſalſuꝫ. queratur proprietas. quidem ꝙ ſic. glo. ꝙ non bn̄ facit. l. ſi ptio libertatis ſi ē facta ſine teſtatoris volunta Reſpō deo falſum. ꝗs decurio. quia ſaltem patri queritur vſufructus. quaꝫ gl. te ſeruo non nocet. ⁊ incidit in penam aſcribēs. ⁊ ibi no. de quid ſit fal ſigna. Contra hanc glo. videtur qd̓ no. sͣ. d̓ auc. ſed ſi eſt facta cū domini uoluntate ualet quo al. ⁊ iō videt̉ ſū: adde bar. tu. l. i. vbi videtur dici ꝙ valeat quo ad proprie ꝙ tale legaad preiudicium ſerui non quo ad commodum iu. d. l. nec tatem non quo ad vſufructum qd̓ quidam ditū valeat cū exemplum. ⁊ aſcribentis. hoc tn̄ placet ſi de uoluntate domibal. ī.§. vtrū clericꝰ poſſit cunt. ſed non puto hoc verum. cum enim nom̄ ni probaretur aliter ꝙͣ ꝑ illā aſcriptionem. nā cū eē teſtis ī cā per illū tex. filij quaſi falſum ſubducat̉: vt. l. filius.§. ſequēs illa aſcriptio ſubducatur ut falſa: nō pōt ꝓdeſſe eccleſie. c. cū dicit ꝙ larsͣ. eo. nihil ex illo legato pōt deberi alicui: vt ibi. nūcius exͣ d̓ ge inſtrumē aſſcribēt i nec alteri: ut. l. filiꝰ.§. ſequēs sͣ. eo. teſti. ⁊ ꝙ te pro hoc facit tex. jͣ. e.§. ſi dominus. vbi ille qui tum ſimula x.xi Quid uult dicere ꝙ n̄ tū dicit̉ falneat ⁊ non aſcribit nullo modo debet ſuum commodum Qui libencte tenet̉ uerbis ſꝫ ſnīa ſe ſum. qd̓ etiā puniat̉ pena aſpicere. fateor tamen ꝙ ſi pater aſcribennatuſcōſulti. glo. dicit ꝙ uerbis tenent̉ illi qui ſibi aſcribēintelligit ꝓdo filio dixiſſet ita ꝙ ipſi patri non querat̉ vſucedere in ſta tiū ī teſtō. tꝫ aſcribunt res extimabiles. ſed libertas nō eſt res tutis. cuius Pau. mul fructus: tunc excuſatur pater: quia eſſet eadem extimabilis: ergo ⁊c̄. Cōtra hoc facit. jͣ. ꝓxi.§. cōtrariū ſen tu no. ī. c. cū ratio que in emancipato. ¶ Uenio ad ꝟ. ⁊ ſi ei. ubi ille qui aſcribit libertatem tenetur: licet litit hic bart. inter de re Op. ꝙ inſpiciatur animus non effectus: vt. l. et an nō ſobertas ſit res inextimabilis: ut. l. libertas. jͣ. de iudi. lꝫ ī ꝯͣriū diuus. sͣ. ad. l. cor. de ſicca. glo. non ſo. Rn̄deo lenne et ſalfaciat gl. de regū. iur̄. Reſpondeo ergo aliter in ſe. conſul. ī ſum equipa qua hic cuꝫ hic loquitur de quaſi falſo qd̓ nō pōt committi cidit ille qui aſcribit in teſtamento legatū uel fi rentur. uide clericus in aſcribendo alij niſi aſcribenti queratur. ⁊ ideo deicōmiſſum: uel aliquid pertinens ad ultimā qd̓ no. bal. cōſequētiaꝫ cum ad perfectionem delicti requiratur euent in. l. non du videatur lu uoluntatē. ſꝫ aſſignatō liberti n̄ ꝓpͥe ꝑtīet advlti acquiſitionis: ideo inſpicit̉ euentꝰ nō animꝰ. ſꝫ bium. in. viſ cruꝫ ſentire mā uolūtatē: ut. l. aſſignare. sͣ. de aſſigna. libe. et op. C. de te Cogita ⁊ ad in. l. cōtraria ad ꝑfectionē illiꝰ delicti ſufficit ani go ⁊cͣ. ⁊ ideo dicerē ꝙ ſi aliquis aſcriberet in teſta. et ille ꝗ id qd̓ dixi mus cū aliquo actu: vt colligit̉ ex verbis. l. cor. ſtō cōtractuꝫ ꝓ ſe ꝙ ipſe incideret in penā fal dicit tibi fal de ſacerdote Ex.§. ſequenti. ſum dicis: n̄ vel clerico ſi ex ſnīa ſe. cōſulti: nō ex uerbis: ut hic. facit ꝙ ¶ Quod ſit cōſilium vt pater poſſit euitare pe adde bar. ī. dicitur tibi no. ī. l. heredes palā. in fi. sͣ. de teſta. l. ſeruus sͣ. afferre iniu nā cū ſcripſit teſtm̄ ī quo filiꝰ eſt heres īſtitutus. Ex.§. ſequenti. d̓ teſta. ⁊ gl. riam: qꝛ nō Dy. dic̄ ¶ An notarius poſſit inſtrumentum conficere intelligitur ī. c. cū offm̄ Eadem et de filio. nic ꝙ q̄ ꝙ dicis ex ꝓ de hereti. in quo ipſe obligetur. vi. dixi ꝙ p̄t dam mulier habens generum ⁊ ex filia p̄morpoſito falſū. vetera extēẜm ſaly. in tua inſtituit nepotem heredē iſto genero patre Si teſtamentarius. dere nō no .ſ. de tutela. iſtius nepotis ſcribente teſtamentum. ⁊ addiC. de in īte. ua facere nō 1 ¶ Quero quomō nō dit in fine ꝙ teſtamentum ſcriberet ad ſenſum Qui autem. tenet̉ uerbis: nōne ſi poſtqͣꝫ ē cle reſt. mi. ⁊ ad ricus. alias de ꝙ quis cuiuſlibet ſapientis ⁊ in eodem teſtamento illuꝫ bi aliquid aſcribit? Rn̄deo tex. in. l. i.§. ad teſta ē. c. inꝗſitio pōt etiā mēnepotem heredem inſtituit. iſte gener accuſamenta sͣ. eo. ⁊. l. diuus. in prin. sͣ. e. loquit̉ de eo nis.§. ad cō tiri ſine dobatur de falſo: quia aſcripſit hereditatem filio ſcribendas. lo. ita dicūt ꝗ ſibi aſcribit legatum uel fideicōmiſſum. ſed ex ſuo. dicit Dy. dediſſe conſiliū ꝙ ꝑꝑ illa uerba ⁊ Imol. in. l. moder. in. l. heredatio nō eſt legatū uel fideicōmiſſum. ergo falſa.§. ſed ſi quid ſi fugi poſita in fine teſtamenti ꝙ pater qui ſcripſerat ⁊cͣ. preterea natura caſus datiui aſcribit ſibi ⁊cͣ. ē cui sͣ. de cō tiuus.§. idē teſtamentum adiiceret illa verba ꝙ filium ⁊ ne di. ⁊ demō. ut ſignificet ꝑ modū acquiſitiōis. ſed ille ꝗ aſcri celſus sͣ. de potem quo ad teſtatricem inſtituebat ſub con⁊ ibi dicit edi. edi. ubi bit exheredationē nō aſcribit aliquid poſitiuū ditione ſi emanciparetur ab eo patre. ⁊ ſic euabal. ꝑ illum uide. A qd̓ acꝗrat̉. merito nō cōtinetur uerbis nec ſnīa. tex. ꝙ tabel ADDE alex. ſit penam pater aſcribens. ita dicit Dy. Aduer ¶ Ultimo no. ex hoc tex. Dy. dicit ꝙ notari lio effectus cōſilio. lxxiij te mihi videtur ꝙ cum ipſe pater prius incide doctor nihil poſſit inſtr̄m ſcribere quo ipſe obligetur alteri primo li. ret in quaſi falſum. Dy. dedit ſibi conſiliuꝫ ꝙ ī ominꝰ tanqͣꝫ nō quo alter obligetur ſibi. facit. l. uxori.§. i. sͣ. tabellio pote deret in verū falſum. nam per illa verba ꝙ teſta eo. uel nō putauit.§. ſi quis ſua manu. de cō. ta. rit cōficere mentum ſcriberetur ad ſenſum ſapientis iſta ex ⁊ ꝗa ei cōtra ſe ē adhibēda fides: ut. l. publia.§. inſtrumētū trinſeca nō poſſunt addi: vt dixi plene in. l. illa ⁊ Cy. in. d. l. fi. sͣ. depo. An autē pater notarius poſſit ſcribe inſtitutio. sͣ. de here. inſti. ⁊. l. ex ea parte. ī prīc. ſi quis decu bere inſtr̄m pro filio dixi. sͣ. eo. l. ſi pater. ⁊ tāgit̉ rio. ⁊ Bar. sͣ. de ver. ob. ⁊ no. in. l. ſi mādato ticij. sͣ. man. in per Dy. in. l. qd̓ dicimꝰ. in fine. sͣ. de auc. tu. hic vide que fi. ⁊ ideo apponendo illa verba incideret in ve dixi in. l. i.§. Ex. l. ſequenti rum falſum. ſed rectius conſilium eſſet ꝙ ipſe item filium ¶ Falſum quot mōis dicat̉: ⁊ ſtāte ſtatuto ꝙ emanciparet filium ſuum ante aditam heredid̓. eo. condemnatus ex falſitate nō admittat̉ ad offi tatem. ⁊ ſic cum ſibi patri nil quereretur nō pu cia: dꝫ ītelligi de falſitate ſtricto modo accepta. niretur. ⁊ hoc uult dicere tex. hic eadem ⁊ de fiAlias ē lio poſtea emancipato ⁊cͣ. Uid ſit falſum. Inmu¶ Op. ꝑ cōQui codie illos. Irmationem tet. et tunc eſt plana. alias eſt immutetur. ⁊ tunc ex pone quia conatur litteras face codicillorū mihi nihil acꝗrit̉ cū codicilli remare eadem forma qua facit alius: ⁊ ſubſcribeneāt firmi: vt īſti. de re. di.§. ſꝫ tn̄. ſo. hic loquit̉ re nomen ſuum ſecundum Ia. de are. ¶ Op. ẜm iura antiqua ẜꝫ que codicilli antea facti erāt omnis mutatio ueritatis eſt falſum: ut in auc. nulli: niſi expreſſe cōfirmarent̉. hodie vero cum de inſtru. cau. ⁊ fide. circa prin. Reſpon deo per confirmationē aſcribenti nil quereretur nō falſumᵛ uno modo dicitur largiſſime. ⁊ iſtud incideret ī crimen falſi. venio ad verſi. hoc ita. eſt omne qd̓ non eſt uerum ſiue doloſe dicaQuero quid vult hoc dicere. ⁊ op. ꝙ ſiue volētur ſiue ſine dolo. ⁊ hoc modo ſumunt dyalecti te ſiue nolente teſtatore illa aſcriptio nihil vale ci: ⁊ probatur in. l. ſi is qui ducenta.§. utrū. sͣ. de at: vt. l. diuus. sͣ. eo. quidā dicūt ꝙ iſte ver. hoc re. du. ſecūdo mō dicit̉ ſalſuꝫ large oīs mutatio

Ad. l. cor. de fal. 1 9 1 Theletus. ſecūdo no. vtrū inſtigatiōes releuet accuſatorem a pena Os ꝗ. Habes argumētū ex hoc tex. ꝙ tabellio faciēs diuerſa ſigna qd̓ no. ꝓ ſindicis cōmunitatis ꝗ īſtigati denūciāt. ⁊ no. gl. ī. l. pol in diuerſis inſtrumētis lꝫ dicat ſe ignorāt̉ feciſſe punit̉ pena ſalſi. ꝙ la. de his ꝗ. vt indign. ⁊ iſtis oībus Adde Bar. poſt glo. ī. l. athle no. ⁊ ita Bal. in. l. cōparati. in pe. col. C. de fi. inſtru. an āt ſignū ſit tas.§. calumniator. sͣ. de infami. vtrū aūt ſi iudex inquirat ad denuncia. de ſolēnitate uide Bar. in ꝓhe. fforū. ⁊ ad p̄dcā vide bar. in. l. ad teſtam̄findici faciat litē ſuā ſicut ſi motu ꝓprio inquireret. Bal. videtur velle tū.§. ſi ꝗ teſtibꝰ. sͣ. de teſta. ⁊ qd̓. sͣ. notaui de notario mutāte ⁊ utēte diꝙ ſic in. l. ii. uerſis ſigniſ 6. ſi preſes tēuit bal. p sͣ. de magi. Ia. bu. in ꝓ veritatis que in ſe habet dolum: vt in. d. auc. de ſationē condemnetur in. x. libris. vtrum in eaconue. qd̓ he. C. in. ii. inſtru. ca. ⁊ fide. circa prin. facit. l. nec exemplū dem ſententia qua abſoluit reum poſſit iudex no. lꝫ cōtra col. ⁊ guil. d̓ .C. eo. ⁊ hoc modo loquendo omnis ille qui condemnare accuſatorem. caſus uidetur hic qͣ rium videa cu. in. d. l. cō tur expreſſe committit dolum poſſet dici ꝙ committeret fal ſic. ibi pronunciauit ⁊ maximillam ⁊cͣ. ad qd̓ fapara. ⁊ adde in. l. ii.§. fi qͥ nō. Inno. ſum. ſed hoc non eſt verum ꝙͣtum ad accuſatio cit. C. de calū. l. i. publico. sͣ. in. l. ſi ita ſti nem de falſo. tertio modo dicitur falſum ſtricte. Ex. l. ſequenti. de adulte. ⁊ pulatus.§. ⁊ tunc illud dicitur tantum falſum qd̓ incidit in ¶ Nuncii faciētes falſas relatōes hac. l. puniūt̉ dicit Cy. ibi griſogonus ꝙ fama ſeu aliqd̓ caput. l. cor. de fal. caſus eſt hic. vnde non de v̓. ob. ꝙ li c No. cōtra nun iudicia releO inominſe. dos facientes ceat notario puto ꝙ pro quolibet dolo ⁊ qualibet deceptio uāt iudicem mutare ſignū ne quis incidat in falſuꝫ: vt puniat̉. l. cor. de fal. falſas relationes ⁊ citationes falſas. quātūcunqꝫ alteriꝰ nori vel in capitulis expreſſis in hoc tit. ⁊ puto ꝙ ſta puniuntur enim hac. l. ¶ Secundo no. ꝙ ex indebite pro dūmō nō ficedentē ⁊ in tuta que dicunt ꝙ condemnatus ꝓ falſitate nō iudiciis publicis oritur actio in factum ciuiliter at in fraudē quirentē: vt tēuit bal. in admittatur ad officia ⁊ ſimilia. intelligo de cō ut hic. ⁊. l. nec ꝗcꝙͣ. sͣ. ꝓ. ſo. ibi per eos l. i. C. q̄ res demnato pro falſitate ex aliquo capitulo qd̓ nu g No. di in. xii. q. ⁊ vēdi nō poſI quis patris. at glo. meratur in hoc ti. dicit Bal. Itē adde ꝙ in. l. fi. ī. iii. n̄ int̉ duos Ex. l. ſequēti. ꝙ propter delictum patris aufertur hecol. C. de ꝓ mercatores ¶ An mādans ⁊ fieri faciens poſſint uno libel reditas nepoti. ar. contra. dicit glo. sͣ. de ſena ba. ꝙ ſemiē ꝯtētio d̓ ſi lo accuſari. ⁊ an inſtigatio releuet accuſatoreꝫ a to. l. emancipatum. in fi. ⁊ sͣ. de in ius vocā. l. ad plena progno: ꝙ ꝗ abatio relepena. ⁊ an in ſnīa qua iudex abſoluit reum poſſit optiuum. in fi. glo. non ſol. So. vt nota. sͣ. de iu git lite pēdē uat accuſate nō potvti iudex condemnare accuſatorem. re patro. l. diui. ⁊ ꝑ di. ī. c. nō debet aliꝗs. de re torem a ca tali ſigno. Ex. l. ſequēti. gu. iur. li. vi. z In crimine falſi lū. niſi reuo bal. ī. l. i. C. Theletus. pōt quis libere ¶ Dictum teſtis ī vna cā facit fidem contra eū contrarium ne lice. īpo. plene ꝓbet. deſiſtere ante ſnīam ẜm glo. Et in hac. l. in alia contra eūdē teſtē: ibi. Opp. Et qn̄ teſtis ¶ Ex oppo ⁊ dicit Bal. ſito ⁊ ad ma ponit dy. caſum. quidam inſtituit duos in vnde poſſit ſe corrigere: ibi. Item. Et an ſtet̉ prīo vel in. l. fi. in. ii. teriā huiꝰ. l. cim vncijs: filiā in vna: atheleto reliquit liberta ſecūdo dicto teſtis: ibi. Et iō. Et q̄ dicantur fal col. C. de te adde oīno teꝫ. Item duas vncias dandas ab illis herediſa teſtimonia q̄ varia ⁊ q̄ aduerſa: ibi. Pro. Et ſti. ꝙ teſtes ang. in cōſi examīati ex bus. cetera ſunt clara. ¶ Op. de. l. poſt legalio. cclxxii. ꝙ ſi teſtis ꝗ d̓poſuit ſuper uno articulo ī una cauſa iudicium1 incipit: q̄dā tum.§. an libertas. sͣ. de his qui. vt indig. So. ꝓducat̉ in alia ſuper eodē articulo dicat dico ꝓ ſindicū ſuꝑ dn̄a margaibi tulit teſtimonium: hic vero dixit quedam ꝟut dixi: an valeat eius dictum: ibi. Quero. Et inꝗſitōe ſua rita ⁊ in cōſt ba.ſ. ſe probaturum: qd̓ tamen non fecit. ¶ Itē an ſi teſtis dicat extra iudicium ſe nihil plus ipſum exculio. clxxxix. ⁊ ſat. allegat ad abb. in. c. op. jͣ. ad tur. l. i.§. incidit. Reſpondeo. dicit glo. ſcire ⁊ in iudicio dicat plus: an valeat eiꝰ dcm̄: glo. quā relitteriſ ꝑ illū ſpeciale in hoc crimine vt ante ſententiam liceat ibi. Vltimo. putat multi tex. d̓ ꝓba. ⁊ deſiſtere. iſta eſt vera. licet glo. videatur aliter ¶ Hec. l. diuiditur no. in. l. ſi ea ibi gl. ⁊ vide Os qui. in tres partes. pridicere in. l. lucius. jͣ. ad turpil. ⁊ ibi dicam. queſtio. C. Bar. ī. l. ꝗ ꝑ de his qui. ſalutē ī fi. de ¶ Item op. de. l. poſt legatum.§. ſunt qui puma loquitur de eo qui dixit uaria ⁊ di vt indi. ibi iureiū. ⁊ in tant. sͣ. de his q. ut indig. Reſpondeo. l. iſtam in uerſa teſtimonia eodem tempore: ⁊ coram eo in domo nō auc. at qui tellige ꝙ ibi perſeuerauit vſqꝫ ad ſententiam: dem iudice: ⁊ in eadem cauſa. ſecunda loquiin iudicio: ⁊ ſemel. de ꝓde iudice ꝑ hic non. ¶ Ex hac. l. nota primo ꝙ videtur hic tur de eo cuius teſtimonium variat ab eo quod ba. ⁊ adde ꝙ calumniam bal. ꝑ iſtā. l. ī eſſe caſus illius queſtionis: an mandans ⁊ fieri alias dixit extra iudicium. tertio de eo cuius te īquirente vi c. i.§. ſi.n. faciens poſſit in eodem libello accuſari ⁊ hic vi ſtimonium ſuum variat ab alio eius teſtimonio de bal. ī. l. i. dn̄o ꝗd ſit qd̓ alias dixit in alio iudicio. ſecunda ibi. ⁊ euꝫ detur caſus ꝙ ſic: quia inſcribit ſimul ⁊ ſemel cō C. d̓ re iudi. īueſ. dixit ꝙ b ¶ Credi. qui contra ſignum. tertia ibi. de imprudentia tra ſcriptorem ⁊ contra proculum coheredem. lꝫ teſtiſ exͣ iu Et no. bar. diciū vel co eius. ¶ Op. ꝙ tertium reſponſum ſit ſuperfluū pro hoc. l. nihil. in fi. sͣ. de adul. ⁊ per doc. in. l. i. in. l. i. in pͥn. rā iudice di .C. ſi reus vel accu. mor. fue. ¶ Secundo no. cum dicat idem quod in primo. glo. uult dicein fi. ii. col. catſe n̄ int̓ fu re ꝙ in primo reſponſo dixit teſtimonia uaria ⁊ ꝙ inſtigatio ſerui non releuat accuſatorem a pe j. ad turpil. iſſe: tn̄ ī iudi Ui no cio d̓beat co diuerſa pro eadem parte ſuper diuerſis articu na: qd̓ tene menti. ſecus eſſet in eo qui accuſaret q mine. gi ad rn̄den ex neceſſitate officii. ⁊ tunc iſte inſtigationes eū lis. ſed in tertio reſponſo dixit uaria ⁊ diuer Allega dū v̓itatē: ⁊ ſa teſtimonia pro diuerſis partibus: ſcilicet a calumnia releuarēt: vt. l. tutorem. s. de his ꝗ. tur iſta. l. ꝑ ſtat̉ illi rn̄ſio Gui. d̓ ſuza. vt indig. Item puto ꝙ ſecus eſſet ſi iſte inſtigapro actore et reo: in eadem tamen inſtantia. ni lꝫ bar. no ꝙ ſi aliquis tet ꝯͣrium ī tiones fuiſſent facte a perſonis quibus deberet uel dic ut dixi dicendo prin. l. loquitur quan ſe ſecit nota hac l. eos ⁊ do dixit uaria teſtimonia et diuerſa in eadem veriſimiliter crediᵇ: vt. l. qui cum maior.§. pe. ⁊ riū ꝗ n̄ erat male ẜꝫ eū. fi. de bo. liber. Et iſta nota pro ſindicis comicauſa inter eaſdem perſonas. ſed tertium reſpō tenet̉ omni Et ꝯͣ bar. cō bus roganti tatus qui denunciant maleficia ad aliorum inſti ſum loquitur quando uariauit inter perſoſuluit bal. in buſ eū de in quodaꝫ ſuo gationem. debet enim eis inſtigantibus creder̄ nas diuerſas in diuerſis cauſis ſeu inſtantiis ſtrumentis cōſilio ꝑuo vel non credere ſecundum qualitatem perſona quod eſt notabile: quia licet acta facta in una ad intereſſe. allegādo gl. rum. ¶ Tertio nota in hac. l. caſum iſtius quecauſa non faciant fidem in alia cauſa inter difacit. jͣ. e. l. ī. d. c. cūcāꝫ ⁊ eos.§. fi. C. tex. ī. d. c. i. ſtionis. dicit ſtatutum qui non probauerit accu uerſas perſonas: ut no. in. l. his apud quē. C. de de tab. l. ge ꝗd ſit īueſti. ⁊ nerali. ⁊. l. fi. īcipit eū: ī xp̄i C. de mag. noīe amē. lꝫ cōue. Item aſſeſſores ꝑ no. ꝙ nūciꝰ curie citās aliquē ſalſo ſine mādato iudicis ſimiliter punit̉ bar. ſic̄ ceci credāt plꝰ ſibi qͣꝫ gl. ⁊ v̓itatī. ⁊ adde pe. de āch. ī cle. teſtibus. pena falſi criminaliter ⁊ ciuiliter ad intereē ꝑtis citate. vide cy. bal. ⁊ ſa de teſti. Anto. de bu. ī. c. cū in tua. eo ti. Et an examinatōes facte in vno ly. in. l. fi. C. de requi. reis. ⁊ qd̓ no. ꝑ moder. inſtit. de acti.§. quadru. ⁊ iudicio faciāt fidē ī alio. vide bar. hic ⁊ gl. ordīariā ī. c. cām qͥ. de teſt. ⁊ fit mat do. Anto. ī. c. veniēs. eo. ti. ī. gl. pe. ⁊ Hoſti. ⁊ moder. ī. d. c. cāꝫ q̄. ⁊ po adde ꝙ in citatōe dꝫ apponere de cōmiſſiōe iudicis: ⁊ ſufficeret eiꝰ ſigillū ẜm Inno. in. c. qm̄. de ꝓbatio. ⁊ vide Bar. ⁊ qͥ ibi dixi in. l. i.§. circa. sͣ. d̓ nit Bal. ī. l. i. ī prī. ff. ſi mēſ. fal. mo. dixe. ⁊ in. l. certi cōdictio. ī pͥn. ff. ſi cer. offi. p̄fec. vr. dicit tn̄ Inno. in. d. c. qm̄ ꝯͣ. in v̓. citat̉. ꝙ ſi de relatiōe nūcii pe. ⁊ ī. l. ii. C. de fruc. ⁊ lit. expē. facitʰ qd̓ idē bal. notat ī. l. iii. C. d̓ ſentē. q̄ publice apꝑet ſufficit lꝫ nō appareat de cōmiſſiōe ⁊ ꝙ reꝗratur cōmiſſio ſine cer. quāti. ⁊ quod no. ī. l. de quare.§. finali. ⁊ qd̓ ibi ꝑ glo. ff. de iudi. tadicis tenere videt̉ Bar. ⁊ Ia. de are. in. l. cū clericus. Cdepiſ. ⁊ cle. ADDE ꝙ ꝯſiliū bal. ē mihi cccclxv. ii. li. Incipit pūctꝰ ⁊ āg. ꝯfilio. cccviij

Ad. l. cor. de fal. a ¶ Faciunt fidē. Singularis limitatio ad id qd̓ dicit̉: ꝙ acta facta in vna uando bar. ꝙ iſta cōfeſſio extraiudicialis fuit legitime recepta. Alex. ad cā nō faciūt fidē in alia. ⁊ vide tex. in. c. per inquiſitionē. ext̓ra de elec. ⁊ de qd̓ ubi unū depoſuiſſet in iudicio īualido: aliud ī ualido: ualet qd̓ diri ſacit ad hoc. l. ſi perluſorio.§. i. de appella. adde anto. de bu. in. c. cū ī tua ī ualido: ut ē gl. ī. c. cū cā īter archiep̄ꝫ. d̓ te. ⁊ ſpe. īti. d̓ teſ.§. i. v̓. ꝗd ſi ꝯͣriꝰ. de teſti. ⁊ in ſimili. Fede. in cōclu. cclviii. in cip̄. iure alexan. e ¶ Non dicetur. No. ⁊ adde glo. in. c. dudū. uer. ſubſtātia. de conuerſio b ¶ Itē op. vide Inno. ī. c. p̄terea. de teſti. cogē. ⁊ Bal. in. l. edita. in. xxxii. ꝯiuga. ⁊ ī. c. cū eccleſia. ī v. uacillaſſe. ⁊ ibi limitat do. āto. de cau. poſ et col. C. d̓ edē. dicit ꝙ teſtiſ plene ī. c. n ⁊ etiaꝫ pars hil. d v̓. ſig. eden. tamen dicta vnius teſtis in vna cauſa facta. l. qui filio. ⁊ intellige ꝙ ſit iſta varietas circa poteſt errono. bal. ī. l. i. ciunt fidem cōtra eundē teſtem teſtificantem ī ipſum negocium principale vel circa circunſtan rem ſuum īī pe. col. C. d̓ alia cauſa. qd̓ tenet Inno. extra d̓ teſti. c. veniēs. cōtinenti re teſta. ⁊ ī. l. ꝙ tias ipſius negocii principalis. nam ſi iſta varie uocare etiā ¶ Ad ſecundum reſponſum op. ꝙ debeat ſtari ſnīaꝫ. C. d̓ pe tas eſſet circa aliquas demonſtrationes: vt circirca proba. niſ. cū ꝯcor. vltimo dicto: vt. sͣ. de adul. l. ſi poſtulauerit.§. ca pronomen vel agnomen unius ex partibus: erroris. Et ibi aſſignaratio. ver. ſed ſi negauerit. breuiter ibi vltimum uel circa locum originis unius ex partibus: nō iſtis adde tis. ⁊ ſcripſi dictum eſt factum cum tormentis. ideo illi vltīo no. Bal. in alias pꝰ bar. diceturᶜ propter hoc variꝰ teſtis. ar. l. his uerbis aucͣ. ꝗ ſemel ī. l. ob cāꝫ.§. dicto ſtatur. hic vero ipſe idem ſine tormentis in fi. sͣ. de here. inſti. ⁊. l. pe. de re. du. Sꝫ tūc dice in. iii. col. C. fi. sͣ. d̓ teſt. ⁊ variauit. ¶ Item op. ad idem. teſti licet incon ret̉ uariꝰ qn̄ uariaret circa locū cōtractus uel ēt de proba. in dic̄ no. do. tinenti ſe corrigere: vt no. in auc. de teſti.§. quia ver. ſequit̉ circa tempus cōtractus vel delicti. ad quod faāto. ī. c. ii. in vero. in glo. magna. ⁊ eſt caſus extra de teſti. c. modo videt fi. d̓ regula. cit quod no. C. de teſti. l. teſtiū. ⁊. l. ob carmē. ī fi. ⁊ qn̄ teſtiſlo ꝙ lꝫ teſtes ī preterea. Reſpondeo ꝙ teſtis poteſt ſe inconsͣ. de teſti. Aduerſa ⁊ cōtraria dicunt̉ dicere illi aliquo modi cutus ē cuꝫ tinenti corrigere ſi iuſtam cauſam erroris ⁊ cor qui dicunt incōpaſſibilia. vtputa in vno articulo aliqua parco ꝯͣdicāt: n̄ rectionis alleget ⁊ hoc iudici videatur. ſed quā tium non di dixit unū: in alio articulo dixit aliud: qd̓ ē īpoſſi ꝑ hoc dicūt̉ do ſimpliciter dicit diuerſa nec dicit hoc ſe face citur incon uarii ꝑ id ꝙ bile cōcurrere cū prīo. facit ad hoc qd̓ no. ꝑ In tinenti corri ibi no. gl. ii. re animo corrigendi: tunc habeatur vt teſtis va no. extra de teſti. c. preterea: ⁊ fi. ⁊ in Spe. de te gere ẜm gl. et uide exērians ideo punitur. ita debetis intelligere. l. no ſti.§. i. v̓. itē qd̓ eſt varius. ⁊ ver. itē quod aliꝗd hic alleg. in plū et tene ſtram. ⁊. l. qui falſo. sͣ. de teſti. ¶ Op. ad idem §. illud d̓ temēti. et p̄di¶ Quero ꝓ declaratiōe. teſtis depoſuit ſemel ſu ⁊ videtur ꝙ debeat ſtari primo dicto. ⁊ dictum ctis add̓ bal. ſti. ⁊ ī dicto ꝑ vno articulo ꝓducit̉ iteꝝ ī alia cā ſuꝑ eodē ar .c. preterea. ī. c. i.§. ſi āt ſuum ſecundum n̄ eneruat nec primuꝫ tollit: vt ticulo vtrū ſibi ſufficiat dicere: dico me tm̄ ſcire c ¶ Pro de dn̄o ſuꝑ. ī v̓. l. generalis. C. de non nu. pecu. ⁊ extra de teſti. ꝙͣtū dixi in alia cā: anvaleatᶠ tale teſtimoniū. vel claratione. reminiſci. in .c. ſicut. Reſpondeo. ibi ſcd̓m dictum teſtis fuit Et intellige ti. ꝗd ſit īue dixit dico qd̓ dixi in tali alia cā. Breuiter hunc qn̄ variat in ſti. qui dixit dictum poſt publicationem: ⁊ extra iudicium: punctū nō reperio tactū: ſed puto ꝙ ſit in arbi negocio prī no. ꝙ ꝗ n̄ re non in forma teſtimonii. l. vero noſtra hic loqui trio iudicis admittere iſtā teſtificationem ſi vult cipali. ſecus miniſcit̉ mō tur quando utrunqꝫ dictum fuit in iudicio ⁊ in ſi in quibui ſicut alias teſtator teſtamentum qd̓ ante fecerat p̄t reminiſci forma teſtimonii. Et ideo pro declaratione dam circun cras. et hoc inualidū poteſt cōfirmare ſine aliqua expreſſiōe ſtantiis. ita v̓bū ē multū p̄ſentis materie debetis reaſſumere ſic. quādo verborū cōtētorū in prīo teſtō: vt. l. i.§. filiuſfadic̄ ſpe. in ti. no. ī depōni qꝫ teſtis variat in eadem cauſa ⁊ inter eaſdem ꝑ sͣ. de leg. iii. ⁊. l. quidam ex liberis.§. teſtō. sͣ. de de teſte.§. i. bꝰ teſtiū ꝗ in ſonas. ⁊ tunc aut ſecundum dictum ē cum tor⁊ bal. ī. l. his una cā dixe bo. poſ. ẜm ta. ⁊. l. querebat̉. d̓ teſtō mili. ſed ſi iu mentis ⁊ ſtatur ſecundo. aut ſine tormentis. ⁊ verbis d̓ he rūt ſe nō redex nollet tale teſtimoniū admittere: qd̓ pōt ſi re. inſti. Itē cordari ī atunc aūt dicit hoc animo ſe corrigēdi: aut non: vult ut uideat ipſe qua trepidatione ⁊ qua con cum primo lia depoſue. vt patet ex predictis. quādoqꝫ teſtis variat ī iu ſtantia loquatur: ut. l. de minore.§. tormenta. jͣ. deponit de rūt ſuꝑ ſcō dicio ab eo quod dixit extra iudicium. ⁊ tūc aut credulitate: qd̓ bn̄ nota. de queſtioni. tūc do iſtud cōſilium teſti: ꝙ ip̄e ſecundo de primo teſtificatus ē in iudicio. ſecundo dicit cō adde q̄ dixi petat illas teſtificationes ſibi priꝰ exhiberi: ut d veritate: ſta ẜꝫ bal. i. l. ꝗd trarium extra iudicium. ⁊ tunc ſtatur primo didicēda ueritate poſſit īformari. ar. l. cū ſi exhibu tur ſequenti tn̄.§. ſi d̓bicto: vt. l. generaliter. C. de non nume. pecu. ⁊. c. ita Bar. in iſſēt. sͣ. de publi. ⁊ qd̓ ibi dixi. Sed ꝗd ſi teſtimo tor. sͣ. d̓ ar. ⁊ ſicut. extra de teſti. aut primo dixit extra iudiciū l. quidā.§. ſi bar. et doc. niū qd̓ prīo dixerat nō erat adhuc publicatuꝫ: quis de dā. poſtea contrariumº dixit in iudicio. ⁊ tunc puī. l. ꝗ bōa.§. Rn̄. hoc nō obſtāte p̄t ipſi teſti on̄di. ꝗa quātū infec. ⁊ bal. ſi ꝗs d̓ dā. īf. nitur vt falſarius: vt hic in ſecundo reſpōſo. aut ad ipſū teſtē eiꝰ teſtīoniū nō ē ſecretū ſꝫ ſemper in. l. de tute f ¶ An ualeat profert varia teſtimonia ⁊ diuerſa ⁊ inter diuer la. de in in fuit publicū: ſicut dicimꝰ de iudice reꝗrente: ut uide bal. ī. l. ſos. ⁊ tunc punitur vt falſarius: vt hac. l. iii. Reteg. reſti. A. fi. C. d̓ te. fac̄ ī. c. cū clamor. extra de teſti. ⁊ dixi in. l. ii.§. ſi pu ¶ Ex oppo ſpon. ⁊ ita intelligatis. ¶ Quero que dicantur qd̓ no. bar. ī blico. sͣ. de adul. cōſulo tn̄ ſemper teſti ꝙ in ſecū ſito qn̄ teſtiſ l. i. sͣ. ſi cer. teſtimonia diuerſa. quidam dicunt.i. falſa. vel do teſtimonio uerba iſta apponat ꝙ ipſe dicit variat cui di pe. v̓. idē didic.i. uaria. vel id eſt aduerſa. ita dicit gloſa. cto ſtanduꝫ co ſi eēt auprout ſibi ur̄ modo. ⁊ ſi apparuerit aliter dixiſſe ſit ⁊ an poſ¶ Pro huiuſmodi declaratōe debes ſcire ꝙ fal ctoritas ⁊c̄. in alia cā ex nūc corrigit hoc dictum ſecundum ſit variare vi ſa teſtimonia dicuntur quando contra veritatē Sꝫ ꝗd ſi pri ⁊ reducit ad dictū primū cū illo tꝑe meliꝰ recor de qd̓ not. ma examīa quis dicit falſum doloſe. Varia teſtimonia ſunt Bar. ī. l. ꝗc daret̉. ¶ Ultimo notaᵍ bonū ꝯſiliū ex hac. l. ij tio fuit nulquando vnum dicit in vno articulo in alio artiꝗd aſtrīgen rn̄ſo. qn̄ habes teſtē qui dicit extra iudiciū ego la aliquo d̓ fe culo aliud dicit. De his duobus ponitur in dide. ī fi. d̓ ver. ctu poſtea te ſcio hoc tm̄ ⁊ nō plꝰ: facias ſcribi dictū eiꝰ: uel ob. ⁊ Bal. ſtis iterū exa in. l. ſi poſtulauerit.§. pe. sͣ. de adult. ⁊ uide omnino que no. dixit Bart. minatꝰ dic̄: dico ꝑ oīa ut dixi. sͣ. ī prīa examīatōe. utrū hec ẜa examinatio laboret eo in. l. quidam.§. ſi quis ſtipulatus. ⁊ qd̓ ibi dixi de dam. infec. Et dic ꝙ tedē morbo quo prīa. bar. no. det̉minat ī. l. legata īutilit̓ de leg. i. ⁊ ad barſtis vacillans punitur de falſo: ut eſt gl. iiii. q. iiii. c. ꝗ falſas. ſacit. l. ꝗ fal hic adde Bal. ī. l. iuriſiurā. C. d̓ teſ. in. i. col. ⁊ cū bar. hic ſimplicit̓ trāſit ſa. sͣ. de teſti. ⁊ qd̓ ibi dixit gl. Et vide bar. hic quando in diuerſis cauſis. petrꝰ de ancha. ī cle. teſtibꝰ ad fi. de teſti. ⁊ bal. ī. l. geſta. ī. i. alias. iiii. col. d̓ uide bal. in. l. geſta. C. de re iudi. Et adde qd̓ dicit bal. in. l. iii. C. de adul. re iu. opi. bar. videt̉ v̓a ꝑ. l. theopōpus. ⁊ qd̓ ibi bar. de do. p̄leg. vide flo. ꝙ ſi teſtis dicit unū prīo alid̓ ẜo ſtat̉ dcō prīo. Sꝫ ī. l. geſta. de re iudi. diī. l. i. sͣ. de teſti. ⁊ adde bal. ī. l. nullū. C. d̓ teſti. ⁊ ī. c. i.§. no. de no. feu. ⁊ ad cit ꝙ ſi teſtis deponit ſine iuramēto poſtea cū iuramēto ſtat̉ dicto iurato. bar. hic adde pau. de caſ. ī ꝯſilio. ccvi. īcip̄. ī xp̄i noīe amē. ſuꝑ prīo dubio. Et adde qd̓ no. bar. ī. l. ꝗ ꝑ ſalutē. sͣ. de iureiu. Et adde ꝙ dicit bal. no. ī. l. Dicēdū ē ꝙ cū diuerſitas. ī. ii. dubio. ¶ Ex oppoſito adde ꝙ ꝯͣrietas tep̄ſbiteri. ī pͥn. C. de ep̄iſ. ⁊ cleri. ꝙ teſtis n̄ pōt corrigere dictū ſuū niſi corri ſtis exͣ iudiciū ⁊ in iudicio detrahit fidei. c. ꝑ tuas de ꝓba. ⁊ eo. ti. c. ſicut. gat an̄qͣꝫ alloquat̉ parti vel āte aperturā ꝓceſſus ẜm Inno. de accuſa. c. ⁊ de p̄ſumptiōibꝰ. c. litteras. ⁊ de teſti. c. cū cām. vbi gl. ⁊ ī. c. veniēs ⁊ vicū dilecti. ⁊ vide qd̓ no. bar. in. l. īperator. sͣ. de ſta. homi. de do. āto. ī. c. cū ī tua. de teſti. ⁊ ꝯͣ bar. ē gl. ī. l. iii.§. ſabino. de teſti. ⁊ gl. ADDE. de teſte ꝗ prīo dicit credere. ẜo affirmat. ang. cōſilio. cclxxiiii. ī. d. c. ꝑ tuas. ī v̓. adulteri. ⁊ ſpe. ⁊ Io. an. ī ti. de teſte.§. ii. ꝗd ſi idē teſtis et ⁊ qn̄ teſteſdicāt̉ vacillātes ī ſb̓a ꝑ bal. cōſilio. ccccxi. iii. li. ⁊ eo. li. qn̄ dicāt̉ ī.§. oppo. v̓. ꝗ ſi prīa depoſitio. ⁊ ang. hic ⁊ Io. an. ī mercur. ī. c. nō ē. ī. vi. varii ꝯͣrii cōſilio. lxxxv. ⁊ ꝙ ſtetur dicto teſtis ẜo. iurato nō prīo. tenuet Flo. in. l. ꝗ. falſa. de teſti. g ¶ Ultimo no. Adde qd̓ hoc ēt ſeꝗtur it conſilio allegato in alia apoſtila. cccclxv. ⁊ uide de predictis Ro. conſi lio. cccccv. Pe. de ancha. in cle. teſtibꝰ de teſti. ad fi. ꝓ quo facit gl. in. l. fulciniꝰ.§. ꝗd ſi latitare. sͣ. ex ꝗ. ca. in poſ. ea. q̄ uult ꝯͣriū probari exͣ iudiciū. ſꝫ ꝯͣriū d ¶ Poſtea cōtrariū. De hoc mēbro uide bal. in. l. nullū penitꝰ. C. de te uoluit ſub dubio forte glo. ī. c. cū cām. de teſti. Itē ſcias ꝙ dictū uniꝰ teſta. ⁊ in. c. i. ꝗd ſit inueſti. ubi dicit de hoc eē caſus ſing. ſꝫ ēt ē caſus ī ti. d̓ ſtis uarii nunqͣꝫ reducit̉ ad concordiā ſꝫ ſemꝑ punit̉. qd̓ ſin. no. In ꝯͣriuꝫ notis ſeu. c. i.§. notādo. ⁊ cū opi. bar. hic ēt tꝫ ipſemet bar. in. l. ſi quis in tn̄ no. bar. in. l. i. in prin. sͣ. de ope. no. nū. ⁊ uide Imol. ī. l. inter ſti. ī prin. graui.§. ſi ꝗs moriens. ad ſille. cōtrariū tenuit bal. ī. l. geſta. de re iudi. ⁊ ī de uerbo. obli. ¶ Ex oppoſito ꝙ mirabile dictū ē oppoſitum tenuit bal. ī l. nullū. C. de teſti. uide Saly. in. l. ſi quis decurio. C. de fal. niſi dicas ſal. nullū. C. de teſ. et cano. in. c. cum cām. de teſti. A.

Ad. l. cor. de fal. i 9 2 a ¶ Qui ſe ꝓ milite. Nota. ex hoc.§. ꝙ appellās ſe doctorē cū nō ſit puni contrarium ex coniecturis appareat. ⁊ dicit Bal. in. l. i. C. d̓ ſacro. ſan. ec cle. ⁊ ꝙ vbi vnum verbum poteſt importare falſitatem ⁊ non falſitatem tur pena falſi. qd̓ intellige eē verū ſi doctorē ſe appellat ⁊ aliquem actuꝫ facit doctori congruentem. ſecus ſi ſimpliciter ſe doctorem appellat. l. ſi ſemper interpretatur vt ſalſum non importet. adde tamen. l. nec exemquis. alias quiſꝗs. C. de aqueductu. li. xi. ⁊ ita limita hunc.§. ⁊. l. qui ſub plū. ⁊ qd̓ ibi bar. C. e. ⁊ qd̓ no. bar. in. l. predia. de acqui. poſ. ⁊ dixi poſt pretextu. C. de ſacro. fan. ec. quia non punietur pena ſalſi ſed extraordina bar. in. l. librarius. jͣ. de re. iuris. In contrarium tamen facit qd̓ no. bar. ī. l. ii.§. ſi ꝗs ria. Adde neget. in. ii. Bart. in. l. reddatur d̓ col. duꝫ alle facias dici corā teſtibus: quia ſi aliud diceret in ꝙͣ calumniator: vt. jͣ. ad turpil. l. j.§. j. glo. videt̉ profeſ. ⁊ me gat. l. cuꝫ i iudicio puniretur de falſo. tamen homines caudicere contrariū. sͣ. de calum. l. i. circa prin. ⁊ sͣ cibꝰ sͣ. quēdi. li. x. ⁊ qd̓ ti qui dubitant ne producantur in teſtes ſi inde concuſſi. l. ii. ⁊ pro glo. videtur caſus hic ī fi. admodum not. Bart. teſta. ape. ⁊ terrogantur reſpondēt. quando ero in iudicio Breuiter puto ꝙ diuerſus eſt modus accuſanalias Bal. ī ad excuſand. l. qui ſub p̄ dicam id qd̓ mihi videbitur. ⁊ bene dicunt ne di. naꝫ in accuſatione tua tu potes cōcludere ꝙ dum notatextu. ⁊ in. l. poſtea īcidant in falſum. ¶ Iteꝫ ſcias ꝙ illud accuſaui te calumnioſe de falſo crimine: ⁊ non rium a falſo data opera. qd̓ dicit tex. qui diuerſa inter ſe teſtimonia ⁊cͣ. vero: quod non probaui: ⁊ tunc eſt pena calū iudice. bal. in. xxii. col. ⁊ in. l. i. in. ix. non intelligatis de diuerſitate teſtimonii inter nie que eſt ex. l. remia. vt. l. i.§. i. jͣ. ad turpil. non ibi oīno vid̓ col. C. d̓ cōC. qui accu vnuꝫ teſtem ⁊ alium: quia diuerſitas reducitur eſt proprie. l. cor. de fal. ita loquuntur predicti feſ. in ver. ſi ſa. Sꝫ quid ad concordantiam. vel ſtabitur dignioribus: vt doc. ſed ſi vellem accuſare te ꝙ tu porrexiſti fal cut modo ſe d̓ eo ꝗ abra l. ob carmen. sͣ. de teſti. in fi. ſed intellige ꝙ teſti ſam accuſationem contra me propter quam ob quitur ⁊c̄. di dit nomē al cit tamē bal. tinuiſti a pretore me citari: ⁊ contra me proce monia vnius ⁊ eiuſdeꝫ teſtis erant inter ſe diuer teriꝰ ⁊ ponit in. l. maiorē ſuum. vide ſa ⁊ varia. tunc enim habet locum hec. l. di feciſti: ⁊ ſic per obreptionem a pretore impe C. e. ꝙ utēs bar. jͣ. ad mu Nota cō traſti: tunc eſt pena falſi. caſus eſt hic. ¶ Seinſtrumēto ni. l. ticio. ⁊ Qui ſe pro milite. na eū a cundo quero de. q. quam habui de facto. pone falſo preſuno. vid̓ tex. mitur illud ⁊ ibi glo. et ꝙ conſuetudo eſt in partibus quibuſdam ꝙ ſe appellat doctorem cum nō ſit doctor. feciſſe fieri bar. in. l. ui. Ex. l. ſequenti. partes dant notario cedulam qualiter ipſe de falſum. Iteꝫ sͣ. ad. l. iul. beat mittere in actis: vt eſt florentie ⁊ tuderti ¶ Si debitor dicat fundum nemini obligatum notarius no maie. Et ad quedam pars deditᵉ notario quandam cedupunitur de ⁊ ſi appareret cōtrariū ꝙ liberaret an incidat in de ꝙ quis n̄ falſo ſi narē habendus lam continentem falſum: ⁊ notarius credens falſum ſi apparet obligatum. rat aliquid pro doctore 0 Glo. ponit bona fide ſic fuiſſe in actis publicis illam cedufuiſſe factuꝫ lꝫ receperit I a debito C. exemplum lam ſcripſit. ex hoc pars obtinuit ſententiam ꝓ ante conſeīſignia ſi alia ctum inſtru ſe: an ex hoc poſſit puniri de falſo. Aduerte aut pluribus modis ⁊ vltimum magis placet: ſed non intermētū: quod uenerūt. ita poteſt eſſe vtrunqꝫ bonum. ¶ Quero quid ſi di accuſatur iſte talis de falſo hoc eſt ꝙ fieri fecit tamen factū vide in. l. ſꝫ falſum inſtrumentum: ⁊ hoc non eſt verum. nā xit fundum nemini obligatum eſſe: ⁊ ſi apparet non fuit ẜm ſi hac.§. pacum notarius qui ſcripſit non fuiſſet in dolo ip̄e contrarium promiſit eum liberare. modo appa bal. in. l. de tronū. sͣ. de his. C. de te ret contrarium: tenetur ne de crimine falſii certe non fecit falſum inſtrumentum. ergo nec ego fe in ius vocā. ſta. mili. ⁊ ſi I a de ci fieri: vt. l. ſi is qui.§. ſi tuticium. sͣ. de fur. aut non putoᵇ ſi luat ante ſnīam. alias ſecus. ar. C. notarius de s bitore tu vis eum accuſare eo ꝙ obrepſerit pretori ⁊ ꝑ de crimi. ſtelli. l. i. ⁊. C. rē alie. ge. l. i. cōſilio ſapiē certe n̄ obreptionem habuit ſententiam pro ſe ⁊ tūc de Ex. l. ſequenti. tis appoſuit puto. Adde non apponē falſo punietur. caſus eſt hic. ⁊ eſt falſum: tum q̄ habentur ī ¶ An de falſo accuſari poſſit qui falſam accuſada non com l. ſi creditor quia obrepſerit pretori: tū etiam ex eo ꝙ falſaꝫ tionē ꝓduxit: ibi. Quero. Et an cū eſt conſue mittit falſuꝫ sͣ. eodē ſcripturam porrexit notario vt eam regiſtraret tudo ꝙ partes dant cedulam notario ponēdaꝫ ẜm bal. in. l. c. s I quiſ captatorias ⁊ ſcriberet īter ueras: vt extra eo. ti. c. licet ad re in actis ⁊ aliqua pars det cedulam falſam nota obrein uer. oppſerit. De ī rio ponendam in actis ⁊ ipſe poſuit an debeat gimen. ver. illos quoqꝫ. Sed cōtra hoc videtur po. C. de tetellectu hui tex. C. plus va. qd̓ agi. l. fi. So. ego fateor ꝙ illa puniri de falſo: ibi. Secundo. Et an notarius ſta. mili. l. vide no. in teneatur de falſo cum pars dictat inſtrumencedula quā quis dedit notario ē falſa. ſꝫ ꝙ īſtru ADDE. an l. preſcriptō notariꝰ dica mentum qd̓ ſcripſit notarius bona fide ſit falſū tum ⁊ doloſe aliqͣ omittit: ⁊ notarius bona fide ne. C. ſi ꝯtra tur falſariuſ ius vel vti. hoc non ē verum. ⁊ de hoc querimus. ⁊ ideo ſcribit: ibi. Quero. Et an iudex poſſit hūc puni cū dicat. In pu. ⁊ extra d̓ iſtud qd̓ in. d. l. fi. ponitur falſum alibi dicit̉ ꝙ re ꝗ ob obreptōꝫ aliꝗd obtīuit: ibi. Quero vtrū pn̄tia deporeſcrip. ſuꝫ ē quedā deceptio: ut. l. ii. C. de re. alie. non alie nentis talis litteris. ⁊ li I quis obrepſerit. cōfeſſus ē ſe Iſta ſunt vtilia ſcire: quia in ſtatuto ciuitatis tu mita hāc l. habuiſſe deꝓcedere cir derti in qua ciuitate fuit iſta cōtentio cōtinet̉ ꝙ Dicitur hic ſi quis obrepſerit preſidi nil agit. poſitum cuꝫ ca deciſiua: ſi quis fecerit fieri falſum inſtrumētū puniatur Contra immo ſententia valet ſed ope reſtiture uera tunc ſecus circa magna quātitate. ꝓ alijs falſitatibus punit̉ ꝙͣti tionis reſcindit̉: ut. l. diuus. sͣ. de re iudi. So. vt nullum fuit narratiua ⁊ depoſitum. tate mīori. aliud ergo ē ſi accuſaret̉ de obreptōe ibi dixi. ⁊ no. in. l. ſi pretor.§. marcellus. sͣ. de iu accidentalia bal. conſilio ſecūdū balfalſi. alid̓ ſi accuſat̉ ꝙ fecit fieri falſū īſtr̄ꝫ vt dixi. di. ¶ Quero aliquisᵇ ꝓduxit falſam accuſatio xxviii. tertio no. in. l. ſi vt nem: vtrū ex hoc poſſit accuſari. l. cor. de fal. ꝗ ¶ Quero cūᶠ pars dictaret quedam acta nota libro. ⁊ de ce ꝓponis. la. rio ſciēter ⁊ doloſe omiſit facere ſcribi q̄dā neceſ dam doc. dicunt ꝙ non: ſed debet accuſari tandula uide qd̓ .i. C. quō ⁊ conſuluit ip qn̄ iudex. et ſe alex. ꝯſilio vide oīno ī lxxiiii. primo libro. l. ⁊ ſi legibus. C. ſi contra ius vel vti. pub. ſ ¶ Quero cum. Cū pars dictat notario acta ⁊ ſcienter omittat neceſſa d ¶ Quero aliquis Et ad hanc. l. adde que habes in. l. diuus in prin. ria ⁊ notarius bona fide ſcripſit an puniatur de falſo. ⁊ ꝙ non puniatur sͣ. de re iudi. ¶ Ex oppoſito ſi quis produxit falſam accuſatio. an potex. eſt nota. ⁊ qd̓ ibi dixi in. l. in fraudem.§. quotiens. ff. de iure fiſ. ⁊ ad ſit accuſari ex.l. cor. de ſal. adde Bal. no. in. l. i. ad. fi. in ver. vltimo queri de qd̓ dixi poſt bart. ẜm bal. in. l. ſi ex cauti. C. d̓ nō nu. pe. ⁊ ꝓ notario ēt tur. C. qui accuſa. Quid ſi accuſatio non eſt falſa ſed illicita. dic ꝙ non facit: qꝛ ſi nō fuit in dolo nō punitur: vt sͣ. e. l. diuus. ⁊ excuſatꝰ ē qꝛ credi punitur de falſo ſecundum bal. in. l. ii. in pe. col. C. qui accu. Et adde ꝙ ſi dit cedule. arg. l. fi. jͣ. eo. ⁊ vide qd̓ no. glo. in. l. nihil. sͣ. de ſiccar. ⁊ bar. in quis ſolitus eſt facere falſas accuſationes punitur etiam in lingua ſecun l. ſi is qui rem.§. ſi ticiū de fur. ⁊ vide ang. hic. ⁊ dicit ſe tenere ꝯtra bar. dum bal. in. l. qui data opera. xxii. col. C. qui accu. Sed contra bart. hic tn̄ ī effectu videtur idem concludere qd̓ bar. ⁊ cū bar. hic trāſit abb. ſicu tenet bal. no. in. l. quicunqꝫ. in vlti. col. C. de ſer. fugi. Sed quid in obri lus in. c. quorundam. de his que fi. a prela. ſine conſen. capi. ⁊ bal. in. l. iu piente pretori in ciuilibus ⁊ producente petitionem per calumniam an bemus ad fi. C. de ſa. ſanc. eccle. poſſit criminaliter puniri. vide bal. in. l. ſi tibi. C. de libe. ca. ⁊ qd̓ ibi di ADDE ꝙ ī notario reꝗͥrit̉ dolꝰ ⁊ potiꝰ p̄ſūit̉ error qͣꝫ dolꝰ. un̄ ꝯſuluit bal. xit. quid autem ſi quis iniuſte accuſauit: ⁊ ſuper accuſatis lata eſt ſenten cū ꝗdā notarius ſcripſiſſet actū ī ꝑlatorio monialiū cū reuera illud nō eēt tia iniuſta: ⁊ condemnatus eſt occiſus: an accuſans puniatur. vide ſed tantuꝫ moniales ibi conuenerant ꝙ non cōmiſit falſum. Item cum Pe. de ancha. in. c. accuſaſti. de accuſa. ⁊ quid in teſte vide. c. ſicut. de ſcripſiſſet preſentibꝰ. vii. monialibꝰ cū re uera nō eſſent niſi. iiii. ꝙ nec per teſti. hoc erat falſariꝰ quia antequam diſcederent tres moniales poſt trae ¶ Quedam pars. Si pars dat cedulam falſam notario quam debeat po ctatum dixerunt notario ſcribatis nos ſummus contente de eo quod nere inter acta an puniatur de ſalſo: adde que dixi in proxima. q. ⁊ con faciet abbatiſſa. vnde dicit bald. quod per illa uerba ficta in perſoſuluit bar. in conſilio ſuo. tudertinus quidam. Et adde ꝙ ſi reperitur ꝙ nam abbatiſſe dicuntur eſſe preſentes. uide eius conſilio. ccxiiii. tertio notarius aliter ſcripſerit qͣꝫ fuerit de conſenſu partiuꝫ preſumitur per et libro. rorem feciſſe non dolo: vt not. bart. in. i. quoti.§. i. sͣ. de here. inſtit. niſi

Ad. l. cor. de fal. a ¶ Quero vtrum. Utrum iudex ex officio ſuo poſſit eum qui obrepſerit f ¶ Puto uerum. adde quod no. bar. in. l. ſi quis obrepſerit. circa. ſꝫ ⁊ punire: ⁊ que ſint pene obripientis iudici: ⁊ an ſit pena falſi. vide in. l. fi eo. ⁊ ibi de hoc ꝑ Ang. ⁊ uide ꝑ Inno. in. c. dilectus filius de iniur. e da quis. sͣ. de re. eo. in. l. quicūqꝫ. ad finem. C. de ſer. fugi. per Bal. ⁊ quis di da. et in. c. ii. de fal. ⁊ quod habet̉ in. l. ii. C. eo. ⁊ uidet̉ dicere bal. in. i. ii. catur obripere vel ſurripere ⁊c̄. vide Bal. in. l. vnica. C. ſi nup. ex re. ⁊c̄. .C. vt li. pen. ꝙ ubi coram iudice ꝓducit quis inſtrumētum penale abca ⁊ in. l. ⁊ ſi legibus. C. ſi cōtra ius vel vtili. publi. vbi omnino vide ad ma proceſſu poterit puniri: ⁊ hic adde Ange. in. l. iii. C. de iudi. ¶ Ex oppo teriam obri pientiuꝫ ⁊c̄. ad materia b ¶. C. de ca ſaria ⁊ notarius bona fide ſcripſit inſtrumētū .l. nulluꝫ. C an quilibet iudex poſſit de falſo punire. lū. adde bar de teſti. intel quero vtrum iſte teneat̉ ꝗ fecerit fieri falſum into. in. l. ii.§. ¶ Oppo. hic dr̄ que vera lige verum ſtrumentū. hanc. q. ⁊ ſuperiorē habui de facto: ſi publico. in d IN¶ S. non poſſunt probari. Cōin delegato .iii. col. sͣ. de videt̉ ꝙ nō: ꝗa notarius nō eſt in dolo: vt. sͣ. diab inferiore tra īmo vera in dubio preſumuntur ſi nō adul. ⁊ vide a principe. xi. cōtrarium eſt veritas. nam ea que. sͣ. dixi hn̄t pōt probari cōtrarium: ut. l. cuꝫ precibus. C. de in. l. proxi. per glo. in locum in faciente plus: vel aliter ſcribi ꝙͣ ſit. vnin fi. ⁊ ange. cle. i. de offi. ꝓba. ſo. inſtrumēta prima facie videbant̉ falſa: de ſcriptura principalis ſit a notario. merito ſi hic. dele. ⁊ ibivt. l. iubemus. C. de proba. ⁊. l. prebemus. C. e. Ege ipſe nō facit falſum: ille qui facit fieri ſcripturaꝫ moder. ¶ Queroº infra quantū tempus pōt docere iſte l corADDE ꝙ nō facit fieri falſum: vt. d.§. ſi tu ticiuꝫ. ſed. q. no nelia. ꝙ per errorem talia inſtrumēta ꝓtulit. Rn̄. vſqꝫ abb. ſiculus ſtra loꝗtur in omittēte: ꝗ actus omittendi prinAdde quod in. c. i. extra ad ſnīam: vt. l. error. C. de iur. ⁊ fac. igno. ideo ē notat Bar. cipaliter radicat̉ in ipſo dictante. ⁊ ideo ipſe dr̄ de crimine practica ꝙ tu aduerſarius cōtra quem tale īſtru .sͣ. e. in. l. le. falſi tenet cō facere omitti ꝓpter qd̓ inſtrumentum eſt falſum mētum ꝓducitur proteſteris ei: ꝙ ſi ipſe vtitur ge cornelia. trariuꝫ eius hoc eſt nō cōtinet totum veꝝ. ⁊ ideo cum eſt in tali inſtrumēto: ꝙ eum accuſabis de falſo: tunc qd̓ hic tenet eius ꝑſona hoc radicatū principaliter eius tm̄ ꝑ d queBar. Et ꝗd aut ipſe deſiſtet ab vſu ⁊ illi īſtrumēto nunꝙͣ ad ro in ſona īſpicitur ⁊ ipſe puniet̉ nō notarius. arg. ad ſi teſtis dixit hibebitur fides: ut. l. ſi veteris. C. de fi. īſtru. aut fra quantuꝫ falſum corā hoc in. l. preſbyteri. C. de epiſ. ⁊ cle. facit. l. ea q̄ ipſe non deſiſtet: ⁊ tunc ipſe punietur: ut. l. ſi fal tempus pōt iudice coraꝫ cōmendādi sͣ. de cōtrahē. emp. ¶ Quero vtrū vtens falſis ſos. C. e. ti. Sed quero quid ſi ille cui ſit talis ꝓquo partes iudex ex officio ſuo poterit punire iſtum ꝗ ꝑ ob inſtrumētis litigabant ꝑ teſtatio dicat: ego vtor iſto īſtr̄o qͣtenꝰ apꝑet ue docere ſe et reptionē aliquid īpetrauit. hic videt̉ tex. ꝙ non errorem virū ⁊ ſi n̄ appet veꝝ ꝓfiteor me nō uſuꝝ. Rn̄. iuraſſe: uide in de an debehic in fi. ibi: ſi accuſatus fuerit ⁊cͣ. ⁊ etiam in pͥn. dexᵉ debet ſtatuere terminum ad deliberādum ſpec. in ti. de at puniri: vi ibi: ſi accuſatus. ⁊ ſic ita demū poterit puniri ſi inſtru. edi. de Io. anto. an uelit uti illo inſtrumēto uel non: ut. l. ticia. sͣ. §. dicenduꝫ fuerit accuſatus. In cōtrarium facit. l. ij.§. ſi pu in addi. ſpe. de accuſa. ⁊. l. mancipiorum. de opt. le. quod di reſtat. ver. in titu. de te blico. sͣ. de adulterijs. ⁊ regula quā dedi ibi: ꝗa xi de inſtrumēto idem dico de atteſtationibus: quid ſi actor ſte.§. i. ver. de delictis factis coram iudice ipſe pōt inꝗrere. ⁊ an produut ſi poſt publicationem atteſtationum apparet ſed quid de ⁊ hoc puto veꝝ. Circa quod debes ſcire ꝙ qn̄cens ſcriptu delegato. ꝙ teſtes falſa dixiſſent: tūc ꝓducens dicat ſe nol ram priuaqꝫ delictū ſit coram iudice in offenſaꝫ iudicis nō I ꝗs le uti illis atteſtationibus: ⁊ penaꝫ falſi euitabit tam poſſit s Item in actu iudiciario. vtputa ſi dr̄ ſibi verecūdia ſi cuꝫ pro ſolo uſu tenebitur pena falſi: ut hic. ⁊. l. de falſo de opp. percutit̉ ipſe vel eius familia: iſte nō eſt actus iu facto puniri ſi falſos. C. eo. Iſtud quod dixi ꝙ ſi abſtinet ab Adde Bar diciarius. tunc an poſſit ipſe iudex procedere ex ſicut produ to. in. l. omuſu excuſatur a pena eſt uerum: niſi procurauecens publiſuo officio: vidiſtis in. l. lege cor. circa prin. sͣ. de nes populi rit: ut diceret falſum: ut. l. ſi falſos. C. e. ¶ Ulticam. tenet in fi. sͣ. de iu iniur. qn̄qꝫ in actu iudiciario fit aliqͣ iniuria ſeu ¶ mo quero utrum quilibet iudex coram quo fit Bal. ꝙ ſic ī ſti. et iure. et . āͣ. Ii aliqd̓ delictum corā iudice uel a parte: vel a nol. finali. in. i. talis falſitas poſſit punire. tex. in. l. nulluꝫ. C. de per domi. nu. ſtab tario. vel a teſte: vel ab aduocato: ⁊ tūc iudex ex col. C. de fi. Antoni. et teſti. uidetur dicere ꝙ ſic. ibi: data cōteſ. ⁊cͣ. In is ci iel de īſtrumē. ſuo officio poterit punire: vt. l. i. C. de calū.ᵇ ⁊. l. Imol. in. c. cōtrarium uidetur tex. hic ꝙ ille demum poſſit facit quod .i. de conſtiathletus sͣ. e. ⁊. l. falſi.§. i. sͣ. eo. ad qd̓ bene facit ne qe. ſi no. bar. in. l. de tali falſitate punire qui alias habet auctorita tuti. ubi ſub quod no. per Inno. extra. de penis. c. vlti. ⁊ an.i. in princi tem puniendi. alias debet remittere ad maiorē dit do. An¶1 Sil pio. C. de iu tepe. ¶ Sed quero quid ſi tale delictuꝫ ſit corā to. ꝙ ad deiudicem: ut hic. ⁊ hoc puto uerumʳ: ut in autē ramen. calū. iudice caſuaꝝ ciuilium: vtrū ipſe poterit de hoc ciſioneꝫ cau de teſti. in. ij. col. ibi: ⁊ ſiquidem iudices ⁊cͣ. facit Et an proſarum futupunire: vel debet ad iudicem maleficioꝝ remitducens falquod no. per Innocen. extra de pe. c. penul. et rarum poInm. cit tere: videbitis ſtatim. jͣ. e. l. diuus. ſum inſtruantepenul. ⁊ melius in. c. dilectus. eo ti. ꝑ eūdē teſt allegari mentuꝫ poſlex correcta IntelliEx. l. ſequenti. ſit officio iu Ege cornelia. gas in eo ſi tranſiuedicis puni ¶ An liceat allegare apoſtillas: ⁊. ll. correctas. rat in cōtra ꝗ ꝑfecit ſigillum adulterinum dolo mari ⁊ quid de ctuꝫ nō ſub z No. ex hac. l. ꝙ qui alle lo punit̉: vt. l. nec exemplū. C. eo. ti. ⁊ ideo aurifi falſo teſte: ut s I A UIS. gat falſas leges punitur iecti. per no de Cy. ꝙ ſic ces qui faciunt ſigillum in quo īprimunt ſignuꝫ ta. per Inin. l. vbi. C. pena falſi. facit. C. de iuſti. co. confir.§. publicum: vel quod eſt auctoritatis magne: tūc nocē. de iueo. ti. ⁊ quot falſi. ¶ Quero quid eſt dictum nullo auctore. di. in. c. noſtatim illud ſignuꝫ exprimunt in cera ⁊ ponunt modis dice̓ dicit glo. quoniam iſta conſtitutio nunꝙͣ fuit fa uit. Item in tur acta ſalin charta: ⁊ oībus oſtendunt: vt appareat ꝙ bo argumentū cta: uel eſt facta ſed eſt correcta: ita dicit glo. ſa: vide glo. na fide fecerunt Ex. l. ſequēti. poteſt allein. c. imme¶ No. hanc. l. cōtra eos qui allegāt apoſtillas ¶ Uſqꝫ ad qd̓ tp̄s poſſit de errore docere ꝗ ingari etiam moriam. xix. ⁊ dicta tanꝙͣ aliquorum doctoruꝫ que tamē nō ſi non ſit taſtrumenta falſa protulit. Et qualiter ꝓteſtāduꝫ diſtin. ⁊ adſunt. ⁊ hoc quādo nunꝙͣ habuerit ab aliquo. ſꝫ le ius corre de ꝙ fabriſit producenti talia inſtrumenta. Et quid ſi ille ctum clauſi publice dicebatur in ſcholis ꝙ erant dicta tacans falſum cui fit proteſtatio dicat ego utor iſto inſtrumen ſum in corinſtrumenlis docto. tunc talis allegans excuſaretur. to quatenus apparet ueruꝫ. Et qd̓ dicitur in in poreª iuris tuꝫ tenetur ¶ Item oppo. ꝙ. ll. abrogatas ⁊ correctas quando alſtrumentis habet locum in atteſtationibus. Et pena falſi: quis poſſit allegare ⁊ ꝓducere: ut in aucͣ. ut cuꝫ legatur per etiam ſi non habētem po vtatur eo: teſtatem leſed ille qui gis cōdēde. vtitur nō: niſi pertinaciter vtatur. ẜm Cy. ubi clarius: in. l. ſi falſos. C. de .xi. q. i. c. vo fal. ubi etiam ꝓducens plures teſtes pecunia corruptos punitur. ⁊ quā lumus. ⁊. c. quicūqꝫ: et per glo. in. c. fuerunt. vii. diſtin. ⁊ no. in. d. c. nouit do preſumatur ꝓducere falſos teſtes bona vel mala fide: uide bal. in. l. fi. de iudi. in ver. quicūqꝫ. Adde Bal. in. ii. conſti. C. in ver. cuncti. ⁊ ibi eti .C. ſi minor ſe maio. dixe. ⁊ in. l. fina. C. ſi ex ſal. īſtrumē. ⁊ multis modis am quid de ſtatuto correcto: ⁊ uide Bar. in. l. fi. C. de fideicom. liber. ali cognoſcitur de crimine falſi iuxta no. in. l. ſi ex falſis. C. de fal. as in. l. i. C. de lati. liber. tol. Et dicebat Pau. de ca. in. d. ver. cūcti. poſt ADDE de falſificante priuatam ſcripturam bal. conſilio. ccxxxi. primo Bal. ſe cōſuluiſſe ſecus ꝑ illum tex. ꝑ noua ſtatuta ſublata non ſint veteli. pau. de ca. cōſilio. cli. ra expreſſe: ⁊ unū ſit deciſuꝫ in ueteribus ſtatutis qd̓ nō in nouis aliquo e ¶ Rn̄. iudex Cum bar. idem tenet lapus alle. ſua. cxvii. alias. cxviii. quā modo expreſſum ſit. quod tunc ꝓuiſum ꝑ uetera nō intelligitur eſſe ſubla uis ꝯͣrium teneat ſpec. ⁊ male in fi. de inſtru. edi.§. nunc aliter. ver. ſed po tum. ⁊ decidi pōt ẜm uera ſtatuta. ⁊ ibi uide Bal. de iuſti. co. ꝯfir. in.§. ne. ⁊ uide bar. in. l. ii. sͣ. de eden. ⁊ vide bal. in. l. i. ⁊ in. l. ſi ex ſalſis. C. e. ⁊ ī hic ergo in eternuꝫ ⁊c̄. qd̓ no. ⁊ an poſſit allegari ad caſus preteritos uel .l. ſi aduerſarius. C. de fide inſtru. ⁊ glo. et bal. in. l. fi. C. de eden. pendentes eſſet uidendum. qd̓ no. Bar. in. l. oēs populi. in. v. q. prin. ⁊ ī .l. leges ⁊ cōſti. C. de legi. ubi doc.

Ad. l. iul. repe. i 9 3 ⁊ Bar. in. l. īfame̓. in fi. de pub. iudi. ⁊ uide bal. l. iubemuſ.§. ſane. C. de ſa¶ Ad. l. iul. repetūda. Rubrica. Atur. quero. Qualiter teneatur rector pro delicto officialis. adde croſan. eccle. circa prin. ⁊ ſpe. ī ti. de īſtru. edi.§. reſtat. ver. ꝗd ſi tabellio. d. Bar. in. l. i.§. familie. sͣ. de publi. l. interdum.§. fi. ⁊ dicit bal. in dicta. l. in exercēdis. in. v. col. ꝙ cōdēnatus de falſo uel d̓ he reſi: uel lege iul. repetun. uel ꝗa cōtra ordinatiōes. l. fecit officiū: uel prob ¶ Alij dicūt. Qn̄ officiales nō poſſint cōueniri ⁊ quō ⁊ utrū poſſint cōue pter aliquod crimē ꝓpter qd̓ ꝑdit publicā auctoritatē tūc priuat̉ officio. niri in patria. ultra hic dicta ꝑ Bar. adde qd̓ bal. tenet cōtra iſtā glo. in. l. obẜuare.§. ⁊ ideꝫ ſubdit ꝓficiſci. sͣ. d̓ no. ſi fuiſſet offi. ꝓcōſul. bānitꝰ dictis de ap. cog. circa prī. So. aut ꝗs vult allegare. ll. ciale: ꝗa regulariter ī aliquo teneri nō debēt: ut ꝑ ſuas rōes. d̓ cāis. ad qd̓ correctas ad deciſionē cauſarū que habuerunt l. i. C. ne ex delic. defun. ⁊. l. i. sͣ. de priua. delic. ui ⁊ ītellige diuide Bar. ī des ergo ꝙ iſte due opi. qͣſi ſibi cōtradicūt ad īcām de p̄terito.ſ. tēpor̄ quo. ll. correcte uigebāt. ctuꝫ bar. hic l. ſi iō. sͣ. de ẜm Fran. de euic. An aūt ⁊ pōt allegare ut ibi. aut ad deciſionē cauſaꝝ fuuicē: ꝗa in prima ē ſpeciale: ut mitius teneat̉ he galla. in. ca. īſtrumēta d̓ turarū. ⁊ tūc aut vult eas in argumētū īducere. res ꝙͣ alias cōſueuerit ex alijs delictis ẜm aliā he pe. de iudi. quibꝰ fuit ro tūc ſi quidē īſerte ſunt in corpore iuris pōt fieri res tenet̉ ī plus ꝙͣ alias ꝯſueuerit. Tertia ē opi. gatus poſſit extra. niſi in hoc: ut in. c. auctoritate. exͣ de preben. lib. vj. ubi Azo. qui dicit ꝙ ſꝑ tenet̉ heres īfra annū etiā d̓ loco officij redigere in facta fuiſſēt publicā forpapa allegat. ll. correctas in ar. aut nō ſunt ī cor eo qd̓ ꝑuenit ad eū. ⁊ ſic erit ſpeciale cū deberet mam: dic ꝙ proclamata: teneri ꝑpetuo. ⁊ iſtud ē tollerabiliꝰ. dicit gl. iſta pore iuris īſerte: ⁊ tūc nō lꝫ aſſumer̄ ar. ex eis: ut ſic. tex. eſt in ut oēs ꝗ uel C. de lati. li. tol. l. i. circa prin. ⁊ allegās tenet̉ peopi. Azo. ut puto dꝫ generaliter ītelligi ut tenea lent petere l. ſi ꝗs ex artur infra annū de eo qd̓ ꝑuenit ⁊ de eo qd̓ nō ꝑna falſi: ut. d.§. falſi. C. de iuſti. co. cōfir. Si uero gen.§. i. sͣ. d̓ ⁊cͣ. compare rent ⁊ pꝰ ter eden. ad qd̓ uenit. ⁊ ſicuti ē ſpāle cōtra eū ut teneat̉ de eo qd̓ ꝗs vult allegare. ll. correctas ad deciſionē cauſa adde Bar. ī minū. ꝑ iudi rū: tūc tenet̉ pena falſi: ut hic. ⁊ hoc nota contra nō ꝑuenit. ita ē ſpeciale ꝓ eo ut de eo qd̓ ꝑuenit l. ad teſtiū. ī cē ſindicātē teneat̉ tm̄ īfra annū nō poſt. hoc ſatis mihi plaeos qui allegant ⁊ oſtendunt iudici ſtatuta ⁊ reprin. sͣ. de te ſit ꝓnūciatū ſta. ⁊ Bal. in in contuma cet. ¶ Ad iſtaꝫ ergo lectu. Azo. ⁊ ad opi. Hug. formationes correctas. d. l. ſi ꝗs ex ciā nō cōpaop. ẜm hoc ſequerent̉ iſta īcōueniētia ꝙ tenet̉ ī argen.§. i. ꝗ rētiū ⁊ abſolongiꝰ tēpus heres ꝙͣ defunctus: ut ī glo. ſolu¶ Ad. l. iuliā repetundarū. Rubrica. idem firmat lutus ſit offi glo. ⁊ ꝯcedit op. ¶ Vlteriꝰ op. C. ut oēs tā ciui cū bar. ⁊ no. cialis. ar. l. ſi glo. ī aucͣ. de eo tꝑe. C. de ꝙͣ mili. l. i. ubi dr̄ ꝙ lis dꝫ terminari īfra. xx. dies. Ex. l. ſequenti. tabellio.§. i. remiſ. pig. ⁊ ſo. ⁊ ē notabilis ſo. illa. l. loquit̉ qn̄ cōuenit̉ in pa ¶ Annus ꝗ dat̉ ī quē dat̉ actio ad qͣdruplum: in v̓. ſi uero c. fi. qui ma. tria ī qua officiū exercuit. ſecꝰ ſi in domo ꝓpria ibi. Secūdo. Et pro ꝗbus delictis det̉. l. iulia re pōt. in fin. ⁊ accu. poſſ. cōueniat̉. hec ē una ſo. ⁊ bona: ẜm quā habes ꝙ glo. in aucͣ. d̓ petundarū: ibi. Quero. Et qͣliter det̉ cōtra henec ob. aucͣ. fi. īſtru.§. fi ꝗ ſemel. C. officialis forēſis in ciuitate iſta lꝫ nō poſſit cōue redes: ibi. Vlterius. Et officialis ī domo ꝓpria tabellio. ⁊ h̓ quō ⁊ qn̄ iū niri niſi tēpore ſindicatꝰ: tn̄ ad domū ſuā pote ſemꝑ pōt cōueniri ꝓ delictis ⁊ exceſſibus: ut ī fi. dicta habēt dex. quia illa rit cōueniri ꝑpetuo. ⁊ qn̄cūqꝫ ꝓ delictis ⁊ exceſ 1 ¶ Op. ⁊ uidet̉ ꝙ ex pu locū niſi ī of loꝗtur ante Atl..blicis iudicijs nō tenea ficio poſt cō ſibꝰ ẜm naturā actiōis: ut hic. Alij dicūtᵇ ibi de lit. ꝯteſta. ⁊ ī d dēnatio. fue. alio caſu. et his ꝗ adminiſtrauerūt in ꝓuincia aliena. hic de tur heredes: ut. l. ex iudiciorū. sͣ. de rit toleratꝰ. ita dic̄ ſe obeo ꝗ admīſtrauit in ꝓuīcia ſua. ⁊ ē etiā bona ſo. accu. Solu. fallit in iſta. l. ut ibi no. qꝛ tūc nō vi tinuiſſe d̓ faGlo. ītelligit ciant̉ inſtru¶ Itē op. jͣ. e. l.§. hodie. So. ibi loquit̉ de pena cto. ꝓ qͦ ſac̄ A comites. hāc l. duobꝰ mēta poſt cō l. ſenatus. sͣ. qn̄ agit̉ criminaliter. hic qn̄ agit̉ ciuiliter. he due dēna. confe de accu. ⁊. l. modis. pͥmo in comites.i. cōſcios ⁊ ſo opi. ſunt in fi. glo. ¶ Querit glo. que ē iſta actio cta: ut not. licet. sͣ. nau. cios huiꝰ criminis. bn̄ dicit cōſcios ⁊ ſocios: ꝗa que dat̉ in heredē. glo. dicit ꝙ ē actio in factum glo. in. d.§. cau. ſtab. l. ſi ſi eēt cōſcius tm̄ regulariter nō teneret̉: ut. l. utꝝ ſi v̓o. uel niſi uel conditio ex hac. l. prima magis placet: ꝗa ex ꝗs cū totuꝫ. priuatꝰ fue§. ſi ancillaꝫ sͣ. ad. l. pompo. de parri. ⁊ ibi uidiſtis. ⁊. l. lege oībus publicis iudicijs actiones ciuiles in factū rit poſt ſnīaꝫ sͣ. de exe. rei cor. sͣ. ti. i. alij dicūt comites.i. ſocios in officio. dant̉: ut. l. qui noīe. sͣ. ti. i. ⁊. l. nec quicquā. sͣ. pro a cōfectione iudi. cū ſi. et Ex. l. ſequenti. ſo. ¶ Sꝫ quero ad ꝗd dat̉ iſta actio. ℟º. īfra ancertoꝝ īſtru uide Bal. in mētoꝝ: quia ¶ An notariꝰ dānatus ex aliqua cā q̄ reddit cū nū ad qͣdruplū. poſt annū ī ſimplū: ut. sͣ. de cal. iij. C. quo. alia bn̄ pote appel. ⁊ in. l infameꝫ poſſit cōficere inſtrumēta: ibi. Quero. lum. l. i. ⁊. C. e. l. i. ¶ Sꝫ q̄ro cui applicat̉. dic ut ī rit conficere iij.§. eo mō. glo. ¶ Secūdo q̄ro qn̄ incipit currere iſte annꝰ. ẜꝫ Ia. d̓ bel. sͣ. nau. cau. Adem. Rn̄deo a tꝑe depoſiti officij: ut. l. pe. sͣ. e. lꝫ ꝗdā ibi idem. ad ſta. ⁊ qd̓ no. hoc bn̄ facit glo. ī aucͣ ut ¶ Quero utruꝫ damnatus hac aliter dicāt. in herede uero īcipit currere tēpus qd̓ dixi in. l. Mac. l. i. uel ſimili poſſit eſſe notarius iudi. ſine qͦqͦ a die quo heres eē incepit ut hac. l. ¶ Quer oª ꝓ fi. sͣ. d̓ adul. ſuffra.§. ne⁊ publica inſtrumenta conficere. Aduertatis ſiꝗbus delictis datur iſta actio. Rn̄deo ꝓ delicto ⁊ bar. hic ad ceſſitatem. quidē notariꝰ delinquit ī officio notariatꝰ faciēfin. ⁊ facit. l. cōmiſſo ꝑ ip̄m officialē prīcipalē ⁊ ꝓ delicto cōADDE ꝙ ij. C. d̓ ac tu. ſtāte ſtatuto do falſū inſtrumētū uel aliā falſitatē circa officiū miſſo ꝑ eius comites ⁊ ſocios: ut. sͣ. l. ꝓxi. ⁊. jͣ. e. ⁊ nume. lib. ꝙ officialis notariatꝰ: tūc eiꝰ īſtrumētis nō credit̉: ut. l. ſi ali l. ī comites. ⁊ aduerte ꝗa ꝓ eo ꝙ acceperunt coxij. Itē fallit teneat̉ ꝓ ſaquid. C. de ſuſcep. ⁊ archa. li. x. ⁊ not. in. l. ſi quis mites ſocij ⁊ familiares nō ſolū ipſi accipientes ſi ex cā fuiſſꝫ milia recipit ex argē.§. i. sͣ. de eden. nec curo utrū eēt infamis ſibi reſeruaīterpretatio poſſunt cōueniri: ut. l. in comites. jͣ. eo. ſed ēt ip̄e ta īſtrumēto nē a iure cōi notariꝰ uel nō utputa dānatus ex inꝗſitiōe ſecūofficialis principalis: ut. C. e. l. i. tn̄ exhibēdo illū rū cōfectio: .ſ. niſi famidū opi. quorūdā: uel ex forma ſtatuti: de qͣ opi accipiētē ipſe dꝫ liberari: ut. l. ſi cū exhibuiſſēt. sͣ. ut no. in. d. liaꝫ exhibeat nione dixi ī. l. īfamē. sͣ. de pu. iu. nā ſatis ē ꝙ ſciēl. ⁊ nihil. d̓ te de publica. ⁊ ibi dixi. ¶ Ulterius q̄ro qͣliter iſta ita Ro. cōſiſta. mili. ⁊ hͨ ter et doloſe ī officio falſū cōmiſerit. Si ꝟo nota lio. xj. ⁊ uide actio detur cōtra heredes. Rn̄deo triplex ē opi. vide Ang. ⁊ ad materiaꝫ rius fecit falſitatē nō in officio notariatus. tunc dicit glo. nā quidā dicūt dari infra ānū cōtra he ī materia ui ꝑ eundē cōſi Inno. uidet̉ dicere ꝙ īſtrumēta facta per eū nō redē ſi fuerit lis cōteſta. cū defuncto. ⁊ ſic eſt ſpe de Bal. ī. d. lio. xv. ualeant: ut ipſe notauit in. c. fraternitatis. exͣ de l. in exercen. ciale hic cū regulariter dꝫ dari ꝑpetuo: ut. l. i. C. Adeꝫ. dis. ⁊ in. l. ſi e utꝝ no hereti. tamē ego tūc idē puto qd̓ dicā ſtatī d̓ alijſ ex delic. defunc. ⁊. l. extraiudiciorū. in fine. sͣ. de v̓itatis. C. d̓ tariꝰ dānatꝰ. īfamibꝰ. ¶ Quero ergo ſimpliciter utrū notari accu. Secūda opi. ē ꝙ heres tenet̉ īſolidū infra fide inſtru. ⁊ Uide ī. l. mi dānatusᶜ ex aliqua cā que eū facit infamē poſſit annū ſi ad eū nihil ꝑuenit: ⁊ ẜm hoc erit hic ſpe Io. an. in relitibꝰ. C. de gula ſemel teſta. mili. ⁊ ī malus. in mercu. ⁊ Bal. in. l. qui depoſi. ad fi. ⁊ glo. in. d.§. ſi uero. in auc̄. l. ij.§. milites. sͣ. de inſami. ⁊ tex. i. l. ſi ꝗd. C. de ſuſcepto. ⁊ archa. li. x. ⁊ adde tabellio. allegat ꝓ ſingu. Bal. in. d. l. iubemꝰ.§. ſane. ⁊ in. l. i. C. de iur. de qd̓ idē ēt cōſuluit Bar. ⁊ facit qd̓ no. in. c. ſciſcitatꝰ. de reſcrip. vbi īfa⁊ fac. igͦ. ⁊ in auc̓. habita. in. x. col. C. ne fili. ꝓ pa. ubi dixit ꝙ talis error p̄mis nō retinet officiū. ⁊ in. d. l. ſi ꝗd. C. de ſuſcepto. ⁊ archa. ꝑ Ang. ⁊ an ſumitur antequā per ſnīam terminet̉. ⁊ ad intellectū glo. in. d. auc̄. de tapoſſit eē ꝓcur. uide Bal. in. l. eū ꝗ. C. de ꝓcur. ⁊ p̄dictis adde Bal. ī. l. in bellio.§. pe. uide Bal. in. l. nihil. C. de indicta liber. ⁊ idē ponit in. l. ij. ī ul exercēdis. in. ij. col. C. de fide īſtru ⁊ in. l. i. C. de teſta. mili. ⁊ in. l. ſi ꝗs ex ti. col. C. de ſenten. qn̄ notariꝰ de facto de falſo dānatus reputabatur cōi argen.§. i. de eden. ⁊ in. l. caſſius. d̓ ſena. ⁊. l. barbariꝰ. de offi. p̄to. ⁊ ꝑ bar. opiniōe habilis. ¶ Per bar. hic uide Pau. de caſt. in cōſi. ccxxij. incip̄. in cōſilio ſuo incip̄. ſeriohānes ⁊cͣ. ⁊ glo. in aucͣ. de tabellio.§. penul. ⁊ bal in xp̄i nomine amē. ꝓponit̉ ꝙ in facto in cā ꝓducit̉ in pͥmo dubio: ⁊ eum inj. l. ij. C. de ſenten. Et no. Bal. ī. l. ij. C. de ſum. tri. ⁊ uide oīno Bal. in. c. pau. ī cōſi. ccxvj. incip̄. ī xp̄i noīe amen. ſuꝑ primo dubio dicendū eſt ⁊c̄. īter parēs. ī fi. prin. de. l. cōradi. ⁊ vide qd̓ habet̉ ī. c. p̄terea. d̓ teſti. cogen. BBB. B

Ad. l. iul. de anno. Ad. l. iul. pecul. in tertio dubio. ADDE an dānatus poſſit īſtrumēta cōficere bal. cōſilio. ſiciū. ⁊ an ueniāt appellatiōes artificū: uide ang. cōſilio. xxxiii. ccclxxxviij. iij. li. ⁊ cōſilio. lx. iiij. li. ubi exp̄ſſe cōcludit ꝙ nullus inferior a b ¶ An excōicatꝰ. utrū aūt excōicatꝰ poſſit īſtrumēta cōficere: uide ꝑ oia a principe poſſit talē dānatū reſtituere. ⁊ idē tenet cōſilio. ccc. eo. iij. volū. doc. in. c. decernimꝰ de ſen. excōi. Inno. ī. c. pia. de excep. Federi. de cepia a ¶ Nō ē dignitas. utrū notariatꝰ officiū ſit dignitas. adde qd̓ ē ars. l. me cōſi. lxxj. no. bar. in auc̄. credētes. C. de hereti. ꝑ Io. an. in nouella. i. d. dicos. C. de ꝓfeſ. ⁊ medi. li. x. ubi etiā ſciētia legalis ē magiſteriū. l. i. sͣ. de pia. ꝑ bar. ī cōſi. incip̄. exiſtēs publice excōicatꝰ. ⁊ bal. in rubri. C. ꝗ accuo iuſti. ⁊ iure. ⁊ cōſuluit an⁊ ꝑ bal. in. l. ge. ī ꝯclu. ſu cōficere inſtrumēta publica. uidet̉ ꝙ nō. nā noin exercēdis pradicta. et parte alia inuita. ſed nos loquimur in contractu in. v. col. C. tarius uidet̉ quodāmō teſtiſ: ut. l. domiciꝰ. sͣ. de ad Bar. hic qui celebratur utraqꝫ parte mandante. Ultimo de fi. inſtru. uide nota. in teſta. ſed īfamis nō pōt teſtificari: ut hic ⁊ ī. l. iij. eſſet uidendū an excōicatusᵇ poſſit inſtrumenta Ex iui.l. cui eorū. ī §. lege. sͣ. de teſti. ergo ⁊cͣ. pro hoc. l. ij.§. miles. conficere. de hoc interrogabis canoniſtas. ⁊ pocu prin. sͣ. d̓ po sͣ. de his qui no. infa. ⁊ ibi glo. que dicit ibi ꝙ īlēta. Nōt. ꝙ ſtu. ⁊ utrū iu In fi. utrū poſſint acciiudex pōt ac famis repellit̉ ab oī dignitate ⁊ ab oī officio puLege iulla. pere munus dicam. jͣ. i. dex poſſit ꝓcipere eſcuhibere nota blico. ſed notariatꝰ eſt officiū publicū: ut. l. gene lēta ⁊ pocuproxi.§. i. rio ne confirali. C. de tabula. li. x. ⁊ no. in. l. ſi ꝗs ex argen.§. lenta. ⁊ uide ciat īſtrumē i. sͣ. de eden. ergo ⁊cͣ. preterea dicit̉ in. l. i. C. de qd̓ not. ang Ex iulia. tuꝫ. Et quid i. l. dati. sͣ. e. man. prin. ꝙ tabellionatꝰ eſt dignitas. ſed infaſi nō obſtāte d ¶ Hodie. t ¶ Opp. ⁊ uiprohibitiōe mis repellit̉ ab omni dignitate: ut. l. ij. C. de diApparett aetur ꝙ nullo no. tex. ⁊ adcōficit ⁊ ꝗs gni. li. xij. ergo ⁊cͣ. In cōtrariū facit qd̓ alibi dici de quod no. poſſit tollere modo liceat accipere ut in auctenti. ſcriptū exēbar. ī. l. q̄ſtio tur ꝙ officū tabellionatꝰ non eſt dignitasª ſed ē hāc ꝓhibitio plar per totam conſtitutionem. Sol. glo. que eſt nis. jͣ. d̓ quemunus: ut. l. fi. in prin. C. qui mili. nō poſ. li. xij. nem. Adde in. l. plebiſcito. sͣ. de offi. preſi. dicit ꝙ iſte. ll. que ſtio. ⁊ alleg. not. per pau ⁊ ibi glo. prima. ſed infames nō repellutur a mu bal. ī. l. addialiquid percipere permittunt hodie corrigunt̉. lū de ſuza. et neribus: ut. l. neqꝫ īfames. C. de decurio. li. x. et tos. C. d̓ epi. Pe. de anGuil. luidetur uelle ꝙ corrigatur preterꝙͣ quo audi. ⁊ uide C. de his qui non īple. ſti. l. i. ⁊ de infami. l. i. li. x. cha. in cle. fi. ad eſculenta ⁊ poculentaᵉ: nam illa lꝫ accipere. ⁊ bart. ⁊ qͥ ibi de exceſſi. p̄Preterea uideo ꝙ infamis pōt eſſe procurator hoc uidetur determinatum hodie in. c. ſtatutū. dixi in. l. cor lato. ⁊ alibi ⁊ arbiter: ut inſti. de excep.§. fi. ⁊. l. pedius. sͣ. de nelia. sͣ. d̓ ſic extra de reſcrip. li. vj. melius nō le arbi. Itē pōt eē tutor uel curator ẜm Azo. ī ſum ca. ⁊ iſtū tex. gi. Et d̓ hoc ¶ No. tex.º ibi: quod enī ⁊cͣ. declara ⁊ po ma triū librorū ſuper dicto titulo de īfami. ⁊ ſen ultīo quādo Hodic. ſtilla: ut per ꝗs eſt remo tit hoc glo. in. l. athlete. sͣ. de excu. tur. in princi. bal. ī rubri. tus ab offi⁊ ē caſus in. l. i.§. ſed ē equiſſimū. sͣ. de poſtul. ⁊ de iudi. ī v̓. Uod cōtra legē. cio tabellioq q̄ro nūꝗd iu §. fi. ubi infamis admittit̉ ꝓ ſuo pupillo ⁊ adulnatꝰ: quādo ¶ Nota iſtud eſt uitium quaſi reale dex ꝗ nō adto ad poſtulandū. ergo eadē ratione poterit eē poſſit reſtiquod impedit uſuca. ut notatur ī. l. mittit. ⁊ ẜm tui ⁊ ꝑ queꝫ tabellio. Preterea infamis pōt eſſe curialis.i. ro. in. l. cum uitia. C. de acquiren. poſſeſ. ⁊. l. pompo.§. cum vide bal. ī. l. nuncius curie: ut dicta. l. neqꝫ infames. ⁊. l. i. de mulier. sͣ. ſo nihil. C. d̓ ī quis. sͣ. de acqui. poſ. lu. matr. tex. infami. ergo ⁊cͣ. Quid dicemus. pro hoc etiā ha dic. liber. ſꝫ iſte ī ſui dcō bemus quādaꝫ glo. ⁊ tex. in. l. iij.§. queri pōt. sͣ. qua pena pu ¶ Ad. l. iul. de annona. ē ſing. ſꝫ deniat̉ ille ꝗRubrica. de ſuſpec. tu. ubi uidetur dicere ꝙ qui eſt ſuſpelictū ꝯmiſſū priuatꝰ ⁊ ad Hic eſt caſus ſpectus propter delictum cōmiſſum alibi ꝙͣ in tute calore iracū Onſtitit. cais in quo ſerhuc utit̉ offi c die q̄ habuit la nō debet propter hoc remoueri a tutela. eadē cio tabellio uus poteſt accuſare dominum. ēt ortū aliūnatus: uide ratione hic infamis ꝓpter delictū cōmiſſum alide qͣꝫ ab eo Bal. in. l. da In fi. alia eſt bi ꝙͣ in officio notariatꝰ nō debet ab iſto officio Ege iulia. pena. l. iul. de quē offendi l ta opera. in ſeu munere remoueri proprie loquēdo. dubito ē iuſta cā ꝙ xxij. coll. C. annona: quā uidiſtis in. l. ī annona: ego mitiꝰ pu in hac queſtione: tamē finaliter dico ſic. ante oīa ꝗ accu. ⁊ an .sͣ. de extraordi. criminibus. niar. pꝫ hic: poſſit notaſcias ꝙ tabellionatus officiū nō ē dignitas: ſed qꝛ ꝓ tali horio dānato munus: ut. l. finali. in prīcipio. cū ſua glo. C. qui z Ad. micidio dꝫ UperatoreS. uene reſeruari famili. non poſſunt. ⁊. l. i. C. de manda. princi. loꝗ de iure cōi ctio īſtrumē uides hic ꝙ ciuitas non poteſt ſtaīponi pena tur de notario principis aſſumpto ad ſcribēduꝫ ti: vide Cy. tuere precium frumento. contra. sͣ. mortis natu bar. ⁊ doc. negocia prīcipis. tūc ille notariatus qui eligitur ralis. l. iij. C. de offi. prefe. ur. l. i.§. cura carnis. ⁊. l. i. C. de epi .l. militibus. per principē eſt dignitas. non tamē officiū nota de epiſ. au. C. de teſta. ſco. audi. Reſpondeo ꝙ nō poteſt ſtatuere preriatꝰ in ſe eſt dignitas ſimpliciter ſumēdo notaibi: homicimili. ADcium nō iuſtum: ut hic. precium autem iuſtū poda qd̓ facit DE ꝙ notariatū. dico ergo ꝙ infamis nō pōt exercere offiteſt ſtatuere: ut in contrarijs. ſꝑ expectet riatꝰ non ſit ciū tabellionatꝰ ꝙ habeat ī ſe dignitateꝫ: ut. l. ij. ⁊cͣ. tn̄ hic im dignitas teC. de digni. uel ꝙ haberet officiū aliqd̓ iniunctū ponit̉ ꝓ tanuit ang. cō ¶ Ad. l. iul. peculatus. Rubrica. ex publico: ut ꝙ eſſet notarius ad bancuꝫ uel ſili homicidio ſi. cclxxxiij. ⁊ iō ſpurius pena depormilia: ut notat̉ in. d. l. ij.§. miles. sͣ. de his qui no Ege iulia. tationis. pōt eē nota tan. infa. ſed ſi ipſe a partibus uolentibus aſſuriꝰ ſi tn̄ ī alimatur ut faciat publicū inſtrumētū: non uideo Iſta. l. ē ī ar. con quo eius ſa¶ Ad. l. iul. Ne quis. quin repugnet quin dicitur publicū munus ⁊ ē ma uacillarꝫ tra illos officiapecul. Ru les qui habent florenos in ſigillo ⁊ in illo ſigillo nō haberent brica. ſeruus publicus quod infamibus non remittit̉ tātam fidem aliquos florenos non bonos immittunt. ADDE ꝙ ſed eis magis competit. ⁊ ſicut poteſt aſſumi ar quantaꝫ alia committēs Ex. l. ſequenti. biter a partibus uolētibus: ita poteſt aſſumi noinſtrumenta maleficiū nō ¶ Exbānitus ex eo maleficio ex quo debet ſeꝗ cōfecta a nō tarius a partibus uolentibus. Itē ſicut infamis aīo delibera deportatio non poteſt eſſe arbiter. ſpurijs: ut ꝑ to ſit mitius aſſumptus iudex a partibus uolentibus ⁊ non ang. ī. d. cōſi puniēdꝰ bal. opponētibus ualet eius iudicium: ut dixi in. l. ꝗDicit Dy. ꝙ lio. ⁊ ꝙ non cōſilio. ccclx Eculatus. iſta. l. eſt ar. ꝙ dam cōſulebat. sͣ. de re iudica. ⁊ nota. ī Specu. ſit dignitas xxvij. iij. lib. bannitus ex eo maleficio ex quo debetenuit oldra de iudi. dele.§. excipitur. uer. item nūquid ꝑiuEcula dus conſiret ſequi deportatio non poſſit eſſe arbiter. nam p tꝰ. Hic rus ⁊ infamis. ⁊ ver. ſequenti hoc auteꝫ maxime lio. lxxv. vbi illa uerba arbitratu ⁊cͣ. ius ſignificant: ut. l. illa habes puto eſſe uerum quando non obſtante infamia dicit ꝙ quili tex. ꝙ pena ī uerba. jͣ. de uerbo. ſigni. ſed deportatus amittit bet ep̄s uel ipſe eſt in poſſeſſione notariatus ⁊ bone fame: terdictiōis a ordinariꝰ po priſtina iura: ut hic. ergo ⁊cͣ. dicam in. l. illa uertunc propter multitudinē geſtorū per eum deque ⁊ ignis teſt creare ta ba. jͣ. de uerbo. ſigni. ē hodie trāſbet ualere: ut. l. barbarius. sͣ. de offi. preto. ⁊. C. bellionem ī lata in penā Ex. l. ſequenti. de ſen. l. ij. nec obſtat ꝙ infamis non poteſt eſſe ſuo territod̓portatiōis: ¶ Inquiſitio primo poteſt fieri generalis. ſecū rio qꝛ uile of teſtis: quia in teſtimonium quis uocatur ab una ut notat gl. do ſpecialis. in. l. gallꝰ.§. ⁊ ꝗd ſi tantū

Ad. l. iul. pecul. i 9 4 delibe. ⁊ poſth. fallit in caſu: ut ibi per Ange. ⁊ Imol. ceptatore. ⁊ in. l. hoc genus. sͣ. de condi. ⁊ demō. ⁊ in. l. i.§. l. falcidia. sͣ. ad Ege iul.§. mādatis. Allegat̉ iſta lex ī prin. iūcta glo. ꝙ donatū maīe .l. falci. ⁊ in extrauag. ad repri. in v̓. perinde: uide ang. in. l. ſi ſinita.§. fi. de lſtati exiſtēti ī aliquo loco ſic̄ ſit maieſtatibꝰ faciētibꝰ miracula ītellidā. īſec. ⁊ Imol. ī dicta. l. hoc genus. ⁊ Ro. in. l. ſi quis ui. in prin. de acꝗ. gitur donatū deo īmortali. iō nō acquirit̉ illi ī cuius loco ē illa maieſtas poſ. e ¶ Quod intellige. Idem Bar. in. l. i. de receptatore. ⁊ in. l. in depicta. fuit iſta qō de facto ⁊ eā diſputauit abb. ſaxiū de fulciato ꝗ dictus quartum. circa medium. sͣ. ad. l. fal. adde quod habes in. l. non tantū. sͣ. d̓ ē dn̄s fran. d̓ re iudi. aſſiſſio ꝗ ita Acrile determinas gi. que ¶ Opp. dicit̉ hic uit. ⁊ eaꝫ diEge iul. ro quotuIcrilegi. ꝙͣ ſacrilegi capite ſputauit etiā plex. dixi. sͣ. Hic eſt notabilis tex. puniuntur. Contra sͣ. e. l. lege iulia.§. padue ang. eo. in. l. diuꝰ. Mandatis.& quo habes ꝙ prīo ⁊ incipit illa mādatis. Sol. oīs pena q̄ ibi īponit̉ ē capitalis. quot aūt mo diſputatio ī dis fiat ip̄m poteſt fieri inquiſitio generalis tam de delictis Quero quotuplexᶠ ē ſacrilegium. glo. dicit ꝙ ē refulgēti pa ſacrilegiū: ui ꝙͣ de delinquentibus. poſtea peruenitur ad intriplex. primū eſt quādo accipit̉ ſacrū de ſacro lacio. facit. l. de nota. per quiſitionem ſpecialem de eo qui inuentus ē cul cōſecrato publice: ut hic dicitur. Secūdū eſt qd̓ ſtatue. d̓ vſu Bal. ī. l. iij. fr. ⁊ uidetur pabilis in inquiſitione generali: ut hic dixi in. l. C. de fur. et appellatur quaſi ſacrilegium: quod ē quādo acuelle bal. in ibi etiā quaij.§. ſi publico. sͣ. de adul. tene menti. cipit̉ de aliquo conſecrato priuatim: ut hac. l. ij. auc̄. hoc ius liter ſacrileNota tex. ibi: ꝙ rn̄ſo. tertiū genus ſacrilegij ponitur in fine glo. porrectū. in giū ſumatur Non fit locus. nī ſepelire ⁊c̄. .ij. col. de ſa de quo dicitur ī. l. i. ⁊. ij. ⁊. iij. C. eo. ¶ Circa iſtā ī ſtatutis. an croſan. ecc. ẜm ius ciuiEx. l. ſequenti. .l. quero que ſunt res conſecrate publice uel priquē ſequitur le an ẜm ius ¶ Que faciant cōmitti ſacrilegium. uatim. glo. dicit multa uerba. Tu dic ꝙ res cōſe Pe. de ancanonicum. Cōtra īmo ſacrilegiū ſit. crata publice dicitur eccleſia que eſt conſecrata cha. ī cle. ij. ubi etiam di di I U US. nā locus facit ſacrilegiū: d̓ reli. domi. ad publicū uſum omniū. ſunt etiā quedā ecclecit ꝙ familia ⁊ idē Bal. ī ſacrilegi reut. l. aut facta.§. locus. jͣ. de penis. dicit ſie priuate: ut oratoria que nobiles habent ī do .l. deberi. C. pellitur d̓ leglo. ſubaudi hic tantū. q. d. etiam ſacrilegiūᵇ eſt. mibus eorū ⁊ fraternitates. ⁊ tunc iſta dicuntur de fideicō. li gitimis acti ⁊ ad hanc expoſitionem dat glo. multas concor cōſecrata priuatim ꝓ ſe tantū nō aduſū aliorū. ber. bus. ꝓ quo Iuus. dantias. alij dicunt aliter. ⁊ doc. cōiter tenent ꝙ Ex. l. ſequenti. dictum Ind ēt ſacri no. in. c. uelocus facit ſacrilegium. uerū eſt ſi ſacrum inde ¶ Qualiter teneatur maſſarius cōis de peculegiū. Sacri nerabilē. de auferatur: ut hic ⁊. l. contraria. ergo duo oportꝫ nia quā habꝫ apud eū. Et qualiter teneātur plu legiū ē qn̄ ſa electi. Et ꝗd concurrere ut ſit ſacrilegium. uidelicet ꝙ ſacruꝫ res qui peculiariter cōmiſerunt. crū aufert̉ d̓ de illo ꝗ per ſacro. ⁊ quā cutit imagiauferatur ⁊ de ſacro loco. ſed ſecundū canones h Uidiſtis. sͣ. ꝓ do dicat̉ ſaEculatum.xi. determina. nem dei ꝙ d ſecus eſtᵉ: quia ſufficit unum tantū. allegat glo. crilegiū ⁊ qn̄ beat mori. xvij. q. iiij. in. c. quiſquis. ſed iura noſtra ſunt in tū ꝗd eſt ſacrilegiū. hic iuriſcon. querit furtū. adde tex. ē ſing. in contrarium ut uidetis. Item quod glo. dicit ar. glo. Bart. ⁊ quid eſt peculatus. ⁊ adducit diffinitionem laca. ſi canoni doc. in. l. iij. ci. de hereti. contra. C. de epiſ. ⁊ cle. dic ar. cōtra.ſ. cōtra cano beōis. Ex hoc habes ꝙ maſſariꝰ communis. l. C. de fur. et in. vj. ADnes cū iuribus noſtris concordant. iul. peculatus non tenet̉: ſed tenet̉. l. iul. de reſi ibi Bal. an DE an ſacri Ex. l. ſequenti. duis ſi ꝗd apud eū remanſiſſet de pecunia cōis. ſtatutum lolegi poſſint quēs de fur¶ De dictione perinde. ubiqꝫ ⁊ a qͥHic dicit̉ ꝙ ille crimē peculatus cōmittit cuius to habeat lo cūqꝫ capi et periculo res nō fuit. ¶ Quero quid ſi plureſ pe cū in ſacrilean ſint remit Icrilegii. culiariter cōmiſerunt. Reſpondeo crimen pecu gio: ⁊ detertēdi ad loca No. hunc tex. dicitur hic latus ut uidetis cōmittitur ab eo cuius periculo minat ꝙ ſic: delicti Bal. IS aut e. tenetur perinde ac ſi eēt ⁊ quotuplex cōſi. cxxiiij. res non fuit. ⁊ ſic ab eis qui officiales nō fuerūt. ſit ſacrilegiij. lib. condēnatus furti manifeſti. Contra ille qui pre ⁊ iō quilibet tenetur inſolidū: ut. l. i. C. de cōdi. um: uide in Uꝫ eo. ſtat opeꝫ furto non tenetur cōdictione furtiua: fur. ⁊. l. ſi quis id quod.§. fi. sͣ. de iuriſ. om. iudi. ea. l. ſacrile c quero ut. l. proīde. sͣ. de condi. furti. ſed fur manifeſtꝰ ſed ſi eſſent officiales qui pecuniā publicā ſubgij. la. ij. d̓ iu utrū. Utruꝫ re v̓o canopoſſit ꝗs catenetur condi. furti. ergo non eſt perinde cōdētraherent ⁊ ſic tenerētur. l. iul. de reſiduis: ut. sͣ. nico aufcrēs pi pro debinatus. dicit glo. perindeº cōdēnandus.ſ. crimieo. l. lege.§. l. iul. ⁊ tunc oēs tenentur una pena: ſacrū de ſato. uide per naliter non ciuiliter. ⁊ iſta eſt bona. uel dic perin ut. l. ſi multi. sͣ. de publi. ⁊ sͣ. de admi. tu. l. tres cro īcidit in moder. inſti. de cōdēnatur: non tamē per omnia. ⁊ ad iſtaꝫ ex furtū ⁊ ſacri tutores. dixi. in. l. fi. sͣ. ad. l. cor. de ſic. de acti.§. fi. legiuꝫ ⁊ pōt ꝑ Inno. poſt poſitionē dat glo. multas concor. quā glo. nota Ex. l. ſequenti. iſta pena uel do. Anto. in pro ſtatutis ⁊ etiam pro legibꝰ. ubi dicitur ꝙ pe ¶ Qualiter teneatur ꝗ pecuniā fiſco debitā acalia puniri ca. ij. de pi rinde habetur quod intelligeᶜ non tamen ꝑ oīa: cipit. Et qualiter ⁊ quando poſſit ꝗs perſonali ẜm archi. de gno. cōſecra. diſt. uidelicet ſi eſſet aliud ſtatutū in eodē uolumine h ¶ Ip̄o actu ter capi. Et an ī cāis fiſcalibus admittat̉ ceſſio. ī. c. corpora. vide bal. ī. l. quod illi contradiceret. nam tunc dꝫ per illud re Alias eſt.§. labeo. ⁊ ē qui alle. tex. generali. C. UN CO. bonꝰ.§. No. modos ſtringi: ut hic. ⁊ in oībus concordan. alle. hic in optimū. xxii. de decurio. glo. quas tene menti. hic dicitur ꝙ tenetur ī qua exigendi a debitore fiſcali. No. ꝙ dicit .q. iiij. ꝗd er lib. x. go pōit Ludruplū non diſtincto clā uel palā. cōtra. jͣ. de iucorpus retinendo. ¶ Ex hac. l. no. ꝙ ille qui ac do. in nota re fiſ. l. auferet̉.§. qui aliquod. Reſpōdeo ille ꝗ cepit pecuniā fiſco debitā ut det fiſco non tenet̉ bilibus ſuis accepit pecuniā iā incorporatā in fiſcuꝫ tenetur .l. iul. de reſiduis niſi poſtannuꝫ. ⁊ ex hoc appa notabili. ecc indiſtincte in quadruplū non diſtincto clam uel ret ſo. contrarij. sͣ. e. l.§. eodē capite. naꝫ ibi non c ¶ Secus ē. palam acceperit: ut hic. ⁊. l. aufertur. in fi. de iuaccepit pecuniā ut referret fiſco: ſed accepit pro utrū aūt fare fiſ. ⁊. C. de his que ex pub. ra. l. qui in contra ſe fingens creditorē fiſci. ¶ Secūdo no. ꝙ debi milia ſacrile ctibus. ⁊. l. defenſionis facultas. de iure fiſ. li. x. tor poteſt perſonaliter capi pro debito fiſcali. gi repellatur ab actibꝰ leſed quando accepit pecuniaꝫ nō incorporatā in Circa quod quero utrumᵍ ⁊ quando quis poſgitimis. Infiſcū: utputa a debitore fiſcali in fraudē fiſci: tūc ſit capi. circa quod dico. ſi quideꝫ queris an poſ no. determi tenetur in duplum: ut. l. contraria. ſit capi pro priuato: tūc pro debito pecuniario nat ꝙ ſic. in No. contra regulariter capi non poteſt: ut. l. nō eſt ſingulis .c. uenerabiUi tabulam īlem. de elec. eos qui ſcri .jͣ. de re. iur. Fallit in caſu. l. ait p̄tor.§. ſi debito Acrile pturas factas in muro aliquid cōtinen rem. sͣ. de his que in frau. cre. pro crimine uero ī s gij. dites deſtruunt. ipſo actuʰ criminis ubicūqꝫ crimen capitale cōcit glo. ꝑinEx. l. ſequenti. mittitur ut crimen quod ingerit penam corpode. De dictione perin ¶ Quotuplex ſit ſacrilegium: ⁊ que dicūtur pu ralem poteſt quis perſonaliter capia quocūqꝫ de: uide bar. priuato: ut. C. de rap. uir. l. i. ⁊. l. ſi quis in ſeruiblice ⁊ que priuatim conſecrata. in. l. i. sͣ. d̓ re BBBB lI

Ad. l. iul. ambitus. Ad. l. fauiā de pla. a ¶ Capi a iu tute. in fi. sͣ. de fur. ⁊. l. capite quinto. sͣ. de adul. tene mēti quod dicitur hic ꝙ qui cōuicerit aliuꝫ dice. uid̓ bal. dum tamē ducatur ad iudicē infra tēpus ſtatureſtituitur in integruꝫ quod ē utile ſcire ad mul in. l. cōſenta tū: ut. d. l. capite quinto. sͣ. de adul. ad idē facit. ta pro multis mitriatis qui ſunt ī terra iſta ut cōneū. C. quō ⁊ quādo iuC. de male. ⁊ mathe. l. fi. ⁊. l. ij. C. de fal. mo. Si uincendo alios releuentur ⁊ admittātur ad hodex. ubi dic̄ uero queris an poſſit capi a iudiceˢ ſeu iudicis nores ſi ex iſta cauſa fuerunt mitriati. ꝙ in crimīaauctoritate: ⁊ pro cauſa criminali indiſtincte po 1 ¶ Op. sͣ. ad. l. iul. de li ſemꝑ īcipi Item is quēt ui pub. l. fi. So. ille ꝗ teſt capi ⁊ etiā de domo extrahi. ut. C. de of. dipōt a captura. idē pōt di uer. iu. l. i. ⁊ no. jͣ. de re. iur. l. nemo de domo. et inſtituit nouum uectigal etiā ſi non exegit tenet̉ ci in ciuili ra quod no. in. l. pleriqꝫ. sͣ. de in ius vo. Fallit ī mu hac. l. ⁊ conſtitutiōibus principū poſitis. C. no. tione ſuſpi liere: ut. d. l. i. C. de offi. diuer. iu. ⁊ auc̄. ibi poſiuecti. l. fi. ſed ſi inſtituit ⁊ exercuit tunc etiam tetionis: ⁊ ibi ta. Si uero queris an poſſit capi pro cauſa pecu ēt dixi poſt netur. l. iul. ut. l. contraria. Bar. ⁊ ꝙ in niaria: tunc aduerte aut eſt debitū fiſcale: ⁊ po Ex.§. ſequenti. crimīali poſteſt perſonaliter capi. ita loquitur hic. nō tamen ¶ An ingrediens domum iudicis ut captet be ſit īcipi a cain carceribus ponitur: ut. l. nemo carcereꝫ. C. de niuolentiam teneatur hac. l. ptura: tenet Bal. in. l. ij. exac. tribu. li. x. niſi perſiſtat in contumacia: ut Habes hic tres caſus in C. de his ꝗ Et ſi quis. quibus. l. iul. ambitus. hꝫ ibi dicitur. Si uero pro debito priuato: ⁊ tunc. ſi latro. ⁊ ibi ēt aliquo tempore fuerat in iudicio ⁊ deſiſtēdo iu locum. ¶ Quero utrū ſit aliꝰ caſus. Glo. addit ponit de peri promiſit ⁊ non ſtetit: dꝫ capi: ut in aucͣ. de ex quartum caſum: ut. C. e. l. i. dic ut ibi. ¶ Quero na indebite capientis. hi. reis.§. ſi uero quidam. ⁊. C. quō ⁊ quādo iuque fuit iſta. l. iudiciaria. dicit glo. quedā. l. que ADDE que dex. l. conſentaneū. ⁊ ibi no. ſed ſi ī iudicio nūqͥ fuit facta ad interpretationem. l. iul. ambitus. ſint neceſſafuit ⁊ cautionē non dedit: tunc iudex non cogit ¶ Quero. que ſit pena huius. l. Reſpōdeo. due ria ad hoc ut eum facere capi niſi prius eum citet: ut. d. l. conquis poſſit ſunt pene. una eſt centū aureorū: de qua loquit̉ quē facere ꝑ ſentaneum. ⁊ ibi no. poteſt tamen ſi vult eum fahic. alia eſt pena quadrupli: ut. l. fi. C. ad. l. iul. re ſonaliter d̓ti cere capi: ut ueniat non ut in carcereꝫ ponat: ut pe. tamen una exacta tollitur alia: cū utraqꝫ cōneri ꝓ debi no. in. d. l. pleriqꝫ. sͣ. de in ius uocan. dū tamē de petat ad uindictā: ut. l. pretor.§. i. sͣ. de iniurijs. to Ro. ccxli. ⁊.cccxx. bal. domo nō extrahat: ut ibi dicitur. ponere uero in ¶ Quero utrū hoc ſit verum indiſtincte ꝙ īgre conſilijs. xl. carceribus non poteſt pro debito iudex niſi euꝫ diens domum iudicis hac. l. teneatur. Reſponcū ſequēti ⁊ qui cōdemnatus eſt: ut. l. i. C. qui bo. ce. poſ. a ꝗ deo non: niſi quis ſtudioſe intrauerit: ut captet xlix. i. lib. bus carceribus liberatur cedendo bonis: ut ibi cū eo familiaritatē ut ei faueat: quod tene mēti b ¶ Fiſco tenetur. Caute dicitur. ⁊ ideo eſt conſiliū quādo debitorē tuuꝫ ¶ Ad. l. ſala ad hoc ut non potes facer̄ capi: quia nūquā exit de domo ¶ Ad. l. fauiā de plagiarijs. Rubrica. uiā de plagi. ꝗs poſſit faRubrica. ꝙ tu facias eum cōdemnari de contēptu māda cere capi de ti. ⁊ ſic criminaliter fiſco teneturᵇ. poterit etiā ca bitorem ſuū Ex. l. ſequenti. I. libequi nūqͣꝫ exi pi in domo: quia pro criminali capitur: ut dictū ¶ An ualeat ſtatutū ꝙ capiens hominem ⁊ du s rū. q̄ro uit d̓ domo eſt. ⁊. d. l. pleriqꝫ. de in ius uo. ⁊ nota. in. d. l. ne ciuitas. An cens ī fortiam cōis habeat tantū. qd̓ ſin. no. et ualeat ſtatu mo de domo. j. de reg. iur. ⁊ ſic poterit in domo uide plene īUides hic ꝙ tuꝫ ꝙ ꝗcūqꝫ I liberum. anptor ⁊ uēdi ſti. de act.§. capi. ⁊ cū erit in carceribꝰ poſitus poterit ibi ꝓ s duxerit hofi. ⁊ ſeꝗt̉ andebito pecuniario in carceribus recōmēdari ẜꝫ tor hoīs liberi tenentur hac. l. ¶ Queminē in forge. in. l. plemateriā quā dixi uobis. sͣ. ī. l. ij. ī fi. de cuſto. reo. tiaꝫ cōis haro ciuitasᵉ facit ſtatutuꝫ. quicūqꝫ duxerit talē ho riqꝫ. d̓ in ius beat p̄miū a ¶ Quero iuxta predicta an in cauſis ſiſcalibus uocan. ⁊ no. minem captū in fortiam cōis habeat tantū a cōi cōi. ⁊ adde Ro. in. l. iiij. bonorum ceſſio admittaturᶜ. Iſtam queſtioneꝫ an ualeat ſtatutum. videtur ꝙ nō: quia eſt cōtra qd̓ ualet ſta. §. p̄tor. sͣ. de tangit Ci. C. qui bo. ce. poſ. l. i. in. i. q. ⁊ ibi dicit. bonos mores. ⁊ eſt delictum emere uel vendere tutū ꝙ quidā. īfe. ⁊ pa. cūqꝫ ceperit ſi quidem fuit contumax in ſoluendo: tunc non liberū hominē: vt hic. ⁊ hoc eſt verum niſi ille ſit de caſt. in. l. bānituꝫ ſi eſt admittitur ceſſio bonorum. alias ſic. ut. d. l. necōtumacia. hoſtis ciuitatis: quia tunc poteſt ſtatui precium bānitꝰ efficia sͣ. d̓ re iudi. mo carcerem. C. de exac. tribu. li. x. capienti: ut. l. nō oēm. in fi. jͣ. de re mili. tur ciuis: ut ⁊ ibi habes. ¶ Ad. l. iul. ambitus. Rubrica. not. Bal. in Ex. l. ſequenti. c ¶ Ceſſio ad Ex. l. ſequenti. .l. i. C. ꝗ ad mittat̉. an ī ¶ An incidant in. l. flauiam qui gnanos ⁊ canliber. ꝓcla. ¶ An liceat dare pecuniam pro honore. Et mi cauſis fiſcali tores donant. non lꝫ. queꝫ buſ admitta triati releuantur cum alios conuincunt. uide. fac̄ op¶ Quero quō tur ceſſio bo Ege ſauia. faciunt iſti cartime qd̓ no. norum: uide Bart. in. l. i. j. No. ex hac. l. ꝙ ī curia barto. in. l. i. C0 dinales ſeu magni domini ꝗ unū gnaromana ceſſat. l. iul. am in fi. prin. sͣ. sͣ. de ceſſio. nū uel unū cantorē uel unum aptū ſeruitorē ſid̓ iuſti. ⁊ iur. bo. ⁊ Bal. ī bitus: quia hec omnia pertinent ad pa bi inuicē donāt: an incidāt in hāc. l. Reſpōdeo ⁊ uide Bar. d. l. i. in. iij. pam. ⁊ hoc quo ad ipſum papam. Sed utinam in. l. cū naui col. C. ꝗ bo. nō: quia non donāt eos ut eos ſua libertate pri hoc obſeruaretur quo ad ipſos qui ſunt adherē cularū. in fi. ce. poſuent ſed donant vt ita ſint liberi ⁊ ſtent libere C. d̓ nauicutes pape. Et ideo ſciatis ꝙ decretiſte fecerunt apud aliū ſicut libere ſtant apud donantē. ⁊ ſic lar. li. xj. ¶ Ad. l. iul. multas cōſtitutiones. tamen ī tractatu de ſimo. illo uolente ⁊ ſic cū nō faciant dolo malo non te de ambitu. On ſta que eſt idem quod ambitus: nullam nouā conn tiꝫ. quō Rubrica. nentur hac. l. ut. sͣ. de li. ho. exhi. l. iij.§. i. ⁊.§. ſeſtitutionem fecerunt. ratio quia ſimonia non pu cognoſcatur quenti. d Ec lex. differentia ī nitur ut debet. ¶ Op. ꝙ liceat dare pecuniā ꝓ h ſine ad ter furem ⁊ m Quero ī hac. l. habendo honore: ut. l. hoc iure. sͣ. de dona. ⁊. l. On ſtatim. quō cognoſcaminiſtration plagiariū. ui i.§. i. sͣ. de pollici. Glo. dicit dare palā licet: ſed ne. an liceat de ꝑ Bar. i. turᶠ plagiarius a fure. Circa hoc ſunt aliquid dare clam ⁊ in ſecreto non licet: ut hic. iſtud tene mēl. ſi abductadue opi. vna ē glo. in. l. ſi abducta. C. de fur. que pro cōſeque de fur. ti. Iſtud eſt uerum pro honore ſine adminiſtradicit ꝙ ille eſt plagiarius qui habet in conſuetu do honore. tioneᵇ: quia tunc licet dare pecuniam palā. ſꝫ ꝓ uide nota. in dine faciendi hoc.ſ. ſeruos alienos ſubtrahere ⁊ honore cum adminiſtratione nullo modo licet .l. barbarius ſibi haber̄. Alia ē opi. sͣ. e. l. i. ⁊ Azo. ī ſum. huiꝰ .sͣ. de offi. p̄dare. ita loquitur ti. ut iudi. ſine quoquo ſuffra. ti. dicūt aut habet animū celādi dn̄o: ⁊ tūc dicit̉ per totum. ¶ Querit glo. utrū liceat precibus plagiarius. aut nō habet aīum celādi dn̄o: ſꝫ tan petere honorem: uel quid ſi alius dedit pro me tum ſibi vult habere: ⁊ tūc non dicitur plagiari me ignorante pecuniam. dic ut in glo. ¶ Ultīo ſed fur. ut hac. l. ⁊ hec opi. cōiter tenetur.

Ad ſenatuſcon. turpil. i 9 5 ¶ Ad turpi Qui ergo hominē liincipit. ibi uel abſoluto reo.ſ. deſtinatione. Ter ponit nota. Lege faula. verū ſubtrahit ⁊ celat lianum. Ru qō. an ita pu tius modus procedēdi eſt ꝙ poſt reum abſolubrica. niat̉ ꝗs rōne dicitur plagiarius. ⁊ tēpore quo erā hic ī ſtudio tum iudex inquirat de calūnia ex ſuo officio noCcuſacalūnie que a toꝝ. ꝗſ quidā erāt cōdēnati. l. fauia de plagiarijs. ex eo bili ⁊ de calūnia cognoſcat. ꝙ hoc ſit uerū ꝓbacōſiſtit in iu eſt modus. ꝙ unū iuuenem ſubtraxerunt. re ſicut rōne tur per hunc tex. hic qui dicit clare ⁊ rotūde nō Modꝰ ꝓcecalūnie q̄ cō calūniādo tex. probatur per rōnemᵇ: quia cum dēdi ī crimi ſiſtit ī facto ¶ Ad ſenatuſcō. turpil. Rubrica. iſtud delictū cōmittatur coraꝫ iudice merito de ne calumnie ⁊ uide tex. ⁊ qualis ſit vi hoc ipſe poterit inquirere ſecūdū regulas quas ibi gl. ⁊ bar. de no. ꝑ bar. in auc̄. nouo Ex. l. ſequenti. dedi in. l. ij.§. ſi publico. C. de adul. Sed circa in. l. athletas iure. C. d̓ pe. ¶ Utrum accuſatio ex. l. remia ſit publici iudihoc quero infra quantū tēpus poterit hoc facer̄ .§. calumnia iudi. ꝗ ma. cij: ibi. Circa. Et que ſit pena calūnie: ibi. Setor. sͣ. de īfa. iudex. glo. uidetur uelle dicere incōtinenti: non iu. ⁊ in. l. nō mi. Sed an cūdo. Et quis eſt modus procedendi in crimīe ignorat. C. ex interuallo. ita dicit glo. que incipit incōtinenſi me falſo ac d̓ fruc. ⁊ lit. calumnie: ibi. Venio. Et qualiter probetur calū ti. mihi aūt uidetur ꝙ debeamus ſic dicere. ſi ꝗ cuſaſti poſſiꝫ expen. nia: ibi. Vlterius. Et an ſit uerum ꝙ iudex prodem queris de modo procedendi ⁊ pronūcian ne uti remed ¶ Publinunciet: ⁊. l. penam īponat: ibi. Venio. Et quid dio de quo ī di ex officio iudicis mercennario: tunc fateor ꝙ ca fama. Fa. hac. l. ſed ēt ſi iudex minorem penam ſtatuit an. l. ſuppleat̉: ma excuſat a dicit glo. ꝙ incontinēti iudex debet hoc facere .l. cor. de ſal calūnia. ideꝫ ibi. Sed iuxta. Et an iuramentum calumnie excōdēnare.ſ. eadem die: vt. l. paulus. sͣ. d̓ re iudi. ſis accuſare: dicas qn̄ ꝗs cuſet ab expenſis: ibi. Venio ad ꝟſi. Et quid ſi Si queris de alijs modis procedendi.ſ. ꝑ accuuide Bar. ī inſtigaret̉: ut .l. ſi ꝗs obre apparet euidens calumnia ī parte ⁊ in parte nō ſationeꝫ ordinariā uel per inquiſitionē: tūc ego no. Bal. ī. l. pſerit. ī prī. athlete. sͣ. de an debeat condēnari: ibi. Iuxta. Et an in crimi puto ꝙ iſta accuſatio duret tanto tēpore quāto sͣ. de falſis. falſis. ⁊ bal. nalibus debeat fieri condēnatio expenſarum ui tēpore durabit delictū principale ſeu accuſatio ¶ Quero an in. l. fi. sͣ. de de in fi. reo cōdēnaprincipalis: ſuper qua calūnia ē cōmiſſa: cuꝫ iſta heredi. inſti. to poſſit de Primo ⁊ de hoc laad eius ſimilitudinē deſcendat: vt dictū eſt. sͣ. accuſatoris Tcuſatorum. aicit actiꝰ ⁊ meliꝰ ꝑ ¶ Ulterius procedo qualiter probabitur calūcalūnia inꝗbal. in. d. l. ꝗ cuſatores tripliciter delinquere. ſecunniaᵉ. in hoc ſunt opi. naꝫ quidā dicunt ꝙ eoip̄o ri. iſtā. q. dinō probaſſe. do illa tria delicta enumerat. tertio proſequitur cit do. meus ꝙ nō probatur eſt probata calūnia. ⁊ hoc uidet̉ C. de calum nō reperiri illa tria delicta per ordinem. Secūda ibi. calum niato. probari in tex. C. de calū. l. qui non probaſſe. im tactā ī iure. e ¶ Quero niari. tertia ibi. calumniatoribꝰ. ⁊ ibi uſqꝫ ad.§. mo illa. l. probat cōtrariū. ſed probatur ī. l. i. C. tn̄ dic̄ ꝙ nō vtrum. uide preuaricatorem ponit de calumniatore. abinde de aduo. diuer. iu. nec ob. iſta. l. que dicit ꝙ ille ex ptāte hubar. in. l. eiuſ uſqꝫ ad.§. ſi quis aūt pōit de preuaricatore. terius. l. ⁊ ſenaqui non probat non preſumitur calūniari: quia qui d̓latorē. tuſcōſulti qꝛ in fi. jͣ. d̓ iur. tio in.§. ſi quis autē ab accuſatione ponit de ter hic loquitur in caſibus ⁊ perſonis exceptuatis. hic loquitur fiſ. ⁊ bar. ī. l. giuerſatore uſqꝫ ad finem. l. Et iſta pars que in ita tenet Io. cuius opi. glo. ſequitur hic. ⁊ in. d. abſoluto reo i. in fi. C. de cipit calumniatoribus diuiditur in tres partes l. ꝗ nō probaſſe. Alibi glo. dicit meliꝰ in. l. athle vn̄ dicebat pe. iudi. qui ꝙ bn̄ poterit Primo dicit calūniatorem puniri. ſecundo potas.§. calūniator. sͣ. de his qui no. infa. ut dica⁊cͣ. ¶ Ex op. inꝗri contra ⁊ ſic not. ꝙ nit modū procedendi. tertio modum ⁊ effectuꝫ mus ſic. ī caſibus exceptuatis qui hic in glo. po ac cuſatorem ſufficit iudipronūciandi. Secunda ibi. ſed non utiqꝫ. tertia nuntur nō preſumitur calūnia cōtra nō proban eo qd̓ obrecē ꝓnūciare ibi. nam ſi quideꝫ in.§. queri poteſt. ¶ No. tex. tem. alias regulariter cōtra nō ꝓbantē ē p̄ſumpſerit iudi. ⁊ in criminali cōdēnari. l. ꝙ aliud eſt calumnia: aliud eſt temeritas. ¶ Cir bus ſuꝑ ſcō: ptio calūnie. ſed non eſt preſumptio iuris ⁊ de cornel. d̓ fal. vt hic. idē di ca. l. iſtam quero utrū accuſatio ex. l. remia ſit pu iure quia admittitur probatio in contrarium. ⁊ iuxta dictaꝫ cas ſi agat̉ d̓ blici iudicij uel priuati. glo. que eſt hic uidetur hoc eſt quod dicit hic tex. poteſt enī eſſe ꝙ oſten .l. ſi ꝗs obre crimine ciui dicere ꝙ publici iudicij. Dy. uidetur reprehēde det errorem iuſtū. puto aūt ꝙ ſit error iuſtꝰ pupſerit. d̓ fal. liter. l. viro ⁊ ita interro atqꝫ uxore. re iſtaꝫ glo. dicēs: ꝙ licet ex publico crimine deblica famaᵇ: vt. l. miles.§. mulier. sͣ. de adul. vegatꝰ reſpōdi sͣ. ſolu. ma. ⁊ ſcendat tamen eſt priuata: ut. l. iij.§. fi. sͣ. de pre ſi ei eſſet dictū a perſonis fidedignis: vt dixi ī. l. ⁊ tunc dice.l. d̓curiōes. uari. ſed certe illa. l. non loquitur de calūniator̄: atheletas. sͣ. d̓ fal. ⁊ hoc puto verū: nō ob. quod bat ſe aliud ī ⁊ ibi bal. C. ſed loquitur in deſiſtente. Sed pro Dy. contra terminis nō Ci. no. sͣ. de aduo. diuer. iu. l. i. in. iij. q. vbi d̓ hoc d̓ īfami. Idē reperire. ī ꝯͣ in act. deſcēglo. uidetur caſus expreſſus in. l. palā.§. ſi qͣ catangit. ⁊ ideo iudex antequā cōdemnet de calū riū tn̄ fac̄ gl. dente ex cōlūnia. sͣ. de ritu nupt. ſed glo. ibi reſpōdet ꝙ nō nia deberet dare parti terminū ad facienduꝫ ſu in. l athletas tractu.ſ. emuidetur dānari publico iudicio quātū ad impeper hoc ſuam defenſionē. ¶ Uenio ad tertiam .§. fi. de infa ptor in prin. sͣ. de iudi. ⁊ diendas nuptias: ſed quātū ad alia ſic. ita ibi di partē. dicitur hic ꝙ ſi iudex pronūciat ſuper d̓li b ¶ Per rō.l. ꝗd tn̄.§. i. cit glo. quā glo. puto eſſe ueram cū pena calumcto ꝙ lex pronūciat de pena: quero vtrūᵉ hoc ſit neꝫ. uide ad sͣ. de arbi. cū nie ſit ſimilitudo ſupplicij ⁊ ſimilitudo pene ſi verum ſimpliciter. Reſpondeo ⁊ aduerte bene. iſta Bal. ī. l. ſimi. ⁊ ad inon eſſet publicum iudiciū: ſicuti primum non quedā ſunt delicta que habent nomē a iure ⁊ ex negāda. ī. ul. ſtū tex. uide col. C. ꝗ ac⁊ add̓. l. ſi te. eſſet equalitas pene. ¶ Secundo quero que eſt vi noīs cōprehenditur delictū ut furtū: falſum. cuſa. Et ibi bar. ⁊ pena calumnie. glo. dicit ⁊ bene ſimilitudo ſupcalumnia: plagiū ⁊ ſimilia. ⁊ in iſtis ſi quideꝫ eſt c ¶ Probadoc. C. d̓ īfa. plicij in his que habent penā ordinariā. In his a iure impoſita pena certa: tunc ſufficit iudicem bit̉ cālūnia. ⁊ bar. ī. l. iij. adde ſin. ꝙ uero que habent penam extraordinariam tunc C. d̓ ſenten. ꝓnunciare delictum eſſe cōmiſſum. ⁊ ita loquit̉ p̄ſumit̉ calū⁊ do. gozadi eſt pro iudicis motu: ut. l. fi. C. de accuſa. cuꝫ ſihic. nā tūc ſuccedit. l. que ꝓnunciat ſuper pena. niator ſi acnū in rub. ff. mi. ¶ Uenio ad ſecundā partē. Circa quā queſed ſi pena ordinaria a. l. non eſſet impoſita: tūc de iudi. cuſator con ro quis eſt modusª procedendi in crimine calūidē ⁊ ſuccederet pronūciatio. l. ſuꝑ ea pena que f ¶ Delicta īuerſat̉ cum reo ẜm bar. nomīata. Et nie. Et hic aduertatis circa hoc hic ſunt multe cōiter cōſueuit imponi pro illo delicto: vt no. in de iſtis delijͣ. ea. l.§. p̄ua ſimili in. l. quid ergo.§. pena grauior. sͣ. de his gloſelle. ſed veritas eſt ꝙ unus eſt modus proce ricatorē. qd̓ ctis nomina qui no. infa. ⁊ in. l. hodie. jͣ. de penis. Quedā ve dendi propoſita accuſatiōe ordinaria. ⁊ iſte mo not. ⁊ an cōtis ⁊ innomi dus ponitur in. ij. glo. huiꝰ.§. que incipit: eſt erro ſunt delicta innominataʳ: ut ſi iudex pronun natis. uide tra nō ꝓban Barto. in. l. tē p̄ſumatur ciet te percuſſiſſe ticium: uel te incidiſſe arbores go publica. in fi. ⁊ no. in. l. athletas.§. calumnianūquā plucalūnia. uide ticij uel te cōbuſſiſſe domū. iſta talia ſunt magis tor. sͣ. de his qui no. infa. ⁊ hoc non eſt dubiuꝫ. bar. hic ⁊ ad ra. de priua. Alius eſt modus procedendi ꝙ iudex ex ſuo oſ nomina facti ꝙͣ delicti. quoniā poteſt eſſe ꝙ tu de ī ꝓpoſito delic. vulneraſti ſine delicto: incidiſti ſine delicto: cōficio mercēnario ante ſententiā latā ſuper crimiglo. ⁊ bal. in .i. i. C. de pl buſſiſti domū ſine delicto. vnde ſunt magis no ne propoſito cognoſcat de calumnia ⁊ de ipſa peti. ⁊ bal. in mina facti ꝙͣ delicti. ⁊ in iſtis ſi iudex pronūciat pronunciet in ipſa ſententia cū pronūciat ī prin .d. l. ꝗ nō ꝓcipali. Iſte modus ponitur in. l. i. C. de calum. ⁊ te percuſſiſſe ⁊ ſi. non uidetur pronūciatum ſuꝑ baſſe. C. d̓ ca lum. ⁊ ibi ēt delicto: quia hoc de neceſſitate delictum nō iniſte modus tangitur hic in glo. huius.§. ſuꝑ. v. iij B BBB

Ad ſenatuſcon. turpil. a ¶ Uidetur cludit. ⁊ iō magis eſſet abſolutꝰ ꝙͣ cōdēnatus ni rit manifeſte ſe nō habere ius: quid fiet: Reſpōabſoluere. bus fiat con ſi iudex adijceret penā ⁊ diceret doloſe uel culQn̄ videat̉ deo ꝗdam ſunt caſus in quibus quis poteſt dedēnatio expe pabiliter te ꝑcuſſiſſe. ⁊ hoc probat iſte tex. ibi dū iudex abſolſarum. adde ſiſtere ⁊ renunciare quādo vult iuri ſuo: ut in ci uēs accuſadicit: pronūciauit. nō ꝓbaſti pepercit ei. nā non bal. in. l. ob. uilibus ⁊ crimīalibus quibuſdā ut habuiſtis sͣ. tū abſoluere ſeruare.§. ꝓ ꝓbare pōt eſſe cū dolo ⁊ ſine dolo. ⁊ ideo uidet̉ de fal. l. atheletus. ⁊ in iſtis caſibus pro eo tēpoēt accuſatoficiſci. d̓ offi. abſoluereᵐ in dubio. Sed ſi dicit calūniatus es: rē: uide no. re quo fuit in euidēti calūnia cōdēnabitur in exprocon. per tunc cū calūnia de neceſſitate ꝯcludat dolū: tūc ꝑ bal. ī. l. i. in Salyce. poſt penſis pro anteriori non: ut. l. ſi quis inficiatus prin. C. d̓ ca Cy. in. l. iij. in dubio uidet̉ cōdēnare. ita ꝓbat iſte no. textꝰ. .sͣ. depoſi. debuit enim incōtinenti deſiſtere: ut lum. C. qui accu. quē tex. multū no. iam enī uidi hoc deduci ī pra .l. ſi adulteriuꝫ cū inceſtu.§. i. ꝟ. idē pollioni. sͣ. b ¶ Quero ſa. ꝑ Bal. in cticā ꝓpter ignorātiā aſſeſſoꝝ cū eſſet dubiū de ꝗd. Quid d̓ .l. fin. C. de de adulterijs. In caſibus uero in quibus deſiſte clauſula dici delicto que pena eſſet īponēda. pronūciauit ali fruc. ⁊ lit. ex re nō licet: ut ſunt fere oēs accuſatiōes criminamus ⁊ propen. canoni. quē deliquiſſe nō tamē penā īpoſuit ⁊ ſic ſucceles ut uidebitis ſtatim in.§. accuſationē ⁊ per to nūciamꝰ ẜm in. c. calūniū. dit. l. in pena. qualiter aūt debeat illa ꝓnūciatio formā iuris tum iſtum titu. tūc nō īputatur ſibi quare nō de d̓ penis. Et fieri. sͣ. uidiſtis. ¶ Sꝫ cōtra p̄dicta uidet̉: ꝗa nō ⁊ ſtatuti: uiꝗd in cā inſiſtit: quoniā nō licet deſiſtere: ſed debet īpetrade Bar. ī. l. eſt in poteſtate iudicis iudicare īmo de neceſſita ſitiōis an poſ re abolitionē. ⁊ ſiue concederetur ſibi ſiue non iudex poſtqͣꝫ ſit ⁊ quō ubi te: ut ī. l. muneꝝ.§. iudicādi. jͣ. d̓ mu. ⁊ ho. Glo. ab expenſis excuſaretur. ſed ſi abolitionē nō imde re iudi. ꝓceditur ex ſoluit ꝙ in poteſtate iudicis ē donec cogat̉. uel c ¶ An ſacraofficio: uide petraret tunc eſſet preſumptio calūnie: ut. d. l. ſi aliter ⁊ meliꝰ. iudex hꝫ ī poteſtate ſua abſoluere mētū calum ꝑ do. anto. ī adulteriū cū inceſtu.§. i. sͣ. de adul. ẜm iſta ergo nie. utruꝫ ſauel cōdēnare. nō aūt hꝫ in poteſtate ſua penam c. dilecti. ad concluditur ꝙ in criminalibus fiet condēnatio cramētū cafi. d̓ do. ⁊ cō ſtatuere ꝗa illa ſtatuitur a lege. ¶ Sed ꝯtra hoc expenſarū. ¶ Quero utrūᵉ hoc ſit uerū. cōiter di lūnie excuſat tu. ⁊ Cy. ī. l. op. ꝗa in poteſtate iudicis ē penā augere uel mi ab expenſis. citur hic ꝙ ſic: ut. l. qui crimen. C. qui accu. non ſancimꝰ. C. Adde Bar. nuere: ut. l. ꝗd ergo.§. pena grauior. sͣ. de his ꝗ de iudi. ⁊ ad poſ. Ia. bu. diſputauit hanc. q. ⁊ determinauit in. l. qui ſoli de bart. in. l. no. infa. Rn̄deo ante ſnīam eſt ī poteſtate iudiꝙ expenſe non ueniunt reficiēde iudicis officio dū.§. etiā. d̓ ſi poſtulaue cis penam augere uel minuere: poſt ſnīam uero leg. ij. Adde mercēnario in criminalibus: licet poſſint via orrit. in prin. d̓ hoc nō pōt. ita debetis intelligere hanc legem. ꝙ quotienſadulte. ⁊ addinaria peti per actionē in factum. Et mouebat̉ cūqꝫ expenſe Sed iuxta hoc q̄roᵇ ꝗd ſi iudex ſtatuit minorē de ad barto. iſtis rationibus. nō eſt dubium ꝙ refectio expēſunt ī ſtipula hic qd̓ tāgit penā ꝙͣ deberet: utrū. l. ſuppleat maiorē penaꝫ. ſarum ſuccedit in locum decime partis litis que tione dedubal. in auc̄. Rn̄deo quedā ē pena que infligit̉ a. l. ip̄o iure: cte nec iuraolim preſtabatur: ut inſti. de pe. te. liti.§. i. ſꝫ pre generaliter. ut pena infamie ⁊ ſimiliū. ⁊ in iſta nilualet diſpo mentuꝫ nec C. de epiſ. et ſtatio decime partis non habebat locum ī crimi alia iuſta cā ſitio iudicis niſi cā cognita: ut. sͣ. de fur. l. nō po cle. ⁊ ꝗd ī iu nalibus. ergo nec preſtatio expenſarum que eiꝰ excuſat. glo. dice calūnio teſt. ⁊ de iniur. l. diuus. quedā ē pena que impoloco ſuccedit. Preterea dicit ipſe caſus uidet̉ ī eſt reputata ſe inquirēte nitur facto hominis: ⁊ in iſta iudex ante ſentētiā ſingu. ī. l. iiij. .l. nō ignorat. C. de fruc. ⁊ liti. expen. Et glo. uiꝑ bal. in. d. §. ſi rem. de pōt augere uel minuere: poſt ſentētiā uero funauc̄. generadetur hoc tenere in proemio inſti. ibi: per legiti leg. iij. ſꝫ aliā liter. i. v. col. ctus eſt officio ſuo ⁊ amplius nō poteſt ſe intromos tramites calumniantiū iniquitatem expelallegat bal. ī ⁊ adde iſtis mittere exigendo maiorē: ut. l. iudex. sͣ. de re iu auc̄. ſꝫ hodie lat in glo. ſuper verbo tramites. in fi. Quod etiā ēt bal. ī auc̄. di. ⁊ quod no. in hac glo. tamē in hoc eſt aduernulla. C. de ſꝫ hodie. C. perſuadebat tali ratione. ciuilis ⁊ criminalis nō epiſ. ⁊ cle. tendū: quia ſi cauſa cognita minueret tūc nō fad̓ ep̄i. ⁊ cler. poſſunt ſimul agitari: vt. l. interdū. sͣ. de pub. iu quā nō repe ⁊ ꝗd qn̄ ꝓce ceret litē ſuā nec puniret̉ ipſe: ut. d.§. pena graſed ſi de calūnia cōdēnaretur criminaliter ⁊ cōrio ī auc̄. de dit̉ ad denūuior. alias ſecus. ¶ Sed quero ꝗd ſi iudex apexhi. reis.§. dēnaretur ī expēſis ciuiliter ſimul et ſemel. ergo ciatio. vide ponit in fine ſententie iſtā clauſulā: quas condē qm̄. in v̓. cāꝫ bal. in. l. ſanſimul ⁊ ſemel procederet iudiciū ciuile ⁊ crimīa toll. Utrum nationes damus ⁊ proferimus ſecūdū formā iu cimꝰ. in. xij. le. nō ob. l. qui crimen. C. qui accuſ. nō poſ. quia aūt iſtud iuq. C. d̓ iudi. ris ⁊ ſtatutorū. ⁊ ſi in aliquo eſſent ultra uel īfra ramētū calū ibi ſit cōdemnatio in expenſis ratione contuma ⁊ in. xiij. vbi penas a iure ſtatutas ex nunc ad formā ſtatutonie ita excucie non ratiōe calūnie. ⁊ ita intelligit glo. in. l. fi de iudice inrum ⁊ iuris reducimus: an hec clauſula aliquid ſet a calūnia quirēte ꝙ te C. de accu. ita dicebat ipſe aduertatis cōiter tequin poſſit operetur. Iac. de belui. diſputauit hāc. q. ⁊ ego neatur ad īnetur cōtrarium ꝙ expenſe veniant officio iudi de calumnia tereſſe ꝑtis: ſcripſi in. l. iudex. sͣ. de re iudi. ¶ Uenio ad ver. agi criminacis. ⁊ de hoc uidetur caſus ſecūdū ſecundā lec. vide bal. in queri pōt per hūc tex. poteſt determinari illa. q liter: uide oī in. l. fin. C. de fruc. ⁊ li. expen. ⁊ de hoc per can̄. rubri. C. de no bal. in. l. an ſacr̄m calūnieᶜ excuſet ab expenſis. ⁊ glo.ᵈ uipe. iudi. ī prī extra de pe. c. calūnia: quod videtur tenere Inſi tibi d̓ libe. det̉ dicere ꝙ ſic: in auc̄. de iudi.§. oportet. facit ci. ⁊ que dixi no. in. c. cū oporteat. in fi. mag. glo. extra d̓ accu. cau. ⁊ h̓ add̓ poſt bar. ī. l. qd̓ no. C. de iudi. l. ꝓperandū.§. ſinautē reus. ⁊ Bal. ī. l. non ꝙ hoc ſit verū probo. iudex qui de crimine coathletas. sͣ. ibi per doc. ⁊ in aucͣ. generaliter. C. de epiſ. ⁊ cle ignorat. C. de fal. ⁊ bal. gnoſcit poterit ex ſuo officio cōdēnare crimino de fruc. ⁊ lit. ri. ⁊ tangitur per Guil. de cu. in. l. iij.§. ij. sͣ. d̓ iuin. l. nō igno ſum ad reſtituendam rem ſeu dāna q̄ alias ueni expen. ⁊ his reiur. breuiter ueritas eſt iſta iuramētuꝫ calūnie rat. C. d̓ fru. que dixi. sͣ. rent in actiōe ciuili: ut. sͣ. de fur. l. interdū.§. qui ⁊ lit. expē. ⁊ excuſat a preſumpta calumnia: ut. d. l. iij.§. ij. de ad Bar. hic furem. ⁊ sͣ. fini. regun. l. iiij.§. ſi dicatur. ⁊ de va. ibi etiā d̓. q. iureiur. ⁊ sͣ. ſi muli. uen. no. calū. cau. eſſe dica. l. adde nota. ꝑ bar. de qua ⁊ extraor. cog. l. medicus. ⁊. C. de condi. obtur. Bal. in auc. ij.§. i. Aut ergo quis vult cōdēnare aliquē in exhic ang. etiā generaliter. cam. l. ꝙ euitandi cū ſi. dicam in. d. l. interdū.§. pēſis ꝓpter calūniā ⁊ tūc nō pōt: ꝗa ꝓpter hoc in. l. ſi uacan de ep̄iſ. ⁊ cle qui furem. sͣ. de fur. ⁊ de predicta. q. eſt caſus in calūnie iuramētū ille excuſaretur: ut dixi: niſi de tia. in ulti. q. ri. ⁊ Iac. de .l. ſi poſtulauerit.§. fi. sͣ. de adult. ⁊ ibi tetigi. C. de bo. va bel. in auc̄. ſꝫ euidenti calūnia appareret. Aut vult cōdēnare can. lib. x. fanouo iure. d̓ Ex.§. ſequenti. in expēſis ꝓpter cōtumaciā ẜꝫ formā. l. ſancimꝰ. ma tn̄ vel iu iudic. ſcripſi ¶ An crimen preuaricationis ſit publicum: et C. de iudi. ⁊. d. l. ꝓperandū.§. ſinaūt reus. ⁊ po diciū excuſat poſt Imol. ī qualiter puniatur: ⁊ qualiter ſuper preuaricatio teſt quia iuramētū nō excuſat a cōtumacia: ſꝫ ſoiudicem ẜm dicta. l. ꝗ ſone procedatur: qualiterqꝫ probetur. Baldū in. l. lidum. lū a calūnia. Aut quis vult cōdēnare aliquē ī exi. in. iiij. coll. d ¶ Et glo. ui penſis ꝓpter temeritatē: quod videt̉ poſſe fieri: Uidim C. ꝗ accuſa. detur. uide Preuaricatorem. de pͥmo ut. l. eū quē temere. sͣ. de iudi. ⁊ inſti. de pe. te. liet hic adde q̄ habeſ poſt .ſ. de calūniatore. videamus de ſecūdo ſcilicet d̓ bal. in. l. qui tigā.§. i. ⁊ tūc uidetur ꝙ fieri poſſit: ꝗa iuramen glo. ⁊ Bar. preuaricatore. ¶ Quero utrum crimen preuari in. l. eū queꝫ crimē. C. ꝗ tū licet excuſet a calumnia non tamē excuſat a te temere. sͣ. de accu. ⁊ ꝙ iucationis ſit crimen publicuꝫ. dic ut in. l. iij. ī prī. meritate que eſt ſeparata a calūnia. caſus ē hic. iudi. dex male insͣ. de preuari. ¶ Secūdo quero qualiter punia ¶ Iuxta hoc quero ꝗd ſi apparet euidēs calum e ¶ Quero quirens tetur preuaricator. Reſpōdeo extra ordinē: vt. l. vtrū. Utruꝫ nia in parte iudicij ⁊ in parte nō. utputa poſt ꝓneatur parti in criminali ij. sͣ. de preuari. ¶ Tertio quero qualiter proce ad intereſſe ductos teſtes uel inſtrumenta a reo actor repeſeu ad expen datur ſuper preuaricatione. Rn̄. tribus modis. ſas: ⁊ ēt pu

X Ad ſenatuſcon. turpil. i 9 8 niatur criminaliter. tꝫ Ci. ⁊ bal. per illū textū in. l. ſeueriter. C. de excu. tu tex. ⁊ hic adde Bar. in. l. ſi ꝗs in graui.§. maritꝰ. sͣ. ad ſill. ⁊ ibi late ꝑ Ro. to. ⁊ quid de inſtigante. vide. jͣ. ea. l.§. incidit. ⁊ cū Bar. cōcordat Saly. in. l. ea ꝗdē. C. de accu. ⁊ Bar. ī. l. diuus. ad fi a ¶ Si ꝗs aūt No. de pena accuſatoris deſiſtētis: ⁊ uide ꝑ bart. in. l. iij. sͣ. sͣ. de cuſto. reo. In cōtrariū facit qd̓ no. Bal. poſt glo. in. l. decuriōes. C. de p̄uarica. ⁊. jͣ. ea. l.§. ſuſpecti. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊. jͣ. eo. l. q̄ſitu. ⁊. d. l. ꝗ crimē. de infami. ⁊ adde. l. ſi ſeruus. ⁊ ibi Bar. C. de his qui ad eccle. confugi. ⁊ b ¶ Accuſationē. No. ꝙ. Qui deſtitit ab accuſatiōe īualida an īcidat ī turiō facit an ſindicus teneat̉ denūciare maleficiū caſu cōmiſſum. ī quo bal. pil. Et ꝗd ſi ī. l. data opealiꝗs d̓ſtitit ra. C. ꝗ accu ab accuſatio ſa. in v̓. queprimo incidenter per modū replicatiōis. ut pute accuſare accuſant. ibi. Circa. Et an ſindicꝰ te ne inepta. tꝫ ro vtrū. dic̄ ta ſi ego accuſo te de crimine de quo es abſoluneatur denunciare maleficiū ꝓpter qd̓ nulla pe Ange. hic ꝙ ꝙ ſic: qꝛ illd̓ tus ⁊ tu excipis de ſentētia abſolutoria: ego rena imponitur: ibi. Item. Et an cū aliquis eſt ac nō incurrat eſt maleficiū in turpil. in plicabo de preuaricatiōe: ut. d. l. iij. sͣ. de preuacuſatus de maleficio ⁊ cōparet reſpōdendo ꝙ preter legeꝫ. quo dic̄ ita ſecus dicit ī ri. Secūdo pōt etiā de hoc cognoſci principalinon eſt culpabilis: an talem reſpōſionem iudex iudicatū fumaleficio cō ter accuſando: ut dicta. l. iij. ⁊ hic. Tertio poteſt admittere debeat uide in fi. iſſe peruſij. miſſo ad ſui etiā cognoſci īquirendo: quod apparet ꝗa hoc vide bal. ī. l. P Primo ponit deſenſionē: Accuſationem. unum dictū. ſe i.§. hec v̓bal qꝛ id ſit lege delictū cōmittitur corā iudice: ergo ⁊cͣ. ẜm regu sͣ. qd̓ quiſqꝫ ꝑmittēte. et cundo ponit dictum pap̄. quod uidetur ſibi ad las datas ī. l. ij.§. ſi publico. sͣ. d̓ adulte. ¶ Que iur. limita: ut ꝑ ro qualiter probetur preuaricatio. Rn̄. modus uerſari. tertio ponit aliud dictum pap̄. quod ui c ¶ Quero ſi Ang. in. d. l. ꝑſone. Si ꝑclarus eſſet probare per teſtes qui dicant accuſa detur ſibi conſonare. quarto ponit determinaij. C. ut ne ſone ꝓhibite priua. torē colludere cū reo. verūtamē puto ꝙ ſi iudex tionē ⁊ concluſionem omniū precedētiū. Secū accuſare acf ¶ Itē facit. videat accuſatoreꝫ cū reo uti ⁊ inuicē cōuerſari: da ibi. at quin. tertia ibi. ad quidem. quarta ibi cuſant: an ac Reus nō po iſtud ſit ſufficiēs iudiciū ꝙ iſte ſit preuaricator. merito. ¶ No. ꝙᵇ qui deſiſtit ab accuſatione incuſatio ſit teſt reſpōdeip̄o iure nul probo quia ex accuſatione ꝯſueuerūt oriri inter ualida ſine abolitione incidit in turpil. excepta re: dico me la ſine alia non eſſe culaccuſatoreꝫ ⁊ accuſatū inimicitie capitales: ut. l. muliere ⁊ minore. ¶ Op. d̓. l. ſi femīa. C. e. So. oppoſitione. pabilē. ⁊ idē ſi inimicitie. sͣ. de his quibꝰ ut indig. ⁊. l. iij.§. fi. ut dicā. jͣ. e. l. mulier. ¶ Itē op. de. l. q̄rebat̉. jͣ. e. ⁊ dicit̉ ꝙ n̄ꝯſuluit bar. So. ut ibi. ¶ Itē op. de. l. auxilium. sͣ. de mino sͣ. de adi. lega. Si ergo reus ex hac accuſatione ⁊ Fran. tigri Ange. tn̄ hic videt̉ dicere in cōſilio qd̓ non indignatur preſumit̉ colluſio. ſicut vir p̄ſuGlo. ſol. hic ⁊ bene. ibi uolebat reſtitui: ut poſſꝫ ꝙ quotiens incipit: ſuꝑ accuſare ſine metu calūnie: quod nō licet ꝗa remitur leno qui ex adulterio ſue vxoris non indieo quod q̄ri accuſatio eēt ſtitueretur aduerſus dolū preſumendū ī futuꝝ gnatur: ut. l. mariti lenociniū. cum ſimi. in princi tur vtrū poinepta: tunc ſed hic vult reſtitui quia deſiſtit: quod poteſt fie pio. sͣ. de adul. teſtas ⁊cͣ. nec talis ineptitu do reddat iu allegauit ip̄e ri quoniā reſtituitur aduerſus dolū p̄ſumptum Hic īcipit tra iſtā. l. ⁊ vide diciuꝫ retro ꝯi quis autem. gare d tertio in preteritū. Ad hoc facit quod no. ꝑ. glo. ⁊ per Bal. in. l. i. nullū. l. ſi pa ſcilicet de tergiuerſatore. QQuero utrū accuſatio Di. in. l. i.§. aduerſus. sͣ. de no. ope. nū. ¶ Circa C. de lit̓. con tronus liber tū. d̓ iureiu. .l. iſtā extra glo. quero. ſi ꝑſoneᶜ ꝓhibite accuſar̄ teſt. vbi idē. turpil. ſit publica uel priuata. dixi in. l. i. sͣ. de pu ſecus in iudi ⁊ dixi ī. l. eleque ponūtur in. l. qui accuſare. sͣ. de accu. accubli. iudi. ⁊ que ſit pena turpil. ⁊ eſt. v. librarū au ganter.§. ſi ce. naꝫ iuclex ſant an accuſatio ſit nulla etiā ſi nō excipiat̉. uel ri: ut. l. iij. in fi. sͣ. de preuari. ¶ Sed ad hoc opſufficit ꝙ ꝓquis poſt. de eſt opus exceptionē ꝓpōi. tex. hic in ver. at quin ꝙ deſiſtenti pena imponatur extraordinaria: ut cōdi. inde. ꝙ nūciet queꝫ eſſe culpabiaccuſatio ab papi. uidet̉ velle ꝙ debeat exceptio proponi. di .l. qui crimen. C. qui accu. nō poſ. So. quādoqꝫ lē lꝫ non cōinitio abſqꝫ aliquis deſtitit expreſſe ⁊ manifeſte: ⁊ tunc puni cit enī ꝙ iſta accuſatio poteſt habere effectuꝫ. ꝓ demnet: vt exceptionis hoc etiam facit: quia ut videtis neceſſaria ē abo tur pena turpil. ut hic. ⁊ hoc eſt quod dicit tex. dicit Bal. in obiectiōe ſit litio. ⁊ ſic videtur ꝙ tenuerit accuſatio. ⁊ hoc pu in. l. i. in prin. sͣ. e. vbi in uniuerſum deſtitit ⁊cͣ. i. .l. ſi ꝗs nō di ipſo iure nul cam rape. in la. Et de hoc to verum. iſte enī ſuntº exceptiōes que debēt ꝓin totū. Quādoqꝫ quis non expreſſe deſtitit ſed .iiij. col. C. d̓ no. per gl. et poni ante lit. cōteſta. de quibus loquit̉. l. ſi mari tacite. ⁊ hoc tribus modis contingit. nā quādo. epiſ. ⁊ cle. et doc. ī. l. libel tus.§. preſcriptiōes.sͣ. de adul. eodē modo diqꝫ terminus ſtatuitur abſenti: ⁊ ipſe non uenit: cū Bar. trā loꝝ.§. quod co qn̄ quis accuſat̉ de crimine: de quo nō pōt ac ſit in auc̄. cō ſi libelli. sͣ. d̓ ⁊ tunc punitur ꝓpter cōtumaciā pena extraordi tra ꝗ ꝓpriā. accuſa. cuſari ꝓpter tēporū curſum. nā debet proponi naria non pena turpil. ut. l. qui crimen. C. qui ac ī vlti. col. C. d ¶ Iſte eniꝫ exceptio: ut hoc.§. in prin. ibi ī preſcriptiōe po cu. non poſ. Quādoqꝫ ſtatuitur terminus p̄ſen d̓ nō nume. ſūt. vide bal. terat ſubmoueri. ⁊ probatur ī. d. l. ſi maritus.§. ti ad proſequendū ⁊ non proſequitur: ⁊ tunc vi pecu. vbi oī aliter loquēnō vide ⁊ cū preſcriptiones. idem dixi tibi quādo plures ac tē ī rubri. C. detur deſiſtere ⁊ punitur pena turpil. ut. l. ſi ea. Bar. tranſit qui accuſ. in cuſantur eodē libello procedit iudiciū ſi nō opC. qui ac. non poſ. Quandoqꝫ nullus terminus ſimpliciter .iij. col. eo. t. ponatur: ut. l. ſi accuſatoribus. C. de ace. ⁊ ibi ſtatuitur a iudice: ſed ipſe accuſator infra tēpus Ro. in. l. i.§. ⁊ bar. ī. d.§. no. ſed certe ibi loquit̉ quando plures accuſant ſtatutū a. l. non proſequitur infra bienniū: tunc ſi quis ſimp̄ſcriptiōes pliciter. de unū cum non poſſunt: quia tunc procedit iudi ⁊ in. l. abſen punitur pena illius ti. C. ut infra cer. tempus. q. uerbo. oblitē. de penis. cium ſi non opponatur. tetigi in. l. hos accuſare cri. ter. ⁊ ro. i. l. i.§. .§. lege. C. de accu. ⁊ no. etiaꝫ ſecundum unam De hoc uidebitis in. l. abo occiſoruꝫ. sͣ. Abolitio. litio. ⁊. l. ſequēti. jͣ. eo. ti. opi. que eſt tertia opi. glo. in. l. i. C. ſi reus vel ac ad ſill. ⁊ bal. in. l. ſi eū. in mor. fue. Fallit in crimine adulterij: vt. l. ſi mari Iſte.§. facit ad plures. q. prin. sͣ. ſi ꝗs ꝯ ī pluſa. Una eſt talis utrū de plutus ſit. in mag.§. fi. sͣ. de adul. ¶ Iſte.§. facit ad cau. .q. de qua uobis pluries dixi. cōmittitur in comi ribus criminibus quis poſſit accuſari uno ⁊ eoe ¶ An ſinditatu maleficiū ex quo nulla pena debet imponi cus. an ſindi dem libello. Item facit ad aliud. ſi ſtatutum dicus teneat̉ d̓ an ſindicusᵉ debeat denūciare. ⁊ iſte tex. in prin. cit ꝙ uolens deſiſtere ſoluat tantū pro qualibet nūciare maibi ⁊ contra mouet ⁊cͣ. facit ꝙ ſic: ꝗa qualecūqꝫ accuſatione utrum intelligatur quelibet accuſa leficium ex qͦ ſit maleficiū in cognitione iudicis eſt an mereat̉ tio per ſe pro quolibet delicto. uel una accuſatio etiā nulla pe penā uel nō. non in cognitiōe ſindici: ut hoc.§. na īponitur: intelligatur idem unus libellus licet in eo plura ⁊ dic ꝙ ſic. in prin. quod tene menti. De hac. q. dixi ⁊ dicaꝫ contineantur delicta. de his duabus dixi in. l. li. dicit tn̄ bal. in. l. i.§. diuus. sͣ. de pub. Item facitᶠ ad aliaꝫ. q. bellorum.§. pe. sͣ. de accu. Item facit utrum ex in. l. ij. C. ut aliquis reus cōparet in iudicio reſpōſurus accubannitus pluribus exbannimentis debeat plune. priuatꝰ ꝙ ſindicꝰ nō ſationi ⁊ audita accuſatione: ipſe reſpōdet ⁊ ne ries exbanniri uel ſufficiat una exbannitio pro tenet̉ denun gat ſe eſſe culpabileꝫ. dꝫ ne iudex admittere iſtā omnibus bannimentis. Di. format hanc. q. hic. ciare vbi nō reſpōſionē? Rn̄deo nō: quia reus debet reſpondixi de hoc in. l. de pupillo.§. ſi in pluribus. sͣ. d̓ e̓ maleficiū: dere ſuꝑ facto utrū fecerit uel non fecerit id ſuꝑ quia fruſtra ope. no. nū. denunciaret quo accuſatur. nā illud utrum ſit culpabilis uel Ex.§. ſequenti. qn̄ iudex ꝓnon: ſpectat ad iudicē: vt hic. ⁊ sͣ. e. l. iij. in prin. ¶ An accuſatio ſit nulla cum perſone prohibicedere non pōt per illuꝫ i iij B BBB

Ad ſenatuſcon. turpil. a ¶ Suſpecti. Adde quod not. bal. in. l. ij. sͣ. de pena iudi. qui ma. iudi. l. ſcienter. ⁊ bal. in. l. iij.§. ſi procurator. sͣ. quod quiſqꝫ iur. in reportatio b ¶ Incidit ī turpil. Et de iſta pena ſenatuſcōſulti turpil. uide oīno Io. an. antiquis. lꝫ bal. contrarium teneat in. c. i.§. ſimiliter. de controuer. īueſti. in addi. ſpe. in ti. de accuſa.§. quinto imitandū ē vbi multoꝝ opi. refert. f ¶ Reus. ſed ſuſpēdatur. an per appellationē extinguat̉ pronūciatuꝫ dic ⁊ aliꝗ ſunt caſus ⁊ ꝑſone que nō incidūt: vt in. l. mulier. jͣ. e. ⁊ in. l. ī ſenatꝰ ut per bal. in repe. l. tale pactum.§. qui prouocauit de pactis. ⁊ per alios ī .§. eos. ⁊ in. l. eos.§. diuus. ⁊ in. l. querebat̉. ⁊ in. l. ⁊ ī priuatis. jͣ. e. ⁊ dicit̉ .l. qui a latronibus. sͣ. de teſta. ⁊ quod nō extinguat: ſed ſuſpendat probat. in. l. i. de col lu. detegen̄. de iureiurā. ꝙ qn̄ cā ē alc. veniētes. pro hoc facit optime. extra de pur. ca. c. fi. dic ut dixi in. l. i. sͣ. de pub. iudi. ⁊ in. l. dāni. sͣ. de legata ante ⁊ de re iudi. Ex.§. ſequenti. lite cōteſtatā dā. infec. Dicitur hic qui deſiſtit ab accuſatione c. cū inter de ¶ An accuſatio ſuſpecti tutoris poſſit demāda niſi actio ſit appella. c. ſe. ſimpliciter non incidit in turpil. Cōtra. sͣ. e. l.§. fāoſa auctori: ibi. Vos debetis. pe.§. qd̓ ſi. ij. i. vbi deſiſtēs ab accuſatiōe ſimpliciter incidit in ritate reo. q. v.§. illud ¶ª Suſpecti accuſatio tātū qd̓ licitū ē d̓ turpil. ¶ Huius timore quidā uariāt lec. huius Suſpecti. debet a preſide examina v. orientalis ſiſtere. Itē ī .l. ⁊ fatent̉ cōtrariū.ſ. ꝙ incidūt ī turpil. ⁊ quod ⁊. c. ſi a iudicā criminali ri. ⁊ deſiſtēs ab ea uel ab accuſatiōe turpil. ī hoc ce. de appel. hic dicitur cōtra deſertorē ⁊cͣ. intelligūt deſerto licet deſiſtein. vj. ⁊ uide ſenatuſcōſultū nō īcidit. h. d. ¶ Aduertatis con rem militie. Hec opi. eſt falſa quia turpi. eſt crire ꝑ gratiā ī ī ſpe. ī ti. de tra hāc. l. op. ꝙ de ſuſpecto tutore poſſit cogno men priuatum: ut. l. iij. in fi. sͣ. de preuari. iō deſi telligas. vel appel.§. nūc ſci a quolibet delegato: ut. l. cognitio. in prin. sͣ. ſic intelligit̉ breuiter. in ſtens a turpil. in turpi. non īcidit: ut hic. ⁊. jͣ. e. l. .jͣ. e. in. l. mu de offi. eius cui man. eſt iuriſ. ⁊. l. i.§. qui aūt sͣ. d̓ prin. ſicut lit in priuatis. ¶ Quero hic dicit̉ ꝗ accuſat hoc ſelier. Lite v̓o terarū ⁊ per ſuſpe. tu. Glo. dicunt poſt multa ꝟba in. ll. connatuſcon. non eſt accuſator: quid eſt hoc dictuꝫ nō cōteſtata cano. ī. c. patrarijs.ſ. ꝙ preſes ſolus pronunciat ⁊ nullꝰ aliꝰ nō lꝫ deſiſte Glo. dicit non eſt accuſator: ut deſiſtens īcidat ſtoralis. d̓ of excepto legato a procōſule ⁊ pretore. ⁊ ſic illud re niſi aucto fi. dele. fallit in turpil. ſed bene eſt accuſator alias. Sed poſſe ritate iudiquod hic dicitur preſes prouīcie ponatur large aūt cōmuniſ mus forte dicere aliter. qui accuſat hoc ſenatuſcis ⁊ cōſenꝯcluſio ī ſen ut cōprehendat etiā iſtos legatos pro conſulis cōſul. non eſt accuſator: ſꝫ magis delator d̓ferēs ſu rei niſi ꝑ tentia excōi⁊ pretoris. Ia. baldu. dicebat aliter. quedam eſt talē accuſato in fiſcū cām ciuilē ⁊ pecuniariā. hoc uidetur pro catiōis que remotio que ſit a iure eoipſo ꝙ quis poſtulatur rē reus ſit ītrahit ſecum bari in. l. i. jͣ. de iure fiſ. ſamatꝰ ⁊ poſuſpectus. ⁊ de hoc poteſt cognoſcere quilibet execut. nec Ex.§. ſequenti. ſitus ad torappellato ex delegatus: ut. l. cognitio. in prin. sͣ. de offi. eius ¶ Omnes inſtigātes ad accuſandū tenent̉ turmenta ſic in tinguit nec cui mā. eſt iuriſ. Quedā ē remotio que ſit ꝑ diffi telligit̉. l. ij. ſuſpendit ꝓpiliano. Et poſſunt proſequi accuſationē. licet C. de aboli. nitiuā ſnīam: ⁊ illā pōt facere ſolꝰ preſes: ut hic. nunciatū. c. principales deſiſtant. Et adde no. paſtoralis d̓ Iſtā opi. Ia. baldu. Di. tenuit ſemel cū legeret t Hic eſt notabilis textꝰ. uides per bar. ī. l. appel. ⁊ not. ꝓ Fran. accur. d. l. cognitio. do. Fran. in ſequen INEIdii. ergo ꝙ tres puniuntur.ſ. mā queſitum. jͣ. bar. in. l. ſi d̓ ti die legit ti. de iuriſ. om. iudi. ubi reuoluit eādē eo. ⁊ uide in ꝓprietate. et dans: ⁊ ille per quem factum eſt mandatum: et materia no. materiā meri ⁊ mixti imperij. ⁊ tenuit glo. ſui pa ibi glo. C. ſi mandatarius. ⁊ etiā puniuntur iſti inſtigatores per bar. in. l. a nō cōpe. iu tris: tunc quidam ſcholaris receſſit de ſcholis ⁊ ⁊ ſubmittentes. ¶ Opp. glo. de. l. atheletus ſer tranſigere. di. Iteꝫ alio iuit ad do. Di. ⁊ do. Di. incontinēti miſit ꝑſcho .ij. col. C. de uus. sͣ. de fal. So. ut ibi. ¶ Itē op. de. l. ob hoc. mō videt̉. lilas ꝙ uolebat diſputare illā. q. ⁊ tenere opi. Ia. tranſactio. mitare. Io. sͣ. de his qui no. infa. So. ut ibi. ¶ Iteꝫ opp. eī c ¶ Incidit. ⁊ bal. ⁊ reprobare opi. glo. ⁊ iſtā diſſentionē audi an. ī. c. iſ cui. glo. de. l. aut qui aliter.§. pe. sͣ. quod ui aut claꝫ inſtigantes. de ſen. ex. in ui oretenus a dn̄o Cy. ⁊ refert ipſe in. l. fi. C. d̓ ſu vbi iſte per quem quis mandauit non tenetur. Nō ſolū ſalvj. ⁊ uide ple ſpec. tu. in lec. ſuperuenit poſtea Mar. ſyll. ꝗ te ſus accuſaSo. hic loquitur in delictis grauibus: ibi in leui ne bal. ⁊ alitigit ueritatē huiꝰ. q. nō tamē ꝑfecit uſquequator: ſed etiaꝫ os in. l. ſi cā bus. ⁊ dicam de hoc plenius in. l. non ſolum.§. oēs ſubmit. cognita. C. qꝫ. ueritas eſt. Vos debetis ſcire ꝙ accuſatio ſu ſi mandatum. sͣ. de iniur. ¶ Iſtis contrarijs extentes ⁊ īſtide tranſac. ⁊ ſpecti ſit ad duplicē finē. quādoqꝫ ad remouenpeditis ex hac. l. nota ⁊ tene menti ꝙ crimīe tur. gantes tene̓ uide bal. ī. l. dū tutorē. quādoqꝫ ſit ad puniendū. accuſatio tur hac pēa: i. in. iij. col. pil. ⁊ calūnie tenetur non ſoluꝫ falſus accuſator ⁊ ipſi ēt māque ſit ad remouendū bene poteſt demandari C. ex delic. ſed omnes iſti ſubmittentes ⁊ inſtigantesᵉ. Se dantes q̄ſtio de func. ⁊ faquo ad cognitionem. ita loquitur. l. cognitio. in cundo nota ꝙ inſtigantes ⁊ mandātes poſſunt nē ꝓſequi ac cit no. q̄ſtio prin. sͣ. de offi. eius cui man. eſt iuriſ. Remotio cuſatore nō proſequi accuſationem etiam principali accuſaquaꝫ poſuit autē eſt duplex: ut dicebat Ia. baldu. una q̄ fit a ꝓſequēte. et bal. ī. l. i. alitore deſiſtente: quod eſt notandum quod appa uide bart. ꝓ .l. eoipſo ꝙ poſtulatur ſuſpectꝰ: ut. l. ꝙ ſi forte as. ij. de exe. ret ex eo ꝙ inſtigator uel mandans incidit ī tur illum tex. in rei iudi. ⁊ ui .§. i. sͣ. de ſolu. ⁊. C. de ſuſpec. tu. l. eū quē. ⁊ iſtā pil. ſi non probat ⁊ non proſequitur: ut hic. Di .l. in ſenatus de bal. ī rub. remotionē poſſet bene iudex delegatus declara .§. an ad eos ces tu iſte textus hoc non dicit: immo incidit in C. de ap. et re: quia. l. ipſa facit. Alia ē remotio que ſit ꝑ ſen.jͣ. eo. ⁊ glo. ī Imol. ⁊ ſecrimen calūnie uel turpil. propter calūniam uel .l. ob hec v̓tentiā ⁊ illa nō poteſt fieri a delegato niſi ſit dele quaces ī. l. i. deſiſtentiam ipſius ueri accuſatoris: ut dicit hic ba. sͣ. de infa jͣ. d̓ ap. Quid gatus proconſulis uel pretoris: ut. d. l. i.§. ꝗ autex. niſi ſubornatus accuſator probauerit. Sed mi. aūt in appeltem. sͣ. de ſuſpe. tu. Quādoqꝫ fit accuſatio ſuſpe d ¶ Ultimo certe hoc non obſtante dico ꝙ poteſt proſequi. latione ab in no. Portacti tutoris ad puniendū. ⁊ de iſta accuſatione ſo terlocutoria caſus eſt in. l. in ſenatus. in prin. jͣ. e. quod tene tores littera uide bar. ī. l. lus preſes prouincie cognoſcit. caſus ē hic: nec menti. ¶ Ultimo notaᵈ ꝙ illud quod dicitur d̓ rum contiſurti.§. i. ī fi. de hac poteſt cognoſcere legatus pretoris uel nentiū ꝓdiiſto nuncio per quem mandatum tale eſt factuꝫ sͣ. de infami. proconſulis. Quādoqꝫ etiā ipſe pretor de hac menta ⁊ tra quid ī reſtinota contra nuncios per quos fiunt iſti tractatꝰ ditores ⁊cͣ. ⁊ non cognoſcit: ſed ad prefectum uel preſidē retu. vide in. l. maleficiorum: ut puniātur. ⁊ ſic eſt caſus ꝑ glo. quid de illis illud ſciēduꝫ mittit: ut. l. i. in fi. cū. l. ſeq. sͣ. de ſuſpe. tu. ⁊. l. i.§. que dicit. nota. argu. cōtra proſenetas: ut. l. ſciēqui commit .jͣ. de appel. ſolent. sͣ. de of. prefec. ur. Et ꝙ iſte.§. debeat ſic tunt eis litte te. sͣ. de parrici. ⁊ uide q̄ haintelligi apparet ex materia in qua iſte.§. eſt ſiras ⁊ eos nu bes in. l. eos Ex.§. ſequenti. bunt: vide ī tuatus.ſ. in accuſationibus criminalibus ad uin de re iudi. ¶ Appellatio an extinguat pronunciatum. Et .l. i. sͣ. ad. l. ADDE. an dictam publicam: ⁊ iſta eſt ueritas. ¶ Ulterius an ad proſequēdum appellationis cām in crimi iul. maieſt. ꝑ petitioneꝫ procedo. dicitur hic qui deſiſtit a crimine ſuſpeIdem dicit nali debeat citari procurator fiſci. conſilij ſapiē bal. ī portan cti non incidit in turpil. Cōtra. crimen ſuſpecti tis ita extinNota ꝙ per appellationeꝫ extin te litteras ſci eſt publicum iudicium: ut. l. iij.§. cōſequens sͣ. guat̉ uel ſuIRC S. guitur pronunciatum. ¶ Opp entes ẜm eū ſpendat̉ quē de ſuſpe. tu. ergo deſiſtens incidit ī turpil. So. in. l. i.§. ne glo. ꝙ non extinguatur: ſed ſuſpendatur: ut. l. admodū per nego primam: quia non eſt publicū iudicium. ⁊ aūt. C. de ca furti.§. i. de his qui no. infa. ⁊ de tē. ap. l. finali. appellationē du. tol. ideo non punitur ſenatuſcōſul. turpil. ſed alias Ro. cōſilio. §. illud Glo. dicit illud eſt verum fictione iuris. e ¶ sͣ. de par extra ordinem: ut. l. ⁊ ī priuatis. ⁊. l. ſi quis repeccxxxv. Alibi tenet glo. contrarium.ſ. ꝙ vere non extinrici. uid̓ bal. tere.§. i. sͣ. e. titu. Et ꝙ non ſit publicū iudiciuꝫ: ⁊ ange. in. d. guatur: ſed ſuſpendaturᶠ: ut. l. tale pactum.§. ꝗ

Ad ſenatuſ con. turpil. i9 I a ¶ Determinaui. ſi accuſatus ⁊ condemnatus ad penam fiſco applicandā Ueſitū. fuerunt opi. Deſiſtens ante lit. conteſta. non incidit ī turpil. appellet ⁊ ſententia feratur abſolutoria non citato procuratore fiſci uaq ⁊ uide ī materia qͥ dixi ī. l. i.§. ſuſpecti. ad fi. sͣ. eo. poſt bar. ⁊ late Cy. leat. quod tene menti. ⁊ doc. in. l. i. C. eo. per Io. an. in addi. ſpe. ī ti. de accuſa. m. iij. parte.§. ꝗnb ¶ Quero vtrū. vtrum iudex a cuius ſnīa appellatur debeat citari ⁊ quō. to tractādū. in uer. i. ⁊ vide que no. Bar. ī. l. ſi maritus.§. ſi negauerit. sͣ. vide quod dixi in. l. de vnoquoqꝫ. sͣ. de re iudi. ⁊ adde bal. in. l. edita. ī. xv. de adulte. in uer. iij. ⁊ bal. in. l. i. C. ut intra cer. tempus. ⁊ per doc. ī. c. lꝫ d̓ col. de eden. accuſ. plene ⁊ in. l. ſanciper bal. in. l. mus in. xij. prouocauit. sͣ. de pact. pro quo facit. l. quoniam accuſationitimore fuerunt oꝑiᵉ. inter Io. ⁊ Azo. ex una par col. alias. xii. bus. in vlti. multa facinora. C. ad. l. iul. de vi. ⁊. l. precipimꝰ. te. ⁊ Hug. ex alia parte. dicit Io. ꝙ deſiſtens an .q. C. de iucol. C. ꝗ acante medium. l. C. de ap. ueritas eſt ꝙ in totum te litem cōte. incidit in turpil.i. in ſententiaꝫ tur di. ⁊ add̓ qd̓ cuſa. ⁊ Ang. ſaly. ī. l. ſi ꝗs extinguitur: ut probatur hoc.§. quod apparet: pil. ut. d. l. in ſenatus.§. qui poſt. Hug. dicit con in rubri. C. infami. C. ſi de in ius vo quia ſecuta condēnatoria ſententia oritur actio tra. pro hoc alle. l. iſtam. Sed Ioan. ad iſtam. l. reus uel ac cā. ⁊. Bal. in ex ſententia cōfirmante non ex prima: ut no. C. reſpondet ꝙ non tenetur verbis: ſed ſententia cu. mor. dil. i. in. xvij. de ap. l. eos. in prin. ⁊ ꝙ in totuꝫ extinguatur te xit ꝙ ſi iudex Item facit pro Hug. quia ante litem conteſta. col. C. ꝗ acper modū īnet glo. hic ⁊ in dicta. l. furti. ⁊. l. i. sͣ. de re iudi. non dicitur quis agere: ſed agere uelle: ut. l. amcuſa. qui diquiſitiōis ꝓcit ꝙ accuſa ¶ Ultimo uides hic caſum ꝙ accuſator debet plius non peti. sͣ. rem ra. ha. Ad hoc poteſt receſſit in cautor pꝰ li. con proſequi appellationem. pro hoc cōſului ſemel ſponderi ꝙ hoc uerum eſt in ciuili: ſecus in criſa appellatio teſ. pōt cogi nis non ē ciin curia ducatus. aliquis condemnatus appella minali. Item pro Hug. facit. l. miles.§. ſocer. sͣ. per iudicē ꝑ tandus. l. eoſ uit utrum ad proſequendum appellationis cau ſiſtere in acde adul. ſed ibi libellum non dedit. Iteꝫ facit ꝓ .§. ſuper his cuſatōe: nec ſam debeat citari procurator fiſci. ⁊ uidetur ꝙ hug. sͣ. de in ius vo. l. libertus. ⁊. l. quāuis. ſꝫ ibi .C. de ap. ⁊ aliquo moſic: quia fiſco eſt condemnatus. Contrarium de ꝑ alias ratio tex. loquitur in caſibus in quibus licet deſiſtere. do pōt deſines quaſ ibi terminauiˢ per hanc. l. quia accuſator ipſe debet Item facit pro hug. l. ſine metu. C. de adul. ſed ſtere niſi ob vide ꝑ euꝫ ⁊ tēta abſoluti proſequi cauſam appellationis: ut hic. ⁊. l. iij. C. ibi loquitur in perſonis que poſſunt deſiſtere: ī materia uione. ſꝫ ante ſi reus uel accu. mor. fue. uidetur enim ſenſiſſe. ut. l. in ſenatus.§. eos. jͣ. eo. Quid dicemꝰ. Glo. de omnino qͣꝫ reꝰ reſpō bal. ī rub. C. l. talem accuſatorem ſindicum ⁊ procuratorem cōiter tenent opi. Io. per. d. l. miles.§. ſocer. sͣ. deat bn̄ pōt d̓ iudi. ad fi. fiſci ad iſtam cauſam. Preterea probatur per de adul. ⁊. l. i. C. ad turpil. ⁊ Di. etiam. ſed Cy. ī deſiſtere. ⁊ in. l. ꝑ hāc. rationem. nam inter fiſcum ⁊ priuatuꝫ eſt iudex .d. l. i. C. e. dicit ꝙ poſt datum libellū ⁊ poſt dain. vj. col. C procurator ceſaris. ſed inter priuatum ⁊ priuatum fideiuſſorem de proſequenda lite incidit ī de tēpo. ap pel. ⁊ Inno. tum eſt iudex preſes: ut. C. ubi cau. fiſca. per toturpil. ut ibi. ſecus ante lit. conteſta. quā opi. rein. c. olim. in tum. ſed cauſe criminum licet tractentur de pefert glo. in. l. i. C. ut intra cer. tēp. q. cri. ter. Mi fi. de accuſa cunia applicanda fiſco debent corā preſide trahi autem uidetur ſic dicendumᶠ. quidaꝫ ſunt ca ADDE. an ctari: ut. l. i. C. ubi cau. fiſ. ⁊ ſic patet ꝙ tractatur ſus in quibus licet deſiſtere ex qualitate perſoiudex citanduſ ſit a cui inter priuatos. ⁊ hoc eſt ueruꝫ. ¶ Quero vtrūˡ ne accuſatoris: ut. sͣ. e. l. i.§. accuſatores. in fi. ⁊ ſententia ap iudex a cuius ſententia appellatur debet citari .jͣ. e. l. in ſenatus.§. eos. Quidam etiam ſunt capellat̉ Ro. quando appellatur a cauſa criminali: ut iudex ſus in quibus licet deſiſtere ex qualitate delicticonſilio. cec ueniat ad defendendum ſententiam ſuam. Inxliij. ut. l. atheletus ſeruus. sͣ. de fal. Et de iſtis nō eſt Ui deno. ponit in ca. cum ſpeciali. extra de appel. dicā querendum an incidant in turpil. ⁊ hoc modo ſtitit. n̄ in materia de appel. poteſt intelligi hic. Quidam ſunt caſus in quiadmittit̉. an Ex. l. ſequenti. bus non licet deſiſtere. ⁊ tunc eſt aduertendum aūt ſi ꝗs ꝓte ¶ Qui deſtitit ab accuſatione ciuili nō admitti ſtatur ſe acde tempore. quoddam eſt tempus poſt lit. concuſaturū po tur ad accuſandum criminaliter. teſta. ⁊ tunc nullo modo lꝫ deſiſtere: ut. jͣ. e. l. in ſtea deſiſtit a Lex iſta habet ſenatus.§. qui poſt. ⁊ hoc ſecundum omnes. tali ꝓteſtatio Ui deſtitii. duas lec. tuns Quoddam eſt tempus ante litis conteſta. poſt ne. an ampli us audiatur eſt bona: ⁊ alia melior. ¶ Not. ex una datum libellum: ⁊ poſt datum fideiuſſorem de tex. ē not. qd̓ lec. ꝙ qui deſiſtit ab accuſatione ciuili nō admit proſequenda lite: ⁊ tunc etiam non licet deſiſte no. ī. l. miles titurᵉ ad accuſandum criminaliter ſuper eodem re: ut. l. i. C. ad turpil. ⁊ quod no. in. l. i. C. ut ītra .§. ſilſocer. et facto: quod tene perpetuo menti. cer. temp. q. cri. ter. Quoddam eſt tempus anibi Bart. sͣ. de adul. Quete datum illum fideiuſſorem poſt productaꝫ ta T ī pri T in priuatis. toꝗd men accuſationem. Et hic eſt aduertenduꝫ aut euatis. vult dicere ⁊ in priuatis ⁊ extraor. crimi reus eſt iam citatus uel non ut reo citato nullo circa hoc qd̓ nibus. Glo. ponit plures expoſitiones. tene pri hic dixit gl. modo liceat deſiſtere: ut ī aucͣ. qui ſemel. C. quo ꝙ in cauſa ci mam ut priuata dicantur nominata. extraordimodo ⁊ quando iu. coniuncta. l. abſentem. jͣ. de uili tractꝰ in naria dicantur innominata. penis. ante citationem vero rei liceat deſiſtere iudicio ꝑ ca 5 ¶ Opp. de. l. ſi femine. ſecundum ꝙ in ciuilibus licet. Quoddā eſt tem lūniam pōt m 11CC. e. Plures ſolutiones puniri crimi pus ante accuſationem propoſitam: tamē poſt. naliter: uide dantur in glo. tu potes tenere de duaquā qui minatus eſt ſe accuſaturuꝫ: licet de hoc Bal. in. l. ſi. bus unam. uel ꝙ mulier hic deſtitit pacto: in cō dederit libellum preſidi uel principi.ſ. ꝙ uoletibi. C. de litrario deſtitit penitentia. Vel aliter hic loquitur bat accuſare: non ꝙ accuſabat: ⁊ tunc indiſtinbe. ca. ⁊ uide quod ha in crimine falſi in quo licet deſiſtere: ut. l. athele cte licet deſiſtere: ut. sͣ. de adul. l. miles.§. ſocer. betur ī. l. ſtel tus ſeruus sͣ. de fal. ⁊ ibi not. ⁊ utraqꝫ ſolu. eſt ⁊ hic. lionatus. sͣ. bona. DeB accuſatione. ꝓiri ¶ Op Poſt abolitionem. po. jͣ. e. .i. expreſſe depoſuit per actum accuſal. ſi quis repetere So. hic loquitur in abolitione tioni contrarium: ut. l. queſitum. sͣ. de adul. ⁊. jͣ. priuata. ſecus in publica. proxi.§. potes etiam ponere exēplum. Bar. Ex. l. ſequenti. ¶ Scilicet Deſtitiſſe uidetur. taqte. ¶ Quando deſiſtens ab accuſatione incidat in turpilianum. Circa hunc.§. dic ut dixi. sͣ. e. l. i.§. ſi quis autē. ¶ Oppo. ⁊ uideEx.§. ſequenti. Ueſſtum. tur ꝙ deſiſtēs an¶ Quid ſit notorū ⁊ quid manifeſtum. ¶ No.§. eſt pro te litis conteſt. teneatur crimine turpil. Nunciatores. Indicis comitaut. jͣ. e. l. in ſenatus.§. qui poſt. Huius contrarij

Ad ſenatuſcon. turpil. f ¶ Sic dice̓ tu. ¶ Quero exemplū huiꝰ. l. Glo. ponit in cudum. No. ꝙ §. fi. quia poſt abolitionem impetratam licet re rioſis ⁊ in alijs officialibus qui ſine inſcriptione diſſerētia eſt petere reuꝫ infra. xxx. dies. modo queritur utrū habent denunciare: vt. l. ea quidem. C. de accu. int̉ deſiſtētē tempore quo reus repetitur poſſint obijci excepenitꝰ ab ac ⁊. C. de curioſis. l. i. ¶ Secundo circa. l. noſtrā ptiones que ante obijci non poterant. Reſpon cuſatōe ⁊ diſ quero quia hic eſt duplex littera. quidam habēt detur hic in tex. cōtra hunc tex. habuiſtis caſuꝫ. ferentē ꝓceſ aſſiſtere. quidam habent abſtinere: que littera ē ſum: ita ꝙ la sͣ. de accu. l. hos accuſare.§. hoc beneficio. ſol. bat̉ inſtātia: verior. Reſpondeo et pro hmōi declaratione vt ibi dixi. hic non repeto. ⁊ eū qui ē cō premitto uobis ꝙ iſti ſindici et ceteri officiales Ex.§. ſequenti tumax infra qui denunciant ex neceſſitate officij non tenen¶ An poſſit conueniri iniuriaruꝫ ꝗ contra me tēpꝰ inſtātie tur niſi de euidēti calumniaª: ut. l. tutorem. sͣ. d̓ differēdo ꝓegit ciuiliter calumnioſe. ceſſū. vt no. his qui. ut indig. ⁊. l. poſt legatuꝫ.§. aduocatos y Uides ꝙ ī pri d̓clarat bal. Si ſtelliōatus. uatis criminie. ti. Hoc premiſſo ſi quideꝫ habes aſſiſtere tex. ī. l. ꝗ crimē. ſtat proprie quia debent probare crimina que ī. ij. col. C. bus non habet locum ſenatuſconſul. turpil. ſed accu. intendunt. alias punirentur de euidenti calumpunitur officio iudicis extra ordinem: ut hic. ⁊ B ac. nia. Si habetis abſtinere ſimiliter procedit: ꝗa in. l. ⁊ ī priuatis. sͣ. e. ⁊. l. i.§. ſuſpec. sͣ. e. ¶ Quecuſatio poteſt abſtinere nec punietur de preſumpta carit glo. aliquis egit contra me ciuili actione cane.§. nuncia lumnia: ſed puniret̉ de euidēti calūnia. ¶ Quetores euidē lumnioſe an poſſit conuenire actione iniuriarū. ti calumnia. ro qualiter punientur iſti ſindici: punientur ne videtur ꝙ non: quia in ciuili iuratur de calumNo. d̓ pena crimine turpil. Glo. videtur uelle ꝙ ſic. ſed uenia. per hoc tollitur actio iniuriarum que comdenunciatoritas eſt ꝙ non puniuntur turpil. ſed puniūtur petit pro calumnia: ut īſti. de pe. te. li.§. i. ¶ In ris deſiſtētiſ extra ordinem: ut. l. diuus.§. fi. sͣ. de cuſto. reo. ⁊ vide Bar. contrarium uidetur quia etiam in criminali iuin. l. diuꝰ. la. ¶ Dicitur hic notorijs: quero que dicuntur no ratur de calumnia: ut. C. de iura. calum. l. i. ſed ij. de cuſto. toria crimina. Tractatuꝫ de notorijs criminibꝰ in criminali quis poteſt de calumnia accuſari. reo. sͣ. Et ꝗd non habemus in iure noſtro: ſed canoniſte hade ſindico. ergo etiam in ciuili. Reſpondeo. ꝙ actione invide. jͣ. ⁊ fabentᵇ tractatum longum: ⁊ Spe. ponit in ti. de iuriarum poteſt conueniri. caſus eſt in. l. apud cit quod no. noto. cri. ⁊ eſt modus procedendi per ſe de nolabeonem.§. ſi quis non debitorem. sͣ. de iniur. Bar. in. l. in torio crimine. quod dic ut in. d. ti. de noto. cri. ⁊ ⁊. l. ſi creditor. ⁊. l. ſi iniurie. sͣ. de iniur. non obſenatꝰ.§. an Cy. C. de accu. l. ea quidem tāgit aliqualiter. tn̄ ad eos. j. eo. quod dicitur de iuramento calumnie: quia fab ¶ Sed caꝙͣtum ad propoſitum noſtrum ſecundum doc. teor ꝙ excuſat a calumnia preſumpta nō ab eui noniſte hn̄t. noſtros notoriuꝫ dicitur proprie illud quod ha denti: ut dixi. sͣ. e. l. i.§. queri poteſt. que dicātur bet cauſam permanentem. illud uero quod hacrimina noHic iuriſcon. incibet cauſam momentaneam dicitur magis mani Bolitio. pit tractare ſecuntoria. ⁊ an ſu per iſtis crifeſtum ꝙͣ notorium: ut. l. ciues. ⁊ ibi no. C. de ap dam partem rubrice: ſcilicet de aboli minibus va pel. hoc probat tex. in aucͣ. qui ſemel. C. quomotionibus. ¶ No. id quod dicit tex. ꝙ eſt nota. leant ꝓbatio do ⁊ quando iu. ubi proponere edicta poteſt fa nes facte or ꝙ triplex eſt abolitio. ſcilicet publica: legalis: et dinario tra cere aliquid tranſiri in notoriū: quia habet cau priuata. mitte omiſſam permanentem. ſed vox preconia paucis in Ex. l. ſequenti. ſo dixi ī. l. ij. noteſcit quia habet cauſam momentaneaꝫ. pro ¶ Abolitio quid ſit. § ſi publico hoc facit ꝙ no. sͣ. qui ſatiſ. cog. l. ſi uero.§. qui sͣ. de adul. et ad barti. hic pro rei. Sed canoniſte dicunt aliter. ¶ Sed cir Ut priuatim. vide omnica hoc inſtatur. ſi crimina notoria ſunt denun¶ Quero an nō Inno. in ciata ad ꝗd dꝫ aſſiſtere nunciator. Reſpondeo Triginta dies. per abolitionē c. ſtatuimus potes intelligere notoriuꝫ proprie.i. ualde made offi. dele. publicam recedatur totaliter a prima inſtantia. ⁊ plene in. c. nifeſtum: ⁊ tunc habet neceſſe aſſiſtere ut proGlo. hic videtur dicere ꝙ non: quia iſta repetifi. de cohab. bet eſſe notorium. Item poteſt intelligi notoritio que ſit redeundo ad primam inſtantiaꝫ: nec cle. ⁊ mulie. um ut dicatur notorium ipſa denunciatio: que ⁊ dicit Ioā. enim totaliter prima accuſatio perimitur. vide an. ⁊ ibi do. inducit crimen in notorium ⁊ tunc debet aſſiglo. que incipit: licentia: ibi: ⁊ nota. ⁊cͣ. Cy. in. l. an. in. c. cum ſtere ut probet crimen. ⁊ iſte due expoſitiones i. C. de aboli. dicit ꝙ iſta glo. eſt falſa per. l. libelſpeciali.§. j. tangunt̉ hic ī glo. i. ⁊ in glo. ſuꝑ uerbo aſſiſtere lorum. ꝟ. ꝙ ſi libelli. sͣ. de accu. dicit eniꝫ ꝙ abo d̓ ap. ꝙ deli4 ¶ Op. ꝙ teneatur cri. ctū dicit̉ no litio nil aliud eſt ꝙͣ nomen rei aboleri inter reos Talumnic. mine iniuriarum nond̓toriū ſi quis ⁊ eum a iudicij inſtantia abſoluere: ⁊ hoc uided̓ delicto cō calumnia: ut. l. lex cornelia.§. ſi quis li. sͣ. de intur probari. jͣ. e. l. interueniente. circa fi. pro hoc uictus eſt ꝑ iur. ⁊. l. quod ſenatus. e. ti. Glo. fatetur ꝙ punietiam diffinitio abolitionis quam ponit glo. C. teſtes cōtra tur crimine iniuriarum non crimine calumnie. qͦs nihil opde aboli. in rubri. tn̄ hoc non obſtāte puto glo. poſuit. vel ꝑ ſed ſecundum hoc non faceret ad hunc ti. ideo verum dicere. nam rei nomē abolet̉ per publicā ſnīam a qua glo. dicit intantum facit ad hunc ti. q. d. ille qui abolitionē: et per legalem cum licētia redeun non appella in illa accuſatione calumniatur crimine calūnie uit: vel ſi fudi ad accuſationē infra. xxx. dies: ⁊ ſic cū licētia punitur: ⁊ ſic apparet ꝙ illud eſt crimen publili ꝯfeſſus et repetendi. nō eſt ergo abolitio ſimplex: ſed con cōfeſſionem cum. Sed certe ego dixi in. l. i. sͣ. de pu. iu. ꝙ ditionata: merito ad eandē inſtitiā pōt redire. nō īpugnat. Uerecrimen de quo lequitur. l. ꝙ ſenatus. non eſt pu hoc ꝓbat hic tex. ⁊ glo. dixi etiā in. l. libellorū in batur. blicum iudicium eo modo quo appellantur pu Qui deſiſtit fi. sͣ. de accuſa. blica iudicia in. l. i. sͣ. de publi. iu. ſed tamen hec eo. qꝛ iudex ixQn̄ quis ac pronūciauit lex non probat ꝙ in. l. ꝙ ſenatus. illud crimen Uerebatut̉. cuſationē nō non eſſe ꝓce ſit publicum quia etiam qui calumniatur in priproſequit̉: quia iudex exceptioneꝫ tꝑis obſtare dendū nō in uato crimine punitur de calumnia: ut no. in. l. i. cidit in turpronūciat in turpil. nō incidit. h. d. ẜm verā lec. pil. et qn̄ ꝗs §. sͣ. eodem. ti. ¶ Op. d̓. l. i.§. accuſatiōes. sͣ. e. Glo. dat plures dicat̉ deſiſte ſo. breuit̓ teneatis iſtā ꝙ hic omiſit ꝓſequi cām. re. vide glo. I quis repetere. notab. et ibi quia iudex ꝓnunciauit illā exceptionē obſtare. ⁊ Vos habuiſtis in. l. libellorum.§. fi. sͣ. bar. in. l. paiſta exceptio habet vim abolitiōis. merito in tur pi.§. i. sͣ. de de accu. ⁊ uidebitis ſtatim. jͣ. e. in. l. aut priuatim pil. non incidit. inoſſi. teſta.

Ad ſenatuſcon. turpil. l 9 2 c ¶ Eos. ⁊ tunc incidunt. Hec ſolutio nō ſapit: cuꝫ dicta diſtinctio loqua N ſenatus per inſtrumentū. vtrū delictū poſſit ꝓbari ꝑ inſtrumentur in obliga. ſed īmo uidet̉ potiꝰ dicēdū per hunc.§. ꝙ qui nō pōt accui tū. adde no. per Innocē. ī. c. ſtatuimꝰ de offi. dele. ⁊ bal. in. l. contra ſare deſiſtendo non incidit in turpil. fateor hoc. ſed inquantū dicit ꝙ ma negantē. C. ad. l. acꝗl. ⁊ in. l. ij. sͣ. d̓ ferijs. ⁊ vtrū ꝑ priuatā p̄ſcripturā ꝓbe tur delictū. vide bar. in. l. nō. ītelligit̉.§. tacita. jͣ. de iure fiſ. ⁊ dicit Io. an. ritus nō pōt accuſare id uerū puto ſi cōſiderat̉ ut maritꝰ. alias nō. ar. l. poſt hoſti. in. c. cū ad ſedem. de reſti. ſpoli. ꝙ violētia poteſt probari ꝑ inad inge.§. quāuis sͣ. de iure patro. vnde ad propoſitū quādo maritꝰ accu ſat uxorem ſtrumētū. ſꝫ io. an. ī merde adulterio aut accuſat cu. ī. c. qd̓ di .C. de fi. inſtru. ⁊ in dicto.§. idem diuus. iure mariti. recto diſpuI interueniente. Ex.§. ſequēti. ⁊ tūc quia ꝯ tando tenet Qui reum nō repetit publica abolitiōe ¶ An contra iudicem inquirentē habeat locum ſideratur ut ꝙ nō poteſt ſenatuſconſul. turpilianū. Et an etiā ille tenea interueniēte in ſenatuſcō. nō incidit. h. d. Hic ꝓbari: niſi in maritus puto ueꝝ. ꝙ ſiſtrumentum tur turpil. cuius inſtigatione iudex inquirit. ⁊ an videt̉ tex. ꝙ ꝑ abolitionē īſtātia extinguat̉: et ꝙ cōfectū fuecut non pōt reus a iudicio eximat̉. ſed vt dixi vobis in. l. aut illi ꝗ ex forma ſtatuti accuſant incidāt in turpil. accuſare ſic rit de volun z Circa iſtam. l. quero de priuatim in fi. sͣ. e. iſta exceptio fit ſub cōditione tate partiuꝫ. deſiſtēdo nō In ad eo S. duabꝰ. q. pͥma an cōtra īcidit ī turpi adde glo. in niſi infra. xxx. dies repetatur. lia. ⁊ ſic loꝗc. cum in eciudicē inquirentē de maleficio habeat locū ſena Uide glo. q̄ incipit: non tur.l. is cui cleſijs d̓ mao INN S. noīe. ⁊cͣ. Uidetis hic gl. tuſcō. turpil. ⁊ tex. hic videt̉ ꝙ ſic. ibi exͣ ordinē io. ⁊ obedi. ⁊ .§. fina. sͣ. e. cognoſcunt. ſed glo. volens hoc euadere expo que dicit tutorē nō poſſe accuſare noīe ⁊ ꝓbat̉ hoc de hoc ꝑ io. an. in regula ꝗa ſi dicere nit cognoſcunt.i. cognoſci poſtulant. ⁊ ſic nō lo pupilli. ſed ego tenui vobis cōtrariū in. l. ij. sͣ. de mus ꝙ non ſemel malus quit̉ de iudice. quid dicemꝰ. breuiter iudex inꝗ accu. tamē ex hac. l. habetis practicā: vt tutor di de regu. iur. teneatur de rens ex neceſſitate officij a calūnia p̄ſumpta ex cat ſe accuſare cā pupilli ⁊ pro pupillo: licet non calumnia: ut in mercur. ⁊ cuſat̉: vt patet ex oībus regulis quas dedi in. l. Baldꝰ. poſt dicat nomine pupilli. dicit gl. macy. in. l. fina. gna ī princi ij.§. ſi publico. sͣ. de adul. ergo excuſatur a pena Ex. l. ſequenti. C. de proba. pio. l. iur̄. ma turpil. niſi ſit in euidenti calunia: vt. jͣ. proxime. ¶ An per inſtrumentum poſſit ꝓbari delictuꝫ. ⁊ hoc durū. riti. sͣ eo. cū ¶ Secundo queroᵇ an ille cuius inſtigatōe iu¶ Not. tex. priuilegium Adde ⁊ uide A ſenatus. qui dicit hoc dicat̉ cōtra dex inquirit teneat̉ pena turpil. et hic eſt tex. ꝗ ca. his que. ius cōmune de maio. et ſic. ibi extra ordinē cognoſcut.i. cognoſci poſtu autem uerbum peregiſſet. debet ergo .l. i. ad muni obe. ⁊. ca. ẜꝫ lant: ⁊ ſic iſti tres condēnabunt̉ in expēſis ſicut accuſationem peragere non ſolum qui accuſat cipi. Itē hoc ꝯſtitutionē. pͥncipales accuſatores. ar. ad hoc. sͣ. ꝓxi. et. sͣ. e. ſed etiam inſtigator: ut hic. ⁊ dixi. sͣ. e. l. i.§. inci uidet̉ ꝓbari de v̓bo. ſig. ī dicta. l. iure in.vj. ꝑ Sal. i.§. incidit. ¶ Item no. ex hac. l. ar. cōtra illos dit. Quero quid vult dicere tex. ibi: quiqꝫ cymariti. C. e. ly. ī. l. ſinguqui hodie ex forma ſtatutorū accuſant incidere rographum. Glo. exponit duobus modis. vno ibi duꝫ dic̄. li. C. d̓ accu. in crimen turpil. modo ꝙ loquatur in cyrographo in quo cōtine ſi non elapſi dicit tn̄ bal. ¶ Op. C. de adul. l. abolitionē. ⁊ d̓ tur ſe daturū pecuniaꝫ ſi accuſaret. ⁊ iſte dicitur ſunt. lx. dies ꝙ iſtud fallit XOS. I. qui cuꝫ maior.§. ſed ſi minor. sͣ. d̓ ⁊cͣ. ubi īcluniſi eēt nota īſtigator: ⁊ punitur: ut. sͣ. e. l. i.§. incidit. Et alio dit clare ſoriꝰ officialis bo. lib. So. ſpeciale eſt vt p̄dicti.ſ. maritus ⁊ pa modo dicit gl. cyrographū quo cōtinebātur ꝓlū ꝙ quādo quo caſu cre tronus excuſant̉ a calūnia: niſi ſint in euidēti ca bationes per quas delictū poterit probari. ita infra. lx. dieſ deret̉ ſibi de lūnia: vt vidiſtis. sͣ. de adul. l. ſi vxor.§. fi. ita hic accuſat reledelicto ẜꝫ eū no. hic in. i. glo. in fine. ex hac glo. nota ꝙ inſtiuat̉ a calum in rubri. C. ſi ſunt in euidēti calūnia qn̄ deſiſtūt: vt quia eut gator dicitur qui parat accuſatori probationes. nia: ſecus ſi de fi. inſtru. denter conſtat ꝙ poſſunt ꝓbare maleficiū ⁊ de vidiſtis sͣ. eodē. l. i.§. incidit. ¶ Secundo nōt poſt. Aut ac in ver. ſꝫ adſiſtunt. vel deſiſtūt ꝑ pecuniā: ⁊ ſic per calūniaꝫ ſecundum hanc lec. ex iſta glo. ꝙ delictum pocuſat iure ex huc dubitatranei pꝰ. lx. ⁊ tunc incidūtᶜ in turpil. v. ll. cōtrarijs alias ſec tur. ſed cōtu teſt probari per inſtrumentumª. hāc. q. diſputa. dies: ⁊ tenet̉ macia bn̄ ꝓvt hic. verū tn̄ alij: vt Azo legunt hanc. l. alio mō uit Iaco. de are. quam refert Cy. in. l. penul. C. de calumnia batur per īvt ponit̉ in fi. glo. que lec. eſt vera ī ſe: tn̄ nō con de proba. ꝙ per inſtrumentum poſſit probari cū extraneⁱ ſtrumētū ẜꝫ gruit littere: quia tex. nō querit vtrū poſſit accu teneat̉. nec. delictum. uidetur caſus nota. hic. ⁊ nota. in. l. cō bal. in. l. i. C. obſtat iſte.§. quo. appel. ſare vel nō. ſed vtrū incidat in turpil. vel non. tra neganteꝫ. C. ad. l. acquil. ⁊. C. quo. ap. non re quia cum ac de quo uide gͣ No. ex ci. l. ii. In contrarium uidetur tex. in. l. diuus. sͣ. cuſat iure ex per Io. an. ī Si propter morie. ſꝫ texde cuſto. reo. ⁊ sͣ. de teſti. l. iii.§. idem diuus. ibi tranei nō cō rub. d̓ īſtru. ꝙ accuſator etiā poſt mortē rei debet proſequi ſideratur ut teſtibus non teſtimoniis eſſe credendum. Dic edi. ī. iij. col. maritus: ſed b ¶ An ad ecrimen ꝓpter bona: quod eſt ī caſu in quo non breuiter quoddam ē maleficium quod commit ut extraneꝰ. os. ſecundo tollitur crimē morte. quos caſus habuiſtis sͣ. de titur contrahendo: ⁊ illud poteſt probari per īigit̉ ⁊cͣ. ar. sͣ. quero. an il accuſa. l. ex iudiciorū. ¶ Vltimo vide glo. ſuper ſtrumentum ut hic. facit. sͣ. de his qui nota. inde adop. l. ꝗ le ad cuius ī verbo non ideo ibi. ſed argu. contra in.§. ſi hoduos. ſtigationē iu fa. l. quoniam. ⁊. C. de ſepul. uio. l. i. ſi enim facid ¶ Qui poſt. dex inquirit mo. So. dic vt ibi. Iteꝫ ibi in. l. i.§. fi. So. vt no. mus ſocietatem ob aliquem accuſandum uel nō ADDE ut teneatur peper Dy. in. l. totum. sͣ. de impen. in re. do. fac. ⁊ accuſandum: certe poterit probari iſta ſocietas per ſpec. ī ti. na turpil. et per Cy. in. l. ad cōparandas. C. manda. de accuſatio per inſtrumentum. Quedaꝫ ſunt delicta que ali uide glo. ī. l. ne. ī. iij. ꝑte º Hic uidetur tex. ꝙ āte lit. ob hec v̓ba. ter committuntur: ⁊ tunc ſi uolo producere in.§. ꝗnto loQui poſt. cōteſta. quis non poſſit de sͣ. de īfami. ſtrumentum ad probandum aliquod adminico. v̓ſi. ſed ꝯͣ ſiſtere niſi ſit impeditus. ſed Hug. ſubaudit ma culum circa delictum: ut quia uolo probare ꝙ ⁊ ibi Io. an. xime. alij non ſubaudiunt. dic ut dixi. sͣ. e. l. que dediſti damnum in re mea. ad probationem do ſitum. minii produco inſtrumentum tunc poſſum. idē Ex.§. ſequenti. ad probationem adulterii produco inſtrumen¶ Stante ſtatuto ꝙ cōmittens homicidium cō tum quo probatur matrimonium. hoc poteſt fie demnetur in mile ⁊ ſtet ad confinia per. xx. ānos ri ut. l. contra negantem. ⁊ quod ibi nota. C. ad. a die facte condemnationis: ⁊ cōtingit ꝙ unus l. acquil. ſic poſſet intelligi. l. ii. C. quorum ap. nō propter homicidium ponatur ad confinia ⁊ pē reci. hoc etiam modo poſſet intelligi hic. Si vedente decēnio cōmittat aliud homicidium: an ro uolo probare ipſum maleficium directo per decēnium ſecundum incipiat a die finiti deceninſtrumentum: ut quia cuꝫ tu percuteres aliquē nij primi: an a die condemnationis ſuper ſecun ille dixit notario ſcribas ꝙ talis me percuſſit: tunc delictum per inſtrumentum non poteſt ꝓHic eſt bonus ⁊ no bari ut. l. diuus. sͣ. de cuſto. reo. ⁊. l. iij.§. idem Quanquam. ta caſus. hic.§. con diuus. sͣ de teſti. quia iudex debet audire teſtes ſueuit cōiter allegari pro caſu ī. q. pulcherrima. qui dicant hoc: vt in aucͣ. apud eloquentiſſimū.

Ad ſenatuſcon. turpil. a ¶ Quanquā ſtatutū hic eſt. Queſtio pulcherrima eſt iſta. ⁊ uide quod no e ¶ Debetis ſcire. An iudex inquirens ⁊ deſiſtēs incidat in turpil. ⁊ ideꝫ in tat Innocen. de electio. c. cum in cunctis. ⁊ textus nota. in. l. aut damna. iudice falſo inquirente. Adde Bar. in. d.§. ſi publico. §. ſi quis. jͣ. de penis. ⁊ inſtitu. de iniur.§. ſed hodie. ⁊ uide in ſimili queſtio Ucius. ſine abolitione. An in crimine falſi. concedi poſſit abolitio. ne notata per glo. in cle. ij. de magiſtra. ⁊ etiam uide Io. an. in preallega Adde bal. in. l. fi. in fi. C. de abolitio. ca. cū in cūctis. ver. triennio. ⁊ in addi. Spec. in ti. de penis. ī fine princi g ¶ Non porrigit̉. Statutū qd̓ carcerati relaxent̉ non īcludit carceratos pij. Et quid de dilatione de crimīe fal data alicui ꝑ ſi adde quod ſtatutum hic eſtª ꝙ cōmittens homicidiū contos: ut. l. fi. circa prin. C. de aboli. ita dico in pro .l. an confun nota. dixit demnetur in mille: ⁊ ſtet ad confinia per. xx. an datur cuꝫ di poſito cum per tale ſtatutum exbannitus ſoluēguil. decu nos a die facte condemnationis. contigit ꝙ latione connio. in. l. ſꝫ q̄ do certam quantitatem dimittatur de banno ⁊ uentionali: unus fecit homicidium ⁊ pendēte primo decen ex parte.§. ei dimittitur crimen: ita ꝙ ammodo ipſe repeti ue l īcipiat a quanquā. sͣ. nio iterum aliud homicidium cōmiſit. queritur die primi ter non poteſt: merito talis reformatio porrigitur quod cū eo. utrum decennium ſecundum incipiat a die fini. mini conuēad talem exbannitum carceratum: ſed ſi eſſet fa per illuꝫ tex. tionalis. uiti decennij primi: an a die condemnationis ſuno. ꝙ ſi alicta reformatio per quam quis totaliter de bande Bal. in. l. cui eſt cōceſper ſecundo late. Et dicunt quidam hic eſt tex. no non eximitur: ita ꝙ delictuꝫ non remittitur fin. C. de reſum priuileꝙ a die condemnationis late ſuper ſecundo nō pu. here. Itē ſed differatur. uerbi gratia. tempore guerre eſt gium nō te. inſpecto decennio primo. ita dicunt quidā. hāc facit tex. ī. l. neat̉ reſponfactum ſtatutum ꝙ exbanniti habeant ſecurita capite quin.q. uidi ter diſputatam. primo quidam antiqui dere credito tem durante guerra: tunc talis reformatio non to. sͣ. de adul ribꝰ ſuis uſqꝫ diſputauerunt. ⁊ poſtea diſputauit eam Ia. bu. extenditur ad carceratos per hanc. l. ¶ Ultimo te. ⁊ quod in ad. x. annos ⁊ Rai. de forli. in diuerſis terminis: ſed punctꝰ ſimili nota. quod nō exdicit Di. ꝙ. l. iſta eſt in argu. ꝙ ſi cauetur ſtatuerat idē. vos debetis ſcire ꝙ ſpecies nō recipiūt Barto. in. l. tenditur ad to ꝙ ſoluens infra deceꝫ dies habeat beneficiū finali.§. quo debitores ex duplicationem: ut. l. lucius.§. impuberem. sͣ. de quarte partis ꝙ iſtud ad carceratos non porritiens. de pucauſa delicti le. ij. ⁊. l. plane.§. i. sͣ. de leg. i. Modo ad propo gitur: ſed ueritas eſt in contrarium: ut dixi. sͣ. ꝗa blica. ⁊ per hoc. sͣ. ſitumᵇ iſtud decenniuꝫ quo quis debet ſtare ad b ¶ Ad ꝓpobeneficia per que pena tollitur ad carceratos de re iudi. ſi confinia poteſt poni quandoqꝫ ut ſpecies. uerbi ſitum. Adde reuꝫ. ⁊ quod pertinent. ſecus in beneficiis per que pena difnotata in ſino. gl. ī auc̄. gratia ſtet ad confinia per. x. annos a die cōdem fertur: ut. sͣ. dixi. mili per bar de man. prī. nationis facte: ⁊ tunc ponitur tempus ut ſpecitolum in. l. ſi Ex. l. ſequenti. §. ꝙ delines. loquitur enim ita de illo decennio ꝙ non de ſtipulatus eſ quēs. ī v̓. ut ¶ Statutum de carceratis relaxandis uel rebāſem ita abs alio. ita procedit dicta determinatio ꝙ a die cōnocentis. ꝑ niendis non comprehēdit carceratos uel banni te. sͣ. de verillū tex. ⁊ addemnationis ſecundo facte currat decennium tos de crimine falſi. bo. obligatide qd̓ uidet̉ ſecundum. non ob. ꝙ decennium primum non oni. ubi alletrahi ad carQ Ad crimina in quibus ſit finitum. eſſet enim aliud decennium: ut. l. ſi gat iſta iura. ceratos quoſ C¶ CIA S. ex utraqꝫ parte incūbit t C. l. ſi uſu cūqꝫ etiā ob uſufructusᶜ mihi in biennio. sͣ. de uſufruc. le. Sꝫ onus probandi abolitio non porrigifructus. Et enorme ſceſi tempus apponitur ſimpliciter ⁊ determinate: tur. hoc dicit. ¶ Oppo. de. l. ſi interueniente. sͣ. uide ibi barlus. ẜm bal. vtputa ſtet ad confinia per decennium: nec diOmici in. l. iij. C. de e. ubi quis non cogitur repetere accuſationem citur de quo decennio: tunc uidetur ꝙ debeat anꝰ. faep̄is. audien. poſt abolitionem. Solu. ibi loquitur in crimini ctū fuit ſtatu ubi uid̓ bar. incipere nouum decennium a die finiti decēnij bus ad que abolitio ſe extendit: hic ſecus. Sed ⁊ ad bar. hic tum. Limita primi: ⁊ tempus quo fuit ad confinia propter contra hoc uidetur: quia in crimine falſi licet de tamen iſta ni adde Ang. ī aliud non imputetur illi tempori. ar. pro hoc. l. ſi eſſent exbā .l. libelloruꝫ. ſiſtere etiam ſine abolitione: ut. l. atheletus. sͣ. d̓ niti uel carſeruus qui in teſtō.§. i. sͣ. de ſta. lib. iſta uidetur §. fi. sͣ. de acfal. Reſpondeo duas ſolut. poſſumus dare q cerati ob cri cuſa. ubi etiā mihi ueritas. ibi eſt ſpeciale.ſ. quando loquitur de crimine faꝙ nō porrigi men falſi: vt Ex. l. ſequenti. no. dixit bar ſi.ſ. teſtimonij: ut ibi. uel aliter ibi loquitur in eo tur ad deli¶ Si fiat ſtatutum ꝙ banniti liberentur a banto. in. l. luciꝰ cta liquida. qui non accuſauit: ſed quedam uerba dixit.ſ. ꝓ.jͣ. eo. ⁊ de ꝑ. l. fi. C. de no ſoluendo certam quantitatem taxatam pro baturum ſe: ⁊ iſta forte eſt melior. nam regularihac eadē q̄ aboli. ⁊ ibi qualitate maleficij: an banniti poſiti in carcere ter uidetur ꝙ in crimine falſi non admittitur de ſtione d̓ qua Bal. ⁊ doc. pro dicta cauſa debeāt liberari. Et ſtatuto quo hic per bar. ⁊ Bar. hic ſe ſiſtentia: quod apparet: quia in quibuſdam per diſponitur ꝙ ſoluens condemnationem. jͣ. x. di uide ꝑ eum ī quit̉ Pe. d̓ ſonis eſt ſpeciale: ut poſſint deſiſtere: ut sͣ. e. l. repe. l. ſi is ꝗ ancha. in. c. es liberetur a quarto pluri gaudent etiam carce queſitum ⁊. l. mulier. ⁊. l. i.§. accuſationem. ver. pro emptore canonū ſtaratiat quin sͣ. e. ⁊ iſtud putareꝫ uerius. uel aliter poſ in. xix. col. sͣ. tuta. in v̓. ſꝫ de uſuca. ⁊ ī ali. q̄rit bar. Habui ſeſumus dicere ſuſtinendo hanc opi. quam. sͣ. dix. Omicianus. nel de facto .l. oēs popu de conſti. et modo ꝙ omnes leges que dicunt ꝙ in crimine li. in. v. q. sͣ. adde qd̓ dixi hanc. q. factum fuit ſtatutumº in ciuitafalſi licet deſiſtere ſunt uere quantuꝫ ad hoc: ut de iuſti. ⁊ iuin. l. de pupil te piſana ꝙ exbanniti liberentur a banno ſoluēre. ⁊ in. l. cuꝫ non perdat cōmodum ex illo teſtamēto uel ſcrilo.§. ſi pluri do certam quantitatem taxatam ſecundum qua lex. sͣ. d̓ legi. bꝰ. sͣ. de ope. ptura quam dicit falſam: ut. l. atheletus. sͣ. d̓ fal. ⁊ in. l. ij. sͣ. d̓ litatem maleficij pro quo erāt exbanniti. modo no. nunci. ⁊. l. papi.§. meminiſſe. sͣ. de inoffi. teſta. ⁊. l. alia. cuſto. reo. et ADDE an ī quidam exbannitus erat poſitus in carceribus C. de his qui. ut indi. ſed quantum ad penā tur uide per Io. dulgentia ſa quero utrum ex uigore illius ſtatuti debeat rela an. in ſpe. de cta bannitis pil. non licet deſiſtere ſine abolitioneᶠ conceſſa xari. Ego dicebam uidetur ꝙ non per caſuꝫ hu obliga. ⁊ ſo. trahatur ad ex certa ſcientia: ut. jͣ. dicam. ¶ Item oppo. C. lu.§. i. ver. ius. l. ⁊ idem uidetur tex. in. l. ij. sͣ. de cuſto. reo. carceratos de fal. l. ſi docueris. dicit glo. ibi ex certa ſcientia diſputauit ꝙ conſuluit puto ꝙ ueritas eſt in contrariuꝫ. Pro cuiꝰ eui fuit conceſſa generalis abolitio uel ſpecialis: ut franciſcꝰ ⁊cͣ. bal. in ciuita dentia debetis ſcireᵉ ꝙ iſta generalis abolitio ⁊ hic adde te Brixie ꝯporrigatur ad crimen falſi. alias ſecus. ¶ Quenon dimittit crimen quia ex eo crimine poteſt re Ange. in. l. li. ſilio. cclv. iij. ro quid de abolitione ſpeciali. Reſpondeo idē bellorum.§ libro. peti ab eodem: ut. l. ſi quis repetere. ⁊. l. aut priquia non poteſt in iſtis criminibus cōcedi: ut. l. fi. sͣ. de accu uatim.§. fi. sͣ. e. ⁊ ideo carcerati non relaxantur fallaciter.§. fi. C. de aboli. ſecundum hoc habes ne iudicium finiatur: quia ſi relaxarentur forte argū. immo eſt caſus quaſi ꝙ ſtatutum quod fit fugerent: ⁊ ſic iudicium eſſet fruſtratoriuꝫ: quia de carceratis relaxandis non porrigiturᵍ ad car poſtea non poſſet repeti. hec eſt ratio hic. ſꝫ poceratos ob crimen falſi niſi hoc ſpecialiter ſit dine in ſpeciali abolitione poſtquam repeti nō po ctū uel ſenſerunt de hoc ſtatuentes: ut. sͣ. dixi. teſt quis: ueruꝫ eſt ꝙ non poteſt repeti ab eodeꝫ idē ſi ſit ſtatutuꝫ de aliꝗbus rebāniendis: ut nō ut ibi: ſed ab alio ſic: ut. l. hi tamen.§. fi. sͣ. de acporrigat̉ ad exbānitos de crimine falſi. cu. ⁊. l. mulier. in fi. sͣ. e. ⁊. l. i. C. de abolitio. ⁊ cer te illa abolitio ſpecialis porrigeretur ad carcera Operatores ⁊c̄.

De requiren. reis. i 9 9 ¶ De requirendis reis. Rubrica. .ff. de pecu. l. eo tempore. ⁊. l. i.§. fi. ff. de his quī mor. ſi. conſci. quia ſi ve a ¶ De queſtionibus. Bal. in. l. pe. in. x. q. de execu. rei iudi. uidetur tenere niſſet non potuiſſet in plus dānari. unde nec latitare cenſetur in eo ī quo opi. Cy. ⁊ bal. in. l. fi. de iuriſ. om. iudi. in. v. q. ⁊ Io. cal. in repe. c. illud. in non poterat conueniri ſecūdum eum: quod eſt no. ſecundum Bal. in. c. i. viij. q. de rap. ⁊cͣ. §. iniuria. de pa. iur̄. fir. Sed utrum ex eo ꝙ quis eſt exbannitus intelligā Iui ſeuerus. Quero quis. Et facit ad intellectū auc̄. bona dānatoꝝ tur bona publicata: uide Bar. ⁊ doc. in. l. eius qui. sͣ. de teſti. ⁊ quod ipſe d. C. de no. in. l. ſi is bo. damna. qui. C. ꝗ teunum no. ꝙ ſta. ſa. poſ. et Uides hic in prīcipio ꝙ abolitio ſpecialis non dit bona. non tamen pro confeſſo habetur de bona mobino. in. l. ij. jͣ. poteſt peti niſi cauſa cognita ⁊ aduerſario condelicto: ſed ipſo ueniente ſemper debebit delilia cenſentur de bo. dāna. ſentiente: quod dic: ut. l. fallaciter. C. de aboli. ctum examinari: ut. l. diuus. ver. ſic ⁊ diuus. sͣ. d̓ eſſe eiuſdem ⁊ de iſtis bā¶ In ultimo uerſu habes ꝙ impetrata ſpeciali territorij vbi cuſt. re. Hec ſunt uera de iure cōi. ſed ex forma nitis: uide reperiūtur: quod habet̉ abolitione: tunc conceditur repetitio. contra. sͣ. ſtatutorumᵉ ciuitatum italie contumax ⁊ exbanquia populo ī. l. diuus. sͣ. e. l. mulier. in fi. ⁊. l. i. C. de aboli. Reſpōdeo hic nitus habetur pro confeſſo ⁊ poſtea de crimine ſeu fiſco illi d̓ cuſto. reo. loquitur quando abolitio ſpecialis fuit conceſnon auditur: ut. sͣ. dixi in. d. l. diuus. ver. ſic ⁊ diloci confiſcā ⁊ Ange. hic tur. tex. ſecū⁊ ī ſua diſpu ſa abſqꝫ cauſe cognitione: ⁊ ita ītelligit hec glo. uus. dū bal. ſing. ta. īcip̄. duo Ex.§. ſequēti. ibi uero fuit conceſſa abolitio ſpecialis cauſa co in. c. i.§. ſi ue adinuicē liti ¶ An iudex poſſit citare aliquem exiſtentem ex gnita. ro. de pace gantes. bal. ī tra territoriuꝫ ſuum. tenē. Et de .l. i. C. de heiſta forma āre. inſti. dixi ī ☞ Hic ver. ponit ꝙ poſtꝙͣ ¶ De requirēdis reis. Rubrica. notatiōis bo .l. j. sͣ. de bo. PTCNIA CS. facta eſt annotatio de norum: uide dāna. aliqua beat abſenti notificari. Tex. ibi annotatos: loꝗ¶ Continua rubricam ſic. Dictuꝫ eſt. sͣ. de uaſpec. in ti. de que hic haaccu.§. quarijs ⁊ diuerſis delictis. Item dictum eſt. sͣ. quatur de notificatione que ſit poſt annotationem bentur. Iteꝫ liter. ⁊ glo. ī querit Ang. iam factaꝫ. ¶ Et nota ꝙ dicit ſed ⁊ litteras ⁊cͣ. liter procedatur contra accuſatorem non proſe .l. ij. C. ſi pēin. d. auc̄. vt quia eſt pulcherrimus modꝰ. ¶ No. hic ꝙ poſt quentem: uel proſequētem ſed calumnioſe. Senulli iudi.§. den. appel. annotationem debet annotatio reo notificari. ⁊ quitur uidere qualiter procedatur cōtra reum. fi. ad fi. ſtāte mors interſtatuto qd̓ ue. ⁊ an hoſic eſt argu. ꝙ terminus banni currat a die noti ſed quia reus quandoqꝫ eſt contumax: ideo pre bānitus con die iſta anno ficationis non a die banni dati. ſicut hic annus mittit qualiter procedatur contra reum contutumax habetatio ualeat. currit a die notificationis nō a die annotatiōis. macem: ut in hoc titulo. quādoqꝫ vero quia re tur pro conuide bal. ī. d. in hoc tamen conſerua conſuetudines ⁊ ſtatuta eſt preſens: ponit qualiter procedatur cōtra reū feſſo deinde ca. i.§. ſi ꝗs condemnat̉ d̓ pa. tenen. ciuitatum. Secundo nota modum citandi eum ad criminis examinationem: ut. jͣ. in ti. de quean poſſit poſt in glo. Adde qui eſt in alieno territorio ꝙ ſcribantur littere il ſtionibusᵉ. poſt maleficium uero inuentum poquod in boſententiā fie li iudici in cuius territorio eſt reus: ut ipſe iudex nit qualiter procedatur contra reuꝫ ad pene im niſ banniti li ri executio ī illi reo notificet. hic eſt tex. nota. hic: ibi. ſed ⁊ lit poſitionem: ut. jͣ. in titulo de penis. eiuſ bonis ſi citum ē cuibannitꝰ vult qꝫ damnum teras ⁊cͣ. Facit ad. q. illam utrum iudex iſtius ciEx. l. ſequenti. eſſe in bāno dare: ut ē gl. uitatis poſſit citare aliquem extra territorium ſu ¶ Modum procedendi ad annotationem bo ⁊ non ſolueno. ī uſi. feu. um exiſtentem per ſuū nuncium uel per litteras norum. re. ⁊ dicit ꝙ in ca. i. in ti. Sinautem nō. vide ibi decretalis dicit ꝙ non. extra de ſen. ⁊ re iudi. ca. hic finit̉ lex. ⁊ bene uidet̉ in uerbo ſoIui ſeuerus. ponitur ꝓ paſtoralis. in cle. ubi papa reprobat ſententiam dicere. ⁊ adlutioneꝫ cirimperatoris lataꝫ piſis: ubi per edicta citauerat certe. non autem aduerſatiue. Dicitur de quod lꝫ ca mediuꝫ. ⁊ regem Robertuꝫ exiſtentē in terris eccleſie: ⁊ ſic hic ꝙ abſens non damnatur. contra. jͣ. de penis bona conſino. Bar. ī. l. ſcentur non ut vim. sͣ. de in alieno territorio. dicit enim papa ꝙ ipſe pa.l. abſentem. So. ibi in penis a relegatione īfra. tamen occu iuſti. ⁊ iure. pa debet requiri ab imperatore: ut citaret regeꝫ hic in alijs penis a relegatione. sͣ. ut dixi ī.§. ad pātur nec de ſed Bal. dic̄ in ſuo territorio: non autem potuit ipſe imperacrimen. ¶ Sed oppo. C. de pen. l. ne diu. So. facto incorin dicto. c. i. tor citare. Cy. diſputauit iſtam queſtionē ſenis: lu. regulariter abſens crimine capitali non dam porantur an ꝙ illa gl. nō te ſententiā: eſt vera ī bā ⁊ dicit ꝙ iſta citatio que ſit uerbo uel per edicta natur. fallit ut ibi. Item eſt alius caſus in. l. lege. vt in cle. i. d no īperiali: poteſt fieri de eo qui eſt ī alieno territorio: ut. C. §. ⁊ qui hoc. sͣ. de ſic. Tertius caſus eſt in crimihereti. vbi ꝑ quod eſt dif de epiſ. ⁊ cle. l. omnes.§. ſi uero apparitor: ubi ne leſe maieſtatis: ut in conſtitutione extrauagāPau. de lia fidatio q̄daꝫ za. ī glo. aliuidetur caſus. ⁊. C. de offi. prefec. vr. l. ij. Citatio ut in aucͣ. caſ ti imperatoris Henrici. ¶ Quero quisᵇ erit mo as ſacit qd̓ ſa. C. d̓ ſacro uero realis capiendo perſonā nō poſſet fieri: ut dus procedendi ad annotationem bonorum. no. Ange. in ſan. ec. Et di in aucͣ. ut nulli iudi.§. iſi uero quis cōprehenſoReſpondeo principaliter ſecundum formam. l. .l. ſi vacātia. cit ꝙ nec lerū. poſita. C. de adulte. aucͣ. ſi uero criminis. ſed inter. sͣ. de publi. iudi. ⁊ ipſo exiſtente in contuī. iiij. charta. ge nec equiC. de bo. va ad illam decretaleꝫ dicit ipſe non poteſt dari retate hoc camacia: tunc enim bona diſtribuuntur ⁊ annotācan. lib. x. ad uetur. immo ſponſum in pace: ſed pertranſeat cum alijs erro tur in fiſcum: ut hic. ſed poſt annotationem ſibi .q. Ange. ſuſi iudex hoc ribus canoniſtarumᵈ ita dicit ipſe. Ego conſue hoc notificabitur: ut. jͣ. proxi.§. ⁊ ſi uenerit infra pradictā. an vellet in ſenui tenere illam decretalem tanquā exiſtens ī terannum bona recuperat. poſt annum uero perbānitꝰ poſſit tentia dicere cogi ad ſatit non poſſet. facienduꝫ in hoc no. quia pecunīa ſi vult eſſe in banno: vide Bal. latius in auc̄. bona dānatorū. C. ut dicit alibi tex. bona non delinquunt: ut in auc̄. ut nul. iudi.§. i. ⁊ ꝗa ēt bannito ius redditur de bonis ſuis: ut in. l. pap̄. exuli. de mino. Sꝫ ſallit de bo. damna. d ¶ Prefides. erroribus canoniſtarum. Bal. in. l. pe. in. ix. col. C. de exe. in feudo: ut in. d. ca. i. Et ibi ſubdit an ualeat ſtatutum ꝙ banniti poſſent cu. rei iudi. vbi videtur tenere opi. Cy. ⁊ Bal. in. l. fin. C. de iuriſ. om. iudiffinitiue damnari. de quo dicendum eſt: ut per Io. an. in ca. veritatis. ī di. in. v. q. Io. calde. in repe. c. i. in. ix. q. de rapto. ⁊ dic ut per do. car. in fi. de do. ⁊ contu. in nouella. Et etiam querit glo. in. d. c. i. vtrum poteſtacle. paſtoralis. in ver. nec illud. de re iudi. Secundo no. modum citandi tes terrarum poſſint aliquem bannire: ⁊ dicit ꝙ ſic: ⁊ quod operatur idē adde Bal. in. l. conſentaneum. C. quomodo ⁊ quando iudex. vbi dicit ꝙ quod bannum regis. lꝫ rex ſit maior quolibet poteſtate. lꝫ glo. inſti. qui. modus citandi abſentes eſt per litteras. alias vox nuncij ſine litteris ci mo. ius pa. po. ſol.§. legati. dicit ꝙ bannum operatur qualitatem delicti. to euaneſcit ⁊ non eſt bene tuta citatio ſecundum Hoſti. ⁊ iſte littere de que glo. debet intelligi quando per ſtatutū uel conſuetudinem loci dambent mitti ad domum citati. argu. ff. de excer. l. pup.§. proſcribere. ⁊ vide num ſuccedit loco diffinitiue. per interlocutoriam in ſua natura ſtantem ibi. ¶ Poteſt etiam citari per edicta que cedula affigatur ī pretorio vel nunquam inducitur maxima capitis diminutio. l. quid ergo.§. quid tain foribus cōitatis illius territorij terre vel loci. ⁊ ſi eſt iudex eccleſiaſti men. de infami. Bal. in. d. c. i. ⁊ ibi vide per eum ꝙ bannū non afficit res cus ad ſores eccleſie cathedralis: ut in ca. cauſam. de elec. in cle. nam ta poſitas extra territorium. ⁊ ad id quod dixi. sͣ. an poteſtas poſſit bānire. lis citatio inducit quodāmodo notorium. ideo lex reputat eam ſolenneꝫ. adde que dixi poſt Bar. in. l. imperium. de iuriſ. om. iu. Et ad predicta ui Et hoc eſt ꝙ dicitur prouiſum in. l. ij.§. ij. de ori. iur. in ver. pro roſtris de omnino bal. in. l. i. C. de here. inſti. ſecūdum Bal. in. d. l. conſentaneum. Adde quod legitur ⁊ no. per Bal. c ¶ Forma ſtatutorum. Sed pone ꝙ pro homici. per ſtatuta imponitur pe in. l. cunctos populos. in vlti. col. C. de ſum. tri. ⁊ Inno. in. ca. ex litteris. na mille lib. Ticius cōmiſit homicidium: ⁊ quia fuit contumax fuerūt an de exceſ. prela. ⁊ quod no. ⁊ legitur in glo. iiij.§. pretor. de dam. īſec. facit notata eius bona: comparet iſte poſt annuꝫ: de quo hic dicitur: ⁊ vult ſol quod no. archi. de electi. ī. ca. i. ⁊ quod no. de poſtu. prela. in. c. i. Et adde uere mil. lib. ⁊ recuperare bona: an poſſit. dixit An. de piſis ꝙ ſic. allegat

De queſtionibus. ꝙ abſens ſi citatur ⁊ non reperiatur defendens: debet tunc fieri citatio a ¶ Non pōt citare. An imperium dependeat ab eccleſia: ⁊ papa maior ſt vicinorum amicorum ⁊ affinium. l. fi. de pub. iudi. Et no. Inno. ī. ca. ſi ad īperatore quo moriente ſuccedit papa in īperium. ita eſt tex. no. in cle. p. uerſarius. de eo qui mit. in poſ. cauſa rei ſer. ⁊ bal. in. l. ut perfectius. ī. iij. ſtoralis. de re iudi. Adde qd̓ bal. de pa. conſtan. in ver. cōceſſimus querit col. C. de anna. excep. Pau. de ca. in. d. l. pup.§. proſcribere. ⁊ Imol. ī. c. vtrum īperiū ſucceſſione uel electiōe cōferat̉: finaliter cōcludit ꝙ electio ex parte decani. in. xj. col. de reſcrip. ſacit quod dixit de uagabūdo. in. l. i. ne. c. venerab.§. inſuper. de electi. ⁊ de pac. in. ca. accepimꝰ. Et dicit ꝙ ex in fin. C. ubi de cri. agi cā papa pōt opor. Et de ris eccleſie dicens eam eſſe ueram de iure. nam principe depreſcriptione. x. annorum contra fiſcum dic ple edicto citaponere. iij. q. debetis ſcire ꝙ quandoqꝫ ſunt plures iudices torio ꝙ poni ne in. l. in omnibus. sͣ. de diuer. ⁊ temp. prev. ca. illud. ⁊ tur ad fores habentes iuriſditiones ſeparatas. tamen ille iuin.§. itē ro. ſcrip palacij. uide riſditiones habent dependentiam ab uno prinpō. ī auc̄. de in cle. i. d̓ iuHoc eſt uerum de iure defenſoribꝰ cipe: ut diuerſi preſides diuerſarum prouinciaIn ſumma. ci. ſed aliter obſerus di. ⁊ que ſoci. in.§. interum conſtituti a principe uel ab uno rege: tunc lēnitas ſerue tur per ſtatuta ciuitatum italie. dixi. sͣ. e. l. i. ī prī. rim. ibi: non tur ī citatiounus poteſt citare in territorio alterius uerbo. habēte ⁊cͣ. ⁊ ⁊. l. diuus. sͣ. de cuſto. reo. ne abſentis. ita loquitur. l. omnes.§. ſi uero apparitor. cum in auc̄. d̓coluide ꝑ inno. Dicitur hic bona la.§. ⁊ hoc ſimi. quaſi hoc videatur permiſſum ab illo prinn Andati S. obſignari. Quero de elec. ī. ca. cuſtodiri. et cipe qui eos cōſtituit. facit ad hoc in argu. l. que cū nobis olī ibi vide late quid eſt hoc dictum. quidam dicunt.i. ī glo. ſed nūro. sͣ. de ſol. ⁊ sͣ. de admi. tuto. l. ticium.§. tutoper eum. ꝗs obſignari in publico. alij dicunt.i. ſub ſigillo po quid ī. c. i. in eligat princi res. Quidam ſunt habentes iuriſditiones ſepa ni: ut non diminuantur. Per hanc. l. poſſumus glo. ut lit. nō pem ⁊ utruꝫ ratas ⁊ diſtinctas: ita ꝙ una ab alia non depencōteſt. ⁊ qua dicere unum: ſcitis ꝙ regulariter ſequeſtratio ē quilibet poſ liter ciuitadet nec ſunt ſub eodem domino: ut papa ⁊ imſit eligi ī prīprohibita: an ergo interim poterit fieri deſcrites ſint citācipē. qd̓ no. perator: tunc unus non poteſt citareª in territoptio ne bona pereant. certe caſus eſt hicʰ ꝙ ſic. de: uide de ſed vtrū pario alterius. ita loquitur cap. paſtoralis. ſed decōceſ. prebē. ⁊. l. i.§. pe. sͣ. de uen. in poſ. mit. Nec ob. l. defen pa poſſet pri bet requirere illum iudicem in cuius territorio c. ſi a ca. lib. uare princi ſionis facultas. alias incipit facultas. C. de iure vj. ⁊ ibi per eſt ut illum citet: ut hic dicitur. ⁊ hoc prout tene pes ſeculareſ fiſ. lib. x. ubi innuitur contra ꝙ non ſit facienda Io. an. ⁊ no. habētes pomus illam opi quam tenuit Dantes prout illaꝫ deſcriptio: quia ibi loquitur in deſcriptione que in. l. nō poſteſtatem elicomperi in uno libro queꝫ fecit qui uocatur mo ſint. jͣ. de re eſt idem quod publicatio: ut deſcribereᶜ extra gēdi īperato narchia: in quo libro diſputauit tres queſtiōes: gu. iu. Et an rē ipſa poteuel ponere arma cōmunis extra. alia eſt deſcri ī cri. ſufficiat quarum una fuit an imperium dependeat ab ec ſtate. ⁊ an̄ ꝓptio ſeu nunciatio que ſit a notario per modum citatio ad do pter eorū ne cleſia: ⁊ tenuit ꝙ non: ſed poſt mortē ſuam qua cuiuſdam īuentarij. ⁊ iſta poteſt fieri: ut hic. ⁊. l. mū: uide in gligētiā paſi propter hoc fuit damnatus de hereſi. nam ecſpe. de accu. i.§. pe. sͣ. de uen. in poſ. mit. pa poſſit elicleſia tenet ꝙ imperium dependeat ab eccleſia §. qualiter. ī gere ſibi īpe Not. caſuꝫ ver. ſed nun ratorē. uide pulcherrimis rationibus quas omitto. tenendo Et intra annum: quando fit quid ſufficit. no. per doc. iſtud ꝙ imperium dependeat ab eccleſia. Refacit ca. veri ſequeſtratio uel capitur tenuta ex primo decre in ca. ad apo ſpondeo. alio modo ⁊ dico ꝙ unꝰ iudex poteſt tatis. de do. ſtolica. d̓ re. to eius rei que ſine periculo ſeruari non poteſt: ⁊ cōtu. ⁊ ar. citare ī territorio alterius iudicis cui nō ſubeſt: iur. in. vj. Et ⁊ ſine magno incommodo ꝙ res debet uendi ⁊ l. abſenteꝫ. jͣ. qd̓ no. ff. de ut in.§. ſi uero apparitor. cum ſimi. ſed in terripreciuꝫ ſeruari: ut hic. ⁊. l. is cui.§. queri poteſt. de penis per legi. in. l. nō torio illius iudicis maioris a quo habet iuriſdiIo. an. in reut in poſſ. lega. ⁊. l. litibus. C. de agri. ⁊ cen. lib. ambigit̉. ubi tionem propter eius reuerentiam non poteſt cigula p̄ſumiꝑ gl. Cy. bar tur. ī mercu. tare. argu. sͣ. de dam. infec. l. iiij.§. ſi tam uicinū. to. ⁊ Bal. et Ex.§. ſequenti. Et dicit bal. omnino ui⁊ quod ibi dixi. non habetis hic alia. ī. d. l. cūctos ¶ Exbannito non poteſt ſolui durante termide Bal. ī. d. Ex.§. ſequenti. populos ī ul ti. de pa. cōno banni. ¶ Bannito mortuo infra terminum banni ban ti. col. ⁊ alle. ſtan. ī. d. v̓b. Not. ꝙ exbannito Inno. in. d. num totaliter extinguitur. cōceſſimꝰ. ⁊ Turandum. non poteſt ſolui du ca. ex litteris in ver. ī noīe Not. ꝙ de exceſ. p̄la. rante termino banni. caſus ē hic no. ¶ Oppo. xp̄i. ⁊ ver. in Sed hoc papinia. ꝙ ſuſpectus ſi exban ueſtiturā re de. l. reos. sͣ. de ſo. So. ibi loquitur ī reo compade fuga ⁊ d̓ nitus comparet infra terminum banni bannum cipiente. ubi rente: hic in reo abſente. receſſu pōt dic̄ ꝙ regnū extinguitur. Secundo not. ꝙ exbānito mortuo citari ꝑ cedu ficilie ē eccle infra terminum banni bannū totaliter extingui lam affixam ¶ De queſtionibusᵉ. Rubrica. ſie romane. tur. caſus eſt hic notabilis. colūne: lꝫ ad pōe ergo ꝙ eius noticiā rege vacāte Hanc ma ¶ Continuatio rubrice colligitur ex his que. sͣ. nō ꝑueniat. ¶Am ſpacium. teriam de papa cōtulit quod no. ⁊ ī dixi in proxima rubrica. plures comi criminalibꝰ tatus regni ēt uide bal. ī pluribus co .l. ij. in fi. ij. col. de anna. excep. ⁊ per bar. in. l. in accuſatiōe. de publi. iudi. mitibꝰ ī feudum deinde creauit ibi regem. Queritur nunquid illi comites teneātur ⁊ de iſta citatiōe ꝑ edicta quādo fieri poſſit dic: vt per bar. in. d. l. i. vbi di facere fidelitatē ipſi regi tāquā eius vaſalli. ⁊ ibi determinat in. d. ver. cōxi in. ij. q. jͣ. de appel. reci. ⁊ per bar. ⁊ Imol. in. l. iiij.§. pretor. sͣ. de dā. inceſſimus. ⁊ in ver. īueſtiturā recipiēte. ꝙ ſic: ẜm Odo. maxīe per tex. ibi: ⁊ fec. Et an in delictis iudex poſſit citare delinquenteꝫ extra territoriū exiad p̄dicta uide de pa. cōſtan. in ver. in xp̄i nomine. in fi. illius ti. in ulti. q. ſtentem. uide no. ꝑ. do. anto. ⁊ Imol. in ca. ſi. de fo. cope. ⁊ ibi dicit Inno. ⁊ quod no. Bar. in. l. naturaliter. de uſuca. ⁊ iſtā. q. an īperiū dependeat ꝙ iudex delicti uel cōtractus nullo modo poteſt exiſtētem extra territoab eccleſia: diſputauit Ia. de bel. in auc̄. de fi. īſtru.§. i. ⁊ uide in ca. nouit. riū citare quando nō fuit preuentus. facit quod ipſe Inno. no. ī. c. ij. d̓ di de iudi. ⁊ qd̓ nō. Bar. ī extraua. ad reprimēdā. in ver. totiꝰ. ⁊ qd̓ not. In latio. Itē adde quod no. doc. ī. c. fi. de fo. cōpe. adde plene bar. in extraua no. in. c. licet. de fo. cōpe. bal. in. l. i. ī. ij. col. de ſum. tri. ⁊ an papa ſit maior gan. ad reprimen. in uerbo per edictū. ubi plene de materia: ⁊ uide aliꝗd īpera. vide ꝑ Bal. ī prohe. ff. in. vj. col. ⁊ qd̓ no. ī. c. nouit. d̓ iudi. ꝑ Inno. per do. ang. in. l. ſi uacantia. poſt mediū. C. de bo. vacan. li. x. ⁊ adde quod Andatis. caſus ē hic: vide quod dixi in. d. l. i.§. pe. sͣ. de ven. inſpi. ⁊ ange. in ſua diſputa. incip̄. bono. ſue ciuitatis. ī. ij. q. determinat nullaꝫ cim vide Bal. in. l. ab executore. C. quo. appel. nō reci. Et qd̓ no. bar. in tationem tenere extra territoriū. Fallit in quinqꝫ caſibꝰ. pͥmo ſi citat̉ ꝗs ꝑ .l. ſi magiſtratū.§. fi. d̓ appella. Et de iſta deſcriptiōe: vide. l. dn̄i hor edicta. cle. paſtoralis. de re iudi. ſecūdo ſi fiat citatio nō vt aliquid faciat: reoꝝ. sͣ. loca. Et pōt iſta deſcriptio infringi vno caſu.ſ. nō ſeruata formaſed pro ſimplici intimatione. tertio quādo iuriſditio citātis nō eſt coartade qua ꝑ Bar. C. quādo ⁊ qui. quar. pars debe. l. i. li. x. ta. quarto ubi iuriſditio citantis non coheret territorio: ut in iudice dele c ¶ Ut deſcribere. an iſto caſu poſſet fieri ſequeſtratio: vide quod no. bar gato ꝗ poterit citare in omni loco vbi delegans. quinto ī iudice habente to. in. l. poſt contractum. in fi. de dona. notione: vt arbiter: vt in. l. ſed ⁊ īterpellat̉. sͣ. de arbi. adde ſpec. in ti. de ac cuſa.§. qualiter. v̓. ſed nunquid ſufficit. Item poterit citare generaliter ſi d ¶ Et ītra ānū. adde no. ꝑ doc. plene ī. l. ſi quis cōditiōis. C. loca. bal. ī. l. quis velit aliquid opponere: puta in īſinuationibus vel ſimilibꝰ. ẜm bal. ſi oleū. de dolo. ⁊ bar. ī. l. itereſſe. de acqui. poſſeſ. ⁊ adde duos caſus not. ſing. in. l. teſtamēta. C. de teſta. ⁊ d̓ materia ꝑ Ang. ⁊ Saly. ⁊ Pau. de ca. quos uide. Primꝰ ē ī. l. ariſto.§. fi. sͣ. de iure deliberā. vbi pōt res tꝑe pe in. l. fi. ff. de iuriſ. om. iu. ⁊ ꝑ do. An. in. d. c. fi. maxīe circa. iij. col. de fo. cōritura alienari nō ob. ſequeſt. Secūdū habes ī. l. ꝓ herede.§. ſi ꝗd. ī v̓. pe ritura. sͣ. de acqui. here. ¶ De queſtionibus. Rubrica. pe. ⁊ ꝑ Io. an. in. c. roma.§. cōtrahētes. de fo. cōpe. li. vj. e ¶ De queſtionibus. Quid contineatur appella. queſtio. dic ut in. l. item

De queſtionibus. 2 o o apud labeo.§. queſtionem. in ver. queſtionis. de iniur. e ¶ Idem cornelio. teſtis integri. Adde glo. ⁊ ibi dixi in. l. fina. C. fami. N criminibus. a tortura. Ad quod vide no. glo. xv. q. v. in ca. preſbi herciſcum. Et quod habetur. jͣ. eo. l. maritus. ⁊ ibi nota. ⁊ Bart. in dicta i ter.§. fi. ⁊ in.§. quando. Et quod a tormētis nō ſit incipiendū adde .l. admonendi. qui dicit quod eſt uerum ſi eſt integre fame. per can̄. in ca. Bal. poſt glo. in. l. nullū. C. de infami. que no. veniens. extra de teſtibus. ⁊ uide glo. in. l. quiſquis. C. ad. l. iul. maieſta. b ¶ Ad primum op. Et utrū quis poſſit torqueri ante lit. cōteſt. uide bar. quam allegat Barto. in dicta. l. maritus. in principio. jͣ. eo. ¶ Sed an fa in. l. ſi quis ciat ſemipleadulterij. sͣ. nam probade adul. ver. Hec lium. certe ex hoc ſecundo.ſ. ex probatione qua tioneꝫ: vide poſt euꝫ. Et N criminibus. ſer Cy. ⁊ barto. ſi poſſeſſionis preſumitur ꝙ ſit filius niſi probe dicit. no. bal. ī dicta. l. ꝗſdiuiditur principaliter ī tres partes. per illū tex. ī tur contrarium: ut hic. ⁊. l. non nudis ⁊. l. nō epi quis. ⁊ hic .l. i. C. de iuprimo loquitur qualiter perueniat̉ ſtolis. C. de probat. adde Bart. ra. calū. ꝙ ſi ad queſtionem ſeu torturam. ſecundo loquitur ī tractatu de ꝗs petit aliqueſtionibꝰ. que perſone debeant torqueri ⁊ que non. tertio queꝫ torque Ex.§. ſequenti. ⁊ Bal. ī. l. mi de effectu queſtionis ſeu cōfeſſionis habite per ri debet iura lites. C. de re ſe alias ꝓ tormēta. Secūda ibi. diuus adrianus. tertia ibi. ¶ An dictum vnius teſtis cum alijs indicijs faqueſtioni. et bationes no antoninus ſeuerus. Item quelibet pars in pluPau. de lia ciat indicium. habere. ad za. in cōmen res partes diuiditur: ideo proſequar per partihoc allegat Uides hic ꝙ to ca. grauis .l. edictuꝫ. jͣ. culas. ⁊ in iſta prima parte primo iuriſconſultus Idem cornelio. Acto uniꝰ ſede depoſito. eo. ubi vide. dicit quedam generalia: poſtea deſcēdit ad ſpe⁊ vide quali ui non creditur. ⁊ ſic innuit ꝙ dicto pluriuꝫ crec ¶ Debemꝰ ciem. ¶ No. duo ⁊ primo ꝙ non eſt inchoandū ter probanderetur. Sed contra. sͣ. e. l. in prin. vbi pluribus incipere. hic tur indicia a torturaª. ¶ Secundo no. ꝙ tormentis nō eſt quando plu ſeruis non creditur ſine alijs indicijs. glo. fatebarto. in. l. res ſunt tor uſquequaqꝫ creditum adhibēdum ſubaudi: ut tur contrarium. Sed quomodo hoc procedit. finali. jͣ. e. quēdi a quo ei credatur. ⁊ no. ꝙ hic dicit in ſpecie ꝙ eſt incinonne dicunt glo. ꝙ vnus teſtis facit ſufficiens debemus in piendum a tormentis quando precedunt indiindicium ad torturam: ut no. in. l. ſi quis. C. ad choare. ⁊ uicia. Item dicitur qualiter.ſ. ꝙ debemus incipede ang. ī tra .l. iul. maieſta. ⁊. jͣ. e. l. maritꝰ. ⁊ hic dicitur ꝯtra. ctatu malcfi re a ſuſpectiſſimo. ¶ Ad primum oppo.ᵇ ꝙ deReſpondeo dictum unius teſtis integriᵉ facit cioꝝ. in ver. bemus incipere a tormentis: ut. l. prius. s. ad ſufficiens indicium ad torturam: ut in cōtrarijs. nunc videaſill. So. intellige ibi prius.ſ. ꝙͣ alij. non priuſquā mus de torſed iſte erat ſeruus uel infamis uel vilis. nam ut tura. adde habeantur indicia. alij dicunt ꝙ in. d. l. priꝰ erit dixi totum iſtud principium loquitur in his īdiDi. in tracta ſpeciale. ⁊ illam tenet Di. ¶ Ulterius dicit̉ hic cijs que debent precedere antequam fiat tortutu ſuo d̓ que ꝙ debemus incipereᶜ a ſuſpectiſſimo. contra im ra. ¶ Iteꝫ oppo. nonne duo teſtes ſufficiūt ubi ſtio. ⁊ ange. mouidetur ꝙ incipiamus ab eo qui ē magis de⁊ Pau. de cūqꝫ: ut. l. ubi numerus. sͣ. de teſti. Reſpondeo liaza. in com bilis: ut. l. vnius. in prin. jͣ. eo. Reſpondeo. priuſ eodem modo duo teſtes integri faciunt fideꝫ ſimeto. c. gradebemus incipere a ſuſpectiſſimo: ut hic. Si uene alijs argumentis. ſed teſtes iſti viles ꝗbus ſiuis. de dero omnes ſunt equaliter ſuſpecti: tunc debemꝰ ne tortura non creditur non debent torqueri ni incipere a debiliori: ut. l. contraria. uel aliter ded c Ad queſi precedant indicia. ⁊ ideo ſi eſſent torti ſine īdi ſtioneꝫ. No. bemus incipere ab eo qui veriſimiliter melius di cijs eis non crederetur: ut dicit glo. ad quod fapracticam. cet ueritatem. ſed quando eſt magis ueriſimile cit. jͣ. proxi.§. ⁊. l. maritus. ⁊. l. pe. jͣ. e. quod ibi di Que ſit in fi de uno ꝙͣ de alio: tunc incipiemus a magis ſucam. ¶ Vltimo uides hic caſumᶠ an dictuꝫ uni liatione pro ſpecto: ut hic. ſed precedens ſolutio magis plabanda. an au teſtis cum alijs indicijs faciat plenam probatio tem ſi ſit ꝓ cet. ¶ Quero quare iſti ſerui torquebantur hic. nem. hic uidetur caſus ꝙ ſic. glo. habetur ī. l. ij. batum ꝙ ꝗs Reſpondeo duobus modis poteſt ītelligi. uno §. i. sͣ. de excu. tu. pro hoc optime extra de teſti. tenebat ſeu modo ut torquebantur teſtes contra aliuꝫ. alio tractabat v ca. de teſtibus. ⁊. l. inſtrumenta. C. de proba. nam ut vxomodo ꝙ torquebantur tanquā rei principaliter ¶ Sed cōtra predicta facit quod dicimus que reꝫ an ſit ꝓaccuſati. ſed prima opinio uidetur uerior ꝑ tex. non proſunt ſingula nec multa iuuāt: vt. C. qui batum maqui dicit ꝙ ad tormenta ſeruorum ita demum numero tu. l. i. ⁊ quod ibi no. Reſpondeo breui trimoniū: vi perueniatur cum ſuſpectus eſt reus. ⁊ ſic innuit de late ⁊ pul ter. quandoqꝫ plura tendunt ad perficiendum chre per anꝙ alius eſt reus ꝙͣ ſerui. ſecunduꝫ hoc habes ꝙ vnum totum: tunc que nō proſunt ſingula mulge. ī. l. ſi uxor ad tormenta teſtium non peruenitur niſi preceta tamen iuuant. exemplum paries per ſe uel te .§. ſed ſi ea. dant indicia contra reum. hoc probat iſte tex. ⁊ ibi dixi ꝑ ctum per ſe non facerent domum vnam: ſed ſiquem tene menti. ¶ Utrum autem cōtra ipſum eū. sͣ. d̓ adul. mul iuncta ſic. Item inſtitutio ſine teſtibꝰ ⁊ ecō⁊ no. ibi bar teſtem debeant eſſe aliqua indicia antequaꝫ tor tra non facerent teſtamentum: ſed ſimul iuncta to. ⁊ de proqueatur ut teſtis. dicam. jͣ. e. l. ex libero. in prin. faciunt teſtamentum. ita hic. cum omnia iſta ten batione ſpude indicijs uero que haberi debent contra reuꝫ rietatis uide dant ad faciendum vnum totum.ſ. ad faciendā Bal. ī. l. vul principalem. dicam in. l. ulti. jͣ. ⁊ dicam in proſefidem iudici: tunc que non proſunt ſingula mul go. de ſtatu cutione tituli. ta iuuant. ſed quando tendunt plura ad perfihomi. ⁊ de fi Ex.§. ſequenti. cienda diuerſa tota: tunc que non proſunt ſinliatiōe adde bart. ī. l. i. C. gula nec multa iuuant. exemplum materiale vn quo. bono. ⁊ ¶ Qualiter probetur filiatio. paries uel domus iuncta cum teſtibus unius te vide bar. ī. l. No tex. ibi: nec ſtamēti nihil ad ꝓpoſitū. ita loquitur. l. i. C. qui quidam cuꝫ Ad queſtiōem. ſacile ⁊c̄ nota ꝙ filium. in. iij. nu. tu. nam una tutela ⁊ duo liberi non faciunt non debet torqueri domeſticus pro domeſtico. col. sͣ. de ver unam excuſationem: quia ad diuerſas excuſatio bo. obliga. ī habetis. C. de teſti. l. etiam. ſecundo no. in ver. nes faciendas tendunt. per hoc dicendum eſſet .l. lucius. sͣ. nec facile ⁊cͣ. quando reus habet aliqua indicia ꝙ dicto unius teſtis cum publica fama deberet de conditio pro ſe debent eſſe indicia magis grauia contra ⁊ demon. crediᵍ tenendo opi. quam glo. tenet in. l. iij.§. di ſe: ita ꝙ preponderēt: ut poſſit perueniri ad tor uus. sͣ. de teſti.ſ. ꝙ fama faciat ſemiplenam promenta. quod tene menti. ¶ Ulterius nota prabationem: ⁊ quod no. in. l. in bonefidei. C. de iu cticamº quam faciunt aduocati tota die. faciunt reiur. ⁊. l. admonendi. sͣ. de iureiur. ⁊ quod no. enim primum articulum de filiatiōe ꝙ talis fuit per glo. extra de appel. c. i. tamen an hoc ſit veꝝ filius talis. alium articulum de quaſi poſſeſſiōe ꝙ fama faciat ſemiplenam ꝓbationem tangā. jͣ. filiationis ꝙ pater habuit ⁊ tractauit eum ut fie. l. de minore.§. tormenta.

De queſtionibus. ſ ¶ Uides hic caſum. Uide barto. in. l. admonendi de iureiuran. ⁊ quod tex. sͣ. de iudi. ꝙ ſi uerbero aliquem data opera: ut tanquā inimicus non dixi in dicta. l. ij. in principio. de excu. tuto. sͣ. ⁊ Specu. in titulo de notopoſſit in teſtem contra me produci non prodeſt mihi. Adde quod in ſimi rio crimine.§. fama. ver. infamia. ⁊ in titu. de teſte.§. reſtat. ver. xxv. īcip̄. li dixi poſt Bar. in. l. nullus. sͣ. de teſti. adde Bar. in. l. iij.§. due cen. d̓ car vni teſti cum fama publica creditur in criminalibus: vide tamen glo. in bo. edicto. ⁊ Bar. jͣ. e. l.§. cum quis. ⁊ adde ꝙ ſi teſtis tempore deponitio ca. veniens. de teſtibus. el. i. in ver. cum illorum. que contrarium tenet in nis erit integre fame: poſt uero factus eſt infamis. uel ecōtrario qd̓ tem criminalibꝰ. ⁊ illam repu pus attenda tat ſingula. tur: dic ꝙ in Hic incipit ſecunda pars que Io. de imol. Ex.§. ſequenti. ſpicitur tem Oluu S. tractat de perſonis que debēt in. l. ītereſſe pus quo tutorqueri ⁊ que non. No. ꝙ teſtis qui non debet de acquirē. lit teſtimoni ¶ An conditio teſtis inſpiciatur tempore depo um: ut in. d. poſſeſſio. et examinari examinatus non facit indicium: vide ſitionis. Et quid ſi teſtis tempore contractus Cy. in. l. fin. l. iij.§. due bitis. jͣ. e.§. antoninus ſeuerus. ⁊ uidebitis in. l. non eſt domeſticus: ſed poſtea efficiatur an pode queſtioni cen. d̓ carbo. maritus..jͣ. eo. edic. ſacit bus. tenet ēt terit de illo contractu deponere. idem Bal. quod nō gl. 4 ¶ Oppo. jͣ. e.§. ſi Diui fratre? quis dicatur. ſolu. .l. ij. in.§. i. in in. l. pe. C. de Ad euidentiam debeteſti. ⁊ in. l. princi. de ex Si ſeruus. ua ſcire ꝙ liberi homi non debet torqueri: ut hic: niſi prius conſtet an furti.§. i. sͣ. cu. tuto. per venditio fuerit imaginaria: ut ibi: ⁊ dic ut ibi di de īfami. Et Imol. in. l. fi nes non ita de facili torquentur ſicut ſerui: ut nali. d̓ here. ītellige non cam. jͣ. e. l. ex libero. ¶ Nota hunc caſum. illud enim ſoluꝫ tēpore inſti. ⁊ nota Nota argu. ꝙ unus de quod dicitur in. l. iij.§. lege iulia. sͣ. de teſti. ⁊ ibi iuramēti: ſꝫ bene. Seruum. iniuerſitate poteſt ferre depoſitiōis. g ¶ Deberet glo. ꝙ inſpicitur conditio teſtis que eſt tempouide pau. de teſtimonium in cauſa vniuerſitatis: quod dic ut credi. An fa re quo deponit eſt uerum: niſi teſtis conditio liaza. in. c. te ma cū dicto .l. in tantuꝫ.§. vniuerſitatis. sͣ. de re. di. ⁊ ibi per nem ſuam mutauerit in fraudem teſtimonij. caſtimoniū. in vnius teſtis docto. Cy. tangit in. l. parentes. C. de teſti. ſus eſt hic in utroqꝫ.§. quod eſt nota. ad multa. .iij. col. de te ſufficiat. gl. ſti. nec tēpuſ eſt ꝙ non in Vos ſcitisᵇ ꝙ ſocij ⁊ participes criminis non depoſitiōis: criminalibꝰ. p Nota bonum tex. ibi: admittuntur ad teſtificandum. C. de li. cau. l. ſi ꝯi ſeruus. aadita ratione ⁊cͣ. ex ſꝫ iuramēti: illa eſt glo. ī filium. ⁊ vidiſtis in. l. qui accuſare. sͣ. de accuſa. qꝛ ex vtraqꝫ ca. veniens. quo habes ꝙ in eum in quem quis non cogitur ſimul non ex modo aliquis ut a teſtimonio ſubducatur fecit de teſti. quā quolibet per teſtimonium dicere inuitus in eum non poteſt ibi dicit I ſe accuſari de eodem crimine: certe hoc non noſe fundat̉ fimol. ſing. ⁊ torqueri: ⁊ ſic tortus forte non faceret indiciuꝫ. cebit: quia nihilominus teſtificabitur. argu. hudes teſtimo ibi tenet eaꝫ ius. l. ⁊. jͣ. e. l. i.§. cum quis. Item poſſem pone nij. Et lꝫ di abbas ubi ui Contra hoc oppo. glo. cat̉ ꝙ trahat̉ de. ⁊ dicit ēt re exemplaᵉ. formo unam. q. aliquis tēpore conSeruum. ⁊ad ſyll. l. i.§. ſi vir. glo. depoſitio ad Imol. illam tractus non erat meus domeſticus: nunc effetēpus iuraglo. eſſe ſinnon ſoluit. tu dic ſecundum Dy. hic ⁊ ibi fauoctus eſt meus domeſticus: an pro me poterit te mēti: ut no. gularem ī. l. re ampliande probationis. ſtatuitur contraſtificari. hic videtur tex. ꝙ ſic. In contrarium in cle. i. de of intereſſe.§. rium. ad hoc facit. l. ſi ſeruo. sͣ. de ſta. li. ⁊ quod fi. deleg. tn̄ ē idem ī vno. alleg. Dy. sͣ. de teſti. l. iij.§. lege iul. quia debet verū quo ad d̓ acqui. poſ. ibi no. inſpici tempus preſens: vt. l. peto.§. fratrem. sͣ. verā ⁊ impli a ¶ Si ſeruꝰ. Ex.§. ſequenti. de le. ij. ⁊. l. ſi cognatꝰ. sͣ. de reb. du. breuiter iſta citā ꝓbatioAdde abb. ī nē: vt ī. l. he. ca. ī litteris. eſt veritas. quandoqꝫ teſtisº mutat conditioneꝫ ¶ An qui deſinit eſſe meus domeſticus poſſit redes palaꝫ. de teſti. ſuam abſqꝫ opera alicuius ex partibus: tunc inb ¶ Si ſeruꝰ. §. ſꝫ ſi notā. teſtificari de hijs que facta ſunt dum erat dome ſpicitur tempus quo teſtimonium profert: ut. d. de teſta. vel vos ſcitis. ſticus §. lege iulia. ⁊. l. notione.§. inſtrumentorum. jͣ. illud ē verū In propoſiAduerte: que reſpectu ſolē to vide ſpecde ver.ſi. quandoqꝫ mutat cōditionem facto ali Idem nummio. nō: aliꝗs erat ⁊ Io. an. ī ti. nitatis nō re cuius ex partibus: tunc ei cuius facto conditioſpectu v̓itade teſte.§. i. meus famulus tempore celebrati contractus: nem mutat non poteſt prodeſſeᵉ talis mutatio: ver. quid ſi tis. de qua ſi nunc cum debet teſtificari deſijt eſſe meus famu vt hic in eo qui emit aliquem ſeruum: ⁊ fecit fiene diſpoſitio qua. ⁊ quod lus: queritur utrum poſſit teſtificari pro me. Re ne manifeſte no. Bart. et ri eum ſuum: hoc non poſſet ſibi prodeſſe: nobal. ī. l. quo. liquere non ſpondeo. quādoqꝫ licet deſinat quis eſſe meus cere autem bene poſſet ſibi: ut. d.§. lege iulia. poterat. qd̓ lib. C. de teſ. domeſticus: tamen remanet debita reuerentia: Fateor tamen unum ꝙ ſi qualitas ſuperueniēs ⁊ ibi de omītellige: vt vt ſeruus meus manumiſſus qui remanet libernino ſocio. eſſet qualitas que poſſet mutari de facili debe Bal. in. c. i. tus uel filius qui eſt emancipatus: tunc ad teſtiquot teſtes Et qd̓ not. ret fieri mutatio qualitatis. nam ſi eſt factus ſerſint neceſſamoder. in. c. ficandum non admittitur: ut. sͣ. proxi. ibi: ſed uus domini dominus cogitur eum uendere: ut ſignificaſti. ī rij ad ꝓban nec libertum. ⁊. l. lege iul. sͣ. de teſt. Quandoqꝫ .l. ſi poſtulauerit.§. iubet. sͣ. de adul. ita dicam .q. xv. de ho dū feudi in deſijt eſſe domeſticus ⁊ nulla reuerentia debita mi. ⁊ adde grati. Et vi ſi impetraſti iudicem delegatum illum queꝫ ha remanet: tunc poteſt pro me teſtificari. caſus eſt bar. ⁊ ange. de quod no. bebam teſtem contra te: ut ſic in cauſa teſtifica in tractatu d̓ bal. ī. l. legis hic: ⁊ in. l. ſeruos. C. e. titu. pro hoc facit quod ri non poſſet: tunc poſſum petere: ut detur aliqueſtioni. ui uirtus. in. ij. uidebitis ſtatim. jͣ. proxi.§. ſed quid ecōtra tem us iudex: quia illum volo in teſtem producede in ca. ve. col. de legi. ⁊ pore contractus non erat mihi domeſticus: nūc niens. de teī. l. ẜuos ī fi. re. caſus eſt in capitulo dilectoᶠ. extra de teſti. Dy. uero eſt domeſticus. de hoc dicam. jͣ. proxi.§. C. de teſti. ſtibus. in ſuo tracta vbi ꝗd ſi tetu de qͦſtioſtis nō idoni. dicit ꝙ in neꝰ tꝑe d̓poculpatio quam facit ſocius criminis de aliquo in caſibus in quibus poſitionis poſt efficit̉ idoneꝰ. Et oīno vide bar. jͣ. e. l. in.§. cū ꝗs. ⁊ quid ſi teſtis poſt iura teſt de ſocijs interrogari. de quibus no. in. l. fi. C. de accu. facit indicium mētū fuit excōicatꝰ: ⁊ antequā deponeret fuit abſolutꝰ ab excōicatiōe. viad torturam: ut. jͣ. e. l. cum quis latrones. ⁊ in. l. edictum. jͣ. e. ⁊. jͣ. ea. l.§. di de Io. an. ī regula factū legitīe. de reg. iu. ī mercu. ⁊ pau. de liaza. in. e. c. uus. in fi. ⁊ Cy. in. d. l. fi. de accuſa. ⁊ uide. jͣ.§. cum quis. teſt. ī. xiiij. col. d̓ teſt. uide remiſſime in. d. l. ad teſtiū.§. cōditione. ī fi. de te c ¶ Ponere exempla. quale tempus conſideretur in notario an tempus ſta. quod no. ADDE quo tꝑe īſpiciat̉ cōditio teſtis. ang. cōſilio. cccviij. quo fuit publicatus contractus an ante: uide in. l. i. C. de teſta. glo. no. in e ¶ Non poteſt prodeſſe. de famulo licentiato uide Bal. in. l. i. C. de epiſ. ca. ut officium. de hereti. in. vj. Et no. bar. sͣ. de decurio. l. uniuer. ⁊ no. sͣ. ⁊ cleri. ⁊ quod ipſe not. ī. l. ij. de teſt. C. Et ibi etiam barto. utrum barua de teſta. in. l. ſeruus. in fi. Quid ſi ſtatutum dicat ꝙ inſtrumenta notariorij in ſindicatu poſſint eſſe teſtes pro poteſtate uel ecōtrario. Et adde perum qui ſunt matriculati habeant executionem ⁊ tempore rogitus erit de ancha. ī ca. dilecto. de teſti. in ca. accedens. el. ij. ut lit. non conteſta. et notarius ⁊ matriculatus: tempore uero iudicij non. uide Bal. in. l. ij. in uide bal. in auc̄. ſi dicatur. circa fi. C. de teſti. .ij. col. de execu. rei iudi. f ¶ In ca. dilecto. Hoc limitat Inno. ī. d. ca. dilecto. niſi iudex ſuo iuramē d ¶ Quandoqꝫ teſtis. Quando aliquis immutat conditionem utrum adto declarat ſe nihil ſcire ī illa cauſa. quod not. perpetuo. uide ꝙ in ſimili mittatur in teſtem uel non. adde quod no. bar. per illum tex. in. l. uir mudixit glo. in. l. fi. sͣ. de teſti. ⁊ in. d. ca. dilecto. Bal. in. l. ne in arbitris. C. de lieri. sͣ. de dona. inter ui. ⁊ uxo. ⁊ dicit Bal. in. l. ij.§. ſed ſi agant. per illuꝫ arbi. ubi allegat. d. l. fi. de teſti. sͣ. ⁊ in. d. ca. dilecto.

De queſtionibus. 20 I a ¶ Si quis dicatur. No. ꝙ inimicus debet repelli a teſtīmonio. Fallit ꝙ tortura dꝫ adhiberi corā honeſtīs ꝑſonis ⁊ nō in ſecreto: auditis priẜm Di. in. d. l. filie. ſo. ma. ⁊ no. ꝑ bal. in auc̄. ſi dicatur in pe. col. C. de te mo rōnibus vtriuſqꝫ ꝑtis. Et de materia tormētoꝝ vide plene ꝑ io. an. ſti. ⁊ in. l. ij.§. ſed ſi agant. ff. de iudi. ⁊ qd̓ no. Io. an. in. c. fi. de teſti. ⁊ do. in rubri. de reg. iur. c. cū in contēplatione. in antiꝗs. ⁊ qd̓ habet̉. xvi. q. meus in. l. iiij.§. illud. ff. ſi ꝗs cautio. ⁊ no. limita per iſtum tex. ad. l. ſi ꝗs i. in ſumma. ⁊ qd̓ no. in. c. i. in glo. pe. d̓ depoſito. ⁊ qͦ im ꝓprie ſunt tormē jͣ. e. ⁊ ad. l. vnius.§. ſeruus. jͣ. e. ta. vide in. l. apud.§. q̄ſtionis. de iure fiſci. ⁊ ī. l. i.§. qōne ad ſil. vide bal. ī b ¶ Diuꝰ ſe .l. ij. C. quo. uerꝰ. vel ali appella. ⁊ ad ter. De quo ¶ Op. ꝙ ror armorum. ¶ Sed quero quomodo dicatur de ꝙ etiā di Si quis dicatur: ſolum vna per bar. ibi: xit bal. in. d. perſeuerare in confeſſione. hunc paſſum decla ⁊ in. l. i. ī fi. l. interpoſiexceptio impediat teſtis examinationem.ſ. ſi di.sͣ. de cuſto. rat tex. C. de cuſto. reo. l. ij. qꝛ oportet ꝙ poſt cō tas. qd̓ ita ꝓ reo. ⁊ bal. in cantur eſſe inimicitie capitales. alie exceptiones feſſionem factam in tormentis reducat̉ in loco batur ꝓbabi .l. vnica. ī. ij. non impediunt examinationem: ſed reſeruant̉ lis ſuſpicio publico iudicij ibi coram notario ⁊ ꝑſonis pu charta. C. d̓ tormentoꝝ poſtea: vt no. in. l. iij.§. i. sͣ. de teſti. ⁊ eſt tex. in au blicis cōfiteat̉: vt ibi in tex. dr̄. ¶ Sed quero di cōfeſ. Et ad ſicut ip̄oruꝫ ctē. ſi dicat̉. C. de teſti. So. in teſte qui debet exa materiaꝫ hu xi ꝙ poſtea dꝫ reduci. q̄ro qūo intelligi dꝫ iſtud illatio. ⁊ adius. l. vide minari ſine tormentis ꝓcedunt illa iura. ſed in poſteaº. puto ꝙ dꝫ intelligi arbitrio iudiciſ ꝗ dꝫ de ad ꝓbati ange. d̓ are. teſte qui examinatur cum tormētis ante omnia onē illorum arbitrari eque: vt reducat eū illo tꝑe quo ceſſain tra ctatu tormentoꝝ ſunt examinande omnes exceptiones ne teſtis uerit dolor tormentoꝝ. ſi enim ſtatim reduceret malefi. in v̓. qd̓ dixit bal. torqueatur ſine cauſa. caſus eſt hic. cōfeſſi ī toreū ad banchum inſtantibus his doloribus totū in. l. nouiſſimentiſ. Idē Hic ponit̉ tertia parſ hoc videret̉ dictuꝫᵉ formidine tormentoruꝫ. ea me. sͣ. quod ītelligaſ ī cō AntoninuS. qua dicit d effectu q̄ fal. tur. auc. dem enim formidine dicere vr̄. ar. l. qd̓ ait.§. fi. feſſione cau ꝙ ſꝑ p̄ſumit̉ ſtionis ſeu ꝯfeſſionis habite ꝑ tormēta. ¶ No. sͣ. de adulte. ¶ Quero ꝗd ſi iſta cōfeſſio fuerit ſa pietatis: terror infer ꝙ teſtis ꝗ non dꝫ examinari examinatus non fa qꝛ illi nō ſta facta non precedentibus indicijs. dicā. jͣ. e. l. pe. ri ab officia tur niſi ꝑſecit indiciuꝫ: vt. sͣ. e. l.§. diuus videbitis. jͣ. e. l. ma li qd̓ no. cy. contra hoc opponi poſſet quod dic vt dicam. jͣ ueret. Ita di in. l. ij. C. qd̓ ritus. Ex.§. ſequēti. .§. queſtioni. cit vincē. vt me. cā. ⁊ ꝗd ¶ An ſtetur confeſſioni facte in tormentis. Et ibi refert ab ſi leuiter ſuIn cauſa tributorum. bas in. c. af. que confeſſio dicatur facta in tormētis. Et quo it tortus. vi ferte. de pre modo dicat̉ ꝑſeuerare in ꝯfeſſione. ⁊ qͣliter poſt de bal. ī. l. i. ¶ Iſte.§. pōt legi tribꝰ modis. vno mō dic ſic. ſump. ⁊ d̓ cō ⁊. ij. C. quoꝝ tormenta ſit reus reducendus. ſeruus cuius eſt omiſſa ꝓfeſſio pōt torqueri con feſſis in tor ap. ⁊ ibi an mētis. vide tra omittentē etiā ſi ſit ſeruus reipublice. ¶ Se ¶ Not. ſtat̓ terror vultꝰ Diuus ſeuerus. go confeſſi oīno bart. ⁊ cundo ſic. ſeruus reipublice pōt torqueri cōtra iudicis ſit ibi dixi in. l. tortura. oni facte in tormentis. contra. sͣ. de cuſto. reo. l. omittentem ꝓfeſſionem alicuius alterius rei. ij. C. qd̓ me. Itē ſufficit ſi confeſſus. ⁊. l. qui per ſententiam. C. de penis ¶ Tertio ſic ſeruꝰ pōt torq̄ri ſi ip̄e dicat̉ omiſiſ cā. Et nō ꝗ ꝓbare queꝫ nō prodeſt dicit glo. valet ſi perſeuerat alias nō: vt hic. ⁊. jͣ. ſe ꝓfeſſionē alicuius rei. ⁊ ꝑ oēs iſtos caſus ītel fuiſſe detenconfitenti ī e. l. ſi quis vltro: vel aliterᵇ. ibi loquitur de contū lꝫ de torlige eſſe omiſſam iſtā ꝓfeſſionē in cā tributoruꝫ tormētis re mentis non feſſione facta ſponte ⁊ ſine tormentis: hic vero ⁊ ſi ſeruus ē capitaliter puniendus. ¶ Opp. de uocare ſuaꝫ probetur ꝑ de confeſſione facta cum tormentis. hec placet .l. licitatio.§. ſi ſeruus. sͣ. d̓ pub. So. ītellige hic cōfeſſionem no. ꝑ bal. in qn̄ apparēt iuncta cum prima. ¶ Item oppo. C. de confeſ de alio ſeruo alterius reipublice ꝙͣ ciuitatis ro.l. falſus. ad alia indicia l. i. So. eodem modo: ibi ſponte: hic formidine fi. C. de fur. mane. Ex.§. ſequenti. māi feſta. ita ⁊ cy. C. qd̓ tormentorum. ideo non ſtatur niſi perſeueret. ¶ Qualiter interrogari debeat teſtis cum inꝗſi dic̄ bal. vbi me. cā. ī. l. ij. quero queᶜ confeſſio dicatur facta per tormētat tio ſit generalis: ⁊ cū ſit ſpecialis. vid̓ ī. l. ſciāt. ⁊ bal. in. l. i. .C. de ꝓbareſpondeo ſi eſt facta adhibita tortura: vel eſt fa C. ex delic d̓ 1 ¶ Uides tionibus. Qui queſtionem. hic ꝙ ſeru cta per torturam aliquo ligato: ⁊ precedentibuſ fun. ¶ Iteꝫ c ¶ Quero q̄qn̄ vocifera minis deponendo ad torturam non auteꝫ queli tortus non dꝫ de aliquo interrogari. ſed. jͣ. ꝓxi Adde ⁊ vitū ē ī occulbet leuis territio facit videri confeſſionem factā de que not. .§. dr̄ contrarium. vbi ſeruus tortus pōt interro to ꝗs torq̄bar. ⁊ doct. eſſe formidine tormentorum: ſed debet eſſe potur. ⁊ pōt ꝓ gari de ſe. Aduerte qn̄qꝫ ſit inqͥſitio generalis: ⁊ ibi dedi bari tortuſitus in tormentis vel ductus ad ea. Idem ſi eſ qꝛ cōſtat homicidium eſſe cōmiſſuꝫ: ſed ignorat̉ multas con ra ꝑ famaꝫ: ſet in carcere in quo de fame ⁊ de frigore multū a quo: ⁊ tunc dꝫ fieri tortura: vt dr̄ hic in.§. qui cor. i. l. ij. C. vt in. l. d̓ mi patiebatur. nam tunc formidine tormentorum quod metuſ q̄ſtionē: ſed qn̄ ſit inꝗſitio ſiue accuſatio ſpecianore.§. torcau. ⁊ et iam videtur facta. ar. ad hoc. sͣ. d̓ iniurijs. l. itē apud mēta. j. eo. lis cōtra aliquē ⁊ torqͣt̉ in illū: ⁊ tūc ille debet in dixi pꝰ bar. ibi cuiꝰ eſtilabeonem.§. queſtionem. facit. sͣ. de vi ⁊ vi ar. l. terrogari vtrum ſit ipſe vel aliuſ. vt. d.§. diuus. .jͣ. e. in.§. ſi mationis: ⁊ iij.§. ſi quis autem viſis. ibi dum dicit ſufficit ter ¶ Sed op. qn̄ ſit inꝗſitio generalis quomodo quis vltrohic add̓ bar ad fi. ⁊ vide to. ī. l. de pu qd̓ dicit bal. in. l. ſi quis in hoc genꝰ. C. d̓ epiſ. ⁊ cleri. ⁊ vide bal. no. d̓ eſ pillo.§. ſi quis ip̄i pretori. sͣ. de ope. no. nū. ibi vel ex cuius cōtumacia. ⁊ fectu torture ⁊ qualiter ꝓbetur in. l. ſi quis non dicā rapere d̓ ep̄i. ⁊ cle. ibi vide bar. qualiter ꝯfeſſio ꝑſeuerata poſſit reuocari: ⁊ vide bal. ⁊ ſali. vide imol. in. c. relatū. extra qd̓ me. ca. ⁊ in. c. cām matrimonij. de offi. ꝯͣrios. in. l. fi. C. de ꝓba. ⁊ not. qd̓ dicit bal. in. l. in bonefi. C. de re. cre. in deleg. ⁊ ille dicit̉ in confeſſione ꝑſeuerare qui diuerſis tꝑibus cōfitetur v. itē q̄ro ꝙ ꝯfeſſio in tormētis p̄cedētibus indicijs ſi poſt reuocet̉ ne ꝑ qd̓ eſt no. l. iiij. ff. de pig. ac. in vlti. glo. quā refert bal. in rub. C. de no. co ſeueret facit ſemiplenā ꝓbationē: vt in ea cogat̉ ꝑſiſtere cū nouis tormēdi. compo. ⁊ in. l. ij. C. qd̓ me. cā. ⁊ bar. in tractatu de q̄ſtionibus. ⁊ adde tis. ad qd̓ vide quod ip̄e no. in. l. fi. C. de ꝓba. ⁊ pau. de liaza. in cōmento qd̓ an ꝗs cōfeſſus fuerit metu tormentoꝝ relinꝗtur arbitrio iudicis: qꝛ .c. grauis. de depoſito. ⁊ cy. in. l. fi. C. eo. ¶ Quero vtrū ſemel tortus cō ſufficit ꝓbare ꝑ cōiecturas: vt no. bar. in. l. interpoſitas. C. de tranſact. ⁊ fitēdo dicat̉ in ꝯfeſſione ꝑſeuerare. dicūt doc. ꝙ tūc ꝑſeuerare dicit̉ qn̄ ideo ad cognoſcendum ꝗd ſit tormentū: ⁊ an cōfeſſio ſit facta in tortutortus nō in tormentis: ſed extra tormētoꝝ loca illa nō videns ꝑſeuerat ra. vide pau. de liaza. ⁊ pe. de ancha. in cle. i. de hereti. in glo. ⁊ ꝑ pau. in alias nō videt̉ ꝑſeuerare.ſ. ſponte: ſed metu. ⁊ iſta nō videt̉ ꝓprie ꝑſeuera ca. grauis de depoſito. ⁊ que proprie dicunt̉ tormenta bal. in. l. i. de cu tio. De hac materia plene habet̉ ꝑ io. an. in. c. cū in cōtēplatione. de reg ſto. reo. C. ⁊ bal. in. l. i. C. de his ꝗ ad liber. ꝑue. nō poſ. ⁊ que dicantur tē iur. in nouella. ⁊ ibi etiā dicit ꝙ ſemel vel bis tortus in negādo ꝑſeueras perata tormenta bal. in. l. vna in. v. colū. C. d̓ confeſ. ⁊ ibi dicit ꝙ in du pōt iterum torqueri ex indicijs ſuꝑuenientibꝰ. ⁊ hec materia examinat̉ ꝑ bio videt̉ facta confeſſio metu tormentoꝝ. Itē carcer. eſt tormentuꝫ: vt Cy. C. eo. ī. l. fi. ⁊ ꝑ bal. in. c. i.§. iniuria. in v̓. ſeu furtū. de pa. iura. fir. Ac no. bal. in. l. i. C. de his ꝗ ad lib. ꝑue. nō poſ. Itē cōpedes fortes. l. i. ⁊ ibi de bar. sͣ. eo. in. l. i.§. diuus. ⁊ not. in. d. l. i.§. diuus. ⁊ ibi ad fi. dixi. ⁊ in. l. bar. de cuſto. reo. ij. de cuſto. reo. ⁊ dicta ꝑ bar. in. d. l. ij. in fi. cōiter tenent̉. ⁊ vide que dixit ADDE an ī dubio ꝯfeſſio videat̉ ſcā metu tormentorum pe. de ancha. Io. an. quicꝗd voluerunt. ⁊ alij ibi in. c. olim. de reſcrip. cū quo ibi tranconſil. xxiij. d ¶ Iſtud poſtea. Et de dictione poſtea quantuꝫ ſeunt doc. At qn̄ ꝗs dicatur ꝑſeuerare. vide ange. in tractatu de q̄ſtio. ⁊ interuallū īportat: ⁊ qꝛ dicit̉ ꝙ ſtat in arbitrio iudicis idē no. Imo. in. l. bal. in. i. ij. C. quo. appel. ⁊ ꝑ ange. ⁊ Imol. in. l. qui in aliena.§. fi. ff. de ac ꝗ alienā.§. fi. de acꝗ. here. vbi vide. ⁊ ꝑ doc. in. c. cū. m. ferrariēſis. de cō qui. here. ⁊ bal. in. l. i. in. v. col. ⁊ in. viij. col. de cōfeſ. ⁊ in. c. i.§. iniuria. de ſti. ⁊ bal. in. l. interpoſitas. C. de tranſac. dicit ꝙ ſtat ī arbitrio iudicis qn̄ pa. iur. fir. per do. Anto. in. c. cum in contemplatione. de regū iur. ⁊ bal. confeſſio dicatur facta metu tormentoꝝ. Et q̄ dicant̉ tēperata tormenta in rubri. C. eo. in fi. ⁊ de confeſ. in. l. i. ubi no. ⁊ adde qd̓ eſt opus ꝙ diuer eſt in arbitrio iudicis ẜm bal. in. l. i. in. v. col. de cōfeſ. ⁊ ibi etiā ponit an ſis tꝑibus cōfiteat̉. glo. eſt no. in. l. iij. sͣ. de pig. actio. vt refert Bal. in ru in dubio cōfeſſio preſumat̉ facta metu tormentoꝝ: vel nō. ⁊ ibi etiā ꝗd bri. C. de no. codi. cōpo. ⁊ in. l. ij. C. qd̓ me. cau. ⁊ Bar. in. tractatu de qͣ de confeſſione facta in carcere ꝗd ſi ꝗs ſuit tortuſ. vide bal. ī. l. ij. C. quo. ſtionibus. appel. Itē an terror vultus iudicis ſit tortura ꝑ bar. in tracta. de qͦſti. Et e ¶ Uidetur dictum. Idem tenet Bal. ⁊ Ange. in. l. ij. C. qd̓ me. cauſa. ⁊ ad probandū torturā non metu illatā dicit bal. in. l. legis virtus. ff. de le. Cy. in. l. ij. C. de queſtionibus. AAAA

De queſtionibꝰ. a ¶ Diuus. veritas eſt iſta. An teſtis de alia re ꝓbet: vide in. l. ſi quis. in finaliter dicit ꝙ nō: qꝛ quedam ſunt que deueniunt in alium immodiaꝫ fi. prin. de fal. vide late ꝑ bar. in. d. l. ſi duo.§. idem̄ iul. de iureiuran. ⁊ ibi te per ipſam conſiſcationem: vt eſt tex. et exemplum in auc̄. bona dāna poſt bar. ⁊ qd̓ habetur in. l. repeti. jͣ. e. torum. et ad illa intelligit facta reſtitutio. Quedam ſunt que veniūt me b ¶ Queſtioni. confeſſio in tormentis ꝑ ſe nō eſt valida ⁊cͣ. limita tn̄ ſing. diate per alium contractum: et in illis ſecus eſt. ar. l. i. C. ne fiſ. rem quaꝫ vt dixi poſt bart. in. l. capite quinto. sͣ. de adul. ⁊ vide aliqua notabilia ꝑ vendi. li. x. et in. c. quāuis. de reſcrip. in. vi. Sicut etiam dicimus in legi bal. ī. l. ſi ꝗs in hoc gen timato poſt C. de epiſ. ⁊ poteſt fieri tortura cū cōtra eū nō appareant in mortem pa feſſio cū tormētis: vt. d.§. i. ī aucͣ. de teſti. ⁊. l. cuꝫ cle. ⁊ ibi potris ꝙ aut le dicia: ⁊. l. vult neminē torqueri: niſi appareāt in nit ꝙ ſi non ꝓbatio. qn̄qꝫ torqͣt̉ in ſe ⁊ in aliū ſimul: tūc debi gitimat̉ pꝰ dicia cōtra reū. vt. l. i.§. i. sͣ. eo. Rn̄deo in hac ī obſtāte tali aditā herelior ē ꝯfeſſio cum tormētis: vt hic. confeſſione quiſitione generali dꝫ prius conſtare maleficiuꝫ ditateꝫ ꝑ leſponte facta 1 ¶ Quero ꝗd ꝟtit̉ ī cau eſſe cōmiſſum: vt hic. ⁊. l. ſi is qui.§. ſi tu ticium. gitimos ⁊ n̄ Preterea. ſe cognitione. dicit glo. iudex abſolaufert eiſbo sͣ. de fur. ⁊ eſt caſus. sͣ. ad ſil. l. i.§. itē illud. Iteꝫ uat de facto na aut ante debemꝰ aduertere an ſint inimicitie magne vel debent eſſe aliqͣ indicia cōtra teſtes ꝙ debeant confitenteꝫ: ⁊ tūc ſic: vt ꝑue d̓ ꝗbꝰ inimicijs dꝫ ītelligi. vide ꝑ Inn. exͣ de an talis con hoc ſcire: vel qꝛ ip̄i vacillant: vel qꝛ alij dicunt ip no. moder. accu. c. cū oꝫ. nā ī bello licito: licitū ē ēt mētiēdo ſeſſio aliꝗd de libe. ⁊ po ſos interfuiſſe: vt. l. ex libero. in prin. ⁊. l. vniꝰ.§. operetur. ⁊ decipere hoſtes. xxiij. q. ij. c. dn̄s deus nr̄. ⁊ not. ſthu. ī. l. galteſtes. jͣ. e. Nec ob. l. i.§. i. sͣ. e. qꝛ ibi loquitur in ꝑ pau. de lia lus.§. ꝗd ſi xx. q. ij. c. vtilē: vt habetis in glo. inꝗſitione ſpeciali vel accuſatione ſpeciali. Cirza. in comētm̄ qd̓ vide Ex.§. ſequenti. to. c. grauis ca ſecundū qn̄ torquetur teſtis contra certā ꝑſo tur. Contra ¶ Inimicitia ſuꝑueniens ſcō eiuſ ꝯͣ quē ꝓduci d̓ depoſito: predicta tn̄ nā: licet de illo interrogetur de alijs circunſtan⁊ per iſtū.§. tur nō repellit teſtē. ſi hereditas tijs nō dꝫ interrogari: vtputa interrogabo eum dy. ī tractaeſt adita ab 43 ¶ No. ꝙ ſi ſociꝰ criminis tu d̓ queſti. ſi ticius interfecit ſeiū: nō tn̄ interrogabo eū no Tū qui S. ducit aliū ſociū ad iudiciū agnatis: ⁊ td monet iudiiſta acquiſiminatim de modo: ſed dicā qualiter fecit iſtud: ſibi ꝑꝑ hoc nō ꝑcit̉ caſus ē hic. In ꝯtra. facit. l. ces ne facitio ꝓcedit ꝑ ⁊ qn̄ ⁊ in qua parte corporis ꝑcuſſit: non autem ant confitenō oēs.§. fi. jͣ. de re mili. So. ibi plura īterueneīmediatam interrogabo eum limitate: vt ꝑcuſſit ſic vel ſic: ri reum per cā deficiētis rūt. nā ibi ſpōte ꝯfitebat̉ ſe reū ⁊ q̄rebat veniā. ſubtractioqꝛ iſtud eſſet ſuggeſtio: vt hic in tex. ⁊ hoc eſt ve linee legitti qꝛ alias ꝓducebat. hic ꝟo nō dicebat nec allega nē ip̄m ſpemationis ⁊ rum in illis qui examinant̉ per torturam. alij ve bat ſe reū īmo mētiebat̉. p̄terea ibi demōſtrauit cifice de cri officio ſui ro teſtes qui ſine tortura examinant̉: examinant̉ mine certifi herediſ quo plures: ⁊ cepit plures: hic vnū tm̄. p̄terea ibi ce limitate ſuper articulis productis: vt ī. c. preſen cando ſeu ī ad ſuitatē re pit trāſfugas ⁊ hoſtes ciuitatis: hic aliū malefa terrogādo: tium. extra de teſti. ſcindit̉ acꝗ ctorē ꝗ adhuc hoſtis ciuitatis nō erat. Ego viqꝛ dꝫ in geſitio quaſi Ex.§. ſequenti. nere interro di ī ciuitate iſta cū ꝗdā nō hr̄et ꝯtra eū niſi vnū natiuitate ¶ Teſti dicenti extra articulū qn̄ credat̉. gare. facit. l. poſthūi. qd̓ teſtē vidi fieri hāc maliciā: qꝛ dedit reus illi teſti prius. ⁊ qd̓ pōt eſſe veꝝ g Uer. ⁊ ſiꝗdeꝫ ſi nō habetis.§. vnā alapā: poſtea cū ille teſtis ꝯtra eū ꝓduceret̉ Oll lV. debet iungi cū fine p̄cedentis ibī no. ad ſil qn̄ princepſ ꝯtra eū oppoſuit ꝙ erat ſuus inimicus. ꝯtra iſtā le. ⁊ vide in reſtitueret .§. valet ergo ẜm lec. hanc dictum eius qui dicit l. ſi poſtulamaliciā habetis remediū hic. nā inimicitia ſuꝑnatalibꝰ. ſed ꝙ vltra ꝙͣ fuerit interrogatus. Sed contra. sͣ. d̓ uerit.§. ſi ne ſecus in reueniēs facto eius ꝯtra quē ꝓducit̉ teſtis nō re gauerit. sͣ. d̓ peti. here. l. ſi quis libertatem in fi. ⁊. l. ſi duo pa ſtitutōe quā pellit teſtē oīno: ſed hoc iudici cōmittit̉ᶜ. ita viadulte. vbi faciūt iſti cō troni.§. ij. sͣ. de iureiu. no. in. l. momentanee. C. des tex. hic ī fi. facit qd̓ dixi uobis. jͣ. e. l.§. ſi ẜuꝰ plene iſta no mites. qꝛ n̄ qui legi. ꝑſo. videte veritas eſt iſtaª: qn̄qꝫ teſtis tātur. videt̉ cōſen Ex.§. ſequenti. interrogatus dicit vltra interrogationē ſuā ali c ¶ Cum ꝗs ſiſſe prīceps ¶ Statutū ꝙ bāniti rebāniant̉. an videat̉ īdul iudici cōmit qua prorſus extranea: ⁊ ad cauſaꝫ nō facientia: ꝙ auferatur gere vel reſtituere: ⁊ an iudex maleficioꝝ poſſu titur. Idem eoꝝ priuiletunc dictum eius non vꝫ: ſed ſi dicit aliqua faciē bal. in auc̄. ſi examinare teſtes a ꝑte non ꝓductos: ⁊ iudex in gio ius q̄ſitia ad cām: licet ſit extra articulū: tunc ſiquideꝫ dicatur. in maleficijs: an poſſit examinare teſtes poſt ꝯcluſi tū alteri. l. ip̄e iurauerit dicere veritatē ſuꝑ articulis: illud pe. col. C. d̓ quotiēs. C. onē in cā. Et an defenſiones ꝓ reo ꝓſint māda teſti. Quid qd̓ vltra dicit non valet: qꝛ illud deponit nō iude preci. im tori. Et an poteſtas poſſit eū abſoluer̄ quē an ſi ante iudipe. offe. ⁊. l. ratus: vt. l. iuriſiurandi. C. de teſti. ſed ſi iuraſſet ciū inceptū te ꝯdēnauit conſtito poſtea de innocentia. ⁊ an nec auuſ. C. dicere veritatem ſuper tota cauſa valeret dictuꝫ īter me ⁊ te de emāci. li. notarius dicat̉ falſus eo qꝛ ſcribat ſponte convado ⁊ accu eius in his que adminiculant̉ ad cām: vt. in. c. p̄ be. qꝛ ſic infeſſus cum fuit in tormentis. ſo teſtem tu terea. ⁊ ibi no. extra de teſti. itē facit ad hoc: qꝛ ciperet fieri uꝫ de crimi edictuꝫ iniHic eſt.§. multeſtis hic generaliter interrogatur. ⁊ ideo quicSi quis ultro. tū not. Si poſſ ne: vt ſic nō quū ꝑ prinquid dicit in illa tota generalitate illud facit fipoſſit admit cipis priuile ſnīam ex prima confeſſione latā de īnocētia rei ti cōtra me dem: ⁊ hoc prout iſte ver. refertur ad preceden giū. ar. ff. de conſtiterit dꝫ condēnatus reſtitui a principe nō tanqͣꝫ inimi tem.§. vt dixi. glo. tn̄ vr̄ eum referre ad proxi. vt vulga. ⁊ pu cuſ. vide ibi ab inferiori. h. d. Et cū dicit hac epiſtola loꝗtur pil. l. ex ſcō interrogatus de ſe dixit de alijs conſocijs p̄iudi per euꝫ qui iuriſcō. hic dicit iure eſſe notādū ꝙ ſeruus reſti ⁊ ꝙ legitticatur ſocijs. ſed ẜm hoc iſtud erit verum in illis allegat bar. mario opetutus poſt ſententiā ad dn̄m ꝑtinet. ſed contra hic ⁊ euꝫ ſe caſibus in quibus quis de ſocijs interrogatur ꝗ ret̉ potenti d̓. l. aut dāna.§. ſeruos. jͣ. d̓ penis: ⁊. l. fruſtra. C. quitur. ⁊ ad ponuntur in. l. fi. C. de accuſa. us qͣꝫ iuſ cō de etiaꝫ Io. de ſen. paſ. ſo. hic fuit reſtitutus hoc eſt in priſtimune pꝫ. C. No. ꝙ fragilis eſt con an. in. c. fi. d̓ num ſtatū repoſitus. ibi vero indulgētia non ex Queſtioni. femio facta per tormend̓ natu. lib. teſt. ⁊ hic ad in auc̄. item ceſſa: ita tꝫ glo. ex qͣ no. iuncta cū tex. ꝙ iſta ꝟba de bal. in. l. ta. contra īmo confeſſio que habet̉ ꝑ tormenta ſine legittiſed ⁊ ſi quis potes itaqꝫ decreti gr̄aꝫ facere: lꝫ nō ſolēt indul dꝫ eſſe validior: vt in aucͣ. de teſti.§. i. ⁊ not. in. l. mis. ibi pͥncautio. ⁊ qd̓ gentiā: vel reſtitutionē in dubio preſumit̉ reſtō cipis ⁊ legiſ cum probatio.§. i. sͣ. de proba. Rn̄deo tres ſunt dixi pꝰ. bar. ita intelligit iuriſcō. ⁊ gl. in hoc reſcripto qd̓ no deuo. ⁊ facit .sͣ. ea. l.§. ſi caſus. qn̄qꝫ quis torquet̉ in ſe tm̄: ⁊ tunc eſt vaextra d̓ auc. ta qn̄ dicit ſtatutūº ꝙ bāniti rebāniant̉: an vidē ſeruꝰ. lidior confeſſio facta ſine tormentis ꝙͣ cū tormē ⁊ vſu pallij. d ¶ Si quis tur reſtitui vel habere ſimplicē indulgētiā. ⁊ hic tis: vt. sͣ. proxi.§. diuus. ⁊ hic ⁊. jͣ.§. ſi ꝗs vltro: .c. ex tua. ⁊ vltro. Ad vr̄ ꝙ reſtituti preſumit̉. de hoc cōſueuit dici ī. l. .C. de boniſ qn̄qꝫ ꝗſd̓ alio tm̄ interrogat̉: ⁊ tūc ē validior cō materiā huvacā. in. l. ſi fi. C. de ſen. paſ. dicā. jͣ. de ſen. paſ. l. fi. hic dr̄ ꝗ ius.§. vide qn̄: ⁊ ī. l. p̄n .l. relegati. et qd̓ ibi no. jͣ. de penis. et per illum tex. dixit bar. in. l. ij. C. cepſ bona. jͣ. de ſen. ex peri. reci. ꝙ princeps pōt ſuā ſententiam corrigere. et ibi vide de ver. fig. ſed poſito ꝙ legittimatus reſtituat̉ ad bona: vtrū agnati qui bal. vtrum papa poſſit ſuam ſententiam reuocare. medio tꝑe poſſiderunt teneant̉ ad reſtitutionē fructuū ꝑceptoꝝ vel ī re e ¶ Dicit ſtatutum. Statutum dicit ꝙ banniti rebāniantur an videant̉ bus hereditarijs. Rn̄. nō pro hoc ē tex. no. ī auc̄. de neſtorianis. C. d̓ he reſtituti: vel habere ſimplicem indulgentiam. vide in. l. fi. C. de ſenten. reti. bal. in. c. dn̄o guerrā p̄alle. ⁊ eūdē bal. in. l. i. C. de here. inſti. ⁊ in. l. fi. in. ix. col. C. de ſen. paſ. ⁊ ad hoc no. vide q̄ dixi in. l. fi. jͣ. de penis: ⁊ ang. paſ. et qd̓ dixi ibi. et adde ꝙ ia. de bel. in. c. guerrā. in prin. poſt not. ibi in ti. hic finitur lex cōra. diſputauit. q. de reſtituto ꝑ principē. vtrum recuin. d. l. gallus.§. ꝗd ſi tm̄. vbi ponit de qōne bal. in. d. c. dn̄o guerram. an reſtitutus a rege īpetret feudū qd̓ habuit a rege: vel ab alio. vide in. d. peret bona alienata ꝑ fiſcum que fuerunt confiſcata. et ibi refert bal. vbi .c. dn̄o guerrā: ⁊ ad hic no. ⁊ in. l. fratres. jͣ. de penis. vide do. abb. in. c.

De queſtionibus. 20 2 inter quatuor. de maīo. ⁊ obe. ⁊ anto. de bu. in. c. quāuīs. de reſcrip. ī. vi. ri. adde Io. an. in. c. rat̓ihabitio de re. iur. in mercū. ⁊ qd̓ no. bar. ī. l. adul ⁊ vltra hic no. vide bar. in. l. abſentem. jͣ. ti. i. ⁊ dixit bar. in. l. ꝗd ergo.§. ter.§. ſi eius. de adul. C. ⁊ quid de probationibus factis contra vnum ex inquiſitis. vide do. anto. ⁊ doc. in. c. dilecto. de preben. pena grauior. sͣ. de his qui not. infa. in ver. quero vtrū. a ¶ Ideo dic. vide bal. in. d. c. domino guerram. in prin. in ti. hic finitur d ¶ Itē no. vide no. in. l. ſi quis poſt. de teſta. vbi per imol. ⁊ quod nota. bal. in. l. aditos. C. de epiſ. au. ⁊ in. l. i. in vlti. col. C. de confeſ. ⁊ imol. in. l. lex conra. vbi queſiuit. rex francie condēnauit aliquem ad mortem: ⁊ dū duceret̉ ad is qui reus. patibulum in glo. sͣ. de quorumdaꝫ nec ob. ibi conſtiterit ⁊cͣ: qꝛ expone conſtiterit preſes non pōt reſtituere. cōtra in. l. in cauſe.§. publi. iudi rogationibꝰ ⁊ Sali. in. l. .ſ. de innocentia: ⁊ ſic non refert ſe ad confeſſio fi. sͣ. de mino. So. ibi ratione etatis reſtituit̉ nō eidem peꝑi. C. qui acalia. Alia ſo. eſt ꝙ ibi in ciuili hic in criminali: ſꝫ nem: ſed ad ſerui innocentiam: vt hic pꝫ: ⁊ not. cit ipſum re cuſa. ⁊ imo. ſtituendo. q̄ truffa eſt: ideo dicª ꝙ quedam eſt reſtitutio que beneᶠ omnia predicta. ⁊ ibi no. ī. c. rit an reſticonceditur per officium iudicis: ⁊ ex edicto pre ij. de purga. x. 1 ¶ Op. de. l. tutum ſit ei Eredital liaa proxi.§. ſi vul. ⁊ Inn. toris mortui: vel ex cauſa etatis vel abſentie ⁊ ſi ſendum: dic in. c. ſi qn̄ de milium. ⁊ illam poteſt concedere preſes: vt ī cōquis dicatur. vbi dꝫ priꝰ examinari ad vt ibi ꝑ euꝫ. offici. dele. b ¶ Poſt trario. quedam eſt que ſit ex ſola miſericodia: ⁊ quem pertineat anteꝙͣ torqueatur. hic dicitur ⁊ melius in concluſionē c. paſtoralis iſtam ſolus princeps concedit: vt hic in hoc.§. econuerſo. Solu. ibi erat in poſſeſſione ſerui il Et poteſt eē eo. tit. quem ¶ No. tria mirabilia. primo quero in. q. quam le contra quem petebatur torqueri: ideo poſſeratio: qꝛ cōnot. allegat diſputaui: an iudex maleficioꝝ poſſit ex officio ſio faciebat contra eum preſumptionē: alias ſecluſio in cā bal. ī. d. l. adi ⁊ renuncia. ſuo examinare teſtes a parte non productos: ⁊ cus. hodie etiam ſi conſtaret cuius eſſet ſeruus tos ꝙ ſi iutio probati dex videt̉ ſē dixi ꝙ ſic per. l. ij. C. de abo. ⁊ hic vbi iudex que poſſet ſeruus torquerī in caput dn̄i: vt. l. fi. C. e. onum idem tētiā iniuſtā rit de partis innocentia parte non poſtulante. ti. ita dicit glo. ſunt: vt not. dꝫ ſuꝑſedeper bal. ⁊ ibi pro hoc. l. ſi non defendatur. jͣ. ti. i. de qͣ feci mē De hoc videbire in execuE inceſtū. us. jͣ. l. proxi. ī. l dixi in auc̄. tionem in. l. iiij.§: hoc autem iudiciū. sͣ. de dam. tione: ⁊ vid̉ iubemuſ. C. Imol. in. l. a infe. ¶ Secundo no. ꝙ in cauſis maleficioruꝫ ſequenti: ⁊ vidiſtis in. l. ſi poſtulauerit de iud. ⁊ gl. diuo pio. in .sͣ. de adul. poſſunt recipi teſtes etiam poſt concluſionem in. c. cum di prin. sͣ. d̓ re lectus: de fi cauſe ⁊ etiam poſt publicationem ut hic. ⁊ eſt ca 2 ¶ Op. d̓ iudi. ⁊ in. c. de inſtru. ſꝫ I quis uidua. ꝙͣuis ī ij. in. d. ti. de ſus. jͣ. e. l. vnius.§. reus ſecūdum vnam lec. ⁊ ibi certe ſicut n̄ purg. vulg. fi. C. de adul. ⁊ aucͣ. ibi poſita vbi non no. ⁊ audio ꝙ Io. an. tenet hic in. c. fraternitapoteſt in cri vbi no. deportātur propter adulterium. glo. dicūt quetis. extra de teſti. ¶ Tertio no. ad qōneꝫ diſpu minalibꝰ ex e ¶ Nō reco preſſe renūdam ꝙ alia pena erat olim alia hodie. ita no. in tatam ꝑ Ricardū vtrū defenſiones facte ꝓ reo gnoſcūt. vi ciari proba de ad hoc. .l. ij.§. miles. sͣ. de his qui no. infa. ⁊. l. qui cum proſint mandatoriᵉ vel econtra. ⁊ dic aut reꝰ re tionibuſ ⁊ d̓ .sͣ. de publi. vno.§. adulter. jͣ. de re mili. ⁊. l. offidius. de his cipiebat teſtes pro vtroqꝫ: ⁊ tunc vtriqꝫ prodeſt fenſionibus iudi. bart. in qui. vt indi. alia glo. dicit hic ꝙ in crimine adul vt eſt glo. in vt hic. ibi aūt ad certiorē de ſe confeſſus peruel. infamē. ⁊ ſ .l. pactuꝫ in niret ⁊cͣ. ſi autem examinaret pro vno tm̄: ⁊ tunc terii ſit variatio pene ẜm conditioneꝫ perſone: repeti. l. om ter heredeꝫ nes populi. quia aliter punitur nobilis: aliter ignobilis. ⁊ non prodeſſet alteri vt. l. denunciaſſe.§. fi. ⁊ qd̓ .ff. de pact. .sͣ. de iuſti. ⁊ ibi dixi. sͣ. de adulte. ¶ Iteꝫ notaˢ ad aliud qd̓ hanc opi. videtur tenere Ci. in. l. cōtraria. ita nec ꝑ cō iure. cluſioneꝫ in tota die occurrit. ſi aliquis eſt in carceribus con f ¶ Et not. Atre. cauſa. vnde bene. Et idē dēnatus ⁊ ante executionē ſententie conſtat de intelligereꝫ tenet ange. innoceūtia: certe poteſtas qui eum condēnauit De hoc vidiſtis dictuꝫ bar. ī. l. ꝗ ī aliena Cum de falſo. a e l herditarinon poteſt eum abſoluere: vt hic in fi. ibi: princi habere locū .§. celſus. d̓ ẜm ea que Ex. l. ſequēti. pi. tn̄ tenetur dare petitionem cōmuni vt abſol acꝗ. here. lꝫ ſcripſi poſt hic d̓ bar. n̄ uat: vt hic in fi. ibi: principi ⁊cͣ. nam cum ſit con ¶ An iudex teneat̉ d̓ eo ꝗ mortuꝰ ē ī tormētis. bal. i. d. auc̄. faciat mētiDicit̉ hic que dēnatus in pecunia que debet peruenire ad cōiubemus. li onē. ⁊ tādeꝫ Ueſtionis. mōiſmodū ⁊c̄ cet Ang. in mune merito cōe poteſt ⁊ debet abſoluere. ideꝫ concludit ꝙ .d. auc̄. vide dico ſi eſſet in perſona condēnatus: qꝛ hoc pōt ſimile. jͣ. e. l. d̓ minore.§. tormēta. Sed aut erat con atur ſentire feſſus ī actu quidʰ ſi iudex torſit aliquem tm̄ ꝙ mortuus ē: fieri: ⁊ loquor de ciuitatibus que non recognocontra bar. torture: tūc vt. l. aut dāna.§. i. jͣ. ti. i. videtur dicere iudicem ſcuntᵉ principem. ¶ No. etiaꝫ hoc ad aliud. cō hic. ſentit ta punit̉ de fal men angel. tinetur in actis ꝙ talis ſponte confeſſus eſt. ⁊ ta teneri. breuiter dico ſic. ſi iudex exceſſit modum ſo: aut nō: ⁊ ibi: in vno nō punit̉. ⁊ men verum eſt ꝙ confeſſus eſt per tormēta erit conſuetum ⁊ modum qui debebatur adhiberi cuꝫ bar. hic ꝓ hac diſtin ẜm qualitatem perſone torte tenet̉. alias ſecus. ne notarius falſus. ⁊ hic videtur ꝙ non in prin. ſcilꝫ ꝙ poſ ctione not. hoc accidit mihi: qꝛ dū viderē iuuenē robuſtuꝫ ibi: ſi quis vltro ⁊cͣ. ⁊. jͣ. ſequitur ibi: cum in torſit concludi tex. ī auc̄. ſa in cauſis cri mentis conſtiterit ⁊cͣ. ⁊ ſic dicitur ſponte confeſ torſi illum: ⁊ ſtatim fere mortuus eſt. ⁊ ideo in cramēta. C. minalibꝰ ſi aduer. vē. ſpiciēdū ēˡ: an poſſit iudici īputari culpa ⁊ ſimi ſus ille qui in tormentis eſt confeſſus: ⁊ ẜm hoc quibus vi⁊ in. l. ſi quiſ debemus exponere conſtiterit.ſ. de confeſſione lia: vt dc̄o ꝯtrario. ⁊ per Cy. ī. l. graccus. C. de detur tex. ẜꝫ maior. C. de adulte. Ex. l. ſequenti. illius ſerui: ⁊ ſi dicis quomodo dicitur ſpōte cō vnum intel tranſac. vbi lectum in. l. ¶ Ad tormenta ꝑuenitur ī ſubſidiū. tex. aperit ꝙ feſſus cum dicit per tormenta. dicit ꝙ ipſe perquāuis īdu nō dicit̉ fie ſeuerauit in confeſſione: vt sͣ. e. l.§. diuus ſeueNo. nō ſemꝑ quēli bitati. C. de ri ſponte ꝙ Dictum. ber debere poni ad rus. ⁊. l. ij. C. de cuſto. reo. vel aliter ſi confeſſus adulte. ſed ī ſit metu ſeu eſt in actu torture hoc nō poteſt dicere notariuſ torturam: ſed aliter fieri ⁊ cū non ſufficontrarium imperio co ſacit ratō ſu gēte. ſed ꝗd pradicta. ⁊ ſi notariuſ ī tenet Bal. in. l. i. ī ver. quero quarto d̓ condi. inde. C. ſed poteſt dici ꝙ confeſſione illius tormētati exiſtentis in tormentis nō ſcribit ſpōte factā tacite pōt concludi in cā criminali: puta ſi reus paſſus eſt labi omnes di confeſſionē: ſed voluntarie factam fore. dic ꝙ non punitur falſo: vt dicit lationes ſibi datas ad probandū: quo caſu non dꝫ admitti amplius: vt in bal. maxime in notabilibus. iſtud eſſe ſuū dictū in. c. i.§. iniuria. de pa. iu ra. fir. ⁊ huius eſt ratio: quia lꝫ voluntas ſit coacta voluntas tn̄ eſt. vt. jͣ. .l. fi. ff. de fer. ⁊ no. bal. in. l. i. C. qui accu. ⁊ quod dicit hic bar. ītellige ꝙ de reg. iur. l. velle nō creditur. sͣ. qd̓ me. cau. l. ſi mulier.§. pe. l. patre co admittatur officio iudicis. ⁊ ad bar. hic adde bar. in. d. ſ. duo fratres. sͣ. d̓ gente. sͣ. de ri. nup. ⁊ vide ad predicta no. per bal. in. l. ſi quis nō dicā ra pac. ſed qd̓ cōcludat̉ in criminali cā. Bal. in. d. l. i. ver. ſed hic dubitatur pere. C. de epiſ. ⁊ cle. cū ibi no. ⁊ ad bar. hic vide ang. sͣ. ea. l.§. diuꝰ. ⁊ qd̓ hic adde Bar. jͣ. e. l. ſi minus. immo dixit bar. per iſtum tex. in. l. fi. sͣ. d̓ ſe no. bal. ⁊ ang. in. l. iiij. C. qd̓ me. cau. ſed bal. in. l. i. in. ij. col. C. ex delic. d̓ rijs in. ij. col. ꝙ iudex debet perquirere etiam reo non petente deſenſio func. dicit ꝙ alio modo ſaluari nō poterit. videlicet ꝙ non fuerit tortus nē etiā poſt ſententiaꝫ. adde omnino bar. in. l. duo fratres. de pac. ⁊ ſpe. vt ſic reſponderet de aliqua veritate ſuꝑ alia re: ſed poſtea ipſe hoc conde inquiſiti.§. vtrum. ver. ſed nunquid publicus: ⁊ in. l. ij.§. ſi publico. d̓ feſſus eſt: qd̓ not. ⁊ per eūdē bal. in. l. i. in. vij. col. C. de confeſ. adul. per bar. ⁊ bal. in. d. l. preſbiteri. C. de ep̄i. ⁊ cle. ꝑ bar. ī. l. pe.§. ad cri g. q Ueſtionis. vide q̄ dixi. ī. l. vbicūqꝫ. de interro. acti. men. in. v. col. sͣ. de pub. iudi. ⁊ quid de inſtrumentis. vide in. d. l. diui fra h ¶ Sꝫ ꝗd vid̓ ꝑ bar. ⁊ ang. ī tractatu d̓ q̄ſti. ⁊ bar. ī. l. lex corne. ī pͥn. sͣ. de tres: ⁊ vide bar. not. de condi. inde. in. ij. col. ⁊ bal. in auc̄. qui ſemel. C. d̓ ſic: ⁊ ang. ī. l. iij. sͣ. de adul. ꝑ bar. ī. l. iij. C. d̓ adul. ꝑ. pau. d̓ liaza. ī cōmēto proba. Inno. in. c. cum clamor. de teſti. ⁊ bal. in. l. edita. in. ix. colū. C. de .c. grauis. de depoſito. facit. l. lege iul.§. fi. ad. l. iul. repe. bar. ī. l. i. de ſica. eden. vbi no. vide bal. in. d. l. fi. sͣ. de fer. ⁊ que ibi dixi. i ¶ Inſpiciendū ē. Adde bal. in. l. graccus. C. de adul. ⁊ in. l. i. C. de emen c ¶ Proſint mandatori. An probationes facte pro reo proſint mandato AAAA ij

De queſtionibꝰ. da. ſeruo c ¶ Plurimum. ex quo collige. vide quod no. ſpe. in ti. de prola. ſentem. Iuus pius. deuenitur ad tormenta. ſimita niſi cā pecuniaria ⁊ ciui .§. i. ⁊ adde bal. in. l. qui bona.§. ſi alieno. ī. iij. q. sͣ. de dā. infec. ⁊ ibi dixi d lis habeat annexum crimen: qꝛ tunc deuenitur ad torturā. text. eſt d ¶ Quis conſtantia. Et vide ang. in tractatu maleficio. in ver. nunc. vi ⁊ ibi doc. in. c. i. de depoſito. ⁊ vide no. jͣ. e. in. l. ex libero an in cauſis pe deamus de tortura. quem ſequitur bal. in. d. l. preſbiteri. C. de epiſ. ⁊ cle. cuniarijs quis poſſit poni ad torturā: ⁊ qn̄ debet poni. vide bar. in. d. l. ſi vbi no. ⁊ bal. in. l. iij. C. de teſti. quis adulte rium. ff. de adulte. adde cit ad tormentum peruenire. ¶ No. ꝙ ad toronem ⁊ conſtantiam. Et ſi non ſunt alia indicia tn̄ ꝙ ſi aga menta peruenitur in ſubſidium cum aliter veritur de ſalſo an trepidatio. Variatio inconſtantia ſint indi tas explorari non poteſt. ¶ Item no. tormenta ciuiliter ſi pͥ cium ad torturam: ibi. Secūdo. Quotuplex au cedunt indi requiri in cauſis grauibus. qualiter autem in cā teꝫ ſit fama: ibi. Pro declaratione. Et ꝗd ſit fa cia locus eſt pecuniaria perueniatur ad tormenta videbitis tormētis. l. ma. ibi: Et prīo. Et in quo loco debet eſſe fama jͣ. l. proxi Ex. l. ſequenti. ſicut falſi. ⁊ ibi. Secondo A quo dꝫ oriri: ibi. Tertio. Et ¶ Que ſit differentia quātū ad tormenta inter ibi bal. C. d̓ ex quo tempore debet oriri: ibi. Quarto. Et qͣli fal. ⁊ de iſta cauſas pecuniarias ⁊ capitales ter probabitur fama: ibi. Quero. Et quid ſi temateria vi 4 No. ꝙ in ſub de omnino ſtis dicat ꝙ audiuit a maiori parte: ibi. Quero ¶ Iuus pius. ſdium in cā doc. ī. c. graquid. Et an teſtis debeat reſpondere cum inter uiſ. de depo pecuniaria deuenitur ad tormētaᵍ ſerrogatur a quibus dici audiuit: ibi. Quero ſi. Et ſito. ꝑ imol. uorum. ¶ Quero que ſit differentia quātuꝫ ad an fama poſſit negatiue ꝓbari: ibi. Quero vtrū maxīe in no tormenta inter cauſas pecuniarias ⁊ capitales: tabilibus: ⁊ Et ꝗd ſi fama ꝯtraria diuerſo loco ē probata ⁊ graues. dico ꝙ in cauſa pecuniaria torquent̉ ibi no. etiaꝫ cui magis ſtetur: ibi. Quero quid ſi. Et quis ſit pau. de liaꝫ. tantum ſerui non liberi neqꝫ ſtatuliberi: vt hac effectus fame: ibi. Vltīo. Et ſtāte ſtatuto ꝙ ma ⁊ ad materi .l. in fi. ſed in criminalibus ⁊ grauibus etiam lileficium poſſit probari per publicam famaꝫ qua aꝫ vnā adde beri torquentur: vt sͣ. e. l. Item non ita de facili gl. xv. q. iiij. liter intelligatur publica fama: ibi. Quero. Et peruenitur ad tormēta ī cauſa pecuniaria ſicut ī. c. p̄ſbiter: an ſit differentia inter famam ſimpliceꝫ ⁊ publi ⁊ vide Cy. ī in cauſa capitali ⁊ graui: vt hic. cam vide in fi. .l. fin. C. de c3 Tex. ibi indicia ſine No. ex hoc ſolēni.§. Ex quibus. tormētis. vel aliter. sͣ. Plurimum. mo id qs dicit vox dixit quādo depoſuit ſeruus contra dominum ipſa. ex quo colligeᶜ ꝙ ſi iudex vult ꝙ pars veni ſuper eo facto. hic quādo ſuper aliquo indicio. at perſonaliter ad reſpondendum ꝙ non ſuffiNo. ꝙ teſtis qui non debet examinari: examina cit mittere procuratorem quantumcunqꝫ inſtru tus non probat nec facit indiciuꝫ: vt. l. i.§. diuꝰ: ctum: qꝛ preſentia perſone ⁊ cognitio vocis re⁊.§. idem ſeuerus. sͣ. e. ⁊ dicam. jͣ. e. l. maritus. ꝗritur. dixi in.§. ad crimen. ¶ Scd̓o no. qd̓. jͣ. diDuobus modis legitur. primo cit cognitionis ſubtilis diligentia. ex quo collige MC CO. quādo quis eſt deportatus an ꝙ iudex pōt interrogare ꝓ inueſtiganda verita ſeruus qui ante eius erat poſſit contra eum tor te de circunſtantijs quibuſcunqꝫ etiaꝫ remotis: queri: ⁊ dicit ꝙ nō. ⁊ iſto modo ponendo caſuꝫ ad qd̓ facit qd̓ no. C. de teſti. l. teſtiū. Pōt etiaꝫ eſſet contra. l. i.§. item nummio. sͣ. e. vbi ſeruus ſe fingere velle facere qd̓ nō vult: vt videat queꝫ dānati torquetur contra eum: ideo nō procede actū facit reus vel teſtis qui examinatur: ⁊ quali ret. Secundo modo poteſt poni caſus ꝙ ſeru ter ſe gerit. hoc etiā probatur exͣ de preſump. c. non dominus fuit dānatuſ: ⁊ tunc nō poteſt ha afferte. ⁊ iſta eſt cognitionis ſubtilis diligentia. beri queſtio in dn̄m: vt hic ⁊ eſt bona iſta lect. ꝑ Itē ſequitur qua quis conſtantiaᵇ ⁊ trepidatōe .l. extraneo.§. fi. jͣ. e. Tertio modo pōt poni an loꝗtur: ⁊ ſic vides ꝙ conſtantia ⁊ trepidatio in deportatus in inſulaꝫ poſſit vt ſeruus torqueri. dicant aliquid iudici. Et ex hoc dicit Inno. eī ⁊ dic ꝙ non: qꝛ remanet liber homo. ⁊ hanc tede proba. c. qm̄ ꝯtra. ꝙ ille qui examinat teſtes net Di. ⁊ tangit hic glo. i. in fi. ibi: vel dic de libe hoc dꝫ facere ſcribi in actis. hoc dicebat trepitā ro. ⁊ poteſt eſſe ſatis bona. do ⁊ balbutiendo ⁊ ſimilia. Idē tꝫ ſpe. in tit. de Ex. l. ſequenti teſte. nō recordor in quo.§. Et ex hoc etiā hēs ¶ Minor licet non admittatur in teſteꝫ in criꝙ etiā vbi alia indicia extrinſeca nō precedunt minalibus: tamen tortus facit indicium. ex eo ꝙ reus facit coram te loquēdo trepide pa 6 ¶ Opp. ꝙ mi uendo ⁊ variando pōt hr̄e indicia ſufficiētia ad q Eminor. nor torqueat̉ torturam: ita vides hic. ⁊ iō dꝫ iudex examīator vt. l. i.§. impuberes. sͣ. ad ſyll. So. non eſſe cautus: vt faciat dicta eius ſic varia ⁊ diuer poteſt torqueri ea tortura qua torquentur maſa ſcribi in actis: ⁊ faciat ſcribere trepidationem iores: ſed debent ferula vel habena cedi: vt in ⁊ ſimilia: ne ei poſſit dici ꝙ fecit poni ad tortucontrario. ⁊ no. d̓ his qui. vt indi. ⁊ ad ſylle. ⁊cͣ. rā nō p̄cedentibus indicijs. d̓ hoc dicā latius. jͣ. .l. talis. in prima glo. Sed queroᵇ ad quid tore. l. fi. Itē dr̄. hic cuiꝰ extimatiōis ⁊cͣ. exponit gl. b ¶ De miquetur minor in cauſa criminali cum non poſſit nore: ſꝫ que e ¶.i. fame. .i. fameᵉ. Ex hoc habes duo. Primo ꝙ fama eſſe teſtis: vt. l. in teſtimonium. sͣ. de teſtibꝰ: rero. Quero an fama ſa alicuius ē īdiciū ad torturā: vt hic. ¶ Scd̓o no. ad quid tor ſpondeo ⁊ dico ꝙ torquetur: vt faciat indiciuꝫ ciat indiciū ꝙ dicit in ciuitate ſua. ex quo no. ꝙ vr̄ ꝙ debeat quetur: vid̓ ad torturaꝫ ⁊ ſic erit caſus vbi ille qui nō debet torqueri tor Gui. d̓ ſuza. eſſe fama in ea ciuitate de qͣ ip̄e eſt: d̓ qͣ fama di vide. jͣ. e. cir tus tn̄ facit indicium. de quo dicaꝫ. jͣ. e. l. maritꝰ. in. l. i. G. de cā in hoc.§. ⁊ de alijs īdicijs dicā. jͣ. e. l. fi. qꝛ oīa ca fi. ⁊ idem preci. impe. No. de modo tormē tenet bal. in iſta indicia faciunt ad illuminādā veritatem. vt Tormeniac torum: ⁊ de eoꝝ mooffe. adde d. c. i.§. iniu hic dr̄. ¶ Ueniamus ergo ad videndū de fama Bal. ī. l. eoſ ria. ī. v. col. deramine: vt dixi. sͣ. e. l. queſtionis. ¶ Iteꝫ no. C. de teſti. ⁊ de hac fama modicū tractat̉ ꝑ gl. niſi quātum d̓ pa. iu. fir. ꝙ de domo rei non debet initium probationis qd̓ no. ⁊ bal vbi dicit ꝙ ponit̉ in. l. iij.§. eiuſdē quoqꝫ. sͣ. d̓ teſti. De hoc dus in. d. l. aſſumi: vt. l. nimis graue. C. de teſti. ſic. qd̓ qn̄ ē etiā fecit vnū tractatū in quo dixit modicū ⁊ bo talis. hic aleuidens fa Ex.§. ſequenti. nū. ꝗdā ꝗ ē vocatus dn̄s Thomas de piꝑata d̓ lega. ma. qd̓ be¶ Cum iudex vult ꝙ pars veniat ad reſpondē bononia. ⁊ vbicunqꝫ ip̄e aliꝗd dicit ego dicam ne no. qꝛ vti dum nō ſufficit mittere procuratoreꝫ inſtructū. le erit tibi. vobis. Spe. etiā in ti. de noto. crimine. etiā po⁊ iudex pōt interrogare ꝓ inueſtigāda veritate nit de fama ⁊ modicū ⁊ nō clare. ¶ Pro declade circonſtantijs quibuſcunqꝫ etiam remotis. ratione ergo debetiſſcire ꝙ duplex ē fama. vna Et qui examinat teſtes debet ſcribere trepidati ē fama hoīs: alia ē fama inter hoīes. fama hoīs

De queſtionibus. 20 3 a ¶ Primo dicitur in bona parte. in mala parte dicitur infa ficet vniuerſitatem que moratur in locorunde opinio. vide quero. De mia. de qua fama ⁊ infamia habetis. jͣ. de va. ⁊ bal. in. d. l. la cum dico fama eſt in ciuitate iſta hoc ē inter ho hoc videt beo. de ſup. extraor. cog. l. cognitio.§. i. ⁊ in ti. de his ꝗ not. mines huius ciuitatiſ: uel fama ē in uicinia hoc bar. ī. l. i. C. leg. qd̓ no. infa. C. ⁊. ff. ⁊ de illa nihil ad preſens. quedā eſt de teſt. ⁊ ibi ē inter homines illius uiciuieᵇ: ad qd̓ facit. l. in hic. ⁊ diffedixi: ⁊ ꝑ gl. fama inter homines: ⁊ iſta eſt duplex. nam queter omnes. in prin. cum ſua glo. sͣ. qui ſatiſd. co rentiā inter in. d. l. teſtiū notoriū ⁊ fa dam eſt fama de vno homine in genere bonita gun. Item ex eo ꝙ dixi ꝙ debet eſſe cōmunis .§. i. d̓ teſ. sͣ. mā vide hic tis vel malicie. nam fama eſt ꝙ eſt bonuſ vel ma opinio inter eos inter quos ſpectat hoc ſcire nō b ¶ Ex ſuſpi ꝑ bar. ſed ꝙ tione. Que lus: qd̓ eſt fur vel latro. ⁊ de iſta fama loquit̉ iſte attento loco. apparet ꝙ ſi aliquis ciuis huius ci vulgi opi. aūt ſit diffetex. ⁊. l. capitalium.§. famoſos. jͣ. de pe. ⁊. l. non ſit idē ꝙ fauitatis mortuus eſt ultra mare duꝫ eſſet in exer rētia īter fa ma videt̉ te omnes.§. a barbaris. jͣ. de re mili. cum ſi. quedā citu contra ſarracenos: uel in aliqua militia in mā ⁊ rumo nere bar. in eſt fama de aliquo facto particulari: ⁊ ꝙ tale ꝗd parte longinqua: ſufficit ꝙ ſit fama in terra ſua rē. vide gl. ī l. ſi conſtāte .c. ſuꝑ eo. de ſit vel non: de qua loquitur. l. iij.§. eiuſdem quo in qua ſunt homines ad quos ſpectat ſcire de in pͥma. q. in eo. qui coqꝫ sͣ. de teſti. ⁊ alia iura multa que. jͣ. allegabo. d̓ prin. ſo. ma. morte ipſius: ut in aucͣ. hodie. C. d̓ repu. ⁊ sͣ. d̓ gno. cōſan⁊ bal. ī. l. vbi iſtis duabꝰ videamus hic. Et primo quero adulte. l. miles.§. pe. ⁊. l. ul. sͣ. de here. inſti. Ite vxo. ſue. ⁊ ī adhuc. C de quid eſt fama: Reſpon. fama eſt cōmunis opi. ex eodem uerbo qd̓ dixi communis opinio eoꝝ d. c. ſi duo. iure do. ī. x. xxxv. q. vi. voce manifeſtata ex ſuſpitioneʰ proueniēs: qua ad quos ſpectat hoc ſcire. habes quando reꝗ col. ī. v̓. qͥrit quas alleg. gl. qūo ꝓbet̉ re dico cōmunis opinio: Reſpondeo ad differē ratur fama totius ciuitatis: ⁊ quando requiri cardi. in. d. ꝙ vir v̓gat tiamᶜ opi. ſingularis: vt. l. cum quidam.§. qd̓ diritur fama uicinie. nam in negocijs magnis re.c. qualiter ⁊ ad īopiā: ꝗd citur sͣ. de acquiren. here. ⁊. l. labeo. sͣ. de ſupel qn̄ de accuquirit̉ fama totius ciuitatis: utputa ſi eſſet un ſit fama: no ⁊ ibi hoſti. ⁊ lec. lega. qͣre dico voce manifeſtata? Reſpōdeo torium: rumagnus homo mortuus: uel quando ſit aliꝗd ad bart. hic mor ⁊ ſimi qꝛ alias non eſſet fama: ſed ſtaret in nomine ge ualde magnum: ſed in negocijs paruis ſufficit adde bal. pꝰ lia. plene ꝑ neris ſui. ſcilicet opinionis cōmunis. nam quan fama uicinie ſeu contracte: ut. d. l. cum quidam bart. in. d. l. io. cal. ī rep. doqꝫ opi. cōmunis manifeſtatur vſu: vt. l labeo .i. C. d̓ infa. .§. qd̓ dicitur in glo. ⁊ extra de preſum. c. illud. .c. noſtra. ⁊ fac̄ ad ſta.sͣ. de ſupellec. lega. ⁊ rebus ipſis ⁊ factiſ: vt. l. d̓ ⁊ hoc dixit Thomas d̓ piperata. licet. l. non alde cohabi. tutuꝫ qd̓ hꝫ cle. ⁊ mulie. quibus sͣ. de legi. in fi. tunc non dicitur fama: ſꝫ leget. Item in eo qd̓ dixit communis opinio eo qd̓ reqͥrat̉ ꝓ c ¶ Ad diffe dicitur extimatō vel opi. communis. Fama eniꝫ rum ad quos ſpectat habes aliud ſcilicet quot ſona bone o rētiā. Et pro pi. ⁊ fame. d̓ ẜm Hug. dicitur a fando hoc eſt a loquendo: ⁊ homines faciant famam. nam debetis ſcire ꝙ il hoc ē tex. cū qua opi. ⁊ fa hoc poſuit ipſe ſuper verbo famulor. vnde niſi gl. ī. l. apud lud qd̓ dicitur communis opinio debet intellima intelligi iul.§. ſcio. sͣ ſit locutio non diceretur fama. illud ergo ꝙ digi omnium uel maioris partis illius uniuerſita tur ⁊ qūo: ⁊ d̓ le.. ⁊ vide cūt multi doc. ⁊ Thomas de piperata: ꝙ fama tiſ ad quam ſpectat: ut. jͣ. ad municipa. l. quod de quo ꝑ ia tex. ī. l. fi. C. co. bo. ⁊ bal ⁊ cōmunis opi. ⁊ communis extimatio ſunt idē maior. ⁊. l. aliud.§. refertur. jͣ. de reg. iur. ⁊ ideo ſine cēſu vel duꝫ in. d. l. reliꝗſ. eſt verum quando communis opi. ⁊ communiſ conſiderato numero perſonarum illius vniuer īprobū. C. d̓ d ¶ Illius extimatio voce manifeſtātur. alia ſecus: vt dictū ſitatis tot homines requiruntur: quot homineſ infa. ⁊ d̓ dif vicinie. Ad eſt. qd̓ dixi ex ſuſpitione proueniēs. hoc dixi ad finitione fa faciunt maiorem parteꝫ illius vniuerſitatis: nō de bar. ī. l. i. me ꝑ bal. in differentiam manifeſti. nam ſi diceretur commu .C. de teſta. eſt ergo verum qd̓ dicitur ꝙ. x. homines vel. xx. rub. C. de ꝓ ⁊ ī. l. ſiꝗdē: ī niter aliquid quod eſſet certum ⁊ viſum a popu faciunt famam non conſiderato numero perſo ba. in. ij. col. fi. ſo. ma. ⁊ ī lo illud eſſet manifeſtum: vel notorium non fanarum que ſunt in ciuitate caſtro villa vel vici⁊ ibi etiā de glo. ibi. ma: vt. l. ciues. C. d̓ appel. ⁊. l. ſi vero.§. ꝗ pro rei differētia in nia in qua dicitur eſſe fama. Item ex eodeꝫ vere ¶ Tertio qͥ ter famaꝫ ⁊ .sͣ. ꝗ ſatiſda. cogū. ⁊ qd̓ dixi in. l. ab accuſatione ro a ꝗbuſꝑ bo habes ꝙ non requiritur ꝙ dicat hoc maior rumorē. ⁊ ꝑ ſonis dꝫ ori .§. nunciatores. sͣ. ti. ij. ⁊ hec ſufficiant circa dif pars omnium qui ſunt in ciuitate mulieruꝫ: vel bal. ī. l. ea ꝗ ri fama. ⁊ ad finitiōem. ¶ Quero ſecūdo in quo loco debet dē. in. i. col. puerorum ⁊ ſimilia: ſed ſufficit ꝙ dicat hoc ma de qd̓ bal. ī .C. de accu. eſſe fama: reſpondeo fama d̓ aliquo homine in ior pars hominum: ſcilicet decurionum ⁊ conſi .c. veniēs d̓ ⁊ quid diffe teſt. dic̄ ꝙ fa genere debet eſſe in loco ſui originis: vt hic.: ꝓ liariorum ad quos ſpectat regimen ciuitatis: vt rat fama a ma qͥ neſcit ut dicit in ciuitate ſua: vel in loco illo in quo cō.l. municipes. j. ad municipa. ⁊. l. municipibus. cōi opi. per a quo habu uerſatur: vt. l. ij. ⁊ qd̓ ibi no. C. vbi d̓ cri. agi opor eo. ti. Et iſtud videtur mihi ꝙ ponat Inno. ex ſpe. in ti. de it originem noto. crīe. tet: ⁊. l. non omnes.§. a barbaris. jͣ. de re mili. ⁊ idē oꝑat̉ qd̓ tra de ver. ſignifica. c. veniens. in glo. miniſteri.§. ſeꝗt̉. v̓. i. dictū vnius expreſſus extra de electi. c. iij. Sed fama alicuiꝰ um. puto tamen ꝙ in his que non ſpectant pͥn⁊ ij. ⁊ qd̓ ip teſtiſ allegat rei vel facti. ⁊ ponamus exemplum in delictis cipaliter ad iſtos qui regunt ciuitatem: ſed maſe no. in tit. .l. mileſ.§. ſi quia in iſtis plurimum queritur de fama: videde dona.§. gis ad alios particulares homines ꝙ ſufficiat mulier. ff. d̓ .i. v̓. illud au tur ꝙ debeat eſſe in loco delicti: vt. l. i. C. vbi de adul. bn̄ fac̄ eſſe famam in vicinia ſeu inter mulieres vel ad tē ſciēdū cō .l. pāthoni cri. agi oportet. ⁊ in aucͣ. qua in prouincia. ⁊. l. ſi maiorem partem mulierum que conuerſantur ſequenter. ⁊ d̓ acꝗ. here. cui.§. pe. sͣ. de ac. breuiter mihi videtur ꝙ fama ad quas ſpectat ſcire hoc: vt dicto.§. qd̓ dicitur. ibi d̓ effectu adde ad bar non requirat locum de neceſſitate. naꝫ illud qd̓ cōis opini. to. hic bal. ī ¶ Tertio queroᵉ a quibꝰ perſonis debet oriri fa Quid auteꝫ .l. teſtiū. C. dixi. sͣ. de fama: ꝙ fama eſt communis opinio ma. dicit decretalis ꝙ debet oriri a perſonis nō differat node teſti. add̓ debet intelligi communis opinio.ſ. eorum qui maliuolis neqꝫ maleficis: ſed a fide dignis: vt toriū a fama qͦ dixi ī. l. iij. hoc ſcire debēt: ⁊ ad quoſ ſpectat d̓ hac ſcir̄: vt in. c. qualiter ⁊ quando: extra d̓ accu. el. ij. iſtud vide bal. in .C. de ẜui. auc̄. ꝗ ſemel no. per glo. in. l. cum quidam.§. qd̓ dicitur. sͣ. d̓ vbi dicit̉ ꝙ ego puto verum hoc videtur probari per tex. in ī. iij. col. C. illud qd̓ di acquiren. here. ⁊ probabo ſtatim. nonne poſſe.l. miles.§. penulti. s. de adulte. ⁊ ibi dixi vobis. qūo ⁊ qn̄ iu cit̉ a ꝑſonis mus dicere famaꝫ alicuius rei in iſta vniuerſita hoc tamen intelligo quando fama habet origidex. ⁊ ſpe. in fid̓ dignis ē te vtrum aliquis ſcholaris ſtudeat bene vel ma .d.§. ſeꝗt̉. ⁊ nem ſolum ex dicto perſonarum: quia populus iuſta cā cre dū. sͣ. dixi d̓ le: vel vtrum fecerit furtum alicuiuſ libri vel nō: dulitatiſ qd̓ ideo credit. ⁊ ideo dicit: quia tales dixerūt. opor differentia ī refert bar. ī ⁊ tamen iſta vniuerſitas non habet certum locū tet eniꝫ illos auctores eſſe tales quibus debeat ter cōeꝫ opi .l. d̓ pupillo. hoc probatur in. l. in ratione.§. quod vulgo. sͣ. fides adhiberi: ut non reprobentur eorum per nio. ⁊ famaꝫ §. ſi ꝗſ ip̄i pͥ ad. l. fal. ⁊. l. filius.§. ẜm vulgarem. s. de lega. i. vide bal. in tori. ī viij. q. ſone: ut. l. ſi quis decurio. C. de fal. ⁊. C. d̓ repu. .d. l. ea ꝗdē sͣ. d̓ ope. no. ⁊. l. uulgaris in prin. sͣ. de fur. vbi dicitur ꝙ uul auc̄. hodie. ubi debet explorari a magiſtro mili in pe col. ⁊ nū. ⁊ cōis o go dicitur ⁊ in quo uulgo dicitur illud? Reſpō tum: ſed quando fama haberet originem ab ali adde etiā ꝙ pi. viliſſimo deo ꝙ inter ſapientes ⁊ ſtudentes qui hoc de quo alio actu ꝙͣ a dicto perſonarum: tunc poclamo rporū ē nulliꝰ ef puli ē mīor bent ſcire. Iteꝫ eſt queſtio vulgaris.i. uulgi hoc fectꝰ ẜꝫ ſpe. teſt habere originem etiam a uilibus perſonis: qͣꝫ fama. ⁊ ī ī ti. d̓ reo.§. eſt inter ſtudentes de neceſſitate: ergo non reꝗ ut dicam. jͣ. proxi. q. ¶ Quarto queroᶠ ex quo tē .ſ. decurioſeꝗt̉. ī fi. qd̓ rit locum: ⁊ vbicunqꝫ reperies locum: ibi non pore debet oriri fama. quidam dicunt ꝙ fama nibus: ⁊ ibi oīno vide. ponitur locus: vt ſignificet locum: ſed ut ſigni debet oriri ex tempore commiſſi maleficij. alias bal. C. de pe f ¶ Quarto nis: ⁊ de cōi quero vide AAAA iij

De queſtionibꝰ. clarius ſali. in. l. ea quidem. C. de accuſa. in materīa de fama in ver. que⁊ bal. in. rub. C. de proba. ⁊ etiā bar. hic ⁊ bal. in. l. iij. C. de teſti. adde qd̓ ro an fama. in penul. col. vbi tenet ꝙ ſufficit ꝙ ſuperueniat accuſatione ad probandum infamiam debet dilucide probari factuꝫ ex quo infamia pendente. de quo etiam vide Imol. ⁊ bal. no. in. l. is poteſt. de acquiren. orta eſt: vt dicit Bal. no. in. l. caſſius. sͣ. de ſenato. ad quod vide bal. in. l. here. vbi vide. .i. ad fi. C. de teſta. ⁊ ad Bar. hic adde Bal. in. l. heredes palā. sͣ. de teſti. a ¶ Quero qualiter ꝑrobabitur fama. Uide omnino. iiij. q. iij. itaqꝫ. vide ⁊ ad purgationem infamie vide no. ꝑ ſpe. in ti de inquiſi.§. i. ver. hoc au ſpe. d̓ noto. cri.§. famā. tē ſcias. ⁊ in ⁊ ibi vid̓ cla ver. quid ſ fama eſt ſuſpecta. ſicuti eſt ſuſpectuſ teſtis qui ex .d. l. iij.§. eiuſdem quoqꝫ prin. dicit ꝙ ſufficit ꝓ rius. ⁊ adde reus. ⁊ ad interuallo reuertitur ad corrigendum dictum ꝙ quis pobari per duos teſtes qui dicant maiorem parteꝫ bar. hic adſuū: vt no. in aucͣ de teſti.§. qꝛ vero. ⁊ dicam. jͣ. e. teſt certiora de qd̓ Inn. populi hoc ſentire. in eo ꝙ dicit per duos teſteſ ri de ſama ſi .l. repeti. ⁊ dixi in. l. eos in pͥn. sͣ. d̓ fal. ⁊ iſtud po in. c. lꝫ. d̓ ac hoc placet mihi: niſi per formam ſtatuti require ne teſtibus cuſa. dicit ꝙ ſuit Ubertus de gan. hoc eſt truſfa Ego dico ꝙ minus ſolē rentur plures: ſed illud qd̓ dicit glo. ꝙ teſtis ha fama bona fama pōt habere originē tꝑe cōmiſſi maleficij. ⁊ niter recevel mala ꝓbet deponere ꝙ maior pars populi hoc ſentit: poſtea an̄ accuſatōeꝫ ⁊ poſt accuſatōeꝫ ẜꝫ ꝙ ma ptis ⁊ ſine batur ꝑ auintellige prout dixi.ſ. pars populi vel alterius ordine iudi ditū ⁊ rōnē. nifeſtatur cā ex qua populus vel vicinia in ſuſpi vniuerſitatis: vt dixi. In eo ꝙ dicit ſentire an ſit ciario ⁊ duo In quo autionem ⁊ credulitateꝫ deducitur ex qua poſtea de fama de tem differat verum poteſt dubitari. nam deponit d̓ eo qd̓ nō credulitate dicunt ꝙ dictum vocatur fama. dixi ponētes an fama ab opi percipit ſenſu. qd̓ enim populus ſic intelligit nō ſufficiant. ⁊ ꝙ poteſt habere originem tempore contracti nio. habet̉ ꝑ percipitur ſenſu. ergo videtur ꝙ teſtimoniū nō quid ſi vnuſ Ioan. an. in maleficij. quid enim ſi contra furem inuentum valeat: vt. l. qui teſtamento. in fi. sͣ. d̓ teſt. ⁊ in. l. teſtis ꝓbat addi. ſpe. in in domo exiuit dn̄s vel famulus per plateam cri de veritate .i. in prin. sͣ. de his que in teſta. delē. ⁊ qd̓ not. ꝑ ti. de noto. dando. obuietis furi ⁊ ex iſto actu.ſ. fuge illius ex vna parcri.§. fama. Innocē. in. c. cum cauſam. extra de teſti. ſed per te ⁊ vnus d̓ ⁊ inſecutionis alterius oritur fama in ciuitate ꝙ ver. ij. sͣ. e. f glo. videtur caſus in. l. ſi arbiter. sͣ. d̓ proba. vbi fama ex alte .i. q. talis fecit furtum. ⁊ iſto caſu vides ꝙ fama po videtur tex. dicere ꝙ teſtis debet deponere qd̓ ra. Iteꝫ per b ¶ Quero. teſt habere originem etiam a vili perſona. Sed litteras boquid Si teeſt omnium opi. finaliter ego credo ꝙ teſtis devt verius loquar non a vili perſona habuit orinorum viro ſtis dicat ꝙ beat deponere aliquid qd̓ percipiat ſenſu. vt. d. rum proba audiuit. illd̓ gineꝫ: ſed magis ab illo actu ex quo populus ī .ll. ⁊ ideo vt teſtimonium prolatum ẜm glo. ſol tur fama ẜꝫ ītellige a ma ſuſpitionē deducitur. hoc probatur. sͣ. ad. l. acuetur oporteret. ꝙ reddat cauſaꝫ ſui dicti ſcꝫ di Inno. in. c. iori parte eo quil. l. itaqꝫ. ſic poteſt intelligi. l. capite quīto. sͣ. cum in tua. rum qui po co maiorem partem populi hoc ſentire: qꝛ audi de adul. vbi qꝛ alius viſus ē ⁊ deprehenſus: ⁊ di de ſponſa. ⁊ tuerūt intel ui maiorem partem populi ſic dicere. ita intelliita refert ligere ⁊ cocebatur ꝙ erat deprehenſus in adulterio: ex ilgo. d. l. ſi arbiter. ⁊ qd̓ no. Inno. in. d. c. veniens bald. in. c. i. gnoſcere. vt lo actu inſurgit fama in ciuitate ꝙ talis iuit ad §. ſi duo fra alias non eſſet probata fama. nam maioreꝫ par dicit do. an adulterandū. poteſt etiam oriri fama tempore tres: de pa. to. de bu. in tem populi hoc ſentire poſſum comprehēdi ex tenen. ⁊ ibi contracti maleficij ex cauſa antecedenti. exem.c. qūo ꝑ no alio ꝙͣ ex voce: ⁊ ſic non eſſet fama. vt dictuꝫ eſt no. gl. ⁊ gl. uale. d̓ ver. plum: aliquis erat primo homo male conditi.sͣ. ⁊ probatur in. l. labeo. sͣ. d̓ ſupel. lega. ¶ Que .iij. q. iij. ſci fig. in. v. co onis ⁊ male fame ⁊ conſueuit furari ⁊ ſimilia fa ant. ⁊.xxxv. ro ꝗdᵇ ſi dicit teſtis ꝙ audiuit hoc dici a maiori lū. refert tn̄ cere: ⁊ quia habebat notā domuꝫ vbi eſt factum q. ij. c. ſi du bal. ī. l. i. C. parte hominū ſeu gētiū iſtius ciuitatis. certe eſt iii o. ⁊ ibi ꝑ ar furtum: ſtatim facto furto incipit rumor contra de teſta. ī pe probata fama: qꝛ ex hoc colligit̉ ꝙ maior pars chi. ⁊ adde nul. col. ꝙ ſi eum: ⁊ fama. poteſt etiā ex poſtfacto inſurgere populi hoc ſentit. nemo enī p̄ſumit̉ dicere niſi qd̓ Imol. in deponere vnus teſtis fama ex aliquo actu manifeſtato ex quo incipit .c. licet. d̓ ac deponit faꝙ agitauit ī mēte: vt. l. labeo. sͣ. de ſupel. lega. ſꝫ quis credere ꝙ fecit furtū: qꝛ repertus cum recu. dicit ꝙ mā eē ī vna ſi nō adijceret illa ꝟba ciuitatis iſtius. ſed dicefama bona bus alicuiꝰ defuncti ⁊ derobati. tunc ex illo actu parte ciuita ret: audiui a maiori parte populi: an ſufficiat: vi vel mala ꝓaccuſa. ditis: alius in cepit rumor ⁊ fama ꝙ talis occidit illum ⁊ eum batur ꝑ cōꝙ ſic: qꝛ dꝫ intelligi in dubio d̓ populo illiꝰ ciui alia: qd̓ nōderobauit. ⁊ hoc probatur in ſimili in. l. ſi adulmunem auprobata fatatis in qͣ fert teſtimoniū: vt. l. q̄ ꝯditio.§. fi. sͣ. d̓ dituꝫ. ⁊ pro terium: ⁊ ſimilibus nota. in glo. C. d̓ adul. ⁊ iſta ma. ⁊ dicit ꝯdi. ⁊ de. ⁊. l. ſi cū dies.§. ſi arbiter. sͣ. d̓ arbi. Cō hoc facit qd̓ abb. in. c. lꝫ eſt prpprie fama ex ſuſpitione proueniens qn̄ iu trariū puto veꝝ: qꝛ dictū teſtis dꝫ de neceſſitate no. dicit gl. ex quadā. d̓ ſta cauſa ſuſpicionis preceſſit iſtam famaꝫ: ⁊ iſtū .iiij. diſtin. concludere. vt. l. nō hoc. C. vnde legi. ⁊ extra de teſti. ꝙ teſteſ rumoreꝫ. alias ſi iſta ſuſpitio nō preceſſiſſet mo ſane. ⁊ vide debet diceproba. c. in pn̄tia. ſed iſtud dictū non concludit bal. inj. l. con dicum operaretur iſta fama: vt. d. l. miles.§. pe. re ſe illd̓ cre de neceſſitate vbi eſt fama iſta. ergo. ⁊cͣ. ſis ergo uenticulam dere: ita di.sͣ. de adul. ⁊. jͣ. dicam. iſta enim fama eſt illa qͥ C. de epiſ. ⁊ cautus ꝙ teſtis dicat ꝙ eſt publica vox ⁊ fama. cit ꝑ illū tex. dicitur vana vox populi quando non precedit cle. Qualiinterrogatus qūo ſcit: rn̄dit qꝛ publice dr̄ ꝑ ciui vbi dicit ꝙ iuſta cauſa huius credulitatis: vt. C. de pe. l. deter autē pro etiam debet tatē vel a maiori parte populi huius ciuitatis bet̉ infamia curionū. ⁊ ꝙ ex iſtis actibus probentur indicia dicere ꝙ nō in ciuitate caſtro vel villa: vt dixi. Sed ꝗd ſi te vide ꝑ ſpec. audiuit ab⁊ fama probatur in. l. iij. sͣ. ad mace. ibi: ſic agein tit. de in ſtis dicit ꝙ eſt publica vox ⁊ fama. certe non ꝓvno: ſed a bat: ſic contrahebat: ſic muneribus fungebatur qui.§. nunc bat: qꝛ nō reddit cām ꝑ aliquod qd̓ ꝑcipiat̉ ſen pluribꝰ. ⁊ ꝙ tractemus. ⁊cͣ. nam ex iſtis ibi preſumitur ꝙ ſit homo ſui iu dem non ſu ſu. nō enim dicit ſe audiuiſſe a maiori parte po ver. quid ſi ris. ¶ Quero qualiter probabitur ſamaª. glo. in ſpectis nec puli: ſed dicit ꝙ hoc dicitur. Sed ꝗdᵉ ſi dixit ꝙ ille. ⁊ Inno. male fame. S accuſa. c. vbi omnino cum oporteat. Et quid ſi teſtis dicat aliquem eſſe male fame: ⁊ cōis opi. vide. ꝗd ſi teſtis dicat ꝙ audiuit dici a maiori parte populi: nec dixit illiꝰ ciuitatis. eſt in contrarium. vide per Imol. in. c. per inquiſitionē circa fi. de elec. ⁊ in. c. qualiter ⁊ quando. de accu. vbi late. ⁊ bal. in. l. caſſius.§. fi. sͣ. de ſe Idē not. tenet Bar. in. l. iij.§. eiuſde. de teſti. ſed contrarium tenet Bal. in. c. preterea. de teſti. qꝛ dicit ꝙ dictū teſtis debet intelligi ẜm ſubiectā nato. Et quid ſi vnus teſtis probat de veritate que dicatur validior pro materiam qd̓ videt̉ contra. c. in preſentia. de prob. batio etiā ſi duo per famam probarent. vide bal. in. l. ij. in prin. sͣ. de excu ADDE fama qualiter probet̉: ⁊ quid oriri debeat. Alex. cōſi. lxx. iij. lib. ſa. tuto. ⁊ qd̓ no. bar. in. l. i.§. item cornelio. sͣ. eo. ⁊ quomodo probatur c ¶ Sed quid. adde Bar. in. l. iij.§. eiuſdem. de teſti. ⁊ in. l. labeo. de ſup. cōis opi. Bal. in. l. i. C. de teſta. in. iij. col. ⁊ no. ꝙ facto ꝓbato fama adiſ lega. ſed contra tenuit bal. in. d. c. preterea. de teſti. ⁊ in. l. teſtium. in fi. C cit quandam qualitatem probationi veritatis.i. notorietatis ẜm bal. in de teſti. ⁊ in. l. heredes palā. in prin. de teſta. ⁊ vide etiā ſaly. in. l. ea quidē auc̄. quod locum. C. de coll. in fi. qd̓ no. ⁊ adde qd̓ fama cum antiquiſſi in repe. C. de accu. ⁊ ibi ange. ⁊ vide ang. in. l. ij. C. ad mace. lꝫ bal. in. l. d̓ ma poſſeſſione de qua in contrarium memoria non exiſtat habetur pro quibus. de legi. in. xxv. col. videatur ſequi bar. ⁊ car. in. d. c. cām que. e plena probatione vel cōi poſſeſſione. xxx. anno. ita dicit bal. in. l. at qui na ij. de teſ. Imo. ⁊ An. de bu. in. d. c. cum oporteat. de accu. ⁊ diſputat pletura.§. cum me abſente. de nego. geſ. ⁊ in. l. bone fidei. in vlti. col. C. de ne pro ⁊ contra Tācredus in ſua compēdioſa. in. xxv. car. q. x. ⁊ finaliter reb. cre. adde qd̓ ſi probatur fama: ⁊ ex diuerſo probatur fama cōtraria cōcludit idē qd̓ Dy. ⁊ vide Bal. in addi. ſpe. in ti. de ſentē. prola. in. xxiij. non dicitur fama probata Bal. ī. l. ſacroſan. C. de epiſ. ⁊ cle. ⁊ in. l. qui ac col. vbi videt̉ tenere cum Bar. cū quo ſimpliciter trāſit Flo. in. l. ſi arbi cuſare. C. de eden. per bar. ⁊ bal. in. l. is poteſt. ff. de acqui. here. ⁊ bene ſa ter. sͣ. de. proba. ⁊ cū bar. in. d. l. labeo. ⁊ in. l. iij. in fi. sͣ. de teſti. ⁊ Imol. in cit qd̓ dixi in. l. de quibus. de legi. adde etiam qd̓ bal. in. l. cunctos popu .c. cum oporteat. de accu. In contrarium cōſuluit do. Guil. de tremo. in los. in. v. col. de ſum. tri. ſecutus Inno. in. c. ſicut. de ſimo. dicit ꝙ proba ſuo quodā conſi. incip. in dei noīe. in. q. predicta. ⁊ illud conſi. ſubſcripſe tio fame eſt minus qͣꝫ probatio indiciorum. adde ꝙ teſtis etiam non inrunt Saly. ⁊ do. Flo. ⁊ multi alij. ⁊ dicit ꝙ bal. dicebat ⁊ non refert vbi: terrogatus ſuper ſama vel infamia debet reddere rationeꝫ dicti ſui: ⁊ ſuf ꝙ ſi adducātur. x. teſtes vel plures ſuper ſama ſeu etiā infamia ꝙ fiet pro ficienter. alias non valet. ita Bal. in. l. quid ergo.§. queſitam. sͣ. de infabatio ſufficiens etiā ſi nō ſufficiens cauſa reddat̉: lꝫ alias ſi eēnt numere

De queſtionibus. eo 4 pauciores exigerentur rationes ⁊ cauſe ſufficientes. ⁊ ꝓ hoc ẜm eū facit labeo. in fi. verbis. de aqua plu. ar. bart. tn̄ in. l. ſi cōſtante. ī. i. q. i. ꝑtis. sͣ. qꝛ tot faciunt populū iuxta no. in. c. i. de elec. ⁊ bar. in. l. pretor in prin. vi ſo. ma. dicit ꝙ notoriū non pōt eſſe ſuꝑ facto negatiuo. vide bal. in. l. ea bo. rap. ⁊ ſic ex tanto numero ſermo publicus ⁊ popularis habet̉ ꝓ. hoc ꝗdē. in. xvij. col. C. de accu. Quid ſi probatur in ſpecie mala fama in ſpe dicto allegat no. in. l. i.§. eiuſdē. sͣ. de teſti. cū glo. i. vbi vide ꝙ numerus cie de adulterio. In contrariū probat̉ bona fama in genere vide bal. in ſupplet fidē. ⁊ ad iſtud adde qd̓ no. bal. ī auc̄. qd̓ locum. C. de col. in fi. d. l. ea quidē. in. xvij. col. in ver. tertio q̄ritur. ⁊ an aliquis. ⁊ in ver. ſeq. ⁊ a ¶ Unꝰ hō. ibi etiā quePro iſta rit an vigooppoſitione audiuit publice dici: reſpondeo non ſufficit: qꝛ re ſtatuti fatima. ⁊ ē caſus. sͣ. quis ordo in bo. po. ſerue. l. ij. adducit̉ tex. ma in male. poteſt eſſe ꝙ vnus homo publice dicebat. de circa prin. ¶ Quero ꝗd ſi probata eſt fama con in. l. i. C. de ficijs hēat̉ bet ergo dicere audiui publice dici a maiori par traria diuerſorum locorum: vtputa in caſtro co his ꝗ ꝑ mepro plena ꝓtū iudi. non te hominum huius ciuitatis. ¶ Quero ſi teſtisˡ mitatus vbi cōmiſſuꝫ ē maleficiū eſt fama ꝙ ſic: batione: ⁊ ſi ap. iūcto. c. probat̉ mainterrogatur a quibus perſonis audiuiſti dici: in ciuitate iſta ē fama ꝙ nō: cui ſtabitur magis: fi. de ap. vbi leficiū ꝑ favtrum debeat de hoc interrogari: ⁊ ipſe de hoc Rn̄. idē. debemus eniꝫ inſpicere qͣlitatē teſtiū: ⁊ accipit̉ ibi mā reus ꝓdebeat reſpondere. Inno. dicit ꝙ ſicᶜ: nam cuꝫ debemus inſpicere cauſas ex quibus fama ꝓcepublice cobat ꝯͣriū per rā bonis vi fama debeat habere originem ab honeſtis perdit: vt ſciamus ꝗbus ſit magis credendū. alias famā: q̄ ꝓba ris ⁊ honetio prefert̉: ſonis. non poſſet ſcire an habeat origineꝫ ab ho ſi oīa eēt eqͣlia putarē ꝙ iſte ꝓbationes ſibi in ſtis: nō autē ⁊ an fama ꝓ neſtis perſonis vel non: niſi ille perſone manife uicē derogarēt: ⁊ neutri adhiberet̉ fides: vt. d publice.i. co bet̉ ꝑ ꝯtra raꝫ populo. ſtentur. Ita ponit Inno. in. c. qualiter ⁊ quādo .l. ob carmē. in fi. ⁊. C. de fi. inſtru. l. ſcripture. fariā famā: vi tn̄ ſali. repre extra de accu. ⁊ Spe. in ti. d̓ inquiſitione.§. nūc de bal. plene cit extra de ꝓba. c. lꝫ. ¶ Queroᶠ ꝗd ſi teſtis in hēdit bart. ī ꝑ illū tex. in tractemus. vbi ponit verba Inno. ad litteram terrogatus ē ſuꝑ articulis ⁊ ſuꝑ ꝗbuſdā eſt teſti .l. ea ꝗdē. C .l. i. C. ex de adeo ꝙ ſi teſtis neminem nominaret: ſed diceficatus: ⁊ ſuꝑ ꝗbuſdā dixit ſe nihil ſcire. ſuꝑ vlti de accu. vid̓ lic. de func. ⁊ Ro. in. l. de ret ſe non recordari: eius teſtimonium non vamo articulo de fama dixit ꝙ erat publica vox ⁊ ad materiaꝫ pupillo.§. ſi bal. ī. l. ꝗ ac leret: ſed debet teſtis nominare aliquem ⁊ poſt fama. vtrū referat̉ ad ea d̓ ꝗbus dixit ſe nihil ſci ꝗs riuos. d̓ cuſare. C. d̓ ea dicere: ⁊ audiui a pluribus alijs de quibus di re. dic vt no. in. d. ti. de noto. cri.§. fama. ver. fi. ope. no. nū. eden. ⁊ bal. cit ſe non recordari cum memoria hominum ſit ¶ Ultimo principaliter q̄ro ꝗs ſit effectꝰ fameᵍ. b ¶ Quero in. l. ſi tutor ſi teſtis. Qn̄ labilis: vt. l. peregre: ⁊ ibi no. in prin. sͣ. de acqui. de hoc habemus glo. varias quedā vident̉ dice .C. de periteſtis inter cu. tuto. poſ. Sed quid ſi teſtes diuerſi dixerūt ſe a diuer re ꝙ fama faciat plenā fidē: vt no. sͣ. de neg. ge rogat̉: a ꝗb e ¶ Ex opini ſis hoc ſciuiſſe: quia vnus nominat aliquos: al.l. at ꝗ natura.§. fi. ⁊. C. d̓ proba. l. iiij. ⁊ de iure audiuiſti ⁊c̄. one. Uide ter nominat alios: vel quid ſi ipſi diuerſificant ī do. l. vbi adhuc. ⁊ alibi glo. videt̉ velle ꝙ faciat adde ſali. ad bal. ꝑ illum idē in. l. iiij. loco: qꝛ vnus dicit ſe audiuiſſe in platea: alius ī tex. ī. l. ſi ma ſemiplenā ꝓbationē. vt. d. l. iij.§. eiuſdeꝫ quoqꝫ .§. eiuſdē. sͣ. ter. C. ne de burgo: vel quid ſi diuerſificant in tēpore: quia p̄ncipit sͣ. de teſti. ⁊. l. admonendi. sͣ. de iureiu. d̓ teſti. ⁊ bar ſta. de func. vnus audiuit tali die. alius dicit d̓ alia die: reſpō ⁊. l. in bone fidei. C. de iureiur. ⁊ extra de appel. to. ī. l. diffa⁊ quid ſi cō deo propter hoc nō viciatur probatio: vt. l. ob mari. circa .c. i. ⁊ facit qd̓ no. in. l. ij.§. i. sͣ. d̓ excu. tu. ⁊ qd̓ ibi currūt ī eo. prin. C. d̓ in tꝑe due facarmē in fi. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. de teſt. ⁊ inno. ⁊ Spe. no. ꝑ Dy.ʰ Alij vident̉ dicere ꝙ fama nullo mo ge. manu. ⁊ me cōtrarie hoc tenent in locis. sͣ. alle. ¶ Quero vtrumᵇ poſ do ꝓbet: ſed probationes iā factas confirmat. hic dū dicit Adde bal. ī ſit fama probari negatiue: vtputa ticiū non fevnde ſi ex vtraqꝫ parte eſſent probationeſ equa teſtē debere .l. i. C. de te deponere a ciſſe? Reſpondeo ſic. nec dieor probare negales: ⁊ altera pars haberet plus famaꝫ illam vinſta. ī. vi. q. ⁊ ꝗbꝰ audiuit qd̓ no. bal. ī tiuam: ſed affirmatiuam ꝙ publica vox ⁊ fama ceret: vt. d. l. iij.§. eiuſdem quoqꝫ pͥncipis. ⁊ ibi ⁊c̄. ſali. in. l. .l. i. ī. vi. q. C eſt ticium non feciſſe: vt. d. l. arbiter. sͣ. d̓ proba conſentiens fama confirmat. ⁊ ideo dicunt iſti ea ꝗdē. C. d̓ d̓ epiſ. ⁊ cle. Quid ergo ſi eſt probata fama ab vna parte af ꝙ vnus teſtis ⁊ fama non faciunt plenam pro accuſa. dicit f ¶ Quero. ꝙ ſi teſtis n̄ firmatiue: ⁊ ab alia parte negatiue. Reſpon. ſta vide aliꝗd ꝑ bationem: qꝛ fama hꝫ confirmare probationeꝫ eſt īterroga abba. ī. d. c. tur teſtibus dignioribus. Vel ſi teſtes eſſent eqͣ iam factam. ſed dictum vnius teſtis non eſt pro tus a ꝗbꝰ au cū in omni. les ſtatur illi probationi ſeu illi fame que proceſ batio. ideo non pōt a fama cōfirmari. hoc tenediuit: ſufficit in. ij. col. de ſit ex veriſimilioribus preſumptionibus. ar. sͣ. d̓ ꝙ dicat aubat Ia. de are. ⁊ An. de piſis: ⁊ Ia. bu. ideꝫ pre teſti. diui a maio g ¶ Sit effe teſti. l. ob carmen. in fi. cum ſua glo. ⁊ qd̓ no. per terꝙͣ in cauſis breuioribus. ar. C. de ſen. experi. ri parte poctus fame. Spe. ⁊ Inno. in prealle. locis: ⁊ in ti. de no. cri. reci. aucͣ. niſi breuiores. ſed Dy. in. d. l. excuſan puli. ⁊ ille ꝯͣ dixi in. l. cel .§. fama. ⁊ qd̓ no. extra de ſpon. c. cū in tua. Sꝫ tur.§. i. sͣ. de excu. tu. videtur dicere ꝙ fama cuꝫ quē dꝫ ꝓba ſus. ad fi. de vno teſte facit plenam probationem in ciuilibꝰ quero predicta procedunt quando probata eſt re p̄ſert̉: qꝛ vſuca. ⁊ qd̓ hec famīa no. Imo. in fama eiuſdem loci ⁊ temporis. quid ſi probata non in criminalibus in quibus requiruntur pro prefert̉ īter .c. fraterni eſt fama ab vna parte cōmiſſi maleficij vno tem bationes luce clariores. hoc ideꝫ tenet Cy. in. l. nobiles ꝑſo tatis. de tepore: ab alia parte eſt probata fama innocentie fi. C. e. ⁊ idem videtur tenere in. l. iiij. C. de pro nas. ꝓ quo ſti. ī pe. col. vid̓ qd̓ dixi alio tēpore que preualebit. Rn̄. fama eſt ex opi ba. mihi autem videtur ſic dicendum: quedam ⁊ vide oīno in. d.§. eiuſIo. an. ī ſpe nionē: vt. sͣ. dictum eſt. ſed opi. poteſt mutari: ⁊ ſunt in quibus ſufficit ſic eſſe famam: licet in ve dem. cu. de teſti. preualet vltima: vt. sͣ. de dam. infec. l. qui bona. ritate ſic non ſit: tunc ſufficit probatio fame: vt c ¶ Dicit ꝙ .§. nūc vide̓ .§. ſi quis ſtipulatus: ita hic preualebit fama vl.l. barbarius. sͣ. de offi. preto. ⁊. l. i. C. de teſta. ⁊ ſic videt̉ in dū. v̓ſi. illud ferri ꝙ teſtiſ aūt. ꝑ do. an dꝫ īterroga to. ī. c. cum ri a quibus audiuit. Aduerte qꝛ Inno. in. c. cū oporteat. de accu. dicit ꝙ cām. de teſti. in. ij. col. ⁊ qd̓ no. Bal. in. l. ſi defenſor.§. qui interrogatus. nō interrogatus dꝫ rn̄dere: alias nō ꝓbat: qꝛ nō ſtat in arbitrio teſtis iude interro. actio. ⁊ bal. in addi. ſpe. in. ti. de ſenten. in. xxiiij. colum. dicare. an ille ꝑſone ſint graues ⁊ bone vel fide digne. ⁊ iſtud tꝫ ibi Io. h ¶ No. ꝑ Dy. ⁊ dicit Bal. ⁊ imol. in. l. is pōt. de acqui. here. ꝙ mala fa an. idē ſequit̉ do. an. ibi dicens ita ſeruari. ita etiā ſequit̉ abb. in. c. cū cāꝫ ma eſt ſufficiens ad inquirendū: ⁊ ſi ſuꝑuenit fama cōtraria nō tollit inde teſti. ⁊ ang. in. l. ea ꝗdē. C. de accu. ⁊ pōt ratio aſſignari: qꝛ teſtis dꝫ de quiſitionē ſi ꝑꝑ iſtā famā ꝯtrariā nō poterat torq̄ri de qua bal. ī. l. ea qui ponere ea qͦ ſunt ꝑceptibilia intellectu etiā nō interrogatus: vt in. c. cāꝫ dē. in pe. col. C. de accuſa. Et vide Spe. d̓ noto. cri.§. fama. ver. fama. ⁊ d̓ de teſti. vbi ꝑ Imo. ⁊ ꝑ bar. in. l. ſolā. C. de teſti. ⁊ ibi latius no. bal. ſed ꝙ teſti. in.§. reſtat. in ver xxv. credit̉ vni teſti. ⁊ dixi. sͣ. ⁊ ꝑ bar. in. l. admonē aliꝗs ſit vir grauis ⁊ fide dignus ꝑcipit̉ intellectu ergo ⁊c̄. ⁊ iſtā ꝑtē didi. Et vide bal. de contro. inueſti.§. cū aūt. vbi videt̉ velle ꝙ vnus teſtis cit ang. in. d. l. ea ꝗdē tenere ⁊ ſentire bar. ⁊ idē dicit Imo. ī. d. c. cū opor ⁊ ſama nō faciat ꝓbationē: ſed preſumptionē. Et vide bal. C. de teſta. ī. l. teat. ⁊ ad idē allegatur Inno. in. c. qualiter el. ij. de accu. vbi dicit ꝙ ali.i. ⁊ in. l. in bone fidei. C. de reb. cre. ⁊ iureiur. ⁊ ī. l. cūctos populos. ⁊ in quis dꝫ interrogari. Idē tenet Spe. in ti. de inꝗſi.§. nūc tractemus. vbi .l. ij. in prin. sͣ. de excu. tu. ⁊ ibi etiā dy. ⁊ vide in. c. ex litteris. de iureiur. allegat Inno. in. d. c. qualiter. Idē Sali. ī. d. l. ea ꝗdē. in. vij. ſeu. viij. q. ⁊ ⁊ adde qd̓ in factis antiquis ſufficit ꝓbatio ꝑ famā ẜm bal. in auc̄. quas Imo. ī. d. c. cū oporteat. vbi ſequit̉ Inno. Adde ꝓ hac parte bar. ī tracta actiones. C. de ſacro ſan. eccle. ⁊ in. l. cōuenticulā. C. de epiſ. ⁊ cle. ⁊ in. l. tu de teſte. ꝗ ſing. dicit ꝙ in modico diſcurſu intellectus ꝑcipit̉ an aliꝗſ cū ſuꝑ. C. de rei ven. ⁊ dixi in.§. preterea. ibi moderni inſti. de acti. ⁊ bal. ſit bonus: ideo nō intellectu ꝑcipiunt̉ ita. dꝫ ergo teſtis d̓ his deponere in. l. iiij. C. de ꝓba. ⁊ in. l. in bone fidei. in vl. col. C. de reb. cre. ⁊ in. l. exē etiā nō interrogatus q̄ ſunt intellectu ꝑceptibilia ⁊ in modico intellectꝰ plo. C. de proba. ⁊ do. An. clarius in. c. veniens. de teſti. ⁊ do. Io. in. c. cū diſcurſu cōprehēdunt̉. ꝯͣ Inno. etiā cōſuluit Io. calda. in ſuis conſilijs. ī cām. de proba. poſt Archi. xvj. q. iij. īter memoratos. ⁊ exp̄ſſe Cy. ⁊ bar. ꝯſi. quodā ſub titu. de teſti. Aliꝗ moder. ſequunt̉ Inno. in. d. c. cū opor in. l. ſi quidē. C. ſolu. matri. vbi etiā tenet ꝙ in factis de longinquo loco ⁊ teat. ⁊ in. l. i. in prin. de ope. no. nun. allegant bal. in. l. quid ergo.§. queſi in antiquis ſufficit ꝓbare ꝑ famā. vt eſt glo. ſing. in. l. at qui natura.§. cū me abſente. sͣ. de neg. geſt. quā ita ponderat Ang. sͣ. qui. mo. pig. vel hytū. de infami. qui reuera hoc ibi non dicit ſi bene conſideret̉. po. ſol. in. l. ticius. ⁊ dicit ꝙ ita de facto obtinuit. ⁊ ſic ītelligit̉ glo. ẜm eī d ¶ Quero vtrū. Uide Bal. in. l. i. C. de teſta. ⁊ vide bar. in. l. in ſūma.§. AAAA iiij

De queſtionibꝰ in. l. ſiue poſſidetis. C. de proba. ⁊ īta dixi. Et de effectu fame: ⁊ de proba .l. vbi adhuc. C. de iure do. in. x. col. ⁊ ſeq. in ver. queritur. glo. ſimplicitione fame in criminalibus vide Bar. ī. l. i.§. idē cornelio. ī fi. sͣ. eo. ⁊ vi ter videtur dicere ꝙ non ſit neceſſe interrogari vnde vel ex qua canſa de no. dicta ꝑ bal. de effectu fame. in. d. l. proprietatis: qui dicit ꝙ ſi vn habuit ortū. ad qd̓ videtur concordare Sali. in. d. l. ea quidē. in. x. q. quē plene probauit ꝑ teſtes ⁊ alter probauit ꝑ teſtes ⁊ famā iſte obtinebit. Et retuli. ⁊ vide Sali. in. d. l. proprietatis. in fi. Adde ꝙ fama nō probat ali de effectu fame vide ꝑ bal. in. addi. ſpe. in ti. de ſenten. pro. in. xxiij. col. quē criminoſum eſſe: qꝛ maior eſt probatio indiciorū qͣꝫ fame: iuxta no. a ¶ Uana per imol. d̓ vox. Dicit ſymo. in. c. tn̄ bal. in. l. .l. arbiter. C. de ſen. nam in. d. ll. non requiritur rionum. C. de pe. ⁊ ideo iudex ſit cautus. nā nō ſicut. ⁊ bal. prouidēduꝫ veritaſ: ſed ſufficit fama ꝙ ſic reputabat̉. ad idē in. l. cunctoſ credo ꝙ ſufficiat p̄tobare famaꝫ ſimpliciter. nā .C. de poſtu .sͣ. ad mace. l. iij. qn̄qꝫ requiritur probatio veripopulos. in la. ꝙ qualidebet intelligi de fama legitima. ¶ Ultimo que v. colū. ⁊ ibi tas hoīs ꝓ tatis ꝙ ita ſit. ⁊ tunc quedam ſunt in ꝗbus ipſa roº an ſit differentia inter famam ſimpliceꝫ ⁊ pu aliqua vide bat̉ ꝑ famā: fama ſeu cōmunis opinio veritateꝫ facit ⁊ indu blicam. Tho. d̓ piperata dicit ꝙ non: qꝛ eoip̄o in materia. vtputa vircit: ⁊ tūc ſufficit ꝓbatio fame: vt. l. i.§. i. sͣ. d̓ fiu. d ¶ Ultimo ꝙ dico famam intelligitur de fama publica: ali tus in hoīe: quero. Ap⁊ facit. l. labeo. sͣ. de ſuppel. le. ⁊. l. cū d̓anionis ⁊ nobilitas as non eſſet fama: vt patet ex diffinitione fame: pellatiōe fa⁊ alia ſimi.§. aſinam. sͣ. de fun. inſtru. cū ſi. quedaꝫ ſunt in quam. sͣ. dedi. ſecus in cōmuni opinione ⁊ in cō me intelligi lia. Itē ſuffi quibus ipſa fam a ſeu cōmunis opinio nō indu muni extimatione que poteſt diuidi in publicā tur de legiti cit fama ad cit veritatem. ⁊ hoc dico ꝙ ſiquidem eſt fama ꝓ ma ⁊ publiīpedienduꝫ ⁊ priuatam: vt. sͣ. dixi. ca q̄ trahit matrimonibata ſolum ex voce populi non probata aliqua ¶ Oppo. de. l. quicunqꝫ origineꝫ ex uꝫ. c. ſuꝑ eo. In cauſis. Fſi. ⁊. l. cum ſeruum. C. preſumptione: ex qua dicta opi. ⁊ fama origineꝫ probabilibꝰ de conſan. ⁊ traxerit. dico ꝙ iſta non probat: ſed dicitur ma cāiſ ẜm bal. de ſer. fugi. huius timore dicit glo. ꝙ controuer affi. quod be gis vana voxª populi que non eſt exaudiēda: vt ī. d. l. propri ne nota. Itē ſia fit quattuor modis. vide glo. etatiſ. ⁊ do. ad ſuſcipien .l. decurionum. C. d̓ pe. ſed licet non probet. tn̄ De intellectu huius. l. Anto. ī. d. c. dū infama LlaN. vidiſtis. sͣ. eo. l. diuus. ī coadiuuaret probationem iam factam: vt. l. iij veniens el tū de vno ni .§. eiuſdem quoqꝫ princip̄. sͣ. d̓ teſti. Si vero iſta .i. de teſti. fi. ⁊ videbitis. jͣ. e. l. vnius.§. ſeruus. ſi de vno ſe X libefama eſſet probata que traxit origineꝫ ex aliqui purgauerit De intellectu huis. l. e ro. que .ij. q. v. preI quis bus preſumptionibus legitimis precedētibus: dic vt. sͣ. e. l. i.§. ſi quiſ ro an ſbiter. ⁊ ſola tunc dico ꝙ in quibuſdam caſibus facit plenaꝫ dicatur. liber. Que fama ꝓbat probationē: vtputa in cauſis breuioribusᵇ: vel ꝑſone ⁊ quā iudiceꝫ eſſe Dic de hoc plene in. l. ſi do poſſunt Erto. cōſuetū tormodici preiudicij. ita intelligo glo. in. l. vbi adpoſtulauerit. sͣ. d̓ adulte: torqueri ſi quere hoīeſ huc. C. de iure do. vbi ſufficit probatio fame: qꝛ ſint inducte ¶ Op. d̓. l. ſta corā ſe con Tatuliben. tuliber a cete eſt cauſa modici preiudicij: vt plene dico in. l. ſi in teſtes. ad q̄rentes ẜꝫ de glo. ⁊ ibi cōſtante. in prin. sͣ. ſo. ma. in. i. ij. ⁊. iij. queſtioni bar. in. l. de ris: in prin. sͣ. de ſta. li. So. vt plene di no. in. l. nulpupillo.§. ſi bus. ¶ Idē dico ꝙ qn̄qꝫ habet effectuꝫ ꝙ trāſ cam de intellectu huius. l. jͣ. ti. i. l. i. lam. C. d̓ in quis ipſi. de fert onus probandi in aliam partem: vt in caſiEx. l. ſequenti. fami. Et ad ope. no. nū. bus in quibus cōmunis opinio ſeu fama conſti de ītellectū ¶ An liber hō productus in teſtē poſſit torq̄ri in. viij. q. ꝙ in ſubſituit aliquem in poſſeſſionem alicuius qualitatis b ¶ Cauſis Hec ē bona. l. no. diū queſtiobreuioribꝰ. llberO. ꝙ quando non va vt libertatis: vel ſeruitutis ⁊ ſimilium: vt. l. ſi ma nis qn̄ habe Fama ī cau ter. C. ne de ſta. defūc. ⁊. l. ij. C. ſi ſeruꝰ aut liber. ri non poſcillat non poteſt torqueri liber homo. ſis breuiori ad decu. ꝑue. li. x. vel aliter: iſta fama nō fac̄ pleſunt teſtes ī alias ſecus. ¶ Quero vtrū hoc habeat locuꝫ in bus hꝫ vim tegri ſeu ha nam probationem: ſed an faciat ſemiplenaꝫ. ita plene proba cā ciuili glo. dicit ꝙ ſic: vt. l. diuus i. rn̄ſo. sͣ. e. biles admit tionis. Ex ꝙ probet cum vno teſte. dico ꝙ debemus conſi ¶ Pro huius declaratione queroᵉ an liber hō tūtur teſtes hoc dicto ī derare illa indicia ⁊ illas preſumptiones ex quinon idonei productis teſtibus poteſt torq̄ri. Circa hoc deſertur recte ne veritas bus fama traxit originem qualiter vrgeāt: ⁊ ẜm intelligenti betis ſcire. quidam ſunt liberi hoīes poſiti in di occultetur ꝙ in ciuiliqualitatem illarum dicam iſtam famam facere gnitate clericali: ⁊ iſti non poſſunt torqueri: ſed ſiue cauſa ſit bus ꝓbatio ſemiplenam probationem vel non facere. ita de alias de falſo puniunt̉: vt. l. preſbiteri. C. de ep̄i. criminalis ſi ꝑ vnū teſteꝫ bet intelligi glo. in. l. excuſantur.§. i. sͣ. de excu. ue ciuilis ex ⁊ cle. quidā ſunt alij poſiti in alia dignitate vel idoneū: ītel crīe vel ex tu. ⁊ dicta. l. iij.§. eiuſdem quoqꝫ. sͣ. de teſti. ⁊ ex ligitur d̓ ple nobilitate vel officio ſeculari. ⁊ iſti poſſunt tord ꝯtractu aut na ꝓbatiōe hoc etiam habes perpendere vtruꝫ fama ſit ſuf ri ꝓ teſtimonio in vno caſu tm̄.ſ. ſi vacillāt: ⁊ ſic quaſi: vt ꝓita vt nō ſit ficiens indiciū ad torturam vel nō. ¶ Quero ſta aures iudicis offendunt: vt. l. nulluꝫ in prin. C. batur ī. l. di neceſſario d̓ tutūᶜ huius ciuitatis in quibuſdam caſibus diuus. sͣ. e. iūde teſti. quidā ſunt alij teſtes in dignitate n̄ po ueniendum cta aucͣ. ſi di cit ꝙ ſufficiat probare maleficiū ꝑ publicam faad aliaſꝓba ſiti. ⁊ tunc ſiquidem ſunt diuites ⁊ bone opini catur. C. de tiōes nec ad mam: qualiter intelligam de publica fama? Rn̄. onis nō poſſunt torqueri niſi in duobus caſib teſti. ⁊ in. c. iuramēti de intelligā de fama q̄ traxit originē ex ꝓbabilibus primus eſt ſi vacillat: vt hic. ſecundus ſi conuin forus de v̓. lationem. ⁊ cauſis que inducunt populuꝫ ad ſic credendū ſig. Idē ꝓba idē ſētit do. citur de mendatio eoipſo ꝙ aſſerat ſe non inter tur ī. l. ex cō Anto. in. c. ⁊ dicendū: alias non eſſet fama: ſed magis vafuiſſe negocio: ⁊ ab alijs conuincitur ꝙ interfu ſenſu.§. ſuꝑ veniens. de na vox populi que nō debet exaudiri: vt. l. decu it: vt. l. vnius.§. teſtes. jͣ. e. ꝗdā ſunt liberi hoīes plagijs. C. d̓ teſti. ⁊ in. c. repu. ⁊ ī. d. .i. de appel. ⁊ vide bar. in. l. i. C. quo. bono. ⁊ an dicatur fama iſta facere ꝓbationeꝫ. ⁊ .c. veniens el. i. ⁊ ī. c. cū. i. ⁊. a. de re iudi. ⁊ in. c. fi. ⁊ ibi no. C. de teſti. hoc tn̄ dꝫ intelli quomodo: vide bal. ⁊ Imol. in. l. fi. sͣ. de here. inſti. ⁊ bal. ī. l. iubemus. C. gi niſi teſtes idonei non eſſent ex defectu fame vel ſtatus: vt qꝛ ſunt crieo. ⁊ ibi etiam quid de notorio. vide in. l. cū quidā.§. qd̓ dicit̉. de acqui. minoſi vel inſames de iure vel de facto vel ſerui: qꝛ nō debent tunc adhere. vbi latius dixi. ⁊ vtrum fama ſit ſufficiens indiciuꝫ ad torturā. ⁊ cū mitti ſine tormentis. l. ob carmen.§. fi. de teſti. sͣ. canonizata. iiij. q. iij.§. bar. tranſit abb. ſicculus in. c. i. de depoſito. ⁊ dicit bal. in. l. iij. ꝑ glo. ibi itē in criminali. ver. ſi autē rei: ⁊ in. c. cū. p. de accuſa. ⁊ idē tenet Io. an. .C. de adulte. ꝙ vbi teſtes preſumūtur ſcire veritatem ⁊ eā nō dicūt poſ in. c. cū in cōtēplatione. de reg. iur. hic alleg. in antiꝗs lꝫ bar. uideatur te ſunt torqueri: vt ibi per eū qd̓ eſt no. ⁊ dicit Cy. in. l. fi. C. eo. ti. de queſti. nere ꝯͣriū.ſ. ꝙ ī cā ciuili nō erūt torquēdi liberi hoēs ꝓducti ī teſtes: ēt ui ꝙ fama non eſt ſufficiens indicium niſi coadiuuet̉ cū alia cōiectura: vel les uel infames. Secꝰ aūt qn̄ nō ſunt idonei alio reſpectu qͣꝫ rōne īfamie indicio. ⁊ vide bar. in tractatu de queſtioni. ⁊. jͣ. e. l. fi. ⁊ qd̓ ibi dixi ī apo uel crimīs uel ſtatꝰ: qꝛ lꝫ admittant̉ ī ſubſidiū admittūt̉ tn̄ ſine tortura. ſtilla magna. ⁊ bar. in. l. i.§. idē cornelio. sͣ. e. vbi vide. ⁊ īmo. ponit ī. l. fi. vt no. in. d. l. ex cōſenſu.§. ſuꝑ plagijs. ⁊. d. c. ueniēs ꝓ hoc etiaꝫ facit rō. .sͣ. de here. inſti. ⁊ bal. in. l. milites. C. de queſtio. ⁊ ibi etiā ꝗd d̓ notorio. c. cū dilecti. de electio. ⁊. c. euidēs. ꝗ ma. accu. poſ. ⁊ hoc uidetur de men c ¶ Quero ſtatutū. Adde bal. in. l. proprieta. C. de proba. ⁊ Anto. de bu. te do. anto. ī. c. ſuper. ⁊ in. c. a nobis. de teſti. lꝫ Inno. ſenſerit contrarium in. d. c. veniens. de teſti. el. i. Et ex his dictis no. ꝙ non ſufficit probare in. c. ex litteris. de trāſac. ubi ſenſit ꝙ aduocatus admittit̉ in ſubſidium ī famā ſimpliciter. ad qd̓ vide no. per doc. in. l. fi. C. eo. ⁊ in. l. cū quidā.§. teſtē ꝓ clientulo. ſed dꝫ torqueri. ⁊ adde qd̓ no. bar. in. l. i.§. idem corneqd̓ dicitur. de acqui. here. ⁊ Sali. in. d. l. ea quidem. C. de accu. bal. Ang. lio. sͣ. e. uide qͥ no. Imol. in. d. l. ſi ꝗs poſt d̓ teſta. ⁊ qd̓ dixi in. l. ī. qōnibuſ ⁊ ſali. in. d. l. ea quidem. in. x. q. tenēt ꝙ ſi teſtis īterrogetur ſuper fama: ad. l. iul. maieſt. De forma āt torquēdi teſtes. vide. jͣ. eo. l. unus.§. iudex. quare ſic opinatur de eo ꝙ ſic opinatur non tenetur reſpōdere per ea q̄ per bar. ⁊ per bal. ī. l. data oꝑa. in. xiiij. col. C. ꝗ accu. ubi dicit ꝙ ſufficit habentur in. l. ſolam. C. de teſti. adde que no. Bald. in. l. diffamari. circa torquere duos uel tres teſtes factū ſcientes: qꝛ tortura eſt refrenanda. prin. de ingenu. manu. ⁊ adde bar. ⁊ ſali. in. l. decurionum. C. de penis. ⁊ de materia plene per pau. de liaza. ī cōmēto. c. grauis. de depoſito. ubi la ibi bal. ⁊ cū Bar. tranſit bal. in. d. l. proprietatis. C. de proba. ſed Bal. in te per eū. quiſ poſſit torqueri: ⁊ quid ī clericis. adde qd̓ dicit no. bar. hic

De queſtionibus. eoſ ⁊ vide eundē in. l. i. in prin. sͣ. e. ⁊ gl. no. xv. q. v. preſbiter. ⁊. c. fi. bal. C. e ci. adde qd̓ dixit Bar. in. l. ij.§. pe. d̓ iure fiſci ꝙ quīs pōt retineri: vt ma.l. iudices nifeſtet ſocios vel mandatores vel aliud quid faciat ꝙ eſſet iuſta cā carEpeti. pōt iudex. An teſtis ꝗ vult repe ti ſit audiendus. vide cerandi. ⁊ Ang. no. ⁊ in. l. ſi certus. C. ad ſylle. vide ꝙ dicit ſpe. in ti. de in Bar. in. l. iiij.§. hoc aūt. d̓ dā. infec. in. iij. q. ¶ Inquātū hec quiſitione.§. ij. ⁊ dicit Sali. in. l. ea quidem. in. viij. char. C. de accu. ver. lex inducit̉ ꝙ teſtis cogit̉ declarare dicta ſua. adde fortiꝰ ꝙ ēt cogit̉ de ſed qꝛ ꝑꝑ denunciantes. ꝙ licet dicto ſocij non credatur. l. fi. C. de accu. clarare detn̄ eiꝰ dictū clarationeꝫ eſt ſolū ſuffi dicti ſui ẜm viles artifices faciētes viles arteſ obſcuri ⁊ igno iſtud dicere fallit eſt leue. ſed mihi vr̄ ꝙ debeaciens ad ingl. no. xxvi. ti forſan: ⁊ iſti ẜm quoſdam nunꝙͣ admittuntur quirendum mus dicere ſic. q̄dā ſunt delicta q̄ nō cōmittunt̉ q. vij. graue l.§. ſi quis vl niſi cum tormentis: vt in aucͣ. de teſti.§. ſi vero ⁊ no. bar. in principaliter in offenſam alicuius ſeu odiū: ſed tro. sͣ. e. ⁊ vi l. ſi ꝗs inten ignoti. ⁊.§. ſi vero huiuſmodi ⁊cͣ. ⁊ ibi glo. qd̓ vi ꝑꝑ cōmodū cōmittentiū: vt falſare monetā ſeu de glo. no. ī tione. ff. d̓ iu detur tenere Azo in ſumma. C. de teſti. ⁊ in ſum fabricare falſaꝫ monetā. Itē latrocinia facere: fi. C. de acdi. ⁊ in. l. inma aucͣ. Mihi videtur ꝙ hoc nō ſit bene dictū cu. ⁊ an ſaci ter ſtipulati nā latrones nō odiūt aliquē: ſed diligunt es alat indicium onē. in prin. ꝑ. l. diuus.§. fi. sͣ. e. vbi deportatus in inſulam: ⁊ terius: ⁊ iſto caſu pōt interrogari de ſocijſ ⁊ ꝓba ⁊ poſſint tede ver. ob etiam ſtatuliber non torquentur ſicut alij liberi tur in. l. diuus. sͣ. de cu. reo. ⁊. l. ꝓuinciaꝝ. C. de ſtificari ſoEt dū bart. homines: ⁊ ꝯſtat illos eſſe viles ⁊ obſcuros. prefe. ⁊. l. fi. C. de male. ⁊ mathe.ᶜ ita intelligo. l. ꝗ vl cij criminiſ hic dicit de no. glo. in. l. terea tex. in. d.§. ſi vero ignoti ad hoc vt torque teſte qui ꝓtimo. jͣ. ti. i. ⁊ ita intelligo. l. fi. sͣ. ad exhi. q̄dā ſūt ſi filium. C. prio motu antur requirit duo ꝙ ſint viles ⁊ ignoti. Iteꝫ ꝗ delicta q̄ cōmittunt̉ pͥncipaliter in alterius iniu de liberali reuertit̉. vitentet corrūpere veritatem tunc poſſunt torque riā ⁊ odiū: ⁊ in iſtis ꝯfeſſus de ſe nō dꝫ interro cau. ⁊ Bar. de glo. q̄ nō ri. ⁊ ideo dico ꝙ iſti viles homines admittūtur in. l. i.§ ſi ſer gari de alijs: vt hic. ⁊. l. fi. C. de accu. fallit in caſu eſt alibi in uus sͣ. eo. ⁊ ad teſtimoniuꝫ ſine tortura: non tamen adhibe auc̄. de teſte .d. l. ſi prius. sͣ. ad ſylle. Ex p̄dictis dico ꝙ fures glo. in. d. l. ſi .§. qꝛ vero tur eis tanta fides ſicut alijs: vt. l. ij. ⁊. iij. sͣ. de te pn̄t interrogari de ſocijs ⁊ de receptatoribus ⁊ filium. dicit ꝙ aꝑtis pro ſti. poſſunt tamen torqueri in caſibus. primo ſi ſimilibꝰ. ar. d. l. diuus. sͣ. de cu. reo. Rō p̄dictoꝝ ꝙ non facit bationibus vacillant: vt hic. ⁊. d.§. ſi vero ignoti. ſecundo ſi indicium. ⁊ non poſſunt ē qn̄ cōmittit̉ delictū in alicuius iniuriaꝫ q̄ alios Sali. in. d. l. conuincantur de mendacio: vt. l. vnius.§. teſtis teſtes repedelinquētes pōt accuſare: ſed nō ē ita in delictiſ fi. C. d̓ accu. ti. ⁊ ip̄am al jͣ. e. tertio quādo ſponte vadunt ad dicendū te q̄ nō cōmittunt̉ pͥncipaliter in alterius iniuriam aliter diſtin legat h̓ barſtimonium: vt. d.§. ſi vero ignoti. in verbo feſtiideo magis permittitur iudici inquirere. guit ⁊ ī alia vide de hoc nantes ⁊ probatur. v. q. v.§. hi qui. materia: qꝛ in. c. cū ioan No. ꝙ ſeruꝰ cōis aut torquen nes in gloſ. De queſtione. torqͣt ꝓ vno dn̄o 6 ¶ Op. sͣ. ad ſylle. l. i. dus eſt ſerDe mino§. impuberes. So. no. de fi. in ꝯtra aliū dn̄ꝫ. facit ad. qº vtrū aliqͣ ꝯiūcta ꝑſona uus ⁊ pōt īſtru. Et vid̓ minor non poteſt torqueri: vt ex eius dicto aliꝗſ terrogari d̓ poſſit eē teſtis ꝓ ꝑſona ſibi ꝯiūcta ꝯtra aliā ꝑſo qd̓ dic̄ balcōdēnet̉: vt hic. ſed vt ex eius dicto ſumatur inſocijs. l. qui ī. l. veluti. ff. nā eq̄ ſibi ꝯiūctā: ⁊ hic vr̄ ꝙ ſic. ⁊. l. hoc qd̓ placunqꝫ. C. d̓ e. Itē qn̄ te diciū ꝑꝑ qd̓ veritas inꝗrat̉ bene pōt torq̄ri: hoc cet. C. e. ti. ⁊ vr̄ tex. in. l. non ſolum.§. i. sͣ. de ritu ſer. fu. l. i sͣ. ſtes repetūt̉ eſt ferula vel habena cedi: vt no. in. l. talis in pri nup. ⁊ in Spe. de teſti.§. i. eo. aut ē ſūan debeant ma glo. C. ad ſylle. mus in criiterū iurare ¶ Op. de. l. i.§. itē nūmiſ minalibuſ q̄ De ſeruo. sͣe. ſo. ibi deſit eē dn̄i de Bal. ꝙ non Ex. l. ſequenti ſine ſocijſ re in. d. l. here¶ Teſtis reuerſi dictū qn̄ valeat. licto ipſius dn̄i: hic delicto ẜui nō ſunt alia. gulariter n̄ des palā.§. 1 ¶ Op. de. l. vnius.§. i. De hoc dic: vt. l. i.§. i. sͣ. cōmittūtur: ſi quis in fi. XPet i. Le. So. vt ibi dicam ⁊ Nius. vt in falſifide teſta. ff. ī .e. ti. Ex.§. ſequēti. catione mo cōtrariū viibi apparebit intellectus huiꝰ. l. ¶ Ul ¶ Queſtio qn̄ poſſit repeti: ⁊ qn̄ animus ⁊ cor nete ⁊ in cri det̉ caſuſ in timo inducit glo. hanc. l. in ar. ad reuerſionem pus dicat̉ durare in tormentis mīe leſe ma .l. qui bona teſtiū. vide glo. que incipit. no. ar. ad reuerſionē ieſtatis. ⁊ in.§. ſi quis Hic ē bonus.§. ¶ Op. sͣ. e. l. re I CNS. peti. in pͥn. So. illa intelligit̉ ẜꝫ d̓ reuerſione teſtiū debes ſcire breuiter. qn̄qꝫ te interrogari. ſtipulatꝰ. ff. pōt. l. ꝓuinde dā. infec. ſtis a iudice repetit̉: vtputa: vt dictū ſuuꝫ decla iſtā: vt ita demū poſſint repeti tormēta ſi d̓ nouo ciaruꝫ. C. d̓ ad hoc vltiret: vel ratōeꝫ ſui dicti reddat: ⁊ hoc pōt iudexº ſuꝑueniūt indicia euidentiora p̄mis. ita intelli ferijs. Item mū vide qd̓ vt extra de teſti. c. cū clamor. ⁊ no. in aucͣ. d̓ teſti. quando ten dixi in. l. per git hāc. l. Ia. de are. ⁊ Cy. C. e. l. fi. in fi. ⁊ ita te. dit ad ſalutē .§. qꝛ vero: in glo. magna. ⁊ ar. huius. l. qn̄qꝫ te hanc. C. de nebat do. Rai. ẜm hāc lec. habeo caſuꝫ hic ꝙ ēt communeꝫ tempo. app. ſtis reuertit̉ ſuo motu: ⁊ tūc ſi reuertit̉ incōtinē poſt publicationē teſtiū ī cā criminali pn̄t reciomnium. l. vide in ſpe. ti audit̉. ſecus ſi ex interuallo: vt no. ī. d.§. qꝛ ꝟo pi teſtes ad offenſam qd̓ apꝑet. nā pͥmo p̄cedefi. C. d̓ male d̓ inquiſi.§. ⁊ exͣ d̓ teſti. c. p̄terea: ⁊ dixi vobis. sͣ. d̓ fal. l. eos. fi. ⁊ mathe. nunc vero. bant indicia ꝑꝑ q̄ fuit tortus illa indicia nō poqd̓ not. ẜm ver. ſed nun Ex.§. ſequenti. terunt apparere niſi publicatis teſtibus cuꝫ ſuꝑ eū. ⁊ ideo di ꝗd publicat̉ ¶ Qn̄ reus de ſocijs poſſit interrogari. illis indicijs debuit diſputari: vt vidiſtis in. l. cu ⁊ ante publi cit ipſe ꝙ in 1 ¶ Op. de. l. prius. sͣ. ad ſylle. ſtodiasᵉ. sͣ. de publi. iudi. cū de nouo ſuperuene caſibus in ꝗ cationeꝫ an I S ¶i. glo. dicit ꝙ hec eſt regula ꝙ n̄ bus poteffi poſſintⁱ teſteſ runt indicia. ergo de nouo fuerunt teſtes exami terrogari d̓ īduci. dicit dꝫ de alijs interrogariᵇ qui d̓ ſe confitet̉: vt hic. nati ad defenſam. non eſt dubiū ꝙ poſt publica ſocijs: tunc ſpe. ꝙ nō: ni ⁊. l. fi. C. d̓ accu. fallit in caſibus ꝗ ponunt̉ ī. d. l. tionē teſtiū teſtes poſſunt de nouo recipi: vt vi bene loquit̉ ſi ex cā: vt ſi vl. C. de accu. ⁊ fallit ī. d. l. prius. sͣ. ad ſylle. ſed Barto. hic. n̄ fuit prīo e diſtis sͣ. e. l. i. ⁊ videbitis ſtatim in.§. cogniturū vnde videt̉ xamīatꝰ: vel ꝙ ſocius p̄ ſi nō fuerit de oībꝰ recordatus: alias tanqͣꝫ ſuſpectus repellitur in tit. de iudicet ſocijs ⁊ probet: ⁊ indicium faciat. ad hoc ſaciunt no. in. l. marit teſti.§. ſatis ſubſtantialis. ver. ſed nunquid. Et vide que dixi in auc̄. ꝗ ſe.sͣ. eo. in. q. illa an teſtis ꝗ non poteſt examinari examinatus faciat indici mel. C. de proba. his adde etiā ſpe. in ti. de inquiſi.§. nunc. no. ver. ſꝫ nūum. de quo vide no. per ſpe. in ti. de accuſa.§. i. ver. item repellitur. qui quid publicatus ⁊cͣ. Itē repetuntur de nouo teſtes ſi acta ⁊ atteſtatiōes fuit de ſocijs. ⁊ de materia per cano. not. in. c. i. de confeſ. ⁊ omnino vide ſint ꝑempte: vt in. d. c. fi. de proba. cū materia. ⁊ bal. in. l. veluti. ff. d̓ edē. que dixi in. l. i.§. ſi ſeruus sͣ. in apoſtilla. vbi allegaui Dy. in tractatu de ⁊ ꝑ bar. ⁊ ſaly. in. d. auc̄. at qui ſemel. ⁊ de materia repetitionis iſtius. vid̓ queſtionibus. q̄ no. Inno. in. c. tuas. de teſti. ⁊ an teſtis poſſet repeti vt reddat rōneꝫ di c ¶ De male. ⁊ mathe. Ad hoc facit glo. qd̓ ibi bal. in. l. non ideo minus cti ſui. vide Bal. in dicta aucͣ. ꝗ ſemel. in. iij. col. C. de proba. ⁊ ibi plene .C. de accu. ꝙ in aſſaſſinatu poteſt ſocius interrogari de ſocio. Pro cuꝑ eū de hac repeti. repetuntur etiā teſtes ſi redarguant̉ de ſalſo ſicut inius doctrina bar. doctrina hic non poſſet eſſe melior. ſtrumen. l. fi. ⁊ ibi vide bal. in fi. C. de fide inſtrumento. ⁊ dicit Bal. in d ¶ De queſtioneˢ facit ad. q. De hac. q. vide no. per doc. in. c. poſtremo. .l. fi. in. iij. col. de re iudi. ꝙ ſi iudex non pleneinterrogauit teſtem ſit repe de appella. titio. ⁊ hoc iudex pōt ex officio. ẜꝫ Bar. in. d. l. iiij.§. hoc autem. in. iij. q Nius.§. reus. in. l. cuſtodias. Quando dicantur noua indicia de dam. infec. dic vt ſi ſuperueniant probationes diuerſi indicij non eiuſdē b ¶ Is qui de alijs interrogari. An quis ſit interrogandus de ſocijs. vi arg. eorum que habentur in. l. per hanc. C. de tempo. appel. ⁊ de etiā Ange. in. l. ſi filiū in fi. glo. magne. C. de lib. ca. ⁊ qn̄ quis poſſit cum bar. hic tranſit Sali. in. l. ij. C. de cuſto. reo. vbi videas. ⁊ quid ſi re interrogari de ſocijs adde tex. ⁊ que ibi habentur in cā de confeſ. vide us eſt conuictus per varias probationes an poſſit a iudice torqueri ad sͣ. e. l. i.§. qui queſtioneꝫ. ⁊.§. queſtionē. ⁊ facit an vnus ex delinquentibꝰ hoc vt confiteatur ne poſſit appellare Bar. videtur tenere ꝙ ſic. in. l. i. poſſit contra aliū teſtificari de quo in ſpe. de teſte.§. i. ver. quid ſi quattu .C. de iura. calum. ⁊ ita dicit de facto nunc iudices ſeruare. Et ſic innuit or. ⁊ qd̓ no. C. de accu. l. i. ⁊ per do. Io. de imol. in. c. ſignificaſti. de homi iſto caſu reum in tormentis repeti poſſe. contrariuꝫ videtur tenere ang.

De queſtionibꝰ. in. l. ⁊ ſi certus. C. ad ſylle. ⁊ Ang. ī ſuo tractatu de queſtioni. ⁊ vide bal. d̓ ſuri. balne. ⁊ ſali. ī. d. l. ij. C. d̓ cu. red. ⁊ ibi bal. pōt tn̄ iu dex ex cā tollere in. l. milites. C. eo. plene ꝑ Io. an. in regula cum in contemplatione ī an ẜꝫ bal. ī. l. a ꝓcedēte. C. d̓ dil. qd̓ oīo no. ⁊ vid̓ bar. ī. l. mem īerit. sͣ: d̓ adul. tiquis. de regu. iur̄. per Dy. in tractatu de queſtio. adde ꝙ ſi reus eſt cō d ¶ Poſt publicationē. Et idem videtur ſentire glo. in. l. ij. C. de eden. feſſus in tormentis poteſt poſtea ſemper repeti in tormentis ſine indici ⁊ iſtū tex. allegat bar. in. l. fi. in pe. q. jͣ. e. intellige ſi petatur. ⁊ vide bal. in is nouis: qꝛ illa confeſſio facit ſemiplenā probationem: ⁊ in ea cogitur ꝑ .l. nouerint. C. vt infra cer. temp. Itē pōt ex cauſa iudex tollere ẜm bal. ſiſtere ẜꝫ qd̓ no. bal. ī. d. in. d. l. cū re .l. in bonefi .jͣ. e. l. licet iſta lec. ſit no. tn̄ cōſuetudo nō obſer is. C. de pe. ri defenſio ſine terminis. h. d. ¶ Not. ꝙ iudex dei verſi. ita nis. Et quid uat īmo queſtio repetitur indiſtincte cum iudiquero. C. d̓ debet dare terminumᵉ ad faciendas defenſioſi eſt confeſci videatur. ⁊ ideo intelligo. l. noſtram alio moiureiur. ⁊ ⁊ ſus an audi nes ſeu ſtatuere diem ad audiendas allegatioiſta materia do ⁊ ita practicatur. quandoqꝫ apparent cōtra at̄ reuocanſ nes. facit. C. d̓ iudi. aucͣ. iubemus. Secūdo not. etiam vide reū indicia leuia nō multum manifeſta ⁊ multū vide bald. ⁊ ꝙ defenſio valꝫ ſine termino: vt hic ī ver. ꝙͣuis. bar. ī tracta ſali. ī. d. l. fi. vrgentia: tunc queſtio de eo non debet repeti. tu de queſt. .C. de ꝓba. Tertio not. ex eo ꝙ dicit quocunqꝫ tēpore quo Qn̄qꝫ contra reū apparent indicia manifeſta ⁊ ⁊ per pau. d̓ in fi.§. vide ad defenſam etiam poſt publicationēᵇ poſſunt liaza. in pre euidentiora ⁊ multū vrgentia. tunc ſi in prima bal. in. l. mili recipi teſtes: ut hic: ⁊. l. i. in fi. sͣ. eo. alleg. cōmē teſ. C. e. ⁊ sͣ. tortura reus nil dicit: ⁊ ꝙ ſtat durus poterit ite to. c. grauis ea. l. in pͥnc. Ibi niſi aliorum queſtirum torqueri ⁊ repeti: vt hic: ⁊. l. repeti. sͣ. eo. ſꝫ d̓ depoſito. S Cul. gnibus intelligo ꝙ per hoc ꝙ hic dicitur euidentioribus argumentis. a ¶ Non cō m neqꝫꝓ alios de mendatio conuincatur ⁊ dica fitet̉. Sꝫ ꝗd expono euidentioribus argumentis ꝙͣ ſint alia bat. tur interfuiſſe facto: ut dixi. sͣ. proxi.§. teſtes. ſi quis nun Et ſic no. ꝙ argumenta leuia ꝙͣ que conſueuerunt apponeqͣꝫ confitet̉ Ex. l. ſequenti. pōt appella re contra reos. ſed ẜm primam lec. expone euiꝑꝑ tormenri a tortura ¶ An teſtis qui non debuit examinari examina ta: ⁊ tam̄ iudentioribus argumentis.ſ. ꝙͣ fuerunt prima ar⁊ illicite tor tus faciat indiciū: ibi. Ulterius. Et an in crimīa dex hꝫ vehe ture. ⁊ etiaꝫ gumenta cōtra reū habita. ¶ Quero dicit̉ hic libus ſit locus delationi iuramēti: ibi. Vltimo. mentia indi eius confeſ maxime ſi in tormentis animus corpuſqꝫ duracia ꝯͣ eum. ſioni nō ſtat̉ Teſtis qui nō debet uerit. quero qn̄ durat in tormentis animꝰ ⁊ corquid debet i Arltu S. examinari ꝓpter pavt hic. ⁊ no. facere iudex pus. Reſpondeo qn̄ ꝑꝑ tormenta non hꝫ anibart. ⁊ bal. ī tis reuerentiam examinatus non facit talis debe.d. l. milites mū confitendi nec confiteturª ſed quando conindicium neqꝫ probatᵉ. h. d. No. tex. ibi: ⁊ teſtibit ne eū ab in fi. C. e. ple fitetur ⁊ non perſeuerat: tunc non durat anim ſoluere. Uimonium unius hominis ⁊cͣ. ¶ Oppo. ⁊ uidene per pau. ⁊cͣ. ⁊ tunc poteſt repeti in queſtione: qd̓ apparet de ſaly. in re de liazar. in tur ꝙ debuit huic auctori deferri iuramentum peti. l. ea qui cōmēto pre ex eo ꝙ tex. dicit maxime. qui habebat per ſe unum teſtem: ut. l. in bonefi. dē. C. de ac allegati. c. ☞ Dicitur hic non faci cuſa. ⁊ in. l. dei. C. de iureiuran. ⁊. l. admonendi. sͣ. de iureIn ea cauſa. le. ⁊ ſic innuit ꝙ quā grauis. d̓ de ſi quis adul iuran. So. hic maritus non poterat ſcire ueritapoſito. vbi terij. C. de doqꝫ ad tormenta procedatur non precedenti omnino vitem de negocio: qꝛ agebat ex perſona alterius. adulte. ⁊ in bus indicijs qd̓ pōt eſſe in caſu. l. ſi prius. sͣ. ad ⁊ ex eo ꝙ erat factuꝫ eo abſente: ut dicit glo. qd̓ .l. quiſquis f ¶ Inⁱ teſte. ſylle. regulariter contra: vt hic: ⁊ sͣ. eo. l. i.§. i. C. ad. l. iul. in ſe ſatis placet. alia ſo. eſt ꝙ hic loquit̉ in crimi idoneo. ⁊ ſic Ex.§. ſequenti. maie. qui di ſi torquetur nalibus. ſed. l. contrarie in ciuilibus. hec nō pla cit ꝙ debet ¶ An in his indicijs que reꝗrunt̉ ad torquenille qui non cet quo ad. l. iſtam: qꝛ etiam hic loquitur in ciui dari abolidebet torqͣ dum teſtē debeat adhiberi illa diſputatio circa libus. ſed an in criminalibus ſit locus delationi tio hoc eſt ri dictū ei indicia q̄ requirunt̉ ad torquendum reuꝫ. circunduci iuramenti vel non dicam ſtatim. Tertia ſolu. ē adminicula Dicitur hic niſi in facto interue ꝓceſſus vel tur. de quo ⁊ iſta eſt uera ꝙ ex dicto unius teſtis defertur iu IUAEX. niſſe dicūtur. quero a quo iſtos etiam abſol vide ꝑ bal. ramentum quando teſtis eſt idoneus: ſed filiuſ ui in prima in. l. fi. de ac teſtes debet dici interueniſſe facto: vt ſit locus liberti nō eſt idoneus teſtis: quia poteſt reuocainſtantia ꝙ cuſa. ⁊ bart. torture. Reſpondeo dꝫ dici ab alijs teſtibus: vt tene pro no in. l. i.§. iteꝫ ri in ſeruitutē: ut. l. fi. C. de lib. ⁊ eo. lib. ⁊ ideo ex tabili dicto. .jͣ. l. proxi. ¶ Sed quero vtrum ſufficiat dici ab cornelio. sͣ. eius dicto nō poteſt deferri iuramentum. ¶ Se Unū tn̄ no. .e. ⁊ ibi dixi. vno tm̄ ex teſtibus: puto ꝙ ſic: ſi ille vnus ſit dicundo opp. ⁊ uidetur ꝙ dicto unius teſtis ſtet̉ ꝙ ſi teſtibuſ g ¶ Indicia gnior iſto qui ſe interfuiſſe negabat: qm̄ vnus te ⁊ ꝓbationiut. l. non omnes.§ a barbaris. jͣ. de re mili. Sol. ſequentia. ſtis facit ſufficiens indiciū ad torturam. dic vt bus conuin Indicia ſe ſtatur ut faciat indicium non ut faciat probaticeret̉ dꝫ dādicam. jͣ. e. l. maritus. ¶ Secundo quero vtruꝫ cuta pꝰ tor nem. ad i dem. l. theopompus. sͣ. de do. prele. nari lꝫ per turā eam nō in his indicijs que requiruntur ad torquenduꝫ Sed ad hoc opp. ergo debuit hic perueniri ad tormēt a nō validant. ⁊ teſtem debeat haberi illa diſputatio circa indicōfiteretur. queſtionem ancille: qꝛ pro ſe habuit unum teſtē vide Ange. cia que requiruntur ad torquendum reuꝫ: vt di caſus eſt ſin in ſuo tracta glo. dat plures ſolu. ſed ueritas colligitur ex du gu. in. l. qui xi in. l. cuſtodias. sͣ. de publi. iudi. Reſpondeo tu maleficio abus.ſ. ex prima ⁊ ultima. nam hic fuit reproba ſentētiā. C. rū. ver. nūc quedam veniunt examinanda pro tortura teſtiſ ta queſtio propter duo. primo quia torta fuit an de penis. ⁊ videamuſ d̓ que cauſam principalem de qua agitur nō tanibi dixi poſt cilla pro domino. ſecundo quia nō precedebat tortura. in gunt: vtputa an ſit ſeruus vel liber. itē an ſit vn bal. .iij. colū. ⁊ indicium ⁊ illud quod dicitur ꝙ unus teſtis ſab ¶ Iudex n̄ de litigatoribus an non. ⁊ iſta indicia prius exa no. bal. in. l. cit indicium eſt uerum in teſte idoneoᶠ. ſed hic dꝫ haberi. ea quidē. in minantur ⁊ excutiuntur: vt. l. ſi quis ne. sͣ. e. tit. No. bene q non erat idoneus teſtis: quia erat filius liberti. penul. colū. ⁊. l. i.§. ſi quis dicatur. sͣ. e. titu. quedam ſunt in qn̄ torquen in ver. item ⁊ ꝙ unus teſtis faciat indiciuꝫ ad torturam. ha tur teſtes fi dicia que comprehenduntur ex dictis que cauquero. d̓ ac bes glo. in. l. quiſquis. C. ad. l. iul. maie. facit qd̓ ſeruatur for ſam principalem tangunt. tunc circa illa non de cuſa. ⁊ late ꝑ no. in. l. in bonefidei. C. de iureiu. ⁊. l. admonen ma. l. cuſtobal. ī. l. fi. C. bet haberiᵇ diſputatio cum aduocatis: ſed com dias sͣ. de di. sͣ. de iureiuran. ⁊ hec eſt uera ſolu. ¶ Item de accuſa. mittuntur iudici. ita debet intelligi hic. ⁊. jͣ. l. ꝓ pub. iudi. h ¶ Faciat ī ſol. glo. alio modo. quia hic fuit prius habita q̄c ¶ Cognitu xi. ⁊ in aucͣ. de teſti.§. ſi vero ignoti: ⁊. C. d̓ teſti. diciū. An te ſtio poſtea fuit exbannitus teſtis. ⁊ ſic indicium rū. dare ter l. nullum nō habetis hic alia. ſtis qui non minū. Adde ſequitur ⁊ non precedit qd̓ no. nam indicia ſedebet exami .l. i.§. ſi ad quentiaˢ non confirmāt queſtionem ſeu tortuSeruus in caput eiuſ. nari: exami diē. ff. de re natus faciat ram precedentem. ¶ Vlterius oppo. extra glo. mili. vide ēt Facit ar. ꝙ ille qui fuit domeſticus alicuius nō indicium cū ꝙ teſtis qui non debet examinari: examinatus bar. ⁊ imol. nō debuerit poſſit in cauſa eius eſſe teſtis ⁊ examinari lꝫ dein. d. l. cuſto faciat indiciumʰ: ut. l. i.§. impuberes. sͣ. ad ſyll examinari. l. ſierit eſſe domeſticus. de hoc dic: vt dixi. sͣ. e. l. dias.§. i. sͣ. ⁊ dixi. sͣ. e. l. ex libero.§. i. Pro cuius declaratilex cornelia de publi. iu.i.§. ſi ſeruus. ⁊ ibi no. bar one debes ſcire ꝙ teſtis qui non debuit examidi. ⁊ ſali. ī. l. to. sͣ. de in Iudex debet da ij. C. de cunari propter reuerentiam perſonarū: ⁊ tunc exa Cogniturum. ⁊e parti terminū iuri. l. inuiti ſto. reo. ⁊ no minatus non facit indiciuꝫ: ut hic: ⁊. l. diuus. sͣ. .sͣ. de teſti. ad faciendum ſuam defenſionem licet poſſit fie ta. gl. i. l. i. j. dic: vt per e. ⁊. l. i.§. diuus: ⁊.§. idem ſeuerus. quādoqꝫ tebar. in. l. ad

20 8 De queſtionibus. bar. ꝙ teſtīs infamīs facit indiciū intellige ad inquirēdum. vt no. bar. in monendi in. xi. col. sͣ. de iureiuran. vnum tamē tene mēti qd̓ dicit abb.l. cunctos populos. ⁊ ibi bal. C. de ſum. tri. ⁊ fi. catho. in ver. ſed ⁊ alia in in. c. de. cetero. de teſti. ꝙ lꝫ laicus non poſſit in criminalibus teſtificari famia vide bal. in. l. fi. C. de accu. ⁊ glo. C. de his qui. vt indi. in. l. fi. c. ve contra clericum: vt eſt tex. ibi examinatus tamen facit indicium. qd̓ no. niens. ⁊ in. c. pn̄tium. de teſti. ⁊ quid īportet iſtud quale quale. de quo hic quia hic dicta videntur contra illum tex. in ver. aliquatenus non ſunt per bar. vide tex. in. d. l. itē apud labeo.§. pretor ait. la vltima. de iniur. l. admittendi. iunctis his que habentur in. c. at ſi clerici. de iudi. in verbo .ii.§. merito aliquatenuſ ne ꝗd in locondēnādi. co publicor daretur licentia accuſatori deferendi iuramenſtis non debet examinari propter etatem. ⁊ tūc ſed poteſt re ⁊ iſtis adde ſponderi ꝙ tum reo ⁊ deſiſtendi impune. quod tamen non examinatus nō facit indicium plenum ſed qua bar. in. l. ii. ī lꝫ nō ſint ali poteſt ſine abolitione: ⁊ hoc eſt uerum ꝙ non le quale ut. d. l. i.§. īpuberes. sͣ. ad ſylle. no. in. l. fi. q. de app. qui admittē poteſt deferri reo ad abſolutionem vt dixi. ſed recip. jͣ. ⁊ talium. in. i. glo. C. ad ſylle. Idem puto de teſte di. tamen ad ꝗd oꝑat̉ iſtd̓ an reus poſſit deferre accuſatori ad cōdemna miſſi faciant qui non debet examinari propter ſexum ut in quale quale. indiciuꝫ: vt tionem: vt quia dicit volo eſſe condemnatus ſi muliere. eadem ratione quandoqꝫ teſtis nō de vide bal. in colligitur ex accuſator iurauerit. In hoc ſunt opi. īter Guil .l. ſi duo pa bet examinari propter infamiam: ⁊ tunc examidoctrīa bar troni. in pͥn. de cū. ex vna parte qui dicit ꝙ non poteſt fieri: natus facit indicium quale qͣle: ut. l. qui ultimo to. hic. ſimili de iureiur. ⁊ quia de domo accuſatoris non debet probatio ter etiam ꝓ jͣ. ti. i. quandoqꝫ non debet examinari propter de iſto vide hoc facit ra recipi: ut. l. d̓ minore.§. tormēta. sͣ. eo. ergo nō bar. in. l. i.§. inimicitiam: tunc examinatus facit indiciuꝫ uel tio. nam ra debet ſtari eius iuramento. preterea in crimina itē cornelio. non facit ſecundum qualitatem inimicitie: ut tio quare lai .sͣ. e. ⁊ Bal. libus debent eſſe probationes luce clariores: ci nō admit sͣ. e. l. i.§. pe. quādoqꝫ teſtis non debet examina .C. e. l. ī mili vt. l. ſciant. C. de proba. ergo ⁊cͣ. ſed iſte ratiotuntur eſt: ri ratione ordinis. quia ante lit. conteſta. uel par tes. ⁊ in. l. ii. qꝛ laici ſunt nes concludunt in iuramento quod defertur ꝑ .C. quo. apte non citata: ⁊ tunc puto ꝙ non facit indicium infeſti clerite inuita. ideo do. Ia. de bu. dicit ꝙ poteſt depel. n̄ recip. vt. l. ſi quis adulterium. sͣ. de adulte. ⁊. C. de tecis ⁊ preſu ⁊ doc. ⁊ gl. ferri iuramentum actori ad condemnationem mūt̉ eoſodi ſti. l. ſi quando. in fi. facit quod dicam. jͣ. eo. l. fi. in. l. quiſꝗs. rei etiam in criminalibus: quod patet quia ille o habere: vt ¶ Ultimo q̄ro an in criminalibus ſit locus dela C. ad. l. iul. .ij. q. vij. lai qui defert iuramentum uidetur confiteri ſub cō maie. ⁊ not. tioni iuriſiurandiª. glo. hic dicit ꝙ nō. contra te cus. ſꝫ reſpō ꝙ qn̄ requi ditione ſi iurauerit: vt. l. qui iuraſſe. in fi. sͣ. de iu net glo. in. l. iij. circa princ. sͣ. de iureiuran. ⁊. C. deo ꝙ illa in ritur certus reiuran. ſed cōfeſſio eſt probatio luce clarior. erimicitia ſeu de iureiuran. l. in bonefidei. breuiter quicquid numerus te go ⁊cͣ. ita dicebat ipſe quod ſatis placet. ſi vero illud odium dicant doc. ego dicam illud quod puto verum. ſtiuꝫ minor qd̓ habetur loqueris in iudicijs priuatis: tunc anteꝙͣ peruenumerus fa Aduertatis quandoqꝫ agitur de crimine ciuiliī genere cle cit indiciuꝫ. niatur ad iudicium poteſt quis iuramentum de ter: tunc ſiquidem eſt actio priuata eſt locus de ricis: qꝛ lai a ¶ Delatōi ferre: ut. d. l. iij. in prin. ibi: penali ⁊cͣ. ⁊ ar. l. iuriſ cus nō vīde lationi iuramenti. ut. l. iij. in prin. ibi: penali: ⁊c̄. iuriſiurādi. tur eſſe ſuffi gen.§. ſi paciſcar. sͣ. de pac. ſed poſtꝙͣ deuentuꝫ An in crīali ⁊. l. ſi duo patroni.§. iulianus sͣ. de iureiuran. ciens ad re eſt ad iudicium accuſator non poteſt deſiſtere: bus in defe ſed ſi ageretur actiōe populari: dic ut. l. euꝫ qui pellenduꝫ a ctū ꝓbatōis vt. l. ⁊ in priuatis ⁊. l. ſi quis repe.§. fi. C. ad tur§. in popularibus sͣ. de iureiuran. ſi vero agitur iudicio. patꝫ poſſit defer pil. ⁊ ideo tunc dicerem ſicuti in publicis. ¶ Si enim: quia li criminaliter: tunc aūt loquitur de iuramento de ri iuramētū cet teſtes ini vero queris de iuramento quod defertur a iudi vide ꝑ bart. ferendo a parte: aut de iuramento deferendo a mici in cri ce in defectum probationis: tunc reo ad abſoin. l. eū qui. iudice. primo caſu ſiquidem accuſabatur de ali mina libꝰ ex .§. in popu lutionem bene poteſt deferri: vt. l. preſenti. C. quo iudicio publico non eſt locus delationi iuceptione relaribus sͣ. d̓ de his qui ad ec. conſu. ⁊ dicitur iuramentum pellantur: ta riſiurandi ante lit. conteſta. quia negocium non iureiu. ⁊ ī. l. mē inimici purgationis. actori vero ad condemnationem admonendi eſt adhuc proprium accuſantis: vt. l. ſi cui. jͣ. de tia iſta gene non poteſt deferri: quia requiruntur probatio.e. ti. qd̓ aūt verbo. ſig. ſed poſt. lit. conteſta. idem quia non ralis nō tol in criminali nes luce clariores: vt. dicta. l. ſciant. ⁊ ita intellilit qd̓ nō fa eſt locus delationi iuriſiurandi. ratio eſt. nam ſibus deferat gatur glo. hic poſita. cant aliqd̓ quidem reus in lit. conteſt: fuerat confeſſus nō iuramētū in indiciuꝫ. ita Ex. l. ſequenti. ſupplemētū pōt ſibi deferri ad abſolutionē ꝗa actor eſſet in bar. in. l. ij. d̓ ¶ Citatus ad ſubeundum tormenta ſi non ueꝓbatōis qn̄ manifeſta calumnia: ergo ⁊c̄: ut. l. eum qui.§. in appel. reci. eſt vnus te nit ita habetur pro confeſſo quēadmodum halicet bal. ibi popularibus.sͣ. de iureiuran. Item ſi negauerit ſtis cū alijs cōtra. ſic et beretur ante comparitionem indiciis. vt eſt ueriſimile ꝙ iterum neget: vt. l. ſi cui.§. hiſIſta. l. legitur go dicamuſ de in. c. fi. de dem. sͣ. de accuſa. ⁊ ideo deferendo ſibi iuramē qꝛ licꝫ ſit lai Ueſtionis. glo. multis mo iureiū. vide tum videtur calumniari. preterea in iudicio pucus non re bar. ī. l. lege dis. nam primo ponitur caſus ꝙ ex cōpellitur tam̄ blico quis videtur nomine publico accuſare et cornelia.§. feſſione facta in tormentis quis nō damnatur: a iure ẜꝫ In illud. sͣ. de ī cauſam publicam agere. ſed ille qui agit cauſam no. in. c. cuꝫ ⁊ tunc exponitur habende.i. habite. Iſta lec. ē iur. ⁊ Iaco. alienam non poteſt deferre iuramentum niſi ei cauſaꝫ. de te būt. ⁊ bart. ī vera in ſe: ut. l. i.§. idem̄ diuus. sͣ. e. ſed tamē iſta ſpecialiter ſit mandatum: ut. l. iuſiurandum qd̓ ſti. ⁊ ad bar. .l. ait pretor lec. violat tex. hic. ſecundo modo exponiturᶜ ha hic vid̓ balex conuentione.§. fina. ⁊. l. tutor. sͣ. de iureiur⁊ in. l. admo in. l. eos. C. bende.i. habite ſine indicio. ⁊ tunc dicit ꝙ ex cō nēdi. de iure an. preterea ſiquis poteſt deferre iuſiurandum de teſti. ⁊ di feſſione facta intormentis nō precedēte indicio iur. bal. in. l. reo iam tota materia turpil. eſſet deſtructa: quia cit etiā bal. iudiceſ. C. d̓ ī c. ſacramē iudi. ⁊ bal. ī tum. de con .l. in bonefiſuetu. recti dei. C. de reb. credi. ⁊ ꝙ nō deferat̉ aliquo mō facit qd̓ no. dixit bal. in. l. ſeu. ꝙ teſtis non legitime examinatus non facit indicium. allegat bald. fi. in prin. C. ſi mi. ſe maio. dixe. qꝛ vbi reꝗrunt̉ ꝓbationes luce meridiahanc. l. ⁊ dicit Bald. etiam ſi teſtis ſit legitimus: tamen modus examina clariores nō defert̉ ſacramentū in defectū ꝓbationis. ⁊ vide bar. in. l. nandi non ſit congruus. vt quia non fuit interrogatus de cauſa licet eū qui.§. in popularibus. de iureiur. ⁊ bar. in. l. fi. ff. de in lit. iuran. dicit duo teſtes non interrogati faciant plenam fidem: putat tamen ꝙ vnus tn̄ bal. ꝙ nō iurat̉ in ſupplementū ꝓbationis. verū eſt ſuꝑ facto. ſed ſuꝑ non faciat ſemiplenam probationem. Item ſi vnus teſtis non dicit ple ſacientibus ad cām bene iurat̉. plus dicit ibi Ro. ꝙ etiā in criminalibus ne factum: vt no. ff. d̓ infami. l. lutius. qꝛ talis examinatio non caret qua iurat̉ in ſupplementū ꝓbationis qn̄ eſt vnus teſtis cū alijs indicijs ⁊ vili quali boni viri ſuſpitione cū iudex nō laborauerit ad veritatem inqui de oīno do. abba. in. c. fi. de iureiu. ⁊ Pau. de caſt. in cōſi. ccxxiiij. ⁊ bal. rendam. vnde not. ꝙ modicus defectus impedit ſemiplenaꝫ probationē qui hoc ſentit in. d. l. in bone fidei. in ver. iij. īſpicit̉. ad fi. l. ꝑ bar. poſt Rivnius teſtis ut patet manifeſte per multa que ſuperius dicta ſunt q̄ not. car. ma. in. l. iij. sͣ. de iureiu. ⁊ adde tex. in. l. nā ⁊ poſtea.§. ſi dānet̉. de iure reliqua aūt vide pꝰ bar. in. d. l. admonēdi. ff. de iureiu. ⁊ dixit no. bal. ī. d. iur. ⁊cͣ. ⁊ vide oīno abb. in. c. litteris. de teſti. .c. ſacramētuꝫ. ꝙ teſtis inualidus ſicut nō facit ſemiplenā ꝓbationeꝫ: nec Ueſtionis. Iſta eſt no. l. ẜm vnā lec. ſcd̓m quā ꝓbat ꝙ quotiens iuetiā faciet indiciū. ⁊ intelligo hoc maxime.ſ. ꝙ adminiculetur ꝓbationi. q dex aliquē illicite ponit ad torturā nō precedentibus indicijs eſt p̄nam quedā ſunt motiua indicia nō adminiculatiua que minus ſunt qͣꝫ ſe ſumptio violētie: ⁊ etiā ꝙ oīs cōfeſſio facta poſt tormenta ſit illicite miplena ꝓbatio: vt no. ꝑ bal. in. l. cū ꝓbatio. ⁊ in. l. etiā matris. adde bal. ī extorta. ⁊ ideo reo nō preiudicat. quā etiā lecturā ſentit bar. hic. .l. ij. de epiſ. audi. vide oīno bal. in. l. ſeruos ꝓ dn̄o. C. de teſti. in. l. ſi quis c ¶ Secūdo mō exponit̉. Quā lecturā multi libri nō hn̄t. qd̓ tn̄ intellige ex argentarijs.§. ii. sͣ. de eden. ⁊ an quando ſequit̉ tortura de aliquo qui qn̄ fuit cōſeſſus anteqͣꝫ fuit appoſitus ī priſtinā libertatē: qꝛ eſt p̄ſumptio nō debuit torqueri dictū eius faciat preſumptionē. vide bal. in. l. fi. C. de ꝙ ſicut iudex eū illicite extorſit: ita etiā qd̓ eū fecerit illicite ratificare ⁊ accuſa. ⁊ no. ꝙ ad ꝓbandū Innocētiā. admittunt̉ teſtes dōeſtici vel minꝰ metu futurorū tormētorum vel preteritorū. arg. l. ſi cui.§. hiſdem. sͣ. de idonei ẜm ſpe. in ti. de inquiſi.§. i. ver. ſed nunquid. ¶ Et dum dicit hic

De queſtionibꝰ. accuſa. vbi vero reus eſſet repoſitus. in priſtinā libertatē ⁊ poſt rediret ne poſſit poni ad torturā. bar. ī trac. d̓ qō. bal. ī. c. i.§. īiuria. ī v̓. ſeu. furtū ad iudicē ⁊ corā eo delictū fateretur eſſet puniēdus ſine dubio: vt in. l. i. d̓ pa. iu. fir. dic̄ ſe putare ꝙ ſi taliſ laborat īſamīa poſſit pōi ad torturā. nā .C. de cōfeſ. no. bar. in. l. ſi cōfeſſus. de cuſto. reo. qd̓ no. ⁊ iſtud qd̓. sͣ. no. vehemēs īfamia: ēt ſine aliqͦ īdicio ſufficiat ad torturā: vt hēt̉ exͣ d̓ pur. ca taui ⁊ qd̓ hic habet̉ reputat multū no. Imo. in. l. qui in aliena.§. celſus. d̓ no. ī. c. ſi ꝗs ꝑ Inn. ad hoc. sͣ. d̓ ꝓba. cū ꝓbatio. ⁊ d̓ edil. edi. l. qͥro.§. fi. e acꝗ. here. ⁊ dic̄ ꝙ iſtud ēt ſeꝗt̉ Gandinus ī tractatu ſuo maleficio. ⁊ pote dicit Inno. in. c. cū. i. ⁊. a. de re iudi. ꝙ etiā admittunt̉ teſtes viles contra ris de hoc valde diffamultū lucꝝ matū. ⁊ ad ī facere: vt no ꝗs nō dānat̉. Et iſta ē no. lec. ēt ītelligo iſtā lec. tiōibus ꝗs torquet̉ ad eruēdā ꝟitatēᵉ. nō tn̄ ex tellectū hui ta. bal. in. l. .q. vide que ſiue ſit cōfeſſio habita a teſte: vt sͣ. l. ꝓxi. ſiue ſit ſuſpitōe ꝗs dānat̉. iō dico hic ꝙ ſunt ꝗdā iudimilites. C. dixi in. l. eiꝰ confeſſio habita a reo principali eadē rōne ⁊ in eo. ⁊ adde ces ſtulti ꝗ ſtatiꝫ cū hn̄t indicia ꝯtra reū cogunt ꝗ delatoreꝫ bar. ⁊ doc. ꝑ telligo ēt ſi in tali ꝯfeſſiōe ꝑſeueret. tertio modo eū ad cōfitēdū: certe hoc non dꝫ fieri: qꝛ cōdē.s. de iure illū tex. in. l. legit̉ iſta. l. ut dicat ſic ille ꝗ vult venire ad ſcd̓a fiſ. ī prin. ẜꝫ narēt eū ex īdicijs ⁊ ſuſpitōibꝰ. ſꝫ dꝫ adhiber̄ tomaritus.sͣ. bar. vbi etiā tormēta ꝑꝑ hoc nō dꝫ dānari. ¶ Circa iſtā lec. mēta cū moderamine: ⁊ ex iſtis ꝟitatē inueſtiga .e. in prin. ſe ſubdit bald̓. quero aliꝗs citatusª cōparet ⁊ dat fideiuſſores: cus tn̄ eſſet re. ⁊ ita iā feci pluries fieri. ſꝫ ſi hīta tortura nō īꝙ ſi ꝗs man ſi. aliter qͣꝫ ī ⁊ negat maleficiū. appēt ꝯtra eū poſtea ſufficiēueniebat̉ veꝝ abſoluebā eū. ⁊ hoc faciebā ſcribi dauit ſeyo tormētis cō tia indicia ad torturā iudex nō pōt euꝫ habere: vt interfice ī actis hīta tortura cū moderamīe nō reperi euꝫ fiteret̉: quia ret gayū: ⁊ ī ꝗd faciet iudex. glo. dat hic remediū.ſ. ꝙ cogat culpabilē. ⁊ hoc ne tꝑe ſindicatꝰ poſſit dici: tu tūc etiā non terficit. ſꝫ tn̄ p̄cedētibus eū pignoribꝰ captis ⁊ mulcta īdicta. ita dicit gl. debuiſti eū torq̄re. ſꝫ qꝛ hic d̓ ſuſpitiōibꝰ ⁊ īdicijſ ſeyus dicit indicijs ha hic. domini iſtud eſt verum de iure cōmuni ẜm ꝙ hoc nō fe ſit mētio. iō circa īdicia aliqͣ videamꝰ.¶ Et ad bet̉ ꝓ cōfeſcit exequen ꝙ abſens nō pōt dānari etiā vbi eſt pena pecueuidētiā ſcias ꝙ qn̄qꝫ d̓ maleficio fit īꝗſitio gn̓a ſo. c. i. ⁊ ibi do mandaniaria niſi de maleficio cōſtet: vt. l. abſentem. jͣ. lis nō ꝯͣ certā ꝑſonā. qn̄qꝫ d̓ maleficio ꝓceditur no. de accu. tū: ſed ſecit in. vj. ⁊ iſta de pe. ſed ẜm ſtatuta terraꝝ ẜm que abſens con ſpālit̓ ꝯtra certā ꝑſonā. p̄mo cāu an̄qͣ ad īueſti motū ꝓprio ēt ſequit̉ pe. tumax habet̉ ꝓ cōfeſſo: dico ꝙ ſicut ante cōpaqꝛ erat eius gatiōeꝫ aliꝙͣ ꝓcedat dꝫ ꝯſtare d̓ maleficio vt. l. ſi de ancha. in inimicꝰ. nō ritionem ſi fuiſſet cōtumax ⁊ pateret̉ ſe poni in is ꝗ.§. ſi tu ticiūᵇ. sͣ. d̓ fur. ⁊ iō rectores mittūt mi cle i. de hoaūt tāqͣꝫ mā bāno haberet̉ ꝓ cōfeſſo. ita qn̄ citatus eſt ꝙ vemici. ſꝫ bal. litē vel aliū officialē ad uidēdū hoīeꝫ mortuū ⁊ datarius ei in. l. i. in. v. niat ad ſubeūda tormenta ⁊ eſt cōtumax ⁊ patit̉ videndū vulnera. ⁊ hoc faciūt ſcribi vt ſuꝑ hoc an ei credat̉ col. C. de cō ⁊ dic̄ ꝙ mul ſe poni in banno dꝫ hr̄i ꝓ cōfeſſo. hoc ꝓbat̉ ī. l. poſſit poſtea īꝗri. puto tn̄ ꝙ ſicut fama ē ſuffici feſ. ſimpliciti doct. moꝯſentaneuꝫ. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. ⁊. l. ꝓperādū.§. ensᵉ ut poſſit ſpālit̓ īꝗri ꝯtra aliquē: vt dixi ī. l. ij. ter tenet ꝯͣri uent hāc. q. ſin aūt reus. C. de iudi. in ꝗbus dr̄ ꝙ ſicut ꝯtra um dicēs ꝙ §. ſi publicoᶠ. sͣ. d̓ adulte. ita fama d̓ maleficio ē exͣ de homi. confeſſio ex ꝯtumacē an̄ lit. ꝯteſta. ꝓcedit̉ ad miſſionē ī poſſufficiēs ut poſſit d̓ maleficio fieri īꝗſitio gn̓alis in. c. ad autorta nō pre diētiā. ⁊ nō ſeſſioneꝫ ex primo ⁊ ſcd̓o decreto: ita pōt ꝓcedi ꝗd enī ſi fama ē ꝙ fuit factū magnū furtū ⁊ nō cedētibus ī aliter clare poſt lit. cōteſta. ⁊ ita iam pluries practicaui: qd̓ pōt cōſtare iudici directo d̓ maleficio bn̄ ſufficit dicijs ſi ī ea rn̄dent. ſed tene menti: qꝛ eſt multū not. alie lect. ſunt clare ꝑſeuerat re fama habita certitudīe d̓ maleficio uel fama iu in. d.§. iniucōfeſſus vaque ponuntur in glo. ria dicit ꝙ dex pōt mittere ꝓ uicinis. nā vicini d̓bēt veriſilet. ⁊ allegat 4 p̄ſumenduꝫ Ex. l. ſequenti. milit̓ ſcire potiꝰ ꝙͣ alij: vt. l. ſi ita. ī fi. sͣ. d̓ fū. īſtru. glo. illius. l. qicii erit ꝯͣ māda ¶ Qualiter fiat inꝗſitio gn̓alis: ibi. Et ad euino. in. l. iij. circa prī. sͣ. de teſti: ⁊ exͣ d̓ preſump. c. ⁊ glo. in. l. i. 11P torē: ⁊ recur .§. illius d̓ q̄ dētiā. Et q̄ ſint indicia ſufficiētia ad torturā: ibi quoſdā. ⁊. c. quāto. ⁊ ſiꝗdeꝫ a vicinis reperierit rēdū erit ad ſtio. sͣ. cū qͦ i ⁊ ſic Ueniamus. Et an reꝗrāt̉ plura indicia vel ſuffi cōiecturas: aliquē d̓ quo ſit ſuſpitio eum ad ſe adducet dili bal. videtur qꝛ n̄ ē bonū ciat vnū: ibi. Sed. Et qualiter debeat ꝓbari ingēter ⁊ eū īterroget d̓ circūſtātijs multiſ: vbi ſte concordare teſtimoniuꝫ diciū: ibi. Quero. Et qualiter de īdicijs debeat pau. d̓ liaza tit illa nocte cū quo cōedit vel cenauit. iſta ē enī delinquētis in. d. c. grafieri copia: ibi. Quero utrū. Et an indicia in inſubtilis cognitio: d̓ qͣ dicit. l. d̓ mīore.§. plurimū l. fi. C. de ac uis. ad fi. ⁊ cu. allegat ēt ꝗſitione gn̓ali p̄iudicēt reo in ſpeciali accuſatōe sͣ. e. ⁊ tūc ex ẜmonibꝰ ⁊ ex voce ⁊ ex trepidatiōe ad p̄dicta vi glo. in. l. pevel inquiſitione. ſeu ꝯſtātia poterit ꝯtra eū aliquā p̄ſūptionē ha de matheſ nul. C. de fiin ſuis nota 4º ¶ Pone caſū ꝯtra ali bere vel nō hēre. nā ſi reꝑtꝰ erit in mēdacio erit deiuſ. dic vt UlIINC. quē ꝓcedit̉ ꝑ inꝗſitiobilibꝰ. d. no ꝑ eū in. d.§. maxīa p̄ſūptio ꝯtra eū: vt. l. vnꝰ.§. teſtes sͣ. e. ⁊ tabili. clx. iniuria. ⁊ ī. l. nē vtrū poſſit torqueri. rn̄det̉ ꝙ nō niſi exͣ d̓ p̄ſum. c. lr̄as. ⁊ ī hac inꝗſitione generali po vel. clxj. adꝗcunqꝫ. C. p̄cedentibus legitimis indicijs. h. d. ⁊ ſic hic lo terūt teſtes torqueri ſicut ī ſpeciali: vt vidiſtis ī de bar. ī tra de ſer. fugi. ctatū d̓ q̄ſti. quit̉ qn̄ ꝓcedit̉ ꝑ inꝗſitionē. dr̄ hic niſi aliꝗbus .l. i.§. qui qōnē. sͣ. e. ⁊ iſte eſt modus īueſtigan⁊ no. qd̓ ſin. vbi tenet id ſuſpitionibus ⁊cͣ. ⁊ ſic innuit ꝙ ex ſuſpitionibꝰ dicit bal. in di maleficia. ¶ Ueniamus ad indiciaᵍ ſpeciaqd̓ hic ipſe .l. fi. in vlti. ꝗs dānet̉. ꝯtra. jͣ. ti. i. l. abſētē. dicit gl. ꝙ ex ſuſpilia contra aliquem. pone contra aliquem protꝫ. ⁊ glo. ad col. C. de ꝓ de ꝙ tortuba. ꝙ vbi ꝓ ra indebite batio ſit īdifacta a principio non viciat reliquum proceſſum valide poſtea factū glo. catiua: hoc eſt indiciū qd̓ eſt minus qͣꝫ ſemiplena ꝓbatio. tūc eſt verū ꝙ eſt notabi. ⁊ ibi bal. in. l. i. in fi. C. eo. ti. pōt deueniri ad torturā: ⁊ ita demū deuenit̉ ſi talis eſt vilis ꝑſona. ⁊ ita ADDE plenius ꝑ eūdē alex. cōſilio. v. i. lib. ⁊ cōſilio. i. lib. iij. ⁊ an cōfeſintelligit glo. in. d. l. cū ꝓbatio. ſecus ſi eſſet vir grauis ⁊ bone ſame: quia ſio facta in tormētis ſi aliter nō cōſtet de crīe ſit ſufficiēs ad cōdēnationē qualitas precedētis vite elidit hmōi indiciū. l. nō oēs.§. a barbaris de re vide oīno pe. de anch. cōſilio. xxiij. incipiente videret̉ prima facie. milit̓. c. cū in iuuētute. de preſumptio. qd̓ no. ⁊ an iudex ex vera ⁊ infallia ¶ Quero aliquis citatus. No. ꝙ ſi ꝗs citat̉ ⁊ dat fideiuſſorē ſuꝑuenien bili cōſcīa deficientibus alijs ꝓbationibus torquere poſſit. vide bal. in. l. tibus indicijs debēt capi pignora.ſ. ſi nō cōꝑet ꝑſonaliter plus ſing. dicit ampliorū. C. de appel. ⁊ dicit bal. in. l. ij. in. i. col. C. quo ap. poſt Io. an. bal. in. l. fi. C. de cura. fur. ꝙ dꝫ capi filius eius: qꝛ veriſimile tūc eſt ꝙ cō quē ipſe refert qd̓ eſt in arbitrio iudicis an indicia ſint ſufficiētia. de quo parebit ⁊ cōfitebit̉. c. afferte mihi gladiū. de preſumptio. ⁊ faciūt q̄ habē vide bar. in tracta. de qō. in fi. qui ſibi eſt cōtrarius hic dictis. vide plene tur ꝑ bar. ⁊ ibi etiā dixi in. l. fi.§. i. de his ꝗ ſibi mor. cōſci. ⁊ vide ꝑ doet. circa hoc pau. de liaza. in. d. comēto. c. grauis. de depoſito. ⁊ adde qd̓ in in. l. ꝗ in aliena.§. fi. de acqui. here. aduerte: qꝛ poſſet eſſe aliud remediuꝫ occultis iudex dꝫ eſſe facilior ad tormēta ẜm bal. in. l. iij. C. de epiſ. audi. qn̄ crimē eſſet intentatū ciuiliter: qꝛ ꝓcedet̉ ad miſſionē in poſſeſſionē ſiad qd̓ facit qd̓ no. in. l. fi. C. de ꝓba. ⁊ in. l. ſi qui adulterij. C. de adul. ꝙ in cut in ciuilibus. ar. l. abſentem. de penis. ſed do. An. in. c. tue. vt lit. nō cō his que cōiter ſecrete fieri cōſueuerūt ꝓcedit̉ ex cōiecturis ⁊ preſumptio teſta. tenet glo. fi. Io. an. ibi ⁊ vide bal. in. l. abſentē prealle. ij. col. nibus: vt tradit̉ in. l. fi. C. de ꝑicu. tuto. vbi glo. no. ⁊ ꝑ bal. in rub. C. de Ui ſine. Et no. ꝙ in ciuili nō pōt deueniri ad tormēta niſi veritas ꝓba. ⁊ de mate. que indicia requirant̉ no. pau. de liaza. in comēto. c. graq aliter haberi nō poſſet. nec in crimina vbi nulla p̄cedit p̄ſūptio. iij. uis. de depoſito. ¶ Et no. qualiter dari dꝫ tortura ad purgationē īdicio .q. vj. nō ſolet. ⁊ sͣ. e. l. diuus. ⁊ in. d. l. ex libero. ⁊ ad primum dictū rum dicit ēt ang. in. l. milites. C. de qō. ꝙ ꝓbatio bone fame purgat indi vide. sͣ. e. l. diuus. ⁊ no. in. d. l. ex libero. ciū. ⁊ vide bar. in. l. iij.§. ſed ſi ex improuiſo. jͣ. de re mili. ⁊ dicit bal. in. c. c ¶ Eruēdā veritatē. De his indicijs vide aliqua in. c. iij. loco de ꝓba. ⁊ .i.§. iudices vero. de pa. iur. fir. ꝙ iudices nō tenent̉ aliquem ponere ad vide bar. ⁊ ang. in tracta. de qd̓. ⁊ qd̓ no. do. Io. de imol. ī. l. ſi ꝗs poſt. sͣ. torturā niſi petat̉ ꝑ eū cuius intereēt. allegat glo. in. l. cū ſeruū. C. de ſer. de teſta. ⁊ sͣ. e. i. l. de minore.§. tormenta. ⁊ qd̓ dicit bar. in. l. ex hoc. ad fi. fugi. retuli poſt bar. in. l. iiij.§. in eū. sͣ. de dam. infec. .sͣ. furti aduer. nau. cau. ſtab. niſi ſint indicia dubitabilia: vt ꝑ bar. ī. l. ſcic̄ ADDE. qualia debent eſſe indicia ad torturā eundē cōſilio. v. i. lib. tia. C. de ꝓba. e ¶ Eſt ſufficiens. Et vide no. in. l. lege cor. ff. ad ſyllad C.§. ſi tu ticiū. Adde qd̓ dixit bar. in. l. fi. in fi. de ī lit. iur. ꝙ ſi aliꝗs mo f ¶.§. ſi publico. Adde bar. ꝑ illū tex. in. l. i.§. itē illud. ad ſylla. ⁊ vide tex dus eſſet ꝓbādi ꝑ iuramētum ꝙ faceret ſemiplenā ꝓbatione in ciuilibus qui eſt bonusˢ in. d. l. lege cornelia. illud enim faceret indiciū ad torturā. ꝗd ſi aliquis cōfeſſus eſt ſe ꝓmiſiſſe g ¶ Ueniamus ad indicia ſpālia. Et ſcias in materia ꝙ nulla alia indicia ticio centū vt eū de morte patris ſui nō accuſaret. vtrū exn̄te tali cōfeſſio ſunt ſufficientia ad ponēdū clericū ad torturā: niſi ſit īfamatus d̓ crimīe

De queſtionibus. 20 I ita dicit do. An. ⁊ cōiter oēs in. c. i. de poſt. ⁊ ꝗ ſunt ꝗ nō pn̄t torqueri p̄ .§. ſin vero. in fi. Bal. ⁊ Imol. in. l. fi. de here. inſti. ⁊ no. ꝙ quedā ſunt incedētibus indicijs. vide poſt bar. in. l. i. C. eo. Et de iſta materia vide alidicia leuia quedā que quomodo cognoſcant̉ ⁊ quid operent̉. vide bal. ī ꝗd ꝑ ſaly. in. l. ſciāt. C. de ꝓba. ⁊ vide multū no. bar. in. l. ij. sͣ. de fur. ⁊ ꝑ .l. nō ob hoc. C. vnde legitimi. bal. in. l. metū. ff. qd̓ me. cā. poſt bar. ⁊ que ibi dixi. ⁊ glo. in. l. fi. C. fa. her. f ¶ Cōfeſſio extra iudiciū. Et no. glo. ⁊ bar. in. d. l. capite quinto. ⁊ not. ꝙ in. l. fi. sͣ. de here. inſti. ⁊ in. l. fi. C. de ꝓba. ⁊ qd̓ no. bal. in. l. excuſatōi. ī pͥn. cōfeſſio extra iudiciū vel corā incōpetenti iudice: eſt ſufficiēs indiciū ad de excu. tu. torturā vide Cy. in. l. de bar. ⁊ notatormētiſ. C. ceditur de aliquo crimine que ſunt indicia que ui ibi pꝰ euꝫ circa prin. sͣ. e. ibi: alijs argumentis ⁊cͣ. ⁊. l. vnius de qō. bal. ī ī. l. capite ꝗn̄ poſſunt eſſe ſufficiētiaᵏ ad torturā. doc. cōiter di .§. i. s. e. ⁊ hic. ⁊. l. militē. sͣ. eo. glo. videt̉ loqui ī .l. neqꝫ nata to. de adult. cūt ⁊ bn̄ ꝙ de hoc nō pōt dari certa doctrina: ſꝫ ſingulari dū dicit: ſed p̄cedēte ſuſpitione. ⁊ ēt in les. C. de ꝓ Itē ſi reperi ba. ⁊ in. l. i. relinquit̉ arbitrio iudicis: vt. l. iij.§. eiuſdē quo.l. ſi ꝗs. C. ad. l. iul. maie. vbi gl. dicit indiciū dn̄i tur res fura C. de collu. ta penes ali qꝫ. sͣ. de teſti. ita no. ꝑ doc. in. l. vlti. C. e. ti. ſꝫ ego lꝫ. ll. loquant̉ ī plurali: tn̄ hoc nō cogit vt debeadetegē. ⁊ in quem an ſit dabo doctrinā quā potero: ⁊ pone in terminis. mus intelligere de pluribꝰ indicijs: vt. l. ij.§. ho .l. ij. C. d̓ ſen ſufficiens in aliquis accuſat̉ de furto ꝯtra eū pn̄t eſſe indicia mines. sͣ. vi bo. rap. tn̄ vtrū ſufficiat vnū indiciū tē. qͥ ſin̄ cer diciuꝫ vide quā. ⁊ in. l. ꝙ eſt hō male cōditionis ⁊ fame: ⁊ cōſuetus fauel plura: vt dixi hoc ſtat in arbitrio iudicis: vt bal. in. l. ciui data oꝑa. C le. C. de fur. cere ſimilia: ut. l. de minore.§. plurimū. sͣ. e. l. nō .d. l. iij.§. eiuſdē quoqꝫ pͥncipis. sͣ. d̓ teſti. nā pn̄t ꝗ accu. ⁊ in ⁊ do. Io. de oēs.§. a barbaris. jͣ. de re mili. ꝙ ipſe erat vicinꝰ eē q̄dā indicia generalia ⁊ remota. ⁊ iſta nō ſuffi .l. ij. C. quo imol. ⁊ bal. ī ⁊ habebat notā domū illā: qꝛ cōuerſabat̉ ibi. hic rū appel. ī. l. cerēt ſine alijs. vtputa eſt hō male cōditionis eſt .l. fi. sͣ. d̓ he ſeruos. C. 8 eſt caſus in. l. dn̄s horreoꝝ. circa pͥn. sͣ. loca. ⁊ ꝙ indiciū quale quale: vt. l. de minore.§. pe. sͣ. eo re. inſti. teſti. ⁊ qͥ ibi g ¶ De beat ipſe poſt furtū factū aufugit ⁊ ſe abſcondit: vt. l. Iſtud puto nō ſufficere ad torturā ſine alijs īdi dixi pꝰ bar. ꝓbari. Qua lege cor. ⁊ ibi de fuga plene dixi. sͣ. ad ſylle. ⁊ ꝑ cijs. ſed ſi eſſet vnitū iſtud indiciū cū alio: vt qꝛ ⁊ in tracta. liter probat̉ de queſtio. furtū reꝑtus ē expendere pecuniā cū an̄ eēt pau eſt hō male cōditionis ⁊ cōuerſabat̉ in domo il indiciū vide bal. in. l. exci per hō: ⁊ nec reperit̉ vnde habeat: vt ar. l. quinla certe iſta duo generāt ſuſpitionē: vt. d. l. dn̄s ꝑ bar. in. d. piunt̉. ad ſy.l. fi. C. ſam. tus. sͣ. de dona. inter vi. ⁊ vxo. Itē ꝙ illa res ſub horreoꝝ.sͣ. loca. ſed ſi eſſꝫ vnū indiciū nō remo le. qd̓ not. ⁊ her. qualiter tracta cedebat ad cōmodū ſuū ⁊ nō alteriꝰ. vertū ſed ꝓpinquū ⁊ tangēs negociū: de quo queadde qd̓ ſtat teſtes debēt in arbitrio bi gratia inſtr̄m qd̓ ad eū ꝑtinebat nō reperit̉: rit̉ vt vnus bonus teſtis de viſu. de quo dixi. sͣ. e. deponere vi iudicis. q̄ in de in. l. non .l. i.§. ſed ſi ꝗs inſtr̄a. C. de lati. liber. tol. Iteꝫ ꝗ .l. ꝓxi. vel cōfeſſio extra iudiciūᶠ vel captus ibi ⁊ dicia dicun ob hoc. C. res furtiua eſt reꝑta penes eū: vt. l. inciuileꝫ. ⁊. l. dr̄ ꝙ ē ꝑꝑ hoc: vt. l. capite quīto. sͣ. de adult. vetur ſufficien vnde leg. itē ciuile. C. de fur. Iſte tn̄ p̄ſumptiones que ſūt cō ē res reꝑta apud eū. pōt eniꝫ indiciū vnū eſſe ita tia ẜm bar. ī adde ẜꝫ do. .l. ij. C. quo tra reū pn̄t elidiᵇ. verbi gr̄a ſi res furtiua reꝑiaꝓpinquū ꝙ erit ſufficiēs ad torturā. ita intelligo Io. d̓ imol. rū appel. in. d. l. cū ꝓtur penes me oſtendo eū a quo habui: vt dictis hāc glo. dū dicit ſuſpitiōibus ⁊ glo. l. ſi quis. C. a ¶ Eſſe ſufponeret̉. jͣ. d̓ .ll. ⁊ idē eſſet reperire in alijs indicijs ſimilibus. ad. l. iul. ma. ¶ Quero qualiter debeat ꝓbariᵍ in ficiētia. Et leg. ij. ꝙ qn̄ Itē ſi cōfeſſus eſſet extra iudiciū: vt. l. capite ꝗn̄ vide bal. ī. l. diciū. Rn̄deo. ꝙ ꝑ duos teſtes. glo. eſt in. l. fi. C ex cōiectura non hoc. C. vel indicijs toᵉ sͣ. de adult. Itē ſi fuiſſet fugatus cū rumore fami. her. Illud eniꝫ qd̓ dixi ꝙ vnus teſtis facit vn̄ legit. vbi ſurgit plena ꝙ hoc eſſet ꝑꝑ furtū ſeu ꝑꝑ tale maleficiū: vt. l. indiciū eſt verū de vno teſte qui teſtificat̉ de ma dicit ꝙ vbi ꝓbatio: tūc itaqꝫ. sͣ. ad. l. acꝗl. ⁊ dixi in. l. de minore.§. pe. sͣ. leficio ipſo. ſꝫ qn̄ nō teſtificat̉ de maleficio: ſꝫ de aliꝗd freq̄n tot reꝗrunt̉ ter ⁊ facile .eo. poſſumus ēt ponere caſuꝫº in alio maleficio indicio quodaꝫ dicēs: ipſe fuit tali nocte reperad hoc ꝓbā ab alio cōtīvt in homicidio. reꝑtus eſt hō mortuꝰ in aliquo dū qͥt teſtes tus in loco ibi vicino qn̄ fuit factū furtū. iſtud in git abeſſe tc̄ requirūtur loco de quo aliꝗs inculpat̉ pn̄t ꝯtra eū apparediciū dꝫ ꝓbari ꝑ duos teſtes. nec ſufficit ꝓbare eſt leue indi ad probādū re īdicia ꝙ erat ſuꝰ inimicus: vt sͣ. e. l. i.§. cuꝫ ali ꝑ vnum: vt no. in. l. fi. C. fami. herc. facit ad hoc ciū. ſecus ſi prīcipale ne frequēter ⁊ ꝗs. Itē ꝙ fuit viſus facer̄ p̄paramēta ad hoc: vt .sͣ. de teſti. l. vbi numerus. ¶ Quero vtrūʰ de in gociū factū facile cōtinſed vbi ꝑ in emere gladiū ⁊ ſimilia. fuit viſus illo ſero ꝑ aliqͦ dicijs debeat fieri copia parti. Rn̄deo ꝙ ſic. nā git adeſſe: qꝛ diciū nō inloca ibi vicina cū nō cōſueuerit ire: ⁊ ſic de ſimili ſuꝑ his dꝫ diſputari. merito dꝫ fieri copia partitūc eſt graſurgeret plebus: qͥ iudex arbitrio ſuo ſciet inquirere: vt. d. l. ue indiciū. ⁊ vt. l. vnius.§. cogniturū. sͣ. e. ⁊ qd̓ dixi in. l. cuſto na ꝓbatio: indicia ſpā.iij.§. eiuſdē quoqꝫ. nō inſiſto. ¶ Sꝫ queroᶜ vtrū dias sͣ. de pu. iu. ¶ Queroⁱ an īdicia habita ſutūc dicas ꝙ lia que ſūt ꝯͣ ſi teſtis derequirāt̉ plura indicia: an ſufficiat vnū indiciuꝫ per generali inquiſitione preiudicēt reo: vt poſaliquem vt ponēs depo ad torturā. ll. oēs vident̉ loqui in plurali: vt. l. i. ſit torqueri qn̄ ſit inquiſitio vel accuſatio ſpālis poſſit poni nat ſuper ſa ad torturā. cto directo vide in. l. fi. C. fami. herciſcun. ſufficit vnus teſtis idoneus: hoc eſt ꝙ facit indicium ad torturā dictum b ¶ Poſſunt elidi. Et qualiter purgant̉ indicia ⁊ ad ſeq. q. vide ang. in vnius deponentis directo ſuꝑ maleficio. l. iij. cum ibi no. C. ad. l. iul. ma. .vij. charta. ⁊ faciūt no. sͣ. e. in. l. maritus. ⁊ vide poſt bar. in. l. ij.§. ſi publi ⁊ bar. hic. ſi aūt nō deponat ſuꝑ maleficio: tunc requirunt̉ ad probanduꝫ co. de adult. ⁊ ad. q. de qua hic adde bal. in. l. ij. C. de decur. ⁊ ī. l. ij. vt lit. indicium duo: vt in dicta. l. fi. fami. her. ⁊ barto. hic ita dicit ibi Imol. lꝫ penden. ⁊ vide ꝑ Inno. in. c. ꝑ tuas. de teſti. bal. ibiẜm eū ſimpliciter dixerit ⁊ male. tot teſtes requiri ad probandū co c C. l. capite ꝗnto. ꝗd ſi reperit̉ hō mortus ante domū tuā an ſit p̄ſūptio iecturā vel indicium: quot requiruntur ad probādū ipſuꝫ factū principa cōtra te. vide qd̓ no. bar. in. l. i. sͣ. de via publica. Itē an p̄ſumat̉ interſect le ⁊ ipſam principalē diſpoſitionē ꝑ glo. ibi ⁊ adde bal. poſt glo. in. l. excu a ſuo inimico. vide ſpe. de p̄ſumptio.§. i. ⁊ romanus ponit in. l. i.§. hoc re ſationē. in prin. sͣ. de excuſa. tuto. ⁊ ibi habes differentiam inter indicium ſcriptū. sͣ. ad ſylle. ⁊ bar. in tracta. de qō. ⁊ ſi aliꝗs reperiatur mortuus in ⁊ preſumptionem. ⁊ ꝑ eum in rub. C. de proba. in. ij. col. ꝗbus adde bal. ſtrata p̄ſumit̉ mortuus ab illo ꝗ multū frequētabat ibi ẜm doc. ī. l. iuſto. in. l. nō hoc. C. vnde legi. ⁊ ꝙ cōſerat probatio ſuſpitionis. vide Cy. in. l. in prin. de vſucapi. ꝑ illū tex. ⁊ vide qd̓ no. ang. in. l. i. C. ſi ꝗs imperatori ſi quis decurio. C. de fal. ⁊ ponit Io. an. in addi. ſpec. in ti. de teſte.§. remaledixerit. bal. in. l. i. C. de proba. ⁊ an̄ fama ſit ſufficiēs indiciū ad tortu ſtat. ver. ſed pone ecce iudex. ram. vide in. l. de minore.§. tormenta. sͣ. eo. ADDE qualiter indicia ad torturā debeāt probari eūdē cōſilio. i. iij. lib. d ¶ Ponere caſuꝫ. vide etiā ꝑ do. meū. in. l. metum. C. qd̓ me. cā. ⁊ vide h ¶ Quero vtrū. An debeat fieri de indicijs parti copia: hic habes ꝙ ſic bar. circa hoc in. l. ij. in prin. de fur. ⁊ vide bar. in. l. ediles. de via publi. ⁊ ⁊ ſeꝗtur Ang. in. l. ſi vacātia. in. xxviij. col. C. de bo. vacan. li. x. Itē dicas ꝗd ſi reperit̉ homo mortuus ⁊ neſcit̉ a quo: ſed ꝓbat̉ ꝙ ſuus inimicus di ꝙ debet fieri copia inquiſitionis: ꝓut no. plenius ꝑ illum tex. in. l. ij. C. d̓ xit ſe ſuā iniuriā vindicaturū. an iſta verba ſint ſufficientia ad ꝓbandum eden. ⁊ ibi vide q̄ dixi in. l. ij.§. i. de iure fiſ. ⁊ ad iſta adde bal. in. l. ij. C. vt homicidiū factū ab iſto. Sali. tenet ꝙ nō ī. l. i. C. de his qui. vt indi. vide lit. pen. ⁊ vide Inno. in. c. ꝑ tuas. de teſti. dicit Ang. in. l. milites. C. eo. ꝙ bar. jͣ. ꝓxi. col. Cy. ⁊ bal. in. l. metū. C. qd̓ me. ca. ⁊ Bal. ⁊ Imol. in. l. fi. probatio bone fame ſacit purgare indicium: ⁊ qualiter purgent̉ indicia .sͣ. de here. inſti. Itē quid ſi aliquis fuit minatus ⁊ poſtea reperit̉ occiſus vide ang. in. d. l. ſi vacantia. in. vij. charta. ⁊ ꝑ bar. in. l. ij.§. ſi publico. sͣ. de quo dic vt ꝑ bal. in. d. l. metum. C. qd̓ me. ca. ⁊ ibi Alexan. ⁊ Io. an. ⁊ de adul. ⁊ ꝗd de copia diffamationis ꝑ ang. in. d. l. ſi vacātia. ⁊ dum dicit ſpec. in ti. de preſump.§. i. ver. ſed pone. per Anto. d̓ but. in. c. tertio loco bar. ꝙ debet dari copia indiciorū. an interim ſuſpendat̉ tortura vel dif de ꝓba. ⁊ in. l. fi. dicit Bal. ⁊ Imol. an ſi quis viſus eſt exire cū gladio ſā ferat̉. vide ipſum bar. in tractatu de qōnibus. ⁊ pau. de liaza. in. d. c. graguinolēto de domo alicuius ⁊ ibi reperiat̉ homo mortuus: an illud ſit uis. de depoſito. ⁊ no. ꝙ adminicula dicunt̉ vehemētia indicia c. cum d ſufficiens indiciū. ⁊ vide bal. in. l. fi. C. de ꝓba. vbi vide oīno. lectus. de ſucceſ. ab inteſ. ⁊ ꝑ bal. in. l. fi. in. iij. col. fami. her. ⁊ ꝗd ſit admi e ¶ Sed quero. ⁊ dicit glo. in. l. ij.§. ſi abſens. in ver. cā. sͣ. ſi ex noxa. cau. niculū. ⁊ ꝗd ꝯiectura: ⁊ ꝗd v̓iſimilitudo. ꝑ bal. ī. l. ea ꝗdē. ī. iij. col. C. d̓ ac. aga. ꝙ indiciū faciens ſemiplenā ꝓbationem eſt ſufficiens ad torturā. ad ADDE vt plene ꝑ eundem alex. cōſilio. v. lib. i. qd̓ facit qd̓ dicit̉ de confeſſis extra iudiciū vel coram incōpetēti iudice: i ¶ Quero an. Et an indicia habita ſuper generali inquiſitione preiudicēt vt no. glo. in. l. capite quinto. ⁊ ibi dixi. sͣ. de adult. an ſufficiat vnū indireo. adde ang. in. d. l. ſi vacantia. in. vij. charta. ⁊ ſaciūt no. in. l. maritus. cium vel plura. Io. an. ⁊ ſpec. de preſump.§. ſpecies ver. violenta. ⁊ iudi.sͣ. eo. ⁊ qd̓ dixi poſt bar. in. l. ij.§. ſi publico. sͣ. de adult. ⁊ iſtis adde bart. ces maleficiorū practicant ꝙ ſufficit vnum ad torturā ⁊ cōfitentium. ⁊ in. l. i.§. qui qōnem. sͣ. eo. bal. in. l. iubemus. in. iii. col. C. de proba. ⁊ InIo. an. de ꝓba.§. fi. ver. xiij. ꝑ Iaco. de bel. in. d. auc̄. de exhiben. reis. in no. in. c. ꝑ inꝗſitionē. de elec. Bal. tn̄ in. l. obſeruare.§. proficiſci. in. vi. q.

De penis. .sͣ. de offi. ꝓcon. vīdet̉ dicere ꝯtra Bar. hic. ſed mihī plus placet opinio ditorem ſi poſt iſtud factus eſſet clericus conueniat̉ in eccleſiaſtico ſqno Bar. adde etiā Barto. hic. ſaly. in. l. fi. ad fi. C. de qō. ⁊ an teſtes recepti ita ꝙ nō poſſit ſe tueri iſto ſtatuto. vide Io. an. in. d. c. i. de except. li. vi. in ſuꝑ fama ad inquiſitionē formādam ꝓſint ad cōdemnationē. vide bal. in nouella. ⁊ ad predicta adde Bal. in. l. crimen. C. de ordi. cogni. dicit ta addi. ſpe. in ti. de ſenten. in fi. ⁊ vide an teſtis faciat indiciū. sͣ. in. l. marit mē bal. ſingulariter in. l. i. an ſeruus ex ſuo facto. ꝙ ſi quis voͣuerit ingrein appoſtilla. ⁊ an̄ ad examinationē teſtiū dꝫ pars adeſſe. vide bart. in. l. i. di religionem poſtea cōmiſit maleficium: deinde ingreſſus eſt religioneꝫ §. qui qōni.sͣ. e. ⁊ bal. ꝙ certe indi .d. l. iubemꝰ ſtincte tunc puto ꝙ nō: qꝛ illi teſtes nō fuerunt examinati ip habent penā limitatā: ſed imponit̉ extra ordinē in. iij. col. C. poterit puni ſo citato ⁊ ipſo exiſtente cōtradictore. ergo non de ꝓba. ⁊ ꝑ vt. l. fi. sͣ. de priua. delic. ⁊. l. fi. de fur. ⁊. l. fi. de inri a iudice preiudicat ſibi: vt. C. de teſti. l. ſi qn̄. vnde debeInno. in. c. layco ẜꝫ opi iur. ſed delicta publica hn̄t penas limitatas: iō ꝑ inꝗſitionē nio. Dy. ⁊ ꝙ bāt iterū examinari poſt lit. cōteſta. facit ad hoc in eis inſpicitur tp̄s delicti. ita dicit Guil. Huic de elec. p̄alnō proſit aſ quod dixi vobis in. l. ſi quis adulteriū. in princi. ſolu. videbatur applaudere Iac. de but. ⁊ etiaꝫ ſumere cleri .sͣ. de adulte. ⁊ hec ſufficiant. do. Rai. iſta ſo. videt̉ cōtra. l. iniuriaꝝ. extimatio catum poſt ¶ De penisª. ¶ De penis delictum eſt Rubrica. .sͣ. de iniur. ⁊ cōtra text. in aucͣ. vt iudi. ſine quo. Rubrica. tex. ⁊ ibi bal ¶ Querit glo. quid eſt pena. Rn̄de vt in glo. ſuffra.§. pe. preterea illud ꝙ ipſe dicit ꝙ ī crimi dus. in. l. ſi Ex. l. ſequenti. nibus publicis eſt pena ordinata nō eſt verum a ¶ De pequis decu¶ Qn̄ in penis debeat inſpici tēpus delicti: ibi. nis. Qn̄ ex rio. C. d̓ fal. ſemꝑ: vt. l. lege.§. hodie. sͣ. ad. l. iul. repe. ⁊. l. in ⁊ ibi no. bal. vno delicto Oppo. Et cū aliꝗs eſt effectus clericus poſt deanno. nā. sͣ. de extraor. crimi. ideo ego putarem imponat̉ pe quid ſi cleri lictum: a quo debeat puniri: ibi. Iuxta. ſic dicendū ꝙ nō diſtinguamus crimen publicū na duplex. cus poſt illd̓ º ¶ Hec ē no. l. ī īpo vide bar. in a priuato. ſed in omni crimine dicamus. aut imdelictū ami UōtienS. nēdis penis tp̄s de .l. ꝗd ergo. ſit priuilegiponitur pena ordinaria ⁊ limitata a lege: ⁊ loꝗ .§. pena graum clericalicti nō tp̄s ſentētie inſpicit̉. hoc dicit. ꝓtur hec. l. aut imponit̉ pena arbitrio iudicis: ⁊ uior. de his tus: quis co inde. sͣ. dixit in genere: hic in ſpecie. ¶ Op. de tūc iudex in arbitrando imponit penaꝫ ẜm tp̄s qui no. infa. gnoſcet. vid̓ .l. ſtatuliber. sͣ. ti. i. glo. dicit fallit in ſtatulibero. ⁊ vide poſt bal. in. l. affiſnīe. hic eſt caſus in. l. pe. sͣ. ſi ex noxa. cau. agat̉. tu dic qn̄qꝫ mutat̉ cōditio ⁊ tꝑe delicti nulla ſub bar. in. l. ſenitatis. ī fi. rō eſt in promptu. nam cū pena eſt certa ⁊ ſtatiꝫ .C cōia de natus sͣ. de erat ſpes mutationis: tūc loquit̉ hec. l. qn̄qꝫ tꝑe cū deliquit fuit aſtrictus ad illā penam. ſed qn̄ ī accuſa. ſucceſ. quid delicti ſuberat ſpes mutationis ſtatus. ⁊ tūc deponit̉ pena arbitrio iudicisᶜ nō pōt dici aſtrictuſ Uoti ſi iudex excōi bemus inſpicere ſtatū mutatū ſi hoc ꝓdeſt reo. cauit ticiuꝫ q ens. ad illā penā niſi cū iudex fuerit arbitratuſ: vt. C. Scd̓o ſub cōditōe vt. d. l. ſtatuliber. ⁊. jͣ. eo. l. mors.§. fi. ſecus ſi reo de ꝯtra. emp. l. fi. ⁊ iſtā puto verā. ¶ Iuxta p̄di deīde pēdē op. Uide in obeſſet: vt ar. l. interpretatione. jͣ. eo. Et ideo pu cta quero de illa. q cū aliꝗs poſt delictū eſt efſe .l. ſi ꝗs ī ſer te ꝯditōe tito ꝙ ſi aliquis eſſet electus prior: lꝫ nō intraret ctus clericus a quo dꝫ puniri vel a iudice ſecula uitute. sͣ. de ciusᶻ efficit̉ adhuc officiū nec intraſſet adhuc ⁊ delinqueret fur. ⁊ vide d̓ de foro alte ri vel a iudice eccleſiaſtico. Iſtā qōnē ponit dy hoc ꝯtrario rius. demuꝫ ⁊ ſibi prodeſſet officiū prioratus ad minuendaꝫ in. l. itē vulpianus. sͣ. de excuſa. tu. Gui. de ſuza. no. ꝑ bar. in venit condi penam haberet̉ vt prior. alias ſecus ꝑ. d. ll. facit ponit in. l. p̄alleg. ſi ex noxa. cau. aga. Spec. po tio. an ſit ex .l. oēs popu ad hoc. l. ſtatuliberi a ceteris in prin. ⁊ qd̓ ibi no li. in. v. q. pͥn nit eā in ti. de reo. dn̄s Io. an. ponit eā multū la communica ta. sͣ. de ſtatuli. ¶ Scd̓o op. ⁊ iſtud cōtrariū eſt cip. sͣ. de iu tus. vide io. te. extra de obli. ad rō. c. i. ⁊ qꝛ iſta qō eſt multuꝫ ſti. ⁊ iure in an̄. i regula multum difficile. ⁊ oppo. de. l. pe. sͣ. ſi ex no. cau. vulgata nō inſiſto in alleg. ſed venio ad deciſiocū ſint ꝑtiū v̓. iuxta p̄diagat̉. dicit glo. hec. l. corrigit illā qd̓ nō placet: qꝛ nē. Dy. vr̄ diſtinguere ⁊ p̄dicti doc. vidēt̉ cōcor cta q̄ro ⁊cͣ. ⁊ in mercur. euitāda eſt legū correctio. vel aliter dicit glo. ī. l. iſtud qd̓ diADDE an dare. aut fecit ſe clericū in fraudē: ⁊ tūc iſta allecit̉ ꝙ in deli delinquens ꝯtra. ibi loquit̉ in publicis iudicijs. hic vero loꝗ gatio ꝙ eſt clericus ſibi nō ꝓdeſt: vt. l. ſi marit ctis inſpicit̉ factus cleri tur in priuatis. iſta ſo. videt̉ ꝯtra tex. l. cōtrarie. .§. legis. sͣ. de adult. ibi ſine detractatione ⁊cͣ. ⁊ tp̄s delicti. cus debeat ibi dū dicit iniuriaꝝ ꝙ cōſtat eſſe priuatū iudici .l. hos accuſare. circa prin. ibi: ſi nō detractandi vide no. ī. l. per laycum um. ſed gl. intelligit crimē iniuriaꝝ eo caſu quo .i.§. an bocōdemnari. ⁊cͣ. sͣ. de accu. aut eſt certū qd̓ fecit hoc ſine frau na. jͣ. de iure Oldra. coneſt crimē publicū: vt. l. ꝙ ſenatus. sͣ. de iniur. ſed de ⁊ ꝓdeſt ſibi iſta exceptio: vt. l. hos accuſare. fiſci. ⁊ ponit filio. iiij. inci vt dixi vobis in caſu. d. l. ꝙ ſenatus: nō eſt crimē .§. hoc bn̄ficio. sͣ. de accu. aut eſt dubiū: ⁊ tūc ſi bal. ī. l. 1. C. piēteᵇ quod publicū eo reſpectu quo dicit̉ publicū iudiciuꝫ: an ſeruus ex laycus. quidē erat accuſatꝰ vel diffamatꝰ de crimine pre vt. l. i. sͣ. de publi. iudi. ⁊ ibi. preterea iſta ſo. ē fal ſuo facto. ⁊ e ¶ Conclu ſumit̉ hoc facere in fraudē: vt. l. fi. in princi. jͣ. de bart. in. d. l. dit Dy. Uiſa. nā ibi loquit̉ de actione noxali. ſed ꝓ publibo. eo. ꝗ mor. ſibi cōſci. ꝓ hoc vide. l. ſi adulter. oēs populi. de bonū tex co iudicio nō dat̉ actio noxalis: vt. l. ꝗs ſit fugiti .§. ſi eo tꝑe. sͣ. de adult. ⁊ qd̓ ibi dixi. alias ſecus ver. iuxta pͥ tuꝫ in argu uus.§. noxalis. sͣ. de edil. edic. ⁊. l. hec ſtipulatio dicta quero mentū. in. l. vt ibi pꝫ. Iſta eſt determīatio Dy. cōcludit dyꝗd ī dilectiſ .sͣ. de ver. ob. p̄terea ibi nō ē veriſimile ꝙ iuriſcō auia.§. fi. ff. ꝙ ſi in fraudē hoc fecit nō ꝓdeſt ſibi hec allega ⁊ in. l. ſi ꝗs ī de mune. ⁊ ſultus hic loquat̉ in priuatis delictis cū ſimus ī tio. ſed qͣliter poterit iudex ſecularis punire cle ſeruitute. in hono. ⁊ in materia publicoꝝ iudicioꝝ. qͣre Dy. ſoluit alio prī. ff. d̓ fur. ricū: dic̄ Guil. ⁊ Ia. bu. ꝙ degradari dꝫ ab ep̄o .d. l. ſemper modo: ⁊ dicit ꝙ ibi inſpicit̉ mutatio ꝑſone quā ⁊ do. Bene .§. diuus. jͣ. ſuo: vt. l. ꝗ cū vno.§. reus. jͣ. de re mili. ⁊ aucͣ. cle dic. de plūbi tum ad cuſtodiā vt in eadē cā ſiſti nō videat̉ ꝙͣde iure īmu ricus. C. de epiſ. ⁊ cle. ⁊ iſta determīatio Dy. tono. ī. l. ſtatunitatis. tū ad cuſtodiā: qꝛ aliter ſeruus: aliter liber: vt. l. ta loquit̉ anteꝙͣ ꝓceſſus ſit inchoatus ꝯtra euꝫ liber a cetef ¶ Qd̓ non .ij. C. de cuſto. reo. iſta ſo. Dy. eſt ꝯtra tex. l. ꝯtra ris. in prin. ſed ſi ꝓceſſus eſt cōtra eum inchoatus ꝗd iuris proſit. ⁊ iſta rie. ibi eniꝫ dicit̉ de vīdicta nō dicit̉ de cuſtodia. ⁊ ibi dixi. sͣ. faciunt an pͥ vel ꝗd ſi eſſet lata ſnīa ⁊ poſt ſnīam efficiat̉ cleri de ſtatulib. uilegiuꝫ ſuꝑ Guil. de cu. dat aliā ſo. ⁊ dicit totū cōtrarium a cus. videt̉ tex. cū glo. ꝙ nō proſitᶠ iſta allegatio: bal. in. l. ꝑꝑ. ueniens tra glo. Rn̄det ꝙ ibi loquit̉ de priuatis delictis: hic .C. de adul. vt. l. ſi quis poſtea. sͣ. de iudi. vbi glo. exponit de hat̉ ad liteꝫ loquit̉ de publicis: rō eſt qꝛ delicta priuata non c ¶ Arbitrio pendentem clerico. ⁊. l. cū quedam puella. sͣ. de iuriſdi. omiudicis. Sꝫ dic aut eſt ꝓ iſtud videt̉ curatū ⁊ no cōtra. d. l. iniuriarū iuncto eo qd̓ no. bar. in. l. fi. sͣ. de iniur. extendit̉ vt in. l. cum quedaꝫ puella. hic alleg. in. c. dilectus. vt lit. penden̄. ſecus ſi nō d ¶ De illa. q. Qn̄ poſt delictum ꝗs eſt effectus clericus a quo dꝫ puniri. fuiſſet procuratum. vt eſt tex. bonus in. l. i.§. qui autem. in prin. ⁊ ibi no. vide bar. in. l. adulter.§. i. sͣ. de adult. ⁊ vide bar. ⁊ doct. in. l. cū quedam .sͣ. ſi quis cautio. ⁊ facit. d. l. tutor. in princi. ⁊. l. idem vulpianus. in fi. de puella. de iuriſ. om. iudi. ⁊ faciunt hic dicta: an ſi aliquis eſt effectus furio excu. tuto. hic alleg. ⁊ ibi no. bar. ⁊ per hoc patet ꝙ ſi dicat ſtatutuꝫ ꝙ po ſus poſt delictū cōmiſſum qūo debeat puniri. vide bal. in. l. furioſuꝫ. C: ꝗ teſtas ſit iudex hoc idem videt̉ ꝙ procedat ſummarie ⁊ de plano. pone ꝙ teſta. fa. poſ. ⁊ de hac. q. etiā ꝗd ſi nō efficit̉ clericus. ſꝫ alia ꝑſona eccleſia eſt inchoata cauſa cōtra mulier e. ⁊ cauſa pendēte maritus eſt mortuus ſtica. vide Fede. de ſenis. in cōſilio. ciij. ⁊ qd̓ legit̉ ⁊ no. in. c. ꝑpendimus certe quia ſuperuenit priuilegium ⁊ nō fuit procuratum: tunc extendit̉ de ſen. excōi. maxime ꝑ do. cardiū. ⁊ ꝗd ſi intrauit religionē nō tn̄ fuerat ad ipſam cā pendente nō obſtante. d. l. cum quedam: qꝛ ibi fuit procurareligioſus: vt qꝛ erat infra annum profeſſionis. dic ꝙ incōtinenti eſt exētum recipiendo virum alterius domicilij. ⁊ vide extra vt lit. penden. c. fi ptus a curia ſeculari nec etiā punit̉ vt clericus: ⁊ ſtatus eiꝰ ē ī ambiguo: na. dic vt ibi dixi poſt Pe. ⁊ Cy. ⁊ imol. in. l. ſi rem meam. de verbo. ob. an ſit futurus clericus: vnde id qd̓ ſibi ſecurum eſt inſpicere debemus per bar. in. l. ij. C. vt lit penden. ⁊ in. l. adulter.§. ſi eo tempore. sͣ. de adul. quo ad penam. l. ſtatuliber. sͣ. de ſtatulibe. ẜm ange. hic. ⁊ ꝗd de laico de⁊ in. l. deo nobis. C. de epiſco. ⁊ cle. no. ꝙ dicitur hic de degradatione de bitore qui per ſtatutū ciuitatis quinquēnio preſcripſerit nunꝗd ꝯtra cre qua in propoſito noſtro. vide no. in. l. preſbyteri. la. ij. ⁊ ibi bar. C. d̓ epiſ.

De penis. 20 8 ⁊ cle. ⁊ in aucͣ. cā que ſit cū mo. ꝑ glo. ⁊ Bar. in. l. qd̓ ait.§. ignominīe. sͣ. .l. i.§. ſi ea. ff. de ven. in poſ. mit. ⁊ ibi vide oīno Bar. Limita tn̄ vt ꝑ bal. de infami. vide ibi. in. l. excuſat̉: que eſt. l. ij.§. munerū ꝑ illū tex. no. ff. de excu. tuto. nō habea ¶ Milites gaudentes. Adde ꝙ no. bal. in. c. i. de eo ꝗ ar. belli. depoſuit re locū vbi eſſet effecta pregnās poſt capturam. qd̓ nō puto verū: quia in vſib. ſeu. vbi dicit ꝙ nō mutāt ſtatū ſed v̓e loꝗt̉ ibi de militibus gaupur. hꝫ locū huius tex. rō.ſ. ꝓpter ꝑtū. ⁊ ꝑ no. ꝑ bar. in. d. l. ij. ⁊ ibi dixi in dētibus ꝗbuſdā īmunitatibus. ⁊ vide in. l. ſemꝑ.§. i. de iure īmuni. idem .d.§. munerum. tertio qꝛ ſi poſt partū differt̉ executio dum ſtat in cōcubal. ī. d. l. of bitu ergo tā ficiales. C. d̓ to magis an epiſ. ⁊ cle. iudi. quod eſt verum niſi ad illum clericatum ꝑ ¶ Damnatus ad morteꝫ ab eo qui damnare nō te. ⁊ rō huiᵗ b ¶ Illis īſi .l. eſt: qꝛ mauenerit non ſuo motu ſed forte tractus a ſuperi poterat non efficitur ſeruus pene. gnijs. Adde gis naſcitur ore: vt. l. qui autem. in principio. sͣ. ſi quis cau. ⁊ ſaly. in. d. l. t ¶ Quomodo ꝓcedat hoc reipublice Lonſtat: ꝙ p̄ſes poteſt damnare ad .iij. ī. iij. col. .l. iuriſperitos. sͣ. de excuſa. tuto. ⁊. l. tutor petitꝰ. qͣꝫ pene. l. i. .C. de infa. eo. titu. ⁊. jͣ. de excuſa. mu. l. pretor. in princip. ⁊ .§. ſi ea. de mortem ⁊ damnare in metallum quod plus eſt vbi not. loꝗ ven. in poſ. .d. l. ideꝫ vulpianus. de excuſa. tuto. do. Io. an. ⁊ non poteſt deportare in inſulam: quod eſt mi tur. mit. vbi viin dicto. c. extra de oblig. ad rō. dicit ꝙ iſtud eſt c ¶ Generali nus. tangit glo. in. l. illicitas.§. qui vniuerſas. sͣ. de oīno bar ter ē maior verum quantum ad executionem faciendam in de offi. pre. Dy. ponit in. c. cui licet. quod plus to. vtrū mu quauis. S rebus. ſed ꝙ perſona poſſit capi ⁊ detineri ī car lier iacēs in eſt. extra de regu. iur. in. vj. dicam in. l. relegatoꝗd ſi ꝑtē pe ꝑtu debeat ceribus vel decapitari hoc fieri non poteſt cum rum. jͣ. de interdic. ⁊ rele. ne pecuniapuniri. ideꝫ perſona clerici omnino eſt exempta a manu iurie ſoluere ¶ Nota hunc text. ꝙ iſte qui eſt tꝫ do. Alex. pōt: an ⁊ qn̄ XIN. damnatus ad mortem ab eo qui dicis ſecularis. Et que de clerico dicta ſunt ipſe in. d. l. ij.§. ſi luat penā in nō ꝓpter. ⁊ idem dicit de monacho ſeu alio qui regularem damnare non potuit non efficitur ſeruus pene. corpꝰ. vide facit in maprofeſſionem fecerit qui quantum ad mundum bal. in. l. cuꝫ ⁊ ſic teſtamentum eius valeret ⁊ quelibet eius vl teria. l. inter ſit. C. de ſeeſt mortuus: vt. l. deo nobis. C. de epiſco. ⁊ cle. tima voluntas. habetis in. l. ſi quis exheredato ſtipulātē.§. pul. vio. ⁊ d̓ ſed vt ego dixi vobis concedo ꝙ iudex non po fi. de ver. ob .§. irritum. ⁊.§. ſe. sͣ. de iniuſto rup. teſta. hac materia bli. qn̄ tū dif teſt facere niſi prius degradetur vt dictum eſt: Ex. l. ſequenti. vide bal. in fert̉ pena vi quia epiſcopi ipſam degradationem non face¶ Mulier pregnans nō debet torqueri. Et an .l. fi. sͣ. de in de ꝑ Ludo. ius vo. ⁊ ī. l. rent. ex iſto incōuenienti ſequitur aliud inconue īfra illoſ. xl. dies purgatōis debeat differri pena. roma. ī rub. ꝗcunqꝫ. C. in fi. ff. de re niens ꝙ iudices ſeculares: licet contra iuſticiam Et quid ſi non reperitur qui pueruꝫ nutrire vede ſer. fugi. iudi. ⁊ vide faciant iuſticiam de eis ⁊ eos puniunt. predicta lit etiam debeat differri. in. ij. col. in vnū no. in. l. vera niſi faceret profeſſionem exiſtens in carceri ver. ⁊ ꝓpter e ¶ Nota ꝙ .i. ⁊ ibi not. ea ſcias ⁊cͣ. Regnantis. nō debet fiebus. ita dicit ibi glo. Io. an. ¶ Iteꝫ predicta pu bart. de bo. ⁊ ī. vij. col. ī dam. ⁊ vide to vera in illis qui efficiuntur clerici: vel faciunt ri executio ad mortē de muliere pregnā ver. ſed du. glo. ordi. in profeſſionem ita ꝙ efficiuntur religioſi. ſed in te nec debet torqueri. ⁊ ſic partus prodeſt mulie bitat̉ cū ſe.l. is ꝗ reus quenti. ⁊ an iſtis qui mutant habitum ⁊ efficiuntur beccheri. contra de. l. qui in vtero. sͣ. de ſta. ho. Solu. ꝓ ī gl. magna. ſit opus poti ſeu milites gaudentesª poſito ꝙ habeant pride accuſa. ⁊ deſt alij per quandam conſequentiam non prin nere in libel ibi bar. ⁊ do uilegiuꝫ ꝙ ſint exempti a curia ſeculari: talis ha cipaliter. ¶ Quero vtrum debeat differri pena lo ꝙ ſi non mi. Abb. in bitus mutatio non prodeſſet ſibi: quia illa regu infra illos. xl. dies in quibus mulier iacet recens pōt ſolluere .c. niſi ſpālis luat in corla non facit eum clericum nec facit eum religiode partu. videtur ꝙ ſic: vt. l. ij.§. ſi nō propter. sͣ. de offi. dele. pus. t3 Cy. in pe. ⁊ vlti. ſum: ſed dat ſibi quendam modum viuendi. nā ſi quis cau. glo. non ſol. Dy. ſoluit valde bene. ꝙ nō in. l. i. col. ⁊ not. ꝙ retinent proprium ⁊ retinent vxorem ⁊ filios. ⁊ dicit Dy. in hac. l. ponuntur duo caſus. primus ī. xvij. q. C. vbi equū vi in illis proprie habent locum. ll. que dicunt ꝙ de iniū. que ꝙ differtur executio ⁊ in hoc non debet differri det̉ iudici ꝓ ſeꝗt̉ do. Fe propter ꝑmutationē fori ſeu propter priuilegiū executio infra illos. xl. dies: quia ceſſat ratio que pter veritade. in. l. fi. sͣ. tē alterius ſuperueniens ad ſui procurationem quis nō ex hic ponitur propter partum. alius caſus eſt de de inius vo criminis in cuſatur: vt dicta. l. ſi quis poſtea. de iudi. ⁊ ita fu tortura: ⁊ tunc debet differri: quia tunc cum ſit cā. ⁊ iſtis ad dagādaꝫ po it obſeruatum de facto: tamen debet exauctorade ſaly. in. l. debilis moreretur. ⁊ ideo iudex excedens mo. terit ſemper .iij. ī. iiij. co. ri ideſt priuari illis inſignijsᵇ illius ordinis: vt di differri peduꝫ puniretur. debet ergo differre donec ſit for lū. C. de īfa. na ẜm bart. cta. l. qui cum vno.§. reus. jͣ. de re mili. ⁊ iſta ſuftis ad torturam. ¶ Quero quid ſi pariat nec re ibi quelibet in. d. l. is qui ficiant ſalua ſemper ſnīa canoniſtarum. peritur qui puerum velit nutrireᶠ: Reſpondeo corporalis ē reus. Item grauior. idē x ¶ Uides hic qui ſiquidem non reperitur propter defectuꝫ pecu hoc ītellige Beneraliter. non poteſt ſoluere tꝫ ſaly. ī. l. ⁊ verum nifi nie: quia non eſt qui velit ſoluere nutrici. nutrij ſi ſeuerior iudici videin pecunia punitur in corpus. Sed contra hoc non reperitur gratis: tunc debet ſolui nutrici d̓ .C. de infa. ret̉ ꝙ eēt ca oppo. ẜm hoc punietur maiori pena: quia queli ⁊ ang. in. l. ſi publico nec executio diſſeratur. argu. l. i. C. qui lūnioſa illa ꝗs id qd̓. d̓ bet pena corporalis eſt maior quauisᶜ pena pepro premi. li. accip. ⁊. l. lege. sͣ. ad ſylle. ſed ſi non dilatio: quia iuriſ. om. iu. tūc nō debꝫ cuniaria: vt. l. in ſeruorum. in fi. jͣ. e. Huius timo reperitur nutrix aliqua propter defectum perſo ⁊ facit optiſuper ſedere re dicebat Martinus ſyll. ꝙ hec. l. ⁊ ſimiles q̄ ne: tunc debet ſeruari mater ad nutrienduꝫ dome tex. ī. d. ita no. volu dicunt ꝙ pena pecuniaria conuertitur in corpo .ſ. decurionec nutrix reperiatur: quia eſt ratio eadem in cō it bar. in. d. nes. de infa. ralem ſunt vere quando iſte qui cōmiſit delictū .l. pe. sͣ. d̓ ac ſeruando eo iam nato que erat in conſeruando qd̓ no. bn̄. cuſa. ſcienter commiſit ſciens ſe non poſſe ſoluere pe eo dum erat in ventre. argu. l. ſed ſi is.§. an aūt d Ei caf ¶ Uelit nu cuniam: vt hic dicit tex. ibi: egentes deludunt. .sͣ. ad car. ⁊ ita tenet Od. ⁊ ita dicit fuiſſe obſer r pitalis trire. An diſ .§. eū. hec ſua opi. eſt contra caſum. l. qui edes. sͣ. de in uatum padue. ſerat̉ execu Uide bar. ī cen. rui. naū. vbi contra euꝫ qui non deliquit do tio pene: viEx. l. ſequenti. .li. iudex ī pͥn de ī. l. īꝑator lo pena pecuniaria conuertitur in corporalem. ¶ Damnatus ad mortem ſi aufugit peccat. Et ci. de re iu. ⁊ .ff. d̓ ſta. ho. ⁊ ꝙ hic dicitur penam deludunt. dicit glo. deeadem pena punitur qui iuit ad confinia: ⁊ non vide in. l. ſi vide d̓ mate ꝗs filio exludere dicuntur eoipſo ꝙ non poſſunt ſolueſeruauit qua punitur qui non iuit. Et cui incum ria qd̓ dixi heredato. in poſt bart. j. re. Ad hoc quod dicitur ꝙ quelibet corporalis bat onus probandi cum dico ꝙ aliquis nō ſer.§. irritū. sͣ. .eo. l. ſi quis eſt grauior quauis pecuniaria: dico ꝙ in perſouauit confinia ⁊ ipſe dicit ꝙ ſic. Et an iudex bāde īiuſto ruforte. ī prin. nis vilibus hoc non contingit: vt. l. hoc opere. ī nito poſſit dare licentiaꝫ redeundi. ⁊ quid de ci pto ⁊ irrito ⁊. jͣ. ꝑ bar. ⁊ teſta. fi. sͣ. de ope. liber. ¶ Item oppo. de. l. illicitas. de dilatione uitate non cognoſcente ſuperiorem. Et quid ſit Reexecutionis .§. fina. sͣ. de offi. preſi. ſolu. ibi loquitur in muldicere cōmeatum remeatumue. ⁊ an ille cui dap gnāſententie cri cta. hic in pena. ta eſt poteſtas vtendi videatur data ⁊ recedentis. minalis po¶ HabuiEt rō huius ſuit Bar. in Ei capitalis. m in. l. ij. s. .l. eſt qꝛ ma.l. ii.§. fi. sͣ. d̓ ¶ No. tex. ibi. ⁊ hoc gis naſcitur cuſto. reo. Elegati de publi. iudi. ita ⁊cͣ. ⁊ ibi: ⁊ nemo rei publice Ex.§. ſequenti. poteſt ⁊cͣ. Opp. ⁊ videtur ꝙ debeat duqͣꝫ pene: vt ī

De penis. Elegati. ad confinia. De pena non ſeruantis confinia. vide Bal. in ſua diſputa. incipien̄. inquiſitus ⁊cͣ. ⁊ no. ꝙ per hanc. l. dixit pal. in. l. i in. l. ſi poſſidonium. C. de infami. ⁊. jͣ. e. l. aut damna. per Barto. .C. de nundi. ꝙ banniti non dicūtur affidati in nundinis ēt ſi iniuſte ſunt ⁊ hic plene de pena relegati vel confinati quod de pena bannibanniti: adde predictis quod dixi in. d. l.i.§. fina. sͣ. ſi quis ius dicen. non ti quando reperitur in locis vbi bannum habet dic ꝙ hodie puobtempe. nitur pena deportationis. tex. eſt multum notabi. in. l. mathematicos. in c ¶ Hic habetis. Hunc tex. in. l. abſentem. in princi. allegat bal. in. i. ſi tu. fine de epiſco. ⁊ cleri. tor. C. de pe an duplicet riculo tuto. plicari tempus non in perpetuum damnari. vt tiam eundi ⁊ redeundi. ⁊ ſecundum hoc faceret tempus viꝙ dicitur li .jͣ. eo. l. aut damna.§. quiſquis. Solu. hec intelde ī. l. ita ſtiad queſtionem. an ille cui eſt conceſſa licentia quidiſſima ꝓ ligitur ſecundum illam quia hoc eſt verum quā pulatus. in batio preſūeundi: videatur habere licentiam redeundi. qd̓ antepenulti do duplicatio excederet decennium. ¶ Ultimo ptio. l. vt eſt tetigi vobis in. l. i. in principio. sͣ. ad. l. iul. maie ma colum glo. etiaꝫ in nota. hanc. l. ad queſtionem. primo dicunt theo ſta. dicam. sͣ. de ſepul. viola. l. vtimur. ⁊ ita remi .jͣ. de vebo. dicta. l. ſi tu logi ꝙ ſi aliquis eſt damnatus ad mortem ⁊ iprum obliga ſi ibi. tor. de quo ſe aufugit ꝙ peccat. hic videtur eſſe tex. nam iltio. ibi vide balEx. l. ſequenti. b ¶ Omnile qui aufugit penam ſibi impoſitam punitur a⁊ q̄ ibi ſcri¶ An in criminibus capitalibus abſens damna bus. Ciuita pſi: nam pro crius. ergo apparet ꝙ peccat. ¶ Ulterius nota. tes non reri poſſit ſiue ſit abſens ante litem conteſtatam bat̉ hic: quia ꝙ equalis ē pena nō accedētis ad ꝯfinia q̄ ē ei cognoſcenin criminali ſiue poſt: ibi. Quero. Et an abſens ante liteꝫ cō tes ſuperio. ꝗ poſtꝙͣ iuit nō obediuit. ¶ Circa hoc quero. bus ſola ſuteſtatam in quibus eſt pena a relegatione infra res ſunt loſpicio nō ſuf ego dico contra aliqueꝫ ꝙ ipſe non ſtetit ad cōpoſſit damnari: ibi. Quero. Et an contumacia co principiſ ficit: vt hic finiaª ipſe dicit ꝙ nunꝙͣ rupit confinia ſed obeſit plena probatio de delicto: ibi. Tertio. Et an ⁊ poſſunt da dicitur: ⁊. l. diuit cui incumbit onus probandi. videtur ꝙ re licentiaꝫ finali. C. de ſtantibus duobus ſtatutis quorum vno caueabannitō reilli relegato. nam cuꝫ ab initio eſſet in ciuitate p̄ proba. ⁊ tatur ꝙ contumax habeatur pro confeſſo. altero deūdi in pa men ſufficit ſumitur ibi ſemper fuiſſe niſi probet ſe exiuiſſe. ꝙ teſtes examinati contra magnates non poſtriam. idem preſumptio vt. l. ſiue poſſidetis. C. de probatio. ¶ In conBarto. in. l. ſint redargui de falſo. Si contingat ꝙ teſtes iuris. l. ſi ꝗs trarium probatur qui dicit eum non ſeruaſſe cōis qui reus adulterij. C. ducti contra magnatem accuſentur de falſo ⁊ iu .sͣ. de publi. finia ſeu rupiſſe confinia arguit contra eum dede adulte. ⁊ dex procedat ꝯtra eos tanꝙͣ ꝯtumaces ⁊ illos iudi. ⁊ iſtud eo. modo di lictum vt hic patet. ergo ei incumbit probatio. ponat in banno debeant haberi pro confeſſis: ſingulariter cit eſſe de ꝓvt. l. ei qui. sͣ. de probatio. ⁊. l. in executione.§. ꝗ limita niſi ibi. Quarto. batione ap dolo. eodem titulo. breuiter dico hic ſicut dicibannitus ali parēte ex cō Hec eſt bona. l. oſ bannitos iecturis per mus de minori etate. aut enim ꝗs dicit ſe obBſentem. pͥmo ponit vni multos ī for .l. imperaſeruaſſe vel non rupiſſe confinia: ſed ad fundan ciam ciuitadictum. ſecundo ponit aliud dictum tor. ff. de ledam ſuaꝫ intentionem: ⁊ ipſe debet probare aut tis de qua ga. i. ⁊. l. ſi quod videtur primo dicto contrariuꝫ bannitus eſt aliꝗs dicit ipſuꝫ rupiſſe ſeu nō obſeruaſſe ꝯfinia ꝗs locuplex tertio contrarietatem ſoluit. Secunda: ibi. Sed poneret: qꝛ de manu. te ad fundandam ſuam intentionem vel exceptio nec de ſuſpitionibus. Tertia: ibi. Poteſt quis. tunc etiam ſta. ad ſcd̓m nem: ille debet probare: vt. l. ſi minorem. C. de ī alius iudex ¶ Nota textum. ſanctius enim eſt ⁊cͣ. nota abhic habetis integ. reſti. mi. quod nota. in. l. ſi vero.§. qui pro poteſt dare not. ꝙ quis ſentem in criminibus non dannandum. contra Vuem. v licentiā tex. rei qualitate. sͣ. qui ſatiſd. cogan. ⁊ dicta. l. ei qui nō debꝫ dā.C. de iudic. l. properandum.§. primo. ſolut. ibi uſi ni de eſt notabi. ī nari ex pre.sͣ. de probatio. Item dicitur hic in fine. ⁊ nemo minū an. d̓ in ciuilibus in quibus abſens dannatur poſt lit. .ſ. non omſumptionipoteſt ⁊cͣ. Nota hunc tex. ꝙ relegato ſeu miſſo nes.§. finali conteſta. hic in criminalibus grauioribus in qui bus vel indi iter loqi in exilium non poteſt dare iudex licentiaꝫ veniē .jͣ. de re mili cijs: vt habe bus etiam abſens poſt lit. conteſta. non dannaymin. c. li ta. vbi Bar di ⁊ ꝙ reuertatur. ſed ſolus princeps poteſt ⁊ tur per bar. tur ſecundum veram opinionem. quod tamen mtl to. ⁊ no. bat in. l. admonon alius. ⁊ ꝙ hic dicit ex aliqua cauſa: intelliga to. in. l. am. infra recitabo per queſtiones. ¶ Secundo opnendi. in. ij. tis quia cauſa iuſta eſt voluntas principis. ⁊ idē niili ryei bitioſa. ī. iij. col. de iurepo. de lege ſeruum quoque.§. publice. sͣ. de pro colum. jͣ. de intelligo in iſtis ciuitatibus italie: quia ipſi ſunt iur. Sed vi curatoribus. ſolutio illa intelligitur ſecundum decre. ab or principes ſibijpſis: quia poſſunt exuli dare licen detur cōtra iſtam. Item contra. C. e. l. ne diu. ſolutio ibi ſpe di. faci. ideꝫ tex. in. l. lege tiā reuertendi. Idē puto de oībus ciuitatibusˡ notat. Bar ciale. alia ſpecialia dixi in. l. prima in prīcipio. sͣ. aquil. ſi dele que habent licentiam condendi ſtatuta in iſtis to. ī. l. i.§. de tum. ibi: ad de requiren. re. ¶ Item oppo. C. de adulter. l. qua re. sͣ. de negocijs magnis. nam ipſi poſſunt facere leges ſuſpitionem quanuis indubitati. ſecundum veram opiniopoſt. ⁊ facit vt exules reuertantur. tunc habebunt licentiam ad. l. aquil. ſꝫ nem ſolutio ſic ibi accuſatus erat preſens: ⁊ con ad nota. per ibi non dāreuertendi auctoritate. l. ⁊ auctoritate principis Barto. in. l. tra eum crimen erat probatum: ſed accuſator natur: ſed ſo qui ſibi conceſſit ꝙ poſſint facere. l. ⁊ ſtatuta. ar.v. vel. iiij mmiu ſ lum ſit quo erat abſens vnde ibi non profertur ſententia in in fine cum gumen. l. quod vi aut claꝫ. l. prohibemus.§. pla ad examinaabſentem. ſed pro abſente iam liquidato nego ſimilibus d̓ ne. ¶ Item dico ꝙ quilibet iudex poteſt dare li tioneꝫ ad ꝑcio. ¶ Item oppo. sͣ. titulo primo. l. finali. ſolu. verborum petuam rei centiam reuertendi exuli ex cauſa iuſta. vtputa ſi obligatio. ꝓ vt ibi. Vlterius opp. C. de requiren. re. l. prima. memoriam. eſt accuſatus de maleficio propter quod preſen hoc qd̓ not. ⁊ d̓ materia reſpon. libellus bene poteſt dari contra abſenBaldus in tia accuſati requiritur: vt plene habuiſtis in. l. is in. c. afferte. tem non ꝙ procedatur contra eum ad conden .l. ij. C. d̓ cōqui reus. sͣ. de publi. iudi. ¶ Ultimo not. ex hac d̓ preſumpt. ſtitu. pecu. ⁊ nationem: vt hic. Item oppo. C. de accuſatori⁊ in. c. cum .l. ꝙ hic dicitur: nemo poteſt comeatum remea in. l. penulti bus. l. abſentem. ſolu. libellus non datur. ſcilicet cōtin. de he ma. C. d̓ dotumue. quero quid eſt hoc dictum. glo. exponit re. vide bare vt procedatur: ſed vt requiratur ſic. ⁊ hoc mo natio. inter commeatum ſcilicet eundi ſpaciatum per munin. l. qd̓ nernim ia do intelligi debet dicta. l. abſentem. Uenio ad viruꝫ ⁊ vxo dum vel remeatum. ſcilicet redeundi ad domū. ua. in. vj. q. rem. Barto ſecundum hic habetisᶜ ꝙ nemo debet danna.sͣ. depoſiti. vel poſſumus exponere aliter: vt dicamus comin. l. i.§. peri ex ſuſpitionibus ⁊ preſumptionibus cond ¶ Et prenultimo. de meatum remeatumue dare. hoc eſt habeat licen ſumptiōibuſ tra Codice de adulterijs. lege ſi quis adulter. poſt. ⁊ in. l. vide in. c. ex ꝯtinuus.§. cōicamꝰ. cū cum quis d̓ glo. in ver. verborum obliga. ⁊ adde ꝙ ſi aliquis eſt bannitus ob contumaciam ipſo condemnet̉. purgante contumaciam debet rebanniri. tex. eſt nota. in. c. ex litteris. de de ſer. iō dicit Nico. de mathe. bal. ⁊ Saly. in. l. fi. in princi. C. de ꝓba. ꝙ conſti. cum ſimilibus. ⁊ in ſimili illum tex. allegat not. barto. in. l. ſi quis ex indicijs indubitatis dānari quis pōt. ad ꝙ facit qd̓ no. bal. ⁊ Imol. ī adulterij.§. i. ff. de adulte. per archi. vj. diſtin. lapſis. not. bal. ⁊ Roman. d. l. ij. de here. inſti. ⁊ bar. in. l. ij. sͣ. d̓ fur. in prin. ꝑ Ionn. in. c. qꝛ veriſimi in. l. puto.§. ſi quis. ff. de poſtu. ⁊ facit tex. in. l. i.§. ſi frater. de col. bono. le. de preſumpt. ⁊ adde qd̓ no. bal. in. l. ſiue poſſidetis. maxime in fi. de ꝓvide pro huius declaratione quod. no. barto. in. l. centeſimis. in vltimis ba. ⁊ vide omnino bar. in. d. l. intra accuſatorem. sͣ. de pub. iudi. alle. in. l. verbis sͣ. de verborum obligatio. que autem contumatia requiratur ad fi. ꝑ bal. in. l. fi. C. de ꝓba. in vl. col. vbi ẜm eū qn̄ iudex. cōdēnat ex nō ple quem banniendum vide bart. in. l. i.§. fi. sͣ. ſi quis ius dicen. nō ob temna ꝓbatione ſed nō pōt cōdēnare punit̉ corporaliter: ẜm eū ꝗ allegat In pe. vide glo. valde not. in cle. paſtoralis. de re iudi. de eo qui relaxatus iu no. in. c. qꝛ veriſimile. de p̄ſum. ⁊ qd̓ no. bar. in. d. l. qd̓ nerua. depo. in. vj. rauit redire quod non eſt periurus ſi non redit do. Pe. de floren. ponit col. ⁊ etiā bal. in. l. nō ob hoc. ad fi. C. vnde legiti. ⁊ bal. in. l. ſiue poſſidetis. maxime ad fi. l. C. de ꝓba. ⁊ in. l. fi. eo. ti. in vlt. col.

De penis. 2 o 3 a ¶ Eſt differētia. Itē adde aliā differētiā inter iudicia ciuilia ⁊ crimina ſum ꝙ ꝯtumax puniri poſſit ad mortē. eſt glo. in aucͣ. de leno.§. ſi autem lia poſitā ꝑ bar. multū ſing. in. l. ꝗd gͦ.§. ſꝫ ſi ſeuerior. sͣ. de infami. vbi in ẜm ſpe. de fideiuſ.§. i. ver. ſꝫ pone. ⁊ ibi Io. an. ⁊ ꝑ Inno. de do. ⁊ ꝯtu. in criminalibꝰ nō reꝗrit̉ litis ꝯte. ꝯcluſio libelli ⁊ ſimilia. ⁊ bal. in. l. cū mu.c. v̓itatis. ⁊ uide Bal. in. x. col. qui ſucceſ. tene. in. c. i. ad fi. ⁊ dixi in. l. ij. lier. in. iiij. ⁊ in. x. col. in repeti. sͣ. ſo. ma. Aliā ponit bal. in. l. i. in. i. col. C .C. quo. appel. ⁊ uide de iſta ficta ꝯfeſſiōe q̄ no. bal. in. l. error. C. de iur. de li. ꝯte. videlꝫ ꝙ in ciuilibꝰ abſente ꝑte lis nō ꝯteſtat̉. ſecꝰ in criminali⁊ ſac. igno. ad fi. ⁊ in. l. ita demū. C. de ꝓcu. ⁊ in. l. ij.§. fi. de iura. calū. ⁊ q̄ bus ⁊ qd̓ re no. bar. in. l. digat̉ ad ſieius ꝗ. jͣ. de militudineꝫ ⁊ in aucͣ. vt li. ma. ⁊ auie.§ his illud. dicit glo. ibi iur. fiſ. ⁊ bal. ſnīam etiā li. non ꝯte. nō ob. hec. l. que dicit mo ciuiliū. vide in. l. i. C. vbi eſt preſumptio. l. nō hoīs. bona ſo. eſt ⁊ eſt p̄ſūre priuatoꝝ iudicioꝝ: ꝗa intelligas nō per oīa: bal. in. l. i. in de crimi. agi ptio iuris ⁊ de iure. Ulterius hētis hͨ ꝙ ꝯtra cō.v. col. C. ex vt. sͣ. dixi. ¶ Tertio exͣ glo. quero. dicit̉ hͦ ꝙ aboporte. ⁊ an delic. defūc. tumaces ꝓcedit̉ more priuatoꝝ iudicioꝝ ꝯtra. ſens ꝯdemnat̉ vtrū ſola ꝯtumacia ſit plena pro ſtāte dcō ſta ad materiaꝫ aliter dat̉ dilatio in pͥuatis iudicijs. aliter in crituto ſit op batio de delicto: an ꝟo alia ꝓbatio requiratur. vid̓ omnino ꝙ pars accu minibꝰ: vt. l. inter accuſatorē. sͣ. de pu. iu. ſo. dic Rn̄. ꝙ dꝫ de crimine ꝯſtare per ꝓbationes legi bar. in. d. l. īſet contuma vt ibi: ꝗa eodē mō fiūt citationes ⁊ dant̉ dilatio ter accuſato timas ſicut in ciuilibꝰ qn̄ ꝯtra abſentē procedit̉ ciā abſentis rē. sͣ. de punes ad veniendū: vt ibi dixi. Itē op. ad idē de. l. ad diffinitiuā: vt in aucͣ. qui ſemel. C. qūo ⁊ quā Bal. ꝙ non bli. iudi. ⁊ in fi. sͣ. de ferijs. rn̄. ibi loquit̉ de dilatiōe q̄ dat̉ ad in. l. ſi tutor do iudex. ibi: ꝑquiſita ꝟitate ⁊cͣ. ⁊. l. ꝓperanduꝫ ꝗbꝰ ꝯueniūt .C. de inter ꝓbādū in ꝗbus plures dant̉ in criminalibus ꝙͣ ꝓceſſus ciui .§. i. C. de iudi. qn̄ ꝟo fuga ſeu cōtumacia faciat dic. ma. bar. les ⁊ crimiin ciuilibꝰ. Itē op. de. l. i.§. diuus. sͣ. ti. i. cōiūcta quē haberi pro ꝯfeſſo vel nō dico hic. dixi plene in. l. inter. de nales. gl. no. .l. i. C. de cōfeſ. ex ꝗbꝰ apparet ꝙ aliter ꝓcedit̉ in publi. iudi. ⁊ in. l. lege cornelia. sͣ. ad ſyl. ⁊ hoc de iure cōmuīſti. d̓ publi. dicͣ bal. in. l. ꝯfeſſuꝫ in ciuilibꝰ ꝙͣ in criminalibꝰ. rn̄. ꝙ hͨ dicit ni. ſed ẜm ſtatuta italie ex ſola cōtumacia habei iudi. in pͥnc. .ij.§. pe. d̓ iu more priuatoꝝ iudicioꝝ ītelligatis nō ꝑ oīa ꝗa b ¶ Hoc ſit pro ꝯfeſſo ⁊ habet̉ ꝯtumacia pro ꝓbatione legi ra. calum. ꝙ veꝝ. An abin multis eſt dr̄iaª: vt pꝫ ex p̄dictis. ⁊. jͣ. dicā. Ue tima: vnde vbi ſunt ſtatuta: ſtatuta ſeruabis. qn̄ iudici ap ſēs poſſit dā nio ad. q. glo. circa. l. q̄ro duas. q. in glo. ⁊ duas paret malefi ¶ Quarto circa hoc formo qōnē quā habui de nari. ⁊ vide ciū nō fuiſſe alias exͣ glo. pͥma eſt. dr̄ hͨ ꝙ in criminibꝰ capitafacto duo ſtatuta ſunt hic. vnū ꝙ ꝯtumax hēat vnuꝫ caſum cōmiſſuꝫ nō libꝰ non pōt dānari abn̄s. ¶ Quero vtrū hoc ſit qn̄ abn̄s poſ pro ꝯfeſſoᵉ. ſcd̓m ꝙ teſtes examinati contra ma pōt ꝯͣ abn̄tē ſet damnari veꝝᵇ. ſiue ſit abn̄s poſt li. ꝯte. ſiue an̄. ꝗdā dicūt qui habet̉ ꝓ gnates non pn̄t redargui de falſo. ꝯtingit ꝙ te in. l. iij. ⁊ ibi ꝯfeſſo proce poſt li. ꝯte. poſſet dānari abn̄s: pro hoc facit. C. ſtis examinatus eſt ꝯtra magnatē ⁊ ꝯtra eū fuit bar. sͣ. de ſic dere: idē ſi li de adulte. l. adulterā. ⁊. l. ſi ꝗs adulterij. ꝓ hoc de falſo ꝓceſſuꝫ: ⁊ ipſe fuit ꝯtumax: ⁊ paſſus eſt ca. idē tenet bellus nō cō Bal. in. l. ab ꝙ dr̄ hͨ in tex. ẜm morē pͥuatoꝝ iudicioꝝ: ſed in ſe poni in bāno: vnde habitus eſt pro confeſſo. cluderet vel ſentem. ff. de pͥuatis iudicijs hoc eſt: vt. l. ꝓperādū.§. i. C. de eēt ineptus. an poſſit ꝯdēnari. videt̉ ꝙ ſic. primo ꝗa valet ꝓ pe. in v̓. viij. in hoc idem iudi. igit̉ ⁊cͣ. Azo ⁊ Hug. dicūt īdiſtincte abſen ceſſus. nā lꝫ agēs careat accuſatione: tn̄ ꝓceſſus q̄ro. dicit̉ hͨ ēt tꝫ bal. ī. l. tem nō dānādū ēt li. ꝯte. ꝑ hūc tex. qui generali de ſe valet: qd̓ patet ꝗa ex eo pōt ſequi ꝯdemna ꝙ ī crimina certi condilibꝰ in ꝗbus ter loquit̉ ⁊ per. l. i. C. de re. eo. nō ob. l. adulterā tio lꝫ indebite: vt. C. de cōdi. inde. l. i. ⁊ sͣ. mā. l. ctio. in pͥnc. eſt pena. an .ff. ſi cer. pe. ꝗa ibi nō dr̄ ꝙ dānet̉: ſꝫ ꝙ īter reos recipit̉. Nō ſi fideiuſſor.§. oībꝰ. ⁊ eſt tex. sͣ. fami. her. l. cū pu abn̄s poſſit ⁊ expreſſius ob. l. ſi ꝗs adulterij: ꝗa ibi reus erat p̄ſens ꝯtra tarē. ⁊ exͣ de re iudi. c. abbate ſane. ꝟ. qm̄ ⁊ ſi pe dānari ante bal. in addi. quē ſnīa ꝓferebat̉: lꝫ accuſator eēt abn̄s. ¶ Itē li. ꝯteſta. vel titū ⁊cͣ. li. vj. Preterea lꝫ ſit preſūptio iuris ⁊ de ſpec. in ti. de poſt. vid̓ do nō ob. hͨ tex. qui dicit ẜm morē pͥuatoꝝ iudicio. accuſa.§. i. ī iure ꝙ talis teſtis nō dixerit falſum ꝯtra dictum minū an. de ver. no. ꝙ ac rū: ꝗa eſt verū in iudicijs nō grauibꝰ in quibꝰ eſt magnatē ex forma dicti ſtatuti: tn̄ ꝯtra hāc prebu. magiſtra cuſatio. ⁊ in pena a relegatōe. jͣ. ⁊ hoc de iure nr̄o. canoniſte ſumptionē haberi pōt ꝓbationi ꝯtrariū per cōliter loquen verſic. no. ꝙ tem in. c. tue ꝟo dubito ne aliter dicāt de iure eoꝝ. qd̓ dic vt feſſionem: vt in aucͣ. de equali. do.§. aliud. ⁊ ibi vbi libellus. fraternitatis in ſpe. de accu.§. ſequit̉. v̓ſi. porro. ¶ Scd̓o q̄ro ⁊ bal. in. l. er no. ⁊ per Azo. in ſum. C. de dona. ante nup. ⁊ ꝑ vt li. nō ꝯte. ror. C. d̓ iur. dr̄ hͨ ꝙ in criminibꝰ in ꝗbꝰ eſt pena a relegatiōe Cy. in aucͣ. ſed iam. e. ti. ꝗa iſte patiēdo ſe poni vbi idē tꝫ. et ⁊ fac. igno. ⁊ .jͣ. abn̄s pōt dānari. ¶ Quero vtrū hoc ſit veꝝ in bāno videtur ꝯfiteri: ergo ⁊cͣ. Preterea quā vide bar. in ibi ēt tenet exͣuag. ad re ſi abn̄s eſt ante li. ꝯte. dicit glo. ꝙ ſic: ſiue ſit ab do accuſatio eſt extincta pōt pati ꝗs ſe cōueniri ꝙ non ualet primē. in. v̓. ſnīa ꝯͣ iſtā fiſens ante li. ꝯte. ſiue poſt li. cōte. ita dicit glo. hͨ. ⁊ ſe cōdēnari de facto: vt. sͣ. ad exhi. l. ſi quis.§. conteſtatur. ctā ꝯfeſſiōeꝫ ꝯtra glo. habemus. C. de digni. l. quotiēs. li. xij. ꝙͣtū aūt. de rei ven. l. ſi poſt acceptum. ⁊ qd̓ dixi Utrū aūt ꝯ ex qua tn̄ re Ia. de are. tenet glo. ꝯtra ꝑ hūc tex. ꝗ dicit moabn̄tē contu vobis in. l. ſi ticius. sͣ. de ver. obli. ergo hͨ patien ſultat notomaceꝫ poſſit re pͥuatoꝝ iudicioꝝ: hoc eſt ciuiliuꝫ iudicioꝝ. ſꝫ do ſe poni in bāno poterit ꝯdēnari. In ꝯtrariū riū. ⁊ ſic īdu inquiri. vide cit in. q. an in ciuilibꝰ non ꝓcedit̉ ad ſnīam lite nō ꝯte. ergo iudex dꝫ q̄rere defenſiones rei: vt. l. i. sͣ. ti. i. in fi. angel. in. l. ſi ualeat ſnīa ꝯͣ ⁊cͣ. ita dicit ipſe. C. de accu. l. abſenteꝫ. ⁊ ibi Cy. ⁊. l. ſi non defendat̉. jͣ. eo. ergo ⁊ hͨ debuit q̄rere vacantia. C. notoriuꝫ iude bo. vac. ⁊ refert. Ia. de ra. Pe. ⁊ oēs moderni tenent iſtā defenſiones iſtius. ¶ Preterea videt̉ tex. in di ris ⁊ facti. d̓ vide in. l. is glo. ⁊ ego ſemꝑ eā tenui. rō in ciuilibꝰ ꝯtra ꝯtuquo ꝑ Ioā. cta aucͣ. qui ſemel. ibi: ꝑquiſita veritate ⁊cͣ. vbi vi qui reus. de an. in. c. ro. macē ſunt ꝓdita remedia primi ⁊ ſcd̓i decreti. in det̉ ꝙ ſemꝑ qn̄ procedit̉ ad diffinitiuam ſnīam publi. iudi. ⁊ mana. d̓ ſen. crīalibꝰ grauibꝰ ſūt ꝓdita remedia ānotatōis bo ꝯtra abſentē iudex dꝫ q̄rere defenſionē abn̄tis. adde Ioan. excōi. in. vj. an. in Spe. noꝝ. ī crīalibꝰ n̄ grauibꝰ iſta remedia ānotatiofacit ad hoc qd̓ no. Inno. in. c. veniēs. exͣ de acac ēt ibi per de accuſa. in Inno. ⁊ bal. nis bonoꝝ nō ſūt prodita: vt. sͣ. de requi. re. l. i. cu. Quid dicemus. aduerte ꝗa iſta qō̓ eſt multū .ij. ꝑte. in.§. tꝫ ꝙ ſic in. l. merito cū alia remedia non hēamus ꝑuenit̉ ad notabilis: ⁊ dic ſic. qn̄qꝫ liquet iudici quē nō cō ſequit̉. in v̓. .i. in. iij. col. ſꝫ pone fuit .C. ne fi. pro accuſatus ⁊ ꝯdēnatus capitaliter: ⁊ fuit pro ꝯfeſſo hītus ꝑ cōtumaciam pa. ⁊ q̄dā de iſta. q. ficta vide ꝑ doc. ⁊ maxime Pe. de ancha. in. c. ij. de ẜm formā ſtatuti ſi capit̉ pōt innocētiā ſuā purgare: qꝛ non potuit vltra ꝯfeſ. ⁊ no. in. c. fi. e. ti. in nouella poſt Inno. ibi: vbi q̄rit̉ nūꝗd ſi an̄ ſnīaꝫ relegationē dānari ⁊ accuſatus ꝓbare pōt oppoſituꝫ: nec dicit̉ inſtantia ſuꝑ ficta ꝯfeſſiōe ſerēdā expiret inſtātia iudicij an poſſit pͥncipaliter agi: perēpta per lapſum longi tꝑis. facit qd̓ dixi in. l. ij.§. qd̓ obſeruari. C. de vt ferat̉ ſuꝑ dicta ꝯteſtatiōe ſnīa ꝙ iſto caſu ualeat ſnīa ſuꝑ materia ꝯfeſiura. calū. ⁊ qualiter ꝯtra abſentē in criminali dꝫ ꝓbari ē bōa glo. de doſionis. tꝫ bal. in. l. ꝓperandū in pͥn. C. de iudi. Cōtrariū videt̉ tenere bal. lo ⁊ ꝯtumacia. in. c. v̓itatis. in glo. ⁊ hūc caſuꝫ in quo ꝗs abſens dānare. in. l. generatio. sͣ. de infami. ⁊ bar. ibi. ⁊ de iſta ficta ꝯfeſſiōe. uide gl. in. c. vide in. l. eo. titu. ⁊ ibi vide bar. Et in ꝓpoſito vide oīno bal. in. l. pe. sͣ. de nullus. d̓ p̄ſūp. Itē no. ꝙ iſtud ſtatutū ītelligit̉ ꝙ habeat̉ pro ꝯfeſſo quo qōnibus. ⁊ Saly. in. l. ſi abſentē. C. de accuſa. h̓ allega. ⁊ vide bar. in. l. in ad aliquā qualitatē grauātē rōne perſone. uel aliter ẜm Pe. de anch. in tra. sͣ. de publi. iudi. ⁊ in. l. ij. in fi. de requi. reis. ⁊ in criminalibꝰ an ꝓceꝯſi. ccclxxxxij. incip̄. in xp̄i noīe ꝓbata certi iur. ſcientia in fi. bal. ꝯͣ in. l. ij. di poſſet ad diffinitiuā li. nō ꝯte. vide glo. in. c. i. vt li. nō ꝯteſta. in. vj. ad .§. pe. C. de iura. calū. ver. an p̓ncipaliter pōt agi: ut ferat̉ dicta ſnīa. de diffinitiuam ſnīam. vide que habentur in. l. queſtionis. ⁊ que ibi dixi. sͣ. hac ficta ꝯfeſſione uide glo. in. c. nullꝰ. de p̄ſump. ⁊ an̄ iſta ꝯfeſſio ficta īti. i. Et ad hoc no. ꝙ abſens per ſolam cōtumaciam dānari poſſet: vt per famet. uide bal. no. in. l. tutor ſi. C. de īterdic. matri. ꝑ illū tex. ⁊ iſtis addominum Ioānem. in. l. inter abſentem. de publi. iudi. de qd̓ no. bal. in. l. ſi ꝗs nō dicā rapere. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ in. l. trāſigere. in c ¶ Habeat̉ pro cōfeſſo. Adde qͥ no. bar. in. l. ſepul. ad fi. de ſepul. viol. in .iiij. col. C. de trāſac. ⁊ no. in. l. i. C. de poſtulā. ⁊ uide bar. in. l. nō uidet̉. .q. vtrū ꝯtumax habeat̉ pro ꝯfeſſo. adde tn̄ qd̓ in caſu habet̉ pro ꝯfeſſo: de iudi. iſtis adde bar. no. in. l. ij. de requirē. reis. ubi dicit ꝙ bānito cōvt in. l. ij. ⁊ ibi glo. jͣ. de iure fiſ. īmo dicit Bar. ⁊ Dy. in. l. diuus. de cuparēte infra terminū bāni bānum extinguit̉. ⁊ iſtis adde bar. in. l. ſi ideo ſto. reo. ꝙ īmo nec bānitus habet̉ pro ꝯfeſſo. ⁊ no. bal. in. iiij. col. ī. l. i. C. .sͣ. de euic. ⁊ adde qd̓ glo. iiij. diſtin. dicit̉ neminē ex ꝯtumacia damnari qūo ⁊ qn̄ iudex. ⁊ vide Imol. in. d. l. inter accuſatoreꝫ. sͣ. de publi. iudi. ⁊ debere. ⁊ adde qd̓ allegat bal. in. l. data oꝑa. ⁊ in. d. l. qui crime̓. in. v. col. ad ſtatutū ꝙ ꝯtumax habeat̉ pro ꝯfeſſo. adde qd̓ valet ſtatutū: lꝫ rigoro. .C. qui accuſa. ⁊ dū. sͣ. dixi ꝙ talis ꝯfeſſio ſuꝑ libello inepto nō p̄iudicat DDDD

De penis. tenet bal. in. l. certi ꝯdictio in pͥn. ſi cer. pe. ⁊ expreſſe bal. in addi. ſpec. in nemo pͥua. ⁊ eius qd̓ no. in. l. i. de offi. aſfeſſo. ⁊ ſequit̉ Pe. de ancha. ia. ti. de accuſa.§. i. ver. no. ꝙ accuſator. ⁊ in ver. no. ꝙ vbi libellus dicit ꝙ .d. l. ſi eū. in. v̓. p̄terea. lꝫ p̄ſumptio iuris ⁊ de iur. ⁊ cū deciſione bar. pio talis ꝯfeſſio ficta ꝑ ꝯtumaciā procedēs nō ꝓdeſt. idē bal. in. l. error. ad fi. tranſit Pe. de ancha. in. d. c. canonum ſtatuta in fi. .C. de iur. ⁊ fac. igno. ⁊ de hac ꝯfeſſiōe vide qd̓ ſingulariter no. bar. in. l. I ꝗs.§. ſi qͦs. Circa dilatiōes executiōis ſnīe criminalis. vide qd̓ eius qui delatore in fi. prin. de iure fiſ. ⁊ no. ꝙ ſtatutū quo cauet̉ ꝙ cōtu s no. bar. in. l. ij.§. fi. de cuſto. reo. ⁊ glo. magiſtra. in. c. cū apud tꝑe max habeat pro ꝯfeſſo īſalonicaꝫ. xj. telligit̉ ſi ter .q. iij. ⁊ oīno miſiſſe delictū vel euꝫ nō eſſe culpabilem. ⁊ tunc nō poteſt cognoſcere. ſo. qn̄qꝫ officialis delinꝗt fuit citatus Saly. ⁊ pau. iudex abſentē nō poterit ꝯdemnare. ꝗd enim ſi nec ſufficit in officio: ⁊ tunc rector poteſt euꝫ punire. caſus deca. i.l pp viderit viuū hoīem queꝫ abſens occidiſſe dicit̉. vna ꝓ oībꝰ īſidias. C. ꝗ eſt hic: ⁊. l. ij. C. de ſpor. facit in aucͣ. de mā. prin. ẜm bal. in. l. accuſare. et certe nō ꝯdemnabit eū etiam ex vera cōfeſſione .§. feſtinabis. ⁊ de queſtore.§. maximū. Si vero pe. ad fi. de oīno Bal. ⁊ nō ſolum ex ficta: vt. l. inde neratius in fi. ⁊. l. ſe. delinqueret extra officiū in alium: tunc non poſ ꝯſti. pec. vbi pau. de ca. in .sͣ. ad. l. acquiliaꝫ. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉ iudicē debeet dicit ꝙ re ſet iudex de eo cognoſcere: vt no. in. d. l. ſenatꝰ .l. additꝰ. C. quirit̉ ꝙ fire querere defenſionē rei: vt. sͣ. ti. i. l. i. in fi. Qn̄de ap. ⁊ ro. quia eſſet ſuſpectus iudex. ſed ſi crimen eſſet no at mentio in ſigula. ⁊ āg. qꝫ ꝯſtatª iudici de maleficio per hanc fictā cōfeſtoriū: ita ꝙ rector non haberet niſi punire: tūc ſnīa de ꝯtuin. l. i. C. de ſionē. ſed ꝯſtat iudici pro reo ꝙ poterat ſe tueri macia. ⁊ ẜm poſſet. ⁊ ita poteſt intelligi hec lex que nō loqui bo. ꝓſcrip. ⁊ propter preſumptionē iuris ⁊ de iure: vt in que bal. in aucͣ. ꝯͣ are. in.§. petur niſi de puniendo. nō enim dicit de ꝓcedēdo negātem. in ſtione ꝓpoſita: tūc puto ꝙ iudex poſſit eum cō nales. īſti. de aliquid. facit ad hoc quod no. Spe. in ti. de cōvlti. col. C. d̓ acti. ⁊ āg. in demnare ꝓpter fictam cōfeſſionem: ꝗa iſta ficta pe. iudi. adi.§. ſequitur. ver. item no. ¶ Quero nō nu. pecu. .l. ſi vendica cōfeſſio tollit preſumptionē iuris ⁊ de iure: que quid ſi aliquis delinqueret ꝯtra officialeꝫ ⁊ etiā poſtqͣꝫ quis ri. ꝑ illū tex. inducebat̉ per ſtatutū: vt. ll. sͣ. alle. dꝫ ergo reus habet̉ ꝓ cōC. de pe. ⁊ pͣ famulum: vtrū poteſtasᶜ poſſit ꝓcedere. hāc. q feſſo n̄ audit̉ cōparere ⁊ maleficium negare. ⁊ tūc ꝯtra ipſum aucͣ. vt deter diſputauit Iaco. de are. quā ponit Cy. de ꝟbo volēs aliter minatus ſit non admittet̉ probatio. qn̄qꝫ ꝯſtat iudici malead verbum. C. ne quis in ſua cauſa ius ſi. di. l. i. ⁊ rn̄dere: vel nume. cleri. ficium eſſe cōmiſſum. ſed cōſtat ꝙ reus poterat ſe emendare ponit determinationē ſuā in his verbis. Breui ⁊ flori. in. l. ſe tueri aliqua exceptione: vtputa exceptione tē vel corrige.iiij.§. ſed ſi ter ſi quidem crimen eſt notoriū ipſe poteſt puꝗs. ff. finiuꝫ poris ſeu preſcriptionis. iſto caſu dico ideꝫ.ſ. ꝙ nire: ꝗa ceſſat tunc ratio ſuſpitionis. ſicut enim a ¶ Qn̄qꝫ cō regū. ⁊ bal. iudex poterit ꝯtra eum ꝓcedere ad ꝯdēnatiōeꝫ ab executore nō appellat̉. eadem ratione execu ſtat. Adde in. c. i. ī ti. an ex hac ficta ꝯfeſſione. naꝫ exceptio preſcriptiōis bal. in. l. non qui īterfecit tor non poſtulat̉ vt ſuſpectus: vt. l. fi. C. de ſen. dubiū. C. de non facit maleficiū non eſſe cōmiſſum ⁊ nō eſſe fratrem dn̄i ita hic cū ſolam executionē habeat facere de no legi. ⁊ iſtud ſui vide q̄ di punibile qd̓ apparet: ꝗa puniet̉ iſta exceptione torio crimine. ar. ad hoc. l. ea quidē. C. de accuetiam ſequit̉ xi in. l. p̄gnā omiſſa: vt. l. ſi maritus.§. p̄ſcriptiōes. sͣ. de adul ang. in. l. i. d̓ ſa. ⁊ canoniſte habent plene materiā de notorio tes. sͣ. e. ti. ⁊ terijs. Item poteſt pati ſe ꝯueniri de facto: vt di excep. in illo ro. in rubri. crimine. qd̓ dic vt in Spe. de noto. crimi. ſi vero articulo. an ctum eſt. ſed patiendo ſe poni in bāno hoc pati de re iu. ī fi. crimen non eſt notoriū: tunc ſi quidē delictū cō exceptio no. ſuꝑ gl. orditur ergo ⁊cͣ. Cōcludo ergo ex oībus iſtis ꝙ cōmittitur circa officiū principaliter non circa ꝑſo toria dꝫ pro naria in. l. is tra abſenteꝫ qui habet̉ pro ꝯfeſſo non poteſt ꝓponi. ad hoc nam ſuā: tunc poteſt ꝓcedere ⁊ punire: vt hic ⁊ qui reus. de cedi ad ꝯdemnationem quando iudici liqueret allegat. l. ſi publi. iu. An alijs.sͣ. allega. ll. ſi vero delinquit̉ circa ꝑſonaꝫ. plures. d̓ ac aliquid per quod apparet illud non eſſe malefi ptās poſſit tunc nō poteſt ꝓcedere: vt. l. ſenatus. sͣ. de offi. cuſa. qd̓ tn̄ cognoſcere cium. ſecus ſi ei apparet aliquid per quod pote preſi. ⁊. l. lege cor. sͣ. de iniur. Iſta fuit determitellige ẜꝫ eū de officialirat ille ſe tueri. maleficium tamen remanet com ibi: vt maſcu bus ſuis denatio Innocen. extra de penis. c. fi. ⁊ de ſen. exō lus ⁊ femina miſſum: vt ex predictis apparet. linquentibꝰ. munica. c. ex parte. ⁊ ibi plenius. ſimul ab eobar. et tāgit Dic d̓ hoc deꝫ de adul In accuſatorem. ⁊ dixi sͣ. in. l. lex cor. Ut damnum. terio accuſā nelia. ff. de īad turpil. l. i.§. ſi quis autem. tur: quo caiur. ⁊ vide ī Ibi quāuis plene quādo aliſu ſi lapſum xt De hoc.§. dic vt dicaꝫ in. l. rel. magiſtrati Hoſte S. quis moritur in tormētis: an eſt tp̄s accu ICIEI. ſpiciendum.§. delinquūt. jͣ. e. bus. de īiur. iudex puniatur. dic vt dixi in. l. queſtionis. sͣ. ti. ſandi: lꝫ non ⁊ vide bar. ⁊ ¶ Nota hoc principiuꝫ. ꝓcedit iudi.i. ⁊. l. gracchus. C. de adul. per Cy. bal. in. l. i.§. s A AUI.V. Contra hoc op. ꝙ peciuꝫ. allegat familie. ff. de ¶ Ex.§. ſequenti. pro caſu. l. ſi na debeat differri: vt. l. is qui reus in fi. publi. et ibi ¶ Rumpens ꝯfinia debet ſtare duplicato tꝑe. maritꝰ. la. ij. no. ꝙ qn̄ rhe .sͣ. de publi. iudi. cū ſua glo. So. ibi differt̉ pro.§. fi. de adul Nota tex. ibi. ſed duplicare. tor cognopter accuſationē ante ſnīam inchoatam: nō aūt Qui ſqꝯ. ⁊ ibi.ſ. ne illud ⁊cͣ. No. ꝙ ille te. vide tex. ſcit in cā ſui nota. in. l. ſi differtur propter id quod allegabat poſt ſnīaꝫ. officialis ab qui rumpit cōfinia debet ſtare duplicato tēpovniꝰ.§. ſi an̄ ¶ Itē op. C. de bo. dam. l. i. So. pena differtur illa ſnīa non reᵇ. ⁊ duplicatur illud qd̓ ſupereſt. qd̓ facit ad id de īiur. queꝫ pōt appellaad poſtulationē alterius ſcilꝫ dn̄i: vt ſibi reddat in propoſito quod dicit̉. inſti. de excep.§. tēporales. vbi dicit̉ ri. h̓ eſt tex. rōnem non ad poſtulationē dānati. ¶ Iteꝫ ad noſtro bal. ꝙ ille qui petit ante tēpus duplicant̉ inducie. ⁊ ẜm vnā lec. allegat in. l. ideꝫ oppo. sͣ. ti. i. l. i. in fi. Rn̄deo pena differtur ⁊ doct̉. oēs ī intellige ꝙ duplicant̉ inducie que ſupererant ꝑ genero. de motū iudicis: vt ibi. non ad poſtulationē ipſius .d. l. ij. C. qͥ. hunc tex. ¶ Secundo nota ꝙ tēpus quo quis his ꝗ no. indamnati: vel aliter. ibi allegabat aliquid ꝓpter ſa. videlꝫ qn̄ ſtetit in carcere nō duplicatur. ex quo potes no c E Ptāīs. quod oſtendebat delictum non eſſe cōmiſſum: cōſtat iudici tare ꝙ tēpus quo quis ſtat in carcere non cōpu Adde quod de maleficio hic allegabat quedam extrinſeca. no. bar. in. l. tatur in tēpore exilij. ſed illud tempus cōputat̉ Adde eūdeꝫ Ex.§. ſequenti. ſi quis obre bar. ī. l. error a tempore quo acceſſit: vt. l. relegati. sͣ. e. pſerit. circa ¶ An poteſtas poſſit cognoſcere de delicto cōde iur. ⁊ fac. tNo. tex. ibi: carcere enim ⁊cͣ. fi. sͣ. de fal. miſſo in eius famulum vel officialem. Solent. ſed can̄. ſeruant contrarium. ignorā. C. ⁊ bene fac̄ qd̓ bar. in. l. i.§. Nota bonū caſum cōtra habet̉ ī. c. i. Di quoS. ſtum tex. habetis glo. de Ex.§. ſequenti. accuſationeꝫ in tex. ⁊ glo. ad turpil. sͣ. ¶ Seruus poteſt effici plus ſeruus ⁊ excōmuni de penis. in verbo ad verbum. sͣ. de offi. prefe. l. ſenatus. vbi ⁊ vide quod catus plus excommunicatus ⁊ infamis plus in.vj. ⁊ per ca no. bal. in. l. dicit glo. ꝙ ſi officialis cōmittit delictum preſes no. in. c. cuꝫ famatus. q̄relaꝫ. ad fi. veniſſet. de .C. de fal. et iudi. ⁊ ibi ꝗd cū bar. h̓ trāſit Pe. de ancha. in. c. canonū ſtatuta. de ꝯſti. in. v̓. circa īſta in p̄lato an poſſit eſſe iudex ⁊ teſtis in cā eccleſie. ⁊ Imol. in. c. ſuꝑ. de teſti. ⁊ in. c. ve ꝯͣria. ⁊ ꝯſuluit bar. in ꝯſilio incip̄. dn̄o Cy. de caſtro ſancti petri. vbi etiā tꝫ ꝙ vꝫ ſtatutū ꝙ teſtis nō redarguat̉ ꝯuictus de falſo. ⁊ ſequit̉ ācha. in nerabilis. de cēſi. ⁊ vide glo. no. xviij. q. i. in. c. ſicut alterius. quā no. alle in. d. c. canonū ſtatuta. v̓. vlterius q̄ro vtrū valeat ſtatutū. ⁊ vide do. an. gat Imol. in. c. cū ꝯtingat. de fo. cōpe. ⁊ ſpe. in ti. de cōpe. iudi. adi.§. ſein. c. v̓itatis. de do. ⁊ ꝯtu. ⁊ ad bar. h̓ adde bal. in. l. ij. in. v. col. ff. ſi ꝗs in quitur. verſi. Item no. ⁊ in ti. de iudi. delegato.§. i. ver. ſed nūquid poſ ius voca. ⁊ in. l. ſi eū in pͥnc. maxime in lectu. antiqua. sͣ. ſi ꝗs cautio. vbi ſit legatus. vide in. c. ex parte. el. i. de verbo. ſigni. timitat niſi ex forma libelli appareat de īpoſſibilitate accuſandi. l. ij. C. vt Ut dānū.§. ꝗſqꝫ. duplicato tꝑe. Rūpēs ꝯfinia d̓bet ſtare duplica a to tꝑe. ⁊ facit ille tex. ad qōnem bar. in. l. ſenatus.§. fi. ad turpil. vi

De penis. 2 l o de qd̓ dixi poſt bar. in repe. l. ſi pecimīa. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ adde Imol. de rūEſpicienduꝫ.§. furta. ⁊ vide quod no. bar. in. l. ſi quis vxori. sͣ. de pēte ꝯfinia in. l. ita ſtipulatus. in antepe. col. de v̓. ob. sͣ. ⁊ Imol. in. d. l. ſi fur. ⁊ in. l. pretor.§. quedam. de iniur. pecuniā. ⁊. l. ita ſunt ⁊cͣ. ⁊ iſtis adde bar. sͣ. eo. l. relegari. ⁊ bal. in. l. ſi poſſi g ¶ Furtū leue. Que dicant̉ furta leuia. vide ī. l. leuia. de accu. ⁊ adde. l. doneū. C. de infa. ⁊ adde qd̓ rūpēs ꝯfinia dꝫ capi ⁊ carcerari quouſqꝫ fi ſi libertꝰ. de fur. ⁊ bal. in. l. pe. in fi. C. de fur. adde bonā gl. ī. c. i. qualiter nitū eſt tp̄s quo cōfinatus fuit. l. oēs. ⁊ ibi bal. C. eo. ti. de penis. ⁊ tēpus vaſallus iura. de. ⁊ bal. in. l. ij. C. de teſti. ⁊ in. c. i.§. iniuria. in ti. de pa. iu quo ꝗs ſtera. fir. ⁊ ad tit carcerat iſtū tex. vide nō duplicat̉ No. ex hoc.§. ẜm gl. ꝙ ẜuus ¶ Quod furtum dicat̉ magnum vel paruum ⁊ no. q. quam ⁊ vide q̄ diOeNi qͥꝫ. efficitur plus ſeruus. ſic excō poſui pꝰ bar. xi poſt bar. ī que dicantur perſone domeſtice. ī.ſ. iniuriaꝝ municatus poteſt plus excōmunicari: ⁊ infama .d. l. ſi pecu.§. i. sͣ. de in niā. ff. ſi cer. Eſpiciendum. tus infamari. ſimilem glo. habes in. l. ij. C. vt inpetatur. fra certum tempus queſtio cri. ter. ſic exbānitus h ¶ DelinHic eſt bonus caſus. No. hic a ¶ Deniqꝫ. poteſt iterum bāniriª: vt no. in Spe. de accu.§. F UTTA. ꝙ licet ſiat furtum ab iſtis perquūt. īſultꝰ. Iteꝝ bāniri De hac maAn auteꝫ iu ſequitur. ver. qd̓ ſi aliquis. ¶ Ultimo vide glo. ſonis tamen criminaliter non veniunt puniēde. teria de īſul dex ſecularis que incipit: vt ⁊. C. de ſen. paſ. ibi.§. ſi ẜuus ſciēIdem dico in vxore ſubtrahente viro: licet eniꝫ tu vide poſt poſſet hodie te. ſed ibi fauore religionis: hic ex delicto. vnde glo. ī. l. ꝗ de poſſit agi ciuiliter: vt. l. i. ⁊. l. ſe. sͣ. re. amo. tamen ad ꝑpetuuꝫ ſic ſtatuitur in odium domini patientis vel tene̓ carcerē dācrīe. C. d̓ ac criminaliter non poſſunt accuſari ſi furtū eſt lecuſa. ꝑ bar. ī nare. vide tis talem ſeruum. ue. Dicitur autem furtum leueᵍ: vel magnū ẜm .l. ij. in ver. poſt bar. ī. l. Ex. l. ſequenti. qualitatem ⁊ quātitatem rei ſubtracte: vt no. jͣ. iuxͣ hoc q̄ro .ij. sͣ. de pu¶ Clauſula has cōdemnationes proferrimus .sͣ. de priua. bli. iud. ⁊ qn̄ de regu. iur. l. ad ea. ¶ Ultimo no. hunc textuꝫ delic. ⁊ per ẜm formam ſtatutorū ⁊ eatenus quatenus eſſet ꝗs poſſet in que dicantur perſone domeſtice que repellūtur do. āg. ī tracarcere deti vltra formam caſſamus ⁊ annullamus ⁊ ad fora teſtimonio.ſ. que in domo morantur. iſto moctatū malefi neri. vide mam reducimus nihil operatur. do quo dicitur hic. de hoc concordantie ſunt ī cioꝝ. in ver. bal. in. l. nefecit inſultū mo. C. d̓ epi glo. que incipit: nota ⁊cͣ. ⁊ habetis aliam glo. in Oris. ī. i. col. ⁊ ꝗd ſco. audi. ſti. de teſta.§. in teſtibus. ⁊. C. de teſti. l. etiam. et ſi ꝗs ſimpliOris in ſpe. de teſte.§. i. ver. iteꝫ excipitur ꝙ domeſtiHic dicitur ꝙͣ ſententia teciter minam§. iſte Iſte ſEr C. nuit nec iudex poteſt libera cus. ⁊ ver. ſe. ⁊ ver. quid ſi teſtis domeſticus. ⁊ ꝑ tus. ſed non fere. re. ſed remittit ad principem. contra. sͣ. de iniuvulnerauit. vnaꝫ clauſu Inno. extra de teſti. c. ex litteris. vide tex. ſinlā. Uide bal. ſto rup. teſta. l. ſi quis exhere.§. ſi ꝗs fuerit. So. Ex.§. ſequenti. gu. in. l. item in. l. n̄ dubiū vt ibi. ¶ Ulterius op. de. l. ij. in fi. s. e. ti. Sol. ibi ¶ Qualiter delictum fiat proditorie ⁊ qualiter apud.§. i. C. in. vij. col. C loquitur in eo qui nullaꝫ habebat iuriſditioneꝫ de iniū. ⁊ vi impetu. Et an maleficium in ebrietate cōmiſſuꝫ de lega. ⁊ in de bal. in. c. cognoſcendi de cauſa illa. hic vero in eo qui ha viij. col. de veniat puniendum. Et quando propter culpaꝫ i.§. ſimiliter ītellectu hubebat poteſtatem cognoſcēdi. ſed in impoſitio leuem ⁊ leuiſſimam quis veniat puniendus. Et qui. mo. ſeu. ius tex. ne pene exceſſit quā ipſe poſtea mutare non po an puniri debeat qui percuſſit ticiū volens peramit. ⁊ āg. ī c ¶ Preceſ terit: vt hic vides tex. ſed hoc non poteſt effice.ſ. ſi vācātia. cutere ſeium. ſerit v̓bū. vi in. ix. car. C. re ⁊cͣ. ex hoc no. hic caſum ꝙ iudices in fine ſen de tn̄ qd̓ no. ¶ Aduertatis dicitur de bo. vacā. in. l. ꝗd tn̄.§ Delinquunt. hic aūt ꝓpoſito detentiarum apponunt cōmuniter vnā clauſulaꝫ li. x. ⁊ bar. in ſi arbiter. sͣ. huius tenoris. has cōdemnatiōes proferrimus .l. i. in pͥn. sͣ. lictum ſit quandoqꝫ ex propoſito antecedenti. de arbi. ſi qͣdru. pau. ẜm formam ſtatutoꝝ: ⁊ eatenus quatenus eſſet ⁊ iſtud delictum committitur duobus modis. N ſer feciſ. dicat̉. i uoꝝ. vltra vel preter formam ſtatutoꝝ caſſamus ⁊ an vno modo inſultando. eſt autem inſultusʰ in i ¶ Feciſſe No. nullamus: ⁊ ad formaꝫ ſtatutorum reducimus. alium ſaltus: vt probatur in. l. i.§. cum arietes proditorie. ꝙ ꝗ dꝫ ire ī certe non poſſunt hoc facere poſt iaꝫ latā ſnīaꝫ: Quis dicat̉ .sͣ. ſi qua. pau. fe. dicatur. ⁊. l. is qui aggreſſoreꝫ exiliū: ſi ante ꝓditor vide vt hic vides. cum ergo preceſſerit verbumᵉ conqͣꝫ vadat de .C. ad. l. corne. de ſicca. alio modo committitur bal. in. c. i. q. linquat pudemnamus eum in tantuꝫ: illa clauſula nil opeex propoſito proditorie. eſt autem ꝓdere vnuꝫ mo. ſeu. ami. nit̉ vt exul. ratur. preterea illa clauſula eſt incerta ⁊ incertiactibus oſtendere: aliud in mēte gerere: vt no. ⁊ quot mōīs ⁊ videt̉ āge. tudinē continet. ergo non valet: vt. l. i. C. de ſen. dicat̉ prodi .sͣ. de preua. l. i. ⁊ sͣ. ad. l. iul. maie. l. iiij. in prin hic intellige tor. vide gl. que ſi. cer. quanti. ⁊ ita diſputauit Ia. de bel. de re hanc.l. ſi cipio. ⁊ ideo ſi veniens tecum tanquam ſocius .xlvj. diſtin. poſtqͣꝫ debu hac clauſula dixi plene in. l. iudex. s. de re iudic. itineris nulla interueniente rixa te percutio nō clericus. et it ire delin¶ Ultimo vide glo. que incipit vſqꝫ ibi. l. libelpoſſum dici contra te feciſſe inſultum: ſed dicor Io. an. in. c. quat: alias .i. de homi. ī loꝝ. So. hͨ agit̉ de pͥuilegio. ibi agit̉ de iure cōi. hoc feciſſe proditorieⁱ: quia aliud gerebam in ſua cōtuma.vj. in nouel Ex. l. ſequenti. cia eēt ſibi ꝓ animo ꝙͣ illud quod gerebam in actu. pro hoc la. quem reſicua qd̓ eſt ¶ Dānatus ire in exilium ſi antequā vadat de.C. de delato. l. finali. libro decimo. vel ſi ſedēs fert Bal. in abſurdū: vt linquat vt exul punitur. auc̄. itē nultecum in menſa hoc faciebam. vel ſi cū tibi eſſeꝫ .sͣ. l. ꝓxi.§. ſi la cōitas. C. Nota q ꝗs. sͣ. e. ⁊ in amicus ſaltim inter te ⁊ me nullus erat rancode ep̄i. ⁊ cle. A ſeruorum. natim la .i. relegati. percuſſi te de retro. ſecus ſi eſſes mihi inimicus Pe. de anidē ſi in locū ta ſententia quis mutat ſtatum. cōtra. sͣ. ita ꝙ eſſet rancor inter te ⁊ me: ⁊ tunc te prodi cha. in cle. i. nōdū potuit de iniuſto rup. teſt. l. ſi quis exheredatus.§. eiꝰ. .§. qꝛ v̓o. de torie non percutio: quia illud quod facio in acꝑuenire ad ſta. mo. dicit glo. ſol. ⁊ bene. ¶ Ulterius no. ex hac. l. pro his quē ire tene tibus oſtendebam. ſcilicet me tibi deſeruire vel ꝙ ꝓditor eſt bat̉. caſus ē qui condemnantur in hac ciuitate vt debeāt ſta le. ſequitur in textu aut impetu. dicitur contraqui ſecreta ſi hic no. ⁊.§. re in exilio tanto tempore: ꝙ ſi antequā vadant bi ꝯmiſſa re hi maleficiuꝫ impetu quando inter duos ſimul hodie. inſti. uelat. de pe. deliquerint puniunt̉ vt exules. caſus eſt hic. inſtantes oritur ſubito rixa ſeu propter verbum de excep. ad diſtin. vj. ſade Imol. q g No. tex. ibi: quia ⁊ nouum vel contentionem nouiter emergentem cerdos. de In perſonis. ſolus. ⁊ ſic no. ꝙ pe hoc ꝓſequit̉ ſeu propter ebrietatem: vt hic dicit tex. ad hoc pe. ⁊ remiſ. in. l. ita ſtipu .c. oīs. ⁊ vid̓ na corꝑalis eſt grauior quauis pecuniaria. ma facit. l. ſi in rixa. sͣ. de ſic. ⁊. jͣ. e. l. aut facta.§. qua latus. in āte tex. ij. q. vij. teriaꝫ huius.§. habetis plene in. l. quid ergo.§. penulti. col. litate. ⁊ tunc in illo maleficio non poteſt dici in .c. i.§. d̓ his. de ver. obli. pena grauior sͣ. de his qui notantur infamia. ⁊ ſultus commiſſus: nec poteſt dici factum prodi alij modi po e ¶ In ꝑſoper docto. in. l. ⁊ ſi poſſidoneuꝫ. ⁊. l. ⁊ ſi ſeuerior nūtur ī. d. c. torie: ſed impetu ⁊ rixa. ¶ Sed quero an malenis. vid̓ bar. clericꝰ xlvj. .C. de his qui notantur infamia. ficium factum in ebrietateᵏ veniat puniendum. in. l. i. ī fi. sͣ. di. fac̄. jͣ. e. l. Ex.§. ſequenti. eo. ⁊ ibi oīo hic habes tex. ꝙ ſic. ꝓ hoc. jͣ. de re mili. l. omne ſi ꝗs.§. trāſ. vide. ⁊ vide fugas. ⁊ de bar. in. l. iij. in pͥn. de teſta. ⁊ no. ꝙ oīs pena corꝑalis qͣꝫuis modica ē attē re mi. l. oēs.§. expilatores. ⁊ ī.§. ꝓditores. ⁊ vid̓ pe. d̓ āch. ī. c. i. d̓ homi. ⁊ dēda. qd̓ limita ſingu. vt ꝑ bal. in. l. i. sͣ. e. ti. ⁊ vide Ia. bu. in. l. magiſtrati vid̓. l. ij. ⁊ ibi bal. C. q̄ res expor. ⁊ bal. ⁊ āg. ī. l. i. ī pͥn. sͣ. d̓ pac. ī pͥn. Itē ve bus. ff. de iuriſdic. om. iudi. ⁊ no. in. l. preſbyteri. C. de epiſco. ⁊ cleri. ⁊ vi nenatio n̄ ē ſine ꝓditōe. bal. ī. l. cū homi. ī pͥn. C. d̓ his ꝗ. vt īdig. ⁊ ī. l. fi. ī de bar. in. l. leuia. ff. de accuſa. vlti. col. de ſum. tri. ⁊ fi. catho. k ¶ Factū in ebrietate. an delictum DDDD ij

De penis. factum cū ebrio puniatur. ſed nunquid contractus factus ab eo teneat. ratur ſeu comparatur in criminalibus quo ad penam corporalem in. l. vide in. l. dolum.§. inſidijs. de dolo. adde quod Saly. in. l. diuus adriamilites. sͣ. de cuſto. reo. ⁊ no. in. l. penulti. C. eo. titu. ⁊ no. And. de piſio nus de ſiccar. in fi. dicit ꝙ Cy. in. l. ſi quis non dicam rapere. C. de epiſ. in accuſationibus in ti. de in lit. iur. ⁊ ibi per alios. ⁊ vide Angel. in. l. io ⁊ cleri. dicit ciuilem.i. pecuniariam non criminalem.ſ. corporalem penā qui cum telo. C. de ſicca. ⁊ quod legitur ⁊ no. per Pe. de ancha. in cle. .i. de homici. ⁊ Cy. ⁊ Bal. in. d. l. data opera. in. iiij. col. C. qui accu. non imponi. l. qui edes. sͣ. de incen. rui. ⁊ naufra. bar. ẜm eum dicit corporalem imponi poſſunt. ſed minoreꝫ c ¶ Glo. di per iſtū tex. delictum.§. qui ſe. ¶ Uenio ad tertiuꝫª. dicitur ¶ Oppo. ꝙ iudex non ſtinguit. vicū hic no. in h Ud lC. poſſit mutare penam: vt de Saly. in in tex. aut caſu. iſtud quod hic dicitur caſu ītelli glo..i. h̓ opi.l. ſenatꝰ. C. git glo. dūtamen ibi ſit aliqua culpaᵇ ſcilicet lata .l. i.§. i. sͣ. ad turpil. Reſpondeo q̄dam nio placet ſa de his qui ī lyce. vbi deleuis vt leuiſſima. alias ſi nulla eſſet culpa non ſunt crimina ordinaria que habent penaꝫ ordi teſta. ſe aſcr. lictū concer puniretur: vt. l. abſentem in fi. sͣ. eo. tenet ergo natam: tunc iudex poteſt augere: vel minuere: per barto. in nat rē fami.l. vl. de priglo. ꝙ propter culpam leuem ⁊ leuiſſimam vetamen cauſa cognita: vt dicta. l. quidⁿ ergo.§. pe liarē. d. l. qui ua. delic. per niat puniendus criminaliter. de lata non eſt du na grauior. sͣ. de his qui no. infa. ſed ſi non haedes. Secū Bal. in. l. ex da opi. placꝫ biū: vt. l. in lege. sͣ. ad. l. cor. de ſic. ſed dominus bent penam limitatam: tunc iudex imponit pe morte. ad. l. ſibi vbi deli acquili. per Cy. videtur tenere contrarium in. l. ſi quis non nam ſuo arbitrioᶠ: vt videbitis. jͣ. e. l. ſanctio le ctū nō ꝯcerBal. in. l. pi dicam rapere in fi. C. de epiſco. ⁊ cleri. vbi dicit gum. ⁊ sͣ. de crimi. ſtel. l. ij. ⁊. l. lege.§. hodie. sͣ nat rē famignus. in vlt. ꝙ pro leui ⁊ leuiſſima culpa non agitur crimina ad. l. iul. repe. ¶ Querit glo. quādo pena eſt ex liarē. de quo col. de pig. etiā aliquid liter. ſed male dicit ⁊ contra hunc tex. pro hoc. l. traordinaria quomodo dicitur pena augeri vel acti. per Iavide ꝑ flor. co. de belui. qui edes. sͣ. de incen. rui. nau. tamen mitius puminui. dicit glo. reſpectu eius qd̓ fieri cōſueuit. in. l. ⁊ ſi quē in. l. ſi ꝗs nō nietur. Querit glo. quid ſi aliquis delinquit ita dicit glo. hic. ⁊ dicta. l. ꝗd ergo.§. pena gracūqꝫ.§. iniu dicā rapere. per ignorantiam iuris. glo. diſtinguitᶜ. aut errauior. sͣ. de his qui no. infa. riā. circa pͥn. de ep̄i. ⁊ cle. ad. l. aquil. ⁊ Ex. l. ſequenti. uit in iure ciuili: aut naturali: vel genum: quod ⁊ do. anto. ⁊ per bal. in. l. Imol. in. c. ¶ An plus vilis ꝙͣ poſitus in dignitate puniri proſequere: vt per Dy. in. c. iuris ignorantia. de data ī. v. col. .ij. de cōſti. debeat. regulis iuris. libro. vj. Ea que dixi ꝙ pro culpa .C. qui accu d ¶ Utrum leui vel leuiſſima quis punitur intellige ẜm ea q̄ ſa. ⁊ quid de No. ꝙ plus punit̉ puniar. Et MCAAN. poſitus in dignitaeo qui ꝓpter dixi in. l. ſi adulterium cum inceſtu. sͣ. de adulte. Bar. dubita ſuꝑbiā ⁊ īdi uit in. l. quis in princi. ⁊. l. in lege. sͣ. ad. l. corne. de ſicca. quia te ꝙͣ vilis. ¶ Oppo. glo. de. l. pedius gnationē de ſeruo. sͣ. de ī eſt verum in maleficijs que in certam perſonam .sͣ. de incen. rui. nau.§. i. ⁊ in. l. iij.§. pe. sͣ. de ſic liquit ſeu in iur. Angel. ſtrumētū lainferuntur: vt hic. alias ſecus: vt dicta. l. ſi adulca. cum ſi. So. dic aut delictum cedit in deroga hic dicit ꝙ cerauit. dic̄ iura hic alle terium cū inceſtu. ¶ Vltimo pone ꝙ volebam tionem officij vel dignitatis. ⁊ tunc plus punit̉ ꝙ punit̉ exͣgata ꝑ bar. percutere ticium: percuſſi ſeium: vtruꝫ puniarº. exiſtens in dignitate ꝙͣ alius: vt hic. Si ꝟo non ordinarie: vt non ꝓbant. hic videtur tex. ꝙ non: quia ſi volebam percute cedit in derogationem officij vel dignitatis. tūc ſingu. nota. vnde dic̄ ꝙ bal. in. l. i. C. re feram ⁊ percuſſi hominem non teneor. certe aut tractatur de īponenda pena corporali ⁊ ma non tenetur de fi. inſtru. iniuriarū: qꝛ veritas eſt in cōtrarium: vt. l. eum qui.§. pe. ⁊ fi. gis punitur minor ꝙͣ maior: vt. l. pedius. cū ſuis poſt Io. an. ceſſat afſec.sͣ. de iniur. ⁊. l. ſcientiam.§. fi. sͣ. ad. l. aquili. nec concor. Si vero pecunialiter: tunc magis puniin. c. accepi tio iniurian ob. hec. l. quia hic dabat operam rei licite. ſed in tur maior ꝙͣ minor: vt. l. properandū.§. ſinantē mus. eo. ti. ⁊ di: ſed tenet̉ ad bar. h̓ ad .q. noſtra dabat operam rei illicite. vtraqꝫ. C. de iudi. ⁊ probatur. C. de ꝯduc. ⁊ pro acquilia pro de quod no. pter culpam Hic cu. do. aug. l. i. li. xj. ita dicebat Dy. ⁊ do. Oldra. bal. in. l. i. in .d. l. ſcientiā. Uod ad ſtatum. ⁊ bo al̓. autem generaliter loquendo quando pauꝑ repe. vn̄ vi. ī punietur er vlti. col. ſeu nus tex. ¶ Op. ꝙ talis ſententia non tas vel diuitie noceant vel ꝓſint. dic per Cy. C. go arbitrio car. ⁊ ꝗd de valeat: quia continet expreſſum iuris errorem: iudicis: ut d̓ de epiſco. ⁊ cle. l. ſi quis ad declinandam. dormiēte. vi delicto caſu quia condemnat aliter ꝙͣ debeat. dicit glo. certe ¶ Iſte leges que dicunt ꝗ de in. l. pe. d̓ cōmiſſo: vt I U¶ S. decurionibus iſte pene non continet quia pena poteſt augeri vel minui parri. ⁊ vide hic. ⁊ sͣ. eo. glo. i. q. i. c. arbitrio iudicis ex genere: ergo pene non ex cā non imponantur non ſeruant̉ per ſta.l. abſentem ſane. ⁊ in. c. .§. fi. ẜm eū. ſit iſta mutatio ſtatus. ¶ Op. de. l. ictus fuſtiuꝫ tuta terrarum que generaliter loquuntur. obuiauerūt. uide qd̓ no. .C. de his qui notā. infa. vbi debet inſpici cauſa. Ex. l. ſequenti. ⁊ in. c. meriBarto. in. l. So. quando infertur pena mortis nunquam in ¶ Maleficiuꝫ quot modis ſumatur. ⁊ an ſtanto. que dicit diuus. sͣ. de qd̓ mitiꝰ puſpicitur cauſa: ſed ſolum pena. caſus eſt hic. ſed te ſtatuto ꝙ pro maleficijs cōmiſſis de nocte pe ficca. nit̉ ꝑ Ia. de quando infertur alia pena: tunc inſpicimus peOdie ne duplicentur non habebit locum in verbis in bel. ⁊ bal. in h Uide nam ⁊ cauſam: vt. l. contraria. iurioſis. .l. ſi quis nō quod dicā rapere ¶ Ex. l. ſequenti. Iſta. l. ponit vnā no. gl. ⁊ bal. .C. de ep̄i. ⁊ Ut facta. materiaꝫ pulchrā. ¶ Quando iudex poſſit augere vel minuere pe ī. l. nemo cle cle. bal. in. d. ricus. C. de nam. Et quando pena eſt extraordinaria quali Ex iſto principio nota ꝙ quedam ſunt malefa.l. data oꝑa. ſum. tri. dic̄ ter dicatur augere vel minui. cta: quedā maledicta: quedā maleſcripta: q̄daꝫ in. v. col. ad tn̄ bar. ī. l. i. de gl. xiij. q. in. vj. col. C. .iiij. ⁊ glo. fi. ex delic. debal. ⁊ Saly. vbi dicit ibi in. d. l. dolum. Ro. in. l. i. in prin. in. iiij. colū. de ſunc. quod ubi a lege uel ſtatuto eſt ſtatuta certa pena pecuniaria iudex ver. obli. ⁊ tex. in dicto. c. ſane. xv. q. i. c. vnuſquiſqꝫ. dicit ꝙ nō tenet miſ non habet arbitrium per. l. ſi qua pena. jͣ. de uerborum ſignificatione in ſio facta ab ebrio. vide glo. i. q. i. c. diuidit. an autem valeat ꝯtractus ab fi. ⁊ in. l. fi. in ultima columna. C. de proba. ⁊ l. quid ergo. per bar. in.§. initio factus: dic ꝙ nō. ij. q. iij. ſi quis nutus. ⁊ qui dicit ſe calore feciſſe: pena grauior. ⁊ ibi no. ff. de infami. ⁊ quando quis non delinquit. ſꝫ ſim debet probare: vt ibi de diuortijs in. c. ſignificauit. ⁊ de ebrio. vide Ro. pliciter facit contra preceptum legis punitur arbitrio iudicis. glo. eſt in. d. l. i. in prin. de ver. obli. de ebrio. vide reliqua in. l. dolum. C. de doin. l. nemo martires. C. de ſacroſan. eccle. ⁊ ibi Barto. ⁊ Bal. in. l. legis lo. vbi dicam latius. ⁊ h̓ per do. bar. uirtus. de legi. ff. ad id quod dixi an iudex habeat arbitrium in penis a ¶ Uenio ad tertiū. Io. an. de hoc no. in. c. accepimus. de fi. inſtrumē. ⁊ ſtatuti. uide Bal. in. l. i. C. ſi aduer. delic. in quo etiam uide ſingu. glo. in no. hic de maleficio cōmiſſo caſu: qꝛ in materia differt caſus fortuitus a .l. ſi qua pena. jͣ. de uerborum ſignificatione. ⁊ ibi illum textum. no. bar. caſu īprouiſo: vt ſingu. per bal. C. de ſicca. facit. c. lator. de homi. de quo ⁊ uide ibi quando iudex excedit modum an poſſit appellari. ⁊ in dicta. l. caſu an de improuiſo an de fortuitu. vide. l. i. sͣ. de leg. ⁊ bal. in. d. l. ſi ꝗs nemo clericus. ⁊ per Baldum dicitur ꝙ punitur magis nobilis qͣꝫ non dicam rapere. C. de epiſco. ⁊ cleri. in. iiij. colum. in ver. iiij. cū in fi. ignobilis. ⁊ vide in. l. abſentem. sͣ. eo. ti. f ¶ Suo arbitrio. An ſi iudex habet arbitrium imponendi penā an poſb ¶ Culpa lata. An delictū pro culpa cōmiſſuꝫ puniatur criminaliter. vi ſit appellari. vide bar. poſt glo. in. l. ſi qua pena. de verbo. ſignifica. adde de. l. cuꝫ autē.§. capitalem fraudē. sͣ. de edi. edic. vide etiam tex. in. l. i. sͣ. quod dixit Imol. in. c. i. de conſti. propter terribiles caſus licitum eſt le de legi. ⁊ ibi Cy. alias dic vt ibi per bar. adde quod no. Dy. ⁊ ibi vide ꝑ ges tranſgredi. Bal. in. c. i. qui. mo. ſeu. amit. bar. in. l. ij. sͣ. de offi. preſec. vigil. ⁊ bonum tex. in. l. capitalium.§. qui ini Uedā. plus punit̉. An plus puniat̉ nobilis qͣꝫ ignobilis. per bal. micitias. ibi vel modice. jͣ. eo. ⁊ angel de are. in tracta. ſuo. malefi. in v̓ſi. in. l. fi. C. de ſum. tri. ⁊ Cy. sͣ. de ui ⁊ ui ar. l. pedius. cum concor. incendiario. in. ij. colum. adde ꝙ inquātū glo. hic dicit de leuiſſima culdantijs. ſi uero pecunialiter tūc magis maior qͣꝫ minor punitur. pa puniri intellige quo ad damnum ex. l. acquil. vt in. l. lege acquil. la. ij. h a Ut facta. uide bal. in. l. data opera. C. qui accuſa. non poſ. ꝙ dicat̉ ad. l. a. quil. sͣ. ⁊ adde caſum ſingularem in quo lata culpa dolo equipa maleficium. ⁊ in. l. i. C. ſi aduer. delic.

De penis. 2 l l a ¶ Importat delictum. Exceſſus autem comprehendit omne maleficiū ofſenderunt ex noua cauſa non dīcitur pax rupta. quod tene menti quia vt dicit Bal. in. l. ſi ꝗs ī hoc. genus. C. de epiſcopis ⁊ clericis. facit extra hoc ſequitur Bal. in. c. i. de pa. tenen. ⁊ Anto. de but. ⁊ Imol. in. c. ij. de de exceſ. prela. per totum. renun. ⁊ adde Imol. ⁊ An. de bu. in. c. cum. p. ganfredus vbi tex. melior b ¶ Circa maleficium. Adde ꝙ etiam delictum commiſſum in non fade corpore vtriuſqꝫ pro iſta parte ⁊ queſtione. de renun. ⁊ idem Pau. ciendo ſcire delictum: vt in. l. mora. ⁊ ibi glo. ⁊ ibi dixi ſolu. matrimo. et de caſtro. in. l. qui ſeruum. ad fi. per illum textum. sͣ. de verbo. obligat. ⁊ ibi vide do. quando pre meuꝫ. ⁊ gloſumat̉ ex an ſa. in regu male conſulta. Contra quia oīa crimina dicunt̉ Ex.§. ſequenti. tiqua cauſa. la delictum. maleficia: vt. l. ex maleficijs in princ. sͣ. de accu. ⁊ vide ſingul. ¶ Stante ſtatuto ꝙ ſi maleficium fiat in ecclein glo. mag. obli. ⁊ inſti. de obl. que ex deli. naſ. in prin. Pro Bal. in. l. p̄de reg. iur. ſia vel in domibus eccleſie pene duplicentur et dium. in pe. in ſexto. que huiuſmodi declaratione debes ſcire ꝗd imporetiam ſtante alio ſtatuto ꝙ cōmittens ſacrilegiū col. C. d̓ edi. declarat ꝗd tat delictumª: quid crimen: quod dic vt no. C. ſi puniatur in mille: an ſi quis cōmittat ſacrilegiū ac. dicebat ſit delictum aduer. delic. l. i. Circa maleficiumᵇ dico ꝙ quan etiā ſignāter commiſſum extrahendo aliquid ab eccleſia debeat puniri in Barto. in. l. doqꝫ ſumitur large. ⁊ tunc omne maleficiū com faciendo et duplum. Et ſtante ſtatuto ꝙ in maleficijs in pa qui ſeruum. omittendo. prehendit ſiue fiat re ſiue verbis: vt in cōtrario. latio pene duplicentur. Et ſtante alio ꝙ pro ac de ver. obli. ⁊ vide que Quandoqꝫ ſumitur ſtricte. ⁊ tunc accipitur pro ꝙ ſi ſcā pace cuſatione falſa imponitur certa pena: an pro ac dixi in. l. lici eo quod cōmittitur facto: quia maleficium diciīter te ⁊ me tatio.§. qd̓ cuſatione pena debeat duplicari. mihi ſuperillicite. d̓ pu tur quaſi malefactum. ⁊ ideo nō comprehendit Dicit ſtatutum ꝙ ſi meficium ueniret iuſta bli. et dicit LOCuS. ſat in eccleſia vel in domibus maledictum vel maleſcriptum: vt hic. ⁊ per hoc cauſa te offe Bal. in aucͣ. dico ꝙ ſi ſtatuto cauetur ꝙ ī maleficijs cōmiſſis dendi: vt ꝗa eccleſie pene duplicentur. Alio ſtatuto cauetuſacramenta. de nocte pene duplicentur: ꝙ hoc non habebit me offendiin.i. colūna. ꝙ ſi quis cōmiſerit ſacrilegium puniatur in milſti: nō dicor ſi aduer. vē. locum in verbis iniurioſisᵉ: ⁊ ſi. quia in tali ſtale. aliquis cōmiſit ſacrilegium aliquod ſacruꝫ de frangere pa ꝙ vis ⁊ metuto odioſo debemus accipere verba ſtricte: vt eccleſia ſubtrahendo duplicabitur ne pena. cer cem. ⁊ ibi vi tus eſt male ſit benignior interpretatio: vt. l. interpretatiōe. de plures re te dico ꝙ non. nam cum ſacrilegium non poſſit ficium: dixi miſſiones in in. l. iniuria⁊. l. ſi preſes. jͣ. eo. Simile in macedoniano cū ſit alibi cōmittiꝙͣ in eccleſia: vt hͨ. ⁊ sͣ. ad. l. iul. pe. materia per rum.§. i. sͣ. odioſum verbum pecunie ſtricte accipit̉: vt plecu. l. diui. ideo non poteſt fieri duplicatio: quia do. meum. ⁊ de iniur. ne dixi. sͣ. de leg. i. l. talis ſcriptura. Quid de illo illud dicitur duplicari quod alias erat ſimplan Bar. idē tec ¶ Uerbis qui cōſilium malum dedit de nocte. Reſpōdeo net in. l. q̄ro īiurioſis. vidum: vt. l. ſi cum exceptipne.§. triplicanduꝫ. sͣ. .§. inter lode dominuꝫ non duplicatur pena. ideo quia de nocte princi quod metus cauſa. ⁊. l. hoc edicto in fi. sͣ. de pu catorem. ff. angelum in paliter: ſed ideo quia debet puniri ea pena qua bli. ſed ſimplum non reperitur alias: quia alibi locati. ⁊ vitractatu ma principalis delinquens. qd̓ dic vt dixi. sͣ. de fur. non poteſt cōmittiꝙͣ in eccleſia: ergo nō poteſt de in. c. cum leficioruꝫ in in iure. de re .l. is qui opem. non habetis alia. verbo iniuduplicari. Preterea conſideratio illius loci eſt nun. ⁊ in. c. rioſe. ⁊ ſic n̄ Ex.§. ſequenti. habita in eo ſtatuto quod punit ſacrilegiū: quia cum. p. gan comprehen¶ Facta pace īter te ⁊ me ego percuſſite an ſit alibi ꝙͣ in loco ſacro non poteſt cōmitti ſi ex vifredus. e. ti. dit blaſpherupta pax. ⁊ quod no. miam verbū gore alterius ſtatuti tu duplicares penam. ergo bal. in. l. painiurioſum. Dicit̉ hic cauſa ⁊cͣ. de hac corbis haberetur conſideratio iſtius loci. ⁊ ſic bis Tau ſa. rectione quis habeat poteſtatē ctum. in. iij. ſed in cōtrapuniretur de eodeꝫ delicto. contra. l. ſenatus. sͣ. ⁊. iiij. q. C. d̓ rium glo. eſt corrigendi. dic vt. C. de emen. ſeruo. ⁊ de emencolla. ⁊ bar. de accu. ⁊. l. pe.§. fi. sͣ. nau. cau. ſta. Et idem diinſti. de obli. da. propin. ¶ Quero cum tu ⁊ ego eſſemus ini in. l. qui roque ex delic. co. dicit ſtatutum hic ꝙ in maleficijs in palatio me.§. duo naſcuntur ī mici fecimus pacem: demuꝫ ego percuſſi te. que cōmiſſis pene duplicent̉. Alio ſtatuto imponit̉ fratres. ī. vj. prin. que inritur an pax videat̉ rupta. Breuiter dico ꝙ con pena certa pro falſa accuſatiōe: duplicabitur ne .q. sͣ. de v̓b. cipit: ſed nō ſideranda eſt cauſa. nam ſicut dicimus in tranobli. ⁊ in ter pena. puto ꝙ nō: quia falſa accuſatio non ꝓdune in fi. ⁊ gl. minis Bal. ſactione per quam receditur a lite: vt. l. ſi fratris in. l. ex male citur alibi ꝙ in palatio. ergo ⁊cͣ. per rōnes preBal. in. c. i. ficijs in pͥn.C. de tranſac. ⁊ iureiurādo. quod eſt finis litiū: dictas nam illa verba que dicūt ꝙ in maleficijs in princi. de cipio de act. vt. l. i. sͣ. de iureiur. videtur quis contra ſentētiā duplicentur pene: debēt intelligi de penis mapa. tenē. Io. ⁊ obligati. ⁊ venire ⁊ tranſactionem quando agit ex cā ante an. in. c. fi. de leficiorum que indifferenter cōmittunt̉ in quoli ita cōmuniimmuni. ecdeciſa ⁊ terminata: vt. l. cum queritur. sͣ. de re iu ter practica bet loco: non de illis maleficijs que cōmittunt̉ cle. in nouel tur. ⁊ cōmu di. ⁊. l. ſi de certa. C. de tranſac. Sed ſi ageret ex in palatio: ita ꝙ non alibi. Sed quid de eo qui la. ⁊ do. āto. nis opi. tennoua cauſa non diceretur venire contra tranſa⁊ Imol. ī. c. fert falſum teſtimonium in palatio: an pena du cōtra Bar. .ij. de renū. ctionem vel ſententiam: vt in. d. ll. ita in propoꝙ blaſpheplicabitur: videt̉ ꝙ ſic: quia falſum teſtimoniuꝫ ⁊ Ro. in. l. ſe mia ſit. deliſito. ſi ego percuſſi te ex cauſa antecedenti propoteſt fieri etiam extra palatium coram arbitris mel mora. in ctum: habes pter quam fueram tibi inimicus: de qua fuerat cōtra puto. nam lex debet referri ad ea que fre .iiij. col. ſol. textū in corfacta pax: tunc rumpo pacem. ſed ſi ego te permatr. Dicit quenter accidunt: vt. l. nam ad ea. sͣ. de leg. cuꝫ pore autenetiam Bal. cuterem ex cauſa ſuperuenienti de nouo: ꝗa de tice: vt non ergo frequenter accidit ꝙ iſtud fiat in palatio in. d. l. p̄diū. luxu. contra nouo ſuperuenit inter te ⁊ me rixa ex ioco vel ex lex que imponit certam penam contra ferentes in pe. col. de natu. poſt ebrietate: tunc non rumpo paceꝫº: ſed de nouo falſa teſtimonia habuit conſiderationem loci in edi. acti. ꝙ fi princi. in tri facio ⁊ ex noua cauſa: aut non retracto veterem ꝓmitto pro quo frequēter fit. ⁊ ideo lex generaliter loquēs bus partibꝰ attinētibus cauſam rumpendo pacem. pro hoc facit quod illius tex. et de duplicandis penis in palatio non poteſt reꝙ non offen ſi duplicatur hic dicitur in maleficijs eſſe conſiderandam ferri ad illas penas in quibus illius loci cōſidedent: non in pena in macauſam. telligo ꝓmiratio non eſt habita. leficijſ an du ſiſſe pro iniCirca perſonam inferenplicetur vbi Ex.§. ſequenti. Per ſonA. tis habuiſtis plene tracta micitijs que verbo delin ¶ Stante ſtatuto ꝙ ſcholaris debeat tractari eſſent inter quitur colli tum. sͣ. e. l. i. in princi. circa perſonam eius eui in vt ciuis. Si ſcholaris diu abfuerit: an debeat vt eos. ⁊ ad gitur ⁊ nofertur puto idem: vt debeamus inſpicere tēpus Bar. hic ad ciuis tractari: ⁊ an ſero vel mane dicatur dies ta. ꝑ Pau. de do. anto. cōmiſſi delicti: vt. l. iniuriarum. sͣ. de iniur. d̓ liaꝫ. de pe vel nox. ⁊ Imol. ī. d. ni. ⁊ remiſ. ī .c. cū. p. gan glo. ordinafredus. ver. ria. vide que item querit. no. Bal. in. l. ignorantia in fi. C. de crimi. ſtellio. libro. x. in. l. ij. C. de revide Bal. ſingu. ⁊ Ioan. an. in regula fruſtra. in mercurialibus. pro hoc bus creditis. ⁊ an maleficium comprehendat delictum an cōmittendo. bene facit quod no. do. car. in clementi. prima.§. verum. in quarta queBar. in. l. omne.§. ex cōtumacia. jͣ. de re mili. ⁊ Bal. in. l. ignorantia. C. ſtione deberet. ⁊ Pau. de caſt. in dicta. l. qui ſeruum. de verboruꝫ obli de crimi. ſtellio. ⁊ adde tex. no. in materia in. l. ſed ſi vnius.§. quedaꝫ. de gatione in fi. ibi: ſed de nouo facio. ⁊ in. l. verum. ⁊ ibi in propoſito no. iniur. vbi iniuria que cōmittitur verbo dicitur maleficiū. ⁊ vide ad hoc Bar. de fur. per Ro. late. in. l. licitatio.§. quod illicite. de publica. ADaret. in maleſi. in dicto ver. iniurio ſe. DE an ex cauſa noua dicatur pax rupta vltra Alexan. conſilio. cxv. quar d ¶ Cauſa. non rumpo pacem. Si duo fecerunt pacem ſimul poſtea ſe to libro. ro. conſilio. clxxxiij. ⁊. cclviij. DDDD iij

De penis. a ¶ Tēpus. formo tibi. q. An ſcholaris qui hꝫ p̄uilegia ſi recedit ⁊ demū tenebre. allegat exͣ de homī. c. ſi ꝗs ꝑfodiens. qn̄ aūt dicat̉ interdiē ⁊ po reuertat̉: gaudeat pͥuilegijs. vide in. l. filio. per bal. de lib. ⁊ poſthu. ⁊ ibi ctem. vide bal. in. l. ij. ad fi. qui. res iudi. nō no. An in ſero. mane dicat̉. v do. meū. adde qd̓ dixi poſt bar. in. d. l. naturaleꝫ.§. pauonū. ⁊ vide tex. in de in. d. l. i.§. hoc aūt ſenatus. ad ſilla. ⁊ vide per bar. in. l. qui duos. de te .l. de ꝯſti. C. de aduo. diuer. iudi. ⁊ Ro. in cōſi. cccxliiij. ⁊ in. l. ſi v̓o.§. de ſta. manu. ⁊ qn̄ dicat̉ dies ⁊ qſ̄ nox. adde no. in ti. C. de emēda. iuſt. C. et viro. in. xxxiiij. fallen. ſolu. ma. ADDE bar. conſilio. cxxxv. dicit bal. in. l. filio. ff. de libe. ⁊ poſthū. ꝙ ſi ſtatutū dicit ꝙ ſcholaris noui b ¶ Uēio ad tius ſoluat ſcd̓m. Adde .xx. pro matex. ⁊ ibi bar In hoc.§. cōſiderat̉ tp̄s tricula ſi ſetem furti. ⁊ ideo tunc iudex debet exprimere ꝙͣ to. in. l. qui LCMPl S. duobus modis. vno mo mel ea ſoluit titatem furti in proceſſu. alias non poſſet puniduos.§. hec deīde vadit do ꝙͣtitate. alio modo qualitate. ꝙͣtitate in prire niſi pena mitiori: vt. l. ſi preſes. ⁊. l. interpreta conditio de per officia: ⁊ manu. te. vi mo exēplo in quo diſcernit emāſorē a fugitiuo. tione. jͣ. eodem. poſt reuerta de Io. an. in nam emāſor eſt ꝗ vagat modico tꝑe. fugitiuus tur ꝙ nō teTex. ibi ſcā ſubaudi punouella. de EuentuS. niat̉: vt a ſapiēti ẜm glo. net̉ iterū ſol eſt qui prolixo tꝑe: vt. l. iij. sͣ. emāſor. jͣ. de re mihomi. in. c. ſi uere. d̓ quo li. In ſecundo exēplo ꝯſiderat̉ tp̄s qualitate: vi cut. faciunt habes quod punit̉ factū a dementiſſimo. Condic ut meliꝰ ea q̄ no. baldelicet an ſit dies vel nox. ¶ Circa primum for tra. sͣ. ad. l. pōpei. de parri. l. pe. in fi. ⁊. l. infans per barto. in in. c. i.§. por ſuo ꝯſilio in mo tibi. q. Scholares debent tractari hic: vt ci .sͣ. de ſicca. So. intellige hic dementē.i. temera ro. q̄ fuit pri cip̄. vniuerues. modo quidā fuit ſcholaris qui ſtetit certo rium ⁊ ſubiectū hominē: non habentē alienatio ma cā beneſitatisᶻ noficij amit. et tꝑe quo non eſt reuerſus ad ſtudiū. queritur an nem mentis. Secūdo op. de eo quod dicit ipſe ſtre ſtatuto. ibi refert. q. deſinat eē ſcholaris: ita ꝙ poſſit vt forēſis offen ⁊ illd̓ refert met tex. ꝙ euentus non debet conſiderari: vt. l. ꝙ oldradus ⁊ ſeꝗt̉ pau. d̓ di. videt̉ ꝙ ſic. nā eoipſo ꝙ perdit conſuetudi.i.§. i. sͣ. de ſic. So. ẜm verba. l. non conſiderat̉ euaſit quenca. ī. d. l. ſilio nem reuertendi videt̉ perdere beneficiū ſchola euentus: vt. l. cor. de ſicca. ꝗa ſufficit animus de dā accuſatū ⁊ vide no. ꝑ qui dicebat̉ ris: vt. l. naturalem.§. pauonū. ⁊.§. ſe. sͣ. de acꝗ. ductus ad actū: tamē iudex de equitate ſua per bar. ī. l. ex eo ꝯmiſiſſe ma in fi. sͣ. de te re. do. ⁊ inſti. de re. diui.§. pauonū. ⁊.§. ſe. Bre.§. pena grauior. poterit penā augere vel minu leficium de ſta. mili. ⁊ in uiter quādo ſcholaris recedit ⁊ aliud exercitiū ere conſiderato euentu. ⁊ ita intelligit Iaco. de nocte: et tel. per hāc. C. aſſumit: ꝗa incipit ire vt aſſeſſor ⁊ incipit eē adſtes depoſuare. hunc tex. ¶ Itē op. dicitur hic ꝙ caſus for de aduo. dierūt vidiſſe uocatus: ⁊ tūc deſinit eſſe ſcholaris: vt. l. legatis tuitus punit̉. contra. fortuitus caſus eſt cui reſiuer. iudi. ⁊ ꝑ per ſplende Bal. in aucͣ. ſeruis.§. ſi ex officio. sͣ. de lega. iij. Sed qn̄ iſtud ſti non poteſt: vt. l. ꝯtractus. jͣ. de regu. iur. ergo rem lune: qꝛ hīta. in. viij. nō apparet dico ꝙ ex ꝙͣtitate tēporis apparebit videt̉ ꝙ quis ex eo non debeat puniri: ꝗa ſi hoc illa nocte nō col. C. ne fi. vtrū deſierit eſſe ſcholaris vel nō. ꝙͣtitas autem fuerat lumē eſſet puniret̉ ſine culpa. contra. l. aliud eſt fraus lius pro ꝑte lune: ⁊ ſic fu tꝑis videt̉ ꝙ relinquat̉ arbitrio iudicis: vt. d. l. ⁊ in.ſ. acce.jͣ. de regu. iur. So. intellige hic caſum precedē erunt repro ptam. in. xix. .iij.§. emanſor. jͣ. de re mili. Tamen dico vobis te aliqua culpa: vt. l. reſpicienduꝫ.§. delinquūt. bati naturaq. C. d̓ vſur. ꝙ habemus hoc limitatū ꝙ per quinquēniū nō ⁊ ibi dixi uobis sͣ. eodem. li rōe. ea aūt ⁊ Pe. d̓ an que fiūt de reuertēdo ꝗs deſinit eſſe in matricula: vt. C. de Ex.§. ſequenti. cha. in. c. cū nocte ꝓbabi primicerio. l. ij. circa mediū. ⁊ de domeſti. ⁊ proaliquibꝰ. de ¶ An propter multitudinē pena augeatur vel liter ignorā reſcrip. ī. vj. tec. l. iij. lib. xij. ¶ Uenio ad ſcd̓mᵇ ſcilꝫ qͣlitatem minuatur: ibi. Nota. Et an vniuerſitas ſit aliud tur ẜm gl. sͣ. ⁊ per Ang. ī tēporis. quero vtrū ſero vel mane dicat̉ dies vel qd̓ me. cau. ꝙͣ homines vniuerſitatis: ibi. Quid dicemus. .l. ſcrineariin. l. ſꝫ cū exnox. iſta queſtio eſt multuꝫ antiqua. ⁊ dicunt iſti Et an vniuerſitas delinquat: ibi. Si queratur. os. C. de teceptione.§. ſta. mili. AD antiqui ꝙ in dubio aſſumat̉ mitior via vt intelli Et an vniuerſitas poſſit puniri: ibi. Hoc p̄miſhec aūt acto DE de teſte gatur in dubio ꝙ ſit dies: vnde. l. dicit qn̄ ſol eſt ſo. Et an ſi omnes homines vnius vniuerſitatis ⁊ in. l. more qui dicit de ſuper terraꝫ dies eſt: ⁊ qn̄ non tunc nox eſt: vt. l. romano. de uadant ad occidēdum vnum: an vniuerſitas di nocte ꝙ viferijs. ⁊ no. hec ꝟba. jͣ. de ver. ſigni. modo ſero pōt eſſe quā catur ipſuꝫ occidiſſe: ibi. Vlterius. Et an ex dedit Ang. ꝯſi ꝑ mo. ī.§. qͦ lio. cxciiij. do ſol adhuc eſt ſuper terrā: ſed eſt in actu recelicto officialis poſſit pūiri vniuerſitas: ibi. Que drupli. inſti. c ¶ Qualita dendi de ꝓximo: ⁊ tunc eſt dies ꝗa ſol eſt ſuper ro. Et an ſi eſt punita vniuerſitas poſſint punide ac. in pͥn. te. Quid aūt ad hoc facit terrā. qn̄qꝫ ſol receſſit ⁊ non eſt ſuper terram: tn̄ ri ſingulares homines: ibi. Quero ſi. ſit qualitas. qd̓ no. bal. ī ꝗa de propinquo receſſit adhuc remanet aliqd̓ vide ꝑ bal. ī ¶De hoc hētis. in.§. .l. ſolā. C. de Nonunquā. pena grauior. ¶ No. .l. i. in. x. col. lumen ꝑꝑ claritatē celi: tunc nox eſt: ꝗa non eſt teſti. ⁊ dicit ⁊ ibi Io. cal. ſol ſuꝑ terrā. ⁊ eodē modo dico de mane. mane Bal. in aucͣ. ꝙ propter multitudinem delinquentium pena de ꝯfeſ. ⁊ in hodie. C. de poteſt intelligi qn̄ non eſt ſol ſuper terrā: ſed de exacerbatur. quādoqꝫ totū. econtra: ꝙ propter .l. ea que. C. ap. ꝙ appelꝓximo venit: ꝗa celum iam albeſcit: tūc nox eſt: de ꝯdi. ⁊ de multitudinē delinquētiū pena minuitur. quid latione diei mō. ⁊ quanvt. l. ticius.§. i. sͣ. de libe. ⁊ poſthu. ſed ſol cū de eniꝫ ſi oēs huius ciuitatis vel ſaltim maior pars venit ēt nox do puniatur ꝓximo incipit eſſe ſuꝑ terram tūc dies eſt. ideo ⁊ vid̓ domi. hominū delinquūt: minuetur ne pena. dicit gl. magis factū Io. ī. l. ticiꝰ ꝯſulo ꝙ tu qui eris aſſeſſor facias ꝙ declaret̉ in detrahendū eſt ſeueritati: vbi ſtrages multoruꝫ palaꝫ qͣꝫ clā. teſtō.§. i. de accuſatione vel ꝙ teſtes declarent cū dicunt de uide ꝑ Bal. hominuꝫ iacet: vt. l. qui cedere. sͣ. de ſicca. Iſta lib. ⁊ poſth. in. l. i. de ſū. ſero poſt occaſum vel ante occaſuꝫ. ⁊ idē de ma ⁊ bal. ibi. et glo. videt̉ contradicere textui: quia in tex. multi ma trini. vide archi. ne ante ſolis ortuꝫ vel poſt ſolis ortum. facit ad tudo eſt cauſa augendi penā. ſed in glo. eſt cau .xiij. diſ. c. i. ī hoc. l. i. C. de cuſto. reo. ſed ſi nihil eſſet declaraſa minuendi. Reſpondeo qn̄qꝫ delictum eſt cō fi. ⁊ Io. an. ⁊ tum tūc in dubio intelligeremus in benigniorē miſſum a multis ⁊ hoc cōſtat. ⁊ tunc ꝓpter mul doc. in. c. cō partē: vt. l. ſi preſes. ⁊. l. interpretatione. jͣ. eo. ti. ſuluit. de of. titudinē pena minuetur: vt in glo. qn̄qꝫ delicta deleg. ⁊ ī. c. o No. ꝙ punit̉ grauius non ſunt cōmiſſa a multis: ſed eſt dubiuꝫ ne cōQualit al T. qͣs ſit manifeſte ꝙͣ illud ſi ꝑfodiens. mittant̉ propter multas ꝑſonas aptas ad hoc: de homici. ⁊ qd̓ ſit ſecrete. Cōtra. C. de ſum. tri. l. nemo cleriqd̓ no. bar. ī tunc exacerbat̉ pena. ita loquit̉ tex. Iſta glo. incus. dic vt ibi per Cy. Item dicit̉ hic in tex. ac .l. i.§. hoc āt ducit̉ per doc. ad. q. de vniuerſitate delinquen .sͣ. ad ſylle. ⁊ craſſaturus. ꝗd eſt hoc dictuꝫ. glo. exponit vno te vt mitius puniat̉. Iſta queſtio eſt multū ſubti Fede. in ꝯſi. modo. ſed fateor ꝙ pōt accipi illo modo: vt dilis ſubaudi iudicio meo. nā primo eſt videnduꝫ .xliiij. ⁊ qd̓ cit glo. ſed hic accipit̉ aliter accraſſaturus.i. aglegit̉. ⁊ no. ī an vniuerſitas poſſit delinquere. Secūdo eſt vi .l. more. sͣ. d̓ greſſurus. nam aliter ſit rixa ſine aggreſſura: ali dendū an poſſit puniri. Et ꝙ poſſit delinquere ferijs. Ang. ter cum aggreſſura: vt dixi. sͣ. e. l. reſpiciendū.§. videt̉ tex. in. l. metū.§. animaduertendū. cū ſua in. l. i. C. de delinquūt. de iſtis qͣlitatibus an ſit iniuria atrox cuſto. reorū glo. sͣ. quod me. ca. ⁊ no. in. l. ſicut.§. i. sͣ. quod vel non. dicam. jͣ. de iniur. l. item apud labeoneꝫ vbi dicit ꝙ cuiuſqꝫ vniuer. nomine. ⁊. jͣ. de regu. iur. l. aliud mane intelli .§. atrocem. .§. refert̉. ⁊ ibi glo. In cōtrarium videt̉ tex. in. l. git̉ poſt gal1g No. ꝙ ꝙͣtitas diſcernit ſed ſi ex dolo.§. i. sͣ. de dolo. Preterea vniuerlicantū: ⁊ ſeQuātita S.abigeū a fure. ⁊ ſic ī mul ro intelligit̉ ſitas eſt nomē iuris ⁊ nō habet animum. nec hꝫ tis locis ſtatutuꝫ imponit penam furi ẜm ꝙͣtitanox qn̄ ſunt intellectuꝫ: ergo non pōt delinquere: vt. l. i.§. i.

De penis. 2 l 2 a ¶ Nōnunqͣꝫ. q̄ro an vniuerſitas. Adde Inno. in. c. cum ex iniuncto. de .c. eos quī. de ſen. ex. li. vj. ⁊ aliqn̄ īſta detētio eſt arbitraria aliqn̄ neceſſa ope. no. nun. ⁊ doc. oēs in. c. dilectus. de ſimo. el. iij. Et adde ꝙ vniuerſiria. adde qd̓ Bal. de pa. ꝯſtā. in ver. ſi qui ex ꝑte. dixit notantius ꝙ ciuitas nō dicit̉ ꝯtumax anteqͣꝫ ꝯgregari potuerit: vt in. l. i. C. de liber. vni tas pōt obligari per iuſiurandū ⁊ ſub iuriſditione paciſci: lꝫ nō heat ani uerſi. ⁊ an appellatione hominū veniat vniuerſitas. dixi poſt Bar. in. l. mū. vnde dicit ꝙ hoc iuramentū eſt referendū ad animū ciuiū ꝑ ea que .ij. de ver.ſi. jͣ. qūo aūt vniuerſitas poſſet citari vide in. l. nō pōt. de reg. no. Inno. de ſen. ex. in. c. graue. Itē adde p̄dictis no. per Bal. per illum iu. ⁊ in. l. me tex. ī aucͣ. nul tū.§. ſꝫ aīad la cōitas. de uertendū eſt .sͣ. ſi qua. pau. fe. dica. ⁊ in. l. infans. sͣ. de ſicca. ⁊ quod me. ca. ⁊. l. aliud.§. refert̉. cum ſua glo. jͣ. ep̄i. ⁊ cle. ⁊ ī .sͣ. qd̓ met hoc videt̉ tenere Inno. extra de ſen. excō. c. gra.l. humanuꝫ cā. ⁊ qūo dꝫ de regū. iu. ¶ Hoc premiſſo quero an vniuerſi.C. de legi. ⁊ uem. Alij dicūt ꝙ vniuerſitas poteſt delinquere citari dixi in tasª poſſit puniri. doc. dicūt ꝙ ſic. ſed alterabit̉ per do. Io. .l. ſicut. d.§. omittendo: vt. l. iubemus nullam nauē. C. de ſa pena per hanc glo. ita Cy. dicit in prealleg. l. ſi ⁊ pe. de āch. .i. sͣ. qd̓ cucroſanc. eccle. non autem cōmittendo per ratio quis tantā. ſed do. Innocē. tenet ꝙ vniuerſitas in. c. dilectꝰ iuſqꝫ vniuernes predictas. Horū opi. refert Cy. C. vnde vi filius. de ſinomi. ⁊ an̄ ꝑ nō poteſt puniri criminaliter: ſed poteſt ꝯuenimo. ꝑ Bar. .l. ſi quis in tantā. in vlti. q. circa ꝑſonas. hoc nō ꝯtumaciam ri ciuiliter. ita dicit in. c. dilectus. el. ij. extra de ſi ī tractatu ꝙ vniuerſitas placet: ꝗa video vniuerſitatē delinquere cōmitmo. ⁊. d. c. graueꝫ. de ſenten. excō. Mihi videi ſint rebelles deponi poſ tendo: vt in aucͣ. itē nulla cōmunitas. C. de epiſ. in ver. rebel ꝙ dicat cōtra caſum. x. col. de pace tenenda ⁊ iu ſit ⁊ pͥuari pͥ ⁊ cle. ⁊. x. col. de pace tenēda. c. i. ⁊ de ſta. contra lando. ad fi. uilegijs. no. ra. fir.§. i. vbi dicit̉ ꝙ ſi ciuitas vel caſtrum delivide Bal. ī liber. ee.§. item nulla cōmunitas. ¶ Quid dicede ſen. excō. querit rūpendo pacem punit̉. quid ergo dicel. i.§. i. qd̓ cu c. qd̓ ſit. ⁊. c. mus. breuiter ad intellectū huius. q. debemꝰ vimus. aduerte rōnes que mouebant Inno. erāt iuſqꝫ vniuer graue. ⁊ redere primo an vniuerſitas ſit aliud ꝙͣ homines ſi. nomine. ⁊ iſte. ſi vniuerſitas puniret̉ criminaliter: ergo pu fert bal. ī. c. ſpec. in ti de vniuerſitatis. ꝗdam dicūt ꝙ nō: vt no. in. d. l. ſii. de mi. vaſ. nirent̉ pupilli ⁊ infantes qui non cōſenſerūt: qꝛ accu. in pͥn. qui ꝯtumax cut.§. i. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vniuerſi. no. ⁊. l. i. in fi. sͣ. de eſſet iniquū. Preterea cū mortuis omnibꝰ hover. ſed nun eſt. adde qd̓ colle. illi. ⁊ hoc tenent oēs philoſophi ⁊ canoni minibus ⁊ alijs ſubrogatis eadē ſit vniuerſitas. ꝗd poſſit. et Bal. de pa. ſte qui tenent ꝙ totuꝫ non differt realiter a ſuis Bal. ī. l. me ꝯſtan. in v̓ſi. ergo illi qui poſtea naſcerent̉ punirent̉. qd̓ eſſet tum.§. aīad partibus. veritas eſt ꝙ ſi quidē loquamur realivniuerſitate abſurdū. Mihi videt̉ ſic dicenduꝫ ꝙ pro deliuertēdū. qd̓ dic̄ ꝙ ibi eſt ter vere ⁊ ꝓprie ipſi dicunt veꝝ. naꝫ nil aliud eſt cto nō eſt dubiuꝫ ꝙ poteſt vniuerſitas cōueniri me. cā. ⁊ ī. l. tex. ꝙ vni vniuerſitas ſcholariū ꝙͣ ſcholares. ſed ẜm fictio ciuitates. qd̓ ciuiliter in eo quod ad eam ꝑuenit: vt. d. l. metū uerſitas dānem iuris ipſi nō dicunt veruꝫ. nam vniuerſitas cuiuſqꝫ vninū dare dici .§. animaduertendū. sͣ. quod me. cauſa. ⁊. l. ſed uer. Cy. ī. l. tur ⁊ qd̓ ma repreſentat vnam ꝑſonam que eſt aliud a ſcho⁊ ſi dolo.§. i. sͣ. de dolo. de eo ꝟo quod nō perſi ꝗs in tātā ior pars fac̄ laribus ſeu ab hoībus vniuerſitatis: vt. l. moruenit an poſſit ciuiliter vel criminaliter cōueniri .C. vn̄ vi. in tota vniuer tuo. sͣ. de fideiuſſo. qd̓ apparet ꝗa recedentibus ver. ſꝫ pone. puto idē iuris eſſe in quo dico ſic. Quedaꝫ ſunt ſitas feciſſe oībus iſtis ſcholaribus ⁊ alijs redeūtibus eadē ⁊ vide bal. ī videt̉. l. qd̓ delicta propter que filius punit̉ propter patrē: .l. polla. C. d̓ maior. jͣ. ac tn̄ vniuerſitas eſt. Itē mortuis omnibus de po vt in crimine. l. iul. maie. ⁊ in crimine hereſis: vt his qui. vt ī munici. Ite pulo ⁊ alijs ſubrogatis idē eſt populus: vt. l. ꝓC. ad. l. iul. ma. l. quiſquis. ⁊ extra de here. c. ſta dig. ⁊ ī. l. da ſi aliꝗd cōſi ponebat̉ sͣ. de iudi. ⁊ ſic aliud eſt vniuerſitas ꝙͣ ta. C. ꝗ accu liarij ⁊ āciatutum. li. vj. ⁊ de pe. c. felicis. li. vj. tunc iſto caſu ſare. bal. ī. l. perſone que faciunt vniuerſitatē ẜm iuris fictio ni faciant vt poteſt vniuerſitas criminaliter puniri: vt fuit fa etiaꝫ. in. v. ⁊ det̉ id face nem: ꝗa eſt quedā perſona repreſentata: vt. d. l. ctum de carthagine q̄ paſſa eſt aratrū: ut. sͣ. qui. .vj. col. C. d̓ re ipſa vni mortuo. hoc etiā premiſſo. ſi queris an vniuerſi execu. rei iu mo. vſufr. amit. l. ſi vſufructꝰ. Et ego vidi ſnīaꝫ uerſitas. alle tas poſſit delinquere. Rn̄deo proprie non pōt di. in verſi. ⁊ ga. d̓ vi ⁊ vi diffinitiuā imperatoris Henrici quā dedit con ego. Bal. in delinquere: ꝗa proprie non eſt perſona: vt dcm̄ ar. l. ſine me. tra ciuitatē brixie que fuit ſibi rebellis. in qua di .l. ſicut.§. ſi ⁊ ideo videeſt: tn̄ hoc eſt fictum poſitū pro vero: ſicut poni cebat illam ciuitatē eſſe ſubijciendā aratro. quā ꝗd. qd̓ cuiuſ mus ꝙ vnimus nos iuriſte. ¶ Si querat̉ an̄ vniuerſitas deqꝫ vniuerſi. penā ex miſericordia relaxauit: que ſnīa diffiniti uerſitas acno. ⁊ qd̓ no. linquat: dico ꝙ ſic. peccatū omiſſiōis poteſt cōcuſata rn̄det ua eſt lex: ut. l. ij. sͣ. de legi. ⁊ in iſtis ceſſant ratio Bal. in aucͣ. per ſindicuꝫ mittere vniuerſitas. nā ipſa vniuerſitas tenet̉ ali nes Inno. vbi poſſunt puniri paruuli ꝓpter ma hec. in vlti. ſuū hn̄tē ſpe quid facere qd̓ ſi omittit̉ vniuerſitas omittit: lꝫ iores: ⁊ deſcendentes ꝓpter ciuitates ſuas. ⁊ ita col. C. d̓ vſu ciale manda hoc ꝯtingeret negligentia regentiū ciuitateꝫ. tn̄ cap. ibi: non fecit papa Bonifa. ꝗa propter delicta quorun tū a ciuibus cōſentiētibꝰ ipſa dicit̉ negligere: vt. l. iubemus nullaꝫ naueꝫ .C. de re mi dam templariorū totum collegiū templarioruꝫ eēt difficile li. l. tū colla.C. de ſacroſan. eccle. cōiuncta. l. ſi ꝓcurator.§. fuit deſtructū: quia erant heretici. Quedā ſunt vide no. per toris. li. xij. tutores sͣ. man. in fi.§. In delicto vero cōmiſſo delicta in ꝗbus filius nō punitur propter pr̄eꝫ. Inno. ⁊ Io. nec requirit̉ ſeu quod cōmittitur faciēdo debes aduertere. an. in. c. i. de ꝙ ille ſingu⁊ hoc in caſibus in ꝗbus dixi uniuerſitatē delin his q̄ fiūt a nā quedā ſunt que tantū fieri poſſunt per ipſaꝫ lares ꝑſone quere uniuerſitas ipſa punietur. tn̄ in modo pu ma. par. ca. q̄ delinquūt vniuerſiratē: vt facere ſtatuta: dare iuriſditionē: niendi eſt differentia: quia ſi quidē pena cadit bal. in aucͣ. ⁊ noīent̉ ī ſinimponere collectas ⁊ ſimi. iſto caſu poteſt vnioīno. in. iij. ita in uniuerſitatē ita ꝙ non in ſingulos de unidicatū: quia col. ne vxor uerſitas delinquere: vt. d. aucͣ. item nulla cōmu non ꝯſtituit̉ uerſitate: ut ſi debet publicari aliqͣ res uniuerſi pro marito. ſindicꝰ noīe nitas. ⁊ de ſacroſanc. eccle. aucͣ. caſſa. ⁊ de ſta. cō tatis ipſa uniuerſitas puniet̉: ut. d. l. iubemꝰ nul ibi: crīaliter ipſoꝝ: ſꝫ vni tra lib. eccle. in prin. ⁊.§. item nulla cōmunitas. lam nauē. C. de ſacroſanc. eccle. ſed ſi eſſet talis ergo punirē uerſitatis. d̓ nec eniꝫ pōt dici ꝙ aliquis priuatus hoc faciat tur pupilli. pena que eque caderet in uniuerſitateꝫ ⁊ in ſin re. di. l. in tā ſed qualiter ſꝫ hoc facit ipſa vniuerſitas in qua eſt illud ius: tū.§. vniuer gulos: ut eſt pena pecuniaria. ⁊ tunc ſi quidē eſt fiet executio ſitatis. Et no vt. l. oēs populi. sͣ. de iuſti. ⁊ iure. ⁊. l. fi. C. de iucollegiū: ut collegiū priorū qui ſunt numero. x. ꝯtra pupillū ta ꝙ facilius riſdi. om. iudi. Quedam ſunt que nō reſpiciunt uel ſimiliū non punient̉ omnes de collegio: ſed vel vniuerſi ſit inquiſitio iſta iura reſidentia apud vniuerſitē: vt cōmittetatem. vide tantū illi qui cōſenſerūt. caſus eſt in. l. i. circa pͥn. ꝯtra vniuer Bal. ſingure homicidiū vel facere violentiā ⁊ ſimilia. ⁊ tūc ſitatē qͣꝫ cō.sͣ. de ma. cōue. in eo ꝙ dicit ꝗ preſentes fuerūt lariter ī. l. ēt tra ſingulavniuerſitas nō poteſt hoc facere ꝓprie: quoniaꝫ ⁊cͣ. Sed ſi eſſet collegiū magnū ⁊ diffuſuꝫ: ut eſt .iij. col. C. d̓ res ꝑſonas: iſta requirunt ꝑſonam veram: vt. d. l. ſed ⁊ ſi ex execu. rei iu populus ſeu aliqua cōmunitas. tūc ꝗa diſcerne qꝛ delictum cli. quod no. dolo.§. i. sͣ. de dolo. Sed dicitur cōmitti impromagne vnire cōſentientes a non ꝯſentientibus eſſet diffici ADDE an uerſitatis n̄ prie per alios regentes ciuitateꝫ ſeu alios quib le: tota ciuitas ⁊ tota uniuerſitas puniet̉: ut di vniuerſitas pōt eſſe niſi ciuitas cōmiſit vigore ſtatuti: vt. l. i. in fi. cū. l. ſe. cta aucͣ. item nulla cōmunitas. ⁊ de pa. iura. fir. poſſet puninotoriū ⁊ fa .sͣ. de acqui. poſ. ⁊ de libe. vniuer. l. i. ⁊ ita intelliri ⁊ ꝯueniri .§. i. Si ꝟo eſſet delictū quod non cadit in unimoſuꝫ: vt. C āg. ꝯſi. clxv. go. l. metum.§. animaduertendū. cū ſua glo. sͣ. de offi. rec. uerſitatē ꝓprie: ut homicidia ⁊ rapine ⁊ ſimilia⁊.cxcvj. vi. ꝓuin. l. iuſtiſ de etiaꝫ Olſimos. ⁊ ar. dra. conſilio exͣ de iudi. in. c. exhibita. ſaluo eo qd̓ no. inſti. de publi. iudi. in pͥn. ⁊ in. c. .lxvj. ⁊. cccxv. b ¶ Uidi ſnīam. Adde qd̓ no. Bar. ⁊ que ibi dixi fi. de do. ⁊ ꝯtu. Inno. in aucͣ. iudex vult inꝗrere ꝯ ſingulares ꝑſonas: or in. l. hereditatē. ad. l. fal. vide qd̓ no. Bal. in auc̄. habita. in. iiij. col. C. ne ꝙ ſama ſit ſpāliter ꝯͣ eos ⁊ nō per ꝓcuratorē ſi cā exigat retētionē ꝑſone filius pro patre. ⁊ ꝙ ciuitas interdicta ⁊ ꝯdēnata nō redimet priuilegia DD DD iiij

De penis. ciuitatis. ⁊ ꝙ ciuitas poſſit damnari crimine leſe maieſtatis ⁊ bona dari tati: an poterit agere deportatus pro bōis illis uide Bal. in. l. ſic ideo in predium. tenet Bal. in. l. ex teſtamēto. C. de teſta. mili. ibi: ut ſi debet prin. sͣ. qui ſatiſda. cog. ADDE que poſui in. l. i. C. de ſacroſanc. eccle. publicari. adde quod in cauſa capitali uniuerſitatis poteſt interuenire ꝓ Ogitationis. ad iſtaꝫ. l. adde no. in. c. felicis. de penis. in. vj. ⁊ que curator. ita fuit deciſum per glo. in. l. ſed ſi hac.§. fi. de in ius uocan. per dixi in. l. i. in fi. quod quiſqꝫ iur. Bal. in. l. ij. sͣ. de accu. ⁊ uide in materia do. abba. in. c. i. de poſtu. prela. d s I nō defendantur. De materia huius. l. no. Bar. in. l. i.§. ſi quis a ¶ Quero ſi ultimo. sͣ. de eſt. Si eſt pu queſtioni. et nita uniuertunc dico uniuerſitatē puniri more priuatorū ſi idem Bar. apparet. ⁊ ex hoc habes practicā. ¶ Ultimo q̄ ſitas an poſin. l. iiij.§. h̓ pena poteſt in uniuerſitatē cadere: ut. d. l. metū ro condemnata vniuerſitate vtrum imponetur ſint pūiri ho autem iudi.§. animaduertendū. Sed ſi non poſſet cadere mines ſingu collecta per ſolidum ⁊ libram vel per capita: diciū. sͣ. de dālares. uide ꝑ talis pena ut eſt pena decapitatōis. nam uniuer xi in. l. iiij.§. ſi actor. sͣ. de re iudi. infec. et ibi Io. an. in. c. ſitas nō poteſt decapitari: quia nō habet caput vult ꝙ quis fina. de pe. ī Uidam ſunt ſerui. poteſt innouerum ſed fictū: tunc illa pena alterabit̉ in aliā. .vj. ubi dicit centiam ſue ar. huiꝰ glo. ⁊. l. quid ergo.§. pena grauior. ⁊. l. ꝙ ſic: ꝗa qd̓ ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ dānatis in metalluꝫ purgare iudbet uniuer hos accuſare.§. omnibus in fi. sͣ. de accu. dices poſſit relinquiᵇ: vt. l. i. ſi in metallū. sͣ. de his que ramēto a de ſitas non de licto de quo tu quare nō amputatur illud caput fictum. hoc pro nō ſcrip. ha. ⁊. l. legatum. sͣ. de capi. di. So. bēt ſinguli. fuit inꝗſit eſt diſſoluatur collegium ſeu uniuerſitas illa. quod hic dicit̉ fallit in cauſa alimentoꝝ: vt ibi. ⁊ ⁊ econtrario uide que di .l. ſicut.§. i. Rn̄deo quia ſequeret̉ illud incōueniens quod hoc facit ad. q. an fratres minores vel alij ꝗ nō xi poſt Bal. quod cuiuſ dicebat Inno. quia punirent̉ nō culpabiles. di ī. l. data ope poſſunt propriū habere ſalteꝫ poſſint petere ex qꝫ uniuerſi. ra. in. xix. co ces tu certe ⁊ in pena pecuniaria illud cōtingit cauſa alimentorū: quod dixi plene in. l. ẜuos. sͣ. Item poteſt lum. ⁊ in fi. incōueniens: quia collecta imponet̉ illis qui nō uniuerſitas de ali. ⁊ ci. lega. ¶ Scd̓o op. dicit̉ hic. deportati .C. qui accu teneri: ⁊ nō deliquerūt. certe ⁊ in veritate ego concederem retinent ea que ſunt iuris gentiū: ſed nō ea que ſinguli. ita iſtud ꝙ lꝫ ſuperior totam vniuerſitatē cōdēnet: ſunt iuris ciuilis: ẜm hoc ꝗa ex ꝯtractu iuris gēN me dicit fuiſſe talluꝫ. vt dixi. tamē illi qui non deliquerunt nō debent tiuꝫ orit̉ actio que eſt iuris ciuilis ⁊ obligatio ci factum in ci Uide Bar. cōtribuere in ſolutione collecte de iure. arg. d. l. uitate uiteruilis que eſt de iure ciuili: vt inſti. de obli. in pͥn. in. l. in furti bi. ar. l. ſemꝑ circa prin. sͣ. de ma. ꝯue. ⁊ hoc vidi in quadā ſen ergo iſti nunꝙͣ poterūt petere aliquid. Rn̄deo .§. i. sͣ. d̓ fur. .6. in ſepultentia diffinitiua imperatoris Hērici. ¶ Ulteri Ine p̄ in iſtis in quibus obligatio reſeruat̉ de iure gen chro. quod ſ finito. quero: oēs homines de iſta vniuerſitate iuerūt tium cōcedit̉ eis habere actionē: vt. l. ſi manda ui aut clam: Iſta eſt. l. ſin quia alia pe ad occidendū quendā: vtrum dicat̉ vniuerſitas uero.§. is cuius. sͣ. mā. ⁊ de re iudi. l. ſi victū. cuꝫ gu. nā habe na eſt in pec occidiſſe. glo. in. l. ſicut.§. i. sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. ſua glo. ideo illud quod glo. dicit ꝙ poſſunt vē mus alibi ꝙ catis uniuer ubi lex dicit no. mouet hanc. q. ⁊ non determinat. ſed ꝟitas dere ⁊ emere nō eſt ſine effectu: ꝗa habebūt ac ſitatis: alia in diebꝰ illis eſt iſta. ꝙ tūc videt̉ facere vniuerſitas qn̄ delibe tionem: lꝫ ſint iuris ciuilis. ¶ Iteꝫ op. ꝙ nemo in peccatis intelligit̉ in ſingulorum. rato propoſito ⁊ cōſilio hoc facit. alias nō dicit̉ fiat ſeruus ex ſupplicio: vt in aucͣ. ſed hodie. C. duobus: ut uide. l. ne ꝗd facere vniuerſitas: ſed dicunt̉ facere ſinguli. cain. l. item illa de dona. inter vi. ⁊ vxo. dixi plene in. l. ſi victuꝫ .sͣ. de incen. .§. i. de uer. ſus eſt iudicio meo in. l. ſemper.§. ij. sͣ. qd̓ vi aut Reſpōdeo ꝙ iſte. ll. in hoc hodie corrigunt̉ ꝙ̄ rui. nauſ. oblig. ⁊ no. claꝫ. ⁊ hoc videt̉ tenere glo. in. l. aliud.§. refert̉ nullus damnatus qui debet ſuperuiuere efficit̉ Uidā. glo. in. l. euꝫ poſſit .jͣ. de re. iur. iſto ergo caſu nō poſſet fieri inquiſi hodie ſeruus. ſecus ſi nō debet ſuperuiuere: vt qui calendis relinq. Dāeo. titu. uide tio cōtra vniuerſitatē: ſed contra illos hoīes ſin .jͣ. e. l. qui vltimo. ⁊ ibi dicam. ¶ Ultimo iſta. l. nato in meBar. in. l. ſi gulares qui hoc fecerunt. plus dico ꝙ ſi leuato facit quid perdant exbanniti vtrum equiparentallum ⁊ de quis adulte vexillo ⁊ pulſata campana iuerūt ad hoc facien portato ad tur deportatis vel in metallum damnatis non rium.§. i. sͣ. pias cauſas dum ꝙ non dicat̉ delinquere vniuerſitas ſi deli examino hͨ: ſed examinaui in. q. quā feci de hoc. de adul. Itē an poſſit reberatio nō preceſſerit: vt. d. ll. ⁊ iſto caſu illi qui duꝫ lex dicit ē De hoc linqui. uide Ogitationis. aic ꝑ doc. de tribꝰ ter eleuauerūt vexillum ⁊ campanā pulſauerūt maBal. in. l. i. minis intelli .C. de ſacro gis dicunt̉ incitatores perſonarū ꝙͣ vniuerſitas in. l. ſi quis nō dicā rapere. C. de epiſ. ⁊ git̉ de tribꝰ ſan. eccle. in dicat̉ hoc facere. de hoc loquit̉. C. de ſedi. ꝑ tocle. ⁊ per Dy. in. c. peccatum. extra de regu. iur. annis tantū .xj. colum. ⁊ ut eſt caſus tum ti. ⁊ iſto modo ꝙ precedat deliberatio: inli. vj. ⁊ tangam in. l. ii. sͣ. de extra. cri. ſequenti. ibi no. ⁊ bar. ibi telligo glo. l. metū.§. animaduertendū. sͣ. quod itu Ex. l. ſequenti. quid hodie in. l. iij.§. ſi differat dāme. cauſa. puto tamē ꝙ poſſet ſequi ratihabitio ¶ Iudex nemine defendente poteſt ex officio ita. de annu. natus in me in Cy quod ſufficeret ad puniendū vniuerſitatē: vt ſi inquirere defenſiones rei. leg. Itē ubi tallum a delex dicit per per vim expulerint me de caſtro ⁊ vniuerſitas il portato ⁊ ui tempora in Ino defendatur. lud ſibi retinet: vt. d. l. ſed ſi ex dolo.§. i. sͣ. de do de Bal. in. l. telligitur de cunctos po lo. ⁊. l. i.§. deieciſſe. sͣ. de vi ⁊ vi ar. quod etiaꝫ te No. ꝙ iudex pōt inquirere ex ſuo offiduobus an pulos. in pe net Inno. in. d. c. graue. ¶ Quero an ex delicto cio defenſiones rei nemine defendente vt hic. ⁊ nis: ut nota nul. colum. glo. iuncto officialis teneat̉ vniuerſitas: videt̉ ꝙ nō: ꝗa vni in. l. i. in fi. sͣ. ti. i. ⁊ ibi dixi. ⁊ ſic facit ꝙ iudex in de ſūma tritex. ⁊ ibi bal. nitate. de dā uerſitas nō videt̉ mādaſſe officiali ꝙ delinquat cauſa criminali poſſit inducere teſtes a ꝑte non in. l. uſure. ꝑ nato ad mor vt. l. ſi procurator. sͣ. de ꝯdi. inde. nō ob. l. iubeproductos. ⁊ ita per hanc. l. determinaui in. ꝗ tempora. C. tem qui fuit mus nullam nauē: ꝗa ibi officialis negligit non de uſur. qd̓ quam diſputaui piſis. acceptus de non puto ue faciendo aliꝗd. ⁊ ideo videt̉ ꝙ ex facto officiamanibus fa Ex. l. ſequenti. rum ꝑ iſtuꝫ milie: ꝙ ta lis nō teneat̉ niſi ſecuta ratihabitione vel māda ¶ Aduocatus vel doctor ātiquus an poſſit ſer tex. ⁊ glo. h̓ men remato precedēte. de hoc tamē Cy. diſtinguit latius uire per ſubſtitutum. in. ij. ſolutio net ſeruus: ⁊ in preal. l. iubemus nullam nauem. ¶ Quero ſi ne hoc ſentit qualiter deᵉ Facit ad ſed ꝯtra iſtū N metallum. gꝙ doeſt punita vniuerſitas an poſſint puniri aliꝗ ho bet intelligi tex. eſt tex. ī iſta. l. uide in mines ſingularesª. videt̉ ꝙ nō: quia ẜm hoc de ctor vel aduocatus antiquus poſſit ſer .ſ. qd̓ ſi nolit ſpecu. de acdelicto eiuſdē hominis bis quereret̉. dico ſic. q̄ uire per ſubſtitutum: de quo dixi vobis in. l. ne.§. ſi ꝗs ita cuſa. in proe dam delicta que dicunt̉ fieri per vniuerſitatē vt .ff. de edili. mo eſt qui neſciat. sͣ. de duo. reis. ⁊. l. cōtinuus mio uide oī edic. ubi in no in regudixi: ⁊ in illis ſola vniuerſitas poteſt puniri tāqͣ .§. cum quis. sͣ. de verbo. obli. doc. tangūt in. l. dubio intel la peccati ve faciens. alij ſingulares poterunt puniri tanꝙͣ in .i.§. ne autem. C. de cadu. tol. ligit̉ de duo nia. de reg. ſtigatores ⁊ fieri facientes: vt. l. i.§. incidit. sͣ. ad bꝰ: ut ibi di Ex. l. ſequenti. iur. li. vj. ibi turpil. ⁊. l. hec verba. sͣ. de adul. cū ſi. ſed in delixi. Itē iſtum .ij. opponi¶ Damnatus in metallum ad tempus intelligi textū limita tur. dicitur ctis que nō fiunt proprie per vniuerſitatem erit tur ad decēnium. ſi autem eſt damnatus ſimpli non habere hic deporta totū econtra: quia facientes punient̉ de delicto. citer intelligitur perpetuo. locum in in ti. quid ſi fivniuerſitas vero puniet̉ tanꝙͣ fieri faciēs vel tāſcus nō vult terlocutoria Hec. l. quam ratū habens ſuo nomine: vt ex predictis per. l. fina. in bona depor Ine prefinito. Atno. ⁊ prin. jͣ. eo. et

De penis. 2 l 3 habetur in. l. i. C. de poſtu. quid ſi lex dicat nō multum tempus: certe in tio. ⁊ ibi de rumore in populo ⁊ tumultū clamante. vide glo. ſe. que inci telligitur per ſex menſes ẜm vnum intellectum in. l. excipiuntur. ff. ad pit: bene facit. ⁊ vide ad materiam. l. obſeruare. in fi. sͣ. de offi. ꝓcon. ſille. ⁊ vide Bar. omnino in. l. ſi adulterium.§. i. sͣ. de adulte. ⁊ Bal. dic̄ e ¶ Serui ceſi. bene facit glo. xlj. di. non cogunt̉ in glo. que incipit ar. ⁊ ꝙ non eſt alibi in. l. i. C. de poſtu. ⁊ vide ibi ad beneplacitum iudicis. an quod no. bal. in. l. nobiliores. C. de cōmer. ⁊ mer. li. xj. ⁊ iſtud dictū meintelligitur perpetuum: vt in. l. ſufficit. C. de cōdi. inde. ff. vide domi. in lius cadit ſuper hac. l. ſuper.§. nō omnis. ad iſtum.§. adde que no. bar. .c. fi. de reſcrip. in. vj. in. l. ij. in fi. ⁊ ī. c. gratio .sͣ. eo. ⁊ do. ſingularis: ⁊ forte non reperies ſibi ꝯcordātiā. dum falſo clamant foras vel ad arma. ſe. eo. ti. abba. ī. c. pa ¶ Op. C. e. l. ſeruus. Reſpondeo. quādoqꝫ ꝗs Iui ſtoralis in fi. ¶ Op. C. de ſe dānatur in metallum ſimpliciter tunc intelligit̉ d fra Nōnunquam. Aitio. l. i dicit glprin. in vlti. tres no. extra de perpetuo vt ibi. quandoqꝫ dānatur ad tempus illa. l. debet intelligi ẜm iſtaꝫ. tu dic. quādoqꝫ iſti Iſtum textū offi. deleg. ⁊ ſed tempus non exprimitur: ⁊ tunc intelligitur faciūt tumultum per laſciuiam: ⁊ tūc debet proalle. no. bar. quando node decennio. caſus eſt hic no. quandoqꝫ dānat̉ in. l. furti.§. bilis puniat̉ cedi eo ordine qui ponitur hic. quādoqꝫ faciūt .i. sͣ. de ꝯdi. ad beneplacitum iudicis. tunc dic vt dixi in. l. cē tanqͣꝫ vilis. rumorem ex propoſito acclamando fortiter ꝙ fur. vide abvide bal. ī. l. teſimis.sͣ. de verborum obligatione. ⁊ per doc. moriantur illi qui regunt: ⁊ tunc habet locum ti ba. ī. c. ij. de ne mo. C. de in. l. fi. C. de contrahen. emptio. pur. vulga. ⁊ tulus de ſeditioſis. ſum. tri. ⁊ fi. iſtum tex. alNo. quādo aliquis eſt catho. Nota ꝙ ſicut homi Urum. expulſus de ciuitate ꝓleg. Bal. in Serui ceſi: nes nobiles ex cōſuef ¶ Craſlato .l. error. ad res. vide gl. pter proditionem vbicunqꝫ arma eius tudine nō ſuſpenduntur nec patiuntur iſtas vifi. C. de iur. in.§. nouiſſi ſunt depicta in ſui honorem debent deſtrui. ⁊ fac. igno. les penas. Idem de alijs popularibus ⁊ diuiti me. inſti. de Ex. l. ſequenti. de reuocati ſuſpec. tuto. bus ⁊ honeſtioribus. one errore ¶ An propter diuturnitatem tēporis pena ag g ¶ FamoNota tex. ibi: cuꝫ eniꝫ iudicis de qͦ ſos. Et dicit grauetur vel ſubleuetur. Ad ſtatuas. leges omnibus homi per eundem iſte tex. ꝙ ibi in. l. diem ꝓ1 ¶ Op. ⁊ videt̉ nibus ⁊cͣ. ¶ Nota ꝙ leges omnibus prebēt ſeſuſpendunt̉ I diutino. ꝙ per diuturniS ferre.§. nūc vbi furtū fe curitatem. vnde ſecuritas non poteſt poſtulari dicendū. de cerūt. adde tateꝫ temporis pena aggrauetur: vt. l. niſi appareat cauſa. nō enim preſumitur ꝗs vel Saly. ī aucͣ. arbi. ꝑ bar. aut facta.§. tempus. sͣ. eo. ti. vera ſol. eſt iſta que le offendere aliquem niſi cauſa appareat. ⁊ bal. in. l. ij. ſi v̓o. d̓ adul tangitur in princi. glo. quedam ſunt delicta mo de ſen. ex ꝑi. te. bal. ꝑ illū ¶ Op. jͣ. e. l.§. fa reci. C. mentanea que reiterationē non recipiūt. ⁊ tunc Traſſatores. moſos. reſpōdeo tex. in. l. i. C. b ¶ No. ca. de nili agge. ſi quis tale delictum cōmiſit antiquo tempore: hic loquitur de aggreſſoribus tantum: qui maſum. an in nō rūpen. et ⁊ nūc de eo punitur pena debet aliqualiter ſubcauſis crimi leficium non perfecerunt. ſed in contrarium loqualiter inleuari. ⁊ ita loquitur hic. quod intellige ſi temnalibꝰ poſtqͣꝫ telligat̉ ille quitur de his qui maleficium perfecerunt. eſt ꝯcluſum pore recenti maleficij commiſſi de hoc non fuit tex. in fi. dū 3 Ma in cauſa addicit ad beQui ob inimicitias. teriaꝫ cognitum. ſecus ſi in recenti tēpore fuit cognimittatur ꝓſtias dānari. tum. ſed propter eius abſentiam ⁊ contumaciā ba. habet̉ ꝑ huius.§. hēs plene. C. de accuſa. l. qui data oꝑa vide gl. no. pena nō fuerit appoſita: ut. l. ij. C. de requi. reis. doc. ⁊ ibi di in. l. ij. sͣ. arper Cy. dicam in. l. qui edes. sͣ. de incē. rui. nauxi in. l. admo bo. fur. ceſa. Quedam ſunt maleficia que licet ſint momētaDe hoc vidiſtis. sͣ. nendi. de iu in ver. item nea: ſūt tamen reiterabilia: vt in adulterio. ſi aliIn exulibus. e titulo. l. relegati. reiuran. oppo. ⁊cͣ. an quis tenuiſſet aliquam vxorem ſuam in adultee ¶ Admitti pro furto ꝗs Ex.§. ſequenti. tur ꝓbatio. rio longo tempore deberet propter hoc acrius poſſit ſuſpen ¶ Quis dicatur famoſus latro vel furadde bal. in di. vid̓ bar. puniri: vt. l. mariti.§. ſex mēſium. ⁊ quod ibi no. .l. i. ī. iij. col. 8§. noſter ītelligit̉ duoin. l. leuia in .sͣ. de adulte. facit. jͣ. e. l. capitalium.§. ſolēt. ⁊.§. F amoſOS. bus modis. vno modo .C. de cōdi. pͥn. de accu. famoſos. Quedam ſunt delicta que nō ſunt mo inde. in ver. h ¶ Quero intelligitur vt latro dicatur fur qui claꝫ furatur. .iiij. quero. mentanea ſed habent actum ſucceſſiuū: vt quāꝗs. Quis di alio modo intelligitur de latronibus: hoc eſt de ⁊ habes ī. l. catur famodo aliquis eſt fugitiuus vel emanſor: tunc pena robatoribus ſtrataruꝫ qui hoc faciunt publice īꝑatores. ff. ſus latro vel debet augeri non diminui: vt. l. aut facta.§. tem de re iudi. ī Secundum primam lecturam oppo. de. l. fi. sͣ. fur. vide ali pus. sͣ. eodem titulo. cauſa autem quid de ma de fur. ⁊ in aucͣ. vt nul. iudi.§. penulti. vbi pro ciuili inſtruteria ꝑ bar. Ex. l. ſequenti. furto quis non moritur. Solu. aut eſt fur famomenta non in. l. ij. sͣ. de ¶ Si poſt ſententiam diffinitiuam apꝑet de in ſus: ⁊ ſuſpenditur vt hic. aut non eſt famoſus: ⁊ poſſunt pro fur. Eſt ⁊ anocētia rei poteſt abſolui de gratia ſpeciali. Et duci poſtqͣꝫ lia ſpēs furā non ſuſpenditur: ſed aliter punitur: vt in cōtraeſt ꝯcluſum poſt concluſionem in cauſa admittitur in crimi di de qua in rio. ita dicit glo. hic. ⁊ in aucͣ. ſꝫ nouo iure. C. de in cauſa niſi .l. fi. sͣ. de ex nalibus probatio per inſtrumenta. ſeruis fugitiuis. ⁊ in cor. vnde ſumitur. ¶ Iteꝫ eſſent de no traor. crimi. Tene men uo reꝑta ẜm opponitur ꝙ pro vno furto quinqꝫ ſolidorum Ang. hic dia Iui fratres. hāc. l. ⁊ nū bar. in. d. l. cit ꝙ non in quis indiſtincte ſuſpenditur: vt in aucͣ. de pace admonēdi. quam obliuiſcaris. Nota ꝙ poſt ſentē telligit famo tenenda.§. ſi quis quinqꝫ ſolidos. x. col. Solu. ſos latrones tiam diffinitiuam ſi apparet de innocētia rei po concedo ꝙ per illam conſtitutionem ſic punit̉. c taliū ꝗ aſſidue futeſt abſolui ex gratia ſpeciali vt hic. ⁊ dixi in. l. i. ⁊ per hoc eſt receſſum a. ll. antiquis. dicūt tamē rant̉: ſed vbi .§. fi. sͣ. de queſtio. quod tene menti. ¶ Secunnōnūqͣꝫ. aqͦaggrediunt̉ quidam ꝙ per aliam conſtitutionem que eſt in de quod no. do nota caſuꝫᵇ in quo ſententia reſcinditur precum armis. decima columna. de pace iura. firmā.§. iniuria. bar. in. l. cōaut vi aufetextu inſtrumentorum de nouo repertoꝝ. Con vbi dicitur iniuria ⁊ furtuꝫ legitime punitur: vi ſtitutionum runt. de ſe. tra hoc op. de. l. imperatores. sͣ. de re iudi. So. de ap. ⁊ no. pul. vio. l. p̄detur redire ad iſtas. ll. antiquas: licet glo. ibi fi nō reſcinditur de iure cōmuni: ſed ex principis de illo ꝗ cla tor.§. aduer naliter contrarium teneat. tamen quicquid homauit ad ar ſus eos ꝗ ca beneficio ſic. ex hac. l. credo ꝙ poſt cōcluſioneꝫ die ſit in qualibet ciuitate italie ſunt ſtatuta de ma ad arma dauer. vide cauſe ⁊ poſt teſtium publicationem admittitur ⁊ ꝗd de eo hoc. ſed de iure cōmuni tenerem illam gloſam. glo. in. l. reprobatioᶜ per inſtrumēta in cauſis criminalibꝰ: qui clamat ſpicien.§. de ¶ Secundo op. prout ſecundo modo legitur ſuecurite. vi ſicut dixi de teſtibus recipiendis in cauſa crimilinquunt. sͣ. ⁊ videtur ꝙ debeat puniri. l. iul. de vi publi. ⁊. l. de bar. in. l. eo. ⁊ ibi ꝗs nali ꝙ poſſunt recipi poſt cauſe cōcluſionē ⁊ te.iiij. in prin. sͣ. ad. l. iul. de vi pub. So. ibi quādo .iiij.§. adieſit latro ⁊ ꝑ ſtium publicationem in cauſis criminalibus: vt ctum. vi bo. ſemel tantum fecit. ſecus ſi eſſet famoſus latroquos actus dixi in. l. i. in fi. sͣ. de queſtio. rap. ⁊ ad iſta inducatur. ⁊ tunc pena augmentaretur propter illam qualivide bal. in vide gl. not. tateꝫ vt hic. ¶ Quero quisʰ dicatur famoſus la l. ij. C. d̓ edi. Apitalium. in. c. cuꝫ īter tro vel fur. dicunt quidam illi qui hoc ſepius fe ⁊ in. l. i. e. ti. alia. ſuꝑ ver. Textus ibi accōmodare.i. ac ⁊ in. l. fallaci latro. de im cerunt. ita dicit glo. in aucͣ. ſed nouo iure. C. de Soleni. clamare vt turbēt populares ter. de aboli mu. eccle. in ſer. fugi. quod puto verum ſi contra eos de hoc fi. ⁊ facit ꝗs

De penis. dicat̉ cōſuetus latro: ⁊ per quos actus inducat̉. ⁊ dicit Cy. in. l. ij. C. de in. l. ex ea cā. sͣ. de poſtu. ⁊ uide Bar. in. l. ſi is qui.§. i. de teſta. bar. ⁊ dalre. cred. ꝙ qui blaſphemauit bis vel ter: nō dicit̉ ꝯſuetusⁱ blaſphemare. in. l. i. C. de ſacroſanc. ec. ⁊ qd̓ no. Inno. in. c. querēti. de offi. deleg. ⁊ no. quid de verbo ſolitus. Uide Bar. in. l. i. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. adde. l. iij. C. bar. in. l. cūctos populos. in pe. col. de ſum. tri. ⁊ Imol. in. d. l. ſi qͥd filio de ep̄i. audiē. vbi dicit ꝙ ꝯſuetus ⁊ famoſus fur dicit̉ per vnū furtū. vi. .§. irritū. de iniuſto teſt. glo. ⁊ doc. C. de do. īter vi. ⁊ vx. in aucͣ. ſꝫ hodie. de Bal. in dicta aucͣ. ſed nouo iure. C. de ſer. fugi. verſi. iij. no. ꝑ moder. ⁊ bal. ⁊ Imol. in. l. ẜuo legato.§. fi. de leg. i. ⁊ bal. in. l. fi. C. ſi a non cōpe. in. c. fina. de iudi. ⁊ ad h̓ fur. ⁊ ꝑ bar. vid̓ bar. pul in. l. ij. sͣ. de chre ī. l. ſi ei fama publica laborabat: vt colligitur ex hac lr̄a pellare pro eo: vt. l. non tantū. jͣ. de appel. quod fur. ⁊ nūꝗd .sͣ. de teſta. dum dicit famoſos. ⁊ intellige hoc de his qui ꝑ in ciuilibus non eſt in quibus non poteſt appel pro multis ⁊ ꝑ Ro. ī. l. fecerunt delictū. alias ſecus: vt. sͣ. e. l.§. craſſato lare niſi tantū ille cuius intereſt: vt. l. a ſententia paruis fur.i. d̓ re iudi. tis ꝗs tanqͣꝫ res. ¶ Vltimo glo. dicit ꝙ per lombardiam ali .jͣ. de appel. Spe. videt̉ tenere cōtrariū in ti. de adde bar. in famoſus poſ .l. nōnunqͣꝫ. ſen.§. videndū. ver. porro. Breuiter debetis ſci ter punitur furtuꝫ. quod dic vt in glo. ⁊ plenius ſet ſuſpendi. de appella. in. d. glo. de pa. iu. fir.§. iniuria. re ꝙ quedam eſt executio que fit a iure: vt ꝙ effi vide Bal. ī b ¶ Quod ī ciatur ẜuus vel infamis ⁊ ſimilia. ⁊ tūc talis exe4 ¶ Op. contra.§. noſtrū. .c. i.§. iniutellige. An MaioreS. de. l. p̄ſbyteri. C. de epi. ⁊ ria. de pace damnati ad cutio ſit ſtatim lata ſnīa: vt hic. ⁊. l. qd̓ ad ſtatum iur. fir. ⁊ diſ mortem poſ .sͣ. eo. ⁊. l. furti in pͥn. sͣ. de his qui no. infa. Que cleri. dic vt dixi. sͣ. e. l. quedam delicta. ſerentiā īter ſint facere daꝫ eſt executio que debet fieri ab hoīe. ⁊ iſta vt Ex. l. ſequenti. latrōes ⁊ fu teſtm̄. vide ¶ An ſnīa excōmunicationis ſecum trahat exeres. vide in puto debet differri poſt decēdies: vt dicta. l. i. ⁊ pulchre bar. aucͣ. ſꝫ nouo in. l. ſi eiꝰ. ff. cutionem: ⁊ an ſnīa corporalis poſſit infra decē qd̓ ibi no. jͣ. nil no. ap. pen. Non ob. l. addictos. iure. C. de de teſ. ⁊ bar. ꝗa ibi fiebat executio āte: ⁊ male faciebat iudex dies executioni mandari. fur. ⁊ inſtit. in. l. cūctos Ibi ſtatim ⁊cͣ. qui hoc faciebat: vel forte renūciauerat appella vi bo. rap. ī populos. C. Ui ultimo. Tmota ꝙ ad pͥn. ⁊ no. cationiᵉ. ideo permittitur alij appellare. ⁊ hoc vide ſum. tri. noniſte ī. c. c ¶ Hodie detur ſentire glo. ꝙ ſolum executio iuris fiat in mortem dānati ſtatim efficiunt̉ ẜui peex ꝑte. exͣ de corrigit̉. an fra decem dies. ⁊ hoc putarem verius de iure: ſꝫ ne vt hic. ⁊ vidiſtis. sͣ. eo. ti. l. quod ad ſtatuꝫ. ſic teſti. ⁊ ꝗd ſi hodie dānade conſuetudine ſeruatur contrarium: quia illi iſta ſnīa trahit ſecuꝫ executionē: vt no. in. l. ſi ꝗs ſtatutū facit ti ad mortē mētioneꝫ de decem dies non expectantur. exheredatꝰ.§. irrituꝫ. de iniuſto rup. teſta. ⁊ hac efficiant̉ ẜui robaria. vipene. vide ī Ex. l. ſequenti. glo. ⁊ ideo iſtoꝝ dānatoꝝ ad mortem nō valet de per bal. ī .l. ſi ꝗs ī bo ¶ Libellus in criminalibus procedit per circū teſtm̄. quod intelligeᵇ in dānatis ab eo qui hūit aucͣ. ſꝫ nouo na. ff. de acſtantias non declaratas ⁊ poterit poſtea in pro iure. in. iii. iuriſditionē: vt. l. ij.§. fi. sͣ. eo. ⁊ puto hoc idē eē qui. heredi. col. C. d̓ ſer. d ¶ Ultimo etiam ſi euaſerint: vt ſi eſſent abrepti de manibꝰ ceſſu declarari. fugiti. ⁊. l. ſi q̄ro. An ſnīa familie poſt ſnīam latam in preſentes: nō dico. No. ꝙ ſententia te. C. de īfa. corꝑalis poſ s I PreſE S. refertur ad libelita de bānitis: vt dixi in qōne quaꝫ diſputaui de ꝗs dicat̉ pre ſit mandari do qui acciexbānitis. ¶ Ulterius nota ꝙ licet iſti ſint ſerui luꝫ. ¶ Secundo no. ꝙ in dubio videt̉ executiōi in pit rē abſqꝫ fra. x. dies. pene tn̄ poſſunt examinari ad aliquale indiciuꝫ intentata. l. mitior: vt hic. ¶ Opp. dicitur hic ſi volūtate do Adde bar. ꝑ preſes ita interlocutus ⁊cͣ. cōtra. ex interlocutocontra alios: vt hic in fi. dixi. in. l. maritus. sͣ. ti. i. mini: ⁊ etiaꝫ illū tex. no. ī ¶ Op. in aucͣ. de nup.§. quod aūt poſita. C. de ria quis non infamatur: vt. l. verbum. ⁊. l. interſi ſit debita. .l. nō tm̄. de tex. eſt in. l. dona. inter vi. ⁊ vxo. aucͣ. ſed hodie. Reſpōdeo locutio. de his qui no. infa. So. ꝙ hic dicitur in ap. vbi vid. ſꝫ ſi ex ſtipu Adde quod illud qd̓ hac. l. dicit̉ hodie corrigit̉ᵉ in ingenuo. terlocutus eſt ītellige ſcilicet diffinitiue. ad hoc latione. que no. bal. poſt facit. C. de ſen. l. poſt ſententiam. Cōtra hoc exſecus in liberto. ſed illud qd̓ hic dicit̉ ꝙ corrigit̉ eſt lex. ⁊. ff. d̓ Bar. in. l. ſi eſt verum in dānato in metallum. ſed in dānato tra glo. op. primo prout loquitur in interdicto acqui. poſ. ⁊ quis.§. his eſt glo. in. l. ad mortē non corrigit̉ iſta. l. ſed remanet firma. iſta ſententia non poteſt dici diffinitiua: quia cō ac. de īiuſto eum qui. in teſt. ꝑ Bar. vt no. in dicta aucͣ. ſed hodie. facit. l. eius qui. et tinet incertum. non enim dicit circa quā reꝫ vis v̓bo. nō oē. ī. l. ff. qua pe quod ibi no. per glo. ⁊ Dy. sͣ. de teſta. ¶ Ulteſit cōmiſſa. ⁊ ideo nō declaratur quid veniat in de fur. ⁊ no. na. de v̓. ſi. ⁊ glo. in. l. nō rius. l. iſta inducit̉ per glo. noſtram cōtra canoreſtitutione. ergo ſententia nulla: vt. C. de ſen. Bal. in. l. fi. eſt v̓a. C. eo. in vlti. col. ſi niſtas qui dicunt ꝙ ſnīa excōmunicationis ſecū que ſine cer. quā. per totum. Solu. debes intelꝗs autem ſit a nō cōpe. iu trahit executionē: ⁊ ideo ab ea nō poteſt appelligere ꝙ hic dicitur vim feciſti.ſ. tibi obiectaꝫ in depredator. di. ꝑ Ro. in lari: vt extra de appel. c. paſtoralis. quod videt̉ libello: ⁊ ſic per relationem ad libellum: vt. l. ait ⁊ dportator .l. i. de re iu. vide tex. ī. l. cōtra hanc. l. cōiuncta. l. ſi quis exheredatus.§. pretor.§. i. sͣ. de re iudic. ⁊ quod ibi plene dixi ibi breuiter qui aduocadebetis ſcihic qui. sͣ. de iniuſto rup. teſta. ⁊ quod no. ꝑ gl. ¶ Item oppo. ad idem prout hec ſententia retoruꝫ. C. de re ꝙ quedā .C. ſi a non cōpe. iudi. l. fi. Sed ꝗcꝗd glo. dicat fertur ad accuſationē criminalem. nam vis que poſtū. ⁊ dic̄ executio: vi dico ego ꝙ ſnīa excōmunicatiōis ē alterius nadam eſt licita quedam illicita: vt probatur in. l. ibi bal. ꝙ ilde qd̓ no. in lud vocabu ture ꝙͣ iſta: ꝗa illa eſt medicinalis nō mortalis: creditores. C. de pig. ergo ſi iudex ꝓnūciat vim .l. fi. C. ſi a n̄ ſum eſt paꝝ cōpe. iudi. vt in. c. i. extra de ſen. excōmū. lib. vj. ⁊ ideo circa feciſti: non ſequit̉: ergo es puniendus: vt. l. i.§. in vſu: ⁊ in adde Bar. illaꝫ tene opi. cano. vt no. in dicto. c. paſtoralis. .i. sͣ. ad turpil. ⁊ ibi dixi. Reſpondeo eodeꝫ mopaucis locis poſt Guil. in reperit̉. ad⁊ in ſpe. de appella.§. in quibus. ver. xvij. ⁊ ꝟ. ſe. do ꝙ hic dicit̉ vim feciſti ſcilicet obiectam in li.l. fur.§. i. ff. de tex. ī. l. i. ¶ Ultimo queroᵇ circa hanc. l. vtrū ſnīa corpobello. ita ꝙ ad illam ſe retulit vel expreſſe vel ex de inſti. bal. .§. i. ff. d̓ abi āg. ⁊ do. Io. ralis poſſit mandari executioni infra deceꝫ dies preſumptione iſtius. l. ¶ Vltimo oppo. ⁊ vide geis. no. etiā in. l. a latroqui dant̉ ad appellādū. videtur ꝙ nō. jͣ. nil no. bal. in. l. fru tur ꝙ iſta. l. ī fi. ſui male dicat: vbi dicit vtriuſqꝫ nibꝰ.§. i. ff. mentuꝫ. per ap. pen. l. i. circa prin. ⁊ ibi no. in glo. ¶ In con .l. crimina obiecta ſunt. cōtra in. l. ſenatus. sͣ. de de teſta. bal. illum tex. C. trariuꝫ videt̉ hic tex. qui dicit ſtatim. ⁊ glo. dicit accuſa. vbi dicitur ꝙ quis nō poteſt accuſari diin. l. obſerua que res vē. re.§. profici hoc ſuper verbo perdūt. ⁊ pro hoc videt̉ expreſ uerſis legibus. So. ꝙ hic dicitur vtriuſqꝫ. l. cripoſ. ⁊ dicit̉ ſci. ff. de oſ. ſum in. l. addictos. C. de epiſ. audi. per quas. ll. furtū eſſe ge mina ſunt obiecta.i. crimen quod poteſt vtra ꝓcō. ⁊ in. l. nus qd̓ con hoc tenet Guil. de cu. nō ob. l. i. jͣ. nil no. ap. pē. qꝫ. l. puniri ẜm diuerſas circūſtantias: vt ſi fuiſti addictos. C tinet ſub ſe ꝗa ibi loquit̉ in ciuilibus. Ratio diuerſitatis eſt de ep̄i. audi. accuſatus ꝙ aliquem deieciſti inferēdo ſibi viorapinam. ita ⁊ no. in. c. ſi ẜm euꝫ: quia in criminalibus poteſt quilibet aplentiam: nec dixiſti cū armis vel ſine armis. ⁊ ſic idicit Bar. qn̄. de of. de in. l. duobus leg. Bal. in .§. ſi quis inuenta. de iniuriis. ⁊ de differentia inter furem ⁊ latronem: .l. i. C. ex delic. defunc. in. vij. col. ⁊ qd̓ no. Bar. in. l. nō tm̄. jͣ. de appella. vide in. c. ex parte. ⁊ quod ibi docto. de teſti. per Ange. in.§. penultimo. Inno. in. c. querenti. de offi. deleg. Bar. in rub. de re iudi. iuxta fi. in aucͣ. vt nulli iudi. ⁊ per Barto. in dicta autenti. ſꝫ nouo iure. ⁊ Bal. e ¶ Renūciauerat appellationi. Iſtud dictū reputat̉ multū no. ad limiin auten. nauigia. C. de fur. tationē glo. no. in. l. pactuꝫ. sͣ. de pac. ⁊ dic vt dixi in. l. non tm̄. de appel. Ui vltimo. Dānati ad mortē efficiunt̉ ſerui pene. ſallit ſi appelper bar. in. l. cuſtodias. sͣ de publi. iudi. latuꝫ eſt. Itē fallit ſi ſnīa fuerit nulla. Itē per ſnīam interlocutoI preſes. No. tamē ad hāc.l. ꝙ in enormibꝰ iudex dꝫ vti ſeuerita riam ſit appellatū. hoc voluit Bal. in. d. l. i. C. de ex delic. de fūc. s te nō grauitate.ſ. diuꝰ. ibi: ſeuere iudicam. sͣ. de re iudi. ita dicit Et dū ponit Bar. hic. ꝗd in bānitis. vide Bal. in. l. fi. C. ſi a nō cōpe. iu bal. in. l. ea que in fi. C. de ꝯdi. inde. tex. in. l. reſpiciendum.§. i. sͣ. di. Si dānatus ad mortē euaſit nō poterit teſtari. facit ad id qd̓ no. bal. eo. barto. in. l. pedius. sͣ. de incen. rui. naufra.

De penis. 2 l 4 a ¶ Intelligetur mitior. Adde Inno. in. c. cū dilectus. in verbo iuſticia. cip. de inſtī. ⁊ in. l. ſi ꝯſtāte. in. ix. q. pͥn. ſo. ma. ꝑ bar. in. l. ⁊ ſi ꝯtra. de legide ordi. cogni. vbi vide. I quis aliꝗd.§. auctores. adde quod no. bar. ad iſtū.§. in. l. ꝯſti. j. b ¶ Non declaratus. Adde ꝙ in ciuilibus procedit: vt in. l. i.§. ſi quis de appella. argentum. depoſiti. ⁊ quod ibi notatur. ¶ Teſtm̄. No. ꝯͣ notarios ẜm bal. ī. l. fi. ī. viij. col. C. de edē. ⁊ in. l. c ¶ Procedit talis libellus. ⁊ qd̓ poſtea poſſit declarari in ꝓceſſu. adde fi. de pe. iudi. in. i. col. adde tex. ⁊ ibi bar. in. l. i.§. hi q. sͣ. de fal. ⁊ hūc tex. ī ſimili bar. allegat gl. in in. l. i. in. iij. .l. ſi ꝗs teſtm̄ col. jͣ. de ap. poteſt vtraqꝫ. l. comprehendi ẜm diuerſas qua.§. ſꝫ ⁊ ſi ꝗs ter puniatur ille qui facit aliquem abortiri vidiadde bal. ī. l. sͣ. ad. l. acꝗl. litates: tunc intelligetur mitiorª. ita loquitur hͨ. ſtis in. l. diuus. sͣ. de extraor. crimi. edita. in. xx. g ¶ Miles. Ex quo nota ꝙ in criminalibus procedit libelcol. C. de eNo. hāc Et de h̓ dixi Etrodorum. ſ contra lus per circunſtantias non declaratasᵇ: ⁊ potedē. ⁊ allegat in. l. i. de bo. bar. h̓ ⁊ in pͥ rit poſtea in proceſſu declarari. ſed ſi non decla eo. ⁊ in. l. ij. eos qui receptant exbānitos de quo vi mo ꝯſilio. ⁊ .C. de his ꝗ raretur mitior intelligetur vt hic. Sed ſi omitte diſtis in. l. ij. de recepta. adde qd̓ ha ſibi mor. cōretur aliquid de ſubſtantialibus que requirunt̉ betur in. l. ī Ex. l. ſequenti. ſci. ⁊ hoc eſt delictis.§. ſi in libello: vt. l. libellorum. sͣ. de accuſa. tūc libel¶ Quando ſuper eodem reperitur pena geneveꝝ ēt ī bādetracta. de nito qui pōt lus non procederet: vt vidiſtis in. l. libellorū.§ralis ⁊ ſpecialis an generalis trahatur ad ſpecinoxali. vide ab alijs offē ꝙ ſi libelli. ⁊ ex hoc apparet ꝙ procedit talis lificata: ibi. Et ideo. Et que ſit ratio diuerſitatis tex. ī. l. iij.§. di ẜm Bal. bellusᵉ. accuſo te ꝙ percuſſiſti me cuꝫ enſe: etiaꝫ cognoſcit. d̓ ꝙ in his penis aliud ſit cum ponuntur in eadeꝫ in. l. i. in pe. offi. p̄fec. vi ſi non dico in qua parte corporis. ⁊ etiam ſi nō colū. de ſer. lege. aliud cuꝫ in diuerſis legibus. Et an ſtante gil. de inter fugi. exprimo cū ſanguinis effuſione vel ſine. ¶ Ulti ſtatuto ꝙ teſtis infra menſem tantum poſſit de locuto. Ice mo Hug. dicit per hanc. l. ꝙ damnatus. l. iul. de falſo accuſari. ⁊ etiaꝫ ſtante alio ſtatuto ꝙ de fal Rra ro. ꝯͣ vi priuata non infamatur: ſed male dicit ⁊ repre ſ tres. ſitate poſſit cognoſci infra decē annos: an vigo aſſaſ henditur hic. in glo. vt plene apparet in glo. ſinos. No. d̓ re talis generalis ſtatuti teſtis poterit d̓ ſalſo actex. allegat̉ aſſaſſinis ⁊ a Ex. l. ſequenti. cuſari: ibi. Circa. Et an ſtante ſtatuto ꝙ percu pro deciſiōe lijs ꝗ faciūt ¶ Pena que imponitur ad tempus: poſt temtiens in platea condemnetur in duplo. Item ꝙ cuiuſdā noaliꝗd ꝑ pecu tabilis. q. ꝑ pus videtur remiſſa. ⁊ verbis legis ⁊ edicti ſerpercutiens in feſto cōdemnetur in duplo: an ſi niaꝫ. vide qͥ bal. in rub. uire debemus. dixi ī. l. iij.§. ꝗs percuſſerit in platea ⁊ in feſto an de qualibet de cōdit. ob tranſfugas. ¶ Nota tex. ibi: qͣlitate fiet duplicatio: ibi. Vltimo. Et an in dutur. cau. ī fi. de ſic. ⁊ bar. Ratre S. quia tempora ⁊cͣ. videlꝫ ꝙ f plo ſit ſimplum: ibi. Sed quero. Et an ſtāte ſtain. d. l. nō ſo ꝗs ē bānit Nota ex hac. l. ꝙ pena que imponitur tuto ꝙ nobilis offendens popularem condem lū.§. qui mā tꝑe quo imda. sͣ. de inad tempus: poſt tempus videtur remitti vt hic. netur in quadruplo eius ꝙ condemnaretur po burſabat̉ ad iur. ⁊ bal. in ⁊. l. imperatores. sͣ. de poſtu. ¶ Secundo nota pularis offendens popularem: ⁊ contingat ꝗ aliqd̓ officiū .l. nō ideo in tex. ibi: dum dicit: ratio iuris ⁊ conſtitutionis. ex ⁊ tꝑe quo ex nobilis in platea ī feſto offendat popularē que pͥn. de accu. trahit̉ ē bā⁊ vide q̄ haquo nota ꝙ debemus ſtare ⁊ ſeruire verbis leerit pena huius poſito ꝙ alias pena ſimpliciter nitꝰ qd̓ tn̄ re bent̉ in. l. ij. gis ⁊ verbis edicti: vt hic. ⁊. l. i.§. ſi is qui naueꝫ eſſet de cētum: ibi. Quero. Et an ſtatutū qd̓ lopellat̉. vide .§. fi. sͣ. d̓ eo de exer. ⁊. l. proſpexit. qui ⁊ a qui. sͣ. ⁊. l. conſtituquitur de duplicatione pene habeat locū in pe ī ſimili pau. per quē ſac. de liaza.ī. q tum. sͣ. de mili. teſta. ⁊. l. ꝯſtitutionibus. jͣ. ad mu nis arbitrarijs que nō ſunt limitate: ibi. Quero. erit ⁊cͣ. incip̄. ī ſcruEtro nici. quod facit ad ſtatuta. Et ſtatuta loquentia de duplicatione pene non tinio. Itē alm doꝝ. habent locum in ſpeciebus ſed in qualitatibus legat bal. in hunc Eruus. aucͣ. ⁊ oīno. vt in fi. l. textū allegat ⁊ ibi no. C. Ad euidentiaꝫ ſcias ꝙ delator ꝙ Ro. in notaHec ne vxor pro Eos Anctio legum. ler bili ſuo. non perficit delationeꝫ punitur: vt mari. ꝗd ſi An.l. deferre. jͣ. de iure fiſ. multum notabilis. glo. intelligit hanc. l. ſi multꝑe qͦ fuerāt s ctio ¶ Uidiꝯceſſe repre te ſunt pene limitate a iure in delictis. eſt etiam legū N metallum. ns. sͣ. eo. ſalie ciuibus no. paria eē in iure quedam clauſula generalis que dicit ꝙ huiꝰ loci erat aliꝗd eē cer titulo. l. qui vltimo. vbi pena non reperitur limitata imponitur arbi bānitꝰ: lꝫ retū ⁊ certifitrio iudicis: vt. l. ij. de crimi. ſtelli. certe iſta claubanniat̉ non candū. idem A dardanarios. vtit̉ priuileſula non porrigitur ad ſpecificata. ¶ Ad iſtam habetur ī. l. gio rep̄ſalia certi ꝯdictio Uidiſtis. sͣ. in. l. in annonaꝫ. sͣ. de extra lectu. op. quia ẜm hunc caſum glo. illa clauſula rū. qd̓ no. qꝛ .ff. ſi cer. pe. ordi. crimi. generalis non imponit certam penam ſed arbiſac̄ etiā ꝙ ſi vbi certi cō ¶ Oy. trio iudicis. ſed tex. hic dicit certam penaꝫ irrōſtatutū dicit dictio datur I quis aliquid. el. vt ꝙ īſtrumēta gat. ergo mala eſt poſitio caſus. glo. reſpondet ad certū vel notariorum certificādū. in glo. immo eſt certa: quia illa videtur expreſſa quam matriculato l ¶ Opp. de De hoc vidiſtis. sͣ. e. l. iudex declarabit. ar. ad hoc. l. vnum ex familia. rū hēant exe leg. i.§. i. An AuctoreS capitalium.§. ſolent. cutionem ⁊ circa prin. sͣ. de leg. ij. ⁊. l. aſſe toto. sͣ. de here. in clauſula getꝑe rogatio neralis traDe hoc dic ſti. quod no. ⁊. l. illa inſtitutio. sͣ. de condi. inſti. Qui abortionis. vtā. de ſicnis ꝗs erat hatur ad ſpe quod no. ¶ Secundo ad hanc. l. op. quia in fi. matriculat̉ cificata. uide ca. l. iij.§. ex ſenatuſcō. ne hic dicitur. e. l. ſed ẜm hanc poſitioneꝫ caſus tꝑe iudiciſ ꝙ ſecus ē in Dic de hoc: non. de quo diuerſe ſunt. ll. que loquunt̉ generaliter vel ſpevltimis voTeſtamentum. ī. ſi quis leper bal. in. l. luntatibus: cialiter. huius contrarij timore dicit glo. eadem .ij. ī. ij. col. d̓ vt in. l. liber gatum. sͣ. de fal. .l. ſcilicet in genere: non eadē in ſpecie. Iſta lec. excep. rei iu tis quos de ¶ No. contra aduo licet poſſit ſatis ſuſtineri: tn̄ facit magnam violē di. predictis ali. ⁊ cib. le. Inſtrument a.t catos ⁊ notarios maxime pritiam littere. ⁊ ideo Dy. intelligit hāc. l. alio mo⁊ ibi bar. ⁊ ī me. q. Adde .l. doli clauqui inſtrumenta eis ꝓducta ⁊ exhibita dāt alijs. do ponendo caſuꝫ ſic. pone ꝙ aliqua lex vel ſta bar. in. l. vſu ſula. de ver. Nota ꝙ ille qui ꝑcutit ſeipſuꝫ tutum plura capitula habet in quibus eſt impo fructꝰ ī fi. de ob. ⁊ de hac MIlE S. venit puniendus. ſic. jͣ. de remi ſita certa pena: poſtea in fine eſt appoſita clauſtipu. ſeruo. materia vid̓ vbi no. quā li. l. omne delictum.§. qui ſe. bonū tex. in ſula generalis. certe illa non porrigitur ad ſpeci do ſit inſer.l. quotiens. Nota ꝙ grauius puni ficata. ita intelligit Dy. hanc. l. quod mihi plus uiēdū legis de ac. ⁊ obli. c ICCTO. tur quod ſit per pecuplacet. ¶ Tamen ad hanc lec. op. de leg. i.§. i. verbis: de qͥ ⁊ vid̓ ꝑ bar. niam ꝙͣ ꝙ ſit ſine pecunia. qd̓ facit con late in. l. nō .sͣ. de ope. no. nun. ⁊. l. i.§. dixerit aliquis. sͣ. de in. d. l. i. d̓ ſe dubiū. C. de pul. vio. ⁊ ꝑ tra aſſaſſinosʰ qui occidūt aliqueꝫ per pecuniā. publi. So. quandoqꝫ pena ſpecialis ⁊ pena gelegi. ⁊ bar. ī Cy. ⁊ Bal. de quo dicam in. l. nō ſolum.§. ſi mandato. ⁊.§. neralis imponuntur eadem lege ſeu eadem cō.l. oēs popu ang. ⁊ ſaly. ī proculus. sͣ. de iniur. de materia huius. l. qualiſtitutione habente plura capitula. tunc clauſula li. ī. iij. q. pͥn .ſ. qui ſepul

De penis. chra. de ſepul. vio. facit tex. in. l. in euꝫ. sͣ. de fur. ⁊ per Bal. in. l. ꝗd ergo ceſſariam accuſationem. adde Bar. in. l. aut facta.§. locus. sͣ. eo. ⁊ de du .§. pena grauior. de infa. per Spe. in titulo de accuſa. circa principium. plicatione penarum. vide Bal. in. l. contra negantem. ad. l. acquili. ⁊ ibi ⁊ vide dominum meum. videlicet Angel. de are. in tractatu ſuo malefiquod duplum non ſimplum eſſet duplicandum. ⁊ iſtis adde Bar. in. l. cioruꝫ in verbo. caput a ſpatulis amputetur. vide Bar. in. l. ſenatus. de .i. circa fi. sͣ. ſi fami. fur. fe. feciſ. dica. ⁊ in. l. meuius.§. duobus. de lega. accu. ⁊ in. l. i.§. i. in. iij. col. de operis noui nuncia. ⁊ in. l. doli clauſula. de .ij. ⁊ Angel. hic ⁊ Barto. in. l. aut facta.§. i. sͣ. eodem. ⁊ in. l. vulgaris. de ver. obliga. ⁊ in. l. i. sͣ. vi fur. ⁊ Bar. bo. rap. ⁊ ad in. l. fideicō. generalis nō refertur ad ſpecificata. caſus eſt hͨ. tutū ꝙ quis poſſit accuſari de falſitate infra dede Bal. ī. l. .§. interduꝫ Quandoqꝫ imponitur in diuerſis legibꝰ ⁊ conſi eccleſie ve ff. de lega. cem annos. ¶ Quero vtrumᵇ ex vigore illius ſta ſtitutionibus pena generalis ⁊ ſpālis. tunc vtra nerabilis. d̓ .iij. ⁊ Bal. tuti generalis vltimi quis poſſit de falſo teſtimo epiſco. ⁊ cle. in. l. i. C. de qꝫ. l. locum habet. ita loquuntur cōtraria. plus nio accuſari poſt menſem. ⁊ videt̉ ꝙ ſic: ꝗa cum ſed ꝗd ſi per ſenten. que quidaꝫ dicunt.ſ. ꝙ vtraqꝫ pena habet locū quo iſte ſunt diuerſe leges iudex poteſt eligere quaꝫ legem impo pro eo quod ad originem ⁊ quo ad executionē. hoc ipſi proſita eſt certa ītereſt. in vlvult generalem vel ſpālem: vt dictum eſt. cōtra bant per. l. iubemus. de ſacroſan. eccle. C. cōiun pena ſpeciati. colum. in rium determinaui: ꝗa predicta ſunt vera quanlis: ⁊ per ſta ver. reſtat qͥ cta. l. non dubiuꝫ. C. de legi. nā in. l. non dubiū. do. l. generalis ⁊ ſpālis ponunt diuerſas accuſa tutuꝫ imporere. ſuper. l. pena imponitur generalis annullationis cōtranat̉ alia peīterpretatio tiones ſeu diuerſa iura accuſandi. ſed ſi hoc nō ctus facti contra legem. in. l. iubemus. imponit̉ na ſpecialis. in prin. non faciūt: ſed circa vnū ⁊ ideꝫ ius accuſandi diſpodic ꝙ ſtatur obſtat ſi diſpecialis pena alienationis cōtra. l. ⁊ tamē vtranunt. tūc clauſula generalis non refert̉ ad ſpeci catur quod pene ſtatuti. qꝫ pena habet locum etiam quo ad executiōeꝫ. ficata: quia eſſet iniquū: vt vna ⁊ eadē accuſatio quid ſi ſtatu inſti. de acti. horū opi. refert Cy. C. de ſepul. vio. l. qui ſepultum impoſeu ius accuſandi eſſet annale ⁊ ꝑpetuuꝫ: ⁊ hoc §. omnis. lo chra. Iſta opi. videtur cōtra caſuꝫ. l. ſenatus. sͣ. neret penaꝫ quitur quan vult tex. hic. vnde ad hoc debes reſpicere vtruꝫ perpetuā bā do pena per de accu. ẜm vnam lec. prout ibi loquit̉ de homi ille leges diuerſe inducāt diuerſum ius accuſan ni pro vulne nomīa mulcidio ⁊ parricidio. ⁊ tamen ex vna tantum lege di. an circa idem ius diſponant. hec eſt veritas. re. aliud ſtatiplicatiua ī debet fieri executio: vt ibi dicit̉. ⁊ ideo do. Raytutum dicit ¶ Ultimo quero per ciuitates italie ſunt plura ponitur ciui de forli. in quadam ſua diſputatione dixit vnuꝫ ꝙ pro vulne liter. queſtio ſtatuta que inducūt duplicationē penaꝝ. vtpure facto ī pa noſtra quan bonum verbum: ꝙ ſi ꝗdem pena generalis imta ſi quis percuſſerit in platea vel de nocte pene latio puniat̉ do criminaponitur per legem ⁊ ſpecialis per hominē: tunc duplicentur. Item ſi in feſto vel in die fori pene pena centuꝫ liter. nā non vtraqꝫ cōcurrunt etiam quo ad executioneꝫ: vt quis vulnerecordor ꝑ duplicent̉. Quero quid ſi aliquē percuſſi in pla rauit aliquē dicta. l. non dubium. cōiuncta. l. iubemus. ſꝫ qn̄ aliquā legeꝫ tea de nocte die feſto: an ex qualibet qͣlitate fiat in platea an iſtam penaꝫ vtraqꝫ pena venit imponenda per hominē: tūc duplicatio. hic videt̉ caſus ꝙ non. nā vt dixi vo debeat vtra terminatiue quo ad originem habent locum nō quo ad exe bis in. l. denunciaſſe.§. quid tn̄. sͣ. de adulte. iſta qꝫ pena pu imponi. vn̄ cutioneꝫ: vt. l. pretor edixit.§. i. sͣ. de iniu. ⁊. l. ſeniri. habeo illius. l. arg. ſtatuta que inducūt duplicationē non inducūt diſputatiōeꝫ natus. sͣ. de accu. cuꝫ ſi. Et ideo ex p̄dictis ha hoc dico ꝓnouā accuſationē: ſed qualificant primā. modo do. Guil. de pter idēptibes recolligere quattuor verba quando ſuꝑ eo eadeꝫ accuſatio non debet quē punire diuerſis ſuza. in. q. in tatem ratiodem reperitur penaª ſpecialis ⁊ pena generalis. cip. pena de eſtimationibus ⁊ diuerſis reſpectibus. caſus eſt nis: vt in. l. tunc ſi quidē pena generalis eſt incerta ⁊ arbifacto quidā etiaꝫ. ⁊ in. l. hic ibi: nec ſane ⁊cͣ. In ꝯtrariū videt̉ caſus sͣ. e. facit inſultū tam ex contraria non refert̉ ad ſpecificata ſiue in eadē lege .l. aut facta. vbi dicit in quolibet delicto veniūt ⁊ quādo per tractibꝰ. de ſiue in diuerſis vt hic. ẜm lec. glo. Si ꝟo vtraqꝫ cōſideranda ſeptē. ergo omnes iſte qͣlitates cōdiuerſas. ll. iudi. pretepena eſt certa: tunc aut vtraqꝫ pena eſt in eadeꝫ imponit̉ di rea cū ſtatuſiderabunt̉. quid dicemus. dicunt quidam qui uerſa. vide ꝑ cōſtitutione ⁊ generalis non refert̉ ad ſpecificatum ſit quediſputauerūt hanc. q. non debet duplicari plu do. Io. in. l. dam ciuium ta: vt hic. ẜm lec. Dy. Aut imponit̉ diuerſis leries: ꝗa ſenatus cenſuit ne quis ob idem crimen .ij. in. i. chacōuentio. vt gibus: ⁊ tūc aut vna pena infertur a lege. ⁊ alia ta. de publi. pluribus legibus fiat reus: vt. l. ſenatus. ſed cer in. l. i. sͣ. d̓ leab homine: ⁊ vtraqꝫ habet locuꝫ etiam quo ad iudi. ⁊ omni te illa. l. ſenatus: nihil facit ad propoſitū: ꝗa hic ga. et pena nō Bal. ī. l. executionem. aut vtraqꝫ ab homine: ⁊ tunc nō cōuentionanon punit̉ diuerſis legibus: ſed vna in qua hadata opera. lis nō poteſt habet locū quo ad executioneꝫ: ſed quo ad oribetur reſpectus ad diuerſas qͣlitates. Dicamus in. iij. col. C. excedere qͥgineꝫ ſic: vt ex predictis patet. ¶ Quero que eſt qui accuſa. ⁊ ergo ſic. qn̄qꝫ per iſtas qualitates pene augent̉ druplum. er ratio diuerſitatis vtrū iſte pene imponantur in in. l. ꝗ ſepulgo ⁊cͣ. vnde nō tamen per nomina multiplicatiua: vt dupli chra. de ſeeadem. l. aut in diuerſis legibus vel ꝯſtōnibus. ſtatutuꝫ ſim tripli quadrupli: tunc oēs iſte qualitates cōſide pul. vio. pliciter loReſpondeo ratio ponitur hic in fi. ibi: nec ſane a ¶ Reperirant̉: vt. d. l. aut facta. Qn̄qꝫ pene multiplicani quens trahi eſt veriſimile delictu vnū ⁊cͣ. quod declara: quia tur pena. qn̄ per iſta noīa multiplicatiua: ⁊ tunc licet de iure tur ad ius vna prouilicet vna lex habeat plura capitula. tamen vnuꝫ ili I cōmune: vt debeat haberi reſpectus oīum: vt. d. l. aut facta ſio ſpecialis ius eſt accuſandi ex omnibus capitulis. nec eniꝫ quadrupluꝫ tamen nulla poteſt fieri duplicatio que excedat deroget alte nō excedat. quot capitula habet tot accuſationes ſeu tot iuri minus ſpe quadruplum: vt inſti. de actio.§. oēs. vnde vſqꝫ ar. l. i.§. i. de ra accuſandi naſcunt̉. vna enim eſt accuſatio. l. ciali ⁊ quoad quadruplum poterit multiplicari non vltra. mune. ⁊ ho. mō cognocorne. de fal. vel de ſicca. licet habeat plura ca⁊ in. l. ij. C. d̓ Non ob. hec. l. que dicit ꝙ eadē. l. nō debet ꝗs ſcatur. vide pitula. ⁊ ſic de ſingulis: vt patet. sͣ. de pub. iudinoxa. ſꝫ queBarto. in. l. puniri varijs eſtimationibus: ꝗa cōcedo varijs ro iuxta pre .l. i. ⁊ inſti. de pub. iudi. per totum. ⁊ ideo eadeꝫ hac conſuleſtimationibus.ſ. eodē reſpectu: ſed diuerſis re dicta ꝗd du accuſatio ſeu idem ius accuſandi non debet ha tiſſima. in. i. ſpectibus ⁊ diuerſis qualitatibus cōcurrētibus plicatur. rn̄col. C. qui te bere ita varias. ⁊ ita cōtrarias naturas circa idē deo illud qd̓ bene pōt varie puniri nihil eſt qd̓ repugnet: vt ſta. fa. poſ. in delictum. ⁊ ita loquit̉ hic. Sed quādo ex diuererat ſimplāprin. d. l. aut facta. ⁊ de hoc dixi in. l. fideicōmiſſa.§. dū: vt sͣ. qd̓ ſis legibus nō imponunt̉: tunc ſunt diuerſe ach ¶ Quero ſi quis decē. sͣ. de leg. iij. Itē non ob. ſi dicas ꝗ me. cā. l. ſi cū cuſatōes ⁊ diuerſa iura accuſandi. ideo poſſunt vtrum. Ad tex. inſti. de acti.§. oēs. loquit̉ quādo pena per exceptiōe.§. de que dixi ſe in plus ⁊ minus hr̄e. ¶ Circa hoc quero duo .i. ⁊.§. quaiſta nomina multiplicatiua imponitur: ꝗa ibi lo in. l. ij. ī pͥn. ſunt hic ſtatuta. vnū ꝙ teſtis poſſit de falſo teſti drupli. ⁊.§. .sͣ. de verb. quit̉ ciuiliter. q. noſtra quādo criminaliter. nam illud. Sed qͥ monio accuſari infra mēſem tantū. aliud eſt ſtaobliga. poſt non recordor aliqua. l. iſtā penā criminaliter im ro an in duBarto. in. l. plo inſit ſim queſitum.§. plum. rn̄. ꝙ penul. de fun. inſtruc. ⁊ quod ibi dixi ſequitur Pe. de ancha. in. c. cano. ſic in dubio niſi aliud appareat: vt in. l. hoc edicto.§. fi. de publica. vn̄ in inꝗſitiōe p̄ſta. verſi. circa hanc contrarietatem ſtatuti. in ver. quoqꝫ. quid ſi aliqueꝫ dicta aliꝗs de note in platea cōmiſit delictū erunt triginta: ⁊ ſi in die fe percuſſi in platea de nocte. no. quia ſi ſtatutum dicit ꝙ pena falſi dupliſto erūt. xl. ⁊ ſi eēt alia qualitas poſſet aſcēdere vſqꝫ ad quadrupluꝫ. ⁊ ibi cetur ſi cōmiſſum ſuerit in palatio ⁊ aliquis obrepſerit falſum iudici in Bar. dicit ꝙ dꝫ quadruplari ſimplū cū oī ſua cā. ſic gͦ ſicut videt̉ vt ſim palatio: an puniatur pena ſalſi. dic ꝙ non: quia debet intelligi de tali fal plū qn̄ ꝑꝑ noctē: vel qꝛ in platea duplicet̉: ita de alijs qualitatibꝰ: qꝛ oēs ſo quod poſſet cōmitti in palatio ⁊ extra. ſed hoc poterit cōmitti extra. ergo ⁊cͣ. ita conſuluit nō. Bar. in conſilio tuterdinus quidam. ⁊ ibi viiſte qualitates inſūt eodē inſtāti tꝑis. nā illa qualitas loci nō incipit repe rire maleficiū cōmiſſum cū illa qualitate noctis: vel alia ſi reperit euꝫ in de ad nota. per Bar. hic an ſtatutum de duplicatione pene inducat neactu cōmittendi. nam eo tēpore iſte qualitates accedunt: vt dictum eſt.

De penis. 2 l 5 poni. vnde illarum legum ar. hoc dico rōne idē qualitate in eſſe producit̉. Sed reſpōdeo ſicut in. l. pe. per titatis rationis: vt. l. omnem. ⁊. l. tam̄ ex cōtracti Bal. ⁊ vide ignis precedit calorem quodā ordine nature: lꝫ Bal. in. l. cō bus sͣ. de iudi. Preterea cum ſtatutum ſit quenō ordine temporis: ⁊ ſicut obligatio precedit tra negantē dam ciuium conuentio: vt. l. i. sͣ. de legi. ⁊ pena actionē: vt. l. licet.§. ea obligatio. sͣ. de ꝓcura. qd̓ ad. l. acquil. conuentionalis non poteſt excedere qͣdrupluꝫ. ⁊ in. l. hereeſt quodā ordine nature ſeu intellectus: ita maergo ⁊cͣ. vnde ſtatutum ſimpliciter loquens tra dem.§. ſꝫ in leficium precedit in natura ⁊ intellectu oēs ſuas ſpecie. de ca hitur ad ius cōmune: vt quadruplum non exce qualitates. vnde puto ꝙ ſi ex verbis apparet ꝙ lum. ⁊ in. l. ſi dat. ar. jͣ. de mu. ⁊ hono. l. i.§. i. ⁊. C. de noxali. l. aliquo ordine intellectus vna qualitas precede cū exceptōe .ij. ¶ Sed q̄ro iuxta predicta quid duplicabit̉: .§. ſi non reret aliaꝫ: lꝫ in inſtanti temporis ꝓducerentur in ſtituat quod Reſpondeo illud quod erat ſimplanduꝫ: vt sͣ. eſſe: tamē tunc vltima qualitas duplicaret penā me. cauſa. et quod metus cauſa. l. ſi cum exceptione.§. i. ⁊.§. maleficij cū oībus illis qualitatibus que in intel adde quod a ¶ Sꝫ q̄ro. quadruplicabitur. ⁊.§. iulianus. ¶ Sed quero lectu precedūt: vt oſtendam inferius. ¶ Quero ſi eſt incertū Adde qͥ dixi an in duplo inſit ſimpluꝫ. Reſpondeo in dubio ſimplum eſt ergo pone dicit ſtatutū huius ciuitatis ꝙ ſi nopoſt Bar. ī incertuꝫ qd̓ ſic: niſi aliud appareat: vt. l. hoc edicto.§. i. sͣ. d̓ .l. hec actio bilis offenderet populareꝫ puniat̉ quadruplici multiplicat̉ .sͣ. de calū. ⁊ pub. vnde in queſtione predicta aliquis deliꝗt̓ pena eius qua puniret̉ popularis offendens po a ſimplo. ita adde Bar. ī de nocte in platea in die feſto ⁊cͣ. ſi ponis ꝙ ſim pularem. ꝯtingit ꝙ nobilis offendit populareꝫ Bal. in. l. ar .l. īterpretaplum ſit centum: quia de nocte erunt ducenta: bitrio. sͣ. qui de nocte ī platea ⁊ die feſto. querit̉ que ſit pena tione. jͣ. e. ⁊ ſatiſda. cog. quia ī platea erunt tercenta: ꝗa in die feſto erūt adde doc. in eius poſito ꝙ illius offenſe ſimplicis eſſet pena ⁊ vide Bal. hac materia .cccc. ⁊ ſi eſſet alia qualitas poſſet aſcendere ad centum. Reſpondeo tota pena que imponeret̉ in. l. ſi cū exẜm Bal. in quingenta. ꝙ enim dixi ꝙ poſſet aſcendere vſqꝫ ceptione.§. priuato habita ratione oīum illarum qualitatuꝫ c. i.§. ſi duo. .i. quod me. ad quadruplum ad plus: intellige illud qͣdrueſt ſimplum ⁊ illud totum quadruplicabit̉: ⁊ ſic de pa. tenē. cau. Bar. jͣ. plum vltra ſimplū: vt patet in actione furti maquādo ex lemultū poterit aſcēdere. hoc ꝓbo. pone ex ſigniea. l. pe. q. et gis diſpoſinifeſti. Sed cōtra predicta vr̄. d. l. ſi cū exceptio ficatione verborū ꝙ habet reſpectum ad penaꝫ adde textuꝫ. tiōe petitur ne.§. quadruplatur: vbi dicitur ꝙ debet qͣdru⁊ ibi Baldꝰ que imponeret̉ populari: quod debet intelligi pͥncipale vna poſt Bar. in plari ſimplum cum omni ſua cauſa. ſic ergo hic cum pena. ⁊ cū omnibus ſuis qualitatibus. caſus videt̉. sͣ. ſi .l. i. in. i. col. ex eadeꝫ. l. ⁊ ineunda ratio videtur vt ſit ſimpluꝫ centū profa. fur. fe. di. l. i. ⁊. l. ij. cū ſua glo. nam illo edicto de ſpō. ADex eadem ac pter noctē. cc. propter locū: quia in platea. cccc. ſufficit preſtare ꝙͣtū preſtaret liber homo ſi hoc DE que ꝯſu tione: tūc in hoc eſt vt dupletur illud ſimplum cuꝫ illa ſua cā luit Bal. cō feciſſet: vt l. i. illius ti. ⁊ hoc intelligit̉ cuꝫ oībus pena ꝯtinet̉ ſil. cclxviiij. .ſ. noctis. ⁊ ſic de alijs qualitatibus. Reſpōdeo ſors. ſecus ſi qualitatibus ſuis: hoc eſt pro furto manifeſto qͣ .ij. libro. ex diuerſis omnes iſte qualitates inſunt eodem inſtanti tēdrupluꝫ: pro alio duplū. pro hoc. sͣ. de parrici. cauſis. Pri poris ipſi maleficio. ⁊ ſi bene reſpicis illa quali.l. vtrū. vbi preſtans opeꝫ tenet̉ pena qua tenei muꝫ ꝓbatur tas loci cum incipit ineſſe non reperit maleficiū principalis cū omnibus ſuis qualitatibꝰ. Prein. l. hoc edi cōmiſſum cum illa qualitate noctis vel alia: ſed cto. hic alleterea regula eſt quādo vna relatio fit ad aliquid gata. Scd̓m reperit eum in actu cōmittendi. nam eodeꝫ tem refert̉ ad illud cuꝫ omnibus ſuis qualitatibꝰ: vt probatur in pore iſte qualitates accidunt: vt dictuꝫ eſt. Hoc .sͣ. de ali. ⁊ ciba. le. l. a filio.§. teſtator. ⁊ intelligo .l. ſi ꝓ fure. p̄miſſo debes ſcire ꝙ ille qualitates que habent de codi. fur. de qualitate circa tp̄s circa locū ⁊ circa modū ⁊ duplare non poſſunt operari ſuum effectum: ni que doctrialia ſimilia vt ibi patet. Preterea hoc eſſe verū na eſt quanſi in eo quod reperit duplandum. ar. sͣ. de ꝯdi. apparebit rn̄dendo multis que poſſent dici in do ſors cōſi⁊ demō. l. in teſtamento quidam. ⁊ de le. i. l. quicōtrarium in ꝗbus determinabo multas qōnes ſtit in ſpecie dam teſtamento.§. ſi tibi. ſed iſte qualitates nō ⁊ pena in qͣꝫ ad hoc ꝑtinentes. non ob. quod dictū eſt. sͣ. vititate qꝛ no reperiunt niſi maleficiū ſimplex: vt eſt oſtenſuꝫ. delicet ꝙ pena ſimplicis maleficij duplicat̉: ꝗe grauat̉ obli ergo illius penam ſimplicem duplicat ⁊ non vlillud eſt verū quando ſtatutū ſimpliciter loquit̉ gatio qͣꝫtita tra. nec ſufficit ſi illas qualitates reperit in fieri: per hec verba pene maleficioꝝ duplicentur vel tis per obliimmo oportet ꝙ eas reperiat in facto eſſe ẜm ꝓ gationē ſpepene duplicent̉ ⁊ ſimilia. ſecus ſi dicit puniatur ciei. sͣ. quod priam ſignificationem: vt. sͣ. de iuriſdi. om. iud. pena quadrupli eius qd̓ alias puniret̉ ⁊ ſimilia metꝰ cau. l. ſi .l. ſi quis id quod.§. ſi duꝫ proponitur. Preteꝟba per rōnes sͣ. dictas. ⁊ hoc probo eſſe verū cū exceptiōe rea aūt dices ꝙ qualitas loci duplicat delicti pe ſi fideiuſſor intercedit ſimpliciter nō tenetur in .§. ſi homo. nam cum qualitate temporis: ⁊ tunc eadē rōne licet ille tex. augmento ꝯtingente obligationi ex aliqua qua poſſet indutempus duplicabit propter locum cum vtraqꝫ litate: vt. l. i. cū ſi. sͣ. de in litem iuran. Sed ſi fide ci in ꝯͣrium: eodem tempore cōcurrat. ⁊ ſic eſſet repugnātia iuſſor interceſſiſſet ꝓmittendo iudicatū ſoluere ſed dic vt ꝑ ⁊ perplexitas: vt. l. ſi ticius. sͣ. de cōdi. inſti. Pre Bal. in. d. c. tenet̉ in omni eo qd̓ veniret in ſnīa: vt sͣ. iudica.i. ⁊ adde gl. terea non eſt dubiū ꝙ prima qualitas ſolū indu ſol. l. iudicatuꝫ ſolui. ita in ꝓpoſito iſtius ſtatuti no. quaꝫ ibi cit duplicationē ſimpli. ſed hic quelibet iſtarum verba referunt̉ ad ſnīaꝫ: hoc eſt ad illud in quo ipſeᶻ allegat qualitatum eſt prima cū eodem tempore cōcur puniret̉. ergo illud totū pro vno ſimplo habet̉. ⁊ p̄dicta no. rant: vt dictū eſt. ergo quodlibet ſimpluꝫ dupliin penis q̄ Et predicta intelligo quando circa primas qͣliimponūtur cat: vt. l. qui duos in pͥnc. sͣ. de re. du. Preterea tates quas dico cōputari in ſimplo. ſtatutum lo per nomina hoc cōſtat ſaltem ꝙ nulla iſtaꝝ qualitatū eſt po quit̉ per verba ſimplicia.ſ. pene maleficioꝝ dumultiplicati ſterior altera: ergo nulla inducit duplicationeꝫ plicent̉ ⁊cͣ. ⁊ in alio ſtatuto ſe refert ad id ī quo ua: ſed quan reſpectu alterius: vt. l. eū qui duobus. sͣ. ad tre. do imponū puniretur ⁊cͣ. Sed ſi circa omnes qualitates lotur a legefacit quod no. in. l. eum actuꝫ. sͣ. de nego. geſ. in queret̉ eodem modo.ſ. ꝙ ſe referret ad tempus noīa ſimplifi. per glo. ſed ſi poneremus ꝙ eſſet quedā qua ſententie ſeu punitionis: tunc pena tantuꝫ ſimcia nunquā litas que ineſſet ipſi maleficio poſt eū perfectuꝫ plicis maleficij duplicaret̉ vel quadruplicaret̉. ineſt ſimplū cū oībus qualitatibus ſuis: tunc duplicaret̉ cuꝫ .C. de ſentē. ratio: quia nulla dictaꝝ qualitatū reſpicit male que ꝓ eo. l. i. omni ſua cauſa etiā ſi excederet quadrupluꝫ: vt ficium ante aliam in ordine tꝑis vel in ordine īī fi. ⁊ ibi no. .jͣ. tangam. exemplū dicit ſtatutum ꝙ contra ne tellectus: ſed eodē tꝑe concurrunt vt dictū eſt. ⁊ facit inſti. gantē pena duplicet̉ vel augeat̉ in quadruplo. de acti.§. tri ſed ſi poneremus ꝙ ſtatutū circa aliquas qualipli. ⁊ arg. ff. certe iſtud negare venit poſt maleficiū perfectū tates loqueret̉ ſimpliciter: circa alias ſe referret de ver. obli. cū omni ſua cauſa. ideo duplicatur illud totum ad tēpus punitionis: tunc ille prime qualitates .l. ſtipulatio tāquaꝫ illud ſit ſimplum: vt. d.§. quadruplatur. cōputarentur in ſimplo per eaſdem rōnes. Itē iſta.§. alteri. Sed poteris dicere ergo nec ipſa pena maleficij ⁊ qd̓ no. C. predictis videt̉ obſtare. l. item veniunt.§. cū p̄de ſer. fugi. ſimplicis duplicat̉: ꝗa ipſum maleficium cū ipſa diximus. sͣ. de peti. here. ⁊ quod no. sͣ. ſi cer. pe.

De bonis dānatoꝝ. Mperator. No. glo. in. l. fi. sͣ. de iniur. ⁊ adde do. Anto. ⁊ Car. tione: lꝫ officīalis talis eēt tꝑalis. allegat ad hoc. c. fi. de offi. lega. l. gera flo. in. c. ex litteris. de conſti. .C. de re iudi. ⁊ vide no. in. d. l. i. de poſtu. vn̄ dixit alibi Federi. de ſenia ¶ Snīa diffinitiua. Dic gͦ ꝙ ſnīa diffinitiua ē q̄ ꝑpetuo durat vt de ſtatuto capituli facto ſede vacāte. nā lꝫ iuriſditio eius ſit tꝑalis ⁊ bre ꝯdēnatoria. l. i. ⁊ ibi no. C. de poſtulā. aut eſt īterlocutoria: ⁊ tūc aut fert̉ uis: ſtatutū tn̄ facere pōt: ⁊ durabit ꝓpetuo. ad hoc vide Pe. de anch. rōne ꝯtumacie ⁊ nō delicti. ⁊ tūc eatenus durat quatenꝰ ꝯtumacia pur in. c. i. ne ſe vacā. in. vj. ⁊ duꝫ Bar. h̓ dicit h̓ no. ſimpliciter interdixit vti gat̉. c. ex litteris. de cōarte ſua. vi ſtitu. l. i.§. ſi de late do. .l. certi cōdictio in pͥn. circa fi. ij. glo. vbi videt̉ ꝙ hec opi. tenet̉ cōmuniter per doc. hic. ⁊ in. l. con frater. sͣ. de an. ⁊ do. flo. iſte qualitates nō ꝯſiderent̉. Rn̄deo quedā ſūt colla. bono. in. c. ex littetraria. ⁊ Inno. tenet eā. in. c. qd̓ ad tranſlatiōeꝫ. qualitates que inſunt ab ipſo initio: ⁊ in illis ꝓno. archi. in ris. de cōſti. exͣ de offi. dele. Iſta. l. īducit̉ ad. q. per quoſdā: .c. lapſis. lx. cedit qd̓. sͣ. dixi. Quedaꝫ ſunt/ qualitates que ex bene ſac̄ qd̓ vtruꝫ ſtatuta ciuitatis ſint annalia vel ꝑpetua: ⁊ diſtin. ⁊ bar. no. ꝑ Bar. ī poſtfacto ſuperueniūt ⁊ ille nō attendunt̉: vt in videt̉ ꝙ ſint annalia. nā ſtatuta firmant̉ iuramē ī. l. ſi ꝗ adul .l. fundi. de cōtrarijs. ⁊ ideo ſi ſtatutū diceret ꝙ propter ne terij. C. de acqui. poſ. ⁊ to poteſtatis cuius offm̄ durat anno tm̄. contra adulte. ī alia gocium vel propter ꝯtumaciā pena duplicaret̉. iſtis add qd̓ rium eſt dicendū. nam ſtatutū non dicit̉ ius pre interlocutohabet̉ in. c. ſi vel alias augeret̉: dico ꝙ adiectio pene que fietoriū nec pendet ex poteſtate pretoris: ſed dicit̉ ria. dic̄ bal. aūt. d coha. ret ꝓpter illas qualitates ſuꝑuenientes ex poſtin. l. puto.§. ius ciuile: vt. l. oēs populi. sͣ. de iuſti. ⁊ iure. ergo cleri. ⁊ mufacto venirēt in illa duplicatione vel augmenta.i. sͣ. de polie. ⁊. l. diſtī. eſt ꝑpetuū: vt inſti. de ꝑpe. ⁊ tēp. acti. circa prin ſtu. ꝙ nō du tione per dictas leges. ſed qͣlitates que inſūt ab .c. i. i. q. i. re⁊.§. i. ita dicit Dy. Mihi videtur ꝙ debeamus rat in tēpus periunt̉. In initio bene poſſunt augeri per eas que ſuperueaduertere ad duo. primo an ſtatutū ſit ꝑpetuū ſucceſſoris. no. in. c. pro niūt ex poſtfacto: vt. sͣ. dixi. Itē predictis videt̉ qd̓ intelligit ⁊ dico ꝙ ſic: ſiue ſit factū a populo: ꝗa eſt ius ci illoꝝ. de pre obſtare. l. furti in prin. sͣ. de fur. vbi verū preciuꝫ gl. ibi qn̄ labē. ⁊ in. c. cū uile: ſiue ſit factū ab aliquo habente poteſtateꝫ: ta ē ſine cāe duplicat̉ nō ad intereſſe ſingulare. So. ideo ibi veniſſent. de vt ab ep̄o: legato: ⁊ prefecto: duce: marchione. cognitione. inſtitutio. in id nō duplicat̉: ꝗa non venit in petitione. ſecus ſecꝰ ſi cā co ⁊ ſi. caſus eſt exͣ de offi. lega. c. fi. in. x. col. de ſta gl. ſuꝑ ver. in alio intereſſe qd̓ in petitiōe venit regulariter. gnita ⁊ via tuēdū. ꝑ In ꝯtra li. eccle. fac.§. caſſa. ꝓut ibi dicit de poteſta Et ideo dico cuꝫ ſtatutū dicit ꝙ nobilis puniat̉ ordīaria. vi no. ⁊ Io. an. tibus ⁊ rectoribus ⁊ ſimilibꝰ. facit. l. fal. C. de di de qd̓ habet̉ in. c. f. ī gl. pena quadrupli eius qd̓ puniret̉ popularis ītel uer. reſcrip. ¶ Scd̓o poteſt queri de actione dein. c. cū bōe. .i. de offi. de lige regulariter. ſecus ſi in ꝑſona aliquoruꝫ tale de eta. ⁊ qua ſcendēte ex ſtatuto. ⁊ tūc aduerte. ſi quidē ſtatule. ⁊ ꝑ gl. in maleficiuꝫ haberet ſingularē penam. Itē cōtra li. ⁊ ibi In.c. a nobis. tum ſit a populo. ⁊ tūc eſt ius ciuile: ⁊ actio erit no. dic̄ ꝙ ſu predicta facit ꝗa ẜm hoc talis pena excedit qua el. i. in gl. ij. ꝑpetua: vt inſti. de ꝑpe. ⁊ tēp. actio. Sed ſi ſtatu ſpēſio facta in fi. de ſendruplum. ꝯtra.§. oēs. inſti. de acti. So. nō eſt ve tum fit ab aliquo preſide: vt quotidie fieri vide ad tp̄s finit̉ ten. ex. ⁊ qd̓ rum: ꝗa totū illud primū accipit̉ pro ſimplo. ſiip̄o iure poſt mus a duce marchione ab ep̄is tūc actiones de no. glo. Io. mile vſura nō parit vſurā: veꝝ eſt niſi vſura redi tempus: ſꝫ ſi an. i. c. fi. ne ſcendentes ex eis ſi quidē ſunt penales durant ē facta vſqꝫ gatur ad ſortē: vt. sͣ. mā. l. deniqꝫ.§. ij. ¶ Quero ſede vacāte. anno. videtur enim ius pretorium quod eſt faquo ſatiſſece in..vj. ſuper an in penis que nō ſunt limitate: ſed imponunt̉ ctuꝫ a magiſtratibus. ergo ⁊cͣ. ut in. d. ti. inſti. de ris: tūc nō fi ver. minime arbitrio iudicis habeat locuꝫ ſtatutuꝫ qd̓ loquit̉ nit̉ ipſo iure ⁊ vide quod perpe. ⁊ tempo. actio. de duplicatione penaꝝ. videt̉ ꝙ nō: vt. l. ſeio.§. poſt ſatiſfano. Inno. de ctionē: ſed fi medicos.sͣ. de annu. lega. ꝯtrariū dico ⁊ dupliof. deleg. qd̓ ¶ De bonis damnatorum. Rubrica. niet̉ lata ſen ad trāſlatiocabit̉ id qd̓ pro tali maleficio ꝯſuetum eſt impo tētia ſuꝑ ea nē. Et bāna ni. ar. eius qd̓ no. in. l. ꝗd ergo.§. pena. sͣ. de his ⁊ rō eſt quia Ex. l. ſequenti. iudicū quāqui no. infa. ⁊ sͣ. eo. l. hodie. ¶ Ultimo ſcias ꝙ multa ꝯtinto tꝑe durēt ¶ An hodie aliꝗd ſit īmutatū per autēticā bogere pn̄t ꝑi ſtatuta que loquunt̉ de duplicatione penaꝝ nō vide Bal. ī na dānatoꝝ cū publicatio bonoꝝ ſit ꝯtra cōtuque negaret̉ l. i. ī. iiij. col. habent locū in ſpeciebus. ſed ſolū in ꝙͣtitatibꝰ: ſatiſfactio. ⁊ maces ānotatos: ibi. Sed q̄ro. Et ꝗd ſit īmuta .C. de here. vt. l. lucius.§. impuberē. sͣ. de le. ij. ⁊ ideo ſi pro allegat. d. l. inſti. ꝑ imol. tū cū publicatio ſit ꝑ ſnīam ꝯdēnatoriā ſuꝑ demaleficio deberet āputari manus: certe ſi fieret puto.§. i. de in. d. l. fūdi. licto: ibi. Qn̄qꝫ. Et an̄ cū dānat̉ filiuſfa. curialis quo ꝑ Inn. de nocte nō duplicaret̉. ⁊ vide circa hoc qd̓ dixi de acꝗ. poſ. vaſallus. mater an publicent̉ bona: ibi. Tertio. in. c. ſic̄ alias in fi. in dicto.§. impuberem. ⁊ in. l. meuius.§. duobꝰ ad fi. de coEt ꝗd fiendū de bonis acꝗſitis poſt ſententiaꝫ ¶ De bōis .sͣ. de lega. ij. ⁊ in vlti. ⁊ penul. queſtione. Quid habi. cleri. ⁊ vide in fi. damnatoꝝ. mulie. ꝗ alle in tempore relegationis an duplicetur: dic ut di Rubrica. gat iſta iura .11 ¶ Op. in aucͣ. xi in. l. ſenatus.§. fi. sͣ. ad turpil. Up cpplicti? vt nul. iudi.§. vide Inno. in. cl. c. cum fi. poſita. C. e. aucͣ. bona damnatoꝝ Aterpretatione. bone. Sꝫ an dini. PPeio dicit gl. ꝙ iſta iura in hoc hodie cor legatꝰ de la In hac. l. potes ponere caſum per. l. ſi q̄ro. dicit tn̄ tere poſſit le rigunt̉ per illaꝫ aucͣ. Pro huius de preſes. sͣ. e. ⁊. jͣ. ti. ij. l. iij.§. ſi ꝗs. ⁊ per. l. he enim bal. in. l. iij. gitimare claratione q̄ro aliquas qōnes que h̓ in glo. forcirca mediū .sͣ. de ſuſpec. tu. ¶ Quero dicit ſtatutū ꝙ ex ali quē īhabilē mant̉. Primo q̄ro ꝗd iuris de iure antiquo qn̄ .C. ſi pē. ap. qua cā pena duplicet̉ vtruꝫ in duplo inſint ſimꝑpetuo ad mors interꝯdēnabat̉ aliꝗs liber homo. glo. dicit ſi ꝑ dāna obtinēdum pluꝫ. Rn̄deo ꝙ ſic: ꝗa interpretatione legū ⁊cͣ. ue. ꝙ quantionē nō ꝑdebat ciuitatē neqꝫ libertatē neqꝫ vibn̄ficiū eccle ⁊ videt̉ tex. in. l. hoc edicto in fi. sͣ. de publi. ⁊ qd̓ do aliꝗs eſt ſiaſticum. et tā: ꝗa forte erat relegatꝰ vel aliter damnatꝰ: tūc me. cauſa. l. ſi cum exceptione.§. ſi quis auteꝫ in dānatꝰ ex cri Guil. tenet ī nō ꝑdebant̉ bona ſine dubio: vt. jͣ. ti. ij. l. relega mine qd̓ nō ti. de legato fine. ⁊.§. quatenus in princi.§. numerat̉ in ti. ſꝫ ſi ꝑdebat vitā libertatē vel ciuitatē: erat di.§. ſuꝑeſt vi Ex. l. ſequenti. ter publica dere. ver. ſꝫ ſtinguēdūᵉ an hēbat liberos an̄ nō. ⁊ ſi hēbat li¶ An ſtatuta ciuitatis ſint ānalia vel perpetua. iudicia. de ꝗ nūꝗd. ꝙ nō beros: an publicabant̉ oīa bona: an pars bono bus ꝑ Bar. per iſta iura. ¶ Op. C. de rū: ⁊ an̄ hēbat paucos liberos an multos. iſta ta in. l. i. sͣ. de Mperato. poſtu. l.i. So. adde Bar. ī publi. iu. ꝙ gunt̉ hͨ in pͥma gl. ⁊ in gl. mag. qͣs vide. iſtud qꝛ .l. v. in prin. ibi interdicit artē ſuā ſolēniter li. ꝯte. ⁊ tūc non pude uer. ob. ⁊ erat de iure ātiquo eſt īdubitatū. ¶ Sed quero cauſa cognita ⁊ data ſnīa diffinitiuaᵇ. hͨ ꝟo ſimblicant̉ boin. l. i. in pͥn. ꝗd eſt īnouatū ꝑ iura noua circa iſtā publicatio na. allgat ip .sͣ. de bono. pliciter interloquēdo interdicit alicui artē ſuaꝫ. nē. Circa qd̓ ſciēdū ēᵇ: ꝙ publicatio qn̄qꝫ fiebat ſe gl. ẜm euꝫ poſ. ti. geneſingularē ad rali. ⁊ quod h̓ in. l. ſeniuꝫ no. canoniſte in. c. qm̄ in pͥn. vt li. nō ꝯt. ⁊ adde ꝙ ſtatuta ⁊ oēs leges cō.C. ꝗ teſta. dite a magiſtratū dicunt̉ ius p̄toriū ⁊ ēt ꝯſtō ep̄i dicit̉ ius p̄toriū. ⁊ ꝓpte fa. poſ. ⁊ iō infert ꝙ ſi ꝗs ē ꝯdēnatꝰ ad mortē ex forma ſtatuti ⁊ nō de iu rea ſi ē penalis nō pōt exigi poſt ānū vtilē. inſti. de ꝑpe. ⁊ tēp. acti. in pͥn. re cōi nō publicant̉ bona: qꝛ ſtatuta ſūt pͥuatoꝝ iudiciorū. ex qͦ pꝫ ꝙ iura qd̓ tene mēti. h. d. Bal. in aliꝗbꝰ lectu. in. l. ij.§. nouiſſime. sͣ. de ori. iur. ſe noua nō hn̄t locum in iſtis. de cuius veritate vide per Pau. de ca. ⁊ ibi audiuiſſe a Bar. viua voce. ⁊ adde ꝙ Cy. in. d. l. i. sͣ. qd̓ ꝗſqꝫ iur. ī. iiij. q. dixi in. l. ij. C. qui teſta. fa. poſ. vbi uide an bona eorum qui bāniuntur ex dicit ꝙ ſi magiſtratꝰ aliꝗd ſtatuerit ſtatuēdo nō dico ꝑ modū īterlocuto forma ſtatuti publicentur. rie ꝙ dictū ſtatutū erit ꝑpetuū ſicut ⁊ ſnīa diffinitiua lata cū cāe cognid ¶ Sciēdū eſt. Adde qd̓ Ia. de bel. in aucͣ. de īceſt. nup. ⁊ in aucͣ. ut nul li. iudi. dic̄ª ꝙ vbicūqꝫ vita adimit̉ dānato ibi iura ātiqua ſūt correcta: qꝛ

De bonie dan. toꝝ. 2 1 6 ſūc ipſa adēptio bonoꝝ eēt pena venientiū ab inteſtato nō defūcti. ſecus bar. sͣ. de ꝯdi. ⁊ demon. ⁊ bal. in. l. fi. in fi. C. que res pig. ⁊ bar. in. l. certa vbi adimit̉ ciuitas vel libertas. ⁊ hanc ꝑtem dicit ang. hic ſemꝑ tenuiſforma. C. de iure fiſ. li. x. ⁊ bal. in. l. i. in penul. colum. C. de here. inſti. cir. ſe legendo volumē. vide Barto. in. d. l. i. ad fi. C. de requi. reis. ca fi. contrariū dicit glo. in. l. eius qui.§. i. ff. de teſta. a ¶ Preterea. Qui aūt poſſint īpedire publicationē bonoꝝ. dic ꝙ illi Uinqꝫ legibꝰ. allegat̉ iſte tex. ꝑ moder. in. l. de die. in.§. ꝗ mulied q hn̄t dn̄iū vel poſſeſſionē. l. fi. ⁊ ibi no. C. de bo. vacā. li. x. ⁊ facit qd̓ habet̉ reꝫ. sͣ. ꝗ ſatiſ. cog. ꝙ lꝫ ſnīa ꝯͣ maritū p̄iudicet vxori: vt in. l. ſi pro in. l. ob mare.§. i. sͣ. de ritoꝝ in pͥn. euictio. ⁊. l. .C. ne vxor ꝯtra ꝯtumaces ānotatos per ti. de reꝗ. reis. In dicit glo. hͨ ꝙ nō publicabit̉ peculiū etiā caſtren meuia.§. ſi pro mari. et hoc an ſit īmutatū Cy. dubitat in. l. i. C. de reꝗ fūdus. sͣ. ſo. ſe. ita dicit glo. no. ꝙ dicit etiam caſtrēſe. ⁊ ſic in ſacit qd̓ no. ma. ⁊ ſingu. reis. ⁊ nihil determinat. do. Iaco. bu. dicebat ni bal. ⁊ imol. nuit ꝙ nec aduenticiū nec ꝓfecticiū. ⁊ eodē mo dixit bar. in hil eſſe īmutatū circa hoc: ꝗa aūt loquit̉ in bōis in. l. ſi marido loquit̉ Azo in ſum. huius ti. qd̓ an ſit verum .d.§. ꝗ muto. sͣ. ſo. ma. dānatoꝝ ſeu ꝓſcriptoꝝ. ⁊ dānati dicunt̉ ad mor liereꝫ. quod pleniſſime examinaui in. l. ſi finita.§. ſi de vecti ⁊ quod Cy. tem. ſed ꝓſcripti dicunt̉ illi ꝗbus vita reſeruat̉: hoc limita: ⁊ Bal. in. l. galibꝰ. sͣ. de dā. infec. ¶ Quero ꝗd ſi dānat̉ ali niſi eēt lata tn̄ ciuitas vel libertas amittit̉. ſed illi ꝯtumaces pignꝰ. C. de quis curialis aſtrictus curie nexibꝰ. dic vt no. in ſnīa ꝯͣ maripi. ac. ⁊ bar. nō ſunt dānati de crimine: vt. l. i. sͣ. de requi. re. glo. ſuꝑ ver. portiones. Quero ꝗd ſi dānat̉ ma tū ſuꝑ re nō ⁊ doc. in. l. i. ergo ⁊cͣ. n̄ enī ē noſtrū leges extēdere: vt. l. ſi ꝟo dotali. qͦ cater aliquorum filiorum. dic vt. C. e. l. de matris. .§. ẜuus sͣ. .§. de viro. sͣ. ſolu. ma. Pretereaª lex q̄ loquit̉ de ſu nō p̄iudiad ſille. Et ¶ Quid ſi dānat̉ libertus vel vaſallus alicuiꝰ. cat ēt ſciēte vno ꝯtumace puta de ꝯtumace ī nō veniēdo nō an ti. de redicit glo. dic vt in. l. fi.§. ſi liberto. jͣ. eo. ti. tu dic vxore. ⁊ ita ī qui. reis. ho hꝫ locū ī alio ꝯtumace puta d̓ n̄ reſtituēdo: vt. l. de hoc vt plene dixi in. d. l. ſi finita.§. ſi de vecti telligit bar. die ſit corre creditor.§. iuſſus. he ſūt rōnes ſue. ¶ Cōtra di hanc doctri galibꝰ. Sed ꝗd ſi vxor alicuius damnat̉ an dos ctus: vide ctū ſuū vr̄ caſus. x. col. de pa. tenē.§. ſi ꝟo pacis nā in. d.§. ꝗ Bal. in aucͣ. veniat publicāda videbimus ſtatim. jͣ. e. l. qn̄qꝫ mulierem. ⁊ bona dānaviolator. vbi dicit̉ ꝙ ꝯtra ꝯtumaces ſit publicalegibus. ¶ Quero dicit̉ hic ꝙ publicant̉ bona huic tex. adtoruꝫ. C. de tio bonoꝝ mobiliū. īmobilia ꝟo heredibꝰ reſerde aliū in. l. vtrū publicent̉ oīa bona. dicit glo. ꝙ nō publibo. dā. ⁊ an uant̉. verūtū glo. in alio ti. de pa. iur. fir.§. iniuſi marito pu cant̉ vilia: vt. jͣ. e. l. diuus. ¶ Quero ꝗdᵉ de bopublicata blico iudiria. x. col. in gl. que eſt ſuꝑ ver. homicidiū. videt̉ domo ītelli nis q̄ſitis poſt ſnīaꝫ. glo. nō declarat hͨ. Rn̄deo cio.§. i. ſolu. gant̉ publidicere ꝙ ille.§. ſi ꝟo pacis violator. hēat locum ꝙ illa retinet dānatus qui nō erat effectus ẜuꝰ: ma. Scd̓o li cata ſuppel tm̄ in pacis violatore: in alijs ſeruent̉ alia iura: mitat̉ dicta vt. l. ſi mādauero.§. is cuius. sͣ. mā. tn̄ in illis nō lectilia. vide cōcluſio niſi ⁊ hoc pro modo ſatis placet per rōnem quā diBart. ⁊ qd̓ hēbit heredē poſt mortē ſuā: vt. l. deportati. C. eēt lata ſnīa cam. dico ergo ꝙ ti. de requi. reis. inquātum lo ibi dixi poſt .e. facit qd̓ no. in. l. ſi deportati in prin. sͣ. de leg culpa marieū in. l. ſi qn̄ quit̉ de publicatōe bonoꝝ nō eſt correctus niſi .iij. dānatus ꝟo in metallū nihil pōt acꝗrere ni ti qͥ caſu mu C. d̓ bo. va in violatore pacis. ¶ Qn̄qꝫ ſit publicatio bonolieri p̄iudica ſi ex cā alimentoꝝ: vt. l. iij. sͣ. de his qui pro non cā. li. x. ⁊ que tur ſi marit rum per ſnīam ꝯdēnatoriā latā ſuꝑ delicto: ⁊ in dixi pꝰ bar. ſcrip. ⁊ hoc mō debet intelligi. q. glo. quaꝫ vide ſoluēdo ſit. ⁊ hoc qͣliter ſit īnouatū ſunt opi. nā ꝗdā dicūt ꝙ in. l. ij. C. de ⁊ incipit: aut erat in fi. ibi: ſed ꝗd de q̄ſitis. Iteꝫ nō aliter. l. ti ver ſi. ⁊ no. circa hoc ſunt ꝯſiderāda qͣttuor iura. primo ius poſſet intelligi hec glo. alio modo: vt intelligacio centū.§. ꝙ aucͣ. bona antiquū in quo hꝫ locū qd̓. sͣ. dixi. ſcd̓o ius aucͣ. fi. de cōdi. ⁊ mus ſic. q̄ro ꝗd de filijs q̄ſitis poſt publicatiōeꝫ dānatoꝝ. nō demon. ⁊ ex ẜm qd̓ etiā eſt locus publicationi bonoruꝫ: vt in hꝫ locū niſi videt̉ ſi quidē ſunt ꝯcepti ⁊ nati poſt dānatiōeꝫ his inuenta in penis caaucͣ. de īceſt. nup.§. i. col. ij. tertio ius aucͣ. ſcd̓m nihil habere debeāt per hūc tex. a contrario ſen fuit alienapitalibꝰ ſecꝰ ī in ti. de mā. prin.§. oꝫ. col. iij. ẜm quod bona nō tio rei dotaſu. ad hoc facit. l. i.§. ſi ꝗs ꝓximior. sͣ. vnde cog. penis pecu publicant̉. qͣrto ius aucͣ. nouiſſimū: vt in aucͣ. vt lis vt marito ⁊. l. ex facto. sͣ. ad trebe. Sꝫ certe iſtud ꝓcederet niarijs. ẜm moueat̉ lis nulli iudi.§. fi. vn̄ ſumit̉ aucͣ. bona dānatorum. Bal. ī. l. daẜm iura antiqͣ ẜm que per deportationē mr̄imo ſciēte vxore. ta opera. in per quā. l. corrigit̉. l. illa. de inceſt. nup. ita videt̉ niū ſoluebat̉. ſed cū hodie mr̄imoniū nō ſoluat̉ e ¶ Mulier .xxvj. col. C. tenere azo in ſum. ⁊ glo. jͣ. de iure fiſ. l. i. in glo. q̄ dānat̉. An ꝓ ⁊ ſic filij naſcunt̉ legitimi: vt in aucͣ. de nupti.§. qui accuſa. ⁊ delicto vxo eſt ſuꝑ ver. aduerſus leges. Alij vt Al. dicūt ſic. vide Bal. ī qd̓ aūt. videt̉ ꝙ filij ſuꝑueniētes debeāt habere ris pat̓ dās aut per dānationē ꝗs amittit ciuitatē vel liber.d. aucͣ. bōa ꝑteꝫ de bonis patris dānati: vt. l. ſi nunꝙͣ. C. de dote filie ꝑdānatorū. ⁊ tatē vel vitā: ⁊ tunc iura antiqͣ ſunt correcta. aut reuo. do. ⁊ hoc inducat fauor liberoꝝ: vt. l. fi.§. dat dotē. vi vtrū dānati iſta nō ꝑdit vt relegatus ⁊ iſto caſu iura antiqua de bal. ī. l. fi pe. jͣ. e. ¶ Quero quādo publicat̉ pars bonorū ad mortem doteꝫ. C. de nō corrigunt̉. ita loquit̉ ti. de ince. nup.§. i. ⁊ qd̓ poſſint ītuian iſta iura ſint correcta ꝑ auc̄. Pe. tenet ꝙ nō iure do. ⁊ tꝫ tu elemoſyibi dixi ī tex. dicit̉ de exilio expone.i. relegatiōe. in dicta aucͣ. bona dānatoꝝ. ſed glo. tenet ꝯtra ꝙ nō. ⁊ vide ne aliꝗd lar ratio huius eſt: quia in primis caſibꝰ ipſe nō pōt ēt glo. mag. rium. jͣ. de iure fiſ. in fi. in. l. i. in glo. ſuper verbo giri. vid̓ Ioretinere bona: vn̄ ſi applicarent̉ fiſco eſſet pena in fi. C. d̓ re. aduerſus legem. ⁊ illam teneatis. an. ī. c. ad h̓. pu. in. l. non ſuccedētiū ab inteſtato magis ꝙͣ ipſius. ſꝫ eo cade teſta. ⁊ in No. dicit gl. dubiū. ⁊ qd̓ .c. ij. de vſu. On ut quis. cātra nūcios ſu qn̄ relegat̉ poteſt retinere bona ⁊ retinet teſta no. bar. in. l. in. vj. in. ij. menti factionē: vt. l. relegati. jͣ. ti. ij. Ideo ſi aufe .ij.§. ꝙ ſi in bononienſes qui ſtatim cum aliquē cacolum. circa patris. ſolu. runt̉ bona eſt pena ſibi nō venientibꝰ ab inteſta piunt ſpoliant eum. medium. ma. sͣ. ⁊ an ⁊ to. Tertij vt Pe. dicūt aut per. l. auferunt̉ exp̄ſ b ¶ Ita loꝗ Ex. l. ſequenti. qn̄ bōa vxotur. add̓ no. ſe bona ⁊ iura antiqͣ nō corrigunt̉. ita loquit̉ in ¶ An ꝓpter delictū vxoris dos publicetur. Et ris occupaper bar. poſt aucͣ. de inceſt. nup. aut auferunt̉ tacite: ⁊ tūc iuri pn̄t ꝓ dequādo maritus debet aliquid lucrari de dote ⁊ gl. in. l. eiꝰ bito mariti. ra antiqͣ corrigunt̉. ita loquit̉ᵇ aucͣ. bona dāna.§. i. de teſti. illa publicatur debeat via ordinaria agere convide bal. C. ⁊ qd̓ no. gl. toꝝ. iſta opi. recidit in idē cū opi. p̄cedenti. naꝫ tra fiſcum de pͥui. fiſ. in in. l. fi. C. de relegato nō auferunt̉ bona niſi expreſſe dicat̉: .l. bona maiure fiſ. li. x. Uinqꝫ legibus. riti. ⁊ ī. l. ma vt. jͣ. ti. ij. l. relegati. vn̄ iſta opi. que in ideꝫ ſonat ⁊ vide bar. ritoꝝ ī fi. C. cū p̄cedēti cōmuniter tenet̉. in illis igit̉ caſibus no. in. l. ij. C ¶ Op. in aucͣ. de nup.§. ꝙ aūt prius. ne vxor pro qui teſta. fa. in ꝗbus imponit̉ pena adēptionis bonoꝝ exp̄ſ So. qn̄qꝫ mulier dānaturᶜ ad mortē: tunc ẜm iu marito. qd̓ ſe nō in cōſequentiaꝫ alterius pene. ſꝫ expreſſe ⁊ nota. ra antiqͣ dos debet publicari in ꝗnqꝫ caſibꝰ tm̄ c ¶ Quero per ſe iura antiqͣ non corrigunt̉. ⁊ pro hoc facit qui ponunt̉ hic ⁊ maritus ꝯtra fiſcum actiones ꝗd. vide Ia. ꝙ nō ſit correctus ti. de requi. re. vt. sͣ. dixi. Hobu. ī. d.§. is ſuas hꝫ: ⁊ etiā retētionē. multomagis ſi pactus cuius. ⁊ Cy. die aūt circa publicationē bonoꝝ ſunt ſtatuta ꝑ erat de lucrando dotē exͣ caſus qui ponunt̉ hic ⁊ Bal. in. l. ſe: ⁊ illa ſunt ẜuāda. qn̄qꝫ ſit publicatio bonoꝝ: maritus lucrat̉ dotē. ita qͣſi culpa mulieris ſol.ij. C. e. ⁊ qd̓ ꝗa aliꝗs interfecit ſeipſum: vt. jͣ. ti. i. l. iij. in pͥn. ⁊ uatur matrimoniuꝫ. Si ꝟo mulier nō dānat̉ ad dixi pꝰ bar. ī .l. ſi vinctuꝫ .§.. i. an illud ius per aucͣ. ſit correctū dicemꝰ ibi. mortē: ſed dānat̉ in metallū: tūc de iure ātiquo aut ſtratum. ¶ Tertio q̄ro ꝗd ſi dānat̉ aliquis qui eſt filiuſfa erat idē. ſed hodie hoc eſt correctū per. d. aucͣ de re iudi. ⁊ milias vel ẜuus an publicabit̉ peculiuꝫ eius. de de nup.§. ꝙ aūt. ꝗa nō efficit̉ ſerua: ⁊ ſic matriin. l. nam ad ẜuo nō eſt dubiū per. l. i. C. e. ti. de filiofamil. ita ea in fi. poſt moniū non ſoluitur: ⁊ dos non publicat̉. ita di

De bonis dānatoꝝ. a ¶ Debito cit glo. hic. ¶ Contra iſtū intellectuꝫ op. ꝙ dos de dolo. hic autē dicitur graue vel leue ſecūduꝫ uxoris. Iſtd̓ C. arbi. v indiſtincte publicet̉: ut. l. ſi conſtante.§. i. sͣ. ſo. ſac̄ ad id qd̓ qualitatem perſonarum: vt. l. ſed ⁊ ſi ſuſceperit. te. ⁊ ī auc̄. li. ma. Huius timore Dy. intelligit iſtam. l. aliter habet̉ in cacētia. ꝑ Cy in prin. et quod ibi nota. sͣ. de iudi. quod facit ſu. l. qͣꝫuiſ. cū ꝙͣ glo. naꝫ nos debemus intelligere iſtas. ll. quā C. de epiſ. ⁊ ad aut̉. niſi breuiores. C. d̓ ſen. ex peri. reci. que ſeq̄n. ff. ſolu. cle. ⁊ uid̓ lado maritus interpoſuit pactū de lucranda dote dicantur cauſe uiles ⁊ breuiores. ¶ Ultimo vima. nā ibi in tiꝰ bal. d̓ cōin cauſa mortis tantū: quo caſu quia mulier nō telligendū ē detis hic ꝙ appellatione pannorū continentur trouer. ſeu. ī moritur uere: dos publicat̉ tātum in quinqꝫ caꝙ ſoluit ſpōter do. ⁊ aea quibus quis induit̉. ⁊ ſic uidetur ꝙ appellate n̄ neceſſiſibus qui ponūtur hic. in alijs caſibus maritus gna. c. fi. ⁊ tio veſtis ſit largior ꝙͣ appellatio pānorū: vt. d. tate uid̓ bal. bal. ī. c. i. ī fi. lucratur ex ſtipulatione quaſi mortua. ⁊ hoc eſt l. veſtis. sͣ. de au. ⁊ ar. lega. ⁊. jͣ. de ver. ſigni. l. ver ī. d. l. ob ma de cle. ꝗ īue quod dicit. l. ſed ſi alia. in principio. nō eniꝫ que ritoꝝ. C. ne ſti. fecit. ꝗ di bo victus cuꝫ duabus. ll. ſe. tamē cōmunis vſus uxor ꝓ mari rit iſta. l. de eo lucro quod facit maritꝰ ex culpa cit ꝙ glo. in loquendi aliter ſe habet: ꝗa appellatio pannoꝝ to. ⁊ ad hāc dicta. l. d̓fēſi vxoris: ſed ex ſtipulatione. ⁊ ideo ſi eſſet impoſi eſt largior ꝙͣ appellatio veſtis. ⁊ ideo cū hoc an materiā uid̓ onis. ꝑ mul tum pactū de lucrāda dote indiſtincte ſecundū oīo bal. An. no quidam legaſſet alicui oēs pannos ſuos lini tos dānat̉. ⁊ formam. l. ſi quis ſic ſtipuletur. sͣ. ſoluto matri. ⁊ imo. ī. d. l. ꝙ illa glo. d̓ ⁊ lane. ⁊ ille haberet aliquas petias pāni lini nō ſi marito in indiſtincte dos nō publicaretur. ſed ſi nullū pa ꝯſuetudīe n̄ aptas ad vſum hominis. adhuc ego dixi ꝙ ſiqui prin. sͣ. ſolu. ẜuat̉ ita īdictum eſſet interpoſitū dos tūc indiſtincte publi dem ille habebat illas petias panni cauſa faciēmatrīonio. ſtīcte ut loꝗ caretur: ut dicta. l. ſi cōſtante.§. fina. ¶ In hoc ⁊ qd̓ no. Cj di pannos lineos ad uſū ꝙ cedebant legato. ſe tur. ⁊ uid̓. d. vltimo mēbro differt Dy. a glo. quia glo. dicit ⁊ bal. ī. l. pi. auc̄. licētia. ⁊ cus ſi habebat venales: vt. l. pediculis.§. iteꝫ cū C. d̓ pig. ac. non publicari niſi in quīqꝫ caſibus. Dy. dicit in l. ꝗſꝗs. C. ſi quereretur. sͣ. de au. ⁊ arg. lega. in dubio debet ⁊ q̄ no. ro. ī cer. pe. ubi diſtincte quādo nullū eſt pactum. puto glo. vevideri quantum ſibi expediebat pro vſu illius l. i.§. ẜuꝰ. sͣ. tꝫ ſequutus rius dicere ꝙͣ Dy. quia iſta. l. loquitur ſimpliciad ſyl. ⁊ no. anni ⁊ illud cedit legato. aliud videtur eſſe veGuil. qd̓ p̄ī. c. ex litteriſ ter. nō ob. l. ſi conſtante. in. fi. quia intelligo hāc ſūat̉ alibi linale: vt. l. cum quereretur.§. lana. sͣ. de. leg. iij. d̓ pi. ⁊ an̄ dā cite q̄ſiuiſſe. .l. in quinqꝫ legibus de quibus hic loquitur. uel ¶ Ulterius no. quando tu es iudex maleficionato uiro ſi Iteꝫ no. hic verius ſecundum Ia. de are. ibi mulier damnarum ⁊ uis aptare camerā tuam nec potes habe ne aliqͦ ꝓceſ tex. ī.§. pāni tur ſoluto matrimonio. ideo dos indiſtīcte puſu fiat exe. ī culiaria. ꝙ re pecuniā a cōmuni vel uis ſoluere aliquibus do. uid̓ bal. blicatur: hic vero conſtante matrimonio. glo. dato ꝙ bōa nūcijs pro inueſtigādo aliquo maleficio dico ꝙ ī. l. i. ī. v. col. dānatoꝝ ve colligit argu. ex hac. l. ꝙ pro debito vxoris nō hoc poteſt licite facere ex pecunijs que redigun C. ne filius niāt publicā poteſt fieri miſſio in rebus dotis niſi ī iſtis quinpro patre. tur ex quibuſdā mulctis extraordinarijs ⁊ paru da: ut. sͣ. l. i. qꝫ caſibuſ: ita dicit glo. quam nota. ¶ Ulterius b ¶ Alias na ⁊ ī auc̄. bōa ulis. ar. huius. l. in fi. ſufficit enim ꝙ iſta vilia ꝗs cit̉. an actio quero quando dos publicatur ⁊ maritus debet dānatoꝝ. C. non conuertat in ſui utilitatē: ſed in utilitatem de dote ſit .e. an ueniāt aliquid lucrari ex pacto vtrū debeat cōtra fiſcuꝫ officij. nata cōſtāte īdum̄ta. ⁊ h̓ agere via ordinaria libello dato. textus videtur matrīonio. eſt tex. ꝙ ſūt Iſte ē pulcherꝙ ſic hic: ibi: ſaluas actōes ⁊cͣ. Dico ſic: aut poſ uid̓ tex. in. l. Cm ratio. rimus tex. hec officialis iu cū notiſſimi ſidet maritus ⁊ tunc ſufficit ſibi exceptio: quia dicātis ꝗ po .l. facit ad. q. vtrū ꝑ ſtatuta poſſit mi§. illd̓ d̓ p̄ſc. cuniā redacui damus actionem multo magis exceptionē. nui portio filiorum. de qua per Di. in. c. indulxxx. anno. ctā ex ipſis ⁊ hoc tenet glo. hic. Aut poſſidet fiſcus ⁊ tunc c ¶ Iuregē. tum. de regu. iur. lib. vi. ⁊ per Cy. in. l. ſancimus ꝯuertere dꝫ ꝙ dic ut ī. l. nō debet hoc agitari via ordinaria: ſed ſumma ī neceſſarijs .C. de nup. i. sͣ. ſo. ma. lꝫ tim cognito ꝙ ſit creditor debet ſoluere fiſcus officij ſui. ī ꝯͣriū faciat Dy. indu f ¶ Pretea. Si in libertinum at hūc.§. viro: ut. l. res.§. res. jͣ. de iure fiſ. cognoſcendo tex. ī. l. ex di adde. l. luci ſummarie ⁊ de plano: ut ibi dicitur. ¶ Ultimo uerſo. eo. ti. in ar. ad queſtionem de vaſallo delinquente de iure fiſ. ⁊ d Iuꝰ. Et hec. l. facit ꝙ actio de dote naſcatur ſoluto maibi Bar. ⁊ utrū publicetur feuduꝫ. de qua per Dy. in. l. ſta iſtd̓. no. trimonio ibi dū dicit humanitatis intuitu. ⁊ ſic̄ bal. ī. l. i. C. tius.§. cornelio. jͣ. de iure fiſ. Ego plene dixi in ad ītellectū. vnd̓ uir ⁊ u ſi hic naſcatur humanitatis ītuitu naſcitur: hic §. fi. ī fi. īſti. d̓ .l. ſi finita.§. ſi de uectigalibus. sͣ. de damno. xor. ī. l. here ſoluto matrimonio. ergo alias naſciturᵇ cōſtan act. ibi ultīo infecto. ditatē. ī fi. C no. qn̄ es iu te matrimonio: quod plene exāinaui ī. l. ſi conſtā d̓ his ꝗ. ut ī dex. uid̓ que Nota preſumptionem te. sͣ. ſo. ma. in prin. ⁊. l. ij. sͣ. de do. prele. ¶ Que di. ⁊ ī. l. fi. sͣ. Ex bonis dixi ī. l. i. ff. fraudis quod facit ad q̄ d̓ his ꝗ. ut īro in quo eſt iſta humanitas. quicquid dicat gl. d̓ iuſti. ⁊ iure ſtionem de delinquente qui alienauit bona ſua dig. ⁊ dum e ¶ Uiſ ſolue̓ dic ꝙ iſta humanitas eſt hic ī hoc ꝙ mulieri dāde quo plene dixi in. l. poſt contractum. sͣ. de bar. hic dic̄ adde bar. ꝑ nate queritur actio d̓ dote que eſt de iure ciuili: ꝙ bona ſeu dona. illū tex. in. l. ipſe tamē contractus dotis eſt de iure gentiuꝫᶜ hereditas ſ mulctaꝝ. C. No. ꝙ rectores debēt deferūt̉ ad ī vt. l. eas. sͣ. de capi. dimi. facit quod dixi. sͣ. ti. i. l. Si plures amnpliare ciuitatem nu d̓ mō mulc. terficienteꝫ ⁊ dic̄ bal. ī. l. quidam ſunt. Secundo eſt humanitas ꝗa cum ⁊cͣ. adde qd̓ mero hominuꝫ: ⁊ ꝙ iſta eſt iuſta cauſa expendē ij. C. de cōi. iſta actio naſcatur hodie videbatur debere traſi ſtatuto ca di de bonis cōmunis. ¶ Item no. hic arg. pro re. alie. qd̓ h̓ hi retro: vt. l. i. sͣ. qui po. in pig. ha. ⁊ ideo ſicut uet̉ ꝙ ſi filiꝰ ē tex. ꝙ iudꝫ prioribus iſtius ciuitatis qui habent arbitrium occidat pabona ante dānationem queſita publicata ſunt pōt donare ſuper bono ſtatu huiuſ ciuitatis ⁊ augmento: ⁊ trē n̄ ſuccemodice d̓ fiita dos. ſed ex humanitate ſtatuitur contrariuꝫ dat: ꝙ tūc ni uigore illius arbitrij faciunt multas reforma ſcalibꝰ. ad h̓ vt retro non trahatur in iſtis dānatis. ad idem hilominꝰ ſuc add̓ bar. ī. l. tiones. ¶ Ultimo nota hic quod dicitur tot facit. l. quotiens. in fi. sͣ. de nouatio. cedit nepos illd̓. C. d̓ capoſſeſſores ⁊cͣ. quia eſt ar. ut quot filij remanſe ex filio niſi no. largi. li. Ex. l. ſequenti. runt ex aliquo tot dicuntur familie. ar. cōtra. sͣ. ēt nepoſ cul .xi. ſꝫ utꝝ ea ¶ Appellatione pānorū quid cōtineatur ⁊ ꝗd pabiliſ puta q̄ q̄ſiuit offide execu. tuto. l. tria onera. quod dic plene ut dicatur leue. cōſentiens: cialis ultra dixi in. l. qui fundum.§. coheres. in fine.§. sͣ. ad vt no. bal. ꝑ ſalariū preſu Per iſtā. l. dicunt doc. .l. falci. INl S. ꝙ illi ꝗ cedunt bonis nō illuꝫ tex. in māt̉ q̄ſita ex .l. ſi quis in bōis fiſ. uid̓ No. ꝙ quis non poteſt debēt ſpoliari veſtibuſ. ita no. per doc. PTCLETC ſuccedere ei quem ipſe ceſti. ī fi. C. glo. ī. l. d̓fēſi in. l. i. C. qui bo. cede. poſ. ¶ Secūdo no. hanc onis. C. de d̓ īceſt. nup. interfecit. ſed talia bona veniunt in fiſcum: intel .l. ꝙ appellatione pānorum cōtinetur zona qua ⁊ vide bar. iur. fiſ. li. x. qͥ lige niſi ſit alius non interficiens qui in eodem idē dic̄ ī p̄la in. l. ex par quis precingit̉. ſimile habetis in. l. veſtis. circa to. tn̄ uidet̉ te. d̓ adimē. gradu ſit cum interfectore: vt. l. i.§. fratris. sͣ. ſi prin. sͣ. d̓ au. ⁊ ar. lega. ¶ Tertio no. ꝙ leue ꝗd rep̄hēdi ꝑ. l. lega. quis ali. te. prohi. ¶ Item op. ꝙ ad fiſcum non dicitur quod eſt valoris. v. aureorum. alibi diciſe d̓fūctꝰ ī fi. veniant: ut. l. ſi ab hoſti. sͣ. ſoluto matrimonio. tur vſqꝫ ad duos aureos: vt. l. ſi oleū. cū. l. ſe. sͣ. So. vt ibi dixi. ⁊. l. etiam. sͣ. de his qui. ut īdig.

De bonis eo. 2 1 ⁊ ¶ De bonis eo. qui ſibi mortē conſci. Ru brica. Mperator.§. ſi is. Item querit bal. in. l. quēadmodū.§. mācipia. a ¶ De bonis eoꝝ. Circa hāc rub. vide oīno tex. no. xxi j. q. v. ī. c. placuit. i sͣ. ad. l. acquil. ⁊ in. l. fi.§. fi. de pigno. actio. Quid de poſito in car ⁊ ibi hēs ꝙ nō ſūt ſepeliēdi. vid̓ tex. lvj. diſtī. ī. c. ſi ꝗs abſcīde. ⁊. c. ſe. ⁊. xv. cere qui ſe ulnerat uel ſuſpēdit an teneatur magiſtratus. ⁊ dicit ꝙ non. ⁊ .q. i. ſane. ⁊ ꝗd ſi ex ſtatuto punit̉ vulnerās aliquē certa pena. ꝗd de vul uide per doc. in. d. l. ij. ⁊ in. d. l. i. C. de bo. eo. per cy. in. l. ij. qui teſta. fa. nerāte ſe an puniat̉: vide bonū tex. ⁊ gl. in. d. l. ſꝫ ſi d ānū.§. ſi eruus. sͣ. d̓ poſ. ⁊ que ſit differentia an bona ſint publicanda ipſo foro uel per ſentē pecu. ⁊ in. l. tiā. uid̓ bald. oē d̓lictū.§. poſt cy. in. d. ꝗ ſe vulnera ¶ De bonis eorumª qui ante ſententiam mor punitur: vt hic. ⁊ sͣ. titulo. ij. l. ſi quis aliquid.§. aucͣ. inceſtas uit. d̓ re mi tem ſibi conſciuerunt. .C. de īceſt. li. ⁊ in. l. i.§. fi. ⁊. l. omne delictum.§. fi. jͣ. de re mili. nup. excuſant̉. sͣ. ¶ Ex.§. ſequenti. Ui rei ad ſil. ⁊. l. cū ¶ De prima parte rubrice tractatur in. l. fi. ¶ Quomodo heres debeat probare de innocē q ꝯtractꝰ aūt.§. ex cā. ¶ De ſecūda parte rubrice tractatur in. l. i. ⁊. ij tia eius qui ſe occidit: ⁊ an bona talis ſe occidē facti. d̓ edili. edic. ¶ Ex. l. ſequenti. An contra⁊ ī. c. i. d̓ cor. tis ſint publicata ipſo iure vel per ſententiam. ctus facti p ¶ An ex fuga preſumatur delictum. pore viciatiſ Et an iſte titulus ſit correctus. accuſationeꝫ ⁊. l. ſi ꝗs aliſint facti in Innuit ꝙ debeat probari de ꝗd.§. fi. ⁊ qd̓ N capitalibus. Ml IliO. grimine poſtꝙͣ quis ſe occidit. fraudem. uiibi bar. sͣ. de de tex. in. l. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ qui dat pecuniaꝫ penis. ⁊ ēt vi Contra. C. qui teſtamē. fa. poſ. l. ij. Solu. glo. ꝙ ex iudiciorū de cy. ⁊ bal. habeatur ꝓ cōfeſſo: vt. l. eius ꝗ deibi probatur innocentia eoipſo ꝙ non proba.sͣ. d̓ accuſa. .l. ij. C. ꝗ teſ. latorē. jͣ. de iure fiſ. ⁊. l. qm̄. sͣ. de his tur contrarium per hanc. l. Iſtud videtur conf ¶ Si quis ſa. poſ. vbi q̄ qui no. infa. Reſpondeo ſpeciale eſt in crimine āūt. Nō. ꝙ tra hanc. l. in princi. vbi dicitur ꝙ ille qui ſe rit cy. ꝗd ſi p̄ pater preſucapitali: vt hic ⁊. l. trāſigere. C. de tranſac. Fallit uētus nō po occidit habetur pro confeſſo. ergo eſt fundamit̉ ſe occituit ſe occiin crimine adulterij: vt ibi dicit̉. ¶ Ulterius cōta intentio fiſci ꝙ ille cōmiſit crimen ex hac ficta dere potius dere: an tūc tra hoc oppo. in cauſis criminalibus iuratur de confeſſione. vnde gl. in. l. cōtraria dat aliam ſopropter filiū puniat̉. vide calūnia. vt. l. i. C. de iura. calū. ergo non licet adqͣꝫ ob aliam ⁊ hanc puto eſſe veram. quandoqꝫ quis depreibi: ⁊ deⁱ eo ꝗ ronē facit. l. uerſarium corrumpere quia eſſet contra iuramē ꝑcutit ſeipſū henſus eſt in crimine vel accuſatus ex eo. ⁊ tunc iſti. quidem vide bar. ī. l. tum ſuum. Preterea in iuramento calūnie iura propter mortem quam ſibi conſciuit habetur ꝓ .§. fi. qd̓ me. ſi ꝗs miles. tur ꝙ pecunia nō dabitur: vt in aucͣ. principalis cā. sͣ. ⁊. l. fi. confeſſo: vt hac. l. in princi. tamen heredes poſsͣ. de peniſ. ⁊ eo. ti. Reſpondeo hoc facit. l. permittēte. ideo C. d̓ cur. ſur. ꝑ bal. in. l. i. ſunt probare de innocentia ſi vellent: vt. d. l. ij. ⁊ ibi multuꝫ nō videt̉ facere per calūniam nec dare pecuniā in pe. col. C. .C. qui teſta. fa. poſ. quandoqꝫ non erat depreſolemniter d̓ ſer. fugi. d̓ illicite: ſicuti quando datur pecunia conſultori henſus vel accuſatus: ſed contra eum erat aliqͣ dicit bal. ꝙ ſi bānito ꝗ p̄t vel dantur ſportule iudici vel nuncio. l. precipiē pater nō uel ſuſpitio leuis. tunc bona eius non poſſunt auīpune offenlet confiteri te. non incidit in illud capitulum iuramenti qd̓ di: an poſſit ferri heredibus niſi fuerit probatum de crimicrimen pronihil dabitur ⁊cͣ. ¶ Quero vtruꝫᶜ ille qui aufuſeipſū offenne. ⁊ hoc vult dicere text. ibi: nulla iuſta cauſa pter tormen dere. git preſumat̉ ex hoc deliquiſſe. Breuiter ſi ꝗdā ta modus ē precedente. in reatu deceſſerit: intelligo ꝙ non N caaufugit anteꝙͣ accuſetur: ex hoc eſt ſuſpitio con ꝙ capiatur precedebant. preſumptiones vrgentes vl̓ vrgē pitali filius ⁊ pōatra eum vt. l. lege corne. ⁊ ibi plene dixi. sͣ. ad ſil. bus. tiſſime nec erat accuſatus ſed erat ſola ſuſpitio tur ad tortu Sed ſi poſtꝙͣ ipſe eſt accuſatus aufugit vel ſtat Quid de eo leuis. ita intelligit glo. que eſt ſuper ver. in rearam coram ꝗ ꝓmiſit pro cautus nō eundo per terram: in crimine capita patre: ꝗa patu. ¶ Quero quando heredi incumbit onus ꝓ me cētuꝫ: vt ter tūc conſi li loquor: non eſt preſumptio contra eum: quia corrūperet bandi innocentiam qualiter poterit eam proba tebit̉ crimen iuſte facit ſi timet. ar. huius. l. que permittit cor bar. dubitat re. Rn̄. innocentia quandoqꝫ poteſt probari di facit qd̓ not. in. l. q explirumpere aduerſarium. recto: vt no. in. l. pantonius.§. rei perduellionis in. c. afferte. candi. C. de ¶ Ex. l. ſequenti. de preſūp. sͣ. de acquiren. here. Quandoqꝫ poteſt probaac cu. g ¶ De illo. ¶ In crimine leſe maieſtatis ⁊ crimine latronū c ¶ Quero ri per preſumptionem: vt ſi heredes oſtenderēt requiratur ⁊ hereſis facta cōfeſſio tranſit ad heredes. vtrum. An illum qui interfecit ſeipſum habere aliquam cau ſententia uiille qui aufu de Saly. ī. l. ſam vehementiſſimam doloris animi vel corpo git preſuma Uperator. .i. C. eo. per ris: tunc in dubio preſumetur magis ſe interfetur deliꝗſſe cy. in. d. l. ij. ᵇ ¶ Opp. ꝙ ficta confeſſio ⁊cͣ. ⁊ iſtud di ciſſe ob illam aliam cauſam ꝙͣ propter delictuꝫ. Ol lS. nō faciat trāſire penam ad C. qui teſta. ctum ſeꝗtur vt. sͣ. e. l.§. videri. ¶ Quero vtruꝫ bona ſint pu ſa. poſ. bald. bar. ⁊ ange. heredes: vt. l. manicheos. C. de hereti. ⁊ de iure poſt Cy. in blicata ipſo iure an vero requiratur ſententia in. l. fi. de q̄aucͣ. inceſtas fiſci. l. eius qui delatorem. dicit gl. ſpeciale in la quidam tex. videntur requirere ꝙ feratur ſentē ſtio. ſed illud .C. de īceſt. trōibus ⁊ in crimine leſe maieſtatis: vt. l. quiſꝗs limita dupli tia: vt hac. l. circa princi. ibi ergo poſtulati eſſe nup. citer: vt per .C. ad. l. iul. maie. certe idem eſt hodie in crimīe debent ⁊cͣ. dum dicit confiſcentur: ⁊ etiam in h ¶ Ultimo Ro. in. d. l. hereſis: vt in. c. cuꝫ ẜm leges. extra de here. li. vj. quero. adde hoc.§. In contrarium facit hec. l. in eo quod di lex cornelia. bal. ī. l. ij. C. Item op. latrones ſuſpendunt̉: vt. l. capitaliuꝫ. ſed contra ſe cit heredem non habent. ⁊ ibi in verſi. vt aūt. ibi qui teſta. fa. §. famoſos. sͣ. de pe. ergo dicet eius aduerſariuꝫ cūdā partem dum dicit fiſco vendicanda ſunt: ergo ipſo iure poſ. ⁊ que di huius diſtin corrūpere vt sͣ. l. proxi. So. intellige latrones.i. confiſcata. Rn̄. ſi quidem erat deprehenſus vel xi poſt bart. ctionis vide fures vel alios latrones nō famoſos. ¶ Itē op. in. l. ij. sͣ. ti. i. poſtulatus de crimine ſe interficiendo habetur tex. in. l. pe. per ſaly. in. l. .jͣ. l. ꝓxi. Sol. vt ibi videbitis. sͣ. de cuſto. pro confeſſo ⁊ condemnato niſi heres proba.i. C. eo. ⁊ ꝑ reo. cogita j No. ꝙ poſtꝙͣ ꝗs accuſaret contra. quod apparet: quia teſtamentū eius ang. ī. d. l. ij. q UlT CI. tus eſt vel deprehenſus p̄ tn̄ ꝑ hic dcā eſt nullum: vt. l. ij. C. qui teſta. fa. poſ. ita loquipōt dici ꝙ re ſumitur in dubio facere ob conſcientiaꝫ tur hec. l. in princi. Nec obſtat ꝙ ibi dicit conſpondens in criminis: vt hic. ⁊ facit. l. cū ratio.§. ex bonis sͣ. quiſitioni cū fiſcentur: quia ibi loquitur de confiſcatiōe que iuramento ti. i. Item facit ꝙ contractus factiᵉ poſt accuſaeſt facti hoc eſt de incorporatione que ſit in pa contra veritionem. preſumātur facti in fraudem: de quo in trimonium fiſci: ⁊ in hac opi. vidētur docto. vltatem nō pu .l. poſt contractuꝫ. sͣ. de dona. alia circa materiā nitur de per tramontani in. l. ij. C. qui teſtamē. fa. poſ. in vltividebitis. jͣ. e. l.§. fi. iurio. ita fuit ma queſtione. Si vero non erat accuſatus id eſt conſultum ꝑ f ¶ No. text. poſtulatus: tūc dꝫ priꝰ de crimīe cognoſci ⁊ ꝓnū Si quis autem. ibi: qui enim quoſdam pe ciari ꝙͣ publicēt̉ bōa: ⁊ fiet iſtd̓ eo mō ꝗ no. inſti. ritos docto. ſibi nō peꝑcit ⁊cͣ. Ex iſto.§. no. duo. primo iſtaꝫ contra bart. de here. q̄ ab inte. de.§. per ꝯͣriuꝫ. ⁊ qd̓ dixi in. l. preſumptionem que eſt pro patre cū magis do facit quod qui a latronibus.§. i. sͣ. de teffa. ¶ Ultīo. q̄ro no. bal. in. l. lore filij ꝙͣ ob conſcientiaꝫ criminis videat̉ feciſ an̄ hodie iſte ti. ſit correctus per aucͣ. bona dam .i. in. ix. coſe. quod multum eſt vtile in hac materia: vt dicā natorum. quidam dicunt ꝙ nō: quia iſte qui ſe lum. C. de .jͣ. e. l.§. fi. Secundo no. ꝙ percutiens ſeipſum here. inſti. occidit non fuit dānatus. preterea plus deliꝗt. EE EE

De interdic. ⁊ relega. ¶ De interdictis ⁊ relegatis. Rubrica. ticio. de ver. ob. ⁊ de materīa vide per gl. ⁊ doc. in. c. i.§. hoc quoqꝫ. qa e Um qui. Adde glo. bar. ⁊ doc. in. l. i. C. de bo. liber. ſucceſ. feu. ⁊ in. d. c. ex parte. extra de feu. ⁊ ibi plene vide. b ¶ Dy. determinat. An propter delictū patris vaſalli filiuſ perdat ADDE an ſilius priuet̉ feudo ꝓpter feloniā patris bal. ꝯſi. cclviiij. li. i feudum. peria. bu. Bal. ⁊ ang. in. l. adoptiuum.§. fi. de in ius vocan. c ¶ Auſert̉ ſibi hereditas. Propter hoc dicit bal. in. l. iij. in ſi. C. cōia de ⁊ Barto. not. in ſua diſtinctio. in. l. emancipatum.§. fi. de ſenato. ⁊ quid lega. ꝙ alias oībus defi cētibus potius debet vnus de agnatiōe hēri qͣ ecōtra vide que dixi poſt extraneuſ: ut no. bar. in. l. bar. in. l. cū fi cōmiſit enim prius delictum: ⁊ poſtea occidit ſe emancipatum. sͣ. de bo. poſ. cōtra ta. Si ꝟo pro liꝰ. de. v̓. ob. .i.§. premit. ipſum. doc. tenēt cōtrarium. nam per iſtum text. pter delictum aliud non debebat quis principa fit̉. sͣ. de iti. Angel. hic pona publicant̉ eo caſu ſolo quo ſi ſententiam actūqꝫ pͥua. dicit ꝙ qua liter feudū amittere ſed cōſequenter cadit ab il quod eſt ue litercūqꝫ ex bateretur eēnt publicanda: vt. sͣ. eo. l. i.§. i. ergo lo: vt ꝗa nō delinquit contra dn̄m vel cōtra prorū: niſi amit quacunqꝫ cā in caſibus iſtis in quibus nō publicarētur ſi ſenmiſſiones factas in feudo: iſto caſu recurro ad tat feudū ꝓſeuduꝫ ꝑdat tentiam fuiſſet paſſus per aucͣ. bona dānatoruꝫ illud nocet fi diſtinctionem quā ponit cy. in. d. l. ij. in fi. C. de pter delictū in illis non publicabuntur ſi ſeipſuꝫ occidit. idē qd̓ not. Et ꝓ lio ſuo ſiue lib. ⁊ eo. li. que probatur per hāc. l. Aut tale feu clariori ītelli ſit ſeudū padicit glo. C. de iure fiſ. l. fi. in fi. dum dꝫ tranſire ad filium ex ꝑſona patris tanqͥ ternū ſiue aui gentia uide bald. in. c. i. ſi ad patris ſucceſſionē: ⁊ hoc perdit. Aut tranſit tū ꝑ gl. fi. in ¶ De interdictis ⁊ relegatis. Rubrica. uaſallus feu. c. i.§. p̄terea ad euꝫ ſuo iure: vt ꝗa filius nō quia heres: ⁊ tūc ſi de ſeu. ſue. priuat̉. ⁊ ī. l. ſibi illud retinet: vt probatur: in iure libertoruꝫ .i. C. de bo. cōtro. hic al ¶ Ex. l. ſequenti. ⁊ dicitur euidenter hac. l. Per hoc dicoᵇ in cō lib. ⁊ ī. l. emā legat. in alijs ¶ An vaſallo delinquēte filius amittat feudū. cipatū. sͣ. de tractu emphiteotico quando ꝗs recipit emphiaūt eſt vera ſena. ⁊ qd̓ di opi. dy. ⁊ cy. Iſta. l. eſt not. theoſim pro ſe ⁊ ſuis filijs ⁊ nepotibus: ſi pr̄im Am qui. ¶Op. sͣ. de iuxi in. l. diui. reprobata vel ſecundus delinquit circa ipſum contractum de in re paopi. bar. ꝗ ēt e repa. l. iiij. vbi dicitur ꝙ filius non emphiteoſis non ſoluendo canoneꝫ: vel alienā tro. ⁊ gl. no. teneat ꝙ vbi perdit libertatem. glo. que eſt hic in. c. i.§. hoc do ſine licentia domini: hoc nocct ſequentibus delinquit̉ ita quoqꝫ uerſi. ꝙ res dire dat plures ſolū. Iſta eſt vera in liber per prealle. iura. Sed ſi alias delinqueret ꝓpter partem ⁊ ibi cto ꝑdat̉ detis. ſunt quedam iura que tranſeunt ad quemliquod bona publicarentur: iſta bona debent re bald. ⁊ alij: ⁊ lictuꝫ patris bet extraneum heredem: ⁊ iſta tranſeunt in fimanere apud filios ⁊ nepotes: ꝗa nō tranſeūt ibi ſcripſi p̄ nō nocet fiſcuꝫ: ita loquitur hic quedam ſunt que ad here bald. de ſuc. lijs: vt. l. diui ad eos: vt ad heredes: ſed habēt ſuo iure: vt. l. .sͣ. d̓ iure pa dem tranſire non poſſunt: vt ius ſucceſſionis iuriſiurādi.§. ſi liberi: ⁊ ibi dixi. sͣ. de ope. liber. d ¶ Per hͦ tro. ⁊ de ī iuſ opere in faciendo ⁊ ſimilia: ⁊ iſta remanēt apd̓ vbicūqꝫ aūt dixi filio nō nocere delictum patris dico. In cō vocan. l. ado filium: vt. l. contraria. Iſtam opi. tenet Dy. ⁊ intellige ita tamē ꝙ patri nihil queratur: vt. l. di tractu ēphi ptiuus in fi. omnes: ⁊ eodem modo debet reſponderi ad theot. nūꝗd ẜm angel. ⁊ ui fratres: ⁊ ibi no. sͣ. de iure patro. ⁊. l. paulus. ī publicatio no. bal. C. de .l. eorum. sͣ. ad. l. iul. maieſta. cum ſimi. ¶ Ultīo sͣ. de bo. liber ne bonoruꝫ epiſ. ⁊ cle. ī. l. hec. l. inducitur hic per Dy. in ar. ad. q. de vaſal 3 ¶ Op. ꝙ p̄ueniant bōa ſi ꝗs preſbi lo delinquente: an ꝓpter hoc filius eius perdat Ater penas. ſes poſſit de emphiteotiter. facit qd̓ feudū. de hoc vos habuiſtis glo. sͣ. ad. l. cor. de ca. uide bal. no. gl. ⁊ bar. portare in inſulā: vt. jͣ. l. proxi. in princi. in. l. fraudati in. l. antiꝗtaſ fal. l. ſi ꝗs patris. ⁊. l. emācipatum. in fi. sͣ. de ſeSo. verum eſt ſi habet ſub ſe inſulam: vt ibi. al̓s sͣ. de publi. ⁊ in fi. C. de na. Dy. determinatᵇ aut feudū fuit paternū: ⁊ ſecus: vt hic. vel dic ꝙ hic loquit̉ in deportatioqd̓ no. bar. ī uſufr. ⁊ filius perdit illud per hanc. l. aut feudū fuit aui .l. ſi finita.§ qd̓ dixi poſt ne: ibi in relegatione: que iſtarum ſit verior dicā tum: ⁊ illud non perdit. ar. d. l. emancipatum. ⁊ bart. in. l. ſta ſi de vectiga ſtatim. jͣ. l. proxi. libꝰ d̓ dā. ī ſe. tius florius argu. huius. l. habet enim ab auo nō a patre. ita Ex. l. ſequenti. ⁊ de materia .§. cornelio dicit Dy. in. c. nō debet aliquis circa fi. extra de ¶ An preſes poſſit d̓portare: ⁊ que ſit rō ꝙ nō plene ꝑ bal. ī jͣ. de iure fiſ. reg. iur. lib. vj. do. Cy. ponit hanc queſtioneꝫ. C. .l. fi. C. d̓ lib. ⁊ bal. in. l. ij. poſſit deportare: ⁊ iudex non poteſt mittere in de li. ⁊ eorū li. l. ij. in fi. q. ⁊ ibi dicit ſic. aut ꝗs decau. ⁊ bal. in ī. i. q. C. de li poſſeſſionem in rebus exiſtentibus extra territo .l. i. C. d̓ bo. ber. ⁊ eo. libet habere feudum ex ſuo iure: vt quia pater eſt rium ſuum. liber. ⁊ in. l. ber ⁊ ro. lati ſtipulatus ſibi ⁊ ſuis filijs. vn̄ iā filio eſt queſitū .ij. C. de lib. in. l. ſi finita n C Op. ꝙ ius. tunc delictum patris non nocet filio. ar. hu⁊ eo. liber. ⁊ Elegatorum. preſes nō .§. ſi de vecti in. l. ꝗ ſe pa ius. l. Aut habet ex ſucceſſione paterna: ⁊ tūc ꝑga. ubi dixi d poſſit hoc facere: vt. sͣ. l. ꝓxi. in prin. ⁊. l. tris in. viij. dam. infec. deret ex delicto patris. arg. huius. l. Iſte d̓termi .ij.§. i. sͣ. de pe. dicunt quidaꝫ aliud in deportacol. C. vnde ⁊ Saly. in. l. nationes vidētur cōtra caſuꝫ. x. col. ſi vaſal. feu .ij. ī. xxij. qō. lib. ⁊ ibi etiā tione: vt ibi aliud in relegatione: vt hic. hoc nō priue. cui de. c. i. vbi loꝗt̉ de feudo auito. ⁊ no. .C. de iure ꝗd ſi vaſalluſ videtur bene dictum: quia cum preſes ꝓuīcie renunciauit emphi. iuxta per glo. ſi de feu. defunc. fu. cōtro. c. ſi vaſallus. poſſit dānare ad mortē: ⁊ in metallum qd̓ plus ſeudo: vel ali finem. per quas videtur ꝙ indiſtincte filiꝰ perdit proquam oblieſt: vt. l. illicitas.§. qui vniuerſas. sͣ. d̓offi. preſi. e ¶ Non tran pter delictum patris etiam feudū auituꝫ. Quid gationē fecit ſeunt. Et ſi ergo dꝫ poſſe qd̓ eſt minus: vt in. c. cui qd̓ plus e ergo dicemus. dico ſic: quādoqꝫ ꝗs cōmittit ali an p̄iudicet pater nō ſol lꝫ extra de re. iur. li. vj. ⁊ ideo dicūt ipſi ꝙ lex pre filijs ⁊ deſce uit canonē ꝓ quod delictum ꝓpter qd̓ debet directo fendo pͥ cedēs ītelligitur ẜm iſtā: ⁊ tūc nō poſſint depor dētibus. ⁊ d̓ emphiteoſi uari: vt ꝗa delinꝗt cōtra dn̄ꝫ vel aliquid facit cō hac materia tare in īſulā quādo nō habet inſulā: ⁊ ſic hoc ē: an p̄iudicet tra conuentionem feudi: tūc delictum patris no vide aliꝗd ꝑ filio. facit. l. magis ꝓpter defectum inſule ꝙͣ ꝓpter defectū pe. in. l. ſtipu cet filio: vt dicto ti. ſi vaſal. feu. priue. c. i. ⁊ no. in uectigali.sͣ. iuriſditionis. qd̓ tenet glo. in. d.§. qui vniuerlatio iſta.§. ſi de pigno. ⁊ .d. c. ſi vaſallus. ſimile vides quādo proximior ſas. ⁊ dy. in. d. c. cui qd̓ plus eſt. licet Ia. de are. ꝗs ita in fi. certe ſi filiuſ cōmittit delictum ꝓpter quod aufertur ſibi he⁊ ibi refert tenet contrarium: quia leges indiſtincte dicunt ueniret: ut reditasᶜ vt indigno nocet ſequētibuſ in gradu: Imo. d̓ ver. heres patris preſidē non poſſe deportare in. d. l. ij.§. i. sͣ. de obli. plene ꝓ vt vidiſtis. sͣ. ti. ij. l. fi. in fi. ⁊. l. i.§. i. ⁊.§. fratriſ. sͣ. credo ꝙ pre pe. ⁊ sͣ. l. ꝓxi. Et ideo dicit ipſe aliud in relega doc. in. c. ij. iudicaretur. ſi quis ali. te. ꝓhi. ⁊ hoc intelligo in feudo iā pa tione: vt hic: aliud in deportationē: vt in con de ſeu. aliꝗd ar. l. cū a ma tri acꝗſito: ſꝫ ſi nō eēt queſitū ſed erat q̄rendū. per bal. ī. l. le trarijs. Ad id quod dicit̉ preſidi licet quod eſt tre. C. de rei ꝗa erat apud patrē ſuum auum quo adnepotē. ge. C. d̓ legi. vendi. ſecus plus: ergo debet licere qd̓ eſt minus. Rn̄. ꝙ deheredi. ⁊ dic̄ tunc hoc nō noceret nepoti: īmo nepos incipit dicerē ſi ve portare eſt plus. nā deportare idē eſt dicere qd̓ bal. ī. l. ſi ꝗs niret vt filiꝰ tenere locū primi ex perſona ſua: ut. l. gallus.§. inceſti. C. de exra portare hoc eſt ponere extra ea q̄ ſunt iuris nō ut heres ꝗd ſi tantū. sͣ. de lib. ⁊ poſt. ⁊ facit. l. nō tātuꝫ.§. īceſt. nup. ꝙ ciuilis: vt. l. quedam ſunt. sͣ. de pe. ſed cū ea que qd̓ vltimum ſi ſtatuto caꝗdam uolūt uet̉ ꝙ interueꝝ ſi ueniat ficiēs patrē nō ſuccedat ꝙ nō preiudicat nepoti niſi fuerit culpatilis. filiꝰ mortuo patre nō eo uiuēte. nec obſtat tex. in. l. adoptiuū.§. fi. de ī ius uocan. ꝗa ¶ Retuli: an vaſallo delinquēte filius amittat feudū. vide d̓ hoc ꝑ baibi eſt ſpeciale in illis reuerentialibus tātū: ſed certe in hoc paſſu uidetur in. l. i. in prin. C. de cadu. tollen. ⁊ iſtud reaſſumit do. alex. in. l. ſi mihi ⁊. dubitandū cū incōtinēti nō ſoluto cano. ſit aperta uia eccleſie. d. l. lex ue

De ſnīam paſſis ⁊ reſtitu. 2 1 8 ctigalis. sͣ. d̓ ſunt iuris ciuilis quis habeat a principe: merito loca ſubdita g No. hic ꝙ de iure pigno. cū ſi Interdicere. primeuo quis non ẜm bal. in. l. preſes nō pōt ei auferre: vt. l. ſi arrogator. sͣ. de ⁊ ſpec. in ti. pe. in. ix. col. adop. Et ſi dicis qūo hoc cū dānat. ad morteꝫ de locato.§. poterat interdicere niſi ei prouincie cui preeff. C. d̓ execu. nūc aliqua. vel in metallum ꝓpter qd̓ iſta talia ꝑdunt̉. dicit ¶ Sed ad hoc op. interdicere poteſt ꝓuincie rei iudi. iteꝫ uer. cxliiii. d̓ ipſe iſtud eſt ꝑ quādā conſequētiam a lege: nō cui preeſt ergo iubet eum alibi morari in loco ſi dicit ibi bal. quo dubio ꝙ hodie ex ꝗa hoc fiat a preſide directo: ita dicūt. hoc etiā bi nō ſubdito: hoc autem nō poteſt fieri: vt hac per Ia. bu. ⁊ conſuetuditenebat mar. ſill̓. hͨ mihi nō placet: ꝗa eadē rōe bald. in. d. l. l. in prin. ergo ⁊cͣ. Solu. non poteſt de hoc dire ne pōt ꝗs re adoptiuum nō poſſet d̓portare prefectus. qd̓ eſt contra. l. ij. cto diſponendo ſed per quādā conſequentiam legari extra .§. fi. sͣ. d̓ in §. i. sͣ. de pe. preterea quādo aliꝗs deportat̉ in ī loca ſubdita ad hoc confertur diſpoſitio. hoc non eſt prohi ius vocā. ⁊ ī quod no. de ſulā nō auferunt̉ expreſſe ea que ſūt iuris ciuilis bitum. ¶ Item contra. ego video ꝙ municipiū .l. liberti liqͦ vide domi. ſed in conſequentiaꝫ illius pene: vt patet ex. l. q̄ berteqꝫ. C. d̓ vel ciuitas poteſt ſtatuere ꝙ quis non vadat ad Abba. in. c. ope. liber. ⁊ dā ſunt. sͣ. de pe. Alij dicunt ⁊ hoc dicebat Olfaciendum mercātias extra municipium: vel ꝙ poſtulaſti. in qd̓ nō bar. in dra. ꝙ ratio differentie inter deportationem: ⁊ .ij. col. de fo. quis nō vadat ad faciēdum mercātias in tali ci ſua diſtinc. ī compe. dānationē ad mortem vel in metalluꝫ eſt ꝗa dāuitate: vt. l. fi. in fi. jͣ. de decre. ab or. fa. ⁊. l. mer .d. l. emanci. c ¶ Interdi natus ad mortē ſit pro criminibus grauioribus patum.§. fi. catores. C. de cōmer. ⁊ merca. ⁊ ſic quis poterit cere. De iſto de ſena. ⁊ cū ideo non debet differri pena: vt. l. cum reis. C. d̓ diſponere in prouincia aliena. So. diſpoſitio q̄ t ex. ⁊ ſequē. bar. hic convide bald. in pe. ⁊. l. ſi quis exheredatus.§. irritū: ⁊.§. ei q. sͣ. fit in penā alicuius nō poteſt directo egredi locordat ſaly. ī .l. executorē de iniuſt. rup. teſta. Sꝫ deportatio in inſulā fit ꝓ cū iuriſditionis diſponentis: vt hͨ. ſed ſi non fit .l. ij. ī. xxij. q. .C. d̓ execu. ⁊. C. de iure leuioribus criminibus: merito debet differri vt in penā eius ſed in penam honminū illius loci rei iudi. in emphi. ⁊ per reſcribat̉ principi: ⁊ iſta eſt ratio quare permitad queꝫ nolo aliquē accedere vel in cōmodum viij. col. doc. in. c. ij. d ¶ Omnem tit̉ illd̓ ꝙ eſt plus nō illd̓ qd̓ eſt minus. certe nec iſtiuſ ciuitatis: tūc valet diſpoſitio: ⁊ ita loquun de feu. bal. in locum. An ſi iſta rō placet: quia quandoqꝫ ꝓ criminibus grad. l. adoptitur cōtraria. Eodem modo dico ꝙ ſi iudex inex ſtatuto uum. in lect. uioribus ſit deportatio in inſulā ex qualitate ꝑterdicit tibi bonis nō ꝓpter delictum tuū in peuel ſententia antiqua re ſone: vt. sͣ. l. ꝓxi. in fi. teneo ergo opi. glo. ⁊ Dy. ſint īterdicta nā ſed in cōmodum tuū quia es ꝓdigus: ne bomittit ſe ad bona alicuiꝰ ꝙ preſes nō pōt deportare quando nō habꝫ inna tua pereāt: iſtud interdictū porrigit̉ ad omſpecu. vbi. sͣ. hēat effectuꝫ ſulam. ſecus ſi haberet: vt hic. Ex quo no. ꝙ iuvbi vide. nē locumᵇ: vt. C. de emācipa. libe. l. i. ⁊. l. cui boextra territo a Elegadex nō poteſt quē mittere in poſſeſſionem reruꝫ nis. de verb. ob. ⁊. l. is cui. sͣ. de teſta. ¶ Secunrium. vide r torum non exiſtentium in territorio ſuo. ita dicit glo. ⁊ bar. in. d. l. i. do not. hic ꝙ ſi imperator reſcribit vni preſidi: .§. ad in. vj. q. C. d̓ habetis in. l. cum vnus.§. ſi is. sͣ. de bo. aucto. ex hoc videt̉ reſcriptum omnibus: vt hic in ver. tempuſ ſum tri. vide bal. ī. l. iudi. poſ. ſed imperator noſter. ¶ Sed contra hoc videt̉ c ¶ Alibi cōnō dubiū. in Iſte. .jͣ. e. l. ꝟ̓. quibuſdā tamē. Solu. hic reſcripſit ſim miſſo. no. ꝙ viij. col. C. d̓ Hec eſt differentia. ginuꝗs pōt puni pliciter. in ver. ꝗbuſdā. reſcripſit cōcedendo pri legi. ⁊ in. l. ⁊ ri de delicto it ꝙ non poſſit ad tempus deportari: qd̓ videt̉ uilegium quibuſdā. qd̓ dic vt. l. i.§. fi. sͣ. de cōſtiſi leuerior in alibi cōmiſſo pe. col. C. de contra. l. ſine prefinitione. sͣ. ti. i. Sol. vt in glo. princi. ¶ Tertio not. ꝙ iudex loci vnde ꝗs eſt qd̓ vide ple infami. ⁊ no. l ¶ Oppo. qd̓ ſit cō incola pōt quē punire de delicto alibi cōmiſſo ne in. l. i. C. hic ꝙ ſenten Ad tempus. qa. ī. nullū eſt: vt. C. vbi de cri. quod eſt no. facit ad hoc. l. i. ⁊. ij. C. vbi d̓ cri. agi tia in crimiagi. op. ⁊ in de legi. l. nō dubium: ſed iſtud eſt huiuſmodi er nalibus in opor. ⁊. l. iij. sͣ. de offi. preſi. ¶ Ulterius not. in .l. ſi is cui.§. qua eſt error go ⁊cͣ. So. ſententie ante late hanc. l. nō infirmā ver. dubitandū ꝙ in interdicto minori videt̉ in fi. de accu. valet ad li tur: ſꝫ que fuerunt poſt hanc. l. late bene infirmā per bart. ⁊ ꝑ terdictuꝫ maius: ſed nō ecōtra. ⁊ ideo qui inter mi. l. cū preeūdē in. l. i. ī tur. hec eſt vna ſo. glo. Alij vt Pe. dicunt ſic ꝙ dicit locum incolatus videt̉ īterdicere locū oritor.§. mar.xv. q. C. de iſta ſentētia nō infirmatur a iudice ſed infirmat̉ cellus.sͣ. de ginis: nō ecōtra: quaſi locꝰ origiuis ſit nobilior ſum. tri. ⁊ ali iudi. dixi in a lege: ꝗa ipſo iure eſt nulla: vt. l. cōtra. ita refert ⁊ delectabilior preſumptione huius. l. ¶ Vltiꝗd dixi in. l. .l. cum procy. in. vj. oppo. Dy. in. c. que contra ius fiunt. d̓ fi. in fi. sͣ. de mo no. ꝙ hic italia appellatur prouincia in verlatiſ. de re iu iuriſ. om. iu. reg. iur. li. vj. dicit ꝙ ſententia valet: ideo quia. l. ſi quis eā ſententiā. ſimile habetis in. l. ſuperua dica. ⁊ de hac ma b ¶ Eſt quod non procedit vltra infirmando. Mihi videtur cuam. C. de tem. in integ. reſti. peten. tamen pro teria per do. dā genus. an ꝙ debemus dicere ſic ꝙ ideo hec ſentētia nō eſt uincie hodie aliter appellantur.ſ. que ſunt ſub ange. in trarelegatō poſ ctatu malefi nulla quia in ea non eſt expreſſus iuris error. livno preſide. vt no. in. l. fi. C. de p̄ſcript. lon. tēp ſit fieri extra ciorū. ī ver. cet enim non debeant bona auferri relegato: ta non habetis hic alia. ꝓuīciā quaꝫ an exiſtēs flo quis regit ⁊ men ex cauſa iudex poteſt auferre ⁊ augere peNot. ꝙ cui interdicitur minus rentie. An. DOlEL. ꝯfficium nō poteſt accedere ad no. ꝙ nō poſ nam: ⁊ ideo in maleficijs non apparet ꝙ ſit eritalia ſit ꝓuī ſunt dari co tia uide qd̓ ror expreſſus. ita no. sͣ. de pe. l. quod ad ſtatuꝫ. maius. ſed iſtud non habet locum econtra: vt finia niſi ī ter ſcripſi ⁊ no. ¶ Ex.§. ſequenti. ris ſubditis cui interdicitur maius officium non poſſit acce inſti. d̓ excu. idem etiaꝫ te ¶ Ad confinia non poſſunt mitti delinquētes dere ad minus. tene menti. tuto. in.§. i. net bal. in. d. in ciuitatibus non ſubditis mittēti. ⁊ qd̓ no. gl. Uide gl. .l. illicitaſ.§. Sed muneribus. que īcipit ⁊ ibi dixi ī. l. ¶ qui vniuerfi. C. ſiue cē ſi quoddaꝫ genus. ſas. de offi. p̄ nota ex eodē ibi: ſed arg. contra. ſed ibi ex eodē ſu. uel reliꝗ. ſi. idē in. l. fi. Per hunc.§. vidi caſſari quedam confinia dafacto conſequitur quis penam ⁊ premiuꝫ diuer ꝗ interdicit .C. ſi ſer. ex locum domi ta in marchia ⁊ in ducatu. ſi ciuitas precipit ſuo ſis reſpectibus. ſed eodeꝫ reſpectu ſecus: vt hic tero. veniecilij videt̉ in ciui ꝙ debeat morari in aliqua ciuitate ſibi non facit quod no. ꝑ Dy. in. c. quod ob gratiā. de re rit. reſoluit̉ terdicere lo tamē taliſ re ſubdita nō valent iſta ꝯfinia. caſus eſt. hic iō pre gu. iur. lib. vj. cū originis. legatio in in ſides qui cognoſcunt de appellatiōe caſſant iſta adde ꝑ bal. terlocutoriā ī. l. pe. ī. viij. confinia. in ciuitatibus vero que principem nō ¶ De ſnīam paſſis ⁊ reſtitu. Rubrica. ⁊ valet adeo col. C. d̓ exe recognoſcūt: nō ſunt qui talia confinia caſſent. ꝙ videātur cu. rei iudi. ſibi īterdicta ideo piſani relegant in ſardiniam. quandoqꝫ in D ſucceſſionem. inſulam rhodi vel in aliam prouinciam non ſub ditam: ſed nō poteſt fieri de iure. nam tantū poſ No. pro bānitis quibus bona reſtiſunt relegare in terras ſibi ſubditas: vt hac. l. tuunt̉: vt teneantur creditoribus ¶ Ex.§. ſequenti. alias non. ¶ An diſpoſitio poſſit egredi locum diſponen No. differentiā N inſulam. inter reſtitutum tis. Et iudex loci vnde ꝗs ē incola pōt punire d̓ delicto alibi cōmiſſo delinquentem. ⁊ eum cui pena per indulgentiam eſt reEEA E ij

De cada. puni. De appella. ⁊ rela. miſſa. Sed quid ſi verba ſunt dubia. dicit ſtatu ⁊. l. ⁊ an̄ eadem.§. actiones. de excep. rei iudica. gl. ꝙ ſic ī. c. tum ꝙ aliquis rebāniatur vtrum videatur reſti Male igitur dicit azo cum dicit ꝙ appellatio ad hoc de tutus in integruꝫ vel videat̉ indulgētia cōceſſa. priui. eſt reſciſſio: īmo ex appellatione reſciſſio ſequit̉ tetigi in. l. i.§. fi. sͣ. d̓ queſtio. Orpo ⁊ ideo Goſ. doctor iuris canonici in ſum. de ap ſ fa. ad pella. dixit ꝙ legalis diffinitio appellationis eſt ¶ De cada. noto¶ De cadaueribus punitoruꝫ. Rubrica. ꝙ appellatio eſt per inuocationeꝫ maioris iudi miam. an puni. Rub. ꝗs poſſit ſe cis pretextu iniquitatis prime ſententie reſciſſio dare mediciſ No. tres neganem implorans: vt. d. l. prefecti. Sed hoc nō viOrpora. tones nō ſaciūt ad notomiaꝫ detur verum. naꝫ ipſo iure ſine aliquo alio iudinec p̄t exhūa vnam affirmationē ſed remanet neri a ſepultu ce ad queꝫ appellatur per interpoſitionem apOrpora pretextu gatio. ſed due negationesª faciunt c ra. due pellationis prima ſententia extinguitur ẜꝫ verā alicuius d̓bi vnam affirmationeꝫ. de quo per cy. negaopinionē: vt. d. l. i. ī fi. ad turpill̓. ⁊ ibi dixi. Pre ti tex. eſt ī. l. tiones. an in. l. i. in. vij. q. C. de ſer. fugi. ⁊ videbitis ī. l. duoterea dicta diffinitio deſcribit ipſum actum apfi. de ſepul. due negatio bus. jͣ. de verbo. ſigni. ⁊. l. i. sͣ. de here. inſti vio. ⁊ vide nes ſaciant pellandi nō ſubſtātiam ipſius appellationis nō īno in. c. cer vnā affirmaipſam appellationē vnde eodē morbo laborat tificari. de ſe Iquis in inſulam. tioneꝫ. ad in quo diffinitō Azo. Preterea per nouationē po pul. tellectū huiꝰ Not. hanc. l. quia forte non reperies ali teſt tolli ⁊ ſuſpendi effectus prime ſententie: vt tex. vide que bi: ⁊ habes hic ꝙ ille qui in vita non poteſt mo ¶ De appel .l. iiij.§. ſi ex cōuentiōe. sͣ. de re iudi. igitur noua ſcripſi poſt al. Rub. rari in ciuitate poſt morteꝫ nō poteſt reduci ad bart. in. l. ſi. tio eſt appellatio: quod eſt abſurduꝫ. Goſ. etiā .sͣ. ad. l. iul. ciuitatem ad ſepulturaꝫ dicit ꝙ ẜm canones appellatio aliter diffinitur. d Pppel maie. ⁊ an ca Dicit̉ hic ꝙ quibuſ⁊ ſic appellatio eſt a minori ad maiorem iudicē a lādi. ꝗd dauer ⁊ oſſa Orpora. libet petentibus po ſit appellato. ideꝫ ſint dic prouocatio: vt. ij. q. vi. c. omnis oppreſſus: ⁊. c. Quid eſt ap teſt dari ad ſepulturam. ſed an poteſt da ꝙ nō. ita dic̄ ſe. ⁊ maxime in. c. placuit. que diffinitio eēt vera pellatio per bart. per illū ri medicis ad notomiāᶜ faciendā. cogitabitis. largiſſime aſſumendo nomen appellationis. nā bal. in rub. ī text. in. l. oſſa .ij. col. C. eo. quandocūqꝫ te ad iudiciuꝫ prouoco appellatio .sͣ. d̓ religio. ¶ De appellationibus ⁊ relationibus. Rub. vide eū. I ꝗs ī poteſt dici: vt. l. itē apud labeonem.§. appellare e ¶ Deuolui s ſulam. .sͣ. de iniur. ⁊ eodem modo ſi te vocarem ad cetur. idem di ad hūc ¶ Cōtinuatio per ſe patet. ideo veniamus ad nam: nam poteſt dici appellatio: vt ibi pꝫ. Sed cas in cā nul tex. vide no. materiam. litatis: vt di in. l. i. in. ij. aſſumendo appellationem ſtricte prout hͨ ti. ac ¶ Ex. l. ſequenti. xit ſing. bar. col. C. ex decipit̉ alio modo diffiniēda eſt. dic ergo. Appeletiam ſe alilic. defū. ⁊ q̄ ¶ Quid ſit appellatio: ibi. Circa. Et an appellatio eſt ius quo interī prima ſententia extingui bi nō dixiſſe dixi poſt bal. latio ſit officiū iudicis vel actio vel exceptio: ibi tur ⁊ interim cauſe cognitio ad iudiceꝫ ſuperio in. l. ſi vt ꝓin. l. fi. sͣ. ad iuxta. Et quottuplex ſit appellatio: ibi. Quero ponis. C. .l. iul. ma. ⁊ rem deuoluitur. ⁊ hoc prout loquitur de appel ſecūdo. Et qͣre fuit introducta appellatio: ibi. qūo ⁊ quanſi ꝗs vulnelatione a diffinitiua. De alijs vero generibus ap do iudex. ⁊ rat vel ſpoTertio. pellationuꝫ. jͣ. in ſuis locis dicemus. Dixi appel bar. in. l. ſi ex liat mortuū latio eſt ius ⁊c̄. ne videar diffinire ipſum actum preſſim. ciran dicat̉ euꝫ Pellandi uſus. ca fi. jͣ. eo. offendere vi appellādi ꝓut fecerūt alij quos sͣ. reprehendi f ¶ Utruꝫ ſit. de bald. in. l. Prīo iuriſcōſultus in hoc prīcipio Itē dixi ꝙ interiꝫ ſentētia extinguit̉. hoc dixi vt An appellaſororē. C. de cōmēdat tractatum de appellatiōioſtēdereꝫ appellationis effectum. no. in. d. l. i. in tio ſit actio his qui. vt ībus ẜm dy. Alij dicūt ꝙ in hoc prin vel officiuꝫ fi. sͣ. ad turpil. Item vt per hoc notetur differen indi. in fi. ⁊ cipio ponitur cā quare introducta eſt appellaiudicis: an ſequit̉ pe. de tia a iure dicendi nullū quo primus iudex ſupeautē ſit actur ancha. ī cle. tio. Et diuiditur iſtud princi. in duas partes. nā rior quādoqꝫ aditur: vt. l. abſentem. C. de accu. iudiciarius. .i. de peni. ⁊ primo ponit cām inducende appellationis. Se tamen per illud ius ſentētia nō extīguitur: quia ⁊ remiſ. ⁊ ꝗd vide in. d. l. cundo reſpondet cuidam tacite obiectioni. Se ſi aliꝗs ſepeantea nulla erat. ſed hic erat aliqua: vt dicet̉ ī. l. ſi ex preſſim. cunda ibi. nōnunꝙͣ. Et forma caſum. queritur lit mortuuꝫ ſi expreſſim. jͣ. eo. Itē ideo dixi interim vt ꝑ hoc excōicatū an quare introducta eſt appellatio. reſpōdetur ꝗa differat a ſentētia lata in cā appellationis vel in dicat̉ cū eo vſus eius eſt frequens ⁊ neceſſarius ⁊ cauſa neintegrum reſtitutionis ꝑ quam ſententia reſcin cōicare ſua ceſſitatis apparet ex eo ꝙ per appellationeꝫ cor ꝙ cadat ī ex ditur vel confirmatur totaliter. ſed per ipſaꝫ ap rigitur īperitia vel iniquitas iudicantis: ⁊ hoc cōicati. vide pellationem extinguitur interim ⁊ expectatur ꝓ primo. Sed inſtatur: ſepe vidi iudicem appella nunciationis euentus: vt. d. l. i. in fi. ad turpill̓. ⁊ tiōis peius iudicare ꝙͣ primus iudicauerit. Re.l. furti. in princi. sͣ. de his qui no. infa. ⁊ de pac. ſpondetur regularitet per iudicem appellatiotale.§. qui prouocauit. Item dixi ⁊ per eam cau nis ſnīa reformatur in melius: lꝫ nōnunꝙͣ.i. aliſe cognitio ad ſuperiorem deuoluiturᵉ vt. C. de quando cōtrarium contingat. nō eſt enim ſemꝑ ap. l. eos. ⁊. l. a pro conſulibus cum infinitis ſi. ⁊ melius pronūciatū ⁊cͣ. ¶ Circa iſtud principiuꝫ per hoc differt a nouatione per quam licet ſenprimo quero quid ſit appellatio.ᵈ Ad qd̓ reſpō tentia poſſit extingui vel ſuſpendi cauſe tamen deo ꝙ Pla. in ſūma ſua dicit. Appellare eſt iucognitio ad ſuperiorem nō deuoluitur. ¶ Iux dicis ſententiam aduerſus ſe latam iniquam di ta predicta quero. dixi. sͣ. ꝙ appellatio eſt ius. qͥ cere ⁊ de ea querimoniā proponere: vt. sͣ. de miro qd̓ ius eſt vtrū ſitᵗ actio vl̓ officiū iudicis: vel no. l. prefecti. Sed certe non ponit diffinitioneꝫ exceptio vel ꝗd Rn̄. nō ē actio nā actio ē ius pe appellationis ſed deſcribit actuꝫ appellandi. iō tēdi ī iudicio qd̓ ſibi debet̉. ſꝫ ꝑ appellationē ni Azo in ſūma huius ti. dixit ſic. Appellatio ē ſen hil peto in iudicio cū ip̄am īterpono. nā appeltentia a minori iudice lata per inuocationeꝫ ma latio interponitur corā iudice a quo: ⁊ ab eo niioris iudicis pretextu iniquitatis prime ſentenhil petit̉. ſꝫ poſtea petet̉ corā iudice ad quē. per tie reſciſſio: vt. d. l. prefecti. sͣ. ad turpill̓. l. i.§. fi. ip̄ꝫ: ergo actū appellatiōis nō peto. Itē nō ē oſ Sed hec diffinitio eſt contra caſum. d.§. fi. naꝫ ficiū iudicis: ꝗa abſqꝫ aliquo iudicis officio apibi dicitur ꝙ effectus appellationis eſt reſciſſio pellatio ꝓducit ſuū effectū.ſ. extīguēdi ſentētiaꝫ ſeu extinctio ſentētie prime: ⁊ ſic aliud eſt appel ⁊ deuoluēdi cām ad ſuꝑiorē. Itē nō ē exceptio latio: ꝗa eſt cā: alid̓ eſt reſciſſio: quia eſt effectus ꝗa nō extīguit ſententiā oꝑe exceptiōiſ: ſꝫ ip̄o iu eius. Differt enim cauſa a ſuo cauſato ſicut ma re. dico igit̉ ꝙ ip̄a appellatio eſt quoddā ius ꝗ ter a filio: vt. l. licet.§. ea obligatio. sͣ. de procu. ſe diffinitū ꝑ modū an̄ dictū qd̓ vocat̉ appella

De appella. ⁊ rela. 2 1 9 a ¶ Habet regreſſum. ang. in. l. fi. jͣ. de var. ⁊ extraor. cogni. tenet ꝙ poſſit mus an ſecūdus. ⁊ tenet ꝙ ſecunduſ ⁊ ibi etiā q̄rit ad ꝗd poterit ꝯueniri iudex conueuiri etiam ſi ſemel vel bis fuerat appellatum vel renuciatuꝫ iudex appellatiōe pendēte: ⁊ dic ꝙ diſputauit h̓ bal. ibi dic ꝙ videt̉ ꝙ h̓ allegat Inno. in. c. paſtoralis. de offi. dele. ⁊ in cle. ſepe. in glo. perempto pēdeat ex futuro euētu: ⁊ ſubdit bal. ꝙ ꝑ deſertionē appellatiōis purgat̉ rie. de appel. qn̄ autē pars poteſt appellare an habeat regreſſum contra iniuſticia pronunciationis facte inter partes: ſed non future inter pariudicē litem ſuam facientem vide omnino bar. in. l. ſi nūmos. sͣ. de admi. tē ⁊ iudicē ⁊ nihil allegat adde qd̓ idē bal. de pa. cōſtā. in ver. idonei dicit tuto. vbi de ꝙ iudex non hoc ⁊ ꝑ bar. facit litē ſuaꝫ in. l. ſi reo. sͣ. tio: vt. jͣ. ꝓxi.§. i. ¶ Secundo q̄ro quotuplex ſit ex prima parte tex. ibi dum dicit: ius appellandi ſi eligit arbide alie. iudi. appellatio: Rn̄deo principaliter triplex. quedā tros qui ma ⁊cͣ. ⁊ ſic appellatio eſt ius: vt dixi. sͣ. proxi. Secū mū. cā fac. ⁊ le iudicaueeſt appellatio a diffinitiua quā. sͣ. diffiniui: ⁊ iſtā .jͣ. eo. ti. in. l. do no. ex fi. tex. ibi dum dicit: poſt reſcriptū pro rūt. argu. illi iij.§. ex ꝗbuſ cōiter ꝓſequitur per totum iſtum tractatū. queuocare. ex quo apparet ꝙ quandoqꝫ grauamen us littere eſt ſꝫ quid ſi ꝑs dam eſt appellatio ab interlocutoria: ⁊ iſtam laeſt tale quod infertur ante ſententiam: quod ꝑ ar. l. idemqꝫ appellauit ⁊ .§. ſi tutores te ꝓſequitur. jͣ. de appel. re. l. ij. quedam eſt apappellationem a diffinitiua poteſt reparari tūc poſtea eſt de .sͣ. mandati. pellatio ab alijs actibꝰ extraiudicialibus: ⁊ iſtā ſerta appella ab illo grauamine non poteſt appellari. ¶ Op. ſed ibi māda tio. vid̓ īno. ꝓſequitur. jͣ. quando ap. ſit. l. i.§. ſolet. ¶ Tertō ꝙ princeps non ſit conſulendus: vt. l. eum quē tori immine in. c. ſepe. eo. quero quare iutroducta eſt appellatio: Reſpon bat explica.§. i. sͣ. de iudi. ſolu. glo. ꝙ hic princeps conſuli ti. ſed vtrum tio negocij: deo iuriſconſultus in hoc prin. determinat ꝙ iō tur de iure non de facto. ⁊ ſubdit glo. ꝙ iſto ca appellatione hic ſola ele introducta eſt: vt iniquitas vel imperitia iudicā pendēte poſſu princeps non dat dilationem: vt. C. de dilat ctio perſona ſit agi cōtra tis corrigatur: licet qn̄qꝫ aliud cōtīgat. ¶ Con .l. cū a nobis. quod no. ad hoc vt conſultor aſſū rum: quia iudicem. vid̓ tra hoc op. ꝗa ſi ſnīa cōtinet iniquitateꝫ eſt ipſo nihil faciebāt ptus: vt conſulat de iure nō pōtᵖ nouas proba bald. in. l. ob nomine eliiure nulla nec eſt opus appellatiōe: vt. l. i. in pͥn. ſeruare.§. ꝓ tiones ſeu noua inſtrumenta recipere. ſed debꝫ gentis. Iteꝫ ficiſci. ff. de .jͣ. que ſen. ſine ap. re. ⁊. l. ij. C. quādo prouo. nō cōſulere ſuper hiſ: que a iudice tranſmittuntur: ꝗa quod bo offi. procōſ. eſt ne. ſo. intelligas hic errorem non fuiſſe exp̄ſvt. l. cum a nobis. C. de dila. ¶ Oppo. ꝙ non na ſūt bene⁊ ad id quod ſum in ſententia. ¶ Item op. quia ſententia po fieriˢ cēſent̉. poſſit appellari. aut enim dicis appellari ab ipſa no. bar. adde argu. l. qͣꝫuit teſt per iudicem appellationis reſcindi ex nouiſ eundeꝫ in. l. relatione. ⁊ hoc videtur falſum: quia relatio nō de cōdi. ⁊ de .iiij.§ ſi tam probationibus: vt. l. eos. C. de appel. ⁊ ſic nō de ſit niſi cum iam littere ſunt a partibus approba mō. ⁊ quod vicinum. de tegetur iniquitas ſeu imperitia iudicantis. So. te: quo caſu nō appellatur: vt. jͣ. quando appel. no. de iureiu dam. infec. ⁊ iniquitas eſt re ipſa reſpectu litigantis ꝗ debuit ran. in. l. euꝫ ſit. l. fi. aut dicis appellari ab ipſo reſcripto prinadde quod qui.§. in povincere ⁊ ſuccubuit: non aūt eſt iniquitas reſpetenet Ange. cipis non ab ipſo reſcripto: ⁊ tunc videtur con pullaribus. p̄ in. d. l. iiii.§. ctu iudicis: vt no. in. l. eos. C. eo. in glo. magna. tra. l. i. in prin. jͣ. a qui. appel. non licet. Sol. dicit dictis etiam fi. eo. titu. de ¶ Ultimo no. gl. hic poſitam que dicit ꝙ vtroadde ꝙ ubi a glo. intelligas hic appellari a ſententia lata ẜm dam. infec. ſentētia non qꝫ caſu iudex facit litem ſuam. ⁊ ſic īnuit ꝙ licet reſcriptum prinpcipis: ⁊ ẜm hoc tex. qui. jͣ. dicit vbi tenet ꝙ poterit appars poſſit appellare nihilominus habet regreſ poſſet conue ab enunciatione debet exponi.i. a ſententia lata pellari tamē uiri iudex tē ſumª contra iudicē male iudicantē. de quo dic: ẜm formam reſcripti. tamen glo. poſita ſuper iliudex facit li pore ſindica vt in. q. quam de hoc diſputaui de qua faciā mē litem ſuā: vt lo verbo enunciatione aliter intelligit: vt dicam tusᵉ ratione sͣ. dixi. l. pe. ⁊ tionem. jͣ. de var. ⁊ extraor. cog. l. fi. inique ſentē.jͣ. tamen predicta ſolu. eſt vera in ſe: vt ſtatim di ibi no. C. de tie per eū la ¶ Ex.§. ſequenti. cam. ¶ Oppo. in aucͣ. in medio li.§. i. gl. ponit pac. etiam ſi te ſi ab ea nō ¶ Conſultor aſſumptus de iure non poteſt no tres ſolu. tene primam quam ſequitur Dy. Iac eſt nulla vti fuit appella. uas probationes ſeu noua inſtrumenta aſſume etiam dixi. sͣ. de are. ⁊ Oldra. ¶ Opponitur dicitur hic in fi. tum ⁊ appel ⁊ not. bal. in re: ibi. Op. Et an a ꝓnunciatione que fitl de pͥn latio eſt dſer ꝙ ab interlocutoria qua pronunciatur principē .d. l. ſi vt pro ta: vel etiam cipe conſulendo poſſit appellari. Et an a litteriſ conſulendum non appellatur. contra. jͣ. quādo ponis. in. iij. ſi ſentētia fuque mittuntur principi pro cōſilio. Et an a ſen col. C. quoap. ſit. l. i. in prin. C. de rela. l. i. in fi. ſolu. Ioā. ⁊ it confirmamodo ⁊ quā tentia lata ẜm reſcriptum principis poſſit appel Azo. dicunt ꝙ hic dicitur non eſſe appellanduꝫ ta. ⁊ hoc ipſe do iudex per lari: ibi. Pro cuius. Et a ſentētia lata ẜm ꝯſiliū tenuit ꝑ no. .ſ. de neceſſitate: bene auteꝫ poteſt appellari: vt Angel. hic ⁊ per Inno. in auſſmptum de conſenſu partiuꝫ poteſt appella in contrarijs. ſed hoc nō placet: quia cōtra hūc Imo. ⁊ ang. .c. paſtoralis ri: vt in fi. l. in. d. l. i.§. b̓ text. vnde alij dicunt ꝙ in illa. l. i. jͣ. quando ap. ad fi. de offi. verba. quod ¶ A ſententia lata ẜꝫ ſit. princeps conſulebatur poſt ſententiam: hic deleg. ⁊ in. c. Queſituꝫ II. reſcriptum princiquiſqꝫ iur. ſepe. de ap ante: ⁊ ī. l. illa. i. C. de rela. nō dicit ꝙ appellet̉: ſꝫ .sͣ. ⁊ ad limipel. ita ſing. pis poteſt appellari non ab ipſo reſcripto: vel ꝓ dic̄ refutatorias p̄ces: hͨ ē ꝯͣ ꝓnūciationē q̄ fit ꝯͣ tationem cle tranſit Io. d̓ nunciatione facta de principe conſulendo. h. d. men.i. de re conſultationeꝫ: ⁊ hanc ſequitur Pe. ⁊ quidam imo. in. d.§. iudica. vide Primo ponit queſtionem. Secundo ponit realij moderni: quod non placet: quia in. d. l. i. jͣ. fi. ⁊ ibi etiaꝫ que dixi in Angel. tenet ſcriptum: ex quo colligitur deciſio queſtionis. quando appel. ſit. non dicitur ꝙ eſſet lata ſentē .l. a diuo pio ꝙ licꝫ ille cō Tertio ponit deciſionem cuiuſdam queſtionis in.§. ſi ſuper tia diffinitiua. ſed etiam intelligi poteſt ꝙ non tra quem larebus. circa que tacice colligitur ex reſcripto. Secunda ibi. erat lata: vt ibi no. vnde glo. ponit tertiam ſolu te ſunt tres fi. de re iudi de qua re. Tertia ibi. huic conſequēter. ¶ No. tionem que continet ipſam veritatem. ¶ Pro ſententie nō ca. ⁊ ad eius audiatur ꝑ materiam vi viam iniqui de que dixi tatis vel nullitatis clemē.i. de re iudi. tamen contra ipſum iudicem pōt in. l. de pupillo. in.§. qui opus. sͣ. de operi. no. nuncia. ⁊. l. iiij.§. conconqueri ẜm ipſū qd̓ no. adde bal. in. l. fi. C. de pena iudi. ⁊ dixi poſt bar. demnatum. vbi per moder. sͣ. de re iudica. ſed an iudex qui condemnain. l. iiij.§. cōdenatu. de re iudi. ⁊ ibi ſormaliter ſcripſi v̓ba Ang. ⁊ idē vi tur in ſindicatu ⁊ ſoluit expenſas litis in quibus negligenter omiſit con det̉ voluiſſe Bal. ⁊ Cy. in. l. i. sͣ. qd̓ quiſqꝫ iur. idē ſequit̉ bal. in. c. i.§. iu demnare partem victam calumnioſe litiganteꝫ poſſit eas repetere ab eo dices. de pa. iur. fir. idē dicit Inno. in. c. ſacroſancte eccleſie. de ſente. exquem debuiſſet condēnare. dictū fuit ſingu. ſpe. ꝙ ſic: in titu. de īpēẜ.§. cōi. vꝫ ꝙ quādo a ſnīa nō fuit appellatū ꝙ iudex nihilominus pōt ꝯueni poſtremo ver. illud. per. l. niſi opinatores. C. de exacto. tribu. lib. x. quod ri. adde tn̄ qd̓ quādo appellās in appellatiōe obtinuit ꝙ tē videt̉ ꝙ iudex eſt not. quod tamen Imol. impugnat ⁊ bene in. l. ſi tertius.§. celſus. de ſolum poſſet cōueniri quo ad expenſas li. arg. l. ſi vēdidero.§. ſi ticius. de aqua pluuia. arcen. tenens contrarium. ⁊ fuit originalis ſententia Bald. fur. ꝙ hic late proſequit̉ domi. Io. de imo. idē no. bar. in. l. iij.§. ex ꝗbus in. l. ſancimus. ad fi. C. de iudi. poſſit tamen opi. Specula. ſaluari in vno de alie. iudi. mu. cau. fac. adde ad predicta bal. ī. c. ſancimus. in ti. quo tēcaſu ẜm Roma. in. d. l. celſus. quando expenſe lit. eſſent promiſſe in conpore milles. adde qd̓ bald. in. c. i.§. iudices. de pa. iur. fir. q̄ſiuit ꝗd ſi ſnīa tractu: quia tunc etiam poſt iudicium finitum iure actionis peti poſſent ſit ipſo iure nulla: vtrꝝ iudex faciat litē ſuā: ⁊ dicit ꝙ ſic: in eo in quo par ẜm glo. in. l. non ſolum. sͣ. de rei vendica. ⁊ in. l. iij.§. ſi rem. ff. de leg. iij. tē dānificauit: ꝗa grauat ꝑtē pretextu officij. ⁊ ſic rn̄dit iuxta eſtimationē merito iudex illas repetere poſſet. quod eſt no. quia latius ſuper hoc lointereſſe. de quo ibi latius per eū: ⁊ ibi etiam dicit bal. ꝙ vbi hꝫ arbitriuꝫ cutus ſum. vide que dixi in. d. l. niſi opinatores quod not. per Bald. in facit litē ſuā ſi nō ſeruauerit cōſuetudinē: vt no. in. l. ꝗd ergo.§. pena gra.l. mancipia. C. de ſer. fugiti. uior. sͣ. de infami. quod dictum corroborat per ea que ibi dixi: ⁊ ibi dixit b ¶ Queſitum non poteſt. adde Barto. in. l. i. C. de rela. per moder. in. l. bal. in. q. bar. hic ꝙ ſi pars nō appellauit: tn̄ iudex pōt conueniri. de quo fina. ff. de fer. ⁊ in. l. ex illo. jͣ. eo. ⁊ in. l. i. nil noua. appel. pen. ⁊ habes tex. etiam ibi latius per eum vbi etiam dicit ꝙ ſi appellatum eſſet ⁊ ſententia in. c. licet de offi. delega. in. vj. ⁊ Bald. in. d. l. fi. in fi. de fer. ⁊ ad materiā eſſet confirmata contra ipſum non poteſt agi. Sed dubium eſt pone ẜm addde bar. ⁊ alios in. l. ad principem. j. eo. eum iudex primus tulit ſententiam a qua fuit appellatuꝫ ⁊ ſententia fuit e ¶ Op. adde bal. in. l. fi. C. de relatio. vbi tractat qn̄ hꝫ fieri relatio. an ab confirmata ab iſta ſcd̓a non fuit appellatum quis faciet liteꝫ ſuam an pri ea poſſit appellari: ⁊ de pluribus alijs qōni. iuxta fi. EEE E iij

De appella. ⁊ rela. cuius declaratione ſciendum eſt ꝙ tria ſunt cōſi non vitiat. ſecus ſi minorem appellauerit. hoc .l. generalideranda. Primo pronūciatio de principe conter.§. ſiꝗdē. dicit. Primo ponit queſtionem. Secūdo ſolu C. de re. cre ſulendo: ⁊ ab iſto nō appellatur quia per eaꝫ ne tionem. Tertio eam approbat per reſcriptum. di. ⁊ de iuremo grauatur: vt hic. Secūdo eſt ip̄a relatio ſeu Secunda ibi. ⁊ ſiquidem. Tertia ibi. deniqꝫ. iur. ⁊ qd̓ ibi littere que mittuntur principi pro conſilio: ⁊ ab dixi ſed ꝯcor ¶ Oppo. quia error iuris non nocet in dānis: da. qd̓ in. d. iſtis poteſt appellari ſi ꝗs ſenſerit ſe grauatuꝫ ſi ut. l. error. sͣ. de iur. ⁊ facti ignorā. So. dicit glo. §. ſiquidem. iudex in eis mendacia inſeruerit vel veritatem hic ſpeciale quia ad iuris rigorem conſeruanfuit ſpecialiſ tacuerit: ⁊ ita loꝗtur hic. ⁊ ẜm hoc procedit illa dum hoc inducitur: ad quod facit in. l. qui exce cōſcuſus hic glo. poſita ſuper verbo ab enunciatione. que ex ſimplex: ⁊ ad ptionem. sͣ. de cōdi. indebi. ⁊. l. iulia. eo. titu. in hoc tibi alle ponit.i. a mendacij relatiōe principi facta. ſic loprincipio. ¶ Oppo. hic dicitur ꝙ ſi minor iugo diſtīctioquitur. l. i. in prin. jͣ. quando appel. ſit. Et eſt ad dex appellatur non valet appellatio ſed prefenē Io. an. c. uertendum ꝙ cum ab iſta relatione appellatur ctus minor eſt conſule: quia conſulᶜ eſt ſuperillu pe. ⁊ ibi glo. debet rationem grauaminis exprimere.ſ. ꝙ falin ſimili. d̓of ſtris ⁊ prefectus illuſtris: ut in aucͣ. ut cum de fi. dele. ⁊ ī ſiſum ſit inſertum ⁊ verum ſit omiſſum: vt ibi. ſi appellatio. cogno.§. id. ⁊ in aucͣ. ut ab illuſ. ⁊ mili add̓ bal. enim docuerit vel falſa ⁊cͣ. vt. d. l. i. jͣ. quando ap ꝗ. ſu. eos ſunt.§. i. ⁊ in aucͣ. cōſti. que de dig.§. i. in. l. ij. C. eo. pel. ſit. ſicut in qualibet appellatione ab interlo Sol. dicunt quidam maior eſt quo ad dignitac ¶ Si quis cutoria: vt plene dicam. jͣ. de appellatio. re. l. ij. in appellatio tem: non quo ad adminiſtrationem: quia non ne qꝛ cōſul. Tertio eſt appellatio a diffinitiua ſentētia lata habet niſi voluntariam: ut. l. i. sͣ. de offi. conſul ⁊ an conſul ẜm reſcriptum ⁊ ꝯſilium principis. ⁊ ab iſta poquod glo. reprobat quia habet etiam cōtentiohabeat iuriſteſt etiam appellari ut hic: ẜm alium intellectuꝫ ſam: ut. sͣ. de arbi. l. ij. in fine. ⁊. l. ſequenti. Alij ditionē conquem. sͣ. poſui in ſecundo contrario: ⁊. in. l. i. in tentioſaꝫ. didicunt ꝙ hic loquitur de illis qui habent digni xi in. l. i. sͣ. de princi. jͣ. quando appella. ſit. ⁊. C. eo. ti. l. ij. Sed tatem non adminiſtrationem: quam dicunt qui offi. conſu. contra hoc inſtatur ſi a reſcripto principis non dam Dy. tenuiſſe. ſed non placet: quia ſi non poteſt appellari: ergo nec a ſententia ẜm reſcrihaberent conſules adminiſtrationem non poſ ptu principis lata. non enim pōt pars conqueſent delegare: ut. C. qui pro ſua iuriſ. l. i. vnde ꝗ ri de facto: quia ꝯſultationeꝫ approbauit: ut. l. i. dam ſoluunt tertio modo ꝙ hic loquatur de iu .jͣ. quando appel. ſit. nec de iure ꝙ princeps ſic dice minore eo qui iudicat. ſed prefectus eſt mi ꝯſuluit quod eſt ius. Rn̄deo ſi dicis partem nō nor eo qui iudicaturus eſt ſcilicet conſule non conſenſiſſe relatiōi planū eſt. idem ſi dicereꝫ par minor eo qui iudicauit. Sed hec non eſt vera: tem ꝯſenſiſſe: tamen fuit decepta in tenore ipſi quia cum hic fuerit iudicatum per iudicem derelationis. argu. C. plus va. quod agit̉. l. fi. ſed ſi legatum a conſulibus ſi conſules dicerent̉ maꝯſenſerit nō decepta: tunc etiā pōt appellare ut iores prefecto ⁊ eius delegatus diceretur macauſa reparet̉ ex nouis probationibus: ⁊ all̓. ut ior quia eius iuriſditione utit̉: ut. sͣ. de offi. eius .l. eos. C. eo. ¶ Iteꝫ ꝯtra predicta inſtat̉ ſi gracui manda. eſt iur. l. i.§. qui mandatam. ⁊ ideo uamen qd̓ infertur per mendacem relationē po dicendum ꝙ hic tex. debet intelligi de maiore teſt reparari per appellationē a diffinitiua: ut di vel minore eo ꝗ iudicaturus eſt in cauſa appelctū eſt. ergo ab ipſa relatione nō pōt appellari: lationis: quod tenet glo. in principio noſtri.§ ut hoc.§. in fine. cuius contrarium. sͣ. dixi. Sol. ¶ Ad contrarium reſpondetur ẜm primaꝫ ſoa ¶ Sol. per per appellationemª a diffinitiua iſtud grauamē lutionem. sͣ. poſitam. videlicet ꝙ conſul eſt ma appellatiōeꝫ nō poteſt reparari ſine magno preiudicio parior quo ad dignitatem: minor vero quo ad adide tenꝫ bal. in. l. ij. jͣ. de tis. nam poſt confilium principis datum duminiſtrationem. nam prefectus habet cognitio appel. reci. rior eſt cauſa noſtra: quia iudices fauent conſinem omnium que in urbe occurrunt: ut. l. i.§. b ¶ Ultimo lio principis: ut ar. l. iij.§. i. sͣ. de alie. iudi. mu. cum urbem. sͣ. de offi. prefe. ur. ⁊. C. de offi. preno. et ad iſta cau. fac. propter qd̓ preiudicium debet admitti adde tex. ij. fe. ur. l. i. ⁊ eſt illuſtris. cōſul auteꝫ ſuperilluſtris. q. vi. ante cū appellatio. argu. jͣ. e. l. a ſentētia. ⁊ dicā in. d. l. ij. ⁊ ſic habet maiorem dignitatem: non auteꝫ ma ſeq. ⁊. c. cām .jͣ. de ap. re. ¶ Vltimo no. ꝙ lꝫ cauſa conſulen iorem adminiſtrationē. Simile videmusᵈ in car que. de re. iu d ¶ Simile da de ꝯſenſu partiū ſit cōmiſſa: tn̄ a ſententia la dinalibus qui non habent maiorem dignitateꝫ di. ⁊ ibi doc. uidemus. ad ta ẜm dictum ꝯſilium pōt appellari: ut hic cum vide. jͣ. qn̄ ap ꝙͣ habeant epiſcopi: ſed maius officium. quod de glo. in. l. pel. ſit. ī. l. fi. ſi. facit. jͣ. e. l. ex conſenſu: in prinep̄ale. C. de autem dicebatur in prima ſolutione: ꝙ conſul glo. no. d̓ ap Ex.§. ſequenti. epiſ. audi. ⁊ ī habebat ſolam uoluntariam: non eſt uerū: quia pel. c. intima .l. i. de offi. p̄ ¶ Que eſt ratio ꝙ error in appellando minoſti. ⁊ ibi do. immo habet etiam merum imperium: ut. l. ij. in fe. preto. ubi rem iudicem vitiat appellationem: ſed nō ſi apAnto. ⁊ bal. princi. sͣ. de in ius vo. ¶ Oppo. ꝙ error uitiet dixi. in. l. nouum. pellatur ad maiorem: ibi. Quero. Et an valeat iudicium. l. ſi per errorem. sͣ. de iuriſdi. om. iu ⁊ ī. l. ex illo. appellatio ad principem omiſſis medijs: ibi. di. glo. non ſol. Dy. dicit ꝙ ibi loquitur de erro C. de rela. ⁊ Quero. Et in quo error noceat appellando ad dicit do. anre qui habuit originem ex actu precedente iudi to. in. c. intiminorem: ibi. Quero dicitur. Et quid ſi dixit cium. iſtud non placet: quia non uidetur habemaſti. ꝙ lꝫ ſit appellet̉ ad iudicem competentem: ibi. Quero re rationem. Dic ergo ꝙ ibi loquitur de actu ꝗ cauſa cōmiſquid. Ad quem autem appelletur cum ciuitas debet habere robur ab ipſo iudice coram quo ſa cōſulenda non recognoſcens ſuperiorem ſibi elegit recto d̓ cōſenſu ꝑſit: in quo ſi eſt erratū vitiat̉ actus ꝓpter defectū tium poterit rem. Et ad quem appelletur cum aliquod colle iudicis. unde etiam dicerem hic ꝙ ſi quis pronihilominui gium habet rectorem: ibi. Quero tamen cum ſequeretur appellationem coram iudice compe appellari: ⁊ verſi. ſequenti. Et ad queꝫ appelletur cum proad bar. h̓ uitenti proſecutio eſſet nulla. ſed hic loquitur de ximus ſuperior non poteſt haberi: ibi. Quero. de not. per ipſa appellatione que robur aſſumit ex. l. potebal. in. l. tale. Et ad quem appellatur cum laicus ⁊ clericus ſi ſtate. non autem ex aliquo facto iudicis ad queꝫ §. ꝗ ꝓuocamul iudicant: ibi. Quero pone. Et quid ſi epiappellatur cum non appelletur coram eo. ideo uit. ī. ix. coll. ſcopus iudicat ut comes ad queꝫ appellabitur: .sͣ. de pac. et ſi in eius perſona erratur: ⁊ ad maiorem appeloīno bar. in vide in fi. latur dictus error per. l. corrigitur. ¶ Oppo. sͣ. .l. ſi cōuenede aqua plu. ar. l. ſed hoc ita. Sol. dicit Dy. ibi rit. de re iu. Si quis in appellatio⁊ qd̓ ibi dixi loquitur de errore extra iudiciuꝫ: hic in iudicio. ne. Seipſum ſummat in fine. error in appellanallegat tex. tu dic ibi error impedit voluntateꝫ ⁊ conſenſuꝫ cōtrariuꝫ in do iudicem maiorem vel parem appellationem hic uero fuit talis error qui non impedit uolūta

De appella. 2 2 o a ¶ Omiſſis mediis. De iure ciuili nō poteſt appellari omiſſo medio. ſeImol. hic qꝛ de iure cano. gradatiꝫ dꝫ appellari preterqͣꝫ in duobꝰ. quo cus de iure cano. adde. c. dilecti filij. extra eo. ⁊. c. referēte. de prebē. adrū unus eſt ſedes apoſtolica: ⁊ alter legatus ſedis apoſtolice: ut in. c. i. de de qd̓ idē eſt in legato ſedis apoſtolice qd̓ ibi no. p̄dicta tn̄ limita in ſcho offi. deleg. ueꝝ in dubio uidet̉ in alijs ſcꝫ in iure cōi ⁊ nō ſpāli. l. qͣꝫqͣꝫ. ⁊ laribus ꝗ in quolibet grauamine omiſſo medio pn̄t appellare etiā de iu.l. teſtō. de teſta. mili. ⁊cͣ. ⁊ circa hanc materiā vide Spe. ⁊ Io. an. in ti. d̓ re ciuili aucͣ. habita. C. ne filius ꝓ pa. ⁊ ibi Bal. ī. vi. c ol. ⁊ an omiſſo meappel. in.§. nūc tractemus. v̓. ſed ſi ꝗs. cū ſe. ⁊ ꝑ bal. in. l. iiij. C. e. ⁊ ī. d. l. dio poſſit ap cū ꝓponas. pellari ad pͥn ⁊ ad h̓ dicta cipeꝫ coram tem appellantis īmo oſtendit̉ eius voluntas ꝙ ipſi populo ⁊ ſibi princeps eſt: ut no. in. l. hoadde omniquo nullꝰ or nō Pau. de a iudice a quo appellat vult recedere. in eo veſtes. jͣ. de capti. ⁊ hoc colligit̉ ex. l. ij.§. ex actis. do ẜuat̉ tra caſt. in. d. l. ꝗ ro in quo errat.ſ. in iudice ad quē in illo impedi sͣ. de orig. iur. ubi populus romanus liber facie ctat īno. ī. c. rome.§. pe. in cauſis de mēto. nō enim ad ipſum per appellationeꝫ cau bat officiales ⁊ ab eis erat ius appellandi: niſi sͣ. de v̓. obli. re iudi. not. ſa deuoluitur: ſed ad eum ad quem in veritate ⁊ qd̓ ibi ſcriexpreſſe eſſet inhibitum. ¶ Quero in aliquaᶠ ci Bal. in. l. fi. pſi. ALIDE. d̓buit appellari. ¶ Quero que eſt ratio ꝙ error uitate eſt aliquod collegiū qd̓ facit ibi aliquem C. de leg. ⁊ ī an valeat ap in appellādo minorē vitiat appellationē. ſecus .l. reſcripta. rectoreꝫ cui dat iuriſditionem qd̓ poteſt: ut. l. fi. pellatō ad ſa .C. de preci. ſi appellat̉ ad maiorem. rn̄det glo. ꝙ pluris eſt C. de iuriſ. om. iudi. ꝗs erit proximus ſuperior crū ꝯcilium ipe. offe. ⁊ vi utiqꝫ tm̄ eſt: vt. l. cū furti. de in lit̓. iuran. ⁊ sͣ. quē uel ad ſūmū ad quem appellabit: Rn̄. ille qui eſt iudex ipſi de ꝑ Bar. jͣ. pōtificeꝫ ro. admodū ſerui. amit. l. is cui. in prin. vnde appel uniuerſitatis: ut rector ciuitatis. ar. huius.§. et e. l.§. ꝗ ſi pꝰ. ꝯſilio. cccxl. lando ad maiorē dignitatem videtur appellari b ¶ Appella extra eo. c. dilecti filij. predicta vera non ciuitas e ¶ Quero di ri poſſit. ītel etiā ad mediam. ſecus ſi ad minorem appellat. propriā. l. habeat ẜm quā aliud iudicat̉. ¶ Que cit̉. Et no. ꝙ lige ad papā ad hoc ut ad ¶ Quero quid ſi fuit appellatuꝫ ad principem ro quidᵍ ſi ꝓximus ſuperior non poſſit haberi. pōt appellaiudiceꝫ quis omiſſis medijsª. Reſpondeo idem ut ad proxi Rn̄. ſiquidem impedimentū eſt diutius duratu ri omiſſo me poſſit appeldio qn̄ appel mum ſuperiorē cauſa deuoluatur: ut. jͣ. e. l. impe rum ad aliū ſuperiorem appellabit. arg. l. ſi lor lare: opꝰ eſt lat̉ a iudice ratores. in prin. ſed ſūmus pontifex quantū ad ꝙ ille iudex gius. in prin. sͣ. de iudi. ⁊. jͣ. de va. mu. l. pe. in fi eccleſiaſtico habeat mix ſe contrariū ſtatuit ut ad eum ſolum apppellari ⁊ hoc cū ſit impedimentū iuris ſiue facti: ut exvel appellat̉ tū imperiū: ⁊ poſſitᵇ omiſſis mediis: ut extra. e. c. duobus. qd̓ tra de offi. deleg. c. is cui. li. vi. ⁊ ideo ſi ponere. a iudice laialias nō pōt co ꝗ tn̄ erat forte factum eſt ut maiorem curiam habeat: de mus ex caſu de eadē. q. cognouiſſe iudicem infe ad eum apſubditꝰ ī tꝑa qua non curauit imperator. ¶ Quero dicitur hͨ pellari: ita di riorem ⁊ ſuperiorem: ⁊ ſimul ꝓnunciaſſe appelibus pape. cit bar. in. d. ꝙ ſi appellauit ad minorem error ei nocetᶜ: ſed laretur ad ſuperiorē omiſſo medio quo ad aliū ita loquit̉. d. .l. i.§. ſolent. in quo. Reſpondeo quia ex virtute eius appelc. duobꝰ. vel primum iudicantem minorem: quia proximus jͣ. qn̄ ap. ſit. ⁊ ſi n̄ erat ſublationis nō proceditur ac ſi appellatuꝫ nō eſſet. eum precedens impeditur eo ꝙ ſecum iudicanota ꝙ non ditus appelfateor tamē ꝙ ſi eſt infra tēpora appellationis pōt appellabit: ut. l. eos. C. de appel. ¶ Quero poneʰ ex cau labat̉ a tali ꝗ ri ab eodem ꝙ interim poterit appellare. ar. sͣ. d̓ accu. l. libelſa iudicauerunt ſimul iudex ſecularis ⁊ eccleſia nō recogno iudice ad eū ſcebat ſuꝑio loꝝ.§. ꝙ ſi libelli. ⁊ de excu. tu. l. cum ex oratioſticus ad queꝫ appellabitur? Reſpō. ad ſuperio dē: ut ī. c. cū rē. quo caſu ne. ⁊ sͣ. ut ex le. ⁊ ſe. conſul. bo. poſſe. detur. l. i. ⁊ ſit romana. rem iudicem eccleſiaſticum. nō enim poteſt apin ſubſidiuꝫ exͣ e. li. vi. tn̄ hoc tenet Dy. ⁊ omnes. ¶ Quero quidᵈ ſi aliꝗs pellari ad ſuperiorem iudicem laicum: quia ei pōt appellaualeret ꝯſue appellauit ſimpliciter: dicendo appello: uel dinō poteſt ſubijcere ſe etiam ſi vellet clericus: ut ri ad papaꝫ. tudo ad hoc ita refert. d. xit appello ad iudicem cōpetentem vel ad ſupe in. c. ſi diligenti. extra de fo. cōpe. nec eſſet equū inducta ī ap abb. poſt ho riorem ⁊ ſimilia. an appellatio ualeat. Rn̄. ſic. pellādo. c. ij. ꝙ utriuſqꝫ ſuperior appellaretur: quia forte in ſti. in. c. cum de cōſue. eo. ar. huius tex. ⁊. jͣ. l. proxi. ⁊ sͣ. de uer. oblig. l. qui locis diſtatibus ⁊ ſeparatis ſunt: nec poſſunt ſiio. de fi. īſtr. li. ⁊ ad mate rome.§. pe. ¶ Quero dicit̉ᵉ hic ꝙ d̓bet appella ADDE an mul conuenire: appellabitur ergo ad ſuperiorē riā uid̓ bar. appellari poſ ri ad ſuperiorem. quis eſt ordo inter iſtos iudi iudicem eccleſiaſticum cui poteſt ſe ſubijcere iu ī. l. ab execuſit ad ſuꝑiotore. in p̄nc. ces. tex. uidetur hoc ponere. C. e. l. precipimus. dex laicus ut per ipſum tota cauſa decidatur ne rem omiſſo in. ij. col. j. e. ſed certe ibi loquitur de appellatione que inter cauſe continētia diuidatur: ut. l. ij. sͣ. de qui. re. medio vel ⁊ aliqua mul ponitur ad principem quis ſit ordo cognoſcen ad iudicē cō ad eum. iudi. ea. ⁊. l. nulli. C. de iudi. ⁊ argu. l. ſi tū no. ꝑͤ eun petētē. bal. di in curia principis. alibi ponitur etiam appelcōmunem. sͣ. quēadmo. ſer. amit. ¶ Quero po dē ī hac maꝯͣ. cclxxxvij. teria. ī. l. i.§. latio interponitur iſte ordo in aucͣ. de ap.§. nūc ne ꝙ aliquis epiſcopus vel alius clericus nō co pͥmo libro. ſolēt. jͣ. quan tractemus. ſed quia hoc eſt limitatum ẜm diuer gnoſcit ut epiſcopus: ſed ut comes alicuius coc ¶ Ei nocet. do ap. nō eſt ſas conſuetudines curiarū ideo proſequi omitEt que ſit rō mitatus: quis erit ſuperior. an inſpiciemus ſupe neceſſ. ꝙ iuquare ſi apto. ¶ Quero tamē de quibuſdaꝫ de quibus poſ dex ad queꝫ riorem reſpectu clericatus vel epiſcopatus. ca pellat̉ ad mi habeat meꝝ ſet dubitari. pone quod eſt ciuitas que nō reco noniſte tangunt hoc extra. e. c. romana.§. debet norē talis et vel mixtū īgnoſcit ſuperiorem: eligit ipſa ſibi rectoreꝫ nec aūt. li. vi. ubi uidet̉ tex. ꝙ ad ſuperiorem iudicē ror nocet et periū: ut dixi an ipſo iure habet alium officialem. quis erit iudex appellaeccleſiaſticū. Inno. tangit extra de maio. ⁊ obe. s. ⁊ adde qd̓ fiat remiſſio tionis: Reſpō. ipſe populus ſeu ordo qui ipſuꝫ nūqͣꝫ pōt eē .c. ſolite. Spe. in. d.§. nūc tractemus. ver. pe. ve ad cōpetētē: iudex appelofficialem: facit quia ſolus reperitur ſuperior ritas eſt iſta ꝙ ſiquideꝫ illa dignitas comitatus ⁊ an geſta co lationis ille rā ſuꝑiore in qui ſemel fu cōpetente te it in cā recu neāt: vide moder. hic ⁊ in. l. īperatores. jͣ. e. ⁊ an interim. poſſit appellari ſatus ẜm bal. ī aucͣ. habita. in. vi. col. C. ne fili. ꝓ pa. ī v̓. ſed dubitat̉. ⁊ an ad cōpetentē infra tempus tradūt hic. ſi ille ꝗ iudicauit ſucceſſit iudici appeliatiōis poſſit ad eū appellari ⁊c̄. ui d ¶ Quero ꝗd. Qn̄ appellatio eſt facta ſimpliciter an ualeat: vide ꝑ glo. de glo. ⁊ bar. in. l. filiꝰ. in fi. sͣ. de inoffi. te. ⁊ dū dixi. sͣ. de ꝯſuetudine. add̓ de offi. d̓leg. c. is cui. in. vi. an ſufficiat. dicere appello: ſi nō dicat̉ ad quē: ẜm do. An. ī. c. dilecti. de appel. ꝙ ualet ꝯſuetudo ꝙ poſſit appellari omiſ vel ſi dicat̉ ad quēlibet iudicē cōpetentē: vide Bal. in. l. aꝑtiſſimi. C. de ſo medio ẜm eundē. in. d. c. dilecti. apertius Hoſti. tenuerit ꝯͣriū ī. c. quo iudi. ⁊ glo. ⁊ Bal. in. l. cū ꝓponas. in fi. C. de bo. au. iudi. poſſi. ⁊ idē qd̓ cūqꝫ. in.§. intētionis. de offi. d̓leg. ſꝫ an poſſit appellari ad duos alterna vult hic bar. tenet Spe. in ti. de ap.§. nūc tractamus. v̓. ſed ſi ꝗs. ⁊ hoc tiue: uel copulatiue: uide h̓ ꝑ an. ⁊ moder. ⁊ bal. in. l. appel. in vlti. col. C. eſt veꝝ de iure ciuili ẜm doc. quo caſu appellatio qualitercūqꝫ facta reeo. ſꝫ ꝗd ſi uult penitere: uide in. l. ſi ꝗs libellus. eo. ti. maxime per Bal. uertit̉ ad iudicē debitū. jͣ. e. in. l. imperatores. ſecus de iure canonico. c. f ¶ Quero in aliqua. A quo appellādū ſit qn̄ ſnīa ē lata a rectore alicuiꝰ is cui. de offi. deleg. in. vi. quid ſi dicat̉ appello ad iudicē cōpetenteꝫ an collegij uide ꝑ bar. in. d. l. i.§. ſolēt. ſꝫ ꝗd ſi ille actor interuenit in collevaleat: vide glo. in. d. l. cū ꝓponas. C. de bo. au. iudi. poſſi. ⁊ ibi bal. ⁊ in gio tanqͣꝫ de collegio an poterit ad eū appellari. tex. eſt ꝙ ſic ī. d.§. ſolēt. .d. l. apertiſſimi. lꝫ Pau. de caſt. in. l. qui rome.§. pe. sͣ. de ver. obli. hoc g ¶ Quero ꝗd. Quid ſi ꝓ ⁊ in. c. a collatiōe. de appel. in. vi. verū dicat de iure ciuili. quo iure iudex cōpetens eſt ſemꝑ certꝰ: qꝛ ſem ximꝰ ſuꝑior nō pōt haberi: uide in. l. ubi abſunt. sͣ. d̓ tu. ⁊ cu. da. ab his. per dꝫ appellari ad ꝓximū īmediatū. l. īperatores. jͣ. e. ⁊ hic. ꝓ hoc facit ⁊ bal. in. l. ij. de offi. ꝓcō. ⁊ in. l. ij. qn̄ fiſ. uel priua. cū quo bal. trāſit Ro. qꝛ in generali ſermone videt̉ incluſus ordo iuris. l. gallus.§. i. cū ibi no. in. l. ſi v̓o. ī.§. de viro. in. iiij. fallētia. sͣ. ſo. ma. h ¶ Quero pone. de libe. ⁊ poſthu. l. talē. in pͥn. de here. inſti. dixi in. d.§. pe. de iure aūt ca Quid ſi iudex eccleſiaſticus iudicat de una ⁊ eadē cā ad quē appellabit̉. no. ſecus: qꝛ dꝫ appellari ad mediatū ſuperiorē. ij. q. vi.§. ad romanaꝫ. ⁊ faciūt ea q̄ habes in. l. precipimus.§. i. idē obſeruādo. C. de ap. ⁊ ibi bal. .d. c. dilecti. lultimo. de appella. ⁊ eſt veꝝ ꝙ ſi infra. x. dies datos ad ap⁊ Saly. ⁊ ibi bar. ꝗ ponit notab. dictū. ⁊ ibi hēs poſt eū. ⁊ adde in ſimili pellandū iſte appellās declaret ad quē iudicem vellet appellare valet ap dictū bar. in. l. iuriſperitos.§. cū oſtendimus. de excu. tuto. pellatio etiā de iure canonico. ꝑ id qd̓ voluit elegās glo. in. c. is cui. d̓ of ADDE ad quē appellari debeat an ad iudicē eccleſiaſticū an ad laicum fi. deleg. in. vi. d. Io. an. in. c. in alternatiuis. de reg. iur. in mercur. ⁊ qd̓ i ¶ Quero pone ꝙ alialex. cōſilio. clxxxiij. ⁊ Ro. cōſi. cclxv. īmo in diſtincte valeat appelatio iſta. appelllo ad cōpetentē iudicē. tenet ꝗs ⁊cͣ. Quid ſi ep̄s nō cognoſcit ut ep̄s: ſed ut canonicus ad quē appella E EE E iiij

De appella. ⁊ rela. bit̉: uide Bar. in. d. l. ſi qn̄. C. eo. dicūt tn̄ docto. in. c. inter dilectos. de cviij. quarto libro. ⁊ per Pau. de ca. pulchre ꝯſilio. xxv. ⁊ Ro. cōſi. xli. fide inſtru. ꝙ ſi aliquis eſt ep̄s ⁊ comes: ⁊ facit aliquid ut comes dꝫ ſigib ¶ Iudice ſedēte. An qn̄ iudex legit ſnīam poſſit appellari: uide ī. l. acto lare ut ep̄s: uide Ro. in. l. idemqꝫ. in. ij. charta. de v̓bo. obli. ri. C. de re iudi. ⁊ quod ibi habes. ⁊ adde Bal. in. d. l. eos.§. ſinautem. ⁊ a ¶ Libelli. Op. Et ſic nō ſufficit ꝓducere appellationē loco libelli. idem in. d. l. litigatoribus. dixit ꝑ illū tex. Bal. in. l. ſi quis filio.§. hi aūt. de iniuſto teſta. ⁊ Bal. ī. l. c ¶ Intelligeret̉. De hoc uide bar. vtrobiqꝫ. ⁊ bar. in. l. i.§. nunciatio. d̓ ſi quis libel ope. no. nū. los. C. de ap ⁊ que dixi pꝰ pel. dixit aūt eſt incorporata in patrimonium eccleſie libere alia faciēda diuertat: ut. l. litigatoribꝰ. C. e. Alij bar. in. l. iiij. Imol. in. d. nec pro illa dignitate recognoſcit dn̄m tēpora§. hi autē. ꝙ .sͣ. iudi. ſol. dicūt ꝙ hoc pōt facere iudice ſedēteᵇ ꝓ tribuna lem ꝙ appellat̉ ad foꝝ eccleſiaſticū: ut. d. c. rod ¶ Satis ē. tutiꝰ eſt libel li. ar. l. diuus. sͣ. de in integ. reſti. ⁊ illd̓ cōiter obEt adde ī cā luꝫ formare mana. Si uero recognoſcit dn̄m tēporalem: ut ſeruat̉. ¶ Secūdo q̄ro quādo appellatio nō fuit appellatiōis qꝛ ꝑ appella quia haberet in feudū tunc ad alium appellare interpoſita viua voce qn̄ poſſit appellari. Rn̄. ualere libeltioneꝫ nihil tur ẜm decre. in. sͣ. alle. c. ſꝫ ſi poneremus ꝙ clelū peto ꝓnū uidet̉ petitū tūc de neceſſitate eſt appellandū in ſcriptis: ut ciari me rericus factus eſſet rector alicuiꝰ ciuitatis: tūc apa ſuperiore hic: ⁊. jͣ. e. l. a ſnīa. in fi. ⁊. l. litigatoribus. C. eo. et cte appellaſad quem ap pellaret̉ ad ſuperiorē illius ciuitatis. nō eniꝫ iuiſti dicunt̉ libelli appellatorij: ⁊ dꝫ iſte libellꝰ ap ſe ẜꝫ bal. ī. l. pellat̉ ut ex dicat vt ep̄s ſeu vt clericus: ſꝫ ut rector talis ciui edicta. ī. xv. ſerie verboꝝ pellatorius ꝯtinere ea que hic dicunt̉.ſ. ꝑſonaꝫ tatis. ⁊ idē dicerē ſi unus rex haberet comitatuꝫ co. C. d̓ edē. appellatiōis appellātis iudicis a quo ⁊ ſnīam ꝯtra quē. ¶ S ⁊ ibi dicit ꝙ apparet ⁊ iu ⁊ in illo iudicaret vt comes: appellaret̉ ad ſupe dubitat̉ circa primū ꝗd ſi ꝓcurator eſt ꝯdēnat oēs leges lo dex dꝫ īparti riorē ipſius inquantū comes: nō ad ſuꝑiorē in⁊ appellat an debeat appellare ꝓprio noīe an ri officiū ſu quētes d̓ ſen quantū rex: ut eſt caſus. C. eo. l. ſi qn̄ duciano. ⁊ uꝫ ad petitū tētia trahun ꝓcuratorio noīe dn̄i. nā cū ipſe ꝓcurator ſit do hoc qn̄ appellat̉ ab ordinario. qn̄ vero appella ⁊ nō ad peti tur ad libelminus litis effectꝰ: ⁊ in eū ferat̉ ſnīa: ut. l. i. C. de lū qꝛ idē ius tū: ſed in ſūtur a delegato dicet̉ in. l. i.§. i. jͣ. ꝗs ⁊ a quo apſen. ⁊ interlo. o. iudi. videt̉ ꝙ ipſe debeat appel eſt. ⁊ adde ꝙ marijs in ꝗ Ex.§. ſequenti. lare: veritas ē ꝙ dꝫ ꝓcuratorio noīe appellare: cōmittēs ſe bus ſufficit ¶ Que ſit forma appellatiōis que ſit viua voqualis petiꝓtectioni ſu ut. jͣ. qn̄ appel. ſit. l. i.§. i. puto etiā ꝙ poſſit protio hoc ē cla ce: ibi. Et pͥmo. Et quāto tꝑe duret facultas ap perioris diprio noīe appellare: ut. jͣ. e. l. ab executore.§. i. ⁊ rū ī his etiā citur appelpellādi viua voce: ibi. Sꝫ. Et quādo appellatio ibi no. ꝙ ſi ſimpliciter diceret appello nec adij uidet̉ ꝙ relare ẜm Cy. nō fuit interpoſita viua voce qn̄ poſſit appellaceret cuiꝰ noīe ītelligeret̉ᶜ ꝓcuratorio noīe dn̄i: ſcriptuꝫ poſ ⁊ Bal. in. l. ri: ibi. Tertio. Quid aūt ſi ꝓcurator ꝯdēnatus ſet ꝓduci lo .i. C. ſi quaut. l. fi. sͣ. d̓ inſti. ⁊. l. pe. sͣ. ſi ꝗs cau. ¶ Quero ꝗd co libelli ⁊ cunqꝫ preappellat an debeat appellare ꝓprio noīe an ꝓde his ꝗ appellāt ꝓ alijs cū nullū habeāt mandi. po. ſic intelllgat̉ curatorio: ibi. Sꝫ dubitat̉. Et ꝗd de illis qui ap datū: dicā. jͣ. e. l. nō tm̄. ¶ Suꝑ ſecūdo.ſ. de ꝑſo dictū Inno. e ¶ Peti apellāt pro alijs cū nullū habeant mandatū: ibi. in. c. duduꝫ. na iudicis a quo puto ꝙ ſufficiat ſi ponatur no poſtoli. Sed Quero ꝗd. An etiā ꝑſona iudicis a quo appelde elec. facit an in libello mē iuriſditiōis uel tribunalis: lꝫ nomē ꝓprium qd̓ habet̉ in appellatiōis lat̉ in appellatiōe ſit inſerēda: ibi. Suꝑ ſecūdo. nō exprimat̉. nā nō dꝫ appellare aduerſus eum cle. ſepe. de dbeat appel Et an res ſuꝑ qua eſt lata ſnīa debeat exprimi: ut aduerſus priuatā ꝑſonam: ſed tanꝙͣ a tali di v̓. ſig. ⁊ illud lans dicere: ibi. Suꝑ tertio. Et an in libello appellatorio de dictū. Inn. appello: pro gnitate. igit̉ ſufficit ſi nomē dignitatis expͥmat̉. beāt peti apl̓i: ibi. Querit. Et an ī libello appeletiā retuli in ut in iſta ſcri ut. l. ſi ẜuus cōis ita. sͣ. de ſtip. ſeruo. ¶ Suꝑ ter.l. i.§. fi. de ptura contilatorio debeat fieri mētio de iniꝗtate ſnīe: ibitio.ſ. ſuꝑ ſnīa a qua appellat̉. dicit gl. ꝙ dꝫ in ſevar. ⁊ extranet: uide ad Quero. Et cui dari debeāt libelli appellatorij: or. cogni. qd̓ ri res ſuꝑ qͣ eſt lata ſnīa. puto tn̄ ꝙ ſufficiat ſi exhoc no. glo. ibi. Quero cui. Et an ſit neceſſe ꝙ libellus apdictū limita. in. c. vltimo. primat̉ tm̄ ꝙ ſnīa certa demonſtrat̉. vn̄ cū dico ut ꝑ bal. ī. l. pellatoriꝰ datus iudici legat̉: ibi. Quero vtruꝫ. de re iudica. appello a ſnīa lata tali die ꝑ uos nō ē neceſſe ꝙ .i. C. de p̄ci. in. vi. Qualiter ultimo libellus porrectꝰ iudici ad quē īſerat̉ res ſuꝑ qͣ ē lata: ⁊ ſi dico rē nō ē neceſſe q̄ īpe. off. quo f ¶ Fieri mē concipi debeat uide: ibi. Tertio. ad iudicē: ſꝫ dicā diem. qd̓ eniꝫ una demonſtratiōe demontio. utruꝫ de li Libellus appellatoriꝰ dꝫ ꝯtinō quo ad ꝑ beat fieri mē ſtrat̉ āplius demōſtrari nō eſt neceſſe: ut. l. i. ī fi. I. lbElli. nere ꝑſonā appellātis iudicis tem: qꝛ īmo tio iniquitasͣ. d̓ do. p̄le. vn̄ quocūqꝫ mō apꝑeat ꝙ certa ſnīa requiritur li tis ſnīe ⁊ an a quo appellat̉. ſnīam a qua appellat̉. ꝑſonā veeſt: ſatis ēᵇ. ¶ Querit glo. utrū in ipſo libello ap bellus aliꝰ. debeat expri ro eius ꝯtra quē appellat̉ de neceſſitate nō d̓bet ⁊ bal. in. l. i. pellatorio debeāt peti apl̓iᵉ. quidā dicūt ꝙ ſic: mi a qua ꝑte ꝯtinere: ſꝫ tꝑe ſnīe pōt vno uerbo appellari dicē ⁊ ibi tex. C. ſnīe appellat̉ veritas eſt ꝙ nō neceſſe ẜꝫ Dy. ⁊ alios. ꝙ appa qn̄ libellꝰ pͥn do appello. h. d. cū. l. ſe. ⁊ prin. ſe. ¶ Oppo.ª de tex. eſt no. in ret ꝗa tꝑa ſunt diſtincta. naꝫ aliud eſt tēpus apci. da. ſit. ubi .l. appellanprin. l. ſcio. glo. ſol. duobꝰ modis tene primam. pellatiōis: ⁊ aliud eſt tp̄s petendoꝝ apl̓oꝝ qd̓ ē nota. ⁊ que di. in prin. jͣ. ¶ Quero de quibꝰ libellis hic loquit̉. Pro cu ſit forma ap e. qd̓ no. xxx. dieꝝ: ut. C. e. l. iudicibꝰ. ⁊. jͣ. de libellis di. l. i. ius euidētia ſciendū eſt ꝙ unus eſt libellus appellatiōis fa g ¶ Quero cōiter tn̄ obſeruat̉ ꝙ in ipſa appellatiōe apl̓i incta viua uocui. Cui det̉ latiōis hoc eſt ipſa appellatio. alius eſt libellus ſtāter petunt̉: vt extra de ap. c. ij. in cle. in pͥn. tn̄ ce: ⁊ ꝗd ſi ap libellus. diꝗ dat̉ iudici ad quē eſt appellatū: ut ſuꝑ appelpellauit uiua ſi ſeparatim fieret valeret per ea que dicta ſunt. cit bal. ī aucͣ. latione procedat̉. ⁊ iſtos duos modos ꝓſequit̉ voce ⁊ poque ſupplica ¶ Querit̉ utrū in ipſo libello appellatorio poSpe. in ti. de ap. in qͣrta parte in.§. nūc dicendū ſtea in ſcrip tio. C. d̓ pre ſit ꝗs dicere dico ſnīam nullā: ⁊ ſi qua eſt appel tis que apci. impe. off. reſtat. ⁊ in.§. precedēti. ſꝫ lꝫ ſic de conſuetudine lo. glo. ꝙ ſic in. l. i. C. qn̄ ꝓuo. nō eſt ne. dicā ī. l. pellatio tene poſt Gui. de admittat̉ tn̄ nō eſt neceſſe. ſufficit enī ꝙ corā iu at: uide per ſi expreſſim. jͣ. e. ¶ Quero utrū in libello appella ſuza. ꝙ ſuffi dice appellatiōis ꝓducat̉ appellatio facta corā bar. in. l. liti cit dare notorio debeat fieri mentioᶠ de iniꝗtate ſnīe. vide gatoribꝰ. C. iudice a quo appellat̉: ⁊ petat̉ ſuꝑ ea ꝓcedi abſ tario actorū tur ꝙ ſic: ut hac. l. in pͥn. ⁊. l. prefecti. sͣ. d̓ mino. ⁊ eo. ⁊ ad bar. abſqꝫ etiam qꝫ nouo libello. hoc videt̉ uelle tex. in aucͣ. d̓ his hic uid̓. l. cū ita cōiter obſeruat̉. puto tn̄ ꝙ etiā ſi hoc nō expͥ iudice: quod ꝗ ingre. ad ap.§. volumꝰ. ⁊ Inno. uidet̉ tenere ꝓcu.§. dn̄s. mat̉ ꝓcederet appellatio: ut hic: cū nō dicat̉ ꝙ no. qꝛ eſt ual de offi. dele. c. cū ꝯtingat. circa fi. mag. glo. tamē de oper. no. de vtile. debeat hoc exprimi. preterea dicendo appello nun. bal. ī. d. circa formas p̄dictas aliꝗd uideamꝰ. Et prīo uideor dicere iniquā. ¶ Quero cuiᵍ debeāt da.l. litigatori circa appellationem que ſit viua voce apꝑet for bus. bal. ī. l. ri iſti appellatorij. glo. dicit ⁊ bn̄ ꝙ debent dari mā eſſe uulgarē. ſufficit enim dicere appello: ut eos.§. ſināt. iudici a quo appellat̉ ſi haberi poteſt. al̓s iudici ⁊ in. d. l. litihic ⁊ ſubintelligas appello a te a ſnīa quā ſtatiꝫ ad quē: ut. jͣ. qn̄ ap. ſit. l. i.§. dies. ⁊.§. ſi ꝗs. Iteꝫ gatoribꝰ. C. ꝓtuliſti inter me ⁊ aduerſariū meū ī tali cā. hoc ſi aliꝗs timeret iudicē a quo appellat̉ ſufficeret ꝓbat̉ hic ⁊ in. l. litigatoribꝰ. C. e. ¶ Sꝫ q̄ro quāADDE que ſi interponeret̉ appellatio corā perſonis honeto tꝑe duret iſta facultas appellandi viua voce: appellatō va ſtis: ut. l. i. C. de his qui ꝑ me. iudi. non ap. Iſte leat ſi primo dicūt quidā tota illa die. arg. huius tex. dū dicit aūt metus qualiter ꝓbet̉ dixi in. l. de pupillo.§. uiua uoce ap ipſo die: ⁊. jͣ. e. l. a ſnīa. in fi. nā cuꝫ ipſa die liceat pellat̉ ſecun ſꝫ ſi ipſi pretori. sͣ. de no. ope. nū. ¶ Quero utrū ergo in qͣlibet ꝑte diei debet licere. In ꝯtrariuꝫ do ī ſcriptis ſufficiat iudici offerre libellum appellatoriū an videt̉ ꝙ hoc poſſit facere ſtatiꝫ anteꝙͣ iudex ad Bal. cōſilio debeat corā ipſo legi. textus eſt ꝙ nō requit̉ le

De appella. 2 2 i a ¶ Sed huic oppo. ſed contra. appellatione extincta erat ſentētia: ut. d. .i. in fi. principij. de eden. fallit in confeſſo appellante ẜm bal. ⁊ quoſdā. .l. in ſi. ergo fruſtra petitur. de quo per doc. in. l. fi.§. iuſſus. jͣ. eo. ⁊ bal. in. l. minoribus. C. de his ꝗb ¶ Item ſi ſentētia. Adde bal. in. c. ſancimus. in ti. quo tempore miles. ut indig. ⁊ etiam moder. jͣ. e. ī. l. cōſtitutiones. Item fallit ubi tertius ap qui idem tenet: ⁊ allegat qd̓ no. in. l. verba illa. de uerbo. ſigni. ⁊ adde qd̓ pellat ratione ītereſſe ſui. l. a ſententia. jͣ. e. in princi. ⁊ dic ut ibi per bar. hec uerba referuntur ad nullitatem ⁊ iniquitatem. adde no. per bal. in. l. n fi. principij. ⁊ eſt tex. in. c. cum ſuper. ⁊ ibi Inno. de re iudi. ⁊ Ioā. an. abſenteꝫ. C. ibideꝫ. in. v̓. d̓ accu. ⁊ ibi ratiōabiliter eſt tex. in ſi. ⁊ adde magi. extra eo. c. appellatio. li. vi. predicta vera ī ap rū ſi vna erat cauſa ⁊ vna ſentētia. ſecus ſi diuer ubi no. theſſe. in no pellatione a diffinitiua. appellatio vero ab inter ſa: ut dicit glo. Ratio ſecūdi dicti eſt: quia perſo c ¶ Quid er tabili. cxxij. locutoria an debeat in ſcriptis fieri. glo. tangit na appellantiū debet inſeri in appellatiōe. ergo go. ſingula. ſed an iudex hic: dicam in. l. ij. jͣ. de appel. re. ¶ Tertio eſt viris eſt tex. ẜꝫ ſi aliquoꝝ nomina dimittant̉ nō poſſunt videri poſſit cogebal. in. l. prere partē cau dendum de libellis qui dantur iudici ad quem appellaſſe. ¶ Sed ꝯtra ſecundū dictū op. C. ſi ſcriptiōe. in ſam exprime eſt appellatum ⁊ ſiquidē ſi teneremus id qd̓. sͣ. vnus ex pluribus ap. l. i. ⁊. ij. Sol. illi ſoli quorū x. col. C. ſi cō re in appella dixi ꝙ hoc caſu libellus nō ſit neceſſarius tunc nomina ſunt expreſſa uident̉ appellaſſe: ut hic: tra ius vel tiōe ut ſciat uti. pub. ⁊ eſt hic nō eſſet videndum vlterius. ſed quia cōmu victoria tamen eoꝝ proderit alijs etiā ẜm diſtin an velit dino. vide euꝫ ferre vel de nis practica ſe hꝫ in contrariū ideo iſtoꝝ libello ctionē. l. contra. ut no. jͣ. e. l. ſi qui ſeparatiꝫ. ⁊ ibi ī ver. ibi nec ferre. bal. ꝙ rum videamus formas: ⁊ in iſtis libellis debent dicemus: ⁊ hec eſt uera ſo. alie ſolu. ponunt̉ hic obſtat. jͣ. eo. nō. in. l. qm̄ inſeri omnia que dicta ſunt in libello appellato appellāti. in in glo. que poſſunt eſſe uere in ſe ⁊ eas examina iudices. C. d̓ fi. cā eſt inſerio. debet etiam inſeri tenor appellationis iā in appella. Itē bo in. d. l. ſi qui ſeparatim. tamē non ſunt neceſrenda in apfallit prediterpoſite: ⁊ in eo debet eſſe ꝯcluſio talis. quare ſarie quantum ad. l. iſtam. pellatiōe ab cta cōcluſio peto per uos pronūciari per me bene ⁊ iuſte ap Ex.§. ſequenti. interlocuto ꝙ nō debet ria: ut eſt ca pellatum eſſe: ⁊ male ⁊ inique iudicatuꝫ eſſe: ut ¶ An in appellatione debeat inſeri cauſa. inſeri cauſa ſus in cle. ap in appellatō preall̓. l. eos. in prin. C. e. Alij vero addunt dicē ¶Qui certā cauſam in pellāti. d̓ apQuid erg C. appellatione expreſſit ne a diffiniti tes peto dictam ſnīam tanꝙͣ iniquam remedio ⁊ ſpecifice ⁊ ua ⁊c̄. ubi ap appellationis caſſari ⁊ irritari. ⁊ iſtam formā vi pōt illam proſeꝗ ⁊ ab illa diſcedere ⁊ aliaꝫ quāexpreſſe d̓bꝫ pellatur ī ca exprimi. di detur ponere Spe. ⁊ ꝯſuetudo obſeruat. ¶ Sꝫ cūqꝫ voluerit aſſumere. hoc dicit. quod no. ⁊ eſt ſibus prohi xit tn̄ ang. in bitis appel huic op.ª ſnīa per ſolam appellationē eſt caſſata uerū in appellatiōe a diffinitiua. ſecus ſi appell. vbi aūt.§. lari ẜm In⁊ irritata: vt. sͣ. ad turpill̓. l. i. in fi. ⁊ dixi. sͣ. eo. l. i. let ab interlocutoria. ⁊ extra. e. c. i. li. vi. dicam in illud. d̓ uer. noc. in. c. pa in prin. quō ergo petitur a iudice caſſari iterum .l. ij. jͣ. de ap. re. ¶ Oppo. sͣ. de adul. l. denūciaſ ob. per illuꝫ ſtoralis. ī gl. tex. ꝙ ſuffiꝯͣ. l. que ſub conditione. in fi. sͣ. de con. inſti. Re mag. d̓ offi. ſe.§. quid tamē. Solu. patet ex his que ibi dixi. cit ſi ſe refedeleg. Item ſpon. per appellationē ſententia extinguit̉: non ¶ Oppo. C. de codicill̓. l. fi. ſo. ibi ī his q̄ electō rat ad illud in cauſa mo tamen irreuocabiliter. quod aūt in libello petit̉ ne tollunt̉: ⁊ eſt ibi ratio ne ex eadem ſcriptura in ſpecie. qd̓ mētanee poſ caſſari ⁊ irritari intelligit̉ irreuocabiliter. poſſet no. uide qd̓ cā diuerſis modis amittat̉. ¶ Querit glo. utruꝫ ſeſſionis ẜm ibi dixi. Itē etiam dicta ꝯcluſio aliter formari ẜm diuerſitabal. in. l. i. in in appellatiōe debeat inſeri cā. breuiter aut loc ſi appellatur ij. colla. ſi de tem caſuum ſuper quibus formatur appellatio. mur in appellatiōe a diffinitiua: ⁊ nō eſt neceſſe ab executiōe momē. poſ. quid eniꝫ ſi reus abſolutus eſt ⁊ actor appellet: ꝙ cā inſerat̉ cum ad illā nō aſtringat̉. Nec ob debet inſeri ⁊ bar. in. l. ij. cauſa ut di certe recte poterit actor cōcludere ſic. peto pro .jͣ. e. l. qd̓ apparet. quia. sͣ. l. ꝓxi. in fi. nulla fit mē .jͣ. de ap. re. cit iſte. jͣ. l. ꝓ uide que dinunciari bene ⁊ iuſte appellatū ⁊ inique iudicatio de cā: ut hic. ad quid eniꝫ neceſſe eſt ꝙ cā in xima. itē qn̄ xi. C. eo. in. l. tum: ⁊ reū peto mihi condēnari in quātitate pe ſerat̉ cū ad illā nō aſtringit̉. nec obſtat. jͣ. e. l. apquis ꝓpter ij. in appella tita. hoc enim caſu iudex appellationis etiā con pellāti. in fi. quia expone ut ibi ꝑ glo. ſi uero ap ſuū preiudi tione ab īter cium appel dēnare debet: ut. l. cuꝫ ap̄. sͣ. iudi. ſo. ⁊ ibi dixi. ⁊ locutoria an pellet̉ ab interlocutoria: tūc dicit glo. de iure ca lat debet in ſit inſerenda no. in. l. offidiuſ. sͣ. de le. iij. Item ſi ſentētiaᵇ nō nonico cā eſt inſerēda: ut extra de ap. c. ut debi ſeri cā ut dicauſa ⁊ qͥ. vt diceretur in totū iniqua ſeu iniuſta ſed eſſet alio tus. ⁊ expreſſius hodie extra. e. c. i. li. vi. ego puxit bar. in. l. de bal. in. l. modo reformāda poſſet in concluſione adijci. to idē de iure ciuili: ut dicā in. l. ij. jͣ. d̓ appel. re. a ſententia. ij. C. de epiſ. .jͣ. eo. ⁊ quēaudi. ⁊ ang. peto per vos dictam ſententiaꝫ in melius refor¶ Quero ꝗd ſi appellet̉ ab uno capitulo ſnīe: admoduꝫ cā ⁊ imol. in. l. mari ⁊ ad debitū ſtatuꝫ reduci: ut. sͣ. e. l. i. in pͥn. utrū uideat̉ ab alijs appellatū. dicā. in. l. appel nō debet exꝗcquid aſtri puta ſi aliquis eſt iuſte ꝯdēnatus: quia ꝯdēnari lāti. in prin. jͣ. e. ¶ Ultimo ſciasº ꝙ Pe. ꝑ hunc primi ita nō gēde. de uer debebat. ſꝫ iniuſte: quia iudex nimis exceſſit: ut §. dicit ꝙ in actōe reali in qua de neceſſitate nō debet expribo. obli. ⁊ ꝙ mere a quo ſit inſerenda .l. ſi qua pena. jͣ. de uer. ſigni. ⁊ ibi no. in glo. ma debet inſeri cā tn̄ ſi inſerat̉ ꝑ illā nō aſtringit̉ īcapitulo ſen cā expreſſe ⁊ gna. facit ad predicta. l. creditor.§. i. sͣ. d̓ ſol. ubi mo totū ius ſuū in iudiciū deducere videt̉ ſicut tentie appeſpecifice haiudex ſnīam reformauit: ut. sͣ. fa. her. l. quedam hic cū appellatione nō debeat inſeri cā. ſi tamē latur. tex. eſt bes ī cle. ap in. l. appellā mulier. ⁊ de iurepa. l. carmelia. ſed ſi ponerem pellāti. de ap vnā inſerit nō aſtringit̉ ad illā. cuius opi. refert ti. in prin. jͣ. pel. ⁊ de cā ī appellationē eſſe factam per illa verba dico ſenCy. in. l. edita actio. C. de eden. ſed eius opi. fal eo. Item ꝗd ſerēda in ap tentiā nullam ⁊ ſi qua eſt appello: tunc dꝫ in liſa eſt: ut. l. ſi mater.§. i. sͣ. de excep. rei iudi. ⁊. l. ⁊ ſi appōatur pellatione a bello ꝯcludi peto ꝑ vos dictam ſnīam ꝓnuncia an eadē.§. actiones. in prin. e. ti. ⁊ ī eis dixi. alid̓ cauſa ſcilicꝫ diffinitiua ſē friuola ⁊ ſal tētia: dic ut ri nullā ⁊ ſi quā eſſet ⁊cͣ. vt. sͣ. dictum eſt. eſt in cā appellatiōis in qͣ ſi ꝑdat in totū perdit. ſa: an appel per cano. in ¶ Breuiter hoc intendit. ideo in fauorē appellātis eſt īductū ut oēm cau latio eſt nul Sed illūd. Si quorūdaꝫ ex his ad.c. ut debitꝰ. ſaꝫ ꝓſequi poſſit. aliud eſt in cā principali vbi ſi la. dictuꝫ eſt de ap. ⁊ per uerſus quos appellat̉ in appellatione noīa inſe ꝑderet ex una cā poterit iteꝝ agere ex alia: ut in ſing. Io. an. Innoc. in. c. in. c. cordi. ij. de oꝑ. no. rant̉ aduerſus omnes appellari videt̉. ſꝫ ſi quoeius fauorē inductū vel alie cauſe deducte in iu de appel. li. nū. ⁊ an̄ ī ap rundam ex his qui appellant nomina inſerant̉ dicium nō videant̉. an autē cauſa in actione pͥn vi. in ul. col. pellatiōe ab eis ſolis proderit appellatio. hoc. d. habet duas cipali debeat inſeri dic plene: ut in. d. l. ⁊ an ea ī nouella. ꝙ extraiudicia partes. ſecunda ibi. certe ſi plures. Ratio primi libus dꝫ in ſe ſic: ⁊ mouet̉ dē.§. actiōes. sͣ. de excep. rei iudica. ri cauſa: uide qꝛ in contra dicti eſt: quia nomen aduerſarij non debet inſeEx. l. ſequenti. ctu non reꝗ bart. ubi ha ¶ Quādo ab executione appellat̉: ibi. Et priri de neceſſitate in appellatione: ut. sͣ. ꝓxime. er ritur inſerbes in. l. fi. jͣ. go ſi quorundā nomina nō expreſſit nō nocet: mo. Et an cū iudex mittit nunciū ad exequēdū de appel. re tio cauſe. ta cip. adde qd̓ men ſi appo quia idem ſi nullius nomen expreſſiſſet. ⁊ ſatis ſi modum excedat ad quē debeat appellari: ibi. in appellatō natur uitiat eſt ꝙ de dicta ſentētia fiat mētio: ut. sͣ. ⁊ hoc veQuero. Et quis poſſit ſuam ſnīam interpretari ne a relatiōe contractum de ꝯſulendo ſi eſt ſalſa: ut in. c. de condi. appo. ubi eſt caſus. ſed tu cogita per iſtum tex. ⁊ cle. ſepe. debet inſeri cauſa ẜm bar. in. l. i.§. queſitum. sͣ. e. ADDE ꝙ qn̄ in appel latione nō fuit inſerta rōnabilis cā ꝙ iudex nō debeat defferre appellat. in fi. de uerbo. ſignifi. ⁊ uide quod no. do. abb. in. c. fi. in. iiij. col. de pro cū. ⁊ no. in. l. i. in princi. C. de rei uxo. acti. unde cogita propter id quod Ro. cōſi. cccxxiiij. ⁊ q̄ cauſe ſint inſerende in appellatiōe ab interlocuto d ¶ Ultimo ſcias. Si expreſſi ria. Ro. plene cōſilio. ccccci. dixit Bar. in. l. eius qui. in uer. ij. no. jͣ. de appella. recip. ⁊ iſtam partem unam cauſam poſſum aliam proſeꝗ. ⁊ ſi ſuccubui ꝓſecuta una nō poſſuꝫ videtur ſequi do. Io. de Imol. in. d. cle. appellanti. ⁊ uidet̉ uelle bal. in. l.

Deappella. ⁊ rela. poſt aliam proſequi in cauſa appellationis. ſecus in cauſa nullitatis. iſta pretari: vide qd̓ ſcribūt doc. in. c. nouit. d̓ iudi. ⁊ glo. C. cōmina. vel epieſt doctrina notabilis bar. in. d. l. ſi expreſſim. in ultima col. j. eo. ſtolas. l. iij. ⁊. v. q. viij. c. loci.§. qꝛ ergo. ⁊ ad hoc uide etiā qd̓ no. bal. ī. l. B executore. de hac materia quando appelletur ab executione. heredes palā.§. ſi quis. de teſta. sͣ. ⁊ de iſtis interpretationibus uide per a vide exͣ. e. in. c. nouit. ſed Bal. in. d. l. ab executione. dixit ꝙ glo. Io. an. poſt glo. in. c. ex parte. lultimo. de uerbo. ſig. ubi ponit an officia vtrobiqꝫ tenet ideꝫ quod Bar. h̓ per Bal. in addi. Spe. in ti. de les electi ad cōponenda ſtatuta finito eoꝝ officio poſſint illa interpretari ſen. in. xviij. col. ⁊ an a ſē ⁊ dicit bal. ī .l. ne in arbi tentia lata d̓ ibi. Primo. Et quā interp̄tationē facere poſſit mandando grauat parteꝫ ⁊ ipſius iudicis factū tris. C. de ar exequendo iudex: ibi. Quero. Et an pars debeat citari quā bitris. ad fipoſſit appel tangit. ⁊ ideo ad eū appellandum nō eſt. extra nem ꝙ arbido iudex interpretat̉ ſnīam: ibi. Quero qn̄. Et lari Bar. in de offi. deleg. c. ſi a ſubdelegato. li. vi. Si vero in ter pōt lau.l. ſi cuꝫ exce an iudex predeceſſoris ſui poſſit ſnīam interp̄mandato nō eſt defectus: ſed in nuncio exequē dum ſuuꝫ in ptione. in.§. tari: ibi. Quero utrum. Et an delegatus poſſit te tunc appelletur ad ipſum iudicē. ar. sͣ. qui ſaterpretari d̓ tertio auteꝫ ſibi reſeruare taxationem expenſaꝝ: ibi. Itē. Et quod me. cā. quo ꝑ Spe. tiſda. cog. arbiter. ⁊. jͣ. a qui. ap. nō lꝫ. l. ulti. lꝫ au in titu. de ar tenuit ꝙ ſic. ſi non poteſt reſeruare taxationem an valeat cō teꝫ ꝑ modū appellationis poſſet quis conqueri Quid ſi iu bitri.§. fina. dēnatio in expenſis: ibi. Sed tūc. An aūt ab inde iniquitate executoris tn̄ poteſt etiaꝫ abſqꝫ ap dex ad littever. ſed nun terpretatione ſiue expenſarum taxatione poſſit quid uerbuꝫ ras alterius pellatiōe qn̄qꝫ iudicis exequentis īplorare offiappellari: ibi. Sed iuxta. Et qualiter iniquitas obſcurum. ꝑ exequitur et ciuꝫ ẜm formam. l. a diuo pio.§. ſi ſuper rebus. Archi. xi. q. excedit mo interpretationis detegatur vide in fi. sͣ. de re iudi. ¶ Ueniamus ad ſecundā partem .i.§. ex his. ⁊ dum ad quē Ab execu ex qua nota ꝙ poteſt iudex ſuā ſententiaꝫ interī materia vi appellabitur S executorc. tore nō ap de bald. poſt uide Bart. pretariᵇ. ⁊ quia eſt iſtud ſingulare hͨ melius q̨̄ in. l. a diuo bar. ī. l. ij. C. pellatur: ſed ab iniqua ſentētie interprealibi. ideo circa hoc aliqua videamus. ¶ Pride ſenten. ex pio.§. i. ī pe. tatione ſic: ⁊ tunc ſolum de iniuſtitia interpreta mo quero quis poteſt ſuam ſententiaꝫ interpre q. sͣ. de re iu pericu. reci. tionis querit̉. h. d. tres partes habet ut ex ſumtari. Reſpō. quia dicūt ꝙ iudex ordinarius povbi dicit ꝙ di. ſed utruꝫ mario cōprehendit̉. Secunda ibi. ab eo. tertia ſententia de princeps ha teſt interpretari ſententiā ſui delegati: ut. l. duo. bet interpre ibi. ita tn̄. ¶ Ex pͥmo no. ꝙ ab executore nō pomādādo pri sͣ: de re iudi. ⁊ ita intelligunt hͨ. ſententiam autē tari priuilemam executeſt appellari. Cōtra. C. e. l. in maioribus. Sol. propriam nullus: quia per hoc poſſet deuenire gium ſuū. c. tioni ſit īter glo. hͨ ⁊ in. l. ab executione. C. quoꝝ appel. non ad retractationem ſententie ꝙ iudex facere nō cū ueniſſent locutoria. ut reci. dicit ꝙ ab executiōe facti nō poteſt appella de iudi. per de Iaco. ⁊ poteſt: ut. l. i. C. ſen. reſcin. non poſſe. ⁊ sͣ. de re bal. in. l. hi q Barto. in. l. ri: ſed a pronunciatione de exequendo vel non iudi. l. iudex. Alij dicunt ꝙ pōt iuterpretari ſenad ciuilia. C. ab executioexequendo bene appellat̉. ar. d. l. in maioribus. tentiam ſuam: ⁊ hoc probat hic glo. primo a ſide appella. ⁊ ne. C. eo. roqd̓ non placet Odoſ. ⁊ quibuſdam modernis ma. in rub. mili. ſicut princeps poteſt. ſed illud ar. nō ꝓceper barto. in quia eadē eſt ratio in pronunciatiōe de exequēd̓ re iudi. sͣ. .l. hac lege. dit. maior pōt. ergo minor. preterea ē ꝯtra texC. de ſenten. b ¶ Moduꝫ do que eſt in ipſa executiōe: ut Cy. refert in. d. in. l. i. in fi. sͣ. de qō. ſecundo ꝓbat ꝑ ſimile de te excedat. Si ex peri. reci. .l. ab executione. C. quoꝝ appel: nō reci. hoc pꝫ ſtatore qd̓ ꝓcedit quia teſtator pōt teſtm̄ in toexcedit mo⁊ bal. in. d. l. ex tex. qui dicit ab executione. q. d. ab officio iudum poteſt iij. C. cōmi. tū tollere ⁊ mutare. ex ſua eniꝫ libera voluntate dicis exequentis. hoc auteꝫ intelligendū eſt: ut uel epiſt. Et appellari. eſt dependet. tertio ꝓbat per ſimile de pretore: ut veruꝫ in exe de hac mate .jͣ. proxi. ꝯtrario dicā. ¶ Contra hoc op. ꝙ ab .l. i. in fi. sͣ. d̓ preto. ſti. ⁊ iſtud aliqͣliter facit. qͣrto cutione ordi ria vide poſt executore poſſit appellari: ut. l. ab executiōe. C. bartol. in. l. naria ſecus ꝓbat ꝑ ſil̓e de tabelliōe: ⁊ iſtud etiā aliqͣliter faquoꝝ ap. non reci. ſo. iſta. l. determinat̉ ꝑ illā.ſ. in delegata: gallus.§. ꝗ cit: ꝗa tabellio nihil īmutare pōt d̓ uolūtate ſua quia tūc ſen ꝙ non poſſit appellari: niſi in exequēdo modū dā recte. vbi ẜm Dy. ꝓ hoc etiā. sͣ. de re iudi. l. actoris. ſꝫ tex. tētia ſeu exe dixi de libe. excedatᵇ. ⁊ ſic partem grauat ⁊ ſic apparet ꝙ. l. iſte melius ꝓbat ꝙͣ aliꝗs alius. glo. etiā hoc de cutio eſt nul ⁊ poſthu. vult ꝙ cum appellatur a diffinitiua poſſit appel la nec poteſt terminat ꝑ al̓s. ll. s. de teſ. l. hr̄des palā.§. ſed ſi ADDE an lari ſine aliqua cauſa: ut. sͣ. proxi.§. dictum eſt. ſꝫ appellari. ita iudex poſſit mulnotā. ⁊ hoc eſt ueꝝ in iudicibꝰ ordinarijs hn̄ti videtur vel quādo appellat̉ ab executiōe ſiue intelligas de reſeruare in tibus merū īperiū ut hͨ pꝫ. ſecus in minoribus le Bal. in. l. terpretatiopronunciatione de exequendo ſiue ab ipſa execollige igit̉ ex hac glo. aut querit̉ de īterpretatō ſi ut proponem ſue ſnīe cutione facti. l. requirit ꝙ inſerat̉ cauſa qualiter nis. per illuꝫ Pau. d̓ ca. ne ſnīe delegati a ſe: ⁊ ꝗlibet pōt hoc facere: aut excedatur modus qd̓ poteſt ꝯtingere multiplitex. cuꝫ glo. ꝯſili. cccxix. de interpretatiōe ſnīe ꝓprie: ⁊ tunc aut eſt dele de ſen. vide e ¶ Interp̄citer: uel nō admittendo exceptiones impediēgatus ⁊ nullo mō pōt: aut eſt ordinarius: ⁊ tūc Bal. in. d. l. tatio aſſuma tes executioneꝫ: uel exequendo ante tēpus: uel ab executioaut eſt de maioribus aut d̓ minoribus ut ex pre tur. Qualiin re in qua nō dꝫ: uel al̓s: ut no. ꝑ glo. in. d. l. ab ne. ī. iiij. col. tet et quot dictis pꝫ. ¶ Quero ſecūdo quā interpretatiōeꝫ executione. C. quo. ap. nō reci. ⁊ per Ber. pleni per ro. in. l. modis ſuma pōt facere iudex de ſnīa ſua cū īterpretatio aſſi v. in prin. de tur interpre extra de re iudi. c. ꝙ ad cōſultationeꝫ. in fi. an au maturᶜ multis modis: ut. l. i.§. ſi quis operas. sͣ. verbo. obli. tatō ⁊ ſeu iu tem videat̉ excedere modū iudex ſi procederet ⁊ an requira ad tertul̓. ⁊ no. in. l. ij. sͣ. de ori. iur. Reſpō. qn̄qꝫ dex poteſt ſa parte non citata ad executionē. Cy. videtur tetur ꝙ declacere interp̄interp̄tatio aſſumit̉ pro correctōe totali. ⁊ iſtuc retur proceſ nere ꝙ ſic. in. d. l. ab executiōe. in prima. q. ego tationem de nō pōt facere niſi ſolus princeps: ut. d. l. i. in fi ſus vide per ſua ſentētia: aliter dixi in. l. a diuo pio. circa pͥn. sͣ. de re iudi. Bal. ī addi. sͣ. de qō. ⁊. l. iudex. sͣ. de re iudi. eadē ratione nō uide bald. in ¶ Queroᶜ pone ꝙ iudex miſit nuncium ad exeSpec. in ti. pōt etiam ei ſnīe abrogare in parte lꝫ qn̄qꝫ ꝯtra .l. iij. C. de li quēdum qui excedit modum in exequendo: ad de excu. ſen be. preter. ⁊ generalitatē ſnīe replicatiōis remedio ſuccurra tentie in. i. quē appellabitur. doc. in. d. l. ab executione. didebet eius ī tur: ut. l. lꝫ. C. de iudi. qn̄qꝫ interpretatio ponit̉ col. ⁊ quanterpretatio cunt ꝙ appellabitur ad ſuperiorem iudicis nō do dicatur pro extēſione: ⁊ illud etiā non pōt facere iudex eſſe talis ꝙ ad ipſum iudicem: quia exequi ipſe uidetur cuꝫ iudex excenon perimat niſi circa acceſſoria ipſo die: ut. l. paulus. sͣ. d̓ re dere moduꝫ ꝑ alium exequatur. tu dic aut iudex dedit nunſed exponat: iudi. qn̄qꝫ interp̄tatio ponit̉ ꝓ ꝯgrua uerbi uel adde quod cio mandatū limitatum qualiter exequeretur: ⁊ ⁊ uide aliꝗd oratiōis expoſitiōe: ⁊ iſtā interp̄tationē pōt face no. bar. poſt ꝑ bal. in. l. ſi tunc ſit vera predictoꝝ opi. quia ipſe iudex hoc glo. in. d. l. a re iudex: ut hic. nihil eniꝫ de nouo facit ſꝫ factuꝫ quis intētōe diuo. ī.§. in ābigua. d̓ iu venditione. uer. quero an inter mobiliade re iudica. di. Itē debꝫ eſſe veriſimilis: ut no. Dy. in regula ſint iura. ⁊ habet̉ hic ⁊ uide qd̓ not. ADDE an ſi modus excedit̉ ꝙ ab executiōe poſſit appellari. Ro. cō. xli. bal. in. l. ſi ut ꝓponis. C. de excu. rei iudi. ⁊ de materia uide in. l. ea q̄. C. c ¶ Quero. quando iudex miſit nuncium ad executionem ⁊ ultra modū cōmi. vel epiſto. ⁊ dicit bal. in. l. ꝗcūqꝫ. in. vi. col. v̓ſi. ij. caſu. C. de ſer. fu. exequit̉ ad quē appellat̉. ad quod adde no. ꝑ ſpe. in ti. de appella.§. nūc ꝙ a mala interp̄tatiōe pōt appellari: niſi appellatio ſit ſpāliter interdicta tractemus. verſi. quid ſi lata ſententia. adde etiam quod no. bart. in. l. a ut eſt tex. hic in fi. ⁊ adde in ꝓpoſita qōne vtrū ꝑs dꝫ citari qn̄ iudex dediuo pio.§. ſnīa. in penul. q. de re iudi. ⁊ do. abb. in. d. c. ad conſultationē clarat ſuā intentionē. facit qd̓ no. bal. ī autēti. ſed hodie de iuramē. calū. in vltima car. de re iudi. ubi uide. vbi dicit ꝙ qn̄ repetat̉ teſtis ut declaret dictū ſuū ꝑs nō dꝫ citari: lꝫ de d ¶ Sententiam interpretari. An̄ iudex poſſit interpretari ſuaꝫ ſnīam. ⁊ beat citari qn̄ examinat̉ pͥncipaliter. l. ſi qn̄. C. de teſti. ut apparet ex v̓bis dicit bar. in. l. ij. de ſenten. ex pi. reci. per iſtū tex. qd̓ habens merū īperiū bal. ibi: qꝛ alia eſt rō a citatiōe a pͥncipio qͣꝫ ſit in citatione ad declarādū: poteſt ſuam ſnīam interpretari alias nō. Et quis poſſit ſuam ſnīam īterut patet: ⁊ uide ad barto. hic extra de uerbo. ſigni. olim idem tenet bal.

De appella. 2 2 2 in. l. ea que. C. commi. uel epiſto. in. l. qualem. de arbi. rum non poteſt reſeruari: ſed executio ſic. ẜm barto. in. l. paulus. de re ALDE ꝙ uoluit Io. an. in addi. ad Specu. in titu. de teſte.§. nunc uidē iudi. ⁊ Cy. in dicta. l. terminato. ⁊ bald. in aucͣ. generaliter. in. vi. col. C. dū. uerſi. hoc quoqꝫ.ſ. ꝙ licet poſt terminum datum ad producendū arde epiſco. ⁊ cleri. in uer. idem tenet bar. in. l. terminato. C. de fruc. ⁊ lit. ticulos quis non poſſit vlterius producere: poterit tamen ꝓductos deexpen. ⁊ baldus. in. l. fi. C. de leg. ⁊ Ange. in. d.§. i. ⁊ bald. in. d. l. ij. ⁊ An clarare ⁊ ſimiliter erat intelligendum de poſi. ge. in. l. ex facto. sͣ. de vulg. ⁊ pupil. ⁊ Imol. concor. opin. rapha. ⁊ imol. a ¶ Itē ſi cō ī. d.§. i. quot demnauit. vide qꝛ ſuit Nota h̓ col. declarat: ut. d. l. heredes.§. ſed ſi notā. sͣ. de teſ. ꝯcordia bar co. bu. in quadā diſputatiōe ⁊ aſſignabat rōnēligitur nota to. in. d.§. i. exēplū iudex ꝓnūciauit aliquē violētiā cōmiſiſꝗa delegatus reſeruauit ſibi nō reſpectu ꝑſone bilis limitaad. fi. ſe. poterit poſtea declarare utrū intellexit de vio tio ⁊ intelleſed reſpectu iuriſditiōis. ſed iuriſditio delegati. ADDE. an ctus ad dilētia publica vel priuata: lꝫ ſi hoc nō interp̄tare ⁊ iuriſditio ordinaria eſt eadē: ut. l. i.§. qui māiudex poſſit cta barto. in tur intelligeret̉ de vi priuata: ut. l. ſi preſes. sͣ. de reſeruare ta da. sͣ. de offi. e. cui mā. eſt iuriſ. ergo ipſe delega.l. demōſtra xationem ex pe. Itē ſi iudex ꝯdēnauit ad centū nec dixit de tus qͣſi idē poterit facere dictā taxationē. tn̄ ut tio falſa. in penſarū bar. qͣ pecunia: lꝫ in dubio intelligit̉ de minori: ut. l. viij. coll. de p̄dicte ābiguitates ceſſent ꝯſulendū eſt in iudicōſilio mihi. condi. ⁊ denūmis sͣ. de leg. iij. tn̄ poterit interp̄tari iudex d̓ ce ordinario ꝙ reſeruet ſibi ⁊ ſucceſſoribꝰ ſuis: xcvi. mon. in. l. di e ¶ Quod va qͣ ſenſerit. Itē ſi ꝯdēnauitª ticiū filium ſemproin delegato uero ꝙ reẜuet ſibi ⁊ delegāti. ¶ S uus. sͣ. de cu leat. Et qua nij ⁊ reperiant̉ duo ticij poterit declarare d̓ quo iuxta p̄dicta q̄ro an ab interp̄tatiōe ſeu expenſa ſto. reo. ⁊ in liter taxent̉ ſenſerit. ſed ſi vellet facere interpretationē vnaꝫ .l. i. C. ſi plu rū taxatiōe poſſit appellariᶠ. videt̉ ꝙ non. C. qn̄ expenſe uide res vna ſenpenitꝰ extraneā: ut in exēplo poſito hic in glo.ſ. in ſpecul. de ꝓuo. nō eſt nece. l. fi. in prin. In ꝯtrariū uidetur ten. ⁊ in. l. in excep.§. viſi ꝯdēnauit ī nouē boues ⁊ ipſe uult īterp̄tari.i. caſus hic ꝙ appellari pōt ab iniqua interpreta ter ſtipulanſo. uer. quid in nouū bouem nō pōt hoc facere. Itē ſi verba tiōe: ⁊ iſtud eſt ueꝝ ſi iudex modū excedit in ta tem.§. i. ī fi. ſi reus ꝓba de v̓bo. obl. eſſent oīno clara ⁊ ipſe uellet aliter interpretari xādo ſiue inique interpretādo. Non ob. l. fi. qn̄ ret in ti. d ex ⁊ ibi do. al nō admitteret̉ᵇ: ut. l. ille aut ille.§. cū in verbis. pē.§. poſtre ꝓuo. nō eſt ne. ꝗa ibi nō lꝫ appellare victori. iō ber. dicit ꝙ mo. in prin. sͣ. de leg. iij. ⁊ sͣ. de uer. ob. l. ꝗcꝗd aſtringende. ꝗa reus ipſe appellauit vnde appellatio rei ſibi nihilominuſ f ¶ Poſſit ver. nec rurſuꝫ. ẜm lec. Dy. ¶ Quero quādo fiet ſufficit ſecus ſi reus nō appellaſſet: ut ibi no. per aſſeſſor pōt appellari. interpretari iſta interp̄tatio vtrū debeat pars citari: puto ꝙ doc. ⁊ ꝑ Ia. de are. in. l. paulꝰ. sͣ. de re iudi. hoc An ab aliꝙ eſt ideꝫ ex qua taxatiōe ſic: ut. l. de unoquoqꝫ. sͣ. de re iudi. ⁊. l. nā ita dietiā ꝙ ab iniqͣ taxatōe poſſit appellari tenet In bannitus: ⁊ expenſarum uus. sͣ. de adop. ⁊ arg. eius qd̓ dicimus de arbino. extra. e. c. ſepe. in glo. ſuꝑ uerbo expē. ¶ Ue uide per anpoſſit appeltris qui debēt arbitrari pn̄tibus partibꝰ: ut. l. ſi gel. in. l. his nio ad tertiā partē. quero qͣliter iniꝗtas interp̄lari: uid̓ bal. uerbis.§. fi. ꝗs arbitratu. sͣ. de uer. ob. alie tn̄ ſolēnitates nō tatiōis detegat̉. Rn̄. in iſta cā nulla admittit̉ ꝓ in. l. ij. C. de de v̓bo. obl. epiſ. audi. et requirunt̉ q̄ reꝗrunt̉ in ſnīa. ar. d. l. heredes.§. batio ꝑ quā pͥncipalis ſnīa īfringat̉: ⁊ hoc uult ⁊ tenet bal. uide glo. in ſed ſi notā. de teſta. ¶ Quero utrūᶜ. vnus iudex dicere hic tex. dū dicit. hoc ſolū querat̉ an in iu in. l. nō igno .l. ſi cum expōt interpretari ſnīam predeceſſoris ſui: videt̉ rat. in fi. de dicis interpretatiōe ſit iniꝗtas. q. d. iniquitas pͥ ceptione.§. fru. ⁊ lit. exꝙ nō. ſicut heres nō pōt īterp̄tari libellū defun in hac. ⁊ ibi me ſnīe nihil attendit̉ ad idē. sͣ. de iureiurā. l. ſi pē. ⁊ ad hoc per bal. sͣ. qd̓ cti: ut no. in. l. pōpo. ſcribit ſi frumentuꝫ.§. fi. in duo patroni.§. iul̓. in fi. iniꝗtas aūt interpretauide in. l. ij. me. cauſa. et glo. sͣ. d̓ rei vēdi. ⁊. l. inter ſtipulātē. in pͥn. ⁊.§. i. tiōs poterit apparere ex multis. pͥmo ex his que sͣ. de liber. ⁊ uide in. l. in poſthū. ⁊ qd̓ sͣ. de ver. ob. In ꝯtrariū uidet̉ qd̓. sͣ. dictuꝫ eſt.ſ. geſta ⁊ ꝓbata ſunt ut dicit glo. Itē ex qualitate bone fidei. sͣ. no. bal. in. l. ꝙ delegans interpretat̉ ſnīaꝫ delegati ſui. ⁊ iſtd̓ de vſur. et rei. exēplū iudex ꝯdēnauit me in deceꝫ libris ꝓ pe. de leg. i. bal. in. l. ſan puto veꝝ: quia accipiēdo iudicē ꝓ iuriſditione precio talis libri poſtea interpretat̉ ꝙ intellexe⁊ in. d. l. in cimus. ad fi. ſeu ꝓ ipſo tribunali vere idē eſt iudiciū: ⁊ idem rit de. x. libris bon̄. groſſoꝝ. certe ex libri quali his de cōdi. C. de iudi. ⁊ ⁊ demon. cō iudex: ut. l. ꝓponebat̉. sͣ. de iudi. nec eniꝫ ius in tate poterit interpretari equitas vel iniꝗtas īter qd̓ not. mo trariam taderni in ruterpretādi ſibi cōpetit ut priuato: ſed ut iudici. pretātis: ut. l. ſemꝑ in ſtipulationibus: ⁊ qd̓ ibi men opi. cō. bri. ⁊ in. l. i. heres uero ⁊ defunctꝰ nō eſt eadē ꝑſona vere ſꝫ no. jͣ. de reg. iur. Itē ſi iudex me ꝯdēnauit in. x. tra Barto. ad fi. C. d̓ iu ficte. ⁊ de hoc apparet. ſo. ad. q. iud ex ꝯdēnauit hic uidetur libris ꝓ ſalario aduocati ⁊ poſtea interp̄tat̉ de di. ⁊ ab omni ſequi Ange. reū in expēſis reſeruata ſibi taxatiōe: nec dixit in taxatione ap .x. libris groſſoꝝ ex qualitate cauſe ⁊ facundia in. l. euꝫ quē pellat̉ ut no. ſucceſſoribus ſuis. Querit̉ utrū ſucceſſor poſſit aduocati: ⁊ ꝯſuetudine fori uel loci apparebit temere. sͣ. de Innoc. in. c. taxareº. ⁊ ex p̄dictis pꝫ ꝙ ſic. reſeruauit enim ſiiniꝗtas uel equitas interpretātis: ut. jͣ. de ua. ⁊ iudi. ⁊ male ſi. ad ſin. qd̓ bi ut iudici nō ſibi ut priuato. nec eniꝫ hoc ut pͥ⁊ cautelam extra. cog. l. i.§. in honorarijs. ⁊ eodeꝫ modo ſi me. ca. ⁊ re d̓ qua hic re uatus poſſit facere. arg. ꝓ hoc in. l. poſt morteꝫ. fert bal. in. l. taxauit expenſas ex qualitate cauſe ⁊ actoꝝ mul prehendit properandū §. i. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. qn̄ ex fac. tu. ¶ Itē predicta fa titudine ⁊ fori ꝯſuetudine ꝑpendi poterit equi Angel. in di §. ſinaūt alte ciūt ad alias. q. pone ꝙ delegatus ꝯdēnauit in tas vel iniꝗtas interpretantis: ut. l. nō ignoret. ī cta. l. ij. sͣ. de rutra. ad ſi. liber. ⁊ poſt. expēſis reſeruata ſibi taxatiōe. an talis reẜuatio fi. C. de fruc. ⁊ litis expē. ⁊ ibi no. in glo. C. de iudi. ⁊ ⁊ Imol. ibi uide Io. an. valeat: uidet̉ ꝙ nō: ꝗa taxare expēſas eſt declaEx.§. ſequenti. dubitat per in. c. ſepe. ex rare ⁊ interpretari ſnīaꝫ ſuā. ſꝫ delegatus nō pōt ¶ Emptore ut ꝯtumace condēnato nō appel.l. pomponi tra eo. ⁊ qd̓ ſnīaꝫ ſuā interp̄tari ut dictū eſt. ergo nec hoc po lat vēditor. ⁊ jͣ. quantū tp̄s d̓beat appellare em̄ us ſcribit ſi no. bar. in. l. frumentum terit ſibi reſeruare qd̓ puto veꝝ: niſi eſſet talis d̓in actionibꝰ ptor uel venditor victus uide: ibi. Quero. Et sͣ. de rei ven in fi. d̓ in lit. legatus cuiꝰ iuriſditio adhuc remaneret ad exe qualiter intelligatur ꝙ ſnīa lata contra debitodi. qꝛ incerti iurā. ⁊ imol. quendā ſnīam. qd̓ qn̄ ſit dixi. sͣ. de re iudi. l. a direm preiudicat creditori uide in fi. tudo vitiat in. c. auditis uo pio. in prin. vbi glo. tangit. ¶ Sꝫ tunc quero iudicium. Breuiter de procur. ⁊ Alio condēnato. hoc inten b ¶ Non ad qn̄ delegatus ꝯdēnauit in expēſis reſeruata ſibi quod a taxa mitteretur. tione appel taxatiōe cū reſeruare nō poterit. an ꝯdēnatio ex dit. Alio condēnato nō appellante vel appella uide bald. in letur ſi exce pēſaꝝ ualeat. videt̉ ꝙ nō: ꝗa remanet ſnīa incer tionē nō proſequēte alius cuius intereſt poterit .l. voluntadat modum ta. ergo ⁊c̄. ut in. l. vlti. C. de ſen. que ſi. cer. quā. tis. in pen. appellare ⁊ appellationē interpoſitaꝫ ab alio ꝓ uide Bal. in col. in ſimili. .l. iij. ī. ij. col. In ꝯtrariū videt̉ ꝙ valeatᵉ ⁊ taxatio uidet̉ reſer ſequi. h. d. ¶ No. ꝙ glo. poſita ſuꝑ v̓bo ſuo q̄ de fideicō. C. de fruc. ⁊ uata delegāti ⁊ illa adiectio ſibi nihil releuet. ar dicit.i. dn̄i vel ſuo ꝓprio ꝓcuratore: ⁊ ſic facit c ¶ Quero lit. expen. et gu. sͣ. de bo. poſ. ẜm ta. l. ſi ita.§. qui filio. q̄ opti ꝙ ꝓcurator ꝯdēnatꝰ poſſit ꝓprio noīe appella utrum. Adibi dixit ꝙ n̄ de Bartol. me facit ⁊ hoc uidet̉ veꝝ qd̓ uidet̉ tenere do. iare. de quo dixi in. l. i.§. fi. sͣ. e. ¶ Scd̓o nota aliā ē taxatio ſen in. l. naturali tentia inter ter.§. nihil locutoria: ⁊ cōmune circa. v. lectu. ff. de acqui. poſibi an in ea requiratur citatio ⁊ hic adde Pau. de liaza. in cōmento. d ¶ Poſſit taxare. Quando iudex ſeruauit ſibi taxationem expenſarum c. fi. de do. ⁊ contu. circa penul. col. ubi querit an poſſit appellari a con an ſucceſſor poſſit taxare: uide barto. in. l. terminato. C. de fruc. ⁊ lit. exdemnatione ⁊ taxatione expenſarum. ⁊ adde ꝙ ſi in interlocutoria iudex pen. ⁊ Ange. ⁊ Imol. in. l. inter ſtipulationem.§. i. de uerbo. obligati. ſed non condemnauit in expenſis tamen poteſt poſtea qn̄cūqꝫ an̄ diffinitiuā taxatio fit ẜm bar. in. l. paulus. de re iudi. ⁊ Cy. ⁊ bal. in. d. l. terminato. ſnīaꝫ ꝯdēnare ẜm Inno. in. c. ſepe. exͣ eo. qd̓ no. ex no. bar. ī. d. l. termīato C. de fruc. ⁊ lit. expen. ⁊ ibi bal. in. vi. col. ⁊ adde ꝙ condēnatio expenſa MDDE. an ab exceſſu taxatōis expenſaꝝ poſſit appellari. ro. cō. ccclvij.

De appella. ⁊ rela. a ¶ Alio condēnato. quero quando. vide quod no. Barto. in. d. l. ſi ſupe ꝙ hec ſecūda opinio bar. forte eſt uerior. lꝫ cano. cōiter tranſeāt cū opi. ratus de pigno. quod no. Io. an. adde qd̓ hoc idem Io. an. uidet̉ uoluiſſe bar. in. d. l. pōpo. in.§. ra b ¶ Infra quantum. ⁊ an venditor poſſet eſſe teſtis in cauſa euictionis ⁊ ti. in prin. ⁊ ſi bene inſpicit̉ in locis allegatis ꝑ Imol. bar. hoc non dixit. quid in fideiuſſore. vide Barto. in. l. ſi cum legetur.§. fi. ff. de legatis.i. ideo cogita. ⁊ ad predicta adde bar. in extrauag. ad reprimē. in uer. figu ⁊ ad bar. hic vide do. anto. in. c. inſuper. ra. ⁊ quod no. bal. in. l. qd̓ quis. C. d̓ procur. ⁊ bar. poſt glo. in. d. l. nihil. c ¶ Si pro⁊ bal. in auc̄. curator qui ꝗ ſemel. C in iudicio. glo. que tenet ⁊ quando emptor eſt cōdēnatus quō ⁊ quanprocedatur ut in appellatione a diffinitiua uel hunc tex. alut ꝯtumax nō poteſt vēditor appellare. ¶ Que do iudex. et legat pro ſin ab interlocutoria uide in fi. ꝗd quādo ꝓ ro quādoª emptore victo appellat venditor vel gula. Ro. A ſententia in cedo ꝯͣ abn̄notabil. inSententia. ter alios dicta ecōtra infra quantumᵇ tempus poſſit appellare tem ubi lis cip̄. quero ẜm iura iſta. Reſpon. infra biduū: ut in propria non ꝯteſtat̉. appellare poteſt is cuius intereſt ratiōe an procuracauſa: ut. l. ij.§. i. jͣ. quādo ap. ſit. ⁊ ex hoc appauide no. per tor. ibi: quepleni vel qualis qualis preiudiciiᵈ ⁊ cauſam apbar. in. l. i. sͣ. ret ꝙ unus ab alio in tali cauſa teſtimonium fer ro quid in pellationis auicto interpoſitaꝫ poteſt proſeꝗ. de priua. de cauſis. no. q re nō poteſt. facit quod no. in. l. nullus. sͣ. de te hoc dicit cum duobus.§. ſe. ¶ No. ex princi. ꝙ lic. ⁊ pe. tencum tractat ſta. ⁊ per doc. C. de teſti. l. omnibus. ¶ Ultimo in. l. ſi pluripropter quale quale preiudicium quis poteſt de meritis quod hic dicitur ꝙ ſententia lata contra debito bus de leg. cauſe non di appellare a ſententia inter alios dicta. ⁊ hoc fa.i. ꝙ actus. citur quaſi rem non preiudicat creditori intellige ſi eſt lata cit ꝙ teſtes examinati ꝯtra vnū ꝯtra aliuꝫ faciāt qui inducūt lis conteſtapoſt rem obligatam: ut. l. ſi mater.§. fi. in fi. sͣ. de indicium ſicut de ſententia. ſi enim nullā proba lit. ꝯteſta. in ri ⁊ uide per ex. rei iudi. ⁊. l. ſi ſuperatus. sͣ. de pigno. alia cirducūt etiam tionem faceret appellare opus nō eſſet. de hoc do. Bal. in eūdem effeca hunc.§. dicentur. jͣ. l. proxi. in prin. .l. ſi inſulaꝫ. dixi. sͣ. de iureiuran. l. admonendi. ¶ Secunctū in cauſis circa princi. Ex.§. ſequenti. do nota fideiuſſorem poſſe appellare a ſentētia in ꝗbus lis q. Barto. in ¶ An ubi nō ſit litis conteſtatio vel interuenit ꝯtra principalem lata ſubaudi. lꝫ enim nō faciat nō ꝯteſtatur uer. queſitū. ꝓcurator poſt litem conteſtatam efficiatur doquod eſt no. de v̓bo. obplenum preiudicium ut in precedēti rn̄ſo dictū ẜm Cy. minus litis. ligatō. idem eſt. ⁊ hoc colligitur ex dictione item. hic poſita. Sentē Barto. ī. d. que eſt repetitiua ẜm ea que dixi in. l. i. in prin. a tia. qua Si procurator qui in .l. nulla. ⁊ vi sͣ. de pub. Ex quo Guil. de cu. inducit. l. iſtaꝫ ꝙ lis qua de etiam in lis preiudiiudicioᶜ. Procurator qui litem conteſta. eſt ſi .l. poſt litem ſentētia lata ꝯtra principaleꝫ nō mandaturᶜ execij. Et ad sͣ. de procuuincatur ꝑ procuratoreꝫ appellare poteſt. hoc cutioni cōtra fideiuſſoreꝫ. quod dic ut plene di iſtud quale ra. ⁊ quis di dicit. ¶ No. ꝙ per litis conteſta. ꝓcurator effixi in. l. i. sͣ. iudi. ſol. ¶ Tertio nota fideiuſſorem quale p̄iudicatur domi citur dn̄s litis. ¶ Cōtra dn̄s litis dicitur ille ad ciū. uide do. uēditoris appellare emptore uicto. ⁊ hoc uſqꝫ nus litis in queꝫ cōmodum ⁊ incōmodū victorie pertinet: Anto. ⁊ abcauſis ī qui ad.§. ſi heres. ¶ Oppo. de. l. lucius. sͣ. de his ba. in. c. pen. bus lis non ut. C. e. l. dominus litis. ⁊ de ſen. l. i. ſol. hec apqui no. infa. Sol. ut ibi. ¶ Quero dicit̉ hic uel in. iiij. col. d̓ conteſtatur. pellatio dominus litis poteſt duobꝰ modis inſimilē cām. que eſt ſimilis. dic ut in glo. ¶ Que re iudi. ⁊ qͥ adde Bart. telligi. Primo dominus litis.i. inſtātie. ⁊ ita lo ſcripſi in. l. in. l. poſtulāro utrū ſentētia lata pro iſto tertio appellāte ꝓ ſepe. de re iu quitur hic. Secūdo dominus litis.i. cauſe ⁊ eote. de procu ſit ei qui uictus fuerat. tex. uidet̉ ꝙ nō. extra de di. ⁊ limita ra. adde tarum ſuper quibus litigatur. ⁊ hoc modo ſumit̉ re iudi. c. cū ſuper cōtrouerſia. ⁊ ideo in forma ut ꝑ bald. in men quod in contrarijs. ¶ Quero quid in cauſis vbi non .l. i. C. d̓ fal. libelli porrigendi corā iudice ad quem ⁊ in fordixit no. bar ſit litis conteſta. an ꝓcura. efficiatur dominus uide Angel. to. in. l. iij.§. ma ſententiandi in cauſa appellatiōis eſt diuerlitis. ⁊ idem poteſt queri de procuratore qui in poſt glo. ī. l. idem ſcribit ſitas. nam Inno. in eo. c. in prima glo. videt̉ te. .i. d̓ re iudi. de pecu. adteruenit poſt litis cōteſta. Pe. in. l. nihil. C. de nere ꝙ ſiquidē quis appellat ratiōe qualis qua⁊ ſic ſnīa inde etiam qd̓ procur. videtur dicere ꝙ ſtatim ꝙ procurator ter alios lalis preiudicii tūc appellās debet petere ꝓnunIo. an. ⁊ do. incipit de meritis cauſe tractare efficitur domita facit quaAnto. in. c. ciari ſnīam lataꝫ ſibi nō preiudicare: ⁊ ita iudex le quale pre cum. M. fer nus litis. arg. l. ij. C. de conſor. e. li. ⁊ hoc īdubi debet ꝓnūciare. ⁊ ita intelligit hanc. l. Si vero iudiciū. ⁊ ita rarienſis de tanter eſt verum. caſus eſt in. l. nulla. C. de proappellat ratiōe pleni preiudicii: tūc petit ſnīam no. glo. in. l. conſtitutio cur. ubi tex. dicit poſt cauſam in iudicio agitatā qꝛ. ⁊ in. l. ſi nibus. dixecaſſari ⁊ irritari. poſtea in. e. c. in glo. magna ſuꝑ nō dicit poſt litis conteſta. quocunqꝫ ergo moduo patroni runt ꝙ priꝟbo ꝯſtituerit: aliquantulū ante finē. glo. ponit de iureiuan. mus actus do cauſam incipit agitare legitime dominus liopinionē quorundā qui dicūt utrāqꝫ petitionē qui agit̉ cuꝫ ADDE eū tis efficitur. ꝙ er go hic dicitur ⁊ in ſimilibꝰ hic ꝓcedere nec aliud firmat. mihi uidet̉ ꝙ iudex parte poſt li. dem alex. cō alle. in glo. lit. cōteſta. ⁊cͣ. ſupple vel alio modo conteſta. idē ſilio. lxxxiij. appellatiōis ſiquidē ꝓnunciaret appellanti nul cauſa agitata per. d. l. nulla. ſic etiam debet inoperatur ꝙ e ¶ Nō man nū facere preiudiciū. hoc non poſſet facere niſi lit. conteſta. dat̉. An ſen telligi. l. ſi procurator.§. i. sͣ. mā. ubi dicitur anquia ſnīa eſt iniqua. ideo ſuper iniquitate ꝓnun tentia lataꝯ in ſuꝑueniēte litis conteſta. nō poteſt facere procur. ſubau tibus. quod ciare uidet̉: ut. l. i. C. de ordi. iu. ſemper ergo de principalem di uel ante litem alio modo agitatam. cum igidictum fuit preiudicet fi iniꝗtate vel eꝗtate ſnīe pronunciat tacite. ¶ An opinio: ut re tur preparatoria tractantur ſcilicet: an ſit ꝓcudeiuſſori vel aūt uictoria iſtius appellantis ꝓſit uicto: ſic difert ibi imo. contra: ſen rator: an ſit iudex: an ſi libellus procedat ⁊ ſico. aūt uictꝰ appellauit ⁊ etiā ille tertius: ⁊ vtervltramon. tētia lata in milia. per hoc non efficitur dominus litis. ſed quam ſequiqꝫ ꝓſecutus eſt ſuā appellationeꝫ. tn̄ ille uictus ſauoreꝫ fide cum incipit tractare de meritis cauſe tunc effitur. Cy. in. l. iuſſorisᶻ an in cauſa appellationis d̓ iure ſuo nō docuit. ille nulla. ⁊. in. l. citur dominus litis: ut dicta. l. nulla. proſit princi tertius docuit d̓ iure ſuo: tūc fateor ꝙ talis ſenprocurator. pali ſuo. de Ex. l. ſequenti. tentia ferēda a iudice appellationis proderit ſo .C. de pro. clarat bart. ¶ An ſetentia lata pro tertio appellante ꝓſit cura. ⁊ idem lum illi tertio. ⁊ quantū ad eum ſentētia īfirmaī. l. duobus. ei qui victus fuerat: ibi. An autem. Et an ſi vi videtur vo§. a fideiuſſo bitur. hic eſt caſus in. d. c. cum ſuper. quod pro luiſſe Bar. ctus eſt aliꝗs in prima ⁊ ſecūda cauſa appellare. de iureiu bat̉ per rationem: quia cum uterqꝫ ſuā appellain. l. pompo. ran. ⁊ vide tionis poſſit tertius a ſentētia ſecunda appella §. rati. sͣ. de tionem interpoſuit: ⁊ ſic uterqꝫ ſibi prouiderit plene in. l. i. re: ibi. Quero. Et quid ſi eſt victus in cauſa pͥn procura. ꝗc ⁊ ibi dixi. iu renunciare uidetur prouiſioni que eſt ut ſenten quid dixerit cipali: ⁊ in prima ⁊ in ſecūda cauſa appellatiodi. ſol. nā ſpe tia lata pro uno ꝓſit alteri que prouiſio. l. eſt cō Imol. in dinis an a tertia ſentētia poterit tertius appellaciale eſt in fi tra cōem regulaꝫ res inter alios acta. ⁊ ideo tūc cto. c. cum deiuſſore de re: ibi. Quero quid. Et an in tali appelatione M. ferrarē. libellus appellatorius deberet ſic formari. peto iudicato ſol queꝫ vide ⁊ uēdo per. l. ad predicta fi. ⁊ ibi bart. adde quod idē Imol. in. d. c. cū. M. ſerrariēſis. referat Bar. tenere con C d̓ vſur. rei iudi. ⁊ habet̉ in. d. l. duobus. ergo ſecus in alijs. Itē ſecūdo fallit ī patre trariū in. d. l. nullam. ⁊ in. l. nihil. C. de ꝓcur. ⁊ ibi dixi ex eo qꝛ nō reperi qui tenetur pro filio ⁊ eſt tanqͣꝫ fideiuſſor in. l. cum filius. de uerbo. ob tur hoc bn̄ cautū. ⁊ qꝛ ex quo ſemel eſt facta ꝯteſtatio non debet āplius liga. ſicut eſt de ſideiuſſore quia ſenientia lata contra filium nocebit pa multiplicari in eadem lite. facit. l. ꝓprias. C. de leg. ⁊ ſubdit ibidē Imol. tri etiam non citato: ut no. voluit bar. in. d. l. cū filius. sͣ. d̓ uer. ob. ⁊ ideo

De appella. 2 2 3 dicas ꝙ ſi in talē ſnīam quantū ad mei preiudiciū infirmari. cum ſimili. ⁊ appellans cauſam nō fuit proſecutus. Inno. di caſu huiꝰ. l. Si uero victus nō appellauit: ſed ſolū ille terti no. ꝑ Inno. cit iſtam eſſe appellationem factaꝫ a diffinitiua eſſet citatus in. c. ex ꝯque cuius intereſt: ⁊ tunc aut ille uictus acꝗeuit ſenſententia. perinde enim procedetur ac ſi victus ſibi etiam fie ſtione. de reret preiuditētie ⁊ eā ratā habuit: ⁊ tunc idē: quia ſnīa infiripſe fuiſſet propter preiudiciū quod ſibi parat̉ ſti. ſpol. in cō cium: ut ibi mabit̉ ſolū quo ad preiudiciuꝫ appellantis: nō trariuꝫ facit ut hic. Ego autem puto ꝙ hec appellatio quo etiam dixi. qd̓ not. bal. ī quo ad preiudicium victi. quod probatur. jͣ. e. ad quid habet vim appellationis ab interlocu.l. antepe. C. .l. proxi. vbi ponitur ſpeciale in cauſa capitaliꝙ toria. nā a diffinitiua pōt victus appellare ſim ſi vnꝰ ex plu victo approbante ſententiaꝫ tertius auditur ap pliciter abſqꝫ expreſſione alicuius cauſe: ut. sͣ. e. ribus. adde bar. in. l. ꝑlu pellans. ⁊ ſic in contrarium eſt ius commune ⁊ .l. iij. in fi. ⁊ ibi no. ſed iſte tertius appellans nō ſorio.§. i. jͣ. etiam illo caſu iuriſconſultus dubitauit: ut paauditur ſimpliciter appellās: niſi in appellatioeo. an qn̄ ter tet. jͣ. proxi. Si vero victus non acquieuit dicte ne aliquam cauſaꝫ exprimeret propter quā ſua tius appellat ſententie ſed non appellauit contentus appelpro ſuo īterdiceret intereſſe: ut hac. l. in prin. expreſſe proeſſe requiralatione interpoſita per tertiū tunc debebit ſenbatur. tur expreſſio tentia irritari in totuꝫ: ⁊ proderit appellāti etiā Ex.§. ſequenti. adde in. c. cū uicto. ita debet intelligi hec. l. quod probatur ¶ Legatarij an poſſint appellare a ſentētia laſuꝑ. de re iu. ⁊ ibi hoc vo per. l. ſi qui ſeparatim. in fi. jͣ. eo. ⁊. C. ſi vnus ex ta contra heredem. luerunt Inplu. l. i. vbi ſi unus appellauit pro parte ſua: licꝫ 4 Sūmaui cuꝫ prece. No. no. ⁊ Io. an. Si hercc: ꝙ legatari poſſūt appel nō appellet pro parte alterius ꝓdeſt alteri hain ver. ratio benti eandeꝫ cauſaꝫ defenſionis: multomagis lare a ſententia lata contra heredeꝫ. contra tex. nabiliter. vide mate. nohic. ubi a ſentētia appellat lata ꝯtra alterum. ⁊ hic uidetur requirere ꝙ tunc poſſint legatarij tabili. ccxxij. iſto caſu puto ꝙ etiam ſi expreſſe in appellatiōe appellare cum dicitur per colluſionem eſſe ſen⁊ que dixi in ⁊ etiam in eius proſecutiōe appellans diceret ſe tentiatum. ſed. sͣ. l. proxi. in princi. permittit ap.l. i.§. fi. sͣ. e. appellare reſpectu ſui preiudicij tm̄ ꝙ nihilomi pellare ei cuius intereſt: ergo ⁊c̄. Sol. non ind ¶ Idemqꝫ reſcripſit. ſꝫ nus effectꝰ victorie porrigeret̉ ad victum: ut. l. telligas ꝙ de colluſione habeat neceſſe probanon credo. ſi poſt mortē. in fi. de bo. poſ. ꝯtra ta. lꝫ in ꝯtrare. ſed ſi legatarij de hoc dubitāt poſſunt appel iſtā glo. verā riuꝫ faciat qd̓ no. in. l. ⁊ per iuſiur.§. ſi legatorū. lare. ⁊ ideo glo. ſuper hoc ꝟbo queratur: expo qꝛ cū iaꝫ per .sͣ. de accep. ⁊ sͣ. qd̓ me. cauſa. l. ſi cū exceptis.§. ſnīam ſit renit ideſt ſi dicatur. hoc probatur. in. l. ſi perluſo ſciſſum teſta labeo. in glo. ſuper uerbo dederit. in ꝗbus dicit̉ rio. in prin. jͣ. eo. ⁊ ibi dicam. mentum illa Sūmaui ꝙ licet effectus acceptilationis porrigat̉ ad fiſnīa iaꝫ facit Idēqꝫ reſcripſit. cum pre deiuſſorem: tn̄ hoc eſt niſi ꝯtrariuꝫ agat̉. ſed acius quo ad oēs. l. pōpo. ceptil̓. dependet ex ꝯſenſu partiuꝫ. ſecus in ſnīa ce. No. ꝙ ille cuius intereſt poteſt proſequi ap§. fi. sͣ. de īof ⁊ eius effectu: ut. l. nō poteſt. sͣ. de furtis. ad qd̓ pellationem interpoſitam a victo: idem de caufi. teſta. ⁊ ſic facit qd̓ no. C. de tranſac. l. ſi diuerſa. qͣliter autē ſa princi. vt. jͣ. eo. perluſorio.§. i. ⁊ ibi hoc exami per pactū he uideat̉ acquieſcereᵍ ſnīe vel nō: dicam in. l. ſi qui nabo. ¶ Secundo no. ꝙ licet victus qui appel a ¶ Uideatur redis nō eſt acquieſcere. ꝯfirmata: ut ſeparatim. jͣ. e. Sed ꝯtra predicta op. tertius ue lauit tranſigat de lite uel confirmet ſententiam qualiter vi in. l. tale paniens ratiōe alicuius preiudicij in nullo eſt granihilominus is cuius intereſt poteſt appellatio ctum.§. qui det̉ quis acuatus. ſi ergo uult petere ꝙ ſnīa nullū faciat ſinem ab illo interpoſitam proſequi: nō tamē po ꝗeſcere ſen prouocauit. bi preiudicium nō debet adire ſuperiorem iudi teſt per ſuam approbationem ſententie uel retentie: uide ī d̓ pactis. ꝗd .l. ſi qui ſepa ergo erit. cē appellatiōis. Rn̄. dicit Inno. ꝙ hoc ideo ē: nunciando appellationi preiudicare iuri queſiratim. jͣ. eo. nos dicimꝰ ꝗa ſententiando ꝯtra unū facit iniuriam ſibi qd̓ to tertio per appellationem. ideo tex. ibi dum ꝙ ideꝫ reſcri nō videt̉ veꝝ. nō enim poteſt quis inferre iniudicit ideo dicendum eſt debet ſuppleri.ſ. ut ap ptum eſt.ſ. ꝙ iſti legatarij b C. l. eū qui riā in eum quē nō cognoſcit: ut. l. eū qui nocenpellationeꝫ proſequatur: alias maneret rata ſen nocentē. Ad poſſint appel tēᵇ.§. fi. sͣ. de iniur. dic ergo ꝙ ideo permittitur tentia: ut. sͣ. de pactis. l. tale pactum.§. qui pro. lare ⁊ appelde qd̓ in ma appellare: quia ad hoc ut huic tertio nō fiat p̄uocauit. ẜm Iaco. de are. ⁊ Oldr. ⁊ glo. que eſt lationem ꝓteria dixi p iudicium nō pōt perueniri. niſi ratiōe iniquitaſignata ſuper illo verbo dicenduꝫ eſt: debet eſſe ſequi: qꝛ ibi bar. in. l. a di anteqͣꝫ ferre uo pio.§. ſi tis: nec debet ipſemet de ratione iniquitatis ſue ſignata ſuper illo verbo. quod ſequitur uidentur ſnīa fuit ſuꝑ rebꝰ. sͣ. cognoſcere: ut. l. eos in pͥn. C. e. preterea ex hoc dum eſt: que fuit facta timore oppoſitiōis quā de re iudic. facta tranſaſentit iſte tertius appellans cōmodum ꝙ cauſa ſtatim faciam. ¶ Oppo. ad fi. huius.§. hic inctio: ⁊ ſic teno. tn̄ qd̓ ēt ad ſuperiorem deuoluitur. ſi eniꝫ coram primo nuitur ꝙ a tranſactione appellatur. contra. ab is cuius nō ſtamentū nō erat reſciſſū intereſt pōt iudice principaliter ageretur ſententie ſue faueactibus extraiudicialibus nō appellatur: ut. l. fi. hic uero fuit appellare ſi ret. ¶ Quero ſi primoᶜ victus eſt in prima ⁊ ī ſe.jͣ. de appel. re. ſol. non intelligas ꝙ appelletur lata ſentenꝯͣ eum fuit ꝓ cunda cauſa appellationis: utrum ab hac ſentē hic a tranſactione: ſed ꝙ dicit idem reſcriptum tia ut ſaceceſſum ꝯͣ iuret ad titutia ſecunda poterit tertius appellare. dicit Inris precepta eſt.ſ. ut agant cauſam teſtamenti petendo legalum. bal. ī. l. fi. C. no. ꝙ ſic. ſatis eſt enim ꝙ ſententia non tranſita. ſed an hoc ſit uerum ꝙ non poteſt appellari d̓ fideicom. uit in rem iudicatam. preterea eadem eſt ratio ab actibus extraiudicialibus: dicaꝫ in dicta. l. fi. liber. que in ſententia prima. ¶ Quero quid ſi primꝰ jͣ. de appel. reci. c ¶ Quero ſi primo. Sed eſt victus in cauſa principali: ⁊ in prima ⁊ ſecun Hunc Si quis ipſo iure. declara: ꝗd ſi princi da cauſa appellationis: utrum ab iſta tertia ſenpalis appeltentia poterit tertius appellare. dicit Inno: aut ut dixi. sͣ. eo. l. i.§. fi. lans ꝓſeque ſciuit cauſam agi per uictum ante latam tertiaꝫ Ex. l. ſequenti. batur inepte vel vult deſi ſententiam: ⁊ nō poteſt appellare. imputet eniꝫ ¶ Appellare poteſt quilibet pro eo qui bauaſtere an illi ſibi: quia ſciebat ſuam cauſam agi: ⁊ non prouigliatus ducitur ad ſupplicium vide in fi. l. quoꝝ ītereſt On tā dit. arg. C. de euic. l. ſi parentes. ⁊. l. ſepe. sͣ. de Cuilibꝫ licet poſſint ꝯtra n tū. Im On tantum. prouocare ꝓ re iudi. ꝙ ſi ignorauit poteſt appellare: quia ſidicere. paul. mo plꝰ de liaza. ⁊ p dixit. d. Io. eo qui ad ſupplicium ducitur etiam eo ne culpa ſua nō debet damnificari. tamē huius eū pe. de an an. in. c. cum inuito. hoc dicit. ¶ No. ꝙ humanitas ⁊ offiappellatio primum victuꝫ non releuabit ẜm eū cha. ī cle. cōC. laicus de cium quod eſt inter hominem ⁊ hominem facui in hoc aſſentio. ¶ Quero utrum in iſta apſtitutionem. for. compe. cit ut cuiuſlibet interſit ne alius perimatur pro pellatione procedatur: ut in appellatione a diftenet ꝙ ſic. ꝙ etiaꝫ ſi ali arg. l. pꝰ mor quis eēt cōpter quod intereſſe admittitur ad appellandū. finitiua. an ut in appellatione ab interlocutoria tem.§. fi. de dēnatus ad ¶ Oppo. ꝙ hic tertius non admittitur: quia vel tanꝙͣ omiſſa extra iudiciū. videtur ꝙ ſit que cōtra tabu. mortem niſi ſua non intereſt: ut. sͣ. l. proxi. in princi. Sol. hic dam appellatio extraiudicialis. nam iſte tertius

De appella. ⁊ rela. ſolueret centum ꝙ etiam eo inuito alius poteſt ſoluere ⁊ ſi ille millies pellationem. Guil. in. l. eos. C. de appella. videtur velle ꝙ ſic. facit. l. ſi cu. contradiceret. ⁊ eſt ratio: quia nemo eſt dn̄s membroꝝ ſuorum: ut hic: iuſdam. C. de accuſ. ſed bal. tenet contrarium in. d. l. addictos. C. de epi ⁊ in. l. liber homo. ad. l. aquil. facit. l. qui ſoluendo. de neg. geſt. qd̓ no. ꝓ ſco. audien. ⁊ Barto. hic an quilibet poſſet impedire executionem bāni limitatione. l. fi. C. de neg. geſt. ⁊ uidet̉ tex. de ſupradicta. q. cuꝫ glo. ⁊ ibi no. Bal. in rub. C. de iure fiſ. li. x. ⁊ an ſententia lata pro pena corporali ponderat Bar. in. l. ſtichus. de peculio lega. ⁊ ꝑ Bal. in. d. l. fi. ⁊ ꝑ Inno. tranſeat in rem iudicatam. vide abba. ⁊ moder. in. c. de his. de accuſa. iu in. c. lator. d̓ pig. per pau. fi. ⁊ an iſta. l. de caſt. in. l. habeat locū nō intereſt eius pecuniariter: ſed ītereſt eius raRn̄deo quia appellatio extīguit ꝓnūciatū acſi quādo abn̄s quāuis. ſol. tione dicti officij uel humanitatis qd̓ ſufficit ut dānat̉ ⁊ ſic ꝑ ma. facit qd̓ nunꝙͣ eſſet pronūciatū: ut. l. furti. in prin. ⁊ qd̓ hic. ſed ꝯtra hoc facit: ꝗa ꝗ pro ſuo intereſſe ad conſequens habet̉ in. c. ibi no. sͣ. de his qui no. infa. qd̓ nō facit reſtō. iō nō tractatur ipſa pietas. mittit̉ proprio noīe appellat: ut. l. ſi ꝓcurator. libertas que ſemel cōpetit reſtitutionē tolli non de impedien xxiij. q. iiij. ⁊ .jͣ. qn̄ ap. ſit. ſed hic dicit ꝙ appellat noīe eius ꝗ pōt. ¶ Oppo. de. l. i. C. ſi aduerſus li. dic vt ibi. da executioqd̓. no. ibi ꝑ dānatus eſt. ergo ⁊c̄. Solu. potes dicere ꝙ hoc ne. ange. hic glo. ſing. ꝙ videt̉ velle caſu appellauit noīe alieno. qd̓ ſatis placet: uel etiā iſte non I qui ſeparatim. piu ſentire ꝙ ſic poſſit renun dic ꝙ appellauit noīe ꝓprio. ⁊ ꝙ hͨ dicit nomīe res ſunt diuerſis ſentētijs ꝯdēnati pluri ciare iſti beꝓpter idēpti eius: dicit.i. ad eius utilitatē. ſimile. C. de his ꝗbus appellationibꝰ opus eſt: niſi vna probatio tatē ratiōis: neficio ⁊ au ut indig. l. polla. et. sͣ. de his qui. ut indig. l. tu⁊ eſt veruꝫ. xilio. glo. eſt eſſet qua oēs ꝯuincerent̉. h. d. iſtud principiuꝫ. a ¶ Oppo. ꝙ in. l. pactum torem. vel dic noīe eius.ſ. appellantis. ſed ſi dicū ꝟ. ſꝫ cū aduerſus. ꝗ debet iungi cū iſto pͥncicōfeſſus. Et inter heredē ceret appello ſimpliciter: nec exprimeret nomīe pio. ⁊ iſtd̓ pͥncipiū ē planuꝫ. ⁊ facit ad ea q̄ dixi baldus in. l. .sͣ. d̓ pac. ⁊ j ſuo uel noīe victi ꝓcederet appellatio ⁊ prudē.i. in. ix. col. .sͣ. de no. ope. nū. l. de pupillo.§. ſi in pluribꝰ.ſ. bar. in. l. cuter faciet iudex ſi euꝫ nō coget exprimere: ut diC. ex deli. de ſtodias. ī fi. ubi ſunt plures ꝯdēnatiōes uel plura bānimen fun. tenet ꝙ .sͣ. de publi. cit Inno. in ſimili. extra de te. c. cū olim. ¶ Opta: plures abſolutōes ſunt neceſſarie. ¶ Uenio ſolus ꝯfeſſuſ iudi. ꝑ bald. po. cauſe capitales nō poſſunt agi per aliū: ut. l. ad uer. ſed cū aduerſus. ⁊ quero in quo differt nō appellat in. c. i. in. ij. pe.§. ad crimen. sͣ. de pu. iudi. ⁊. jͣ. an ꝑ al. ca. a pͥncipio huius. l. dicit glo. ꝙ hic oēs fuerūt cō ꝑ glo. i. c. ro cōmento. ex ap. l. i. Sol. dicit glo. hic uenit ꝓ ſuo facto ⁊ ſuo mana. ⁊ glo. tra de iudi. dēnati ſimul: ideo una appellatō ſufficit. hoc di h̓ ꝓ multum ꝑ bal. in. l. ab intereſſe nō ut procurator: qd̓ repugnat aliquācit glo. ſuꝑ uerbo nocerēt. Sꝫ tex. hoc nō dicit: not. allegat accuſatoribꝰ tulū huic littere que dicit noīe eiꝰ niſi exponas ſed dicit ꝙ uno titulo cōprobataꝝ rationū oēs Bald. in. l. ſi .C. de accu. ut dixi. Ad.§. ad crimen dic ꝙ aliud in cā prinꝗs in hoc ge ponit multū ꝯueniebant̉. ideo aduertēduꝫ eſt: ꝗa pōt eſſe ꝙ nus. C. d̓ epi cipali aliud in cā appellatiōis. ita ſentit glo. pu nota bart. in plures tutores ī diuerſis iudicijs ⁊ diuerſis ſen ſco. ⁊ cler. ꝙ .l. qui vltīo. to ꝙ quādo reus eſt in carceribus vel in fortia tētijs ꝯdēnant̉ ex diuerſis ꝓbationibus: lꝫ ex ea ꝯfeſſio facta in fi. sͣ. d̓ pe. alterius: ſicut erat hic: ꝗa ducebatur ad ſupplidem cā. puta ꝯtra unuꝫ ſunt examinati teſtes in poſt ſentenvbi uidet̉ li rV9 Vn̄ vib yt ciū etiā in cā capitali poteſt interuenire procura tiā extra iumitare dictū uno iudicio: ⁊ illi idē ſunt examinati ꝯtra alium diciuꝫ nō eſt tor: ut dixi in. d.§. ad crimen. ⁊ ſi reus nō defen glo. qd̓ not. in alio iudicio. ita loquit̉ principiū. ſed pone ꝙ ſufficiens ad dixit hic etiā deret: nec procuratorē daret quilibet poſſet eū ſint ꝯdēnati diuerſis ſententijs ⁊ diuerſis iudipenā capitapau. de caſt. defendere: ut. l. ſi nō defendat̉. ⁊. l. i. in fi. C. de q̄ cijs: unica aūt erat ꝓbatio que ꝓducebat̉ cōtra lem. ⁊ idem referēdo cōſtioni. ¶ Oppo. ꝙ ꝯfeſſusª non appellat: ut. C. ī. l. addictos ſiliuꝫ ang. in unūquēqꝫ: tunc una ſufficit appellatio: ꝗa uno .C. de epiſc. quo dicebat̉ quo. ap. nō re. l. ij. Sol. glo. tu dic ꝙ ibi erat ꝯfeſ titulo cōprobataꝝ rationū. ⁊ ẜm hūc intellectū audi. ⁊ fortiꝰ ꝙ in caſu po ſus ⁊ ꝯuictus: hic ſolum ꝯfeſſus ẜm Dy. ⁊ not. dedi ſummarium. ideo multomagis ſi poneres in. l. ut deliſito ſibi quāin. l. ꝯtraria. Alia ꝯtraria dic ut in glo. Hec. l. vi ctum. in fi. unū eſſe iudiciū ꝯtra oēs: tn̄ ſnīas eſſe diuerſas do quis d̓be C. de heredi det̉ probare ꝙ in cauſis capitalibus poſſit fieri bat ꝯdēnari qd̓ pōt eſſe: ut. l. nō iccirco. sͣ. de iudi. ⁊. l. d̓uno ta. actio. et in āputatioexecutio infra. x. diesᵇ qui dant̉ ad appellanduꝫ quoqꝫ. in prin. sͣ. de re iudi. ¶ Ultīo no. ex hoc no. Bartol. ne manus ſi qd̓ apparet: quia infra terminū appellandi duprin. cū.§. ſe. ꝙ quādo plures tenent̉ ex uno cō ī. l. ij. C. quo nō ſolueret cebat̉ ad ſuppliciū: qd̓ dic vt dixi in. l. ꝗ ultimo. ruꝫ appella. centuꝫ: ⁊ ille tractu vel qͣſi poſſunt oēs ꝯueniri in vno libello ⁊ ibi bald. in de penis. No. remediū pro illis ꝗ ducuntur ad vellet poti ⁊ etiaꝫ ſeparatim: quod plene dixi. in. l. iij. sͣ. de ij. col. ⁊ adde ꝙ ſibi ampu ſupplicium ꝙ iudex facit eos abauagliare ita ꝙ duobus reis. Bald. in. d. taret̉ manuſ loqui nō poſſunt: ut ꝗlibet pro eis poſſit appel.l. addictos. qͣꝫ ſoluere: Plures Si quis cum una. ſme ex lare. ſimile. C. e. l. addictos. ⁊. C. de ep̄iſ. audi. l. C. de epiſc. ꝙ iudex dꝫ audiē. ⁊ glo. eo inuito inaddictos. diuerſis ſpēbus que eadē ratiōe cōprehendun⁊ Barto. in ꝗrere an haPropter tur debēt inſpici cumulate nō ſeparate. h. dicit. .l. conſtitutō beat bona ⁊ Um quidam. metū iudines. jͣ. eodē. ¶ Oppo. sͣ. de iur. om. iudi. l. ſi idē cū eodem. ſi habeat ac b ¶ Infra. x. cis ſufficit appellationē proponi coram cipere ei cen glo. dat plures ſo. pͥma eſt uera.ſ. ꝙ hic oēs iſte dies. An aūt tū: deinde il vicinis ⁊ honeſtis ꝑſonis. d̓ hoc habes rubricā ſūme una actione cōprehendebant̉: ibi diuerſis bannitꝰ poſ lū abſoluere .C. de his qui ꝑ mētū iu. non ap. dixi. in. l. de pu actionibus: ⁊ facit ad ea que dixi. in. l. ubi fideſit īpune ofa manu. dipillo.§. ſed ⁊ ſi ipſi. sͣ. de no. oper. nū. fendi infra iuſſor. sͣ. de ſo. xit tn̄ Ange. tempus dade are. in uo Apz Si plures una ſententum ad apAlud ſciendum. pelce ꝑ tex. in. l. Quotiens. tia condēnantur quili pellandum. ſi ita relictū. lans nō debet iniuriari ei a quo appella bet in uirilē tenet̉. h. d. Materiaꝫ huius.§. exavide Bald. de lega. ij. ꝙ tur. al̓s punit̉. h. d. ⁊ puniet̉ pena extraordinain. l. addiſi ſtatutū dimina: ut. C. ſi plures una ſen. fue. ꝯdē. l. i. ⁊ sͣ. d̓ ctos. C. de ceret ꝙ quis ria officio iudicis cuꝫ nō ſit pena determinata: re iudi. l. paulus rn̄dit eos. ¶ Querit glo. utruꝫ epiſco. audi. ſoluere debe ut. l. i.§. expilatores sͣ. de effrac. ẜm doc. iſto caſu ſint neceſſarie plures appellatōes. glo⁊ in. l. addiat centuꝫ inA ſenctos. C. de dicit ꝙ ſic: qd̓ eſt falſum ẜm oēs: ut. sͣ. proxi.§. fra. x. dies: Llud ſcienduꝫ. tetia la appella. qui alias ampuEx.§. ſequenti. tenet idem tabit̉ ei mata pro libertate poteſt appellari nō in in ¶ An in cauſa communi uictoria unius probart. ⁊ meliꝰ mus. ꝙ ſi il tegrū reſtitutio peti. h. d. ſꝫ quero que ē ratioᵈ. ſit alij. in. l. qui vlti le dponeret mo. de pēis. vel diceret quaꝫ ſequit̉ depono: vel trado ſimpliciter: qd̓ poſſet ſibi amputari manus. qd̓ tamen Ro. in. l. iij. C. ſi ſeruus. sͣ. de acqui. poſſeſ ſalſuꝫ videt̉ per predicta. Itē dicūt etiā doc. in. d. l. ſi ꝗs id qd̓. ꝙ ſi quis c c Um quidam. Adde barto. in. l. i.§. finali. in verſi. quero an debent. dꝫ ſoluere centū alias fuſtigabit̉: ꝙ etiā ſi deficeret vnus denarius poſ.sͣ. eo. titu. ſet fuſtigari. qd̓ ſatis durū videt̉ de iure ꝑ tex. in. l. v.§. fi. de uer. oblig. ⁊ Llud ſciendū. que eſt ratio. uide bal. in rub. C. de manu. uindic. ⁊ vltra predicta facit. l. ſi ita relictū. de leg. ij. hanc. l. videt̉ limitare bald. in auc̄. que ſupplicatio. C. de p̄ci. impe. offe. ⁊ uide bal. in. l. ſi cā co in. l. raptores. C. de epiſ. ⁊ cle. quotiēs crimen nō eſſet notoriuꝫ. ſecus ſi gnita. C. de trāſac. ⁊ ī. l. ſi pretor.§. fi. sͣ. de iudi. ⁊ uide bar. ī. l. i. C eſſet notorium per tex. ad hoc in. l. iij. ⁊ ī. l. addictos. ⁊ que ibi Bal. C. ſi aduer. liber. ⁊ bald. in. l. i. C. de integ. reſti. poſtu. ⁊ in. l. finali. in. ij. col. de epiſ. audi. ⁊. l. ſi quis filio.§. hi aūt. de iniuſto teſtamento. ⁊ in. c. roma .C. ſi ex fal. inſtrumen. ⁊ bal. in. l. fi. C. de ordi. cogni. ⁊ uide que di na. extra eo. li. vi. ⁊ in materia huius. l. uide Bal. in rub. C. de iure fiſ. li. xi in. l. iij.§. ſi ſeruus. sͣ. de acqui. poſſ. .x. ⁊ an ſicut in caſu iſto quilibet poteſt appellare: ita poteſt proſequi ap e I qui ſeparatim.§. quod eſt reſcriptū. Secūdo oppo. Adde Bal.

X De appella. 2 2 4 in. l. i. C. ſi vnus ex plu. appel. de ap. licet inno. vīdeatur aliter ſentire in. c. ex parte. el. ij. de reſcriptis. a ¶ Ideo dic. Quando ſententia lata pro uno vbi appellatio interpoſita ⁊ ſequitur bald. in. l. preſcrip. in. x. col. C. ſi contra ius vel uti. publi. ſed ſit ab vno proſit alteri. adde ꝙ nunqͣꝫ appellatio interpoſita ꝑ unum ꝓquando poſſit renūciari appellationi vide. C. eo. l. ſi quis libellos. ⁊ quā deſt alteri ſi ille etiam appellauit: qꝛ videt̉ renunciare appellationi pͥme do videatur acquieſcere ſententie interlocutorie. vide barto. in. l. i. C. de ẜm Inno. in. c. cum ſuper. de re iudi. ⁊ ibi de hoc do. Anto. ⁊ habetur in rela. ⁊ adde tex. in. c. cum veniſſent. de teſt. item limita dictum. c. graue. .l. ab execucum ſimi. eē tore.§. i. sͣ. e. verum ſi ta⁊ nō. Bart. lis actus ſo ſentibus nō prodeſt. intelligo abn̄tibus ⁊ igno in. l. a ſenten Quod eſt reſcriptum. nat in agen rātibus ꝑ rationē quā dixi. Alia ſol. eſt ꝙ appel tia. sͣ. eo. et do. ſecus ſi In cōi cauſa vniꝰ appellatio alteri ꝓdeſt ſi utri latio vnius nō ꝓdeſt alijs ꝗ acquieſcūt ſnīe: que Ang. ⁊ imo. in patiendo: plene hic in uſqꝫ eſt eadē cā appellatiōis. ſecus ſi diuerſa. h. ſol. lꝫ per glo. ibi nō teneant̉: quia diuinare eſt: quia tūc nō .6. fi. ⁊ d̓ ma dicit. ¶ Op. C. ſi in cōi eadēqꝫ cā in integ. reſti. uidetur apreſpectu illius. l. tn̄ in ſe uere ſunt: ut. sͣ. proba teria. uide ꝑ pel. renūciapo. l. i. ſol. aliud in reſti. in inte. q̄ eſt de iure ſpetū eſt: ⁊ facit ad ea q̄ dixi. sͣ. eo. l. a ſnīa. in princi. Bal. in. l. i. ri dictuꝫ fuit ciali: aliud in appellatōe q̄ eſt de iure cōi. qd̓ dic .C. ſi unꝰ ex ¶ Quero ꝗdᵉ ſi plures vicerunt: ⁊ cōtra unum Innoc. in. c. pluribus. et ut. C. ſi unus ex plu. ap. l. ij. ¶ Scd̓o op. ꝙ viappellat̉ an p̄iudicet quo ad alios. glo. dicit ꝙ cum olim. el ibi in rubri. ctoria vnius nō ꝓſit alteri: niſi qn̄ res eſt indiui ij. de reſtitu. ſic. in. l. iij.§. i. sͣ. eo. qd̓ intellige quādo appellat̉ ponit quid ī ſpō. Item li dua: ut. sͣ. ſi ſerui. ven. l. loci corpus.§. ſi fundꝰ. ꝯtra unum non tamen approbatur ſententia ꝓ criminalibꝰ mita ut per So. dicit Azo iſtud eſt veꝝ qn̄ eſt ꝯdēnatio de ⁊ in. d. l. i. ad alio. Item intellige quando plures vicerūt vna glo. in. d. c. a fi. dicit ꝙ nū re incorporali. ſecus ſi de re corporali: ut hac iudice. Iteꝫ ſententia per ea que dicta ſunt. qͣꝫ appellatō no. alium ca glo. ut uidet̉ hic in fi. glo. hoc reprobat: ꝗa ī iu Executio unius ꝓdeſt ſuꝫ ī quo ꝗs c Em ex cauſa. facta apribus incorporalibꝰ diuiduis: ut eſt ī vſufructu alteri licꝫ ob videt̉ renun magis deberet ꝓdeſſe ſnīa lata ꝓ uno alteri ꝙͣ ī tineat ſi appellatione pēdente officio iudicis appel ciare appelpellatio fuit rebus corporalibꝰ: ꝗa in uſufructu eſt ius accre latiōi ⁊ acꝗe latiōis in ſtatum priſtinū reducit̉. facit. sͣ. de adnulla: qꝛ obſcere ſentenſcendi: in alijs rebus ſecus: ut in. l. i. in fi. de vſumini. tuto. l. chyrographis.§. i. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊. jͣ. tinuit per er tie de quo ꝑ fru. accre. ⁊ ideo dicit glo. ꝙ illa diſtinctio utruꝫ de ap. reci. l. ſi cuius. rorem. con glo. ⁊ barto. tra hoc facit res ſit diuidua vel indiuidua hꝫ locū in cā pͥnciEx. l. ſequenti. in. l. tale paquod dixi ẜꝫ ctum.§. qui pali nō in cā appellationis: in qͣ etiā ſi res eſt di¶ Uox populi nō ſufficit ad electionem inuali Pe. de anprouocauit. uidua vnius victoria ꝓdeſt alteri. ſi eſt eadē cā dam nec confirmatio ſuperioris. cha. ꝙ not. .sͣ. de pac. et defenſionis ut hic. in cā principali ſecus: ut. l. ſi barto. in. l. a ¶ Si electio ⁊ cōfirper do. bal. ſentētia. sͣ. e. s I conſtal. matio eſt inualida cū vno. sͣ. d̓ exce. rei iudi. lꝫ glo. ibi aliter dicat ⁊ in. l. ad ſolub ¶ Approtionem. C. d̓ male ẜm oēs pōt eſſe ratio: ꝗa in cā appellatōis appellatio nō eſt neceſſaria. h. d. ¶ Op. bare autem. re iudic. ſed agit̉ de ipſa ſnīa que eſt īdiuidua: ut. l. in hoc iu .sͣ. de re iudi. l. p̄ſes. So. ibi tenuit ſnīa. ¶ OpQuando diquid ſi quis dicio sͣ. fa. herc. Hoc p̄miſſo: ꝗa glo. hic ſūmat catur quis .sͣ. rē ra. ha. l. cū minor.§. i. dicit gl. certe nec ibi appellauit īapprobare iſtā materiā. ideo dicª aut in cā cōi fertur ſnīa in fra deceꝫ difuit neceſſe appellare. tu dic ut dicemꝰ in. l. ſi ex ſeu acꝗeſcees: ⁊ renuncauſa pͥncipali: aut in cā reſti. in integ. aut in cā preſſim. jͣ. e. ¶ Ultimo nota ex hac. l. ꝙ vox po re ſententie: ciauit: deinappellatōis. ſi in cauſa pͥncipali. dic aut eſt de re puli eſt inualida nec ſufficit ad electionē inuali adde que no de vult apdiuidua: aut de īdiuidua: ut. d. l. loci corpus.§. ta. ī. c. ſi a iudā niſi debita ſolēnitas ſeruet̉. facit extra de elepellare īfra dice. de apſi fundus. ſi in cā reſtitutionis. dic ut. C. ſi in cōi eoſdem dectio. c. ij. qd̓ facit ut populus nō poſſit alicui aupella. in. vi. cem dies nō eadēqꝫ cā in inte. reſti. po. l. i. ſi in cā appellatio ferre ius. ad idē. sͣ. qui ⁊ a qui. l. ſi priuatus. ⁊ de ⁊ in. c. grauē dum lapſos nis: tunc ſumꝰ ī materia noſtra in qͣ dic. aut plu de offici. depollicita. l. totiens in fi. facit qd̓ dixi in. l. anthioan poſſit: dic lega. vbi dirimū eſt ſeparata cā defenſionis: aut eadē. pͥmo cenſium. sͣ. de priui. cre. ¶ Scd̓o notaᵈ ꝙ ex cō ꝙ non. ẜm citur ꝙ ſi ap Innoc. in. c. caſu unius appellatio uel uictoria alteri nō pro firmatione ſuꝑioris nō ꝯfirmat̉ electio īualida: pellans ab īſollicitudinē deſt: ut hic in ver. ceteꝝ. Secūdo caſu aut ſunt ut. C. de mune. ⁊ actu. l. munera. qd̓ intellige niterlocutoria de appella. condēnati diuerſis ſentētijs aut vna. ſi diuerſis. poſt appella ſi ille ꝗ confirmat ꝯfirmaret ex certa ſcientia ⁊ ē ALDE qn̄ tioneꝫ reuer aut ex diuerſis ꝓbatiōibus: ⁊ pluribus appella quis dicat̉ talis qui ſua ſponte poſſet dare hic ẜm Innoc. titur ad iudi ac ꝗeſcere ſe tionibꝰ eſt opꝰ: ⁊ unius uictoria alteri nō ꝓdeſt: extra de electi. c. dilectus. ⁊ hec uera quādo eleceꝫ a quo ap tentie eunut hac. l. in pͥn. aut ex hiſdē ꝓbationibus: ⁊ tunc ctio peccat in forma. quādoqꝫ vero eſt peccatū pellauit ⁊ cō dem alex. cō vna appellatio ſufficit: ⁊ uictoria vnius alteri ꝓ ram eo facit ex parte ꝑſone eligentisᶜ ⁊ ꝯfirmantis: ⁊ tūc idē ſilio. cxxxvi. aliquem acdeſt: ut. sͣ. e. l. v̓. ſed qd̓ aduerſus. qd̓ intellige cū ſecūdo libro ꝙ nō validat. l. ex ꝯſenſu.§. i. jͣ. eodē. qn̄qꝫ eſt d̓ tum videtur c ¶ Quero illa diſtinctiōe: ut ſtatim dicā.ſ. cū oēs eadē ſenfectus ex parte ꝑſone electe: ⁊ tunc hꝫ locū maappellationi quid. Et ad tentia ꝯdēnati fuerunt. quo caſu dic: aut vterqꝫ teria. l. barbarius. sͣ. de offi. pre. dic ut ibi. īterpoſite re de bal. in. l. nunciare ni appellauit: ⁊ uictoria vnius alteri nō prodeſt ꝑ Ex. l. ſequenti. .i. C. ſi vnus ſi ille actus ea que dixi ī. l. a ſnīa. in prin. sͣ. e. aut appellauit ex plu. ¶ An appellans in uno articulo poſſit appella illius ad cuI cō unus tm̄: ⁊ tūc aut alius approbauit ſnīaꝫ: ⁊ tūc tionem exercere in alioius iuriſdic. ſtat. victoria alterius ſibi nō proderit: ut. l. nō tm̄. sͣ. Seipſam ſum reuertit̉ apSecū Ppellanti. mat. ¶ Querit pellans īpueo. per locū a ſpeciali. aut alter nō approbauit: do no. Ex cō gnetur vel firmatiōe ſu ⁊ tunc alterius victoria ſibi ꝓderit: ut hic: ⁊. l. i. glo. utrum appellās in vno articulo poſ reprobetur perioris nō .C. ſi plures vna ſen. Approbare aūtᵇ ſnīam diſit appellationem exercere in alio. dicit glo. ꝙ a ꝑte aduercōfirmat̉ ele citur ſi eam approbat expreſſe ideꝫ ſi tacite ꝑ. x. ſa uel a iudi ſic: ut. sͣ. l. ſcio.§. fi. quod eſt falſum ẜm omnes: ctio īualida. ce de quo eſt dies cū ignoret ꝯſocium ſuum appellaſſe. naꝫ ſi adde no. ī. l. ut. l. cum uno. in princi. sͣ. eo. Nec ob. l. ſcio.§. appellatum: .i. d̓ his qui ſciret tacēdo nō uideretur approbare ſnīam: ſꝫ fi. quia ibi non dicitur ꝙ fuit appellatuꝫ ab vno quia per taſunt ſui. ad uidetur eſſe ꝯtentus prouiſiōe. l. que facit ut ap articulo: ſed fuit vna cauſa appellationis expreſ lem actum de tex. in. c. pellatio ſocij ſibi proſit: que ratio ceſſat cuꝫ hoc impugnatuꝫ ſa. fuit tamen vel a tota ſententia vel ſimpliciter examīata. de appellās nō ꝯfir. uti. uel ignorat. ⁊ iſta probant̉ in duabus ſolu. sͣ. eo. l. appellatum. ideo Dy. diſtinguit hic tres caſus uidetur reinutili. ⁊ qd̓ iij.§. i. ſuper uerbo hi ſoli. quas ſol. nō examina quando ſententia continet plura capitula. aut nunciare ap ibi hēt̉ ⁊ qd̓ ui ibi: ſed dixi me examinatuꝝ hͨ. Prima ſo. eſt appellaui determinate ab uno capitulo: ⁊ tunc pellationi. c. no. bal. d̓ pa. accuſatus d̓ qn̄ unus appellat abſentibus alijs tunc alijs ab conſtā. in. xi. appellatio non porrigitur ad alia capitula: niſi eo qui mit. charta. ⁊ per in poſſeſ. et bald. in. l. no vide barto. in. l. a ſententia. sͣ. eo. Iteꝫ uidetur tacite renunciare ⁊ acqui minati. C. eo. ⁊ dicit Bald. in. l. i. C. de his qui per me. iudi. ꝙ electio eſcere ſententie qui permittit labi tempora ẜm bal. in auc̄. item. in fi. C. ⁊ actus metu factus nō poteſt per ſuperioreꝫ confirmari. quid ſi electio de tempo. appella. Item uidetur quis acquieſcere ſententie ⁊ appellatio ne pape fuit peccatū in forma an poſſit tacito ꝯſenſu ꝯfirmari. bal. ꝙ nō ni renunciare ſi lata ſnīa interlocutoria vel diffinitiua in cauſa poſſeſſoin. l. fi. in princi. C. de leg. rij ⁊ in fauorem rei appellans appellatione pendente ſpoliat reum poſe ¶ Perſone eligentis. Adde innocen. in. c. veniens. ⁊ in capitu. pri. ſeſſione vel eum turbat iniuſte. c. cum ſit. ⁊. c. cum cauſam. ẜm vnam lec. de tranſactio.

De appella. ⁊ rela. I ꝑluſorio.§. Sed ⁊ agere cām pro declaratiōe. Quid poſſit face cutore.§. fina. sͣ. eo. ⁊ adde quod Pe. de ancha. in cle. conſtitu. de elec. p re tertius ꝗ venit ad cauſam iā ceptā: uide pleniſſime ꝑ Ang. ī. l. illum tex. tenet ꝙ huic tertio obſtet inepta propoſitio ⁊ deductio princi ſi ſuſpecta. de inoffi. teſta. ⁊ Io. an. extra de re iudi. in. c. cū ſuꝑ. ī fi. palis. ⁊ quantum ad perſecutionem iudicij ius tertij regulatur ẜm iua adde que dixi poſt bar. in. l. a diuo.§. ſi ſuper rebꝰ. sͣ. de re iudi. ⁊ iſtis ad principalis. ⁊ ideo ſi principali eſt precluſa via probandi ita ⁊ tertio. alle de notata ꝑ bal. in. l. i. in vltima. q. C. ſi unus ex pluribꝰ. ⁊ bal. in auc̄. nūc gat Innocē. in. d. c. cum ſuper. ⁊ compoſtella. in. c. i. de elec. ⁊ que no. in ſi heres. C. d̓ litigio. ꝑ bar .c. ij. in fi. de to. alias bal. procura. in ſint cōnexa. argu. l. etiā.§. i. sͣ. de mino. ſed ſi ap diendum ne per tertium qui cauſaꝫ incepit cau ī. d. l. a diuo vi. ſicut dici pellarem ſimpliciter: tunc in dubio refertur ad mus de con pio in addi. ſa agatur ſeu defendāt̉. circa quod dico ꝙ quāomnes partes ſententie: ut hac. l. facit. sͣ. de tu tumace poper Ange. ⁊ doqꝫ ille qui cepit cauſam agere eſt ille ad queꝫ ſtea compaImol. in. l. telis. l. qui habet.§. finali. ⁊. l. quod dicitur. ⁊. l. negocium principaliter pertinet ſicut ad tertiū rente ut adab executofinali. de an. exceptio. uenientem: ⁊ tunc tertius non poteſt eum impe mitti debeat re. sͣ. eo. per ¶ Plana eſt ⁊ poteſt in in eo ſtatu in Ang. ⁊ imo. dire agere vel defendere: ut. l. ſepe. sͣ. de re iuNon ſolent. telligi de eo qui in liquo cauſam in. l. a ſnīa. in di. aut ad euꝫ nō pertinet principaliter. ſed per īuenit: ⁊ nō viij. col. sͣ. e. bello appellationis ſolum unam cauſam expreſ quandam conſequentiam. ad iſtum autem terad preterita. unū adde in ſit. Item in eo qui expreſſit plures: tamen unaꝫ iterare: ut tium pertinet principaliter. exemplum in vendi materia qd̓ probabileꝫ. quod ſufficit lꝫ alie ſint legitime. po no. ibi Inn. eſt nota. ꝙ tore qui ageret cauſam ſuper dominio rei vēdiin. c. ij. de di teſt etiam intelligi qui plures in eo legitimas ꝓ quotienſcun te. naꝫ hec cauſa principaliter pertinet ad ipſuꝫ la. adde bal. qꝫ rei publipoſuit vnam tamen probauit: ⁊ quelibet eſt ueemptorem: licet per quandam ꝯſequentiā periī auc̄. hodie. ce intereſt ſē ra non tamen neceſſe habet in appellatione a in fi. C. eo. ⁊ culum emptionis reuertatur ad venditorē. ideꝫ per admittit̉ diffinitiua proponere aliquam cauſam. ut. l. i. no. ꝙ ut quiſ tertius: licet in alijs ſimilibus. tunc ſiquidem iſte tertius vepoſſit adhenō pretēdat .§. fina. sͣ. eo. nit ante litis conteſta. poterit impedire euꝫ age rere appella intereſſe. ita re vel defendere: ⁊ ſuper hoc adhibebit̉ cauſe tioni alteriꝰ no. dixit bal. I perluſorio iudipro ſuo īterin. l. vbi pa. cognito: ut in dicta. l. ſepe. de re iudica. ⁊ ſolueſſe requirit̉ cio. Aduerſus ſententiam lataꝫ contra ctum. circa matrimo. l. ticia. que eſt notabilis ad hoc. Si ve ꝙ infra. x. di pen. col. C. d̓ teſtamentum permittitur legatarijs appellare. ro iſte tertius veniret poſt litis ꝯte. ſiquidē veni es datos ad traſac. ſallit hoc dicit. ¶ Oppo. ſententia lata per colluſioappellanduꝫ ret ad impediendū illuꝫ agere: tūc ſi ignorauit etiaꝫ fauore nem alijs non preiudicat: ut. l. preſes. C. de piratificet appupilli. l. ij. ī ea que ante facta ſunt adhuc ueniēs impediret pellationem gno. ⁊ ſic non eſt opus appellatione. hic autem fi. C. de neg. eū proſeꝗ cauſā p̄dictā cū ea que facta ſunt ſibi ẜm Bald. in geſt. quod ē innuitur ꝙ preiudicet ſi per colluſioneꝫ ſit lata ignorāti nō preiudicent: ut. d. l. ſepe. vnde illa auc̄. hodie. etiam not. ⁊ qd̓ apparet dum dicit. ſi perluſorio iudicio ⁊c̄. ad fi. C. eo. ⁊ ꝯteſta. litis nō eſt ſibi īpedimentū. Si uero litis no. etiaꝫ An quaſi dicat in iudicio iniquo perluditur: ⁊ jͣ. cū inquantū di gel. hic. uide ꝯteſta. ſciuiſſetʰ tunc poſſet ei aſſiſtere: non autē citur ꝙ apque no. bar. dicit: per colluſionem ⁊c̄. So. de colluſione nō eum ab agendo repellere: quia ſicut ſententia ſi pellans non in. l. ij. iudi. ꝯſtabat. ⁊ ideo licet in principio cū format̉ quebi ſcienti preiudicat eadem ratione litis ꝯteſtapoteſt renūſol. Et iſtud ſtio dicatur ⁊ pro ꝯſtanti ponat̉ ꝙ actum ſit per ciare in predictuꝫ de fa ⁊ alia acta: ut dixi in dicta. l. ſepe. Si uero uenit luſorio iudicio: tn̄ in reſponſione cum uerba reiudicium eo uore pupilli ad impediendum illū defendere: tunc poteſt īrum qui adreſert Alex. ſcripti ponuntur diceretur per colluſionem ⁊cͣ. pedire ne ille defendat in preiudiciū ipſius ter herere poſin. d.§. ſi ſu.q. d. ex hoc ſolo ꝙ dicitur ⁊ ſi eſt timor colluſio ſunt. add̓ qd̓ tij. Eodem modo quo dixi. sͣ. proxi.§. ſed ne il per rebus. ī nis permittitur appellare: lꝫ de colluſione nō ſit idem ſequit̉ fine. ubi uile defendat in preiudicium ſuuꝫ proprium hoc Bal. ī. l. i. C. neceſſe probare. ſi enim hoc probaret: tunc le. de. ⁊ vide ꝑ non poteſt prohibere: quia inuituꝫ poteſt quis ſi unꝰ ex plueū in. d. l. ij. ī gatarijs hoc nō preiudicaret etiaꝫ ſine appelladefendere: ut. l. ſolutionē. cū ſimi. sͣ. de ſolutio. ribꝰ ap. ⁊ difi. C. de neg. tione: ut dicta. l. preſes. poſtea iuriſcōſultus hic xi poſt bar. ī ¶ Secundo eſt uidendū quando tertius uenit geſt in fine dicit hoc iure utimur ut poſſit appellare: .d. l. a ſenten b ¶ Cōteſta. ut cauſe aſiſtat: ⁊ aliuꝫ adiuuet ad uictoriam: ⁊ tia. nec repetit ſi per colluſionem dicatur iudicatū. ſciuiſſet. Nō hic eſt querendū an ille tertius poſſit teſtes pro d ¶ Elapſas ta regulaꝫ ꝙ .q. d. etiam ſi in nullo fuit ſuſpitio colluſiōis ap ducereᵉ quos principalis non produxit. glo. ꝙ dilationes. cui preiudipellaret. poteſt enim eſſe ꝙ heres negligenter uide Imol. ī ſic ⁊ bene in. l. ſi ſuſpecta. in prin. sͣ. de inoffi. tecat ſnīa p̄iu⁊ imperite cauſaꝫ proſecutus eſt abſqꝫ colluſio.ſ. quidaꝫ. in dicant ⁊ alia ſta. ſed hic dubitatur. quid ſi iſte tertius venit antepenul. ne: ⁊ ſic appellare poteſt: quia eoruꝫ intereſt: ut acta. ideꝫ dipoſt elapſas dilationes datas ad probandum col. sͣ. d̓ re iu xit barto. ī. l. .l. a ſententia. sͣ. eo. vel poſt publicationem teſtiū factam: an tūc po dica. ſi ſuperatus. Ex.§. ſequenti. e ¶ Tertio p̄ in fi. sͣ. de pi terit de nouo teſtes producere. Innocen. in. c. ¶ An tertius ueniēs ad impediendum ne cau iudicet. ⁊ ui gno. ubi hacū ſuper de re iudi. uidetur dicere ꝙ nō: ꝗa qui de do. Ant. bes poſt eū. ſa cepta per aliuꝫ agatur debeat audiri: ibi. Rehii q primum proceſſum proſequitur nō inchoat no in. c. penul. d̓ ⁊ vide bart. deo. Et an tertius veniens ut cauſe aſſiſtat: ⁊ uum. Mihiuidetur dicendum ꝙ acta geſta ꝑ re iudi. ⁊ di.jͣ. ī.§. ſequē. alium adiuuet poſſit teſtes producere: ibi. Sexi poſt Bar. c ¶ Teſtes ꝓ illum primū ita demuꝫ huic tertio preiudicant cundo. Et an tertius ueniens poſt ſententiam in. l. ij. in pe. ducere. Quā ſi ſciuerit. ſecus ſi ignorauerit ſicut ſnīa: ut dixi col. sͣ. iudi. do tertiꝰ veſiue ad appellandum ſiue ad impedienduꝫ exe plene in. d. l. ſepe. Aut ergo iſte tertius veniens ſol. ⁊ pꝰ bar. nit ut cauſe cutionem audiatur vide in fi. ſciuit iſtas dilatiōes dari ⁊ teſtes examīari ⁊ pu in. l. a ſenten aſiſtat an poſ tia. circa fiſit teſtes pro blicari: ⁊ tunc iſta acta ſibi preiudicarēt: nec auSed ⁊ agere cauſam. nem prin. sͣ. ducere. add̓ ditur volens de nouo producere: ſicut nec au bal. per illuꝫ Si legatarij de fide heredis dubitant poſſunt diret̉ ille primus. Si vero ignorauerit: tunc autex. in. l. prin in prima cauſa in qua de teſtamento queritur dit̉: qd̓ probo fortius. nam ſi principalis de cā cipaliter. de aſſiſtere ⁊ teſtamentum defendere. hoc dicit. fa libe. cau. ⁊ ī tranſegiſſet uel ipſi inſtantie exp̄ſſe renūciaſſet. cit. sͣ. de inoffici. teſtamen. l. ſi ſuſpecta. in prinauc̄. nunc ſi iſte tertius admitteret̉ ad proſequendā dictam heres. la. ij. ci. ¶ Pro declaratione huiusª ver. videamus cauſam: ut. sͣ. e. l. a ſnīa.§. iteꝫ reſcripſerunt. mul .C. de litigi. quid poſſit facere tertius qui uenit ad cauſam ⁊ ibi allegat tomagis hic ubi tacite ē excluſus. ¶ Quero ꝗd per alium inceptam. circa quod eſt ſciendum ꝙ glo. in. d. l. ſi ſi ille primus aliquid ꝯfiteret̉ quod diſpliceret ſuſpecta. sͣ. d̓ tertius poteſt uenire ad tripliceꝫ effectum. quahuic venienti: an huic tertio preiudicetᵉ. Reſpō inoffi. teſta. doqꝫ venit ut cauſam quaꝫ ille incepit agat ſeu deo non: per ea que. sͣ. proxime dixi de tranſaponit etiam defendat. quandoqꝫ uenit vt ei aſſiſtat: ⁊ proba ibi Bal. ꝗc ctione: ⁊ predicta ſunt vera ſiue quis veniat ad tionem inducat: ⁊ alia faciat ad uictoriam cōin criminaliaſſiſtendum reo ſiue ad aſſiſtendū actori: ut. C. bus. vide an ſequendam. quandoqꝫ uenit poſt ſententiā ad de litigi. auc̄. nūc ſi heres. ¶ Quero vtrū dicta ge. ⁊ Imol. impediendam executionem. ¶ Redeo ad priin. l. ab exeteſtium facta cuꝫ iſto tertio in iſto iudicio faciāt mum dico ꝙ quandoqꝫ tertius venit ad impefidem contra eum in alia cauſa. Reſpondeo ꝙ

De appella. ⁊ rela. 22 5 a ¶ Tertio eſt videndū. adde bar. in. l. pe. d̓ pet. here. ⁊ idē in. l. ſi aliena. in tur in fragranti crimine ẜm bal. in. l. i. in. vij. col. C. ex delic. defun. Item fi. ſolu. matri. in caſu. l. cum reis. C. de penis. adde que habentur ī. l. ꝓuinciaꝝ. C. de ſeb ¶ Quotiens fuit abſens ⁊cͣ. vide bar. in. l. qui repudiantis. sͣ. de noffi. riis. ⁊ lꝫ executio ſit facta in ꝑſona licet appellare ad impediēdam cōfiſca teſta. ⁊ in. l. ſi ſeruus plurium. de lega. i. tionem. vide bal. in. d. l. i. in. vij. col. C. ex delic. defun. ⁊ ad materiā adde c ¶ Quero. Uide bar. sͣ. ea. l.§. i. per totum ti. sͣ. quo. appel. ⁊ per totum. jͣ. a qui. ap. nō licet. ⁊ hic glo. ⁊ vi Onſtide not. in. l. c tutiofi. jͣ. de ap. re nes me cip. itē adde ſic: per ea que dicta ſunt. pro hoc optime extra ſententiamⁱ. ſecus de ea que ſit poſt ſententiam lius examiꝙ a ſnīa rede reſcrip. c. conſtitutus in preſentia. ⁊ quod ibi contra eum latam in cauſis capitaibus. autl eſt nātur. Et vi gis non apper docto. ¶ Tertio eſt videndumª quādo terconfeſſus tantū uel conuictus tm̄ ⁊ nō impedide ange. in pellatur ẜm .l. furti. C. d̓ tius venit poſt ſententiam ad impedienduꝫ exe tur appellatio. poterit enim in cauſa appellatio bal. in prin. infami. ⁊ ad ffoꝝ. in pricutionē ⁊ hic dicas. aut uenit infra tempora ap nis probare errorem ſue confeſſionis uel aliam de qd̓ non lꝫ ma charta. ⁊ pellandi: ⁊ poteſt appellare: ut. sͣ. proxi. ⁊ plene ſuam defenſionem: ut nota. jͣ. e. l. creditor.§. iuſ appellari of ī. l. i. sͣ. de of examinaui in. l. a ſententia. sͣ. eo. Si uero venit ficiali ſeu cu ſus. fallit ī caſibus hic poſitis: ut hac. l. ¶ Que fi. p̄ſec. p̄to. rie ſiue tabel poſt tempora appellatiōis elapſa tempore quo ro quid ſi is qui appellat negat ſe eſſe inſignem e ¶ Inſigneſ lioni ſeu exe latrones. vi ſit executio. dic ut. l. a diuo.§. ſi ſuper rebus. sͣ. d̓ latronem ⁊ ſimilia: vtrū poterit appellare: puto cutori cōdē de que dicta re iudi. ⁊ ibi plene dixi. ꝙ ex eo ꝙ ſit condemnatus eſt tanꝙͣ inſignis la nato. ij. q. ſunt pꝰ barvj. ſūt quoꝝ Ex.§. ſequenti. tro uel ſeditionum concitator: uel dux factionū ī. d.§. famo vbi late de ¶ An acta contra pn̄tem heredem preiudicēt ſos. quod ſufficit ut iudex non cogatur appellatiohac materia f ¶ Solent. illis quibus preiudicaret ſnīa lata cōtra pn̄tem. ni deferre nec executio impediat̉ niſi iudex velit Iteꝫ nō licꝫ ⁊ vide qͥ ibi g ¶ Sententia lata conappellare in proprio motu: an tamen iudex debuerit deferhabes poſt Quotien? tra teſtamentum in con caſu. l. i.§. ſi re uel non deferre: veniet poſtea examinandum bar. quis tutor. g C. l. ꝗſꝗs. tumaciam heredum nō facit ius niſi cōtra ipſuꝫ coraꝫ ſuperiore: vt. l. de pupillo.§. ſi quis riuos .jͣ. qn̄ appel. ⁊ ibi vide q̄ heredem. hoc dicit. ¶ Oppo. sͣ. de inoffi. teſta. .sͣ. de no. ope. nunci. in uer. totiens. ſit. Itē in ca habes poſt .l. papi.§. fi. Solu. hic heres fuit abſensᵇ: ibi ve ſu. l. i. ⁊ qd̓ bar. ⁊ bar. ī 1 ¶ Ubi duplex ibi no. ꝑ gl. Em in una. ſertur ſententia .l. qm̄. C. ad ro ſententia fuit data cauſa cognita contra preꝑuam. de oſ .l. iul. de vi. ſentem. ⁊ concordat huic. sͣ. de inoffi. teſta. l. ꝗ ibi duplex appellatio eſt neceſſaria. hoc fi. ꝑfec. prerepudiantis. facit etiaꝫ. l. papi.§. meminiſſe. eo. dicit. quod dic ut dixi. sͣ. e. l. ſi quis ſeparatiꝫ.§. to. Itē in ca h ¶ Quero ſu. l. i. cū ibi titu. ⁊. l. preſes. in fi. C. de pig. cum multis fimi. .i. ⁊.§. fina. vtrū. vtruꝫ no. ⁊ in. l. ar cōfeſſus tm̄ ⁊ hoc facit ad multa. ¶ Queroᶜ lꝫ ſententia lata ª ¶ Pendente executione tubitrio. sͣ. qui vel cōuictuſ LUIO. toris ſeu appellatione interiꝫ contra abſentem non preiudicet alijs: an alia aſatiſda. cog. poſſet appel cta contra preſentem heredem preiudicent illiſ Itē ī caſu. l. pupillo dabitur curator ⁊ curatoris pupilli aulare. vide an .i. de raptu quibus preiudicaret ſententia ſi inter preſentes ge. ī. l. fi. 6. ctoritas ad adeundam hereditatem non ſuffivirginū. C. iuſſus. jͣ. e. in fuiſſet lata. Reſpondeo ſic: dixi in. l. ſepe. sͣ. de cit. ideo ad id ex cauſa tutor ſpecialiter dabitur ⁊ ibi Saly. repor. re iudi. facit qd̓ dixi in. l. i. sͣ. iudi. ſol. Dicit̉ hic hoc dicit. ¶ Oppo. C. de adminiſt. tur. l. cum ꝗ Et ꝗd ſi iui ¶ Ante ſen ꝙ poteſt agi aduerſus eū ꝗ vicit. hoc examinaui dex inquirit dam. Solu. ibi loquitur in curatore adulti: hic tētiā. hoc tꝫ in caſu quo glo. in. l. nō in. l. iij. in prin. ⁊. l. controuerſia. sͣ. de tranſac. in curatore pupilli. Que eſt ratio inter tutorem nō dꝫ vtruꝫ tm̄. sͣ. eo. 1 ¶ Dominus ⁊ alius pōt ⁊ curatorem pupilli dic ut in glo. ¶ Quero qn̄ poterit a taUm ī UTNi. appellare a condemnatiodabitur talis tutor utrum dabitur ſpecialiter ad li inquiſitioc vna. ne facta de ſeruo ⁊ etiā ip̄e ſeruus in ſub ne appellari .§. tuadeundam eredhitatem. quidam dicunt ꝙ nō maxime de tor. Uide ſidium. hoc dicit. facit. jͣ. e. l. lutius. ne ſit datio contra. l. certarum. sͣ. de teſta. tutel. iure ciuili. Guil. ⁊ bar. Ex. l. ſequenti. ⁊ ſic uidetur tenere in. l. ſi heredes in principio vide bal. in in. l. ſi nemo ¶ An ad hoc ut latrones inſignes duces factio .sͣ. de teſta. tur. Alij ut Ia. de are. dicunt ꝙ hoc .l. ij. C. d̓ epi .sͣ. de teſta. ſco. audien. num ⁊ concitatores populi non poſſint appella tutel. ⁊ qd̓ caſu dabitur ſpecialiter tutor ad hanc actioneꝫ Quid auteꝫ no. bar. in. l. re requiratur ꝙ ſint conuicti ⁊ confeſſi: ibi. Que ut. l. impuberem. sͣ. de tuto. ⁊ cura. da. ab his. ⁊ in crimīe lepotuit. C. 8 ro. Et ꝗd ſi appellant negātes ſe huiuſmodi cō hoc placet. ſe maieſtatis iure delibe ditionis quid fiendum uide in fi. ſcripſi poſt ¶ Dominus appellatiran. barto. in. l. ſi IIA S. onem quam interpoſuit l ¶ Quero ¶ In Onſtitutiones. pibus ꝗs.§. hi aūt qn̄. Uid̓ bar pro ſeruo poteſt proſequi per procura.s. d̓ iniuſto to. in. l. ſi he caſibus hic expreſſis non auditur appel toreꝫ hoc dicit. Hoc examinaui in. l. pe.§. ad cri teſtō. ⁊ hic ditas de telans. alij ponuntur. C. e. per totum. ⁊ plenius ī per moder. men. sͣ. de publi. iudi. ſta. tutel. ⁊ Spec. de appel.§. in quibus. vbi iſti caſus meli Item nō ap bal. in. l. cerEx. l. ſequenti. pellat̉ vbi d tarum. e. ti. examinanturᵈ ꝙͣ alibi. ¶ Quero qui ſint iſti in¶ An cum cognoſcitur de viribus ſententie de lictū eſt maſignes latronesᵉ: de quibꝰ dicitur. sͣ. de pe. l. cabeat ex hiſdeꝫ actis iudicari: ibi. Quero. Et an nifeſtū ⁊ no toriū. c. cum pitalium.§. famoſos. ẜm Oldra. ¶ Quero qui cum fuit appellatum ⁊ ſententia que fuit nulla ſpāli.§. porſunt ſeditionum concitatores. dic ꝙ illi de quiconfirmata: an adhuc poterit dici nulla: ibi. Se ro. de appel. bus ſit mentio. sͣ. de penis. l. capitaliuꝫ.§. ſolēt cundo. Et an ualeat appellatio cum dico ſentē⁊ bal. in. l. ad ⁊. l. ſi quis aliquid.§. auctores. ⁊. C. de ſedit. l. i. dictos. C. d̓ tiam nullaꝫ ⁊ ſi qua eſt appello: ibi. Tertio. E ep̄iſ. audiē. ¶ Quero qui ſunt duces factionum. Reſponqualiter iudex debeat pronunciare cuꝫ dico ſen .c. romana. deo hic factio ſumitur in mala parte ⁊ accipitur tentiam nullam ⁊ ſi qua eſt appello: ibi. Quarextra eo. in hic pro proditione. vnde illi qui ſunt corpora. to. Et an in cauſa reſtitutionis in integ. procevj. ⁊ qd̓ hales alicuius proditionis illi dicūtur duces factibet̉ ī. l. ij. C. dat predicta appellatio: ibi. Quero. Et an dequo. appel. onum. hoc probatur. C. ad. l. iul. maieſta. l. quiſ ſerta cauſa appellationis dicatur deſerta nulliuel ſi reperi quisᵍ in principio. ⁊ intelligo hͨ de qualibet pro taſ: ibi. Quero qn̄. Et qualiter agat̉ d̓ nullitate: ditione cū generaliter loquitur. ¶ Quero vtrū ibi. Nunc uideamus. Et quo iure agitur cū nul in iſtis caſibus requiritur ꝙ ſint confeſſi ⁊ cōui litas ſententie pronunciari petitur: ibi. Quero cti vt priuentur appellationis remedio uidetur Et coram quo iudice debeat agi de nullitate cū ꝙ ſic. C. quo appel. non re. l. ij. alij dicunt ⁊ meprincipaliter petitur: ibi. Quero. Et ſi proſeculius ꝙ in iſtis caſibus ſufficit alterum tantum. ⁊ tus eſt cauſam nullitatis ⁊ ſuccubuit: an poſſit hoc tenet Dy. ⁊ omnes. ⁊ ideo dic ꝙ quandoredire ad aliam cauſaꝫ: ibi. Quero ſi. Et an acqꝫ quis eſt confeſſus ⁊ conuictus: ⁊ tunc indiſtī tor poſſit principaliter agendo petere ut ſentē ete non appellatꝭ: ut dicta. l. ij. quo. ap. non re. tia confirmetur: ibi. Quero vtrum. Et an iudex .C. ⁊ hoc eſt uerum de confeſſione que ſit ante qui principaliter aditur ut ſnīaꝫ confirmet poſ A AAH

De appella. ⁊ rela. a I expreſſim. quandoqꝫ defectus. Si prima ſententia fuit nulla: an ſe ADDE ꝙ ſpec. in ti. de ſentē̓. prola.§. luxta verſicu. ſed quid ſi a ſnīa tecundus iudex debet cognoſcere eam ex eiſdem actis: ⁊ vide tex. no. net non confirmari. in. c. cum ad ſedem. de reſti. ſpolia. ibi prioris acta iudicij recēſentes f ¶ Eſt nulla. An appellans a ſententia nulla eaꝫ confirmet. vide glo. bar. ⁊ vide bar. Ang. ⁊ imol. in. l. cum querebat̉. sͣ. de re iudi. vbi omnino vi⁊ docto. in. l. i. C. quando prouo. de ⁊ vide omnino hic moder. in. x. ⁊. xj. charta. g ¶ Non eſt vera. Adde Bar. in. l. i. in fi. sͣ. de fer. ⁊ conſenſus partiuꝫ nō b ¶ Quādo qꝫ defectus. poteſt vali Uide bart. ī dare ſnīam ſit illam nullam dicere vide infi. appellauit ſciebat ſententiam nullam: ⁊ tunc cō .l. cū q̄rebat̉ niſi ⁊cͣ. vide ¶ Sentētia .sͣ. de re iu firmabat: ut in glo. contraria. ſecus ſi ignorabat glo. no. in. c. I expreſſim di. ⁊ ī. l. ſi ut ſignificaſti. que cōtinet ut hic. ⁊ iſtam opinionem tangit Specu. in titu. ꝓponis. C. de foro com expreſſum iuris erroreꝫ eſt nulla ⁊ appel de ſenten.§. iuxta. verſicu. ſi ergo appellator. ⁊ qūo ⁊ qn̄ iu pe. quā bene latio ab ea non eſt neceſſaria: ⁊ ſi appellaretur ⁊ uer. ſequenti. ſed hec opinio non eſt ueraᵍ. nam dex ⁊ Spe. no. ⁊ vide te deſeratur ſententia non confirmatur. hoc dicit. ⁊ Io. an. in xtum notapartis conſenſus non poteſt ualidare ſententiā ti. de ſen.§. bilem in. c. Primo ponit dictum. Secūdo illud declarat. ut ualeat ut ſnīa: ſed bene poſſet facere ꝙ uale iuſta. ver. ſꝫ cū dilecta. d̓ Tertio infertur ad declarationem noue queſti at ut pactuꝫ: ut. l. ij. C. cōmu. utriuſqꝫ iudi. facit ſi cauſa. ⁊ vi ꝯfir. vti. vel onis. Secunda ibi. nō iuris. Tertia ibi. Unde quod dicimus: in teſtamento. C. de teſta. l. non de dn̄m An inutili. ſi quis. Et in hac tertia parte ſic infert iuriſconto. ⁊ Imo. ī h ¶ Sic didubium. ⁊ quod no. per glo. in. l. i. C. qui ꝓ ſua .c. in litteris cendū. Et vi ſultus ex eo ꝙ dictum eſt appellationeꝫ nō eſſe iuriſditione. ſed male: ut ibi per doct. uel aliter d̓ of. deleg. de Bald. ⁊ neceſſariam. ſic ſi nullo modo appelletur non dicit Dy. aut ſuper appellatione fuit diſputatuꝫ quos oīno Imol. in. l. nocet. multo minus nocebit ſententia ſi appellegata inuti vide ad limi de nullitate: ⁊ tunc uidetur cōfirmari. ita videỉ let ⁊ deſerat. ¶ Oppo. ad primuꝫ de. l. preſes. liter. de leg. tationē eoꝝ loqui glo. l. contrarie. alias ſecus. ⁊ ita loquitur .i. ⁊ Bar. mn que hic di ⁊. l. cum prolatis. de re iudica. Sol. vt in qualiglo. iſta. argu. l. ſi ex teſtamento. ⁊. l. ſi cum argē .d. l. i. ī prin. xit bar. bet earum nota. ¶ Oppo. ad ſecundum ꝙ per tum in principio. ⁊. l. ſi mater.§. ea. sͣ. de excep. que ſnīe fine c ¶ Pōt in appellationem ſententia confirmetur: ut. l. cum appel. reſcī. telligi. Uide rei iudica. ſed iſtud videtur contra. glo. l. cōtra minor.§. i. sͣ. rem ratam habe. Sol. dicit glo. ibi hic alleg. in. l. i.§. libel rie: que dicit maxime ⁊ dicit nullam ⁊ ſi qua eſt i ¶ Eius ver li. sͣ. e. aliꝗd valuit iudicium inter litigantes licet non in pre appello. vnde Fran. accur. qui tenuit iſtam opi ba. Nota h̓ de materia iudicium domini. hic nullo modo. tu dic ꝙ ibi nionem quam ultimo poſuit Dy. dicebat ꝙ il ꝙ verba ſen huius.§. erat ſententia nulla ſolum ratione defectus con tentie debēt d ¶ Reſpicit lud maxime poſitum abundat. ſed hoc uide. ſtricte intelſnīam. Et d̓ ſenſus domini: ſed appellando conſentit: ergo tur contra mentem illius glo. que uidetur vel ligi. Et adde hoc melius ⁊cͣ. hic ſentētia erat nulla ex alia cauſa. ſimile dile ꝙ ſiue expreſſe dicatur ſiue non in cauſa ap qd̓ dixit bar qͣꝫ alibi. in. l. cimus. C. de teſtamen. l. non dubium. ¶ Quero to. in ea. l. in pellationis incidenter queritur de nullitate. ꝓ ſi vt ꝓponiſ dicitur hic ꝙ cauſa de nouo induci poteſt. quever. iiij. ⁊ in .C. quomobatur sͣ. fami. herciſcun. l. quedam. de iure pa.l. fi. ver. im do ⁊ qn̄ iuro an ex eiſdem actis. glo. hic diſputat finaliter tro. l. carmelia. vnde alij ſe referūt ad proceſſuꝫ propriātur. dex. determinat ꝙ ex eiſdem actis. idem in. l. ſi vt ꝓdicentes. aut quis eſt proſecutus cauſam nullie ¶ Secūdo tn̄ ẜm glo. i ponis. C. quomodo ⁊ quando iudex. contrariū l. ij. puto. fa. quero. Si d̓ tatis aut non: ut ſi nō eſt proſecutus iudex de uidetur nota. in. l. cum querebatur. sͣ. de re iudi herciſ. ⁊ qd̓ facto fuit ap hoc non uidetur pronūciare. C. de iudi. l. licet. no. bar. in. l. pellatū a ſen cata. dic ꝙ quandoqꝫ defectusᵇ ex quo ſentētia Mihi uidetur ſic dicendumᵇ. quandoqꝫ ſentē .i. C. d̓ neg. tentia nulla eſt nulla reſpicit vniformiter acta ſiue ſententiā tia prima eſt ipſo iure nulla expreſſo errore in ſē geſt. ⁊ ibi di iudex appel vt ſi litigatum eſſꝫ cum minore indefenſo tunc cit bal. ꝙ illa lationis pri tentia. ⁊ tunc iudex appellationis non poteſt il glo. nō ē aliomnia de nouo debent fieri. ita poteſt intelligiˢ mā ſnīaꝫ nul lam confirmare: qꝛ idem error eſſet in ſecunda bi. vide ibi lā cōfirmat: .l. contraria. quandoqꝫ defectus reſpicit ſenten que in prima. caſus eſt in. l. i. que ſenten. ſine ap que dixi. vian amplius tiamº ſolaꝫ: ut quia fuit lata die feriata uel parte de bar. ī. l. i. pel. reſcin. ⁊ ita loquitur hic glo. referendo eam dici poterit non citata ⁊ ſimilia: tunc ex iſtis actis debet ite hic alle. C. ff. de nullitate. ad. l. ſi uero erat nulla. alias tunc ſi quidem iuplures. ⁊ ibi ruꝫ iudicari ut hic. ⁊ ita intelligitur hec glo. ⁊. ll. vide qͥ not. dex dicat ſimpliciter appellationem non tenere adde q̄ hēs bal. ī. l. i. C. allegate in ea. quandoqꝫ defectus reſpicit ſentē uel male appellatum eſſe: nec dicat bene iudica poſt eum ꝑ de ſenten. ex tiam ⁊ partem actorum vt quia deceſſit reus ⁊ bar. ī. l. i. C. peri. reci. x tum ſeu iuſte iudicatum fuiſſe: tunc prima ſentē proceſſum eſt contra eum mortuuꝫ uſqꝫ ad ſen qn̄ prouo. pau. d̓ liaza. tia nullo modo uidetur confirmari: quia eius k ¶ In caſiin. c. fineꝫ li tentiam: certe acta poſtea facta ⁊ ſententia ſunt uerbaⁱ hoc non ſonant: ⁊ uerba ſententie debēt bus. Caſus tibus. in. v. ipſo iure nulla. ſed ea que preceſſerunt valent: ſtricte intelligi prout iacent: ut. l. i. C. ſi plu. una in ꝗbus vicol. de dolo. ut. l. penul. jͣ. que ſenten. ſine appellatione redeat̉ iudex ⁊ contu. ſenten. ⁊ sͣ. de libe. ca. l. diui. ⁊. l. ſi a te. de exce ſcin. ⁊ ita poteſt intelligi glo. d. l. cum querebaappellatiōis ptio. rei iudi. iſto caſu coniungerem opinioneꝫ primā ſnīam tur: ⁊ ibi de hoc dixi. ¶ Secundo quero quid ſi tertiam: quia ſententia ſemper refertur ad acta nullā tacite fuit appellatum ⁊ per iudiceꝫ appellationis ſen dico probatoria non petitoria: ut. C. de ſentenconfirmare. tentia que erat nulla confirmata: an poterit advide in. d. l. que ſine certa quantita. l. iij. ⁊. l. ait pretor.§. i. ⁊ huc nulla dici. glo. dicit hoc indiſtincte non cō.i. C. qn̄ pro .l. in ſumma. sͣ. de re iudica. nec curo: an in libel uo. ibi dixi firmari. allega. l. euꝫ. C. de inoffi. teſtamen. Dy. lo dato iudici a quo uel ad quem ſit facta menꝑ. xx. lineas. allegat sͣ. de teſta. tu. l. iure noſtro. ⁊ sͣ. e. l. ſi cōtio de nullitate per ſupradicta ꝙͣuis glo. dicat ſtat. ⁊ quod ibi no. C. de iure fiſci. l. inſtar. glo. maxime in. l. i. C. quando prouo. non eſt neceſ huic contrariam habemus. C. quando prouo. an ſit proſecutus cauſam nullitatis. lꝫ non dixit non eſt neceſ. l. i. vbi diſtinguit aut iudex pronū in libello dico nullam: quia utroqꝫ caſu confir ciauit appellationem iniuſtam inſerta cauſa: matur. alias ſi fuit dictum in libello dico nullāꝗa ſententia eſt nullaʳ ⁊ non confirmat eam: vt nec fuit proſecutus cauſam nullitatis: tunc non hac. l. ſi expreſſim. niſi in caſu. l. iij.§. falſus. sͣ. rē puto ꝙ ſententia preiudicet de nullitate: ut. l. ratam habe. vbi ex ſola appellatione ſententia eum qui. C. de inoffi. teſta. ⁊ in cle. i. extra de re confirmatur. ſed ſi cauſam non adijciat iudex iudica. Et ratio quia preſumitur ꝙ iudex proſed ſimpliciter pronunciet male appellatuꝫ vel nunciauit bene iudicatum reſpectu iniquitatis appellationem non tenere confirmare uidetur non nullitatis quam ignorabat eſſe. ſed ſi adijſententiam: maxime ſi appellator dicat in appel ceretur in ſententia pronunciatio bene iudicalatione dico ſententiam ipſo iure nullam: ⁊ ſi qͦ tum ⁊ male appellatuꝫ: tunc bene uidetur ſentē eſt appello. cā eniꝫ appellationis eſt queſtio pͥn tiam confirmare: ut. l. eos. C. de appel. ⁊ ſic decipalis ⁊ in ea incidenter queritur de nullitate. bet intelligi glo. d. l. i. C. quando prouo. non ita dicit glo. in. d. l. i. Dy. uolens reducere iſta eſt neceſ. ¶ Uidendum eſt an in caſibusᵏ in o ad concordiam: quandoqꝫ dixit ſic. aut ille qui bus ſententia non uidetur confirmari expreſſe

De appella. ⁊ rela. 229 e ¶ Tertio qͥ videat̉ ꝯfirmari tacite: ita ꝙ appellans non poſ ex ordīne nō tur de nullitate vt de cauſa ad appellationem īro vtruꝫ va ſeruato. bal. ſit dicere de nullitate. Reſpōdeo aut appellās mo queritur de ea ut de cauſa excluſiua appelleat talis ap ꝙ ſic ī. l. ſi ꝗ dixit: dico ſententiam nullaꝫ: ⁊ ſi quā eſt appellationis: quia ſi eſt nulla non tenuit appellatiopellatio di teſtō. sͣ. d̓ ex co ſnīaꝫ nul lo: prout dicitur in glo. d. l. i. uel cauſam nullita queſtio autem noſtra loquitur quando nullitacu. tuto. adlam ⁊ ſi qua tis expreſſe eſt proſecutus: ⁊ tūc de nullitate ite de etiam qd̓ tem ⁊ iniquitatem pono in libello ut cauſam ap eſt appello. bal. poſt bar rum queri non poterit cum ſemel ſit de hoc iupellationis. quid ergo dicemus. dicendum eſt vltra hic di to. in. l. ſcire dicatum ⁊ queſitum: ut. l. ij. C. ſi ex fal. inſtru. ⁊ cta nō. vide breuiter conſuetudo talem appellationem ad oportet.§. fi Bal. in. c. ſā .l. fina. de fide inſtrumen. nam etiam cum ꝓnūmittit. facit tex. in. c. conſtitutis extra de in inna. eo. ti. de cimus. quo excu. tur. dicio male appellatuꝫ videor pronunciare dictaꝫ teg. reſti. ⁊ minime mutanda ſunt que interpre tꝑe miles. ⁊ cit qd̓ ꝗ dic̄ ſententiam nullam quando appellando dixi ſētationem certā ſemper habuerunt. tamen pro vide Cy. in ſnīaꝫ iniuſtā tentiam nullam ⁊ ſi qua eſt appello: uel cauſam .d. l. i. C. qn̄ clariori intellectu predictorum ⁊ ad probāduꝫ videt̉ agere prouo. ī. vj. nullitatis proſecutus ſum: ut. jͣ. dicam. ſed ſi de ꝙ opinio predicta etiam de iure procedit hoc de nullitate .q. ⁊ bal. ī. l. generaliter nullitate non fuiſſet dictum neqꝫ queſitum poexaminare habemus circa tria. Prīo circa ip̄aꝫ abſenteꝫ. C. idem in. l. i. terit de nullitate poſtea dicere. argu. C. de inof. appellationem que interponitur coram iudice de accuſati. ī. iiij. col. C. Spec. in ti. teſtamen. l. eum qui. ⁊ sͣ. de peti. heredi. l. legiti a quo. Secundo circa libellum qui datur iudici de fur. de ſen.§. iumam. ⁊ eſt hodie expreſſum extra de re iudica. ADDE de ad quem. Tertio circa proſecutionem ipſius li xta. uer. ſed hoc ut ple.c. i. in. cle. nec obſt. ſi dicit ī appellatōe venit nul belli ⁊ appellationis. ¶ Circa primum dico ꝗ nunꝗd. dy. niſſime ꝑ epi litas etiam ſi non exprimatur: quia dico ꝙ venit in. l. cū filiuſ de iure poſſum dicere dico ſententiam nullam: ſcopū alex. ī .§. uarijs. d̓ incidenter: ⁊ ea que incidenter ueniunt in vno ⁊ ſi quā eſt appello: quod probo. Appellatio ſi .c. dilecto ex leg. ij. ⁊ bal. iudicio ſi in eo plene non examinantur non vetra d̓ appel. recte inſpicitur non eſt proprie actus iudiciari in. l. i. C. de b ¶ Actus iu niunt in alio: vt. l. ſed ſi ante. sͣ. de exceptio. ⁊. l. usᵇ: quia in ea cauſa nullus iudicis actus requi fur. in. iiij. ⁊ diciariꝰ. Ap penulti. sͣ. de his qui ſunt ſui vel alie. iu. ⁊ quod .v. colū. per ritur: ⁊ poteſt fieri die feriato: ut. l. i. C. d̓ ferijs pellatio non bal. in. l. ediibi nota. ⁊ predicta uera quando pronunciatur ſolum enim ex libera poteſtate dependet. ſed in eſt actus iuta. in. xxvj. diciarius. vi male appellatum propter defectum iuſticie. ſehis que ex libera poteſtate dependent non pro colū. C. de de. jͣ. eo. l. fi. cus ſi propter curſum fatalium: quia tunc dic vt hibemus duas cauſas contrarias conditionalieden. ⁊ vide in prin. In .jͣ. dicam. ¶ Tertio queroª ad declarationem p̄Pe. de an ter ſeu alternatiue proponere etiam ad unuꝫ et cōtrariuꝫ eſt cha. in cle. i. dictorum vtrum valeat talis appellatio: dico ſē fectum: ut promitto tibi decem ſi nauis ex aſia tex. ī. c. qm̄ de re iudi. ſꝫ contrā. de ꝓ tentiam nullam: ⁊ ſi qua eſt appello. glo. ſimpliuenerit: uel non uenerit: ut. l. iul. de condi. inde an procedat ba. ⁊ cū bar. citer tranſeundo uidetur dicere ꝙ ſic in dicta. l. biti. ⁊. l. huiuſmodi. quando di. lega. ce. ⁊ eodeꝫ talis libelluſ hic ꝯcordat quare peto .i. C quando prouo. non eſt neceſ. Alij dicūt cō modo dicte cauſe cōtrarie poſſunt proponi ad pe. de anch. talem ſnīaꝫ ī tra: quia appellatio ⁊ nullitas ſunt contraria. ſi in cle. i. d̓ ap diuerſos effectus: ut promitto tibi centum ſi na meliꝰ reſorpel. qꝛ pōt ī enim eſt nulla non poteſt per appellationem re uis ex aſia uenerit: ſi nō uenerit promitto equū mari. Bal. ī terponi ī ab ſcindi: vt. l. nam ⁊ ſi. verſic. poſt defectum. sͣ. de .d. c. ſācimꝰ ita hi. quantum ad effectum deuoluendi cauſentia aduer dicit ꝙ ſic. iniuſto rup. ⁊ irri. teſtamēto. Dy. diſtinguit. aut ſam ad ſuperiorem poſſuꝫ iſtas duas cauſas cu ſarij: vt ibi. allegat no. ī appellat reus ⁊ procedit talis appellatio: quia lꝫ ꝯtra bar. mulare: quaſi dicat: ſuperioreꝫ prouoco ſiue ſē .l. illa verba h̓ teneat bal. licet reo proponere plures exceptiones contratentia ſit nulla: ſiue aliqua ſit. quantum autem .jͣ. de verb. in rubri. C. rias: vt. l. nemo. sͣ. d̓ ex. aut appellat actor: ⁊ tūc ſigni. ⁊ bar. ad effectum reſcindendi non propono niſi vnā quo. appel. ⁊ in. l. i.§. libel ſecus quia actor non poteſt duas exceptiones cauſam ſub conditione de preſenti que non ha vide Bar. ī li. sͣ. eo. quid .l. i.§. dies contrarias proponere. C. de fur. l. i. cuꝫ ſimi. In bet ſuſpendere: dico enim ſi aliqua eſt appello aūt ſi dico ſē .jͣ. quādo ap nocen. in. c. cōſtitutus. ⁊ de ī integ. reſti. hoc aſhoc eſt beneficium appellandi quo reſcinditur tentiaꝫ iniupel. ſit. ſerit pro conſtāti ꝙ iſte libellus ⁊ iſta appellatio ſtam ⁊ poſiſententia propono. facit. l. cum ad preſens. sͣ. ſi to ꝙ ſit iuſta procedit: ⁊ ſuper vtroqꝫ tam ſuper iniquitate ꝙͣ certuꝫ peta. ⁊. l. conditiones implende. sͣ. de he ex cauſa diſuper nullitate admittātur probationes ſimul. re. inſti. ſed poſito ꝙ appellatio eſſꝫ actus iudi co cām ipſo Nec obſtat ſi dicis īmo debet eligere: ut. l. ꝙ in ciarius adhuc idem eſt. nam licet appellatio nō iure nullam heredem.§. eligere. sͣ. ad treb. quia hic reus nō ſit exceptio nec actio: ut dixi in. l. i. in principio eſt certus qualiter probabit in cauſa appellatio .sͣ. eo. tamen eſt quoddam ius defenſionis. per nis: ergo ⁊cͣ. ut. l. i.§. quod autem. sͣ. quo. le. ſed illud enim defendimur a ſententia que ius nocerte iſta incertitudo probationis fiende nō viſtrum impugnat: ſiue ergo appellatio propona detur ſufficere ad probationem duarum actiotur ex parte rei licet ei proponere duas conditi num contrariarum: ut. l. eum qui. ⁊. l. contra ma ones contrarias conditionaliter: ut. l. ſi quideꝫ iorem. C. de inofficio. teſtamento. unde Inno. .C. de except. ⁊ dictum eſt. sͣ. per Cy. ſiue appel extra de appel. in. c. dilecto. uidetur dicere ꝙ cā letur ex parte actoris ⁊ idem. nam actor prohinullitatis ⁊ iniquitatis nō ſunt contrarie immo betur plures actiones cōtrarias proponere. nō bene poſſunt in eodem libello cumulari quod autem plures replicationes contrarias immo a patet: quia per utrunqꝫ cauſa ad ſuperiorem de ctori licet. nam dicit. l. ꝙ replicationes exceptio uoluitur: ut. jͣ. dicam. Hoc etiam tenent quidaꝫ nes ſunt: ut. l. ij. sͣ. de except. ⁊ alia. l. dicit ꝙ nenoſtri doctores ut Iaco. de are. ⁊ ſui ſequaces mo prohibetur pluribus exceptionibus uti. no cum in cauſa appellationis queratur de nullitata ꝙ dicit nemo. quaſi dicat nec actor nec reus. te etiam ſi non exprimatur: ut dicta. l. quedam unde quando actor appellat eſt quoddam remulier. sͣ. fami. herc. ⁊ de iure patrona. l. carmeplicare contra ſententiam que ſibi obiecta eſt. lia. ⁊. C. de libe. cau. l. ſi is. iſta nō uidetur uera. poteſt ergo dicere nullā: ⁊ ſi quā eſt appellare. nam appellatio habet duplicem effectum. Pri ¶ Secundo eſt uidendum circa libelluꝫ appel mo quia extinguit pronunciatum: ut. l. i. in fi. sͣ. latorium qui datur iudici ad quem: ⁊ eſt hic ad ad tur. ⁊ dixi. sͣ. eo. in. l. i. in principio. ⁊ in hoc uertendum: quia cum appellatio ſit iam intereffectu appellatio ⁊ nullitas contradicunt. Sepoſita: ⁊ ſic pronunciatum ſit extinctum uidet̉ cundus effectus eſt quia per eam cauſa ad ſupe ꝙ cauſa nullitatis ⁊ appellationis non ſint con riorem deuoluitur: ⁊ in hoc non contradicunt: trarie: immo quelibet tendit ad oſtendendum ſed ſaltem remanet ſecūdus effectus. In prima ſententiam nullam. ⁊ ideo talis libellus proceergo iſtarum cauſarum concurſus ⁊ cumulatio dit ⁊ poſſunt dicte cauſe accumulari ⁊ ſi qua cō non admittetur. Nec obſtat ꝙ dicitur ꝙ in aptrarietas reperietur: quia eſt ſpecies exceptiōis pellatione queritur de nullitate: quia non queri ſeu defenſionis: ut. sͣ. proxime dixi. ¶ Circa ter AH A A ij

De appella. ⁊ rela. a ¶ Simul ꝓſequi. An cā nullitatis ⁊ appellationis poſſit ſimul ⁊ ſemel ꝓ in quo ꝯcludit ꝙ aut ex ꝑte eius ꝙ ꝓponit exceptionē nullitatis nihil ꝑ ſequi. adde Bar. in. l. i. C. quando prouo. bādū eſt: ut qꝛ dicit nō fui citatus uel nō fuit ꝓcurator meus ꝗ egit ⁊ exb ¶ Nō currūt tꝑa. donec ꝓſequor cām nullitatis nō currūt tꝑa appellaceptio nihil impediuit executionē. aut eſt aliꝗd ꝓbandū in cā nullitatis: ⁊ tionis adde Bar. in. l. i. C. qn̄ prouo. ⁊ que. jͣ. proxi. col. no. tūc aut iſta cognitio hꝫ altiorē indaginē: ⁊ tūc nō impedit̉ executio: ſi v̓o c ¶ Debet ꝓnunciare. De forma ſentētiādi de qua hic vide qd̓ nō. Bal. poſſit incōtinenti ꝓbari: ⁊ tūc impedit̉ executio: ⁊ ibi vide allegata. ⁊ qn̄ in. l. i. in pͥn. .C. de ſentē. dicitur ꝙ re ex peri. reci. quirāt altio tium ſcilicet an quo ad cauſe proceſſum predito ꝙ hoc caſu ſcilicet quando libellus preceſſit ⁊ adde lati rē indaginē cta duo remedia ſimul proſequiª poſſint videnbal. ī. l. eos. dico nullam ⁊ ſi qua eſt appello: uidetur pronū ibi vide. ⁊ in pͥn. in vl. dum eſt. nam quandoqꝫ iſte due cauſe habent idē in exceciare tam ſuper nullitate ꝙͣ ſuper iniquitate. ad col. C. e. ſi āt originem ex diuerſis fontibus. utputa dico ſenptiōe ſine cā utrunqꝫ enim poſſunt dicta uerba referri. nam ꝗs ſimplicit̓ reſtitutioniſ tentiam nullam: quia lata contra minoreꝫ indeappellauit a quando eſt ſentētia nulla ſi iudex dicit male ap ⁊ vide d̓ iſta fenſum: ideo eam iniuſtam reſpectu tenoris ipſnīa nulla: iu in īteg. reſti. pellatum poteſt intelligi id eſt male ad ſuperiodex dꝫ diceſius: certe potero facere articulos ⁊ probatōes in. l. defende rem pro cauſa nullitatis prouocatum: ut patet re ꝓnuncio ſimul ſuper unaquaqꝫ cum in hoc nulla reſultet re. in. fi. ff. d̓ ex his que. sͣ. dixi. ¶ Quero quidᵇ in cauſa reſti appellatōeꝫ aucto. tu. ⁊ contrarietas. quandoqꝫ iſte due cauſe habent īiuſtā: qꝛ aptutionis: an procedat talis libellus dico ſenten ibi habeſ bo originem ex eodem fonte: ⁊ hoc poteſt eſſe dupellatio non nas remiſſitiam nullam ⁊ ſi qua eſt peto reſtitui: ⁊ idem in tenuit ẜꝫ gl. pliciter. nam quandoqꝫ eadem cauſa poteſt eſſe ones. alijs actibus quibuſcunqꝫ. textus uidetur ꝙ ſic ⁊ ibi bal. in h ¶ De nulli nullitatis ⁊ iniquitatis diuerſis reſpectibus. exē extra de in integ. reſti. c. conſtitutus. ꝙ conſue.l. i. C. qn̄ ꝓ tate cognoplum dico ſententiam nullam quia lata contra uo. ꝑ Imol. tudo approbat ⁊ de iure videtur uerum: quia ī ſcet̉. Qualiminorem indefenſum. Item dico iniquaꝫ: quia in. l. cū queter ⁊ quomo integrum reſtitutio continet quandam ſpeciem rebat̉. de re do poſſit de promiſſio ex qua ſum condemnatus fuit facta a defenſionis: hoc eſt exceptionem uel replicatio iudi. nullitate come minore ſine curatoris auctoritate: certe adnem aduerſus illum actum qui ledit minorem. ADDE qua gnoſci: ⁊ ꝑ mittentur hic probationes ſimul ſuper vnaqua liter debeat ſicut. sͣ. dictū eſt de appellatione. ¶ Quero quā ſe. ⁊ uid̓ om iudex ꝓnun qꝫ poteſt enim eſſe ꝙ habet originem ex eodeꝫ nio Barto. doᵉ iſta duo iudicia ſimul ſunt ꝓpoſita.ſ. nulliciare ſuꝑ ap in. l. cuꝫ q̄re fonte: tamen modis contrarijs. exemplum dico tas ⁊ appellatō: ſi ꝗdē apꝑeat ꝙ appellatō ſit d̓ pellatione ībat̉. de re iu ſententiam nullam: quia ille cuius auctoritate terpoſita a ſerta ex aliqͣ cā: an deſerta videat̉ cā nullitatis di. ⁊ quot fui in iudicio non erat meus curator: ⁊ ſic dico ſnīa nulla an modis poſtextus in hac. l. in fi. videtur ꝙ non: quod eſt no ge. conſilio eā iniquā ꝑ ea que facta ſunt ab illo eodē meo ſit dici d̓ nul tabile. Sed iſtud videtur veruꝫ quando ſimpli.cxxxviiij. litate ſentēcuratore: hic ſuꝫ mihi contrarius: ideo in proſe citer appellauit idem tamen puto quando exp̄ſ d ¶ Aduertē tie. uide in cutione non audior: vt. l. ij.§. ſed ſi alius. ⁊ ideo dū. vide bar ſit dico nullam ⁊ ſi qua eſt appello. non enim ꝓ Specul. de donec proſequor cauſaꝫ nullitatis non currunt to. in. l. i. C. ſenten.§. pter hoc cauſa nullitatis perdit naturam ſuam qn̄ ꝓuo. ī v̓. iudex. in prī temporaᵇ in cauſa appellationis: ut. l. eum qui. Sed aduertenduꝫ: quia pendente appellatio circa tertiū. cipio: cum ⁊. l. contra maiores. C. de inofficio. teſtamen. ne primi iudicis officium quieſcitᶠ: ut. jͣ. nil no. e ¶ Quero multiſ uer. ¶ Quarto videndum eſt de modo ſententianꝗd. An ꝓceſequen. Et penden̄. appella. l. i. ſed appellatione deſerta: lidi quando iſta duo iudicia ſic communiter pro dat libellus adde ꝙ poſt cet cauſa nullitatis remanet iudicis primi offici dico ſnīam terminū ſta ponuntur: ⁊ ſi quidem iudex reperiet ſentenum non impeditur in executione prime ſentennullā ⁊ ſi qua tutuꝫ poteſt tiam eſſe nullam debet pronunciareᶜ eam eē nul eſt peto reſti tie: niſi cum diſtinctione quam dixi in. l. ſi cum oppōi d̓ nul lam. de appellatione autem ſi uult poteſt nihil tui: ⁊ ſimilit̓ litate ꝓceſnullaᵍ. sͣ. de re iudica. ⁊ p̄dicta quādo cauſa ap ꝗd in ꝯͣctu. dicere. nam fuit appellatum ſub conditione de ſus ⁊ banni pellationis ⁊ nullitatis iungūtur ſimul. ¶ Nūc vide bal. ī. l. quando eſt preſenti: ſcilicet ſi aliqua eſt: ſed nunc apparet aliqua uideamus quādo per ſe de nullitate agi ſi curatoreꝫ nullū ex deꝙ nulla ē: ergo nunꝙͣ fuit appellatuꝫ. Sed ſi ali .C. de reſti. tur. Et primo uideamus qualiter d̓ nullitate co fectu iuriſdi quid vult addere ſuper hoc in ſentētia dicat ſuī integ. ⁊ ad tionis ſecūgnoſceturʰ. Reſpondeo duobus modis. Uno bart. h̓ vide peruacue appellatum uel fruſtratorie appelladū Bal. in. modo incidenter. Alio modo principaliter. In Io. an. in. c. l. ſcire.§. fi. tum quare ſententia erat nulla. Et hanc practicidenter hoc poteſt eſſe duobus modis. Pricū oliꝫ. el. ij. de excu. tu cam ponit tex. in. l. ex conſenſu. circa principiuꝫ. d̓ pͥui. ⁊ bal. to. facit qd̓ mo quia cum petitur executio ſententie: ille con ⁊.§. i. jͣ. eo. Si uero reperitur ſententiaꝫ eſſe aliin. l. edita. in notat Bar. tra quē petitur excipit de nullitate: ut. l. i. in prin .xxv. col. C. quam debet pronunciare ẜm ea que diximus ꝓ in. l. ij.§. pre cipio. jͣ. que ſenten. ſine appel. reci. ⁊. l. ſi pretor. de eden. tor. ff. qui ſa nunciando in cauſa appellationis: vt. l. i.§. fina e ¶ Quero .§. marcellus. sͣ. de iudi. Secundo modo quan tiſd. cog. ⁊ q̄ li. sͣ. eo. nec neceſſe eſt dicere aliꝗd d̓ cauſa nulliqn̄. Si ꝓpo dicit Bal. ī. do una partium iterum petit ſententiari dicens nit̉ cā appeſ tatis. nam ex eo ꝙ dicit: ſi qua eſt appello. videl. i. C. d̓ iur. ſententiam primo latam eſſe nullam: ut hic ⁊. l. latōis ⁊ nultur dicere vt in dicto caſu etiam dico nullaꝫ. ſub ⁊ fac. igno. .i. C. de ſenten. ⁊. l. hec ſententia. de ſenten. que litatis: utrū ꝙ quādo ac contrarijs enim conditionibus vidētur iſte cau deẜta appel ſine certa quantitate. cum ſimili. Principaliter tus eſt nulſe propoſite: ſicut dicimus in nouatione ⁊ adelatiōe videa lus aſſignavero cauſa nullitatis agitur petendo principali tur deſerta ptione legati facta ſub conditione poteſt etiam tio termini ter ſententiam nullam pronunciari. ⁊ iſtum mo nullitas. vid̓ ſtatuti a lede nullitate facere mentionem ſi uult. ſcilicet ꝓ dum ponit glo. in. l. i. jͣ. que ſentē. ſine appel. rebal. in. l. qui ge: ipſo iure nunciare aliquam ⁊ ipſam eſſe iuſtaꝫ vel iniuſtā teſtō. de exci. facit. l. i.§. i. sͣ. de ferijs. ¶ Quero quoᵗ iure aē nulla ⁊ id̓o ⁊ ſi non faceret tacite videtur eam pronunciare cu. tu. ⁊ in. l. nō excludit gitur quando principaliter nulla ſententia protale pactuꝫ. aliquam. argu. l. i. C. de or. iudi. ¶ Et in prediveniēteꝫ pº nunciari petitur. Innocen̄. dicit ꝙ officio iudi .§. qui ꝓuoctis eſt multum aduertendumᵈ. nam ſi iudex ꝓ terminuꝫ. ⁊ cauit. ff. de cis. extra de offi. iudi. c. finali. probatur in dicta dicit Bald̓. nunciaret male appellatuꝫ nec plus diceret: pu pac. ⁊ inno. in. l. i. C. ꝗ ꝓ .l. i.§. i. jͣ. de ferijs. ⁊. C. quando prouo: non eſt in. c. ſepe. exͣ ſua iuriſdi. eo. ⁊ dū cōcludit hic bar. ꝙ nō: limita eſſe verū niſi nullitas nō eſſꝫ exp̄ſſa ꝙ tēpora fatalia appellationū nō habēt locū nullitate qꝛ ꝓcedit̉ ex defectū iuriſditio in libello. ſed ueniret tacite. ar. C. ſi pen. ap. mors īteruenerit. ⁊ qd̓ not. exͣ nis. predictis adde bal. in. l. edita. in antepenultima col. de edē. ubi dicit de appel. bone ꝑ Inno. ⁊ in nouella: vn̄ nō omitto ꝙ ꝗcꝗd ſit elapſo terꝙ ſi libellus eſt ieptus terminus datus reo ad excipiendū nō currit quo mino ꝑempta eſt inſtātia nullitatis quāqͣꝫ principaliter intētet̉ ⁊ poſt illā ad exceptionē ineptitudinis. an autē iuri dicēdi nullum preſcribat̉. vide inſtātia durat. ita no. dicit bal. in. c. ſancimus. quo tꝑe miles. ⁊ adde q̄ no. bal. in. l. ſicut. C. de preſcrip. xxx. anno. ⁊ in. l. data opera. in. xxvi. col. C. ꝗ bal. in. l. vna. C. de ſen. ex peri. reci. ⁊ moder. hic in. ix. col. ⁊ cū bar. h̓ tran accuſa. ⁊ adde quod multū not. dixit bal. ꝙ ſi lata ſnīa intēto indictū nulſit ancha. in cle. i. de dolo ⁊ ꝯtu. ꝗd āt ſi renūciatū eſt exp̄ſſe appellationi. litatis currit mihi tempus appellandi īmo ſi ſuccūbaꝫ in nullitate poſſuꝫ dicit bal. ī. l. i. ī pͥn. d̓ ſen. ex peri. reci. ꝙ videt̉ renūcīatū nullitati ꝑ Saly. ī poſtmodū appellare. ita bal. in. l. cōtra maiores. C. de inoffi. teſta. qd̓ no. .l. fi.§. fi. C. de tēp. ap. ⁊ hic adde bal. in. l. i. C. qn̄ ꝓuo. ⁊ ꝗd ſi deſerat̉ cau adde qd̓ bal. in. l. qui teſtamēto. de excu. tuto dicit ꝙ ſi dico ſententiā nul ſa nullitatis an ꝑ hoc remaneat ſnīa. bal. ꝙ nō in. l. furti.§. i. ff. de infami. lam ⁊ ſi qua eſt appello. ⁊ dū diſceptat̉ cā nullitatis: currunt tēpora fataADDE an deſerta appellatōe dicat̉ deẜta nullitas īſtātie. ang. ꝯſi. cclxvj. lia ꝓſequēde appellationis. an eadē ſunt tēpora fatalia proſequēde cauſe f ¶ Iudicis officium. quieſcit. Idem in ſpec. in ti. de ſenten.§. iuxta uerſi. appellationis ⁊ nullitatis ſimul intentate cū apellatione. ⁊ ꝗd ſi ſeorſū de ꝗd ſi appellans in. xi. col. ducatur nullitas ab appellatione. uide ibi omnino bal. ⁊ no. ꝙ bal. in. l. fi g E. l. cū nulla. Nihil dixit in. l. ſi cū nulla. ſꝫ remittit l. d. l. iiij.§. ꝯde̓natū ſuſpecta. sͣ. de inoffi. teſta. dicit ꝙ licet cā nullitatis pertineat ad iudicem

De appella. 22 7 inſtantie ex ſtatuto: hoc non obſtante poterit opponi coram iudice qui ꝓ eſſet: ut no. ſalice. in. l. ſi preſes. C. quomodo ⁊ quando iudex. nunciat. facit ad no. per Bar. jͣ. proxime. ⁊ ad id qd̓ dixi. sͣ. ẜm Baldum. d ¶ Sicut dominium. Adde bar. in. l. i. circa princi. C. quādo prouo. in. l. contra minores. tu vide bar. sͣ. ea. l. in ver. circa tertium in fi. ⁊ Bal. e ¶ Pluribus cauſis. Iſtud dictum eſt uerum quando dicitur ſententia in. d. l. qui teſtamento. de excu. tuto. nulla per uiam principalis petitionis. ⁊ ratio eſt: quia ſi ſuccumbat actor i ¶ Quero quo. uide barto. in. l. i. in fi. C. quando prouo. ⁊ in. l. que ſub cō in vna tamen incipere poteſt aliam. qd̓ ſecus eſt in cauſa appellationis: qꝛ di. in fi. sͣ. de proponēdo condi. inſti. unam poteſt ⁊ per ſpecu. neceſ. l. ſi pater tuus. que bene facit. ⁊. l. i. eo. titu omnes promus in reali: ut. l. ſi mater.§. i. ⁊. l. ⁊ an eadeꝫ.§. in ti. de offi. ponere: ut. lo. ¶ Quero coramʰ quo iudice debeat agi de actiones.sͣ. de excep. rei iudi. ¶ Quero utrum ſi iudi.§. i. v̓ſi .l. iij.§. fi. ⁊ nullitate. ⁊ quando hec principaliter petuntur. Item cū nul cut condemnatus pōt dicere ſententiam nullā hoc tꝫ malitas petitur Reſpondeo aūt ſententia eſt lata a iudice deleprincipaliter agendo. ita actor poſſit petere pͥn theſ. ī no. vi. declarari. gato: ⁊ de nullitate ſuperior cognoſcet non ip⁊ etiam uide cipaliter agendo ſententiam confirmari. decrea ¶ Quero barto. sͣ. ī. d. ſe. C. quomodo ⁊ quando iudex. l. ſi ut propotiſte dicunt ꝙ ſic. ⁊ habent de hoc rubricam de coram. Corā .l. ſeio.§. fi. nis. aut a iudice ordinario: ⁊ tūc glo. in. l. iij. C. quo iudice confirma.ᶠ vti. uel inuti. que ſtatim ſequitur poſt que eſt. l. iij. debeat agi de accuſa. dicit ꝙ poteſt agi coram eodem iudi titu. de appel. ut innuat ꝙ ſicut uictus appellat licet do. ancauſa nullita to. aliter dice uel ſuperiore: ut dicta. l. iiij. ⁊. l. abſentem. jͣ. ita actor poſſit petere ſententiam cōfirmari. hoc tis. ⁊ uide ꝙ cat in. c. dile eodem titulo. Iacob. de are. in dicta. l. ſi ut pro no. bal. in. l. puto uerum de iure noſtro. aut enim uictus ap cto. exͣ eo. ſi ſuſpecta. sͣ. ponis: ⁊ ibi Cy. ⁊ sͣ. de re iudi. l. iudex: dicit aut pellauit ⁊ non fuit proſecutus: ⁊ tunc uictor po f ¶ Rubri. d̓ de inoffi. te. ſententia eſt nulla propter iniquitatem ſeu turteſt ingredi iudicium ſuper appellatione illa ꝓ confir. utrū ſta. ⁊ Gui. de actor poſſit pitudinem iudicis: ⁊ debet adiri ſuperior: ut di poſita ⁊ petere ſententiam confirmari: ut. l. fina ſuza. ī. l. i. C. petere ſentē cta. l. abſentem. aut eſt alias nulla: tunc ipſe idē de aduo. di li. C. quando prouo. non eſt neceſ. ⁊ in aucͣ. de tiam confiruer. iudic. ⁊ iudex debet adiri: ut. sͣ. allega. ll. Iaco. bu. indi his qui ingredi. ad appel.§. uolumus. aut uictꝰ mari. adde bal. in. l. adſtincte dicebat ꝙ poteſt adiri: ut. l. carmelia. sͣ. bar. ⁊ ang. ⁊ non appellauit: tunc uidetur idem ꝙ poſſit aduerſus. C. ſi imol. in. d. l. de iurepatrona. ⁊. l. quedam mulier. sͣ. fami. her ri ſuperior ⁊ petere ſententiam confirmari ⁊ illi aduer. rē iupupillo.§. ꝗ ciſcunde. ⁊ ſi opponatur ubi ſemel eſt acceptuꝫ di. ꝗ allegat victo contra ſententiam perpetuum ſilentium opus sͣ. de Inno. ī. c. di iudicium: ibi debet finem accipere: ut. sͣ. de iuimponi: ut. C. ut lite penden. l. finali. quod proope. no. nū. lectus. extra ⁊ moder. h̓ di. l. ubi. Reſpondebat ipſe ſi uolo ire ad ſupebatur per rationem neceſſariam. pone ꝙ uictus eo. adde qd̓ ⁊ cum bart. riorem ut pronunciet nullam ⁊ poſſuꝫ. ſed ſi vo in executione oppoſuit de nullitate ſententie: ⁊ not. Innoc. h̓ tranſit pe. lo ꝙ ſententia annulletur ⁊ iteruꝫ pronūcietur: in. c. cuꝫ ber habita ſummaria cognitione fuit contra eum ude ancha. in toldus. ī gl. tunc idem ipſe iudex debet adiri: ut. l. ſi preſes ctorem pronunciatum. certe quando ipſi uicto cle. i. de re iu in ver. cōceſ di. uide bar. .C. quomodo ⁊ quando iudex. ⁊ dicta. l. iiij. C. ri remanet ius integrum ⁊ ordinario iudicio: ut ſurus. de re in. l. i. circa de accuſ. ego dico: aut ego uolo petere princi.l. a diuo pio.§. ſi ſuper rebus. sͣ. de re iudi. ceriudi. per bal. fi. C. quādo in. l. abſentē. paliter ꝙ iterum ſententietur: ⁊ ſic queſtio nulte niſi principaliter poſſet petere ſententiam cō prouo. ⁊ ui .C. de acculitatis ueniet incidenter: ⁊ tunc ipſe idem iudex de qd̓ dixi firmari non reperiretur iudiciuꝫ ordinariū quo ſa. vide ompoſt barto. ī debet adiri: ut dicta. l. iiij. C. d̓ accuſa. ⁊ hic. ⁊. l. huic uictori ſuccurreretur. ¶ Quero an iudex nino ad ma .l. fi. uid̓ bal. .i. C. de ſenten. cum ſimi. Sed ſi ſimpliciter diqui aditur ut ſententiam confirmet poſſet ſenteriam bal. in. l. preſes. in. l. i.§. ad co ſententiam nullam: ſicut in hac. l. poſſum pe tentiare ſententiam nullam. Reſpondeo ut dixi .C. de ſentē. hec. de pa. tere uel coram iudice primo: uel coram ſuperio g ¶ Quero .sͣ. in iudice appellationis: quia eadeꝫ eſt ratio. iura. fir. ⁊ q̄ an iud̓x. utꝝ re: ut dicta. l. abſentem. C. de accuſa. ⁊. l. i.§. i. jͣ. Et predicta uera quando dicitur ſententia nu dixi. in. l. ii aditus vt ſē que ſentē. ſine appella. re. Et dico ꝙ iudex nuldicium ſolui la. ſinautem diceret nullam uenditioneꝫ uel aliū tentiam con tur. ī. ij. apo litatis non ſolum poterit ſuper nullitate pronū contractum uel teſtamentū. dic ut dixi in. l. que firmet poſſit ſtil. sͣ. de iu ſentētiā nulciare: ſed etiam poterit ſuper cauſa principali ſē ſub conditione.§. fi. jͣ. de condi. inſti. di. adde bar lam pornun tentiare: ut dicta. l. abſentem. C. de accuſa. in eo to. ī. l. ſi ut ꝓHanc to ciare. uide q̄ Ui ſuſpectum. tam legē ꝙ dicit ꝙ ſententiam reformat: expreſſum eſt in po. C. quo dixi ī. l. i. C. modo ⁊ quā .l. i.§. i. jͣ. que ſenten. ſine appella. reci. ex quibus quando pro proſequere ut in glo. do iudex. uo. ⁊ in. l. cū .ll.ᵇ habes ꝙ ſicut cauſa appellationis deuoluit Primo b ¶ Ex ꝗbus apd̓. sͣ. iudi. Mperatores. ſoquituri totam cauſam ad ſuperiorem ut poſſit ſententiā .ll. Adde bar ſol. ⁊ bal. in to. in dicta. reformare etiam ex noua cauſa: ut. l. i. in princiquando fuit appellatū a magiſtratū mu .l. nulli. ī ad .l. ſi ut ꝓpo di. C. d̓ iudi. pio. sͣ. e. ⁊ quod cum eo. l. finali. ⁊. C. de tempo. nicipij ad principem omiſſo preſide medio. Se nis. ⁊ in. l. i. Mpeappel. l. per hanc. ⁊. C. e. l. eos. ita cauſa nullitacundo quando fuit appellatum a delegato pre quando pro i ratoreſ tis deuoluit totamᶜ cauſam ad ſuperioreꝫ ut poſ ſidis ad principem. primum examinaui: ut. sͣ. e. uo. ⁊ Inno. .6. idē ī. c. bone. ex ſit cauſam primam reformare quod eſt multum .l. i.§. ſi quis in appellando. ¶ Ad ſecundū op. reſcripſerūt tra eo. ⁊ bar appellatiōe. notandum. hoc etiam uidetur ſentire Innocē. .jͣ. quis ⁊ a quo. l. i.§. fi. glo. ſoluit hic. dicemus to. ī. l. iudex adde ꝙ ſec licet. ll. non alleg. in. c. cum contingat. extra de plenius in contrario. ¶ Op. glo. extra. e. c. nos poſtqͣꝫ. de re ubi pederet offi. delega. ¶ Quero ſi proſecutus eſt unā cau iudi. ⁊ not. in eminenti. ſed illa decre. hodie non reperitur queſtio nulper. moder. ſam nullitatis ⁊ ſuccumbit utruꝫ poſtea poterit litatis: quia ſed eſt de offi. dele. c. ſuper queſtionū.§. porro. hic ⁊ uide tunc indiſtī aliam proſequi. quidam ꝙ ſic. ad quod facit exSo. ut ī glo. ⁊ dicemus plenius. jͣ. quis ⁊ a quo Pe. de an cte ſit ſeque tra de procu. c. ex inſinuatione. Mihi uidetur ap. l. i.§. fi. cha. in cle. i. ſtratio ſecun dicenduꝫ ꝙ cauſa nullitatis eſt ſimilis cauſe mo de re iudi. c dum formā z Quero cirSi magiſtratus. at. dicitur ſequitur bar te ſuper actione reali. nam ſicut dominiumᵇ ali.d. l. ab execu to. hic ad lit tore. ⁊ ibi cuius rei non poteſt eſſe meum ex cauſis pluriꝙ iudex ap. debet exprimere cui hoc dānum ſit teram. Bal. in ulti. bus diuerſis temporibus concurrentibus: ut. l. aſcribendum. quero cui ſcribetur. Reſpondeo c ¶ Deuoluit col. C. quo. totā ⁊cͣ. not. .iij.§. ex plurimis. sͣ. de acqui. poſſeſ. ita ſentētia ap. ⁊ ubi eſt nominatoriuel ei cuius dolo malo facta eſt no ꝙ ſicut cau prohibita ſe non poteſt eſſe nulla ex pluribus cauſisᵉ concur minatio: ut. l. quotiens. ⁊. l. fi. C. quo quis or ſa appellatio queſtratio: rentibus diuerſis temporibus: ſed ex una tanconue. li. xi. ⁊ nota. jͣ. ſi tur. uel cura appel. l. i. nis deuoluit iudex tamen tum: quia quod eſt nullum ſemel non poteſt ite Ex.§. ſequenti. totam cauſā poteſt facere ita cauſa nul rum annullari: ut. l. nam ⁊ ſi. ver. poſt defectuꝫ. fructus ſeq̄ ¶ In omnibus caſibus in quibus ſequeſtratio litatis. ⁊ hoc ſtrari: ut hic .sͣ. de iniuſto teſtamento. ⁊ ideo ſiquidem ſentē eſt prohibita iudex poteſt tꝑe quo fructus colhabet locuꝫ qd̓ no. ⁊ ad tia fuit dicta nulla ſimpliciter non expreſſa aliliguntur illos ſequeſtrare. coram ordi de bart. in. l. qua cauſa: licet tantum in una cauſa fuerit pronario in de .i. de prohi. t quāuis. Idē reſcripſerunt Sitimei legato ſecuſ ſeque. ⁊ in. l. ſecutus preiudicaret ſibi in omnibus. ſecus ſi niſi ſibi expͥſ fi. sͣ. de reꝗ. vnam cauſam tantum expreſſit in libello ut dici de dilapidatione fructuū pendēte appellatiōe ſe permiſſuꝫ reiſ. ⁊ qd̓ ſcri FFHAiij

De appella. ⁊ rela. pſi in. l. i. C. de litigio. ⁊ bald. l. facultas. C. de iur. fiſ. qd̓ tamē limitat bal. f ¶ Cum procurator. debet pronunciare. de forma pronuncia. quando ap in. l. i. ad fi. C. de prohi. ſequeſ. pecu. ſed cuius iudicis auctoritate fiet iſta pellatur a ſententia ipſo iure nulla. uide Barto. in. l. ſi expreſſim. in. vi. ſequeſtratio. dominus Anto. in. c. fi. de ſequeſtra. poſ. ⁊ fr. dicit ꝙ ante ap col. sͣ. e. pellationem inceptam fiet per iudicem a quo. poſt uero per iudi. ad queꝫ g ¶ Eum qui. ad iſtum.§. uide limitat. per bal. in. l. obſeruare. C. quo. apper. c. non ſolum ⁊. c. romana. extra eo. in. vi. facit. c. cum tenea. de appel. ⁊ quis ſit uerus aūt fictus contumax. ultra nota. h̓ per barto. in ver. que. ⁊ ita intelligas bar. hic ro quis e ue cuꝫ. l. ſua. Et rus: ⁊ quis ē ſequeſtrabunturⁿ hoc dicit. ¶ Op. C. quo. ap. no. ꝙ vbicū fictus contu A ſentē non re. l. ab executione. vbi indiſtincte dicit̉ pen Tum procurator̄. tiā lata qꝫ de fructimax. uid̓ bar dente appellatione ſequeſtrationem fieri. So. bus debꝫ ca to. in. l. diuꝰ a iudice incompetenti fruſtra appellatur. Nota ueri regulasͣ. de re. in ī quandoqꝫ ab executione appellatur: ⁊ tunc īdi formam pronunciationis quando appellatur a te. ⁊ baldus riter ⁊ gene ſtincte ſit ſequeſtratio fructuum: ut. l. contraria. ſententia nulla: quia debet pronunciareᶠ fruſtra raliter debꝫ in. l. ea que quandoqꝫ ab ipſa ſententia appellatur: ⁊ tunc .C. quomo caueri de du torie appellatū: quia ſnīa non tenebat. obus ſcilicet non ſequeſtrantur fructus niſi cum timetur d̓ di do ⁊ quādo In profecticijs fili de fructibuſ iud. ⁊ gl. ī. l. lapidatione: ut hic. ⁊ eſt hͨ caſus ſpecialis ī quo Filiuſfamili. poteſt nomīe patns reſtituendis tres denūci permiſſa eſt ſequeſtratio: licet regula ſit in con tantum appellare. h. d. at. e. ti. ⁊ uid̓ in caſu reſtitrariuꝫ: ut. C. de prohibita ſequeſtr. l. i. Aduerte Barto. in. l. tutiōis: ⁊ eti Ex.§. ſequenti. fi. sͣ. de in in am interim tamen: quia in omnibus caſibus in quibus ſeq̄¶ Quis ſit verus ⁊ quis fictus contumax. te. reſt. ⁊ que de fructibuſ ſtratio eſt prohibita: puto ꝙ iudex poſſit facere non baratāUerus contumax nō apſit uera con tempore quo fructus recolliguntur eos ſequeTum qui. pellat. h. d. ¶ Oppo. sͣ. d̓ tumacia: ⁊ q̄ dis uel non ſtrari: ut ſciat quot fructus recipiantur: ut. sͣ. de ficta uid̓ gl. minuēdis ſe iudic. l. ⁊ poſt edictum.§. fi. So. hic loquitur in ſin. in. l. ſi ac cunduꝫ bal. ven. in poſ. mit. l. i.§. penulᵇ. ¶ Ultimo quero vero: ibi in ficto contumace. ¶ Quero quis eſt cuſ. ⁊ ibi bal. ⁊ Imo. in. l. cuius iudicis auctoritate fiat iſta ſeq̄ſtratio fruuerus ⁊ quis eſt fictus contumax. glo. diſputat diuortio.§. in. ij. col. C. ctuum. Reſpondeo iudicis appellationis: ut. jͣ. de accuſa. ⁊ interdum. ī hic ⁊ in. l. fi. sͣ. de in inte. reſti. Cy. ponit in. l. pro vide glo. ⁊ de ap. re. l. ſi cuius.§. ſed ⁊ ſi quis. fi. per glo. perandum.§. ſinautem reus. C. de iudi. Io. an Barto. in. l. ibi. ff. ſo. ma. Ex. l. ſequenti. extra de dolo ⁊ contuma. c. i. in clemen. que ple.ij. C. quo a ¶ Seque ¶ Si iudex cauſam cōmiſit conſulendam ⁊ de modo ⁊ quā ne omnia examinaui in. d. l. fi. sͣ. de in inte. reſtit. ſtrabuntur. inde reuocauit ⁊ pronunciauit ſententia nō eſt do iud. nun ad materiaꝫ ideo hic non recito niſi quatenus eſt neceſſariū quid autem ſeq̄. fructuū nulla. an autem in reuocatione partium conſen ad declarationem tex. ⁊ glo. Et eſt ſciendum ꝙ citatus per adde ꝙ ſi fie ſus requiratur uide in fi. ad hoc ꝙ quis ſit uerus contumax duo requirū edicta iuxta ret executio clemen.i. de tur. ſcilicet ꝙ cognouerit ſe citatū legitime. Iteꝫ inſtrumenti D prīcipē remiſſa. iudi. dicatur guarentigie ꝙ potuit uenire: ut hic expreſſe probatur in tex uerus contu ⁊ ab executi Hec. l. legitur duobus modis. uno moquocunqꝫ ergo modo cognouerit ſatis eſt: ut. l. max. tex. cuꝫ one fuerit ap do ẜm glo. ſecundum quam breuiter. h. d. Qui item veniunt.§. a quo. sͣ. de pe. here. ⁊ ideo cita pellatum. an glo. in. d. cle reperit ſe iudicem incompetentem poteſt cauſā men.i. uidetunc indiſtītus ad domum ſi ad eius noticiam congruo tē ad iudicem competentem remittere: ⁊ acta apd̓ tur probare cte fiat ſeq̄pore peruenitur dicetur uerus contumax. ⁊ licꝫ ꝙ ſic. contra ſtratio. bal. ſe habita circūducere. h. d. ¶ Op. sͣ.ᵉ de re iudiudex a quo eius appellationem receperit: quia ꝙ ſic in. d. l. rium tenent .l. acta in prin. So. ibi tenuit cognitio: ⁊ ideo iu eum habuiſſe noticiam citationis ignorabat: ta domini de ab executodex non potuit circūducere acta niſi conſentien ro. conclu. re. in vl. col. men ſi de ſcientia probatur coraꝫ iudice ad quē hic. alle. lxvi. ubi uotibus partibus. hic non tenuit cognitio: ideo ſuper eius appellatione non procedetur. ⁊ eo. lunt ꝙ talib ¶.§. pen. poteſt facere iudex ex ſuo officio. Secundo mo dem modo ſi fuit citatus perſonaliter: ⁊ cuꝫ uel ter citatꝰ di Et de iſta de do legitur ſecundum Gui. de ſuza. iudex ꝗ que ſcriptiōe ha let venire fuit impeditus aliqua iuſta cauſa: licet catur fictus ſtionem conſulendam remiſit ad principem po contumax ⁊ betur in. l. fa iudex a quo eius non receperit appellationem: cultas d̓ iur. ꝑ conſequēs teſt remiſſionem circūducere ⁊ ipſe de cauſa coquia eum uerum contumacem reputabat: tamē ꝙ admittat̉ fiſ. li. x. gnoſcere. h. d. ⁊ ſecundum hanc not. ꝙ ſi iudex hoc probato coram iudice appellationis proce D pͥn ad appellan cauſam conſulendam cōmiſit: poteſt commiſſio a cipem dum ⁊ per detur in ſua cauſa: ut hic dicitur in glo. ⁊ colligi nem reuocare: ⁊ ipſe pronunciare: ⁊ ſic facta cōopp. sͣ. eoſdeꝫ in cō tur ex tex. Nota bene ergo iſtum tex. quia meli cluſio. lxi. ⁊ vide bal. ī. l. miſſione pendente non ſunt nulla. ¶ Sed quedeclarat ꝗs ſit uerus contumax ꝙͣ aliꝗs aliꝰ texſi preſes ī p̄n vtrum cōtu roᵇ vtrum in reuocatione huius cōmiſſionis re Item aduerte ꝙ glo. hͨ in prin. dicit verum con ci. C. qūo ⁊ max uerus quiratur conſenſus partium. tex. in. l. ad impera quādo iud. poſſit appel tumacem eum qui inuentus dicit ſe nolle uenitorem. jͣ. e. ſecundum vnaꝫ lec. vult ꝙ ſic contrad ¶ Sꝫ quelare a ſenten re. Idem nota. in multis locis quaꝫ glo. Io. an. ro. vide om tia condēna riuꝫ puto: quia hec eſt quedā interlocutoria: ut intelligit quando hoc ī iudicio dicit. ſecus ſi di nino Imo. toria expen .l. qd̓ iuſſit. sͣ. de re iudi. per illuꝫ tex. xiſſet nuncio extra iudiciumʰ: ut extra de ſentē. ſarum uide in. c. licet de bald. in. l. ſā A iudice deleex. c. uenerabilis.§. ſecus. in glo. ſuper uerbo. in econſenſū? gato ex conſen offi. deleg. ⁊ cimus. ad fi. iudicio. qd̓ forte poſſet procedere quantum ad vide que no. .C. de iud. ⁊ ſu partium poteſt appellari. h. d. facit ꝙ hoc ꝙ ſi citatus eſſet non peremptorie iterum in. l. quia po ad ꝓpoſituꝫ a iudice cuius iuriſditio de conſenſu partium ē terat. ad tre. eſſet citandus. nec habet locum glo. l. fi. sͣ. de in uide Ale. in prorogata poſſit appellari: fallit in epiſcopo: ut ⁊ bar. in. l. i. .l. p:operan inte. reſti. que dicit eum non eſſe citandum vltein prin. C. d̓ .C. de ep̄i. au. l. epiſcopalem. ẜm Dy. ¶ Querit dū.§. ſinaūt rius. Sed ſi poneremus eum peremptorie cita rel. ⁊ barto. reus. C. d̓ iu Dy. vtrum valeat pactum ꝙ a ſententia arbitriꝰ tum ſiue in iudicio ſiue extra: dixit nolo uenire ⁊ bal. in. l. ex di. Adde ut compromiſſi poſſit appellari. de hoc per Cy. C. illo. C. eo. ⁊ ſatis eſt: ut ſit uerus contumaxˡ: quia ut dixi ſuf per Oldra. de ar. l. i. ⁊ plene dixi in. l. nemo poteſt. sͣ. de le. i. bald. in. l. fi. conſilio. vi. ficit ꝙ ſciat ſe citatum. non ob. ꝙ glo. hic dicit C. d̓ rel. ⁊ ui h ¶ Extra iu Item facit ꝙ a ſententia lata ſecundum conſiliū ꝙ iuſta cauſa non ueniendi eſt ſi dicit ſe non ue de qd̓ ī ſimi dicium. con ſapientis aſſumpti ex conſenſu partiū poſſet apniſſe propter obliuionem: uel quia nō credebat li voluit bar trarium no. pellari. dixi in. l. i.§. queſitū. sͣ. eo. ti. to. in. l. i. ad bar. ī. l. diuꝰ iudicem feſtinare. nam illud qd̓ de obliuione di fi. sͣ. de p̄to. in prin. sͣ. de ſtip. ⁊ uid̓ ad in inte. re. de materiam no. in. l. i.§. queſitum in prin. sͣ. e. Adde. an iudex teneatur cauquo hēs ibi miſſiue. ſam cōmittere conſulendam. bal. cōſilio. ccclxx. primo libro. ⁊ an teneatur poſt eum re i ¶ Uerus contumax. adde glo. no. ī. l. i.§. fi. ſi quis ius di. non obtem. in ſequi conſilium. glo. mag. in ſi. que uult ꝙ iuſta cauſa excuſet quem a contumacia: ⁊ ibi po X conſenſu. a ſententia arbitri. vtrū a ſentētia lata ab arbitro poſnit bal. exemplum ſi erat multis negocijs impeditus: non autem expedi ſit appellari. uide ꝑ glo. ⁊ alios in. l. alio. sͣ. qui ſatiſda. co. per glo. ⁊ tus a ficta contumacia: ideo contra talem poteſt fieri remiſſioin poſſeſſi bar. ⁊ alios in. l. i. C. de arbi. hic alle. ⁊ utrum valeat pactum ꝙ a ſentētia onem ex primo decreto: ut in. d. gl. no. ⁊ per hoc quia excuſat a uero dolo arbitri appellatur. uide per mod. h̓ ⁊ bar. ⁊ que ibi habes poſt eum in. d. .l. ſi plagij. ⁊ ibi no. C. de plagia. l. illud. sͣ. de li. cau. ita excuſat a pena iur. .l. i. C. de arbi. aut canonis ſecundum Io. an. in. c. i.§. fi. de elec. in. vi. bal. in. l. properan

A qui. ap. non lꝫ 22 8 dum.§. ſinautem alterutra. C. de iudi. ⁊ latius bal. per illuꝫ tex. in. l. ij. per cū ꝓponas. C. de nau. fe. ⁊ ibi habes poſt eū. illum tex. C. de ep̄i. aud. ⁊ per ro. in rub. de arbi. in. viij. car. ⁊ dum dixi. sͣ. Reditor.§. iuſſus. querit glo. utrū cōſeſſus ⁊ cōdēnatus poſſit ꝙ iuſta cauſa excuſat a pena contumacie ſecundum Oldra. ī. d. l. i.§. fi. adappellare. dicit̉ hic ꝙ ſic. ⁊ ſequitur Ang. in. l. ſi debitor. de iud. de tamen ꝙ Cy. in. d. l. i. in princi. tenet contrarium ꝙ īmo poſſit mulcta lꝫ ibi referat odoſ. cōtrariū tenuiſſe ꝑ. l. ij. C. quo. ap. ⁊ uide oīo ri: quia alias ſequeretur ꝙ probabilis ignorantia excuſet ab expēſis ⁊ ab bal. in. l. i. C. de lit. cōte. ⁊ no. ꝙ in caſibus in ꝗbus cōfeſſus nō appellat ē inobediētia verū in con iudicis: qd̓ feſſione dn̄i. eſſꝫ abſurdū citur non eſt uerum. non enim preſumitur obliſecus in con ibi loquitur in contumace in non ueniendo hͨ ī ar. l. iij. C. d̓ feſ. ꝓcur. ẜꝫ uio niſi ex longo tempore: ut. l. ſi id qd̓ in prinª. non exhibendo rationeꝫ: dic ut in glo. ¶ Que her. fatet̉ tn̄ dn̄m Anto. ⁊ ibi no. sͣ. de acqui. poſ. ⁊. l. furtum.§. fundum ro an ille qui noluit iurare de calūnia: ⁊ ideo ꝑ ꝙ nō mulcta ⁊ Imo. ī. c. i. bit̉ ſicut ille .sͣ. de vſuca. Iteꝫ id qd̓ dicitur ꝙ non credebat dit actionem audiatur appellans. glo. dicit ꝙ ut lit. nō cō. ꝗ ſolū in nō iudicem feſtinare non eſt iuſta cauſa. non enim faciunt q̄ ha ſic per hunc tex. ¶ Querit glo.ᵉ nunquid cōfeſveniēdo cōbent̉ in. l. cer debemus inſpicere id qd̓ dicit ſe credidiſſe ſꝫ id ſus ⁊ condēnatus poſſit appellare. glo. dicit ꝙ tēpſit iudicē tū.§. ſed an qd̓ credere debebat: ut. l. qd̓ te. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ qui ſꝫ minus cū ſic: quia poteſt quis ſuam confeſſionem reuoca ipſos. sͣ. d̓ cō mulcta ſit ar fundus.§. ſeruus sͣ. ꝓ empto. ⁊ ibi glo. q̄ ꝯͣdicit re uſqꝫ ad ſententiam: vt. l. error. C. de iur. ⁊ fac feſ. ⁊ adde ꝙ bitraria. l. ſi licet reus ſit huic in eo qd̓ dicit̉ de obliuione. igno. ⁊ ideo appellet ⁊ reuocetᵈ ī cauſa appella qua pena. jͣ. plene conui tionis qd̓ eſt not. ⁊ eſt caſus. C. de err. aduo. l. fi. d̓ v̓. ſig. ⁊ qn̄ ctus: tn̄ pōt Egociorū geſtorū. qꝫ īpoſita p̄t ſecus ſi eſſet conuictus ⁊ confeſſus. l. ij. C. quo. torq̄ri: ut cō remitti ex cā Hāc. l. declara: ut. l. fi. sͣ. de re iudi. fiteatur. ⁊ ſic ap. non reci. ¶ Querit glo. an hoc caſu iud̓x ap puta pauꝑta nō appellet: Adolepellationis faciat reum iurare. dicit glo. ꝙ non tis. l. illic itaſ ⁊ nūꝗd in cā Curator iuuenis. ſcens fa ſed poteſt taxare ſi uiderit minus iuratum. tene .§. fi. de of. momētanee ctus maior debet proſequi appellationem inter p̄ſi. qd̓ n̄ poſ menti iſtam glo. ¶ Iē aduerte ꝙ glo. sͣ. qd̓ mepoſſeſſionis ſet ī pena: ut poſitaꝫ a ſuo curatore. h. d. Contra. jͣ. e. l. tutor. appellet̉ no. cau. l. ſi cum ex hoc.§. hec autem actio intelligit ibi no. ⁊ hoc baldus in. l. ſolu. hic reddiderat rationes ⁊ inſtrumenta ad .l. iſtam quando ſecunda ſententia qua quis cōſequitur pe. eū qui ī pͥn. cauſam facientia: ibi ſecus. demnatur ad intereſſe eſtimationis propter iude ancha. in de iureiurā. .d. l. i. in pͥn. Ex. l. ſequenti. ramentum in lit. fuit lata infra. x. dies a die pͥme ADDE an ⁊ ꝑ Cy. in. l. in cauſa mo ¶ Impedimentum itineris qualiter ſit proban ſententie de exhibendo. qd̓ puto falſuꝫ: quia po ſatis. ubi uid̓ mētanee poſ dum. tuit prima ſententia eſſe iuſta ⁊ ſecunda iniuſta. .sͣ. de in ius ſeſſionis apAlias.§. quidā quia forte ex caſu fuit impeditus exhibere: ut. l. vo. ⁊ de p̄di pellet̉. Ang. Mperat On. libri non habēt ctis aliquaſi cum ex.§. ꝙ ſi hō. sͣ. qd̓ me. ca. ⁊ qd̓ ibi dixi fa cōſi. xlvi. ro. ī. d. rub. d ¶ Et reuo hanc. l. ut dicit glo. eſt enī greca. l. trāſlateor tamen ꝙ in hac appellatione non admitte de arbi. ⁊ ad cet. no. ꝙ er ta in latinū: ⁊ ideo eſt obſcura: ⁊ ex ea quaſi non rentur probationes per quas detegatur iniquigl. ī. d. l. i.§. ror ī cā prīhabetur intellectus: ⁊ uidetur velle dicere pͥmo fi. que ē ſin. tas prime ſententie: ut. l. ab executore in princi pōt reuocauide aliꝗd ꝑ ꝙ quidā appellantes dicebant ſe non poſſe ueri ī cā appelver. ita tamen. sͣ. e. ⁊ qd̓ ibi dixi. ¶ Ultimo no. ꝑ bal. ī. d. l. delationis: qd̓ nire ad principem propter quoſdā milites prin hunc.§. ꝙ licet in cauſa momentanee poſſeſſioberi. C. de fi uidet̉ ueruꝫ cipis qui ſtabant in certo loco: quos imperator nis non ſit appellandum: tamen hoc eſt uerum deicō. libe. in diffinitīa: redarguit dicendo ꝙ alia uia erat veniendi ad illā nō ſequi quando iudicatur de ipſa poſſeſſione: ſecus ſi ſecꝰ ī īterlo tur ⁊ bn̄. ⁊ eum ꝙͣ illa ubi ſtabāt milites: ⁊ citius ueniebāt: cutoria: ut vi aliquis condemnaretur ad intereſſe ratiōe poſdicit bal. ī. l. detur uelle ⁊ hoc no. ut qui probat impedimētumᵇ itineris ſeſſionis non reſtitute: ſeu turbate per iſtuꝫ tex ea q̄ ī prī. C. bal. in. l. i. C. non ſufficit probare impedimentum per vnum nam conſtat ꝙ in actione ad exhibendum non quo. ⁊ quan de lit. cōte. ⁊ do iud. ꝙ ex iter tantum. debent enim homines ire ꝑ itinera appellat̉ ꝙ minus eſt exhibere ꝙͣ reſtituere poſ hētur ī. c. ro cuſatio cōtu mana.§. ſin magis ſecura: licet ſint aliquantulum magis lōſeſſionem: ⁊ tamen a ſententia qua condemnat̉ macie ꝓbat̉ autē. de apga: ut. sͣ. de fal. l. eos.§. fi. ſecundo imperator ꝓ ad intereſſe appellatur: ut hic ⁊ hoc ſentit Spe. ꝑ cōiecturaſ pel. in. vi. ſuhibet ne ponantur cuſtodes in itineribus ad im de ap. in.§. ⁊ in quibus. ver. ſed quid in appella ⁊ ibi etiā alle ꝑ gl. in. v̓. no ga. glo. ī. d. pediendum ambulantes uenire ad eum: ⁊ oſtētorie ꝑ dn̄m tione ad exhibendū. .l. i. ubi uide ⁊ uid̓ qd̓ no. dit de hoc multū ſibi eſſe cure. Ex.§. ſequenti. ⁊ finaliter di bal. in repe. Clara ¶ Sindicus conſtitutus ab uniuerſitate ad liti cit etiam cō Inno. in v̓. D imperatorē. e ⁊ui mitti arbigandū uſqꝫ ad ānuꝫ ſi pendēte cauſa ānus laba appello. ī v̓. trio iudicis de qd̓ dixi. sͣ. e. l. ad principem. appellat̉. ⁊ vi tur ⁊ alius cōſtituatur an aduerſarius poſſit pe⁊ ibi ēt in. ij. de bald. in. l. ¶ Dic ut. l. negociorū geſtotere ut primus confirmetur. col. ponit de error in. v. UIOI. rum.§. i. sͣ. e. xj Finitio officio tutoris v̓itate glo. ⁊ col. C. d̓ iur. Subſtiturūt ad peritionem eorum ⁊ fac. igno. ⁊ ¶ Seruus pro domi no. ꝑ bar. h̓. Aedit Ol. nō non poteſt apa ¶. l. ſi id qd̓ melius ꝑ eū contra quos litigabat ex cauſa litem exercere co Pro hoc in. l. edicta ī pellare hoc dicit. ¶ Opp. dicit̉ hͦ ꝙ cre getur. h. d. tex. ibi ſi uellet cauſam exequi intelli qd̓ no. gl. fi. xxxiij. col. C. ditor non affuit: ergo ſententia non vꝫ: ut. l. de ge ſi uellent illi contra quos appellatum eſt: ut in. l. ſi fundū de edē. qd̓ ē .§. ſeruus ꝓ vno quoqꝫ. sͣ. de re iudi. Sol. dicit glo. intellige uerum in ta .sͣ. querendo poſui. nam dicebant adultos non emptore. ⁊. l. cita confeſſi ꝙ fuit legitime citatus: ſed contra: quia ſecunita eſſe legales uel non ita ſcire ueritatē. Dy. per fi. ⁊ ibi bart. one erronea dum hec tempora ex parte actoris non contrahunc.§. determinat queſtionem ⁊ eſt quaſi cain pͥn. de adi. ut not. bal. ī hebatur hermocidium: ut. l. ⁊ poſt edictum.§. ſus ſecundum Dy. ciuitas uel aliqua uniuerſi le. ⁊ uid̓ bal. .l. ita demuꝫ in. l. ꝗ nō ꝓ.i. sͣ. de iudic. ideo dicit ꝙ hic non affuit ipſe cre de ꝓcu. ⁊ qd̓ tas conſtituit ſindicum ad litigandum uſqꝫ ad baſſe. C. d̓ ca dixi in. l. ij. d̓ ditor: ſed procurator ſuus. ¶ Ultimo hec. l. faanum. iſte ſindicus litigat ⁊ pendente cauſa fini iur. cal. ⁊ no. lumnia. cit ꝙ appellatio ſit actus iudiciarius. qd̓ appatur officium ⁊ conſtituitur alius. aduerſarij di Mpe. bal. in. d. l. er ret: quia non poteſt interponi a ſeruo qd̓ eſt uecunt ſe potius uelle litigare cum antiquo: quia i rator. ror. in vlti. col. ⁊ adde ꝓbat ī rum. non tamen eſt proprie iudiciarius: ut dixi eſt legalior ⁊ ſcit melius ueritatem: an audiatur hic Bald. ⁊ pedimentū. .sͣ. e. l. ſi expreſſim. ⁊ hic dicit ꝙ ſic per hunc.§. ſecus ſi nouus eſſet bart. in. l. ij. No. ad ꝓbā Ex.§. ſequenti. eque legalis ⁊ equaliter ſciret ueritatem: ut. sͣ. e .C. quo. ap. dū īpedimē ¶ An nolens iurare de calumnia audiatur ap l. negociū.§. curator ad hoc. ⁊. C. d̓ ꝓcur. l. fi. sͣ. e ¶ Subſtitu tū. ⁊ uid̓ bar ti. determito. ī. l. ꝯtinu pellans. ⁊ an confeſſus ⁊ condēnatus poſſit apde ꝓcu. l. ſi actor. ⁊ sͣ. ex ꝗ. ca. ī poſ. ea. l. ij.§. de nat. q. vide us.§. cū ita. pellare. Et an in cauſa momētanee poſſeſſionis fendnedi. cū ſi. ẜm Dy. Et predicta uera ſi que qd̓ no. bar. ī de v̓b. ob. ⁊ ratur an poſſit cogi ad petitionem eius cū quo ſit appellandum. l. ita āt.§. fi. bar. ī ſimili ī de admi. tu. l. ueteres. sͣ. Contumax in nō litigabat talis ſindicus uel officialis: ſed ſi que⁊ iſtud ſeꝗt̉ Iuſſus etiam.&hibendo audit̉⁊ de iti. ac. pri. ratur an poſſit cogi ad petitionem eius cuius li bal. in. l. dn̄s ⁊ ad materiā tem agebat uidetur ꝙ non: ut. jͣ. de excu. mu. l. appellans. ¶ Op. sͣ. e. l. ſi ex conſenſu.§. fi. So. .C. de ap. uide bar. ī. l. FHHH iiij

A ꝗbus appel. nō lꝫ. A quibus appellare non licet. Rub. clauſula: appellatione remota quid īportet. uide in. c. lꝫ in corrigendis. ā Ractandum. non appellatur. ſed an a delegato principis appel offi. ordi. ⁊ in. c. paſtoralis. ⁊ in. c. ut debitus. de appel. ⁊ per bal. in. l. ij. C. letur: ⁊ quando nō: uide not. Bald. in. l. ij. C. de appella. ⁊ in. l. de ap. ⁊ ī. l. fi. C. d̓ ſen. ⁊ plene ꝑ Io. an. ī. c. fi. de ap. ī. vi. ⁊ qd̓ no. dn̄s. An. etiam. C. eodem titulo. ⁊ doc. ī. c. ueniēs. d̓ iniuri. ad qd̓ vide q̄ ſcripta ſūt ī. l. fi. sͣ. d̓ aqͦ. plu. ar. ⁊ ī b ¶ Uim ſtipulationis. adde qd̓ idem tenet bar. in. l. cum quis decedens. .l. i. sͣ. de of. p̄fec. p̄to. ⁊ plura uide ꝑ Pau. de liaza. ī. d. c. ut debitꝰ. in. iiii. in prin. de le col. p. d. An ga iij. ⁊ bar. ⁊ pe. de anc. to. ibidem ī legato. ⁊. jͣ. de le. l. paulus. al̓s incipit eum qui. nem ⁊ rōnem rationis: que rationes non cōclu.iiij. col. cuꝫ in. l. i. in pͥn. qd̓ intellige ſi rationes reddidit ⁊ inſtrumenta ſe. poſt glo. dunt: quia etiam ſecundum leges poteſt appelde uerb. ob. ⁊ alios ibi. ⁊ reſtituit. al̓s ſecus: ut. sͣ. e. l. tutor. ⁊ de admi. tu licet barto. lari ante ſententiam in multis caſibus: ut diceadde ꝙ clau quēdoc. cō.l. ita autem.§. fi. ⁊. C. ut cauſe poſt pub. aſſit. ta. mus. jͣ. de ap. re. l. ij. dico ergo ꝙ idem eſt de iu ſula appel. re muniter ſelege prima. re ciuili ⁊ de iure can̄. naꝫ lex prohibet ne appel mota. tollit quuntur i. l. app. friuolaſ latio indiſtincte remoueatur a delegato: ut. l. fi. cum oſtendi tm̄ fallit ſi co mus. in fi. d̓ A quibus appellare non licet. Rubrica. .C. de ſent. ergo ſi ſimpliciter remouet̉ nihil vꝫ. mittatur car̄ ſideiuſ. tur. ut. l. non dubium. C. de leg. ⁊ ita tenuerunt qui dinali a cui dicat hoc eē A princiſnīa non apdam antiqui glo. in. l. fi. C. de ſen. licet Io. cōtra uerū īterueRactandum. peuel a ſe pellatur ſiue niēte fauore dixerit: ⁊ licet dicta. l. vlti. loquatur in alijs iudi iuſta ſiue inpupilli aut natu non appellaturª. h. d. cibus: tamen idem credendum eſt principeꝫ ſer iuſta uerbuꝫ reipub. ⁊ cir Ex.§. ſequenti. uare in ſe: ut. l. digna uox. C. de legi. ſi igitur cōfuit no. bal. ca hoc uide ¶ An ante ſententiam poſſit appellationi renū in. l. i. sͣ. d̓ oſ mittatur cauſa appellatione remota ſimpliciter bal. in. l. ij.§. fi. prefec. pre ciare. uolūtate. ſo. non vꝫ nec ſecundum leges: nec ſecundum can̄. tor. pro quo ma. ⁊ in. l. ſi ſed ſi exp̄ſſe remoueretur appellatio ad diffinih̓ uidet̉ glo. Si quis ante ſentētiā. ue apd̓ acta tiua: tūc ualeret ⁊ ẜm leges ⁊ ſecundū canones in fi. ⁊ adde in i. colū. de Seipſum ſummat. ¶ Not. ꝙ quis ante ſentenbar. in. l. oēs ut hic. ¶ Opp. de. l. fi. C. de ſen. ubi īnuit ꝙ ali tranſa. ⁊ ī. l. populi in vl tiam poteſt appellationi renunciare. Contra de ſtatutis. ad iudex poſſit etiam delegare appellatione remotima. q. vi. q. fi. C. de ſen. iur. ⁊ fac. igno. l. cum falſa. ſol. ibi fuit facta prota. So. glo. ibi dicit ꝙ alius iudex poteſt remoprin. sͣ. de iu ex ꝑicu. rec. feſſio extra iudicium: hͨ in iudicio. ¶ Cōtra hoc uere appellationem ab interlocutoria non a dif ſti. ⁊ iur. alias in. l. i. oppo. C. de tē. ap. l. fi. in. fi. So. hic loquit̉ quan e ¶ Non a .C. de ſent. ⁊ finitiua: ut hͨᵉ qd̓ intelligo de appellatione friuo diffinitiua. bal. in. l. fili do pars ſimpliciter eſt profeſſa ſe non appellala. nam ſi legitime appellaretur ab īterlocutoria fallit niſi ap uſfa.§. inui turam uel appellationi renunciauit: ibi quando tunc non poſſet per iudicem inferioreꝫ remoue pella. contitus. de ꝓcu. ad inuicem partes fecerunt pactū: ⁊ ſic ibi renū ri: quia per hoc preiudicaret iuriſditioni maioneret expreſ ⁊ in. l. ſi fide ſe iniuſtitiaꝫ ciatio nititur conſenſu duorū: hic unius. ⁊ ideo iuſſor. in pͥn ris ad quem deueniretur ſaltem in ſecunda apſecundū bal. ci. sͣ. ꝗ ſatiſ diſtingue. aut in iudicio aut extra: ut. sͣ. dixi. ad pellatione: ergo non licet. ar. l. penulti. de aqua in. d. l. ult. in da. cogun. ⁊ qd̓ facit. l. i. C. de pac. ⁊ quod ibi no. in glo. ⁊ ſic plu. arcen. pro hoc extra ce iureiur. c. ad aures. ver. quid er bald. in. d. l. no. ẜm Dy. ꝙ tantum vꝫ ſimplex aſſertio apud go appel. ſed ſi eſſet aliquis rex uel dominus qui in temcum oſtendi f ¶ Exceptō acta ꝙͣtum pactum: ut hic no. ⁊ sͣ. de acqui. hemus.§. fi. ⁊ poralibus ſuperiorem non recognoſceret: tunc ne friuola. Imol. ī. d. l. re. l. is qui. ⁊ de cur. bo. dā. l. i. ⁊ taciturnitas apd̓ putareꝫ in eo idem qd̓ in principe: quia eſt eadē uide bar. ī. l. .i. in prin. sͣ. acta habet vim ſtipulationisᵇ: ut. sͣ. de fideiuſ. .i.§. ⁊ parui. ratio. ¶ Quero imperator remouit appellatiode uerb. ob. tu. l. cum oſtendimus.§. fi. Sed poſſet opponi .sͣ. qd̓ vi. aut ⁊ uide bar. ī nem in reſcripto an tertius ueniens pro ſuo īter clam ⁊ uide .l. ſi filius. sͣ. de eo qd̓ dicimus ꝙ iuri petendi reduci ad arbi eſſe audiatur appellans ſecundum. l. a ſentētia. Cy. in. l. ita d̓ tute. ⁊ ro. trium boni uiri non poſſit renunciari: ut dixi ī. l. .sͣ. e. Reſpondeo audietur. nam reſcriptum nō nobis. C. de in. d. l. i. d̓ v̓. quidam cum filium. sͣ. de uerb. ob. ⁊ de re. iur. l. porrigit effectum ſuum ultra perſonas in reſcriadul. ⁊ vide obl. uide bal omnino bal. ſcienti. Guil. de cu. ſol. in. l. ſi unus.§. illud. sͣ. d̓ dū in. l. tale pto contentas: ut. sͣ. de conſti. princ. l. i. in fi. ⁊ ē ī. l. iij.§. ſi is pactū.§. qui pac. ⁊ dicit ꝙ ratio eſt: quia iudices eligunt̉ cuꝫ expreſſum extra de offi. dele. c. ex parte. ¶ Que pro quo. sͣ. ꝓuocauit sͣ. maiori induſtria: ut. l. i. sͣ. de offi. prefec. pre. ⁊ iu ro quid ſi princeps dixit in reſcripto nulla exceqd̓ ꝗſqꝫ iur. de penis. et rant. in auc̄. iuſiurā. qd̓ preſ. ab his qd̓ nō eſt ī ar ⁊ uid̓ Imo. ptione obſtante. Reſpondeo ut dixi de appel bal. ī. c. i. ⁊ in bitro. ¶ Opp. glo. sͣ. quo. le. l. i.§. ꝙ ait. So. ibi hic ⁊ in. l. ſe .c. ſepe. de re latione qd̓ intelligitur remota exceptione friuoquen iudi. ideo: quia id qd̓ ſequitur non eſt vltimum ſcilicꝫ laʳ: ⁊ eſt expreſſuꝫ extra de offi. deleg. c. ex parte poſſeſſionis apprehenſio. hic ſic. ſcilicet ſententua. ¶ Querit glo. nunquid quando cauſa cōtia ſecundū glo. preterea dicit. Dy. conſenſus ꝗ mittitur appellatiōe remota iudex poterit recuinteruenit ibi magis accedit repudiationi ꝙͣ pa ſari ante lit. conte. glo. hic dicit ꝙ poterit recuſa cto: ⁊ ideo non vꝫ extra iudicium. ¶ Itē oppo. ri. contra not. in. l. fi. C. de ſenten. ſed hec eſt ueglo. de. l. qui ſuperſtitis. de acqui. here. ⁊ de ſuc. ra. nam ad remotionem unius iuris non ſequit̉ edi. l. i.§. de certa. ⁊ non ſoluit. Dy. ſo. eodē mo remotio alterius: ut. sͣ. de ſer. urba. p̄dio. l. ſi do do ꝙ ibi loquitur ī repudiatione extra iudiciū. mus. nec ob. extra eo. c. ſuper eo. qd̓ gl. allegat: hͨ in iudicio: ad qd̓ facit qd̓ nota. in. d. l. i. C. de quia ibi intelligitur remota excuſatio friuola. pac. ⁊ de cura. bo. dā. l. i. ¶ Ulti. glo. dicit ꝙ hic ponuntur caſus quattu Ex.§. ſequenti. or in quibus nō poteſt a iudicibus appellari ra¶ Quis poſſit cōmittere cauſam appellatione tione iuriſditionis: addit glo. in prefecto preto remota. ⁊ an tertius ueniēs pro ſuo intereſſe aprio ⁊ in arbitro: ſed de arbitro dic ut dixi ī. l. ne pellet non obſtante clauſula. Et an ſtante dicta mo poteſt. sͣ. de legi. i. Et eſt aduertendum: ꝗa g ¶ Poteſt clauſula iudex poſſit recuſari ante litem cōteſtaappellari. ab arbitris qui eliguntur ex precepto legis poNo. caſum ī tam. Et a iudicibus qui elliguntur uigore ſtatu teſt appellariᵏ. C. de iudi. l. fi. in fi. qd̓ nota ꝓ ſta quo pōt apti poſſit appellari. tutis terrarum italie que compellunt partes ad pellari a ſenelectionem arbitrorum. tentia arbiInterduꝫ imperator. tri. uide bal. A delegato ad pro in. l. fi. C. de Imperator poteſt delegare cauſam appellatio Ceſitum. bandū arbitros po c ¶ Interdū iudi. ⁊ Imo. non aliꝰ. ad ne remota non aliusᵉ. h. d. ¶ Opp. ẜm glo. ꝗa teſt appellari: poteſt etiam ex officio dein. l. i. in anlimittat. hutalis remotio appellationis nō impedit niſi ap tepen. col. sͣ. legationis qd̓ factum eſt per eos corrigi. hoc di ius.§. uide ſo. ma. ⁊ quā pellationem friuolam: ut extra de ap. c. paſtora cit. Tex. querit ⁊ non ſoluit: ſed reſpondetur ꝑ gloſ. quā ibi do eſt arbilis. in princi. ⁊. c. ut debitus. ⁊ ibi plene no. per no. bar. in. l. .l. arbitro. sͣ. qui ſatiſda. cogun. ¶ Oppo. de. l. ter ex forma fi. C. glo. So. dicit glo. aliud ſecundum leges: ut hic .i. C. de ar. ſol. hic loquitur in delegato. ¶ Que ſtatuti. d ¶ Plene aliud ſecundum can̄. ut ibi: ⁊ aſſignat glo. ratio ro dicitur hic ꝙͣuis quidam putant: an illi bene nota. de hac

Quis ⁊ quo ap. Qn̄ appel. ſit. 2 2 5 Quis ⁊ a quo appelletur. Rubrica. in ea maior eſt uicario delegatus. unde ad uicariuꝫ ut ad maiorem nō po Uod dicit̉ ita tꝫ gl. uide ꝑ doc. ī. c. ad hec ſumus. ex de reſcrip. teſt appellari. qd̓ no. perpetuo ⁊ cogita. Iteꝫ facit ad queſtionem. nota a ¶ Itē op. adde ad hoc no. per bar. ⁊ q̄ ibi dixi in. l. i. sͣ. d̓ dā. ī fe. rius deputatus eſt ad ſcribēdum omnes ſentētias epiſcopi: epiſcopus cō b ¶ Moderni dicunt. adde ad hoc no. per bar. in. l. i.§. ubi qui. sͣ. de le. iij. mittit unam cauſam uicario ſuo: utruꝫ notarius ille teneatur ſcribere ſen ⁊ bal. in. l. aliquando. sͣ. de offi. procōſul. tentiam iſtam ſine ſalario. bal. ī. l. fi. C. ubi ⁊ apud quem. tenet ꝙ non. Itē c ¶ Et idem ad hoc uide auditoriuꝫ. glo. no. ⁊ ibi nota ꝙ ideꝫ domini. ī. c. putauerint. glo. tenet ꝙ non: quia poſtꝙͣ eſt la⁊cͣ. ⁊ ibi mādata eſt iuriſditio. ⁊ etiā aſſignat gl. eſt tribunal i. de ca. mo. ta ſententia nō poteſt mutari niſi appellationis rōnem: ꝗa qn̄ mandat iuriſditionē non uidet̉ ſi uicarij ⁊ eiuſ in. vi. remedio: ut. l. i. C. ſen. re. nō poſ. ſed puto ꝙ bebi iuriſditionē reſeruare. nec ob. sͣ. de of. p̄. l. lecuius eſt uid ¶ Ad ſupe carius licet ī ne putauerint. nam iſta eſt ſententia interlocuto gatus: ꝗa ibi uolebat deſinere hr̄e iuriſditionē rioreꝫ. ⁊ hoc contrarium eſt uerū etiā ria: ergo poteſt reuocari: ut. l. ꝙ iuſſit. sͣ. de re iu ꝑ modū illicitū: hͨ ꝑ modū licitū qd̓ nō plꝫ glo. facere uidea ſi eſſet cōtra di. ⁊ ſic poterit delegans reuocare ſententiaꝫ de ⁊ bn̄: ꝗa ẜm hoc cōmittēdo cām quālꝫ q̄ poſſet tur: qd̓ not. ria conſuetu legati ſui: ſicut poſſet totam iuriſditionem reuo cōtingere in curia ſua abdicaret a ſe oēꝫ iuriſdtō bar. in. l. a ꝓ do: ut in. c. n̄ conſulibus. care: ut. sͣ. de iudi. l. iudiciuꝫ ſoluitur. ⁊ hoc mo nē qd̓ fieri nō pōt: ut. d. l. legatus. alij ut Plac. putamus. de per illuꝫ tex. conſue. ī. vi. do intellexit Bul. l. arbitro. sͣ. qui ſatiſda. cogū. dicūt ꝙ pōt appellari ad delegantē ꝓximū ⁊ ēt .C. de app. ⁊ ⁊ allegat ad ſcilicet ꝙ ibi ſuccurritur per officium iudicis nō ad ſuꝑiorē: ut hic. qd̓ nō placet: ut. l. īꝑator. sͣ. ti iſta faciūt ad bar. in. d. l. p̄ per moduꝫ appellationis: ſed ut dixi utraqꝫ via tu. ij. ⁊. l. ij.§. ſi ī appellatiōe. alij moderni dicūt no. q. nā hic cipimus niſi habet̉ ꝙ apipſe uicariuſ locū habet. ⁊ ſi dicis qūo appellat̉ ab interlocuꝙ hͨ nō loquit̉ in delegato ſꝫ in uicario ſeu uicē pellatur a de eſſet alicuiuſ toria. Rn̄. ut dixi. sͣ. de appel. re. l. ij. gerente alicuius iudicis ordinarij: ⁊ hoc ꝓbat̉ legato ad de officialis ui ꝑ. c. romana. exͣ de ap. li. vi. ⁊ de cōſti. c. ij. e. li. ⁊ carius uel ni leganteꝫ. po Quis ⁊ quo appelletur. Rubricaita refert Cy. in. l. a iudice. C. de iudic. q̄ opinio ne ꝙ epiſcoſi eſſꝫ delega pus delegatus ad ſpāleꝫ placet: quia ꝓ hoc eſt caſus. C. de ap. l. p̄cipimꝰ uit cām uni cām ẜm Io. A iudice in pͥn. ibi: uel uicarijs ⁊cͣ. qd̓ pꝫ: ꝗa iſti uicarij ſūt canonico ꝗ an. in. d. c. ni Uod dicitur: appellat̉ ordinarij ⁊ eandē iuriſditionē ⁊ idē auditoriū tulit ſentenputamꝰ. ꝗa tiam a qua ē ad eū qui euꝫ dedit uel ſucceſſorē ſuū tenent: qd̓ tenēt hi quoꝝ uicarij ſūt: ut. C. de his hoc caſu ad appellatū ad eū cuius eēt .h. d. Iſtud principiuꝫ intelligit̉: ſiue ꝗ vi. al. ge. l. i. ⁊. ij. ¶ Op. ꝙ qn̄ appellat̉ a d̓lega uicariuꝫ: an uicariꝰ eſſet loqͣmur ī eo ꝗ dedit iudicem delega to n̄ appellat̉ ad ip̄ꝫ delegātē ſꝫ ad aliū: ut. C. d̓ ualeat appel appellandū. tum ſiue in eo qui dedit iudicem ordinarium. ap. l. p̄cipimꝰ.§. huic. So. dic̄ gl. fallit ibi. tu dio latio. ponit .c. cū dilecti Archi. in. c. filij de app. ꝙ ibi n̄ fallt. nā appellat̉ ad pͥncipē delegātē: ſꝫ ¶ Opp. jͣ. ꝓxi.§. ſolu. ut ibi dicam. .ij. de cōſue ubi de hac Ex.§. ſequenti. cognoſcit aliꝰ iudex ꝗ ē ī curia pͥncipalis ẜꝫ diſtī tu. ī. vi. ⁊ dimateria. ⁊ ¶ A ſubdelegato cum appellatur an appellectionē. l. ꝯͣ. nec enim ibi dicit̉ ad quē appellat̉: ſꝫ cit ꝙ ſic: ꝗa ibi uide ad ī tur ad ſubdelegātē uel ad ordinariū. ⁊ qualiter ꝗs cognoſcat de appellatiōe que ſit ad pͥncipē. epiſcopi ⁊ ui tellectuꝫ hu ius. l. Sꝫ po carij eſt ideꝫ intelligat̉ ꝗs ſit uicarius ⁊ ꝗs delegatus. erāt.n. in curia principis diuerſa auditoria d̓pu tribunal. ⁊ ne ꝙ ꝗs ē ui A ſubdelegato non appellat̉ ad tata ſuꝑ appellatiōibus. ¶ Itē op. ad idē. C. de ibi ⁊ in. c. ro carius ordi IO CO. ꝓximū delegantē ſed ordinariū ap. l. eo caſu. Sol. dicit glo. fallit ibi qd̓ ueꝝ pumani hic al narius ⁊ d̓le .h. d. ẜm lectu. glo. uel aliter. a uicario nō appel to. ad quē ergo debeat appellari. dic plenius ꝗͥ le. facit dubi gatus eiuſdē qūo ab eius um: quia iſta latur ad illū qui dedit eū uicarium ſed ad ſupegl. hͨ. aut appellat̉ ab ordinario. ⁊ dic ut dixi ī. l. duo equipaſnīa appella riorem ipſius dantis. h. d. ¶ Oppo. sͣ. proxi.§. .ij. ⁊. l. i.§. ſi in appellatōe. sͣ. de ap. aut appellat̉ rātur: appel bit̉: ⁊ ad quē So. ẜm Io. sͣ. delegauit ordinarius. vn̄ ab eius a delegato: ⁊ tunc appellat̉ ad ipſum delegātē: latio a iudi uide Io. in ce: ⁊ iudicis delegato ad ipſum appellat̉: hic deleguuit deut hac. l. in prin. fallit. C. de ap. l. eo caſu. aut apaddi. Spec. in titu. de of recuſatio: ut legatus. ¶ Sed ꝯͣ hoc oppo. ꝗa delegatus nō pellat̉ a ſubdelegato: ⁊ tunc aut a ſubdelegato fi. uica. in ad ſuſpecti. d̓ ap poteſt ſubdelegare: ut. C. d̓ iudi. l. a iudice. So. pͥncipis aūt a ſubdelegato ordinarij. pͥmo caſu pel. c. ſuꝑ eo. di. que inciibi loquitur in delegato ad unā cām qui eā ſubappellat̉ ad ſubdelegantē: vt. C. ꝗ ꝓ ſua iuriſd. pit uidi du ſed ſi delega bitari: cum tus epiſcopi delegare nō pōt. hic uero ī delegato ad uniuer.l. i. ſed ẜm canoniſtas diſtinguit̉. aut ſibi reſerquo trāſeūt recuſatur: ut ſitatē cauſarū: ita tenet glo. hic ⁊ sͣ. de off. ꝓcō. uauit aliꝗd de iuriſditōe: aut nō: aut ſubdelega moder. in. l. ſuſpectus: dꝫ .l. legatus. ⁊. C. de iudi. l. a iudice. qd̓ etiā tenent to ordinarij: ⁊ tūc aut appellat̉ ad ipſum ordīa .ij. in princi. cauſa coram canoniſte. alij dicunt ꝙ etiū hic pōt loqui de de riū omiſſo ſubdelegāte medio: ut hoc.§. ẜꝫ lec. epiſcopo agi de ver. ob. tari ⁊ nō coglo. aut appellat̉ a uicario: ⁊ tūc nō appellat̉ ad legato ad unā cām adinſtar ꝓcuratoris: ut. C. ram uicario e ¶ Aliquo illū ꝗ eū fecit uicariū ſed ad ſuꝑiorēᵇ: ut hic ẜm de ꝓcura. l. neqꝫ. quod ſtare poteſt ẜm glo. ſed caſtro. adde ut in. c. ſi cō doc. moderni in dicta. l. a iudice. dicūt cōtra. ꝙ alias lec. ut. l. p̄cipimus. C. de ap. ¶ Sed quero que no. bal. tra unum. d̓ in. l. pe. sͣ. de of. dele. ī. vi. nec etiā poſt lit. cōte. pōt ſubdelegare. non eniꝫ qūo cognoſcā vtrū ſit uicarius uel delegatꝰ. Re ſi hoc eſt in appel. efficit̉ dn̄s litis per lit. conte. quod apparet: ꝗa ſpondeo. uicariū intelligo eū ꝗ gerit uices ordi uno: ergo narij in eodē loco ⁊ eodē tribunali quo conſue poteſt remoueri ab adminiſtratiōe: ut. l. iudiciū idem in alio uit ipſe ordinarius: ⁊ tūc uere dicit̉ idē auditoſoluitur. sͣ. de iudi. hoc tenet glo. Ber. exͣ de re nec obſtat. ratio Archi. iudi. c. cū bertoldus. de ap. c. cum cāꝫ. Io. an. d̓ riū. rō ꝗa de uno nō appellat̉ ad aliū: ⁊ qn̄ com quia licet ſit ꝓcur. c. i. li. vi. qd̓ forte eſt uerius. ¶ Item op. mitteret alicui vniuerſitatē cārum exercendarū idem tribuꝙ debeat appellari ad ipſum delegatū ſubdele in alio loco: utputa ī aliquo caſtroᵉ ſui territorij nal: nō tamē lꝫ diceret: facimus uos nr̄m uicariū: non dicere gantē: ut. C. qui pro ſua iuriſ. l. i. ꝓut eſt ibi ī lr̄a eſt in cauſa delegata: ꝗa ad eos. q̄ littera eſt cōis. So. ibi ī delegato a pͥn tur uicarius ſed delegatus: nec appellaretur ad ſuꝑiorem: ſed ad ipſum ꝗ eū uicariū fecit. qd̓ ap ciꝑe. hic ab alio ordinario. d̓cretiſte tn̄ circa hoc extra de offi. dele. c. ſuꝑ qōnum. ꝟ. porro diſtin paret: ꝗa nō eſt idē auditorium vtriuſqꝫ: ita col ligitur ex dictis Inno. exͣ de of. or. c. romana. guūt. aut delegatus cōmiſit in totū uices ſuas: aut ſibi reſeruauit aliqd̓: ut ī primo caſu nō poſ ſit appellari ad eū. ſcd̓o ſic: ſed illa loquit̉ in foQn̄ appellandum ſit Rubrica. ro eoꝝ: hic in foro nr̄o. hoc uult ſentire glo. sͣ. Pōt appellari cuꝫ ti. ij. l. imꝑator. ij. rn̄ſo. alij ut Old. uidet̉ ꝙ hec I qui d. principi reſcribitur ſit quedā diuinatio cū hic nulla fiat mētio d̓ de⁊ ſecundum eius reſcriptum ſenten legato ſubdelegāte: ⁊ iō dicit ipſe aut iudex mā dat alicui cām cognoſcēdā: ⁊ tunc ipſe delegatiatur. hoc dicit. ¶ Oppo. sͣ. de ap. .l. i. So. ut ibi plene dixi. tus appellatur: aut mādat iuriſditionē: ⁊ tūc ille appellat̉ a delegato ꝗ appellaret̉ ab ipſo de¶Si onus eſt mu Si quis tuton. nus publicū aulegāte: ut hic. dicit enī tex. mādauit iuriſditiōeꝫ

Qn̄ appel. ſit. Quando appellandum ſit. Rubrica. lata ſi actor probauerit: eſt dubium. uide barto. in. l. admo. sͣ. de iureiura I quid.§. ſolent q̄ro an. an a decreto priorū poſſit appellari ad ⁊ per eum in. d. l. cum iudex. ⁊ in. l. prolatam. C. de ſentē. ⁊ per bar. in. l. ait rectorē ciuitatis. adde qͥ not. bar. in. l. ubi abſunt. sͣ. d̓ tu. ⁊ curpretor.§. ſi iudex. sͣ. d̓ re iudi. ⁊ plene habetur per Specu. in ti. de ſentē. ꝓ dat. ab his. ⁊ hic late ꝑ moder. ⁊ an appellatio ſit meri uel mixti la.§. ſpecies. v̓. quid iudex. ⁊ ibidem per Io. an. in addi. que incipit habeo īperij. uide ꝑ moder. hic ⁊ glo. not. i. l. i. C. de pe. iudici. ⁊ adde queſtionem ſolenem diſputatam ⁊c̄. ⁊ in. e. titu.§. iuſtam. v̓. ecce iudex. a baldum ī. l. eos. C. d̓ ap. tetigit. d. An dicit tn̄ bal. to in. c. uene ctoritate ſed utilitate priuatū dꝫ excuſari nō aūt cum ordo ſit ſuperior non poterit appellari ad ī. l. ſi ut ꝓpo rabilis. d̓ exappellari. ſi uero publicuꝫ utroqꝫ dꝫ appellari. nis. la. i. ī fi. rectorem cum ſit inferior: ut. sͣ. de appel. l. i.§. ſi cepti. uide .h. d. Et pōt eſſe ratio: quia qn̄ eſt munus publi .C. quomoCy. ⁊ bal. in quis in appellatione: ⁊ ibi dixi. ſed ſi ordo non do ⁊ quādo .l. nō dubiū cum auctoritate ⁊ utilitate uertitur maius ꝑicueligeret rectorem: ſed forte poneretur in ciuitaiud. in penu. .C. de le. et lum: ⁊ iō ut citius finiatur ſtatiꝫ uoluit lex ꝙ apte ab aliquo rege principe uel maiore ciuitatis: .q. ꝙ caſſatō bal. in addi. pellaretur: ut. C. ut infra cer. tē. qō cri. termi. l. i. ſentē. nō eſt Specu. in. ti tunc ad ipſum rectorem appellaretur. habet.n. ⁊. ij. ¶ Op. de. l. cū in una.§. tutor. sͣ. d̓ ap. So. mixti impetu. de ſentē. ius preſidisᵇ. ar. huius.§. ⁊ qd̓ no. C. de ſentenrij qn̄ caſſat̉ prola. in. ij. illā intellige ẜm iſtā. ¶ Op. dr̄ hic ꝙ dꝫ appella ex ꝑi. reci. l. ij. ⁊ eodem modo dico de his ꝗ eliper uiaꝫ nul col. ⁊ barto. ri qn̄ eſt munus publicū auctoritate ⁊ utilitate. litatis. ⁊ ſic guntur ab aliquo collegio: quia non appellatur ⁊ bal. ⁊ Sal. cōtra. l. ſi cōſtat. sͣ. de ap. So. intellige qn̄ nomi a quocunqꝫ in. d. l. cū iuad ſuperiorem collegij. ſi uero habet merū ⁊ mi natio vꝫ: ut hic. ſecus ſi non vꝫ: ut. d. l. ſi conſtat. poteſt d̓lega dex. barto. ⁊ xtum imperium: tunc poſſet iudicare. tutius tari ẜm eum. ⁊ Ange. in. l. a ⁊. l. ſi ad ſcribatū. C. qn̄ ꝓuo. nō ē nece. ¶ Quemen fieret ſi delegauerit: ut. l. pretor. sͣ. de iuriſ. diē tibi baldiuo pio.§. ī ro infra ꝙͣtum tempus dꝫ appellari: ⁊ dicūt qui om. iudi. ſꝫ cū cauſa appellationis delegari nō in. l. cuꝫ poſt uendi. bar. ⁊ dam ꝙ infra duos menſes: nō eſt uerū: īmo īfra .C. de ap. ꝙ an. h̓ ⁊ uide poſſit: ut dixi cognoſcet ipſe: ut hic. ⁊ melius quia appel biduū uel triduū: ut ſtatim uidebitis. jͣ. e. l.§. ꝙ ſpe. in titu. d̓ faciet ſi iudicabit de conſilio alterius. arg. d. l. p̄ latio eſt miexecu. ſen.§. in ſententijs. ¶ Quero quid ſi aliquis uocetur tor. Item facit ꝙ canonicus factus epiſcopus xti imperij: iuſt. ver. ſed ad aliqd̓ officiū ab aliquo collegio. Reſpondeo ideo nō pōt poſſit iudicare de his que fecit cum alijs quādo etiā. ⁊ in.§. aut ille uocatus non erat de collegio: ⁊ non hꝫ delegari niſi ſpecies. ver. erat ī capitulo: d̓ quo per Ber. extra de iureiur. quid ſi iudx in caſu hui neceſſe appellare nec ſe excuſare: quia ei impera .c. ſicut litteris. ⁊ ꝑ Inno. de offi. or. c. irrefraga .l. adde que ⁊ ange. in. l. ri nō poteſt: ut. C. ꝗ ꝓ ſua iuriſ. l. i. aut erat d̓ colbili. ⁊ de cōceſ. p̄ben. c. paſtoralis. habes in. l. ī iudex. sͣ. d̓ re legio: ⁊ tunc aut erat collegiū eccleſiaſticū: ⁊ tūc iudi. quoruꝫ periū. ī. xxij. ¶ Tempus appellationis ī .q. sͣ. de iurit illud uidetur officiū publicū auctoritate ⁊ utiliBiduum. terponēde currit a tempo tamen dicta limita pͥmo di. om. iudi. tate: ut. l. i.§. publicū. sͣ. de iuſti. ⁊ iure: iō dꝫ apre ſententie late etiā ſi ſententia fuerit conditiob ¶ Ius pre ēē v̓a niſi ſen pellari: ut hic ⁊ exͣ de his que fi. a ma. par. ca. c. nalis. h. d. No. qd̓ dixi in ſūmario. No. ꝙ illud tentia eſſꝫ la ſidis. Et ſic .i. ⁊ ibi ꝑ Inno. aut erat collegiū ſeculare: ⁊ tūc ta ſub codi. uult hic bar qd̓ fieri non debet factum tamen tenetᵉ qd̓ appa to. ꝙ ille qui ideꝫ qd̓ in tutoribus. ar. sͣ. de pac. l. tutor. ⁊. l. itē ſalſa: qꝛ tūc ret: quia dꝫ appellari. ¶ Oppo. de. l. relegatoeſt uicarius indiſtincte ē magiſtri. ⁊ sͣ. quod cuiuſqꝫ uniuer. l. i. ī fi. ubi ha rum.§. ad tempus. sͣ. de interdi. ⁊ rele. Sol. illa pro eccleſia nulla: ut uobetur loco priuatorum. concordat. ¶ Oppo. de. l. qui teſtamēto. sͣ. de in aliqua ter luit Ang. in Ex.§. ſequenti. ra habet ius .l. qui rome. excu. tu. in prin. ⁊. l. i. in prin. sͣ. de feri. glo. non ſuperioris ꝓ ¶ An a nominatiōe appellet̉ ⁊ an a decreto or.§. duo frēs ſoluit: ſed dic ut ſoluā. jͣ. proxi. cōtra. ¶ Oppo hoc qd̓ not. de ver. obli. dinis. de. l. non dubium. C. de legi. quidaꝫ ſoluunt ꝙ bar. in. l. ho. per tex. in. l. A decreto electionis nō a no hoc de conſuetudine tenet Pe. ſol. aliter tenea ſtes in. iiij. qui teſtō. sͣ. DOlent. minatione appellatur ⁊ ab or col. sͣ. d̓ cap. de excuſa. tu tis ſo. Dy. que ponitur ī. c. que a iure cōmuni. ex to. ubi ē gl. c ¶ Biduuꝫ dine appellatur ad p̄ſidem lꝫ ipſe eū noīauerit tra de re. iur. li. vi. ꝙ que non debent fieri facta tamen tenet exp̄ſſe. Pro uel de collegio fuerit. h. d. ¶ No. ꝙ ab actibus tamen tenent quando lex ultra ꝓcedit. ¶ Op Que fieri n̄ hoc ſecundo exͣiudicialibus appellatur: de quo dicam. jͣ. ti. i. debent facta limita niſi ſe de. l. cum iudex. C. de ſentē. ⁊ sͣ. de re iudi. l. a di .l. fi. hic ſolū exaīabo materiā pn̄tis.§. ¶ Opp. tam̄ ualent: tentia eēt lauo pio.§. i. So. quedam eſt conditio penitus re uerum eſt ſi ta ſub cōdi. ꝙ appelletur a noīatione: ut. C. d̓ ap. l. ſi ad ſcrimota: ut ſi nauis ex aſia uenerit. ⁊ ſic eſt extrinſe lex ultra con impoſſibili: batū. ⁊. C. de decurio. l. noīationū. dicit glo. ibi ca ⁊ ſub illa ſententia ferri non debet. ſed ſi ē cō firmet. alias tūc ē ip̄o iuponitur noīatio ꝓ electione. tu dic quedā ē noſecus. l. non re nulla: ut ī ditio coherens negocio: ut ſi eſt probatum uel minatio que nullū ius tribuit noīato: nec cōtra dubiuꝫ ⁊ ibi .l. fi. jͣ. que ſē ꝙ capiantur īmobilia ſi non reperiantur mobibar. ⁊ etiam ten. ſine ap. eū ſicut ſi ꝗlibet exͣneus diceret in conſilio talis lia ⁊ ſic intrinſeca: ⁊ tunc poteſt ferri ſub condi⁊ firmat hoc bald. in. vij. eſſet bonus rector uel ꝑ lr̄as ſcriberet: tunc a ta col. C. de letioneᵇ. ¶ Uenio ad prin. magne gl. dicitur hic Imol. in. l. i. li noīatione nō appellaretur: ut hic. quedā ē no gi. idem In .sͣ. de cō. inꝙ currit tempus a die late ſententie. cōtra. id qd̓ minatio q̄ tribuit ius lꝫ nō ꝑfectū: ꝗa forte dꝫ cō no. in. c. quo ſti. licet bal. non eſt non poteſt tolli: ut. l. nam ⁊ ſi ſub condi ad conſulta. ⁊ Ro. cōtra firmari a ſuꝑiore: ⁊ tūc dꝫ ab iſta appellari: ut. d. tione. sͣ. de iniuſto rup. teſta. ⁊. l. decem. sͣ. de ꝟ de re iudi. li rium teneāt .l. ſi ad ſcribatū. ⁊. l. noīationū. cōiūcta. l. ſi quos mita vt per ob. glo. ſoluit duobus modis: ⁊ una uidetur cō in. l. īpoſſibi .C. de decurio. facit exͣ. de elec. c. cū dilectꝰ: ⁊ qd̓ bal. in. l. pre lis. sͣ. de ver trariari alteri. ⁊ una eſt ꝙ vꝫ ſententia: ut pura ſꝫ dium. in. ij. ibi no. ꝑ Inno. quedā eſt noīatio que tribuit ꝑbo. obliga. ⁊ conditio uitiatur. ſed neſcio quid iſtud ſit dicecol. in ver. ſꝫ forte non be fectum ius ſine ſuperioris decreto: ut decretum re cum actus legitimi qui cōditionē nō recipiūt pone celebra ne. Tertio li decurionū ſuꝑ eligēdo ſindico uel actore: ⁊ tūc tꝰ. C. de edi. ſi apponitur cōditio in eis uitiatur actus nō cō mita niſi eſab illo dꝫ appellari: ut hic. an aūt ſufficiat decre acti. ſemus in ſen ditio: ut. l. actus. jͣ. de reg. iur. ⁊. c. actus. extra de d ¶ Sub cō tū decurionū. dixi in. l. actor. sͣ. rē ra. ha. ¶ Que ten. decreti reg. iur. li. vi. nō ob.§. impoſſibilis: ꝗa ibi īpoſſi ditione. an trahentis ſe ro anª a decreto ordinis: puta prioꝝ poſſit apſententia la bilitas uitiatur. So. aliter Dy. ꝙ hic nō pendet cū execu. ꝗa pellari ad rectoreꝫ ciuitatis. Rn̄deo de iure cōi ta ſub condi tūc conditio ſnīa ſꝫ eius effectus: ut in acceptilatione: ut. sͣ. d̓ nō. rō eſt: quia defenſor ciuitatis non hꝫ merum tione teneat uiciabit ſendona. inter vi. ⁊ uxo. l. cū hic ſtatus.§. ſiue aūt ſꝫ uide de hoc uel mixtū imperium per ea que not. in. l. ea q̄.§. tentiā: ut no iſta nō uidetur uera: ꝗa ibi ẜm uerba nō eſt conin. d. l. cum tat bal. ꝑ illū magiſtratus. jͣ. ad muni. ⁊ in aucͣ. de defen. ci.§. iudex. ⁊ in. l. ditionalis ſed ẜm effectū ſic. hic ẜm uerba ⁊ ẜm tex. in. l. muiuſiurandū. ſed cauſa appellationis eſt mixti im cum eorum to.§. ſi ſub effectū eſt conditionalis. So. glo. aliter ꝙ tenet .C. de ſentē. perij: ut. C. de iudi. aucͣ. ad hec. qd̓ etiam appacōdi. sͣ. d̓ tuconditio ꝙ nō poſſit agi actiōe iudicati. pōt tn̄ ⁊ in. l. condi ret: quia expeditur officio iudicis nobili: ut dixi tel. Itē ſnīa ī tionalis sͣ. d̓ ⁊ dꝫ ante appellari. dic tu ꝙ quedā ſūt q̄ nō ſūt terlocutoria .sͣ. de ap. l. i. in prin. ⁊ quia non trāſit in delegaadmi. tuto. re nec ſpe ⁊ iſta nō pn̄t tolli: ſꝫ illud qd̓ eſt ſpe lꝫ lata ſub con tum: ut. sͣ. ti. i. l. i. ⁊ ideo appellatur ad preſidem ⁊ in. l. a diuo di. tenet: ut nō re bene pōt tolli: ut. l. ſempronius attalus. sͣ. .§. ſub cōdi. prouincie: ut hic. ſed in ciuitatibus que habent notat glo. ⁊ de uſufru. le. vn̄ iſta ſnīa q̄ eſt in ſpe bene poteſt .sͣ. de re iud. merū ⁊ mixtum imperium eſt aduertenduꝫ. aut bar. in. d. l. a an autem ua tolli. mō ſi debes mihi aliꝗd ſub cōditione obli diuo pio.§. eorum rectores eliguntur ab ipſo ordine: ⁊ tūc leat ſentētia in vēdi. ubi gatus es ſpe nō re. nunꝗd poſſum tollere ſpemetiā dicūt ꝙ

Qn̄ appel. ſit. 2 30 vꝫ lata ſub certe ſic: quia ⁊ donari poteſt: ut. l. ſpem. C. de auc̄. que ſuꝑ ſi in parteꝫ pro parte dicitur propria. hoc dicit. cōditione d̓ plicatio de p̄ dona. Sed p̄dictis multū ob. l. penult.§. i. sͣ. de ¶ Ibi ſuo nomine.i. adeo ꝙ ſi patitur dānum preterito uel ci. impe. of. excu. tu. ubi datus eſt tutor ſub ꝯditione a quo ab alio non eſt repetiturus: uel ſi lucrum alteri de futuro. ⁊ ⁊ uide bart. uide docto. tꝑe incipit currere tp̄s excuſationis: ⁊ dicit ꝙ a non eſt reſtituturus: ⁊ hoc innuunt ſequentia. in gl. in auc̄. ⁊ ibi Alexā. tꝑe ꝯditionis exn̄tis nō creationis: ut. l. non tm̄ item de tem Op. sͣ. ſi nox. cau. aga. l. ſi cum uno. glo. non ſol circa mediū po. ap. .§. ſi ſub conditiōe. sͣ. de bo. poſ. ꝯͣ tab. non uiuit. dic ꝙ ibi ex neceſſitate litigat: ⁊ ideo tota cā in. d.§. ven. d ¶ Requideo ꝙ aliter poſſet dici niſi ꝙ hic ſit ſpāle prodicitur ſua illo reſpectu: ſed quo ad hunc.§. for ADDE. an rere iudicē. ualeat ſentēpter auctoritateꝫ rei iudicate: ⁊ hoc uidet̉ uelle te habet tertiam diem pro parte ſocij. nam eſſe d̓ modo for tia lata ſubmādi appelhic iuriſcōſul. ¶ Quero ꝗdª in reſtitutione in īin iudicio alieno nomine dicitur multis modis conditione. lationē quātegrū. pone cōtraxi ſub conditione ſentētia ē laut. sͣ. de his qui not. infa. l. furti.§. qui alieno. pau. d̓ ca. ꝯſi do iudex nō ta ſub cōditione. an currat tp̄s ad petendū bn̄fi ¶ Op. C. de ap. auc̄. hodie. ſol. ut in glo. ¶ Ul lio. xv. ⁊ bal. reꝑitur. vid̓ ccōſilio. ccc. ciū reſtitutionis in inte. a. tempore exn̄tis condi q̄ dixi ī. d. l. d̓ timo facit ad queſtionem an procurator in rem lxxv. tertio pupillo.§. fi tionis uel a tempore late ſententie uel celebrati ſuam debeat iurare de calūnia. de quo dic vt. l. libro. quis ipſi. in contractus cogitabitis. nō ſolū. in prin. sͣ. de ꝓcur. ⁊. C. de iur. cal. l. ij. a ¶ Quero .xvi. q. ⁊ co quid. uid̓ ad Ex.§. ſequēti. Tutores ⁊ defenſores ui raꝫ quo poſTutore S. dentur eſſe in iudicio alie hoc qd̓ not. ¶ De dictione altera. ſit appellari barto. in. l. ſi ſi iud̓x a quo T2no nomine: ideo habent triduū ad appellādū. cui. in fi. pͥn. eſt abn̄s. ⁊ vi Quod in ſententiis. pus ¶ Op. ꝙ in defenſorem ſit executio: ut. sͣ. de ꝓ de lega..i. ⁊ de bal. in. l. bart. in. l. ab appellationis interponēde eſt uniforme a quocur. l. plautius: ⁊ ſic uidetur propria cauſa. So. apertiſſimi ī hoſtibus.§. cunqꝫ actu interponat̉. h. d. ¶ Nota ꝙ dictio .i. col. C. de glo. tu dic ꝙ hic quando ut defenſor ītercedit ſed qd̓ ſimiudi. ⁊ qd̓ ibi altera eſt diſtributiua duoꝝ tm̄. contra. C. fur. l. ſi ſuccumbit habetur perinde ac ſi recuperatur pliciter. sͣ. ex dixi. ancille. So. dicit glo. ibi ꝙ illud eſt notandū. q. eſſet a domino: quia non poteſt dicere uictor ſe qui. cau. ma io. ⁊ uide qd̓ .d. improprie ibi ponit̉ cū regula ſit ꝯtra. tu dic iniuſte uiciſſe. ar. sͣ. de leg. i. l. ſi ſeruus plurium. notat bal. in ꝙ ibi dicit̉ de duobus tm̄.ſ. cum altera ſit pena ¶ Op. ꝙ defenſor interuenit nomine proprio .l. ſi prediū. ī lis: ⁊ altera perſecutoria. naꝫ lꝫ perſecutorie ſint quando uenit animo nouandi: ut. l. ſolutionem .ij. col. in pͥn due tn̄ ambe ab una parte ⁊ pro una ponūtur. .s. de ſol. Sol. glo. ꝙ hic non interuenit aīo noci. in ver. ſed pone. d̓ edi. ¶ Op. C. de tem. ap. l. i. gl. non ſoluit. dic ꝙ ibi uandi: ⁊ ideo in iſta materia diſtingue. aut quis actio. uide loquit̉ de tꝑe appellationis exercende. ¶ Que eſt in iudicio ſuo nomine ⁊ ad ſuā utilitatem: et qd̓ not. bal. ī ro utrū uniformiter interponat̉ appellatio hoc habet biduum. aut alieno nomine ⁊ ad alienaꝫ .l. gaius. sͣ. d̓ eſt ſemper in ſcriptis: uel ſemꝑ ſine ſcriptis. glo. excuſa. tuto. utilitatem: ⁊ habet triduū. aut alieno nomine ſꝫ per illū texdicit ⁊ bene ꝙ nō. dicā. jͣ. ti. i. l. ij. ad ſuā utilitatem: ⁊ tunc aut conſtat hoc in iudi tum. Ex.§. ſequenti. cio: ut quia agit tanꝙͣ ꝓcurator in rem ſuā: ideꝫ ¶ An impedimentū ſuperueniēs ex ꝑte litigaſi defendit animo nouandi: uel ut procur. in rē toris ita ꝙ iudex n̄ poſſit adiri faciat ceſſare ne ſuam: ⁊ tunc habet biduum: ut. sͣ. proxi.§. ⁊ mo currat tp̄s interponēde appellatiōis. Et an die do dixi. aut hoc non apparet in iudicio: quia eſt feriato poſſit appellari. Et cū per iudicem ſtat ut ſimplex defenſor: quia poſſibile eſt ꝙ habequominus appellatio interponat̉ tam̄ publice ē bit regreſſum ⁊ ꝙ non: ⁊ tunc habet triduuꝫ: ut interponenda appellatio ⁊ proteſtandū. Et iuhic: aut eſt in iudicio ſuo nomine ſed ad cōmodicem requirere ꝗs non tenet̉ niſi in publico lo dum alienum: ⁊ tunc dicerem eodeꝫ modo: aut co. ⁊ tp̄s ad appellandū an ſit ꝯtinuū. conſtat in iudicio aut non: ut. l. qui ex parte. ⁊. l. Tp̄s appellationis interponende qui ſeruū. sͣ. de inter. ac. ⁊ ſic ſuper hoc ſtanduꝫ M lE S. eſt vtile quo ad initium cōtinuum eſt actis primi iudicij: nec ſuper hoc attendētur quo ad ꝓceſſum. h. d. Vel aliter tp̄s appellatio noue probationes. nis interponende currit a die ſnīe ſi eſt facultas Ex.§. ſequenti. adeundi iudicē a quo uel ad quē: ⁊ tūc uidetur ¶ Si procurator eſt contumax. an dominus īeſſe facultas cum iudex in publico ſe oſtendit. pediatur appellare ⁊ a tēpore contumacie cur¶ Querit glo. quid ſi ꝓpter defectū ſuꝑueniērit preſcriptio. tem in perſonā litigatoris iudex nō pōt adiri. di Iſte ē no.§. Not. e ¶ Si adꝯi aduerſus. ꝙ a tempore con cit gl. ꝙ currit tempus: ſed reſtituit̉: qd̓ ꝓbat̉. sͣ. uerſus eū ꝑde in inte. re. l. fi. ⁊ quia hic loquit̉ ſolū de impeuenit. Not. rumacie currit preſcriptio. Nota. ꝙ cōtumacia an ſufficiat dimento ex ꝑte iudicis. ¶ Iteꝫ querit an poſſit ꝓcur. in non appellādo nocet domino. ¶ Opꝙ citatio et appellari a die feriatoᵇ: ⁊ dicit ꝙ ſic: per. l. i. C. d̓ po. ꝙ non procedat abſenteꝫ ante lit. conte. ꝗa b ¶ Dies. die notificatio ſē dila. ⁊. l. miles.§. ſexaginta. sͣ. de adulte. ſed illa non poteſt ferri diffinitiua: ut. l. fi.§. illud. C. de feriato. ꝓ qꝛ tētie fiat ad eſt actus exdomū ut cur .l. C. de dila. nil facit. uoluit allegare. l. i. C. de fe tem. ap. nec poſt lit. conteſta. quia tunc aut citatraiudicialiſ rat tēpus ap ri. ubi eſt caſus. ¶ Itē querit quo cōputet̉ iſtud tio peruenit ad notitiam ⁊ non poteſt appella. ut not. bar. ī pellāti. no. ēt tp̄s. dicit gl. de momēto ad momentū. ad quod ri: aut non peruenit ad eius notitiam: ⁊ tunc eſt .l. ſi expreſſa bal. ī. l. i. C. uide qd̓ dixi. sͣ. de adulte. l. pater.§. i. ¶ Ultimo .sͣ. de appel. ex quib. ca. ſententia nulla ipſo iure nec eſt opus appellare maio. ⁊ ī. d. not. lꝫ quādo per iudicē ſtat tempus appellatio glo. reſpondet ꝙ fuit citatus ad domum: nec ci .l. ab eo. ī. iij. nis ipſo iure non currat: ut hicztamē conſuloᶜ ꝙ tatio ad eum peruenitᵉ: ſed ſi perueniſſet: tunc col. quomoc ¶ Tam̄ ꝯſu hic proteſtet̉ ⁊ appellationē publice coram hoeſſet uere contumax: ⁊ nō eſſet opus appellare lo. adde bar do ⁊ qn̄ iud. to. ī. l. i.§. fi. neſtis perſonis interponat: ut. sͣ. de appel. l. cū ⁊ qd̓ ibi bar ergo citatus ad domuꝫ fuit hic ⁊ non peruenit ī ver. quero to. ⁊ qd̓ not. quidam. ⁊. C. de his qui per me iudi. non appe. ad eius notitiaꝫ: ut. l. ab eo. C quomodo ⁊ quādelegat̉. sͣ. d̓ bal. in. l. ſi is .l. i. ¶ Nota etiam diligenter ꝙ quis non tenedo iudex. ⁊. l. iiij.§. totiens. sͣ. de dā. infec. dixi ī appel. adde apud quem tur requirere iudicemᵇ niſi in publico hoc eſt in .l. ex conſenſu.§. fi. sͣ. de app. dico ꝙ non audit̉ bar. ī. l. d̓ pu .C. de li cau. pul.§. ſi quiſ ⁊ per mode. eo loco ubi ius reddere conſueuit. unde etiam niſi ex iuſta cauſa. que eſt iuſta cauſa. dic ut ī gl. ipſi pretori. .l. ex ꝯſenſu ſi in domo propria conſueuit reddere ius: tunc ¶ Quero heres emphiteote non ſoluit debitū maxime in .§. eū qui. sͣ. requirendus eſt ibi. de allis temporibus appelcanonem: an cadat a iure ſuo. de hac. q. dixi ī. l. xvi. q. sͣ. de de appel. in lationū dicā in. l. i. jͣ. de li. dimiſ. cum filius.§. in hac. sͣ. de verb. obli. ⁊ tetigi in. l. ope. no. nū. ⁊ .iij. charta. ⁊ iſto caſu pōt bal. ī auc̄. ho Propria cauſa diciad diē. e. ti. ⁊ doc. in. l. ij. C. d̓ iur. emphi. ubi gl. die. ī. i. colū. offerri tabel In propria. tur in qua cōmodum dicit ⁊ ibi ꝑ Cy. in. xij. q. ⁊ ꝑ Dy. exͣ de reg. iur. .C. de ap. ⁊ ī lioni ſuppli⁊ incōmodum ad aliquem ſpectat in totuꝫ. ſed .c. ſi quis in ius. ¶ Quero circa ſcd̓am partē ꝓ catio ſecun.l. i. C. de tē. apel. dum bal. in

De appel. reci. a ¶ Dic ꝙ quādoqꝫ. adde bar. in. l. fi. sͣ. de in inte. reſti. ⁊ in. l. iij.§. ſi ꝓcu. di. ſucce. in. c. bone. de elec. in glo. in v̓. preſumitur. per Saly. in. l. i. C. q. .sͣ. ſi quis ius dicen̄. nō obtē. dicit tamē Inno. nota. in. c. i. in fi. ut lit. non vſur. in. l. i. C. de contrahē. ⁊ comit. ſtip. ⁊ uide omnino Imolā in. l. ex hac conteſ. ꝙ lꝫ dominus poſſit appellare poterit ſolū in dies a die late ſnīe n̄ ſcriptura. in prin. sͣ. de donatio. Io. an ī. c. quoniā contra de ꝓba. per Io. a die ſcientie ex quo cauſa ꝑtractata eſt per procur. ꝑ iſtum tex. ⁊. ij. q. vi. calde. in addi. ſuis ibi ⁊ uide Ro. in. d. l. ſciendum ⁊ oīno per Pe. de an .§. biduū. ⁊.§. ſi aduerſus. nec ob. l. quomodo ⁊ qn̄ iud. sͣ. allega.ſ. l. ab eo cha. in cle. i. de probatio. ⁊ uide que dixi poſt bar. ī. d. l. ex hac ſcript. in. iij. qꝛ ibi cauſa fuit ꝑtracta colū. vtrum ta cū domīo autē litteris cur. eſt citatus ⁊ eſt uere contumax. an impediaꝙ quis ſibi cōtrarius repellit̉. ratio quia hic eſt iudicis in ꝗ vn̄ dicit tūc tur dn̄s appellare propter ꝯtumaciā ueram pro bus narrat ſi cōtra con contrarietas circa idem. facit qd̓ dixi.§. de exce. curatoris. dic ꝙ quandoqꝫª ex contumacia pro aliquid d̓ fa tumacē pre .l. nemo. ⁊ modum pronunciandi circa hoc dixi cto credat̉. ſumptū dn̄ꝫ cur. uis procedere cōtra dn̄m ẜm ſolituꝫ ordinē .sͣ. de ap. l. a ſnīa. dixi poſt mo ⁊ nō uerum iudiciorum: ⁊ tunc bene pōt facere: ut. l. euꝫ qui ¶ Opp. de. l. non tātuꝫ fertur ſentē der. ī. c ſigni Si pro eo. s. de ap. duplex eſt ſol res. C. de procur. ⁊. C. de digni. l. quotiens. lib. ficaſti. de ho tia nō trāſit .xij. quādoqꝫ uis extra ordinē dn̄m punire promici. ⁊ dicit ī reꝫ iud. niſi vna eſt ꝙ hic in neceſſaria ꝑſona: ibi in alia que bal. ī. l. fi. C. poſt decem pter contumaciā procur. ⁊ tunc non nocet dn̄o nō eſt ita coniuncta. credo ꝙ ſecunda opi. glo. de ordi. iud. dies a die ſci ſi illud non reſpicit ordinē iudicij: ut. l. i.§. ſi ꝓquā nō tenet glo. ſit uera: quia in. l. non tm̄ fecit ꝙ qui petit entie in quo curator. sͣ. ſi quis ius di. non obtē. modo ad ꝓexecu. ſentēſciuit ſnīam nomine illius non dicit ſuo noīe licet ad ſuā uti tie debet ꝓcōtra ſe latā poſitum ꝓpter contumaciā ꝓcuratoris poteſt litatem. ⁊ ideo putarem ꝙ infra biduū appelladucere acta qd̓ tene mē ꝓcedi ad diffinitiuā ſnīam. Item tacendo ꝑ tri iet ſi ad ſuā utilitatem: ſed ſi ut quilibet infra tri ti: qꝛ ibi oēs cāe ultra ſen duū olim: hodie per. x. dies perditur ius appel duū. ⁊ qui appellat pro ſuo intereſſe non appeltentiā niſi eſ doc. ſequun landi: ⁊ hoc eſt ex ordine iudiciorum. ideo taciſet lecta par tur. quid in lat noīe alterius: ut. sͣ. ꝓxi.§. ſed ſi alius. tibus pn̄tibꝰ caſibꝰ: in ꝗ turnitas preiudicat dn̄o ut hic. ſed eſſe uere con Ex. l. ſequenti. ⁊ nō contra bus confeſ tumax eſt delictū. ⁊ non poſſe appellare propter ¶ Si in ſentētia dicat̉ lite cōteſtata ponāturqꝫ dicentibus: ſus non aucontumaciā: iſtud eſt mera pena contumacie: iō uel niſi poſt alia an preſumentur omnia ſolēniter acta. dit̉ appellās dn̄o non nocet. ꝙ ſit pena mera contumacie eſt bienniū ẜm an ſi confeſ3Op bal. ī. l. i. ī v̓. ſus ſit ꝓcutex. in. l. contumacia. sͣ. de re iudi. ⁊ hoc determi Llud uideamus. g g extra quero rator p̄iudinat Inno. in. c. i. exͣ ut lit. non conte. preterea ut .l. i. in prin. ſo. ut glo. ꝙ nō appellat̉ ab ip ne li. ter. pro cabit domidictum eſt uera contumacia eſt delictū: ſed hoc uoca. qꝛ tūc ſis litteris ſed ab ipſa ſnīa. ¶ Op. sͣ. d̓ ap. l. i.§. no quo ad ꝙ delinquat nunꝙͣ uidet̉ mādatū niſi ſpāliter īꝓ ſnīa tranappellatiōeꝫ .i. ſo. eodeꝫ mō. uel aliter hic nō ſoluit̉. dic ut diſacta ī rē iudo. Anto. di iungatur: ut. l. i.§. ſi procur. sͣ. ſi quis ius di. non ctis legibus. Sꝫ opp. ꝙ a lr̄is nō appellatur: ut dicatā preſu cit ꝙ not. in ob. ⁊. l. ſi procurator. sͣ. de condi. inde. ⁊ de his .l. i.§. i. in fi. sͣ. de ap. So. hic loꝗt̉ de reclamatio mitur etiam .d. c.i. qd̓ ui que in frau. cre. l. ſi pater. ideo talis contumacia ꝓ rectitudīe detur ibi ſe ne nō de appellatione: ut. l. i. in fi. C. de rela. uel ꝓceſſus pro qui dn̄s Io. nō preiudicat dn̄o. ſed nō appellare pōt nō eſſe aliter a relatione appellat̉: quia reſcriptū princi bat ipſe per ⁊ dixi pꝰ bar delictū: quia forte expedit dn̄o nō appellare: et pis parat plenū preiudiciū qn̄ remiſſio ſit de vo tex. optimuꝫ to. in. l. cerideo forte nō appellando facit ẜm mandatuꝫ ⁊ luntate partiū uel preſidis: ut. l. apud p̄ſidē. sͣ. d̓ in. c. cū inter tum.§. ſꝫ an ſic dn̄o preiudicat. ſed ſi conſtaret ꝙ fraudulen uos ad fi. de ipſos. sͣ. de ap. ⁊ de hoc dixi plene ī. d. l. i.§. q̄ſitū. ⁊ hoc īdu re iudi. ⁊ ad confeſ. ⁊ vid̓ ter colludēdo omiſerit appellatione dn̄s pōt ap cebā ad qōneꝫᵇ. ī ſnīa ponit̉ corā nobis lit. ꝯtebar. hic add̓ tex. nota. ī. l. pellare. ar. sͣ. de dolo. l. cū te. ⁊. l. eleganter.§. pe ⁊cͣ. ⁊ oīa ponit in ſnīa: an illa ſnīa ꝓbet lit. cōte. bar. in. l. ꝓla neque. ⁊ ibi nul. idē forte ſi euidēter appareat ex eiſdē actis. tā. C. de ſen. ⁊ dico ꝙ ſi ſnīa lata fuit ꝑtibus uolētibus ⁊ pn̄bar. sͣ. de fi ꝙ ſi procurator debuit appellare ⁊ non appel ⁊ bal. in. d. l. deicō. lib. et tibus ⁊ nō ꝯtradicētibꝰ ſnīa ꝓbat lit. ꝯte. ⁊ alia .i. C. ne li. ter Bal. in. d. l. lauit: ⁊ ſic euidenter deliquit: ⁊ tunc audiet̉ dn̄s acta p̄ceſſiſſe. ar. huius. l. ⁊. l. ij. C. d̓ rela. ita ſi futi. prouoc. ⁊ ab eo. in. ij. appellans: ⁊ hoc eſt qd̓ hic dicit tex. difficile ē ꝙ it pn̄s tꝑe ſnīe ⁊ nō reclamauit: tūc ꝓbat acta p̄ bal. in. c. qm̄ col. quomohͨ audiat̉. q. d. quādoqꝫ audit̉ ſi colluſio uel gracōtra de pro do ⁊ qn̄ iud. ceſſiſſe illā ſnīam. ⁊ dic ut ꝑ Inno. exͣ de of. d̓le. ba. ⁊ Imol. tia interuenerit euidēs. facit. C. de pe. iud. ꝗ ma dādo intelle .c. cū in iure. ⁊ ꝑ Cy. in aucͣ. ſi ꝗs in aliquo. C. de ⁊ in. l. iiij.§. ctū ad hunc le iudi. l. fi. ⁊ qd̓ dixi in. d. l. i.§. ſi procur. sͣ. ſi ꝗs edē. ⁊. l. emancipatione. C. de fide inſtru. hoc ī condēnatū. ſingu.§. que ius di. nō obtē. idē ſi procur. nō eſt ſoluēdo uel tellige ꝙ nō pōt a relatiōe appellari niſi in ipſa de re iudi. rit ſi procu ex legitima cā fuit abn̄s: ut hic dicit glo. ⁊. ꝓ. de c ¶ Dicit gl. rator amiſit relatiōe fuerit deceptus: ut. sͣ. de appel. l. i.§. i. ad hāc glo. cām ⁊ ſcienapel. aucͣ. hodie. ¶ Vltimo dicit gloᵉ. ar. ꝙ poſt ſatiſdationē nō adde Saly. ter nō appel Ex. l. ſequenti. pōt obicij lr̄is. in cōtra. eſt caſus. C. de lit. conte in. l. ſi conue lauit an dn̄s ¶ An procurator ad agendū poſſit appellare aucͣ. offerat̉. ubi poſt preſtitā ſatiſdationē recu ueuertens ⁊ nerit. sͣ. d̓ iu ⁊ proſequi. riſdi. om. iuhoc ītelligēſ ſat iudicē. facit qd̓ dixi in. l. quidā ꝯſulebat. sͣ. de poſt. x. dies nore iudi. ⁊ iſtam queſtioneꝫ tangit Cy. in. l. fi. cirpoſſit appelI procuratorio mies ca fi. C. de ſponſa. lare. uide ibi De appel Uidetur uelle iſta lex ꝙ procur. datus no. ⁊ per eū lationibꝰ re ad agendum poſſit appellare ⁊ proſequi. Conī auc̄. hodie. ci. rub. De appellationibus recipiendis. Rub. .C. de appe. tra. l. inuitus. C. de procur. cum ſua gl. ſol. dicūt ubi tenet cō On ſo quidā ꝙ procurator non tenet̉ ꝓſequi pōt tn̄ ſi tra bar. ⁊ ſen lent. de Uide glo. q̄ uult: ut hic. gl. melius dicit. C. d̓ ap. l. ſi actor. et On ſolent. incipit inſia atur glo. h̓. ratōne dicit ꝙ ꝓcurator pōt ꝓſequi nō ut ꝓcura. ſꝫ ut huius. l. vid̓ biduū: ⁊ pͥma opi. eſt uera ꝙ dꝫ hr̄e bal. in. l. alie quilꝫ. Ad hanc. l. reſpondet intelligēdo hͨ ꝙ nō ratū infra illud tp̄s infra qd̓ pōt apb Llud nā. C. de ꝓfuit ꝓſecutus: ut ꝓcur. ſed ut coniuncta ꝑſona. i uidea pellatio interponi: ut. d. l. bonoruꝫ. cura. ⁊ circa uel aliter ⁊ melius ibi loquit̉ de ꝓcuratore ſpāli i lit mus glo. bar. hic qd̓ tenent Dy. ⁊ Spe. ti. de app.§. i. ver. porro. ad. q. Uide cuius mandatū per ſnīam finit̉: ideo non pōt ꝓ imi FI uide bald. in Itē no. i. glo. ¶ Op. inſti. d̓ ſatiſda.§. fi. Sol. ve bar. ī. l. acta rubri. C. de ſequi. hic in generali ꝓcur. cuius mandatū dufideiubet: ſed nō uidet̉ intercedere ut iuuet̉ vel de re iudi. ⁊ appel. ⁊ qd̓ rat: de hoc uidebitis. jͣ. an per aliū cauſa appel. .l. ſciendum leiano. ſic. sͣ. de ꝓcu. l. feminas. ſil̓e in minore in hic dicit̉ per .l. fina. de ver. obli. bar. tꝫ idem caſu in quo pōt aliū defendere: ut. C. de ꝓcu. l. ⁊ ī auc̄. ſi ꝗs Ex.§. ſequenti. Archi. ij. q. exigendi. qd̓ no. ad multa. in aliquo. ⁊ ī .i. non ſolēt. ¶ Qualiter fideiuſſor debeat appellare. ⁊ ſibi ꝯͣ .l. i. C. de re Ex. l. ſequenti. ſuꝑ gl. in v̓. rius non auditur. la. ⁊ bal. ī. l. ¶ Qn̄ ab īterlocutoria nō poſſit appellari: ibi. poſſunt ubi emancipati. allegat iſtuꝫ Nota practicam ſi Ex hijs. Et q̄ eſt rō ꝙ a ſnīa in momētanea poſ Sed ſi alius. qdeiuſior uult apC. de fi. īſtr. tex. ⁊. d. l. bo. ſeſſione nō appellet̉: ibi. Quero. Et ꝗd ſit ſnīa ī ⁊ Inno. ī. c. norū. ⁊ com pellare dicet ꝙ ſuo noīe ⁊ pro ſuo intereſſe non innotuit. de terlocutoria: ibi. Redeo. Et an a citatiōe poſſit poſtel. ī. c. ſta noīe illius. ¶ Item no. ꝙ tota die allegatur hic eo ꝗ fur. or. tuimꝰ d̓ ele. appellari: ibi. Secūdo. Et an̄ a ꝓnūciatiōe qua in gl. fi. in v̓.

De appel. reci. 23 ī ſūt ⁊ alij. ubi facit iudex ꝓnunciando ſe competentē: ibi. Se qui ſatiſ. cog. ¶ Op. de. l. ab executore. in pͥn. sͣ. rio an̄ dictā dicit Archi. diffinitiuaꝫ. cundo quero. Et an a ꝓnunciatione ꝙ quis ha de appel. So. ibi eſt īterlocutoria que fert poſt ꝙ amicꝰ pōt ratio eſt: ꝗa beat legitimā ꝑſonaꝫ in iudicio appelletur: ibi. ſnīam: ⁊ ſic non ſperatur alia diffinitiua. unde ꝑ appellare: ſꝫ grauamē ilTertio. Et an cū pronūciat̉ ſuper libello proce bart. in. d. l. appellationem a diffinitiua non pōt eſſe conſul latuꝫ ꝑ dictā alienam. C. dendū uel nō appellari poſſit: ibi. Quarto. Et tum: ⁊ ideo hic dicit ante ſnīam. ¶ Op. d̓. l. ait interlocutode ꝓcura. te riā nō eſt rean a ꝓnūciatione quā facit iudex ſuꝑ exceptiōe p̄tor.§. permittitur. sͣ. de mino. So. ibi non ſpe net ꝙ iuuet̉ parabile ab dilatoria pars que grauat̉ poſſit appellare: ibi. rabatur aliqua diffinitiua ideo appellat̉. facit ꝓ uelleiano. et ea. qd̓ ē no. Quinto. Et an ſnīa primi uel ſecūdi decreti poſ ſic eſt cōtrahoc. l. ticia. sͣ. de ac. ¶ Ex his ergo habes breui⁊ hoc uoluit rius: ⁊ ꝙ ſo ſit appellari: ibi. Sexto. Et an cū iudex dat dila Inno. ẜꝫ eū ter doctrinamᶜ quā dat iuriſcō. in. l. i.§. queſitu let dici ꝙ nō in. c. ſignifitioneꝫ breuē uel longā uel denegat dare aut ad .sͣ. de ap. ab interlocutoria nō poteſt appellari: audiunt̉ apcauerunt. in mittit ꝓbationes quas admittere nō dꝫ poſſit niſi quando ꝑ appellationem a diffinitiua non pellantes ni ver. appellaſ ſi quorū īter appellari: ibi. Tertio uſqꝫ in fi. pōt eſſe conſultum cōtra grauamen illatum per ſe. d̓ teſtib. ⁊ eſt. fallit niſi Ab iſtis add̓ Ia. in integrū reſtitutionē: uel non poteſt reparari: ꝯtra aliquoſ Ate ſententiam. terbu. in. l. ante quia nulla diffinitiua ſperatur ferri: uel poſt dif eſſet ꝓceſſū ſnīaꝫ. C. quo locutoria que infert grauamē qd̓ nō pōt finitiuam fertur interlocutoria. Itē ꝯtingit hoc contra iuris rū ap. Et ꝗd diſpō. ita dic̄ reparari per appellationē a diffinitiua appellain caſu. l. noſtre. ⁊ in caſu. l. arbitro. ⁊ in caſu. l. in ſi egi petitobal. ī. l. fi. C. rio ⁊ poſſeſri pōt. h. d. ẜm lec. Io. ueram. Alioꝝ lec. nō pla tra utile. sͣ. de min. ¶ Queroᵇ que eſt ratio ꝙ a ſē d̓ fideicō. li. ſorio ſimul: cet: quia quando poteſt eſſe conſultū per appel tentia in momentanea poſſeſſione nō poſſit ap ⁊ regularit̓ ⁊ ſuccubui ⁊ lationem a diffinitiua ab interlocutoria/ non ap an ille cuius pellari. non eſt ueꝝ ꝙ ea ſit rō: quia interlocuto appellaui: an non intereſt pellatur: ut. l. i. ī fi. sͣ. de appel. ¶ Opp. C. quo. ria: ſed dic ꝙ quia parit modicū preiudicium. pendente ap poſſit appelpellatiōe po ap. nō reci. l. ante ſnīe: ⁊. l. ij. C. de ep̄i. au. gl. ſol hoc tenet glo. hͨ ⁊ dixi in. l. qd̓ iuſſit. sͣ. de re iud. lare. vid̓ mo terit fieri exe uit ꝙ ubi interlocutoria meret̉ executionē: tunc quia dānum tale pōt reparari per iudicium peti der. in. l. pe. cu. vid̓ Gui. ab ea appellat̉: ut hͨ. in cōtra. non quia nō mere.sͣ. ti. i. in fi. torium: ut no. C. ſi de mo. poſ. fue. ap. l. i. ⁊ ideo de ſuꝫ. in. d. ꝑ bal. ī auc̄. tur executionē. ſed iſta ſo. non placet: quia inter .l. i. de mo. puto ꝙ ſi ꝑ ſententiā latam ſuper mo. poſ. pare hodie. C. de poſ. ꝗ tꝫ ꝙ n̄ locutoria in momentanea poſſeſſione meret̉ exe tur preiudicium tale ad qd̓ non eſſet alio modo appel. ⁊ bal. ibi ī. ij. cutionem: ⁊ tamē non appellatur: ut. l. i. C. ſi de conſultum: ꝙ tunc poſſet appellari ꝑ hanc. l. et Nte ſē col. ⁊ ad bar. mo. poſ. fue. ap. Soluunt alij ꝙ hic eſt ſpeciale: tentiā. rationes quas all̓a in interlocutoria. exemplū in h̓ uide q̄ ſcri de mapſi pꝰ mode. ⁊ ratio eſt: quia tale grauamen non poteſt reꝑa .l. qui except.§. ſi pars. sͣ. de cōdi. inde. nō enim teria huius. inſti. d̓ ac.§. rari per appellationem a diffinitiua. ¶ Op. de poſſet ad illam retentionē aliquo iudicio eſſe cō .l. uide bal. ī quadrū. ⁊ di .l. ſi ab arbitro. sͣ. qui ſatiſ. cog. glo. ſol. ꝙ ſi ibi īſultum ſi perderet in illo poſſeſſorio. ⁊ ideo tex. l. ij. C. d̓ ep̄i. cit no. bal. in au. qui ī mutelligatur ꝙ fuit cōmiſſus ſolū unus articulusᵇ. .C. in rubro ⁊ ī nigro dicit ſi de mo. poſ. ⁊c̄. hoc .l. ꝯſentaneū tis cōtrariat̉ in princ. iiij. ſcilicet de approbatōe fideiuſſorū: tunc fuit dif eſt de poſſeſſione que momēto duratura ē: hoc dictis Bar. col. in v̓. q̄ro finitiua illius articuli illa approbatio. ſi uero fueſt quando de poſſeſſione querit̉ ſolū cauſa orhic. nūꝗd a tali ī it cōmiſſa tota cauſa: tūc eſt ibi ſpāle: ſed nō creb ¶ Unꝰ arti dinandi litem circa iudicium petitorium: ut. d. miſſione in ticulus. Sꝫ do uerum: quia dixi in. l. fi. sͣ. a qui. ap. non lꝫ. ꝙ poſſeſſioneꝫ. .l. i. C. ſi de mo. poſ. ⁊ hoc eſt iudicium retinēde dū iſta glo. .C. qūo ⁊ qn̄ delegans poteſt reuocare ſine appellatione ſen poſſeſſionis ẜm oēs: ut ibi not. ſꝫ in iudicio adi hic uult ꝙ ſi iud. ꝙ etiam tentiam interlocutoriā: lꝫ ſit diffinitiua in illa in piſcende poſſeſſionis glo. tenet idē: ut no. in. d. ꝯmittit̉ vnꝰ ī poſſeſſorio cidenti. dic ergo ꝙ ibi ſpeciale: ut hic: quia ꝑ ap articulus tā .l. i. qd̓ intelligo quando ille qui conuenit̉ deui appellatur ſi tum delega pellationem a diffinitiua non poteſt tale grauaappellādi rō ctus eſt ⁊ appellat qui occupauerat bona defūto qui ſuper ſit in ꝓmptu men reparari. ſi enim dedit mihi fideiuſſores n̄ cti: uel bona defuncti uacabant: ut. l. ſi aliquis. eo pronūcīa qd̓ reputat idoneos ⁊ quomodo poſſum appellare a diffi.C. quo. ap. non re. ⁊ idem in iudicio recuperan uit ꝙ a tali no. ⁊ dicit ēt ꝓnuncia. ap nitiua que eſt lata ẜm me. ¶ Tertio op. de. l. in de. nulla.n. ei ſit iniuria ſi res reponitur in priſti bal. in. l. poſt pellet̉ tanqͣꝫ ſnīam in. ij. tra utile. sͣ. de mino. glo. hoc ſolu. pluribus monū ſtatuꝫ. ſicut.n. ante poterat petere ita modo a diffinitiua col. C. de ſē. dis. ⁊ ẜꝫ unā lec. ibi ob. ⁊ ſol. glo. ꝙ ibi talis erat poterit ſed ſi actor ſuccubuerit: quia forte non h̓ reprobat ꝙ ſi huic apinterlocutoria que decidit quaſi totam cauſam. habet aliud auxilium niſi poſſeſſoriū: uel ſi ſucbal. in. l. āte pellationi ſu ſnīam in. iij. ſecus in interlocutoria que decideret unum arti cubuerit reus qui non occupauit qui non habꝫ it delatū pōt col. C. ꝗ ap. obtinere apculum uel capitulum. qd̓ qualiter ꝓcedat ſtatim niſi remediū retentionis: tunc puto ꝙ poſſit ap c ¶ Doctripellanſ. ⁊ ibi dicā. ¶ Op. sͣ. de preua. l. p̄uaricationie. ubi di pellare. hoc.n. nō reperio ꝓhibitum ⁊ remanet nā ſed adde eū uideas: et citur ꝙ dꝫ ꝓnunciari ſuper illa emergēti. gl. ſo. qd̓ bar. in. l. regula generalis: ut. l. ⁊ in maioribus. C. de apꝓ limita. eoan̄. C. quo. ⁊ dicit ꝙ licet pronunciet̉ nō tn̄ appellatur. Sꝫ rū q̄ h̓ dicūt̉ pel. ꝓ hoc uidetur caſus. sͣ. de ap. l. creditor.§. ap. tꝫ ꝙ ab īuide omīno nōne illa interlocutoria decidit quaſi totā illam iuſſus. ubi in actionibus ad exhibendum q̄ miterlocutoria bal. in. d. l. i. cauſam plus ꝙͣ in. l. intra utile. ⁊ tn̄ uides ꝙ nō noris preiudicij ſunt ꝙͣ reſtitutio poſſeſſiōis: ta decidēte to.C. ſi de mo. tuꝫ negociū poteſt appellari. ⁊ credo ꝙ in. l. intra utile. non men poteſt appellari ſpecialiter quando deuepoſſeſ. poſſit appel. ſit ſola ratio iſta ꝙ decidit totam cām: quia ideꝫ ADDE ꝙ nitur ad extimationem: ⁊ ſic non poteſt reparad ¶ Quero ab interlocu eſſet in qualibet interlocutoria ſuꝑ preiudiciali. ri per iudiciū petitorium. Preterea uides ꝙ ſi uide bal. ī. l. toria lata ſu Sed credo ꝙ ratio ſit: quia ſi eſt minor ⁊ proomittitur ordo petitorij ⁊ poſſeſſorij pōt appel .ij. ad fi. C. d̓ per poſſeſſo epiſ. audi. ui nunciatur ꝙ ſit minor: tunc non pōt illud repalari: ut. C. de ap. l. i. qͣre ergo nō pōt appellari ſi rio poſſit ap de glo. exp̄ſpellari non rari per appellationem a diffinitiua: quia quoli cōtra iuſtitiā mihi ius poſſeſſionis aufertur qd̓ ſam ⁊ nō. ij. a mero poſ bet actu poteſt minor petere reſtitutionē in inte plus eſt. p̄terea ī cauſis ſūmarijs pōt appellari: .q. vi. ſi quiſ ſeſſorio. bal. grum. l. minor. xxv. an. omiſſam. sͣ. d̓ mino. Idē auſus ⁊ not. ut. C. quo. ap. nō reci. l. i. lꝫ poſſit ꝑ aliud iudiciū cōſi. lxxxiiij. ꝑ Ang. in cō forte iudicatur per aſpectū qui non erit tempopͥmo li. ⁊ an reꝑari: ut. sͣ. de his qui ſunt ſui uel alie. iur. l. peſi. ix. incipiē. poſſit appelre ſnīe ferende: ⁊ ideo probatio etatis dicit̉ cau nul. nō tamē ſine difficultate ⁊ ſine magna leſio caſus talis ē lari a mero ⁊ ſa que requirit celeritatē: qd̓ apparet: ꝗa poteſt ne: ꝓ hoc facit qd̓. jͣ. dicā ꝙ qn̄ ab īterlocutoria ꝓnūciatū ſu a mixto poſagitari die feriata: ut. l. ij. s. de feri. ¶ Op. C. de it. ubi tenet illatū grauamē non pōt reparari ſine graui leſiſeſſorio uide ꝙ lꝫ n̄ poſſit ap. l. ſi quis ꝓuocatione. So. ibi erat quedā exe eundē bald. on pōt appellari. poſſumus etiā dicere ꝙ p̄diappellari a ſē cōſi. ccclxxx. cutio cū iniuria ⁊ ab illa appellat̉: ut. l. ab execu ctis non ob. C. ſi de momē. poſ. fue. ap. l. i. nam tentia diffini tertio lib. tore. sͣ. de app. alia lec. eſt ꝙ ibi appellatur ab in ibi nō dicit̉ ꝙ non poſſit appellari: ſed ꝙ nō ob tiua lata in e ¶. l. i. Cōtra iuria facta non ꝙ poſtꝙͣ receperit alapā appelpoſſeſſorio: ſtante ap. ſnīa ſortit̉ effectū. nā appellatio a difriū tꝫ bal. in tn̄ pōt appel .d. l. i. ī. i. col. let: ſed renunciat ⁊ renuit ſuam iuriſditionem ⁊ finitiua tollit effectū ſnīe: ut. l. i. in fine. sͣ. ad turlari a qualꝫ ⁊ uide bal. ī ſupponit ſe iuriſditiōi minoris: ut. C. ſi qͣ. p̄. po. pil. ſed ap. ab interlocutoria non tollit effectum interlocuto .l. cū clericiſ .l. i. ⁊ hoc tenet Guil. de cu. in. l. ſi ab arbitro. sͣ. interlocutorie niſi ſecuta uictoria: ut. jͣ. dicam. ria lata in di ad fi. C. de cto poſſeſſo. ep̄i. ⁊ cle.

De appel. reci. a ¶ Sit diffinitiua. ſnīa lata in cauſa poſſeſſionis eſt diffinitiua uide ꝑ mo Imo. ibi tenet contrarium: quia notorium non releuat ab onere propo der. in rub. de re iudi. bar. ⁊ bal. in. l. poſt ſnīam. C. de ſen. nendi: ut dixi in. l. ciues. C. de appel. ⁊ reſpōdet ad. d. cle. paſtoralis. ꝙ ipi b ¶ De iure canonico. de iure canonico poteſt appellari a ſnīa poſſeſſiōis releuatur ex eo: quia non poterat ſine periculo proponi: quia citabatur uide per moder. in. l. fi.§. ſi iuſſus. de ap. ⁊ qd̓ dixi in. l. i. C. ſi de mo. poſ. quis ad locum notorie non tutum: ſecus quando ad locum tutum. c. ac poſt bar. ⁊ an appellatio a poſſeſſorio requirat expreſſionem cauſe. adde cedens. el. ij. ut lit. non conteſta. ⁊ uide glo. in. d. c. ſuper litteris. in ver baldū in. l. i. in. ij. col. C. niſi forſan. ⁊ ſi de momē. Item ſi appellat̉ ab executione lꝫ dicat̉ ſuſpēdi ad predicta canon̄. dicūt ꝙ ſic ſiue ꝗs grauet̉ in citatiōe: ꝗa poſſeſ. ¶ De uide bald. et executio nō tn̄ in totū: ꝗa executor a quo appel iſta materia aſſignet̉ terminus breuis: ut extra de dila. c. i. fi Ange. i. l. ut latur pōt rē a cuius poſſeſſionē receꝑat ſeq̄ſtrari appellatō ab ue citet̉ ad locū ſuſpectū: ut extra de ap. c. ex ꝑte perfectus. interlocutofacere ſi ē mobilis uel fructus rei īmobilis faciet penul. colū. in tm̄ ꝙ ẜꝫ Inno. nō eſt neceſſe ꝙ pars ꝑueniat ria ꝗd ſit de ſequeſtrari. C. quo. ap. nō re. l. ab executiōe. ⁊ ꝙ .C. de an. ex eius effectu. ad iudicē et locū tutū aſſignari petat: lꝫ Ho. ꝯͣ. cep. ibi loquat̉ de iudice exequēte: pꝫ ex eo ꝙ ibi diuide bar. ī. l. ſed Io. an. tꝫ opi. Innoº. in. d. c. ex parte. ⁊ eadē f ¶ Notum citur de fructibus ꝗ erāt tempore ap. hoc p̄miſ ait pretor.§. iudici. an ex rōne uidet̉ idē ubicūqꝫ ꝗs per citationē grauat̉ ꝑmittitur d̓ ſo ſnīa lata in cā momentanee poſſeſſiōis lꝫ ſit emptus cleſiue ꝓpter defectū iuriſditiōis eius ꝗ citat: ſiue mino. ⁊ ī. l. ī ricus teneadiffinitiuaª: ut dictū eſt: tn̄ in hoc hꝫ naturā īter utile. e. ti. ⁊ ī ꝓpter priuilegiuꝫ ꝑſone citate ſiue rōne rei ſuꝑ tur compalocutorie: ꝗa ꝑ ap. talis ſnīa nō tollitur: ⁊ iudex .l. emilius. ī qua litigat̉ ẜm eos. ar. extra de dila. c. ij. ⁊ qd̓ ibi rere. Pau. fi. e. ti. ⁊ bal. poterit eā exeꝗ ſalua ꝓprietatis qōne. hoc eſt ꝙ de liaza. in no. ꝑ Inno. ſꝫ de iure ciuili puto ꝙ ſiꝗdē ad loin. l. cum cle iudex ab eo cui reſtituit ꝓmiſſiones ⁊ fideiuſſio cle.i. de excū ſuſpectū citet̉ ꝗs citatiōe reali: quia perſonaricis. de ep̄i. ceſ. pre. dicit nes recipiet: ita ꝙ res non poſſit perdi quin ſit ⁊ cle. ⁊ qn̄ ui liter ducit̉ ꝙ tūc poſſit appellari: ꝗa tale grauaꝙ tenet̉ cōſalua in cā proprietatis: intelligo qn̄ illa cā pōt deatur renū men nō pōt reparari ꝑ appellationē a diffinitīaparere ad al ciari appella agitari ⁊ faciliter: qd̓ apparet ex eo qd̓ dicit ibi legandum pͥ ar. huius. l. Si uero citet̉ citatiōe uerbali: tunc ſi tioni uide in uilegiū: aliaſ momento ⁊cͣ. al̓s durabit apud eū quoad ꝑ iu.l. ad ſol. C. quidē in citatiōe exprimit̉ aliꝗd ꝓpter ꝙ appa tenetur ſendicem ap. aliud fuerit iudicatū: ut dicit tex. ī. d. de re iudic. reat manifeſte ꝙ nō tenet̉ ireˣ. ⁊ certū eſt ꝙ cita tentia ordi.l. ab executore. ⁊ aduerte: quia loꝗtur ibi quan Spe. in ti. d̓ narij. de pri tio nulla eſt: ut. l. ſi cū dies.§. penul. sͣ. de arbi. et ap.§. in ꝗb do executor excedebat capiendo poſſeſſionē: ⁊ uile. c. cum nota in. l. ij. sͣ. ſi ꝗs in ius vo. nō ie. plene ꝑ Inn. c ¶ Appella perſona. in ſic in illa executione erat magis qō poſſeſſorij ꝙͣ re a citatiōe. in. d. c. ij. de dila. ſi uero in citatiōe nō exprimat̉ .vi. qd̓ eſt ve petitorij: iſta quidē equa ſunt ⁊ iuri ꝯſona. de iu adde bal. in aliꝗd tale: tunc ſiꝗdē eſt notū iudiciᶠ ꝙ citatus rum ſecunl. ij. C. d̓ ep̄i. re canonicoᵇ nō eſt dubium ꝙ in cā momētanee dum eum ni ire nō tenetur: citatio eſt ip̄o iure nulla: ut no. in au. adde no. poſſeſſionis pōt appellari. Itē hꝫ uim ap. ab inſi exemptio .l. queſitū. sͣ. de re iud. ꝓbatur extra de re iudi. Inno. in. c. eſſet notoria terlocutoria ī hoc ꝙ qn̄ appellatur dꝫ inſeri cā. pn̄ti. de reſc. .c. paſtoralis. in cle. Si uero iudici nō eſt notuꝫ. de hoc. ij. q. ita uidet̉ ſentire Io. an. in. c. paſtoralis. extra de ⁊ ꝑ aliquos tunc citatio vꝫ: ut. d. l. ij. ſi ꝗs in ius uo. nō ie. ⁊ d̓ .vi. ſi epiſco in. l. arbitrio offi. dele. ¶ Redeo ad materiā. l. ⁊ primo quero pus. ⁊ d̓ acc. iudi. l. ſi quis ex aliena. ⁊ neutro dictoꝝ caſuum .sͣ. qui ſatiſ. ꝗd eſt ap. ab interlocutoria. Ho. in. c. ut debitꝰ. .c. ueniens. appellare pōt de iure ciuili. tum ꝑꝑ regulaꝫ que cog. ⁊ adde ex quo īfert extra de ap. in cōmento qd̓ ponit ī ſūma diffinit ꝙ bar. in exͣ eſt ꝙ ante ſnīaꝫ nō pōt appellari: ut. C. quo. ap Pe. de an. ſic. appellatio ab interlocutoria eſt ab audientia uagan. ad re in. d. cle. i. ꝙ nō reci. l. an̄ ſnīe. ⁊ de ep̄i. au. l. ij. ⁊ de iudi. l. aꝑprimendaꝫ. ī minoris iudicis ad ſuꝑiorem ꝓpter grauamen clericus cita tiſſimi. tum ꝗa tale grauamē pōt reparari ꝑ ap ver. ꝑ edicta tus a ſeculaillatum uel cōminatū ꝓuocatio facta. iſta.n. nō dixit ꝙ ſi iupellationē a diffinitiua uel ab alio actu qui ſeꝗt̉ ri non teneeſt bona diffinitio. nā diffinit actum appellandi dex ciuilis poſt citationē ſi talis eſt a quo poſſit appellari tur companō ipſam appellationē: ut dixi. sͣ. d̓ ap. l. i. reprehodie citet ꝑ rere: ex quo ergo a citatione nō appellat̉: ut. l. i.§. queſitū. sͣ. edicta extra hendēdo diffinitionē appellationis. preterea ſi eius exēptio de ap. ꝙ dico ꝙ pōt appellari a diffinitiua q̄ ſecaſuſ poſitot eſt corpori inferior grauat me denegādo mihi iuſuado ad in cle. i. de iu quit̉ non eſt dubiū ab interlocutoria. pone exēiuris incluſuꝑiorem: ut eū cogat ꝙ reddat mihi ius: ut in di. ꝙ dicitur ſa: ⁊ per con plum puta ꝑꝑ ꝯtumaciaꝫ bona annotantur uel ꝑtem graua aucͣ. ut dif. iud.§. ſi uero. coll̓. ix. ⁊ tn̄ non eſt ap ſequens noponit̉ in bāno que ānotatio ſeu bannū non tolre ⁊ pōt appellatio: ut. C. ut lite pen. l. i. ⁊ in aucͣ. de mā. pͥn. toria: ut in litur ꝑ ꝯdānationem que ſequeret̉ ſuꝑ delictopellari: ſed clemen̄. nul.§. ⁊ nō permittere. Preterea illud qd̓ dicit de Imo. tenet ut. l. i. sͣ. de reꝗ. re. ab iſto banno ſeu annotatiōe lus iud. d̓ ſo grauamine cōmīato lꝫ tangat̉ per glo. C. de apcōtrarium ī ro competē. poterit appellari: ut. C. ſi pen. ap. mors īter. l. ij. .l. iiij.§. pre.l. ſi quis ꝓuocatione. dꝫ intelligi qn̄ cōminatur ⁊ fac̄ qd̓ no. ẜm unum intellectū. uerū tn̄ etiā quia. ll. dicunt tor. sͣ. de dā. .xxiij. q. viij. tale quid qd̓ per appellationē a diffinitiua vl̓ ab infe. ⁊ ibi di ꝙ tales citati ſi habuerūt iuſtā cām non cōpenconueniet. ⁊ ipſo actu nō poſſet reꝑari: ut in caſu huius. l. ſexi poſt bart. di reſtituunt̉ non aduerſus citationē: quia hoc in Spe. d̓ ci cus ſi cōminaretur ſe daturū interlocutoriā cōſa. qd̓ not. ta.§. i. ad fi. nulla. l. cauetur: ſed aduerſus ſnīaꝫ uel actū aliū Bart. in. l. i. tra eum: tunc.n. poſſet ab ipſa interlocutoria ap ver. ſed poqui emanat uigore illius citationis: ut. sͣ. de in ī alias. ij. C. d̓ ne cum laicꝰ pellari ſi eius eēt nature nō ab ipſa cōminatiōe. requi. reis ⁊ te. reſ. l. fi. ⁊ de re iudi. l. queſitū. ¶ Scd̓o quero: ẜm Paul. ar. d. l. i.§. queſitū. sͣ. de ap. dic ergo ꝙ appellaquis poſſit ꝗa poſt citationē diſputat̉ de ꝑſona iudicis: an ſed aduerte tio ab interlocutoria eſt ius quo ꝓpter grauamū citare ꝑ ediIoan. an. in a pronūciatione qua ꝗs ꝓnūciat ſe iudicem eſſe cta. uide per illatum a minore iudice qd̓ ꝑ aꝑ. ab actu ſequēti merc. ī regu uel nō eē pars poſſit appellare. de iure canoni. bal. ī. l. ij. C. la ſcienti. po non pōt reſtaurari ſeu retractari iudex ſuperior quō ⁊ quannon eſt dubiū ꝙ pōt appellare ꝑ regulā genera nit circa pre ꝓuocatur ⁊ in euentū uictorie tota cauſa deuol do iud. ⁊ de lem: ꝗa pōt appellari a quolibet grauamine. de dicta. ij. q. i. hac citatōe. uitur. ꝙ ſit ius declaratur. sͣ. de ap. l. i. qd̓ aūt di ſi exemptus iure ciuili. gl. dicit ꝙ poteſt: ut no. C. ne fi. ꝓ pa. uide in auc̄xi in euentum uictorie cā deuoluit̉. per hoc difſubmiſit ſe aucͣ. habita in pe. glo. qd̓ puto ueꝝ. nam ſi pro ſi uero d̓ cri iuriſditioni fert a diffinitiua que ſtatim deuoluit̉: ut. sͣ. dixi mi. de falſis. nunciat ſe non eſſe iudicem poſt interlocutoriā ordinarij i⁊. jͣ. dicam. ꝓbat de ap. c. non ſolū li. vi. ¶ Scd̓o ⁊ in auc̄. qui iſtā non ſperatur alia: ergo pōt appellari: ut di gnorātis ipſemel quō ⁊ principaliter querit̉ a quibus īterlocutorijs poſ ſuꝫ exemptū ctum eſt. aut ꝓnūciat ſe iudicē cum nō ſit: ⁊ tūc quando iudſit appellari: ⁊ hoc per oēs partes iudicij proſean ualeat ſē⁊ quid de ab tale grauamen nō pōt reparari ꝑ appellatione: tentia quam quamur. primo an liceat appellare a citationeᵉ. ſolutoria ab a diffinitiua. nam iſta uexatio ꝙ cogat̉ corā nō tulit contra obſeruat. iuipſuꝫ ſibi nō dicij an ab ea poſſit appellari. uide bar. in. l. ticia. sͣ. de ac. ⁊ an a citatione parentem. ſe cūda ſi iudex laicus citauit uere clericū qui tn̄ cōmuni opi. laicus putaomiſſa poſſit appellari. uide bal. ꝙ ſic in. l. ab executore. circa. ij. colū. C. batur: quem quia non comparuit exbanniuit: an teneat bannum. dicit ꝙ quoꝝ ap. ADDE an liceat appellare a nuncio citāte. bal. cōſi. cccxxxviij. non: ⁊ ibi pleniſſime diſtinguit quando citatus teneatur comparere vel d ¶ Opi. Inno. uide Imo. in. l. recuſare.§. ſi quin alio ad trebelnon: ⁊ ad predicta omnia uide Pe. de anchara. in. d. clemen. i. de exceſ. e ¶ Non tenetur ire. adde ad hoc bene facit tex. in. c. ſi duobus. de app. prelato. qd̓ not. per Hoſti. ⁊ docto. in. c. cum ordinem. de reſcrip. ⁊ ad materiā ui g ¶ Puto uerum. cum Barto. hic etiam concordat idem Bart. in. l. ij de omnino Imol. poſt dominum An. in. c. ſuper litteris. de reſcrip. ⁊ ibi .sͣ. ſi quis in ius vocan. non ie. ⁊ adde text. in. c. ſignificante. de reſcriptiſ. dixit dominus Anto. ꝙ ubi exceptio iuriſditi. eſt notoria ꝙ non tenetur vbi a pronunciatione per quam iudex pronunciauit tacite uel expreſſe ſe quis comparere per ea que habentur in. d. cle. paſtoralis. de re iudi. ſed iudicem poteſt appellari. quē tex. ad hoc ibi notant docto. ⁊ adde ꝙ iſtud

De appel. reci. 23 2 eſt clarum de iure canonico: ⁊ etiā de iure ciuili: ut h̓ habetur. ⁊ adde no re ⁊ nō reuocaretur per appel. a diffinitiua niſi in caſibus de quibus in. c. fi. de appel. in. vi. ⁊ de iure in hoc non poſſet in alijs caſibus: quia acꝗeuuſ ta in. l. ij. C. de ep̄i. audien. ⁊ ſentit Inno. qd̓. sͣ. in. c. ſuper litteris. ī. ij. col de reſcrip. immo talis ſententia non poteſt per iudicem reuocari. c. ſigniſe uidetur: ita not. dicit bar. in. d. l. qd̓ iuſſit: ⁊ bene. ADDE an appellari ficaſti. de offi. dele. dixi in. l. qd̓ iuſſit de re iudi. ſed an aduerſus euꝫ poſſit poſſit a ſnīa qua quis ſe facit iudicē competentē bal. cōſi. ccxlij. pͥmo li. peti reſtitutio. uide Imo. in. l. quidam. in. xvi. col. de re iudi. Et no. in ma a ¶ Sexto quero utrum a ſententia primi ⁊ ſecundi decreti poſſit appella teria ꝙ aliud ri: adde qd̓ eſt ſententia bart. in. d. l. re: aliud gra iul. ī.§. ſi for ſuo iudice litigare: nō pōt tolli ſicut nec tortura terp̄tamur in cām īpedientē: ut. l. ſufficit. sͣ. d̓ cō uare. nam ſi te. hic alleg. ut hac. l. nā executio talis ꝓnūciatiōis ſit coher di. inde. dicā ergo poſſe appellari: ut. d. c. ſigniſententia nō per barto. ui cendo perſonā: ut. sͣ. de of. eius cui man. eſt iuficantibus. ¶ Quinto q̄ro ſi obijciat̉ aliqua exce lata de iure detur ſequi ī riſ. l. i. ⁊. l. ꝯſentaneum. C. qūo ⁊ quando iud. er ptio dilatoria: ⁊ iudex ſuꝑ ea ꝓnunciauit: an ꝑs etiam ſi in eſ hoc opi. dy. fectu nō gralicet alid̓ nō go ⁊cͣ. ⁊ eadē ratione idē dico ubicūqꝫ perſona que grauat̉ poſſit appellare. rn̄deo ſiquidem ꝓ uat poteſt ab dicat hic aligrauatur ad aliqd̓ factū coherēs ꝑſone. hoc enī nunciauerit nō eſſe procedendū ob. exceptione ea tanqͣꝫ ab ter loquitur niſi ſit nullo appellatiōis remedio poterit tolli: tunc idem eſt ꝙ abſoluere ab obſeruatiōe iudiIo. an. in ti. iniqua appel lari. l. ait pre ut. l. in bello.§. facte. jͣ. d̓ capti. ⁊ poſtli. re. ſecꝰ ſi cij: ⁊ tūc non eſt dubiū ꝙ pōt appellari etiaꝫ de de primo et tor.§. ꝑmitſecundo deeſſet factū nō coherēs perſone: ut reſtituere poſ iure ciuili: quia nō ſꝑat̉ alia ſnīa ſuꝑ dicta inſtātitur. de micreto. circa ſeſſionē: ut. sͣ. dixi. ⁊ hoc facit ad multa que. jͣ. di tia. Si uero ꝓnunciauit eſſe procedendū cū nō prin. in.§. ſe. no. ſed a gracentur. p̄terea ꝗ negat iudicē eſſe aliquē diffinideberet: tunc pōt appellari ſi exceptio q̄ oppouamine niſi ſed concor. grauet: non ut ꝑ Imol. tiuā ſnīam diceret nullā: nō aūt appellaret. ⁊ ſic nebat̉ erat legitima: cū tale grauamen nō poſſit poteſt appel in dicto.§. ſi ſtante ꝙ nō ſit iudex nō pōt ſequi ſnīa q̄ ſit ſnīa reꝑari ꝑ appellationem a diffinitiua. ſi.n. iudex lari: quia eēt forte. adde ī uera. ¶ Tertio q̄ro: ꝗa poſt legitimā ꝑſonā iudi cogit me litigare tꝑe quo nō debeo: talis mole implicare cō .§. non autē ſtia nō poterit tolli ꝑ appellationē a diffinitiua: cis ꝯſueuit q̄ri de ꝑſonis litigantiū. quero an a tradictionē: ſtatim. ⁊ uid̓ ita dicit balbal. ī. l. ij. C continet grauamen conſiſtens in facto quod co ꝓnūciatione ꝙ pars habeat legitimā ꝑſonā ſtā in. c. i.§. iudi de ep̄i. au. ꝗ di in iudicio uel nō poſſit appellari. de iure can̄heret ꝑſone: ut dictū eſt: ꝗa ꝓ hoc ē caſus. jͣ. eo. ces. de pa. iu īpugnat bar nō eſt dubiuꝫ. ſed de iure ciuili exaīemus. pͥmo .l. ꝓxima. ubi ideo reprobatur appellatio: quia to. ⁊ quid ſi ra. firmā. ⁊ dicit. bal. in exceptio dilatoria nō fuerat iuſta: ergo a contra ex tali miſſiin ꝓcuratore ſiꝗdē ꝓnūciat̉ nō eſſe ꝓcuratoreꝫ one tranſfe.l. poſt ſentē pōt procur. appellare: quia cū eo nō ſꝑatur alia rio pōt appellari ubi ꝓponeret̉ exceptio dilato ratur poſſeſ tiaꝫ. ī. ij. col. diffinitiua. Si uero ꝓnūciat̉ ꝓcur. aduerſarius ria legitima: ⁊ idē uidetur dicendū per eandeꝫ ſio: an poſſit .C. de ſen. q rationē in omni exceptione que opponit̉ ad ꝓ ſi grauat̉ pōt appellare: qm̄ ex hac pronūciatōe ſi quis non appellari. ui de no. bald. grauatur in ceſſum etiā ſi ſit peremptoria: ut exceptio rei iunō efficit̉ ꝓcur. nec acta cū eo p̄iudicarēt dn̄o: in. l. conſeniure ſuo non dicate tranſactiōis iuriſiurandi ⁊ ſimiliū. ¶ Seut. l. cū non iuſto. sͣ. de collu. dete. ⁊ no. in ult. q. taneum. ī. v̓. poteſt appel xto queroª ꝗa qn̄qꝫ poſt citationē proceditur ꝯͣ .C. de fur. l. falſus. iō ſi ꝓcederet̉ ⁊ uinceret adquero nūꝗd lare. allega. ꝯtumacem ad primū uel ſcd̓m decretum. utrum uerſarius nō ꝓdeſſet nec per appellationē a dif ex tali miſſiInno. in. c. on. C. qūo bone. de iu finitiua iſtud grauamen pōt reuocari ſicut dixipoſſit appellari de iure cano. non eſt dubiuꝫ: ꝙ ⁊ qn̄ iud. de reiurā. ⁊ ad mus. sͣ. qn̄ nō idoneus fideiuſſor approbat̉: ut pōt. de iure uero ci. Dy. tractat in materia pͥmi de qd̓ idē ꝙ appellatōe a ⁊ ſecūdi decreti quā ponit in. l. ſi finita.§. iul̓. sͣ. .l. ſi ab arbitro. sͣ. qui ſatiſ. cog. ⁊ sͣ. ti. ij. l. fi. Sed ſcd̓o decrebar. hic tende dā. infec. ⁊ ego recitaui ī. d. l. ſi finita.§. ſi for to. uide balin tutore ſi iudex ꝓnunciat eū nō eſſe legitimuꝫ Abb. in. c. ꝙ dum in auc̄. ſuper eo. de te. ⁊ dicit ꝙ ſnīa primi decreti eſt interlocutoria tutorē: idē qd̓ in ꝓcuratore eadē rōne. Si uero app. ⁊ ab ex ei qui. in antamē quia ius agentis nō abſorbet: ut in aucͣ. ei ꝓnūciat eū eſſe tutorē: tunc ſiquidē adiecit iud̓x tepenul. col. tra ī materia qui iurat. C. de bo. auc. iud. poſ. iō non poterit decernēs ratū eſſe qd̓ eo auctore factū erit non C. d̓ bo. auc. adde ꝙ ſi iu appellari. ſnīa uero ſcd̓i decreti ſimiliter eſt īteriud. poſ. ⁊ in dex diſſimu pōt aduerſarius appellare: quia nō grauat̉: qm̄ .l. ij. in. xi. q. lat audire et locutoria ẜꝫ eū qd̓ pꝫ: quia pōt ferri parte abſen ualent geſta ꝑ eū: ut. sͣ. qd̓ fal. tu. auc̄. l. i.§. idem ſi ex noxa. nō procedit te ⁊ lit. nō ꝯte. ut ibidem ipſe dicit: tamen ꝗa ab pomponius. Si uero ꝓnunciat ipſum eſſe legicau. aga. nec interlo ſorbet ius partis pōt appellari per hanc. l. Ego timū tutorem ſimpliciter: tūc poſſit appellari ſiquitur ꝙ ab eius tardita dico ꝙ a primo decreto nō poteſt appellari. nā cut in ꝓcuratore: quia geſta ꝑ eū nō preiudicāt te nō poteſt cum per primū decretum non tranſeat niſi detē pupillo: ut. C. in qui. ca. in inte. re. nō eſt ne. l. appellari ẜꝫ tatio nuda qd̓ eſt minus ꝙͣ momentanea poſſeſ ſi tutor. Si uero in principali ꝑſona iudex ꝓnū bal. in. l. fi. in ſio non poterit appellari: ſicut a ſententia mociat eū nō hr̄e legitimā ꝑſonā ſtandi in iudicio .i. col. C. de ſenten. ſꝫ dementanee poſſeſſionis: hoc tamen ſic limito. nā uel ſi ꝓnūciet eū nō eſſe legitimū: ut minoreꝫ ex bet ſuperior ſi per primū decretum acquireretur miſſio ī poſ aſpectu: tūc non pōt appellare: quia nō grauat̉: adiri: et ꝙ a ſeſſionem ius querēdi fructus qd̓ eſt qn̄qꝫ: ut. l. qm̄ ſtat̉ huic ꝓnūciationi niſi ſit ꝑſona cui poſſentētia qua fulcinius.§. fi. ⁊ ibi no. sͣ. ex qui. ca. in poſ. ea. ſit īputari: ꝗa debebat ſcire ueritatē: ut. l. minor. pronunciat̉ probatū eſſe .xxv. annis ex aſpectu. sͣ. de mino. ⁊ ſic pōt inteltunc poſſet appellari: quia in illa parte aufert ir uel non poſreuocabiliter ius partis: nec ſuper hoc ſperatur ligi. sͣ. de mino. l. ait p̄tor.§. ꝑmittit̉. ¶ Quarto ſit appellari. alia ſententia. facit qd̓ no. per Cy. C. de bo. auc q̄ro: ꝗa poſt exaīatas ꝑſonas diſputat̉ ſuꝑ obie uide bal. ī. l. iud. poſ. l. cum proponas. circa fi. Item ſi reus ante. C. quo ctis cōtra libellū circa ſeriē ipſius. vtruꝫ ſi iudex rum app. et ueniens uellet defendere ⁊ allegare aliquaꝫ cau ꝓnūciat nō eſſe ꝓcedendū uel eſſe ꝓcedēdum bal. in. l. arbi ſam propter quam non deberent expenſe de iu nō ob. obiectis ꝯtra libellū ꝑs q̄ grauat̉ an poſtro. sͣ. qui ſa re reſtitui: ⁊ iudex pronunciaret ipſum non eſſe ſit appellare. de iure cano. nō eſt dubiū ꝙ pōt: tiſda. cog. et no. ſecundū audiendum: niſi refectis expenſis: tunc ab hac ut exͣ de ap. c. ſignificātibus. ubi ſi nō facit decla bart. quia ſi pronunciatione poſſet appellari ſicut. sͣ. dirari rē que obſcure poſita eſſꝫ ī libello appellat̉. lata eſt inter ctum eſt quando pronunciat actorem non eſſe de iure uero ciuili. ſiꝗdē ꝓnūciat nō eſſe ꝓcedē locutoria a audiendum eadem ratione. Item ſi ideo quia dū: certū eſt ꝙ pōt appellare: ꝗa nō ſperat̉ alia qua non poſ ſit appellari miſſus ex primo decreto non admitteret̉ in poſ diffinitiua. Si uero ꝓnūciet eſſe ꝓcedendū: tūc de iure ciui. ſeſſionem pars mulctaretur uel condēnaret̉ ad ſiꝗdē exceptiones ꝯtinebāt aliꝗd ꝓpter qd̓ ſim debet ſalteꝫ intereſſe poſſet appellari: ut. l. creditor.§. iuſſus pliciter ſuꝑ libello nō erat ꝓcedēdū: tūc poteſt ille ꝯtra quē .sͣ. de ap. in eo uero qd̓ dicit de ſcd̓o decreto: ꝙ appellare: uexat.n. me in litigando ꝙ grauamē lata eſt petepoteſt appellari: intelligo eo caſu quo poteſt ꝓre qd̓ reuonō poterit tolli ꝑ appellationeꝫ a diffinitiua: ut cet eam per ferri contra abſentem ⁊ non latitantem: ut. d. l. hic. Si uero nō impediebat ſimpliciter ſꝫ reꝗreregulam. l. ſi finita.§. ſi forte. sͣ. de dam. infec. ⁊ ibi dixi. Si bat ꝙ ꝑs declararet uel rem uel cām uel aliud ſi qd̓ iuſſit. ff. uero profertur contra latitanteꝫ: tunc eſſet uere de re iud. ali mile: tunc eſt dubiū. poſſet enī eligere rē uel cāꝫ as ſi nō petit contumax ⁊ non audietur appellans ẜm ea q̄ di ſuꝑ qͣ ſimpliciter nō deberet ꝓcedi ⁊ poſſꝫ elige uidetur ſenxi in. l. ex ꝯſenſu. in fi. sͣ. d̓ ap. ⁊ ē exp̄ſſum. jͣ. e. l. fi. re cām ſuꝑ qua eſſet ꝓcedendū. in dubio aūt ītētie acꝗeſce

De appel. reci. a ¶ Primo quero. ⁊ adde ad materiam ꝙ dilationes ſunt ita moderāde Ius qui. inſeri cauſa. De hoc adde ad ſcienduꝫ utꝝ requiratui ꝙ non tranſeat inſtātia aſſignata a lege uel ſtatuto: uel ab homine ſecūdū uel non dic ꝙ ab interlocutoria q̄ hꝫ uim diffinitiue ꝑꝑ duo cō Inno. in. c. de cauſis. de of. dele. ⁊ de accu. ad pretorē. ⁊ uide Imo. in. l. currentia. primo qꝛ non expectat aliā poſt ſe ⁊ ea lata iudex ſun ante kalendas. de uerbo. ob. bar. in extrauagā. ad reprimendam. in v̓. per ctus eſt officio ſuo. Scd̓o qꝛ imponit finē cōtrouerſie. de qua eſt queſtio edicta. ⁊ Pe. de anchara. in cle. i. de foro ꝯpe. ⁊ uide bal. in. l. i. in pͥn. C. appellādum eſt ab ipſa: ea ſorma qua appellatur a diffinitiua: ⁊ poteſt im de dila. pugnari ⁊ iu ſtificari app. ¶ Tertio principaliterª eſt uidendum de interſpondeo: aut ſunt probationes omnino imperex nouiſ acti. locutorijs que occurunt poſt lit. conteſt. primo b ¶ Primo tinentes: ⁊ pars non grauatur: aut ſunt probaſic̄ appellatō queroᵇ ſi datur nimis breuis dilatio ad proban quero. uide a diffinitiua tiones ſuper aliqua re que adminiculantur ad .c. i. de dila. ⁊ hoc iō ꝗdum: an poſſit appellari. dico ꝙ non: quia non cauſam: ⁊ tunc licet iudex non debeat nec poſſit ꝙ ad materi mixtim triprobatur pars. nam ſi non poteſt probari in pri admittere: ut quia elapſi ſunt termini uel publiam allegat bui debet ex ma patet ſecundam: et dabitur: ut. l. fi. sͣ. de fer. bar. in. l. iiij. cati teſtes uel teſtes inimici ꝓducūtur uel quid extremo in Sed ſi petit ſecundam ex iuſta cauſa ⁊ ſibi dene .§. pretor̄ in quo potenti ſimile: ſi tunc iudex admittit grauat partem in .iiij. colū. de us incaleſcit gatur an poſſit appellari. uidetur ꝙ ſic. argum̄. tantum ꝙ poteſt appellari. ratio quia per appel dā. infect. et .l. queritur. eius qd̓ dictum eſt. sͣ. ſcilicet quando audientia lationem a diffinitiua tale grauamen nō poteſt ⁊ qd̓ no. bar .sͣ. d̓ ſta. ho. denegatur: ſed iſtud uerum eſt quando deneto. sͣ. e. l. ī. ij. Que autem reparari qd̓ probo. nam teſtis qui nō debet exaqueſtione. et ſint iſte inter gatur in totum: ita ꝙ non ſperatur alia diffiniti minari: quia minorᶠ uel infamis uel quia ſit elaqd̓ no. bart. locutorie. ui ua. hic denegatur certus actus ⁊ ſic tale grauapſus terminus ſi examinatur ⁊ deponit pro par ⁊ ibi dixi. sͣ. de ꝑ. d. Ant. men poterit reparari per appellationem a diffite facit aliqd̓ indicium: ut. sͣ. ad ſyll̓. l. i.§. impu de re iudi. et in rubri. exnitiua ⁊ ideo dico ꝙ nō poteſt appellari niſi for uide que di trade re iuberes. ⁊ de pe. l. qui ultimo. facit qd̓ no. C. de fi. xi poſt bart. di. ꝑ Ludo. ī te ex dilatione ſacultas probationis deperiret: inſtru. l. ſicut iniquū. ubi inſtrumentum etiaꝫ nō in. l. i. ī. iij. co rubri. ⁊ in. l. quia teſtes eſſent ſenes valitudinarij morituri ſolēniter factum facit indicium. Si ergo contin lū. sͣ. de iuriſ .i. sͣ. de re iu uel ſubito abfuturi: ut. l. in lege aquil̓. ſi deletuꝫ. di. om. iudigeret probationes eſſe dubias tamen iudex ꝓdi. ⁊ iſta deci .sͣ. ad. l. aquil̓. uel ſi emineret aliquis caſus inſtā bar. ī. l. ij. C. ſio ⁊ conclu pter illas probationes licet non debuerim ad de ep̄i. au. et ſio uidet̉ de tis periculi in perſona teſtium ex his que dicun mitti faueret parti tam in cauſa principali ꝙͣ apetiam quid mente Abb. tur in. l. ij. ⁊. iij. sͣ. de dona. cauſa mor. tunc poſſꝫ pellationis. eſt ergo iuſta cauſa appellandi. arg ſi iudex nul⁊ Ioan. an. appellari: quia tale grauamen non poteſt repalam dat dila in. c. perueoptimum. sͣ. de alie. iudi. mut. cauſa fac. l. iij.§. i. tionem ⁊ de nit. el. ij. de rari per appellationem a diffinitiua: ergo ⁊cͣ. ut pro hoc. sͣ. de ap. l. a ſentētia. ubi propter iſtud negat audiē ap. ⁊ clarius hac. l. conſulo tamen ꝙ talis cauſa exprimat̉ coquale quale preiudicium permittitur appellari. bal. qui eam tiam. ram iudice: ut ſic cauſa grauaminis euidentius Et iſta ſit una regula ſatis no. ꝙ qn̄ per appel ꝯfirmat in. l. appareat. ¶ Secūdo quero quid ſi daturᶜ dilac ¶ Quid ſi minoribus. lationem a diffinitiua non poteſt reparari perfe datur. adde .C. d̓ his ꝗ tio nimis magna uel datur dilatio ſecunda cum cte quin aliquale preiudicium faciat: poteſt ap bal. ī. l. ij. C. ut indi. queꝫ dari non debeat ſecundum formam. l. fi. sͣ. de fe pellari. ⁊ pro hoc. sͣ. de ap. l. i.§. queſitum. ubi ꝑ de ep̄i. au. ſequit̉ Pe. ri. an pars que ex hoc aſſerit ſe grauatam poſſit ⁊ in. l. i. C. d̓ mittitur appellari a mendaci relatione. ⁊ ratio de an. ī. l. iij. appellare de iure ciuili. uidetur ꝙ ſic: ſicut quādila. in prin. .§. fi.§. d̓ ap. quia ſi princeps conſuleret ⁊ ſententia daretur ⁊ dn̄s Ant. ī do aliquis admittitur ad procedendum cuꝫ nō iudex appellationis faueret ſententie late ſecun .d. c. ꝑuenit. debeat admitti: ut dictum eſt. In contrariuꝫ fadum conſilium principis: ⁊ ſic per appellatiōe: el. ij. de ap. ⁊ cit: quia tale grauamen poteſt reparari per apin. c. tua nos a diffinitiua non eſt plene conſultum contra ta pellationem a diffinitiua. So. dic quandoqꝫ ter .e. ti. de ap. ⁊ le grauamen. ⁊ iſta ſufficiant circa appellatione pro p̄dictis minus eſt ita longus ꝙ certum eſt uel ueriſimili ab interlocutoria. ſupereſt ut uideamus qualibene facit. l. ter apparet litem non poſſe finiri infra tempus ter ſit appellandum cum appellatur ab interloſi pecuniam. conſtitutum lege uel ſtatuto: tunc poteſt appelC. d̓ re iud. cutoria. ſcilicet utrū in ſcriptis uel ſine: ⁊ de mo lari: quia non ſperatur diffinitiua. tantum enim ubi glo. ſendo procedendi ſuper ea de quo dicam ſtatim. tit ꝙ appelle eſt dare talem terminum ꝙͣtum abſoluere par.jͣ. e. l. eius qui. tur a p̄cepto tes ab obſeruatione iudicij qd̓ eſt ueruꝫ ſi detur iuncto textu Ex. l. ſequenti. actoriº: ut. C. de tem. in inte. reſti. pe. l. petende d ¶ Detur a ibi finita diſ ¶ An cum iudex pronunciat obſtantibus excectori. adde facit. C. de iudi. l. ꝓperandum.§. ſinaūt utraqꝫ. finitiua. ⁊ ita ptionibus non eſſe procedendum poſſit appelquod idē ui tenet bal. in ſi uero dictum ſpacium non excedatur ſiquideꝫ lari: ibi. Ex hac. Et in appellatiōe ab interlocu detur ſi ſtaaddi. Spec. dicta dilatio que datur eſt infra terminum contueretur reo toria eſt inſerenda cauſa: ibi. Secundo. Et apin ti. de ap. ī ſtitutū. C. d̓ dila. l. ij. tunc non poteſt appellari: preterqͣꝫ in ver. in his q̄ pellatio ab īterlocutoria dꝫ iuſtificari ex cauſis ī caſu. d. l. pequia iudex non grauauit partem. eſt enim in ſui ꝯtinent puẜtis ex alijs n̄: ibi. Tertio. Et an cū appellat̉ ab tēde. ubi no. blicam vtili poteſtate hoc facere: ut ibi patet. ſi uero termiinterlocutoria dēat ī ſcriptis appellari: ibi. Pri per barto. ⁊ tateꝫ ⁊c̄. ſed num exceſſit: tunc idem quia iudex non grauat Bal. mo. Et ꝗs ſit effectꝰ appellatōis īterpoſite: ibi ꝯtra h̓ fac̄. l. dando dilationes tali grauamine ꝙ non poſſit ait p̄to ⁊.§. Scd̓o. Et an lis debeat ꝯteſtari cū appellat̉ ab ī ꝓmittens. d̓ reparari per appellationem a diffinitiua. ſed ſi ī terlocutoria: ibi. Tertio. Et ꝗs ſit modus iuſtire iudic. ubi fra terminum exceſſit: tunc idem. nam non graficādi uel īpugnādi īterlocutoriā: ibi. Quarto. bar. uidetur uat dando dilationeꝫ tali grauamine ꝙ nō poſe ¶ Tertio qͥ ſentire cōtra Et an ī ſcriptis ſit ꝓnūciādū cū appellat̉ ab īter ro. ſi iudex ſit reparari per appellationem a diffinitiua. Sꝫ ⁊ pōt rn̄deri locutoria: ibi. Quīto. Et an tota cā reuoluat̉ ad admittit pro ꝙ ibi barto. ſi infra terminum uel dilationem quam non de iudicē appel. cū ꝓnūciat̉ bn̄ appellatū uide ī fi. batōes quaſ male loquibet dare recipiat probationes quas non debet: nō debet ad tur: ⁊ qd̓ ſuf i Propter ſupplicatō tunc poteſt eſſe ꝙ grauauit: ut dicaꝫ in ſe. q. nec mittere ⁊c̄. e Il S quI. nē factā principi iud̓y ficit ibi dice adde Spec. ob. ſi dicis admittere ad procedendum illū qui re in genere inferior nō impedit̉ ꝓcedere. ⁊ ꝗ ob eaꝫ in ti. de teſti. tale p̄ceptuꝫ non debet. eſt grauare: quia uerū eſt in eo qui .§. i. in v̓. recām appellat nō audit̉. h. d. ¶ Ex hac. l. not. ꝙ eſſe iniurionullo modo debet admitti: ut dictum eſt sͣ. incepta aūt ⁊c̄. qn̄ iudex non ob. exceptiōibus oppoſitis ad ꝓſuꝫ.i. iniuſtū: his que fiunt ante li. cōteſta. ſed poſtꝙͣ lis eſt cō ⁊ per doct. ī uel pōt dici ceſſum pronunciet procedendū ſi iuſte pronun .l. arbiter. teſta. ⁊ conſtat partem debere admitti ad litigā ꝙ ibi loꝗtur ciaret non appellaret̉. ergo a cōtrario ſi iniuſte ſatiſda. cog. qn̄ in appeldum totum id tempus qd̓ eſt conſtitutum inſtā ⁊ bal. in. d. l. pronunciaret nō a tali grauamine poſſet appellatōe fatebat̉ tie eſt in poteſtate iudicis: ita tamen ꝙ tempus .ij. C. de ep̄i. lari qd̓ eſt not. ⁊ no. ꝑ glo. C. ne filius ꝓ pa. aucͣ. ſe debitoreꝫ au. ⁊c̄. non proroget: ut. C. de iudi. l. properanduꝫ.§. minoris: ⁊ iō habita. rōnem dixi in. l. p̄cedē. ꝗa tale grauamē f ¶ Quia mi ſinautem utraqꝫ. ¶ Tertio quero pone ꝙ iud̓x appellatio ui nor. add̓ bal. nō pōt reꝑari ꝑ appellationē a diffinitiua. ¶ Se d̓bat̉ fruſtra admittit probationes quas non debet admitte in. d. l. ij. C. cundo no. ꝙ in appellatione ab interlocutoria toria māifere: an ille contra quem ſit: poſſit appellare. Rede ep̄i. au. ſte: ⁊ ſic n̄ vꝫ dꝫ inſeri cauſaᵍ qd̓ apparet: ꝗa ſi cā nō deberet ī ibi niſi īſera

De appel. reci. 233 tur cauſa: qꝛ iudex p̄cepit iniuſte: vt ſoluerē mīori carēti curatore. ſecus locutoria. vtrū infra tp̄s appellādi poſſit iudex procedere. vide not. bal. ī aūt dico qn̄ eēt aliqua interlocutoria q̄ poſt ſe expectaret aliā diffinitiuā l. ita demū. C. de ꝓcur. ⁊ in. c. fi. de app. in. vj. ⁊ glo. ⁊ ibi no. in. l. a procenā tunc in caſibꝰ in quibus appellari pōt appellabit̉ vt a mera interlocu dente. C. de dila. ⁊ bal in. l. generaliter.§. i. C. de reb. credi. ⁊ ad intellectū toria: vt no. glo. in cle. fi. de app. no. tn̄ ꝙ ſi per apertā naturā verborum d. c. nō ſolum vide. c. ex ꝑte. de reſcrip. ⁊ vide. d. anto. in. c. dilectus. el. ij. ꝓnunciationis apꝑet de iniuſticia nō reꝗritur cā ẜm bal. in. l. terminato de reſcrip. ⁊ vide bar. in. d. l. generaliter.§. fi. ⁊ etiam barto. in. l. ij. C. de in vl. col. C de fru. ⁊ liti. epiſ. au. ⁊ In expē. ⁊ in. d. no. in. c. ſuꝑ ſeri appellatio interpoſita ob cauſaꝫ iniuſtaꝫ nō appellationibus. exͣ de ap. li. vj. qꝛ ipſemet ſuſpē l. minoribus his. de ap. reijceretur: qꝛ poſſet appellatio iuſtificari ex alijſ ⁊ an ſufficiat dit: aut nō detulitº appellatōi ⁊ pōt ꝓcedere in c ¶. l. ītra vti cauſis: vt sͣ. de ap. l. ſcio. in fi. ⁊ hoc pꝫ de iure ci. gn̄alis cauſe le. adde bar. cauſa donec ſibi inhibeatur per ſuꝑioreꝫ: vt. d. inſertio. vid̓ in. l. ait p̄tor. quia oēs leges tractātes de appellatiōe ab inter c. non ſolum. ⁊ vꝫ ꝓceſſus interim factus: ſed ſi bal. ꝙ nō ī. l. §. ꝑmittitur locutoria ꝑmittūt ex cā alicuius grauamīs illati ꝓnunciabitur bene appellatū oīa reuocabūtur: eos in.§. ſinde mīo. ⁊ an cōtra iuſticiā appellare: vt sͣ. e. l. ij. ibi ſi cōtra leāt. C. de ap. ī alias firmus remanebit ꝓceſſus: vt ibi patet. ⁊ ē cha. in cle. i. ges hoc faciat. sͣ. de ap. l. i.§. queſitū. ibi ꝗd eniꝫ prin. ⁊ dixi la de do. ⁊ con noº. ꝙ poſtquā quis appellauit ab interlocutote poſt bar. ī tuma. ſi in cōſulendo mentitꝰ eſt ⁊cͣ. ⁊. C. quo. ap. nō re ria iudex primꝰ nō habet ipſum in proceſſu de l. pretor ī pͥn d ¶ Nō detu ci. l. ab executione. ibi niſi forte modū executōis cetero citare cū appellando videatur recuſare ci. sͣ. de ope. lit. adde ad hͦ excederet: vt. sͣ. de mino. l. ait p̄tor.§. ꝑmittit̉. ibi no. nū. ⁊ no. quod hēs in ſe nolle coram eo litigare. ⁊ comꝑere: ⁊ ſic eſt vemoder. in. l. ab īiuria iudicū ⁊cͣ. ¶ Tertio eſt notandū ꝙ apl. arbiter qui rus cōtumax qui nō eſt amplius requirēdus: vt ī.§. libelli. sͣ. ſatiſda. cog. pellatio ab interlocutoria dꝫ iuſtificari ex cāis in no. in. l. fi. sͣ. de in inte. re. ⁊. l. ex conſenſu.§. fi. sͣ. de ap. ⁊ vbi e ¶ Et eſt no. ſertis in ipſa appellatōe nō ex alijs: qd̓ pꝫ hic ea⁊ ad bar. hic mandat̉ alide appel. ⁊ eſt expreſſum extra de do. ⁊ contu. c. dē ratione: qꝛ ſi ex alijs cāis poſſet iuſtificari non quid ꝑ inter adde quod ē ij. lib. vj. qd̓ intelligo ſi iudex a quo eſt appellatū locutoriā qd̓ verum ꝙ ap reijceret̉ appellatio qd̓ eſt nota. ⁊ ſingulare hic. appellanti dedit apoſtolos refutatorioſ: ꝓut dꝫ nō pōt manpellās rite et ⁊. l. ait pretor.§. ꝑmittitur. sͣ. de mino. de iure ca alias ſecꝰ. nā eoipſo ꝙ ei nō daret apoſtolos gradari ꝑ diffini recte ab īter nonico eſt claꝝ. vt exͣ de ap. c. cordi. li. vj. ¶ Pri tiuā appe lla locutoria eſt uaretur: vt ꝓbatur extra de ap. c. ab eo. li. vj. ⁊ eo mo queroª vtrū qn̄ appellat̉ ab īterlocutoria ſit exēptus ipſo tur ab ea ſine dē ti. in cle. c. i. ⁊ ſic ipſe ſuo facto ſuſpēdit ſuam iure a iuriſdi exp̄ſſiōe cāe. appellandū in ſcriptis. glo. mouet. sͣ. e. l. ij. d̓ ap. iuriſditionē. ¶ Tertio q̄roᵍ quādo appellat̉ ab tio. iudicis a bal. in. l. ante l. i. in fi. ⁊ ibi determinat glo. ꝙ nō ſit neceſſe apinterlocutoria: vtrū in cā ap. debeat lis cōteſtari quo. ⁊ ip̄o iu ſnīaꝫ. C. quo. pellari in ſcriptis: qꝛ ipſa interlocutoria nō eſt ꝓ re nō vꝫ pro ap. ⁊ ibi ſubin appellatione a diffinitiua. certum eſt ꝙ parte ferenda in ſcriptis. ſed de iure cano. determinaceſſus nec ſēdit an ſit op abſente pōt procedi lit. nō conteſta. vt. C. de tē. tentia quam ꝙ cā expreſſa tum eſt cōtra: vt exͣ de ap. c. cordi. lib. vj. pōt per app. l. fin.§. illud. ſed qn̄ proceditur parte pn̄te facit iudex a in appellatōe ſuaderi etiā de iure ci. eē veꝝ: ſic in appellatione debet lis conteſtari: vt. C. ne li. in vna ea. cā. ter. quo poſt ap. ſit ꝓbabilis facta ab īterlocutoria dꝫ inſeri cā: vt dictū ē: ⁊ da c. per tuas. d̓ neone: qd̓ ſi ꝓuo. l. vna ſicut etiā in appellatione ab interloſen. excōi. ⁊. n̄ ē expreſſuꝫ ri iudici in ſcriptis: vt ex inſertione cāe poſſit de cutoria eſt determinatū per canones. exͣ de app. c. lꝫ. eo. ti. in in iure eſt ar liberare vtrū partē grauet vel nō: ſicut dicimꝰ in c. interpoſita. in fi. ibi per Ber. ¶ Quarto quero vj. ⁊. c. ad au bitrariū. ⁊ h̓ libello: vt. C. de lit. conteſt. aucͣ. offerat̉. Item in de modo iuſtificandi ⁊ impugnādi appellatōeꝫ dientiaꝫ. ⁊. c. vide ꝑ mo. ⁊ appellatione ab interlocutoria nō lꝫ vagari: ſed dilectus de vid̓ ad ſupra ab interlocutoria: ⁊ cū appellatur a diffinitiua: app. in tm̄ ꝙ dicta gl. ſin. oꝫ ꝙ perſiſtat in cā propoſita ⁊ ſic dꝫ dari in ſcri certuꝫ eſt ꝙ poſſunt noui articuli ⁊ noue proba non firmare in. c. fi. in. v̓. ptis. ſicut dicimꝰ in libellis accuſatorijs: vt. l. litiones fieri ẜm ea que habemꝰ in. l. eos. C. de ap. tur ꝑ deſerinanes. d̓ ele. belloꝝ sͣ. de ac. facit. sͣ. de iniur. l. pretor edixit. ī tioneꝫ appel ⁊ de tem. ap. l. per hanc. ſed in appellatōe ab inli. vj. ⁊ bal. in lationis poprin. ⁊. l. itē exigit. sͣ. de dolo. ⁊ ita obſeruat ꝯſue l. actori. C. d̓ terlocutoria determinatū eſt ita ꝙ ſolum ex priſtea factaꝫ vt re. credi. que tudo. facit. C. de priui. ſchola. l. fi. lib. xij. ¶ Scd̓o mis actis iuſtificari vel impugnari debeat: vt exͣ eſt tex. in. d. aūt ⁊ qualis quero ꝗs ſit effectꝰ appellationis interpoſite ab de appel. c. appellanti.ᵛ in cle. ⁊ hoc verum ē de c. lꝫ ſecus eēt dꝫ eē cā dixi interlocutoria. ⁊ vr̄ ꝙ ſtatim ea interpoſita debe ſi ꝓceſſus fie iure ci. vt. l. ait pretor.§. permittit̉ sͣ. de mīo. vbi pꝰ bar. ⁊ āg. ret poſt deat ſuꝑſedere a procedēdo iudex a quo appellat̉ in. l. p̄tor. in tex. ita demum appellari permittit occaſione mi ſertionem ꝑ pͥn. d̓ oꝑ. no. vt. C. quoꝝ ap. nō reci. l. ab executōne. in fi. ibi ſi noris etatis. ſi illa minor etas allegata fuit ī prio iudicē a quo nū. ⁊ ibi limi eos perperā intentionē cognitōis ſuſpēdiſſe cla ri iudicio. hoc declaratur per rōnem. appellatio eſt appellatū taui de appel ruerit ⁊cͣ. pro hoc. sͣ. de mino. l. intra vtile. In cō qꝛ tunc vale lante de quo ab interlocutoria ſit ratione grauaminis illati a ret etiā ſi aptrariū. vr̄ caſus de appella. c. nō ſolū. li. vj. Solu. ēt ꝑ bal. ī. d. iudice: qꝛ aliquid facit contra. l. vt. sͣ. dictum eſt pellans nunl. minoribus dicendū eſtᵇ ꝙ eſt in ptāte iudicis a quo appelſed ſi aliquis vellet iuſtificare appellationē ſuaꝫ quā fuiſſet ci de his ꝗ. vt ī latur. vel procedere vel appellationi deferre. ⁊ tatus: īmo ꝙ ex aliqua cauſa que nō fuiſſet iudici nota non ꝓ dig. Quid āt iſtud probat text. in. d. l. intra vtileᵉ. ibi preſes in plus eſt: ipſe in cōfeſſo ap baret iudicem intuliſſe ſibi grauamen: ⁊ ideo ap vt verus cōeuētuꝫ appellatiōis ceteras cognitiones diſtulit pellāte an dꝫ pellationem nō iuſtificaret: oportet ergo ꝙ hoc tumax nō poſ cām expͥme⁊ ſic apparet ꝙ ipſa appellatio a grauamine nō faciat ex primis actis quod nō eſt intelligenduꝫ ſet appellare re. vide per ſuſpēdit officium iudicis a quo appellat̉. ſed ip̄e ab interlocu ſimpl̓r: vt corā iudice appellatiōis nihil ſit ꝓbā doct. in. l. fi. toria vel difmet iudex deferēdo appellationi ſuſpendit offi§. iuſſus. sͣ. d̓ dū: ſꝫ eſt recurrendū ad diſtinctōeꝫ poſitā ī tex. finitiua lata ap. ADDEcium ſuuꝫ. ⁊ ſic apparet ꝙ. d. c. nō ſolum procein. c. interpoſita. extra de app. qꝛ aut ille qui alle contra eum ꝙ ſpālis īſer dat de iure ciui. vt dicamus. aut iudex detulit ap abſentem. c. gauit cauſam coram iudice obtulit ſe probatuꝝ tio cāe requi ꝑſonas. ⁊. c. pellationi ⁊ ſuſpēſa eſt eius iuriſditio: vt in. c. cū ratur bal. ꝯſ. ⁊ iudex nō admiſit ⁊ ſtatim apparet grauamen ſe. d̓ ap. ⁊ no. cccxlvij. i. li. e. ti. c. dilecti a ¶ Primo q̄ro. vtrum appellatio ab īterlocutoria debeat fieri in ſcripvbi vero quis appellaſſet ab interlocutoria iniuſte vel non rite: vt qꝛ nō adde bar. in. l. ne quicqͣꝫ.§. vbi decretū. sͣ. de of. ꝓcon. ⁊ vide bal. ⁊ ang. appelleſſet in ſcriptis: vel nō expreſſiſſet cāꝫ grauaminis ſpāliter tūc claꝝ in. l. patriſ ⁊ filij de vul. ⁊ pup. ꝙ hodie eſt determinatū ꝑ. c. cordi. de ap. eſt qꝛ dicitur verꝰ ꝯtumax: ꝙ iudex a quo pōt procedere ad vlteriora eo in.vj. intelligo ſimiliter idē hēre locū in īterlocutoria hente vim diffiniti amplius nō citato. c. ij. de do. ⁊ contu. in. vj. ⁊ cle. i. eo. ti. ⁊ ad h̓ dicta per ue: vt colligit̉ per doc. in. c. cupiētes. de elec. in. vj. vide. Spe. ⁊ io. an. ī. c. bar. vide doc. in. c. ſuper eo. el. ij. de appel. cordi. de appel. in. vj. ⁊. e. ti. in. c. appel. in. iiij. glo. ſed an hodie valeat ſtaf ¶ Uideat̉ recuſare. ꝗ nō appellauit āplius nō eſt citādus: qꝛ eſt verus cō tutū qd̓ poſſit appellari ab interlocutoria ſine ſcriptis. vide Ro. in rubri. tumax. vt no. Inn. in. c. ex rōne. de ap. qd̓ no. ad ea q̄ dixit bal. in. l. ab exe de arbi. in. xij. char. ⁊ ad bar. hic adde bal. in. l. eos.§. ſināt. ⁊ ibi bar. ī p̄n. cutore. C. quo. ap. ⁊ adde bar. in. l. ꝗ rome.§. ſeia. de. v̓. ob. ⁊ bar. in. d. l. fi. C. de ap. ⁊ vide ꝑ mo. in. l. i.§. libelli. sͣ. de appel. ¶ Ab extra querit̉ vltra in prin. vl. col. ⁊ in. l. intra vtile de mino. bar. an appellatio ab īterlocutoria extinguat pronunciatū. vide bar. in. l. g ¶ Tertio q̄ro. vtrū in cā appellatiōis ab interlocutoria debeat lis conte furti.§. i. in. fi. sͣ. de infa. ⁊ Spe. in ti. de appel.§. reſtat videre. in fi. ⁊ ad ſu ſtari. ⁊ adde ad bar. h̓ qd̓ bal. ī autē. ſi oēs. C. ſi vt ſe ab here. abſti. firmat pradicta ꝑ bar. in. ij. q. vide bal. in. l. fi. sͣ. de in inte. re. ⁊. C. de dila. in. l. a ꝙ in īterlocutoria nullo mō lit. ꝯte. requirat̉. idē in aucͣ. hoc ſacramentuꝫ procedēte. ⁊ in. l. generaliter.§. i. de re. credi. ⁊ Spe. in ti. de appel.§. no. hodie. C. de iura. calū. ⁊ idē Spe. in ti. de li. cōcep.§. nūc dicendū. ⁊ dn̄i d̓ uiſſime. in ver. ſed vt. sͣ. ¶ Quid autem diffinitiua. vide Spec. de appel. rota deci. viij. ⁊. d. Ab. ſic. in. c. raynaldus. lꝫ Io. an. in. d. c. raynaldus. §. nunc breuiter. in prin. ⁊ in verſi. lꝫ aūt. ⁊ an debet pars citari. vide ī. c. dicat in interlocutoria requiri: in diffinitiua non. eum qui de dolo ⁊ contuma. h Ec. appellāti. Limita niſi eēt lata ꝯͣ cōtumacē vel abn̄teꝫ ẜm bar. in. d.§. b ¶ Dicendū eſt. adde qd̓ dixit Inno. in propoſito in. c. cum cām. de re iu ꝑmittit̉. qd̓ eſt valde no. ⁊ iſtis adde Inno. in. c. pe. de ope. no. nun. ⁊ bal. di. ⁊ no. in. l. ſiue. C. de dila. Quid āt ſi nō ſit appellatum a ſententia inter in. l. inuitus. C. de procur. referēte. Dy. ⁊ bal. in. l. ij. in vlt. char. de reſcī. GGGG

De appel. reci. ven. ⁊ limīta in hoc. d. cle. appellāti. vt ꝑ bal. ī. l. generaliter.§. i. C. de re. Ciendū. niſi in caſibus. iſtis adde bar. in. l. i. C. quo. ap. eo auteꝫ credi. ⁊ Inno. in. c. quo ad cōſultatione. de re iud. vbi volūt ꝙ ſi lata īter caſu quo iudex nō defert tenetur ꝑti leſe ẜm bal. in rub. in fine. locutoria nō appellaui: ſed appellaui poſtea a diffinitiua potero ex nouis C: de pe. iudi. ⁊ per iſtū tex. dicit bal. in. l. iij. in. ij. col. C. de app. ⁊ ex antiꝗs actis ſeu cauſis reꝑare grauamē īterlocutorie: qd̓ not. ⁊ vide ꝙ vbi iudex a quo detulit appellationē iudici ad queꝫ tenet̉ admittere e bar. in. l. eos.§ ſi aūt. C. de ap. ⁊ ibi doc. ⁊ vide bar. in. d. l. gn̄aliter.§. i. ⁊ qn̄ iudex a quo vult recipere appellationē ꝗd dꝫ facere vide bal. ibi ī vl. dicit no. bal. colū. in. d. l. īuitus d ¶ Intellige in vl. colū. ꝙ etiam ſi cauſa nō eſſet vera. aut nō obtulit ſe pro notorium de iure appellationē nō debere recipi plena. Adde iſta regula fa baturum: ⁊ tunc coram iudice appellationis: dꝫ bar. ī. l. iiij.§. vt in contrarijs. ſed hic quando erat certū ꝙ de lit̓ niſi ꝓbahoc aūt in f. probari de veritate cauſe: vt ibi dr̄. Iteꝫ ſi iudex bebat recipi vel erat dubium. Iteꝫ de hoc an ap tiones de no de dā. infec. uo emergant a quo appellat̉ nō fuiſſet paſſus acta facta corā pellatio debeat recipi. cognoſcit ſuꝑior: vt. jͣ. tit. lꝫ ꝯͣriuꝫ tene ⁊ multis mo ſe ſcribi vel appellanti copiā dari poterit ꝑs apat in. l. i. C. qͥ ij. l. i. que cognitio ſit ſūmatim: vt. C. quo. ap. nō dis limitat. appel. pellans per teſtes coraꝫ iudice appellatiōis hoc reci. l. i. ⁊ lꝫ glo. ibi dicat ꝙ reꝗritur plena proba d. cle. appellā I res. ꝓbare. arg. C. vt lit. pen. l. ij. ¶ Quinto q̄roª qua ti. bal. in. l. ꝑ tio: intelligeᵈ plena quo ad probationē ſumma s cā alihāc ī vl. col. liter ſit ſententiandū cū appellat̉ ab interlocuto riā nō quo ad ordinem: qꝛ fiet forte parte abn̄te mento de tem. ap. ⁊ ria videlꝫ vtrum in ſcriptis: vel ſine ſcriptis. Et ruꝫ. a ſnīa laẜm Inno. ⁊ Hoſt. vt ipſi dicunt extra de offi. de vno mō limi ta ī cā alimē vr̄ ꝙ ſine ſcriptiſ: qꝛ iſta ſnīa videtur interlocuto le. c. paſtoralis. tat per imol. torū: non ap ria ſicut prima. ar. eius qd̓ no. in. c. fi. exͣ de re in in. l. recuſare Ex. l. ſequenti. pellat̉. adde §. ſi quis alio di. in cle. econtra videt̉ qd̓ debeat ſnīari in ſcrip¶ An ab iniꝗtate legis vel ſtatuti: poſſit appel bar. ī. l. mella sͣ. ad trebel. tis ſicut appellat̉ in ſcriptis ⁊ cōteſtatur lis quā ⁊ ꝙ ibi dixi lari: ibi. Sequitur. Et an ab actibꝰ extra iudicia⁊ eſt dictum de ali. le. ⁊ in do agitat̉ parte preſente: vt dictuꝫ eſt. ⁊ ſic videlibus poſſit appellari: ibi. Sed anteꝙͣ. dn̄i anto. alii. ſolēt. e. ti. ⁊ as docto. in tur lis ordinaria: ⁊ ſic obſeruatur. nā in cauſa ap Primo ponit regulā ꝗͥ Gui. de ſuza. c. ex parte. de s I T C S. ſi res dilationem nō reci pellationis vertit̉ plus cognitionis ꝙͣ interlocu in. l. de alimē appella. el. i. tis. de trāſa. torie: qꝛ per hoc tota cauſa deuoluit̉ ad ſuperio pit: non poteſt appellari. ſecundo hanc pluribus et ⁊ bal. in. l. ne rem: vt ſtatim dicam. ¶ Sexto quero ſi pronun am modis li regulam declarat per tria exempla. tertio ponit mini. C. d̓ ſū mitat̉. d. cle ciabitur bene appellatuꝫ: an tota cā deuoluitur duos caſus in quibus nō lꝫ appellari qui nō po tri. ADDEappellāti: vt ad iudicem appellatōis. de iure cano. nō eſt duꝙ guil. de ſu nuntur in dicta regula. ſecunda ibi: veluti. tertia per bal. in re za. in. l. iudex bium: vt exͣ de appel. c. cordi. lib. vj. de iure vero ibi: item ſi exemplo. ¶ Ad primum.ſ. circa regu pe. l. ij. circa ff. de his. qui ci. pōt dubitari. Cy. C. de tē. ap. l. per hanc. ī. vij. vlti. colum. lam. glo. ponit exemplum de. l. conſtitutiōes. sͣ. ſūt ſui. vel ali. C. de reſcin. .q. vr̄ tenere idem de iure ci. ⁊ nihil alle. ad hoc. de app. ⁊ bene Dy. ponit aliud exemplum.ſ. in iur. vt refert ven. ⁊ ad. d. tamen hoc puto verumʰ: qꝛ caſus eſt in. l. ſiquis io. an. ī add. cauſa alimentorum cui congruit quod. jͣ. ſequit̉ clem̄. appel ad ſpe. ī loco prouocatiōe. C. de ap. ẜꝫ lec. Pla. vbi ab iniuria in tex. de annona in vſu militum deſtinanda: ꝓ lāti. vide bal. alle. ꝑ bar. tꝫ facti vel dicti pōt appellari ⁊ tota cā trāſfert̉ ad in. l. arbitro. hoc facit ī aucͣ. vt. li. mat. ⁊ auie.§. illd̓. ⁊ hoc veꝝ ꝙ pōt appel. qui ſatiſdare ſuperioreꝫ. no. qd̓ dicit de iniuria dicti. ſi eniꝫ ap ſi alimenta petunt̉ officio iudicis: ⁊ ſic propter lari a ſnīa lacog. ta ſuꝑ alimēparet ꝙ iudex grauauerit partem: apparet ꝙ ei inopiam. arg. sͣ. de re iudi. l. ij. ⁊ de fer. l. ij. ſecus a ¶ Quinto tis preſtādis fecit iniuriam dicto. ergo ⁊ cetera. Si vero proſi iure actionis: vt. C. de appel. l. ⁊ in maioribus quero. adde maxīe ſi hēat ꝙ tex. in. c. in nunciaretur male appellatū: tūc reuerteret̉ cauita dicit Guil. de cu. sͣ. de his qui ſunt ſui vl̓ alie vnde ſe allat terpoſita. hic ſa ad primū iudicem: vt. l. intra vtile. sͣ. de mino. iur. l. ij. ⁊ fuit opi. Mar. de fano: vt refert Spe. ⁊ ſi nō habealle. dicit ꝙ ꝙ eſt veꝝ: ſi appellatuſ voluerit: alias ſecꝰ: vt. d. at: appellans in ti. de appel.§. in quibus. ꝟ. ſed nunꝗd quan appellatio iu teneatur inc. cordi. quod ſatis poteſt dici verum de iure ci. ſtificat̉ ſi apdo. ⁊ idem in alijs cauſis que dilationē non reci terim preſtalans offerat cum enim appellādo ab eo dixerit ſe grauatū et piunt: vt. d.§. in quibus. ꝟ. viij. dic vt ibi. Sequi re alimenta ſe probatuꝝ coram ſuperiore eſt ꝑ cōſequens litigandū: nec appellato. ta tur ne teſtamentū aperiatur. ⁊ jͣ. ne heres ſcript cauſas expreſ men Ioan. pōt recuſare illū iudicem queꝫ ipſe elegit: vt. C. in poſſeſſionē mittat̉. cui concordat. C. quo. apſas: ſed quid an. de hoc ſe de lit. conteſt. aucͣ. offerat̉. ⁊. l. cū papi. C. de ſen. ſi nihil ille di nō re. l. quiſꝗs. Io. an. extra de offi. dele. c. i. intel remittit ad cat: dic ꝙ idē Appellatione interligit ꝙ nō poteſt appellari niſi adiecta cauſaʳ: et c. ſuperellec. ꝗa illud ſubI CuluS. poſita ſiue ſit recepde cauſa poſ ſic debet inſeri cauſa ſicut in appellatione ab inintelligitur. ſeſſio. ta ſiue nō debet officiū iudicis conquie tex. eſt multū terlocutoria dixi. sͣ. e. l. ij. ¶ Sequitur tex. ſi ex ꝑ f ¶ Adiecta ſcere ⁊ attentata reuocant̉ per ſuperiorem. h. d. nota. in. c. ex petuo edicto aliquid decernatur. non lꝫ appella cā. no. ꝙ ī ca hibita. de iuvſqꝫ ad ver. plane. ¶ Not. ꝙ facta appellatione re. glo. alle. sͣ. de appel. l. ex conſenſu.§. fi. ex quo ſibus ī ꝗbus di. quo caſu pendēte reuocant̉ per officiū iudicis ad quē: de eſt prohibita intelligitur hic ꝙ ſi contra contumacem peremſufficit ſe pro ap. intelligit̉ quo. sͣ. de ad. tu. l. chyrographiſ.§. i. ⁊ ꝑ Io. an. bare ad iuſti ptorio edicto citatum aliquid decernatur: nō lꝫ ſine cā: ſecus ficationē apde appel. c. nō ſolum. li. vj. ⁊ dicā. jͣ. ti. ij. l. i. ꝟ. pla appellare. alij intelligūt perpetuo edicto..i. l. per cuꝫ cā idē tꝫ pellantis: ꝙ ne. videte ꝑ vos. petua. ⁊ ſic dicunt hic caſum ꝙ ab iniquitate lebal. in. l. ꝗſꝗipſe obtulit C. quo. ap. ⁊ De iſto tēgis vel ſtatuti non poteſt appellariᵍ facit. jͣ. de ⁊ ſe incontinēIntra conſtituta. pore ⁊ de in. l. i. in. ij. ti probatuꝝ bo. ſigni. l. ſi qua pena. ẜm Dy. iſtam queſtioneꝫ col. C. d̓ mo. non auteꝫ re alijs dicam. jͣ. ti. i. l. i. poſui in. l. omnes populi. sͣ. de iuſti. ⁊ in. ⁊ ibi dipoſquiritur ꝙ ꝓ z Etiam appellatiōe xi ſic: ſi ſtatutum ſit generale nō poteſt appellari g ¶ Appellari bet iuſte vel s Tlendū. non recepta nihil in vide bal. ī. l. iniuſte appel vt hic ẜm Dy. ⁊. l. ſi qͣ. ⁊. l. ij.§. exactis. sͣ. de orig. a iudicibus. nouari dꝫ. Itē apoſtoli etiam refutato⁊ latum: vt. d. iur. vbi videtur caſus. ſed ſi fieret contra certam C. de ap. ⁊ in c. interpoſita rij ita debēt dari ꝙ partes quid in eis cōtinetur ī perſonam: tunc poſſet appellari: vt. sͣ. qui ⁊ a ꝗ l. ꝗſquis. C. qd̓ tene men telligant. h. d. ¶ Opp. C. quo. ap. nō reci. l. ij. ⁊. quo. ap. ⁊ ī. l. l. ſi priuatus. ⁊ de pollici. l. quotiens. in fi. ⁊ sͣ. de ti. ⁊ ad predi iij. ⁊ fi. So. hoc ītellige: niſi in caſibꝰᶜ in quibꝰ eſt i. sͣ. de legi. ⁊ cta adde bal. appel. l. ſi conſtat. dico etiam ſi ſtatutum prima iō. dicit bal. in. l. an̄ ſnīaꝫ in. l. i. in. vj. in. fi. i. col. C. col. C. ne ex quo. ap. ⁊ no. delic. defun. per glo. mag. in fi. in. c. romana de ap. in ſexto. ꝙ a pena nō pōt appellari cū ſit a lege īpoſita: ⁊ vide ad predicta bal. oīo b ¶ Puto verum. adde qd̓ hoc eſt veꝝ ēt ad iudicē delegatum ſine noua in. l. i.§. ſimiliqꝫ mō el. i. C. de lat. lib. tol. ab extra. iſte tex. facit ꝙ in cā dā cōmiſſione ẜm Inn. ho. ⁊ Io. an. in. c. vt debitꝰ. de ap. ⁊ no. Sali. ī. l. j. C. ni infecti nō poſſit appellari: de quo vide Spe. in ti. de offi. iudi.§. iudiciſ qn̄ ꝓuo. ⁊ in. l. ſi vt proponis. ⁊ ī. l. ſi preſes. C. qūo ⁊ qn̄ in. ⁊ ad Bar. hic officiū. in. v̓. ſed an eiſdē. ⁊ ī ti. de ap.§. in ꝗbus. in. v̓. ſed mō quero iudex adde bar. ī. l. ītra vtile. ī fi. de mi. ⁊ in. l. eos in pͥn. C. de ap. ⁊ adde p̄dictis ſed dubium facit. l. placet vt iudicibus. C. de peda. iudi. iunctis his que Imo. ī. l. iudex poſtqͣꝫ de re iudi. ī. viij. col. ꝗ ſeꝗtur Ho. in loco prealle. ⁊ no. in.§. duas. in. l. iiij. sͣ. de dā. infe. ⁊ pōt dici ꝙ vbi cā nō recipit dilatio vide que ibi dixi ꝑ Pau. de liaza. in cle. ſepe. ad fi. ī. i. col. de ap. ⁊ in. c. vt nē nō poſſit appellari: vt h̓ per Bar. ⁊ in. l. iiij.§. hoc āt. de dā. infec. Sed debitꝰ. in. iij. col. e. ti. ⁊ ibi ꝑ do. an. in vlt. char. ſed ꝗd ſi aliꝗs ap. ab inter an a ſnīa lata ꝙ faber recedat nec ſtet iuxta ſcholas: iuxta ea q̄ no. ꝑ bart. locutoria: poſtea appellat a diffinitiua: vtrum vna abſorbeat aliam bald. in. l. i. ſo. ma. ī fi. poſſit appellari. bal. multū no. in. l. i. in fi. C. ſi de mo. poſ. in. l. generaliter.§. i. C. de re. credi. tꝫ ꝙ nō: ſed bene cogit̉ eligere quam tꝫ ꝙ nō ꝑ hāc: qd̓ no. ⁊ adde ꝙ a ſnīa lata ſuꝑ excuſſione nō pōt appellari velit proſequi. ide Inno. in. c. dilecto. de ap. ẜm Bal. in. l. ij. in vlt. col. C. qn̄ fiſ. vel pr̄i. Bar. videt̉ tenere ꝯͣriū in. l. a

De appel. reci. 234 diuo.§. ī exe. facie eſt factum generale. ſed in veritate contra at litē ⁊ ſit tranſactio ꝙ ille cōtra quem fertur ex e ¶ Pōt apt ibi vid̓ que vnam perſonam factum eſt: vt ſepe acciditª pōt iuſta cauſa poterit appellariᵇ ⁊ habebit predictū pellari. Et te dixi de re iu ne mēti ꝙ in per ſuperiorem corrigi. arg. sͣ. de doli excep. l. i. ī di. ⁊ quod di effectum: vt attentata interim reuocent̉: vt dictū exͣiudicialibꝰ xi. jͣ. e. l. fi. fi. prout ponit de dolo qui cōmittitur in legibus eſt per. d.§. idem reſcripſerunt. ⁊ debebit obſernō ſufficit cō a ¶ Sepe acci condēdis. verūtamen Cy. dicit. C. que ſit longa uare tempora appellationis: vt in. c. ſicut appel tradicere nidit. qn̄ dicat̉ conſue. l. i. in. iiij. q. principali. circa fi. ꝙ ſi ille qͣ ſi appelletur lationem: de ap. in cle. ſi tamen nolit appellare: dolus eſſe in expreſſe ſpāli ex tali ſtatuto leditur cōtradicit nō nocebit ſibi lege vel non ſed alias iure actionis vel officio iudicis petere ter qn̄ quis ⁊ idē qd̓ dic̄ quod limita ẜm ea que no. Inno. in. c. cū acceſſiſ ad arbitriū boni viri reduci nō tenetur obſerua grauatur. vt hic bar. tenſent extra de cōſtitu. ¶ Sequitur in text. itē quo ſingulariſſire illa tempora. ſed ſeruatur id quod dixi in. l. ſi bal. in. l. ꝗs. minus pignus vendere liceat appellare non po me dicit InC. quoꝝ. ap ſocietatē.§. arbitrorum. sͣ. pro ſo. Si vero nō eſt no. ⁊ ibi eſt teſt: duobꝰ modis intelligit glo. vno ꝙ a ſnīa iu b ¶ Nō noce actus qui litem finiat: tunc aliquādo eſt actus fa tex. in. c. quo bit ſibi. Add̓ dicis in qua continet̉ ꝙ facte ſunt denunciatioctus ceptꝰ ⁊ perfectus: aliquando ceptus tantū ad conſultaang. ī. l. ij. sͣ. nes debitori a creditore nō pōt appellari: quod tioneꝫ. de re nonduꝫ perfectus: aliquando nec ceptus nec ꝑ quod quiſqꝫ iudi. ⁊ voluit intellige ſine cauſa. ſi enim iudex grauaret ex cā iur. ⁊ in. i. co fectus. ſed cōminatus. primo caſu neſcio de iure ang. ⁊ Imo. ſti. C.§. ꝗbuſ pōt appellari ſicut ſi excederet modū in exequē ciuili ꝙ poſſit appellari: ſunt tamē alia prodita ī. l. ille a quo. in fi. ⁊ quoꝗ do: vt. C. quo. ap. non reci. l. ab executione. Alio remedia: vt quod indebite factuꝫ eſt tollatur: vt §. ſi de teſtō. dixi in. l. fi. sͣ. modo intelligit ꝙ ab ipſa venditione nō poteſt sͣ. ad treb. qd̓ interdictum ꝙ vi aut clam ⁊ actio aque plu. ar. de iuſti. ⁊ iu. no. in practiappellari cum nulla preceſſit ſententia: ⁊ ſic nō c ¶ Sed ꝓuo ⁊ multa ſimilia: ⁊ omnia interdicta reſtitutoria. catio. Adde eſt actus iudiciarius: ⁊ ſic ẜm hoc habes caſum ſecundo caſu habemus nunciationem noui ope f ¶ Ueriſimili qd̓ nō. Bar. ꝙ ab actibꝰ extraiudicialibus nō pōt appellari. ris: tn̄ in illa hoc eſt ſpeciale ꝙ talis nūciatio vel cā. No. ꝙ ap in. l. i. in pͥn. Cuius rei gratia iſtud examinemus vtrū ſit veꝝ pellatō ab exͣ in. viij. q. de prouocatō ad cauſam nō requiritur: vt. l. i. ī pͥn. iudicialibꝰ re ꝙ de iure ciuili ab actibus extraiudicialibus nō ope. no. nun. ⁊ ibi no. sͣ. de no. oꝑe. nū. in alijs vero hoc nō re ꝗrit veraꝫ et ⁊ vide quod pōt appellari. tex. videtur ꝙ ſic. sͣ. de ap. l. a ſnīa. perio. ſed pro eo ꝙ timemꝰ perfici poſſumus di iuſtaꝫ cauſaꝫ no. īno. in. c. §. itē reſcripſerunt. vbi dicit ꝙ a tranſactiōe apcere idem quod ſtatim dicam. tertio caſu quan⁊ qd̓ probet̉ ꝗntauallis. d̓ pellatur. lꝫ gl. ibi deſtruat illū tex. ⁊ dicat ꝙ leganec ſufficeret iureiurā. vbi do actus nō eſt ceptus nec perfectus: ſed cōmi offerre ſe ꝓvidet̉ dicere tarij non appellant. ſed actione ex teſtamēto pe natus: vel de eo veriſimiliter dubitatur ex iuſtis batuꝝ. ſecus ꝙ in iſtis iutunt legata. ¶ Sed antequam procedā vlterius cauſis. tūc dico ꝙ in omnibus caſibus in quib qn̄ appellat̉ ī dex nō tenet̉ quero ꝗd releuat. vtrū ibi legatariꝰ appellet vel iudicio: vt in iudex poteſt adiri ⁊ eius officiuꝫ implorari: ne fi ſeruare iudiagat actione ex teſtamento. Reſpondeo ſi dicic. īterpoſita. ciariū ordiat in illis extra iudicium. poteſt appellariᵉ hoc de app. ⁊ tꝫ nē ⁊cͣ. mus poſſe appellari a die appellationis interpo eſt ſupponere ſe protectiōi talis iudicis ⁊ proteInn. ī. c. cuꝫ d ¶ Poterit ſite oīa attentata reuocabunt̉ per officium iudi ſtari ex eius parte: vt nulla fiat nouitas: tūc ſi po inter canoni appellari an cis ad quem appellatur ēt anteꝙͣ vincat in caucos. de elec. ab arbitram̄ ſtea iuerit ad iudicem reuocabunt̉ attentata in ⁊ videt̉ text. ſa appellationis: vt. sͣ. e. ſi cuius. ⁊. jͣ. ti. ij. l. i. ⁊ ibi to poſſit apteriꝫ: vt. l. de pupillo.§. ſi quis ipſi pretori. sͣ. de in. c. i. de ap. pellari. dic vt dicam ſi nō poſſet appellari hoc non contingerꝫ no. ope. nun. ⁊. d. c. bone memorie. extra de apin vj. quē al hic. add̓ ꝙ ꝗd ergo dicemuſ. de iure canonico nō eſt dubiū legat ad hoc ſed iſto caſu debebit talis appellatō ſeu proteſta riū tꝫ bal. ī. l. ꝙ ab actibus extraiudicialibus ex quibus quis bartol. in. l. hi ꝗ ad ciuitio fieri īſerta iuſta ⁊ veriſil̓i cāᶠ: vt. d. c. bone. et .i. in. ix. q. in lia. C. de ap. grauatur vel dubitat ex cauſis veriſimilibus: ne arg. C. de his qui ad ſta. confu. l. i. Pone aliqua pͥn. sͣ. de no. ⁊ aliꝗd ꝑ ro. grauaretur pōt appellari: vt extra de ap. c. bone exempla: timeo ne quis me offendat in perſona: oper. nū. ⁊ vi in rub. de ar ⁊ talis appellatio nō eſt proprie appellatio: ſed de bar. sͣ. e. l. vt. C. de his qui ad ecc. conſu. l. decernimus. vebitri. in. xiij. in prin. prouocatioᶜ ad cauſam: vt extra de ap. c. cū ſit ro char. ⁊ qd̓ di timeo ne res mee indebite occupētur: vt. l. iij. C. g ¶ De marixi poſt bart. ī mana. ꝟ. ſi vero. hoc premiſſo arguo ſic. ſoluꝫ in qui bo. cede. poſ. vel pone in caſibus in quibꝰ ſta tāda puella. l. nō diſtin.§. nunciatione noui operis reperitur ⁊ facta nuntur ſententie pluriuꝫ creditorū vel maioris par ſi diſcordant cū ꝗdam de ciatione extra iudicium: ſi quid attentetur conagnati de ma arbi. ⁊ bart. ī tis: vt. sͣ. de pac. l. maiorem. ⁊. l. ſi plures. quod ī ritanda puel tra. deſtruetur ſolum ex hoc ꝙ attentatum poſt l. ſocietatem. telligo niſi pars minor oſtenderet euidenter o la appellatur §. arbitroruꝫ nunciationē: vt. l. i. sͣ. de no. oper. nunci. ergo in opinio illorum manifeſtam contineret iniquitaad ſuꝑiorem in. iiij. colū. contrarium eſt ius cōmune. ⁊ pro hoc videt̉ hic vide qd̓ in ſi tem. argu. sͣ. de inoffi. teſta. l. ſi pars. iſto caſu ꝑs sͣ. pro ſo. ī. v̓. caſus. Solu. dic quidam ſunt actus qui fiunt exmili no. dixit quero quis minor poterit appellare a ſentētia inſerta illa cā Barto. in. l. tra iudiciū per modum cuiuſdam iuriſditionis: erit iudex. et manifeſte iniquitatis: ⁊ per hoc maior pars pro ſi cū dote̓.§. ꝙ n̄ appellet̉ vt electiones ad officia: ⁊ in iſtis ſine dubio pōt hibebitur vltra aliquid attentare: ⁊ ſi quid feeo āt tꝑe. ſo. ab arbitram̄ appellari cum diſtinctione: vt dixi. sͣ. quādo ap. matr. ⁊ iſtud cerit reuocabitur. Idem exemplum eſt in pluri to videt̉ terefert Bal. ī ſit. l. i.§. ſolent. ⁊ idē de alijs que fiunt inter plunere expreſbus conſanguineis cum diſcordant de maritan l. ī cōiunctio ſe io. an. in ti. res ad quos ſpectat aliquid facere: vt ad vniuer da puellaᵍ: qꝛ appellabitur ad ſuꝑiorem. arg. C. ne. hic alleg. de ap. in quiſos: vt extra de his que fiunt a ma. par. cap. c. i. ⁊ de nup. l. i. ⁊. l. vidue. ⁊. l. in cōiunctione. nunc in bꝰ in. v̓. quid ibi de hoc ⁊. C. de ap. l. ſi ad ſcribatum. ⁊. l. ciues ſi ꝯuēit ī ver propoſito caſu huius. l. a venditione pignoris cum ſi. quidam ſunt actus qui exercentur aliter bo pͥuatoruꝫ non poteſt appellari.ſ. ſimpliciter ⁊ ſine cauſa: ſꝫ retuli ī. d.§. ꝙͣ per modum iuriſditionis: nec ſpectāt ad pluſi creditor vellet pro modica quantitate vendearbitratoꝝ ⁊ res: vt vniuerſos: ſed vt ſingulos: ⁊ tūc aut ſunt re rem magni precij: vel cum debitor eſſet paravid̓ ꝑ mo. ī. l. actus qui imponunt finem litibus: vt tranſactio a ſnīa.§. ſi he tus ſoluere noluit recipere iudex venditionē fievel iuſiurādū: ⁊ tūc ſine dubio nō pn̄t appellare redeſ. ⁊.§. ſe. ri: ⁊ ſi dicto modo appelletur venditio inhibet̉ .sͣ. de ap. ⁊ ꝑ partes quorum conſenſu factum eſt: ſed alij qui ⁊ ſi fiat reſcindetur: vt. C. de diſtrac. pign. l. ſi rebal. in ru. C. lederentur appellare poſſunt: vt. d. l. a ſententia ſiduum. ⁊. l. quādiu: ⁊ quod ibi no. ⁊ sͣ. de reſcīde ap. vbi tꝫ §. idem reſcripſerunt. nō faciendo vim littere. ꝙ nō appelle den. vendi. l. penulti. que. l. hoc ſatis ap erte pro ¶ Et eſt aduertendum ꝙ in tali appellatiōe oꝫ tur. ⁊ ꝗd ſi d̓ bat. Ad predicta optime facit. C. ſi qua. predi. facto appella ꝙ inſeratur cauſa legitima ⁊ probabilis: vt ſi dipo. l. i. vbi ſit ſimul proteſtatō ⁊ ſupponit quis ſe retur ⁊cͣ. cant in fraudem eorum factum: vt expreſſe dicit iuriſditioni alterius iudicis: vt ibi per Cy. ſi diADDE q tex. in. d.§. idem reſcripſerunt. ſic ergo ille text. ab arbitram̄ces illa facit contra: quia ſi ibi eſt ſpeciale: ergo to poſſit apcum iure canonico cōcordat: nec eſt quid repuin contrariuꝫ eſt ius commune: ſed ibi eſt ſpecia pellari ex iugnet quare illum tex. gloſando deſtruimus: ⁊ ſic le ī hoc ꝙ ex iuſta cauſa appellatur ab omni gra ſta cā ſeꝗtur inducimus diſcordiam inter ius canonicum ⁊ ci uamine futuro etiam per viam ordinis iudiacia ſimpliciter uile. Et eadem ratione dieo ꝙ cum arbitramen bald. ꝯſi. ccc. rij ⁊ ſuſpenditur iuriſditio ordinaria. predicta xliiij. i. lib. tum arbitratoris aſſumpti ſuper aliqua lite finiautem que dixi loquūtur in actibꝰ exͣiudicialibꝰ. GGG Giſ

De libel. dimiſſo. Nil noua. ap. pen. ¶ De libellis dimiſſorijs. Rubrica. pali. ita bar. in. l. poſtqͣꝫ.§. nuꝑ. sͣ. vt leg. no. ca. ⁊ bar. in. l. furti. in p̓n. sͣ. de Oſt appellationē. Et in materia no. ꝙ ſi reꝑitur ī actis ꝙ iudex his qui no. īfa. ⁊ adde q̄ͦ hēs poſt bar. in. l. duobꝰ.§. vbi duo. circa pͥn. sͣ. d̓ dedit apoſtolos nec apꝑet: de ꝗbus dic qd̓ intelligit̉ de reuerē duo. reis. ADDE qualiter ītelligat̉ nil nouari fed. de ſe. cōſi. ccxxiij. tialibus. v̓buꝫ eſt ſin. Abb. in. c. dilectis filijs. de ap. ⁊ ibi refert Ppellatione. ⁊ limita hāc materiā de qua ī hac gl. vt dixi poſt d. Ant. ⁊ bal. in. l. iij. in. i. col. C. de ap. ⁊ de iſtis apoſtolis vide. ij. q. vj. in a bar. in. l. i. C. de bo. poſ. ẜꝫ ta. ⁊ hꝫ locū ēt iſte titulꝰ quo ad agē. c. poſt appeldū ꝯͣ ipſuꝫ iu lationeꝫ. vbi dicē a quo ē ꝑ Archi. vbi De libellis dimiſſorijs. ℟ica Et an ante appellationē in. x. dies poſſit fieri exe appellatū. gl. et dicit ꝙ ſi eſt valde no. cutio: ibi. Quero. Et facta appellatione pendēnō petantur in clem̄. ij. de Ex. l. ſequenti. te per quē debent reuocari: ibi. Sed quero. Et apoſtoli non ap. ⁊ vltra p̄vꝫ appellatō ¶ An ſufficiat ſi dico peto apoſtolos ⁊ iterū pe an cū cauſa eſt cōmiſſa conſulēda: valeant qui in dicta ad limi vt leg. ⁊ no. to. Et an ſi iudex ſtatuit terminum ad accipienterim fiunt: ibi. Quero. Et elapſo termīo ad ap tationē huiꝰ in dicto. c. ab dum apl̓os: ⁊ nō venit an cadat ab appellatōe. regule. vide pellandū ꝗd debeat facere iudex a quo vide ī fi. eo. ⁊ ī. c. corin. c. cū ex cā di. d̓ ap. ī. vj Op. Oſt appellationē de appel. vbi ⁊ ꝙ iudex ꝗ Ppellationē. de. l. tex. not. in. c. ſi dat apoſto Quero quid ſit iſtud tp̄s. dicit glo. dilectus. de poſtꝙͣ.§. īꝑator. sͣ. vt le. no. ca. dic ꝙ los inſtanter exe. ⁊ in. c. pa ꝙ. xxx. dierum: vt. l. iudicibus. C. e. ⁊ oīa q̄ pēdēte pͥncipali iudicio potepetēti punit̉ ſtoralis. de glo. male dicit in. l. i. in fi. sͣ. de app. urbitrio ſuꝑi rāt peti pēdēte appellatōe pn̄t petioffi. delega. ⁊ oris: qꝛ nō ē ¶ Quero an ſufficiat ſi dico peto ⁊ iterum peto: ⁊ qd̓ dr̄ nil nouari ⁊cͣ. veꝝ eſt in his q̄ pͥncipali iu in. c. qꝛ ꝑꝑ d̓ pena ſtatuta. certe non. ar. eius quod no. in. l. iij. sͣ. de pi. acti. elec. ⁊ bal. in dicio pendēte fieri nō poterāt. Itē qd̓ dr̄ nil no c. de cāis. de l. furti. in pͥn. ſed conſuetudine eſt hodie approbatum: vt exͣ uari ⁊cͣ. intelligo.ſ. ꝑ iudicē a quo eſt appellatuꝫ of. dele. in ſisͣ. de īfa. vbi de ap. c. ij. in cle. ¶ Quero dicitur hic ꝙ dꝫ ꝓtemili. arch. ẜꝫ cuiꝰ officiū conꝗeſcit: ſed ꝑ iudicē ad quē eſt ap dic̄ ꝙ iſta re dn̄ꝫ Abb. de ſtari: ſed īfra qd̓ tp̄sᵇ hūiſtis no. in. l. eius qui. in pellatū: multa pn̄t īnouari. Itē lege multa inno gula dꝫ ītelli quo. sͣ. refert fi. sͣ. ti. proxi. ꝙ ſi nō ꝓteſtor hoc mō: vel ſi non gi ꝑ iudiceꝫ: uant̉ ⁊ ceſſant oīa ꝯtraria que ponunt̉. C. de ap Ro. ſin. xv. ꝑs tn̄ pōt ſua petaꝫ apoſtolos tūc videor appellationem deſe ADDE an ⁊ l. iij. ¶ Op. in aucͣ.ᶠ vt ſpō. lar.§. aliud. ſol. vt gl. iura appellarere. ¶ Quero ꝗd ſi iudex ſtatuit terminum ad qn̄ apoſtoli ¶ Itē op. qꝛ vr̄ ꝙ fiat de reo actor in cā appella tione nō obvideāt̉ recte accipiendū apl̓os ꝑs non vadit. dic ꝙ tūc cadit ſtāte ꝓſequi. tionis ſi priꝰ erat reꝰ. dic vt. l. hi ꝗ ad ciuilia. C. e. petiti. bal. cō de hoc plene ab appellatōe: vt. d. c. ij. exͣ de ap. cuiꝰ gr̄a videa ⁊ dicā. jͣ. ſi tu. vel cur. l. i. Itē predicta īmutatiōe ſilio cccclxv. ī ti. de ap.§. mus gn̓aliter de tꝑibus que ſtatuta ſūt circa ap ij. lib. ⁊ an̄ iu que ſit a. l. ¶ Quero an ante appellationē īfrabi nouiſſime in dex ꝗ recuſa pellationē. ⁊ dic qd̓ eſt quoddā tp̄s appellatōis duū vel triduū vel hodie. x. dies poſſit fieri exei. col. in ſpe. ⁊ uit dare apo interponēde qd̓ olim erat biduū vel triduū hono. bal. in. l. cutio gl. dicit ꝙ nō ar. l. fi.§. ſinaūt. C. cōia dele ſtolos parti generaliter. die. x. dierum: vt. C. de ap. aucͣ. hodie. Iteꝫ eſt tē ſed hoc ītelligo ꝙ nō pōt fieri executio facti ſed poſſit de cau in fi. C. de re. pus petendorū apl̓oꝝ: ⁊ iſtud nō eſt īmutatū.ſ. ſa vlterius ſe iuris ſic: vt. l. furti. in pͥn. sͣ. de his ꝗ no. īfa. ſed di cre. vbi vide intromittere xxx. dieꝝ: vt hic: ſed vr̄ ꝙ infra eundeꝫ terminū ces tu truffa ē querere: qꝛ hꝫ tp̄s qͣdrimeſtre ad ¶ Pōt tn̄ Fed. cōſilio. appellator debeat petere copiā ſnīe ⁊ actoꝝ: ali poſſeſſor vti ſolutionē faciendā: vt. l. fi. C. de exe. rei iudi. dicā clxxxvij. poſſeſſione as appellatio vr̄ deẜta: vt. C. de ap. l. qm̄ nōnulli ītelligēdo iſtā: vt ꝓcedat in realibꝰ vbi hꝫ locum b ¶ Quod tp̄ſua appellati forte eſt ſpāle. ibi in debitore fiſci cōdēnato. naꝫ Et circa iſta officiū iudicis: vt inſti. de of. iud.§. i. ⁊ pe. ⁊ ex cā one pendēte tpra vide qd̓ illa. l. generaliter nō obſeruat̉. Item eſt aliud tē ẜm glo. in. c. abbreuiat iudex tp̄ſ. ¶ Quero ꝗd iudex cogno dixit ī. l. p̄ſes nō ſolū. ī gl. pus ꝓponēdi querelā de iudice qui appellatioſcit an debuerit recipi. dic vt ī gl. ⁊ dicit ꝙ iudex C. de ap. per mag. de ap. nem nō recipit: vel apoſtolos denegat: vt. sͣ. ti. i. doc. ī. l. hi ꝗ ſuꝑior ⁊ bn̄. ¶ Sed q̄ro facta interiꝫ ꝑ quē reuo in. vj. ⁊ in. l. ī ad ciui. e. tit. l. ſciendū. in fi. qd̓ ſi nō ſit vr̄ appellatio deſerta. cabunt̉. ℟n̄. per eundē iudicē.ſ. ſuꝑioreꝫ ⁊ eius peratoreſ.§. adde bart. in Itē eſt aliud tp̄s qn̄ appellatio a iudice recipit̉. ſi magiſtratū officio īplorato: vt. sͣ. de admi. tu. l. cyrographiſ aucͣ. his que. in glo. aduer pōt enim parti ſtatuere certū tēpus arbitrio ſuo §..i. ſed an reuocabunt̉ anteꝙͣ vincat appellās ī C. de tē. ap. ſario. sͣ. de ap ad cōparendū corā iudice ad quem: vt. C. de ap ⁊ ad ītellectū cā pͥncipali. vr̄ ꝙ nō: vt. sͣ. da app. cū ex cā. ⁊. d. l. pel. ADDE ⁊ limitatiōeꝫ pel. l. preſes. exͣ. e. ti. c. ꝑſonas. ⁊. c. ſe. c. oblate. ⁊ ī cyrographis.§. i. In cōtrariū eſt caſus exͣ de apan appellatio cle. ſi ap. vid̓ iſtis nihil eſt īmutatum: erant oliꝫ alia tꝑa: quia ne pendente c. nō ſolū li. vj. ⁊ hoc ſatis pōt tollerari ex hac. l. q̄ dn̄ꝫ ant. poſt poſſit fieri ex qn̄qꝫ ſtatuebat̉ a. l. tp̄s ad ꝓducendaꝫ appelladoct. in. c. ex vult ꝙ interim nullā pena ſuſtineat. Nec ob. d. ecutio bald. tionē corā iudice ad quē. C. de ap. l. in offerēdis litteris de re ll. qꝛ lꝫ ꝑmittāt reuocari poſt victoriā nō tn̄ ꝓhi cōſi. cccxvij. ſcrip. ſuꝑ gl. ⁊ de tem. appel. l. fi.§. in his. Statuebat̉ etiaꝫ tē bēt qn̄ ante reuocet̉: ⁊ ita dicit Inn. exͣ de excep f ¶ Op. ī auc̄. in verbo niſi pus inchoandi ꝓceſſum ſuꝑ appellatiōe: vt. C. per bal. in. l. c. dilecte. ſed ſi in libello appellatōis peto ꝓnun forſan. fi. in vlt. col. de tē. ap. l. ij. ⁊. l. fi. in prin. Itē erat tp̄s appellac ¶ Eūdeꝫ ter ciari bn̄ appellatū ⁊ reuocari attētata caueat ap C. de fideicō minū. ad. l. n̄ tionis exercende ⁊ finiende: vt. e. ti. l. fi.§. illud. pellator ne ꝯteſtet̉ lis ſuꝑ libello. ⁊ nō. Spe. ī ti. miſ. li. ⁊ in ꝓ nulli. C. d̓ ap. Sed iſta ſunt hodie īmutata ⁊ ad oīa dat̉ annuſ poſito huiuſ de ap.§. nouiſſime. circa finē. de quo ꝑ Io. an. in qd̓ ſit ſpāle fa ⁊ ex cā biennium: vt in aucͣ. ei qui. ſed ex cā dant̉ l. querit̉ an ī d. c. nō ſolū. ¶ Quero ꝗd ſi appellat in cā mani uore fiſci vi fra. x. dies da maiora tꝑa: vt aucͣ. ſi tamen. ⁊ aucͣ. item ſi appel det̉ velle bal. feſta que nō dꝫ r̄cipi: ⁊ nihilominꝰ pōt ꝓcedi. dic tos ad appel in. l. ij. C. qn̄ latore. Item nō currit tp̄s ſi cā debet examinari vt in glo. ⁊ in fi. eiuſdē gl. dic ꝙ cōtinuat̉ cū iſta landuꝫ poſſit fi. vel pͥua. in in cōſiſtorio principis: vt in aucͣ. ſꝫ lis. e. ti. Item executio fiegl. q̄ incipit: vt īꝑator. jͣ. e. ¶ Sꝫ op. aut ꝙ nō re pͥn. ſed ꝓ prīa ri. Et ꝗd in predicta qn̄ appellatur a ſentētijs: ſed ſi a noīaopi. facit. l. iu cipiat̉ ē exp̄ſſuꝫ: ⁊ tūc n̄ recipit̉: aut nō eſt exp̄ſſi ſnīa crīali. vi tione ad munera: tunc ad appellationem interdicibꝰ. C. de ⁊ recipit̉ gl. dicit ꝙ ſit dubiū negatiōe ⁊ dico ꝙ de in. l. ꝗ vlti appel. ponendā eſt idē tp̄s quod ſupra: vt. sͣ. qn̄ app. negatōe iuris nō ſit res dubia cū n̄ dēat īterroga mo. sͣ. de peſit. l. i.§. ꝙ in ſentētijs. ſed ad proſequēduꝫ ſunt nis. ⁊ in adiri ī articulo iuriſ: vt. l. ornamētoꝝ. sͣ. de aur. ⁊ ar. ¶ Nil noua tos. C. d̓ ap. duo menſes: vt. C. de tem. ap. l. i. Item qd̓ dixi ꝙ ri pēden. aple. Dat gl. aliud exēplū per. l. ſiꝗs in tātā. qd̓ eſt ⁊ qd̓ no. bar. pel. rubri. datur annus ⁊ ex cā biennium. dico ꝙ legitīa cā dubiū. vult dicere in cā momētanee poſſeſſionis Ang. ⁊ imo. eſt ſi appellans in vltimo termino: hoc eſt in vlti ſed nō eſt dubiū ꝙ pōt appellari: vt determinal in. l. ꝗ a latro d ¶ Nil noua mo menſe primi anni cōꝑuerit ⁊ per eū nō ſtetit nibꝰ.§. i. sͣ. d̓ C. ſi de momē. poſ. fue. ap. l. i. ⁊ bn̄: qꝛ in. l. ſiquis ri iſta p̄mitte teſt. ⁊ ad bar. vt. C. de tē. appel. aucͣ. itē ſi appellationi. ⁊ no. ꝑ ad eiꝰ matein tantā. eſt qd̓ ēt de ꝓprietate qd̓ eſt ergo exemhic. vide qd̓ riā no. ꝑ bal. Inno. exͣ de ap. c. ex rōne. ⁊ ibi plene de hoc per plum dic ꝙ in facto: vt qꝛ eſt dubiū: an ſit verus no. bal. ī. l. ita in. l. ap. ī. i. ⁊ Io. an. quem vide ſi expedit. cōtumax: vt. l. ex conſenſu.§. fi. sͣ. de ap. Itē pōt demū. C. de ij. colū. C. de ꝓcura. ⁊ ibi ap. ⁊ add̓ qd̓ eſſe dubiū ꝑꝑ caſus in ꝗbus ſunt opi. ꝑꝑ opini vtrū īfra tp̄s Nil nouari appellatōe pendēte. ℟ica. pendē. cā ap. doc. vt dixi. sͣ. ti. ij. l. fi. ⁊ in iſtis caſibꝰ in quibus ap. iudex poīpediunt̉ ea eſt dubiū: credo ꝙ poſſit appellari. Querit Dy teſt ꝓcedere. fieri q̄ pn̄t fie Ex. l. ſequenti. ¶ Quid ſi ꝗan exbannitꝰ qui appellauit poſſit interiꝫ offēdi ri pē. cā pͥnci ¶ Qualiter intelligit̉ nil nouari. vide in princi. eſt cōdēnatꝰ de quo dic vt dixi. s. de acꝗ. poſ. l. iij.§. ſeruus. duabꝰ ſentē.

Que ſnīe ſine appel. reſcin. An per aliū cauſe appel. Si tutor vel cur. appel. 235 tijs aut pluribꝰ appellat ab vna: an ſuꝑſedeatur ſuꝑ alia. vide bald. in. l. ab d ¶ Apparet ex actis. adde Inno. in. c. pn̄ti. de reſcrip. ⁊ ꝙ voluit gl. no. ī. executore. C. quoꝝ ap. ⁊ iudex ad quē an poſſit inhibere ne quicqͣꝫ nouet̉ c. i. de offi. ordi. in. vj. ad finē. ⁊ quot mōis ⁊ quibꝰ ex cāis ſnīe retractent̉ vide bal. in. l. ap. in. i. col. ⁊ ibi ēt in vlt. col. ponit qūo dꝫ inhiberi iudici a vide. xxxv. q. viij. in ſūma. e ¶ Ultimo no. vide ꝙ pro hoc dicūt doc. quo. C. de appel. a ¶ Quero ꝗd. de iſta materia dixit idē bart. sͣ. in ⁊ maxime Imo. ī. l. ex diuerſo.§. fi. ſo. ma. ⁊ ego ſcripſi in. l. cū prolatis. in .l. i.§. i. de ap. in. l. i. C. de rela. ⁊ in. l. ex illo. C. de ap. ⁊ ibi bal. ⁊ bart. in. l. fi. de re iudi. ⁊ adde qd̓ bal. in. l. legata inutiliter. de leg. i. ꝑ ea que ibi no. ad prin. sͣ. de bart. dixit ꝙ appel. ſi prima ſnīa b ¶ Quero ¶ Quero quidª ſi cā eſt cōmiſſa ꝯſulenda an va ¶ An per aliū cauſe appellatōis. ⁊cͣ. ℟ica. eſt nulla ꝑꝑ elapſo. in hac leant q̄ interim fiunt. ℟n̄. ſi ꝯmiſſio fiat de neceſ verba inepta q. maxīe ē cō poterit cōfit ſitate interim nihil dꝫ fieri. ſed ſi fiat. vꝫ ſed reuo ¶ Dictū eſt. sͣ. de appel. ⁊ a ꝗbus ⁊ qn̄ ſit appel flictꝰ doct. ī mari ꝑ ſnīaꝫ l. eos. C. e. ⁊ cat̉ per appellationē: vt. C. d̓ rela. l. i. ſed ſi fieret landū. Seꝗtur videre ꝑ quos appellatōis cauſe cōfirmatiuā ideo vide ꝑ voluntate: ſecus puto: qꝛ cū iudex nō teneat̉ ſta debeant exerceri. quod intellimo. in. l. ſi ex ge ſi verba īre ꝯſilio: ergo nec expectare tenet̉. cōmittitur tn̄ t Iſta lex ē depreſſiꝫ. circa utilia ſeu ine Ueri ſolei? darata in.§ qn̄qꝫ de neceſſitate ex forma ſtatutoꝝ. ¶ Quero fi. sͣ. de ap. ⁊ pta poſſēt ſe bar. in. l. a di elapſoᵇ termino ad appellationē ꝓſequēdā ꝗd ad crimen in. l. penul. sͣ. de pub. iud. parari ab ip̄a uo pio. ī. iiij. hꝫ facere iudex a quo. dicunt quidaꝫ ꝙ mandat ſubā prīe ſen ⁊ illa eſt declaratio iſtius. l. ⁊ iō non col. vbi plene tentie ẜꝫ bal. ſnīam executioni ſine alia citatione. alij dicūt ꝙ legemus modo niſi textuꝫ. ⁊ vide in .sͣ. de re iud. ꝑ illū tex. ibi ⁊ Inn. de of. dꝫ citari appellans: vt opponat ꝗcꝗd vult: quad.§. ad crimen. vbi declaratur hec. l. quē ſequitur dele. pruden re nō debeat fieri executio: ⁊ ſi nō oſtenderit de Imol. 1x No. ꝙ ſi tiaꝫ. latius ꝑ I procuratOn. procura proſecutione ⁊ īpedimento mandabit̉ ſnīa exeAulus bal. in repet. p No. nō cutioni: vt probatur. C. de tē. ap. l. fi.§. illud. qd̓ l. tale pactuꝫ tor rōnes reddiderit: nihilominꝰ in cā hꝫ valere. §. qui prouo plꝫ ⁊ eſt expreſſuꝫ. C. de ap. l. ſi cōtra maiorē. vbi proſequi: ⁊ qn̄ cam ceptam ꝓcurator hꝫ ꝓſequi ſnīaꝫ ſi alter cauit. sͣ. d̓ pa dr̄ ꝙ pretori dꝫ ꝯſtari de negligētia in proſequē expediui in. l. ſi antea. sͣ. iud. ſol. ¶ Op. C. de ꝓ litigantium ctis. ⁊ adde do appellatione: ſꝫ nō pōt liquere niſi ꝑte citata mortuꝰ ē. cō cura. l. īuitus. gl. que eſt hic dat tres ſol. Una eſt Bal. in auc̄. cordat. l. i. q. ergo ⁊cͣ. Itē qd̓ dixi de tꝑe elapſo intelligitur.ſ. ſiquis. C. de ꝙ hic in procuratore hn̄te generale mādatum: vlti. c. fi. niſi epiſc. audi. ⁊ biennij. nō enim ſufficeret primū annum elapſū ibi in hn̄te ſpāle ⁊ iſta eſt no. alia ſol. eſt etiā bodecretū in ꝑ Bal. in. l. ij. vt. C. de tē. ap. aucͣ. ei qui. lꝫ doc. iuris canonici īſonā mortur na. Tertia ſol. eſt ꝙ exponas dꝫ.i. pōt ſi vult ⁊ īin fi. C. de tē ſit fauorabile nuāt cōtrarium in. c. ex rōne. extra de appel. tellige ẜm glo. in. l. actor. C. de ap. ꝙ pōt vt quilꝫ po. app. ⁊ an l. cū quaſi. sͣ. Declarat plene ẜm ea q̄ dixi iudex appelnō vt ꝓcurator. ⁊ dixi in. l. ſi ꝓcurator. sͣ. qn̄ ap. de fideicō. li. Si quis. in. l. ij. s. de cuſto. reo. lationis poſſit. ¶ Op. de. l. tutor. sͣ. de ap. So. aliud in tuto ⁊ vide bart. ī ſit ꝓnuncia.l. in ſumma. re: vt ibi. aliud in ꝓcuratore: vt hic. ¶ Ultimo re. tꝫ Franc. poſt gl.§. fi. ¶ Que ſnīe ſine appellatione reſcindūt̉. ℟ica. no. ꝙ inſtantiā ceptā pōt dn̄s proſequi: vt. l. pro tigri. ꝙ ſic in de re iudi. et l. ꝓperanduꝫ curator. C. de ꝓcu. ⁊. l. ſi dn̄s de appel. plene di oīo bal. ī. l. i. .§. illo. C. de On C. de erro. cal §. i. in pͥn. cir xi in. l. ſi antea. sͣ. iudi. ſolui. iudi. ⁊ vide A. lud. cu. l. i. ſol. vt glo. l. veca vlti. col. d̓ bal. in. l. ſi cō cadu. tollē. rūtamen Ia. de are. ⁊ Pe. dicūt ali ¶ Si tutor vel curator appellauerit. ℟ica. tra de ap. ⁊ ī ¶ Si tutor .l. eos. in. ij. ter ꝙ ſi error apparet ex actisᵈ ſnīa ē vel curator. col. e. ti. nulla: quia ſnīa dꝫ diffiniri: ſeu decla vel magi. aꝑ Ex. l. ſequenti. ADDE vt pellauerit. rari ẜm acta: vt. l. ait pretor. sͣ. de re iudi. ſi bn̄ in¶ An qui appellat debeat cauſam appellatiōis pulchre ꝑ feRubrica. ſpicias illā. l. ¶ Opp. de. l. relegatoꝝ.§. ad tp̄s. de. in cōſilio. probare. I hi ꝗ cxxxiij. sͣ. de interdi. ⁊ rela. Sol. vt ibi dixi. ¶ Op. de. l. ij Hic dr̄ nec cās ꝓ s proba¶ Que ſnīe I Hl qui. bauerit: ⁊ ſic vr̄ ꝗ re. An preſes. ⁊ de. l. cum prolatis. de re iudi. dic vt in qͣ ſine ap. reſcīappellās vel libet earum dixi. ¶ Quero volo dicere ſnīaꝫ nul qui appellat debeat cām appellatio dunt̉. rub. appellatus te lam quo iure peto. glo. dicit ꝙ poſſuꝫ petere pͥnLlud. d̓ nis ꝓbareᵍ. ſic. C. de app. l. hi qui ad neatur iuſtifi i ītellec cipaliter petēdo: vel cū petitur executio inciden ciuilia. Sꝫ gl. dicit ibi ꝙ ꝓbat eoipſo ꝙ nō ꝓbacare ⁊ proba tu huiꝰ re ī cauſa ap ter excipiendo: ⁊ vide iſtam glo. que īcipit qͣ petur cōtrariū qd̓ nō plꝫ: cū de iure ꝗlꝫ dēat munetex. vide bapellatōis. vitebat̉ ⁊cͣ. qd̓ plene examinaui. sͣ. de ap. l. ſi expreſ to. ⁊ bal. ī. l. ra ſubire: niſi hēat ſpāleꝫ cāꝫ īmunitatis: vt. jͣ. de de in ſpe. ī ti. i. de iur̄. ca. ⁊ ſim. ¶ Quero an iſta ſnīa ſit nulla in totū vel in iure īmu. l. i. ⁊ ad muni. l. īcola. glo. de hoc dicit. de ſen.§. fi. ⁊ bal. in. l. ij. C eo in quo eſt erratū. ⁊ eſt gl. in. l. fi. sͣ. d̓ iuriſ. om. cōtra gl. noſtrā exͣ de renun. c. in pn̄tia. dic ergo ibi an eo ip̄o de re iud. ma ꝙ ſeruus ꝓiudi. ⁊ eſt cōtra gl. in. l. res iudicata. C. de re iud. aut tractat̉ de ꝓbando hoc.ſ. ꝙ ſit recteʰ appelxime in v̓ſi. ducit̉ ꝯdēna dic vt ibi dixi ⁊ ibi per Cy. ¶ Vltīoᵉ not. ꝙ ſnīa quero quid latū.ſ. īfra. x. dies ⁊ petiti apl̓i ⁊ ſimilia: ⁊ hoc dꝫ tus probaſſe ſi tuo. cū v̓ſi. ꝯfirmatoria eſt nulla ſicut pͥma qn̄ expreſſus eſt ꝓbare appellator. hoc enī ſibi incūbit: vt. C. de grauamen. ⁊ ſequen. vide eum de error. dixi in. d. l. ſi expreſſim. tē. ap. l. fi.§. pe. Aut q̄ritur ꝗs debeat ꝓbare de proba.§. pro iuſticia uel īiuſticia: ⁊ tūc aut vnus ꝓſequit̉ tm̄: ⁊ bare autē. v̓. Item cum ex edicto. tūc ſi vult obtinere dꝫ ipſe probare: vt in aucͣ. de ſiquis proba Iſtud quod dicit in noticiā: dic vt in glo. his ꝗ īgredi. ad ap.§. illud. ⁊. C. de ap. l. amplio bit. ADDE ꝗs debeat ex De hoc ꝙ hēs hͨ gl. in au rē. in prin. aut vtraqꝫ ꝑs proſequit̉: ⁊ tūc dico ꝗ Si apuc. ten. ⁊ cōſequēter. C. de ſen. hibere acta q̄daꝫ eſt ꝓbatio per mōꝫ abnegatiuū: vt dico vi coraꝫ iudice ⁊ de interlo. om. iudi. ⁊ in. l. qui prior. sͣ. de iudi. deas acta in ꝗbus apꝑet nihil eē ꝓbatū ꝑꝑ qꝛ̓ appellatōnis dicit ꝙ qn̄ ſunt mutue petitiones. debent termi an appellans debueriꝫ ꝯdēnari. vel dicit actor victꝰ: cū intētio vel appellat nari eodē tꝑe: aliter per appellationeꝫ reſcindū mea ſit fundata nihil eſt ꝓbatuꝫ ꝑꝑ qd̓ reus de ſed. ꝯſi. ccij. tur. cano. habēt ti. extra de mu. pe. in appellatio buerit abſolui inſpiciant̉ acta ꝗbus nō continet̉ h ¶ Sit recte ne. neſcio tex. alibi qui melius dicat ꝙͣ hic. īſta ꝓbatio incūbit appellāti: ⁊ iō petet copiam vide bal. ī. l. Uide glo. que incipit hi qui ad ciſnīe ⁊ actoꝝ oīum: vt. C. de ap. l. qm̄ nōnulli. ⁊ ꝑ Iulus. nō. nō valere ⁊cͣ. ⁊ limi uilia. C. d̓ ap inſpectionē ꝓbat̉ iſta negatiua: vt. C. de re. cretat glo. ſi eo viuo nō ceperit defendere: l. fi. q̄dā eſt ꝓbatio ꝑ inductionē teſtiū ⁊ inſtr̄oꝝ tūc alias valeret: vt ar. l. ſi defunctus. sͣ. de ꝓcu. ſuꝑ nouis vel antiꝗs articulis: ⁊ tūc ille hꝫ ꝓba⁊. l. nulla. C. de procu. re in cā appellatōis ꝗ debebat ꝓbare in prīa: vt Quero aliqua res petit C. de tē. ap. l. per hāc. ita ītelligit̉ glo. in. d. l. hic AſulūS. que nō extat in quo debꝫ ad ciuilia. ⁊ hoc qn̄ appellat̉ a ſnīa: ſed ſi appelfieri cōdemnatio: ⁊ dic vt in gl. quā vid̓ ⁊ latur a noīatione ad munera: tunc nō eſt reꝑire incipit. sͣ. qui ſatiſda. co. ⁊ de eo quod dicit glo. cāꝫ primā ⁊ ſecundā: ſed ille dꝫ probare ꝗ appel tutius ⁊cͣ. eſt tex. in. l. iulia. sͣ. de cōfeſ. ⁊cͣ. lat: vt hic. ⁊ predicta ſūt vera qn̄ ſnīa per appel GGGG iij

Apud eū ad quē ap. Si pen. ap. De iure fiſci. lationē ſuſpenditur. ſi vero ſnīa taciturnitate fir de preuaricatōe illa: ibi. Seꝗtur. Et ſi duo facicopulat eque mat̉: tūc nō pōt ei opponi quaſi cā non ſit iuſta: unt pacē ⁊ ꝓmittūt ſe inuicem nō offendere ſub principaliter nec de hoc pōt queri: vt. l. ſi p̄tor ī pͥn. sͣ. de iudi. ẜm glo. in ru pena cuius medietas ſit fiſci alia offenſi an fiſcꝰ Sed ſi opponatur de nullitate dixi. sͣ. de re iudi. bric. de iur. poterit agere ex pacto illorum: ibi. Duo. ⁊ fa. ignorā. l. ſi cum nulla. Examinemus iſtas cāſ ⁊ vide ad p̄Arie̓. prīa eſt qn̄ ꝗs proſitet̉ Si ergo eiꝰ appellatio re dicta bart. ī. t Ut Or. probat̉ tenet̉ ꝓ anteriori l. ilj. de leg. i. tacite ſibi relictū qd̓ caꝑe nō pōt. Et tꝑe. ¶ Contra. dicit gl. C. de tē. ap. l. fi prīo ꝓ huius declaratiōe q̄ro ꝗs eſt ¶ De iure fi §. illud in gl. ſuꝑ verbo appellatū ⁊ male: nec. ll. ille ꝗ nō pōt caꝑe. glo. pͥmo enumeſci. rubrica. quas allegaui faciunt pro ea. rat deportatū: vt. C. de here. inſti. l. i. illud eſt du Arie. ¶ Apud eū ad quē appellatur aliaꝫ cauſaꝫ agebium. nam quidā dicūt deportatū nō capacem v Iſta. l. re compellendum. ℟ica. ſimpliciter. Alij dicūt deportatū eſſe indignuꝫ: limitat̉ Dicūt quidā ꝙ hoc ē ⁊ ſic capit: lꝫ nō cum effectu: quod examina per ꝑ Bar. in. l. I Aul S. de iure ciuili. ſed de iuſi pater. C. d̓ doc. in. d. l. i. C. de here. īſti. ⁊ dixi in. d. l. ſi depor here. inſti. cir re canonico vr̄ ſecuſ exͣ. e. c. ad hec. ⁊. c. tati. sͣ. de le. iij. Item dicit glo. de hereticis ⁊ dāca prin. eiuſꝓpoſuit. ſed Io. an. in. d. c. ad hec. ītelligit illud natis in metallū in hoc dicit verum. Itē de natiſ dem. l. ſi cā ſuſpitionis ꝓponit̉ ⁊ probat̉ corā arbitris ex dānato coitu. vt in aucͣ. qui. mo. na. ef. ſui.§. fi c ¶ Poſſunt capere. Spu corā quibꝰ debebit ſe ꝓbare grauatū a iudice ꝓ na. ⁊ iſti ſunt incapaces a patre eoꝝ. ab alijs verij caꝑe pn̄t: pter qd̓ appellauit: ⁊ ꝙ iudex illud grauamen in ro pn̄t capereᶜ: vt no. in. d.§. fi. ⁊ probatur in. l. ab alio qͣꝫ a tulit ſcienter. certe iſtud facit eū ſuſpectuꝫ. ſed ſi ſi is qui ex bonis. de vul. ⁊ pup. alij ēt enumeran patre. Adde ſimpliciter ꝓbetur appellatum nō ſufficit. ⁊ iſta bar. in. l. qd̓ tur inſt. de leg.§. legari. ¶ Secūdo quero dr̄ hic cōditiōis ſūt opi. plꝫ. nā hoc ꝓbato ꝓbatur iniuria verbalis qd̓ tacite relictū eſt ꝓfitetur: ꝗd ſi eſt relictū exde dōa. ⁊ oēſ ꝑꝑ quā pōt appellari ẜm opi. Pla. C. de app. l. preſſe. glo. dicit idē: vt. jͣ. e. l. edicto.§. i. ⁊ hoc di not. in. l. ſi is ſiquis ꝓuocatione: que appellatio ꝑꝑ iniuriam in quadaꝫ glo. ꝑua ſuꝑ verbo tacite. videte dn̄i ꝗ bonis de hꝫ īpedire iuriſditionē iudicis in alia cā: vt. C. ſi vulg. ⁊ pup. qn̄ relinꝗtur nō capaci palā: iſtud nō dꝫ venire ī d ¶ Relictuꝫ qua. predi. po. l. i. ⁊ ita ſentit Guil. de cu. in. l. ſi fiſcum: vt. jͣ. e. l. nō intelligit̉. in pͥn. ſed ſi eēt reliindigno. Ad ab arbitro.s. qui ſatiſda. cog. ctum indignoº: tūc bn̄ veniret in fiſcū poſito ꝙ de bal. ī. l. eā ¶ Si pendēte appel. mors īteruenerit. ℟ica. eēt relictum palā. ⁊ ita dꝫ intelligi. l. edicto.§. i. ⁊ quam ī. viij. Ex. l. ſequenti. colū. C. de fi ſtatim videbitis in alijs caſibꝰ hic enumeratis ī deicōmiſ. ¶ An exp̄ſſio eoꝝ que tacite īſunt aliꝗd oꝑet̉. tex. ¶ Quero qū̄ aliꝗs ſe defert vtrū conſequat̉ g Op. de aliqd̓ premiū dicit. glo. ꝙ ſic. videbitis. jͣ. e. l. edi Ppellatore. j. ſi ſeru cto.§. i. ⁊ hoc circa primū caſuꝫ. ¶ Sequitur in §. boue. sͣ. de ꝯdi. fur. huiꝰ cōtrarij ti tex. vel ab alio p̄uentꝰ defertur. Quero qn̄ dica more glo. dat vnā diſtinctionē facilē tur quis p̄ueniri: de hoc videbitis. jͣ. e. l. edicto. ⁊ ſine ſcrupulo. Iſta lex vr̄ fortiter §. extat. ⁊.§. ſe. ¶ Scd̓o quero ꝗs eſt modus de cōtra Pe. ⁊ Cy. qui in. l. iij. C. eodē querūt. poferēdi aliū. rn̄deo: vt ſtatim dicā. jͣ. ꝓxi. ¶ Seꝗt̉ ne ꝙ erat caſus in quo tacite veniebat adēptio ī tex. vel ꝙ mors ab heredibꝰ nō vindicat̉. Que bonoꝝ: iudex exprimit ademptionē bonorū in ro īfra ꝙͣtuꝫ tp̄s tenent̉ heredes vindicare mor ſnīa an heres teneat̉ proſeꝗ: ⁊ dicūt ꝙ nō: quia tē defuncti. dic ut not. C. de his ꝗ. vt indig. l. i. expreſſio eoꝝ quē tacite īſunt nihil oꝑatur: vt. l. ¶ Quero q̄ eſt pͣctica hꝰ delatiōis: rn̄deo dicunt iij. sͣ. de leg. i. ⁊. l. nō recte. C. de fideiuſ. ꝗd dicen quidā ꝙ hr̄s qui eſt īdignꝰ dꝫ accuſari de hoc ꝗ dum. dn̄s Bartoluciꝰ de petriſ ꝗ bononie diſpu mortē defuncti nō vindicauit: ⁊ ſic erit q̄daꝫ actauit: hanc. q. ⁊ tenuit idē rn̄dendo ad legē iſtaꝫ cuſatio: ⁊ hoc vr̄ no. C. de his ꝗ. vt īdig. l. i. circa ꝙ hoc fecit expreſſe cā cognita volēs penā auge fi. tertie gl. pro hoc facit. l. ī cognitiōe. sͣ. ad ſyl. ¶ Si pendē re: ſed iſta ſua determinatio cōtinet diuinationē ſed al̓r ibi no. Alij dicūt ꝙ aget̉ cōtra talē herete appellatōe ad iſtā. l. lꝫ vera ſit. ſed rn̄deo ſic: exp̄ſſio eorum mors īterue dē petitōe hr̄. qͣſi hereditas ipſo iure ſit delata ī nerit. Ru. que tacite inſunt nihil oꝑatur: veꝝ eſt ſi per euꝫ fiſcū occiſoribꝰ punitis abſqꝫ heredū accuſatōe modū exprimit̉ per quē īſunt: vt. l. iij.§. i. sͣ. de li. ſi fuerūt accuſati ab alio exͣneo. ⁊ hoc tꝫ gl. in. l. i. Ppel⁊ poſth. ⁊. l. ſiquis ſemproniū. sͣ. de heredi. inſti. a latore. C. de his ꝗ. vt indig. in an̄pe. gl. qd̓ eſt verū: ⁊ ꝓ mō ad propoſitū. adēptio bonoꝝ oīuꝫ venit taquādaꝫ batur. sͣ. de pe. hr̄. l. itē veniunt.§. pridie. ⁊. C. de ꝯn̄tiaꝫ. an pe cite in deportatiōe per quādaꝫ ꝯn̄tiaꝫ. vnde ſi peti. here. l. i. vn̄ practica eſt hec ꝙ occiſoribꝰ pu na publicat. iudex dixit cōdemno eū in deportatiōe cū publi nitis ꝗlꝫ pōt agere cōtra heredē peti. hr̄. noīe fibonoꝝ venicatione oīum bonoꝝ ſuorum: tūc iſta exp̄ſſio niat pͥncipali. ſci. ⁊ iſta vocat̉ delatio. ꝙ noīe fiſci agat̉ ꝓbat̉. jͣ. ter vel in cōhil oꝑatur: qꝛ hec dictio cū: coniungit per ꝯn̄tiā l. ꝓxi. in pͥn. ⁊ qd̓ no. in. l. fiſcꝰ. jͣ. e. sͣ. de diuer. ⁊ tē ſequētiā: vid̓ ⁊ ſic nihil oꝑatur: vt. l. i. ⁊. ij. sͣ. de pe. leg. ⁊ inſti. po. preſ. l. ītra qͣttuor.§. i. ⁊ ibi no. ⁊ no. ēt in. l. ſi bal. aliter lode leg.§. ſiꝗs ancillas. ſꝫ qn̄ principaliter cōdēquētē in. l. i. ſeruꝰ pluriū.§. i. sͣ. de le. i. ⁊ eodē mō dicā in canauit: vt qꝛ iudex in deportatione dixit ⁊ eiuſbo C. ne ex deli. ſibꝰ ſequētibꝰ qn̄ alia rōne ꝗs eſt indignꝰ ꝙ ius de func. ī. iiij. na publicamꝰ: tūc exprimit per aliū modū ꝙͣ pri illud qd̓ cōpetebat indigno ſit tranſlatū in fiſcū col. ⁊ ī. l. ꝗ a us inerat: vt. d. l. i. ⁊. ij. sͣ. de pecu. leg. ⁊ ſic pōt in ⁊ fiſcꝰ agit actiōe qͣ poſſet agere ille īdignꝰ: ſi inlatronibꝰ. in telligi hic. ⁊ lꝫ littera ad vtrūqꝫ poſſet adaptari fi. de teſta. ⁊ ī dignꝰ nō eſſet: vt. jͣ. e. l. īperator. ¶ Seꝗtur ī tex. tn̄ ad iſtud melius: ⁊ iō vel vultis rn̄dere: vt dn̄ſ l. iij. e. ti. ⁊ ibi vel ꝙ indignꝰ ꝗs heres nunciat̉: exēpla hꝰ hēs. bar. ⁊ ia. bu. Bartolucius de bononia poteſtis: vel vt mō di.sͣ. de his qui. vt indig. ꝑ totū. ⁊ practicā hēs ex ⁊ ang. ⁊ imo. xi quod magis applaudet littere. ī. l. defuncto his q̄ dixi..sͣ. ꝓxi. ¶ Seꝗtur in tex. vel ꝙ pͥnceps ¶ De iure fiſci. ℟ica. sͣ. de pu. iud. heres īſtitutꝰ eſt ⁊ teſtm̄ vel codicilli ſubrepti eē ⁊ bar. Saly. ¶ Glo continuat rubricam iſtam duobus monūciant̉. Quero qͣrę reꝗritur ꝙ teſtm̄ ſit ſubrep in. l. fiꝗs. C. dis: vt in ea habetis. tuꝫ. dicit gl. qꝛ ſi priuatꝰ heres eſſet: ipſe petit he ſi reꝰ vel acEx. l. ſequenti. cuſ. dicas er reditatē ⁊ accuſat: vel dic veriꝰ ẜm Iac. de are. ⁊ An relictū palam nō capaci vel indigno veniat go ꝯdēnam iō reꝗrit teſtm̄ vel codicillos eē ſubreptos: qꝛ ſi ad morteꝫ ⁊ in fiſcum: ibi. Secūdo. Et que ſit practica delahoc apꝑet ⁊ fiſco notū eēt neceſſaria nūciatō ſeu eiꝰ bona putionis: ibi. Quero. Et an cū preuaricatū eſt cum alterius delatio: vt. l. edicto.§. id a̓t deferri. jͣ. eo. blicamꝰ: qꝛ ⁊ ꝓcuratore fiſci: vel aduocato quilꝫ poſſit agere ti. ¶ Seꝗtur in tex. vel magni p̄cij rē minoris ex

De iure fiſci. 236 a ¶ Quilibꝫ d̓ fiſco comꝑaſſe. Quero qd̓ priuilegiū hēat fiſcus re vn̄ ſumit̉. So. dicūt quidā has. ll. hodie corri ⁊ hereditatē populo. ⁊ ita in hoc rn̄deo vnū tm̄: qꝛ ꝗlꝫ ad deferendum advide Bart. ī gi. tu dic de hoc: vt dixi in. l. i. sͣ. de bo. damna. ꝑ iſtū text. in mittit̉: ſed ī iure agēdi ⁊ defendēdi vtit̉ iure pril. poſtqͣꝫ. ī fi. d. l. vlt. C. de ¶ Quero vtrū iſte cāe deferēdi que hn̄t locuꝫ ī prin. sͣ. vt le. litigio. ī v̓bo uati. ſi eniꝫ dolus abeſt diſtinguit̉. aut fuit decefiſcū hēant locū hodie in qͣlꝫ ciuitate: dicam de not. caue. ⁊ recipiat dixi. ptio vltra dimidiā iuſti precij vel nō. ſi vero dol hoc ſtatim in. l. ꝓxi. in prin. qd̓ no. bart. ī b ¶ Applican adeſſet tūc ꝓ modica leſione reſtitueret̉: vt hēs rub. sͣ. de acda fiſco. per Ex.§. ſequenti. in glo. ¶ Seꝗtur in tex. vel ex p̄uaricatiōe fiſcum qui. here. bar. ī. l. fi. C. ¶ An bona fiſco acꝗrantur ſine aditiōe. Et an d̓ litigio. g ¶ Inuentavictuꝫ eſſe. glo. determinat hic qn̄ fuit p̄uaricatū qui vtit̉ iure fiſci teneat̉ ad ꝯfectionē inuentarij. rium. Fiſcus c ¶ Faciūt pa cū procuratore vel aduocato fiſci. nā tūc ꝗlꝫ pōt Et an deferens aliquā cām in fiſcum ſuccūben⁊ ꝗ ſuccedit cem. ſed iſto agere de iſta pͥuaricatōe ⁊ ſnīaꝫ retractare: vt. l. i. loco eius nō caſu dubitat̉ ſit infamis. tenet̉ ad con C. de ſen. aduer. fi. la. ¶ Seꝗtur in tex. vel eū de ꝗd ſi iſti qui Quero vtꝝ bona acquirā fectionē īuēfregerūt paceſſiſſe qui in capitali crīe eſſet. hoc ītellige: vt di In bonā. tur ſiſco ſine aditione. glo. tarij. ⁊ dicit cē poſtea īui xi. sͣ. de accu. l. ex iudicioꝝ. ⁊ eodeꝫ mō intellige dicit ꝙ nō. vt. l. i. sͣ. de offi. ꝓcur. ceſa. immo hoc bal. in auc̄. ſi cē recōcilian caſum ſequēteꝫ: dū dicit vel poſt mortē aliquem qua mulier. ī tur: an eo ca plus eſt in fiſco: qꝛ aditione ſecuta ſi bona n̄ ſūt fi. vj. col. C. d̓ ſu quo potu reū eē. ¶ Seꝗtur in tex. vel domū deſtructā eē: ſoluendo fiſco: non queritur hereditas: ita dicit ſa. ſan. ecc. ꝙ it pena fiſco iſtud exponit gl. duobꝰ mōis: vel ꝙ ſit deſtructa gl. vt hic. videte dicit Dy. ⁊ bene qn̄ fiſco defert̉ vbi obligaacꝗri ex hac per vim ita ꝙ poſſit accuſari. l. iulia. de vi pu. vel tio deſcendit hereditas. tūc dicit veꝝ iſta glo. ſed qn̄ bona ve re cōciliatiōe pri. vel ꝙ domꝰ ſit deſtructa cā negociādi cōtra in ipſis bōis tollat̉. Bal. niūt publicāda occaſione alicuiꝰ delicti que punō ex ꝑſona ⁊ Imo. dicūt l. ſenatus. sͣ. de cōtrahē. emp. ⁊ de dā. īfec. l. fi. pri blicatio ſit ipſo iure vel per ſnīam bona ſtatiꝫ fidefuncti: ibi ꝙ nō in. l. in mū exēpluꝫ nō plꝫ: qꝛ accuſatio. l. iulie. de vi nō ē ſco acꝗrunt̉ ſine aliqua aditiōe: vt. l. ꝗſquis. C. nō requirit̉ ſulā.§. fi. per delatio in fiſcū: ꝓut voluit. l. iſta ⁊ totꝰ iſte ti. ſed inuentariū ꝑ illū tex. ff. ſo. ad. l. iul. maie. facit. l. cōmiſſa. sͣ. de pub. ¶ Ultiiſtā. l. ⁊ alias eſt accuſatio q̄ dꝫ fieri corā preſide: ſꝫ delatio ſit ma. facit qd̓ mo no. ex hac. l. ꝙ fiſcus vel aliꝰ ꝗ vtitur iure fiſci allegatas. vi habetur in. l. corā ꝓcuratore ceſaris: vt. C. vbi ca. fiſ. l. i. ſcd̓ꝫ vt dicā. jͣ. l. proxi. in pͥn. nō hꝫ neceſſe facere inuē de ibi: ⁊ hic i. circa prin. exēplum magis plꝫ. ¶ Seꝗtur in tex. vel ab accu tariūᵇ: qꝛ nō tenet̉ vltra vires hereditarias. text. adde bal. ī. l. de iniur. ſatione receſſuꝫ eē: aduertatis qn̄ ꝗs ab accuſati etiā. ad fi. C. d ¶ Poterit eſt hic. ⁊. jͣ. e. l. nō poſſunt tene menti. ad. l. fal. ⁊ in one recedit īcidit in crimen turpil. cuiꝰ pena eſt agere. qn̄ ex ¶ Hunc.§. cuꝫ ſequē. l. fi. in princi. prīo ꝯͣctu ꝑ Oiuus Plu. habuiſtis in. l. ī ompecuniaria: vt. l. p̄uaricationis. in fi. sͣ. de p̄uariC. de iur. depene applica ca. ⁊ cōſtat ꝙ crimē turpil. eſt priuatū: vt ibi. ẜm li. de hoc vinibus: ⁊ in. l. intra quattuor. sͣ. de diuer. ⁊ temp. tur fiſco qui hoc eſt hic caſus ꝙ vbicūqꝫ ex crīe priuato venit de quod dixi libet pōt age preſcriptio. Textꝰ. ibi nunciationem.i. nunciapoſt bar. ī ru re ex tali coīponēda pena pecuniaria admittit̉ ad accuſantoꝝ petitionē ꝑtinere potuit: lꝫ nunciatio facta bri. de acꝗr. tractu ad vti dū: ꝗlꝫ de populoª: vt hic. ⁊ ita no. glo. ſuper runō fuerit. ¶ Op. ad.§. iſtos. de. l. ītra qͣttuor sͣ. here. ⁊ vide litatē fiſci. ⁊ brica. sͣ. de popul. actio. ꝓbatur in. l. fi. ⁊ ibi no. per Ange. in de diuer. ⁊ tē. p̄ſcrip. So. diſtingue: vt. l. in oībuſ adde qd̓ ſin. repet. l. i. ff. ſi C. de litigio. ⁊. jͣ. in ſequē. exēplo. ¶ Cōtra predixit bar. ī. l. e. ti. ⁊ ꝑ Cy. C. de qͣdri. p̄ſcrip. l. i. ¶ Querit gl. cui pluſqͣꝫ ꝑ ſenatꝰ.§. ſena dicta opp. de. l. i. C. vbi cāe fiſ. glo. hic ītelligit ꝙ in fi. l. ꝗd ſi deſtitit nō corruptꝰ pecunia: alias p̄l. fal. ADDE. tus. jͣ. e. ⁊ qd̓ iſte priꝰ a p̄ſide debebat ꝯdēnari ꝙͣ procurator cio ſed gr̄a: ⁊ ſic delatꝰ nō hētur pro ꝯfeſſo. vt. l. que poſui in ibi dixi ⁊ viceſaris ſe de bonis intromittat. Sed certe. l. illa d. rub. de ac de quod no. in fiſci. jͣ. e. ti. dicit glo. rn̄deo idē quod hic dicit̉ qui. here. ad iſtū caſum nō pōt adaptari: qꝛ ibi loꝗtur qn̄ bar. in. l. capi qd̓ intellige: vt ego idē admittar ad nunciandū X ꝗbuſ te. ad fi. sͣ. de agit̉ ꝯtra aliū ciuiliter in p̄iudiciū criminoſi: hic poſt qͣdrienniū ⁊ etiā poſt. xx. annos ad ꝓſequē dā. non fideiuſ. bald. vero agit̉ ꝯtra ipſuꝫ criminoſuꝫ. ¶ Sequitur in deferū dum qͣſi mihi interruperiꝫ preſcriptōꝫ. ⁊ ꝙ glo in. l. ſi ꝗs ma tur. add̓ bar. tex. vel rem litigioſaꝫ venūdari. glo. ponit exemior. C. d̓ trāſ ſic ītellexerit pꝫ ex ſequēti. q. ¶ Scd̓o querit gl. ī. d. l. i. de bo. ac. ⁊ dic̄ bal. pluꝫ per. l. fi. C. de litigio. ⁊ bn̄ dicit. tn̄ oꝫ nos di an eo caſu admittat̉ alius delator poſt. xx. annoſ va. ⁊ in. l. iteꝫ in. l. decerni. cere ꝙ iſtud ſit additū a cōpoſitoribꝰ noui iuris glo. rn̄det nō puto. nō eniꝫ minꝰ preſcribit ſic de veniūt.§. ait mus ad fi. in ſicut dicit glo. in ſili. sͣ. de inof. te. l. ſi vt ꝓponis. ſenatꝰ. de pe latus ꝙͣ nullo mō. Alij dicūt vltra. xx. annos aliū addi. C. d̓ ſa. ti. here. Bal. hoc dico: qꝛ de iure antiquo nulla pena erat ſtaſā. ec. ꝙ ſiꝗs admitti: prior opi. eſt ꝟa. nā ea delatio fuit queī. l. aduerſus donat fiſco n̄ tuta applicāda fiſcoᵇ ei ꝗ emeret rē litigioſā: ſed dā ciuilis īterruptio ⁊ alijs nō ꝓdeſt: vt. l. ītra qͣt sͣ. de fur. dic̄ vꝫ dona. niſi ſolū exceptio litigioſi erat ſtatuta: vt. l. i. ⁊. l. fi. sͣ. ꝙ iſte. ll. hic tuor. sͣ. de di. ⁊ tē. p̄ſcrip. ſed qn̄ fuiſſet ꝗs corrualiꝗs recipide litigi. ¶ Seꝗtur in tex. vel penā fiſco ex ꝯtraloquētes de at pro eo. ptus precio: tunc planū eſt: vt hic dicitur in tex. fiſco nō hēnt ctu priuato deberi. gl. ponit exēpluꝫ duobꝰ mōis e ¶ InterceſEx. l. ſequenti. locū in alijs ſit ſtipulatio. vt in ea hētis. Tu potes hic ponere exēpluꝫ ẜm ¶ Ciuitati an deferantur bona vacantia. ciuitatibꝰ ni add̓ qd̓ dixit Dy. magis no. prout tota die accidit de facto. ſi ſtatutū vel bar. ī. l. ita ſti Forma caſuꝫ ¶ Duo faciūt pacēᶜ inſimul ⁊ promittūt ſe inuiconſuetudo. quibuſda. I. TQuero pulatꝰ.§. gri aliud diſpocē nō offendere ſub certa pena cuiꝰ medietas ſit ſogo. de ver. vtrū deferens aliquā cām in fiſcū ⁊ ſuccū neret. obli. ⁊ vide fiſci: alia ſit offenſi. Iſto caſu ex tali priuato con bens ſit īfamis rn̄det iuriſcōſultꝰ ꝙ regulariter quod dixi in tractu poterit agere ꝗlꝫ priuatꝰ ad vtilitatē fiſci. infamat̉. fallit in tribꝰ caſibus ꝗ ponunt̉ in hoc .l. ſi inſulā. in ⁊ hic caſus vr̄ hic. Sed cōtra hoc vr̄. sͣ. de arbi. l. viij. q. sͣ. de prin. primꝰ caſus hic poſitꝰ eſt clarus. ¶ Cōtra ver. obli. arbiter intra certū diē. vbi tex. vr̄ in ꝯtrariū. Dy. ſcd̓m caſum op. ꝙ nō liceat vlciſci: vt. l. ſcientiaꝫ f ¶ An bona. diſtinguit ſic. aut conuenit nudo pacto: vt pena §. pe. sͣ. ad. l. acꝗl. ſo. vltio. exͣ iudiciū nō ꝑmittit̉ vtꝝ bona ac deberet̉ fiſco: ⁊ tūc nihil querit̉ fiſco ex illo pacregulariter ſꝫ in iudicio ſic vt hic. Venio ad terꝗrant̉ fiſco ſi to: vt. sͣ. de ſer. expor. l. ſeruꝰ ea. ⁊ ar. C. de vſur. l. ne aditōe. ad tium caſum. ¶ Quero ꝗd velit dicere. gloſa. dide bar. in. l. i. iij. ſi āt īterceſſit ſtipulatioᵉ: tūc aut iſta ꝓmiſſio cit hic loꝗtur qn̄ quis defert aliquaꝫ cām reipu. C. de bo. vafuit facta priuato ⁊ nihil vꝫ: qꝛ alteri ſtipulari vel alicuius ciuitatis: vtputa aliquā hereditatem. can. li. x. ⁊ qd̓ paciſci nemo pōt: vt in.§. alteri. ita nec ēt fiſco: no. bar. in. l. ¶ Sed cōtra hoc op. ciuitati nō deferunt̉ᵛ boaut ꝓmiſit notario tanꝙͣ publice ꝑſone recipiēti ſicut.§. fi. sͣ. na vacantia: vt. C. de bo. va. l. i. li. x. dicit glo. ītelqd̓ cuiuſque noīe fiſci: ⁊ tūc fiſcus ex tali cōtractu poterit age lige hic de hereditate decurionū que defert̉ reivniū. ⁊ quod re: ſicut ēt poſſet pupillꝰ: vt. sͣ. rem pup. ſal. fo. l. pu. illius ciuitatis. ſecꝰ in hereditate alteriꝰ: vt in reꝗrit̉ agninō quaſi. cū res publica ⁊ pupillꝰ eꝗparent̉: vt. l. tio videt̉ tex cōtrario. in eo ꝙ glo. hic intelligit de hereditate illud. sͣ. de ap. ⁊. C. de iur. reipu. l. rēpublicā. lib. tus in. l. ſi ſer decurionū nō bene dicit. nā eoꝝ hereditas non uus pluriuꝫ. xi. qd̓ tene mēti: qꝛ quotidianū eſt. ¶ Seꝗtur in deſert̉ ciuitati nec fiſco: ſed ordini: vt. d. ti. C. de §. pe. de le. i. tex. vel aduerſus leges cōmiſſuꝫ factū eſt: exemhere. decuri. ⁊ iō iſtud exēplum nō eſt hic bonuꝫ ⁊ que ſit difpla huiꝰ pone: vt in glo. Sed cōtra hoc opp. de ferētia inter in eo ꝙ dicit ꝙ ciuitatibus nō deferunt̉ bona va bona vacātia aucͣ. bona dānatoꝝ. C. de bonis dā. ⁊ in corpocantia: vt. l. i. C. de bo. vacā. dicit veritatē de iure iiij GGGG

Deiure fiſci. cōi. Sꝫ debetis ſcire ꝙ quedā ſunt ciuitates que male dictū: qꝛ non debent ꝓbationes aſſumi de nō recognoſcūtª ſuperiorem: ⁊ ſic populus liber domo rei: vt. l. de minore.§. tormēta. sͣ. de qōni. a ¶ Nō reco. eſt: ⁊ ſic ipſemet ſibi eſt fiſcꝰ: vt. l. hoſtes. jͣ. de ca poſſes tn̄ hanc lec. ſuſtinere in. ꝟ. item diui. ꝙ in gnoſcūt no. hic de popupti. ⁊ tūc bona vacantia acꝗrentur ſibi vt fiſco: illis caſibꝰ ꝗs cogat̉ edere inſtr̄a cōtra ſe in cā ca lo non recoquedā ſunt ciuitates quelꝫ recognoſcāt ſuperio pitali in ꝗbus ſeruꝰ ꝯtra dn̄m torquet̉ qui caſus gnoſcente ſu rem tamē hn̄t merū ⁊ mixtū īperiū ex pͥncipis cō ponunt̉ in. l. i. C. de qōni. vt ſicut teſtis de domo periorē. vide ceſſione ⁊ hn̄t alia que regalia ſunt que ponunrei aſſumitur eadē rōne inſtr̄a ⁊ hoc ſatis placꝫ. in. l. relegati de penis. ⁊ ī tur in ti. que ſunt regalia. x. col. ⁊ tūc idem ꝙ bo ¶ Tertio modo legit̉ iſta. l. vt dicamꝰ ſic. acta l. ij. ne quid ī ciuilia quis cogit̉ exhibere fiſco. vt hic in pͥn. ⁊. l. na pn̄t illi ciuitati deferri ꝑꝑ delicta ⁊ ēt ꝑꝑ alias lo. pub. ⁊ ī. l. ne ꝗſquā. sͣ. de eden. acta vero crīalia nō cogitur cās. de iure cōi ſecus ita debetis ītelligere hic. cū ambitioſa in edere ipſa ꝑs cōtra quā crīaliter agitur: ita loꝗt̉ igitur ītellectus gl. nō ſit bonꝰ in hac. l. qualiter fi. de decre. ab ordi. faci. debetis intelligere cū dicat tex. ꝙ noīe reip. cās hic. ſed tertius ꝗ hēret illa acta bene cogit̉ exhi⁊ in. l. iij. de ſuas ꝗs exeꝗtur: ⁊ ſic iſte tex. ꝯtinet repugnātiā. bere: vt. l. is apud quem. C. de eden. differt ergo mino. ⁊ in. l. iſta lec. a prīa: qꝛ in hac. l. is apud quē: intelligit̉ nā in eo ꝙ dicit reipu. noīe īnuit ꝙ cauſa nō eſt hoſtes. ad fi. ſua: in eo ꝙ dicit ſuaſ īnuit ꝙ ad eū ꝑtinet. quid in tertio priuato hēnte acta: ſed in prima intellijͣ. de capt. ⁊ ī d. l. amditio. dicemꝰ. Sol. dicas eē ſuas ratione officij ⁊ reip. gitur in iudice ⁊ etiā iſta lec. plꝫ. ¶ Quarto mō fa. in. iij. col. legitur ꝙ ibi loꝗtur in rōnibuſ. hic in inſtr̄is: ſed rōne ꝯmodi: ita ponit̉ exēplum. jͣ. e. ti. l. fiſcus. in nihil eſt dicere. ¶ Quīto mō legitur ꝙ hic acta q.§. fi. ⁊ tunc exponet̉ hic reip. fiſci: vel dic reip. alicuiꝰ ciuitatis: vt. C. de dela. l. ex varia. ⁊ dicitur hēbat quidā tertius. ibi aduerſarius. iſta lec. eſt cauſa ſua rōne executionis ciuitatis ratione cōde verbo ad verbū cōtraria ad tertiā lec. quā. sͣ. modi. vel dic: ꝙ hic agebat ex iure ſibi ceſſo ab poſui. vnde qꝛ illam tenui iſtaꝫ reprobo. nam ꝗ aduerſariꝰ cogat̉ edere contra ſe: ⁊ tertius nō in aliqua ciuitate vel a fiſco: vnde cā dr̄ ꝓpria rōne cōmodi: aliena dr̄: qꝛ hꝫ ius ceſſuꝫ ab alio: ⁊ iſta cā capitali eſt iniquū cū de domo rei probatōes aſſumi nō debeāt: vt. l. de minore.§. tormenta. exēpla nō ponunt̉ in gl. ſed tangunt̉ per Iac. de c ¶ Cogit̉ exhibere. ꝯͣriuꝫ are. ⁊ Ol. vel dic ꝙ cā cōiter ꝑtinebat ad delato¶Reaſſumo ergo iſtū vltimū paſſum ꝓut loqui videt̉ tenere tur de cā crīali: vtrum acta crīalia debeant exhirem ⁊ ad rē. vn̄ pro ea parte quā ipſe hꝫ: dr̄ cau bar. in. l. que ſa ſua: pro ea ꝑte q̄ eſt reip. dr̄ alieno noīe agere beri. dic aut exhibitio petit̉ a iudice vl̓ ab aliquo dā. ī prin. sͣ. ⁊ iſtis caſibꝰ nō īfamat̉: vt. jͣ. e. l. deferre.§. ſed ⁊ de edēdo. et publico officiali qui hꝫ acta publica ⁊ dꝫ īdiſtinvide. sͣ. in. iij cōem. ⁊ hoc tāgit hic glo. Habes ergo ex. sͣ. dicte fieri editio: vt. l. is apud quē. C. de eden. ẜm lec. huius.§. ctis dicere ſic. aut ꝗs defert cām alicuius ciuita primū modū intelligendi hic poſitū. recepta tn̄ d ¶ Eſt ſpāle cautione de qua loꝗtur. l. in fraudē.§. neqꝫ īſtr̄a tis ⁊ nō infamat̉: vt hic ẜm vna̓ lect. ⁊. l. ex varia. ⁊ vide bar. ī auc̄. ſiquis in C. de dela. aut defert cāꝫ fiſci. ⁊ tūc aut defert ad jͣ. e. ꝙ tene mēti: qꝛ per hoc dico ꝙ acta armarialiquo. C. de cōis cōtinentia bannū vel condēnationē alicui ſuam vtilitatē: qꝛ habet ius ceſſum: ⁊ nō infama edē. ⁊ bal. ī. l. tur: vt hic ẜm aliam lec. aut defert cām ad vtilita vel infamiā vel etiaꝫ acta ep̄i cōtinentia excōicafi. C. de fi. in tem fiſci: ⁊ tūc aut facit ex neceſſitate officij ⁊ nō tionē debēt cuicunqꝫ poſtulāti edi: cum talis ex ſtru. bar. ī. d. l. ſicut. ⁊ dixi infamatur: vt. l. fiſcus in qōne. in fi. jͣ. e. ⁊ hoc ẜm cōicatio ſeu infamia liget apud oēs: vt. sͣ. de popoſt ange. in aliam lect. ⁊. l. poſt legatu.§. aduocatū. sͣ. de his ſtula. l. ex ea cā. aut exhibitio petit̉ ab ipſa parte d. auē. ſiꝗs ⁊ qui. vt indig. aut nō facit ex neceſſitate officij: ⁊ cōtra quā crīaliter agitur: ⁊ tunc regulariter nō ad materiaꝫ tunc aut ipſe hꝫ in cā aliquā cōioneꝫ ⁊ nō īfamacogitur: vt hic fallit in caſibus in quibꝰ ſerui toriſtā per quot teſtes dꝫ pro quent̉ aduerſus dn̄m in quibꝰ etiā cōtra ſe quitur: vt hic ẜm vnā lec. ⁊. jͣ. e. l. deferre.§. ſꝫ ⁊ cōeꝫ bari īſtrumē aut nullā cōiōeꝫ hꝫ: ⁊ tūc regulariter infamatur. cogitur edere inſtr̄a in capitali cā. arg. l. iis apud tuꝫ. vid̓ tex. ī fallit in duobꝰ caſibꝰ ꝗ hic ponunt̉. ¶ Vlti. no. quem. C. de eden. ⁊ ita intelligitur hic. ſcd̓o mō l. teſtiuꝫ. C. d̓ ex hoc tex. ꝙ in hac delatiōe ꝗs dꝫ agere nomīe aut exhibitio poſtulat̉ a tertio: ⁊ tūc indiſtincte teſti. ⁊ vide bal. ī. l. iſti ꝗreip. vel fiſci: vt dixi. sͣ. ꝓxi. in prin. cogitur exhibereᵉ: vt. d. l. is apud quē. ⁊ ita intel dē. sͣ. qd̓ me. b ¶ Diuꝰ. an Ex.§. ſequenti. ligitur tertio mō. Redeo ad prin. huiꝰ.§. de ex cā. ⁊ qualiter crīalia exhi¶ An acta crīalia debeāt exhiberi: ibi. Reaſſūo. hibitione actoruꝫ in cā ciuili ⁊ priuata qͣliter iſta ꝓbet̉ amiſſio beāt̉ ſicut ciIſte eſt valde no.§. ⁊ mēti teexhibitio fiat nō tracto hic. dic vt. l. i.§. editiōes īſtrum̄ti. vid̓ uilia. ⁊ dicit Oluus. nendus. Op. de. l.is apud quē bal. in. l. fi. in sͣ. de eden. l. fi. C. de eden. fiſco vero videtur īdibal. ī rub. C. vl. col. ī. fi. C de fi. īſtru. q C. de edē. vbi acta criminalia exhibentur ſicut ci ſtincte debere edi: vt hic ⁊. l. ne quiſꝙͣ. sͣ. de edē d̓ edē. ⁊ ī ru. bāna debent Sed dubitat̉ ꝗd vult dicere hic tex. ꝙ preſumit̉ uilia. huius timore hec lex legit̉. primo ibi loqui C. de fi. īſtr. edi cuicunqꝫ tur qn̄ exhibitio actoꝝ poſtulat̉ a iudice: hic lo in. xiiij. col. ſubtraxiſſe ⁊ qualiter iſte tex. practicabit̉. aduer⁊ ī tali editōe in. v̓. q̄ro ſi īquit̉ qn̄ poſtulat̉ a parte: ꝙ ipſa pars inſtr̄a exhi nō reꝗrunt̉ te ad hoc: vt ſubtraxiſſe preſumat̉ ⁊ fidem conſtrm̄ publicū teſtes ꝗ īterbeat contra ſe. ⁊ in cāis crīalibus nō pōt iudicis tra eum faciat: requiritur ꝙ probet quedā īſtru qd̓ limita nifuerūt accoofficiū intentari: vt hic: nec actione ad exhibenmenta fore ad cauſam fiſci pertinentia que ipſe ſi culpa ſua ꝓ piationi: ſedͥ dum vel actione in factum agi: qꝛ in cauſa capididerit: vt no poteſt exhibere ⁊ nō exhibet: quo probato vere ſufficit ſola d̓ ta. bal. ī. l. ij. tali nō agitur de pecuniario intereſſe: vt. l. ſi liber ſcriptio nota tunc preſumitur ſubtraxiſſe: ⁊ preſumitur illa in in fi. C. de fi. rij deputati sͣ. ad exhi. ita dicit glo. hic vide glo. que incipit ī ſtrumenta ſibi nocitura eſſe: ⁊ ideo fidem faciūt īſtru. ⁊ qͥ hn̄ad accopiati mo videt̉. ⁊ iſta lec. eſt ſatis bona. alij dicūt ꝙ in contra eum. vide hic tex. qui dicit hoc ſubtiliter tur in. l. fi. C. onem. vide cā pecuniaria quis cogit̉ edere: ⁊ ſi nō edit prede fi. inſtr. ꝑ intelligendo. quid eſt hoc dicere: ſi ego probo ī bar. jͣ. eo.§. ⁊ bar.ī. l. hmoi vide bar. ī. l. ſumitur fiſco ſubtraxiſſe. ⁊ tenet̉ furti: vt hic ī pͥn ſtrumēta eē pertinentia ad cām fiſci: ⁊ ſic probo §. fi. de le. i. ⁊ i.§. editioneſ ci. ſed in cā capitali ſimiliter tenet̉ edere: vt. l. cōinſtr̄m ⁊ tenorē inſtr̄i: nōne dꝫ mihi hoc ſufficere ī. l. ſiꝗs ex ar sͣ. de eden. traria. tamē nō preſumit̉ ſubtraxiſſe nec tenetur ſicut ſi oſtenderē ipſa inſtr̄a: vt. l. teſtium. sͣ. de te gē.§. i. sͣ. de furti. vt hic. vide glo ibi vel dic in cā ⁊cͣ. iſta lec. edē. ⁊ dic̄ ſin ſti. ad quid ergo recurritur ad iſtas p̄ſumptiōes gu. bart. ī. d. lꝫ approbet̉ per glo. nō plꝫ mihi. primo in eo ꝙ Rn̄deo qn̄ quis ꝓbat inſtr̄m ⁊ tenoreꝫ inſtr̄i ad .ſ. teſtiū. ī vl. dicit ꝙ in cā ciuili tenet̉ furti: nō eſt veꝝ: qꝛ tex. hoc: vt faciat fidē perinde ac ſi inſtr̄m on̄deret̉: no. ꝙ ſi teſtm̄ hic dicit ꝙ iſta preſumptio furti nō nocet: niſi in reꝗritur ꝙ illud ꝓbetur per ꝑſonas īſtructas: vt factū coram iſta cā que mota eſt ẜm hāc lec. noceret in actiōe ſeptē teſtibꝰ ē per notariū vel per iudicē vel iuriſtas qui ſciunt ꝑditum duo furti ⁊ ex p̄ſumptionibꝰ in actione furti cōdemdiſcernere inſtr̄m publicū ⁊ qualitates inſtr̄i nō teſtes ſuꝑſtinaret̉. quod eſt cōtra. l. hāc. ⁊ cōtra. l. abſentem. aūt ſufficeret quilꝫ teſtis: hic eſt caſus in. c. cum tes ꝓbando sͣ. de pe. In eo vero ꝙ dicit ꝙ in ea cā capitali. caſuꝫ ⁊ tenoolim. extra de priuil. ſed in fiſco hoc eſt ſpā leº ꝗ rē teſtī ꝓbāt ꝗs cogit̉ edere inſtr̄a contra ſe: iſtud videt̉ etiaꝫ etiam ſi probet̉ per cōes teſtes: preſumit̉ ipſum plene teſtm̄.

De iure fiſci. 2 35 ſubtraxiſſe: ⁊ preſumitur ipſuꝫ illud cōtinere qd̓ re preſente aduerſario. hic loꝗtur qn̄ ꝗs cōfitet̉ ſibi nociturū erat: vt hic. illi eniꝫ teſtes cōes non aduerſario abn̄te. aduerte iſta ſo. ꝯtinet veritatē ſufficiebāt: niſi fiſci fauore: ſed ſi furtum inſtr̄oꝝ in cōfeſſionibꝰ ⁊ reſponſionibus que fiūt ſimpli vere probaretur: tūc illa inſtr̄a facerēt fideꝫ conciter: vt. sͣ. de interdi. ac. l. fi. ⁊ sͣ. de ꝯfeſ. l. certuꝫ tra eū indiſtincte: vt. l. ſi de poſſeſſione. C. de ꝓ§. ſi ꝗs abn̄te. ſed in confeſſione que ſit in libello ba. ita debetis intelligere iſtā materiam. qui datur iudici: vt det parti hoc nō eſt veruꝫ: vt Ex.§. ſequenti. l. cū precibusᵇ. C. de ꝓbati. ⁊. l. cum precū. C. de d ¶. l. cū̄j pre¶ In cauſis fiſcalibus vbi actor ⁊ reus eſt cōtu libe. cā. iō iſta nō eſt bona. dic ergo ꝙ. l. cōtraria cibus. Uide max: iudex pōt ex officio ſuo procedere ⁊ citare determinatur ꝑ iſtā. error iuris nō poteſt reuoca bar. ī. l. certū vtrūqꝫ ⁊ abſoluere reum. in.§. fiꝗs ab ri: vt ibi niſi ꝓpter etatē: ruſticitatē vel ſexum: et ſente. sͣ. d̓ cō Primo ſic hic loꝗtur de iuris errore: ⁊ hec lex approbat̉ feſſis. Senatus cenſuit. leꝗtur qn̄ per glo. C. de iur. ⁊ fac. igno. On indelator ⁊ poſſeſſor eſt cōtumax. ſcd̓o qn̄ delator n telligit̉ x Op. On intelligitur. de. l. q de hac tantū. ſcd̓a ibi quotiens: tn̄ in prīa parte fit abſo materia alilutio ab inſtantia iudicij. In ſcd̓a fit abſolutio a teſtm̄. sͣ. de ꝓba. ſo. aut relinꝗt̉ nō capaci ꝗd ꝑ bal. ī. l. petitiōe. Ex prima parte nota caſuꝫ mirabilē ꝗ palam: ⁊ tunc relictū nō vꝫ quantū ad ipſuꝫ non etiā. C. ad. l. ēt vbi actor ⁊ reus eſt cōtumax: iudex pōt ꝓcede fal. ⁊ ibi etiaꝫ capacem: ſed remanet apud eū a quo relinꝗtur ꝗd ſi heres ī re ex ſuo officio ⁊ citare vtrūqꝫ ⁊ abſoluere reum nec enim dꝫ pati penam ex eo ꝙ ipſe nō delinꝗt vno nummo ab inſtātia iudicij. ¶ Cōtra hoc op. sͣ. de iudi. l. ſed quando delinquit̉ clam ⁊ aſſumit ipſe tacita reſtituēdo n̄ a ¶ Senatus ad perēptoriū: vbi cōtra cōtumacē nō procedit̉ fidem de reſtituēdo nō capaci: tunc delinꝗt ⁊ fa capaci priue ſpāle ē. Not. niſi parte petēte. ⁊. C. de iudi. l. ꝓperanduꝫ.§. i. tur tota here perpetuo ꝙ eit fraudem merito patitur penam: qꝛ applicabi ditate. de qͦ in cāis fiſci ibi parte inſtante ⁊cͣ. ⁊ in aucͣ. qui ſemel. C. quo ⁊ tur fiſco: vt videbitis in ſe. ⁊ vidiſtis sͣ. e. l. i. ī pͥn etiā vide ī. l. iudex pōt ꝓqn̄ iud. So. ſpāle eſtª in cauſis fiſcalibꝰ. ſcd̓o no. Quero in ꝗbus caſibus excuſetur qui accōmoheres ꝗ taci cedere nemi ꝙ fideiuſſores delatoris tenent̉: videbitis ī. l. ſe dat tacitam fidem de reſtituendo nō capaci. dic tam. sͣ. de hiſ ne petente. qui. vt īdig natus.§. ſenatꝰ. jͣ. e. ¶ Sed circa hoc quero ad vt habes hic in glo. ꝗd teneant̉. dicit glo. in ſumma petita: vt. d.§. ſe g Op. de.i. re Sed cum quidē. ſpōſo ad ꝟ. natuſ. ⁊ in hoc bene dicit: vel ad dānuꝫ. C. de lit. ꝯteſ. ⁊ aucͣ. libellū. ⁊ in hoc nō dicit veꝝ. nā illud queritur aūt. So. dicunt quidā ꝙ iulianus ī pͥn. emendare dānuꝫ reſpicit ꝯmoduꝫ rei ꝯuenti pͥn male dixit: ideo corrigit̉ per iuriſcōſultum in ſe cipaliter nec tangit cām fiſcaleꝫ: ⁊ iō quo ad hoc quenti. Alij dicunt ꝙ iulianus illud dixit allegā nō pōt ꝓcedere vtroqꝫ cōtumace. neuter enī po do: ⁊ ſic cōtra illam allegationem determinatur teſt alteri ꝯtumaciaꝫ īputare: vt. l. ij.§. i. sͣ. ſiquis poſtea. Alij dicūt ꝙ diuerſis caſibuſ loquit̉ iulia in ius vo. nō ierit. ¶ Uenio ad tertiā partē nota nus ⁊ iuriſconſultꝰ auctor huiꝰ. l. vt ex ſolutione ꝙ actore abn̄te ꝓcedit̉ ad diffinitiuaꝫ ſententiā contrarij ſequentis apparebit. ¶ Itē opp. de. l. b ¶ Eſt geneqd̓ eſt ſpāle hic ẜm iſta iura. hodie vero eſt geneita fidei. jͣ. e. Sol. iſta eſt veritas: iſta verba generale. iō dicit raleʰ per. l. ꝓperandū.§. i. C. de iudi. Iteꝫ no. ꝙ bald. ꝑ iſtum ralia. rogo ꝙ preſtetis illud qd̓ a vobis petij: ſi ꝗ tex. ꝙ ſemꝑ ī in ſnīa abſolutoria inſerit̉ cauſa: qd̓ dic vt in. l. ꝗ dem poſſunt certificari ex verbis appoſitis in te ſnīa q̄ fertur rome.§. duo fratres. sͣ. de ꝟbo. obl. ⁊ ibi dixi ⁊ ꝑ ſtamēto vel codicillis: ita ꝙ appareat ꝗd ⁊ cui re ꝑꝑ ꝯtumaciā doc. in. l. ꝓperandum.§. illo. C. de iudi. linquitur. videtur relinqui palā ⁊ ita loquitur ꝟdꝫ fieri men tio de contu Ex.§. ſequenti. iſte querit aūt: ſi aūt ex teſtō vel codicillis nō poſ macia ẜm eū ¶ Rectores pn̄t in carceribꝰ aliquē detinere: vt ſunt iſta verba obſcura declarari. tunc vr̄ relictuꝫ ī. l. pe. in vlt. manifeſtet ſocios vel alia cā legitima. clam. vt. d. l. ita fidei. ⁊ ita loꝗtur hic iulianus qd̓ col. C. de cōz Op. sͣ. de eden. l. ſiquis ex arg. ſtitu. pe. tene menti. OluūS. g rationē. ſo. vt in glo. ¶ UltiEx.§. ſequenti. mo no. ar. optimū pro rectoribꝰ: vt aliquos poſ¶ An inſpiciatur ꝙ prodeſt vel ꝙ nocet. f ¶ Si ꝗs paſint in carceribꝰ detinere: vt māifeſtēt ſocios vel Satis nota. lā. de hac ma Si quis palam. gen. ¶No. mandatores: vel aliud faciant qd̓ de iure debēt teria ꝑ bar. ī .l. ſi vir. ff. ꝓ ⁊ iſta eſt legitima cā incarcerādi: vt hic. ibi vt in ꝙ inſpicitur id qd̓ prodeſt nō id qd̓ nocet. ꝯcor. dōato. ⁊ bar vincula deducerentur. ſunt in glo. ¶ Sed ad hoc op. de. l. fin.§. ſed ⁊ ſi to. ⁊ ro. in. l. Op. ⁊ vr̄ ꝙ error īdi quis sͣ. nau. cau. ſta. ⁊ sͣ. ex qui. cau. in poſ. ea. l. ſi quis ī graCum plura. ſtincte noceat: vt. l. in ui.§. fi. ff. ad ſulcinius.§. ꝗd ergo. ad ſyl. l. ſiquis in graui.§ fatetur. sͣ. de ꝯfeſ. huiꝰ timore hec. l. legit̉ duobꝰ fi. glo. nō ſoluit. tu dic ꝙ hic illud quod nocꝫ ob modis. vno mō vt loquat̉ ī errore facti: ꝗ nō nofuſcatur per id qd̓ prodeſt. nam ex eo qd̓ relictū cet vſqꝫ ad ſnīam: ibi in errore iuris. ¶ Contra eſt palaꝫ: nō poteſt dici eſſe factū claꝫ. eſt eniꝫ illa hāc lec. op. de tex. ꝗ dicit ignarꝰ iuris ſui ⁊ in fin. clādeſtinitas patefacta. ſed in cōtrarijs ſecus. ꝓ c ¶ Cū plura dū dicit ignorauit iuſ ſuū. Rn̄deo ſuſtinēdo hāc hoc facit qd̓ no. sͣ. ꝓ donato. l. ſi vir. per gl. ⁊ ibi Itē ꝯͣ. no. de lect. dico ꝙ errabat hic in facto principali. ⁊ per dixi. ⁊ ꝑ Dy. in. c. poſſeſſor. ī. vj. q. de re. iur. li. vj. errore: ⁊ de ꝯn̄s ius ſuuꝫ nō ignorabat. ita dicit glo. ¶ Iteꝫ cōfeſ. facta ī Bonus.§. ē Quando autem. pro declara libello ⁊c̄. ⁊ contraᶜ hāc lec. op. de. l. edicto.§. fi. jͣ. e. vbi vr̄. ꝙ tene mēti. et error facti excuſet quēlibet: ſed hic dr̄ de muliere tione huiꝰ.§. ſunt duo videnda. primo an heres facit ad not. ⁊ ruſtico tm̄: ergo ⁊cͣ. Io. intelligit illā ẜm iſtam: puniat̉. ſcd̓o an relictum valeat qn̄ tꝑe mortis tā in. l. poſt lega ſed certe hec lec. nō placet: qꝛ regula eſt: ꝙ error tū. per Bar. tum capax reꝑitur. circa primū dicit gl. aut vtrode his ꝗ. vt facti excuſet quemlibet: vt. l. error. C. de iur. ⁊ fa. qꝫ tꝑe ꝗs erat nō capax. ⁊ relictū non vꝫ ⁊ heres indi. ⁊ ī. l. nō igno. ꝯiuncta. l. ij. sͣ. de iuris ⁊ fac. igno. ⁊. l. nō fa patitur penā. aut vtroqꝫ tꝑe fuit capax ⁊ nō eſt ſatetur. sͣ. de tetur sͣ. de ꝯfeſ. ⁊. l. edicto in fi. jͣ. e. vnde alij īteldubiū quod vꝫ relictū ⁊ ceſſat pena. aut tꝑe fidei confeſ. ad fi. ligunt hic in errore iuris: ⁊ ponūt exēplum: quia cōmiſſi iniuncti erat capax: ſed nō tꝑe mortis: ⁊ credebat poſſe reijci vnā vxorē ⁊ accipere aliam tūc fideicōmiſſuꝫ nō vꝫ. heres tn̄: qꝛ nō peccauit vel credebat aliquā deſinere eē vxoreꝫ eoipſo ꝙ nō patit̉ penā: ſed apud eū remanet: vt. sͣ. de hiſ nō habitat cū viro. ⁊ ſic credidit ſe ſpuriū eſſe ꝑ qui. vt indi. l. in fraudē.§. i. aut econtra tꝑe fidei errorē iuris: contra hāc lec. remanet ꝯtrariuꝫ: vt cōmiſſi iniūcti nō erat capax: ſed tꝑe mortis ſic. d. l. nō fatet̉. So. ibi loꝗtur qn̄ quis ꝯfitetur ī iu⁊ tūc nō patitur penā: vt hic. an auteꝫ valeat reli

De iure fiſci. a ¶ Qn̄ aūt/ ctuꝫ. ⁊ videtur ꝙ nō: vt īſti. de here. qua. ⁊ diffe. ter debeat intelligi. dixi. sͣ. de fideiuſ. l. inter eos. ꝯͣrium faciat tꝑe mortis. §. in extraneis. ⁊ sͣ. de his qui. vt indig. l. in frautex. cū glo. in §. fi. ſecundo notant hic quidā ꝙ quādocunqꝫ No. ꝙ ad va l. iiij.§. eadeꝫ dem.§. i. In cōtrariuꝫ videtur. sͣ. de le. preſc. l. in liditatē relibona veniunt ad aliqueꝫ vniuerſaliter ille poteſt de fideicō. li cti inſpicitur terdicit. ⁊ doc. determinant ⁊ bn̄: ſufficere legaconueniri a creditoribus tanꝙͣ heres cōcor. ſūt ber. ⁊ l. qd̓ a ſolū tp̄s mor tariuꝫ eſſe capacē tempore mortisª: ita nota. per in glo. ſed argu. cōtra. sͣ. de iur. do. l. mulier. ⁊ de diuo marco. tis glo. tn̄ tꝫ glo. sͣ. de le. iij. l. ſi deportati ſeruo. in prin. ⁊ in. l. de māumiſvſufruc. leg. l. fi. ⁊. l. ij.§. fi. sͣ. de here. vel act. ven. ꝯͣriū: ⁊ ibi vi te. ſꝫ rn̄de: vt in mortis. de dona. cā mor. ⁊ sͣ. de here. inſti. l. ſi So. hoc dixi multum late in. l. princeps bona. ⁊ de doc. in. l. ꝑ ro. in. d. l. euꝫ qui poſt alieno.§. i. ⁊ de reg. catho. l. i. in eo quod ibi dr̄ ꝗ ibi per Dy. jͣ. de verb. ſigni. tetigi in. l. i. sͣ. de bo. ſi marito. in de ꝯdi. ⁊ de. qn̄ legatum deficit ex perſona eius cuiꝰ relinquipoſ. ⁊ in. l. ſi ſeruum.§. fi. ⁊. l. ſequē. ij. reſpōſo. sͣ. princi. ⁊ no. b ¶ Tacita. di bal. in. l. eam tur nō habet locum regula cathoniana. non obde leg. quantū ad ꝓpoſitum: dic aut bona deue citur fieri. vt quā. C. de fi ſtat.§. in extraneis: qꝛ ibi loquit̉ in herede ī quo de bar. ī. l. ij. niunt ad aliquem ex diſpoſitōe. l. ⁊ tranſeunt ad deicō. in. iij. .C. de his ꝗ aliud eſt ꝙͣ in legatario. ¶ Sed contra hoc opeum debita ⁊ credita: vt hac. l. cuꝫ ſi. aut ex diſpo col. ⁊ qd̓ dixi ex. publicis ponamus caſum in. l. noſtra ꝙ hic ſit relictum fi ſitione hominisᵉ: ⁊ tunc ſecus: vt. l. mulier bona poſt imol. in rōcina. li. x. l. ſi ſeruꝰ plu lio ſpurio: qd̓ exēplum ponitur in multiſ partib sͣ. de iur. do. cum ſi. de hoc etiā per doc. C. ad. l. ⁊ bal in. l. cū rium.§. ij. de huius ti. qn̄ loquitur in nō capace: vt no. sͣ. e. l. i. fratrē. C. de iul. de vi. l. ij le. i. vbi dixi his ꝗ. vt īdi. in prin. certe relictum tūc deficit mixta cōſidera Ex.§. ſequenti. ꝙ ſi ex facto ⁊ in. l. i. ī pͥn. tione legantis ⁊ legatarij. nā a quolibet alio pōt defuncti bo ¶ Qualiter teſtes debēt depōere de valore reꝝ. ⁊ vide ang. ī na cōfiſcant̉: capere preterꝙͣ a patre: vt dixi. sͣ. e. l. i. in princi. l. ij.§. occiſo ¶ Not. tex. ibi ⁊ iuſta tūc nō debē Diui fratreS. precia ex p̄ſenti exſed quādo legatum deficit mixta cōſideratione ruꝫ. sͣ. ad ſyl. tur legata: ⁊ ⁊ eundē ī. l. ī legātis: ⁊ legatarij hꝫ locū regula cathoniana q̄ timatione conſtitui quod vtile eſt pro teſtibꝰ⁊ ita loꝗtur. d. tacitis. sͣ. de dicit ꝙ tēpus teſtamēti dꝫ inſpici: vt. l. ſi ſeruus. l. iiij.§. eadē reddunt rationeꝫ de valore rei. naꝫ debent ſe releg. ī pͥn. ⁊ vi ⁊ vid̓ bar. ī. l. C. de le. Reſpōdeo: vt dixi. sͣ. de reg. catho. in. l. ferre ad tempus de quo agitur ſiue tractatur de de bart. in. l. eius qui.§. pupillus.§. i. qꝛ illud eſt veruꝫ qn̄ eſt talis effectus cōtra quē pn̄ti tꝑe ſiue de preterito. nam ad illud tēpusdꝫ fi. jͣ. e. ⁊ Im. fi. sͣ. de auc̄t teſtator pōt ꝓuidere ſua ꝓuiſione: vt manumit in. d. l. quidā ſe referre: vt hic. Itē debet dicere ꝙ tantum potu. ⁊ bal. ī. l. teſtō. ⁊ ibi di tere ſeruuꝫ propriū. ſed legitimare filiū ſpurium terit vendi hōi ſcienti ꝯditionem rei: vt nos. de ea ꝗdē ī. vij ſua ꝓuiſione nō poteſt. ergo ⁊cͣ. do. cau. mor. l. mortis cauſa. col. C. d̓ acc. f ¶ Multa. vi ⁊ Imo. in. d. Ex.§. ſequenti. Op. glo. de. l. quotiens.§. fin. de ꝑ bar. ī. l. l. in racitis. ⁊ DiuuS. ſol. vt ibi. ¶ Clam factum qualiter ītelligat̉ ⁊ qualiter de iij. qn̄ fiſ. vel que reꝗrant̉ priua. ⁊ per lictuꝫ alicuius ꝓbetur per eius priuataꝫ ſcriptuEx.§. ſequenti. ad hoc vt re Bal. in. l. ij. ram. Et an ꝗs teneatur rn̄dere an fuerit rogatuſ lictū dicat̉ fa ¶ Qua actōne agat fiſcus contra debitorem de C. eo. ti. ctū in fraudē reſtituere nō capaci. bitoris. ¶ Quero qͥn̄ vide bald. ⁊ adde qd̓ no. t ¶ Iſte ē no. caſus. ⁊ vide gl. que Quero in quo ſit hec ſpālitas Imo. in. d. l. ACIIA. incipit manu priuati. Quero bar. ī. l. ſacul Multa. in fiſco. glo. dicit in duobus pri in tacitis. tas. de iur. fi qͣl̓r intelligit̉ hic de cyrographo priuato. Rn̄. qꝛ c ¶ Claꝫ poſſi mis caſibꝰ: qn̄ debitor fiſci deſijt ſoluēdo eē: vel ſci. li. x. dere. ⁊ vide ſi eſſet inſtr̄ꝫ publicum iaꝫ nō eſſet factum clā: ſꝫ qn̄ debitor debitoris fuit factus ex pecunia fiſca h ¶ Si ī locis que ibi hēſi adde bonuꝫ palā: vt. sͣ. e. l. in pͥn. in eo ꝙ dicit ſi apparet teſtō li. In tertio ꝟo caſu loquit̉ ẜꝫ ius cōe: quia debet moder. tex. in. c. i. in vel codicillis: pro hoc. sͣ. de le. i. l. in tacit. qd̓ tene d ¶ Uide gl. intelligi qn̄ debitor fiſci eſt condēnatus: ⁊ ſic ſit prin. que ſūt adde gloſ. ⁊ menti ad ea que dicunt̉ in. l. fi. sͣ. de ri. nupti. aut executio cōtra debitorem debitoris ẜm formam regalia. bart. ī. l. fi. sͣ. ſit clam: ⁊ preſumit̉ fraus. aut palam: ⁊ tūc ſecus legis a diuo pio.§. ſic quoqꝫ. sͣ. de re iudi. Azo de his q. vt ꝙ ſi eſt factum inde publicū inſtrumentū nō viꝟo dicit ꝙ etiaꝫ hic in tertio caſu loꝗtur de iure īdig. ꝯͣriū vi detur factum clam qd̓ videtur durum. puto aūt det̉ velle bal. ſpeciali in fiſco: vt debitore nō cōdemnato ꝑuein. d. l. in taci quod etiam ſi publicum inſtrumentum eſſet faniatur ad eū. ſed glo. dicit ꝙ ẜm hoc ſemꝑ fiſcus tis. de qͦ ibi ctum: tamē celaretur: vt ſit quotidie per notaripoſſet agere contra debitorem debitoris. ad ꝗd ꝑ Imo. de le os quoſdam amicos tenēdo in ſecreto quod viergo iuriſconſultꝰ duos caſus precedētes expreſ ga. i. ⁊ ꝓ iſta deatur eſſe factum clā. clam enim dicitur fieriᵇ id gl. cōſuluit. ſiſſet quare nō video. videte: vt colligo ex dictis bar. ī. ꝯſi. cli. quod taliter ſit quod nō pōt deuenire in noticiā Ia. de are. ⁊ gl. ⁊ etiā Azo. bene pn̄t dicere. naꝫ ī incipi. tuder aduerſarij: vt vidiſtis in. l. clam poſſidereᶜ. ī pͥn. telligendo tex. vt glo. dicit. glo. dicit verū. ſꝫ poſtus de ſpole sͣ. de acquir. poſ. ⁊. l. prohibere.§. clam. sͣ. quod to. ⁊ ibi vide ſumus ītelligere ꝙ ſint tres caſus ſpāles in fiſco. qn̄ quis p̄ſuvi aut clam. ¶ Not. ex hac glo. ꝙ per priuatam primus quādo debitor fiſci deſijt eſſe ſoluendo. matur tacite ſcripturā alicuius probatur delictum eiuſ. quod ſecundus quando ex rōne fiſci noīa facta ſunt.i. rogatus. intellige verum quando delictum cōmittitur ꝓper fiſci rationalem: vt. sͣ. de admini. tuto. l. quoe ¶ Cuꝫ ex cā mittēdo vel contrahēdo ſicut dixi in inſtrumēto diſpōne hoīſ tiens. in prin. tertius quādo ex contractu fiſcali adde bart. et publico in. l. in ſenatus. in prin. sͣ. ad turpil. ſecū debitores cōueniuntur hoc eſt ex cōtractu ad fidoc. ī. l. ſi ma do vide glo.ᵈ que incipit: vt per cōfeſſionem roſcum extenſo: vt qꝛ accepit mutuā pecuniam a fi rito. in pͥnci. gati ⁊cͣ. ex qua habes ꝙ tacita fideicōmiſſa dete ſol. mat. ⁊ ſic ſco ⁊ eā alij mutuauit. ⁊ ſic de pecunia fiſci debi not. h̓ ꝙ fiſcꝰ guntur per confeſſionem. ⁊ ſic not. ꝙ huic poſitorem ſibi conſtituit: ⁊ ſic erunt treſ caſus ſpecia ſubit onuſ le tioni tenetur quis reſpondere: an quis fuerit ro les ẜm Ia. de are. ⁊ dn̄m Oldr. ¶ Quero quan gatoꝝ ⁊ fidei gatus de reſtituendo nō capaci. ad ideꝫ. l. quoti doᵍ fiſcus agit contra debitorem debitoris qua cōmiſ. ⁊ ꝓba ens.§. pretor. sͣ. de noxa. vbi cogitur quis reſpō tur in auc̄. d̓ actione agatur. Rn̄. in caſibus in quibus agit de dere. an poſſideat vel dolo deſierit poſſidere: et here. ⁊ fal. in iure ſpeciali agit actione vtili: vt. C. qn̄ fiſcus vel §. ſiquis āt n̄ ſic poſitioni que continet delictum quis cogitur pri. l. nō prius. ſi vero tenebatur in diē agit̉ conīplēs. ⁊ in. l. reſpondere. hoc dixi in. l. marcellus. sͣ. re. amo. ditione ex. l. vt. l. i. C. de cōdi. ex lege. ſi vero agai. ad fi. C. de ⁊ quantū ad hunc paſſum dixi plene āno in. l. fi. cadu. tollen. tur cōtra debitorem debitoris de iure cōi: tūc dꝫ ⁊ in. l. ꝗdam sͣ. de his qui. vt indig. agi officio iudicis ẜm formam. l. a diuo pio.§. ſic teſtō.§. quoEx.§. ſequenti. quoqꝫ sͣ. de re iudi. ⁊ ibi dixi. tiens. de leg ¶ An fiſcus loco heredis habendus ſit cum ad i. ⁊ in. l. recu Hunc.§. declara: vt in gl. eum pertinent oīa bona. ſare.§. ſiquiſ Diuus. fiſco. ad tre. Primo notant In eo ꝙ dicit de lo⁊ h̓ ēt qn̄ ocCum ex cauſa. quidā hic ꝙ fiSi in lociS. qs religioſis eſt cōtra cupat bona ſcus ad quem pertinent oīa bona: habetur loco vacantia vel inſti. de re. di.§. theſauros. glo. ſol. pluribꝰ mōis caduca: lꝫ in heredis: vt hic. ⁊. C. ad. l. iul. de vi. l. ij. hoc quali de duabus primis tene quā vis.

De iure fiſci. 238 I procurator. ad ſimplum. adde qd̓ bal. in. l. i. in pe. col. in v̓. ītē Utius ticius. oppo. C. ſi reus. vide bal. in. l. i. in. vij. ⁊ vlti. colū. opponitur. C. de here. vel ac. ven. intelligit iſtum tex. ꝙ ſit ſpāle C. ne ex delicto defunc. hic ſauore fiſci. On puto. nota iſtum tex. cū glo. no. ꝙ lꝫ fiſcus ꝯſueuerit habere b ¶ Quero ſi procurator vendēs ꝓmittat de culpa an dn̄s teneatur. ⁊ an multa priuilegia de ꝗbus per bal. in. l. i. C. de here. vel act. ven. procurator poſſit penā promittere dixi in. l. ſoluꝫ.§. ſi procurator de pig. tamen in dubijs potius eſt iudicandū cōtra fiſcum qͣꝫ pro eo ſi actio. Abb. ī c. ij. de p̄caue ſit dubiuꝫ rio. tꝫ ꝑ iſtuꝫ d̓ iure ꝓpter Ex. l. ſequenti. vt hic in fi. dr̄. ¶ Itē opp. ꝙ iſta bona nō auferā tex. ꝙ ſolum opi. doctorū ¶ An procurator fiſci teneat̉ ad duplum noīe poſſit ꝓmitte ſiue occurrat tur huic dn̄o. nō enī ſucceſſit marito ſed filio. ſo. euictionis. Et an cuꝫ ꝓcurator alterius ꝓmittit re penā que dubiū: quia ꝗſ nō pōt in effectu ſuccedere ei quē occidit: nec venit ex naduo iudices duplum ꝓ euictione. an dn̄s teneatur. heredi eiꝰ in bonis que habuit ab illo occiſo: vt tura ꝯͣctꝰ. ſe. ordinarij feIſta eſt hic. ſecus ſi aliunde habuiſſet. ar. sͣ. de vul. ⁊ pucus ſi eēt pre rant ſnīas ꝯͣ I procurator. multuꝫ ter naturam rias: ſiue ſit pil. ſi is qui ex bonis. not. l. aduette. video ꝙ fiſcus nō tenet̉ ꝯͣctus: ad qd̓ dubiū in pro sDy. ponit exem. .l. bn̄ a zeno bationibꝰ: qꝛ niſi ad ſimplumª. ¶ Quero an ꝓcurator ip̄e ſal On puto. plum. reperiuntur ne. de quad. fiſcꝰ ⁊ aduer tem teneatur ad dupluꝫ. quidā dicūt ꝙ ſic. Azo preſcrip. duo inſtr̄a eodē die cōfecta. certe erit p̄ ſarius ꝯͣria ꝓ dixit ꝙ nō: puto ꝙ teneat̉ ipſe procurator. ar. l. c ¶ Si ab eo. bauerint ⁊ ꝓ ſumendū priuatū prius cōtraxiſſe: pōt etiam po ſi ciuitas. sͣ. ſi cer. pe. ¶ Queroᵇ quid in alio ꝓhēre fidē. an batōnes ſint ni exēplum in dubijs emanātibus circa. l. vt ī du ꝓcurator fipares: lꝫ Io. curatore vendēte ⁊ promittēte duplum nomine bio fiat interpretatio contra fiſcuꝫ. ſci poſſit haan. ⁊ dn̄s aneuictionis: vtrum dn̄s teneat̉ ad duplum. Rn̄. ſi bere fidē de to. videātur n Hūiſtis. sͣ. e. cōſuetudo patrie eſt ꝙ in venditōe ꝓmittat̉ dup̄cio. vide q̄ On poſſum. i.§. an bōa. ſentire ꝯͣriuꝫ no. ang. in. l. pluꝫ noīe euictionis: tunc tenebit̉ dn̄s: qꝛ ꝓcura vꝫ ꝙ in cā fi Hoc decla cui iuriſditio ſci ſit fauora tor pōt ꝓmittere ea que ſunt de cōſuetudine: vt N metallum. ra. vt. sͣ. de sͣ. de iuri. oī. bilis ſicut cā .l. ꝙ ſi nolit.§. qꝛ aſſidua. sͣ. de edil. edic. ⁊ sͣ. de iudi. ⁊ hic ēt matrimonij his qui pro nō ſcripti. ha. l. iij. aqua plu. ar. l. ſi prius.§. i. ⁊ expreſſius in. l. ſi cōvide ꝗd in p̄ in. c. ī noſtra Dicit̉ hic defert̉ palam lato eccleſie de teſt. ⁊ ſpe. uenerit.§. fi. sͣ. de pig. act. ſi autē de cōſuetudine OlCIO. vel tacite. cōtra illud qd̓ ⁊ in ꝓcur. mi ⁊ io. an. in ti. nō eſſet: tūc dn̄s nō tenetur. ſed procur. bn̄ tene noris. ⁊ hoc palaꝫ relinꝗtur nō capaci nō acꝗritur fi de te.§. poſt retur ẜm ea que. sͣ. dixi. ⁊ ẜm materiā. l. ꝓcura. ꝗ no. ꝑpetuo. ⁊ qͣꝫ. v̓. ꝗd ſi. ⁊ ſco: vt. l. nō intelligitur in prin. sͣ. e. ergo ⁊cͣ. So. pro euic. sͣ. de ꝓcur. ¶ Ultīo ſcias ꝙ iſta. l. corri dicta bart. h̓ pro hoc ꝙ di vt dicā in. l. fi. ¶ Quero qualiter ꝓbabitur ad fi ſeꝗtur Abb. xi vide nota. git̉ hodie. nā qui emit a fiſco ab eo nō pōt euinſcum pertinere. Rn̄. cōfitendo ſe nō eſſe capacē bal. in. l. ꝗcū in. c. ij. de p̄ci: vt. l. ij. in prin. C. de quadri. p̄ſcrip. cario. ⁊ bar. ex tali cā ex qua fiſco debeatur. Iſta eniꝫ cōfeſſio qꝫ. ad fin. de Si ab E C. ibi precio ſoluto. nota dicit ī. l. a diuo pio Iſte.§. eſt bonus. No. tex. ſer. ſu. adde p̄iudicat ſibi: ſed cōtra alios eſt opus probatōe §. ſed ſi ēptor tn̄ ad hāc. l. facit qd̓ habuiſtis no. sͣ. e. l. ij. in fi. de re iudi. ⁊ qd̓ bal. in. l. glo. ꝙ ꝓcur. fiſci nō pōt hēre fideꝫᶜ de p̄cio. Idē hic adde qd̓ .ij. C. an ſer. i Dicit̉ hic vulgare p̄miū in eo qui vendidit res mīoris vel res eccleſiie. vi Item diu.. TQuero ꝗd ſit premiū no. bal. ī. l. i. ex ſuo facto. de ⁊ no. glo. que īcipit vel aliter ſatiſfacio. ibi nō C. de her. vel dicit ꝙ ſtatu vulgare. glo. dicit hic. dicā. jͣ. e. l. ſenatꝰ.§. ſenatꝰ. acti. vē. ⁊ gl. aūt fide habita ⁊cͣ. vſqꝫ ad fi. Circa hoc an iſtitū nūqͣꝫ īterij Op. sͣ. ea. l.§. i. ibi nihil aūt in. l. i. C. d̓ fi. pretat̉ ꝯͣ rēp. vendūt noīe aliēo poſſint fidē habere de precio XO S quo. intereſt ⁊cͣ. Sol. illa limitat̉ inſtru. ⁊ iure in eo ꝙ pōt vide plene per Cy. C. de rei ven. l. in ciuile. ⁊ per haſte. fiſ. li. x. tāgere aliuꝫ: per iſtā. ¶ Secūdo extra gl. op. ẜꝫ hoc hec. l. cir. Guil. de cu. sͣ. de inſti. l. quicūqꝫ.§. ſi ei. ego dixi ⁊ ibi bart. ⁊ ⁊ ad h̓ no. vi ca pͥn. ſui nō vr̄ poſſe procedere in eo qd̓ dicit: ꝙ gl. ⁊ bal. in. l. de bald. in. l. pleniꝰ. sͣ. de re iud. l. a diuo pio.§. ſed ſi emptor. quis pōt ꝓfiteri relictū palā. aut erit enim nō ca cū vendēte. dotis. C. de in fi.§. vbi glo. tangit. ¶ Quero ꝗdᵇ ſi procuraC. vbi ca. fipax: ⁊ tūc illud nō dꝫ deuenireᵛ ad fiſcū: vt. l. nō iure doti. ⁊ tor ceſaris cōfitetur p̄ciuꝫ ſibi ſolutū: an ſufficiat ſca. ⁊ add̓ ad bar in. l. i. C. intelligit̉ in prin. sͣ. e. aut erat indignꝰ: ⁊ tunc nō hāc materiā talis confeſſio. tex. habetis ꝙ ſic in. l. ij.§. fi. C. de de iure fiſci. dꝫ hēre dimidiā: vt hic. Sol. potes dicere ꝙ hic bar. in. l. alio. lib. x. ⁊ vide quadri. preſcrip. loꝗtur in caſibus ſpālibus qn̄ quis eſt indignus in vlt. col. sͣ. ia. de bel. ī. l. Tex iſta eſt nota. qn̄ pri iō qꝛ teſtm̄ īpugnat in iudicio. ratio ꝗa cū hoc ſit de ali. legi. fi.§. fi. C. de f IlCN S. uilegiatus ſuccedit nō ꝑ ADDE an cadu. tol. vbi manifeſtū ex eo quod factum eſt in iudicio non videt̉ ītellige donatarius uilegiato pro tꝑre anteriori vtitur iure dꝫ hr̄e premiū delationiſ: vt sͣ. e. l.§. vbi id defeprincipis ſit re iſtā. l. qn̄ fi eius cui ſucceſſit: ꝓ poſteriori iure vtitur ſuo: de ri. vel dic ꝙ pͥn. loꝗtur in eo ꝙ dicit de re relicto tutus cū pͥnſcus tractarꝫ hoc plene per doct. ⁊ Cy. C. de ſa. ſan. eccl. aucͣ. ceps donat ſi de lucro ⁊ pͥ palam de eo qui eſt indignus abſqꝫ aliquo facto quas actōes. in. v. q. dixi. sͣ. de verbo. ob. l. cum fi bi reꝫ alienā uatꝰ de dāno ſuo: vt qꝛ teſtator reputauit eū indignū: vt. l. he. bal. ꝯſi. ccc. Dicto. lius.§. in hac. reditas. C. de his qui. vt indig. hic loquit̉ qn̄ ꝗs xxxviij. i. li. ⁊ e§. eoſꝗ Ex. l. ſequenti. eſt indignꝰ facto ſuo: pro hoc optime. sͣ. de his an executor te non dꝫ ¶ Hereditas pr̄is non adita ad matrē trāſmitſtam̄tariꝰ poſ deuenire. viꝗ. vt indig. l. poſt legatū.§. fi. ⁊ ibi no. titur ⁊ fiſco oīa ſcelere queſita applicantur. ſit hēre fideꝫ de bald. in. l. Hoc examina: vt sͣ. e. l. ij. in fi. de p̄cio per eā quā ī. viij. Ei qui. Iſta eſt ſo eundē bald. colū. C. de fi Utius ticius. ſennis lex conſi. clxxxv. deicōmiſ. Op. d̓. l. cū filiꝰ.§. fi. sͣ. no. tria. primo ꝙ hereditas patris etiā iiij. li. Enatus q ICIIUI. dele. ij. Sol. hic loquit̉ d ¶ Quero nō adita tranſmittitur ad matrē. caſus eſt hic. vi s§. ſenaqn̄ bona auferuntur ex delicto heredis ꝗd. vide bar. tus. dede ibi itaqꝫ oīs hereditas ad matreꝫ ⁊cͣ. pro hoc ibi qn̄ ex delicto defuncti quo caſu nō valent reli ⁊ ibi gl. in. l. ferēs poſſidꝫ sͣ. de re. du. l. qui duos.§. cū bello. ⁊. l. apud hoi. C. de ven. idē ſal. ī. l. iij. cta: ſicut nec donationeſ: vt. l. cōtraria. ⁊. l. dona ſtes. C. de ſuis ⁊ legi. ⁊ ibi pro doc. dicā in. l. here re. ciui. li. xi. C. ad. l. fal. tiones.§. fi. sͣ. de donati. ADDE bal. ditatē.§. filius. jͣ. de caſtrē. pecu. ¶ Secūdo no. ꝯſi. cccxxv. Senatus. ꝙ qui aliqueꝫ occidit ſuccedere ſibi nō pōt neqꝫ primo lib. eius heredi. vt hic ⁊. l. cū ratio.§. fi. sͣ. de bo. dā. Iſcus. Op. gl. ¶ Tertio no. ꝙ oīa ſcelere queſita applicantur Si quis delatorē. ⁊ ſo. bene f Et vide ꝙ pro fiſco. ¶ His premiſſis op. C. ſi reusᶠ vel accuſa. vt habes in ea. h̓ dixit bart. mor. fue. l. fi. ⁊. C. ſi pen. ap. mors inter. l. iij. vbi ī. l. procu. C. Ex.§. ſequenti. pꝰ mortē nō durat cā bonoꝝ ſi nō fuerūt adēpta de edē. ⁊ gui. ¶ Quid lucret̉ ſe fiſco deferēs. Et qualiter intel de cu. in. l. ꝓ expreſſe. ad idē. sͣ. ti. i. l. i. So. dico. ꝙ queſtio bo ligenda ſint ſtatuta que diſponūt ꝙ accuſās haperandū. ī fi. noꝝ extinguit̉ morte accuſati: certe dico publibeat med ietatem banni. in prin. C. de candoꝝ per ſnīaꝫ: ſed qō bonoꝝ queſitorū duiudi. Iſte.§. ē bonꝰ. aduertatis enatus. primo ꝓ declaratione que rat ⁊ agitabitur iſta cā facta noua declaratione:

De iure fiſci. a ¶ Uerba condēnationis. ſi ſtatetū dicit ꝙ medietas pene debeat eē accu terit eſſe teſtis. c. ſecundo requiris. ⁊. c. inꝗſitōibꝰ. de ap. ⁊ qd̓ dicit̉ in ear ſantis alia debeat eſſe camere in totū. vide per mod. inſti. de ac.§. q̄dā āt. dē cā hꝫ locū ī cā appellationis. c. fi. de teſti. in. vj. ⁊ vide in materia gl. in b ¶ Fiet exactio. ad h̓ dicta vide ang. de are. in maleficijs in ver. dandis ⁊ autē. de fide inſtru.§. qm̄ vero. Et de aduocato adde qd̓ no. Io. an. in re ſoluendis. c ¶ Secūdo no. ꝗd aūt ſi accuſans in libello dixit pe gula cū quid in mer. in. vj. in contractibus pōt eſſe teſtis: vt no. glo. in. d. to talem mihi condēnari in dimidia ⁊ pro alia dimidia fiſco. dic ꝙ ſnīa ſu c. ex litteris de tranſac. ⁊ de ꝓcu. vide bal. in auc̓. ſed nouo iure. in. iij. col. per tali inep ſi cer. pe. ⁊ vi to libello vꝫ: de ī materia qꝛ in crīalibꝰ ritur de quo nō capace loꝗtur hic. glo. dicit ſiue nū ⁊ femininū. hēs etiā. jͣ. de ꝟbo. ſigni. l. i. oīo bal. in. l. nō attendit̉ dictantibus. de hr̄de ſiue d̓ legatario: ſiue de fideicōmiſſario De hoc hēs rubricaꝫ libellus. ⁊cͣ. C. de teſta. ⁊ A ſuma. Cde pe. fiſca. credi. j ¶ Sed ad hoc op. ꝙ heres nō debet habere ni vt no. bar. in per Imol. in l. ꝗd ergo.§. ſi tertiam: vt. C. de his qui ſe de. l. i. So. hic loꝗ. ferri. l. vna. li. x. dicam. jͣ. e. l. placuit. d. c. ex litteriſ pena grauior tur in herede nō capace nec rogato de reſtituen Ex. l. ſequenti. de tranſac. ⁊ de infami. et ibi. d. And. ⁊ do: ⁊ ideo lucrat̉ dimidiaꝫ: qꝛ defert illud quod ¶ An bānitꝰ. lꝫ nō poſſit de nouo accuſare: povide bar. ī. l. vide oīo Io. debet remanere apud eū ſi eſſet capax: ſed. l. cōi. poſt princi. ſit accuſationē ceptā proſequi. Et an ꝓcurator and. in. d. re.sͣ. eo. ⁊ adde traria loꝗtur in rogato de reſtituēdo. ⁊ ideo: qꝛ poſſit eſſe teſtis in cā in qua procurat. gula cuꝫ ꝗd ad iſta q̄ hn̄defert illud quod dꝫ eſſe alteriꝰ lucratur tertiaꝫ: deo qui fuit g Ex hac. l. no. ꝙ dāna tur ī. l. lex cor iudex an ⁊ qͦq EIETT C. tus nō pōt deferre. ſed ⁊ ideo pro declaratiōe huius ⁊ eoꝝ que notanne.§. fi. cū ſi. modo ⁊ ſeu .sͣ. ad ſyl. ⁊ h̓ sͣ. e. l. edicto.§. extat: diſtingue ẜꝫ Dy. ſic. aut ꝗs cām ante inceptā pōt cōplere: quod faqn̄ pōt eſſe te cuꝫ iſta cā di defertur ab extraneo: aut ſeipſuꝫ defert. pͥmo cacit ad. q. de exbānito qui nō pōt accuſare de no ſtis. vide cacatur crīalis ſu deferens conſequitur tertiā: vt sͣ. e. l. edicto. ſum no. ⁊ ibi uo: vt accuſationē ante ceptam poſſit cōplere: vt vt no. ī. l. iij. late ꝑ Imol. §. extat. ſecundo caſu quādo quis defert ſe: aut .sͣ. de ſepul. hic. ad hoc. l. neganda. C. qui accu. nō poſ. ⁊. l. iſ in. c. dilec. de vio. ſed ꝙ ta ipſe erat nō capax ꝑꝑ ſuū delictū: ⁊ nihil cōſequi qui reus. in fi. sͣ. de publi. iud. ⁊ ibi dixi. ¶ Scd̓o teſtibus. Et lis ſnīa lata ī tur: vt. l. edicto.§. eos. sͣ. e. ꝙ dic: vt ibi. aut erat in. ꝟ. idē decreuerūt. no. ar. ꝙ procurator pōt eē quid in arbi crīalibus te tro vid̓ Ala. alias non capax:: ⁊ tunc non. aut deferens ſe nō teſtis in cauſa quā ꝓcurat. ſed gl. tꝫ hic cōtrariū. neat ſuꝑ ine ⁊ docto. in. l. erat rogatus de reſtituēdo ⁊ lucratur dimidiam pto libello be per. l. fi. sͣ. de teſti. nō ob. hec. l. qꝛ hic nō interrone ī arbitris ne facit quod vt hic. aut erat rogatus de reſtituēdo: ⁊ lucratur gabatur: vt teſtis. intellige ẜm glo. ꝙ hic interro ⁊ qd̓ ibi hēs ſcripſi ī. l. iij. tertiam: vt. C. de his qui ſe defe. l. i. fallit in vxogabat̉: vt pars: ⁊ ſicut dn̄s tenet̉ rn̄dere. ita ꝓcu poſt bart. C. §. quid ergo de arb. ⁊ ī. c. re defuncti: vt ibi. Idem dico in fideicōmiſſario rator: vt. sͣ. de ꝓcur. l. nō ſolum. in prin. ⁊. l. oīuꝫ sͣ. de appel. ⁊ cū a nobis. d̓ dū dixi ꝙ in vt ſi ſe deferat lucretur dimidiaꝫ eius quod ipſe iſtud dictū glo. procederet in ꝓcuratore qui du teſti. ⁊ ad pre criminalibuſ erat habiturus: vt. jͣ. e. l. cū tacitum. quādoqꝫ de rat procurator ⁊ cām agit. ſed tex. vr̄ loqui in eo dicta not. re non attendit̉ fert quis ſe ⁊ defert̉ ab extraneo: ⁊ tunc ante aꝑꝗ deſijt eſſe ꝓcurator vel tutor vel geſtor: vt hic gularem do cōditio libelctrinā Ioan. tas tabulas potior eſt conditio occupantis. ſed li. adde bart. in ꝟ. item eos. ⁊ in ſequēti. ⁊ iō videt̉ dicendū ꝙ and. in addi. in. l. libelloꝝ obſtat. breuiter huic.§. sͣ. e. l. edicto. in prin. vbi hic fuit interrogatꝰ: vt teſtis. tunc ob. l. fi. sͣ. de te Spe. in ti. de in fi. prin. sͣ. dat partē fiſco: ⁊ ſibi partē retinet. Sol. qn̄ ſe deſti. ⁊ glo. ibi videt̉ tenere cōtra iſtā glo. quid er teſti.§. i. v̓. ſꝫ de accuſ. ⁊ ſi ferens poſſidet loꝗtur. l. contraria. quando nō pone ꝙ adgo dicemus. dicūt quidā ꝙ procurator non pōt nō apparet ī miniſtrator poſſidet. ſꝫ ab alio exigitur loquitur. l. iſta quod ſtatuto poſſꝫ eē teſtis in illa cā quā procurat: vt ibi in tex. ī alia ꝙ fides non dubitari ī cu no. pro ſtatutis italie: que dicunt: ſiquis accuſaſic: vt hic: ita loꝗtur gl. l. contraria. alij dicūt hic adhibet̉ teſti ius bonis de uerit habeat medietatē bāni. debet enim intelliin ꝓcura. ad negocia: ibi in procuratore ad iudi deponēti de bemus iſta p̄ facto ſuo qn̄ gi ꝙ totum bannū detur camerario cōis: ⁊ came cia. alij dicunt ꝙ hic finitū erat officium: ibi dumia accuſanex eo lauſ aut tibus: an de rarius cōmunis dat dimidiam ſibi. ſimile haberabat Cy. tangit hic. C. de teſti. l. qm̄ liberi. ⁊ ni obprobrium bonis maletis. C. de ven. re. fiſc. cum priua. l. i. lib. xi. per hoc hil boni dicit. tu dic breuit̓ ſiquidē loquimur de poſſet atteſtā factoris: an habes practicā qualiter debes formare verba cō ti aſcribi: ita procur. ad iudicia: ſi ꝗdem ipſe agitat cām: tūc cōis. vide an refert ⁊ ſeꝗdemnationis. dicas enim condēno talem in tāgel. in. l. lex. nō pōt interrogari vt teſtis: vt. d. l. fi. sͣ. de teſtib tur. Ant. de cor.§. ſiquis ta quantitate danda camerario cōmunis: cuius ſicut nec etiā tutor: vt. l. qui teſtō. circa prin. ⁊ qd̓ bu. in conſi. libellū. de in medietas ſit cōis: alia medietas accuſatoris. daibi no. sͣ. d̓ teſti. ⁊ ibi dixi. pōt tn̄ bn̄ īterrogari: vt ſuo. īcipi. qō iur. ⁊ bart. in tio ergo condēnationis ⁊ exactionis tota debet h̓ dubia vul pars: vt. d. l. nō ſolum. in prin. sͣ. de ꝓcura. ⁊ hoc .l. lex cornel. garia habet. fieri per camerarium cōis ⁊ medietatem dare de sͣ. ad ſyl. vid̓ ẜm intellectū glo. ſi aūt cā eſſet finita: ⁊ de geſtis ⁊ dictā docAng. de are. bet illi accuſanti: ⁊ ſic ad petitionem cōis fiet exin ea cā interrogaretur: idē quod in ꝓcur. ad ne trinaꝫ ſequit̉ in dicto ver actioʰ totius condēnationis cum cōmuni totuꝫ gocia qui īterrogat̉: vt teſtis de eo quod ip̄e geſ idē ang. ī. d. ſi. dandis et debeatur. predicta vera niſi forte illud quod de c. ex litteris. ſoluendis. ſit: quo caſu diſtinguit̉. quādoqꝫ ad eū pertinet ⁊ in. d. c. cuꝫ bebat applicari fiſco nomine pene eſſet apud eū d Eferre cōmodū vel incōmodum: ⁊ tūc nō eſt idoneus a nobis. ⁊ in d Pro ī qui debebat premium conſequi: qꝛ tunc partem teſtis: vt. l. oībus. C. de teſti. ⁊. l. nullus. sͣ. de teſt. c. inſuꝑ de te tellectu fiſco daret ⁊ partem ſibi retineret: vt sͣ. eo. l. ediexēplum ego volo ꝓbare ꝙ tu teneris mihi ad ſti. ADDEhuius. l. que cto. in prin. Secūdo no.ᶜ ꝙ quando quis habet an ꝓcur. adritur vtrum .c. hoc probo per ticiuꝫ qui dicit ſe tibi portaſſe uocatꝰ iudex diuidere cum fiſco fiſcus debet facere partem et ꝓcurator ad pecuniā quā ſibi dedi tuo mādato. dico ꝙ iſte n̄ poſſit eē teſtiſ uocatus: tudare electionem alteri: vt. C. de his qui ſe defe. l. eſt idoneus teſtis. nā ſi ipſe tibi tradidit: ipſe eſt ī cā ī qua ad tor: ⁊ proſei. ⁊ qn̄ ⁊ ꝗ. qͣrta ꝑs de. l. ij. ⁊ no. sͣ. e. l. edicto. ī pͥn. uocauit ꝓcu liberatus a me: ſi tibi non tradidit ipſe remanet neta poſſint rauit. iudica eē teſtes. De Hūc.§. decla obligatus mihi: ⁊ ſic teſtificatur in eo qd̓ ad euꝫ Quod ſi tribus. naſꝫ ea que di aduocato vi uit bar. cōſi. pertinet quod no. ſi vero ad eum nō pertinet cō de quod no. ccxiij xi. sͣ. e. l. ij.§. ſenatus. modum vel incōmodū: ⁊ tūc idē ꝙ nō poteſt eē Inno. in. c. Uide ex litteriſ. de teſtis: niſi vtraqꝫ parte volente. ſicut dicimus in e ¶ Nō ē ido Si quis arguatur. gio. ſut tranſactio. ⁊ neꝰ. hoc ſeꝗſ proſoneta: vt in aucͣ. de teſti.§. pe. ⁊ hoc tꝫ glo. quod dixi. sͣ. bal. in. c. ſi in ꝟbo detuliſſe.i. tradidiſſe fiſco: vt aliū quaſi deextra de teſti. c. romana. lib. vj. hoc eſt verū ꝙ nō de queſtioni. ter ꝑes. circa bitorem exigeret qui nō erat. pōt eē teſtisᶠ pro eo cuius fuit ꝓcurator. ſed con l. ex libero. ⁊ fi. prin. de. l. in Spe. in ti. cō. ⁊ dixi pꝰ tra eum produci pōt teſtis eo inuito: vt hic ē caIt diuus. de teſte.§. i. bar. in. l. i.§. ſus in.§. noſtro. ⁊ hoc tenuit Inn. extra de teſti. v̓ſi. quid de ⁊ pꝰ oꝑis. de Nota ꝙ pronomē quic. inſuper. ſi vero aliquis vellet procuratorē pro venditore. ⁊ Quicunq). eunqꝫ continet maſculi op. no. nū. et bar. in. l. oībꝰ ducere in teſtē in alia cauſa quam ipſe non geſſit ponūt cano. C. de teſti. et in. c. inſuꝑ. d̓ quid de doc. teſti. ⁊. d. an. dicit bal. per illū tex. C. de aduo. di. iudi. ꝙ doctor in cā ſui ſcholaris non in. c. cū a no biſ. e. ti. ⁊ moder. in. c. fi. de teſti. in. vj. f ¶ Eſſe teſtiſ. ꝓſeneta nō pōt eſſe dꝫ reputari ſuſpectus ſi producit̉ in teſtē: ſed certe illud ex illo text. nō bn̄ teſtis. facit qd̓ no. bar. in. l. i.§. fi. incidit. in fi. sͣ. ad turpil. ⁊ vide bal. ī. l. oī infert. adde bal. in autē. hīta in. xij. col. C. ne fi. pro pa. vbi eſt tex. ꝙ pōt eē bus. C. de teſti. ⁊ bal. in aucͣ. ſed nouo iure. in. iij. col. C. ſi cer. pe. ⁊ Bart. iudex. ⁊ de ꝓcur. vide bal. in. d. l. oībus. C. de teſti. ⁊ Inno. ⁊ Io. an. in. c. in. d. l. in oībus. ⁊ Imo. in. l. ſi cui.§. i. de le. i. Quid aūt in ſollicitatore cāe inſuper. ⁊. c. cum a nobis. de teſti. ⁊ adde qd̓ in alio articulo nō ꝯnexo po ſeu litis. videt̉ idē qd̓ in ꝓſoneta: ⁊ hoc tꝫ dn̄s ant. ⁊ Abb. in. c. cū a nobis

De iure fiſci. 239 ⁊ in. c. ſuper. tunc poteſt: ſicut dixi in eo qui iam fuit famulus ſed hoc eſt ꝯtra mentē huiꝰ. l. q̄ vult ponere prithecā in futu de teſti. nec vt dixi. sͣ. de qōi. in. l. i.§. ſi ſeruus. Quid in eoª ꝗ uilegiū fiſci. nec ob. hͨ. l. dū dicit. preuenit eniꝫ ꝙ ris bonis. l. videt̉ diſtin.iij. ⁊ ibi bal. fuit aduocatꝰ vel iudex: an in cā quā aduocauit. ſit pn̄tis tꝑis nō p̄teriti. q. d. fiſcus ſuo pͥuilegio guendū vtꝝ in pͥn. C. de poſſit eē teſtis. dic vt in. c. rōana. exͣ de teſti. li. vj. habeat ſalari preuenit caꝫ pignoris: vn̄ ſit preuētio ꝑꝑ priuile priui. fiſc. um vel non: Hic dr̄ in.§. papi giuꝫ nō ꝑꝑ tp̄s. alij dicūt ⁊ hoc nō eſt in glo. ꝙ ī f ¶ Quero ꝗd qꝛ qn̄ nō hēt Papinianus. nanus ꝙ dat̉ dire ſi duobꝰ obli .l. cōtraria loquit̉ de iure cōi nō īſpecto pͥuilegio ſalariū nō vi go bōa mea cta. ſed ī. l. ſꝫ reuocata. jͣ. e. dr̄ ꝙ datur vtilis: ⁊ ſic det̉ facere ob fiſci. hic ꝟo loquit̉ de iure ſpāli. ego puto ꝙ ī. l. pn̄tia ⁊ futuꝯtradicūt. So. expone vtilis.i. efficax. ⁊ materiā ſol. ſꝫ ob maꝯtraria fuit hītus reſpectꝰ de priuilegio. tn̄ quia ra ꝗs erit po ximā affec. iō huiꝰ. l. declara: vt plene dixi. sͣ. de ſo. l. ſi ꝗs aliaꝫ. tior ī futuriſ priuatꝰ hēbat aliud priuilegiū.ſ. tutele eſt eqͣlis potiꝰ. repellē Ex. l. ſequenti. adde bart. in cōditōis cū fiſco: qꝛ vterqꝫ priuilegiatꝰ. merito p̄ dus eſt. cogi d. l. lꝫ. C. qui ¶ Fiſci executor an debeat ſūmatim facere ſoltabis tamen fert̉ in poſtea queſitis: ita loꝗtur ibi. hic ꝟo pripo. in pig. ⁊ uere creditoribꝰ illius cꝰ erāt bona capta ꝑ ip̄ꝫ. ADDE de uatꝰ nullū hēbat priuilegiū niſi tꝑis prioritateꝫ bal. in. d. l. aſ ꝓſoneta ⁊ me ſiduis. eo. ti. que cōtra fiſcū nō attēditur in poſtea q̄ſitis: vt l̓ diatore ⁊ fāEs que. vbi etiā poſt ⁊ ſic eſt vera prīa ſolutio poſita hic in glo. arg. ꝓ ticello bald. gl. q̄rit an̄ h̓ cōſi. ccxvj. ij. Aduerte fihoc. C. de priui. fiſc. l. i. ⁊. ij. nō ob. qd̓ dicit. Od et heat locuꝫ Res autem. ⁊e occupat li. de ſolicita ꝙ ibi priuilegiū tutele erat ſublatū ꝑ nouationē in eo ꝗ prior tore. ro. ꝯſi. aliqua bona alicuiꝰ exbāniti per executorem ad eſt tꝑre ꝙ ſit qꝛ nouatio volūtaria nō tollit priuilegiū: niſi hͦ ccccxx. ⁊ ibi potior ī iure hoc deputatū veniūt creditores ꝓducentes inde ꝓcurato. ſpāliter ſit actū: vt. d. l. aliā. sͣ. de noua. ⁊ ibi dixitꝫ etiā bal. in ſtrumēta dꝫ ne executor eis facere ſolui ſūmarie a ¶ Quid ī eo ¶ Itē op. C. de remiſ. pig. l. ſi ignorāte. vbi pͥor d. l. hac. edic vide tex. ī ter an vero debebūt creditores dare libellū ⁊ expe tali.§. his ilgeneralis p̄fert reipu. So. dicit glo. intellige illā minis ī. c. fi. ctare ſnīam ⁊ procedere ordinarie. dic ꝙ debēt lud. ⁊ bar. ēt ẜm iſtam.ſ. in queſitis ante obligationē fiſci. iſta de teſti. ī. vj. in. l. in rebuſ ſuum iudicem adire: hoc eſt procuratorē ceſaris b ¶ Papinia glo. dicit veꝝ: ſi illā. l. intelligas de repu. rōanoꝝ C. de iur. do. nus. ⁊ ꝑ iſtū ⁊ ꝙ debeat ſoluere ſūmatim caſus eſt in. l. ſiquis que hꝫ priuilegiū ſicut fiſcꝰ: vt. l. aufert̉.§. fiſcus. ⁊ vide glo. ⁊ tex. dixit bar poſt hac. C. de bo. preſcrip. ibi dū dicit ſtatiꝫ. qd̓ ibi vide etiā jͣ. e. ſed ſi intelligas in alia repu. tūc nō eēt cōtra to. in. l. ij. C. pau. de ca. in verbum ſignificat ſūmariā cognitionēᵉ: vt. C. vn̄ qꝛ illa nō hꝫ priuilegiuꝫ nꝫ hypothecā: niſi ſicut ſi aduer. trā. .l. oꝑis. sͣ. lo. vi. l. momentanee. quod tene menti. ꝙ lex ciuilis priuatꝰ: vt. C. de iu. reip. l. ij. li. xi. no. jͣ. ad muni. ADDE Io. pōt reſtitueAd ꝟ. plane. op. de. l. ij.§. diuꝰ l. ſimile. ¶ Quero ⁊ reuoco in dubiū ſimpl̓r q̄ hꝰ and. in addi. re actionē di PiAIC. sͣ. e. ti. So. ibi noīauit mādato ad ſpec. in ti. potheca p̄ferat̉ hypothece fiſci: quidā diſtingu rectā ꝑempde ob. ⁊ fo.§. rē coacte hͨ eū ſpōte ī iudicio noīauit. ¶ Itē op unt an p̄cedat hypotheca ſpālis vel gn̄alis tacitā: p̄tor do n̄ .i. v̓. itē pone de. l. de eo. Sol. hic loꝗtur qn̄ egit in iudicio ex pōt niſi vtilē ta vel exp̄ſſa qd̓ nihil eſt. dic ergo ẜm gl. ꝙ ſiue p̄ ⁊ bald. cōſi. quod no. ad mandato alterius. ſed in. l. de eo loꝗtur qn̄ dixit ccclxxxviij. cedat gn̄alis ſiue ſpālis p̄fert fiſco in q̄ſitis ante multaꝝ. ll. in .i. li. vbi dicit ſe facere ex mandato alterius. obligationē fiſci: vt hic ⁊. C. qui po. ī pig. ha. l. ſi telligentiā. ⁊ ꝙ prefert̉ pri Not. bn̄ hunc tex. no. funduꝫ. Itē dico ẜm Dy. ſiue p̄cedat tacita hy mus: niſi ſeSt ⁊ decretū alleg. bal. ī. l. hūc caſū potheca ſiue exp̄ſſa prefert̉ fiſco: vt. C. rem alie cundꝰ eēt pͥlibera. in. ij. uilegiatꝰ pu Intellige gere.l. i. lꝫ ꝯtrariū no. C. ꝗ po. in pi. ha. l. ſi pignꝰ col. C. de ſē. cm quidam. aꝫ. l. ꝙ nō ta ex dote pͥ ⁊ male: vt no. per Dy. in. l. pͥuilegia sͣ. de pͥui. cre quem vide. mus v̓o non videtur factū in fraudē fiſci: vt patiatur c Es que di. ⁊ in. c. ꝗ prior. de re. iur. li. vj. ¶ Quero ꝗdᶠ ſi g ¶ Dicit pͥo r§. Res penā dupli. ita no. C. e. l. defenſionis. lib. x. duobꝰ priuatis obligo bona mea pn̄tia ⁊ futura ritatē. qui di āt. ſum cit prioritaOppo. ad diuerſis tꝑibus: an prior erit potior in poſteamariā cogni Um mortem. hac. l. de. l. tē vel poſteſitis. an ſimul cōcurrāt. Gl. diſputat hic ⁊ videt̉ tionē. No. d̓ rioritatē. viſi ab hoſtibꝰ. sͣ. ſo. ma. So. ibi maritꝰ ipſe v̓. ſtatim. ſed tenere ꝙ ſimul concurrāt. Idē tꝫ in. l. idēqꝫ. sͣ. ꝗ de. l. i. ⁊ que ro. ꝯͣ. in. l. i.§ occidit: vnde nunꝙͣ fuit lucratꝰ. ergo merito de ibi no. maxīe po. in pig. ha. Iac. de are. diſputauit iſtā. q. ⁊ de.i. de ver. ob. per bar. C. d̓ betur heredibꝰ vxoris: hic fuit occiſa ab alio. vn̄ terminauit ꝯtrariū.ſ. ꝙ prior ſit potior in poſtea Pau. de ca. iur. fiſ. li. x. ⁊ maritꝰ lucratus eſt: ſꝫ ē indignꝰ: qꝛ mortē nō vin ī. l. ſi marito q̄ſitis per. l. hac edictali.§. oībus. C. de ſec. nup. vide Ioā. de publico. ī pͥn dicauit: ⁊ ideo applicat̉ fiſcoᵇ ẜꝫ Ia. de are. lꝫ gl. ⁊. C. ꝗ po. in pig. ha. l. lꝫ. ⁊ ibi Cy. refert diſputa imol. in. l. in ci. sͣ. ſo. mat. allegauit illā. l. pro concor. illa. in. xiiij. tionē Ia. de are. ⁊. C. de iur. do. l. in rebꝰ. in eo ꝙ tꝫ idē qd̓ bar col. sͣ. de ver Ex. l. ſequenti. ibi dr̄ ꝙ eſt ſpāle in muliere ꝙ preferat̉ in re quā to. hic ⁊ ideꝫ bo. obli. ¶ Que hipotheca preferat̉ hipothece fiſci: ibi. tꝫ ſal. ſimpli dedit in dotē: ergo ius cōe ſe hꝫ in cōtrariū. Iſtā citer in. d. l. Quero. Et ꝗs eſt potior ī bonis poſtea q̄ſitis ꝑ opi. tꝫ etiā Ol. ⁊ hoc puto veꝝ. ⁊ eſt caſus in. d. ſiquis pꝰ hac euꝫ qui bona ſua ſucceſſiue duobꝰ obligauit: ibi l. vlt. C. qui po. in pig. ha. ꝙ qn̄ ſunt duo credito in prin. Quero quid. Et ꝗs debeat ꝓbare an primꝰ vel res paris priuilegij prior prefert̉ in oībꝰ ēt in po d c Uꝫ mor ſecundus bona acꝗſita. vide in fine. tē. appliſtea q̄ſitis. ¶ Vltīo q̄ro ꝗs dꝫ probare: an poſte cat̉ fiſco. hāc Licꝫ priuatꝰ habeat rior illa bona eē q̄ſita poſtea: an prior prīo eē q̄ poſuit ia. de I lS qul. hypothecā generalē ſita in caſu. l. nr̄e. Rn̄. ſi pͥor agit cōtra ẜm dꝫ ꝓare. ī. d. l. ab anteriorē in tꝑe: tn̄ fiſcus prefert̉ in bo bare pͥmo q̄ſita. ar. C. de rei ven. l. quotiens. ⁊ de hoſtibꝰ. tn̄ h̓ opi. colligit̉ nis poſt ſuā obligationē q̄ſitis. h. d. ¶ Op. sͣ. g pe. here. l. itē ſi ſeruꝰ. hoc eſt ſi fiſcus ageret cōtra ꝑ. l. cū mater po. in pi. ha. l. fi. i. rn̄. vbi in poſtea q̄ſitis p̄fertur primum deberet ꝓbare poſtea q̄ſita: vt. C. de rei §. fi. de bon. priori. plures ſunt ſo. prīa ibi prior priuilegium ven. l. mater. ⁊ de noxa. l. quotiēs. ⁊ de iureiur. l. dam. iō vide duplex hēat.ſ. tutele ⁊ tꝑis: hic tꝑis tm̄. iſtam re mod. in. d. l. iuraſſe. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ ſic ei qui dicit prioritatemꝰ ab hoſtibus. probat Old. qꝛ ibi priuilegiū precedētis tutele vel poſterioritatē incūbit ꝓbatio: ita dicit Old. ⁊ adde bar. ī ꝑꝑ nouationē voluntariā que ibi fuit ſubſecuta qd̓ puto veruꝫ. ⁊ probat̉ in. l. nō ſolum.§. ſed vt l. ei qui mor videbatur extinctū: vt. sͣ. de noua. l. aliā. ſed non ꝓbari. sͣ. de no. oꝑ. nū. ⁊. l. eū actū. in fi. ⁊ ibi gl. tē. sͣ. de his plꝫ iſta reprobatio: vt. jͣ. dicā. alij intelligūt illam qui. vt īdig. s. de neg. ge. ⁊. l. ſi matrē. de ꝓba. ⁊ exͣ de reſcrip. ⁊ ang. h̓ dicit ẜm iſtā: vt prior p̄ferat̉ ī poſtea queſitis vſqꝫ ad c. fi. in clementina. idē quod ia. tp̄s quo cū fiſco cōtractuꝫ eſtᵉ: nec iſta eſt bona: Ex. l. ſequenti. de are. qꝛ ibi dicit tex. de q̄ſitis donec prīa creditrix vni¶ Ficta ꝯfeſſio defuncti nō nocet heredi. nec fi ADDE bal. cōſi. ccxxiij. uerſuꝫ debitū hēat. tertij dicūt ꝙ hic cū fiſco con cta confeſſio filij nocet patri. Et an iſta verba ha primo lib. traxit anteꝙͣ mecū: ⁊ ẜm hoc ꝙ hic dr̄ in poſtea beatur ꝓ cōfeſſo nō intelligant̉ ipſo iure: ſed per Iis ꝗ: queſitis: ſubaudi ēt. nā idem de antea q̄ſitis. ⁊ ꝓ ſnīam. An aūt iſta ſnīa debeat eē interlocutoria ꝯctum. hac lec. vr̄ tex. huius. l. in fi. ibi preuenit eniꝫ cām ꝑticularis vel debeat expectari diffinitiua. vide: e. ⁊ no. ꝙ fiſcus hēt pignoris fiſcꝰ ⁊ ſic īnuit ꝙ fiſcus prior cōtraxerit ibi. Sed dubiū. Et an ſiꝗs habet̉ ꝓ cōfeſſo. per tacitā hypo

De iure fiſci. a Ius ꝗ delatorē. iſtā. l. nō all. tibi ī. l. īperator. ī fi. apoſtil. ma. jͣ. e. ⁊ vi bal. in. l. tranſigere. in vlti. col. de tranſac. ⁊ ibi limitat ꝙ quo ad infamima de ad hāc. l. bal. ī. l. i. 1C. de īfa. ⁊ in. l. gn̄aliter. C. de re. cre. vtrū ī iſta nō reꝗritur ſnīa. ⁊ vtruꝫ reꝗͥratur ꝓnunciatio quē in penā incidiſſe. viaā ſnīa declaratoria requirat̉ citatio. vide ī. c. reprehēſibiliſ. de ap. ⁊ ro. in. l. bar. in. l. creditores. in. iij. col. C. de pig. ⁊ bal. in. d. l. i. in. vj colij. C. ex do is cui bonis de ver. ob. ⁊ ibi no. ⁊ ad hāc. l. vide no. in. l. iij.§. qd̓ aūt.sͣ. qd̓ lict. defun. videt̉ intelligere dictū bar. ꝙ cōtumax nō hēatur ꝓ cōfend: ni quiſqꝫ iur. b ¶ Nō nocet heredi. facta cōfeſſio nō trāſit in heredeꝫ: ⁊ h̓ ſi ꝓnunciet̉ verū eſſe ſi negat̉ alias ſecꝰ. ſed an̄ talis cōfeſſio ficta ⁊ p̄ſum verū qn̄ iſta pta de qua h̓ cōfeſſio reſupoſſit reuoca tat ex alio qͣꝫ diffinitiuā ſnīaꝫ: an ficta confeſſio faciat fideꝫ. in roª aliquis habetur pro cōfeſſo per ſnīaꝫ diffini ri docēdo de ex morte: ſealijs cauſis. vide in fi. errore iuxta tiuam: vtrum iſta ficta cōfeſſio faciat fideꝫ ī alijs cus ſi reſulta materiā. l. ex ret ex morte cauſis. tn̄ hūiſtis tex. expreſſuꝫ ꝙ nō. sͣ. e. l. ij.§. i. ror. C. d̓ iur̄. Ius qui delatorē. qꝛ tūc trāſit quod perpetuo tene menti. ⁊ facti igno. ita not. dixit Iſta eſt ſolēnis. l. valde ⁊ diuiditur. pri Ex.§. ſequenti. vide qd̓ no. bal. ꝑ ea que mo ponit vnū dictū. ſecundo determinat vnam ſcripſi pꝰ bar ¶ Qualiter intelligatur ꝙ īdigno inſtituto boibi habētur ī to. ī. l. ij.§. qd̓ .q. dependentē ex dicto. tertio rn̄det cuidam ta.l. i.§. ij. C. ꝗ na applicantur fiſcoobſeruari. C. teſt. fa. poſ. ⁊ cite obiectioni. quarto rn̄ſioneꝫ illā determinat j Hic eſt no.§. Illud quod de iura. calū. refert iſtd̓ ro Zum qui. S in multis partibꝰ iuris ⁊ declarat. ſecunda ibi. ſed eteniꝫ. tertia ibi: nec ⁊ adde ꝙ iſte ma. no. cccv. enim. quarta ibi: plane. ⁊ hec eſt prima. l. que de ꝯtumacie ha ⁊ vide qd̓ no ꝙ qn̄ eſt inſtitutꝰ indignus bona applicant̉ fiſeo bēt inducere ta. in. l. ij. sͣ. d̓ dit mihi honorē in ciuitate iſta. aduerte: qꝛ glo. vr̄ debere ītelligi adita hereditate per indignuꝫ p̄iudiciū taci bo. eo. ꝗ mor nihil dicunt. No. ꝙ lꝫ defunctus hēatur pro cō alias ſecus. ita vr̄ velle texᶠ hic Glo. tn̄ videt̉ cir te ꝯfeſſiōis ⁊ tē. ſibi ꝯſci. ⁊ feſſo hoc tn̄ nō nocet herediᵇ: ⁊ hanc. l. inter aliī p̄paratorijſ ca hoc dubitaſſe in. l. recuſare.§. fiſco. sͣ. ad treb. vide bal. ī. l. ⁊ ꝓbatorijs as allegabā pro caſu in qōne illa: ꝙ ſi filius ē cōi.§. ij. sͣ. d̓ ca facit. l. ex facto.§. iul. longinꝰ. sͣ. de vul. ⁊ pupil litis. ſꝫ nō ſu lū. ⁊ ad p̄dcā tumax ⁊ ſic habitꝰ pro cōfeſſo ꝙ talis ficta ꝯfeſ¶ Itē no. ꝙ accuſando teſtm̄ de falſo ꝗs nō vr̄ per libello: oꝫ add̓ oīo bal. ſio nō preiudicet patri. hāc. q. diſputaui ⁊ eaꝫ tā adire: vt hic videtis: qd̓ eſt verum indubitanter ēt litē ſubāri in. c. vaſallus git Dy. ⁊ ibi ego ſcripſi in. l. cū filius. in prin. sͣ. ꝙ nō videtur adire ex teſtō ꝙ dicit falſuꝫ: an aūt per īterroga feudū in ti. ſi tionē ⁊ rn̄ſio de ꝟbo. ob. Scd̓o no. caſum expreſſum ꝙ iſta ꝟde feud. fue. videatur adire ab inteſtato. dic vt in. l. cū quidā. nem expreſſa cōtro. ⁊ vide ba: habeatur pro cōuicto ſeu hēatur pro cōfeſſo sͣ. de bo. poſ. ⁊ ibi dixi. Ex. l. ſequenti. .C. de li. ꝯte. bald. ī. l. i. C. intelligunt̉ non ipſo iure: ſed per ſnīaꝫᶜ vt hic: ⁊ ¶ An inter duas ciuitates priuatas poſſint da.l. i. ẜm Iac. ex deli. defū. hoc idē videt̉ probari. C. de iura. calū. aucͣ. pͥnci de are. in. l. i. ⁊ Imol. in. l. ri obſides. .§. cōdēnari. ꝗ a latronibꝰ pales ī fi. hͨ no. gl. Ber. exͣ de iura. cal. c. fi. ⁊ Io. Dicit̉ hic ꝙ bōa obſiduꝫ de ven. īſp. ⁊ §. i. sͣ. de teſt. q INI S. debentur fiſco. ¶ Quero an. extra de cōfeſ. c. ij. li. vj. ⁊ ſic glo. C. de pena iu ſeꝗtur bal. in ⁊ limita veꝝ di. l. i. que dicit ꝙ ipſo iure dicit male. nec ob. l. c. vaſallꝰ feuan hoc debeat intelligi viuētibus eis an niſi in crīe le dum qd̓. ī fi. venales: quam allegat: qꝛ veꝝ eſt ꝙ ſnīa eſt nulſe maieſ. ⁊ in poſt eoꝝ mortem. gl. dicit ꝙ dꝫ ītelligi poſt mor ſi de feu. fue. crīe hereſis: la in ſe ipſo iure: tamē totū ius cāe ipſo iure non tē nō in eoꝝ vita. hoc nō probat̉. l. tamē gloſato cōtro. ⁊ add̓ vt nō. Bar. perditur: vt hic pꝫ. Sed dubium eſt in hoc ſuꝑ ri noſtro ſic eſt viſum: ⁊ ita vr̄ equū. ¶ Scd̓o que quod no. ī. l. in. l. i. ad fin. quo dꝫ ſnīa ferri: an debet eſſe quedā interlocude etate. ⁊ qd̓ roᵍ de quibus bonis loquatur hec. l. glo. dicit de .sͣ. de bo. eo. ibi dixi. sͣ. de toria particularis talē debere haberi pro cōfeſſo ⁊ adde bal. ī bonis queſitis in obſidatu. nā de bonis que reli interro. ac. ⁊ .l. is apd̓ quē vel expectetur ſnīa diffinitiua ſuper tota cā: vt ſic quit domi non pōt intelligi ꝙ applicent̉ fiſco ſiadd̓ ꝙ iſta. l. ꝓpe fi. C. de iudex cōdemnet vel abſoluat tanꝙͣ ſi eēt confeſcut nec bona captiuoꝝ relicta apud ſuos: ⁊ hoc facit ad queedē. ⁊ ꝑ iſtuꝫ ſus. ⁊ tex. in aucͣ. principales. videt̉ loqui de ſnīa ſtionem. ep̄s tex. dicit no. ſatis plꝫ. alij dicūt ēt de bonis ante q̄ſitis: quod ꝯfeſſus eſt ſe bal. in. l. i. ad diffinitiua. ſed hec. l. videt̉ requirere ſnīam parti pōt eſſe verū: ſi ſecum portauerit in obſidatu. ꝓmiſiſſe pefi. C. de plus cularē quid dicemus. rn̄. forte poſſumus ſic dice ¶ Quero de ꝗbus obſidibꝰ loquit̉ hic: dic d̓ ob tro centum: peti. ꝙ ſi pen re: qn̄qꝫ illud ex quo quis dꝫ haberi pro cōfeſſo ſidibꝰ datis īperatori ꝓ aliquo pacto ſeruando: ⁊ eū de mor dē. lite deceſ eſt liquidū iudici: qꝛ manifeſte geſtum coram eo te patris nō ſit actor qui vel ꝓ aliquo captiuo redimēdo quos conſtat te accuſare vtꝝ pluſ petierat vt ſi fuit cōtumax in iurādo de calūnia vel reſpō ſtari nō poſſe: lꝫ nō ſint capite minuti: vt. l. obſi ex iſta ꝯfeſſio nō trāſit pēa dendo: vt no. in. l. certū. in prin. sͣ. de cōfe. ⁊ tūc des. sͣ. de teſta. ita dicit gl. ¶ Itē dr̄ hic ſicuti ca ne ep̄s ſit de ad heredeꝫ: ⁊ nō requiritur particularis ꝓnunciatio. ſi ꝟo hoc ponēdus vihoc veruꝫ in ptiuoꝝ. Quero de ꝗbus captiuis loꝗtur hic. dinō liquet iudici: vt in caſu. l. noſtre. nā corruptedet̉ ꝙ ſic per telligit bal. ī cit glo. pōt intelligi de hoſtibꝰ qui ꝑꝑ virtutem l. i. in. vj. col. hāc. l. ⁊. l. qm̄ la nō fit iudice preſente ⁊ ītelligēte: ⁊ tūc debet bellicā capiunt̉. tunc enim oīa bona ſua publicā C. ex d̓li. d̓fū. ⁊. l. furti.§. prius de crīe cōſtare ⁊ ꝓnunciari: vt hic. hoc nō tur ⁊ ipſi ſerui efficiunt̉. aduerte. dn̄s Iaco. de vbi cōfeſſio pōt. sͣ. de īfa. multū placet: qꝛ nec cōtumax liquet oīno iudici. ſtat in ſuis fi Io. mo. ī. c. i. bel. in aucͣ. de heredi. ⁊ fal. circa prin. in. iij. opp. quid enim ſi hꝫ aliquā iuſtā cauſaꝫ ꝑꝑ quā iuranibus: qꝛ tūc de accu. ī. vj. dicit ꝙ qn̄ capit̉ vniuerſitas perſonaꝝ: vt quedā nō trāſit ī he vbi ꝑ io. an. re vel rn̄dere recuſat. certe iſta iuſta cā requirit ꝓ ciuitas: nō eſt veruꝫ ꝙ ipſi ſerui efficiant̉. ſed qn̄ redē. ſecus ſi in nouel. debationeꝫ extrinſecus ſicut corruptela: ⁊ iō puto capitur vnus ſingularis hō: tunc ſecus. ⁊ ſꝫ hoc ficta cōfeſſio termīat ꝙ nō ꝙ hic ſit caſus expreſſuſ ꝙ iudex dꝫ ſuꝑ hoc pro trāſit ī cōdē. ſi talis ꝓmiſnon procederet dictum huius glo. de hoc taniuris vel legiſ nunciare expreſſe. aduerte tamē: qꝛ nō credo ꝙ ſio fuit facta gā. jͣ. ti. i. l. hoſtes. alij intelligūt hic ꝙ loquatur ⁊ iō ſi lex ip̄o nondū īſtitu ſit neceſſe iudicē ꝓnunciare ipſum hēri ꝓ ꝯfeſſo de captiuis nō ꝓprie: vt de deportatis in īſulaꝫ iure penā īta accu. de qͦ vel cōuicto: ſed ſufficit ꝙ iudex ꝓnunciet ipſum poneret trā. qui propter eoꝝ delicta ſunt capti ⁊ detēti: tunc vide bal. ī. c. cōtumacē ī nō rn̄dendo vel in nō iurādo: ⁊ hoc ſiret. .i.§. īiuria. v̓. bona ꝑ eos queſita nō publicant̉ eis viuis. ſꝫ eis c ¶ Sed ꝑ ſen eſt quod hic dicit tex. ꝙ iudex de crīe pronūciet. ſeu furtū. de mortuis: vt. C. de bo. dā. l. deportati: ⁊ tūc ē ꝟa tentiaꝫ. talis pa. iura. fir. ſatis enim eēt hic ſi iudex ꝓnunciaret ipſuꝫ corſimilitudo obſidū quod ſatis plꝫ. ¶ Ultīo Iahabetur pro ſꝫ an ꝑ hanc rupiſſe delatorem: pena aūt ſequit̉ a iure: vt. l. i. cōfeſſo ⁊ cōde are. inducit iſtas. ll. in ar. ad queſtionem vtrū ꝯfeſſionē poſ §. i. sͣ. ad turpil. predicta vera niſi verbis ſtatuto uicto ītelligi ſit pōi ad tor forenſis poſſit teſtari hic ẜm ſtatuta huiꝰ ciuita tur per ſentē ruꝫ aliud īduceret̉. ¶ Tertio ⁊ vltimoᵇ tene mē menta. vide tis. ⁊ hic vr̄ caſus ꝙ nō. nam obſides populi rotiā nō ipſo iu bal. ibi ⁊ dixi ti: qꝛ puto ꝙ ante illā ꝓnunciationē quā dixi mō re. ⁊ in mate mani lꝫ nō efficiant̉ ſerui: qꝛ non ſunt capite mi ī. l. fi. sͣ. d̓ qō. etiā in cāis ciuilibꝰ talis pena nō tranſiret ad he ria vide que nuti: vt dictum eſt: tn̄ apud romanoſ nō poſſunt d ¶ Tertio et no. bal. ī. l. ij. redes per hanc. l. ciuilis enim eſt hec cā. facit ad vlt. ꝑ bal. ī. l. teſtari niſi aſſūpto vſu toge fiāt ciues romāi. ple C. qui te. fa. hoc quod dixi vobis in l. i. circa prin. sͣ. de pͥua. i. ī. vij. col. C ne dico in repeti. C. de ſum. tri. l. cunctos popupoſ. ⁊. C. ſi ꝯͣ ex delict. de delic. ⁊. l. ex iudiciorū. sͣ. de pub. iudi. ¶ Sꝫ que ius vel vtili. los. ¶ Quero vtrūʰ inter ciuitates priuatas poſ funct. pu. ⁊ bar. ī. l. e ¶ Sed q̄ro. manifeſte. in fi. sͣ. de iureiur. ⁊ vide bar. in. l. fi.§. ꝙ ſi actor. C. de iura. cavide bal. ī. l. .ij. in vlt. col. C. de edē. ⁊ adde bal. ī. l. i.§. ſꝫ ⁊ ꝯſtō. sͣ. de calū. ⁊ doc. ī. c. fi lū. ⁊ dixi poſt bar. in. l. īꝑator. jͣ. e. ⁊ adde bal. in. l. gn̄aliter in. v̓. ſiꝗs. C. de de iura. calū. f ¶ Eū ꝗ velle tex. ꝯͣriū facit qd̓ no. glo. ⁊ bar. ī. l. ſeq. in re. cre. ⁊ bal. in. l. iubemus.§. ſane. C. de ſa. ſan. ec. ſed bal. aliter loꝗtur in .l. i. C. ex delic. defun. in. ij. charta. in. v̓. ſcias ēt ⁊ bal. tꝫ ꝯͣ bar. in. l. vnica. ī princi. ad ſyl. ⁊ in. l. i. in. iiij. q. princi. sͣ. de vulg. ⁊ pupil. g d Iuus. ſecūdo quero ꝑ bal. in. l. pe. in fi. C. de conſti. pecu. xxij. col. C. de cōfeſ. vbi oīno vide in. l. i. C. de pe. iudi. ⁊ cū bar. hic tranſit h ¶ Quero vtrum. vide Imo. in. l. obſides. sͣ. de teſta.

De iure ſiſci. e40 ſint dari obſides. vide. C. de pa. qui fi. diſtra. l. ij. demnationis future: ⁊ ſic ante factā condēnatio f ¶ Cōputent in glo. ⁊ per Azo. in ſumma. ⁊ ꝑ canon̄. extra de bona. nota ꝓ nem hoc poſtulabat: ita intelligit Cy. in. d. l. i. fideiuſſo re iureiur. c. ex reſcripto. ¶ Quero qn̄ magiſtratꝰ vel tutor vel fideiuſſor vtrū cōputē Iſtā. l. examīaui dicit ꝯſocium eē ſoluēdo: ⁊ per hoc actionē eſſe tur in bo. pn Pud iulia.. l. ſi poſt litē. sͣ. diuidendā an: poſſit petere ꝙ in bonis ſocij cōcipalis bona de excep. ⁊ examinat̉ per Dy. in. l. īꝑatoaliēata ī frau putentur bonaʳ alienata in fraudē: hic vr̄ caſus dem ⁊ adde res. in prin. sͣ. de publi. vbi glo. tangit. ꝙ ſic: quod intellige ſi eſt notoriū bona in frauqd̓ in bonis Iſtā materiā examina dem eē alienata. alias ſi dubitetur oportet ꝙ ille pͥncipalis cō I CUlIS. vt examinat̉ ꝑ Dy. ī. l. qui hoc allegat offerat cautionem: vt ſuo pericu putant̉ bona fideiuſſoris. iꝑatores ī prin. sͣ. de publi. vbi glo. tāgit. loᵍ reuocent̉ alienata: vt. l. ſi dubitet̉. sͣ. de fidel. ſi plures.§. Quidā ītel iuſ. ⁊ tunc ſi in illa reuocatione non probabit̉ de preterea. de Uod placulla ugūt hoc vt fraude nō punietur tanꝙͣ delator. fideiuſſo. ⁊ e priuilegiū.ſ. pignoris. alij dicunt aliter. ⁊ ꝯͣ vt ibi dixi. Ex. l. ſequenti. g ¶ Suo peri ſic facit ad qōeꝫ an fiſcꝰ hēat bona ꝑꝑ penā taci¶ Si ī accuſatione continet̉ delictuꝫ cōmiſſum ī Iſcus. culo. fac̄ qd̓ hūc tex te obligata. de qua. q. dicam. jͣ. e. l. aufert̉.§. fiſcꝰ. villa ſancti martini cuꝫ plures ſint ville eiuſdem no. bar. ī. l. fi tū alleIſta ē difficiliſ. l. ¶ Que nominis: an valeat accuſatio. vt cer.§. fin. gaui in. l. fiIICI S. rō dicit̉ hic bona ꝑtinent sͣ. cōmo. deicōmiſ. de j No. tex. ibi nō eniꝫ Ta fid̓i LA IIA C.. palam. ⁊cͣ. ¶ Op. ad fiſcū cōtrouerſia mota: de qͣ cōtrouer vſur. certꝰ lo b ¶ Noua inſia loꝗtur hic. prima glo. ma. intelligit de cōtrosͣ. e. l. nō intelligit̉.§. i. So. illud eſt veꝝ cꝰ. ſi in ſtātia. vtrum uerſia prīa. ſed gl. vltīa parua intelligit de cōtro accuſati. in ſe qn̄ ex teſtō pōt cōprehendi ꝗd reliquerit. vnde ꝑempta inſtā uerſia ſcd̓a. ꝓ pͥma lec. facit tex. dū dicit poſt priritur nomen ex iſto teſtō vel codicillis verba obſcura declarātia durēt efloci de quo mā litē aſſumi ⁊cͣ. In ꝯtrariū facit: qꝛ vr̄ ꝙ effectꝰ fectꝰ reſultātur. hic ſecꝰ. ¶ Ultīo no. ꝗd eſt relinquere palā: poſſit: dubi tes ex lit. cōlit. cōteſ. nō porrigatur ad aliā litē ſeu ꝑſonā: qꝛ vt hic. qd̓ dic: vt dixi in. l. nō ītelligit̉.§. tacita. sͣ. tari nō valꝫ teſ. vide que eſt actus ciuiliſ: vt no. in. l. cū notiſſimi.§. ſed ⁊ ſi accuſatio. ad eo. ¶ Ultimo nota. ꝙ diuerſitas rerum facit le dixi in. l. pro de bar. in. l. quis. C. de preſcrip. xxx. an. facit. l. ij.§. i. sͣ. eo. ꝗd gatuꝫ obſcurū ꝑꝑ quod dixi vobis: ſi ī accuſatio panduꝫ.§. i. quotiēs. ī fi. vbi ꝑ glo. C. dicemꝰ. aduerte dico ꝙ lit. cōteſ. facit quē malefi ne cōtinet̉ delictum eē cōmiſſum in villa ſcī mar sͣ. de ver. ob. de iudi. ⁊ didei poſſeſſorē ſnīa poſtea cōtra eū ſecuta. ſi eniꝫ tini: cuꝫ in comitatu peruſij ſint plures ville hoc ⁊ in. l. q̄ ꝯdi xi. sͣ. in. l. cuꝫ ſequeret̉ pro eo: tūc ſecus eſſet: qꝛ cōſtaret eū bn̄ tio.§. cuꝫ ita noīe noīate: non vr̄ appoſitus certus locusᵖ. calite mortua. in teſtō. sͣ. de litigaſſe. arg. ad hoc in. l. de pupillo.§. meminiſsͣ. iudic. ſol. ſus eſt hic. dixi in. l. libellorum. sͣ. de accu. condi. ⁊ de. c ¶ Delatoris ſe. ꝟ. totiens. sͣ. de no. oꝑ. nun. facit. l. illud. sͣ. de Ex.§. ſequenti. ADDE ꝙ Per iſtum pe. here. ⁊ hoc voluit hic glo. mag. in pͥn. ſi vero bald. ꝯſi. ccl¶ An cautela que ſit inſtituendo amicū: vt reſti tex. not. dicit cā nō eſt finita: ſed oꝫ ꝙ inchoet̉ noua inſtātiaᵇ. xxxxiij. i. lib. tuat ſpurio valeat. bal. ī. l. recep. alle. iſtū text. ſiꝗdeꝫ ſit ex eadē cā puto ꝙ lit. ꝯteſt. in prīa īdu in vlt. col. C. ¶ Notabilis caſus ē iſte in v̓ſi. Imo de cōſti. pec. Patronū per hunc.§. dicit Dy. cat preſumptionē malefidei ⁊ ꝓficiat in ſcd̓a: vt ꝙ ſi vaſallus ꝙ ꝯſules me.l. ꝓperandū.§. i. ⁊ ibi no. C. de iudi. dixi in. l. cū vēdit ⁊ tradit vr̄ poſſe conſuli patri ꝗ habet filium nō capaceꝫ cātie nō pn̄t feudū cū palite. sͣ. de iudi. ſo. lꝫ glo. videat̉ velle cōtrariuꝫ ī. l. vt inſtituat amicū ſuuꝫ: ⁊ grauet eū de dando illi ſe ītromittecto ꝙ dn̄o ſi re de geſtis ij. C. de fruc. ⁊ li. exp. ſi ꝟo lis moueret̉ ex alia cā. filio nō capaci de bonis ipſius heredis īſtituti: ⁊ conſentiente tꝑe officialis tunc ego nō video qūo lit. cōteſt. facta in vna cā valebit per hūc tex. cōtrariuꝫ eſt veritas: qꝛ illud venditio nō d Ona.§ inducat preſumptionē malefidei in alia inſtātia hēat effectuꝫ quod grauatus dat de ſuo: ſuccedit loco illius: b eū qui. ⁊ tn̄ feudum ex alia cā per rōneꝫ predictā: ⁊ ſic teneo vlt. glo. Iſtum quod hꝫ a defuncto: vt. l. que ꝯditio. ⁊ ibi no. sͣ. vēdiderit ta no. alle. bal. ī paruulaꝫ. nō ob. hic tex. qui dicit poſt primā litē de do. cā mor. dixi vobis plene ī. l. fi. C. de his ꝗ. li cui ſit dol. fi. C. de cōaſſumi aliter ꝙͣ gl. vt ſtet ꝓprie poſt litē pͥmā nō miniū nō cō vt indig. ad hāc. l. rn̄deo ꝙ hic patronus qui aſſti. pecu. oportuiſſet a fiſco. q. d. fiſcus nō hēbit illos fruc ſenſuruꝫ: ꝗa ſumpſit tacitā fidē nihil de bonis defuncti perci e ¶ Lata ſnīa. durior vel tuſ. ⁊ ꝙ hoc ſit verū apparet ex tex. qui dicit aſſu vtrū poſt ſen piebat: quod tene menti. aliter dn̄o n̄ tentiā poſſit mi. per. d. vel per geminū ff. vt cōiter habetur ꝙ gratꝰ vel rej Iſtud eſt veꝝ in eo ꝙ peti bn̄ficiuꝫ Um qui. amit bona ſeu heredi īportat.i. ꝯſequi. nec pōt exponit.i. cōſumi: vt di belliſ ꝙ amit diuiſiōis. vi. tit feudū nō cit glo. ¶ Quero qūo ex cā falſi teſtamēti bona tatē a fiſco. ſecus in eo qui emeret a pͥuade bal. ī. l. ex. obſtātibus il deferebant̉ in fiſcum: potes intelligere ꝙ in alio ceptioneꝫ. in to: vt. l. i. C. de here. ven. ⁊. l. hereditatē. sͣ. de dolis verbis: qꝛ vj. col. C. de teſtō prius facto erat inſtitutꝰ fiſcus vel princepſ na. Iteꝫ hoc eſt verū in eo qui emit bona ſub no aliud ore ali ꝓba. ⁊ quod vt. sͣ. e. l. i. in prin. ibi vel ꝙ pͥnceps. ¶ UVltimo ud mēte gemine vniuerſitatis: ſecꝰ ſi emeret certā rē: vt. l. ij. no. bart. in. l. nota ꝙ iſti delatores deferunt noīe fiſci: vt ſentit ſi dubitet̉. de C. de quadri. preſcrip. ⁊. l. bene a zenone. Ope. fideiuſ. glo. hic in pͥn. dixi. sͣ. e. l. ij. in princi. ⁊ ibi allegaui Ex. l. ſe quenti. ī rator. hanc legem. ¶ An ꝑꝑ delictuꝫ ꝗs ſtatim perdat dominium ꝑdit in Illud qd̓ dicit ꝓpria cōtinēti. ſed ⁊ applicetur fiſco. Delatoris. itellige reſpectu officij: ſi nunqͣꝫ fera Not. dicit gl tur ſnīa cuiꝰ Mperatol: ꝙ heres proſi vere cā erat publica: vt. l. ij. in prin. ẜm vnā lec. erunt fructꝰ sͣ. eo. titu. vide glo. in pter ſuū delictuꝫ ſtatim cadit a dn̄io: ⁊ .d. aucͣ. de īEx. l. ſequenti. ſic dicit Dy. eſt ar. cōtra hereticos: vt ipſo iure ꝑ ce. nup.§. vi¶ An qn̄ magiſtratꝰ tutor vel fideiuſſor dicit cō dant dn̄iuꝫ reruꝫ cū ceperint eſſe heretici. ſed cir in fi. ⁊ Cy. ⁊ ſocium eſſe ſoluēdo ⁊ actionē diuidendā an poſ bal. in auc̄. in ca hoc dicas cū delinꝗtur circa rem cōtra prohiceſtas. in fin. ſit petere ꝙ in bonis ſocij cōputetur bona aliebitionē. l. ipſo iure dn̄iuꝫ applicat̉ fiſco: vt hic. ⁊ C. de ince. nata in fraudem. .sͣ. de publi. l. cōmiſſa. ⁊. l. i.§. an bona. sͣ. e. qn̄qꝫ nupnō delinꝗtur circa rem: ſed alias: vt cōmittēdo y Ona. homicidiū vel crimen leſe maieſtatis vel hereſis Iſte eſt bonꝰ caſus: gl. ⁊ tunc eſt neceſſaria ſnīa ſuꝑ crimē: vt bona puEum qui. intelligit iſtā. l. ꝙ poſt latā blicent̉: vt. l. ex iudicioruꝫ. sͣ. de accu. ⁊. l. poſt cōſnīam inter duos magiſtratus: vnus eoꝝ petetractū. sͣ. de dona. ⁊. jͣ. e. l. aufert̉.§. in reatu. tn̄ in bat diuidi ꝯdemnationē: vt. l. i. ⁊. ij. C. ſi plu. vna crīe leſe maieſtatis ⁊ hereſis ꝑdit incōtinētiⁱ reꝝ ſen. ꝯdem. fue. Iſta lect. nō eſt vera. nā lata ſnīa dn̄ium: vt. C. ad. l. iul. maie. l. penul. ⁊ fi. ⁊. l. dōa. ꝯdēnatoria intelligit̉ ip̄o iure diuiſa: vt ibi patet in fi. sͣ. de dona. ⁊. d. l. iudiciorū. Iſta ſunt verba ⁊ ideo intellige hoc ꝙ petebat diuidi ꝑiculuꝫ cō Dy. certe primū dictū Dy. qn̄ delictuꝫ cōmittit̉

De iure fiſci. a ¶ Uerbo mox. No. de dictione mox. ⁊ adde bar. in. l. i. sͣ. iudic. ſol. ⁊ in. l. ſententia interueniat. l. in criminali de iuriſ. om. fudi. ⁊ ibi per glo. ⁊ doca res que. sͣ. e. ⁊ in. l. ꝯmiſſa. sͣ. de pub. ⁊ in. l. ſi cū maior. C. de tranſ. ⁊ adde idem ſi dicatur habeatur pro conuicto vel confeſſo. nam tunc requiritur bar. in. l. meuius.§. duobꝰ. circa fi. de le. ij. ſed ꝗd ſi dubiuꝫ eſt: qꝛ verba ſn̄ia: vt no. in. l. ij.§. ꝙ ſi actor. de iura. cal. ⁊ in. c. fi. de iur̄. ca. ⁊ no. 1o. mo. ī pn̄t ſe hēre ad preteritū ⁊ futuꝝ: ⁊ ſic ſunt dubia: dic ꝙ debēt īterp̄tari in c. ij. de cōfeſ. in. vj. licet Archi. ⁊ Io. an. videātur ibi ſentire ꝯtrariū ⁊ nō mitioreꝫ cāꝫ per regulā in penis. ita dicit. d. Ant. ⁊ poſt eum Imol. in. c. ſi bene. ⁊ no. bar. in. l. eum qui delatorem. sͣ. e. ⁊ ita reperio tenere. Mathe. diligenti de ſuo no. cxiij. fo. cope. Itē Sꝫ ꝗd ſi īpo ad predicta circa rem eſt veꝝ. ſed qn̄ delictū cōmittit̉ exͣ rem tionem de qua loquitur. jͣ. proxi.§. gl. dicit ꝙ ſic nat̉ pena per adde bar. ī. l. bona nō publicantur niſi ſecuta ſnīa: hoc eſt vedocto. dicunt contra. nam.§. jͣ. proxi. loquit̉ qn̄ v̓bum pn̄tis extat. qd̓ me. tꝑis puta dā rū in dubio. ſecus ſi. l. aliter exprimeret̉ vel vtere cau. ⁊ tex. ad quis petit acta a fiſco non pertinentia ad euꝫ pe namꝰ ⁊cͣ. an ī hoc no. in. c. tur. l. v̓bo moxª: vt mox vel īcōtinēti amittat ⁊cͣ. tentē aliqua ex predictis cauſis: vt ſtatim dicaꝫ telligat̉ ipſo eum cui. de vel diceret ſtatim amittat ⁊ ſimilia: qꝛ tūc ipſo iu Ex.§. ſequenti. iure tex. vide prebē. in. vj. re admitterent̉: vt in aucͣ. de ince. nup.§. i. lꝫ Ia. tur ꝙ ſic ī au ¶ An exempla probent: ibi. Venio. Et an fiſc ⁊ idē dico ſi tē. gazaros. de belui. ibi aliter dicat. Idem ſi. l. vteretur ꝟbo apponat̉ ver teneatur edere inſtrumenta: ibi. Item oppo. Et C. de her. ſūbum penituſ preteriti tꝑisᵇ: vt ſit priuatꝰ: qꝛ tūc ītelligeretur ſtante ſtatuto ꝙ quicūqꝫ receperit aliquaꝫ dona cta gl. l. diuīa vel ꝓrſus vel ipſo iure: vt. l. iubemus.§. ſane. C. de ſa. ſan. ec. ⁊ tionem ab aliqua cōmunitate teneatur eam oſtē in fi. C. d̓ ſū. oīo: vt ē tex. tri. ⁊ no. bar. ibi no. tertiū dictum Dy. ꝙ in crimine leſe maie dere: an ſi vna ciuitas mittat ad aliaꝫ: vt ſibi mit iūcta gl. no. ī aucͣ. ꝗ ſemel ſtatis ⁊ hereſis bona publicent̉ ip̄o iure: hoc nō in auc̄. vt de tatur liber cōis vel maſſarij aut exemplum an te. ad fi. C. qūo ſun. ſeu fune. eſt veruꝫ: qꝛ nō perdit dn̄ium: ſed perdit iusᶜ ad neatur: ibi. Et hoc. Et an ſtante ſtatuto ꝙ perfe ⁊ qn̄ in. ⁊ bar col. v. ⁊ ē gl. miniſtrandi: vt dictis legibus alle. per eum ⁊. l. q̄ to ī. l. ſiꝗs in cerit inſtrumentum falſuꝫ comburatur ſi aliquis nota. quā ibi tantā. ẜꝫ glo. ſitum. sͣ. qui ⁊ a qui. tamē de iure canonico ē hofalſificauit acta: an debeat cōburi: ibi. Vltimo. ange. tꝫ in. l. C. vn̄ vi. ⁊ ad ei qui aduodie expeditum in crimine hereſis: vt ipſo iure ꝑ Glo. ī de qd̓ ang. ī catoꝝ. C. de Neqꝫ inſtrumeniā. qne ſui datur dominium: vt extra de hereti. c. cum ẜm le .l. eoꝝ. ī pͥn. d̓ poſtula. ⁊ eſt ges. lib. vj. dā. infe. dixit ponit verum intellectum huius.§. primo loquit̉ gl. ſing. in. l. ꝙ qn̄ vaſall ix Glo. allegat leges ꝑ i.§. ſi pecuni qn̄ eſt contētio inter duos priuatos. ¶ Op. ⁊ vi priuat̉ feu. n̄ Elat O. q̄s ponitur exemplū am. in. v̓. oīo detur ꝙ inſtrumēta ⁊ acta edantur contra fiſcuꝫ priuat̉ ip̄o iu sͣ. depoſiti. ⁊ in. l. noſtra. vt. sͣ. proxi.§. ⁊. jͣ. proxi. rn̄deo quādoqꝫ quis pe re ſed reꝗrit̉ hāc doctrinā declaratio ī Prin. l. ī eo tit editionem inſtrumētorum ad eum pertinenēt ponūt doA fraudem. ꝙ dicit ꝙ do tex. de pa. co cto. in. c. in ꝗ tium iure dominij vel cōionis: vel qꝛ confecta eo ſtan. in. v̓. irbuſdā. extra nationes facte reuocant̉ declarat. vt di mandante tūc indiſtincte eduntur etiam contra ritā. declarāde penis. ⁊ ī. xi in. l. poſt cōtractum. sͣ. de dona. ¶ Ad ſcd̓ꝫ retes ꝙ v̓bum fiſcum: vt. ll. contrarijs. ⁊. C. de eden. l. procurac. i. de poſtu. caſſat̉: intelli ſponſuꝫ op sͣ. e. l. cum quidā: vbi ille qui nō acꝗ⁊. l. iuſtum. quandoqꝫ quis petit inſtrumēta nō prela. in. vj git ipſo iure. rit nō videtur facere in fraudem fiſci. So. expōe adde qd̓ no. pertinētia ad eum: ⁊ tunc cōtra fiſcum nō debēt ¶ Qd̓ aūt ſe glo. in auc̄. d̓ hic querat̉.i. cōquerat̉: ⁊ ſic loꝗtur de amittente edi: ita loquitur iſtud prin. ¶ Uenio ad ſecūdū quit̉ irritū: ī nup.§. ſi v̓o et cōtrariū nō ob. ¶ Secūdo modo pōt legi q̄telligas ipſo reſponſuꝫ. no. ꝙ exempla ꝓbant. nam ſi non ꝓ expectet. Id facto ẜꝫ odo. ratur.i. acquiratur ẜꝫ hoc. l. cōtraria. ob. ¶ Pri ſi lex dicit oī barent ad quid caueretur fiſco de nō vtendo cō ⁊ ſic no. ꝙ v̓bus mōis pͥmo tn̄ op. de. l. qui aūt. in princi. sͣ. de his que in tra eum: ⁊ ſic oppo. C. de eden. l. ſi ꝓcura. Sol. bū caſſet̉ iun uetur vel cafrau. cre. Sol. aliud in priuato vt ibi: aliud in ficto v̓. irritet̉ ꝓbant cōtra eum qui dat exēplum: vt hic qd̓ nodit iure ſuo: ſco: vt hic. ¶ Contra hanc ſol. oppo. de. d. l. cuꝫ ſignificat ip̄o Iteꝫ puto ꝙ probent ꝙ quādo datur exemplū vt ꝓbat tex. iure. nō eniꝫ quidam. glo. ſoluit tribus modis. vno modo ꝙ in. d. aucͣ. vt manu eiuſdem notarij qui ſcripſit auctenticū qd̓ reꝗritur alia defun. ſeu fu hic lucrum erat delatū iam. ibi nō: hec non ē veapparet: quia eadem auctoritate nititur qua pri ſnīa. lꝫ ſit fune. ſecꝰ ſi dira: qꝛ ibi erat delata hereditas: vt ibi dicit̉: vel ali turi tꝑris. ⁊ mum ⁊ hoc modo poteſt intelligi. sͣ. de eden. l. cat om̄i iure ter hic nō acquirebat ex fructibus reruꝫ delataꝝ adde qd̓ bal. ſuo. nā tūc re ſi quis ex argē.§. prohibet. vbi ille qui edit petit ī. c. i. de feu. in fiſcum: ⁊ ſic idē qd̓ perdere. Iſta ſo. nō placet. ꝗritur ſnīa: ſibi exemplum quod ediderat exhiberi: quia ip̄e ſin. cul. nō avt dicūt doc. vel aliter ibi ille qui nō eſt lucratꝰ nō erat adhuc idem argentarius vtrunqꝫ fecerat. Iteꝫ probat mit. dixi no. in auc̄. qui ſe debitor fiſci: qꝛ nondū erat condēnatuſ: ⁊ ſic ab ꝙ ſuꝑ culpis quando eſt ſolēniter publicatum: vt. d. l. ſi promel qūo ⁊ qn̄ eo nihil poterit peti. vt. l. ꝓhibitum. ⁊. l. fi. C. eo. n̄ eſt nccͣia de iu. ⁊ in. c. cu. curator. ⁊ sͣ. de fi. inſtru. l. i. ¶ Itē op. ⁊ videt̉ ꝙ claratō: ⁊ ad pientes.§. ſi ti. ⁊ sͣ. e. l. res que. ⁊ quod dixi vobis in. l. fi. sͣ. de fiſcus edat inſtrumenta contra ſe: vt. l. procura. h̓ vide oīno v̓o diſcordia iniur. hic ꝟo loꝗtur in debitore fiſci nō lucrāte. C. de eden. So. eodem modo ibi loquit̉ quādo bald. ī. d. c. i. de elec. in. vſ Et circa h̓ ta ☞ Quero de ꝗbus ⁊ ibi. ⁊ gl. in a fiſco petebant̉ inſtrumēta tanquā pertinentia Ex his boni S. inſtrumentis loꝗ cta ꝑ bar. cū v̓ſi. priuetur ad petentē. hic vero qn̄ ⁊ fiſco petunt̉ inſtr̄a pro materia. vide facit etiā per tur hic? Reſpōdeo: qꝛ erant propria vel coīa vel pria fiſci: quod apparet ex tex. qui dicit actorum Io. an. in. c. hoc in. c. dialio modo de iure debita poſtulanti. ¶ Sed tūc ſuorum. ⁊cͣ. que acta dicit glo. fiſcus non edit ſi ij. de here. in ſpēdia. de re quero vtrum iſte petēs debeat fiſco preſtare cau vj. ⁊ qd̓ not. ſcript. in. vj. nō vult: ſed eo caſu quo vult edit p̄ſtita cautiōe ibi oīno care glo. in. c. ſiꝗſ de vit. ⁊ ho. at ⁊ ibi no. lꝫ cle. ⁊ ibi īno. ange. in aucͣ. de litigio.§. oēm vero. teneat cōtrariū: ſed forte ibi eſt corru ⁊ dicit io. an. in. c. offm̄. de her. h̓ all. qd̓ vbi a lege īponit̉ pēa ipſo iure nō ptus. iō vide eum: ⁊ rō diuerſitatis eſt. qꝛ hoc vltimo caſu iſtud ſignū vni reꝗritur alia ſnīa ſꝫ ſimplex declaratio. ⁊ dū. sͣ. dixi ꝙ qͦtiēs v̓ba ſūt dubia: uerſale determinat ⁊ qualificat illud verbū careat ẜm res vel iura ꝗbus intelligendū ē ꝙ reqͥrat̉ ſnīa ẜꝫ gl. ⁊ ibi bal. in fi. ī. l. qͥ ex relationibꝰ. C. de ꝗs eſt priuādus medi. tamen ſnīa. ſed alijs caſibus ſuperioribus illud ver leg. adde qd̓ iſta v̓ba caſſuꝫ ⁊ inutile ītelligunt̉ ipſo iure. l. nō dubiū. C. de bum penitus oīno ⁊ ſimilia qualificāt ipſum actū priuandi. ⁊ ideo ſentenlegi. ⁊ ibi hoc bal. in. i. col. ⁊ iſtis adde īmo. ī. c. fi. in. vj. char. de p̄ſcri. ⁊. in tia nō reꝗritur: ⁊ iſtud reꝑio tenere. Mathe. nota. cx. quod refert ſe non .ſ. ſeꝗtur.§. ſi viā. de vſuc. ⁊ dicit bal. ī. d. aucͣ. ꝗ ſemel ī. i. col. ꝙ pena p̓uavidiſſe ab aliquo tactū ſeu a paucis. adde quod idē voluit Bal. in. c. i. qui tionis ēt īpoſita ipſo iure reꝗrit ſnīaꝫ ſi erat nccͣia cāe cognitio. ⁊ qd̓ ī du bus mo. feu. amit. in prin. ⁊ ibi in fi. dicit ꝙ qn̄ ipſo iure quis cadit a rebꝰ bio pene nō ītelligant̉ ipſo iure īpoſite. ad h̓ vide gl. no. ī. c. nō ſolū. i. v̓. pe nō eſt ferenda ſuper amiſſione bonoꝝ ſnīa. ſed ſuper declaratione amiſſio na. de regula. ī. vj. ⁊ bal. ī. l. ſiꝗſ. C. de ſe. nup. ⁊ an reꝗͥrat̉ declaratoria qn̄ nis: vt in aucͣ. de ince. nup.§. i. C. de fi. inſtru. ⁊ iur. haſte. fiſ. l. facultas. sͣ. ipſo iure ꝗs priuat̉ bal. videt̉ tenere ꝙ nō in. l. hoc āplius in pͥn. C. de fipro ſo. l. cum duobus.§. idē reſpōdit. C. ad treb. l. penul.§. fi. ⁊ vide ad p̄deicō. ꝯͣriuꝫ videt̉ ipſe velle in. l. fiꝗs maior. C. de trāſac. ⁊ vide Io. an. in dicta oīo bal. in. d. c. i. videas. ⁊ de hac dictione oībus modis ⁊ oīno ⁊ ſic. cū ſcd̓ꝫ.§. i. ꝑ illū tex. de here. ī. vj. ⁊ vide qd̓ no. bar. in. l. extat. ad fi. qd̓ milibus: quando ponit̉ verbum dubiū vide Ro. ſing. in. ij. ⁊. iij. nota. ⁊ v me. cā. ADDE de dictiōe mox alex. ꝯſi. lxxvij. iij. li. ⁊ de dictōne oīo eū de que habes de his dictis poſt Bald. in aucͣ. ſi qua mulier. C. ad velle. ⁊ deꝫ ꝯſi. viij. iiij. li. ⁊ cū ſtatutū dicit ipſo iure an reꝗͥrat̉ alia ſnīa īter ꝯfilia que ponit Bal. in ti. de pa. conſtan. in. x. col. in. v̓. oīa priuilegia. per illum bal. ꝯſ. ccclxviiij. iiij. li. ⁊ cū dicit oīo careat ꝗd īportet vide old. ꝯſi. cxliij. tex. vbi eſt caſus ⁊ dum dixi. sͣ. ẜm Imo. ꝙ vbi lex imponit penam ꝑ verb ¶ Uerbo p̄teriti tꝑis. circa h̓ vide. c. cū ẜꝫ. de hereti. in. vj. vbi requirit̉ ba futuri tꝑis: vel per verba dubia que poſſunt eſſe futuri optatiui: vel p̄ declaratio qͣꝫuis īponat̉ excōicatio ipſo iure. ⁊ ad hoc vide ī. l. eū ꝗ delato ſentis indicatiui: vt eſt verbū ſit vel erit priuatus vel excōmunicatus inrē. sͣ. e. bn̄ facit gl. ī. l. hiſ ꝯn̄ter. sͣ. fa. her. circa fi. l. ⁊ talis declaratio nō p̄t telligitur pena īpoſita a iure. c. a nobis. de ſenten. excōi. c. fi. in fi. de tem. fieri ꝑte nō citata. vt eſt gl. no. in cle. pn̄ti. de cēſi. in. v̓. ſi v̓o ꝯſtiterit: ⁊ ab ordi. in. vj. c. quia in oībus de vſur. ⁊ vide tex. ⁊ bal. in. l. i. in. ij. col. C. de ipſa declaratoria pōt appellari. gl. eſt ī. c. cupiētes.§. qd̓ ſi. ꝑ. xx. d̓ ele. ī. vj. ritu nup. fallit vbi verba cum participio notarēt improprietatē quandaꝫ c ¶ Sed ꝑdit ius. adde bar. in. l. ſi debitor. cū. l. ſe. que in frau. credi. vtputa quia dicatur habeatur pro condemnato. nam tunc intelligitur ꝙ a i N fraudē.§. nꝫ īſtr̄a. venio ad ẜꝫ. vid̓ bar. ī auc̄. ſiꝗs ī aliqͦ. C. d̓ edē.

De iure fiſci 24 1 a ¶ Facit ad duas. q. Nō. ꝙ.§. iſte iuncta glo. facit vtrū appellatione inſaciunt ſcribi ſalſum per notariū actorū. pro quo vīde que no. Bar. in. l. ſtrumentorū veniant acta. Item vtrū veniat teſtamētū: ⁊ an appellatiōe ſiquis obrepſerit. in. i. q. de fal. per Bal. in. l. fi. C. de pe. iudi. Adde quod actoꝝ veniat ſnīa. ⁊ vide que no. in. l. i.§. edita. sͣ. de eden. ſed an appella dixit Inno. in. c. ītimauit. de teſti. de eo qui conatur parti auferre proba tiōe inſtrumētoꝝ veniat ſcriptura pͥuata. vide no. ꝑ do. bar. in. l. ij. C. d̓ iu tiōes ⁊c̄. adde Bal. in. l. fi. C. de malefi. ⁊ quod no. glo. ī. c. peruenit. el. i. ra. calū. que autem differētia ſit inter acta ⁊ geſta. vide Barto. in. l. i. in de teſti. cogē. in glo. parua. que dixit ꝙ ſurripiens parti tenetur ad interprincipio. sͣ. eſſe. d̓ quo ēt de offi. ꝓcu. per Inno. ⁊ ceſa. adde qd̓ ¶ Contra hoc op. ⁊ videt̉ ꝙ actoꝝ editio debe ibi qd̓ no. d. ¶ Nota tex. ibi in inno. quē alij Qui pro aliO. quo ēt adiuuari ec̄ at indiſtincte fieri: vt. l. ij.§. i. sͣ. e. Sol. ibi loꝗtur ant. ⁊ doc. in ſequunt̉ ī. c. .l. i.§. ſi reus qn̄ fiſcꝰ poſtulat ſibi edi ab alio: qd̓ dic vt ibi diqm̄ ꝯͣ. d̓ proꝙ ꝑ officiū iudicis petit̉ ceſſio fieri actionis: qd̓ .sͣ. de eo per ba. dicit ꝙ lꝫ xi: hic qn̄ aliꝗs poſtulat a fiſco: vl̓ aliter poſſumꝰ dic vt plene dixi in. l. modeſtinus. sͣ. de ſol. quē ſac. er. ⁊ tenor inſtru dicere: ꝙ fiſcꝰ hꝫ q̄daꝫ inſtr̄a ſeu acta publica: qꝛ qd̓ le. ⁊ no. ꝑ 3 ¶ Op. ꝙ qn̄ mēti nō ſit d̓ Si principalis. geditor ſucce doc. in. l. pro ſucceſſit alicui priuato: vel qꝛ ipſe litigauit ⁊ acta actis: ſꝫ ſola uidenduꝫ. sͣ. ꝓduc. tn̄ ſi īfieri fecit: vt ꝗlibet pͥuatꝰ: tūc illa nō cogit̉ edere dit reo pͥncipali fideiuſſor liberatur: vt. sͣ. d̓ fidede poſtu. vienſtrumtum ſi nō vult: ⁊ ſi vult: edit p̄ſtita cautiōe: vt hac gl. iuſ. l. gn̓aliter. ⁊. l. vrānius. e. ti. dicit glo. ītelligo de. sͣ. de fal. regiſtret̉ ī ac q̄dam ꝟo ſunt acta publica hoc ē ad publicā vti l. paulꝰ. ⁊ qd̓ ꝙ hec bona ſunt occupata: iō qꝛ nō ſoluebat. ſe tis ꝑ notariū hētur ibi. et litatē ꝯfecta: vt acta maleficioꝝ ⁊ cōdēnationuꝫ facit fideꝫ ēt cus ſi occupaſſet vt heres: vt in ꝯtrarijs: hoc nō bal. ī. l. locuꝫ ſi nō ꝓducat̉ ⁊ ſilīa: ⁊ iſta debēt edi cuilibet poſtulāti: ita loꝗt̉ puto verū: īmo quocūqꝫ modo occupauerat fi.§. ſiꝗs dolo originale: et ibi.Et hoc facit ad. q. ciuitas iſta fecit ſtatutū deiuſſor nō liberat̉: ſi bona nō ſunt ſoluēdo: vt .sͣ. de tab. ex ſubit not. q ꝙ ꝗcūqꝫ receꝑit aliqua donationē ab aliqͣ cōita hi. ꝑ cano. in .l. i.§. an bona. sͣ. e. ⁊. l. nō pn̄t. cetera dic: vt ī gl. ſufficit ſi re.c. venerabite teneat̉ ea on̄dere. mō mittit vna ciuitas ad ali giſtret̉ ſubEx.§. ſequenti. lis. de excep. ſtātia inſtruam terrā: vt ſibi mittat̉ liber maſſarij: vel exēplū ¶ Emphiteota arbores fructiferas non cedere ⁊ ibi ꝑ dn̄m mēti: puta ſi ī certe illa ciuitas illa acta nō cogit̉ mitter̄: vt hac poteſt. abb. adde tn̄ actis dicat̉ ti glo. qꝛ illa acta nō ſunt publica ⁊ ad publicā vtiad ea q̄ not. tius ꝓduxit ī x Per iſtū tex. Dy. hic bart. ꝙ ꝯͣ Conductoſ. determinat ꝙ ēphi litatem ꝯfecta: ſed ē liber rōnum admīſtratiōis ſtrumētū em̄ ip̄m videtur ptōis facte ꝑ illius ciuitatis ꝗ liber hr̄ tanꝙͣ priuatꝰ: vt. l. ij.§ teota: vel feudatariꝰ non pōt de fundo arbores tex. in. c. oliꝫ. eū ſeio de ta i. sͣ. ne ꝗd in loco publico. ¶ Vltimo iſte.§. facit vbi tex. ad h̓ fructiferas cedereᵉ: ita ponitur ī. l. diuortio.§. ſi li domo ꝓ tā no. exͣ de read duas. qª pͥma ꝯtinet̉ ſtatuto ꝙ ꝗ fecerit falſū to precio cōfundum. sͣ. ſo. matri. ſcrip. vbi fal fecto manu inſtr̄m cōburat̉: ꝯtingit ꝙ aliꝗs falſificauit acta Ex. l. ſequenti. ſificans litte talis notarij vtrū videat̉ feciſſe falſum inſtr̄m. hic videt̉ cāus ¶ Quod aufert̉ ab indigno facto ſuo applicat̉ ras abſoluto nā tūc crede ꝙ nō ⁊ ēt in p̄cedenti.§. nam inter inſtr̄a ⁊ acta rias ꝑdit cāꝫ fiſco. alias ſecus. tur ⁊ dicetur ⁊ eī īponitur ponit̉ copula. ergo vident̉ diuerſa: vt no. sͣ. d̓ iu. regiſtrata to 115 ¶ Op. C. de here. īꝑpetuū ſilen ta ſubā īſtru⁊ fac. igno. ſuper rubri. puto ꝯtrariū de iure: vt Ufertun. ſii. l. ſi pater. ⁊. l. nec tiū: nō tn̄ ītel mēti: ſeu ꝯͣc. sͣ. de fi. inſtru. l. i. vbi teſtimonia hoc eſt teſtiuꝫ di apd̓. So. lꝫ hoc auferat̉ tanꝙͣ ab īdigno ligas qd̓ per tus ad idē fa cta que cōſtāt eſſe de actis dicunt̉ inſtr̄a. ꝓ hoc. hoc adiudinō tn̄ fiſco applicat̉. ¶ Sꝫ op. qꝛ ẜm hoc non fa cit qd̓ ip̄e no cet̉ aduerſaC. de fi. inſtru. l. emācipatiōe. vbi appellat̉ inſtr̄ꝫ ta. ī. c. cū ī iu cit ad ti. dicit glo. dicas hic ꝙ defunctꝰ non hūit rio: niſi d̓ ſua reꝑitus. d̓ of emācipatiōis: ⁊ tn̄ cōſtat ꝙ illud eſt de actis cuheredē: ⁊ ſic applicant̉ fiſco tanꝙͣ vacātia nō tā cauſa ꝓbaue fi. deleg. ex qͦ rie. pro hoc. C. de re iu. l. geſta. vbi dr̄ ꝙ geſta.i. ꝙͣ ab indigno. ¶ Sꝫ cōtra hoc op. q̄ ab īdigne rit: vt ibi. vn̄ dicto no. ap ad ꝓpoſitū ſi acta redigunt̉ in inſtr̄a publica. ꝓ hoc cōis vſus auferunt̉ applicant̉ fiſco: vt. l. lutius. sͣ. e. ⁊. l. pa parꝫ ꝙ teſteſ nos teneam nō ſūt d̓ ſub loquēdi. oēm enī ſcripturā publicam appellat īpinianus.§. meminiſſe. sͣ. de inof. teſta. dicit glo ꝙ littere abſtātia inſtru ſtrumētuꝫ publicū: vt inſtr̄m venditiōis ⁊ donafallit hic illa regula. ita no. glo. hic. ⁊. l. hereditaſ ſolutōis non mēti: ſꝫ ſoluꝫ tionis. Itē inſtr̄mᵇ teſtī: vt. l. ſi idem. C. de codiſūt de actis: .C. de his ꝗ. vt īdi. videte nō eſt verū ꝙ hic fallit ponunt̉ adibi erit cāus cil. ⁊. l. nō codicillum. C. de teſta. eadē rōne poſbandū. qd̓ te regula: īmo ille. ll. faciunt regulā ꝑ ſe. naꝫ qd̓ auꝯͣ bar. ad qd̓ ne mēti. in ꝯͣ ſumus dicere inſtr̄m ſnīe: inſtr̄ꝫ citationis ⁊ ſil̓ia. fertur ab indigno applicat̉ fiſco: veruꝫ eſt ab eo cognoſcēdūriū tn̄ eſt gl. nec ob. hͨ. l. qꝛ non eſt incōgruū ꝙ inter genus ⁊ ꝗ eſt indignꝰ ſuo delicto. ſecꝰ ſi eſt indignꝰ abſqꝫ vide no. sͣ. ꝓ in. l. generali ſpēm cadat qn̄qꝫ copula: vt. l. fi.§. cui dulcia. sͣ. xi.§. tn̄ imo ſuo facto: vt in cāu. l. nr̄e. qn̄ putabat̉ filius ⁊ nō .C. de tabu. videt̉ dicere de vino tri. ⁊ ole. le. ⁊. l. q̄ſitum.§. pe. sͣ. de fun. īli. x. Bal. ī. l. erat. idem in ſpurio ꝗ eſt indignꝰ abſqꝫ ſuo deli ꝙ ibi ſit tex. ꝯͣctꝰ. in. iiij. ſtru. Item q̄ro vtrum appellatōe actoꝝ cōtinea cto. ⁊ ideo nō applicatur fiſco ſi relinquit̉ palaꝫ. ꝓ bar. ⁊ vult colū. ⁊ ī rub. tur ſnīa. hic videt̉ caſus ꝙ ſic cum ſua glo. que ē ꝙ ille littere vt no. sͣ. e. l. non intelligitur. in prin. quod intelli e. ti. C. de fi. ſuꝑ ver. acta. in fi. pro hoc vide Cy. C. vt li. pē. l. ſint de actis: ge ẜm determinationem. l. i. C. de natu. libe. ⁊ di inſtru. ⁊ bal. ꝗd de diſſigi ij. facit extra de ꝓba. c. qm̄ contra falſam. in. l. ij. C. de xi. sͣ. de his qui. vt indi. l. i. lāte acta. vid̓ fideicō. li. vi Ex.§. ſequenti. ang. ⁊ imo. ī 1e COp. ꝙ in de bal. in. l. Quod a preſide. ꝗdrupluꝫ vē ¶ An qui falſitatem cōmittit cauſam perdat. .l. i. ff. de his poſt diui. C. que in teſta. z No. dicit glo. ꝗ falſi dicet̉: vt. l. nō lꝫ. sͣ. de cōtra. ēp. Sol. vt hͨ in gl. ⁊ de iur. ⁊ fac. dele. ⁊ adde Quotiens. tatem cōmittit in cā per ign. facit ad etiā ibi plenius ꝑ Cy. C. qd̓ me. cā. l. ſi ꝑ impreſꝙ ꝓducens no. ꝑ Bal. ī dit eam: hoc eſt verū ſi falſitas cōmittatur circa ſioneꝫ. ſed qd̓ ibi dicit̉ mihi nō placet vſqueqͣqꝫ: ſalſum inſtru .l. ſi ꝗs legaacta: vt hic dicit̉ in tex. ſecus ſi circa alia: vt circa mentū amitiō dic ſic. qn̄qꝫ ꝗs hꝫ officiū ſine aliqͣ iuriſditōe: tum. de fal. tit cām ſuam teſtes vel inſtr̄a: vt. l. qui agnitis. sͣ. de excep. ⁊. l. ⁊ q̄ ꝓprie di vt ſi eſt ei cōmiſſa aliqͣ adminiſtratio rerū publiẜm glo. in. c. cant̉ acta. vi diuus. sͣ. de re iudi. ⁊ ita debet intelligi. C. d̓ for. caꝝ: ⁊ tunc ſi vigore illius adminiſtratōis aliꝗd cum venerade glo. ī. l. ilſubla. l. pͥma. bilis. de re. vendit̉ nō lꝫ ſibi emere: alias punit̉ pena q̄ ſtatu lud. in verſi. domi. ⁊ vide actoruꝫ. ⁊ ibi qd̓ hr̄ in. l. di dixi de ſac. ſanc. eccle. ⁊ de ſnīa: ⁊ de ſcriptura delegatiōis ⁊ aliꝗbus alijs uus. sͣ. de fal. ⁊ iſtum tex. alle. Bal. in. l. teſtamenta. C. de teſtam̄. ⁊ produan ſint de actis. vide per cano. in. c. prudentiā. in prin. de of. delega. ⁊ ibi cens falſum inſtrumentū tenetur de falſo. l. iubemus. C. de probatio. ⁊. l. maxime ꝑ imol. ⁊ glo. in. l. acta. in prin. de re iudi. ⁊ tex. in. c. quoniam ꝯͣ. falſos. C. de fal. ⁊ vide quod habes in. l. diui. de iudi. ADDE. vt per Ab. de ꝓba. ⁊ ibi per Io. an. ⁊ do. Anto. in. i. col. ⁊ ad p̄dicta adde tex. cū glo. in. d. c. cum venerabilis. in. l. ij. sͣ. quēad. te. ape. ⁊ adde ꝙ oīs ſcriptura q̄ ſit coram iudice dicitur d ¶ Conductor. emphiteota vel feudatarius nō poteſt incidere arbores de act. tex. eſt. ⁊ ibi hoc no. Bal. in. l. ij. C. de ſac. ſan. eccle. in. ij. colū. exce fructiferas. ⁊ vide tex. in. l. item ſi fundi.§. fi. cum ſeq. sͣ. de vſufru. ⁊ bar. ptis tn̄ his que fiunt ante lit. cōteſta. quia illa dicunt̉ p̄paratoria non acta in.§. feudū. hic alle. ⁊ Guil. de ſuꝫ. in aucͣ. qui rem. C. de ſac. ſan. eccle. vbi ẜm Bal. in aucͣ. clericus. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ vide bal. in. l. interroga. C. de liper Bal. in fi. pͥme colū. quod forte fallit: niſi ipſe plantaſſet illas. nam ſi be. cā. per Io. an. in addi. Spe. in ti. de ſen. in prin. ADDE an appellatio caſu euelluntur de terra ſunt plantantis. per no. in. l. ij. C. de reſcin. venne inſtrumentorū veniat priuata ſcriptura Ro. cōſi. xxiij. ⁊. lxxvij. ⁊ an ap ditio. maxime per Bald. ibi. ⁊ Barto. in dicto.§. fundum. vtrum autem pellatione actoꝝ veniat ſnīa bal. cōſi. cccxxxviij. i. lib. emphiteota poſſit imponere ſeruitutē rei. vide Bal. in. l. iij. C. de ſerui. b ¶ Item inſtrumentū. ſed an̄ hēat executionē paratam ſicut inſtrumētuꝫ e ¶ Fructiferas cedere. adde bo. tex. in. l. eꝗſſimū.§. i. sͣ. de vſufr. an auteꝫ guarentigie. Bal. ꝙ nō in. l. i. C. de plus petit. poſſit ſiluā extirpare ⁊ vineā plantare ibi: vel domū edificare. vide bal. in c ¶ Quotiens. no. ex hoc.§. cōiuncta glo. ꝙ cōmittens falſum circa acta .l. i. in vlti. col. C. de iure ēphi. ⁊ adde ad hic dicta de creditore hn̄te picauſe perdit cauſam. ſecus in inſtrumētis ⁊ teſtibus: qd̓ no. cōtra illos ꝗ gnus. bar. ī. l. ſi ꝯuenerit.§. pe. in pͥn. sͣ. de pi. act. IIIR N

De iure fiſcita eſt. sͣ. de cōtra. emp. l. nō lꝫ ex officio. niſi eme7 ¶ Oppo. C. de cōdi. fur. l. Si multi. a. l. ſiqs id quod. in ſi. sͣ d̓ ret palam ⁊ bona fide: vt. C. de ꝯtra. emp. l. ſi cū ipſe. ⁊ ibi no. facit qd̓ no. C. d̓ cōtracti. iudi. l. vna iuriſ. om. iudi. vbi in delictis ꝗlibet tenet̉ inſoliidē ſi hēret iuriſditiōem ⁊ adminiſtrationē p̄didum. dicit glo. in hoc eſt deterior conditio fiſci: ctam: ⁊ ex ea emeret ꝑ. d. ll. ⁊ hoc vult dicere. d. truffa eſt. ſed veritas eſt quādo plures hn̄tes ofl. non lꝫ ex officio ⁊cͣ. q. d. de eo quod vendit̉ pre ficiuꝫ delinquūt: tunc puniunt̉ oēs pro vno ſiue textu dicti officij non lꝫ emere. qn̄qꝫ ꝗs vult eme a ¶ Qd̓ a p̄ſi pena debeat̉ fiſco ſiue priuato: vt hic. ⁊. l. ſi mul de vult eme reª exͣ id qd̓ venditur ratione dicti officij: ⁊ tunc ti. sͣ. de publi. ⁊. l. tres tutores. sͣ. de admi. tu. ſere. vide no. ī aut emit inferendo metū occaſione dicti officij: cus ſi ſunt plures non habentes officium: vt ibi .l. pͥncipalibꝰ ⁊ tūc hꝫ locum. l. ſi per īpreſſionē. C. qd̓ me. ca. .sͣ. ſi cer. pe. dixi. ⁊. l. fi. s. ad. l. corne. de ſicca. ¶ Item oppo. ⁊ ī. l. fi. ⁊ qd̓ que loꝗtur etiā in mediocribꝰ officialibus: vt in de. l. hoc edicto. in fine. ⁊. l. ſi multi. sͣ. de publi. ibi Bal. C. d̓ his ꝗ poſiti ſunt ad denūciandū maleficia ⁊ ſi līdic vt ibi. reſcī. ven. bus. ſi ꝟo emit non inferendo mētū: ⁊ tunc ſiꝗ b ¶ Fiſcꝰ. ſed Ex. l. ſequenti. dem eſt talis officialis ꝗ hꝫ iuriſditionē non licꝫ an ciuitaſ ita ¶ An cum plures ſunt poſſeſſores bonorū dehēat tacitam ſibi emere: niſi vt dicit̉ in. l. i. C. de cōtracti. iudi. bitoris creditor poſſit eligere quē malit: vel quē hypotecā ſic̄ in tex. ⁊ ſi emeret hꝫ locum hec pena q̄ ponit̉ in libet ꝓ rata cōuenire. fiſcꝰ. vide gl. hoc.§. ſi vero nō hꝫ iuriſditioneꝫ: nō impeditur ⁊ bar. in. l. ij. em Oſchis ᵉ ¶ Opp. ꝙ debeat cō emere aliquo iure. arg. C. qd̓ me. cau. l. ad inuidi C. in ꝗ. cau. m OChiS. ueniri poſſeſſoritantū. no. hūc pig. ta. ꝯͣhi. ⁊ tex. ꝙ quoad am. ¶ Itē op. de. l. ſolent. sͣ. de offi. procon. So vt. l. cū poſſeſſor.§. fi. jͣ. de cenſi. Sol. aut adde h̓ bar. ī beneficiū exlu. hoc fallit in eſculentis ⁊ poculentis. fiſcus agit ꝓpter tributa ⁊ ſolus poſſeſſor cōuecuſatōis rec .l. reſcriptū. Ex.§. ſequenti. ſite nō ē mesͣ. de ꝓcur. ⁊ nitur: vt. l. ꝯtra. ⁊. l. imperatores. sͣ. de pub. ⁊. l. p̄ ¶ Fiſcus an hēat bona obligata pro penis. lioris ꝯditio qd̓ ibi dixi. ⁊ dijs.sͣ. eo. aut agit propter alia debita: ⁊ tunc pͥ nis fiſcꝰ qͣꝫ pͥ vide qd̓ no. ¶ Oppo. sͣ. e. l. fiſcus. So. hͨ us conuenitur principalis debitor ꝙͣ poſſeſſor: bar. in. l. i.§. uatus: ⁊ ita F iſcus. loatur qn̄ ipſe fiſcus cōtraxit: vt hic. ¶ Item op. C. de pigno. l. perſecutionē alle. Bal. ī. l ẜuꝰ. ad ſille. ibi qn̄ ſucceſſit priuato. ¶ Scd̓o op. sͣ. e. l. ꝙ pla amicorū. C. ⁊ adde bal. ī Solū. fateor ꝙ in hypoteca expreſſa prius pōt de ſentē. l. nō pͥus. C. cuit. So. ex ſuo cōtractu fiſcus hꝫ hypotecaꝫ: vt conueniri poſſeſſor ꝙͣ debitor de iure antiquo: f ¶ Poſſit ead ſil. bal. ī. l. hic. ſecus in penis debitis ob delicta. ita hic dicit ſed in tacita prius debeat cōuēiri debitor ꝙͣ poſ ligere. ſi pluſiꝗs poſt hac glo. Idem no. sͣ. de pac. l. reſcriptū. in prin. Cō.C. d̓ bo. dā. ſeſſor: quod eſt hodie idē in expreſſa: vt in aucͣ res ſint tertij trarium no. C. de pe. fiſc. cre. prefer. l. vna. lib. x. poſſeſſores c ¶ Qui cōpe ibi poſita: ⁊ ſic etiā olim in tacita hypoteca erat bonoruꝫ: an ſationeꝫ. q̄ro Dy. dicit ꝙ in penis hꝫ tacitam hypotecā: vt in locus diſcuſſioni. Item dicit̉ hic in reliquo oēm creditor poſ infra. bal. i. l. glo. d. l. vnice. ſed illo priuilegio non vtitur ꝯtra poſſeſſorem eē conueniendū. ¶ Quero plures ſit elige̓ quē ſi ex falſis. in creditores: vt. l. qd̓ placuit. sͣ. e. vbi tex. hoc īnuit vult. vide ꝑ iiij. col. C. de ſunt poſſeſſores bonorum: an creditor poſſit eli tn̄ ꝯtra ip̄ꝫ delinq̄ntē bn̄ poſſet vti iſto pͥuilegioBart. in. l. i. trāſac. videt̉ gereᶠ quēlibet quem vult: vel debeat quēlibet cō C. ſi vnus ex tenere ꝙ reCy. tangit hoc. C. d̓ bo. dā. l. ſiꝗs poſt hͦ ego exa uenire pro rata: ꝗdam dicunt quēlibet pro rata linꝗtur arbi pluribus cre mino hoc. sͣ. d̓ dona. ī. l. poſt ꝯtractū. ⁊ videt̉ mi per hunc tex. ꝗ dicit oēm quod eſt nomen colle di. in fi. ⁊ vitrio iudicis. hi ꝙ ego determinē contrariū ꝙ fiſcus nō hēat de ī ſpec. de ⁊ ideꝫ bal. in ctiuum: vt no. in. l. ſi pluribus. sͣ. de leg. ij. alij diobli. ⁊ ſol.§. bona obligata pro penis: qꝛ ẜm hoc poſſet indi aucͣ. ⁊ ꝯn̄ter. cunt cōtra ⁊ exponūt hic omnē.i. quēlibet: que i. ver. itē dealias eſt in. l. ſtincte reuocare alienata poſt delictū cōmiſſum: eſt verior. dico ꝙ pōt eligere quem vult. nā pro bitor meus. fi. in verſi. eī quod eſt falſum: vt ibi dicit̉. preterea ante ſnīam glo. q̄ro nun ⁊ vide. C. ſi paruo debito tota res ꝙͣuis magna tenetur: vt pena nō dicitur debita iure obligatōnis: vt dixit ꝗd liꝗdato. aduer. vē. in .l. ꝙ diu. C. de diſtra. pig. Ita dicit glo. ⁊ eſt exp̄ſ C. de ſentē. .l. ij. ⁊ ꝑ bal. ī .sͣ. e. l. in fraudem. in prin. ⁊. l. fi. sͣ. de iureiur. erſum. sͣ. de di. pig. l. creditores. Rn̄deo ad hunc d ¶ Cōpenſaſimili. in auc̄. go bona non poſſunt eſſe obligata. tex. ꝗ dicit oēm poſſeſſoreꝫ. tu debes ſcire ꝙ oēs re. ē ſoluere. res. qͥ. ad fi. Ex.§. ſequenti. vide bal. ī. l. in plurali numero eſt collectiuū: ita loꝗtur gl in C. cōia dele. ¶ Cū de debito opponitur cōpenſatio alterius in ea. C. d̓ cō .l. ſi pluribꝰ. ſed in ſingulari numero eſt diſtribu pen. vbi tꝫ ꝯͣ debiti incōtinenti liquidandi infra quātum tp̄s tiuum: vt idem ſit dicere oīs qd̓ quilibꝫ. hoc no Bar. ⁊ vide debeat fieri compenſatio. per glo. in. l. iij. sͣ. de ſtat. ho. ⁊ ibi eſt tex. merito bal. ī. l. fi. ī. ij. op. e. ti. ab. ſi ergo glo. exponit omnem.i. quēlibet ⁊ ſcripſi in Qui compenſationem cū. ī. c. ij. d̓ de .l. hoc articulo. sͣ. de here. inſti. licꝫ qn̄qꝫ quilibet poſito tꝫ opi. Dicitur in. l. fi. C. de compen. ꝙ debiti liꝗdi pōt poſſeſſor conueniatur pro rata in caſu. l. fi. C. de bar. quā puoppo. compēſatio: vel ſi liquidaret̉ incōtinenti. debi. rei publi. li. xi. tat limitādaꝫ ſecus ſi reꝗreret altiorē indaginem. ¶ Quero ī niſi de debiEx. l. ſequenti. to actoris cō fraᶜ quātum tp̄s dꝫ fieri iſta liquidatio. dicit Dy. ¶ Si ꝓ legato facto ī teſtō viuo teſtatore heres ſtaret ꝑ cōfeſ infra duos mēſes per hunc tex. vt ipſe no. inſti. d̓ cauit legatario ⁊ teſtator reuocet legatuꝫ: an ſit ſioneꝫ rei cō actio.§. in bone fidei. alij dicunt arbitrio iudipenſare volē reuocata cautio. Et ſi legatū eſt in pͥmo teſtō ne cis. ⁊ ita videt̉ ſentire glo. in p̄dicta. l. fi. C. de cō tis: qꝛ tūc dꝫ alienetur extra familiam. Et in ſecundo eſt lega admitti cōpē pen. in glo. que ſic incipit. no. ſic ergo. ⁊ ita ꝑ cy. tum ſimpliciter: an videatur repetituꝫ ne poſſit ſatio: lꝫ ita de in. x. q. tu dic breuiter ad hoc ſciēdū oꝫ te videre facili liꝗdari alienari. que eſt rō ꝙ hic ſtatuunt̉ duo menſes: vos ſcitis non poſſit in Reuocato teſtamēto ꝙ compēſare eſt ſoluereᵈ: vt. l. amplius. sͣ. reꝫ ra. fra decē dieſ Tatius. non videt̉ reuocatum quos hꝫ con ha. ſed ad ſoluendū daretur tp̄s duoꝝ menſiuꝫ: fideicōmiſſuꝫ tacite iniunctū. h. d. aduer feſſus ad ſolvt. sͣ. l. proxi.§. in fiſcalibꝰ. eodem modo ad liꝗuēdū ⁊ hoc ꝑ te. ¶ Oppo. sͣ. de ꝓba. l. cū tacitum. So. īmo cō danduꝫ debitū: vt hͨ. ideo dico indiſtincte ꝙ qn̄ no. ꝑ Cy. ī. l. cor. qꝛ tacitum fideicōmiſſum non intelligit̉ refi. ⁊ ibi glo. ⁊ opponit̉ cōpenſatio dꝫ admitti liquidatio infra uocatum per cōſequēs teſtm̄: ſed repetitum ſic. bal. ſeu bart. illud tp̄us ꝙ reo daret̉ ad ſoluendū: vt hic. facit ¶ Contra hoc op. sͣ. de le. iij. l. ſi iure facto teſta C. e. ti. arg. l. .l. ſi is. in pͥn. sͣ. vt in poſ. le. ⁊ ſi reo ad ſoluenduꝫ iniqui. sͣ. de mento. So. ibi in legatis relictis in pͥmo teſtō qͥ nullū tp̄s daretur: tūc nullum tp̄us daret̉ ad lig iureiur. AD vident̉ reuocata per ſcd̓ꝫ. hic vero in onere legaDE qn̄ excedandū: ita intelligo hanc materiā. ti tacite iniuncto qd̓ ex vi illius teſtī non petitur. ptio cōpenſa De hoc dico in. l. poſt contionis poſſit ¶ Iuxta. l. nr̄am quero: quid ſi ꝓ relicto facto ī In re alu. tractū. sͣ. de dona. Item ꝙ opponi alex. teſtamento viuo teſtatore heres cauit legatario dicit ſolutōem intellige verū in reo comparente. cōſilio. xciij. an teſtō reuocato poſſit legatū peti ex cautōe. hͨ iiij. lib. ſecus in reo contumace: vt. l. fi. sͣ. de requi. re. videt̉ tex. ꝙ ſic. cōtrariū eſt veritas: vt. l. cum ꝗs

De cap. ⁊ poſtli. reuer. ⁊ redēptis ab ho. 242 a s Tatiuſ. §. i. sͣ. de le. iij. Nec ob. hec lex: qꝛ hic in odiū hein frau. cre. l. n.§. vt fructus. ⁊. d. l. iul.§. ſi fructimit̉ hēre aī§. corne redis ꝗ tacitam fidem aſſumpſit de reſtituendo um ẜuādi iu bus sͣ. de act. emp. fallit in fiſco cuius fauore em̄ lio. vide ī. l. ramentū. adnō capaci. ¶ Querit Dy. pone ꝙ ī aliquo teſta cuꝫ pater.§. ptor tenetur ſtare colono: qn̄qꝫ ex re ſunt percide tex. ⁊ glo. mento eſt relictū aliquod legatū: vt non alienet̉ hereditatē. d̓ piendi fructꝰ induſtriales: quia forte naturales in. c. ad audi le. ij. ⁊ ī. l. gal extra familiam. In ſecundo teſtō eſt relictuꝫ ſim entiā. de pre ibi nulli ſunt: vt in ſeruo naue domo ⁊ ſimilibꝰ: lus.§. ⁊ ꝗd ſi ſcrip. ⁊.i. q. i. pliciter an videatur repetitum ne poſſit alienari vt. l. ſi nauis. sͣ. de rei ven. tunc ꝓ preterito tēpotm̄. sͣ. de lib. ſancimus. videtur ꝙ ſic: vt hic. ⁊ sͣ. de adimē. leg. l. legatū ⁊ poſt. ⁊ dic re ante vēditionem: debēt eſſe. vendētis pro fue n On duvt dixi ī. d.§. cōtrariū determinat ipſe: qꝛ ſunt diuerſe volūtaturo debent eſſe emptoris: vt. d. l. iul.§. ſi fructi bito. rehereditatē. ⁊ tes ⁊ bene dicit: vt in. d. l. ſi iure facto teſtamēto. cōmendate. bus. sͣ. de act. emp. ⁊ quod ibi no. quādoqꝫ in re vide bal. ī au adde pet. de de le. iij. non ob. hec. l. vt. sͣ. dixi. nec ob. l. legatū. tē. ſi qua mu ſunt fructus naturales: ſed eius occaſione debe anc. in cle. i. quia ibi loꝗtur qn̄ ſit tranſlatio legati in aliū. qd̓ lier. C. de ſa. tur preciū vel penſio: vt in fundo locato pro fru de reſcrip. ſan. ec. ⁊ iſtū noſtra loquit̉ quādo tota volūtas caſſatur ⁊ ad ctibus: iſto caſu dico ꝙ qn̄qꝫ eſt talis emptor ad f ¶ Ultīo no. tex. alle. bal. alium peruenitur. an īter ciuita quem ius coloni tranſit de neceſſitate: vt in eo in. c. nulla. ꝑ tes cōſedera Ex.§. ſequenti. quos fiat inqui emit a fiſco: vt hic. tunc tranſit ad eum ius tas exbānitꝰ ¶ Grauatus de reſtituēdo poſt mortē ſi ingreueſtit. ꝙ cōfi coloni inſpecto tempore: quo penſio debet ſolin vna dicat̉ ſcato feudo ditur monaſteriū ſubſtitutus nō admittitur. exbānitus in ui: vt hoc.§. quādoqꝫ ad eū non tranſit ius colo ꝑꝑ delictum alia. vide bal Fideicōmiſſum relictuꝫ ni: vt in emptore priuati: tunc puto ꝙ debeat in vaſalli fiſcus Torneli c. in diem mortis nō cedit dū in. l. execu poſſideat do ſpici tempus quo fructꝰ percipiunt̉: qn̄qꝫ reſpetorē. ad fi. iij nec delinq̄nſ ante dieꝫ mortis naturalis. h. d. ⁊ eſt bonꝰ ⁊ quo ctu fructuum debetur penſio: vt. d. l. iuli.§. ſi fru char. de exe. ſine herede tidianus.§. per iſtaꝫ. l. dicit Dy. ꝙ inſtitutus rorei iu. ⁊ quactibus. ⁊ ibi no. ⁊ hoc eſt magis equuꝫ: ⁊ magis durabat: vt ī liter ītelligāgatus de reſtituendo poſt mortē ſi intrauit moiudicat natura actionis bone fidei. aucͣ. de alie. tur pͥuile. innaſterium nō dꝫ ſubſtitutus admitti: vt hic. ⁊. l. ⁊ emp.§. i. fa ter iſtas ciui cit qd̓ no. ī. l. cū pater.§. hereditatem. sͣ. d̓ le. ij. ⁊ ad treb. l. ex ¶ De captiuis ⁊ poſtliminio reuerſis: ⁊ redētatesª vide ſi finita.§. fi facto. Nec ob. l. deo nobis. C. de ep̄i. ⁊ cle. quia bar. in. l. traptis ab hoſtibus. ℟ica. de vectigactatu a ſint quātum ad matrimoniū religio ⁊ mors naturalibus. sͣ. de Tene menti carebelles. ī v̓. Auibus. ſum huius legis lis equiparant̉: quia ſunt eiuſdem effectꝰ: qd̓ nō dā. īfe. ⁊ bal. fbellādo. ī v̓. idem ī. l. anti eſt quātum ad iſtud fideicōmiſſum. dixit no. ver propter res que capiuntur ⁊ recapi quitas. in fi. bum. 53 ¶ Quero qͣliter fueuntur in bellis. C. de vſufr. y Aleriū P. runt hͦ iſta vendita. g ¶ Apd̓ nos ⁊ ad hoc vid̓ Ex. l. ſequenti. puniri. ⁊ add̓ no. in. l. diui Rn̄deo dicit glo. ſub pacto adiectiōis in ¶ Captꝰ qn̄ ꝗs dicat̉ ī bello ⁊ qn̄ r̄uerſus bal. ī. l. execu de iure patr. diem: vt in pͥma glo. huiꝰ. l. iſtud nō videt̉ verū. torem. ī. iiij. ⁊ bar. in. l. i. ī Oſtliminii. nam. jͣ. ſtatim inducit̉ ꝑ exemplum de p̄dijs ven charta. C. de fi. sͣ. de īterexecu. rei iuditis ſub pacto adiectiōis in diē: ideo dic ꝙ fuedic. ⁊ relega. di. ⁊ ibi vide ⁊ ad p̄dictaꝫ Antequa in preſidia: runt vendita ſimpliciter: tn̄ fiſcus pro ſuo pͥuiletur tenere ꝯͣ .q. Bal. facit gio hꝫ hoc: vt alius offerēs meliorē conditioneꝫ bar. ⁊ ibi re¶ Nota hunc ver. ⁊ ſeq. Not. ꝙ non dicit̉ quis qd̓ no. bar. ī fert bar. ī. l. a audiat̉: ⁊ ſic adiectio in diem tacite intelligit̉: vt .ſ. ſiꝗs in tan proprie captꝰ donec ducat̉ intra p̄ſidia gētis ini diuo.§. ſnīaꝫ .l. lutius.§. fi. jͣ. ad munici. ⁊. C. de fi. inſtr. ⁊ iure tā. C. vn̄ vi. mice: ⁊ ſic bello inſtante nō dicitur vere captus. in. ij. col. d̓ re h v Alerius haſte. fi. l. ſi tꝑa. ⁊ ibi no. ¶ Item op. jͣ.§. proxi. ¶ Secūdo no. ꝙ tunc dicitur reuerſus qn̄ inter iudi. ⁊ ibi po .§. papi So. ibi predia erāt locata: ideo fructus ꝑtinent nit bal. de in noſtra p̄ſidia reuertitur: ⁊ hec faciūt ad multani. adde no. ī tellectu hui ad colonū penſiones ad emptorem. ¶ Itē op. .l. cognoui. 5 ¶ No. ꝙ .l. ⁊ no. sͣ. de Et ideo marclot iurat aliꝗd sͣ. de in diem adiec. l. id quod dictū. ⁊. l. lꝫ. ⁊. l. ſe. mꝰ. C. de mā excu. tu. l. nō ci. ⁊ colo. li. So. ſi predium remanet apud pͥmū emptorem tm̄.§. ilienſipreſumitur habere aīum ſeruandiᵇ iuramentum xi. ⁊ qd̓ dixi bus. ⁊ vide pro precio pͥmo promiſſo: tūc ad eum pertinent niſi cōtrarium appareat: vt hic. poſt bar. i. d. bal. ī rub. C. oēs fructꝰ poſtea ꝑcepti: ſed ſi remanet apud eū l. emptorē. ⁊ Ex. l. ſequenti. de fi. inſtru. ī no. bar. ī. l. ſi ꝓ nouo p̄cio maiori ꝓmiſſo: tunc fructꝰ anterio ¶ An ciuitas federata poſſit punire ciuē alteripe. ⁊ fi. col. ⁊ filius.§. fi. ff. res nō dꝫ hēre ſicut ſi eēt nouꝰ ēptor: ita loꝗt̉ hͨ. qd̓ no. ꝑ bar us ciuitatis federate. ſo. ma. ⁊ bal. to. ī. l. cūctos ᵇ ¶ Op. C. loca. l. ī. d. l. ēptorē. Iſta eſt nota. l. populos. in Papinianus. ꝓtorē. ⁊. l. ſi merOn dubito. multū. ¶ No. c ¶ Sꝫ ꝯͣ hoc xix. col. ī v̓. iij no. bn̄ an fru ces.§. i. sͣ. loca. Solu. ſpeciale eſt hic in fiſco ven ꝙ iſta caſtra q̄ ſunt de comitatu alicuius iuxta hoc qͥctus ⁊ pēſiodente priuilegium. rit̉ dicit ſtaciuitatis pn̄t dici proprie nō liber ppl̓s: ⁊ hoīes nes rei vēdi tutū ⁊cͣ. C. d̓ Ex.§. ſequenti. de illis caſtris dicunt̉ ciues illius ciuitatis: vt. l. te debeātur ſū. tri. ⁊ fide ¶ Si aliquis vendat p̄diuꝫ poſt fructꝰ p̄ceptos emptori. vid̓ ex vico. jͣ. ad muni. ſed caſtra ⁊ ville huic ciuitati ca. ⁊ ibi bar. etiā ī. l. ſi tratamen ante pēſionē ſolutā tota penſio: an debe ī. vi. colū. an recōmendateᶜ q̄ in ſignū maioritatis huic ciuita ditio. in vlt. atur emptori. bāniti poſſit ti dant pallium: vel aliꝗd aliud dicunt̉ populi li q. C. de acti. ſtare ī terris. ¶ Iſte eſt multū no. ꝟemp. ⁊ latius beri: nec ſunt huiꝰ ciuitatis ciues: quod facit ad cōfederatis. Triphonic.ſ. inſpicitur dies quo in. l. fructꝰ. e. multa. tangā de his plenius. jͣ. e. l. hoſtes. ¶ Ul de quo vide ti. ⁊ in. l. i. ⁊ ī pēſio debet preſtari: non dies quo fructus perci bal. in. l. etiā. timo no. ꝙ dicunt ꝗdā ꝙ hic eſt caſus ꝙ ſi aliq̄ iiij. col. C. de C. de iu. do. piuntur. h. d. ¶ Contra hoc op. sͣ. de vſufr. l. de ciuitates federate ſunt ꝙ exbānitus in vna ſit ex vſur. ⁊ fruc. in. v. col. Et functa. Sol. aliud in vſufructuario: vt ibi qui nō le. aliꝗd ꝑ an bannitus in alia: qd̓ non placꝫ: ⁊ vſus nō appro an ciuis vniˢ ge. ī. l. diuor reſtituit fundum de volūtate ſua: alid̓ in emptobat. ¶ Sꝫ q̄ro quid velit dicere hͨ tex. ꝙ ex ciui ciuitatis poſ tio. in pͥn. sͣ. re ⁊ venditore: vt hic. ⁊ ideo dicit Dy. per hanc ſit obtīere re tatibus federatis rei apud nos fiunt. aut enim iſo. ma. vbi tꝫ preſalia in ci .l. ſe determinaſſe: ꝙ ſi aliquis vēdat p̄diuꝫ poſt li de ciuitatibꝰ federatis delinquūt in territorio opi. dy. quaꝫ uitateᵇ ꝯſede fructus perceptoſ: tn̄ ante penſionē ſolutā ꝙ to hic īpugnat nr̄o ⁊ nō eſt mirū: qꝛ rōne delicti ſortiunt̉ forum rata ſicut ī ꝓ Bar. ta penſio debeatur emptori. ſed cōtra hoc facit noſtrū vn̄cūqꝫ ſint. aut nō delinquūt apd̓ nos. ⁊ pria. vid̓ bal. ¶ De capti .sͣ. de act. emp. i. iulia.§. ſi fructus. Sol. dicit dy. ꝑ illū tex. in vr̄ ꝙ apd̓ nos non pn̄t puniri: qꝛ nō ē aliqͣ cā ꝑꝑ uis ⁊ poſtliauc̄. ⁊ oīo. C. fateor ꝙ venditor ꝑcipit penſionē: tamen em̄minio reuer qua h̓ ſortiantur forū: ⁊ eſt caſus in. c. romana. ne vx. ꝓ ma. ſis. Rub. ptori reſtituere tenetur. hoc mihi non placet: qꝛ extra de fo. ꝯpe. li. vi. vbi delinquēs in dioce. ep̄i in. vi. colū. ⁊ Oſtlitex. ⁊ glo. ibi. dicunt ꝙ penſio diuiditur pro raad bar. h̓ ad ſubditi non pōt puniri in curia archiep̄i: quali minij. de bal. cōſi. ta tꝑis: ⁊ ideo dic ꝙ quādo venditur quādoqꝫ ergo dicemꝰ. dico ꝙ ex ſpeciali ſtatuto ciuitatis §. ⁊ iō ccxxxix. ⁊ vid̓ ſunt fructus naturales extātes: tunc qꝛ pars rei aīum ſeruan hoc pōt fieri: vt delinquētes de federatis ciuitabal. i. l. i. sͣ. ſi di. Quis p̄ſu ſunt ſine dubio cedūt rei vendite: vt sͣ. de his q̄ tibꝰ pn̄t apud nos puniriᵍ ꝑ hunc tex. ita deterex no. cā aga. RILII.N ij

De cap. ⁊ poſtli. reuer. ⁊ redēptis. ab homino in. l. cūctos ppl̓os. poſſꝫ etiā iſte tex. aliter ſtatus alicuius eſt inpendenti: qd̓ dic: vt inſti. q. intelligi: vt hic tex. velit dicere ꝙ cōtra homines mo. ius pa. po. ſol.§. ſi ab hoſtibꝰ. pleniꝰ ꝑ Cy. de ciuitatibꝰ federatis nō ꝓcedimus tanꝙͣ ꝯtra C. de ſē. pa. l. fi. ego dixi ī. l. vſufructꝰ. sͣ. d̓ ſti. ẜuo. hoſtes. ſꝫ ſi delinquūt de iure ordinario ꝓcedit̉ Iſtam. l. ⁊ oēs glo. eius declara d ¶ Facte. vi I ACTC. plene: vt dixi in. l. ſi is ꝗ pro emꝯtra eos reos ſic̄ ꝯtra nr̄os reos: ⁊ ſic poterit pu de bart. in. l. nō dubium. niri ſicut quilibet forenſis delinquēs nō hoſtis. ptore. sͣ. de vſuca. C. de legi. Cum. l. ſe. Ad euidentiā hu ¶ No. caſuꝫ ILE. ius. l. ⁊ ſe. p̄mitte ꝙ ad hoc Medio tēpore. ī quo filiuſfa. vt ſubſtitutio pupillaris valeat īter cetepoteſt cōtrahere mr̄imonium ſine pr̄is cōſenſu. ra reꝗritur ꝙ filius ſit in ptāte: ⁊ ꝙ efficiat̉ ſui iu ¶ Item not. rōnem de iure ciuili quare filiuſfa. ris ꝑ mortē patris. ⁊ ꝙ adeat̉ hereditas: vt. l. ij. non pōt ſine cōſenſu patris acciꝑe vxorem: quia sͣ. de vul. ⁊ pu. hoc p̄miſſo diuide hanc. l. cū. l. ſe. nepos naſciturus ex filio eſt futurꝰ ſuus ipſi auo in quattuor ꝑtes. Prima loꝗtur qn̄ pr̄ moritur ⁊ hꝫ neceſſe ip̄um inſtituere filio premortuo: vn in captiuitate filio exū̄te in ciuitate. Scd̓o qn̄ fili de ne quis habeat inuitꝰ ſuum heredē vult. l. ꝙ us mortuo pr̄e in ciuitate capit̉. Tertio qn̄ filiuſ ipſe conſentiat: cū filius accipit vxorem: vt hic. ⁊ p̄morit̉ in ciuitate patre viuente in captiuitate. hoc de iure ciuili: ſed de iure cano. contra. Quarto qn̄ ābo capiunt̉. ẜa ibi. ſi mortuo. tertia 11 ¶ Oppo. de. l. ꝗdaꝫ refeTOUICIIC. runt. s. d̓ iure codicil. So. ibi. ꝙ ſi filius. qͣrta ibi. ſꝫ ſi ābo. Tex. ibi ſui iuris effectus fuiſſꝫ cū de ſubā pupillaris ſubſtōnis re hic loꝗtur qn̄ quis fecit teſtamētuꝫ in ciuitate co quirat̉ ꝙ mortuo pr̄e filius ſit ſui iuris: vt. l. codicillos apud hoſtes ⁊ reuerſus eſt. ſed ibi loꝗ heredi.§. cū filie. sͣ. de vul. ⁊ pu. Iteꝫ ibi neceſſatur quādo reuerſus non eſt. rio tꝫ: qꝛ vnum ⁊ idem tp̄us vr̄ exēptionis a pr̄ia Ualde no. Si quis ſeruum. ge Tmo. ptāte ⁊ tp̄s mortis. Itē ibi: ⁊ ideo nō eēt. hoc cō e ¶ Si ꝗs ſer uum. op. adcludit iuriſcōſultus. Itē ibi pr̄is vacātis ſubſtitu duo ꝙ ſeruus eſt redimentis. Iteꝫ ꝙ redimens de bar. ⁊ bal. tos excluſis agnatis. Item ibi volūtate facientiſ vſucapit. ¶ Oppo. ad pͥmum īmo eſt obligatuſ in. l. iij. C. qꝛ bona alicuius captiui eē hereditatis q̄ vere here redimenti: vt. l. ſenatꝰ.§. fi. sͣ. de leg. i. ergo nō eſt me. cau. ditas eē non pōt: cū ſeruus ſucceſſorē hēre non proprius redimētis: qꝛ res ſua nemini eſt obliga pōt. Iteꝫ ibi dare: cū ergo iure p̄torio admittat̉ ta: vt. l. neqꝫ pignus. jͣ. de reg. iur. glo. ſol. ꝙ hoc erit hoc cāu neceſſariaª bo. poſ. ẜm tab. qd̓ no. ẜꝫ cāu tolleratur: ſicut tollerat̉ ꝙ liber homo ſit ob a p Ater ne Ia. de are. ⁊ bene. ⁊ eſt rō ꝙ filius in vtroqꝫ cāu ligatus. tu dic ꝙ res mea irreuocabiliter non po ceſſaria. eſt heres: qꝛ ſubſtitutio pupillaris nō pōt hr̄e lo teſt eē mihi obligata: vt in contrario. ſecꝰ ſi reuo no. caſum in cuꝫ niſi hereditate adita: vt. l. ij.§. adeo. sͣ. d̓ vul. cabiliter ſit mea: vt hic. ⁊. l. ex ſextante.§. latinus quo eſt neceſ ⁊ pu. ſed donec pr̄ viuit apud hoſtes nō pōt adi ſaria bo. poſ. .sͣ. de execu. rei iudi. ¶ Op. de. l. ſequit̉.§. lana. ri hereditas: vt. C. e. l. nec noſ. ergo ſubſtō pupil sͣ. de vſuca. So. vera ponit̉ in tex. eodeꝫ modo: laris nō pōt hr̄e locū. ⁊ hͨ ē rō huius. l. in pͥn. Itē qꝛ res mea irreuocabiliter non pōt vſucapi: vt in niſi filius reuertat̉ ab hoſtibꝰ non pōt adire hecōtrario. ſecus ſi reuocabiliter: vt hͨ. hoc habuireditateꝫ: ⁊ hec eſt rō huius. l. in fi. ¶ Op. sͣ. de ſtis no. in. l. ſeꝗtur.§. fructus. sͣ. de vſuca. ⁊ ibi di vul. ⁊ pu. l. lex cor. So. qd̓ ibi dicit̉ ꝙ ſit lege cor. xi: ⁊ ibi allegaui hunc.§. ¶ Ultimo no. ꝙ dn̄iuꝫ ītelligo.i. bn̄ficio p̄toris extēdentis. l. cor. ¶ Ul introductū de iure ſpāli ex aliquo fauore nō potimo glo. hoc diſtinguit ſatis bn̄: ſed in vltīo mē f ¶ Actio ex teſt allegari cōtra hēntem illud: ⁊ ꝑ hoc dicimuſ teſtō. actio ex bro ſunt opi. ideo vide eā ⁊ adde. vide glo. q̄ inꝙ cōpetit actio ex teſtōᶠ ⁊ rei vendicatio ꝓ legateſtamēto po cipit. hͨ impubes ⁊cͣ. in fi. glo. hec eſt ꝟa ẜm Dy. to: ⁊ ſic cōpetit actio pro re ꝓpria qd̓ ideo ē: qꝛ il teſt ꝯcurrere qꝛ nunꝙͣ fuit poſſibile pr̄is capti adire heredita cū rei ven. ⁊ lud dn̄ium hētur ex iure ſpāli fauore vltime volū tē: ⁊ ideo ſcd̓e tab. irritant̉: vt. l. ij. sͣ. de vul. ⁊ pu. vide bar. ī. l. tatis ẜm Alb. de ſal. ⁊ ẜm Cy. ⁊. l. ij. C. cō. de leg. nemo reꝫ ſuā ad tre. l. apd̓ iul.§. ideꝫ iul. Cetera circa hāc malꝫ glo. aliter dicat inſti. de lega.§. ſed nr̄a. ⁊ nota de v̓. obli. teriam dic vt dixi in. d. l. lex cor. ⁊. l. ſi pr̄ captus. iſta maxime: qꝛ ille qui eſt dn̄s reuocabiliter pōt de vul. ⁊ pu. Item per hanc. l. ꝙ ſi filius. Dy. de preſcribere ac ſi nō eſſet dominus. terminat. q. ꝙ filio decedēte in vita pr̄is ſubſtitu ¶ No. ꝙtus pupillariter non poſſit admitti ex tacita vulManumittendo. ubet poteſt gari: qꝛ tex. dixit de ſcd̓is tab. nihil eſt qd̓ tractari ſtatuere de ciuitate ſua qd̓ vult: non aūt de dn̄io poſſit: ⁊ ſic non pōt admitti ex vigore tacite vul ita dicit hͨ tex. de hoc dicā. jͣ. ad muni. l. aſſūptio. garis cōprehenſe in ea. ſed vt ſcitis gl. ī. l. lex cor. Hic ē cāus. l. ſi ꝙ ex pāSi natum. pbula. sͣ. de le. ij. dicit cōtra. dic vt ibi dixi. ⁊ plenius dixi in. l. ij. in tractatu pupillaris ſubſtitutionis. sͣ. d̓ vul. ⁊ pu. 6 ¶ No. ꝙ due fictiob ¶ Itē ī hac. Item in hacᵇ. l. ꝙ ſi filius. eſt vna glo. ma. ſuper c UNN AIC. nes cōcurrunt circa qd̓ vult glo. verbo exinde. quam glo. plene examino in. l. ſi is in. l. i.§. pro idem de quo habuiſtis glo. in. l. ſeruꝰ cōiſ qui pro emptore. in materia fictionis tranſlatiue ſecūdo. C. de meuij ⁊ caſtrēſis peculij. sͣ. d̓ ſtip. ſer. ⁊ dixi plene cadu. tol. .s. de vſucapio. in. l. ſi is ꝗ pro emptore. sͣ. de vſuca. in vl. q Dic.i. captis in bello Hec. l. ⁊. l. ſequens. ponūt A bello. ꝗ recuꝑant̉ in bello in XITO. eſfectū poſtliminij. ⁊. l. cor. pace.i. ꝑ pacē reducti. ¶ No. in hoc pͥnvt in eis patet. Bar. cipio tres caſus. aut enī ꝗs capit̉ in bello ⁊ recuOſtliminium. perat̉ in bello: aut capitur in bello ⁊ recuꝑatur ī g p Oſtlimi niū. hūc pace. aut capitur in pace ⁊ recuꝑatur in bello: ⁊ Nota. ē. No. tex. tex. alle. bal. ī in oībus iſtis caſibus hꝫ locum poſtliminiū: niſi Filius quoMdibi: quia pater ſic .l. fi. sͣ. de recontrarium appareat: vt hic. ceptato. illū: allego vobis hunc.§. an patrem dānatū poſ Uide e i N bel. ſit filius occidere: ⁊ dixi per hunc.§. ꝙ ſic in. l. ſi Si quis capiatur. extū ibi lo.§. ſiꝗſ adulteriū.§. liberto. sͣ. de adul. Item inducitur capiat̉. vide nunꝙͣ non dicit gl. i. ſemꝑ. ⁊ ſic negatio poſtpohec. l. ꝑ Guil. de cu. dicit. l. veluti. sͣ. de iuſti. ⁊ iu. bar. in. l. legi ſita eꝗpollet ſuo cōtrario ẜm logicos. ſil̓e in. l. le timos. hic al vt parētibus ⁊ patrie pareamꝰ: ſꝫ cui debemꝰ ma gitimos.§. an ergo. sͣ. de legi. tu. ¶ Item no. ꝙ ke. ⁊ ibi dixi. gis parere. an patrie: vel parentibꝰ. ⁊ dicit ipſe

De cap. ⁊ poſtli. reuer. ⁊ redēptis ab ho. 2 43 as Iꝗs inꝙ patrie: vt in hoc.§. probatur. tam iuriſditiōem retinetᵉ: vt. l. ſi prius. in pͥn. cuꝫ genuam culo totā iuvide qd̓ pōit ſi. ⁊ ibi no. sͣ. de aqͣ plu. ar. ꝗdam ſunt populi riſdi. retinet. I quis ingenuam. s bart. ī. l. ſiꝗs facit. l. vulga nullo modo obediūt pͥncipi: nec iſtis legibꝰ vifilio.§. fi. de ris. in pͥn. de Iſte ē no.§. no. ꝙ ꝑ uunt: ⁊ hoc dicūt ſe facere ex pͥuilegio imperato le. i. ⁊ ī tracta In ciuilibū? diſfeſiōes ciuiles pu fur. ⁊. l. cū ſci ris. ⁊ iſti ſimiliter ſunt de populo romano: vt fatu ꝗ ſint remus. C. de ablica res leditur: hoc facit pro pͥoribꝰ huius ciui belles. ī v̓. re ciunt Veneti. nam cū illam libertateꝫ ipſi habe gri. ⁊ ce. lib. tatis ꝗ hēnt arbitrium ſuꝑ bono ⁊ pacifico ſtatu bellando. ⁊ xi. ⁊ bal. ī. l. i. re ſe dicant ab imꝑio romano ex priuilegio quo no. ꝓ hn̄tibꝰ ciuitatis: vt poſſint facere ſtatuta: vt tollat̉ mate ī. xi. col. C. d̓ dāmodo p̄cario tenēt ab eo ⁊ poſſet priuilegiū arbitriū pro emā. li. ⁊ ibi ria brigarū ⁊ diſſenſionū inter ciues: qꝛ per hoc bono ciuitaillud reuocareº qn̄ vellet: cuꝫ ei liceat mutare vo Cy. ⁊ bar. in reipu. conſulitur. no. ꝙ inter partes q̄ ſunt in citis. ⁊ not. ꝗa .l. i.§. fiꝗs h̓ luntatem ſuā: vt. l. ſiꝗs in prin. teſtī. sͣ. de le. iij. p̄ dicit bal. ī cō uitatibus nō eſt ius poſtliminij captiuitatis. interdicto. d̓ terea illud priuilegium eis cōceſſuꝫ debet eis eē ſi. ſuo incipi. iti. ac. pͥ. īno. Ad hoc qd̓ hͨ ad cōmodum: vt non priuent̉ ciuitate romana. in xp̄i noīe eOna eorum. dicitur: ⁊ ſi vi in. c. dilectꝰ. b iuſqꝫ v̓ginis ar. sͣ. e. l. in bello.§. ſiꝗs ſeruum. ꝗdam ſunt po de cap. mo. ⁊ uo patre deceſſerit eſt cōtra. jͣ. d̓ caſtrē. pe Marie ⁊ mi bal. ī. l. ij. ī. xij puli qui nō obediunt pͥncipi: tamē aſſerūt ſe hachaeliſ arch. cu. l. ꝓponebat̉. in fi. dicūt ꝗdaꝫ hic deeſt nō. tu col. C. d̓ fur. bere libertatem ab ipſo ex cōtractu aliquo: vt ꝓex inſultū ⁊c̄. bal. ī. l. his ꝗ dic ꝙ ꝑtinet ad heredē patris redeuntis ⁊ deceuincie que tenent̉ ab eccleſia romana que fuerūt ꝙ iſte tex. lovſu fructū. ff. dentis in ciuitate poſt mortem filij: vt in vlti. ſo. ꝗtur occaſio donate ab imperatore cōſtantino eccleſie roma ꝗ. mo. vſufr. glo. que eſt vera. naliter ⁊ tan amit. ne poſito pro cōſtanti ꝙ donatio tenuerit qd̓qꝫ qͣꝫ ꝑ cām va d ¶ Reuocareuocari non poſſit. adhuc dico iſtos de populo Si quis cū pregnante de remotam re. circa hoc romano eē. nā eccle. romana exercet in illas terꝯſtrīgit̉. ſec vid̓ q̄ hēs ī. l. Uide glo. ſuꝑ ver. teſtm̄. nota iſtaꝫ glo. que tꝫ ꝙ ſi īmedietaras iuriſditionē que erāt imperij romani ⁊ iſtud imꝑiuꝫ. ī. xv. aucͣ. ex cā. hēat locuꝫ in p̄teritione poſthumi ſui. te ex actibus q. cir. fi. ⁊ in fatent̉: non ergo deſinūt eſſe de ppl̓o romano. ꝓximis deuē ſil̓es glo. hētis. sͣ. de fideicō. li. l. gn̓aliter.§. ſi te.q. xvi. de iu. ſed adminiſtratio iſtarū prouinciaꝝ eſt alteri cō tū ē ad cōciom. iudi. ſtamento. ⁊. l. ſi pater. in prin. ⁊ de teſta. l. i. ⁊. l. ſi tationē ⁊ ruceſſa: vide in ſimili iuriſditio in clericos eſt cōceſ e ¶ Fuerunt quis facto teſtamēto. sͣ. de lega. ij. dixi de hoc in morē populi donate. No. ſa totaliter pape: deſinūt ne propter hoc clerici qꝛ tunc bene .l. filio p̄terito. sͣ. de iniu. rup. ⁊ ir. te. vbi glo. hoc ꝙ prouinc ie eſſe ciues romani. certe non: qd̓ apparet: qꝛ retierit delictuꝫ q̄ fuerūt dotangit. nent ius ſuccedendi: vt. l. deo nobis. C. de ep̄i. ⁊ ⁊ iō ꝑ iſtum nate eccl. ro. Ex. l. ſequenti. tex. dicit no. cle. ⁊ ideꝫ dico de iſtis alijs regibus ⁊ principibꝰ dicunt̉ eē de ¶ Quis ſit ppl̓s romanus: ibi. Circa. Et ꝗ ſint bal. in. l. i. sͣ. populo roqui negāt ſe eſſe ſubditos regi romanoꝝ: vt rex de iuſti. ⁊ iu. populi exͣnei: ibi. Scd̓o. Et inter nos ꝗs poſſit mano ſicut pͥ Francie anglie ⁊ ſimiles. ſi enī fatent̉ ip̄um eſſe ꝙ ſi ſtatutuꝫ mo erāt. ⁊ vi indicere bellum: ibi. Hoc p̄miſſo. Et an ꝟe hodn̄m vniuerſalē: lꝫ ab illo vniuerſali dn̄io ſe ſubpunit morte de oīno que ſtis dicat̉ ciuitas q̄ officiali imꝑatoris: vel pape turbante ſta no. Inno. in trahant ex priuilegio: vel ex p̄ſcriptione: vel cōſi reſiſtit: ibi. Quero. Et an cū ciuitates belluꝫ īter tum ciuitatiſ .c. cū venera mili non deſinūt eē ciues romani per ea q̄ dicta illud ꝓcedit bilis. de reli. ſe faciunt dicant̉ inuicē hoſtes: ibi. Vlterius. ſunt: ⁊ ẜꝫ hoc quaſi oēs gentes que obediūt ſan ſi hoc agit pͥn domi. ⁊ vide ᵇHec. l. diuidit̉ in qͣttuor cipaliter. nō cte matri eccleſie ſunt de populo romano: ⁊ forcy. poſt glo. ī Oſtes. ꝑtes: qꝛ pͥmo dicit ꝗ ſunt aūt ſi hoc ve l. neminē. C. te ſi quis diceret dn̄m imperatorē non eē domi niret ī ꝯn̄tiā hoſtes ſcd̓o ꝗ ſūt latrūculi. tertio ꝗd iuride ſa. ſan. ec. num et monarcham totius orbis: eēt hereticus ⁊ qd̓ no. Aralteriꝰ delicti ſit d̓ captis a latrūculiſ. qͣrto ꝗd iuris d̓ captis ab qꝛ diceret cōtra determinationem eccleſie: ꝯtra vide tn̄ q̄ dichi. ij. q. vij. hoſtibꝰ. ſcd̓a ibi: ceteri. tertia ibi: ⁊ iō. quarta ibi: xi poſt bart. ī tex. ſancti euāgelij dum dicit. Exiuit edictū a ce ſed obijcitur ab hoſtibꝰ. ¶ Op. ⁊ videt̉ ꝙ q̄libet ciuitas hēat .l. nunqͣꝫ plu ꝙ reaſſūpſit ſare auguſto: vt deſcriberet̉ vniuerſus orbis: vt ra. d̓ pͥua. deſuos hoſtes: vt illos ꝗbus q̄libet ciuitas bellum bal. in. c. i. in habes Luce. ij. vel. iij. c. ⁊ ita etiā r̄cognouit xp̄s lic. ī. vij. col. pͥnci. de feu. publicū indicit: vt. sͣ. e. l. ſiꝗs ingenuā.§. fi. dicit imꝑatorē: vt dn̄m. predicta ꝟa niſi belluꝫ publib h Oſtes. marchie. glo. fateor ꝙ illi hoſtes ſunt: non tam̄ tales īter No. qui cum eēt indictuꝫ ꝯtra aliquos ex iſtis. tūc.n. effif ¶ Potes ī quos ſunt iura captiuitatis ⁊ poſtliminij: qꝛ non dicāt̉ hoſtes dicere. Et iō cerent̉ hoſtes ꝑꝑ indictionem belli: vt. jͣ. dicam. ⁊ q̄ ſit differē dicit Bal. in ſunt ppl̓i romani: ſed ciuitatis illius ⁊ dicit veꝝ. ¶ Scd̓o dixi ꝙ alij ppl̓i ſūt exͣnei: ſūt ⁊ ppl̓i exͣnei .l. ſi ꝗs ad ſe tia īter hoſtē ego tn̄ dico ꝙ ſicut hoſtes populi romani ꝑdut ⁊ reū crīs leꝓpͥe ꝗ nō fatent̉ imꝑatorē ro. eſſe dn̄m vl̓em: vt fundū. in pͥn. ea que ſunt iuris ciuilis romanorū: ita hoſtes cu ꝙ hodie ſi vſe maie. vide greci ꝗ nō credūt imꝑatorē romanum eſſe dn̄m iuſlibet ciuitatis ꝑdunt ea que ſunt iuris ciuilis bal. ī. l. nihil. na ciuitaſ pa vl̓em: ſꝫ dicūt imꝑatorē ꝯſtātinopolitanū eē dn̄ꝫ titur vim ab C. de īdic. li. proprij illius ciuitatis. vnde ſi qua pͥuilegia ſi qͣ totius mundi. Itē tartari ꝗ dicūt gran chan eſſe ⁊ no. ꝙ pyra alio pōt belſtatuta illa ciuitas hr̄et illis ſtatutis ſe iuuare nō dn̄m vl̓em. Et ſaraceni ꝗ dicūt dn̄m eoꝝ eē dn̄ꝫ lum indicere te eꝗparant̉ poſſet: ita dixi in diſputatiōe in qua tractaui ma hoſtibꝰ fidei .d. l. fiꝗs ad totius mundi: ⁊ idē in iudeis. verū īter iſtos eſt ⁊ principis ⁊ teriam exbānitorū. ⁊ Ia. de are. tangit in. l. ex fa ſe fundū. ⁊ in dr̄ia. nā ꝗdaꝫ ex iſtis ſunt nobis federati: vt erāt ſunt ipſo iud. l. ex hoc iu cto.§. ex facto. sͣ. ad trebel. ſcripſi hoc late in. l. ꝗ greci nobis federati cōtra turchos. ꝗdam ſūt cū re diffidati: ⁊ re. de iuſti. ⁊ dam ſunt. sͣ. de pe. His premiſſis glo. hic dicit pn̄t īpune a ꝗbus hēmus pacē: vt tartari. nā mercatores nr̄i iure. ꝙ ꝗnqꝫ ſunt genera gentiū pro qua glo. declarā quolibet deg C.§. ſi debi vadūt ad illos ⁊ illi ad nr̄os. ꝗdā cū ꝗbꝰ non hē torē. add̓ no. robari. ī aucͣ. da nō ẜuato ordine gl. vos debetis ſcire ꝙ duo mus pacē: nec guerrā: nec aliꝗd facere: vt cū illiſ ꝑ doc. ī. l. i. sͣ nauigia. vbi ſunt genera gentiū pͥncipaliter. pͥmo ppl̓s roma de india. ꝗdam ſunt cū ꝗbꝰ hēmus guerrā indibal. C. d̓ fur. ſiꝗs ius dinus. ſcd̓o populi exͣnei: vt sͣ. e. l. nō dubito ꝓbacē. nō obtē. Itē hypocri ctam: vt cū ſaracenis: ⁊ hodie cū turchis: ſꝫ motur. ¶ Circa pͥmū quero ꝗs dicatur ppl̓us roma te dicunt̉ ho dicuꝫ ad nos de illis ꝗ foris ſunt. ¶ Hoc p̄miſſo ſtes humani nus. gl. dicit hic accipitur pro toto imꝑio romavideamus ꝗ pn̄t indicere belluꝫ: ⁊ ꝗs eſt indicti generis. vn̄ no: vt. l. roma. jͣ. ad muni. Sed diceres tu cū mo dignū ē a cū effectꝰ belli. ⁊ hoc videamꝰ inter nos? ℟. ꝙ qd̓dā dice gentes ſunt q̄ romano imꝑio obediant: erctis publicū eſt bellū qd̓ pōt indici a quolibet pͥuato: vt ꝓ dego videt̉ ꝙ ſit paruꝰ ppl̓s rō. Rn̄deo: q̄dam ſūt bellū ꝯͣ eos ī fenſione ſue rei vel ꝓ recuꝑatiōe incōtinēti pōt dicere ẜꝫ ia. gentes q̄ imꝑio romano obediunt ⁊ iſte ſine du facere adunatiōem gentiū ⁊ pugnare cū alijs iuaccre. in ora bio ſunt de ppl̓o romano: q̄dam ſūt que nō obe ſte: vt. l. vt vim. sͣ. de iuſti. ⁊ iur. ⁊. l. iij.§. cū igitur tiōe ꝯͣ hypodiunt romano imꝑio in totū: ſed in aliꝗbꝰ obecritas. .sͣ. de vi ⁊ viar. ⁊ ibi no. Iteꝫ pro recuꝑatiōe rei diunt: vt quia viuūt ẜm legē populi romani: ⁊ īc ¶ Totā iuriſ tue potes indicereᶠ bellū ex interuallo ſi nō ē coditio. retinet peratorem romanoꝝ eē dn̄m oīum fatentur: vt pia iudicis ꝑ quē tibi cōſulat̉: vt. l. nullus. C. de ſi populꝰ roſunt ciuitates tuſcie lombardie ⁊ ſil̓es. ⁊ iſti etiaꝫ manꝰ exerceſ iudi. ⁊ sͣ. qd̓ vi aut clam. l. ſi alius.§. belliſſime. ⁊ ſunt de populo romano. nā cū populus roman iuriſditioneꝫ .l. ait p̄tor.§. ſi debitorēᵍ. sͣ. de his q̄ in frau. cre. ī aliquo artiin eis exerceat iuriſditionē in aliquo articulo: to ⁊ iſtd̓ bellū lꝫ ſit licitū tn̄ non eſt publicū: ⁊ ideo II.NRR iiſ

De cap. ⁊ poſtli. reuer. ⁊ redēptis. ab hoxime. sͣ. de his que in teſta. delen. ⁊ ꝙ rex habeatur loco principis tener a ¶ Indicere bellū. Qui poſſint indicere bellum: ⁊ ꝗs ſit effectus indicti belli. vide in. l. ex hoc iure. de iuſti. ⁊ iur. ⁊ qd̓ ibi dixi ⁊ Ang. in. q. ſua inibi Bal. ⁊ idem bal. in. l. exemplo. ad fi. C. de proba. per do. Anto. in. c. i cipiente. renouata guerra in pͥn. ꝑ Inno. in. c. ſicut. el. ij. de iu.eiur. ⁊. c. venerabilem. qui fi. ſint legi. Bar. in. l. i. C. de bo. vacā. lib. x. ⁊ an omnes olim. de reſti. ſpō. ⁊ Bal. in aucͣ. ite nulla cōitas. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊. l. qauā reges de iure ſubſint imperio. vide Imo. in. d. l. infamē. vide no. ꝑ Bar. in. l. precibus. in. xi. colū. C. de impu. in verſi. quod dictuꝫ. ⁊ in rege: ⁊ in C. de ſerui. ⁊ aqua. in. xvij. ⁊. xviij. col. ⁊ in. l. ij. C. ꝗ. ad li. ꝓcla. nō lꝫ. ⁊ qd̓ xxiij. q. i. ꝗd cōtractu eiuſ ſit militare. ⁊ vide Bal. in .c. bellū. ⁊ di aucͣ. hoc amnon dicunt̉ ꝓprie hoſtes inuicē. ⁊ ꝗ ibi capiunt̉ sͣ. de aqͣ plu. ar. l. pe. Pro hͦ facit optime q̄dam cit archi. xxii plius. circa non efficiunt̉ capientiū: qꝛ reꝗrit̉ ꝙ ſit bellū pudecretalis: exͣ de of. dele. c. ſi a ſubdelegato. li. vi. ij. q. i. ⁊ in. d. mediū. C. de blicum: vt hic dicit̉ in tex. ⁊. l. hoſtes. jͣ. de ꝟ. ſig. que dicit ꝙ ſi appellatur a ſubdelegato ex cauſa c. bellum. qd̓ fideicōmiſ. ⁊ lꝫ homicidia ⁊ iniurie q̄ ibi fiunt ex ꝑte bellum ībellū ſit iuſtū q̄ reſpicit ꝑſonā ſubdelegantis dꝫ appellari ad an rex poſſit vel non ex cā in preiudiciferentis licite non puniant̉: vt. l. qm̄ multa. C. ad pͥmū ordinariū: ſꝫ ſi appellet̉ ex cā q̄ reſpicit ꝑſo bellandi p̄cium pͥuati ali .l. iul. de vi. ⁊. l. ſcīam.§. ꝗ cuꝫ aliter. sͣ. ad. l. acꝗl. nā ſubdelegati appellat̉ ad ip̄m ſubdelegātem: pue iudicat̉. ꝗd decerneſed ſi ꝗs rebellaret rectori ꝑꝑ factū ip̄ius rectoItē pōt indicere bellumª licitū ꝗlibet hēns iuriſ cā aūt vn̄ a ē re. vide Io. legitima.ſ. cō ditionē pro exercitio ſue iuriſditiōis: vt. l. ꝗ reſtiris: qꝛ eos male tractat: vt faciunt ciuitates duca and. in addi. Spec. in ti. tumacia iniu tuere. sͣ. de rei vē. ⁊. l. non eſt ſinguliſ. jͣ. de re. iur. tus ⁊ marchie: ⁊ tūc nō dicerent̉ hoſtes pͥncipis ſte reſiſtētis. d̓ inſtru. edi. ⁊.sͣ. ne vis fiat ei ꝗ in poſ.mit. l. ſiꝗs miſſuꝫ. ⁊ iſtd̓ vel ſūmi pon. ſꝫ ipſiꝰ rectoris. ⁊ ita loquunt̉ ea q̄ tūc enī iuſte §. inſtr. in ad bellū lꝫ ſit iuſtuꝫ: tn̄ nō eſt publicū eodē mō quo dcā ſūt. ¶ Ulteriꝰ q̄ro ꝗd de iſtis bellis q̄ fiunt ī bellat̉ cuꝫ ab diti. que inci eo ꝗ obnoxi dr̄ hic. ⁊ ideo q̄ ibi capiunt̉ nō efficiunt̉ capienpit. vbi poſt ter ciuitates ⁊ ciuitateſ: an dicāt̉ īuicē hoſtes: vt us ē iniuria eum. ⁊ quod tiū: nec capti efficiunt̉ ſerui. niſi ſimpl̓r hic eēt fa ſit locus iuri captiuitatis ⁊ poſtli. ⁊ videt̉ ꝙ non hēri non pōt ipſe no. in ti. cta aliqͣ. l. ab alio duce: vel p̄fecto: vel rege ꝗ illd̓ ⁊ vr̄ cāus in. l. ſiꝗs ingenuā. in fi. sͣ. e. in cōtrariū xxiij. q. i. qd̓ de inſtru.§. belluꝫ indiceret. ⁊ ita tꝫ Inno. exͣ de reſti. ſpo. c. vr̄: qꝛ cū q̄libet ciuitas ꝑ ſe hodie faciat ppl̓m liculpat̉. ⁊. c. porro. in adnoli. ⁊. ij. q. di. mag. ⁊ ibi olim cām. ⁊ de iureiur. c. ſicut lo vlt. ⁊ ꝑ hoc dico berū: videt̉ ꝙ ſint iura captiuitatis ⁊ poſtli. ſicut iij. c. nulle. sͣ. ponit an rex ꝙ ſi rector in ducatu: vel in marchia indicit belqn̄ eſt ꝯtentio īter ppl̓ꝫ rō. ⁊ ſaracenū. Breuiter de uſufr. in. l. habeat̉ loco lum alicui terre ꝙ illa q̄ capiunt̉ nō efficiunt̉ caqn̄ eſt ꝯtētio inter aliqͣs ciuitates q̄ ſunt ſub vno ſi vſufruc. ⁊ princi. Et vi predictis ad pientiū ⁊ capti non efficiunt̉ ſerui: niſi ſuꝑ hoc p̄ dn̄o: tūc inter eas nō eſt locus iuri captiuitatis ⁊ de ad Bart. de quod legi hic Ang. ī. q. ceſſerit cōſtitutio vel ſnīa. hͨ tn̄ videt̉ ꝙ ſiꝗs ē repoſtli. vt. l. ſiꝗs ingenuā. sͣ. e. qn̄qꝫ eſt cōtentio ī tur ⁊ no. ī. d. ſua incipiēte bellis officialiᵇ: vel rectori eccleſie ſit rebellis to ter duas ciuitates q̄ ſuꝑiorē nō recognoſcūtᵈ: vt c. belluꝫ. ⁊ ea renouata gu ti eccleſie q̄ tꝫ locum imꝑij in iſtis ꝑtibus: ſꝫ. jͣ. rn̄ inter ciuitatē florētie ⁊ ciuitatē piſanā. ⁊ pono vt cā. ij. q. c. ꝗd erra. in prin. ſit militare. ⁊ ⁊ quid ſi vna debo. Tertio mō indicit̉ bellū publicū qn̄ inditollā oēm dubitatiōem ꝙ q̄libet iſtaꝝ ſit hoſtis ī latiſſime per ciuitas obcitur a ppl̓o romano vel ab imꝑatore in quē trāſ perij. certe de iuregētiū antiꝗs moribꝰ introdu arch. in. d. c. ſeſſa ab alia lata eſt oīs iuriſditio populi ro. vt hͨ. ⁊. l. hoſtes. cto deberet eē ius captiuitatis ⁊ poſtli. vt. l. poſt bellū facientradit ſe illi jͣ. de ver. ſi. Itē qn̄ aliꝗs indicit belluꝫ imꝑatori: liminiū. in pͥn. sͣ. e. ⁊ hic. ſed ẜm mores moderni teꝫ. vij. gene ciuitati: quis ra belli. ⁊ vid̓ illis diſpovt hic ⁊. d. l. hoſtes. ⁊ iō puto ꝙ ciuitates Italie tꝑis ⁊ ꝯſuetudīs antiꝗtus obſeruate inter xp̄iade qd̓ dicaꝫ nere poſſit. cōtra qͣs imꝑator indixit bellū: vt ꝯtra ciuitateꝫ nos ꝙͣtū ad ꝑſonas hoīum non obſeruamꝰ iura .jͣ. e. l. fiꝗs in vide Bal. in ſlorētie ⁊ ſil̓es ſint vere hoſtes imꝑij ⁊ capti efficaptiuitatis ⁊ poſtliminij: nec vendunt̉ nec hēnbello. ⁊ de oī rub. alias. in genere belli: ciunt̉ ẜui: ⁊ res q̄ ibi capiunt̉ efficiunt̉ capientiū tur ſerui captiui. ſed ꝙͣtum ad res iura iſta ſerua l. i. C. de lati. vide in. c. ꝓ li. tol ⁊ ibi eti non intelligas capientiū ꝑſonas ſimpl̓r: qꝛ qn̄qꝫ mus cui cōſuetudini eſt ſtandū: vt. l. poſtliminiū humāi. d̓ hoam nunquid publicant̉: vt dicā. jͣ. e. l. ſiꝗs in bello. ¶ Circa p̄in pͥn. sͣ. e. qͣliter aūt ⁊ quo iure indicat̉ bellū cōmi. in. vi. in iſti qui dant dicta q̄ro ꝗdᵉ ſi aliqͣ ciuitas: vel terra reſiſtit alitra ſaracēos. dic ꝑ Inn. exͣ de voto. c. ꝙ ſuꝑ his. nouel. ⁊ dicit ſe hoſtibꝰ poſ bal. in. d. l. ij. cui officiali dn̄i imꝑatoris vel ſūmi ponti. ī terris ſint appone¶ No. ꝙ ꝗs ibi eſſe creditur de ſer. ꝙ nul re aliqua pan I Ll. vbi hꝫ aium reuertendi. in ꝗbus tꝫ imꝑium: an ex hoc dicant̉ hoſtes ꝟeluꝫ bellū lici cta que ſint Rn̄. qn̄qꝫ ꝗs rebellat officiali nō ꝑꝑ officialē: ſꝫ Prīo tū eſt ſine dif ſeruanda et sI quid in bello. ponit ꝓpter pͥncipeꝫ: iō qꝛ nō vult obedire pͥncipi: tūc fidatiōe. ideꝫ quas leges bal. in. l. pe. ī principi vr̄ rebellare ⁊ principi indicere bellū. ⁊ ſeruāt iſti cavnū dictuꝫ. Scd̓o ponit limitationē iuriſ xiij. col. alias pti. vide bar ita loꝗtur p̄allegata ꝯſtitutio imꝑatoris Fe. ar. conſulti. circa illud tex. ibi in p̄da eſt.i. efficiūtur .q. de execu. to. ⁊ doct. in rei iudi. ⁊ ꝗd .l. qui a latro ſi ciuitas fac̄ nibus. sͣ. de iniuriā ciui ſuo vtrū poterit pugnā inferre. vide Bal. in auc̄. ⁊ oīno. C. ne teſta. ⁊ adde hic no. ꝑ bar. in. l. ij. C. de patri. ꝗ fili. di. in. q. an poſſint obſi vxor pro ma. ⁊ de bello aliꝗd per Bal. in. l. i. in pͥn. C. de ca. tol. ⁊ de diffi ſides dari. ⁊ vide Bar. C. de ſacrif. paga. in. l. i. ⁊ ad bar. h̓ adde bar. in. l. datis. vide Bald. in. l. ſi manumiſſori. C. de obſe. patro. p̄ſtā. ADDE ꝗs i.§. fi. sͣ. a ꝗ. appel. non lꝫ. ⁊ bar. in. l. iij. in prin. sͣ. de mino. ⁊ vide Bar. in poſſit indicere bellum oldra. cōſilio. lxx. .l. iij. ad. l. iul. maie. sͣ. ⁊ bar. in. l. i.§. de qua re. sͣ. de poſtul. ⁊ adde qd̓ di b ¶ Rebellis officiali. facit not. Bal. in. l. i.§. ſolent. sͣ. quando appel. ſit. ⁊ xit bar. in. l. deniqꝫ. in prin. sͣ. de mino. ⁊ qd̓ idem ſcribit in tractatu ꝗ ſint vide. jͣ. proxime. rebelles. in ver. Lombardie. c ¶ Quero ꝗd ſi ciuitas imꝑij reſiſtat officiali imꝑatoris: an pro hoc dica e s I quid in bello. ad iſtaꝫ legē in qua querit̉ cuius ſint capta in bello. tur hoſtis vere ⁊ bellū indici poſſit. ⁊ pro hoc facit de pa. cōſtan. ⁊ qd̓ ibi adde Inno. in. c. ſicut. el. ij. de iureiuran. aliꝗd per Bal. ī. c. i. in. iiij. Bal. in ver. dāna. vbi dixit ꝙ imꝑatori ſit iniuria ꝓpter ſuos. facit. sͣ. de col. de mili. vaſal. qui contumax eſt. ⁊ adde qd̓ dixi in pͥma charta mee le religio. l. oſſa. ⁊ qd̓ no. Imol. in. c. dilectis. de ap. ⁊ quod hētur in. c. in no ctu. ff. veteris. ⁊ que notat Bar. in. l. naturaliter.§. fi. de acꝗren. re. do. ſtra. de iniur. ⁊ dam. da. Item ẜm Bal. e. ti. in ver. apizoni. ſatis dicit̉ pͥn Et adde ꝙ capta in bello ſunt regis indicentis bellū. ſed ea diuidit inter cipem offendere ꝗ ſuis ſubditis vel partialibꝰ iniuriaꝫ facit vel offenſam milites ẜm qualitatem perſonarum. xxiij. q. v. dicat. ⁊ ibi quomodo expo per illū tex. ⁊. l. ꝗſquis. C. ad. l. iul. ma. facit. C. de ſac. ſan. eccle. l. decerninatur auctoritas dicens ꝙ capta in bello ſint capientis. ⁊ dicit Bal. in. l. mus. in pͥn. ⁊ e. ti. l. raptores. ⁊. l. i. de rap. vir. ſic qd̓ ꝯͣ principem ſit in oī nam ⁊ ſeruus sͣ. de nego. ge. ꝙ latrūculatores non poſſunt imponere taum vertit̉ iniuriam. ar. C. de here. l. manicheos. Quid aūt ſi imꝑator inglias niſi bellum ſit iuſtum. ⁊ vide etiā in hac materia Ang. in qōne incidixit bellum ⁊ gētes ſue imꝑatore mortuo ceperūt hoſtes: an ſint ſerui. piente renouata guerra. in verſi. deſcēdo ad tertium. ⁊ Bar. sͣ. e. in. l. ho Bal. no. decidit in. l. cū cognatū. C. de inge. manu. vtrū aūt belluꝫ qd̓ ſit ſtes. verſi. hoc p̄miſſo. ⁊ Bal. in. l. penul. C. de dona. in. l. ab hoſtibꝰ. la. ij. inter ciuitatē: ⁊ ciuitatem hēat ius captiuitatis ⁊ poſtliminij. Bal. in. d. l. C. eo. ⁊ in. l. cum non. e. ti. ⁊ Adde ꝙ ſi promitto ſtipendium veniētibꝰ in cū cognatum. ꝑ illū tex. C. de ingen̄. manu. tꝫ ꝙ nō. idem dicit in bello fa bello illicito non teneor: nec ad aliquid agere poſſunt cōtra me: vt notat cto inter aliquos duces vel reges p̄terqͣꝫ in rege romanorū ⁊ ſūmo pon Bal. in. l. ſi fideiuſſor. C. man. ⁊ de iſta materia. vide dn̄m Anto. in. c. oliꝫ tifice. ⁊ vide ibi per eū etiā aliam queſtionē indeciſam. ⁊ Io. an. in ti. de īel. i. de reſti. ſpo. ⁊ dic ꝙ in bello licito capta ſunt capientis tanqͣꝫ tranſla. ſtru. edi.§. cōpendioſe. verſi. xv. ta in capientem ⁊ iure licito fiunt capientis: vt poſſit gaudere tanqͣꝫ prod ¶ Non recognoſcūt. Et ſic no. ꝙ ciuitates nō recognoſcētes ſuperiorē prio. glo. eſt in. c. iuriſgentiū. ⁊ in. c. ius militare. pͥma diſtin. ⁊ tex. ipſius obtinent locū principis. adde eū in. l. ij. sͣ. de iur. fiſ. ⁊ in. l. relegati. ⁊ vtro in. d. c. dicat. ⁊ de iure immobilia ſunt principis: vel domini inferentis. biqꝫ dixi. sͣ. de pe. ⁊ vide per Io. and. in. c. cum te. in glo. magna in verſi. aut reipublice mouentis iuſtum bellum: mobilia diſtribuunt̉. vt hic per ſed nūquid reges. de re iudi. ⁊ in. c. ſuper ꝗbuſdam. de ver. ſi. ⁊ per imol. Barto. ⁊ Bal. in. l. ſiquis pro redemp. C. de dona. ⁊ glo. in. d. c. ius mili ꝫ in. l. infamen. ⁊ ibi Bar. sͣ. de pub. iudi. qui tꝫ ꝯtra Bar. ⁊ vide quod no. tare. ⁊ ita ſeruant hodie milites. ⁊ ideo duces belli non poſſunt donare Bal. in. l. a iudice. C. de iudi. Cy. no. ⁊ Bald. in. l. ea lege. C. de condi. ob poſſeſ. captas in bello: quia nō ſunt ſue ſed domini: vel reipublice mouēcau. in. viij. col. in ver. expone. ⁊ in. l. pe. C. de dona. inter vir. ⁊ vxo. tenet tis bellum. ⁊ ſic talia capta etiā ab inferiore a principe poſſunt retineri. ⁊ contrariū: quia ꝗlibet debet ſubiacere imꝑio. dicit tamē Bald. in. l. recetranſeunt in dn̄ium capientium ẜm Hoſtien. in ſumma de tre. ⁊ pa.§. ꝑticia. in. i. col. C. de conſti. pe. ꝙ comes cenſet̉ p̓nceps in comitatu ſuo. quid ſit iuſtum bellum. verſi. ꝗd ſi autem. vbi dicit ꝙ capta in bello ro⁊ ideo ſtatuta ſua dicuntur iura ciuilia non p̄toria. ⁊ adde Barto. in. l. ꝓ mano licito vel iudiciali capiens reſtituere non tenet̉. ⁊ idem tenet Ioā.

De re militari. 24 4 de lig. in tractatu de bello in rub. de ſpol. captī. ⁊ in rub. an captiui ciuita cita. dicta pena īponi: ⁊ īta intelligit̉ dcm̄ Cy. ⁊ Io. an. in. c. finē litibꝰ. de tis ⁊c. ⁊ Bar. in. l. hoſtes. in fi. sͣ. eo. ⁊ dicit Bal. in. d. c. i. de mili. vaſal. ꝙ do. ⁊ cōtu. q̄dam eſt pena extrinſeca q̄ nō reſpicit ꝓceſſum: nec accuſatoetiam in foro dei ⁊ cōſcientie poſſunt retineri. alle. ipſe Ray. in ſua ſūma. ria: vt eſt mulcta. ⁊ tūc non poſſit īponi ſine noua citatiōe. ⁊ ſic loꝗtur di vnum tamē no. ꝙ ad hoc: vt dicatur bellū licitum inter xp̄ianos īter alia ctū bar. in. d. l. ij. ⁊ hic. ⁊ ꝓbat̉ in. d. l. cōtumacia. v̓. penā. ẜm Pau. de ca. requiritur diffidatio ẜm Io. and. ⁊ archi. in. c. i. extra de homi. in. vi. bal. ibi. sͣ. d̓ re iudi. ⁊ eo. ti. q̄dam. in fi. ꝑ imo. nec ob. qd̓ dicit̉ ī. c. i. de ſen. ex. in auctē. nul la cōmunitaſ ꝙ pōt ferri ſi de epiſ. ⁊ cle ne noua cita capientis. no. glo. ꝙ illud qd̓ capit̉ in bello effici exponit ibi. debet.i. poteſt: ⁊ ita de facto ſeruat̉. ri. vbi inꝗt ꝙ tiōe: rōne cō tur capientis: nec reuertit̉ ad priorem dn̄m iure diffidatio eſt tumacie: ꝗa Non ob. iſte tex. quia debemus ſic dicere. q̄daꝫ mutuum bel poſtli. niſi pͥores dn̄i acquiſiuiſſent ex virtute ſue ſpāle eſt ī ea: eſt pena contumacie que reſpicit pͥmum ꝓceſſuꝫ li inter chrioccupationis. ¶ Secūdo no. ꝙ firmius retinet̉ qꝛ eſt potius ſuper quo contumacia eſt admiſſa: vt contra cōſtianos. ⁊ dimedicinalis quod ꝗs habet ex acꝗſitione ſua ꝙͣ ꝙ habet ex cit ꝙ chriſtia tumacem feratur ſentētia: vel perueniatur ad pͥ qͣꝫ mortalis acꝗſitione alterius. no. sͣ. de fideicō. li. l. ſi filius. nus non dede ſen. excō. mum decretum vel ſecūdum: ⁊ tūc non reꝗritur bet offende§. i. facit. sͣ. de leg. ij. l. qd̓ principi. ⁊. l. ſi auguſte. c. i. in. vi. ⁊ ſi noua citatio: vt in contrario. quedam eſt pena q̄ re: niſi prece velles tenere ⁊ qd̓ ibi dixi in ſolutione cōtrarioruꝫ. ¶ Oppo. ip̄m proceſſum non reſpicit: ſed extrinſecus vedente diffida ꝙ mulcta poſ ⁊ videt̉ª qd̓ illud quod capitur in bello publicet̉ tiōe. vide bal nit: vt ſi propter cōtumaciam vellet quis aliquē ſet īponi ſine ⁊ non efficiatur capientis: vt sͣ. eo. l. ſi captiuus. dum in. l. exe noua cita. ſein certa quātitate damnare: vel ab officio remocutorem. C. cus excōica§. i. Sol. ītellige hoc qn̄ capitur in bello aliquid uere: ⁊ tunc requiritur noua citatioᵈ: vt hēat ter de executo. tio. lꝫ vtraqꝫ mobile. nam immobilia efficiuntur reipu. indicē minum infra quem doceat de ſua excuſatōne: vt rei iudi. ⁊ in ſit pena extrī tis belluꝫ: vt ibi. ad hoc oppo. ꝙ etiā mobilia de .l. manumiſſeca. p̄t rn̄de hic. facit. sͣ. ubi pu. edu. de. l. penul. facit ad hoc beant publicari: vt. xxiij. q. v. c. dicat aliquis. ⁊ ibi ſorem. C. de ri ad iſtuꝫ.§. quod no. per Inno. extra de offi. dele. c. ꝯſuluit. ob. libe. ⁊ ali. ꝙ loꝗtur ī il no. ⁊. C. de dona. l. pe. ij. reſpon. Solu. fateor ꝙ ¶ Secūdo no. ꝙ in delictis negatiuis videtur dicit bald. ꝙ lo ꝗ hūit licē efficiunt̉ capiētis: vt hic. tn̄ tenetur ea aſſignare fundata intentio iudicis punientis: niſi per reū difſidato prī tiā ſe abſentā duci belli qui poſtea diſtribuet inter milites ẜm cipali videndi pro certo probetur eſſe factum. caſus eſt hic notabilis de tur diffidati tꝑe: ⁊ ſic hūit merita: vt in ꝯtrarijs. ⁊ ita videmus ſeruari de fa hoc dixi. sͣ. de ꝟ. obli. l. hoc iure. ⁊ ibi pleniſſime omnes conbonū initiuꝫ cto: quia victo prelio res oēs aſſignant̉ ⁊ vocanſcripſi. Ex.§. ſequenti. lꝫ in termīo federati ⁊ ſb̓ tur el botino: ⁊ poſtea vendunt̉ ⁊ diſtribuuntur ¶ Probatio bone vite minuit indicia ꝯtra reū. diti diffidanō ꝯpareat. inter milites. ¶ Item oppo. ꝙ etiā res mobiles to. ita inquit nec dꝫ iudiSed ſi ex improuiſo. Bal. in. l. ij. ī cari ꝯtumax reuertant̉ ad pͥorem dn̄m iure poſtli. vt. l. ij. sͣ. e. niſi citet̉: vt penul. charSolu. intellige hāc. l. ẜm diſtinctioneꝫ illius. l. qꝛ ¶ Not. tex. ibi inſpecto iure eius p̄cedentis ⁊cͣ. ta. C. de ſervēiat ad ſe d̓ q̄dam ſunt res in ꝗbus hꝫ locum poſtli. ⁊ q̄dam ſendēdū qua ui. ⁊ aqua. ⁊ qꝛ ꝓbatio bone vite hꝫ minuere indicia q̄ faciūt ſunt in quibus nō habet locum. de his omni re nō venit ī cōtra malefactorem: vt hic. ⁊. jͣ. l. proxi.§. fi. ⁊. l. bus latius ꝑ termīo. facit Iſtā. l. exa non oēs.§. a barbaris. qd̓ no. Ioā. Ange. in diI poſtliminio. mina: vt oi an. ī. c. qm̄.§ cta ſua q̄ſtio. ¶ No. tex. ibi etiā ſi res beIn bello. ne geſſerit. vide glo. ſuper xi in. l. ſi is pro emp. sͣ. de vſuca. porro. ſuper incipiente re gl. vt lit. non nouata guer ¶ De re militari. Rub. verbo geſſerit. quā glo. nō puto fuiſſe Ac. ⁊ ī fi. ꝯte. ita trāſit ra. ADDEEx. l. ſequenti. dum dicit. l. quoniā iudices. dic ſolū. vt not. jͣ. de imol. ī. d. c. i. an hēntes la ¶ In francia pariter ſuſpēdunt̉ nobiles ⁊ igno reg. iur. l. non videt̉. Item ibi. l. ſi alius.§. pe. ſꝫ de iudi. ſed tum arbitribiles. in Italia vero nobiles decapitantur. adde ꝙ hanc um ſuꝑ guer ibi qui prohibebat non hēbat ius prohibendi. q. tetigit bar ra poſſint do ¶ No. ēt ex hͨ.§. ꝙ ꝗ ītrat ꝑ murū: vel ꝑ vallum to. ī. l. n̄ igno nare īmobiEſertorem. capite punit̉: vt hēs etiā. sͣ. de re. di. l. fi. rat. C. d̓ fru. lia eis qui ca Ui ⁊ li. ex. ⁊ vnū ſtra amiſſa re Penamilituꝫ. alid̓ vide qd̓ Ui cum uno. cuperarunt ibi dixi. ⁊ ad Bal. qd̓ non glo. que incipit. nec alias penas: ibi xij Uide gl. sͣ. q̄ īcipit de his bart. h̓ adde conſi. xliij. v. Adultentt: q no. īfa. q̄ dicit ꝙ iſto tē ⁊ iō no. hodie ꝙ ex delicto ex quo dꝫ ſuſpēdi ple qd̓ no. bar. ī beius miles nō ſuſpēditur ſꝫ decapitat̉: ⁊ ita ſerexͣua. ad rep̄. a ¶ Oppo. ⁊ pore ꝓ adulterio non erat pena īpoſita capitis. in v̓. execu. ⁊ uatur in Italia. ſed in frācia ſeruat̉ contrarium: videtur. Ui Idē hēs in. l. ſi ꝗs viduā. ⁊ ibi dixi. sͣ. de qō. ⁊. l. no. bar. poſt de Bar. sͣ. d̓ quia ꝗlibet etiā nobilis ſuſpendit̉: nec hētur illa ij.§. miles. ⁊. l. claudius. sͣ. de his ꝗ no. infa. dy. ī. l. īpube acquirē. poſmors ita ignominioſa ſicut in Italia. ribꝰ.§. fi. de in. l. i. in prin Qui poſt deſertionem Ex.§. ſequenti. ad. tu. ⁊ bar. ci. vbi etiam in. l. ſi finita. ¶ An cōtra cōtumacem tribꝰ edictis citatū poſponit alias Per hāc. l. dicūt ꝗdā ꝙ ſi ꝑ ſtatutū īponitur ꝓ §. iul. in. vij. plures remit ſit ꝓnunciari abſqꝫ alia citatione. homicidio pēa pecūiaria videt̉ receſſum a pena col. in v̓. q̄ro ſiones. Iſte ē no.§. aduerte vtrū poſtqͣꝫ ē .l. Cōtrariū dixi tibi. sͣ. vi bo. rap. l. i. dic vt ibi. Si ad diem. qtatꝰ tribꝰ edictis nō cōtumax per ¶ De re mi Ex. l. ſequenti. emptorē ⁊cͣ. litari. rub. ꝯparet: an poſſit ꝓnūciari ꝯtra eū tanꝙͣ ꝯtra ꝯtu Ptās nō poſſet rebānire bānitū pn̄tantem ſibi de dā. infec. Eſermacē abſqꝫ alia citatiōe. tex. videt̉ velle ꝙ noua alium bānitum: pͥores bene poſſent. ⁊ dicit Iac. d toreꝫ. citatio reꝗͥrat̉: vt poſſit docere de īpedimēto: vt būt. in. l. nec §. pea ꝗcqͣꝫ.§. vbi hic. ⁊ hoc videt̉ velle tex. in. l. ⁊ poſt. sͣ. d̓ iudi. viOn omnis qui trāſ militum. midecretū. sͣ. d̓ les nō debet delicet ꝙͣ poſt peremptoriū d̓ ē nouo citet̉. ſꝫ gl fugitᵉ. Aduerte per iſtū tex. ego puto ꝗ offi. procon. ſuſpendi: ſed ꝙ in impōne Scapitari: qd̓ mulcte nō ſit no. pro doc. ⁊ vide bal. in. c. ī.§. ſi quis ruſticus. de pa. ten̄. īteꝝ citādus: qꝛ ſi hꝫ iuſtā cām poterit poſtea allegare ad execu. mulcte. c ¶ Si ad diem. no. ⁊ vide Bar. in. l. i. in pͥn. sͣ. ſi ꝗs in ius vo. nō īe. ⁊ bal. facit. l. illicitas.§. fi. de offi. preſi. ⁊ ita dixit ꝗdam antiquus doctor ſe auin. l. nō ignorat. C. de fruc. ⁊ lit. expē. ⁊ ibi dixi. ⁊ vide. jͣ. ⁊ adde Inno. in diuiſſe a Bal. in voce ⁊cͣ. .c. calūniam. de pe. ⁊ qd̓ no. bar. de ſta. li. in. l. ſtatuliberos.§. ſtichus. ⁊ vt d ¶ Noua citatio. hoc intellige niſi forte fuerit cōminatus ꝙ niſi compa de Bal. in. l. ea que. in prī. qūo ⁊ qn̄ iud. ⁊ vide bar. in. l. i. in fi. pͥn. sͣ. ſi ꝗs reat mulctabit eum: qꝛ tunc poterit procedere ad mulctā imponendam ius di. nō obtē. vtrū aūt contumax poſſit dānari in expēſis ſine noua cit. ſine noua citatione ꝓpter contumaciā que preceſſit. prout etiaꝫ in ſimili per quā citet̉: vt compareat ſe ad defendēdum ne cōdemnet̉ in expenſis. videtur tenuiſſe Bar. in. d.§. iul. in. vii. col. ⁊ in. d. ver. ſed quero vtrum ⁊ Cy. tenuit ꝙ ſic in. l. ſancimus. C. de iudi. ī. xij. q. ſꝫ do. ant. in. c. i. de iu. poſtqͣꝫ eſt cōtumax per emp. ⁊ ibi etiā hoc dicit Imol. ⁊ ſic ẜm eum facit tenet cōtra. nam dicit ſe nō videre differētiam inter mulctā ⁊ cōdemnati ꝙ ſi ſtatuto cauetur ꝙ ſiꝗs bis fuit citatus ad rn̄dendū poſitiōibus cum onem expēſarum. ſed cōſtat mulctā nō debere īponi cōtumaci ſine noua cōminatis. ꝙ alias hēbuntur pro cōfeſſatis. ꝙ ſi nō ꝯpareat in termīo ſe citatione: vt no. Bar. in. l. ij. sͣ. ſiquis in ius vo. nō. ſꝫ Imo. in. d. c. i. tenet cūde citatiōis poſſit iudex ſine alia citatione ꝓnūciare ipſas hēri ꝓ cōfeſ cōtra do. Ant. dicēs ꝙ rō differētie poteſt aſſignari per id quod no. bar. ſatis: lꝫ de iure eēt ꝙ iterato citet̉. ⁊ ſic practicatur bononie. hic. nā q̄dam eſt pena que reſpicit ꝓceſſuꝫ vel eius accuſatoria: vt ſunt ex en On omnis qui tranſfugit. vide oīno quod dixi poſt Bar. in. l. rele. penſe litis: ⁊ tūc poſſit ſine noua citatiōe. nā in accuſatorijs lit. iudex mul gati. sͣ. de pe. adde Bart. in. l. iij.§. fi. sͣ. de condi. obtur. ca. ⁊ vide tum poteſt. l. ediles.§. item ſciendū. de edi. edi. ⁊ ſic tunc poſſit ſine noua Bar. in. l. i.§. cū quis. sͣ. de queſtio. X.NRR iiij

De caſtrē. peculio. a ¶ Sibi repreſentet. pro hoc facit qd̓ no. Bar. in. l. preſes. sͣ. de tranſac. crine ſtellionatꝰ.i. pena exordinaria. ſic dolus verº non p̄ſumptꝰ: vt dice ⁊ Bar. in. l. i. in prin. sͣ. de vi ⁊ viar. ⁊ vide tex. ⁊ Bal. in. l. ſicut. C. de qd bat cy. in. l. i. C. de cri. ſtel. adde. l. iij. sͣ. de cri. ſtel. ꝑ bar. ī. l. i.§. nūc tracte ni. ꝙ bānitus pn̄tans bannitū non liberetur. mus. sͣ. de tu. ⁊ ra. diſt. ad fi. ⁊ ibi an̄ ap. maleficij. veniat ꝗlibet dolus. b o Mne delictū. ꝙ cōtumacia. an cōtumacia ſit delictū. ⁊ gl. no. tenuit c ¶ Eſſe exbānitꝰ. vide bal. ī. l. i. C. de mō mulcta. ⁊ ī. l. fi. C. de cri. ſtel. ⁊ an ꝙ ſic in. l. filius. sͣ. de inter. acti. ſed Bal. in. l. ſi mora. ſo. ma. dixit ꝙ exbānitꝰ ꝑꝑ ꝯtumaciā dicat̉ bānitꝰ ꝑꝑ delictū. vide bal. ī. l. ſi mora. ſo. ma. ꝯtumacīa ſi⁊ ibi vult ꝙ ne mora nō dicat̉ eē delieſt ꝓprie depͥores qui hēnt arbitrium ſuꝑ regimen ciuitatis dotem. sͣ. ſolu. ma. ctū ī omittēlictū ī cōmit do nō ī ꝯmit poſſint facere ſtatutum: ꝙ ꝗ ceꝑint exbannitos .. No. ſi aliquis relintēdo: ⁊ ſic nō tēdo ⁊cͣ. s INuliou. quit filiofa. aduoca ſil̓es ſibi rebāniant̉. non tn̄ auderem dicere per eſt verū mad q Ui com leficiū ſed in iſtum tex. ꝙ poteſtas: vel capitaneus poſſet alito aliquid ad emēdos libros: vl̓ forte ali meatuſ. terpretatiue quem exbannitum rebannire: ſi alium exbanniadd̓ tex. ⁊ ibi qua dn̄a dat ſibi equuꝫ cauſa eundi per officia: iō cū ſtatuta bar.ī. l. ꝗbus tum ſibi repreſentetª ꝑ hunc tex. ꝗ dicit poſſe ei iſtud annumerabit̉ in quaſi caſtrē. pecu. quid ſi dbeāt ſtricte diebꝰ. ī pͥn. d̓ ītelligi ſtatu parci. nā puto ꝙ hoc nō ꝑtineat ad rectores cidaret ſcholari qui adhuc nō militat: ſed militare ꝯdi. ⁊ de. ⁊ vi tū loq̄ns de uitatis: ſꝫ ad ſuꝑiorē: vt. l. i. in fi. sͣ. de. q. ¶ Ultiaddiſcit: dic vt dixi in. l. i.§. nec caſtrēſe. sͣ. de col de bar. ī aucͣ. maleficio nō mo no. ꝙ multa pollicēti nō ē fides adhibēda. itē ſi appellalatio. bono. hēbit locum tiōe. C. d̓ tē. Ex. l. ſequenti. in ꝯtumacia. ap. ⁊ bar. ī. l. nj Iles. ⁊ ſic pꝫ ꝙ ſi ¶ Dānatus ex contumacia an dicat̉ damnatus p̄ſes. C. d̓ ap bānitꝰ ꝓ mapro maleficio. pel. ⁊ qd̓ hēs Per iſtum.§. reprehē leficio īpune Actionem. ꝗitur glo. que eſt. C. de in. l. pe.§. do No. ex poſſet occidi Mne delictum. hoc pn cere. ne quis nō poſſet ocbo. que libe. l. cū nō ſolum.§. neceſſitate. que dieum. cidi bānitus cipio ⁊ ex ꝟ. cōtumacia: ꝙ cōtumaciaᵇ eſt cit ꝙ filio agēti in caſtrē. pecu. reꝗritur pr̄is con ꝓ ꝯtumacia. delictū. ⁊ ſic videt̉ cāus ꝯſtōnis: an ille ꝗ eſt exbā ſenſus qd̓ eſt contra hunc tex. ¶ De caſtrē facit qd̓ not. ſi pecu. rub. nitus ꝑ cōtumaciā videat̉ eē bānitusᶜ ꝑꝑ malefi Ex. l. ſequenti. glo. iiij. q. i. ī e f Ilijfa. in ſum. ⁊ ita cū ciū: quā. q. ponit Cy. C. de cri. ſtel. ſuꝑ rub. tu di ¶ Quādo id quod donatur vel legat̉ filio ſit ca nuit gl. Bal. tranſit cas ſic: oīs exbānitus exbānit̉ ꝑꝑ cōtumaciā: vt ſtrenſis peculij. ⁊ quādo ꝟba enūciatiua in ꝯtra itē īnuit glo. imol. ī. d. l. ſi sͣ. de reꝗ. re. l. i. ſtatuta ergo q̄ dicūt ꝙ exbānitus ad h̓ no. add̓ ctibus ꝓbent inter eaſdem perſonas. mora. ⁊ vide bar. ī. l. iij.§. ꝓ maleficio pūiat̉. volūt dicere ꝙ cā illa ꝑꝑ quā bal. ī. l. fi. C. 9 Iſta eſt no. l. ¶ Op. sͣ. dari. sͣ. d̓ bo. de cri. ſtel. ⁊ s I IOTTC. eo. ti. l. ſi militi. in fi. ⁊. jͣ. ꝗs citabat̉ in qͣ ꝗs ꝯtumax fuerit ſit maleficiuꝫ. ⁊ poſ. ⁊ adde ꝙ qd̓ no. bar. ⁊ ideo ſi ꝗs fuerit citatꝰ in cā pecūiaria: vel ꝓ teſtie. l. caſtrēſe. So. intellige ꝙ hic donaban ſecꝰ ē ī caſtrē bal. ī. l. i. in fi. ſibus: vt no. monio ⁊ fuerit cōtumax ⁊ ꝯdēnat̉ ꝙ nō dicit̉ ex tur res non aꝑte ad militiā: vt p̄dia ⁊cͣ. īmobilia ſiꝗs ius di. gl. ⁊ doc. i. l. bānitus ꝓ maleficio. ſed ſiꝗs fuerit citatꝰ ꝓ man̄ obtē. ⁊ qd̓ ſecus ſi darent̉ res ad militiam aꝑte: vt in. ll. con ſi filius. sͣ. de ibi dcm̄ inue leficio aliquo: ſeu ad aliquā penam ⁊ fuerit cōtu trarijs. ⁊ ꝓbat̉ hͨ diſtinctio. C. e. l. i. lib. xij. ¶ Sꝫ dā. infec. nies. ē tn̄ dif max ⁊ in iſto ꝓceſſu fuerit ꝯdēnatus: dicet̉ ꝯdē quero ꝗd ſi relinquat̉ p̄dium: vt vendat̉: ⁊ inde f s I forte. ferētia inter ī. l. optinatus ex maleficio: vt hͨ largo mō ſumēdo male ſibi emat equos ⁊ arma ⁊ ſilīa: an enumerabitur maleficiuꝫ ⁊ mā. h̓ limitat ficiū pro eo qd̓ ē in nō faciendo: ſꝫ ſtricto mō lod̓lictū: vt no. in caſtrē. peculio. Rn̄. ſic: vt. sͣ. e. l. iij. Non ob. hͨ bal. ī. l. ſi dōa bar. ꝗ no. lo. q̄ndo maleficium dr̄ oē malefactū: vt. sͣ. de pe. l. .l. qꝛ hic fuit dcm̄ ꝙ ille res eēt in caſtrēſi pecu tiōe. C. d̓ col ꝗtur in. l. aut aut facta. facit qd̓ no. C. ſi aduer. deli. l. i. la. Alex. lio q̄ tn̄ ad hoc apte nō erant. Igitur vt iſta ma facta ī pͥn. sͣ. g ¶ Dico ī. q. No. de pe. an aūt teria liqueat: diſtingue ſic. qn̄qꝫ donat̉ vel relin vide bar. ī. d. Ui commeatus. mora ſit cultextū quit̉ filiofa. ab eo ꝗ ſibi per militiā erat notus: ⁊ l. ſi donatōe. pa d̓lictū vel ibi dū nō tardius ⁊cͣ. ex quo hēs ꝙ qn̄ tu tūc indiſtincte pecu. caſtrē. aggregat̉: vt sͣ. eo. l. ⁊ ī. l. ꝑ diuer dolus. vide allegas īpedimentuꝫ debes ꝓbare te tm̄ feciſſe ſas. C. mā. ⁊ v. qn̄qꝫ donat̉ ab alio: ⁊ hͨ diſtingue. q̄dā ſū tres qd̓ dixi poſt ī aucͣ. ſi ꝗs in ꝙ ꝑfeciſſes: niſi īpedimentū ſuꝑueniſſet. bar. ī. l. qd̓ te nullo mō aꝑte ad caſtrēſe peculiū: vt īmobilia. ⁊ aliquo. C. de sͣ. ſi cer. pe. ⁊ iſta n̄ ſūt caſtrē. pecu. ēt ſi fuerit exp̄ſſū: vt hͨ niſi edēdo. ⁊ ī au dū. sͣ. dixi ꝙ De caſtrēſi peculio. Rub. fuerit dictū ꝙ vēdant̉: vt. sͣ. dixi. q̄dā ſūt res oīo ctē. hoc ius ꝯtūacia ē de Ex. l. ſequenti. porrectū. C. aꝑte ad caſtrēſe peculiū: vt eꝗ ⁊ arma ⁊ ſunt calictum. adde de ſa. ſan. ec. glo. ī. c. ex lit ¶ An filiuſfamilias habeat heredem. ſtrē. pecu. vt. sͣ. e. l. iiij. in pͥn. ⁊. l. i. C. e. ⁊. jͣ. e. l. cabal. ī. l. cū ali teris. de ꝯſti. ¶Fili ſtrenſe. q̄daꝫ ſunt res que poſſunt eē aꝑte ad ca ꝗs. C. de iur. ⁊ gl. quaꝫ ibi Iliifamilias. uſſa deli. Io. an. ī ſtrenſe peculiū ⁊ ad alia: vt ſerui: ⁊ tūc in iſtis diad hoc not. addi. ſpe. ī ru mi. nō hꝫ heredē ab inteſtato. ſecꝰ bar. ī. l. ſi plu ſtinguit̉. aut fuerūt donate: vl̓ relicte ad hoc no bri. de re. ecres īter tu. sͣ. ſi fuerit teſtatꝰ. h. d. cū. l. ſe. ¶ Op. minatim: ⁊ erūt caſtrēſis peculij. aut fuerūt ſimcle. nō alie. ⁊ de ad. tu. vtꝝ ad pͥmaꝫ. l. de. l. ꝗ duos. sͣ. de vul. ⁊ pliciter donate vel relicte. ⁊ tūc ſecus: vt sͣ. e. l. ſi hec faciūt ad aūt culpa ſit pu. So. vt in glo. ¶ Scd̓o op. ⁊ videt̉ ꝙ pr̄ poſqō. de qua ꝑ militi. ¶ Item op. in aucͣ. vt li. ma. ⁊ auie. in pͥn. crimē: ⁊ ꝓ eo bar. in. d. l. ſi ſideat bona q̄ aliunde obuenerunt filio eo iure poſſit accuſa So. ibi ſufficit ſola expreſſio volūtatis: ideo nidonatōe. vbi tio ſeꝗ. vide quo bona filij: vt no. sͣ. de pe. here. l. iij. i. rn̄. So. hil extrinſecus reꝗͥrat̉. hic ꝟo nō ſufficit ſola voꝑ Ful. ⁊ dy. ī qd̓ no. bal. in vt ibi. ¶ Ad. l. ſeq. op. ꝙ filiuſfa. hēat heredem: luntas ad cōſtituēdum caſtrēſe peculium: ideo ꝯſi. īcip. iure .l. pe. C. ſi ad vt. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. l. ſacroſancta. ⁊. l. i.§. nepos. sͣ. mūicipali ⁊cͣ. uer. lib. maxi reꝗrit̉ ꝙ ꝓbent̉ alia. ¶ Ultimo hͨ. l. facit in arg vid̓ alex. ī. d. ſiꝗs a pa. fue. ma. So. fateor ꝙ iure antiquo filime ſi ītereēt ad infinita. nos dicimꝰ in. l. optimāᶠ. C. de cōtra l. ſi donatōe. culpa ī iudius nō hēbat heredē: niſi in duobꝰ caſibꝰ ſpālibꝰ hen. ⁊ cōmit. ſtip. ꝙ ꝟba enūciatiua in ꝯtractibꝰ ⁊ adde pau. cio vel ī ꝯtu qui ponunt̉ in. l. cōtrarijs. ad hoc aduerte. Inprobant inter eaſdē ꝑtes. ego dico ꝙ illd̓ eſt ve de ca. in ꝯſi. macia: ⁊ iſtis nuit glo. ꝙ de iure antiquo ffoꝝ. filiuſfa. non ha ciij. īcipiete. adde bal. ī. d. rum qn̄ illa verba enūciatiua emanat ſuꝑ eo ſuꝑ l. fi. C. d̓ cri. In xp̄i nomi bebat heredē: niſi in vno cāu: vt. d. l. i.§. nepos. quo ꝑtes pn̄t libere renunciare ⁊ ſibi p̄iudicare. ne ⁊c̄. ſtel. ⁊ an̄ ꝯtu ego dixi vobis aliter: ꝙ in dote filiafa. hēbat healias nō p̄ſumitur niſi ꝓbet̉: vt hic. ⁊ ꝑ hoc dico macia ſit deredem de iureffoꝝ: vt. sͣ. de pac. do. l. auus. ⁊ ibi lictum. vide in qōneᵍ ſi aliꝗs donauit aliꝗd alicui ꝓ meritis ⁊ no. ⁊. l. poſt dotē. sͣ. ſo. ma. ⁊ ibi tangit̉: ⁊ ibi pleimo. ī. l. pe.§ bonis ſeruitijs habitis ⁊ receptis ab eo: ſiꝗdem ad crimē. in niſſime dixi. Itē innuit gl.ᵉ de iure. C. filiuſfa. nō iſta donatio fit ab eo ꝗ poſſit donare libere nulxviij. col. sͣ. d̓ hēbat heredem niſi in caſu. l. ſacroſanc. C. d̓ ep̄i. lis p̄cedentibꝰ meritis: tūc iſta ꝟba enunciatiua publi. iudi. ⁊ ⁊ cle. qd̓ non eſt verū. īmo indiſtincte hꝫ heredē Bal. ī. l. ⁊ in inducunt ꝓbatiōeꝫ inter eaſdē ꝑtes. ſed ſi de ne multis. C. de de iure. C. in oībus aduēticijs. vt. l. qd̓ ſcitis. C. d̓ ceſſitate requireret̉ merita preceſſiſſe. ⁊ alias do ap. An āt do bo. q̄ libe. de iure ꝟo auc̄. nō eſt dubiū ẜm glo. ⁊ nare nō poſſet: tunc illa ꝟba nō ꝓbarent merita lus ſit crimē oēs ꝙ filiuſfa. in oībus hꝫ heredem: vt in auctē. bart. ꝑ illum preceſſiſſe: vt hac. l. ⁊ no. C. de colla. l. ſi donatio de here. que ab inteſta.§. ſi igit̉ defunctus. ⁊ iſta tex. ꝙ ſic ī. l. ne. Et per hoc dixi ſi in inſtr̄o venditiōis facte a ī. ff. d̓ fideiuſ. inueſtigatio eſt vtilis ꝓpter ea que dixi in. l. poſt capitulo alicuius eccleſie cōtineret̉ p̄cedentibꝰ tu. ⁊ iō punit̉

De caſtrē. pecu. t 4 5 legitimis tractatibꝰ ⁊cͣ. Iſta ꝟba inter eaſdē ꝑſo in glo. ponunt̉ aliqua. pͥmo q̄riturᵖ cum dicat̉ ꝙ oīno bar. ī. l. nas nō ꝓbant: vt hic. hoc ēt dixi vobis. sͣ. de ꝟ. ſi finita.§. ſi pater ex cōtractu filij teneat̉ de pecu. vt. sͣ. in ti. d̓ ob. l. ſciendū. ⁊ ibi plenius ſcripſi. d̓ vecti. ī vl. pecu. de quo pecu. dꝫ intelligi. h̓ glo. mirabiliter col. sͣ. de dā. ¶ Op rn̄det de iure antiquo pr̄ tenet̉ de peculio.ſ. pro ī ſe. ⁊ qd̓ no. Rōponebatur pō ⁊ vi fecticio qd̓ ipſe cōceſſit filio ⁊ paſſus eſt eū hēre. bal. in. l. fi. C. det̉ ꝙ poſt ꝙͣ ꝑſona pr̄is deficit nō poſd̓ vſur. rei iu Item de peculio aduenticio: qꝛ de iure antiquo ſit fingi ſibi retro q̄ſitū: vt. l. quot ēs. sͣ. de noua. di. ⁊ add̓ bar non diſtinguebat̉ peculiū aduēticium a ꝓfectito. ī. l. fiꝗs in ⁊ ar. l. eū ꝗ ita.§. fi. sͣ. d̓ ꝟ. ob. Sol. hͨ nō fingit̉ pa cio cū ꝗcquid q̄rebat filius querebat patri: de ca tātam. in. iij. tri q̄ſitū: ſed fingit̉ in bonis eius ſemꝑ fuiſſe: iō ſtrēſi ꝟo peculio non tenet̉ pr̄ filio viuo: ſed ip̄e col. C. vn̄ vi. ſufficit ſemꝑ extare bona pr̄is lꝫ ꝑſona defecerit. ⁊ adde quod filius conuenit̉: vt. sͣ. e. l. iiij.§. i. Item hodieᵉ in vbi pater teHanc legē declara: vt ī aduēticio peculio pr̄ non tenet̉ in actione de pe netur de pee VIIO LA. I. ẜuus cōis meuij. ī pͥn. culio: ſed pōt cōueniri: vt legitimus adminiſtraculio ꝓfectisͣ. de ſti. ſeruocio: tenebit̉ tor filij: vt. l. i. C. de bo. ma. qd̓ no. qꝛ ꝑ hoc hēs ī ēt de vſufru. Hanc legeꝫ ītellige: tellectum totius ti. de pecu. ⁊ hec ꝟa viuo filio. Aſtrenſe. vt dixi. sͣ. e. l. ſi forte. peculij aduē ¶ Secūdo q̄ro qͣliter filio mortuo pater tenea ticij ẜm bal. ¶ Op. ꝙ hereditas vxotur de peculio. ⁊ hͨ rn̄dendum eſt d̓ iure antiquo ī. l. i. C. de ex OEN. ris nō ſit in caſtrenſi pecu erci. ī. vij. co de peculio aduenticio ⁊ ꝓfecticio tenebat̉ infra lū. adde bar. lio: vt. sͣ. e. l. militi. So. ītellige. ꝙ hic īſtiannū ꝑ ti. qn̄ actio de pecu. eſt anna. de peculio in. l. i. in pͥn. ī tuit virū ꝯtēplatiōe militie: ⁊ hoc ꝯſtat: vt ibi di ꝟo caſtrēſi ſi ꝗdem pater occupat iure peculij in pe. col. sͣ. de ctum eſt. ⁊. l. ſi forte. sͣ. e. ¶ Quero ꝗd vult dicecipit aſſumere vires peculij profecticij poſt mor pecu. ⁊ Bal. re tex. hͨ ꝙ liberis cōibus ꝗ ſunt in aui familia cō poſt bart. ī. l. tem: ⁊ ideo tenet̉ de peculio infra annū. ſecus ſi i. in pe. colū. fert̉. Glo. ponit. iij. lec. pͥma ꝙ per filiā cui data ē occuparet: vt heres: vt hac. l. ij. Rn̄. hodie ꝟo C. ꝗ bo. ce. dos confert̉ frībꝰ ⁊ frūm filijs: vt sͣ. de colla. do. cū indiſtincte occupet: vt heres in aduenticijs ⁊ poſ. ⁊ ibi dic̄ l. i.§. i. ⁊.§. filiā. Iſta lec. non hꝫ dubium. p̄terea poſt glo. ꝙ fi caſtrenſibꝰ: vel quaſi: nō tenet̉ de pecul. ſed ciui nō bene adaptaret̉ ad tex. ꝗ nō loꝗtur de collalius non pōt li ꝑpetua. ¶ Contra iſta op. ſi pater ſuccedat fidare īſolutū tione facienda fratribus mulieris: ſed de collalio qūo pōt de peculio teneri. nā pater qui tenet̉ bona ꝓfectitiōe facienda frībus viri. ⁊ ideo dicunt alij ꝙ hic de peculio hētur vt fideiuſſor: vt. l. cuꝫ filius. in vxor deceſſerat viuo pr̄e viri. vnde cū dos debec ¶ Itē hodie pͥn. sͣ. de ver. ob. ⁊ ſi fideiuſſor ſuccedat principa at reſtitui taꝫ ab ipſo filio ꝓ quo habita fuit dos hoc ſequitur li extinguitur obligatio fideiuſſoria: vt. l. heres a d Otē. ter bal. ī. l. frater ꝙͣ etiā ab alijs frībus: dꝫ alijs frībus dos cōferri tia lec. ē a debitore.§. ꝙ ſi idem. sͣ. de fideiuſ. Solu. vt in a frē. in. iij. qn̄ ex forma ⁊ loꝗtur iſta lec. qn̄ ex dote nihil eſt lucrādum ex glo. ¶ Ultimo q̄rit glo. an pater ꝗ ſuccedit filio col. de cōdi. ſtatuti vir lu pacto: vel ex. l. cōmoduꝫ ergo qd̓ eſt apud alios inde. allegan in pecu. poſſit petere reſtitutionē in integrū: ſicrat̉ certam do hic no. frēs ꝗbus confert̉: erit vt lucret̉ interuſuriū meꝑtē dotis: an cut ipſe filiꝰ. gl. multū ſe īuoluit. veritas eſt: vt di d ¶ Pater a dij tꝑis: vel ſi heredes vxoris nō peterēt remane teneat̉ eā cōi camus. aut pr̄ ſuccedit filio: vt heres ⁊ pōt īpefilio. itereſſe. care frībus. ret apud eos qd̓ no. qꝛ iſta eſt no. leci. ¶ Tertia ītereſſe qd̓ ē trare reſtitutiōem ex ꝑſona filij: vt. l. iij.§. filius. bal. aliter lo lec. eſtª qn̄ ex dote debebat aliꝗd lucrari ex pacto in tꝑe iure asͣ. de mīo. aut occupauit pater iure peculij: ⁊ nō ꝗtur in auc̄ ctionis nō ē vel ex. l. puta ex forma ſtatutoꝝ Italie vir lucrat̉ ex teſtō. ī. viij poteſt petere reſtitutionem: vt. l. iij.§. ſed vtrum inſpicienduꝫ col. de colla. tertiam vel qͣrtam: an iſtud lucrū debeat eē preeodē titulo. ⁊ iſtū tex. īdu ⁊ vide no. in cipuū illius filij cuius fuit vxor: an debeat ꝯferri cit bar. in. l. ⁊ 9 ¶ Nota ꝙ iſtud .l. ſi cū dotē. ſi poſt tres ſi frībus. certe gl. diſtinguit. aut vxor deceſſit viuo Pater a filio. intereſſeᶻ qd̓ eſt in §. trāſgredia quis cautio. pr̄e viri: ⁊ confertur frībus oībus: vt hic. aut demur. sͣ. ſolu. tempore iure actionis non eſt inſpiciendum. de ma. ⁊ ꝑ Mo ceſſit poſt mortē pr̄is viri: ⁊ tūc erit p̄cipuum illi hoc hēs glo. no. in. l. qui bis. sͣ. de ver. obli. ⁊ ibi der. īſti. d̓ ac. us filij qui ē vr nec tenet̉ alijs cōicare: vt. l. ij. C. alle. hūc tex. qui eſt valde no. ⁊ hunc.§. didici a §. fuerat. v̓. q̄ fa. herc. ita dicit glo. ⁊ hoc idem tꝫ Dy. sͣ. ſo. ma Pe. de bel. ꝑti. in quadam diſputatione. ro. de. q. quo ee X caſtrētri. l. ſi cū dotem.§. trāſgrediamur. ⁊ per Cy. in tidiana. per In prin. dicit .ſi. ſi ſtatu bal. ī. l. ij. C. d. l. ij. C. fa. her. Iſtud dictū Dy. ⁊ Cy. non vide caſtrenſi. ſtatutū hic ꝙ fi tū ꝓhibet fifa. her. ⁊ bal. liuꝫ obligari tur verū. nam ꝗcꝗd lucrat̉ ex dote etiā viuo paliuſfa. non poſſit obligari ſine cōſenſu pa in tractatu d̓ ſine cōſenſu tre eſt aduenticiū: vt. C. de bo. q̄ lib. l. i. ſed aduē tris: vtrū iſtud hēat locum in cōtractu facto a fiduo. frī. qd̓ patris hꝫ loticia non cōferunt̉: vt. l. fi. C. de colla. ergo lucra retuli pꝰ bal. lio extra ciuitatem peruſij: ⁊ dico ꝙ ſicut qn̄ īter cū etiā in ꝯͣī. l. ſi patruꝰ. iſta nō cōferunt̉: ⁊ hoc puto verū ſi ſtatuta dicectu facto exͣ dicitur alicui adminiſtratio in certo actu a iudiC. cōīa vtri. territoriuꝫ ꝑ rent muliere p̄decente vir lucret̉ tertiam: ⁊ ſic cir ce illa interdictio porrigit effectum ſuū ad oēm iud. ⁊ vide ꝑ ip̄m filiuꝫ. vt ca ꝑſonā viri diſponerent. ſed ſi ſtatuta dicerent pau. de ca. in locum: vt sͣ. de ver. obli. l. is cui bonis. ita arguit de bar. ī. l. cū .d.§. trāſgre lucretur tertiā ille ꝗ dotem recepit: ⁊ ſic cōprehē hic iuriſcōſultus. ⁊ ita dixi in repetitiōe. l. cūctoſ ctos populoſ diamur. ⁊ ibi derent ꝑſonam aui ſeu ſoceri recipiētis: tunc pu vbi vixi. vbi populos. quā feci per hanc. l. ſcripſi. ⁊ ſali. allegat hanc tarem diſtinctionē Dy. ⁊ Cy. veram. ¶ Quarta ī. d. l. ij. ⁊ mi.l. C. de ſum. Ereditate. lec. eſt ꝙ hic non loꝗtur de tali collatione: ſed di hi placꝫ opi. tri. ⁊ fi. ca. Bart. hic. ⁊ camus confertur.i. ad vſum datur: ⁊ iſta eſt ma¶ No. caſum ꝙ hereditas pabar. ⁊ ang. in Illlū S. tris nō adita trāſmittitur ad qͦn gis propria: ſed precedētes ſuſtineri pn̄t: vt sͣ. .l. i. C. de bo. dixi. Ex. l. ſequenti. cūqꝫ exͣneū ſucceſſorem: ⁊ hoc operatur exiſtenq̄ li. ADDE ¶ De quo peculio intelligitur ꝙ pater tenetur an lucruꝫ ꝙ tia ſui heredis: de hoc dixi in. l. ſi filius qui patri capit alter ex ex ꝯtractu filij de peculio. ⁊ qualiter filio mortuo .sͣ. de vul. ⁊ pupil. ⁊. l. ex militari. in fi. cum. l. ſeq. frībꝰ ex vxopater teneatur de peculio. Et an pater qui ſucce sͣ. de mili. teſta. re mortua ſit dit filio in peculio poſſit petere reſtitutionem in cōicandū ro. Hūc.§. vſqꝫ ad Pater peculli. ii. diuid ī tres cōſi. ccccvi. integrum. b p Aterꝑtes. pͥmo qn̄ pater manumiſit in teſtō ſeruum fi caſtrēſe Ater qui caſtrenſe. lij ⁊ filius inteſtatꝰ deceſſit. ſcd̓o qn̄ inſtituit extra pͥmo q̄ritur. Iſta eſt multū no. l. tam in prin. ꝙͣ in.§. i. not. qualiter neum ꝗ non adiuit. tertio qn̄ pater fuit inſtitutꝰ. pater teneat̉ ¶ Op. in aucͣ. de here. q̄ ab inteſta. de.§. i. Sol. ſecūda ibi: nō tn̄ fuit heres ⁊c̄. tertia in. l. fi. q̄ cō de peculio ex fateor ꝙ hodie indiſtincte filiuſfa. hꝫ heredeꝫ. ⁊ tinuatur cuꝫ iſta. ¶ No. ꝙ vna res non pōt eſſe ꝯͣctu filij taꝫ ſic pr̄ tenet̉ vt hr̄s: ſiue filiꝰ decederꝫ īteſtatꝰ ſiue pluriū inſolidum: vt hic in. l. ſi vt certo.§. ſi duo viuo filio qͣꝫ teſtatꝰ: vt dixi. sͣ. e. l. i. ⁊. ij. ¶ Pro declaratiōe. l. mortuo. add̓ bus sͣ. cōmo. ¶ Scd̓o no. ꝙ q̄dam ſunt res que

De veteranis. Ad muni. ⁊ de inco. ſunt inpendenti. qd̓ dic: vt. l. ꝗ res. sͣ. de ſo. ⁊. l. ſi qui ſunt recepti in ciuitate: vt munera nobiſcum bE.l. aſſump vſufructꝰ. sͣ. de ſtip. ſer. ¶ Tertio no. ꝙ libertas tio. ꝗ naſcit̉ ī facerent: ⁊ iſti ꝓprie dicunt̉ municipes: qͣſi mucaſtro dicit̉ data ẜuo cōfirmat̉ ex dn̄io poſtea ſuperueniēti. neris participes: ⁊ hoc in ſecūda ꝑte. ¶ Sed q̄ ciuis illiꝰ ciui ¶ Ad hoc op. glo. de. l. ꝗ ſeruos. sͣ. ꝗ ⁊ a ꝗ. glo. ritur an illi ꝗ ſunt in ciuitate ciues origine ſi alitatis. vid̓ bar nō ſol. tu dic ꝙ hͨ ē aliꝗd qd̓ retro fingitur. ſecus quo priuilegio nō ſubeāt munera: an dicant̉ mu to. ī. l. nō du in. l. ꝯtraria. ⁊ hͨ ſol. colligitur. jͣ. proxi. ⁊ plene di bita. sͣ. de ca nicipes. Rn̄det iuriſcōſultꝰ ꝙ hodie vtimur iſto pti. ⁊ ī. l. ij. d̓ xi in. l. cum vir. sͣ. de vſuca. vocabulo large ⁊ improprie: vt ꝗlibet ciuis ciui v̓. ſi. ⁊ an co. tatis dicat̉ municeps etiā ſi munera non ſubeat mitatēſis na De veteranis. Rub. tus in ciuita aliquo priuilegio: ⁊ hoc ī tertia ꝑte: cetera ſunt te ſit ciuis: ⁊ plana. ¶ In pͥma parte dicitur municipem: q̄ro ciuis natus 9 Tene mēti hanc qualiter ītelligatur hoc nomē municeps. glo. C. ī ciuitate ſit O neſte. j. mo. ꝙ ille qui de incolis. l. ciues. dicit ꝙ municeps eſt nomē ge comitatēſis. hꝫ pͥuilegiū ꝑ vnū actum cōtrariuꝫ vide h̓ bar. ⁊ nerisª: ciuis ⁊ incola eſt nomē ſpeciei. ⁊ idē dicit adde qd̓ cy. nō videt̉ renunciare pͥuilegio. dicā Dy. In cōtrariū videtur hͨ rub. que dicit ad mu ⁊ ang. ⁊ bal. de hoc vobis. jͣ. de decuri. l. ij. in fi. nicipales ⁊ de incoliſ. qͣſi incola ſit ſpēs per ſe di no. ī. l. huiuſNot. tex. ꝙ vectigalia ſtincta a municipe. Pro hoc qꝛ in. C. hēmus ru modi.§. lega Uectigalia. dicunt̉ munera pr̄mo tū. de leg. i. ꝑ bricaꝫ de municipibꝰ ⁊ originarijs per ſe: ⁊ rub. illū tex. dicit nialia: vt hic. de hoc. C. de vete. l. i. li. xij. de incolis per ſe. ergo ſunt diuerſa: vt. C. de codi ꝙ ſi vxor aliIſte tex. ibi. ſed cil. l. ſi idem. Credo glo. dicere verū ꝙ incola eſt cuius exiſtēs Eteranos. veterani ⁊c̄. ē cō ſpecies ad municipem: vt ꝓbatur in. l. ſi filio.§. ꝑegre peꝑit partū floren tra. l. ij. sͣ. e. nā hic videt̉ ꝙ ꝑ vnū actū ꝗs municipes. jͣ. e. ti. nec eſt incōgruum: vt qn̄qꝫ catie: nō dꝫ taꝑdat priuilegium ſuū. glo. ibi ſoluit aliud eſt qn̄ dat copula inter genꝰ ⁊ ſpēm: vel ꝙ vna rub. fi lis filius cen ꝗs patitur ſe eligi in decurioneꝫ. aliud qn̄ ad aliat de genere alia de ſpecie: vt in multis ꝑtibꝰ iuſeri origīe ci ud munus. dicā in. l. ij. in fi. jͣ. de decu. uis florentiris. Dico tn̄ latius ꝙ ꝟbum ciuis nō poteſt ada nus: nec quo ptari oībꝰ municipibꝰ. vtputa aliꝗs eſt oriūdus ad munera: Ad municipales ⁊ de incolis. Rub. li X de quodā caſtro libero: hͨ non poterit dici ciuis nec quo ad illius caſtri nec incola: ſed appellabit̉ municeps honores. ſed ¶ Glo. nō cōtinuat rub. Tu cōtinua. quattuor imol. ibi īclihoc noīe generali: vel originarius: vt. C. de mu nat in ꝯͣriuꝫ ſunt cognitiōes.ſ. de re pecūiaria: aut de extima ni. ⁊ ori. ſuper rub. ⁊ ſic apparꝫ ꝙ hoc nomē mu ꝑ hanc. l. ⁊. l. tiōe: aut de crīne capitali: aut de muneribꝰ ⁊ honiceps eſt genus ad ciuem ciuitatis ⁊ ad caſtella ciues. C. de ī noribꝰ: vt. l. cognitionū. in pͥn. jͣ. de vari. ⁊ exͣor. num alicuius caſtri cōſtitutum origine: vel cōſti col. li. x. ⁊ ibi not. ⁊ ſorte cog. de tribꝰ pͥmis eſt dcm̄ s. ſeꝗtur videre de qͣi tutiōe: vel quo alio mō comprehēditur etiaꝫ: vt melius: ⁊ ſac̄ ta.ſ. de muneribꝰ ⁊ honoribus. verū qꝛ p̄dicta in dictū eſt. ¶ Seꝗtur in tex. natiuitas. vides ꝙ naetiā ad aliud ducunt̉ ciuibus ⁊ incolis. iō premittit tituluꝫ ad tiuitate ꝗs efficitur ciuis: ⁊ dicit glo. ꝙ natiuitaẜm bal. ibi. ⁊ municipales ⁊ de incolis. ibi dixi poſt te pr̄na: vel ꝓpͥa: vt. jͣ. e. l. aſſumptioᵇ. ⁊ ibi dicā. imol. Sꝫ poEx. l. ſequenti. Item qꝛ naſcitur in comitatu in aliqua villa: vel ne aliꝗs ē na ¶ Municeps qͣliter ītelligat̉: ibi. In pͥma. Et caſtro ſubdita ciuitati efficitur ciuis illius ciuitatus de caſtro an natiuitas inſpiciat̉: vt ꝗs ſit ciuis vel comitatis: vt. jͣ. e. l. ꝗ ex vico. Sꝫ circa hoc dubitat̉ vtrū centi. qd̓ eſt tenſis: ibi. Seꝗtur ī tex. Et an natꝰ in caſtro ſub de ep̄atu bo comitatenſis natus in ciuitate ſit ciuis: vel ciuis no. an dicat̉ dito ciuitati ꝑuſij ⁊ caſtrū ſit ī tuſcia: an ſit ꝑuſinatus in comitatu ſit comitatēſis: vel forenſis fi bono. vel fonus: ibi. Quero. Et cū ciuitas eſt diuiſa per por lius natus in comitatu ſit comitatēſis. ꝗdam direnſis. vide tas natus in aliqͣ porta ſit ciuis illius porte: ibi. cunt ꝙ ſic: qꝛ inſpicitur origo: vt hic cū ſi. Ad de no. Ia. bu. ⁊ Quero ciuitas. Et an baptizatꝰ ī aliqͣ ciuitate ef bal. ī aucͣ. qͦ ī clarationē iſtius qōnis oꝫ te ſcire vtrū de iure cō ꝓuin. C. v̓bi ficiat̉ ciuis illius ciuitatis: ibi. Sꝫ q̄ro. Et an fomuni aliqua ſit differētia inter ciuem ⁊ comitatē de cri. ⁊ add̓ renſis factꝰ monachus in aliqͣ ciuitate efficiat̉ ibi ſeme Rn̄deo ſic: qꝛ comitatenſis tenet̉ ad maiobar. in. d. l. ci ciuis: ibi. Iuxͣ. Et ꝗd ſi forēſis ī ciuitate efficiat̉ ra onera. poteſt enī eis īponi collecta pro ea par ues. ⁊ ad prī abbas: ibi. Quero. Et an capl̓m alicuiꝰ ciuitatis mū dictum. te que vocat̉ capitatio que ciuibꝰ non pōt impo sͣ. vide qd̓ di dicat̉ ciuis illius: ibi. Quero ēt. Et an ſtatuta q̄ ni: vt. C. de capi. ciui. cen. exi. l. i. lib. xi. ⁊ ibi no. ⁊ cit bar. in. l. i. loquūtur de ciuibꝰ hēant locū in his ciuibꝰ ꝗ nō .C. ne ruſti. ad vllū obſequi. deuo. l. i. e. li. hoc eti C. d̓ muni. ⁊ ſubeūt munera: ibi. Quero. Et an idem ſit diceam faciunt ſtatuta ciuitatū: vt videtis. nūc ad ꝓ ori. ADDEcere ꝑuſinꝰ ꝙ de peruſio: ibi. Scd̓o. Et an expo an filius copoſitum debetis ſcire ꝙ tam ciuis ꝙͣ comitatenmitatēſis na ſitꝰ cuiꝰ pr̄ ignorat̉ ⁊ origo ſit ciuis illius ciuitatiſ ſis dicit̉ ciuis: ſꝫ ꝑſona comitatēſis eſt obnoxiatus ī ciuitate vbi nutrit̉. Et ꝗd de legitīato a pͥncipe. vide ī fi. ta quodam nexu.ſ. quodam munere: vt maiora ſit ciuis bar. Prīo ꝯſilio. clxxij. munera ſubeat: vt vidiſtis. Sed in iſtis ſic obno Uunicipem. ponit q̄ c ¶ Faciūt ſta xiatis non inſpicitur locus in quo naſcit̉. ſed per tuta. add̓ no. liter efficiant̉ mūicipes ipſo facto. ſone ex ꝗbus oriunt̉: vt. l. cuꝫ ſatis. in prin. C. de in ſimili per Scd̓o qͣliter fiant ex diſpoſitōe ciui agri. ⁊ cen. lib. xi. ⁊ ſic natus ex ciue vbicunqꝫ na bart. jͣ. e. l. ij. tatis. Tertio ꝗd īportat nomē mu §. idē reſcrip ſcatur erit ciuis. Item natus ex comitatenſi ubinicipis largo mō ⁊ īproprie ſumēdo. Quarto p̄ ſerūt. in ver. cunqꝫ naſcatur erit ciuis comitatēſis. natus ꝟo vlteriꝰ q̄ro. dicta inducūt ad determinatiōeꝫ vnius qōnis. ex non comitatenſi erit ciuisº non comitatenſis: d ¶ Erit ciuiſ Quinto ad p̄dictā determinationē ponit vnam ꝗa non parentibꝰ comitatēſibus. Utrū auteꝫ in ⁊ h̓ adde qd̓ exceptiōem quā ꝓbat ꝑ reſcripta pͥncipū. Sexto no. bar. ī. l. ij p̄dictis inſpiciat̉ conditio patris: uel matris de circa p̄dicta ponit quorūdam falſam opi. quā re .jͣ. de v̓. ſi. in iure cōi. dicā alias in hoc tractatu. ¶ Quero ali .q. an priuile probat. ſcd̓a ibi: ꝓpͥe. tertia ibi: ſed nūc abuſiue. ¶ Ad muni quis eſt natus in quodaꝫ caſtro ſubdito ciuitati gia ꝯceſſa ci qͣrta ibi: ꝗ ex duobꝰ. ꝗnta ibi: niſi forte. ſexta ibi: cipales ⁊ de ꝑuſij q̄ eſt in tuſcia: tn̄ caſtrū ē in ducatu. nō eſt uibꝰ extēdan incolis. rub. ꝙ bn̄ficium. ¶ Pone cāum ſic. q̄ro qͣliter ꝗs ef tur ad comi dubium ꝙ iſte naſcitur ciuis ꝑuſinus: vt. jͣ. e. l. c tatenſes. ficiat̉ municeps alicuius ciuitatis vel municipij. a m Unicipe̓ ex vico. Sed dubitatur vtruꝫ iſte erit tuſcus: vel e ¶ Patria Rn̄dit iuriſcōſultus municeps ſit qn̄qꝫ ipſo fcō nomē ge erit ducatanꝰ. Pro huiꝰ declaratōe debetis ſciſingulariſ. ad neris. adde ſeu ipſo iure. qn̄qꝫ per cōſtitutionem ip̄o iure fa re ꝙ municeps pōt ꝗs dici reſpectu ciuitatis ⁊ de bar. ꝑ illū bar. ī. l. ciues cit aliquē municipē natiuitas manumiſſio ⁊ ado tex. in. l. hi ꝗ reſpectu ꝓuincie. vn̄ eſt q̄dam pr̄ia cōis: vt tota de incol. li. x. in pͥnci. sͣ. de ptio. ⁊ hoc in pͥma parte. Conſtitutiōe fit qn̄ aliꝓuincia. q̄dam patria ſingularisᶜ vt ciuitas pro mune. ⁊ ho.

A. B αιίσ AN X Ad muni. ⁊ de inco. 2 4 6 a ¶ Uberioris culture. vide Bar. in. l. cōclaue. sͣ. de dā. infe. in fi. ⁊ no. cuminis deſtinatio. d. l. certa.§. fina. ⁊. l. is qui. de fur. C. ⁊ ita tenet Alexan. ius capelle ꝗs dicat̉. ⁊ facit optime qd̓ dixi poſt bar. in. l. ꝗbꝰ.§. i. alias ī. l. in. d.§. legitimum. plautius. sͣ. de condi. ⁊ demon. e ¶ Quero vtrū. ſtatutū loquēs de ciuibus an hēat locum in his qui nō b ¶ Religioſus deſinat. an ꝑ monachatiōem ꝗs deſinat eſſe ciuis: ⁊ adde ſubeunt munera. vide tn̄ qd̓ no. Bar. in auc̄. ⁊ oīno. C. ne vxor ꝓ mari. ⁊ qd̓ dixi poſt Bar. in. l. in ꝓuinciali. in fi. sͣ. de ope. no. nun. Bal. in. l. ſi non ſpāli. in. iij. col. C. de teſta. ⁊ ibi etiā qui dicant̉ de patria c ¶ Quero ēt ⁊ de terra et an p̄latꝰ effici ad materiaꝫ atur ciuis. et pria: vt. l. roma. jͣ. e. ti. ⁊ no. ꝑ glo. in. l. hoſtes. sͣ. q̄ro de rectore cuiuſlibet eccleſie. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. ⁊ adde glo. et vide bar. ī. l. de capti. ⁊. l. ꝓuincialis. jͣ. de ꝟ. ſi. ⁊. C. de natu. li. ibi bar. ī. l. i. videtur caſus exͣ de tē. or. c. cū nullus. li. vi. Pre heres abns. sͣ. d̓ tu. ⁊ cur. be. l. iij. ⁊. l. vxor.§. ſi legauerit. de le. iij. Dico erad fi. sͣ. de iu terea miles ꝗ eſt poſitꝰ in aliquo loco ad exercēda. ab his. di. ⁊ no. īno. go ꝙ ē ꝑuſinꝰ ꝙͣtū ad munera ciuitatis: ſꝫ ꝙͣtum dam militiam efficit̉ ciuis illius loci: vt. l. munif ¶ Idē eſt di in. c. ex. ore. d̓ ad munera ꝓuincialia diceret̉ ducatanꝰ in qͣ ꝓuī ceps.§. fi. jͣ. e. ⁊ ita intelligit glo. C. de inco. l. ci cere. nota ꝙ pͥui. ⁊ qd̓ no. cia eſt caſtru. vn̄ ſibi origo ē. Et iō ſi q̄ collecte īidē eſt dicere ues. ergo p̄poſitꝰ regimini alicuiꝰ eccleſie: ⁊ ſic il mno. in. c. fi. puſinus ⁊ de ponerent̉ his ꝓ oneribꝰ ꝓuincialibꝰ nō deberēt de eo ꝗ mitlius militie rōne efficitur ciuis. Preterea nō eſt peruſio. ⁊ ad tit̉ ī po. cau. ſubire illi ꝗ ſunt in ducatū: vt. d. ll. lꝫ de facto nō dubium ꝙ abbas efficit̉ de capl̓o: ſed capl̓m eſt de Barto. ⁊ rei ẜu. ⁊ nōt. ſeruet̉. ¶ Quero ciuitas iſta diſtinguit̉ per porciuis: vt dixi. ergo ⁊cͣ. p̄terea vir trahit ad ſe vxoImol. sͣ. ſol. in. c. dilecti. tas ⁊ ꝑ parochias vtrū natꝰ in aliqͣ porta: vel pa ma. in pͥn. et el. ij. d̓ reſcri. rem ſuā: vt efficiat̉ ciuis illius ciuitatis. vn̄ eſt vir late bar. ī tra rochia dꝫ dici de illa porta vl̓ ꝑochia rōne origi⁊ in. c. ex ꝑte vt. l. fi.§. itē reſcripſerūt. jͣ. eo. ergo eadē rōne ec ctatu repreſa de fo. cōpe. ⁊ nis. videte ciues ciuitatis ſunt vniformes: ⁊ ciui cleſia trahit ad ſe p̄latum vel rectorē ſuū: qd̓ puliarū. in. vij. qd̓ no. Bar. litas q̄ ꝑ originē cōtrahit̉ eſt vniformis toti ciui q. ⁊ in. l. ij. j. to verū. ¶ Ad ꝓpoſitam qōneꝫ rn̄deo ꝙ mona ī. l. municepſ de ver.ſi. ad tati: vt hic pꝫ. ⁊ sͣ. dictū eſt. diſtinctio ꝟo portaꝝ .§. miles. jͣ. e. chus efficiatur ciuis illius ciuitatis ꝑ monachade qd̓ gl. lxx d ¶ Intelli ⁊ capellaꝝ ſit gr̄a maioris noticie ⁊ gr̄a facilioriſ tionē ſicut ꝑ adoptionē. trāſit enī in ptātem caxv. di. c. florē git glo. hoc diuiſionis ⁊ honoribꝰ ⁊ muneribꝰ faciēdis: vt. l. tinū. dicit ꝙ pituli ⁊ in ptātem abbatis ꝗ̄ ſunt ciues: vt. sͣ. diidē tꝫ ī. l. fili florentinꝰ di nam ſalutē. sͣ. de of. p̄fe. vigilum. ſicut dicimꝰ de ctum eſt. verūtn̄ iſta ciuilitas durat donec durat os. in pͥn. C. citur ꝗ eſt in agro ꝗ diuidit̉ gr̄a vberioris cultureª: vt. l. gaiuſ de mūi. ⁊ ori. adoptio: ⁊ ſic ſi de illo capl̓o recederet ⁊ tranſide natꝰ. facit li. x. ⁊ allegat .sͣ. de le. ij. ⁊ iō natiuitas in aliqͣ capella: vel porret ad aliud capl̓m: vt faciunt frēs predicatores de excu. tu. .l. i. C. d̓ cap. ta nō facit eū illius porte vel capelle: ſꝫ ilia diſtin l. ſed ⁊ repro minores ⁊ heremite deſinerent eē ciues huiꝰ ciibi tn̄ h̓ non bari. in v̓. co ctio fiet: vt in qͣ capella munera ſubit illius capel uitatis ⁊ eſſent ciues illius capituli in qd̓ tranſie audet affirmanēſis. ⁊ d̓ le dicat̉. ar. exͣ de ꝑochi. c. fi. vel dicat̉ illius capel mare. Hanc runt. ¶ Seꝗtur in tex. ⁊ ꝓprie ꝗdem. hic no. ꝗ tu. ⁊ cur. da. tn̄ opi. ſecut le in qͣ ipſe hītat vbi magis cōuerſat̉: vt. l. eius ꝗ ẜm ethymologiam vocabuli municeps: dicitur ab his. l. i. in eſt pau. d̓ ca. .§. i. jͣ. e. ⁊ ita de facto ꝯſuluit Ia. bu. lꝫ nō ꝑ iſtaſ fi. ⁊ dicit bal. qͣſi munerū ꝑticeps. ⁊ ſic vides ꝙ ꝓpria ſignifi in. d. l. hmōi. no. in. l. ſiue .ll. Seꝗtur aut manumiſſio. dicit gl. ꝙ manumiſ §. legatuꝫ. de catio aſſumit̉ ex ethymologia vocabuli: de quo poſſidetiſ. C. le. i. in lec. bo ſus ſeꝗtur originem manumittentis nō eiꝰ ꝗ iuſplene dixi in repe. l. oēs populi. in tractatu ſtatu de ꝓba. ꝙ ſi no. ſed idem ſit manumitti: vt. C. e. l. ij. li. x. ⁊ ꝓbat̉. jͣ. e. l. liber ſtatutū dicit toꝝ. ⁊. l. i. sͣ. de teſta. ⁊. l. tignū. jͣ. de ꝟ. ſi. ¶ Secū Pau. de ca. ꝙ florentini tus.§. ex cā. ¶ Sꝫ q̄ro vtrū baptizatꝰ hͨ efficiatur do no. ꝙ aliꝗ pn̄t recipi ī ciuitate vt munera noin lec. padu. hēant̉ ꝓ peciuis hꝰ ciuitatis qd̓ videt̉. nā ꝑ baptiſmum ꝗs li ꝯͣriuꝫ tꝫ opi. biſcum faciāt: ⁊ ſic receptiōe cōtrahit̉ ciuitas: vt ruſinis hoc imo. ſecutus berat̉ a pctō ⁊ a ſeruitute qͣ tenebat̉ ſathāe ⁊ an hͨ in tex. dū dicit recepti in ciuitate ⁊cͣ. Poſſet ēt noīe ſignifi⁊ ad. d.§. le. gelis eius. ergo videt̉ qͣſi manumiſſio. ꝑ ꝯn̄s vicat originē. hic tex. intelligi aliter: vt dicant̉ recepti in ciuita gatuꝫ rn̄det ſecus ſi dicat det̉ ꝙ cōtrahat̉ ciuilitas. videte nō credo ꝙ ꝙͣte.ſ. ipſo facto ꝑ eos mōs qui ponunt̉ in pͥn. l. tn̄ ꝙ illud ideo hēant̉ pro ci tuꝫ ad tꝑalia ꝑ baptiſmū ꝯtrahat̉ ciuilitas: quia ibi: quia aliaſ pͥor lectu. magis placet: vt receptiōe ꝓpria ⁊ cōuibus: qꝛ tūc fraudaretur certi ſunt modi ꝑ quos ciuilitas ꝯtrahit̉: vt hic. tractu hīto cum alio ciuitas ſibi faciat ciueꝫ. hoc p̄t referri ad mens de fun quēcunqꝫ re ⁊. l. ciues. C. de inco. inter quos nō eſt iſte. ſed ꝙͣ videmus ſeruari de ꝯſuetudine. hoc ꝓbat̉ in. l eti: qꝛ ꝓdeſceptū ad vti tum ad ſpūalia relinquo canoniſtis. ¶ Seꝗtur edificia. cū ſua glo. jͣ. de ꝟ..ſi. hoc mō ītellige. C. ſet partū nalitatem. facit ſcituruꝫ eſſe in tex. aut adoptio. ꝑ adoptionē ꝗs ſeꝗtur origi de inco. l. ciues. vbi dicit̉ ꝙ ciues facit origo: ma qd̓ ipſe not. ī in loco ī quo nē adoptātis: nec ꝑ hoc ꝑdit pͥmā ſuā origineꝫ: .l. ſi nō ſpāli. numiſſio: adoptio: ⁊ electio. nā ibi recitat̉ iſta. l. ūcilla mater de teſti. ſꝫ ꝙ vt. jͣ. eo. l. ordine.§. fin. ⁊ durat iſta qͣlitas donec in eo ꝙ ibi dicit̉ de electiōe. intelligo cōuentiōe: ſucceſſerat ⁊ appellatōe ci durat iſta adoptio: vt. l. ſꝫ ⁊ ſi is. jͣ. e. ti. ¶ Iuxta p̄ fieret p̄iudivel cōſtitutiōe ciuitatis facta cū aliquo: ⁊ lꝫ glo. uium veniāt cium legata dicta q̄ro vtrū forēſis factus monachꝰ ſancti pe ibi aliter intelligat. lꝫ etiā intellectus glo. ibi poſi tm̄ originario: vt etiam tri vel canonicꝰ ſancti laurētij huius ciuitatis efrij. tꝫ bal. ī. l. tus eſt verꝰ in ſe. ¶ Ueniamꝰ ad tertiā particudixit ibi bal. ciues. C. de ficiat̉ ciuis huius ciuitatis. Anteꝙͣ declarē iſtam lam dicit̉ hic ꝙ etiā illi ꝗ non ſubeūt munera diin ſuo ſūmaap. quod di.q. oꝫ ꝙ multa videamꝰ. pͥmo an ciuis huius cirio. ⁊ ita de cuntur mūicipes ſed abuſiue ⁊ īproprie. ¶ Que cit no. pro re facto ſeruat̉ uitatis ꝗ efficitur monachꝰ vel aliter religioſus ro vtrumᵉ ſtatuta q̄ loquūtur de ciuibus locū ha preſalijs. ẜm Pau. d̓ deſinatʰ eē ciuis? Rn̄. non. nā per monachatiōeꝫ beant in illis ciuibus ꝗ munera nō ſubeūt. vide ca. ⁊ dicit ꝙ ꝗs nō ꝑdit iura ciuilia: vt. l. deo nobis. C. de epi. tur ꝙ nō: qꝛ debēt intelligi ſtatuta ẜm ꝓpriaꝫ ſiita fuit de fa cto padue. ꝓ ⁊ cle. Itē ille ꝗ monachat̉ aſcendit ad maiorem gnificationem: vt. l. j.§. ſi is ꝗ nauē. de exerc. ⁊. l. quo etiā faci ſtatū: vt in aucͣ. de mo. in pͥn. ſed per dignitatem non aliter. de le. iij. ⁊. jͣ. e. l. cōſtitutionibꝰ. ſed illi unt not. per ſuꝑuēientē pͥma ciuilitas nō tollitur: vt. l. filij.§. non dicunt̉ ꝓprie ciues: vt hic ergo ⁊cͣ. ¶ Con glo. ⁊ doc. in ſenatores. jͣ. e. ⁊ sͣ. de ſena. l. vlt. Ita ꝑ monacha .ſ. aſſumptio trariū dico: fateor ꝙ non dicunt̉ ꝓprie munici.§. i. jͣ. e. ⁊. d. tionē nō deſinit eē ciuis. ⁊ lꝫ nō teneat̉ ad mune pes. cū enī non ſubeāt munera repugnat alluſio l. filios. hanc ra realia vl̓ perſonalia nō minus ꝑꝑ hoc dicit̉ ci vocabuli. ſed ꝓprie dicitur ciuis caſtellanus ſeu opi. ēt tꝫ rauis: vt hac. l. v̓. ſed nūc. eſt enī ciuis pͥuilegiatuſ. terrigena illius ciuitatis caſtri: vel terre. ⁊ hoc ꝓ pha. in. d.§. ¶ Quero ēt an capl̓m alicuius eccleſie ꝑuſine di legatū. ⁊ ī. l. bat iſte tex. duꝫ dicit ſue cuiuſcūqꝫ ciuitatis ciueſ certa.§. fi. de catur ciuis huius ciuitatis: vos ſcitis ꝙ capl̓m ē ⁊ ſic īnuit ꝙ ꝟe ⁊ proprie dicit̉ ciuis: lꝫ nō ꝓprie leg. i. ⁊ ita di ꝑſona repn̄tata: vt. l. mortuo. sͣ. d̓ fideiuſ. ſi ergo municeps. ¶ Ueniamus ad qͣrtā ꝑticulam. hic cit fuiſſe con iſta ꝑſona repn̄tata originem hūit hͨ: ꝗs dubitat habes ꝙ ꝗs ſeꝗtur originē patris non origineꝫ ſultum: ⁊ reꝙ rōne originis erit cuis. certe ciuis erit: vt hic. fert ita tenumatris. ¶ Quero ꝗd in comitatēſibꝰ vtrū nat iſſe dn̄ꝫ xp̄o. ſed ſi eēt capl̓m qd̓ alibi hūiſſet originē. Exēplū ex mr̄e comitatēſi ſit comitatēſis. dicā. jͣ. e. l. eiꝰ ꝗ d̓ caſtel. alle. capl̓m hieroſolymitanum venit ad ciuitatē iſtaꝫ iuſtū. ¶ Scd̓o ex iſta ꝑticula no. ꝙ idē eſt dicere d. l. aſſūptio. ⁊ poſuit ſe in eccleſia ſancti Luce: certe capl̓ꝫ hꝫ peruſinꝰ ⁊ ciuis puſinꝰ ſeu municeps peruſinꝰ: ⁊. l. filio quē pater. de lib. hic domicilium rōne incolatꝰ. nō aūt eſt ciuis: qꝛ vt in hoc ver. ꝗ ex duobꝰ. ⁊ in ver. ſed ſi ex patre. ⁊ poſth. ⁊ ꝗa nec origine: nec alio mō quo ciuis conſtituitur. ⁊. C. e. l. i. qd̓ eſt verū ſi peruſinꝰ aſſumat̉: vt noquo ad diſpo ¶ Quero ētᵉ ſi aliꝗs forenſis efficiat̉ abbas ſanmen appellatiuū. nam ſi aliꝗs proprio noīe voſitioneꝫ. l. nō cti Petri an erit ciuis huius ciuitatis. ¶ Idem attēditur ho caret̉ puſinꝰ: non ſequit̉ ergo ciuis ꝑuſinꝰ: vt. jͣ.

Ad munici. ⁊ de inco. e. l. vlti.§. pe. Idem puto ſi dicat̉ talis de ꝑuſio nent ad publicā vtilitatem principaliter: qd̓ no. e p Lacet. qͥ ꝙ intelligat̉.i. ciuis peruſinus. Idē enī eſt diceEx. l. ſequenti. ro vtruꝫ re de ꝑuſio ⁊ peruſinus: vt exͣ d̓ ſpon. c. i. ⁊ ē tex. adde bar. ī. i. ¶ An pupillus poſſit ſibi cōſtituere domiciliū. i. sͣ. de tur. ⁊ ⁊ glo. sͣ. de excu. tu. l. ſed ⁊ reprobari.§. ampliuſ. t. ¶ No. ꝙ filiuſſa. pōt ſicu. da. ab hiſ ver. ſi enī. In glo. ſuꝑ ver. cōmanēſis. lꝫ enī preA C C.bi ꝯſtituer̄ domiciliū ſine in. l. i. C. vbi dicta ꝟba importēt aliquem eſſe ciuē ꝑuſinum. pe. tu. ꝯſenſu patris. ¶ Quero qͣliter cōſtituat̉ videt̉ ꝙ non īportent de neceſſitate ip̄m eſſe ha domicilium: Rn̄deo aīo ⁊ facto: vt dicit glo. ⁊ ꝓ bitatorem in ꝑuſio: vt. C. e. l. i. lꝫ in cōtrarium fa batur. jͣ. e. l. domiciliū. ¶ Quero quid ſit domici ciat. jͣ. de ver. ſi. l. ꝓuinciales. dic vt ibi. ¶ Uenia liū: dic vt. l. ciues. C. de incolis. ¶ Quero vtruꝫ mus ad ꝗntam ꝑti culam. hic hēs ꝙ ex pͥuilegio pupillus poſſit ſibi cōſtituere domicilium: videpōt concedi aliꝗbus ciuitatibꝰ: vt nati ſequātur tur ꝙ nō: qꝛ nō hꝫ animū nec intellectū integrū. originē iuris. ¶ Ueniamꝰ ad vlti. ꝑticulam. dici puto cōtrariū ꝙ ſi in aliquo loco pupillus hēat tur hic ꝙ vulgo q̄ſiti ſequuntur originē mr̄is: qꝛ maiorē ꝑtem facultatuꝫ ſuarum: ⁊ ibi hītet dicit̉ a ¶ Quero nullam hn̄t aliā originē. ¶ Quero ꝗdª ſi eſt aliquid. ⁊ adde re ⁊ facto hēre domiciliū. hoc ꝓbatur. C. vbi pe. ꝗs cuius ignorat̉ origo pr̄na materna ⁊ ꝓpria: bar. ī. l. quia tu. l. i. ⁊ ibi ꝑ Azo. in ſum. Nec ob. ꝙ non hꝫ ani ſemper. de ī exēplū ī infantibꝰ expoſitis ad hoſpitale. ignora mum: qꝛ animus reꝗritur in eo ꝗ hꝫ. alias ſecus. ius vo. tur pr̄ ⁊ mater ⁊ locus originis ꝓprie hoc anno ar. in. l. pe. in fi. C. de emā. libe. cōſului ꝙ eſt ciuis illius ciuitatis vbi eſt expoſit Ex. l. ſequenti. ⁊ nutritꝰ cū nulla alia reperiat̉ origo: vt hic dicit ¶ Ciuilitas an poſſit mutari. tex. ibi ꝙͣ enī aliam originē hic hꝫ ⁊cͣ. Preterea ¶ Opp. sͣ. de ſ a Sſūptio in dubio p̄ſumitur: vt. sͣ. de fun. inſtru. l. ſi ita. in Sſumptio. poſtu. l. i.§. bevide bar fi. ¶ Querit glo. ꝗd de filio baſtardo legitimato. late ī. l. ꝓſtias. glo. nō ſo. ſed dicūt ꝗdam illud cōuinciales. j. to per pͥncipē. certe dicit glo. ꝙ ſeꝗtur originem tingit propter mitigādaꝫ penā. ſed tu dic ꝙ hic de ver. ſi. b ¶ Origineꝫ pr̄isᵇ cū ſit legitimus: vt. l. ordine. in fi. jͣ. eo. ti. ⁊ eſt q̄dam qualitas ꝓpter quaꝫ ꝗs obligat̉ alteri patris. vide ideꝫ tꝫ glo. C. e. l. filios. ¶ Ultimo no. ꝙ fruſtra bar. in. l. aſſū .ſ. ciuitati ſue ad munera ſubeūda: iō mutari nō a principe īpetrat̉ qd̓ a iure cōi concedit̉: ⁊ ꝟba ptio.§. i. jͣ. e. poteſt ſine ciuitatis cōſenſu. In cōtrario eſt que debent ītelligi: vt aliꝗd operent̉. concor. ſunt in dam qͣlitas per quā ꝗs alteri non obligat̉: vt be glo. vide glo. que incipit.ſ. legitimus. in fi. Sol. ſtiam eſſe ferocē. ¶ Item op. sͣ. de rei ven. l. fi. ⁊ hec verba poſſunt operari: ibi nō. arg. sͣ. pro ſo. .C. de nō nu. pe. aucͣ. cōtra qui ꝓpriam. glo. non l. ſed ⁊ ſi adijciatur. ſol. tu dic ꝙ mēdacium nō nocet: qꝛ per hoc nō Ex. l. ſequenti. mutat̉ veritas: vt hic cū concor. ſed bn̄ nocet mē ¶ Si ciuitas hꝫ tantū ptātem pōt appellari ad tienti: qꝛ ip̄e puniet̉: vt in cōtrarijs. ¶ Extra gl. pͥores. Et an ꝗ ꝓmittit rempubli. ſaluā fore teop. ꝙ ciuilitas poſſit mutari ex libera volūtate ci neatur de dāno priuate ꝑſone. ⁊ priores hēntes uis: vt. l. in bello.§. manumittendo. sͣ. de capti. ⁊ arbitriū ſuꝑ publica vtilitate nō pn̄t ſtatuere: nipoſtli. re. So. domicilium ſeu incolatꝰ pōt mutaſi de illis q̄ pertinent principaliter ad publicam ri libera voluntateᵍ: vt. l. nihil. jͣ. eo. ſed ciuilitas vtilitatem. g ¶ Libera cōtracta: vel natiuitate: vel alijs modis quos vivolūtate. do ¶ Nota ex hac. l. ꝙ diſtis in. l. i. sͣ. e. ⁊. l. ciues. C. de inco. non poteſt miciliū ſeu īUotiens. pr tenet̉ pro filio tā mutari libera volūtate. Nec ob.§. manumittencolatꝰ poteſt ꝙͣ fideiuſſor. facit qd̓ habuiſtis in. l. cum mutari libedo: qꝛ ciuitas ibi erat amiſſa ex diſpoſitiōe legali filius. in pͥn. sͣ. de ver. ob. ¶ Ad iſtud op. jͣ. eo. l. ra volūtate. ꝓpter captiuitatē. vn̄ libera ptās ⁊ volūtas ē ali ⁊ vide Bar. lucius.§. idem̄ rn̄dit. So. vt ibi. ¶ Secūdo no. cui ciuilitatem nō reacꝗrere. ¶ Quero vtrū iſta sͣ. e. l.§. fi. ⁊ ꝙ pater ꝗ nō contradicit: videt̉ cōſentire. cōcor. bal. ī rub. C. cōfeſſio faciat fidem cōtra ip̄m mentientē. puto ſunt in glo. ¶ Ad hoc oppo. de. l. lucius. la pico ſi a non com c q Uotiēs ꝙ ſic: vt. l. i. C. de cōfe. ⁊. l. inde neratius.§. fi. sͣ. dixi alila. sͣ. de admi. tu. Rn̄de ꝙ hic loꝗtur qn̄ iniunpe. iudi. ad. l. acꝗl. donec ꝓbetur contrariū as. vide not. gitur officiū publicum auctoritate ⁊ vtilitate: ibi Ex.§. ſequenti. ꝑ bar. ī. l. i.§. ꝟo erat vtilitate priuatū. rōnem dic vt ibi. ⁊ tan¶ In quibus filius ſequatur originem patris. ſiꝗs in appel gunt doc. C. ꝙ cū eo. l. i. ¶ Tertio no. ꝙ ad offi latōe. sͣ. d̓ ap Iſte ē difficilis.§. ⁊ hēs hͨ duo. pel. ⁊ qd̓ dixi ciū ordinis decurionū ꝑtinet facere ea q̄ ponun Fillus. gmo ꝙ filius ſeqtur originē pa in. d. l. vbi. ⁊ tur hac. l. in ver. geſtum aūt que vide: ⁊ nota. ex tris ꝙͣtum ad ciuilitatem. ſecūdo ꝙ filius nō ſeadde textuꝫ ī quo hēs ꝙ maſſarius cōis tenetur ſoluere pecuauet. vt nul. quitur domiciliū patris.ſ. cōſtitutiōe. ¶ Ad prī niam de mādato prioris: ⁊ oīa iſta pertinent ad iu.§. cōputa muꝫ op. ẜm hoc ꝗlibet eēt ciuis illius loci vbi na uit. ī v̓. ſi ara officiuꝫ pͥoris de iure cōi: vt hic. niſi al̓r cautū ſit. tus eſt Adam: vel alij noſtri antiꝗ: vt Noe: vel grātis ciuita ¶ Quarto no. ex ꝟ. ſed ⁊ ſi filius. ꝙ ad decurio tis. ⁊ bar. ī. l. ſil̓es qd̓ dicere eſſet abſurdū. glo. hic dicit fateor nes ꝑtinet dare tutores: qd̓ intellige qn̄ eis ſpāli ambitioſa. in ꝙ ſeꝗtur originem pr̄is tm̄ nō aui: ⁊ ſic ceſſat p̄ter eſſet ꝑmiſſum. alias nō poſſent: niſi qn̄ alij iu .ij. col. sͣ. de dictū incōueniens. ita tꝫ glo. hic. ⁊. C. e. l. filios. decre. bart. ⁊ dices deficerent̉: vt. l. vbi abſunt. sͣ. de tu. ⁊ cura. ¶ Cōtra hoc videt̉ tex. iſtius. l. in fi. ibi libertini bal. ī. l. ij. C da. ab hiſ. Et pro hoc dixi aliasᶜ in ſil̓i. ciuitas hꝫ qn̄ fiſ. vel pri ⁊cͣ. dum dicit. itē ꝗ ex his naſcunt̉ ⁊cͣ. Item vide ptātem tm̄: nec hꝫ iudicem appellatiōis: vtrum ua. ⁊ in. l. i. d̓ tur tex. jͣ. e. l. libertus.§. ꝗ in adoptiua. Dy. dicit oſ. ꝓcō. ⁊ qd̓ poſſit appellari ad priores. dico ꝙ ſic. ar. d. l. vbi ꝙ. ll. cōtrarie loquūtur qn̄ pr̄ ⁊ auus erāt eiuſdē no. Ro. ī ruabſunt. pro hoc facit optime. sͣ. de ap. l. i.§. ſiꝗs ciuitatis: merito ſeꝗtur originē aui. Iſtud eſt di bri. de arbi. ī in appellatiōe. in eo ꝙ ibi loquitur de ꝯſulibus. vij. char. uinare. Ia. de are. in hoc variauit. nam hic dixit ¶ Ultimo no. ꝙ ille qui ꝓmittit rēpu. ſaluam fo d ¶ Facit ī ar ſimpl̓r iſtas glo. non dicere verū ꝑ. ll. cōtrarias. gu. no. ꝓ ſtare: nō tenet̉ de damno pͥuate ꝑſone: vt hic. ⁊ sͣ. Ad illud incōueniēs rn̄dit: ꝙ ꝗs ſeꝗtur originē tuentibꝰ. ⁊ vi de ma. cōue. l. i. in pͥn. ⁊. jͣ. e. l. libertus.§. fi. ¶ Sꝫ de Bart. ī. l. pr̄is ⁊ aui. non aūt alioꝝ parentū antiquorū. ita cōtra hoc op. qꝛ reipu. vtilitas eſt: vt inſti. de his ambitioſa. in dixit hͨ. Et ita etiā tenebat do. Od. ſed. C. de iu .i. ⁊. iij. reguꝗ ſunt ſui vel ali. iur.§. fi. So. ad vtilitateꝫ publiriſ. om. iu. l. ij. dixit aliter vꝫ aut nepos naſcit̉ vila. sͣ. d̓ decre. cam ꝑtinet vtilitas priuatoꝝ. ſecūdario ꝟo prin uo auo ⁊ ſeꝗtur originem aui: vt in ꝯtrarijs. aut ab ordi. faci. cipaliter. Et ꝓ hoc facit in arg.ᵈ ꝙ ſi priores ha ⁊ ī. l. i. C. de poſt eo mortuo: ⁊ tūc ſecus: vt in iſtis glo. arg. l. bent arbitrium ſuꝑ publica vtilitate cōmunis ꝙ no. codi. cōemancipatū. in fi. ⁊ qd̓ ibi no. sͣ. de ſena. qd̓ puto ipſi non poſſunt ſtatuere: niſi de his que pertiverū. ſi enim naſcit̉ viuo auo ⁊ ſic in eius ptāte

Ad muni. ⁊ de inco. 24 I a ¶ Filius q̄ro circa. ⁊ vide Bar. no. in cōſi. incip. ī noīe dn̄i. dubia occur iudi. allegādo glo. ī. d. c. ſtatutū ꝙ domiciliū eſt potiſſimū cum iuriſditio rentia ex qōne Mar. ⁊c̄. vbi ēt q̄rit: ꝗd ſi alibi natus eſt filius: ⁊ an filius ne. ⁊ adde q̄ in ſuꝑioribꝰ dicta ſunt ꝓ doc. ADDE. Spec. in ti. de cōpe. ſequatur originē ⁊ cōditionē patris. vide in. c. fi. de ſer. nō ordi. ⁊ in. c. lꝫ iudi.§. i. ver. xlij. ⁊ ibi Io. an. in addi. de ꝯiu. ſer. ⁊ Bar. in. l. fi. jͣ. e. ⁊ quo ad nobilitatem generis ſequit̉ patrem c ¶ Rōne originis. idem ſeꝗtur glo. in. l. i. C. de muni. ⁊ ori. ⁊ cū te bibliū ẜm Bal. in. lfi. C. de ſer. fugi. origine. incolā aūt apd̓ beryces eſſe ꝓponas. merito apud vtraſqꝫ ciuitab ¶ Itē in eo. ⁊ qualiter ꝗſ tes muneriſortiat̉ foruꝫ bus iūgi ꝯpu merito eius originē ſeꝗtur ſicut dicimus de filio originis proprie vel paterne: vt. sͣ. de ſena. l. pe. in loco domi leris. ⁊ gl. q̄adoptato vel legitimato: vt vidiſtis. sͣ. eo. l. i. cilij originis rit ꝗd ſi vtra ¶ Quarto cāu ſcilicꝫ de iure cōueniendi. dic ꝙ ¶ Quero circaª iſtud pͥmū dictū quo ad ꝗd ſec ꝓprie pater. que ciuitas poterit cōueniri in loco originis ꝓprie vel pater mūera ſimul ne vel auite tur filius originē pr̄is. Tres opi. ſunt in gl. pͥma ne: vt. jͣ. e. l. incola. quod eſt verū ẜm Iac. de are. ſponit rn̄det vltra h̓ no. ꝑ ꝙ ſequat̉ originē pr̄is ꝙͣtum ad honores ⁊ ꝙͣtū ſi ibi inueniat̉ per. l. heres abſens.i. reſpon. sͣ. de Bar. Uin. j. potior ē ori ad tutelas quas in loco originis pr̄is neceſſe hꝫ d. Ant. in. c. ginis cā. l. liiudi. ⁊ per. l. relegatorū.§. non dubitādum. sͣ. d̓ agnoſcere: vt. C. vbi pe. tu. vel cur. l. i. ⁊ nō ꝙͣtuꝫ bertꝰ.§. ij. jͣ. accedēs. el. ij inter. ⁊ relega. ¶ Uenio ad ſecūdumᵇ. dicit̉ hic e. fallit rōne vt li. nō cōte. ad alia munera q̄ ibi ſubire nō cogit̉: nec etiā ibi ꝙ domicilium conſtitu. patris quis non ſequit̉. ⁊ cōis ſnīa vi pͥuilegij. C. d̓ poterit cōueniri qd̓ ꝓbat glo. exēplo ciuis trāſla quero aliquis eſt ciuis huius ciuitatis ex cōſtitu. det̉ ꝙ ibi poſ incol. l. p̄uile ti ad dignitatē ſenatoriā: vt. jͣ. e. l. mūiceps. ⁊ sͣ. gia. vide bar. ſit ꝯueniri ſi an iſtam ciuilitatē filius ſequatur. videtur ꝙ nō: ⁊ q̄ ibi dixi. ibi inueniat̉. de ſena. l. pe. vn̄ niſi alias in origine paterna fili quia eſt ciuilitas acquiſita: ⁊ ſic videt̉ eadem rad ¶ Uenio ad alias ſecꝰ niꝯſtituat ſibi domicilium ibi munera nō ſubibit. tio que in domicilio. In cōtrarium facit: quia ci. ſcd̓m. d. l. lib̓ ſi quo ad fi ⁊ ideꝫ dicit gl. de eo ꝗ ſeꝗtur originē manumiſſo tus.§. patriſ uilitas acꝗſita per adoptiōem vel per manuminē diſtribuēris: ⁊ iſta ē prīa opi. Uideamꝰ an ſit ꝟa ⁊ certe ī .jͣ. eo. di bona ibi ſi ſionem tranſit ad filios: vt. jͣ. e. l. in fi. ⁊. l. libertis e ¶ Uiris pru ta. ⁊ ſic eꝗpa eo ꝙ dicit ꝙ quātuꝫ ad honores ⁊ ad tutelas ſe .§. in adoptiua. jͣ. eo. ſed ciuilitas queſita per cō dētibꝰ. adde rat̉ foro ꝯct ꝗtur patris originē. verū dicit: vt. jͣ. videbitis. ſꝫ uentionem predictis equiparat̉: quia vtrūqꝫ fit in pͥn. bar. in ẜm imo. ī. c. inquātū glo. allegat ad hoc. l. i. C. vbi pe. tu. ma l lex cor.§. ſi fi. de fo. cōp. per conuentiōem. ergo ⁊c̄. non determino motn̄. sͣ. d̓ iniur. le dicit: qꝛ ibi dicitur ꝙ alicui pōt dari tutor in lo de quo ēt ī do: qꝛ iſta q̄ſtio eſt in ciuitate cluſina: ⁊ forte exa ⁊ an ꝗs poſcy. ī. l. iuris. co originis paterne qd̓ eſt eis cōmodū. nō auteꝫ minabitur in ciuitate iſta. ſed dicam de hoc. jͣ. e. ſit hēre plu.C. de iu. oī. dicit ꝙ quis ibi cogat̉ eſſe tutor: quia illud eſſet l. libertus.§. patris. ra domicilia iudi. ⁊ ibi vi onus. Item in eo quod dicit quātuꝫ ad alia muadde qd̓ lede bal. in ꝯͣri Ui ⁊ no. in. c. ex uꝫ. ⁊ vid̓ balUiris prudentibus. ge nera non ſequit̉ patris originem male dicit: vt. jͣ. ꝑte. de fo. cō in rub. C. ſi a videbitis. Itē in eoᵇ quod dicit ꝙ in origine pacirca hoc qd̓ no. per Ber. ⁊ Inno. extra de mape. ⁊ in. c. dinō ꝯpe. iudi. lerna non poteſt cōueniri male dicit per. l. incolectꝰ. eo. ti. ⁊ ⁊ obe. c. iiij. vbi videtur dicere ꝙ quis poteſt haꝙ in loco ori la. el. i. jͣ. eo. ti. Sed Ia. de are. dicit ꝙ in hoc poibi an ꝗs poſ ginis ꝗs pōt bere plura domicilia ſꝫ vnuꝫ principalius altero ſit eē ſine do ꝯueniri. vbi teſt ſuſtineri glo. vt non poſſit ibi conueniri. ſubvt videmus in regibus ꝗ in qualibet ciuitate ha micilio. ⁊ bal ibi īueniat̉ al audi ſi ibi non reꝑiatur: vt sͣ. de iudi. l. heres ab bent domicilium: tamē in vna ciuitate habēt pͥn dus ī. c. dile. legat hāc. l. ⁊ ſens.i. reſpon. ⁊. l. relegatorū.§. non dubitandū ctꝰ. el. ij. d̓ re ibi ꝗd ſi mucipaliter. ¶ Item nota ꝙ ſtatim cum quis receſcrip. .sͣ. de inter. ⁊ rele. quod ſatis poteſt eſſe bene ditauerit domi dit cū rebus ſuis de loco preſumitur habereᶠ ani f ¶ Preſumi ciliū: ꝗſ tn̄ ſꝫ ctum. ¶ Secūda opi. eſt in glo. ꝙ in origine ꝓmum mutandi domicilium: ita no. per Inno. ex tur hēre. cuꝫ hēre p̄ſūat̉ do pria ſubit omnia munera. In origīe vero paterde renuncia. c. iij. ꝗs fcedit cū miciliū in lona habet locum quod. sͣ. dicit̉. Iſta opi. non eſt rebꝰ ſuis p̄ſu co origīs ẜ¶ No. ꝙ manumiſſus ſe mit̉ hēre ani Libertini. quitur originē ⁊ domicili bal. ī. l. fi. ī. i. vera: vt. jͣ. dicam. ¶ Tertia opi. eſt glo. qd̓ in oī mū mutandi col. C. ſi a nō bus ſubit munera rōne originis paterne vel ma um patroni. ſed filius ſequitur tantuꝫ originem domicilium. ꝯp. iudi. ⁊ ibi numiſſionis: vt hic. niſi alibi habeat domiciliuꝫ: adde Bal. in nō domicilium. vide ad marub. C. ſi a n̄ quia tūc nihil ibi ſubit oneris vel honoris: vt. C. teriā in. ij. co Haꝯpe. iu. ⁊ ibi lum. ⁊ no. ꝙ On debere cogi. puieo. l. filios. Nec ob. ꝙ dictum eſt de ſenatore: qꝛ poit tres mo vbi ſit mētio in eo eſt ſpeciale propter dignitatem: vt liberet̉ ſtis de hoc in. l. in annonam. sͣ. ad. l. iul. dos ꝑ quos d̓ dōicilio dꝫ a muneribus municipij ſui. ita dicit glo. Iſta gl. quis amittit ītelligi d̓ dode annona. domiciliū. ⁊ in eo ꝙ dicit ꝙ debet ſubire munera in omnibuſ micilio hīta ij Quid ſi origo matriſ adde bar. ī. l. tiōis: vt voIuS qui. ignoratur dixi. sͣ. e. l. dicit verum. in eo quod excipit niſi habeat alibi domiciliū. jͣ. luit gl. ī. c. ſta domicilium. dicit male. Et iſta exceptio reproba e. ⁊ qd̓ notat i. ¶ Quero an in cōditione illa que eſt aliquem tutū. ī.§. cuꝫ bar. ī. l. ciues tur hic in fi. gl. que dicit. ſed hec reprobatur. C. v̓o. ī glo. oliꝫ eſſe comitatēſeꝫ: vel nō comitatenſem: ꝗs ſequa .C. d̓ īco. li. x dicebat̉. d̓ re de muni. ⁊ origi. l. fi. per quam. l. iſta exceptio retur conditiōem patris vel matris. dicā vobis. jͣ. ⁊ bar. ī. l. aſſū ſcrip. ī. vi. et probatur in alijs iſta opi. approbatur. pro hoc e. l. fi.§. idem̄ reſcripſerunt mulierem. ptio. sͣ. eo. in inno. ī. c. fi. d̓ pͥn. ⁊ ī. l. celſꝰ .jͣ. eo. l. libertus.§. preſcriptus. ⁊. C. de inco. l. cifo. cōp. vn̄ ꝓ 43 ¶ No. ⁊ ꝯcordā.jͣ. e. ⁊ q̄ dixi m UNicipe Sne ſunt in glo. qd̓ ues. ⁊ iſta eſt vera quam tenet Ia. de are. ⁊ Cy. prie ille ē ſub poſt bart. ī. l. ditꝰ alteriꝰ in. l. ij. C. de iuriſ. om. iudi. Non ob. l. filios. quā ē vtile ad multa: vꝫ vt ſciamꝰ ꝗ̄ ſūt citādi: lex cor.§. do eſt ſubditꝰ rō glo. allegat ad probandum dictā exceptionem: ⁊ ꝗbꝰ ē fienda nūciatio ſeu ꝓteſtatio qn̄ ē fiēda ci mū cū ſe. sͣ. d̓ ne domicilij qꝛ ibi non dicitur filiuꝫ nō ꝯueniri in originali ci iniur. ⁊ vide uitati. fac̄ ad hoc qd̓ hūiſtis sͣ. qd̓ vi aūt clā. l. aut nō ille ꝗ ſorī. c. fi. d̓ ꝑro. uitate pr̄is ſi alibi hēat domiciliū. Sꝫ dr̄ nō ꝯuēi tit forū rōne qui aliter.§. ⁊ ſi forte. dicam. jͣ. de reg. iur. l. non ⁊ adde bar. ī ꝯͣctꝰ vel deli ri ī origīali ciuitate mr̄is ſi ibi n̄ hēbat domiciliū poteſt dolo carere. l. p̄dia.§. i. ff. cti. vt ē glo. Vt igit̉ tibi liq̄at iſta materia dic. aut loquimur de fun. īſtru. o Materiam huius prin not. ī cle. i. in ⁊ add̓ qd̓ no. de muneribus perſonalibꝰ: aut de patrimonialio I dinc. cipij examina plene. sͣ. v̓bo ſubdi. d̓ bal. in aucͣ. ⁊ bus: aut de honoribꝰ: aut de iure conueniendi. ſo. ꝯpe. ideo de his qui not. infa. l. quid ergo.§. pena omnio. C. ne iſte iudex do primo cāu illa habet neceſſe ſubire ratione origrauior. ⁊. l. ⁊ ſi ſeuerior. ⁊. l. ſi poſt domū. C. de vxor ꝓ mar. ī micilij hꝫ ptā ginisᶜ proprie vel paterne: vt. jͣ. e. l. libertus.§. p̄ viij. col. dixit his ꝗ no. infa. ⁊ ibi per Cy. tē maiorē ẜꝫ ꝙ ſiꝗs diſce ſcriptio. ⁊. C. de incol. l. ciues. ⁊. l. fina. C. de muimo. ī. c. fi. d̓ ¶ No. contra comi dit de ciuita In fraudem fo. cōpe. ⁊ ita ni. ⁊ origi. reprobatis omnibꝰ alijs opi. ſupra ditatēſes qui ſuas alie te ⁊ vadit ad illā glo. ī. d. ctis. Secūdo cāu.ſ. de patrimonialibus tūc cernant poſſeſſiones ciuibus ficte in fraudē. Et po hītādū ī alia cle.i. ſeꝗt̉ no. eiuſdē tn̄ ꝓuī tum eſt ꝙ illa ſubit ſi ibi habet poſſeſſionem ſcinas hic caſum per. l. pe. C. de reſcin. ven. bal. ī. l. oīs. ī cie nō videt̉ licet in loco originis proprie vel paterne: vt. jͣ. d̓ .§. ſi v̓o appe Cum. l. ſequenti. deſerere oriIus originis. ritor. C. de cenſi. l. ſorma.§. ſi vero quis. ⁊. jͣ. de mune. ⁊ hofacit ad id quod ginē. ⁊ adde ep̄i. ⁊ cle. ī. ij. no. l. vlti.§. patrimoniorum. ⁊. l. reſcripto.§. fi. ⁊ dixi de ciue huius ciuitatis monachato alibi ꝗ bal. ī rub. C. colū. ⁊ dicit de pena iud. .C. de mulie. ⁊ in quo loco mu. ſub. l. i. lib. x. Ter propter hoc non deſinit eſſe ciuis. dixi. sͣ. eodeꝫ bal. ī rub. C. ꝗ ma. iudi. tio cāu.ſ. de honoribus. dico ꝙ illa ſubit in loco ſi a nō cōpe. .l. j. Bar.

Ad munici. ⁊ de inco. a l Ibertus.§. filium. idem in quolibet. adde Bart. in. l. ſi ſeruum.§. an refert ⁊ ſeꝗtur Bal. in. l. fi. C. de auc. p̄ſtan. ⁊ in. l. ꝑ fundū. sͣ. de ſer. tuni. filius. sͣ. de ver. obli. p̄di. ⁊ in. l. i. sͣ. de offi. cōſu. Item fallit niſi maior ꝑs vellet. facere ꝯͣ id qd̓ b ¶ Cū ſimul. item p̄dicta vide per Imo. in. l. ꝗ duos. de le. i. iam ipſi ordinaſſent ẜm Inno. ī. c. humilis. de ma. ⁊ obe. ⁊ bal. in. c. l. fi. lꝫ c ¶ Cauſa originis. adde glo. in. l. cū in adoptiuis. C. de adop. in fi. ꝯͣ hoc faciat qd̓ dixit bar. in. l. oēs populi. in. iij. q. pͥn. ꝓpe fi. sͣ de iu. ⁊ iu d ¶ Sola. q̄ro an. an poſſeſſoribꝰ ſorēſibus poſſit īponi collecta no. Bar. re. nā in faciēdo ſtatutū ſufficiunt due ꝑtes ex tribꝰ: vt no. Bar. ī. c. l. oēs ī. l. reſcrip.§. populi. ī. iij. fi. h̓ alle. ⁊ ibi coſ. deinde ī dixi. vꝫ tn̄ ſta ſitate recuꝑaret domiciliū ratiōe originis quod .iij. q. pͥn. ditutū ꝯͣriū ẜꝫ Ibertus. cit ꝙ ſufficit mutari non poteſt: vt. l. aſſumptio. in pͥnci. sͣ. eo. bal. ī. l. i. ī. vi. eadē ſolenni p ¶ Op. de fideiuſ. l. iutol. C. d̓ ſen. ⁊ ibi dix. tas in deſtru F ilium. re nr̄o. So. de iure anti qͥ ꝓ eo. ⁊ de Iſtū.§. ītellige ī eo ꝗ ē ma endo q̄ fuit mo ⁊ cautela Ex cauſa. numiſſus ab hoīe ex cā fiquo pōt ꝯueniri prius fideiuſſor ꝙͣ pͥncipalis: vt addita ī faci ꝓuidēdi per endo: niſi diibi. rō qꝛ ſponte fideiuſſit. ſed hͨ loꝗtur in pr̄e ꝗ deicōmiſſi. ſecus ſi eēt manumiſſus ex cōſtitutio ſtatutū. vide cat̉ qd̓ fallit tacite fideiubere videt̉: vt. l. ij. sͣ. e. ⁊ no. C. de debal. ī. l. fi. ī. ij. ne ꝑꝑ ꝯtumaciā eoꝝ ꝗ deberēt māumittere. tūc quo ad hoc. col. C. ſine cē cu. l. ij. Idē vidiſtis in pignore qꝛ ex tacita hypo enī ſequeret̉ originem teſtatoris: qn̄ teſtatoris li itē limita hāc ſu vel reliꝗſ. theca nō ꝑuenit̉ ad pignorū poſſeſſores: niſi ex bertus efficit̉. ſi enī efficeretur libertꝰ rogati: ſec .l. niſi tracte ⁊ vide bart. ī mus de reuo cuſſo pͥncipali: vt. l. moſchis. sͣ. de iure fiſ. hodie retur originem rogati: qd̓ dic vt. l. cuꝫ vero. ꝑ to .l. i. C. de mu catiōe libereſt idē in quolibetª fideiuſſore: niſi fuerit renūcia li. ⁊ ī quo lo. tam. l. sͣ. de fideicō. li. ⁊. l. infantes. e. ti. ⁊ no. per tatis ī ẜuituli. x. in an̄pe. tum huic beneficio: vt. C. de fideiuſ. aucͣ. pn̄te. et Azo. in ſumma. C. de mu. ⁊ ho. tem. tex. ē in col. ⁊ dixi p ideo ſi pr̄ expreſſe iuſſiſſet filium ſuſciꝑe officiuꝫ .l. ſiꝗs ẜuum Hunc.§. examina bar. in. d. l. re .§. pe. sͣ. d̓ re In adoptiua. vt dixi. sͣ. e. l. aſſum vel alium cōtractū facere nō deberet filius prius ſcripto. ꝗ. re. Itē faldiſcuti ẜm Ia. de are. vt. sͣ. de ver. ob. l. ſi ſeruum e ¶ Patris. ptio.§. filius. lit̓ niſi maior ciuilitas ꝯͣcta .§. an filius. ⁊ ibi dixi ẜm eum. Ex.§. ſequenti. ꝑs vellet ra vtrū ciuilitaſ An̄ oīa premitte ꝙ tificare extra ¶ An ciuilitas ꝯtracta ex ꝯuētōe trāſeat ad filioſ pͥuilegio q̄ſiPreſcriptio. dant̉ vacatōnes: vt collegium id ta trāſeat ad No. qn̄ domiciliū ē mutabile qd̓ minor ꝑs heredes vel PAlTS. ex volūtate hēntis ip̄um non ꝗ fuerit pͥor ſtet ꝑ ꝗnquēnium ꝙ non ſit prior: ī collegio de filios. vide vt hēs in gl. lꝫ de iure ſtatutoꝝ aliter diſponitur. creuiſſꝫ poſt trāſit ad filios. ſecꝰ ſi nō ē mutabile: ⁊ ex hoc pōt bal. ī. l. i. C. d̓ datā ptātem Hoc p̄miſſo ſcias ꝙ iſte.§. ītelligitur duobꝰ mo ſolui id qd̓ q̄ſiui. sͣ. e. l. aſſumptio.§. filius. in vlt pa. ꝗ fi. diſtr. aliꝗd faciēdi dis. Primo mō: vt intelligat̉ inter eoſdem.ſ. ho ꝗd āt ſi reuo ꝗ.ſ. ꝙ ciuilitas cōtractaᶜ ex ꝯuentiōe trāſeat ad fi oībꝰ: puta ꝗn cata ē ꝯceſſio mines. Alio mō: vt intelligat̉ inter eoſdē.ſ. muni lios: qꝛ ꝗs eſt obligatꝰ ciuitati: nec pōt libera vo qꝫ ⁊ tres: ex facta vtrū ēt cipes: vt hēs in glo. ſuꝑ ꝟ. alios. que dꝫ ſtare ſuꝑ illis faciunt luntate recedere. pro hoc faciūt alie rōnes quas intelligit̉ revnū: alij duo verbo eoſdē ⁊ clarius intelligeretur. dixi ibi. Facit etiaꝫ qꝛ pͥuilegia acꝗſita ꝑ dignita uocata quo faciūt aliud. ad filios. bal. 1 ¶ No. ꝙ ꝗs non pōt tem tranſeūt ad filios: vt. jͣ. e. l. filij.§. ſenatores. nā poſtea illi Cum ſimui. here duos honores ī not. ꝙ ſic ī. l. pro hac ꝑte facit qd̓ videmꝰ in alijs cōtractibus. d̓ collegio q nō plureſ. C. diuerſis ciuitatibꝰ. ⁊ ſic facit ad ea q̄ tota die cōdederūt ptānā cōtractꝰ mandati ſocietatis precarij: qꝛ mera de ſa. ſan. ec. tem talē non tingunt in ciuitate peruſij ꝙ qn̄qꝫ ꝗs extrahitur ⁊ adde bar. h̓ voluūtate pn̄t reuocari nō trāſeunt ad heredes pn̄t ratificabal. ī. l. ij. ad rector duarū ciuitatū. Item p̄dictaᵇ intellige ꝟa ſecus in alijs: vt. l. ſicut. C. de ac. ⁊ obli. ⁊. l. incōre id qd̓ illi fi. C. de lib. ⁊ qn̄ duo honores deferūtur ſimul ⁊ eodē tꝑe: ꝗa modato.§. ſicut. sͣ. cōmo. ſil̓e in hac ciuilitate cō fecerunt illi eo. liber. tunc p̄fert cā originisᵉ. ſi vero deferunt̉ ſucceſſiduo. tex. ē no ſtituta ex conuentione: ⁊ iſtam partem puto vef ¶ In qōnita. ī. c. ī cāis. ue ille p̄fert ꝗ prius vocatur. ita nota. C. de īco. bus. not. pro ram: non ſunt alia. de elec. ⁊ no. notario. ⁊ vi l. ciues. in glo. magna. bal. in. d. l. ꝑ COp. C. de text. ⁊ ibi In queſtionibus. de ſuſpe. tu Ex.§. ſequenti. fundū. Item qd̓ pau. d̓ c. ī ¶ An poſſeſſoribus forenſibus poſſit imponi fallit ī. l. fſcri l. calipodios te. l. eū. ⁊ sͣ. de ſo. l. ꝙ ſi forte.§. i. vbi accuſatꝰ de ptū.§. fi. sͣ. d̓ collecta. alias l. qͣꝫuis ſuſpecto tutellā quā prius hēbat admīſtrare nō pac. qn̄ ma.§. fi. sͣ. d̓ ſol. No. ꝙ ꝑꝑ ſolam poſſeſſionē non pōt. Sol. qn̄qꝫ accuſat̉ quis de crine cōmiſſo eī ior ꝑs crediDOla. pōt ꝗs grauari. ¶ Quero anᶻ poſ g ¶ Uod ma toꝝ hēntiuꝫ officiū: ⁊ tūc retinet interim officiū ⁊ adminiſtra ior ī ꝓpo ſeſſoribꝰ forenſibꝰ poſſit imponi collecta. Doc. tacitā hypoſito hꝰ. l. vid̓ tioneꝫ: vt hͨ. qn̄qꝫ ꝗs accuſat̉ de crīne cōmiſſo in tecā vellet p̄ oēs dicunt ꝙ nō. nam collecta eſt munus qd̓ imqd̓ no. bart. ī officio: ⁊ tūc interim retinet officiū: ſed īterim li iudicare cre .l. i. in pͥn. ⁊ ī ponit̉ ꝑſone pro rebꝰ. ergo ſi ꝑſona nō eſt ſubdi te pendente interdicit̉ adminiſtratio: quod dic ditoribꝰ hēnfi. d̓ albo ſcri ta rōne domicilij vel originis: nō pōt ei imponi: tibꝰ exp̄ſſam. vt ibi dixi. ben. ⁊ adde vide pulchre vt hic. ⁊ eſt exp̄ſſum in. l. reſcripto.§. fi. jͣ. de mubal. in aucͣ. fi No. ꝙ lꝫ ꝗs emat no. ꝑ bar. ī. l. Sola domus domuꝫ in ciuitate oēs. ad fi. C. ne. ⁊ hono. Predicta vera niſi ciuitas hēret de ij. C. de decu vt ſi ſe ab he hoc ſpāle pͥuilegium: vt hic. Item hoc nō hꝫ lonō tn̄ ex hoc eſt incola niſi alia fiant. ri. li. x. ⁊ in. l. re. abſti. ⁊ ad cum in ciuitate peruſij in qua oīa predia effecta ſtipulatio.§. materiā add̓ ¶ Op. sͣ. e. l. fi. So. alifi. sͣ. de pac. ſunt tributaria cōis. Et ideo onus collecte īpoſing. qd̓ balNominati. uā ī pr̄e: alid in fideiuſItē fallit ubi ī auc̄. hīta. in nitur rebus nō perſonis pro rebus. Et ſic erūt ſore: ⁊ ſic in hoc ꝯditio patris eſt grauior. tractaret̉ de iiij. col. dixit munera pr̄imonialia q̄ poſſunt poſſeſſoribꝰ īporemiſſio. vin ꝙ ſi cancella Hūc.§. hūiſtis. sͣ ni: vt. C. de muli. ⁊ in quo loco. l. i. li. x. ⁊. jͣ. de cen Fideiuſſores. de fideiuſ. l. fidedicte ſeu de riꝰ facto ſcru iure vindicā ſi. l. forma.§. ꝗ vero. hodie ꝟo ciuitates ſibi octinio cognoiuſſo. magiſtratuū. ⁊ facit ad ea q̄ ibi dixi. di ẜm not. ꝑ uit aliqͦs vocupauerunt hoc pͥuilegium. No. ꝙ de iure cōi ille ꝗ hꝫ ces dolo daang. ī. l. ij. ī fi ¶ Op. de. l. in belo IN ¶ S. vnū honorē nō pōt r̄firma ne. de v̓. ob. tas ēt p̄t quat PoſtliminiO. lo. S. manumitten⁊ bar. ī. l. iiij. tū ꝯſciamen ri. fallit in caſibꝰ ꝗ hac glo. ponunt̉. §. cato. ī fi. e. reprobare. do. sͣ. de capti. So. dicit glo. iſtud eſt verū qn̄ eſt Ex. l. ſequenti. ¶ Et hunc ti. ¶ Item li in alia ciuitate nō aīo ꝯſtituendi domiciliū. aliaſ ¶ An ꝙ maior pars facit oēs facere dicant̉. tex. limita ẜꝫ mita niſi cre ſecus: vt in. l. ꝯtraria. Tu dic ꝙ ibi loquitur ī eo tex. in. c. ſcriditores vel¶ Op. C. d̓ ꝗ voluit recuꝑare ciuilitatē romanā. al̓s de neceſ ptū. de elec. ⁊ lent totū deq Uod maion. gcu. l. noīatio in. c. bone. d̓ bitū remitte re: vt dixi pꝰ poſtu. p̄la. vꝫ vbi oēs de collegio vellent facere ꝙ vnᵐ qui nō eſt de colle Bar. in. l. etiā.§. fi. sͣ. de pac. ¶ Itē limita niſi maior ꝑs vellet aliꝗd ſace gio det vocē in collegio: qꝛ tunc nō ſufficeret ſi oēs vellent excepto vno re ꝯͣ ius ẜm Cy. quē refert Bar. in. l. oēs populi. in. ij. q. pͥnci. sͣ. de iuſti. ⁊ qꝛ quotiēſcūqꝫ tractat̉ de amittēdo vocē auctorizabilē eius ꝗ non eſt de iur. lꝫ ibi bar. videat̉ tenere ꝯͣrium. ⁊ bal. ēt videt̉ ꝯͣ in. l. fi. C. de aucto. p vniuerſitate: tūc vnius ſoliꝰ ꝯͣdictio annullat volūtatē alioꝝ oīuꝫ: dictū ē ſtā. ⁊ adde qꝛ glo. in. l. ij. C. q̄ ſit lon. cōſu. dicit ꝙ hec. l. hꝫ locū in electiōe no. cōpo. qd̓ refert Io. an. ī nouel. ibi in. c. ſcriptū. d̓ ele. qd̓ no. ⁊ no. Ro. ī ⁊ in his q̄ ſinguloꝝ ꝓuident vt ilitati: nō in his q̄ ꝑtinēt ad obligādū vni.l. de pupillo. in pͥn. sͣ. de oꝑ. no. nun. Itē hanc.l. limita vbi maior ꝑs veluerſitatē: vt ex ꝯͣctu ꝯueniri poſſint ⁊ nō ad obligandū ſingulos de vnilet aliꝗd ſtatuere ꝯͣ id qd̓ iā diu fuiſſet obtētum: ⁊ a maiori ꝑte ſtatutū ap uerſitate. ⁊ de materia vide Hoſt. in ſūma de ꝯſti.§. qn̄. ver. ſꝫ cū eccleſie. parente ꝯſtitu. antiqua: qꝛ nō poterit: vt no. Inn. ī. c. cū oēs. de ꝯſti. quē ¶ Itē limita hāc. l. niſi minor hēret iuſtam cām ꝯͣdicēdi ẜm glo. not. i. c.

Ad muni. ⁊ de inco. 2 43 cupientes.§. ij. de elec. in. vi. ¶ Itē limita in caſu. c. paſtoralis. d̓ reſcrip. f ¶ Imꝑatori in ꝯſilio. minor nō hꝫ vocē in ꝯſilio adde tex. in. l. rem. jͣ. de vbi ad materiā vide glo. ⁊ vide Ro. in rub. de arbi. in. vij. char. ⁊ qd̓ ibi mune. ⁊ ho. ⁊c̄. ⁊ bar. in. l. de pupillo. in prin. ⁊ ibi Ia. de are. sͣ. de oꝑ. no. dixi. ¶ Itē limita niſi minor ꝑs eēt diſcretior ⁊ firmior aut ſanior. c. ꝗa nun. ⁊ ibi dixi late poſt Bar. in. l. ſpurij.§. i. jͣ. ti. i. ⁊ qd̓ no. bal. in. l. fi. C. d̓ ꝓpter. in ver. ſaniori. de elec. ⁊ no. imol. in. l. pōpo. alias incipit ſi vni. de teſta. mili. ⁊ vide. c. ex rōne. de eta. ⁊ qua. ⁊ glo. no. in. c. ex eo. de elec. ī. vi. re iudi. ⁊ ꝗd ſi ptās datur ancianis ⁊ vni alij de collegio: ⁊ ī elec. ſunt oēs in ver. ſuffragium. ⁊ ſpe. in ti. de ſindico.§. i. in ver. ſeruus eta. anciani: ⁊ mi nor ꝑs alteri g f Ilij.§. vi us collegij: ⁊ dua. viri num. So. dico ꝙ oēs debēt vocari ⁊ debent eſſe quia principalis ad vſuras nō tenet̉: vt. jͣ. e. l. cōoēs ad īuicē mortui. hoc pn̄tes due ꝑtes: tūc qd̓ facit maior ꝑs p̄ſumunt̉ faciunt maio intelligas ve ſtitutiones. ⁊ ideo nō tenentur fideiuſſores: ⁊ ẜꝫ oēs facere: ⁊ oēs ſacere vidēt̉ ita loquitur hic. ⁊ rē ꝑtē an poſ rū ſi honeſte hoc ceſſant oīa cōtraria hic facta in glo. Qn̄ aūt ſint eligere. viuat ⁊ ꝓbat no. in. l. nulli. sͣ. qd̓ cu. vniuer. not. vn̄ de iure cōi principalis tenet̉ ad vſuras: vtrū fideiuſſor ſimvide bal. ī. l. tex. no. in.§. ſufficit ꝙ partitum vincat̉ per maiorem partem. ſi ad ſcribatū pliciter intercedens teneat̉: dic vt. l. quero. sͣ. lo. fi. in aucͣ. de ī vn̄ ſi ex vna ꝑte vnus eſſet plus alia ꝑte diceret̉ C. d̓ ap. ⁊ an ſti. ea q̄ parit ⁊. l. centū capue. sͣ. de eo qd̓ certo loco. hec ratificain. xi. meſe ⁊cͣ partitū eſſe obtētum: tamē ad minus due parteſ Ex.§. ſequenti. tio poſſit fie⁊ vide in ma debent eē preſentes: vt dixi. ¶ Ad iſtud op. C. ¶ Si pater miſit filiū ad ſtudendum: an expēſe ri in cameriſ teria bar. ī. l. de au. p̄ſt. l. fi. ⁊ sͣ. de aqua plu. ar. l. ſinaūt. ⁊. l.j vel ī loco nō debeāt fieri de cōi ſi pater decedat. itē legati. ff. fundū. sͣ. de ſer. ru. p̄. cum ſi. hic allegatis. gl. nō ꝯſueto. dic qͣ de le. iij. ⁊ in jx ¶ Not. ꝙ nō ẜm bart. ī .l. neceſſarij. ſoluit. Dy. exͣ de re. iur̄. c. qd̓ omnes tangit. dicit Idem reſpondit: heredeſ pa d. l. oēſ popu de v̓. ſi. ⁊ ī. l. ſic: quedā ſunt cōia pluribus: vt vniuerſis: ⁊ tūc tris tenent̉ pro munere iniuncto viuo patre. ſec li. in. ij. q. pͥn. his ſolis. C. quod facit maior ꝑs omnes facere vident̉: vt hͨ ⁊ eſt tex. ⁊ ibi de reuo. do. pro eo qd̓ iniungit̉ mortuo patre. Et per hoc di cum ſimilibꝰ. Quedam ſunt cōmunia pluribus no. in. l. etiaꝫ. vbi oīno vid̓ cit Dy. ꝙ ſi pater miſit filiuꝫ ad ſtudiū ⁊ poſtea §. fi. sͣ. d̓ pac. bal. ⁊ ſic havt ſingulis: ⁊ tunc qd̓ facit maior pars nō preiudeceſſit ꝙ expēſe ſtudij debent fieri de cōi ex eo ⁊ nūꝗd femi bes hic. ⁊ in dicat alijs: vt in cōtrarijs nunc allegatis. fallit fa ꝙ pater viuēs iſtud onus ſuſcepit. ar. sͣ. fa. herc ne admittāt̉. .l. femine. C. uore liberatiōisˢ: vt. l. ſi plures. ⁊. l. maiorem. sͣ. vide imol. in d̓ ſena. ꝙ mu l. ex parte.§. filius. ⁊. l. ſi filia.§. idem̄ ſcribit. ⁊ sͣ. l. ij.§. fi. d̓ v̓ de pac. ⁊ cauſa impediende ceſſionis bonorum: lieres corru de colla. bo. l. i.§. ſed an hic. ſed ego determinaob. ⁊ bar. ī. l. ſcant radijs vt. l. vlti. C. qui bo. ce. poſ. ita dicit Dy. ¶ Conui ibi ꝯtrarium. rō qꝛ ille. ll. loquūtur qn̄ pro mu pͥma. de legi. maritorū eti tra primū membruꝫ Dy. eſt. sͣ. de ma. conue. l. i. ī nere iniuncto pater erat iam obſtrictꝰ ⁊ obliga¶ Itē limita am didua. ta prin. vbi tenentur ſolum hi qui fuerunt preſenmen ſi trāſit iſtā. l. nō hēre tus: merito illa obligatio tranſit cōtra heredeꝫ locū in crina ad monaſtetes. Sol. quod facit maior pars oēs videntur fa ſed quādo pater mittit filium ad ſtudium non e libꝰ: vt ſentit rium perdit cere quātum ad preiudicandū ipſi vniuerſitati: obligatꝰ pater ad cōplendū ſtudium filio. vnde gl. in. c. mili. dignitatem ſed quantū ad preiudicium ſingulorumᵇ hoc fa tes. ī. lvi. di. quā ex perſo eo mortuo non eſt aliqua obligatio que trāſeat cientium: ſecus vt in cōtrario. ¶ Item ad idem a ¶ Liberatio na viri ſortie contra heredes. nis. vide ī. l. batur. xxij. q. oppo. exͣ de ꝯſti.ᵉ c. cum oēs. So. dicit ibi Inno. Ex.§. ſequenti. ij. ī. c. ſcripſit reſcriptuꝫ. in ⁊ etiā Ber. tangit qd̓ facit maior pars videntur ¶ An vir teneat̉ ſoluer̄ collectas ꝓ fūdo dotali. pͥn. sͣ. d̓ pac. in glo. ⁊ etiā facere oēs. verum eſt qn̄ faciunt aliꝗd ad vtilitavbi ꝑ doc. poſſꝫ inferri: Idem reſpondit cōſtā tem cōem ipſius vniuerſitatis. ſecus ſi facerēt ali b ¶ Ad p̄iudi an verum ſit ciū ſinguloꝝ id qd̓ no. gl. quid ad vtilitatē ſingulorum: qꝛ tūc omnes dete. Iſte eſt valde no. caſus. ¶ Op. ⁊ vr̄ ꝙ vir de ⁊ bar. in. l. tivide gl. ī. l. i. bent cōſentire: vt ibi. Item cōtra iſtam partem beat ſoluere collectas pro fūdo dotali: vt. sͣ. de ī C. q̄ ſit lon. ꝯ cia ſeio.§. vfacit in aucͣ. de defen. ciui.§. fi. ibi nullo reluctāte ſu. de le. ij. ⁊ ſue. alex. pē. in re. do. fac. l. neqꝫ. So. q̄dā ſuntᵉ mūera pr̄i q̄ mulier dic ¶ Oppo. exͣ ⁊cͣ. Ex quo apparet ꝙ vnius cōtradictio īpedimonialia ⁊ ī iſtis ille dꝫ ſubire ꝗ poſſidet. vir aūt cat̉ vidua. vi de ꝯſti. adde ret. So. ſpecialis caſus eſt ī quo oīuꝫ cōſenſus re poſſidet. ergo ⁊cͣ. Quedā ſūt mūera q̄ īponunt̉ de bal. ī. l. fi. bal. ī. l. fi. C. quirit̉. Ex predictis pͥmū mēbrum Dy. dꝫ ſubdi C. de plagia. pro ſocio. ꝑſone pro rebꝰ: ⁊ iſta etiā dꝫ ſubire vir: vt in. l. cō ſtingui qd̓ facias per teip̄m. ¶ Ad ſecūdum mē ⁊ ꝙ retīat no d ¶ Poſſutraria. facit in Spec. de cen.§. nunc videndum. bilitateꝫ viri mus dicere. brum dicit ipſe ꝙ ſit a maiori parte nō preiudiquedam ſunt munera mere ꝑſonalia: tamē in eiſ no. bar. in. l. an h̓ ſit verū cat alijs qn̄ eſt cōe pluribus vt ſingulis. fallit fahabetur reſpectꝰ ad ſubſtātiaꝫ. Exēplū dicit ſtavide qd̓ dixit fi. de ver. ſi. uore liberatiōis ⁊ ceſſionis. ita dicit Dy. dico ꝙ bar. re ferentutum nullus poſſit eſſe prior: niſi habeat bona ſunt plures alij caſus in ꝗbus fallit. pͥmus quando Cyn. in. l. extimata mille libris. Iſto caſu ad bona dotalia oēs populi. ī do ꝗs vult vti re ad eum vſum ad quem eſt deſti non habetur reſpectus: vt hic. ita debet intelligi ij. q. pͥn. sͣ. de nata: vt. l. in tantū.§. in cōe. sͣ. de re. diui. ⁊ sͣ. cō.l. ſubeunda. C. de decu. tene mēti predicta. iu. ⁊ iur. ⁊ qd̓ muni di. ⁊. l. ſi edes. ⁊ de vſufruc. l. arboribus.§. dixi. sͣ. ſꝫ ibi p ¶ Not. ꝙ pōt creari loꝗtur ēt in nauis. Fallit etiam fauore adminiſtratōis pupil ImperatOn. decurio minor: tn̄ do his ꝗ hn̄t ptā li bonorum vel debitoris abſentis vel fugientiſ: nec ē minor. xviij. an. non hꝫ vocē in ꝯſilioᶠ. vide tem ſtatuēdi vt. l. iij.§. fi. sͣ. de admi. tuto. ⁊ sͣ. de cur. bo. dan. bitis etiam. jͣ. ti. i. l. ſpurij.§. i. cōtra. l. l. ij. in prin. ⁊ de bo. auc. iudi. poſ. l. fi. in pͥn. Ter e l Ucius. §. idē. ſo. q̄dā tio fallit fauore dirimendarum litium: vt. sͣ. d̓ re Idem reſpondit ſi ciui ſunt. vtrū ꝗſ iudi. l. duo ex tribus. ⁊. l. item ſi vnꝰ.§. fi. sͣ. de ar tas. ¶ No. ꝙ venditio rerū fiſcaliū ſemꝑ videt̉ ſoluat collebi. Fallit etiam in cāu. l. ſi plures. sͣ. pro ſoc. ſed ctā de bonis fieri ſub pacto adiectiōis in dieꝫ: vt hͨ. ⁊. C. de fi. poſſumus dicereº ꝙ ibi eſt fauor liberatiōis: ⁊ ſic dotalibꝰ: ⁊ q̄ inſtru. ⁊ iur. haſ. fiſ. l. ſi tꝑa. li. x. ¶ Item no. ꝙ in bona veniūt claudatur ſub exceptione. Dy. tamen in caſu eti ciuitatibꝰ ſecus eſt: niſi de hoc hēat. l. propriaꝫ. extimāda ⁊cͣ. am ſi omnes nemine contradicente conſentirēt. ¶ Quero ꝗd vult dicere. l. propriam. dicit glo. in īponenda non valeret qd̓ actū eſt: vt ſi facerēt. l. prohibencollecta. vid̓ i. pͥuilegium. idē dicit. C. de re. ci. l. i. ⁊. l. ij. tu pobar. ī. l. pͥuat. te: vt. l. iubemus.§. ſcientes. C. de ſac. ſanc. eccle. tes dicere nullā ꝓ priaꝫ. l. hoc eſt ꝓpriū ſtatutū. C. d̓ exc. mu. non ſunt alia. poteſt enī ciuitas facere ſtatutum ad ſuam vtili li. x. ⁊ ſpe. ī ti. Aduerte. dico tatem inter ſuos ciues: vt hic. ⁊. l. antiochenſiuꝫ de cē.§. i. v̓. Omicilium. ꝙ facto trāſſer fi. ⁊ qd̓ leg. ⁊ .sͣ. de pri. cre. no. in. i. i. C tur domicilium quando quis cum rebus Ex. l. ſequenti. de muli. ⁊ in ſuis recedit: vt no. extra de renunciatio. c. iij. per ¶ Uidua retinet domicilium viri. quo loco. li. Innocen. ⁊ dixi. sͣ. eo. l. aſſumptio.§. viris prux. dixi ī. l. iiij. dentibus. Ilii. §. ſi actor. ff. de re iudi. ⁊ ¶ No. ꝙ mulier retinet domino. bar. in. l. Ucius. Uldua. aliū viri mortuiꝰ. rō quia videi neqꝫ. sͣ. de ī¶ Quero que eſt rō ſtare ī pͥmo mr̄imonio donec ē vidua: vt. l. fi. C. d̓ penſis. Paulus. huiuſ. l. Reſpondeo bo. ma. ⁊ no. ī. l. i.§. exactō. C. d̓ rei vx. ac. ¶ Ut

Ad munici. ⁊ de inco. aūt mulier dicat̉ eē ciuis illius ciuitatis vn̄ ē vir. em Agiſtra ¶ No. ꝙ plu dicam. jͣ. e. l. fi.§. idem̄ reſcripſerunt mulieres. Agiſtratus. ea magiſtat tus. iſtuꝫ tex. no. alleg. Intelligit gl. quo ad repn̄tant vicem vnius qd̓ pōt intelligi du bal. ī. l. ij. ī. iij. Relegatus. gnera nō quo ad hopliciter. Prīo qꝛ ſi delinq̄rint non puniat̉ quilicol. C. de cō. nores: tene mēti ꝓ confinatis: vt ibi ſortiantur bet inſolidū: ſed oēs vna pena: vt. l. aufert̉.§. fi. ſti. pec. domiciliū: ⁊ ſic poſſunt cōueniri: vt hic. sͣ. de iur. fi. ⁊ de pub. l. ſi ml̓ti. ⁊. l. tres tutores sͣ. Ex.§. ſequenti. de admi. tu. ¶ Scd̓o modo poteſt ītelligi: vt oēſ ¶ Abbas effectꝰ ep̄s ſi ꝓpter turpitudinē ꝑdit hēantur loco vniꝰ qͣſi diceret eoꝝ officiū eſt indi ep̄atum nō recuperat abbatiam. uiduū: ⁊ cuilibet eoꝝ videt̉ ꝯcedi inſolidū: vt sͣ. Dicit Dy. no. ⁊ ē caſus ꝙ e. l. īꝑator. qd̓ dic vt ibi. ¶ Itē no. ꝙ officia vidē Senaton. ſꝫ aliqs abbas eligit ī ep̄ꝫ tur ꝯcedi ẜm ꝯſuetudinē: ſicut ⁊ cōtractꝰ cōfecti ⁊ poſtea remoueat̉ ab ep̄atu propter ſuam turpi ſimpl̓r p̄ſumunt̉ cōfecti ẜm ꝯſuetudinē: vt. l. ſi pͥ tudinē nō recuꝑat abbatiā: niſi ſpāliter īpetret. us. sͣ. de aqͣ plu. ar. ⁊. l. qd̓ ſi nolit.§. qꝛ aſſidua. sͣ. Ex. l. ſequenti. de edi. edi. ¶ Querit glo. vtrū ſnīa lata ꝑ vnum ¶ Miles ⁊ doctor efficiunt̉ ciues illiꝰ ciuitatis ex pluribꝰ ſine alijs valeat: ⁊ dicit ꝙ non: qd̓ ītelvbi ſtipendia merentur. lige ẜm diſtinctiōꝫ poſitā. in. l. pomponiꝰ ſcribit. al̓s incipit ſi vni. sͣ. de re iudi. m Uniceps. A que. Glo. intelligit iſtaꝫ. l. ꝙ efficiat̉ Mile S. quis illius loci vbi meret̉ ſtipen Nota ꝙ de Magiſtratibus. ure cōi magi dia. ita no. C. de incolis. l. ciues. quod eſt not. ꝙ de A q.§. magiſtra ſtipendiarij ſunt ciues illius ciuitatis donec hic ſtratꝰ municipales hoc eſt defenſores ciuitatum tibus. ꝗlibet merent̉ ſtipendia. Idem in doctoreª ꝗ eſt miles nō hēnt merū ⁊ mixtū imꝑiū: qd̓ intellige: vt pl̓e magiſtratus am Unicepſ legalis militie. Idem in rectore ⁊ prelatis eccledixi pꝰ bart. ī ſcripſi. sͣ. de dā. īfec. l. i. ¶ Scd̓o no. ꝙ magiſtraidē ī dod. l. fi. h̓ alle. ſie: vt dixi. sͣ. e. l. i. ctore. doc. di tus mūicipalis nō pōt ī ītegꝝ reſtituere. ¶ Ad cunt̉ ciues ī Ex. l. ſequenti. hoc op C. vbi ⁊ apud quē. l. fi. iſta eſt ꝟa ſolu. q loco in quo ¶ An bona ſit ꝯſequētia actio deſcēdens ex ſtahͨ. l. hodie in hoc corrigit̉ per illā ꝙ ꝗlibet magi hn̄t ſtipēdiuꝫ tuto eſt ſtricti iuris ergo ſtatuta ſunt ſtricti iuris. ⁊ ſtipēdiarij: ſtratusᵇ poſſit reſtituere in ītegꝝ fauore minoꝝ. qd̓ multū no Tex. ¶ Tertio no. ꝙ magr̄atꝰ municipalis nō poſſit Onſtitutiōibus. ipi ex idem ſeꝗtur mittere ī poſſeſſionē ex pͥmo decreto. ¶ Ad hoc do. Flo. in. c. detrimēto.i. ꝑꝑ malam adminiſtrationē op. de. l. i. ⁊. l. iiij.§. duas. sͣ. de dā. infe. dicit glo. fi. de ꝑochi. .q. d. nō ex eo ꝙ in vſus ſuos cōuertit: ſed ex eo ibi ex pͥmo decreto: hic ꝟo ex ſcd̓o: qd̓ nō eſt veꝝ ꝙ rēpu. ꝑ culpā leſit. ¶ Op. sͣ. de vſur. l. cū quiqꝛ hic de primo decreto loꝗtur qd̓ apparet: qꝛ di dam.§. pe. So. dicit glo. hic honor fuit delatus cit rei ſeruāde cā: vt. l. i. sͣ. q. ex ca. in poſ. ea. dic ibi ꝟo munus. ar. jͣ. de mu. ⁊ ho. l. honor.i. rn̄ſo. ergo ꝙ eſt ſpāle in cā dāni īfecti in qua magiſtra §.i. tu dic ẜm Ia. de are. ꝙ ibi tenet̉ qꝛ pecuniaꝫ tui municipali ꝑmittit̉ interpoſitio primi decrepublicā in vſus ſuos cōuertit. hic ꝟo: qꝛ ꝑ culpā ti. ¶ Item cōtra hoc op. de. l. cognitio.§. fi. sͣ. d̓ male adminiſtrauit: vt ex tex. colligit̉. Dy. induoſ. eius cui man. eſt iuris. So. cognitio bene pōt cit hanc. l. in ar. ꝙ ſtatuta ſunt ſtricti iuris qd̓ apdemādari: ſed interpoſitio non. paret: qꝛ actio deſcēdensʰ ex eis ē ſtricti iuris cuꝫ b c Onſtitu ¶ Op. de. l. aſſūptio. tiōibꝰ avſure nō veniāt: vt hic videtis. ¶ Aduertatis ꝗe Ius qui. 5. ſi. sͣ. e. ti. Sol. ꝙ hic ctio deſcendam ſemel ad hoc opponebat ꝙ iſta nō eſt bōa dicit̉ domiciliū ſubaudi tm̄. Iſta eſt vera dēs. an actio ꝯn̄tia: actio deſcēdens ex ſtatutis eſt ſtricti iuris: deſcēdens ex qꝛ non domiciliū ſequitur. ſtatuto ſit ſtri ergo ſtatuta ſunt ſtricti iuris: ⁊ ꝓbabat ſic. actō Ro. tertū cti iuris. dic Si quis negocla. mirabilem deſcēdit ex cōtractu iuriſgētium: ⁊ cōſtat ꝙ actō ꝙ ſic: vt hic eſt ciuilis. Itē ꝯtractꝰ ſunt facti: vt. sͣ. de cur. fur. idē bar. in. l. ad ꝓbādū qͣl̓r ꝯtrahit̉ īcolatꝰ: ⁊ ēt qn̄ ꝗs hꝫ ī lo l. cōſilio in fi. ⁊ tn̄ ex eo deſcēdit obligatio q̄ ē iuoēs populi. co maiorē ꝑtē fortūaꝝ ſuarū: vt no. jͣ. e. l. d̓ iure. ī sͣ. iu. ⁊ iur. ⁊ ris: vt inſti. de obli in pͥn. Iteꝫ vſucapio eſt iuris ee Ius q.§ pͥn. ⁊ ibi dicā. Ex.§. ſequenti. bal. ī. l. ꝯͣctuſ ciuilis: ⁊ tn̄ per eā acꝗritur dn̄ium qd̓ eſt de iure celſꝰ caſ¶ Qualiter ꝯtingere pōt ꝙ ꝗs habeat origineꝫ in pͥn. C. d̓ fi. mate perijt qͥ gētium. Breuiter veritas eſt ꝙ ꝯn̄tia tꝫ pro cuiꝰ īſtr. ⁊ ad ma⁊ non domicilium: mō ꝗs poſſit euidētia debetis ſcire ꝙ q̄dam ſunt q̄ reſpiciunt teriā vide qd̓ ꝑdere domino. bart. in. l. effectum. q̄dam ſunt q̄ reſpiciunt originē: in his Celſus ſiquis īſtructuſ ciliū ⁊ ciuita nec ei. sͣ. de teꝫ. adde qd̓ q̄ reſpiciunt effectū tꝫ ꝯn̄tia de qua loquit̉ hic. ꝟ Ad hūc tex. op. ⁊ vr̄ ꝙ ꝗs nō poſſit eē ſine domi adop. bānitꝰ ad ſui bi gr̄a effectꝰ alicuius rei eſt bonus. ergo res eſt cilio. nā ſaltē hꝫ dōiciliū rōne origīs q̄ mutari nō incōmodum bona. Ita in ꝓpoſito effectus ſtatuti eſt ſtricti iu non ꝑdit do pōt: vt. sͣ. e. l. aſſūptio. ī pͥn. ⁊. C. e. l. origine. So. ris: qꝛ producit actiōeꝫ ſtricti iuris. ergo ip̄m ſta miciliū. l. ad dicūt ꝗdā alid̓ ē hēre domiciliū alid̓ origineꝫ. qd̓ cognitōeꝫ q. tutum eſt ſtricti iuris: qd̓ apparet. inſti. de actio. gl. nō plꝫ q̄ dicit ꝙ ꝗ hꝫ originē hꝫ ⁊ domiciliuꝫ: ex cā. in poſ§. actionū. vbi dicit̉ que actiōes ſint bone fidei ⁊ vn̄ ēt infantes ſtatī cū naſcunt̉ hn̄t domiciliū: vt ea. ⁊. l. papi. que ſtricti iuris: de cōtractu tn̄ nulla ſit mentio: exuli. de mi.sͣ. e. l. aſſūptio. ī fi. ⁊. l. filij i. rn̄. ¶ Cōtra hͨ dcm̄ ⁊ tn̄ ille cōtractꝰ dr̄ ſtricti iuris: qꝛ ꝓducit actōeꝫ no. ⁊ not. ī. l. vr̄. jͣ. de ver. ſi. l. ꝓuinciales. So. domicilium pōt adul. ī pͥn. sͣ. ſtricti in. ⁊ ille ꝯtractꝰ dr̄ bōe fidei: ꝗ ꝓducͣ actiōꝫ accipi duobꝰ mōis. vno mō pro hītatiōe: ⁊ tūc lꝫ d̓ adul. tu vt bōe fidei: vt. l. cōſenſu. in fi. sͣ. de ac. ⁊ ob. ⁊ sͣ. de ꝗs ſortiat̉ originē pōt tn̄ nō ſortiri domicilium. de bar. ī. l. fi. dona l. eū qui. ſil̓r illa obligatio dicit̉ diuidua ⁊ ī sͣ. de lega. et hoc ē hītationē hr̄e. Alio mō pōt aſſumi domici diuidua: cuius effectꝰ eſt diuiduꝰ vel indiuiduꝰ: ang. in. q. bo liū pro quodā iure ꝯuenſēdi: ⁊ mūera ſubeūdi. no. in. ij. q. ⁊ vt. l. in executōe.§. ſcd̓a ſpēs. sͣ. de ver. ob. In his Et iſto mō verū dicit gl. ꝗ hꝫ originē hꝫ dōiciliū qͥ dixi pꝰ bar. ꝟo que reſpiciunt originē loquūtur cōtraria: vt ⁊ ẜm hͨ remanet ꝯtrariū: qꝛ nullus vr̄ ꝗ nō hēat in. l. is ꝗ reuſ cum dico obligatio oritur de iuregentiū: ergo ⁊ in. ij. col. sͣ. d̓ dōiciliū rōne origīs. dicit glo hoc pōt ꝯtingere: actio que orit̉ ex obligatiōe eſt de iuregentium: publi. iudi. ⁊ qꝛ t̓ra vn̄ oriūdꝰ ē caſmate ꝑijtᵉ: l̓ ē capta vt troia qd̓ no. Bar. ⁊ eodē modo loquūtur alia cōtraria. vnde ibi in vt. l. cū locꝰ sͣ. d̓ r̄li. vl̓ paſſa ē aratrū: vt. l. ſi vſufr. in. l. dāni.§. his que reſpiciunt originē. hic in his que reſpici damni. ff. de sͣ. ꝗ. mo. vſufru. amit. vel oēs receſſerūt: ⁊ ſic ſcā unt effectum. dā. infe. eſt inhītabilis: vt. l. iij. in pͥn. sͣ. de colle. illi. vel ꝑ

Ad munici. 24 5 Nter cōueniētes poterit prorogari. adde bal. ī. l. teſtā. C. de tei i lecte eē de vniuerſitate ſꝫ nō fuiſſe tꝑe cōtracte obligatiōis ꝑꝑ quā īpoſta. ⁊ bal. in. l. i. sͣ. de iudi. ⁊ bal. in. l. cū papi. aliꝗ hn̄t ī. l. nemo. ī nit̉ collecta: ꝙ tūc nō tenear. l. ꝓuidedū hic alleg. ⁊ ibi Bar. ⁊ Spe. in ti. .v̓. ſꝫ oppono cōtra. ⁊ adde bal. ī. l. repetita. C. de ep̄i. ⁊ cleri. ⁊ ī de cēſi.§. i. v̓. ꝗd ſi aliꝗs ruſticꝰ. ⁊ bal. ī. l. i. qd̓ cu. vniuer. no. ī. ii. q. firmat b i .l. certa rōne. C. qn̄ ꝓuoca. ⁊ moder. in. d. l. i. sͣ. de iudi. hoc niſi ꝯtingeret iſtū de nouo venientē ſuccedere in locū alicuiꝰ de vniNcola. vide bar. ī propoſito huiꝰ. l. in. l. ii. jͣ. de. v̓. ſig. aliter per uerſitate: puta qꝛ res illius emiſſet: qꝛ tūc teneret̉ ad onera p̄terita ⁊ futu bart. ī. l. ſi fi ra. l. murile nita.§. ex hoc edicto. guloꝝ. C. d̓ priuilegiū deſinit eſſe ciuis: vt. sͣ. e. l. filij.§. ſena vt ibi dixi. Bartho. murile. li. xi. sͣ. de dā. intores: ita dicit glo. Sꝫ ī eo ꝙ glo. dicit de ciuitabn̄ facit qd̓ ſe c. ⁊ hoc ꝓ Hāc. l. dimitto hēt̉ ī. l. apud te capta: intellige ſi eſt capta ab hoſtibus popu collecta et q Ei ex uicO. nūc: legā alias. iul.§. ſi heoneribꝰ. ꝗd li romani: vt a ſaracenis: quia nunc perdit̉ oē Dic de hoc vt videbires. de leg. i. āt de exembeneficium ciuilitatis illiꝰ ciuitatis. ſecus ſi vna n IHil Eſt. tis. jͣ. e. l. de iure ī pͥn ⁊ ī. l. cū poſptis ab his ciuitas capiat̉ ab alia: vt. l. ſi ꝗs ingenuā.§. fi. ſeſſor. jͣ. d̓ cē. uide fing. di sͣ. de capti. ⁊ qd̓ no. in. l. hoſtes. e. ti. ¶ Item in ſi āt forēt ali ctū ang. i. l. A que. aliaſ Roma ꝗ de vniuer i.§. ſi quis tellige qn̄ ciuitas eſt capta cū toto territorio. ſi Quero ad ꝗd dicat̉ cōiſ pr̄ia roma. Rn̄deo ſitate tꝑe ꝯͣ tutor sͣ. qn̄ enim aliquā ꝑtem ciuitatis vel territorii retinequia ꝗlibet pōt ibi cōueniri: vt glo. dicit. p̄terea cte obligato appel. vbi ꝑ rent ī eo retinerent ius ciuilitatis. ar. C. de iure nis ⁊ tꝑe col moder. ꝗlibet de imꝑio romano eſt ibi ciuis: vt no. C. d̓ lecte receſſe c ¶ In extīo. emph. l. i. ⁊ sͣ. de acꝗ. poſ. l. qd̓ meo.§. fi. ius enī incol. l. ciues. ⁊. l. hoſtes. sͣ. de capti. facit qd̓ dirāt: receſſus not. ꝙ fiⁱ feci ciuilitatis nō eſt ꝓprium ciuilitatis ſꝫ totius ter cit.sͣ. e. l. i. ſi liberat re ſti res tuas ritorii: vt. jͣ. e. l. qui ex uico. ⁊ de ver. ſig. l. pupilcedentes a Ex. l. ſequēti. deſcribi ī ex lus.§. territorium. ¶ Item qd̓ dr̄ de ciuitate q̄ collectis rōe timo: niſi al ¶ An qui fecit ſe allibrari ī loco poſſit recedere p̄cedētis ob caſmate periit. eodē modo ītelligo ꝙ perijt ciui teri idoneo: ⁊ an cū denūciatum eſt cōſuli incola ad munera ligatiōis: ⁊ ſecꝰ res ip̄as tas cū territorio. ¶ Itē qd̓ dr̄ ⁊ ciuitate q̄ paſſa teneat̉. Et an ſi poſt collectam impoſitaꝫ incola qd̓ dicit̉ ī gl. aſſignari ī eeſt aratrum vel quando omnes receſſerunt.ſ. d̓ hic ſeꝗt̉ ſpe īgrediat̉ monaſterium teneat̉. ſtimū nō ſuf cu. in. d.§. i. ciuitate ⁊ territorio. ſi enim receſſerunt de vno ficeret ſi alio Iſta eſt bona. l. multū v̓ſi. ꝗd ſi ru te trāſſeres loco ⁊ iuerunt ad alium locum eiuſdem territo MCOla. nō. poſtꝙͣ eſt iam impo ſticꝰ. ⁊ bal. ī ⁊ ita no. ſeꝗ rij eadem ciuilitas dicitur ⁊ eadem ciuitas per ſita collecta nō pōt ꝗs renūciare incolad. l. i. ī. iiii. tur bal. ī au ea que dicta ſunt.sͣ. quia ciuilitas reſpicit vnifor qōe ad qd̓ vi tui niſi ſoluat. h. d. ¶ Ouero qualiter dicat̉ ꝗs ten. ſꝫ ꝑicude qd̓ tetigit miter totum territorium. Iſtud contigit in mar lū ſine cēſu muneribꝰ deſtinatꝰ. dicit glo. ꝑ īpoſitionē vt ꝗa bal. ī. l. fi. C. vel reliꝗs. chia in ciuitate callij que fuit deſtructa in vno erat iam īpoſita collecta: nā ⁊ an̄ pōt libere rece de cēſi. ⁊ eē roma idē in loco ⁊ repoſita in alio eiuſdem territorij. Pro dere: vt. l. nihil. sͣ. e. ¶ Quero ꝗd ſi fecerit ſe alſi. ⁊ Ioā. an. l. ſi publicahoc facit. sͣ. de aqua quoti. l. hoc iure.§. ſi aquā. i. d.§. i. ī adnis. ⁊ adde librari ⁊ extimari in loco poſſit in recederee: ⁊ vi ditio. ¶ Et ſed ſi receſſerunt de vno loco ⁊ poſtea trāſtuleqd̓ no. ſpecu. ꝙ nō. dicit glo. in. l. fi. in prī. C. de ꝑeqͣtoribus. Quid ſi bo ī ti. d̓ cle. cō runt ſe in locū alterius territorij: tunc illa ciuili. xi. ſed certe glo. debet dicere de cen. ⁊ cenſi. ⁊ na tēpore ſta iuga.§. i. v̓. tas eſſe deſinit. ⁊ ita loquitur hic glo. Pro hoc tuti collectā ꝑeqͣtoribus. Iſtud ꝙ dicit glo. eſt verū in illis ad hꝰ. ⁊ add̓ tis ꝓ cēſu ſt facit qd̓ no. per Inno. extra de verbo. ſigni. c. ab qd̓ nō. Rooneribus q̄ iniungunt̉ ꝑſone ꝓ rebꝰ que aſſignā laicoꝝ: poſt ma. ī. l. ſi is bate in fi. ¶ Ultimo dicit glo. ꝙ per priuilegiuꝫ tur in extimoᵉ. Nam nō pōt renūciare niſi forte ea trāſſerūt̉ cū qͥ ī pͥn. sͣ. eſſe deſinit. eodem modo dico ſi per penam. nā illas res vēderet ⁊ faceretᵇ alteri idoneo ad ſol ad eccle. dic d̓ aq̄ plu. ar. puto ꝙ ſi aliqua ciuitas per ſententiam princi ꝙ trāſeunt uendū collectas poni in extimo. ar. l. ij. ⁊ auc. ibi d ¶ Et facerꝫ cū onere. qͥ te pis ſit priuata omni iuriſditione ⁊ ciuilitate: ꝙ no. ad libera poſite. C. ſine cenſu. vel reli. ꝙͣtum vero ad mu nebāt̉. c. i. d̓ tionē rei de ipſo iure perdit: ſicut dicimus ī priuato condēnera mere ꝑſonalia pōt īcolatui renūciare qn̄ īmuni. ecqua ꝗsdꝫ ſol nato: vt. l. qd̓ ad ſtatutum: ⁊. l. ꝗ vltimo. sͣ. d̓ pe cle. xvii. q. i. vult: vt. l. nihil. sͣ. e. Et hoc videt̉ velle glo. jͣ. e. l. uere gabellā nis. ⁊ ideo dico ꝙ ciuitates tuſcie que fuerunt c. iuſtas. c. i. ⁊ ſi cōtīgerꝫ de iure. in princ. ¶ Querit glo. ꝗd ſi erat iaꝫ d̓ īmu. eccle. condemnate per imperatorem henricum ⁊ pri rē alienataꝫ cōtractū debitū vel iam denunciatū conſulibus ī. vi. l. iii. C. eē ī eſtimo d̓ uate omni beneficio ⁊ priuilegio ⁊ ciuilitate paſ illius terre: an per hoc videat̉ incola muneribꝰ de exac. tribebit tm̄ vna ſe fuerunt tunc capitis diminutionem ⁊ amiſebu. c. ſi dam deſtinatus. glo. dicit in prī. qn̄ debitum erat cō collecta ſolui num. xi. q. i. rūt tunc vſufructū ſi quē hēbant ⁊ ciues illaruꝫ tractū videt̉ deſtinatus oneribꝰ hoc ē collectis nō due ſicut xxiii. q. v. ſi ciuitatū diſierūt eē ciues: lꝫ ꝓpter potentiam il ꝓ vno ꝯͣctu q̄ imponunt̉ ꝓ illo debito. ſicuti enī ꝑtem reruꝫ tributū. fa. n̄ dēnt ſoluſ larūʰ ciuitatū fieri nō poſſit executio ⁊ dicantur ſuarū recipit: ita ⁊ onus ꝓ ꝑte ſua ſubibit: vt. l. l. oēs. C. fine due gabelvagabundi: ⁊ pn̄t vbiqꝫ cōueniri. dic vt no. sͣ. d̓ cēſu vel rei. ī fi. sͣ. de colle. illi. ita dicit glo. hic an ille ꝗ rele vt no. gl. li. de quo ꝑ dā. infe. l. iiij.§. pretor. ꝟ. ſi nec habitationē. vbi in. l. honorē dit debeat habere ꝑtem rerū q̄ erant in cōitate Archi. ⁊ io. ſuſtinēti. jͣ. d̓ ē gloſella cōtraria huic gl. ⁊ illā approbat Ridicā. in. l. i. sͣ. de col. illi. tn̄ ꝙͣtum ad ꝓpoſitum an. in. d. c. i. mū. ⁊ ho. ⁊ car. lꝫ alij voluerūt ſeruare contrarium. de īmu. ec puto glo. dicere veritatē. ſufficit enī ꝙ cā ꝓpter emptore nō li. vi. ⁊ bal. ī. Hunc.§. examina quā collecta īponit̉ hūerit originē eo tꝑe quo il ſoluēte tene Domicilium. tin glo. l. reſcripto. bit̉ vēditor le erat in illa cōitate ſiue ſocietate: vt. l. ſi unꝰ ex ī.§. ſciēdū. d̓ ꝓ futuro ex ſociis. ī prī. sͣ. ꝓ ſoci. puto tn̄ ꝙ ſi debitū erit cō mū. ⁊ ho. ⁊ quo res eſt Ater conueniētes. bal. in. l. pla tractū in cōitate anteꝙͣ ille ibi cōtraheret īcola ī ſuo eſtimo cet. C. de ſa. Quero vtrū magr̄atꝰ poſſit ꝓrogare iuriſ tū nō tenetur ſoluere collectā q̄ īponeret̉ ꝓ illo ſcripta. arg. ſan. ec. ⁊ in ditionem vt poſſit cognoſcere de cāis meri ⁊ glo. i. l. inter debito: ⁊ ita tenet Dy. ⁊ all. C. de decur. l. ꝓuide l. neminē. e. debitorem. mixti imꝑij. Rn̄deo nō. Nā ꝓrogatio dꝫ fieri ī dū. li. x. ego alle. C. vt nullas ex uica. ꝓ alie. deb. ti. ⁊ in auc. ff. de pac. ad his q̄ ſunt eiuſdē ſpēi. vnde ſi hꝫ iuriſditionem nulla cōitas exi. l. i. li. xi. ¶ Circa ſecūdū qn̄ denuciatū erat de gl. in. l. i. .C. de ep̄i. ⁊ in cāis pecuniarijs vſqꝫ ad certam ꝙͣtitatem in cōſulibꝰ illiꝰ terre ꝙ ſit qn̄ ciuitas maior impoC. d̓ mulier. cle. Quid d̓ cāis pecuniariis poterit ꝓrogariª nō in cāis me ⁊ ī quo loco nit collectā ⁊ denūciat cōſulibus comitatꝰ vt eā eo ꝗ emit ⁊. l. i. C. de ī ri ⁊ mixti imꝑij q̄ eſt alteriꝰ iuriſditiōis. ſꝫ ſi hꝫ iu ſoluāt. tunc dicit glo. idē ꝙ uidet̉ deſtinatus ⁊ poſſ. ab eo ꝗ po. lucra. re. nunqͣꝫ ſolriſditionem in cāis mixti īperij: ᶻ tūc in cāis mixnō pōt recedere niſi ſoluat: quia ei īpoſita uideſcri. li. xi. uit collectaſ ti imperii poterit fieri ꝓrogatio: ⁊ idē puto ī eo detur. ar. sͣ. e. l. municipes. ¶ Item quero ⁊ firmat bal. an ꝓſit em̄ꝗ hꝫ iuriſditionem meri imperij vt poſſit fieri ꝓ ī. l. i. sͣ. qd̓ cu quid ſi aliquis municeps poſt collectā īpoſitam ptori. vide iuſ. vni. no. ī rogatio ī cauſis meri imperij. qd̓ dic: vt. l. i. ⁊. ij. Io. and. in fiat cōuerſus alicuius mōaſterii. ur̄ ꝙ nō ſit idē ii. q. ⁊ qͥd ſi ſpec. de cen sͣ. de iud. ⁊ ꝑ doc. ī. l. ſi ꝗ ex cōſenſu. C. d̓ ep̄i. au. immo fit liber ab oībus oneribus: quia perijt nō ē aſcriſi.§. nūc diNota iſtā legē. Opp. ꝑſona ⁊ eius res. ar. sͣ. pro ſoci. l. uerū.§. fi. Ecc̄ pta eſtimo cendum in Acola. de. l. aſſūptio. sͣ. eo. dic emptoris vi tra ur̄ ꝙ ſit idē ⁊ ꝙ poſſit monaſteriū cōueniri iii. col. ⁊ bar. de bal. ī. l. ſi in. l. lici. in negociū. C. de neg. geſt. n. sͣ. de pub. ⁊ Spec. in ti. de immu. ec. in fi. e ¶ Querit glo. ⁊ ꝑ id qd̓ dicitur ī hoc. v̓. dicit̉ ꝙ ſi ꝯtīgeret aliqͥs tꝑe col ¶ Itē quero. adde que dixi poſt bar. in. l. ſi is cuꝫ quo. sͣ. de aqua plu. ar. TTTT

Ad munici. ſacit qd̓ no. reuocatoria: ut. sͣ. q̄ in frau. cre. l. oēs.§. lucius. falſiᵇ: quia lr̄as alteri pandidit ⁊ manifeſtauit: cte.§. fiſcus bar. ī. l. iiii.§. glo. nō determinat. Dyn. tꝫ iſtud vltimū. ꝗdā .sͣ. de conut. l. i.§. is ꝗ depoſita. sͣ. de falſis. ⁊ sͣ. de penis ſi actor. d̓ re di. ⁊ demō. vero dicūt cōtrarium qͣſi in cōuerſo nō preſuiudi. ⁊ uide .l. ſi ꝗs aliꝗd.§. qui uiui. ⁊.§. ſe. ¶ Uenio ad ⁊ vide. sͣ. di bar. in. l. qui mat̉ fraus: ſicut nec in moriēte: vt. l. ex hoc editertiā qōnem ⁊ quero in qd̓ delictū īcidit ꝗ abra cta ī hac col. dem. ⁊ in. l. cto.§. ſꝫ hr̄dē. sͣ. de ali. iud. mutā. cau. fac. puto ſit nomēᶜ alterius ⁊ poſuit nomē ſuū. Rn̄deo ⁊ adde que qui dereliDy. verū dicere: ꝗa etiā in cōuerſo p̄ſumit̉ fraꝰ: dixi pꝰ Imo. cōmittit crimē falſi: ut. l. i.§. in oībꝰ. sͣ. de falſis. cta. C. de de in. l. apd̓ iul. vt. l. ꝗ ſub p̄textu. C. de ſa. ſan. ecce. Nec ob. d. l. curio. li. x. ⁊ ¶ Quero utrū iſte ſic abradēs teneat̉ illi ticio §. ſi heres d̓ glo. in auc. hoc edicto.§. ſꝫ hr̄dē. ꝗa ibi loꝗtur in moriente cui mittebat̉. glo. dicit ꝙ ſic: ut. l. qui nomīe. sͣ. leg.i. circa de man. prīin quo nulla preſumit̉ fraus. Et p̄dicta tene mē iſtaꝫ gloſaꝫ. de falſis. ¶ Aduerte fateor ꝙ ei tenet̉ actiōe in ci. in.§. ſed b ¶ Crimen ti propter eos qui quotidie recedūt de vna vil factū deſcēdēte ex crimine falſi non ut petat ilſuſcipientis. falſi. Nota la ⁊ tranſferunt ſe in aliam villam vel efficiun¶ Quid ſi lā pecuniā tanꝙͣ ſalariū: ſꝫ ut petat ſuū intereē ꝙ nō reſticollecta īpo tur conuerſi. Ex. l. ſequenti. qd̓ pōt eē plꝰ uel minꝰ: ut. d. l. ꝗ noīe. ¶ Ultīo tuens litteſita ē rebꝰ ſo ¶ Tutor ꝗ facit ſibi relinꝗ ī teſtamento illud ras commit glo. inducit iſtaꝫ. l. in ar. ad qōem ſi tutor fecit renſis ꝗ effe tit falſuꝫ. ad qd̓ teſtator pupillo volebat relinquere an tenea ctus ē ciuis ſibi relinꝗ in teſtō illud qd̓ teſtator pupillo uole de qd̓ no. vel econtra tur pupillo reddere. bat relīquere ꝙ non teneat̉ reddere pupillo. de bar. in. l. iii. an teneat̉. vi Qui exercet actū alteri māhoc hēs gl. in cōtrariuꝫ. sͣ. de le. ii. l. luciꝰ.§. ſem C. d̓ fal. ⁊ vi de bal. in. l. t IC I datum ſub certo ſalario ſade nota in. l. pronia. Dy. ſoluit ꝙ tenet̉ ad dupluꝫ eiꝰ ꝙ pu penul. in. fi. ſi quis ī gra lariū petere pōt. h. d. no. eſt lex iſta. Et C. de ſidei pillo teſtator relicturus erat: ⁊ idē eēt ī quolibꝫ ui.§. ſi tabu cō. ⁊ vide formant̉ hic tres qōnes: ⁊ ſolū rn̄det̉ ad primā alio: ut in autē. ut nul. iudi.§. ⁊ hoc ꝑuenit. et lis. ad ſylle ſpe. in ti. de vt uides. ¶ Ad iſtā. l. op. ex dolo ſuo nemo dꝫ idē tenebat dn̄s Oldra. tu dic de hoc aliquātu ia. Alexan. cēſi.§. i. ꝯſeꝗ actionē: vt. l. itaqꝫ fullo. sͣ. de fur. gl. rn̄det c ¶ Abraſit lum latiꝰ: ut no. ꝑ Cyn. C. arbi. tu. l. quicꝗd. ubi a t Icio. nomē. Qui ꝙ nō lucrat̉: quia illud viaticū tenet̉ reſtituere no. in glo. tangit iſtā qōnem. abradit nohac. l. illi ticio cui in veritate mittebat̉: qd̓ an̄ ſit veꝝ. jͣ. Si ſequētes officiales appro men alteri ꝙ hic ē tex. Licius. bāt nomē cōtractuꝫ a p̄cedēdicam. Sꝫ iſta ſo. nō eſt bona: quia ꝯtrariū dr̄ ꝙ ⁊ ponit ſuuꝫ ꝙ ex falſo of ꝗs in ſua īpropͥetate non dꝫ ꝯſeꝗ actiōꝫ: ſꝫ hic cō incidit in cri tibus: precedentes a periculo liberent̉. ſecus ficio ꝗs cōmē falſi. ⁊ di ſequit̉ lꝫ nō in effectu ẜm glo. Dic ergo ꝙ iſte n̄ ſequit̉ ſalaſi nō approbauerint. hoc dicit. ¶ Nota caſum cit bal. ꝑ iſtū riū. ⁊ ē ſin. ꝯſequit̉ ex ſua īproprietate actionē. nā in eo ex ꝙ ualet pactum de uēdendo pignore nulla tex. in rub. d̓ caſus ẜꝫ bal quo orit̉ actio nō deliꝗt ſꝫ in alio ſic: vt. jͣ. on̄dā fi. inſtru. in notificatōe p̄cedēte. Ex. l. ſequēti. dū in. l. non xix. col. ꝙ ꝗ ⁊ dixi ī. l. itaqꝫ fullo. ¶ Et ꝓ huiꝰ declaratione dubiū. ī. xii. ¶ Cū iudici applicat̉ decimuꝫ ip̄e nō p̄t cogno falſat littecol. C. de le eſt videndum qͣ actione ipſe petat viaticū ſuū. ſcere an ſua ſit iuriſdictio: ibi. Uide. Et ꝗs ſorras priuataſ gi. ⁊ ibi etiā dicūt quidā ꝙ petet actiōe ex locato cōtracto ꝑ tiatur forum ubi habet maiorē partē fortunarū: alterius pu vide bar. in illas lr̄as. eſt enī contractus qui epiſtola cōtranit̉. ibi. Secundo. Et cuꝫ eſt cōtentio de aliqua ciui verſ. op. de d ¶ Ticius. hitur: vt. l. cōſenſu. sͣ. de ac. ⁊ ob. Nec ob. ſi dicis .l. ticius. in tate apud quē debeat agitari cā: ibi. Quero. vꝫ pactum gl. mag. iuxͣ iſta epiſtola nō fuit deſtinata lucio: ⁊ ſꝫ alteri.ſ. Iſtud prīcipiuꝫ legitur Nota. quod prin. ꝗd au ticio: quia debes intelligere ꝙ ibi nomē ꝓpriuꝫ d T lIT T. duobus modis. uno ualꝫ pactuꝫ tem de crenō fuit expreſſum tanꝙͣ ſignificatiuū certe ꝑſo duedēdo pi mō ẜꝫ Dy. alio mō ẜꝫ Ia. de are. ⁊ Old. ditore: an te gnora nulla ne ſꝫ magis exprimebat̉ vt ſignificaret eū ꝗ illd̓ neatur pone ẜm. lec. Dy. diuido ſic. prīo loquitur quādo ci monitiōe fa re rē pigno officiū impleret. ar. sͣ. de ver. ob. l. eū qui ita.§. uitas uēdicabat aliquē in ſuum ciuē: ⁊ ītelligas cta. adde gl. ratā ad ſuuꝫ te ⁊ ticium. ⁊ sͣ. de pac. l. tale pactū.§. fi. facit. l. aliquē ſingularem uel uniuerſitatē alicuius uil⁊ bal. ī. l. cre eſtimū. bal. cū poſt.§. i. sͣ. de admi. tu. ⁊ hoc vr̄ tenere Iac. ditor. la. ii. ꝙ non in. l. le. Secundo loꝗtur quādo aliꝗs negat ſe eē ciC. de diſtra. de are. qd̓ nō placet. nā dr̄ hic in textu colluſio cū notiſſimi uē uel incolā alicuius ciuitatis. ſecunda ibi. eum pig. ⁊ in. l. fi. ī. iiii. col. C. ne fcā. ſed ſi predicta ſol. eſſet vera nulla ſuiſſet tamē in tex. ibi. p̄ſidum ꝗbus ſubeſt utraqꝫ ciui C. d̓ iur. do. de p̄ſcripti. colluſio. Preterea hic mandabat̉ certe ꝑſone tas que eum ad munera uocat: ⁊ hoc ẜm Dyīpe. ꝑ bal. ꝑ xxx. an. ⁊ ꝗd certū officiū: ergo vr̄ electa eius induſtria: ut. l. illū tex. ⁊ ple ſi collecta in Sed ẜꝫ Ia. de are. legit̉ aliter: ꝗa prīo loquit̉ qn̄ ne in. l. ſi cō inter artifices sͣ. de ſolu. Dicendū eſt ergo ꝙ poſita ē vel eſt cōtētio inter duas ciuitates que ſunt ſub diuenerit. d̓ pi eſtimū eſt fa hic petat̉ ſalariū actiōe p̄ſcrip. verbis ſeu ī ſcm̄. uerſis p̄ſidibꝰ: quia tunc uterqꝫ p̄ſes ſimul coctuꝫ cū hoc gn. acti. vbi cum.n. alteri mādaret illud officiū cōſtituto cer ꝙ dēat. ſolui vide bar. ⁊ gnoſcit: ut hic in tex. dum dicit preſidum proui to ſalario equū eſt huic ꝙ īplēti tale ſalarium de ſingulo anPau. de ca ciarum in plurali. hoc ꝓbat̉ exͣ de reſcripti. c. pa nō tm̄ ⁊ po tur qd̓ eſt notādū: quia ſepe de facto pōt contī ſtro. ſtoralis. ⁊. c. cum ꝯtingat. ¶ Secundo loꝗt̉ qn̄ ſtea bona d̓ E iure gere. facit ad hoc. C. de re. ꝑmu. l. i. facit etiā. C. eſt contentio īter priuatū ⁊ rēpubli. ⁊ hoc ẜm creſcunt. vi d miralocati. l. exceptio. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ de agri. ⁊ cenſi. l. de Guil. ⁊ a bili glo. no. Ia. d̓ are. ⁊ Old. Credo ꝙ utraqꝫ lec. ſit bona. dn̄i p̄diorum. li. xi. ⁊ qd̓ ibi no. Et ẜm hoc appa lios in. l. id ad intellectū ¶ Oppo. ꝙ nemo debeat eē iudex in cā ꝓpria: quod.§. i. sͣ. ret ꝙ iſte nō deliꝗt in illo actu ex quo actio orit̉ huius gl. ad ut. C. ne ꝗs ī ſua cau. l. i. So. dicit gl. hic ad p̄ſi de ꝯſti. pec. uerte quia .ſ. in porrigēdo decretū principi: ſed deliquit in dem nulluꝫ pecuniariuꝫ cōmodum ꝑtinet: ⁊ iō ⁊ adde ad bart. in. l. ꝗ alio.ſ. ī colludendo. ¶ Scd̓o op. ⁊ vr̄ ꝙ ticius materiā barſi ad eum ſpectaret cōmodum ꝗa deberet hr̄e dā cōſulebat prius poſſit petere ſalariū: vt. sͣ. de neg. geſt. l. ſi in. l. i.§. ſi qͥ sͣ. de re iud. cōmodum ipſe ſuꝑ hoc cognoſcere nō poſſet. heredē meū ⁊ in. l. ſi quiſ pupilli.§. ſi ꝗs pecūiā ꝑferēdā. So. aut ꝗs reciUide glo. ſuꝑ uerbo ꝓuincie. ex hac mirabili ad. l. fal. ⁊ ad ex aliena. de pit pecūiā ꝓ ſorte ſimplicit̓ ⁊ hēt locū. l. ꝯtraria. glo.ᵉ nota ꝙ quādo iudici applicat̉ decimū ꝙ de qd̓ bal. in iud. ſeꝗt̉ iſtā Aut recpit pecūiā ꝑferēdā alicui rōe oneris ſub .l. conſectuꝫ glo. ſin. ⁊ in ipſe nō pōt cognoſcere an ipſe ſit iudex cōpetes eūdi: ⁊ tūc nō p̄t petere pecuniā niſi onꝰ ſubeat: tale eſt. qui.l. ii. sͣ. ſi ꝗs ſꝫ debebit cognoſcere aliꝰ: ⁊ ſic debet determi dam laicus vt hic. ⁊ ar. sͣ. de ali. ⁊ ciba. le. l. alūne.§. ab hr̄diin ius voc. nari. l. ſi ꝗs ex aliena. sͣ. de iudi. ⁊ ꝙ no. ī. l. ij. sͣ. ſi dixit ꝙ ſi cle videt̉ ēt idē bus. ¶ Itē opp. ⁊ videt̉ ꝙ ticius poſſit petere ricus ſucceſ ꝗs in ius uo. nō ie. ¶ Secundo oppo. ꝙ ſuper tenere: tn̄ cō pecuniā cū ꝑ eū non ſteterit quominꝰ īpleret of ſit laico: cocludit cōſue īcolatu nō poſſit eē cōtentio cum poſſit mutari gitur ad col ficiū: vt. l. ab adminiſtratiōe. C. de le. So. aliud tudinem ſer libera uoluntas: ut. sͣ. e. l. nihil. So. dicit glo. q lectas impo in vltimis voluntatibus vt ibi: aliud in cōtracti uandaꝫ. ⁊ iō dā ē īcolatꝰ ꝗ ꝯſtituit̉ ſola uoluntate ⁊ ille p̄t nu ſitas p̄teridic ꝙ in pra bus vt hic: qd̓ plene dic: vt. l. ſi uno.§. item cum tas ſoluēdaſ da uoluntate mutari. ꝗdā īcolatꝰ ꝯſtituit̉: iō ꝗa ctica ſeruat̉ quidam.sͣ. loca.ſ. qn̄ nō remanet per eum quid nō ad impo cōtra iſtam hꝫ maiorē ꝑtē fortunaꝝ ſuaꝝ: ut. l. ciues. C. de ī nendas per iuris ſit. ¶ Uenio ad ſcd̓m queſtionē ⁊ q̄ro ī qd̓ glo. ⁊ hoc te col. ⁊ not. ī. l. hr̄s abſens. sͣ. de iudi. ⁊ hic nō pōt not. hic ⁊ in delictū īcidit is qui nō reſtituit lr̄as ei cui reſtinuit Rbſ. l. fi.§. ad hu mutari nudauolūtate: ſꝫ opꝰ ē facto: ut. l. domici in libellis ꝑ tuere mandatū ſuſceꝑat. iſta q̄ſtio nō ſoluit̉ hic iuſmodi. de liuꝫ sͣ. e. ꝙ no. ꝗa ꝑ hoc uidi ſemel quēdā forēſe ratiōes ſuaſ in tex. nec in glo. dicūt quidam ꝙ īcidit in crimune. ⁊ ho⁊ Ia. ⁊ Pe. ꝯuētū ꝓ ꝗbuſdā mercātijs qͣs hēbat in ciuite op no. ⁊ in. l. ſamen ſtellionatus: ego puto ꝙ incidat in crimē quos omneſ ponebāt ꝙ nō debebat ibi cōueniri: cuꝫ ibi nō refert bar. in

V Ad munici. 250 d. l. ii. ⁊ ſacit qd̓ habetur in. c. ſuꝑ litteris. de reſcript. ⁊ in. l. i. ⁊. ii. C. de ꝗn̄ cōtra ius. c. ⁊ ſi qōnes. de ſimo. ⁊ adde quod dn̄s Flor. in. c. paſtora ſportu. coniuncta. d. l. ſi ꝗs ex aliena. ⁊ in. c. ſtatutum. de reſcrip. ⁊ in cle. ꝗa lis de reſcrip. in prī. tꝫ hāc glo. lꝫ Imo. in. l. quidam cōſulebat. de re iud. ſepe. de elec. ⁊ no. doc. in. d. l. quidam. ⁊ per hoc dicunt doc. maxime in eam reprobet ꝑ.§. ne aūt. ī autē. de iudi. ſꝫ dn̄s Anto. ī. c. ſuper litteris d̓ d. l. ij. ꝙ quando eſt contentio inter dominum ⁊ vaſallum certe hoc caſu reſcrip. dicit ad iſtā gloſā ꝙ multū dꝫ ꝯſiderari quātitas ſportulaꝝ an eēt quia ipſe dominus videtur certare de proprio commodo nō poterit co valde magna: an vero ꝑua: ⁊ ēt iudex an eſſet talis ꝑſona q̄ veriſimiliter gnoſcere de nō moueret̉ cauſa. c. ce. propter tale terum. de iu ſortiebat̉ foꝝ. Rn̄debat ꝗdā ſolēnis aduocat ī cōmoduꝫ Hic di. ⁊ ibi per Item reſcripſerunt. peō īmo ſortitur: quia hic habet maiorem ꝑte fortu c. ſtatutuꝫ. d̓ Imol. ⁊ iō reſcrip. ī. vi. naꝝ ſuaꝝ. Cōſtat.n. ꝙ hic hꝫ iſtas mercātias: tractare aliqͣ. Hic videt̉ ꝙ prius conueniantur tunc pares ⁊ ſeꝗt̉ imo. ī curie debenec cōſtat ꝙ alibi habeat alias ſeu aliud domiprincipales ꝙͣ fideiuſſores. Contra ī. l. iure nr̄o. d. l. ꝗdā ī. xxv bunt de cā cilium: ergo eſt incola ⁊ forte non male dicebat C. de fideiuſ. dicit glo. ſubaudi maxime. col. ⁊ vid̓ oīo cognoſcere niſi ꝓbaretur alibi hr̄e aliud: vel niſi probaret bal. in. l. iii. Tu dic hic ſpāle: ut. l. iij.§. fi. ⁊ ibi not. jͣ. de ad c. i. de quesͣ. ſi ꝗs lius ꝙ illas mercantias hēbat tanꝙͣ tranſiens nō tā ſtioni. feu mini. re. ad ciui. pertinen. voca. nō ie. apud parēs ꝙͣ ibi reꝗeſcens. ar. l. eiꝰ.§. celſus. sͣ. e. vel ſolue Ex.§. ſequenti. ⁊ ibi ꝑ bar. termi. c. i. an ꝙ hic dr̄ de iure incolaꝝ.i. ciuiū. ponit̉.n. qn̄qꝫ ¶ An deſponſata mutet domicilium: ibi. Que ⁊ illud tene apud iudi⁊ contra iſtā īproprie: vt. jͣ. e. l. imꝑatores.§. itē reſcripſerunt ro. Et quid de concubina: ibi. Tertio. Et an vel curiam gl. tꝫ Io. an. mulierē. ⁊ ibi dicā. ¶ Quero qn̄ eſt cōtentio de d̓ feu. termi. uxor efficiat̉ ciuis illius ciuitatis unde ē uir: ibi. in addi. ſpe. ⁊. c. imperia aliqua ciuitate apud quē debeat agitari cā. Rn̄ Quero. Et an deſinat uxor eē cuius ciuitatiſ ori ī ti. de accu. lem.§. pe. d̓ deo aut eſt cōtetio inter duas ciuitates q̄ vēdi§. i. verſi. itē ginis: ibi. Ulterius. Et an comitatenſis nupta prohi. feu generaliter. cant tertium ſingularem hominē vel uniuerſiciui efficiat̉ ciuis: ibi. Quero ꝗd. Et an filij cōſe alie per fede ¶ Potes tatem: aut inter illū ꝗ vendicat̉ ⁊ vendicantem. ricum. ibi la quantur cōditionem patris uel matris ad hoc dicere ꝙ ſi q̄ tiſſime ꝑ balprimo caſu aūt vtraqꝫ ciuitas ſubeſt eideꝫ p̄ſidi ut dicāt̉ ciues uel comitatenſes: ibi. Quero cuꝫ ſtio v̓tit̉ īter ⁊ hoc forte ⁊ ille erit iudex: vt hic no. in prima glo. aut ſub ꝑtes ſimul verum quā ꝯcordes ex Item reſcripſerunt mu ſunt ſub diuerſis p̄ſidibus: ⁊ tunc aut una ciui do dominꝰ ꝑte vna ⁊ iu ſeudi recotas ē ī poſſeſſione alia non aut neutra poſſidet. liereꝫ. Dicit̉ hic quādiu nupta eſt. q̄ro ꝗd de ui dicē ex alia gnoſceret ſu primo caſu eſt iudex p̄ſes illius ciuitatis q̄ poſſi dua? Rn̄deo idē ꝙͣdiu ē uidua: ut. sͣ. e. l. filij.§. opinio ſerue periorem: ſꝫ tur gl. hic ⁊ det que ſuſtinet. locū rei: vt. l. ij. C. vbi ī rē actio. uidua. ¶ Quero ꝗd de deſponſata? Rn̄deo ſi ē ſi nō cogno ēt ſētit glo. Si vero neutra poſſidet: tunc vterqꝫ preſes ſidiſdonſata per uerha d̓ futuro non mutat domi ſceret tunc no. in. c. ſtaipſe idem mul cognoſcet: vt hic in prin. ⁊ extra de reſcrip. cilium. ſecus ſi ꝑ uerba de preſenti nōduꝫ tamē tutū ī verſi. poſſet iudica c. paſtoralis. ⁊. c. cū cōtingat. Si vero ē contē copiam de ducta: ut. sͣ. e. l. ea que deſponſata. ⁊ ibi gloſa. re. l. ꝓxime reſcrip. ī. vi. tio inter ciuitatē ⁊ eū ꝗ dr̄ ciuis: tūc aut ille ne¶ Tertio q̄ro quid de cōcubina? Rn̄deo nō mu sͣ. de his q̄ ſecus ſi īter gat ſe ciuē ⁊ agit corā p̄ſide cui ſubeſt ciuitas cu teſta. de. ad tat domiciliū. ſicut nec mulier que illegitime nu ꝑtes tantuꝫ qd̓ vide qd̓ ius negat ſe ciuē: vt hic. ij. rn̄. aut. ciuitas eū vēpſerit: ut. sͣ. e. l. ꝓxi. in fi. qd̓ dico nō mutat.ſ. ꝑt ⁊ Imol. in not. in. l. i. ⁊ .d. l. ꝗdā in dicat ⁊ tunc aut erat in qͣſi poſſeſſione illius inamaſiū ſꝫ poſſibile ē ꝙ mutaret.ſ. ex ꝓprio aīo qd̓ ibi dixi. xxiii. col. ⁊ colatꝰ: ⁊ tunc erit iudex p̄ſes illiꝰ ciuitatis q̄ ven ut quia ibi tranſfert maiorem ꝑtē fortunarū ſua C. ne quis ī ibi Bal. itē dicat: vt. C. vbi ꝗs de curiali vel coar. l. i. vt. qͣſi ꝑ ſua cā ⁊ ad rū uel ſuā ſedem ibi collocaret. ¶ Quero utrum limita niſi ex de qd̓ bal. ī totū ti. Si vero nō ē in qͣſi poſſeſſione: ⁊ tunc vē uxor efficiat̉ ciuis illius ciuitatis unde eſt uir an preſſe uide.d. c. i. an retur iudex dicabit eum coram preſide illo cui ſubeſſe ſe di fiat ſolū incola. tex. hic uidet̉ dicere eā incolam apud iudi ſuſpectus in cit: quia actor ſequit̉ formā rei: vt. l. iuris ordinec ſcio. l. dicentē ꝙ efficiat̉ ciuis. glo tamē in. l. vel curia. di hoc articulo nem. C. de iuriſ. oī. iudi. Si vero dubitatur vtrū xit ꝙ dū gl. ciues. C. de incolis. dicit ipſam effici ciuē. ſimili ſeu inciden iſta vult iuſit in qͣſi poſſeſſione vel non cognoſcet̉ ſumma ti. vt patꝫ ex ter in. l. originem. C. de muni. ⁊ orig. li. x. Et ꝙ dicem repel no. ꝑ Imo. tiꝫ corā iudice ſub quo nūc eſt: ⁊ ſic remittetur: hic dicitur incolam improprie loquitur qd̓ ſatis li non ſoluꝫ in. d. l. ꝗdaꝫ vt. C. vbi cā ſtatus. l. i. puto uerū. ar. eius qd̓ dicimus de filio adopta propter ip̄iꝰ in. xii. col. in intereſſe to. Nota libertos ī duobꝰ lo to. sͣ. e. l. i. in prin. ⁊ quia efficitur una caro cum fi. Ang. et Libertos. qs ſubire onera.ſ. ī loco tale ſed et iā Bal. ibi ⁊ uiro. ¶ Ulteriꝰ queroᵈ an deſinit eē ciuis illius propter īter idem ſentit originis patroni ⁊ ī loco domicilij. adde tertiuꝫ ciuitatis un̄ originē hūit mulier alibi nupta ui eſſe ꝑticulaglo. in. l. ii. ⁊ ſ. ī loco domicilij pr̄oni: vt. l. aſſūptio. ī fi. sͣ. e. ⁊. l. re burſale ip detur ꝙ nō: quia origo mutari nō pōt: ut. l. aſſū ibi ſequitur ſius: dixit ca filij libertoꝝ. ī prī. ptio in prin. sͣ. e. ti. Contra determinat glo. C. Bar. sͣ. ſi ꝗſ ue: qꝛ ibi lo in ius voc. 9C Quero vtrū mr̄imonium e. l. originē. qd̓ uidet̉ ꝓbari ꝑ. l. cū quedā puella quit̉ quan Mulier ¶S. non legitimum hēatur ꝓ nō ie. ⁊ ibi sͣ. de iuriſ. om. iudi. ⁊. C. de mu. ⁊ in quo lo. l. i. do dubium Pau. d̓ ca. legitimo quo ad aliquid. glo. hic dicit ꝙ quo ad eſt de iuriſ li. xi. Si enim in loco originis nō poteſt cōueni⁊ Ang. in. l. dit. ſed quā duo ſcilicet quia cōmittit̉ adulterium. ¶ Item ri ad aliqua mūera perſonalia uel uocari ad ho i. C. ne quis do eſt certū in ſua cauſa quia patri ius occidēdi dat̉ qd̓ forte nō eſt verū: nores uel trahi ad cauſas uidetur ꝙ ciuis illius non repellit̉ ⁊ uide qd̓ ut dixi in. l. marito.§. fi. sͣ. de adulte. ciuitatis non remaneat. Non ob. l. aſſumptio. ī ordinarius no. bart. in Ex. l. ſequenti. ꝓpter com prin. sͣ. e. quia hic eſt caſus ſpālis ẜm glo. ⁊ hoc .l. preſcripmoda vel in ¶ In iuramēto ītelligitur excepta auctoritas inducebā alio anno in quadam queſtione ſtatu tiōe. in. iiii. commoda col. ad fi. C. ſuperioris. to ciuitatis cōtinetur ꝙ forenſis non poſſit eme contractus ſi contra iuſ Nota ꝙ re in illo territorio: queritur utrū mulier de illa vel delicti veluti. pu. ⁊ Mperatore S. ī iuramen vt. sͣ. de iuciuitate oriunda alibi nupta poſſit ibi emere. ꝗd in. l. ii. sͣ. ſi riſ. om. iudto intelligitur excepta auctoritas ſuperquis in ius dicemus. Breuiter poſſumꝰ ſic dicere ꝙ origil. qui iuriſvo. non ie. ioris. non enim ualet iuramentum quo quis iunem mutat ꝙͣtuꝫ ad omnia per que perſonamu ditioni. ſed Mpe rat non facere quod ſuperiores precipiunt. lieris poſſit trahi ⁊ ſeparari a ſeruitijs uiri: ⁊ iō quando eſt i ratodubium de res. iuriſdi. non In iuramēpoteſt ī cāu to intelligidubii pronunciare ſe iudicem: ⁊ ita intelligitur hic no. per glo. ſecundum tur excepta perſona ſuperioris et eius auctoritas ⁊ no. ꝙ in hoc auctobal. ⁊ vide glo. no. in. c. ſtatutū.§. ſancimus. que incipit pro aduocatis: ⁊ ritas partis vel epiſcopi dicitur ſuperioris: ut innuit in pulchra queſtioillam no. de reſcrip. in. vi. ⁊ omnino in materia huius glo. vide nota. In ne poſt Fed̓. de ſenis in. c. cum contingat. de iureiurā. ⁊ late Io. an. in re no. in. c. verum. de foro. cōpe. adde omnino bal. in. c. i. apud quem vel gula. in malis. quos: ⁊ ibi etiam ꝑ eū nūquid ea que tangunt beneficium prīcipis poſb ¶ Item reſcripſerunt: vlterius quero: vtrum mulier nupta deſiſint ꝑ aliū qͣꝫ ꝑ principē expediri: de quo in. c. cū veniſſent. de iudi. in nat eſſe ciuis loci originis adde Cyn. ⁊ Bald. in. l. prius. C. de iuriſ. nouella. Et hanc glo. ſeꝗtur dominus Anto. in. d. c. ceterū. de iudi. Sed omni. iud. Bald. in rubri. sͣ. ſolu. matri. in princ. ⁊ Bald. in. l. cum que Imo. ibi dicit ꝙ hoc glo. ſing. nō eſt ſine dubio ſaltē qn̄ ꝑuuꝫ eēt cōmo dam puella. de iuriſ. omni. iudi. Pau. de caſt. in. l. rei iudi.§. fi. sͣ. dū ſportularū cū illud veniat in ꝯſequētiā: ⁊ ſic nō debet extedi. ar. l. i. sͣ. ſo. matri. de auc. tur. ⁊ p̄ſertim: ꝗa ꝓpter cōmodū nō preſumūt īduci ad iudicā ADDE pau. de ca. ꝯſi. cxcv. ⁊ ibi an onera patrimōialia ibi ſb̓ire teneat̉. TTTT iI

De decurioni. non poteſt ibi vocari vel trahi ad honores vel ¶ Ex ℟ce. cōtinuatiōe. Qui dicāt̉ decuriōes. munera vel ad iudicia: vt dictum eſt: ⁊ ita lo. Cōtinuatur ſic. dixi. sͣ. de municipibꝰ: ſeꝗtur quuntur iura.sͣ. alle. quo ad alia non mutat ori videre de his qui regunt municipia. Querit gl. ginem. ar. d. l. aſſumptio. ſicut dicimus in ſimiꝗ dicantur decuriones. glo. dicit dic: vt. l. pupilli in liberta nupta voluntate patroni: quia re ma lus.§. decuriones. jͣ. de ver. ſig. ſed ꝑ illam. l. ni net liberta: non tamen quo ad opera: ⁊ ſic ibi hil habetis vtilitatis. Alibi dicit glo. ꝙ hodie poſſet emere qd̓ eſt equius. Et ſi quis eam occidicuntur conſiliarij ciuitatis. ita no. C. e. ſuper deret punietur tanꝙͣ occidens ciuem: ⁊ credo rub. Et alibi dr̄ ꝙ ciuitatis conſilium totum po ꝙ gaudeat alijs priuilegiis ciuiuꝫ. ¶ Quero ꝗd pulum repreſentat. ita no. C. q̄ ſit lō. cōſue. ſuꝑ de comitatenſi nupta ciui an efficietur ciuis. vi rub. ⁊ sͣ. qd̓ cuiuſ. vni. l. nulli. in quadam gloſeldete iſta queſtio eſt vtilis. Finaliter vt dixi vola. verumtamē iſta cōſilia hodie habent formā bis.sͣ. e. l. i. iſta qualitas comitatenſis eſt quedā limitatā ⁊ formā ſtatutorū: ꝗbus eſt ſtandum. adiectio per quam denotatur nexus ad maiora ¶ Item debes ſcire ꝙ decuriones de ꝗbus loonera: non autem eſt ſignificatiua domicilij vel quitur hic ⁊. C. e. in quibuſdaꝫ hēbāt priuilegia incolatus: cuꝫ omnes ciues ⁊ comitatenſes vnū in ꝗbuſdam ſuſtinebant onera inexcuſabilia ꝗa ¶ Et iō puhabeant domicilium: vt. l. qui ex vico. sͣ. e. ⁊ iō to adde bal. bꝰ hodie nō utimur: ⁊ in his cōſuetudini eſt ſtāin. l. in adoputoª ꝙ comitatenſis non efficiatur ciuis: ⁊ ꝙ dum: vt. l. magiſtratꝰ. ⁊ sͣ. ti. i. l. l. nō tm̄.§. fi. jͣ. ptiōe. C. de ciuis nupta comitatenſi non efficiatur comitaeo. nō enim hodie utimur illo priuilegio ut res adoptio. tenſis: vt. C. de agri. ⁊ cenſi. l. ne diutius. ⁊. l. me eorū non poſſint ſine decreto alienari. qd̓ habēt minimus: vbi eſt expreſſum vt ſtatim dicam. ſed de iure cōi ẜm formāti. C. de p̄di. decurionum: b ¶ Quero contra hoc facit multum. C. de ſer. fu. l. fi. ⁊ qd̓ ⁊ idē in multis ſimilibus que hēbis in ti. iſto ⁊ cum vxor. ibi no. ¶ Quero cum vxorᵇ non ſequatur in p̄in titu. C. eodem. vide per ca dictis viri conditionem: an filij ſequantur conno. in. c. fi. d̓ Ex. l. ſequēti. ditionem patris vel matris ꝙͣtum ad hoc vt diſer. nō ordi. ¶ Decurio habitans in comitatu debet cogi ⁊ que dixi cantur comitatenſes vel ciues. habeo iſtam. q. ut ueniat ad ciuitatem. poſt bar. in pro difficili. videtur ꝙ debeant ſequi conditio Querit glo. ꝙͣ .l. aſſūptio nem matris: vt. l. ſeq. ⁊. l. ne diutius. C. de agri. ⁊ Ecuriones. tō tēpore dever.i. sͣ. e. cenſi. cum ceteri caſus in quibus reperiatur ꝙ curiones p̄ſcribāt libertatem. dic ut in in huius conditionibus filij ſequantur conditio ea. ¶ Item qua actione ⁊ coram quo iudice pe nem patris: ſint caſus ſpeciales: vt in dict. ll. no tantur: dic vt in glo. ¶ Quero ſi aliquis eſt de ta. ſed hic nō eſt de illis: ergo ⁊cͣ. ¶ Aduertatis curio ⁊ habitat in comitatu an cogat̉ redire in breuiter dico ſic. ꝙͣtum ad ſeruitutem ⁊ libertaciuitatē ⁊ ibi habitare. dic ꝙ ſic per tit. C. ſi cutem ſine dubio ꝑtus ſequitur conditionem marialis omiſſa ciuitate rus habitare uoluerit. tris: vt. l. pactum. C. de rei ven. ſed ꝙͣtum ad ho Ex. l. ſequenti. nores ⁊ munera que conferuntur ratione ciuili ¶ Doctor de collegio de ciuitate expulſus. ⁊ tatis ſequitur conditionem patris: vt. l. i. sͣ. e. reſtitutus an recuperet locum ī collegio. Item ad alias conditiones per quas quis obHec. l. noxiatur ⁊ eius libertas minuitur vt in queſtioUi ad tempus. habet ne propoſita eſt aduertendum: quia quedam materiam.§. pena grauior. in. l. quid et eſt qualitas que nullo modo poteſt congruere go. sͣ. de hiſ qui no. īfa. Iſta. l. fuit practicata bo mulieri vt decurionatus officium ⁊ ſimilia: tunc nonie in doctoribus quibuſdam expulſis tꝑe Ui ad in hoc matris conditio non attenditur ſed ſem romei de populis: qui poſtea fuerunt reſtituti c tēpus per patris: vt. C. de decu. l. nullus. ⁊ ibi de hoc ē tempore legati ut non recuperent in collegio §. in fi tex. no. Quedam ſunt qualitates que poſſunt īliis. dicatur locum eorum ſi collegium eſt plenum: ⁊ tunc nobil. an di differenter congruere ⁊ patri ⁊ matri: vt in que non recuperabit primum gradum ut tanquaꝫ catur filius ſtione propoſita: vt eſſe ciuem vel comitatēſem antiquior preferatur in dando primam uocem militis qui eſſe aſcripticium vel aſcripticiam ⁊ ſimilia. ⁊ in ſed habebitur ut quidam de nouo perueniens natus eſt an̄ iſtis eſt regula ꝙ quis ſequatur conditionē ma militiam. et in collegio. vide plene tris: vt. d. l. ne diutius. ⁊. l. ſi qui. de agri. ⁊ cenſi. Ex.§. ſequenti. in. d. l. īꝑiaFallit in caſibus ibi not. inter quos eſt hic ca¶ Filius plebei an efficiatur nobilis ſi pater eiꝰ lis.§. is illd̓ ſus de comitatenſi dum excipit ibi caſum. l. meefficiat̉ miles poſt eius natiuitatē. ꝑ gl. d̓ nup. minimus. e. titulo. Nam debetis ſcire quod ⁊ ibi bar. et z Cum. l. ſeq. Facit utꝝ filiꝰ ple ⁊ bal. ibi tꝫ quidam ſunt aſcripticij qui ſunt multum aſcriIn filii S. bei ꝗ plebeiꝰ militauit poſt na opi. bar. hic pti glebe ⁊ debent ſemper morari in fundo: tiuitatem illiꝰ filij dicatur nobilisᵉ: ſicut pater in queſtiōe ⁊ de illis loquitur. d. l. ne diutius. cum ſi. quihic formata eius milite facto: ⁊ hic uidetur ꝙ non propter dam ſunt qui vocantur inquilini ſeu coloni qui ⁊ bar. ī. l. ſeſtatuta que dicūt ꝙ nobilibus delinquentibus nator. C. de licet teneantur colere agros tamen poſſunt mo pena aggrauetur. mō quidam natus ex plebeio dig. li. xii. rari vbi volunt. ⁊ de iſtis loquitur. l. meminicuius pater poſtꝙͣ ē natus filius ē effectus mileſ ⁊ uideⁱ qd̓ po mus: vt tenet ibi glo. ⁊ Azo in ſum. de agri. et nit bar. ī. l. i. delinquit: queritur an debeat puniri ut nobilis: cenſi. ⁊ iſti proprie ſunt comitatenſes qui tenen C. de ep̄i. ⁊ uidetur ꝙ non per hanc. l. facit. sͣ. de mili. te. l. tur colere agros ⁊ poſſunt morari vbi uolunt. cle. ſꝫ vtruꝫ militis.§. i. ſtāte ſtatuto tene iſta menti. Ex.§. ſequēti. ꝙ nobilibuſ No pena augeat̉ ¶ An ille qui patitur ī ſuuꝫ priuilegiū aliquid Item reſcripſerunt. vel ancianiſ fieri ī uno articulo ſibi p̄iudicet ī alijs. vel ptātibuſ hunc.§. ex quo habes ꝙ ſi quis uocatur peruſi ☞Op. d̓. l. uolūtarie. C. d̓ ex ꝗd in eo ꝗ d nus non ſequitur ꝙ ex ſolo nomine ſit de peruMaiore S. gi. tut. ⁊. jͣ. de uaca. mū. l. ꝓximo exiſio. ¶ Secundo nō. ꝙ nomina propria non uit officio pe.§. fi. glo. non ſoluit. tu dic ꝙ hic ꝯſenſit decu ſunt ſignificatiua ſed ad placitum imponuntur ancionatus rionatui ꝗ eſt actus uniuerſalis adiiciens hono vel poteſtaut. l. ſi quis in fundi vocabulo. sͣ. de le. i. ⁊ no. sͣ. res omnes: ibi conſenſit cuidam officio partirie. vid̓ ro. ſo. ma. ſuper rub. culari. ita ſol. glo. sͣ. de pͥuil. ueter. l. ij. ex quo codubitantem De decurio ī. l. ſi quis in nibus. rub. lige ſolutionem queſtionis an ille qui cōtra pri De decurionibus. Rubrica. graui.§. de uilegium ſuum patitur fieri aliquid in uno art. his. ad ſyll.

Ad albo ſcri. 25 ī Eneraliter.§. eos ꝗ iudaicam. Iudeus nō pōt eē doctor. adde nihilominus acta ꝑ ip̄m valēt: nec talis oppoſitio eēt admittēda ſiue opnot. ꝑ Bar. in rub. sͣ. de iuſt. ⁊ iur. ⁊ Bar. in. l. fi. C. de iude. ponit̉ pꝰ acta: ſiue an̄. vt notat Inno. ī. c. cū ſuꝑ. de offi. dele. ⁊ hoc ī ordiPurii.§. minores. vide bar. in. l. luciꝰ.§. ii. sͣ. tit. i. ⁊ ibi dixi q nario: ſecus ī delegato: vt ibi not. ⁊ no. Io. an. ī. c. mora. de re. iur. ī. vi. in minor nō dat vocē in cōcilio. ⁊ adde bar. poſt Ia. de are. in. l. mercur. ī his āt q̄ nō concernunt ſtatū reipub. puta forte qꝛ ꝯxerūt vel re de pupillo. ī prī. de ope. no. nū. c. ex eo. de elec. ī. vi. c. ii. de eta. ceꝑunt fructus vel ſolutōes debitorū ad dignitatē ꝑtinētiū: ſatis pōt di ⁊ quali. ⁊ idē ci ꝙ ſi fuetenuit bal. ī rūt ītitulati l. fi. C. de culo preiudicet ſibi in alijs. Ad qd̓ dic aut erat ⁊ appareat teſt. mili. ⁊ ī Facit actus particularis aut vniuerſalis: de quo ple Ad decurionatum. eter ꝙ ſcā ꝑ ip̄oſ l. exigendi. C. de ꝓcur. ne per Cy. in. d. l. uoluntarie. C. de excu. tu. tenēt duꝫ tn̄ ꝙ pr̄ poteſt ꝯſentire filio agenti etiā exͣ iudiciū. haberent bo qd̓ limita ni Iſtud princiEx. l. ſequēti. nā fidē ⁊ ſic ſi ēt pupillꝰ Eneralit̓ en. pium exami¶ Notarius ꝗ plura īſtr̄a fecit ⁊ ſolutionem rece ītellige qd̓ haberet ad na: vt. sͣ. e. l. ad tempus. ⁊. l. quid ergo. no. Hoſt. ⁊ miniſtratiopit an ex hoc ꝓbetur notarius. nē īre ſucceſ§. pena grauior. sͣ. de his qui no. īfa. Inno. ī. c. ī Hec. l. eſt ar. ꝙ litteriſde re ſiōis natura Ex.§. ſequenti. j Trennius. ſꝫqs ꝓbꝫ aliquē liſ: qꝛ tūc ad ſti. ſpo. ⁊ ī. c. ¶ Iudei doctorari nō poſſunt nec ad alios ho cū oliꝫ. d̓ cā miniſtrat ⁊ plura īſtr̄a feciſſe ⁊ tanꝙͣ notarius ſolunores noſtros admitti. oēs actus fa poſ. ⁊ protionem recepiſſe ⁊ ſe exegiſſe: ꝙ ꝑꝑ hoc nō pro prie. ⁊ hoc cit cū tutoriſ No. bet̉ ip̄m eē tabellionē. de hoc dic in Spe. de inEos qui iudaicam. ī his q̄ poſauctoritate. vtruꝫ ſtru. edic.§. reſtat. ꝟ. illud. ⁊. ꝟ. ꝗd ſi is. ⁊ per ſent ꝑtinere ꝑ. c. grādi. d̓ iudei poſſint habere honores inter nos. ⁊ hic ad eos ſi eſ ſupp. ne. p̄la Inno. extra de fi. inſtru. c. i. ⁊. c. cum. p. tabellio. dicit ꝙ ſic: ſed hodie dic contrarium: ⁊ ſic non to. in. vi. vt ī ſent legitīe ⁊ de reſti. ſpo. c. in lr̄is. intitulati vt filiis regū ⁊ poſſunt habere aliquem honorem inter nos: No. ꝙ ī iſtis fructus: vt baronū. ſed ſed inter eos ſic: vt not. hic in gloſ. ⁊. l. nullus. On tantum. honoribus d̓ no. in. c. ꝯſul ꝗd ſi ꝗs eſt C. de iude. ideo puto ꝙ non poſſint eſſe docto tationibꝰ. d̓ maior ſalteꝫ cernēdis eſt īſpiciēda illa conſuetudo ⁊ res iudei. iurepat. ⁊ in x. ⁊. viii. an. ſtatuta ciuitatis: qd̓ approbatur ꝑ iſtam. l. illis ꝗ faciūt in qua etate Nota ꝙ que prohi Op. C. de digni. l. nulfructꝰ ſuos ſi ꝗſ ſubdiaco Ecur lo. bentur ti. ſingulari ꝑ Ss qui. lus. ⁊. l. ne quis. So. dicut ī admini nus eē pote mittuntur titulo vniuerſali: vt. l. quedaꝫ ſtratoribus rat ꝑ clemē. co ꝙ hodie iſti ꝗ faciunt iſtas artes vieccleſiaꝝ: ſe generale de.sͣ. de acꝗ. re. do. les indiſtincte ꝓhibent̉ admitti ad aliquos ho cus ī alijs ꝗ eta. ⁊ quali. Iſtam. l. exami nores: qd̓ intelligo verū niſi in caſu neceſſitatis faciūt fruct ⁊ ibi hoc vi O tempus. nā. vt. l. quid er ſuos ſicut tu ſi alii non reperiuntur: vt iſta. l. in fi. ⁊ sͣ. e. l. ge detur tenere tores. ⁊ ita ī go.§. pena grauior. sͣ. de his qui no. īfa. Io. an..ſ. ꝙ neraliter.§. ſpurios. tellige. d. l. ꝗ tūc dare poſ Nota ꝙ inceſtuoſi ⁊ neqꝫ. Itē ſe ſit vocē ī cō Pur li. ſpurij non delinquunt Mperatores. cus in his q̄ cilio. ⁊ ideꝫ ſed alieno morbo laborant̉: vt hic. ⁊. l. tāgūt ꝓprie ēt videt̉ dit Iſte lege. C. de na. li. tatē rei. falItem reſcripſerunt. ⁊ noxiſſe bart. in Nota ꝙ minores. xxv. lit ī libertate d. l. luciꝰ.§. ta. caſus. Iſtā. l. intelligit Dy. in eis qui īterfue .d. l. cōpetit MinOrE S. an̄. non habent vocem in pe. sͣ. tit. i. ſꝫ runt ⁊ conſentierunt electioni. alias ſemꝑ poſſet ẜm ipſuꝫ. ad bal. ī. d. l. fi. concilio: qd̓ not. bn̄. hāc. q. vide C. de teſta. opponi: vt. jͣ. tit. ij. l. reus. in fi. Et hoc tꝫ Dy. exͣ Ia. de are. in mil. ꝯͣ. tu oīTex. ibi ſuffragiis. de reg. iur. c. qd̓ ſemel. li. vi. ibi. Itē pōt poni exē ſua diſpu. in Priuileglis. pluribus dignitano vide no. plum regule ī electōe ⁊cͣ. ⁊ tangā hoc ēt. jͣ. ti. ii. l. cipi. q̄ro ꝓ ꝑ glo. ⁊ qd̓ tibus per ſuffragia. ⁊ tene bene menti quis ha duco ꝯͣ te in reus delatus. in fi. oīo bal. ī. d. beat primam vocē in cōcilio. ſtrm̄ ⁊c̄. quā l. de pupillo o Hāc. l. vid̓ ego habeo ⁊ ꝑ bal. facit E decurionē. g Dy. pleIn principio tex. ibi vbi hāc. q. y Onore S. ſed peritioribus ꝗtex. no. in. c. niſſime ī. c. decet conceſſū. exͣ de reg. iu. diſputat ſaſtatutuꝫ. de buſqꝫ.i. dignioribus ꝗbuſcūqꝫ iniungē tis no. ⁊ adli. vi. ⁊ ibi pleniſſime de hac materia. reſcrip. ſed da ſunt. ¶ Oppo. C. de offi. pre. vrb. l. primicede qd̓ in inan de ꝯſēſu De albo ſcribēdo. Rubrica. ſtrumentis eoꝝ d̓ ꝯſilio rius. glo. nō ſol. dic ꝙ ibi loquit̉ de electis ⁊ no Ex. l. ſequenti. ātiquiſſimis pupillꝰ poſſit minatis qualiter ordinentur. hic de eligendis ¶ Canonici recepti aucͣte pape p̄ferunt̉ ī ſentēnō ſufficit ꝓ dare voceꝫ ⁊ nominandis. ¶ Item opp. glo. jͣ. de mu. ⁊ ho bare talem tijs dicēdis alijs canonicis electis inferioris au ſuit. q. Inn. ī ſuiſſe notano. l. vt gradatim. in prin. dicit glo. ibi de ordi.c. ſciſma. de toritate. ⁊ an lr̄is in muro ſcriptis ſit adhibēda rium: ꝗa eo reſcrip. quā ne honoris: hic de ordine oneris. tu dicᶜ ꝙ ibi fides. ⁊ qn̄ vniuerſitas nō hēt rectorem antiꝗor ipſo ex tāto refert Ang. loquitur de ordine honorum in eadem perſovel ille ꝗ alias p̄fereret̉ ī ſentētijs pōt collegiuꝫ tempore ſūt in. l. cū p̄tor na. hic in diuerſis. Et ſolu. gloſ. non eſt bonain poſſeſſiōe de iudi. ⁊ eo cōuocare. Et an in ſindicatu alicuiꝰ collegij de vel qͣſi ẜꝫ bal. quia hic etiam loquitur de ordine bonorū. cāu quo poſ beant pōi noīa illoꝝ q̄ ſunt de collegio. ī auc. quas ſet habilitaacti. C. d̓ ſa. ri nō ſuffice ſan. ec. alleret conſenſus maioris partis: ſed eēt neceſſarius omnium conſenſus: vt gat Inno. in. c. veniēs. de. v̓. ſig. ⁊ adde qd̓ bal. in. l. ii. in. xix. col. de ſer. ⁊ voluit Compo. ⁊ Io. an. in nouella in. c. ſcriptum. de elec. ⁊ ad predicta aqua. dicit ꝙ lꝫ ꝓbet̉ quē fuiſſe in poſſeſſiōe tabellionatus: tn̄ nō p̄ſumit̉ adde oīno bar. ī. d. l. quidā cōſulebat. in. ii. contrario in fi. sͣ. de re iud. ⁊ tabellio niſi forte fuerit ī lōga poſ. ẜm eū. ⁊ vide bar. in. l. barbariꝰ. ad fi. qd̓ dixi in. l. qd̓ maior. sͣ. ti. i. ⁊ an ſemina poſſit eē de illis habilitātibus sͣ. de of. p̄to. ⁊ qn̄ negat̉ quē eē tabellionē. vide bal. in. l. cōꝑit. C. de fi. in ī collegio. vide Imol. in. l. ii.§. penul. de ver. ob. ſtru. ⁊ ī auc. ſꝫ nouo iure. C. ſi cer. pe. Spe. ī ti. de inſtr. edi.§. reſtat. v̓. ꝗd c. h Onores. tu dic. ꝑ Bar. in. l. ii.§. prius. d̓ vulg. ⁊ vide barto. ſi ꝓducit̉. ⁊ ad bar. hic adde bal. in. l. ii. ī. i. et. ii. col. C. de ſen. et ꝙ n̄ ſuffi ⁊ qd̓ ibi dixi in. l. ſi quis mihi bona.§. iuſſum. de acꝗ. her. ⁊ bar ciat quē reputari tabellionem ē tex. et ibi exp̄ſſe bar. in. l. actuarios. C. de to. in. l. filiuſſamili. sͣ. de dona. ti. generali. actu. et nume. li. xii. et adde ꝙ ſi īfert̉ alicui. q. de aliqua qualitate extrin Erennius. ꝓ ītellectu hꝰ. l. aduerte. qꝛ licet probetur notariū ſeca inherēte ꝑſone: puta ꝙ nō ſit maritus vel tabellio vel p̄latus vel ꝙ h feciſſe īſtrumētū tanqͣꝫ notariū per hoc nō infert̉ ꝙ ſit notariꝰ nō heat ptātem eligendi cui incūbat onus ꝓbandi. vide dn̄m Ant. ī. c. ī ⁊ ita tꝫ Dy. hic ꝙ ſi īſtrumētū ꝓferat̉ ⁊ neget̉ ꝯficiētē fuiſſe ta notuit. de eo ꝗ fur. or. ſuſ. et Inno. ī. c. veniēs. de. v̓. ſig. et dn̄s Ant. ī. c. bellionē: nō ſufficit ꝓbare ꝙ ꝓ tali publice hēatur ꝑ. l. ꝗ neqꝫ. sͣ. de re. eo. ꝗd ꝑ nouale. d̓. v̓. ſi. et uide bar. ī. l. matrē. C. de prob. Inno. in. c. ex cōque ⁊ ꝑ. l. ſi is. de eo ꝗ ꝓ tuto. ⁊. C. ſi a nō cōpe. iudi. in. l. fi. ſꝫ Inno. ꝯͣ ī. d. c. i. ſti. de re. ſpoli. de fi. inſtru. ⁊ Spe. in ti. de ꝓba.§. i. ꝯcedūt tn̄ ꝙ ſi tabellio litigaret ⁊ ne e i Mperatores.§. item reſcripſerunt. adde qd̓ no. in. l. dotē. ſo. garet̉ eē tabellio ꝙ deberet on̄dere titulū ꝑ. l. cōpetit. ff. ꝗ ⁊ a qui. ⁊. C. ma. vbi vide oīno bal. et Imol. et dum Imo. ibi tetigit an be de ſen. ⁊ interlo. om. iudi. l. ii. ⁊ de fideicō. li. l. ii. de ma. te. l. cū ex falſis. tu neficium ſeu dignitas clericalis poſſit in inuitum cōferri. adde qd̓ no. in potes dicere ẜm Io. fab. inſti. de teſta.§. ſꝫ cum aliquis ex teſtibus. ꝙ in .c. vnanimiter. qd̓ eſt. c. fi. de poſtu. prela. et dum ibidem q̄ſiuit de offō officiis publicis ī auc̄te ⁊ vtilitate geſta iudicialia ⁊ alia ſtatū reip. cōcerpublico. adde glo. in. l. ii. qd̓ ꝗſqꝫ iur. facit. l. ſciēdū.§. fi. delegatio. et qd̓ nētia ēt ꝑ nō capacē officii: dū tn̄ ꝓ capaci publice hēatur valēt. nec oꝫ no. in. l. filiuſſamili. de ꝓcur. et in. l. ſancimus cum ibi no. ꝑ bar. C. de ad docere de ti. immo plus ꝙ ſi aliqua nota opponeretur vt infamie vel uoca. di. iudi.§. interim. in autē. de defenſo. ci. et. l. munerū.§. iudicādi. excōicatōis vel factū de quo eēt ipſo iure priuatus ipſo exn̄te ī officio: ꝙ t qd̓ ibi dixi poſt bar. jͣ. ti. i. Item adde ꝙ ambaſſiator cogitur accipere TTTT iij

De mune. ⁊ hono. minatim. iſt. de exhere. lib. ſicut in ſententia que ſertur in perſona vniuer ambaſiatā ẜm glo. in. l. prouidendū. C. de decurio. alias ē. l. ſi quis decu rio. ⁊ uide de offi. pu. tex. ī. l. nulli. ⁊ ibi bar. C. de defen. ci. Itē adde iſtis ſitatis. c. licet de ꝓba. c. capitulū ſancte crucis. de reſcrip. et poſt ea re no. ꝑ bal. ī rub. de fi. inſtru. C. in. iii. col. ⁊ non acceptās officiū pōt banfert opi. bart. hic et pro eo allegat in primo membro tex. in. c. i. de his q̄ fiunt a p̄l. ſubdit etiā qd̓ baldus in. l. i. de magiſ. conue. dicit quoſdam te niri ⁊ carcerari. gl. ⁊ bar. ī. l. p̄ſes. C. d̓. ſuſpe. tu. dixi poſt Imo. ī. d. l. dotē. nere nomina debere exprimi: quod videt̉ Bal. iuſtius cū tabellio ſit te¶ De albo ſcribendo. rubrica. De ſtis. l. domi a d curio cius. de tenes. ſta. et. c. cuꝫ ꝙ etiam poteſt dici mixtum illud munus ex eo Cū. l. ſeq. itē no. adde Ecuriones. Tmo. ꝙ ioa. de fi. in ꝙ iſtam exactionem facit ſuo periculo ſi non be no. ꝑ gl. ī. c. ſtru. et iō dꝫ ne exigit. Aduertatis ẜm hoc oē officium dicere noīa decurionū ſcribenda ſunt in albo ſolū. de ma deponere ꝑ tur munus patrimoniale: quia tenetur ſemper ſi ordine quo hic dr̄. ¶ Itē notaᵍ ex. l. ij. ꝙ canoio. ⁊ obed. ī verba facti ver. īter ali nō iur. nā ſi nici recepti auctoritate pape p̄ferunt̉ in ſentenmale gerit: vt apparet in tutela ⁊ cura ⁊ ſimilios. ⁊ in. c. ꝑ dicit capitu bus. vnde dic ꝙ ideo dicitur patrimoniale: ꝗa tijs dicēdis alijs canonicis electis auctoritate le tuas. ⁊ in. c. lum uel magati vel alterius inferioris. ¶ Itē iſta. l. facit ꝙ tenetur preſtare de ſuo patrimonio illud quod i. e. ti. et ex ior ꝑs facit non poteſt exigere a deficientibus: vt. jͣ. e. l. iij. hac. l. ii. diſcripturis factis in muro ſit credendū. Circa qd̓ ⁊c̄. dicitur iu cit Ro. in. l. dex: qꝛ ꝑ ſen facit qd̓ no. in Spe. de ꝓba.§. videndū. ver. ix. §. decaprotos. ⁊. jͣ. e. l. fi.§. mixta. qd̓ qualiter ꝓ ſi vero.§. d̓ ſum corpocedat ibi dicam. ¶ Item in hac prima parte In cōtrarium facit. sͣ. de religi. in. l. monumenviro. sͣ. ſolu. ris n̄ poteſt habes ꝙ perſonalia munera dicuntur etiā que torū. ſed dic vt ibi in glo. ¶ Item ꝑ iſtam. l. dima. ī. xlix. fal cōprehende lē. ꝙ poſtea deferuntur ex lege alicuius ciuitatis vel ex con cit Inno. ꝙ quando vniuerſitas vel collegium re: ꝙ pn̄tes doctoratus fuerunt caſuetudine ſi habet curam perſone tantum. ex non habet rectorem: ꝙ ille qui eſt antiꝗorᵇ in ab imꝑatore pitulū: vel quo no. ꝙ licet ſtatuta non recipiant interprecollegio: vel ille qui alias deberet p̄ferri in ſenp̄fertur anti maior ꝑs: qꝛ tationem extenſiuam actiue: quia iſta ſtatuta nō tētijs ferendis ſecundū formā iſtius. l. ⁊. l. ſpuquiori ꝗ aliū forte aliqui de ab īferio extendunt ſe ad alios caſus in ſtatuto non poſi rij.§. fi. sͣ. ti. i. pōt cōuocare collegium ⁊ alij teſūt excōicati re dignitatē vel it ī nō ſa tos: vt. l. ſi vero.§. de viro. sͣ. ſo. ma. ⁊. l. proſpenent̉ ire: ⁊ ſi non uadunt nō pn̄t mulctari ꝑͤ eū: hūit. facit cris: vel ſūt xit. qui ⁊ a qui. tamen bene recipiunt extenſioſed ipſis non euntibus pōt eis nō expectatis ꝓ ad hoc. c. hi abſentes a nem paſſiue: quia leges communes ſe extendūt cedi ad electionem. ita dicit Inno. in. c. i. extra d̓ qui auctori loco: vnde tate. de predebent uoma. ⁊ obedi. ¶ Item facitᵇ ꝙ in ſindicatu aliad ſtatuta. nam ſi ſtatutum iniungit aliquod ben. in. vi. ⁊ cari. ⁊ dicit cuius collegij debent poni noīa illorum qui ſūt officium lex ſe extendit ad illud vt dicatur illud eſt glo. in. l. dominꝰ Ab de collegio. Et iſtam rationem ponit Spe. in ti. munus perſonale vel patrimoniale ſecundum reſti. ī glo. fi. bas ꝙ nūqͣꝫ C. de aduo. diſtinctionem huius. l. ¶ Item dico in mulde ſindico.§. i. ver. itē oponitur ꝙ noīa. veripoteſt ꝯcipi ca. diuer. iu. caſus ī quo tis ſimilibus caſibus. verbi gratia dicit ſtatutū tas eſt iſta. qn̄qꝫ ſit ſindicatꝰ ad vendendū ſeu b ¶ Eſt antinotariꝰ non ꝙ filiuſfa. poſſit facere teſtamentum: certe lex alienādū: ⁊ tunc eſt neceſſe ꝙ noīa ſcribantur: ꝗor. antiꝗor habeat in extendit ſe ad iſtud vt intelligatur ꝙ faciat legi vt. C. de vē. re. ciui. l. fi. li. xi. de ſa. ſan. ec auc. hoc in collegio ē hoc depone p̄ferēdus. vi time ⁊ ſecundū leges ⁊ ex ea adietur hereditas ius porrectum. ⁊ in corpore unde ſumit̉. ¶ Qn̄ re deiudicio de bar. ⁊ qd̓ intellectus qꝫ tractat̉ de alijs actibus ſeu alio negocio: et ⁊ falcidia detrahetur ⁊ omnes leges teſtārie hē ibi dixi ī. l. i. nam ſi dicit bunt locum in eo: vt. l. i.§. ii. sͣ. ad. l. fal. ⁊ ſic ſta tunc ſi quidem eſt magnū collegium vt popusͣ. de obſeꝗ. petrus ⁊ tilus vnius ciuitatis: vel unum concilium magnū tuta recipiunt interpretationem extenſiuaꝫ paſ ⁊ ille ꝗ ē pocius fecerūt tētior ⁊ notunc nō eſt neceſſe ꝙ noīa ſcribant̉: vt extra de ſiuā: ita dixi ⁊ plenius in. l. omnes populi. ī ma capitulū ⁊c̄. bilior ī liga: nō ſequitur teria interpretationis extēſiua ſtatutorū. procura. c. fi. vbi eſt tex. Et miror ꝙ Spe. nō al intelligitur ꝙ capituluꝫ legat tn̄ debet dici in inſtr̄o oēs fuiſſe preſentes ſuperior ad ſit factum. Uod ad honores. cōuocandū. vel tot ꝙ facerent duas ꝑtes: vt. l. qd̓ maior. sͣ. oportet erar. l. fi. sͣ. de ti. ij. Si aūt eſt collegiū paruum vtputa prioruꝫ go. ꝙ ſubIſta lex legit̉ tribꝰ modis. prīo quo ad fi. īſtr. ⁊ no. dat illos faqui ſunt. x. vel canonicoꝝ: tunc credo ꝙ eorum honores.i. honoꝝ ſubeūdoꝝ ꝑicula ẜꝫ pͥmā lec. Inno. ī. d. c. cere totum noīa debent inſeri. ar. iſtaꝝ. ll. ⁊. C. de lega. l. fi. vel dic quo ad honores.i. ad excuſandoꝝ hono i. de ma. et capitulum obe. ⁊ Bal. li. x. non habetis hic alia. rū ẜꝫ ſcd̓am lec. vel dic.i. quo ad honores.ſ. de uel maioreꝫ de pa. cōſtā. cernēdos ẜꝫ tertiā lec. ⁊ q̄libet ē bona ⁊ nota. ꝓ partem: ⁊ ſic ī ver. ī noīe de iudicio De muneribus ⁊ honoribus. Rubrica. ut pꝫ in gl. ¶ Opp. sͣ. de adul. ſic eueniet. ⁊ sͣ. d̓ xp̄i. et Bal. intellectus: Continua vt in glo. his ꝗ ſunt ſui vel alie. l. filius. So. ꝗ ē in ptāte in rub. C. ꝓ ⁊ quia dicit ſocio. et anti Ex. l. ſequenti. nō hꝫ filios regulariter ī ptāte. Fallit in iſtis tri illos facere ꝗori deferē¶ Que dicantur munera perſonalia. ⁊ an ſtatu totum capi bus caſibꝰ ī ꝗbus fingit̉ filios hr̄e in ptāte. dum ſit. eſt tulum: ideo ta recipiant interpretationem extenſiuam. tex. ī. l. ii. C. preſumenT qui de off. p̄ſe. Primo loquitur de dum eſt ꝙ Uneru. muneribus perſonali p̄to. lxxiiii. notarius fe j Ibi. patrie. ciuitati. Et ſic ꝗs di. ep̄orum. HlS qul. or̄ hēre duplex domiciliū. bus publicis auctoritate ⁊ vtilitate. ſcd̓o cerit diligen xxiiii. di. ep̄i ter officium de muneribus publicis auctoritate ⁊ vtilitate ciuitatis ⁊ ꝓuinciale: vt hic ⁊ dixi. sͣ. ad mūi. l. i. qd̓ intellige ſuum. unde ẜm Ro. niſi priuatis. ſecunda ibi: eque perſonale. In prima Fede. conſi No. ꝙ lꝫ ꝗs Si in metallum. quent exhā minor ſit do parte op. dicitur hic ꝙ officium. x. primatus eſt lio. cclxx. di ctior in.§. ī patrimoniale: cōtra. jͣ. e. l. fi.§. mixta. dicit glo. cit ꝙ ſi in in nitus ⁊ hoſtis ciuitatis tamen reuerſus pōt ad ordinati. in ſtrumento autē. de he. dicitur taet ſal. et. d. lis abbas cū c. epiſcoporum. ſecundū eū in. d. l. ſi vero. in.§. de uiro. ī. l. iii. fallen. et vi talibꝰ ꝗnqꝫ monachis facientibus totū capitulū fecerūt ⁊c̄. ꝙ prīa fronde bar. in. l. vnicuiqꝫ. C. de ꝓxi. ſac. ſcri. lib. xi. et in. l. ii.§. prius. de vul. te preſumendum c totum capitulum interfuiſſe etiam ſi probetur ꝙ per pup. et q̄ dixi poſt bar. in. l. ſodales. sͣ. de coll. illi. vide glo. in. c. qm̄ abbas annum ante erāt ibi plures monachi. pro hoc. c. ea noſcitur. e. ti. ⁊ dicen verſus fi. in glo. mag. de of. dele. glo. ī. l. i. de āno. ci. li. x. ti ꝯͣrium incūbit onus ꝓbādi. vnde ꝯcludit Abb. ꝙ excep. caſibus exp̄ſ c ¶ Item facit. No. ⁊ tene menti de iſta qōne: et adde no. ꝑ can̄. in. d. c. i. de Iſis a iure non ē neceſſe apponere noīa: ⁊ ita reſidet cogitan. ¶ Et ad noma. et obedi. per Ang. in. l. inter omnes. qui ſatiſd. cog. poſt id qd̓ barto. ta. per Bar. hic vid Bal. oīno in. l. fi. C. qui bo. cede. poſ. ⁊ Imol. in. c. i. no. et adde qd̓ no. Bar. in. l. fi. C. de predi. curia. li. x. vbi dicit ꝙ nō ſuffi de ſindi. ⁊ Pe. de ancha. ī. c. cano. ſtatuta. in. xviii. charta. in. v̓. ⁊ propter cit dicere congregato conſilio niſi dicat̉ in quo due partes interfuerunt hoc. ⁊c̄. de ꝯſtitu. et dicit Abb. ſicc. jͣ. c. inter dilec. de dona. ꝙ ſi in inſtru. dicit̉ ꝙ oēs d̓ vni De muneribus ⁊ honoribus. rubrica. uer. ſecerunt tale ꝗd preſumitur ꝙ omnes interfuerunt licet per partem T qui.§. Si is qui duos. adde bar. in. l. i.§. ne caſtrēſe. sͣ. d̓ col. aduerſam negetur: et hoc per illum tex. qui dicit multum not. nam no d e la. bono. ⁊ Bal. in. l. fi.§. fi. in fi. C. d̓ bo. q̄ libe. allegat ēt Bal tarius non habet neceſſe probare ꝙ omnes fuerunt preſentes ſed credi in. l. filie. in penul. col. C. fami. her. ꝙ ſi pat̄ ſe obligauit ꝓ uno tur inſtrumento et onus probandi cōtrarium incumbit alleganti. et ideo filio non dꝫ hoc tantum ſolui de parte filii. ⁊ dicit Bal. in tractatu de dicit. Abb. in. c. v. de his q̄ fi. a p̄la. ſine conſen ca. ꝙ ibi uidetur tex. a cō duo. fratri. ꝓ ſi pat̓ facit ſumptus in ꝯuiuiis ꝓ ducēda uxore unius ſui fi traioſenſu: ꝙ noīa preſentium debeant ſpecialiter ſcribi: et hoc dicit ibi lii ꝙ non imputātur in partē filio ꝑ iſtā glo. ⁊ facit. l. credito.§. i. ff. ſolu. tenere Pe. ſed ꝙ quidam moderniores tenent contrarium: qꝛ paria ſūt ma. ⁊. ff. de neg. geſt. l. neſennius. niſi filius habuſſet patrimonium ſedeclarari per noīa propria et per circunlocutiones indubatas.§. no. paratum a patre: de quo patrimonio preſumitur ſoluiſſe patrem ⁊ im

I De mune. ⁊ hono. 25 2 pediſſe. ff. de pet. her. l. fi. Bal. ſubdit ēt ꝙ ſingula veſtimēta qͦ facit pater Quid āt de gabellis. vide Bal. poſt p̄dicta ī. l. penul. C. de ſa. ſan. ec. ⁊ in nurui īputant̉ ī partē filii quātum valēt nūc: nō quātum fuerunt empte: .d. l. placet. ⁊ in. l. inſtructores. ⁊ in. l. ii. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ an clerici ſint exē qꝛ iſte res nō p̄ſumunt̉ donate: ſꝫ cōmodate. l. ſi vt certo.§. interdum. ff. pti a gabellis. vide ī cle. pn̄ti. de cēſi. ꝑ Bar. ī. l. i. ad fi. C. d̓ mulie. ⁊ ī quo cōmoda niſi magna dignitas ⁊ multitudo diuitiarum ſaceret preſumi ꝯͣ lo. ⁊ no. in. c. fi. ad fi. de p̄ſcriptio. vbi oīo uide. ¶ Imponūt̉ collecte ꝑſo riū. l. ſi filie. ff. de le. ii. ⁊. l. ſi filius de dona. ⁊ vide ad materiam Spec. in ne ꝓ rebus: ⁊ iō nō imponūt̉ forenſibus nec eccleſiis vt. jͣ. e. l. munerum ti. de iudi.§. .§. patrimo. ſeꝗt̉. v̓. ꝗd ſi nioꝝ: ⁊ ita duo cū. v. ſe. mitti. Nota ꝙ ſi quis uult opponere contra aliquem ēt dicit bar. Ura Nota tex. ibi iō enim. ī. l. iiii.§. ſi electum de crimine non auditur in modum ex c.§. d̓ Quauis. actor sͣ. de ficiē ceptionis: ſed debet euꝫ de crimine accuſare: ut re. iud. ⁊ lꝫ re tiū. add̓ bar. No. ꝙ liberta pr̄oni nō ꝓhic dabo uobis remiſſiones: ut. jͣ. l. proxi. ¶ Segulariter nō L.iberti. deſt liberto. Et ſic no. ꝙ li in. l. ex diuer cundo nota ꝙ nemo ſine accuſatore punitur. īponat̉ forē ſo. in fi. sͣ. ſo. berta vnius de familia nō ꝓdeſt alijs de famiſibus. Item fallit in caſibus quos dixi in. l. ij.§. ſi publico. ma. lia. dixi. sͣ. ad muni. l. lucius.§. idem̄ reſpondit nec ſcholari b¶ In vno .sͣ. de adulte. Ex.§. ſequenti. bus. l. i. C. d̓ iudicio. add̓ cōſtante. vbi eſt tex¶ Que ſunt munera mere ꝑſonalia que inducū ꝓfeſſo. ⁊ me bar. ī. l. ii. C. ¶. Nota ex iſto.§. ꝙ tur poſſeſſionibus. Et an poſſit adhiberi remedi. li. x. ⁊ ī. l. de eden. De caprotoFa muneribus mii. C. ꝗ eta. li. c ¶ Qui ob dium ꝙ clericis ſiue eccleſijs pro ſuis poſſeſſio x. Fallit ta xtis q̄ tamen magis ſunt patrimonij ſeu rerū q̄ noxius. de nibus imponatur collecta. me niſi ꝯſue iſtiſ fratribꝰ ꝑſone nō excuſantur minores tudo fuerit Hic ponit aliam di⁊ vide bal. ī Sciendum. uiſionem munerum. Iſtud qd̓ dicit exī cōtrarium .l. placet. ⁊ ī Exactionem. actionem ītellige ẜm Barto. .l. et. C. de ⁊ eſt no. diſtinctio ⁊ habet no. glo. ¶ Nota dimultū nota ſac. ſanc. ec. paſſiue: ita ꝙ ab eo exigit̉: aliaſ eēt munꝰ ꝑſona ſtinctionem que ponitur in. ꝟ. nam quedaꝫ ⁊cͣ. bi. ꝑ illū tex. Eſcri le: vt. sͣ. e. l. i. uide glo. que incipit ut collecta. Aduerte quero in. l. muneri. r pto. No. mūera ⁊ honores deber̄ C. de auro que ſunt munera mere patrimonialia que indi§. de Pr̄ eſE S. diſtribui eqͣlit̉: vt hic vides. coro. libr. x. bitores. nocuntur poſſeſſionibus. tex. dicit hic ꝙ ſunt retriqd̓ no. an āt ta ꝙ ſi offici Ex.§. ſequēti. butiōes: quaſi dicatᵍ tributa qn̄ ſunt predia tri colonus em̄ alis anteqͣꝫ ¶ An ſi pr̄ fecerit expēſaſ ꝓ filio doctorādo vel butaria: ut. C. de epiſ. ⁊ cler. l. de his. ¶ Item ꝙ phiteota ſeu ſit ſindicat uxorādo an pr̄e mortuo dēant ⁊ alij fratres fadatariuſ cre reddat rōeꝫ quilibet muniat uiam ante domum ſuam hoc ē cere de cōmuni. ditor pigno officii n̄ po onus domus: ut. l. ediles sͣ. de uia pub. item ris teneant̉ teſt eligi ad No. ꝙ lꝫ pi ꝙ recipiant̉ hoſpitesʰ in domo eſt onus domꝰ. Si is qui duos. fecent expeſat vide no. bar illud officiū ut. sͣ. e. l. iij.§. munus. ⁊ ideo poteſt imponi hoc to. in. l. i. in iuxͣ. l. i. ⁊ qd̓ ꝓ vno filio militādo vel doctorādo uel uxoran .i. col. C. de ibi Bar. C. onus cuilibet poſſeſſori etiam forenſi ⁊ etiam iure emphi. do mortuo pr̄e ꝓ alio filio nō dēnt fieri expēſe vt oēs tā ci. eccleſijs ⁊ clericis: ut. l. de his. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ iūctiſ his qͥ qͣꝫ cri. ⁊c̄. de cōi: ut hic ī tex. ⁊ glo. quā no. ⁊ uide gl. q̄ īcide ſa. ſanc. l. iubemus nullam nauem. niſi aliqua ibi dixi ⁊ ꝗd e ¶ Scd̓o no. pit. dic ꝙ de nouo. ī fi. ibi ꝓ militia exercēda. ⁊ eſſent eis ſpecialiter remiſſa: ut. l. i. C. d̓ epiſ. ⁊ cle in ēphi. ecc. vide Bar. ī eā no. adeo ꝙ ſi aliꝰ fr̄ uult īpendia facere de vide bar. in l. nemo. jͣ. d̓ ri. ubi clerici nō tenentur ſuſcipere hoſpites. .l. priuate. cōi nō audit̉: ſꝫ dꝫ facere ſumptus de ꝓprio. re. iur. Collecte uero dicuntur que imponuntur perC. de excu. ſ ¶ Sciendū Ex. l. ſequēti. ſone pro rebus: ⁊ ideo clericis non poſſunt immune. vel. x. ad iſtū.§. vi ¶ Pbroatiōes ſcē ī uno iudicio ī hijs q̄ curſu ⁊ adde ꝙ p̄t poni collecteⁱ: ut. C. de ep̄i. ⁊ cle. autē. item nulde bonū tex. tꝑris mutatiōeꝫ recipiunt nō faciūt fideꝫ in alio. fieri ſtatutū ī. l. his onela cōitas. ⁊. d. l. de his. nec ēt forenſibus ut hic. ꝙ oēs ꝗ coribus..jͣ. ti. ¶ Sed q̄ro utrū poſſit adhiberi remediū ꝙ cle lunt ſeu coli proxi. Ura. ricis ſeu eccleſijs ꝓ ſuis poſſeſſionibus īponat̉ ſaciunt ſolg ¶ Quaſi di Nota.§. primo uāt collectā collecta. uidete pluries iā uidi fieri ꝓ poſſeſſiocat. adde gl. Deficientium. hievr̄ caſus ꝙ ex ẜꝫ bal. C. de ordina. in nibus iam queſitis eccleſie uel clericis nō p̄t ad ſen. q̄ ꝓ eo rub. C. d̓ an ceptiōe ne ꝗs exigat̉ niſi inꝙͣtum facere pōt eſt hiberi remediū: quia nō poſſumꝰ facere legē ꝑ qd̓ intereſt. no. li. x. tꝑalis: dixi. sͣ. de excep. l. iii. ¶ Scd̓o no. ꝙ ī his quā libertas eccleſiaꝝ īfringeret̉: ut in auc. caſin. l. i. in. vii. h ¶ Recipiā q̄ curſu tꝑis mutatiōem recipiunt ꝓbatiōes fcē col. ⁊ adde tur hoſpites ſa. C. de ſa. ſanc. ec. ⁊ exͣ de ꝯſti. c. q̄ in eccleſiaꝝ. ī vno iudicio n̄ facitū fidē ī alio: ut hic ⁊. l. ſpa in materia ad materiaꝫ Sed ꝓ his q̄ nō ſunt q̄ſita eccleſijs uel clericis Io. an. in. c. vide Bar. donē.§. ꝗ abſolutꝰ. sͣ. excu. tu. tene mēti hūc.§. pn̄t fieri ſtatuta talia ꝙ ēt ſi ꝑuenerint ad ecclei. de immu. .l. neqꝫ. C. d̓ z Uide glo. q̄ in ſiam uel clericos poterit īponi collecta hoc moec. in. vi. in īeol. li. x. et Qui obnoxius. apit. ar. cōtra glo. de hoc bal. ī. l. nemi doᵏ: ꝙ predia omnia ciuium que ſunt in comita hoīes. de iſtis fratribusᶜ de pn̄ia ⁊ de alijs dicā ⁊ ibi ēt ponē. C. de ſa. tu ſint tributaria ⁊ affecta onere tributorū pro nit in quo ſā. ec. ⁊ bar. jͣ. de iure īmu. l. ſemꝑ.§. ꝗbuſdā. collectis imponēdis. iſtud colligit̉ ex dictis In loco debet ī. l. d̓ his. C. ſolui: ⁊ ꝙ no. exͣ de fo. cōpe. c. poſtulaſti. ⁊ ita fecerūt ꝑuſi de ep̄iſ. ⁊ cle Eſcripto. fratres ſiri. ⁊ Bar. in ni merito īponunt collectas oībus poſſeſſionibꝰ mul uiuētes .l. ordine. sͣ. Iſte.§. d̓ facto ſeruat̉ q̄ peruenerūt ad eccleſiaſ uel clericos poſt dcāꝫ DebitoreS. piſis ꝙ nullus officiaꝓ vno com ad muni.l. ſcāꝫ Eugubini tenuerūt unū aliū modū ſecu putentur in i ¶ Imponi lis exn̄s in aliquo officio anteꝙͣ ſit ſindicatus ⁊ muneribus collecte. ad rum ꝙ quilibet ciuis etiam comitatenſis doreddat rōneꝫ illius officij pōt eligi ad aliqd̓ alid̓ vel honoride qd̓ lꝫ di nauit cōi oēs eoꝝ poſſeſſiones qͣs hēbat noīatī bꝰ. vid̓ bal. officiū. ¶ Scd̓o nota ꝙ ſi ꝗs p̄ſtat idoneos fide catur ꝙ col diſtinguēdo poſſeſſiones ſingulas: ⁊ illaſ poſſeſ in. l. ēt in. iiij lecta ē munꝰ iuſſores preſtatio fideiuſſoruꝫ habetur pro ſolu ſiones recipiebat a cōi ſub tributo ⁊ cenſu colle col. in. v̓. mō qꝛ īponit̉ ꝓ tione: ⁊ ē ſpecialis caſus hic. quero ⁊c̄. d̓ ſone ꝓ rebꝰ. ctaꝝ: ⁊ ꝙ ſemꝑ in qualibet alienatione uel teexecu. rei iu tn̄ Andre. d̓ ſtamento intelligatur exceptū hoc ius cōis. Iſte Ii quis accuſatorem. di. ⁊ adde ꝙ iſernia in. c. cautele fuerūt neceſſarie: ꝗa eccleſie ⁊ clerici tm̄ bal. in. c. i.§. i. q̄ ſint reſimiliter. d̓ ga. ut ibi re cap. cōra. ar. fert bal. dicebat ꝙ ſportularie collectōes ſunt munꝰ patrimoniale: qd̓ eſt illius tex. dicit ꝙ nō poſſet imponi collecta rōne fructuū niſi dūtaxat re vtile: qꝛ nō ſubditi tenent̉ ad eas. cū teneant̉ ad munera patrimonialia. l. ſpectu fructuum illius anni. sͣ. de vſufru. l. ſi pendente. et.§. ſi quid cloa fin. C. de iureiur. ⁊ vide qd̓ no. in. c. ꝑuenit. de īmu. ec. ī nouella. ſicut ad carii. qd̓ no. ad ea que dixi in. l. iii.§. ſi actor. ff. de re iudi. et hētur in. l. ſoluēdū paſſagiū tenent̉ nō ſubditi. l. pe.§. nauē. C. loca. bal. apud iul.§. heres. ff. de leg. i. ⁊ ibi dixit Imo. ꝙ ſemper in imponenda col k ¶ Hoc mō. adde bar. in. l. i. C. de muli. ⁊ in quo loco. ⁊. l. i. C. de mune. lecta hētur magis reſpectꝰ ad fructus ⁊ redditus qͣꝫ ad valorē rei: qd̓ no. pa. li. x. ⁊. l. fi. C. de exactio. tribu. vide tamē bal. ī. l. placet. ⁊ ī aucͣ. itē nul an āt ſit munus ordinariū vel extraordinariū. vide bar. de iur. immu. l. la cōitas. C. de ſa. ſan. ec. ⁊ ibi Bar. ⁊ glo. ī. d. l. fi. C. de exact. tribu. ⁊ vi hi, ꝗ. ⁊ qd̓ ſit munus mixtū tꝫ Bal. ī. l. ꝑꝑ. C. ꝗ bo. cede. poſ. ⁊ vtrum ſit de qͥ dixi ī ꝓpoſito in. l. īcola. sͣ. ad muni. ⁊ uide oīno Guil. ⁊ Bal. ī. l. de remediū qd̓ eccleſiis poſſit īponi collecta ꝓ poſſeſſiōibus: ⁊ adde caſum ī his. C. de ep̄i. ⁊ cle. Et an doctoribus poſſit īponi collecta vide Bar. in quo ēt eccleſia tenet̉ de iure. jͣ. e. in. l. munerū. in. v̓. ab hmōi. ⁊ ibi bar. ⁊ .l. i. C. demulie. ⁊ in quo loco. Quid de ꝯſulibꝰ. vid̓. jͣ. e. in. l. honorem. no. cautelam bar. quā tꝫ bal. in. l. placet. C. de ſa. ſanc. ec. ⁊ ſing. ꝑ Ro. in TTTI iiij

De mune. ⁊ hono. .l. ſi publicanus.§. i. de publi. Bal. in. l. fi. C. ſine cenſu vel reliquis. per gat Ro. no. clxxxviii. Bar. in cōſilio incipien̄. ſi aliqua. ¶ Quid autem de fratribus tertit ord ¶ Patrimoniorum. ſallit ī his. Nota ꝙ feneratores poſſunt collectari: dinis. vide bar. in. l. ſemꝑ.§. quibuſdam. jͣ. de iur. īmu. ⁊ que collecte et lꝫ ſint forenſes. de hoc uide pulchre ꝑ Bal. in. l. etiā. C. de execu. rei iud̓. datia poſſint imponi clericis. vide no. bar. in. l. fi. per illum tex. C. d̓ cur. in pe. col. et ꝑ bar. in. l. i. C. de muli. et in quo loco. pub. li. xii. ⁊ in materia vide omnino que dixi poſt bar. in. l. ad inſtru. e ¶ Collectā forenſibus. et ut poſſit imponi quot requirantur. uide que di ctionem. C. xi poſt bar. ī de ſac. ſā. ec. .l. iiii.§. ſi ac Ono excreſcebant in diuitijs ꝙ poſſeſſiones nō rema tor d̓ re iud. ſi vult: vt in cōtrario. Bar. h rem. f ¶ Mixta. ꝑ nebāt ad onera ſubeūda ciuitatis. Predicta di Hic ponitur alia di vtrū ſōale tm̄: ad m Unerumnctio munerum. co ſalua correctiōe ⁊ determinatōe ſancte mr̄is conſules tede Bart. in neant̉ ad col eccleſie: quia ſi aliud determinaret: ⁊ ego aliter Ex.§. ſequenti. .l. iiii.§. ſi lectas: ⁊ ꝗd actor. de re determino. Iudicare quis cogitur ⁊ notarius conficere in ī doctoribꝰ iudi. et bar. Ex. l. ſequenti. ſtrumenta uide bar. in poſt gl. in. l. ᵇNota ꝙ munus iudi ¶ Reus accuſatus an poſſit habere honores. .l. i. C. d̓ mu ii. C. d̓ apo. lie. ⁊ in quo Iudicandi. candi eſt neceſſarium. ⁊ ꝗd ſi crimē opponat̉ per modū exceptiōis. pub. lib. x. et loco. et bar. bar. in. l. etiDicit Dy. ꝙ iſte caſuſ alibi ⁊ ſic nota ꝙ quis cogitur iudicare: ⁊ eſt ar. iſte Eij. in. l. aditos am. C. d̓ ex nō reꝑit̉. Nota ꝙ reꝰ accutex. ꝙ tabellio cōpelliturᶜ facere inſtrumentum. .C. de exacecu. rei iudi. ſatus nō pōt hr̄e honores. quid āt ſi cri tori. tributo. ar. ēt. sͣ. fur. aduer. naū. cau. l. ii.§. viatorū. ⁊. C. ⁊ qd̓ no. bar Une mē ei infligat̉ ꝑ modū exceptiōis denunciatōis to. in. l. miſſi de aſſeſ. l. fi. ⁊ de aduo. di. iudi. l. ſancimus. m ruꝫ. opinatores. vel inꝗſitionis. vide p Inno. exͣ de accu. c. acceEx.§. ſequenti. §. iuC. de exacto dēs. ⁊ pleniꝰ ꝑ eū exͣ de ſimo. c. accuſatū. vid̓ ibi. ¶ Preſtantia dicitur munus patrimoniale et dicādi. ⁊ per ri. tribu. li. x. iſtū tex. uide munus patrimoniale eſt preſtare equos et mug ¶ Iure cō ¶ D rempublicam. qd̓ dixit bar. muni. ſꝫ cō los reipu. An autem ſi ſubditus non habet il ī. l. ēptor.§. tra hanc ſoCirca hāc. l. vide q̄ pleniſſime ſcripſi. sͣ. los emere teneat̉ vide: ibi. Sed quero. Et an ali .i. jͣ. de uac. lu. facit. l. in de re iudi. l. quidā cōſulebat. quis habeat excuſationem a muneribus patrimu. .d. l. ii. C. ut Ex. l. ſequenti. c ¶ Tabellio nulli uic. ibi monialibus. ⁊ forenſibus ciuitas non poteſt īcōpellit̉. qd̓ naturali eꝗ ¶ Officiū ſibi delatū qͣ actiōe ꝗs petere poſſit. ponere collectaꝫ niſi habeat ſpeciale priuilegiū limita ut ꝑ tati. ⁊c̄. Nota bar. in. l. ii. I quis magiſtratuſ. Patrimonioruꝫ. munꝰ pa⁊ adde tex in. l. ii. C. de No. ex hac. l. ꝙ quis cogitur ad ſuſcipien trimōiale dicit̉ preſtare equos vel mulos quos d̓fen. ci. quē dū offm̄ iudicis offō. ¶ Sꝫ q̄ro ſi ipſe n̄ cogit̉ ſꝫ quis hꝫ reipu. ⁊ ideo īponitur etiam cuilibet fo ad hoc alleip̄e vult petere officiū qd̓ delatū eſt qua actione renſi ꝗ in ciuitate illa reperitur hr̄e iſta talia. gat bar. ī. l. petet. vide Inno. exͣ. de ꝯceſ. p̄ben. c. quia cūctiſ quedā ī pͥn¶ Ex quo nota ꝙ p̄ſtantia dr̄ munus patrimo ci. sͣ. de edē. in prima glo. mag. q̄ olim erat extrauagas: honiale. nō enim imponit̉ ꝑſone ꝓ rebus: ⁊ ſic viī diſcurſu. die eſt poſita. li. vi. det̉ ꝙ poſſit imponi forenſibus. ¶ Sed quero Et de hoc Nota ꝙ ille qui ē munere neſi aliquis non habet equos vel mulos an poſſit Onorem. de prioribus ciuita ceſſario iudi cogi ad emendū ipſos ad hoc vt poſſit reipu candi. uide tis nō pōt preponi alicui officio ſine dipreſtare. Rn̄deo ꝙ quis cogatur ad emenduꝫ ꝙ habet̉ ī. c. gnitate. ¶ Scd̓o nota ꝙ ꝗ hꝫ officiū ſine dignieēt onus impoſitū ꝑſone ꝓ rebus: ⁊ iō forenſi paſtoralis d̓ tate hoc nō obſtante pōt vocari ad dignitatem of. or. ⁊ erūt bus non poſſet īponi. fallit in hisᵇ ꝗ exercēt fe vel ad honores. dicit glo. no. hic ar. ꝙ cōſules pene eius et nus ꝗ lꝫ ſint forenſes: tn̄ pōt eiſ īponi iſtud on ſimiliū ꝗ de nō tenent̉ ſoluere collectā. hoc ar. nō eſt verum ꝓ pecunia quā ibi hn̄t: ⁊ ēt pōt eis īponi colleiure ad talia quia collecta eſt onus patrimoniale qd̓ imponit̉ cta: vt hic. ⁊. l. filij.§. fi. sͣ. ad muni. qd̓ tene men mūera et oſ ꝑſone ꝓ rebus ciuilibus ⁊ incolis: vel oꝫ te dice ficia pn̄t īui ti. Itē ex ver. hmōi. nota ꝙ a muneribus pr̄imo ti cōpelli de re ꝙ eſt munꝰ mixtū vt vidiſtis. sͣ. e. l. reſcripto. nialibus nullus habet excuſationē: nec nobilis quibus uid̓ §. fi. ſꝫ ab iſtis nēo excuſat̉: vt no. jͣ. e. l. fi.§. hmōi nec pōtifex ⁊ ſic eccleſia non hꝫ excuſationē: vt q̄ dixi poſt ⁊ sͣ. e. l. iii.§. decaprotos. bar. ī. l. īꝑahic ⁊. l. iubemꝰ nullā nauē. C. de ſa. ſan. ec. Fallit tores. sͣ. ti. ſi ſpecialiter eſſet eis remiſſum. vt. l. ij. C. de epi T gradatim. .i. et illa no. ⁊ cle. Item in ver. p̄terea. nota ꝙ ciuitas nō po nā prīo pote . Not. ꝙ ſtatuta reciteſt imponere collectam forenſibusᵉ: niſi habe rūt ꝓ hoc exͣ Sed ſi lege. piūt interpretatiōem hi de domo at ſpāle priuilegium: qd̓ intellige vt dixi. sͣ. e. l. re .l. ex oībus. reſtrictiuā. plene dixi in. l. oēs populi. in mateſcripto.§. fi. C. de decuria interpretatiōis ſtatutoꝝ quā materiā ſi quis Ex.§. ſequenti. ri. li. x. Item poneret hic optime ſtaret. ¶ Diſputando ueritas inuenitur ⁊ onꝰ deficiē bona eoruꝫ ꝯſignāt̉ ſuDicit dy. ꝙ iſta tium debeat eē tocius vniuerſitatis. T ſi filium. oꝫ iteligi qn̄ is ſucceſſori Nota ꝙ notādo ⁊ diſputādo ve bus. l. ſi ad pr̄ nō fuit ꝓteſtatus ſe velle alioꝝ oneꝝ M ixta. ritaſiuenit̉. ¶ Scd̓o no. ꝙ illud magiſtratuꝫ onera ſuſtinere: alias ſecus: vt. C. de ꝑi. ſuc. l. .e. ti. Itē pu qd̓ exactor tributorum non poteſt exigere tenet̉ ii. li. x. ⁊ ibi no. sͣ. fa. her. l. ſi filia.§. idem̄ ſcribit. niūtur pena ſoluere de ſuo. ¶ Ad hoc oppo. sͣ. e. l.§. ſed ⁊ d̓ qua ī auc. alias eſt. l. ſe.§. i. curatores. ⁊.§. pari modo. vbi dicitur ꝙ ſuſce de defen. ci. ¶ Glo. in ptio collectarum eſt munus perſonale tantum §. q̄. col. ij. et Xtimationem. teligit ꝓ intellectu ¶ Item opponi. quia uidetur ꝙ onus defiiſtud principium quando quis promi.d. l. ex oībꝰ cientiuꝫ debeat eſſe totius vniuerſitatis de qua uide moder. ſit pecuniam pro habendo honore quo cāu nō erat ille deficiens non illius exactoris: vt. l. i. C. ī. l. i.§. ſi ꝗs debet audiri. de quo dic: vt. l. i. sͣ. ad. l. iul. de de om. agro deſer. li. xii. So. de iure communiꝰ tutor. sͣ. qn̄ ambitu. Tu vero potes ponere caſum de eo ꝗ appe. ſit. Ite onus deficientium nullus tenetur ſoluere ſeu poſſunt carvult dare pecuniam reipu. ad hoc vt reſpu. faſubire: vt in primis cōtrariis. ⁊. C. vt nullus vi cerari et bāciat illud officium adimpleri per aliū: quo caſu ca. ꝓ alio debit. exi. l. i. li. xi. Fallit ſi aliter lege niri. glo. et nō debet audiri: vt. l. imperatores. jͣ. de polli. ⁊ ibi bal. in. l. municipali vel conſuetudine cautum ſit vt hic. .l. fideicōmiſſa.§. vlti. sͣ. de le. iij. preſes. C. de ⁊. d. l. i. de oī agro deẜ. tunc enim illi legi ſeu cō ſuſpe. tur. et 6 Oppo. sͣ. e. l. honor. ſuetudini ſtādum eſt vt dānum ſuſtineat collepreallegataꝫ s Poni..§. fi. So. quidam ē ho .l. ſi ad magictor uel vniuerſitas ſecundū formam legis vel nor cum ſumptu ⁊ illum poteſt quis reiterare ēt ſtratum. alle conſuetudinis.

De vacatione ⁊ excu. mune. De iure īmu. 25 3 De vacatio. ⁊ excu. mu. rub. cit lex. neqꝫ doratheū. C. de decur. li. x. no. bal. in. c. i. de feu. marchie. hoc a o Mnis excuſatio. ⁊ ad iſtuꝫ tex. in prin. ibi ſine tꝑe prefini. vide Dy. tn̄ nō eſſet verū in ſucceſſionibus: qꝛ deſcēdētes ex feminis tūc venirent ⁊ bar. in. l. cum dotem.§. ſi maritus. sͣ. ſo. ma. ut uidet̉ ꝓbarī in. l. cū acutiſſimi. C. de fideicō. ⁊ in. l. gn̄aliter.§. cuꝫ aūt. N honoribꝰ. Iſta. l. in.§. ꝗ publici muneriſ. facit ar. ad. q. ẜm Ray. de īſti. ⁊ ſubſti. ſub cō. fac. ⁊ in. l. cū auus. de ꝯdi. ⁊ demon. Quid de v̓bo vtrum ille cui ē cōceſſa īmunitas a collectis: ſit ēt īmunis a collectis q̄ īgenerationi. videt̉ idem qd̓ de v̓bo generi. vide bal. in. l. ii. in. ii. col. C. de ponunt̉ ꝑꝑ iur. emphi. neceſſitatem Quid de v̓guerre. ⁊ vi ¶ De vacatione ⁊ excuſatione muneꝝ. Rub. bo ſobolis. dicio elidit actionem. ita tetigit in. l. i. sͣ. de exce de Dy. in. l. vel ꝓlis. dic pti. ⁊ ibi latius dixi. ſi ex toto. in ꝙ ēt femine prī. sͣ. de le. Quid dr̄t iſte ti. a ſeq̄nti videbitis. jͣ. ti. i. ſuꝑ ru. Hoc quod veniūt vt ꝓUnt munera. nie dr̄ p̄ter i. ⁊ vide bal. bat̉ in. l. i. sͣ. Unis excuſatio. ⁊ oīno in. l. ſol. ma. in. l. eos ꝗbus pͥncipali bn̄ficio. ītellige de beneficio .i. C. ne ne.v. C. de na. No. ꝙ oīs excuſatio nitit̉ eꝗtate: q̄ ſpāli īdulto ſuꝑ hoc: alias ſecꝰ: ut. sͣ. l. ꝓxi. ī pͥn. mi. li. ⁊ in. l. li. ⁊. l. fi. C. d̓ eꝗtas hꝫ īfringere rigorē iuris vocā emp. Spec. ¶ Quero an eccleſia ſubeat iſta onera. dic vt in bo. ꝓſcrip. ⁊ de excu. ⁊ vi tis oēs ꝑiter ad munera ⁊ honores. Sic ēt diciglo. in. l. i. C. ne de Imo. in rei domi. uel mus ꝙ oīs exceptio nititur equitate: vt. sͣ. de do Op. C. de le. l. vniuerd. l. ſi ex toto tēp. ⁊. adde Xgal O. ſis. dicit Dy. ꝙ hic exli ex. l. qui equitate. ⁊ qd̓ no. bar ꝙ ꝓles ꝓprie to. in. l. ſi mi No. ꝙ accuſant̉ durāte eoꝝ offō tm̄: nō aūt poſt eſt q̄ nuptiis Qui excuſatione. ta ſcū ī vua hi ⁊ tibi.§. ī nata eſt ẜm legatiſ. de le Retor. bal. ī rub. C. cā nō ꝓſunt in alia ſimpliciter: qd̓ intellige in hiſ ga. i. ⁊ ad p̄ de priui. do. q̄ curſu tꝑis mutant̉: ut. sͣ. ti. i. l. cura.§. deficien Dicit gl. hic no. diligēter diſtīctōeꝫ dicta allega in pͥn. Quid O¶O. quā facit iſte.§. tangā. jͣ. ti. i. l. ij. tur tex. in. l. tium. ⁊. l. ſpadonē.§. ꝗ abſolutus. sͣ. de excu. tu. de v̓bo ꝓgeſi inter ſoce Ex. l. ſequenti. nie. dic ꝙ cō Ex.§. ſequenti. rum.§. cū in prehēdit oēſ ¶ An eligens ſciēter īdignuꝫ priuetur ptāte de ¶ An arbiter uel conſultor ꝗ cepit audire cām ter. de pac. deſcēdentes nuo eligendi dignum. doti. ⁊ vide poſſit cogi finire. Et an ſi iudex cui cā ē delega ex linea maqd̓ no. bal. ī ta ſe abn̄tet an delegans poſſit alteri cām cōmit ſculina tm̄ vt .I. iubemus Extudecimum. ꝓbatur in. l. tere. Et an dilatio ſit danda ꝑꝑ abſentiam ad nullā. in pͥn fi. ⁊ ibi bal. Hic vr̄ caſus ꝙ qn̄ uocati de ſa. ſan. ec. .C. de emā. Qui pueroS. aliqs electus ad ali C po No. ꝓ arbitro uel libe. ⁊. l. fi. ⁊ ꝯi poſt cam. cōſultore ꝗ cepit au c Retor qd̓ offm̄ excuſat̉: vel remouet̉ ꝙ electio alterius ibi bal. C. de p§. ſi do. ꝓmiſ. iūloco eius deuoluat̉ ad ip̄m iudicē remouentem direᶜ cauſam an poſtea poterit cogi. ⁊ certe ſic. pꝰ cāꝫ. cta. l. dedit vel excuſantē. nā hic vides ꝙ electio iſtoꝝ offi¶ No. tex. ibi ſemel enī agnoſcēdo. nam ſemecepit audire dotē. de col. cialium ꝑtinet ad decuriones: vt. sͣ. qn̄ ap. ſit. l. ſi ꝯſultor uel agnoſcēdo vr̄ renūciare ſuo priuilegio ī illa cā: bono. ⁊ add̓ arbiter cepit .i.§. ſolēt. ⁊ ad muni. l. ij. ⁊ tn̄ nō remittit̉ ad eoſ an aūt in alijs p̄iudicet. dixi in. l. ij. in fi. sͣ. de deꝙ appellatio audire cam ne ꝓlis veni ſed preſes ipſe eligit vt hic uides. In cōtrarium cū. ⁊ habuiſtis no. sͣ. de priui. vete. l. ij. ¶ Scd̓o p̄t poſtea cō unt oēs qui facit. sͣ. de opt. le. l. ij. ⁊ ibi dixi. doc. tāgunt. C. de no. ꝙ ſi iudex cui cauſa eſt delegata ſe abſenta gi eā diffini appellatione cōtrahē. emp. l. fi. dicatis vt ibi. Can̄. tn̄ dicūt ꝙ re: quod no. uit ꝙ iudex delegans pōt alteri cām cōmittere: familie com idem ſi acce dꝫ diſtingui. an aliꝗſ eligit aliquē ſciēter īdignūꝫ qd̓ ītellige ſi abn̄tia eſſet lōga: vt hic dr̄. ¶ Ter prehēdūtur: ptat inſtrm̄ vt probatur ⁊ priuat̉ ꝓ illa vice ptāte eligēdi: alias ſecꝰ. Idē tio dico ꝙ id qd̓ dr̄. sͣ. ex ꝗ. cau. ma. l. item ait p̄ elec. ſue ecī. l. officiales ſi peccauerūt in forma eligēdi: ut extra. de elec. tor.§. fi. ꝙ ꝓpter abn̄tiam aduocati datur dila cleſie. c. i. exͣ in auc̄. ſtatui de ꝓcur. ⁊. l. .c. ꝗa ꝑꝑ. Et iſtā. l. poſſumus ītelligere ꝙ ipſe p̄ tio intellige ſi in breui eſt reuerſurus: alias aliuꝫ mus. C. de ſi filius. ad ſes vocauerat hic aliquē ad iſtud munus ꝓferēepiſ. ⁊ cleri. aduocatum debet ſibi querere: vt hic dr̄. mace. ⁊ dixi Quid de ver de pecunie ⁊ hic dr̄ ꝙ ex ſuo offō abſqꝫ appella ¶ De iure īmunitatis. Rub. poſt Imo. ī bo gēti tue. tione ſi viderit manifeſtū ip̄ꝫ eſſe grauatū ſenio ¶ Quero in quo differt hic ti. a p̄cedēti. gl. po. l. que dotis. dic ꝙ veniad fi. sͣ. ſolu. vel corporis ībecillitate pōt ip̄m dimittere ⁊ alinit duas dr̄ias vt hēs in ea. Dy. dicit ꝙ in ti p̄unt agnati ⁊ ma. Et adde um loco ſui cōſtituere. ſed ſuperior non pōt ſine cognati: vt cedenti tractatuꝫ fuit de cauſis excuſationū ſeu Bar. in. l. ſi. eſt glo. no. appellatione: ut. l. ciues. C. de appel. vacationū: hic de ꝑſonis q̄ excuſationē petunt. cum dotem quā in mate Ibi abeſſe deſinit.i. Quid vult di.§. ſi maritꝰ ria vide in. l. Xmpus. redire cepit. ſed poſt l OO HOC. gere tex. agēdi ſo. ma. .i. sͣ. de prod ¶ Tertio ba. Quid de ꝙͣ redijt: dumtū legitimo tēpore: de hoc cā. glo. dat duas expoſitōes. tene ſcd̓aꝫ no. adde tex. verbo nomi ſequitur ꝙ hic loquit̉ in his ꝗ erāt in naui: ⁊ ꝑꝑ ⁊ ibi bar. ī. l. ni tuo. dic ꝙ ſed ſi vnꝰ.§. a Iſtā. l. ꝓſe ſuam priuatam vtilitatē qui īmunitateꝫ nō hn̄t. omnes de fa Decurionatū. ge vt ī glquod aūt sͣ. quod intellige: ut. l. ſemꝑ.§. negociatores. jͣ. e milia veniūt de iniur. .l. pronūciaEx.§. ſequenti. tio.§. famiA honoribus. ¶ Priuilegia conceſſa alicui ⁊ poſteris ad naDe iure im lie. jͣ. de vermunit. rub. No. tex. ibi etenim tos ex feminis nō porrigunt̉. bo. ſigni. ex Philoſophis. phuloſophātes veUi ob quo Bar. ☞ No. ꝙ priuilegia data q hoc.§. multum no. Per ſonatibi tuiſqꝫ poſteris non Intelli ꝑſonaſ per illū tex. Is honoribus. gas hic extendunt̉ ad natos ex feminis. qd̓ no. bene: ⁊ no. No. ꝙ pͥ in. l. quotiēs uilegia ꝯceſ de priuilegijs generalibꝰ: ſecus ſi de hoc vide Dy. extra de regu. iur. c. priuilegium ꝑſo.C. de priui. ſa tuo genepriuilegio ſpāli mentio fieret: ut. jͣ. l. proxima. ſchola. li. xii. Ex. l. ſequenti. nale. li. vj. ri ſiue tuis dixit ꝙ ſi cō Ex.§. ſequenti. ¶ An alicui īmunitas poſſit ꝯcedi ⁊ ꝑ quos poſ poſteris nō cedo priuile ¶ Exceptio ſuperueniens pendēte iudicio: an extēduntur ſit ꝯcedi. Et qͣliter debeat ꝯcedi iſta īmunitas gium tibi ⁊ elidat actionem. ad natos ex Et que dicant̉ munera ordinaria et que extraor tuiſ filiis ma ſeminis. ⁊ vi ſculis ⁊ femi Pe. allegat hunc tex. ꝙ excedinaria: ⁊ an cum ciuitas ſemel priuilegium imde bar. in. l. AūcLi S. ptio ſuperueniens pendēte iunis: ꝙ ſoluꝫ munitatis dedit poſſit illud reuocare. qꝛ tale. ſolu. ueniunt vir ma. hoc digines ⁊ vicunt ꝗdam fallere in cauſa libertatis data alicui ⁊ ſuo generi: quia tunc due non autem nupta: ad quod uide quod dixi in. l. quidam conſul. de veniunt natī ex feminis. ⁊ vide tex. in. l. i. sͣ. de li. cā. Iteꝫ limita ꝑ Pau. re iudi. Et ultra predicta uide de materia in. l. apud iulia.§. ſi quid alicui. de ca. in. l. maritum. ſo. ma. ⁊ vide Imo. poſt glo. in. l. ſi ita ſcriptuꝫ. de le de lega.i. per doc. in. l. ex facto.§. ſi quis rogatus. ⁊.§. fina. ad trebel. ⁊ in ga. ii. Item appellatione generis venit frater. l. ii. sͣ. de interdic. ⁊ releg. .l. i. de conſtitu. prin. ⁊ ad iſta uide omnino Barto. in. l. ſi ut proponiſ. C. Item venit legitimatus ꝑ obla. curie. l. cōium. alias qm̄. circa medium: ⁊ de di. li. xii. Et ꝗd de uerbo ſtirpe. uide tex. ⁊ ibi bal. in. l. ſi quis in ſuo. in ibi Bal. C. de na. lib. qui tex. in hac materia ſolēnizanda multa poſſet: ut prin. C. de inoſ. teſta. quid de proximis ⁊ cōſortibus: uide bal. in. l. dudū ibi ꝑ bar. ⁊ ꝗ ſint de genere: vide ēt tex. in. l. ii. C. de ordi. iudi. ⁊ in. l. i. C. .C. de cōtrahen. empt. ⁊ ad predicta omnia uide oīno bal. in repe. c. ſi pa de ꝓba. ꝗd aūt ſi dicat̉ ꝯcedo tibi ⁊ poſteris tuis: uidet̉ ꝙ ſit idē: ut hic fa ter. de teſta. in. vi. in. v. charta.

De decretis ab or. fa. I qui. ad materiā huiꝰ. l. primo qͦrit̉ qui poſſint ꝯcedere priuilegia riali. in. vi. ⁊ uidetur tex. hic ſacit tex. in. l. neqꝫ etate. C. de mu. patri. li. x. ⁊ h imunitatis: ⁊ ꝗbus: vide bar. in. l. vacuatis. C. de decur. ⁊ in. l. i. de l. i. ⁊ ibi glo. C. ꝗ nume. lib. ⁊ in. l. ſunt munera. sͣ. ti. i. Pe. de ancha. in. c. decretis decu. li. x. ⁊ qd̓ no. bal. in. l. ēt. de execu. rei iudi. ⁊ ſpec. ī ti. lꝫ. de cēſi. tenet opi. bar. ⁊ And. de barulo. ⁊ Io. an. de platea. in. d. l. ſi ꝗs de cēſi.§. i. v̓. ſed ꝗd ſi vniuerſitas facit pactū. ⁊ no. cano. ⁊ dn̄m An. ī. c. decurio ꝑ illum tex. ſed ꝗd ſi aliꝗs ex filijs neceſſariis adinuicē decedat ii. de īmu. ec. īmo nō valet pͥncipis reſcriptum ꝯcedēs īmunitatē a collepoſt īmunitatem. dicit Io. an. in. d. regula decet ꝙ nō nocet cū quo trā. ctis datiis ⁊ ſit ibi bal. in gabellis. l. quibuſdā ad oēm. ⁊ Bal. Pro declaranda iſta. l. Uides hic ꝙ qui habet ſexditionibus .C. de vecti. I. e gem. decim liberoſ excuſatur a mu h I C UI. Quero vtruꝫ alicui poſſit ſuis. ⁊ Bar. ⁊. d. l. vacua in. l. i.§. non dari īmunitas ab oneribus. Rn̄deo cerneribus. Contra. īmo ſufficiunt. xij. vt. C. de detis. ⁊ uide ſolum. sͣ. de bar. in. l. i. in tum eſt ꝙ ꝑ principē ſeu ꝑ legem pōt concedi īcurio. l. ſi quis decurio: alias ſufficiunt. v. vt. C. excu. tuto. fa pe. col. in v̓. munitas ab oībus oneribus ⁊ muneribus etiaꝫ qui nume. li. l. fi So. veritas eſt ꝙ quandoqꝫ nucit quod no. item qͥro. C. realibus: vt. sͣ. ti. i. l. ſunt munera. verū tn̄ ſcias ꝙ merus quinqꝫ liberorum excuſat a perſonalibꝰ Bal. in. l. ii. de mulie. ⁊ ī .C. ſi aduer. oīa priuilegia per principē ꝯceſſa fuerūt reuoca muneribus nō a patrimonialibus: ut. sͣ. titu. i. l. quo loco. ⁊ deli. ⁊ quod ibi habes ꝑ ta ꝑ. l. C. de his ꝗ vaca. a prin. r ece. l. i. ⁊ de decu .iij.§. que patrimoniorum. ſed numerus. xvj. vel no. Ange. in bar. q̄ dicāt̉ ri. l. vacuatis. ⁊ ibi no. Ciuitates aūt etiam cōce xij. liberorum excuſat a muneribus patrimonia.l. minoribꝰ munera ordunt īmunitatem aliꝗbus ciuibus iam ſubditis C. de his ꝗ. libus ⁊ perſonalibus: vnde nō tenentur ſoluere dinaria ſiue ut indig. et ciuitati: ⁊ nō valet pactū: vt. d. l. vacuatis. ⁊ de īcollectas: vt hic. ⁊. d. l. ſi quis decurioᶠ. exͣor. ⁊ bal. ī quod nota. l. i. alias fi. C mu. nemini ꝯce. l. i. ⁊ maxime ſi iſta īmunitas cō☞ Hunc.§. proBal. in. l. ge ſine cēſu uel Negociatore S. ſequere vt hacederet̉ a muneribus patrimonialibus: vt. C. de neraliter. ſo reli. ⁊ in. l. i. lu. matri. in mu. patri. l. neqꝫ. ⁊. l. patrimonioꝝ. Si vero īmu bes in glo. Ex.§. ſequenti. in. iiii. q. pͥn. contrarium nitas cōceditur alicui ꝗ de nouo ciuis efficit̉: tūc qd̓ cuiꝰ. vni. ¶ Priuilegium conceſſum alicui: an trāſeat ad facit. l. cura. no. ⁊ bar. in pōt ei de nouo cōcedi ⁊ eſt ſibi ſeruāda: vt hic. liberos vel uxores eoꝝ viduas. .§. deficien.l. i. C. de. li. ¶ Sed q̄ro per quos poſſit cōcedi. Rn̄deo do tium. de mu i Quero an priuilebro decimo. Immunital̓i. giū cōceſſum alicui ne. ⁊ hono. ⁊ ctoribꝰ ⁊ medicis pōt cōcedi ꝑ decuriones hoc ADDE per in. l. his.§. qͥs īmunitas eſt per ordinē ciuitatis. alijs vero nō poſſet cōce tranſeat ad liberos vel ad vxores eoꝝ uiduas. pe. d̓ va. mu. ꝯcedi poſſit di ꝑ illosᵇ: ⁊ ſic requireret̉ adunātia generalis: dic vt no. per Cy. in. l. iij. C. de epiſ. ⁊ cleri. ⁊ Cy. in. d. l. ⁊ qualiter ſivt. C. de decre. decuri. l. i. ¶ Quero qualiter de generaliter. Ex.§. ſequenti. bi p̄iudicet ADDE an bet ꝯcedi iſta īmunitas. Rn̄deo: d̓bet ꝯcedi ſpā ¶ Excreſcentibus redditibꝰ eccleſie debet auꝗ hꝫ īmunipriuilegium tate ⁊ an pōt liter ⁊ diſtincte vt fiat mētio de muneribus reali geri numerus canonicorum: ⁊ īmunitas conceſ ꝯceſſuꝫ hn̄ti ſit reuocari. bus ⁊ ꝑſonalibꝰ ordinarijs vel extraordinarijs. ſa mercatoribus debet ſeruari ſi in loco tenent xii. liberos fi alex. ꝯſilio. c nam ſi ꝯcederet̉ īmunitas a muneribus ſimplici niat̉ ſi aliꝗs maiorem partem fortunarum. i. i. li. ⁊ vide liberoꝝ moter nō haberēt īmunitatē a pr̄imonialibuſ: vt sͣ. ēt Ro. cōſiNo. arg. ꝙ excreſcē riat̉ bal. cōſi Ne gociatiO. tibus facultatibꝰ eclio. cclii. ti.i. l. his oneribus. ⁊ sͣ. ti. ij. l. fi.§. pe. ¶ Itē nō lio. ci. tertio b ¶ Per il intelligeret̉ de muneribus ordinarijs: ſed de ex cleſie debet excreſcere numerus canonicoꝝ: vt ī lib. los. ⁊ ſic rec ordinarijs: vt. sͣ. ti. i. l. hi ꝗ muneris. ⁊ sͣ. de mug ¶ Negocia .c. cum oēs. ⁊. c. cum acceſſiſſent. extra de conſti. reret̉ adunā tio. utrū dine. ⁊ hono. l. cui muneris. ⁊. C. de his ꝗ pu. mu. tia. generaliſ ¶ Item no. in.§. cōductores. ꝙ īmunitas data catur merca hoc credo vac. acci. l. i. ¶ Iteꝫ iſta īmunitas nō porrigitur aliꝗbus mercatoribꝰ: ita demū eſt ẜuanda ſi ma tor ꝗ nō exverū niſi cō ad honores: vt. d. l. cui muneris. sͣ. de mu. ⁊ hoiorem partē ſuaꝝ facultatum tenent in illis mer ercet artem cederet̉ a cō no. vnde ēt de his expreſſa mētio debet fieri. vn̄ mercātie: lꝫ cantijs. ſilio. nā tunc exercuerit: ⁊ ſis cautus qn̄ dictas iſta talia pͥuilegia. ¶ Queforte vꝫ lꝫ n̄ Ex.§. ſequenti. ſit deſcript fieret adunā ro que dicant̉ᶜ munera ordinaria: ⁊ q̄ extraordi ¶ Qui ſunt de collegio artis ⁊ nō exercent artē in matricula tia generalinaria. Rn̄deo ordinaria ſunt ea q̄ īponunt̉ a pͥn an gaudeant priuilegio collegij. Et an collegiū mercarorū. quod uocat̉ cipe vel a lege: vt. d. l. i. C. de his ꝗ pu. mune. va Ia. bu. ī pͥn. uulgariter ꝑ gaudentiuꝫ vel fratrū de penitētia tertij ordiniſ .ff. ueteriſ. di lamentū: ro ca. acci. ⁊ ideo puto ꝙ collecte que īponunt̉ a le ſancti franciſci habeant īmunitatem ab oneribꝰ cit ꝙ nō: niē qꝛ ꝯcilium ge municipali lata in ciuitate ſuꝑ hoc a toto po ⁊ muneribus. ſi ſit ſolitus uidetur oīa pulo dicant̉ munus ordinarium. Et idē puto gerere ⁊ ani poſſe qͥ totuſ Ex hoc.§. no. duo. Quibuſdam. Primo ꝙ iſta col de his que īponunt̉ a papa clericis vel ab īpera mū gerendi populus. gl. retineat: qd̓ ē in rub. C. tore alijs: ſed collecte q̄ īponerent̉ ab aliꝗbus legia nō pn̄t cōueniri niſi ſui cā.ſ. cā tractādi ea p̄ſumit̉ niſi q̄ ſit lō. ꝯſue. magiſtratibus ut a prioribꝰ uel a maioribꝰ gabel q̄ ad collegiū ſuū ſpectāt: alias poſſet puniri: ut deſeruiſſe ꝓglo. inſti. de larijs qui hn̄t ſuꝑ hoc auctoritatē diceret̉ mun betur. īſti. de .l. ſub p̄textu. sͣ. de exͣor. cri. ¶ Scd̓o no. ꝙ illi ꝗ iur. na. gē. ⁊ extraordinariū: ut. sͣ. ti. i. l. in honoribꝰ.§. ꝗ mure. diui. ī.§. ciui. ⁊.§. lex ſūt in collegio artis: nec exercēt artē: nō debent pauonuꝫ. in ē. ⁊ in.§. ple neris. ⁊. d. l. i. C. de his qui mu. ua. acci. ¶ Que gaudere pͥuilegio artis. facit. C. de ſa. ſan. ec. l. c quo ꝓximaꝫ biſcita. ⁊ ī. l. ro utrū ciuitas que iſtud priuilegiū dedit poſſit ſub p̄textu. sͣ. e. l.§. negociatores. in eo ꝙ ibi dr̄: aliud.§. reꝯſuetudineꝫ ꝑ ſuam. l. ip̄m reuocare. Rn̄deo qn̄qꝫ tale priuiſertur. jͣ. de reſpicio non quādiu in eo actu ē ⁊cͣ. ¶ Quero an collegium regū. iu. legium tranſiuit in formam pacti uel cōuentioremotaꝫ: ut militū gaudentiū: ⁊ collegiū fratrū de pn̄ia ter.ff. de ali. uel c ¶ Quero qͥ nis: ⁊ tunc ciuitas nō pōt ipſum reuocare: alias tij ordinisʰ ſancti Frāciſci habeāt īmunitatē ab ci. le. l. mella dicātur. l. i. ſecus: ut. l. qd̓ ſemel. ⁊ ibi dicam. jͣ. de decre. ab oneribꝰ ⁊ muneribus. Uidete vos debetis ſcire .§. i. uide ēt .C. de vaca. ordi. fac. ubi gl. tāgit. ⁊ dixi ī repe. l. oēs populi. mune. dic̄ ꝙ bal. in. d. pͥn. ꝙ iſti frēs nō ſūt religioſi: ꝗa nō renūciant ꝓpͥo. munera orEx. l. ſequenti. ⁊ ad id qd̓ ī Itē ꝗa hn̄t vxores. Itē nō ſūt clerici: ꝗa nullum dinaria ſunt ſi. no. hic bar ¶ Numerus. v. xij. ⁊. xvj. liberorum a quibꝰ mu ordinē clericalē hn̄t. hn̄t tn̄ quēdā modū viuēdi que a legibꝰ to. adde. l. le neribus excuſet. ſenatuſconab eccleſia romana approbatū: ut no. d̓ reli. do. gatis.§. ſi ſul. vel cōſti. unus. de le.c. i. ī cle. ſed lꝫ ibi nō ponat̉ niſi de fr̄ibꝰ tertij or Emper. īponūt̉ quaga. iii. ⁊ uide dinis ſcī Frā. ſunt tn̄ ꝑſone eccleſiaſtice ꝗ vocāt̉ lia ſunt patri bar. oīno in monialia a ꝗ rub. de naui bus nullus excuſatur: ut. C. de mu. patri. l. ii. cula. li. xi. qͥ eſt.i. rub. illius libri. d ¶ Munus ordinariū. hoc uidetur uerū ſi hēat ꝑpetuā ⁊ determinatam h ¶ Quibuſdā. tertii ordinis. utruꝫ ſrēs tertii ordinis ſint īmunes: uide formā ẜm quod no. bal. in. l. placet. C. de epiſ. ⁊ cle. ⁊ circa hanc materiā: quod no. glo. in. l. cura.§. fi. jͣ. de mu. ⁊ hono. ⁊ hēs in cōciliis cald. ꝯcilio uide bar. plenius in. l. i. C. de muli. ⁊ in quo lo. li. x. cxci. ⁊ bal. in. l. placet. de ſa. ſan. ec. ⁊ ꝗd de fraternitatibus an ſint ꝑſone Emꝑ.§. legē. ſed an pacto poſſit renuaciari īmunitati ſibi a lege con eccleſiaſtice: uide que no. doc. in. c. i. de ſymo. ⁊ iſtis adde bar. in. l. i. sͣ. de s ceſſe. bar. multū no. in. l. uniuer. C. de le. li. x. dicit ꝙ ſic quod e menpenis. ⁊ adde ꝙ heremite pn̄t habere ꝓpriū. ſed nihilominus ſunt eccleſia ti tenēdum. ẜm euꝫ ꝑꝑ unū quod uidetur obſtare: de quo ibi ꝑ eū. ſtice ꝑſone. xxvii. q. ii. ecce. alias ē. q. i. ꝗ v̓o. ⁊ no. Inn. in. c. mona. de elec. f C. l. ſi quis decurio. Sꝫ quod. xii. liberi nō excuſent a muneribꝰ patrimo ⁊ dicit glo. Io. an. in. c. ſciāt cuncti. de elec. in. vi. ꝙ conuerſi: hoſpitalarii: nialibus tꝫ bal. in. l. ſi ꝗs decurio. hic alle. ⁊ ꝙ ibi ſit ſpāle ī decurione ꝑꝑ templarii: ſunt eccleſiaſtice perſone: licet non ſunt clerici. allegat. xvii. q. curam officii: ⁊ tenēt multi quos refert Io. an. in regula decet. in mercu .iiii. quiſquis. patronus autem eccleſie laicus: non eſt ꝑſona eccleſiaſtica

X7 De legationibus. 25 4 ⁊ ideo dicit glo. in. c. ex eo. de elec. in. vi. in glo. fi. ꝙ cōuerſi ſunt ꝑſone ec no. ꝑ Io. an. in. c. i. de cle. cōiuga. ꝑ dn̄m An. in. c. nullus. de iudi. ubi plecleſiaſtice. ⁊ ibi vide an̄ hēant vocem in capitulo mulierū. aut beguinarū ne de materia. ADDE an fraternitates dicant̉ eccleſiaſtice ꝑſone. pau. ſtatus ē reprobatus. ſed ſtatus mulieruꝫ tertii ordinis ſancte clare bene de ca. cōſi. clxxxi. ⁊ an ordo tertii ordinis ſancti frāciſci ſit eccleſiaſticus approbatur: ⁊ tales ſunt religioſe: ut in cle. i. de reli. do. ꝑ Ioā. an. ⁊ dicit bal. cōſi. cccxxxv. īcipiēte q̄dā ſoror. li. quarto. cōſuluit ꝙ ſtante ſtatuto ꝙ mulier nō poſſit ꝯͣhere niſi certa ſolēnitate ẜuata ꝙ nō cōp̄hēdat muliere glo. in. d. cle. i. ꝙ ſorores tertii ordinis ſancti franciſci nō ſunt ꝓprie eccle ſiaſtice ꝑſotertii ordīs. ne: ut refert bal. in. l. pladeo deuoti: vt habetur. xij. q. i. c. duo ſunt geneCiēdū defert ſue legationis: vt. l. ſi publicanus.§. i. sͣ. cet. C. de ſa. s ſed ēt ra. ⁊ ſunt exempti a iuriſditiōe ſeculari: vt ibi dr̄. de pub. ⁊ ibi dixi. ſanc. ec. ⁊ vi amicꝰ. Et iſti milites gaudētes hn̄t de hoc exp̄ſſuꝫ priNo. hanc diſtinctionem qn̄ ē de dn̄m an. ī Amicus ini I lO. officium cum ſumptu officia.c. ii. de for. uilegiū: ⁊ ideo vidi cōſilia pluriuꝫ doctoꝝ iuris mici mei eſt cōpe. ⁊ adde mihi ſuſpecanonici ⁊ ciuilis ꝙ iſti ſunt exēpti a muneribus lis filius habet vacationem propter pa qd̓ no. ī cle. ctuſ: uide tn̄ ſeculariuꝫ ⁊ collectis ⁊ ab alijs ſicut clerici: ⁊ ita trem: alias ſecus: quod tene menti. ex eo. de ſen. no. ī. c. īſinu Ex. l. ſequenti. cōſuluerūt multi aduocati de curia: ⁊ dn̄s Gui. exc. ⁊ cōſulante. de of. d̓ uit bal. in cō de baiſio archidia. bonon̄. ⁊ Dy. de mugello: ⁊ ¶ An vicerector ſtudij hēat īmunitatem. le. ī notabilicilio inci. in bꝰ. ⁊ qd̓ dixi iſta cōſilia eoꝝ vidi: ⁊ eoꝝ cōſilia fuerunt tm̄ in Hic videt̉ eſſe caſus ꝙ vixp̄i noīe ſuꝑ pꝰ bar. ī. l. ꝗ f I Il S. cerector ſtudijᵇ nō habeat fratribus gaudētibus: ſed idē ē in fratribꝰ tertij iuriſdi. de iu eo qd̓ queri ordinis ſancti Frāciſci: tn̄ hic ꝯtrariū vt videtis munitatem facit ēt. jͣ. e. l. vicarius. In cō tur ⁊c̄. ꝙ or riſ. oī. in. bal. do tertii orobſeruat̉. nā cōueniunt̉ ſub iudice ſeculari ⁊ ſol ī. l. iiii.§. ſi tu trarium videt̉ caſus. C. vt digni. or. ſeruet̉. l. fi. ī dinis ſancti tor. de ſuſpe. uunt collectas. Puto tn̄ īdubitāter ꝙ ſi appafi. So. qn̄qꝫ vicerector cōſtituit̉ ab ipſo rectore: tu. Cy. ⁊ bal. Franciſci ſit rere poſſet ꝙ aſſumpſiſſent illū ordinē ſeu habi ⁊ tunc ipſe rector videt̉ gerere ꝑ eū ⁊ nullam īordo ecclein teſte. ī. l. ſi tum in fraudē oneꝝ ꝙ eis nō ꝓdeſſet: vt. sͣ. eo. l. munitateꝫ habebit vicerector ſeu vicarius eius. ꝗs. ī vlt. col. ſiaſticuſ ⁊ ei .C. de teſti. ꝑſone ecclevt hic. ⁊. l. vicarius. jͣ. e. Qn̄qꝫ ꝓpter receſſuꝫ ſeu §. diuus quoqꝫ pius. ⁊ sͣ. de mune. ⁊ ho. l. cura. ſequit̉ hoc ſiaſtice quā mortem rectoris ipſa vniuerſitas facit vicerecto §. fi. vbi glo. tāgit de fr̄ibus. de pn̄ia. facit qd̓ no. bal. ī. l. i. C. ſi uis ibi uidea extra de obli. c. i. ⁊. l. ſub p̄textu. C. de ſa. ſan. ec. rem: tūc habet īmunitatē quā haberet ſi princiquacūqꝫ pre tur cōclude Ex. l. ſequenti. paliter ipſe eſſet creatus rector: vt. d. l. fi. in fi. C. di. pote. ⁊ ui re ꝙ ſint de de cano. ī. c. foro ſeculari ¶ Baliſte appellatione nō venit arcus nec ecō vt digni. or. ſeruet̉. d̓ iſtis loquit̉ ti. C. de of. eius ⁊ bar. ī. l. cō ſi repellunt̉. tra. qui vi. al. ge. ¶ Tertio opp. sͣ. de le. iij. l. i.§. a p̄ de accu. modiſſime. No. ꝙ appelfectis. ſed quāto tꝑe oportet ꝙ ꝗs gerat officiū Iliꝰ vi de libe. ⁊ po Uibuſdam. ſatiōe baliſte n̄ f cerecad hoc vt ꝗs habeat vacationē. Rn̄. toto tꝑe of ſthu. ꝑ bal. tor ſtu in auc̄. niſi. ī cōtinet̉ arcus nec econtra. nam ⁊ videtis hic po ficij: ſi gerit minus minuitur ſibi vacatio dumdii. vicerepe. col. de ſē nunt̉ per ſe baliſtarij: ⁊ per ſe arcarij. modo ſcias ꝙ ſi nō gerit officium vel gerit mictor ſtudii n̄ ten. ⁊ de his nori tempore quarte partis totius tēporis nulhꝫ īmunitaꝗ p̄ſidēt hotē adde bar. De legationibus. Rub. lam debet habere vacationem ſeu īmunitatem: ſpitalibus ꝗ in. l. i.§. ꝗb nō gaudent vt. l. ⁊ milites.§. qn̄qꝫ. ⁊.§. plane. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ de le. iii. ⁊ de pͥuilegio litIſta .§. fi. sͣ. de excu. tu. ⁊. C. de cōſul. l. iij. li. xij. iſtis gerenti terarū: uide Um queritur. lex Ex. l. ſequenti. bꝰ vices alie bal. in autē. nas ꝗd poſexaminatur. sͣ. de conſti. pe. l. eum ¶ Doctor legens qui nō pōt aduocare poteſt hoc ius por ſint: uide bo rectuꝫ. in. ii. qui.§. iulianus. mittere cedulam ⁊ alloqui iudicem. nū tex. ī auc̄. col. C. de ſa. Ex. l. ſequenti. de collati.§. ſan. ec. ⁊ viAulus. ¶ Suſpectus eſt nō ſolū inimicus meꝰ ſed ami ad hec. v̓. ꝓde que dixi hibent̉. ⁊ gl. poſt bar. ī. l. cus inimici mei. ⁊ citatus ad locum ſuſpectū nō Nota ꝙ legatus nō debet ī. l. ii. C. d̓ hiſ orphanotro Paulū S. attendere ad aliud ꝙͣ ad of tenetur comparere. qui vi. al. ge phos. C. de ficium legationis. ¶ Item notaᶜ ꝓ doctoribus runt. ⁊ no. ꝑ epiſ. ⁊ cler. ⁊ Liendum. bar. in. l. i. sͣ. huius ciuitatis qui nō poſſunt eſſe aduocati. nā ꝑ Ang. in cō de of. eius ⁊ cilio. cix. dic̄ ſi mittūt vnam cedulaꝫᵇ iudici: vel ei loquuntur No. ꝙ mihi ē ſuſpe hic adde. l. Si accuſato. gus nō ſoluꝫ inimitn̄ Bal. in. l. nō ꝓpter hoc videntur aduocare: tene menti. ꝯperimꝰ. C. oēs.§. prete 9.§. i. De materia hu cus meus ſed ēt amicus vel domeſticus inimici de ꝓximis rea nullꝰ. C. X IAl ū Seius.§. dicaꝫ vobis in ſa. ſcri. li. xi. ⁊ mei. ¶ Scd̓o no. ꝙ ſi ꝗs citat̉ ad locū ſuſpectū d̓ epiſ. ⁊ cle. lxxxxiii. di. p̄ ꝙ ita ſūt exē l. i.§. diuus. jͣ. de vari. ⁊ extraordi. cogni. vel ſibi inimicum nō cogit̉ cōparere. ar. sͣ. ad tre cipimus. ⁊ ē pta hoſpitabellia. l. de eta. Et ꝑ hoc caſſauit papa ſnīam īpe Facit ad qōnem de bonus tex. ī lia ſicut ecIcarius. vicerectore. ratoris henrici quā protulit cōtra regē Roberl. i. C. ꝗ mu. cleſie. l. oīa ī ex. hi qui. tum. nam īperator citauit regē ad ciuitatem pi 9 Gl. fi. e. tit. ⁊ ibi Aulꝰ. I qui legationē. itelbar. ⁊ doc. ⁊ ſanam ipſi regi capitaliter inimicam: vt in. c. pa§. pau ſacit qd̓ dixi ligit hic de libello conuentionali. ideꝫ in ſtoralis. extra de ſen. ⁊ re iudica. in clemē. lus. itē in. l. pn̄ti. C. libello ſupplicatorio ad impetrandum aliquid no. idē tenet Ex. l. ſequenti. de his ꝗ ad bar. ī. l. i.§. i. ec. confu. ⁊ cuꝫ generaliter prohibitus ſit aliquid facere: vt ¶ Legationis offm̄ ꝓbatur ꝑ lr̄as delegatiōis. .sͣ. de poſt. ⁊ uide bar. ī. l. vidiſtis. sͣ. e. l. eum qui. alias incipit paulus.§. Probatur autē hoc ꝙ no. ꝙ ſi aliꝗſ quod ꝯſtitu X Sal̓ O. ſt legatus ꝑ lr̄as quas paulus. ꝓhibet̉ adtum. de teuocare qd̓ ī ſta. mil. ⁊ di telligitur ꝙ cit Ho. in. c. nō ꝓhibeat̉ ſi gratis velit aduocare. Dicit Ro. in. l. ii. in prin. sͣ. de v̓. ob. nō dubiū. de ſen. excō. ꝙ qn̄ ꝗs eſt cōuerſus remanēs in domo ꝓpria vt d ¶ Unā cedulā. ⁊ ſic ſtatutū puniēs ad laicus ⁊ viuit honeſte vt clericus ex toto in foro eccleſiaſtico intelligit̉ ꝑ tex. in fi. huiꝰ legis. uocatum vel loquentē in voce: nō punit ſcribentem. ꝯͣ facit tex. in. l. item tranſlatus ⁊ īmunitate eccleſie gaudere dꝫ. xvi. q. iiii. ꝗs facit. de cen. c. apud.§. generaliter. sͣ. de iniur. ⁊. l. eoꝝ.§. fi. e. ti. de quo in. l. i. de ver. ob. qͣꝫqͣꝫ. in. vi. cle. pn̄ti. de cēſi. xii. q. i. eccleſiaꝝ. c. i. de cē. cum ſimi. ⁊ ad maper moder. ⁊ Bar. in. l. i. de extraor. cog. teriā adde qd̓ Pe. de anc. in cle. cū ex eo. de ſen. ex. dicit ꝙ Guil. de mon e l Egatus. ex. l. iſta no. caſum ſing. ꝙ legatus recipiēs pecuniā ꝓ expē te lauduno tenet ibi ꝙ frēs cōtinentes ſiue de pn̄ia ꝗ dn̄r tertii ordinis: ſis fiēdis in itinere: ſi īterim decedat reſiduū pecunie trāſmittit ad ut ibi dicit̉ in tex. nec in ꝑſona nec in rebus gaudēt priuilegio religioſoꝝ heredes: nō aūt reſtituunt̉ reip. īmo ſi īfirmaret̉ in itinere dꝫ curari expe uel clericoꝝ ꝑ illum tex. poſtea dn̄s Pe. refert verba Bar. ⁊ hic ⁊ Mal. ſis reipu. de quo vide bar. in. l. hi ꝗ.§. tā diu. sͣ. q. ex cau. maio. ⁊ qd̓ no. ſubdit ꝙ ipſe hꝫ vnū cōcilium. Io. de calde. ꝗ cōfirmat ſe cū dicta opi. ꝙ bar. in. l. ſi ẜuus cōis. de fur. ⁊ qd̓ dixi poſt bar. in. l. ii. in pͥn. ad. l. rho. de nō ſint ꝑſone eccleſiaſtice: ⁊ illud cōcilium ibi refert ad litteram ⁊ ſeꝗtur iac. ⁊ dicit no. bar. in. l. ii. C. de le. li. x. ꝙ ſi vnꝰ ex ambaſiatoribꝰ decedit ſa ⁊ p̄ncipaliter fundat̉: qꝛ nec cōtinentiā nec obediētiam ꝓmittunt ⁊ vtun lariū accreſcit alteri cōſocio adimplēti ꝑ illū tex. ⁊ uide bal. in. d. l. hi qui tur ꝓprio q̄ ſunt ꝯͣ ſubām religionis. c. cum ad monaſterium ad fi. de ſta. .sͣ. ex q. cau. maio. ⁊ Imol. in. l. cōtinuus.§. cū ita. de v̓. ob. ⁊ ꝗd de doc. mona. facit. c. i. de voto. in. vi. rn̄det ad ꝯͣria. dicit tamē ẜm Io. calda. ꝙ ſi habēte ln̄iam ꝑ aliquos dies: an īterim hēat ſalariū. no. in. l. ſi ea. C. de cō habēt priuilegiū a papa eſſet eis ẜuandū: de qua materia hētur ēt ꝑ ang. di. īſer. ⁊ ꝑ bal. ⁊ no. ꝙ ambaſſiator ꝗ finita ambaſſiata dꝫ redire: nō gau in cōci. cxcvi. ⁊ adde Pe. de ancha. in materia in repe. c. ea q̄. de re. iur. det priuilegio legationis. l. mercatores. ⁊ ibi no. bar. ⁊ Bal. in. vi. ⁊ quid in vxore ⁊ fami. clericoꝝ ⁊c̄. vtrum gaudeāt ⁊c̄. vide quod

De admi. re. ad ci. per. De decretis ab or. fa. Iꝗs ſeruaret̉ in vectigalibꝰ tn̄ quantū ad hoc hodie Bal. in. l. ii. s legaUndem. in pͥn. C. qn̄ idem ſeruat̉ in vectigalibus qd̓ in alia locatiōe. tu 3ꝓ fiſ. vel p̄ua. rep̄ſaliiſ. am Uides Ex.§. ſequenti. Ante legationem. pie caſuꝫ ⁊ in. l. i. C. d̓ baſſiatores ¶ An officialis finito offō teneat̉ de euictione. cōdi. ex. l. et nō pn̄t capi ꝙ ex parte rei debet mitti ꝓcurator ad defendē adde ad iſtd̓ Iſte eſt valde no.§. ¶ Opp. ꝓ rep̄ſalijs. IN CIM. ⁊ videt̉ ꝙ ſindici ꝗ vendunt dam cām īceptā: qd̓ dic vt plene dixi in. l. i. sͣ. de ad qd̓ allega adde Bar. tur iſte.§. no poſt glo. ī. l. di. ⁊ tē. pre. ⁊ ꝑ Cy. in. l. i. s. de reſti. mil. aūt locāt predia publica finito offō nō teneant̉ ta ꝑ bal. ī re cōuentis.sͣ. Ex. l. ſequenti. cōtra. sͣ. de ꝓcur. l. ꝓcurator ꝗ pro euictiōe. Hu pe. l. ne quic de pactis. ⁊ ¶ An ambaſiatores ꝓ repreſalijs poſſint capi. ius timore Azo fatet̉ cōtrariū: ⁊ dicit hic in tex qͣꝫ.§. vbi de bar. in. l. i. in cretum. de Et an exbānitus deſinat eſſe ciuis illius ciuitaprin. sͣ. ad. l. dū dicit ſimilis etenim videt̉.ſ. is ꝗ nouat. q. d. oſ. ꝓconſul. iul. ma. tis a qua exbānit̉. in oī cōtractu tenet̉ officialis publicus ēt finito ⁊ no. ī rub. b ¶ Scd̓o offō p̄terꝙͣ in cōſtituta pecunia: ⁊ eſt rō: ꝗa ꝯſti Ber C. comi. vel no. ⁊ an exI quis legatum. hanc ep̄i. ⁊ in. l. de tuit aīo ſe nō obligādi: ſed ad fidē debita manibānitus per pupillo.§. dat ciuitatē .l. dicimus ꝙ ambaſiatores nō pn̄t capi feſtādam ẜm Azo. q̄ opi. Hug. nō placet. naꝫ tu meminiſſe. vide que di pro repreſalijsª: ꝗa habēt īmunitatē de iure cōi: tor nō tenet̉ de euictione finito offō: quia offm̄ de ope. no. xi in. l. euꝫ ſꝫ vt hic. ⁊. l. ij.§. legatis. sͣ. de iudi. ¶ Scd̓o no. aſſumit ex neceſſitate: eadem rōne nec talis offi⁊ iul.§. q. n. nun. ⁊ in. l. ex hac. l. ꝙ exbānitus de ciuitate deſinit eē ciuis fi. C. de fer. cialis: ⁊ ſic nō ob. d. l. ꝓcurator qui ꝓ euictione. ignominioAlex. ſa. de excu. illius ciuitatis: vt hic. ibi. ꝗa quem ſemel popuꝗa ibi loquit̉ in ꝓcuratore cuius offm̄ eſt volūta Uratu. ꝑ. Ange. lus ⁊cͣ. qd̓ puto veꝝ qn̄ eſt talis exbānitus ꝗ pōt rium. nec ob. prin. huius.§. ꝗa hic ꝓmiſit penaꝫ c tores in diſputatō īpune offendi. nam habet̉ loco hoſtis ciuitatis animo nouandi ⁊ ſe principaliter obligandi: ⁊ ne incipien. .§. pre illius: vt. l. amiſſione.§. ꝗ deficiūt. sͣ. de ca. dimi. dium. Qui bonon̄. ꝗdā iſta eſt vera. Alij vt Al. aliter d̓iſtinguunt in glo. fideiubēt ꝓ no. Bal. in Idem puto ſi eſſet talis exbānitus qui eſſet ꝓhi de qua diſtinctione non curo. circa hoc tamē viofficiali hn̄t auc̄. ⁊ oīo in bitus receptari. ar. eius qd̓ hic dr̄ de eo cui inter de.s. quādo ex fac. tu. l. poſt morteꝫ. ⁊ qd̓ ibi ple beneficium .vii. col. ne dictum eſt aqua ⁊ ignis. nius no. hic tamen non examino. excuſſionis. vxor ꝓ maadde glo. in ri. ꝑ Ro. ī. l. No. ꝙ iſti .l. i. C. de cō recuſare.§. Pro magiſtralu. qui fideiu De adminiſtratiōe reꝝ ad ciuitates ꝑtinentiū. ue. fiſ. debiſi ꝗs alio. ad bent ꝓ officialibus nō poſſunt conueniri ꝑſona to. li. x. ⁊ tex. trebel. ⁊ per Dic cū glo. fi. ī. l. bal. ī. d.§. li vel hypothecaria niſi excuſſo principali: quod Uod ad certam. vtoi .i. C. de d̓cu deficiūt ī fi. eſt ſpeciale de iure antiquo: alias ſecus: ut. l. iure ri. li. x. ⁊ no. cam. jͣ. eo. l. legatam. noſtro. C. de fideiuſ. bar. ī. l. qm̄ ¶ De admi Ex. l. ſequenti. .sͣ. loca. ⁊ re ni. reruꝫ ad On utiqꝫ. ciui. ꝑti. ru. perit̉ q̄dam ¶ Quando pecunia in vnum uſum legata poſOn diſput. bar. Uide glo. que īcipit ſit in alium vſum conuerti. ⁊ no. tex. hic Quod quis. hie no. iiij. ⁊ in fi. glo. n utiqꝫ Nota ibi citra pͥncipis: §. qd̓ ꝙ verba cō adde. ⁊ dic d̓ hac materia vt no. ꝑ Dy. exͣ de re. X Sal a. iſta eſt notabilis. l. Cirde frumēta uentiōis du iur. c. qd̓ alicui non lꝫ. ⁊. c. pōt ꝗs. ⁊. c. ꝗ ꝑ alium. ria. no. caſuꝫ bia īterp̄tan ca hoc dic qn̄qꝫ relinquit̉ vt fiat aliquod ī quo valet tur ẜm ius Ex.§. ſequenti. opus qd̓ fieri nō lꝫ: ⁊ tunc pōt conuerti in alium ſnīa ꝯͣ nō cō cōe. ⁊ ad bar ¶ Uide caſuꝫ in quo valet ſnīa lata cōtra abſen vſuꝫ auctoritate ꝓximi ſuperioris cā cognita vo tumacē abto. hic uide tem nō cōtumacem. ſenteꝫ. adde bal. in. l. cuꝫ catis his quoꝝ intereſt: vt. l. legatū. sͣ. de vſufr .l. hac perpe certuꝫ. C. d̓ leg. Si vero pōt licite fieri. tunc aut pecunia ad Quod de frumētaria. tua. ⁊ qd̓ ibi ſenten. hoc relicta ſufficit: ⁊ non pōt conuerti in alium no. bar. C. Uide gl. ſuꝑ v̓. in annis. ⁊ ſic vides ꝙ vꝫ ſnīa la vbi decuri. vſum niſi auctoritate principiſ: vt hic in pͥn. Aut ¶ De decre ta cōtra abn̄teꝫ nō cōtumacē: alias nulla eēt ſpā vel coarta. tis ab ordinō ſufficit: ⁊ tunc pōt cōuerti in alium vſum ēt ſi ⁊ iſtud tenet litas. Eſt.n. hic ſpāle ⁊ pōt eſſe rō: ꝗa officialis ne faci. ru. ne auctoritate principis vt hic in fi. ⁊. jͣ. ti. ij. l. vl. dn̄s Flo. in reſtituit reipu. librū rōnum in quo cōtinebat̉ in .c. cuꝫ olim. Nota hunc.§. Sꝫ municipio. aa id quod di troitus ⁊ exitꝰ: vt. l. i.§. officio. sͣ. de tu. ⁊ ra. diſ. de re iudi. ⁊ ⁊ sͣ. de ſtatuli. l. ſtatuliberi pene in fi. ⁊ ideo cum ꝑ aliquos ī xi. sͣ. e. l. i. in prin. .c. i. de cau. non reꝗͥratur alia cognitio niſi cōputatio rōnis Iſtam materiam erroris poſ. ⁊ ꝓprie. merito pōt proferri ſnīa in abn̄tem. ⁊ ſic nota ꝙ c Alculi: calculi ꝓſequere: vt in gl ⁊ an ordo iſti reuiſores rōnum cōis poſſunt ꝓnunciare ofiudiciarius que hic ita ponit bene ſicut alibi. ſeruet̉ in cā ficialem p̄teritū eſſe debitorem cōis eo abn̄te. fiſcali: vide Ex.§. ſequenti. ¶ De decretis ab ordine faciēdis. Rub. ¶ Quod datum eſt camerario ꝑ officialem ꝗ īEx. l. ſequenti. debite exigit an debeat de cōi reſtitui. ¶ Medicis anciani poſſunt conſtituere ſalarij Ex iſto tex. nota ꝙ ſi officialis um. Et quot medici poſſunt eligi ī minoribus ci Or Al i. aliꝗd exigat īdebite: ⁊ detur ca uitatibus. merario cōis ꝙ de cōi debet reſtitui. hoc eſt veꝝ No. ꝙ de ſi exigat de facto: ſecus ſi preceſſit ſnīa cōdēnaEdicorum. ure cōli or toria lꝫ iniuſta. tunc enim a cōi nō pōt repeti cōdo ciuitatis hoc ē priores ſeu ancia ditione indebiti: vt. l. i. C. de cōdi. inde. ⁊ sͣ. reꝫ ni pn̄t cōſtituere ſalarium medicis. ra. ha. l. ſi ſine.§. ꝙ ſi procurator ꝑ iudicem. ⁊. l. ¶ Scd̓o no. ꝙ hoc nō ꝑmittit̉ preſidi. ¶ Op. cum putarent. fa. herciſ. .C. de ep̄iſ. ⁊ cle. l. parabolani dicit glo. ibi ē ſpe Ex. l. ſequenti. ciale in ciuitate alexandrina in qua electio medi ¶ Officialis locās predia publica non tenetur corū permittitur epiſcopo. ¶ Item querit glo. de tacita recōductione. quot medici poſſint eligi in minoribus ciuitati bus: vel ī maioribꝰ. dic vt. l. ſi duas.§. i. de excu Aratores. ſa. tuto. No. ꝙ ſi aliꝗs officiaEx. l. ſequenti. Predium. lis locat p̄dia publica te ¶ Nō valēt decreta decurionū niſi due partes net̉ ſolum de tꝑe exp̄ſſo in locatione nō de tꝑe cōcilij ibi ſint qui ſono tube uel cāpane ſunt voquo tacite recōducit̉. ¶ Itē no. ꝙ lꝫ aliter olim candi.

L5 De decre. ab or. fa. 2 5 5 Lla de Cum. l. ſe. ꝗa illud dr̄ ꝯtra ius qd̓ a iure īprobat̉: ut. C. de creta. Ala decreta. Tmo. ꝙ n̄ pac. l. pacta q̄ cōtra. ſed iſta donatio īprobat̉ a dicit valent decreta decurionum ſi ibi nō ſint Abb. ſiccul iure: ergo ⁊cͣ. Qualiter ergo ſoluemus ꝯtrariuꝫ due partes decurionū: ſeu due partes cōcilij. ⁊ īin. c. i. de hi an decreta decurionū ambitioſa ſint nulla ipſo que fi. a ma. tellige ꝙ iſtaꝝ duaꝝ partium maior pars cōſen iure uel debeant reſcindi. tex. hic vr̄ ꝯtradicere. par. cap. ar. tiat: ut sͣ. ad muni. l. qd̓ maior. ⁊ ibi dixi. ⁊. jͣ. de illius tex. ꝙ nā primo dicit: reſcindi debēt. Scd̓o in ꝟ. ꝓinreg. iur. l. aliud.§. refert̉. ¶ Sed q̄ro an pn̄tium in vniuerſide. dicit nihil valet hmōi decretuꝫ. ⁊ ſic īnuit ꝙ tatibꝰ ecclenoīa debeāt ſcribi. dic vt. sͣ. dixi de albo ſcrib. l. i. ipſo iure ſit nullū. Idem vr̄ dicere tex. C. eo. l. or ſiaſticis non ⁊. ij. ¶ Item dr̄ hic adhibitis. ſed q̄ro qͣliter iſti dinis. ꝑꝑ qd̓ dicunt ꝗdā talia decreta eſſe nulla ualet ſtatutū vocabunt̉: vtrum debēt noīatim vocari. Rn̄deo ꝙ requirat̉ ipſo iure. ⁊ ꝙ hic dr̄ reſcindi debēt.ſ. qͣtenus de ſufficit ꝙ vocent̉ ſono tube vel cāpane: ut. l. ij. ⁊ cōſenſus ad facto ꝓceſſit.ſi. sͣ. de iu. fiſ. l. nec ꝓcuratoreſ. ⁊. C. minus duaibi no. C. de decur. ⁊ no. in. d. l. aliud.§. refert̉. jͣ. ſi ꝑꝑ pu. pen. l. i. ¶ Mihi vr̄ ſic dicendū. qn̄qꝫ ī rum partiū: de re. iur. vt plenius dixi in repe. l. oēs populi. ⁊ decreto nō īteruenit ſolēnis numerus decurioqꝛ ſufficit ꝙ debent vocari ad curiam hoc eſt ad ꝓalaciū pumaior pars num: ⁊ tūc ip̄o iure ſunt nulla: ut. sͣ. e. l. ij. Qn̄qꝫ blicum: vt. d. l. ij. C. de decu. li. x. cōcordet ad fuit ſolēnis numerus ſed ꝯtinet donationem: ⁊ hoc. c. lꝫ de Ex. l. ſequenti. tūc ſi ꝗdem ꝯtinet donationē aperte decretuꝫ ē elec. ⁊ tex. cū ¶ An decreta q̄ ꝯtinent donationē reſcindi denullū: uel ſi eſt īterpoſitū ſuꝑ eo qd̓ eſt expreſſe a gl. in. c. ſi cui beāt: ibi. Mihi. Et an liceat d̓curionibꝰ aliquo .e. ti. li. vi. et iure īprobatum: ut hic in ꝟ. ꝓinde. ⁊. C. e. l. ordi vide ad macaſu donare: ibi. Quero. Et an facultas remune nis. Qn̄qꝫ nō cōtinet donationē aꝑte ſed in veteriaꝫ q̄ dixi rādi trāſeat ad ſucceſſorē: ibi. Iteꝫ. Et cum deritate cōtinet donationē. vtputa ſi in calculāda sͣ. d̓ al. ſcrib. creta debēt reſcindi ꝑ quē: ⁊ ad cuiꝰ petitionem rōne decreuerūt rōnem bene redditā: cuꝫ ī vein. l. ii. debēt reſcindi: ibi. Itē q̄ro. Et an totus populꝰ ritate non eſſet: vel locauerūt aliquā rem viliori poſſit donare cū decuriōes donare nō pn̄t: ibi. mercede. ⁊ ſic ꝯtinet donationē velate. tūc talia Quero. Et que nō poſſint facere decuriōes videcreta debēt reſcindi cum valeāt nec cōtinent gore gn̓alis arbitrij dati ſiue ſuꝑ bono ⁊ pacifiexp̄ſſum errorē iuris: ut hac. l. in prin. ⁊ sͣ. ti. i. l. co ſtatu: ſiue ſuꝑ abūdātia ciuitatis ſiue ſuꝑ cucalculi in fi. vt ſic diſtinguat̉ hic ſicut in ſnīa: vt ſtodia: ſiue ꝙ pecunia veniat in cōi: ibi. Sciēdū .l. i. in pͥn. sͣ. que ſen. ſine ap. re. poſſet ēt iſte tex. Et an ſi datuꝫ ē arbitrium ſuꝑ bono: ⁊ pacifico aliter ītelligi vt dicā. jͣ. in qōnibus. ¶ Op. sͣ. ti. ſtatu vigore talis arbitrij poſſint cogere inimi.i. l. calculi. So. ut apparet ex p̄cedētibꝰ. ¶ Que cos ad pacem: ibi. Declaremus. Et an habētes ro vtrumᵇ liceat decurionibus aliquo caſu dona Mbī arbitrium ſuꝑ abūdantia poſſint ſtatuere ꝙ rure: uidet̉ ꝙ nō: cuꝫ hic īdiſtincte ꝓhibeat̉. ¶ In a tioſa. ſtici nō poſſint detineri ī ciuitate ꝓ teſtimonio vl quero cōtrariū uidet̉ ꝙ poſſint remunerare benefaciē vtrū. Utruꝫ tra vnā dieꝫ: ⁊ an poſſint mutuo pecūias accipe tes vt donare aliꝗd ambaſſiatoribꝰ ⁊ legatis ve in decurioni re ꝓ abundātia facienda: ibi. Scd̓a regula. Et niētibus īſpecta magnitudine ciuitatis donātis buſ liceat ali an̄ ꝗ hn̄t arbitriuꝫ ꝓuidēdi vn̄ pecunia veniat in quo caſu do ⁊ eius cui donat̉: ut. l. iubemus.§. ſcientes. ⁊ ibi nare. fac̄ qd̓ cōi poſſint ſtatuere ꝙ aſumptus ad offm̄ poſſit no. C. de ſa. ſan. ec. ⁊. l. cum in plures.§. pe. sͣ. de no. bar. in. l. illud exercere ꝑ ſubſtitutū ſoluendo aliꝗd: ⁊ an admini. tu. ⁊. l. tutor. ẜm dignitatē. in prin. e. ti. .i. sͣ. de iuſti. pro modica pecunia poſſint aliꝗd arduū ſtatue ⁊ sͣ. de bo. dam. l. diuuſ.§. fi. ſed donare ſine cā ⁊ iur. ⁊ qd̓ re ꝑꝑ hoc. Et an poſſint ſtatuere ꝙ ius reddat̉ no. bar. in. l. legitima ⁊ iuſta n̄ pōt: ⁊ ita loquit̉ hic. Et ideo ſi liberuꝫ. de ſūmarie mercatoribus: ut facilius veniāt ad nū ſi in donādo fuit appoſita aliqua cā ficta ⁊ colo plagia. adde dinas: ibi. Item. Et habētes arbitriuꝫ in aliquo rata nō tn̄ vera: tūc decretū deberet reſcindi: ⁊ bal. in. l. pre caſuum ſupradictoꝝ poſſunt oīa cōſequētia ad ſi nulla iuſta cā fuit appoſita decretū eſſet nullū ſes. C. d̓ trāſ illud ſtatuere ſine quibus explicari non pōt: ibi. ipſo iure: ⁊ hoc ēt modo pōt ītelligi iſte tex. in. i. c ¶ Et ideo. Tertia. Et an cum ſtatuūt circa id ſuꝑ quo hn̄t ⁊. ij. rn̄ſo. ¶ Item q̄ro dixi ꝙ poſſuntᵇ remunera nonunqͣꝫ pͥo arbitrium aliꝗd quod ꝑ cōſequentiā veniat cōre benefaciētes. vtrum iſta facultas remunerādi res poſſunt tra caſus ad quos arbitriū nō ſe extendit. valeat abſoluere a trāſeat ad ſucceſſoreſ. utputa aliꝗs fecit unū ma ſindicatu po ſtatutū: ibi. Quero. Et duas regulas negatiuas gnū ſeruitium huic cōi tꝑe iſtoꝝ prioꝝ ⁊ iſtorū teſtateꝫ. bal. que nō poſſint ſtatuere habētes arbitriuꝫ vide: camerarioꝝ ipſi nō remunerauerūt: utrū ſequēin. l. mācipia ibi. Quarta. Et an p̄fationibus ex ꝗbus infert̉ tes poſſunt remunerare. Rn̄deo ꝙ nō. nam re.C. de ſerui. ꝙ ſtatuentes habēt ad hoc arbitriuꝫ ſit ſtandū: fugi. qd̓ no. muneratio ē ꝑſonalis ex ꝑte remunerātis adeo ꝑ illum tex. ibi. Uiſis Et coraꝫ quo iudice debeat fieri reciꝙ ꝗs non pōt grauare heredē ſuum ꝙ aliqueꝫ ⁊ idem dicit ſio decreti ambitioſi: ibi. Quero. Et quo iure pe remuneret ut ſit remuneratio in ꝑſona herediſ. in principe. tatur reciſio ⁊ īfra quantum tēpus: ibi. Quero ita ꝓbat̉. sͣ. ſi ꝗd in frau. pa. l. diuus. Et ex his d ¶ Dixi ꝙ quo cū ſequenti verſi. Et quid īportēt verba repn̄t. et adde pōt colligi alius ītellectus huiꝰ. l. Primo dicit ꝙ ſi datuꝫ ē formationis. ſi ⁊ in quantu de iure poſſunt: ibi. ꝙ decreta ambitioſa debēt reſcindi utputa ſi aſ arbitriuꝫ ge Quero quid. Et an decretum factuꝫ ab eis ipſi ſerentes colorate ſe uelle alicui remunerare euꝫ nerale in repoſſint reuocare: ibi. Quero an. liberauerūt a debito ⁊ largiti ſunt. nā vꝫ decrepu. nō uidet̉ data licētia Habeo iſtam. l. ꝓ tū lꝫ reſcindat̉: ſed ſi ipſi nō fuerūt largiti ſed fe cōponendi Mbitioſa. dimicili. ¶ Opp cerūt decretū ꝙ ei largiret̉ aliꝗd in futuꝝ. certe cuꝫ inimicis dr̄ hic ambitioſa decreta reſcindi debēt. tale decretū ē ipſo iure nullū. ſicut.n. ꝗs nō pōt uel redimen hoc eſt decreta que cōtinent donationē ſi debēt di rebelleſ. l. grauare heredē ſuū de remunerādo ut dixi: ita lucius.§. lureſcindi. ergo p̄ſupponit ꝙ tenent: ut. l. naꝫ ⁊ ſi decuriones nō pn̄t grauare ſuos ſucceſſores: ⁊ cius. el. ii. de ſub cōditione.§. i. sͣ. de iniu. teſt. Sed hoc vide ſic hēs in hoc principio ſi bn̄ aduertis. quinqꝫ le. ii. ar. illiꝰ tur falſum: quia īmo vident̉ nulla ipſo iure: ut. l. lec. una ẜm glo. ꝙ ſemꝑ reſcindat̉. alia ẜm alios tex. ẜm bal. .i.§. item cōtra ſacras. sͣ. que ſen. ſine ap. reſcin. ꝙ ſemꝑ ſit nulla ipſo iure: ſed reſcindat̉ qͣtenus dicit glo. ibi in ſnīa: hic in decreto. Iſta ſo. nō ē de facto ꝓceſſerūt. tres alias lec. poſui vobis. sͣ. vera: quia eodē mō diſtinguit̉ in decreto quo in ¶ Item quero hic dr̄ decreta debere reſcindi: ſnīa: ut. C. de ap. l. ſi ad ſcribatum. ⁊. l. noīatōes quero a quo ⁊ ad cuius petitionem. Rn̄deo ree. ti. ⁊ sͣ. de ap. l. ꝯſtat. vnde gl. dicit aliter ꝙ hic ſcindent̉ a ſuperiore ſi eſt ut puta a preſide: uel decretū nō fuit ꝯtra. l. nō. n. decreuerūt donatio ſi nō eſt preſes puto ꝙ poterit reſcindi per con nē valere ſed donauerūt. Certe nec ēt iſtud plꝫ: cilium maius ciuitatis: ut. l. vbi aſſunt. sͣ. de tu.

De decre. ab or. fa. metu. ar. l. i. ſed magis a maiori concilio uel ſtatuto ꝯfecto a a ¶ An po⁊ cura. da. ab hiſ. ⁊ dixi in. l. ij. sͣ. ad munici. ⁊ fiet ⁊ ibi bal. C. pulus. an po maiori ꝯcilio ipſi nō pn̄t iuriſditionē illaꝫ auferhoc ad petitionē cuiuſlibet de populo ꝯditione de nauti. fe. pulus poſſit re. Si vero habēt ab ordine illo tūc auferre poſ ex hac. l. vel offō iudi. vt no. ꝑ Inn. exͣ de of. or. adde ꝙ gedonare ⁊c̄. ſent: cuꝫ ipſe ordo remaneret iudex: ut. l. vbi ab .c. ꝯquerēte ſeu in ti. de ma. ⁊ obe. ¶ Quero poſi neralis ptās ex hiſhēs ꝙ ſtatuēdi nō ſunt. sͣ. de tuto. ⁊ cura. da. ab his. ⁊ ideo ſi inter decuriones to ꝙ decuriones ipſi nō poſſint donare vt dcm̄ intelligit̉ de nō repn̄tant pellat̉ ordo a creditoribus ⁊ iuſticiaꝫ nō reddeeſt: an populusª totus poſſit dōare. puto ꝙ ſic: iniꝗs ſtatupopulū. Ad ret puniret̉ ⁊ teneret̉ parti ad ītereſſe in aucͣ. ut qd̓ apparet: ꝗa pōt de donādo. l. facere: ut. l. ꝓ tis. l. i. vbi de Imo. ī. l. dif. iudi.§. i. col. ix. ⁊ dicaꝫ. jͣ. de va. ⁊ extraordi. Bal. C. de hibere.§. plane. sͣ. qd̓ vi aūt claꝫ. ⁊ ibi dixi ꝙ ſine municipibꝰ. monopo. cogni. l. fi. ¶ Item an ex virtute alicuius arbitride condi. ⁊ dubio ꝓcedit in illis ciuitatibus q̄ de fcō in tēpo c ¶ Nō pn̄t demon. de predictis poſſit nouas gabellas ⁊ uectigalia ralibus nō recognoſcūt ſuperiorē: ⁊ ſic ipſi in ſe ſtatuere. adb ¶ Sciēdū īponere. ⁊ ītelligo p̄dcām qōnem poſito ꝓ ꝯſtā habēt īperiū. Circa materiaꝫ pn̄tis. l. ꝗa reperit̉ de quod no. eſt. No. de ti ꝙ ciuitas ip̄a ſeu populus poſſit ꝓut de facto ꝙ decuriones ⁊ ordines ciuitatū in multis caſiBar. in. l. ii. arbitrio iſto de adop. lerū decuriovidemus facere: lꝫ de iure non poſſint: ut. l. ij. C bus habent arbitria: ⁊ ad q̄ dcā arbitria extēdā ga. ⁊ in. l. ſi nū adde bar noua uecti. Rn̄deo ſi ꝗdem in illa ciuitate vecti tur cōſueuit ſepiſſime dubitari: ideo de his aliqͣ to. in. l. oēs ꝑ epiſtolā. d̓ galia ⁊ gabelle nō ſunt ſolite īponi: ordo eas īvideamuſ: ⁊ ꝯſueuerūt qn̄qꝫ hr̄e arbitriū ſuꝑ bo acqui. here. populi. sͣ. de ponere nō poterit niſi ſpāliter ſit eis ꝑmiſſum. d ¶ Item ex no ⁊ pacifico ſtatu ciuitatis. qn̄qꝫ ſuꝑ abūdātia iuſti. ⁊ iur. ⁊ v̓tute. adde vide ro. in. l. hic.n. eſt caſus ꝗ reſeruatus ē populo qui in ſua habēda in ciuitate. qn̄qꝫ ſuꝑ cuſtodia ciuitatis qd̓ no. bal. ī iii.§. ſed vtꝝ ciuitate īperiū habet ſeu obtinet viceꝫ principis qn̄qꝫ ꝯſueuerūt hr̄e arbitriū vt pecunia ueniat ī l. milites. C. .sͣ. ad ſyl. et ſicut reſeruat̉ principi vniuerſali ꝑ dcm̄ ti. C. no cōi ⁊ ſuꝑ multis alijs q̄ factoꝝ uarietas ītrodude teſta. mi. qd̓ dixi in. l. ua vecti. Si vero ciuitas ꝯſueuit tēpore neceſſirelegati. sͣ. d̓ e ¶ Talis ar cit. ¶ Sciendū eſtᵇ ergo ꝙ ex ꝟtute dicti arbitrij bitrii. idem penis. ⁊ bal. tatis īponere gabellas tunc īponere poterūt. hic uel alicuius eoꝝ nō pn̄t rebānire exbānitos niſi bar. in. l. toti in. l. i. ad fi. d̓ .n. pōt uenire in illo arbitrio qd̓ de more popuhoc ſibi exp̄ſſe ꝑmiſerit populus ꝗ ī ciuitate ſua enſ. jͣ. de pol iuſti. ⁊ iur. ⁊ li eſt. ar. l. vel uniuerſoꝝ. sͣ. de pigno. ac. cum ſi. dr̄ princeps: ut. l. relegati in fi. sͣ. de penis. ⁊ ardicit notanlicit. ter bal. in. l. ſ ¶ Auctori Item an poſſit ex virtute alicuius arbitrij vel de .sͣ. de of. ꝓcu. ce. l. fi. Ex cā tn̄ vna poſſent rebātateꝫ tollere miles ī fi. C. predictis īſtitui noua guerra. Rn̄deo pōt ꝓ denire.ſ. ſi multos alios exbānitos app̄hēderint ⁊ de teſta. mil. adde qd̓ no. fenſione ciuitatis ⁊ ſuoꝝ iurium. alias aūt ꝓ redemōſtrauerint: ut. l. nō oēs.§. a barbaris. sͣ. de ꝙ pͥores habar. ad repri cuperatione reꝝ ꝑditarū ex īteruallo: vt ꝓ inua re mili. ad ciuitatē tn̄ ueniēdi ex cā legitima licē mē. ꝗ ſunt re betes liberū belles. in. v̓. ⁊ generale dēdo res alterius nō poſſet ſine auctoritate potiam pn̄t ꝯcedere ẜm ea q̄ dixi in. l. is ꝗ reus. cirmille libraarbitriuꝫ nō puli uel maioris cōcilij. ar. eius qd̓ no. ꝑ Inno ca fi. s. de pub. iudi. Item nō pn̄t aliquaꝫ ſnīam rū. ⁊ uide. jͣ. pn̄t ſtatuere extra de re. ſpoli. c. olim cāꝫ. ⁊ quod dixi. sͣ. de ca ꝯdēnatoriā tollere: ut. l. i.§. fi. sͣ. de qōni. ⁊. l. i.§. .e. l. in v̓. ter ius iniquuꝫ pti. l. hoſtes. Uiſis ergo ꝗbuſdam particularib ꝯͣ aliquē nec de qͣ. sͣ. de poſtu. Itē nō pn̄t executionē alicuius tia regula. ꝯ rēp. tn̄ po¶ Et ad ma que fieri nō poſſunt virtute alicuius ex dictis arſnīe ſuſpēdere ultra tp̄s triū mēſiū: ut. sͣ. de iur. terūt ẜm cō teriā de hafiſ. l. in fraudē.§. debitoribus. ⁊ ſic apparet ꝙ de bitrijs videamus aliquas regulas generales qͣs bentibꝰ arbi ſuetu. facere reducemus ad practicaꝫ ex ꝗbus apparebit vir curiones ꝗ qn̄qꝫ ſuſpendūt executionē ſnīe in tē grām carce triuꝫ ſuꝑ pu blica vtilita ratis d̓ pena pora ꝓlixiora nō iuridice faciūt. totus aūt popu tus predictoꝝ. ¶ Prima regula eſt affirmatireipu. applite: uide qd̓ lus q̄ in penis a ſe īpoſitis loco principis habet̉ ua ꝙ habētes arbitrium ſuꝑ aliquo poſſunt oīa cāda. ⁊ dicit dicit̉ late in poſſet hoc facere: ut. d.§. debitoribꝰ. Item non facere que principaliter ſpectāt ad id ſuper quo bal. in. l. mā.l. ii. in fi. sͣ. pn̄t ex ꝟtute dicti arbitrij uel alicuiꝰ eoꝝ mutare habēt arbitrium. ¶ Scd̓a regula eſt ꝙ poſſunt cipia. C. de ad munici. ⁊ ſerui. fugi. ꝙ an hn̄s ptāordines ⁊ regimina ciuitatū. ar. sͣ. de iur. fiſ. l. bo ſtatuere ⁊ facere omnia antecedētia ꝓpter que priores hn̄tem tollēdi noꝝ. ⁊. l. ne ꝓcuratoreſ. ⁊. l. aufert̉.§. actores. nā ad illud ꝑueniri pōt. ¶ Tertia regula ē ꝙ poſtes arbitriū ſtatuta poſarbitriū qd̓ hn̄t ſuꝑ bono ⁊ pacifico ſtatu ciuita ſunt ſtatuere ⁊ facere oīa cōſequētia ſine ꝗbus il nō pn̄t abſol ſit illa rrōef uere ptātem tis ītelligit̉ de pn̄ti: ut. l. ſi ita. sͣ. de au. ⁊ ar. le. ſꝫ mare. dic ꝙ lud explicari cōmode nō pōt. ¶ Quarta regula a ſindicatu ſic: ita tenēt reuocare ſeu mutare ordines ⁊ regimina eſſet fa eſt negatiua ꝙ nō poſſunt aliquid facere vel ſta ꝗ ſit culpabi doc. in. l. iucere nouū ſtatutū: ergo ⁊cͣ. ¶ Predcā vera nituere ſuꝑ eo quod non ſpectat ad id ſuper quo lis: qꝛ hoc n̄ riſgētiuꝫ.§. ſi eſſet eis hoc ſpāliter ꝑmiſſum. Itē īmobilia cieis eſt ꝯceſſum arbitrium. ¶ Quinta regula eſt poſſet prinideo. ⁊ ibi an ceps ſine cla uitatis nō pn̄t alienare niſi ſpāliter hoc eis perꝙ nō poſſunt aliquid facere vel ſtatuere ſuꝑ eo ge. sͣ. d̓ pac. uſula nō ob⁊ ſi hēs ptāmittat̉: ut. l. fi. C. de vē. re. ad ciui. ꝑti. ⁊. d. l. ꝓhiquod eſt acceſſoriū alterius quod nō ſpectat ad ſtāte. Adde tem cōdēdi bere.§. plane. sͣ. qd̓ vi aut clā. Itē ex vigore dicti id ſuper quo cōceſſum eſt arbitriū: lꝫ illud acceſ ad materiaꝫ ſtatuta pōt arbitrij nō poſſunt ſtatuereᵉ aliꝗd qd̓ ſit ꝯtra ſta ꝙ uigore hu ſorium videat̉ ad illud ſpectare. ¶ Declaremus emendare ⁊ iuſmodi artuta ⁊ ordinē a toto populo a quo ipſi auctoricorrigere. C iſtas regulas. prima regula eſt ꝙ habētes arbibitrii nō vide emē. īſti. tatē hn̄t niſi de nouo ſuꝑueniſſet cā: uel cā antitriuꝫ ſuper aliquo poſſunt omnia facere ⁊ ſtatue det̉ ea poſſe .C. ⁊ ibi per qua q̄ eēt de nouo manifeſtata quā tꝑe legis cō re que principaliter ſpectant ad id ſuꝑ quo haqͥ ſūt. ꝯͣ iura guido. ſuza. vt no. bar. ꝑ dite populus ignorabat: ut. l. ſi hoīem. sͣ. man. bent arbitriuꝫ. ꝓbatur. sͣ. de arbi. l. nō diſtingue g ¶ Co gere id qd̓ ibi ha ad paceꝫ. vi Itē ex ꝟtuteᵇ dicti arbitrij uel alicuiꝰ eoꝝ nō pn̄t mus.§. de officio. ⁊ sͣ. man. l. diligēter. de exerci bet̉ ī. l. liber de Barto. ⁊ facere ſtatutū ꝑ qd̓ ius ꝓpriū iam q̄ſitū alicui au .l. i.§. nō autem. ⁊.§. igit̉. ⁊ de inſti. l. ſed ⁊ ſi putis. sͣ. de ſta. bal. in. l. con ferat̉. lꝫ.n. totuſ populus poſſet: ut. l. vēditor.§. ho. ⁊ qd̓ no. pillus.§. cōditio. cum ſi. ⁊ iſta regula videt̉ īdu ſtit. C. ⁊ bar in cle. ſepe. ſi ꝯſtat. sͣ. cōia p̄dio. ⁊. l. antiochēſiū. sͣ. de pͥuil. bitabilis. Subijciamus exempla datum eſt prio to. in. l. de fi de v̓. ſig. ⁊ ī cre. ⁊ dixi in. l. totiēs. sͣ. de polli. tn̄ cū alicui ꝯcedeicō. C. de ribus ciuitatis arbitrium ſuper bono ⁊ pacifico .l. filiuſſami. tranſac. dit̉ arbitriū ītelligit̉ hoc ꝯcedere ſine alteriꝰ inſtatu ciuitatis certe huius vigore poterūt hoīes de dōa. ⁊ uide vltra ſuiuria: ut. l. ij.§. merito. ⁊.§. ſi ꝗs a principe. sͣ. ne habētes in ſimili inimicitias cogere ad pacemᵍ. praſcripta q̄ ꝗd in loco pub. ⁊ iō ex ꝟtute talis arbitrijᵉ n̄ poſ ut. l. eꝗſſimum. sͣ. de vſufruc. ⁊. l. ſi fur. e. ti. naꝫꝑ no. Bar. et ſent debitores aliquoꝝ liberare uel ſimilia faceiſtas ciuiles cōtētiōes reſpu. ledit̉: ut. sͣ. de capt. bal. in. l. i. C. re. ¶ Sed iuxta p̄dcā q̄ro an debitoribꝰ poſſint de ſa. ſan. ec. .l. ſi quis īgenuam.§. fi. facit. sͣ. de offi. preſi. l. cō in. q. ibi cirdilationē ꝯcedere ex ꝟtute alicuiꝰ arbitrij p̄dcōgruit. in prin. de offi. prefec. vr. l. i.§. ꝗes. ¶ Sꝫ ca ip̄am dirum. Rn̄deo nō puto ultra tp̄s triū mēſiū vltra cōtra op. quia iſtud nō videtur principaliter ꝑti ſpoſitionem illud qd̓ alias debitores hēant. ar. sͣ. de iur. fiſ. l. ī nere ad publicam vtilitateꝫ ſed per quādam cō uel uolūtatē fraudeꝫ.§. debitoribus. ꝯiuncta. l. i.§. penul. C. ⁊c̄. ⁊ adde qͣ ſequētiam: vt. d. l. ſi quis ingenuam.§. fi. ⁊ ſic vi arbitriū cōde ca. tol. Sed an poſſint iudicibus ciuitatū au detur ꝙ non veniat in arbitrio eis conceſſo: ut ceſſum tꝑe ctoritatē tollereᶠ uel īterdicere iuriſditioneꝫ ſuꝑ .sͣ. ad municipa. l. libertus.§. fi. ⁊ de fideiuſ. l. fimetus ceſpetitione dictoꝝ debitoꝝ. Rn̄deo ſi ꝗdem iudi deiuſſor magiſtratuum. ⁊ de magi. conuen. l. i. ſat: ceſſante ces predcī nō habēt iuriſditionē ab ordine illo .§.i. Reſpondeo hoc quod dico principaliter

5 De decre. ab or. fa. l 5 6 a ¶ Etiā offi pōt ītelligi duobus modis. vno mō ut denotet ordinē cunia in cōi ſtatuerūt ꝙ mercatoribꝰ reddat̉ ius ſūmaciales. ⁊ adnature: ut ī hoc exēplo. v̓berat̉ filiꝰ. certe ipſe filiꝰ prin rie uel aliꝗd aliud adijciētes cām: ꝗa ꝑꝑ hoc mercatode qd̓ idē ſe cipaliter iniuriat̉ ⁊ pr̄ ꝑ ꝯn̄am: ut. l. i.§. i. de iniur. certe ꝗtur bal. in res deſiſterēt venire ad nūdinas: ⁊ ẜm hoc auidiꝰ veni .l. i. ad fi. C. iſto caſu dictio pͥncipaliter nō denotat ordinē tꝑis: ꝗa ent ad ciuitatē ⁊ ex hoc ciues efficiunt̉ ditiores. vn̄ eis ſi rector. ꝓeodē īſtāti ſit iniuria pr̄i ⁊ filio: ſed denotat quēdā orcollecte meliꝰ ⁊ faciliꝰ īponent̉ an hoc ſtatutū valeat. vi uin. dicens dinē nature ꝗ ītellectu ꝑcipit̉. Scd̓o mō pōt ītelligi vt ꝙ ſi ꝑmiſſuꝫ ꝙ ſic: ꝗa diſponit ſuꝑ an̄cedenti ꝙ pn̄t vt dcm̄ ē. Sol. ē prioribus denotet ordinē ītellectꝰ: in quo ē ſciēdū ꝙ in ītellectu dico ꝙ ſi hoc facerēt ex ꝟtute arbitrij qd̓ hn̄t ſuꝑ bono ſtatuere ſuꝑ finis dr̄ pͥncipiū: ⁊ illud dr̄ pͥncipaliter eē finis: ad qd̓ īſtatu ⁊ pacifico ciuitatis puto ꝙ valeret: ꝗa p̄deā ꝑtireddēda iutellectꝰ finaliter tēdit. exēplū mādator ⁊ fideiuſſor lꝫ an̄ nēt ad ſtatū ciuitatis augēdū ⁊ ꝯſeruādū vt dcm̄ ē. ſed ſticia: potereū ītercedat dr̄ teneri acceſſorie reꝰ pͥncipaliter. rō ē: runt eligere ex ꝟtute arbitrij qd̓ hn̄t vn̄ pecunia veniat in cōi hoc n̄ rectores p̄fi ꝗa ad hūc finē ꝯtrahētes tēdebāt. Itē pōt pōi exēplū pn̄t: ꝗa p̄dcā ꝑtinent ad hoc. ⁊ illud qd̓ dcm̄ ē de an̄ce gere termi ꝑ. l. ⁊ ſi nō ſint.§. ꝑueniamꝰ. sͣ. de au. ⁊ ar. le. ⁊ de arbi. dēti eſt veꝝ qn̄ illud an̄cedēs de neceſſitate īfert illud nū cauſis et .l. nō diſtinguemꝰ.§. pͥncipaliter. ⁊ iſte ſcd̓s modꝰ ē ꝓpͥꝯn̄s ſuꝑ quo hn̄t arbitriū: ut ī exēplo p̄dcō qn̄ ſtatuūt adicere peor. Hoc p̄miſſo ſi poneremꝰ ꝙ in ītellectu fieret aliꝗd nas ⁊ querit ut ꝗs poſſit ſe excuſare a muneribꝰ ſoluēdo certā ꝙͣtita Imo. in. l. i. ad duos fines eqͣliter reſpectu cuiuſlibet diceret̉ pͥncitē. ſecus ſi ex an̄cedēti ꝯn̄s ſeꝗ pōt caſualiter ſeu poſſi.ff. ſo. ma. in paliter fieri. exēplū in duobꝰ reiſ: vnꝰ obligat̉ hodie: ali biliter: tūc nō pn̄t ut in caſu ꝓpoſito. nā ex ſtatuto prepe. q. an haus cras. lꝫ ſit pͥor in tꝑe: tn̄ ꝗlibet dr̄ pͥncipaliter obliga miſſo.ſ. ꝙ iuſ reddat̉ ſūmarie poſſibile erit ꝙ īuitabūt̉ bentes arbi triū ſuꝑ botus: ut. sͣ. de duo. re. l. iij. in pͥn. Itē ex hoc ſeꝗt̉ ꝙ ſi ſūt alij ad veniēdū vt ciues efficiant̉ locupletiores ⁊ forte no ⁊ pacifiplures ꝑſone q̄ faciūt vnū actū: ſi tn̄ faciūt ad diuerſos hoc n̄ ſequet̉. ar. ꝓ hoc. sͣ. de ne. ge. l. ſi negocia. vbi no co ſtatu ciui fines in ꝑſona cuiuſlibet diceret̉ pͥncipaliter fieri reſpeua negociatio q̄ pōt hr̄e ſe ad lucrū ⁊ ad dānū nō dꝫ ītatis poſſint ctu finis ītellecti ꝑ eū. Exēplū ēptor ⁊ vēditor faciunt ſtatuere ſtitui. p̄terea ut dixi ꝙ pn̄t diſponere ſuꝑ an̄cedēti ītel nobilis facivnū ꝯtractū cuiꝰ finis pͥncipaliter tēdit vt hēat reꝫ alter ligi dꝫ de an̄cedēti ꝓximo uel modicū remoto vt in exē ens brigam pͥncipalit̓: ut hēat p̄ciū: ut. l. i. de ꝯtrahē. ēp. ⁊. l. i. de re. plis p̄miſſis: ſed ſuꝑ an̄cedēti multū remoto: ut ī qōne puniat̉ intāꝑmū. ⁊ hoc reſpectu dico ꝙ qn̄ filio ſit iniuria a ſciente nr̄a nō pn̄t. ar. jͣ. de ꝟbo..ſi. l. in lege cēſoria.§. ij. vbi di tū: ⁊ ad maeū filiūfami. utriqꝫ lex dat pͥncipaliter actiōeꝫ.ſ. pr̄i ⁊ fiteriam vide vſus ſui cā: qd̓ p̄paratū ē ad uſum ſue ꝑſone īmediate: Io. an. ī pul lio: ut. l. eū ꝗ nocētē.§. fi. sͣ. de iniur. facit. d. l. i.§. adeo uel mediāte modicis medijs ꝓximis vt cōci ⁊ ſimiles. chra. q. in re d̓ iniur. Mō ad ꝓpoſitū lꝫ inimicitie ⁊ brige tēdāt pͥn ſecus ſi eēnt multis medijs mediati ut cultores agroꝝ gula eū ꝗ ꝓcipaliter ad dānū pͥuatoꝝ īſpecto ordine nature ſcd̓aꝓ hoc. sͣ. de au. ⁊ ar. le. l. vt ꝗs ⁊ ibi dixi. ⁊ p̄dcās duas hibet̉ ī merrio ad rēpu. tn̄ īſpecto ordine ītellectꝰ iuris ius imagicuri. in. vi. notabiles limitatiōes tene mēti. ¶ Tertia regula eſt ꝙ b ¶ Ad cō nat̉ utrūqꝫ pͥncipaliter ledi.ſ. pͥuatos ⁊ rēp. Nec ob. sͣ. pn̄t ſtatuere ⁊ facere oīa ꝯn̄ia ad illud ſine ꝗbꝰ explicapromittēdū de magi. ꝯue. l. i. in pͥn. ꝗa lꝫ reſpu. ledat̉ pͥncipaliter vt ri illud cōmode n̄ pōt: ut. d. l. cui iuriſditio. sͣ. de iuriſ. anᵇ habētes dixi: tn̄ nō ledit̉ dāno pecuniario ⁊ exaīabili: ꝙ ille fide om. iu. ⁊ no. in. l. nō diſtinguemꝰ.§. de offō. sͣ. de arbi. arbitriū ſuꝑ pacifico ſtaiuſſor ꝓmiſerat. iſtā ſolutionē ponit tex. sͣ. ad munici. l. ⁊ ibi no. ex hoc ſequit̉ ꝙ pn̄t terminos certos ponere tu ciuitatis .ij. circa fi. Scias ergo ꝙ iſtud arbitriū ſuꝑ bono ⁊ paad īplēdū qd̓ ſtatuūt ⁊ mādāt: ut. l. ꝗd tn̄.§. ſolu. sͣ. de poſſint facecifico ſtatu ē multū latu ꝯp̄hēdit.n. arbitriū ſuꝑ abunarbi. Pn̄t ēt penā īponere nō obtēperātibꝰ: ut. l. i. ī fi. re ſtatutū ꝙ dātia ſuꝑ cuſtodia qͣſi ſuꝑ oīa. ar. l. i.§. cura carnis. ⁊.§ habētes inſi .sͣ. ſi ꝗs ius di. non obtē. Pn̄t ēt officialesª ad p̄dcā ēt mul qōnes ſeq. sͣ. de of. p̄fe. vr̄. alia plura exēpla poſſent poni circa exequēda ſtatuere: ut. l. ij. sͣ. ad munici. qd̓ ītellige niſi teneant̉ cō hāc primā regulā q̄ omitto. ¶ Scd̓a regula ē ꝙ pn̄t ſta alias ordinati eēnt ꝑ cōe: ut dixi. sͣ. circa caſus ſpāles. promittere tuere ⁊ facere oīa ancedētia id ſuꝑ quo hn̄t arbitrium ¶ Cōtra p̄dcā op. ⁊ vr̄ ꝙ nō poſſint penā īponere qͣſi adde Bar. ꝑꝑ q̄ ad illud ꝑuēiri pōt. ꝓbat̉ in. l. cui iuriſdi. sͣ. de iu ⁊ bal. in. i. cō hoc nō ueniat in arbitrio eis ꝯceſſo: ut. l. ꝗd tn̄.§. fi. de ſtitu. C. riſ. om. iudi. ⁊ sͣ. de ꝓcu. l. ad rē. ⁊. l. ad legatū. cū ſi. po. arbi. So. qn̄qꝫ cōmittit̉ arbitriū gn̓aliter vt ſuꝑ abūdā c ¶ Circa nō exēplū hn̄tes arbitriū ſuꝑ abūdātia volūt facere ſta tia. tūc ſi faciāt ſuꝑ uno ꝑticulari dicti officij ꝑ qd̓ dcm̄ hoc dico. et tutuꝫ ꝙ ruſtici nō pn̄t detineri in ciuitate ꝓ teſtimonio offm̄ nō finit̉ poterūt: ut. l. nō ex oībꝰ. sͣ. de arbi. Si ꝟo no. ꝙ ſtatuvltra vnā diē. vel ꝙ ruſtici nō cogant̉ ꝑſonaliter venire tū diſponēs cōmittit̉ arbitriū ſuꝑ uno negocio ꝑticulari: tūc puto oēs cās dead cuſtodiā ciuitatis: ſed poſſint ẜuire ꝑ ſubſtitutū ad idē ꝙ poſſint penā īponere: ut. sͣ. de ꝟ. ob. l. ex ea ꝑte. bere cōproiecta cā ut cultura agroꝝ nō īpediat̉ ⁊ hēat̉ abūdātia in pͥn. ⁊ qd̓ ibi no. Nō ob. l. ꝗd tn̄.§. i. ꝗa ibi cōmitteba mitti limita in ciuitate. certe ꝙ ſit abūdātia iſtud ē pͥncipale ſuper tur deciſio alicuiꝰ litis. vn̄ lite deciſa nō pōt ſe vlteriꝰ in tur niſi ꝗs quo hn̄t arbitriuꝫ: ꝙ ruſtici nō vexent̉ ē quoddā p̄amhaberet intromittere. hic ꝟo cōmittit̉ diſpoſitio ⁊ ordinatio cerſtrumēta uel bulū ſiue an̄cedens ꝑ qd̓ ꝑuenit̉ ad illud. hoc poterūt ti negocij in quo acceſſorie uenit pena. ¶ Quero ꝗd ſi aliud ius liq facere. caſus ē. jͣ. de nūdi. l. ij. in greco. facit. C. q̄ res pi. in p̄dictis: ⁊ circa p̄dcā ſtatuūt q̄dā q̄ ꝑ quādā ꝯn̄iam dū ⁊ hic ēt obli. poſ. l. pignoꝝ. ⁊ aucͣ. agricultores. ⁊ ī corꝑe vn̄ ſu ueniūt ⁊ uenire pn̄t ꝯtra illos ꝑticulares caſus ad quos collige an ſtatutū vale mit̉. Itē poſſent acꝗrere pecuniā mutuo ꝓ expediēdis dixi arbitriū nō extēdi an valeat: utputa ꝗa ex hoc ius at. facit ad his q̄ ꝑtinēt ad abudantiā. ar. l. i.§. ne aut de exercito. alteriuſ ledit̉ uel ſi. Rn̄deo qn̄qꝫ hoc ꝯtingit ꝑ quādā no. l. elegan ¶ Itē pōt poni exēplū hn̄t arbitriū ꝓuidendi vn̄ pecu ꝯn̄iam ex culpa eius cuiꝰ ius ledit̉. exēplū ſcm̄ ē ſtatutū ter. in prin. nia veniat in cōi: huiꝰ vigore pn̄t ſtatuere ꝙ ꝗcunqꝫ vo .sͣ. de cōdiab hn̄tibꝰ arbitriū. ſuꝑ bono ſtatu: ⁊ pacifico ſtatu ⁊ pu inde. ⁊ adde cat̉ ad aliqd̓ offm̄ poſſit illud gerere vel ſeruire ꝑ ſubſti blica utilitate cōis: ꝙ ꝗ nō petierit debituꝫ ꝑ. x. annos bar. in. i. cōtutū ſoluēdo cōi certā quātitatē pecunie certe ꝙ pecu decetero nō audiat̉. Certe ex hoc ledit̉ ius creditoris ſtitu. C. ⁊ ibi nia ſoluat̉ ē id ſuꝑ quo hn̄t arbitriū: ꝙ poſſint retinere p̄cedēte tn̄ culpa ⁊ negligētia ſua: tūc dico ꝙ ſtatutuꝫ bal. ad fi. et vel ꝑ ſubſtitutuꝫ ẜuire ē an̄cedēs ipſiꝰ ⁊ hoc pn̄t ꝑ iura qualiter diualebit: ut. l. i. sͣ. de uſucapi. ꝓ hoc tex. optimus. sͣ. de ctū ſtatutuꝫ .sͣ. alle. facit ēt ꝗa de iure ē ꝑmiſſuꝫ polliceri pecuniā ꝓ re. eo. l. ſi pupilloꝝ.§. i. Qn̄qꝫ hoc pōt cōtingere ex de intelligat̉: ui honor̄ hn̄do: ut. l. hoc iure. in pͥn. de dona. ⁊. l. i. de pol fectu alterius. exēplum ex vigore dicti arbitrij fecerūt de Ange. in li. Ita eadē rōne lꝫ reipu. polliceri remiſſionē. Plures ſtatutū ꝙ habētes qōnes cogant̉ ad cōpromittēduꝫ .l. cū hi.§. ſi cuꝫ lis. sͣ. de ēt caſus ſimiles poſſent poni quos omitto. Ad vnū tn̄ in ſimul. certe ꝑ hoc poſſet ledi ius partiſ. ſi arbiter ma trāſac. ⁊ qd̓ aduerte: ꝗa vigore dicti arbitrij nō poſſent ſtatuere uel le iudicaret pars lederet̉: circa hoc dicoᶜ ꝙ ſi aliꝗs haibi. dixi poſt ordinare ſeu legē facere ſuꝑ aliquo graui ēt pōderoſo bet ſnīam uel īſtr̄a guarētigie que ẜm ſtatuta tuſcie me angelum. ⁊ arduo negocio p̄textu modice pecunie q̄ daret̉ cōi. rent̉ executionē: tunc ſi ſtatutū tale nō expreſſe dicit ꝙ ar. l. quēadmodū. C. de agri. ⁊ cē. li. xi. Eſſet.n. decretū de his cōpromitteret̉ hoc nō poſſet: quia ⁊ ſub gene ambitioſuꝫ. ambitioſuꝫ.n. dr̄ cupidū inde ābitus.i. curalitate nō ueniūt: ꝗa hoc eſſet ius partis ledere: ut. l. piditas ꝓprij honoriſ: ut. sͣ. ⁊. C. ad. l. iul. de ambi. ⁊ iō minor. xxv. an. cui fideiuſ. in prin. sͣ. de mino. Circa ali talia d̓creta dn̄r ambitioſa.i. fcā ex cupiditate potiuſꝙͣ as vero lites dico ſtatutū ualere nec debet attendi ꝙ zelo iuſtitie. Sꝫ q̄ro pone hn̄tes arbitriū vn̄ veniat pevna partium poſſet ledi ex hoc: ꝗa hoc eſſet caſu: ⁊ ita

De decre. ab or. fa. pōt tangere actorē ſicut reū. ar. l. fideiuſ. C. de trāſact. fationibꝰ aſſerit̉: ut in. d. l. ſi forte. sͣ. de ca. pe. ¶ Quero a ¶ Sit cre dendum. ad Et ideo dico ꝙ qn̄ ciuitas ip̄a pōt facere ſtatutū ꝙ nō qn̄ decretuꝫ petit̉ reſcindi corā quo iudice fiet. dixi. sͣ. hoc facit qd̓ liceat appellare qd̓ eſt qn̄ prima ⁊ ſcd̓a cā appellatiōis ꝙ fiet corā ſuꝑiore: ⁊ puto ꝙ ille ꝗ ē iudex appellatio no. Spec. in ꝑtinet ad eā ẜm ea que dixi in. l. oēs populi. sͣ. de iuſti. nū in ciuitate ſit ſuperior: ut. l. i.§. ſolēt. sͣ. qn̄ ap. ſit. Et ti. de inquiſi ⁊ iur. ꝙ tūc ordo ciuitatis ex ꝟtute dicti arbitrij poſſet tione.§. nūc hoc veꝝ qn̄ ipſi facerēt auctoritate eoꝝ officij. Si ꝟo tractandum hoc ſtatuere. ¶ Sed cōtra predcā facit. sͣ. de mino. l. facerēt aucͣte alterius ordinis vel ꝯcilij hoc ſibi cōmit in ver. ꝗd ſi ſi minor. xxv. annis filio.§. i. ⁊ qd̓ ibi no. vbi dr̄ ꝙ eotētis: tūc ſi iſta reſciſſio peteret̉ ꝑ modū appellatiōis ⁊ ī litteris ⁊c̄. ipſo ꝙ ꝗs cōpromittit ledit̉: ⁊ ſic eſt ꝯtra primū dcm̄. deberet appellari ad illud cōciliū qd̓ delegauit: cuiꝰ au b ¶ Quero quo. iſtud fa Item aſſignat̉ ibi ēt rō: ꝗa ꝑdit beneficium appellādi ctoritate ſit: ut. l. i. sͣ. ꝗs ⁊ a quo ap. ſit. Si ꝟo iſta reſciſ cit ad no. in ⁊ ſic apparet ꝙ tollere beneficium appellandi eſt lede ſio peteret̉ offō iudicis vel iure actionis tūc peteret̉ co .l. q̄ ſub con re. Rn̄deo ibi in minore compromittente quem veriſi rā eiſdēmet ⁊ corā quolibet iudice eqͣli uel maiori: ut di. sͣ. de conmile ē: nō ita diligenter cām ſuā actuꝝ ſicut maior. vn̄ di. inſtitu. .sͣ. de mino. l. p̄fecti. ⁊. l. ſeq. quo aūt iure petat̉ dicā. jͣ. c ¶ Quero nō eſt eqͣlis conditio ab initio q̄ rō ceſſat in qōne nr̄a. ꝓxi. q. An aūt quis uideat̉ facere iure ſui officij: an tan ꝗd adde qd̓ Puto tn̄ ex p̄dictis ꝙ ſi decurionū ſtatutū diceret ꝙ ꝙͣ delegatꝰ ab alio ēt dicaꝫ. jͣ. ꝓxi. q. ¶ Queroᵇ quo iure no. in. l. ſi qn̄ nō poſſit appellari vel in ītegrū reſtō peti ex ꝟtute tapetat̉ iſta reſciſſio. Rn̄. qn̄qꝫ decretum īterponit̉ cōtra de leg. i. per lis arbitrij ꝙ hoc valeret in reſtōne q̄ peteret̉ rōne erImo. in. l. iu certā ꝑſonā: ⁊ tunc qn̄qꝫ petit̉ ꝑ modū excuſationis: dex poſtea roris vel alia q̄ uniformiter pōt tāgere vtrūqꝫ litigātē. qn̄qꝫ petit̉ ꝑ modū appellationis: ut. l. i.§. ſolēt. sͣ. qn̄ qͣꝫ. de re iuſed ad reſtōnē que īpetrat̉ ex cā minoris etatis nō pōt ap. ſit. qn̄qꝫ vniuerſaliter: tūc credo ꝙ petat̉ iure actio di. ī ulti. col. porrigi ēt ſi exprimeret̉: ꝗa tunc manifeſte ius vnius nis.ſ. ꝯditione ex. l. iſta: ut. sͣ. de cōdi. ex le. l. i. ⁊ hoc vi d ¶ Quero an. An refor partis lederet̉: ita ꝙ nō alteriꝰ. ar. d. l. ſi minor. ⁊ ītelliꝓbari exp̄ſſe. C. de cēſi. l. ꝗ ſe grauatos. li. xi. ¶ Quero matio poſſit go de reſtōne q̄ peteret̉ rōne minoris etatis ad recuīfra ꝙͣtū tp̄s pōt peti iſta r̄ſciſſio decreti. Rn̄deo qn̄qꝫ ab hiſdē qui perationē iuris amiſſi. ſecus ſi peteret reſtōnem: ꝗa ꝑiſtud petit̉ ꝑ modū appellationis uel excuſatōis: ⁊ tūc fecerūt reuo diderat lucrū. hoc.n. bene pōt fieri ꝑ talia d̓creta: nec cari ꝑ bal. in hoc petit̉ īfra tp̄a ad hoc ꝯſtituta: ut. d. l. i.§. ſolēt. ⁊. C .l. ii. C. de iu ē regula īpediēs. Qn̄qꝫ ꝑ cōſequentiā ꝑuenit̉ ad vnū de tē. ap. l. i. ⁊ sͣ. de excuſa. tu. l. ſciendū.§. i. qn̄qꝫ hoc riſ. om. iudi. de caſibꝰ.sͣ. enumeratis ꝓhibitis abſqꝫ culpa ⁊ ſcō alipetit̉ iure actionis: ⁊ tūc ſi ꝗdē aliꝗs vult petere reſcin e ¶ An aūt. cuius: ⁊ tūc ſi hoc cōtingeret in ꝯn̄iam alicuiꝰ iuris per di p̄tendēs ꝓpriū ītereſſe dꝫ hoc petere īfra annuꝫ: ut an ſtatutum ꝯcedat iuriſ miſſi valeret: alias ſecuſ: ut. l. i. sͣ. de auc. tu. ⁊ qd̓ ibi no. .d. l. ꝗ ſe grauatos. Si ꝟo p̄tendit ītereſſe publicū: tūc di. ordinariꝑ Dy. ¶ Quarta regula negatiua ē ꝙ nō pn̄t aliꝗd fa īfra decēniuꝫ: ut. sͣ. de di. ⁊ tē. p̄ſcript. l. in oībꝰ.§. i. ⁊ sͣ. am vel delecere vel ſtatuere ſuꝑ eo ꝙ nō ſpectat ad id ſuꝑ quo eiſ ti. i. l. calculi. ¶ Quero ꝗdᵉ ſi in reformatione ſeu decre gatā ⁊ iſtud cōceſſum ē arbitriū. hec regula ē clariſſima: ut. l. diligē to ſit dcm̄ ſi ⁊ īquātū de iure pn̄t. ꝗd īportāt hec ꝟba. no. bene viter. sͣ. mā. ⁊. C. ſi a nō ꝯpe. iud. l. i. ⁊. ij. ⁊ de arbi. l. nō di de que habē Rn̄deo iſta ꝟba īportant ſi de iure fieri pn̄t effectualitur in. l. ⁊ qꝛ ſtinguemꝰ.§. de offō. ¶ Quinta regula negatiua ē ꝙ ter: ut. l. in tp̄s. in pͥn. sͣ. de her. īſti. ⁊. l. hec ꝯditio. sͣ. de de iuriſ. om. nō pn̄t aliꝗd facere ſuꝑ eo qd̓ eſt acceſſoriuꝫ alteriꝰ qd̓ ꝯdi. ⁊ demō. ⁊ iō ubi alias decretū ueniret reſcindēdū iudi. ⁊ q̄ ibi nō ſpectat ad id ſuꝑ quo eis cōceſſū ē arbitriū: lꝫ iſtud dixi. ⁊ bar. ī ꝑꝑ iſta ꝟba erit nullū ipſo iure cū dicta cōditio ſi pn̄t: acceſſoriū videat̉ ad illū ſpectare. Exemplū hn̄t arbi.l. ii. in fi. de eſſet de pn̄ti q̄ deficit: ergo diſpoſitionē reddit ipſo iu op. le. ⁊ in. l. triū vt peccūia veniat in cōi. iō ſtatuerūt aliꝗd eſſe deli re nullā: ut. l. cū ad pn̄s. sͣ. ſi cer. pe. ⁊ de ꝟ. ob. l. ꝯditio fi. ad fi. C. ctū cū prius nō erat ⁊ penā īpoſuerunt: vt ſi ꝗs oppones in p̄teritū. Ex hoc ſequit̉ ꝙ de hac nullitate pote vbi ⁊ apud ſuerit aliquā exceptionē ⁊ eā nō ꝓbauerit puniat̉ ī tm̄. quē. in inte. rit opponi corā quocūqꝫ iudice īcidēter corā quo tale certe hoc nō valet. nā pena ſꝑ ⁊ oī reſpectu eſt acceſſo reſti. ⁊ adde decretū īduceret̉: ut. l. quotiens. C. de iudi. ⁊ ord. iud bal. in. l. ii. in ria ad delictū: ut. l. aliud ē fraus. jͣ. de ꝟ. ſi. vn̄ cum ip̄m .l. i. Itē ex hoc ſequit̉ ꝙ de hac nullitate poterit ꝑpe fi. C. de ado delictū nō ſit id nec ip̄ꝫ antecedēs nec ꝯn̄s eiꝰ ſuꝑ quo tuo excipi: vt. l. pure in fi. sͣ. de doli excep. ⁊. l. lꝫ. C. de pti. ⁊ bar. in hn̄t arbitriuꝫ ſuꝑ eiꝰ acceſſorio ſtatuere nō poterunt: lꝫ .l. i. in fi. qn̄ excep. qd̓ nō eſſet ſi deberet reſcindi: ut. l. necnō.§. exē ip̄m acceſſoriū videat̉ ad illud ꝑtinere. nā acceſſoriuꝫ ap. ſit. ⁊ bar. plo sͣ. ex ꝗ. ca. maio. ⁊. l. exceptione in fi. sͣ. de excep ī. d. l. ⁊ quia. non trahit ad ſe pͥncipale: ut. l. ex pupillari. sͣ. de vul. ⁊ ¶ Quero anᵇ decretū ſeu reformationē ſcm̄ ab eis ipſi vbi ēt refert pupil. ⁊. l. ſi pacto quo penam. ⁊ qd̓ ibi no. C. de pac. ⁊ met poſſint reuocare. Rn̄deo qn̄qꝫ ꝯcedit̉ arbitriū ſu verba Bar. qd̓ no. sͣ. de pac. l. iuriſgentiū.§. quinimo. in. ij. gl. ¶ Ui hic ⁊ qd̓ no. per certo actu. tūc ſi arbitrant̉ ⁊ ſtatuūt circa ip̄ꝫ actū: ſis ⁊ exaīatis dictis regulis videamus aliqͣs qōnes. ⁊ pͥ Ang. ⁊ imo. ita ꝙ ſūt fūcti eoꝝ offō nō poterūt poſtea reuocare: ut in. l. i.§. ſi ꝗſ mo quero hn̄tes talia arbitria faciūt ſuas p̄fationes ex .sͣ. de re iudi. l. iudex. de arbi. l. ꝗd tn̄. in pͥn. Qn̄qꝫ cōſimpliciter. ꝗbus īferunt id qd̓ ſtatuunt ꝑtinere ad eoꝝ arbitriuꝫ: cedit̉ arbitriū īdeterminate: utputa prioribꝰ huiꝰ ciuide ver. obli. an his p̄fationibꝰ ſit credēduꝫª: vr̄ ꝙ nō niſi ꝓbent̉: ut tatis ꝯceſſum ē arbitriū ſuꝑ abundātia oī tꝑe uel certo .l. fi. sͣ. de exerci. ⁊ sͣ. de caſtren. pe. l. ſi forte. Ecōtra ꝙ tꝑe ex forma ſtatuti cuiꝰ arbitrij vigore aliꝗd ſtatuit̉: ſic: ut. sͣ. de her. īſti. l. fi. ⁊ de exerci. l. i.§. ne aūt. ꝟ. ꝙ ſi ī tūc an ipſi poſſint illud reuocare uidēdū ē: an eis fue p̄cijs. Sol. quantū ad ipſos ſtatuētes.ſ. ꝗa ipſi illa cā ⁊ rit ꝯceſſuꝫ dcm̄ arbitriū ꝑ modū cuiuſdā ptātis ſeu iu illa rōne quā in p̄fatione exprimūt moti fuerūt ad faci riſditionis ordinarie ita ꝙ eoꝝ offō hoc īcūbat uigoendū ſtatutū bene ē eis credendū: ut. sͣ. de he. īſti. l. fi. re ip̄oꝝ officij: tūc ipſimet poterūt reuocare: ꝗa nemo quātū ad alios credo idē ꝙ illis p̄fationibꝰ ē credēdū. pōt ſibi legē īponere a qͣ non ſit licitū recedere: ut. l. ſi caſus eſt in hac. l. ẜm vnā lecturā in eo ꝙ dicit ꝙ dꝫ reꝗs. in prin. teſtī. sͣ. de lega. iij. Qn̄qꝫ eis hoc ꝯcedit̉ ꝑ ſcindi. ſi.n. nō reſcinderet̉ eſſent decreta ipſo iure nulmodū cuiuſdā ptātis delegate ita ꝙ ipſi poſſint aucto la niſi ꝓbaret̉. Cum.n. iſta arbitria nō ꝯcedant̉ niſi ele ritate ꝯcilij maioris hoc cōmittētis: ⁊ tūc ipſimet reuo ctis ⁊ grauibꝰ ꝑſonis credēdū ē eis in eo.ſ. qd̓ aſſerūt: care nō poterūt: niſi eo mō quo poſſent reuocare ea q̄ vt. l. i. sͣ. de of. p̄fe. p̄to. ⁊ ꝑ hoc patet rn̄ſio ad ꝯtraria. ſcā nō eſſent a dicto maiori ꝯcilio. nā ip̄m ꝯciliuꝫ mai Preterea in iſtis exͣiudicialibus vr̄ eis credēdū ẜꝫ glvr̄ hoc feciſſe ꝑ ip̄os ꝗbus hoc cōmiſit: ut. l. itē eoꝝ.§ exͣ de ꝓba. c. poſt ceſſioneꝫ. facit de ꝓba. c. i. in cle. Nec ſi decuriones.sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vni. no. An aūt uideat̉ cōdicas ꝙ ibi eſt ſpāle in papa: ꝗa fateor ꝙ ē ſpāle ne ad ceſſum ꝑ modū cuiuſdā iuriſditionis ordinarie vel de mittat̉ ꝓbatio in ꝯtrariū in his q̄ narrat: q̄ pendent ex legate. dico ꝟba ſtatuti ſeu reformatiōis ꝯcedētis arbi ſcō ſuo: ſed ꝯtra iſtos admittit̉ ꝓbatio ī ꝯtrariū. ꝓ hoc triū eſſe diligēter īſpiciēda. ſi.n. hoc ꝯcedit offō: ut ꝗa facit qd̓ dr̄ ſpāle in mutuo ꝙ ꝯfeſſioni p̄lati ſtat̉ p̄terꝙͣ dicūt illa ꝟba ad offm̄ prioꝝ ꝑtineat ⁊cͣ. tūc vr̄ ꝯceſſuꝫ in mutuo: ut in aucͣ. hoc ius porrectū ī fi. C. de ſac. ſan. offō: ⁊ tūc priores poterūt uigore ſui officij ex ptāte or ec. Et ꝑ hoc pōt rn̄deri ad. l. fi. sͣ. de exerci. q̄ in mutuo dinaria. Idē in alijs bonis hoībꝰ ꝗbꝰ hoc cōmitteret̉. loquit̉ ꝙ idē putarē hic: ut. l. ciuitas. sͣ. ſi cer. pe. p̄dcā Si ꝟo dicerēt ꝟba ꝙ hoc poſſēt auctoritate pn̄tis cōvera niſi euidētia facti doceret ꝯtrariū eiꝰ qd̓ in dictis p̄ cilij generalis ⁊ ſimilia ꝟba: tūc hoc nō poſſent uigore

XI De ope. publi. 251 s ¶ Ultimo qͦro. Si habētes arb ītriū aliꝗd ſtatuerūt nec exp̄ſſerūt ſe id de do. Item pōt reuocari ex cā ẜm bal. in. l. fi. ff. de ſenato. Itē. l. trāſiene ſacere ex vigore arbitrij: vel expͥmūt ſe facere vigore cuꝰ ſdā arbitrij: ꝙ ad in priuilegiū eccleſie nō pōt reuocari in eius p̄iudiciū ẜm Inno. in. c. no hoc nō ſufficit cū alias hēant arbitriū ſufficiēs an actus valeat. add̓ bal. uit. de iudi. ex quo ibi no. do. an. ⁊ Flo. ꝙ lex ſiue ſtatutū tranſiens in pri in. l. ſalſus. in. vij. col. C. de fur. ⁊ ē tex. ⁊ ibi bar. in. l. hēbat. ff. de inſtito. uilegiū ſiue cōtractuꝫ nō ſubditi nō pōt reuocari: ſecus ſi in pͥuilegium ⁊ ſequit̉ Ro. in. l. i.§. ſi ꝗs ita. de v̓bo. ob. b ¶ In p̄dicta. q. adde ꝙ ſubditi ꝑ no. per Inno. in. c. in noſtra. de iniur. ⁊ dāno da. lꝫ imol. limiqō ī cipit ad tat eam opi. unātia gene ralis. aliqua ſubſieoruꝫ officij. hoc ꝓbat̉ in ꝓhemio inſtōnuꝫ cirnerua. circa fi. sͣ. depoſi. ſtēte cā. per Uod ſe ca mediuꝫ ibi. noſtra auctoritate ⁊cͣ. ⁊. C. de veq mel. vt no. per īno. te. iur. enucle. ⁊cͣ. l. i.§. oīa enī. ⁊ de offi. eius cui de qd̓ .c. q̄ ī eccle ¶ De operibus publicis. Rub. dixit ꝑ iſtam ſiarū. de cōmā. l. i.§. ꝗ mādata. ⁊ hͨ ē magis exp̄ſſū de cle. er .l. bar. i. i. C. ſti. ⁊ ad mago. c. i. li. vi. ⁊ d̓ ſupplē. ne prela. c. i. in cle. ⁊ d̓ rede admi. rei teriam barli. do. qꝛ contīgit. ī cle. Si vero ꝟba ſunt dubia: Urator. pu. li. xi. hic. vide ro. vt qꝛ dicunt tales hēant arbitriuꝫ ⁊cͣ. tūc aut cōd ¶ Trāſit ī in. l. ſi vero No. ꝙ ꝗs pōt ſuſtīere plura .§. de viro. ⁊ formā. vidi mittit̉ vnū factuꝫ ꝑticulare inter certas ꝑſonas Tur am. munera: niſi excuſet̉ vt hͦ di bar. in. l. pͥui in. cxxiiij. fa. vel de certa re ⁊ in dubio intelligit̉ ꝙ faciāt au legia. C. d̓ ſa .sͣ. ſo. ma. ctoritate cōcilij cōcedētis nō ipſoruꝫ auctoritaUi libertatem. cro. ſan. ec. ⁊ ADDE an i vide bal. in. l te ꝓpria: vt extra d̓ reſcrip. c. cum aliꝗbus. li. vi. munitas poſ 0 g No. ꝙ curator opeſit reuocari. cū mihi. ff. d̓ Iuriſditio enī ordinaria nō cōcedit̉ in re certa TuratO ¶.rū ſi agit ꝯtra fabros dolo. vid̓ bal pe. de anch. vel in caſu ꝑticulari. ar. sͣ. de teſta. tu. l. ſi certaꝝ agit ſuo nomine. res vero publica agit cōtra ip ꝯſilio. ccclij. dū in. l. ꝗ ſe ſed debet concedi ſuꝑ quadam vl̓i admīſtratio patriſ. C. vn̄ Uniciſum curatorem ſeu ſupraſtantem. Barto. m pij. nō liberi. ⁊ ī. c. i ne: vt ſtatiꝫ dicā. Si vero cōcedit̉ arbitrium ſuꝑ Ex.§. ſequenti. §. fi. ꝗ ſeu. ligat ignorā vno negocio vniuerſali: vt ſuper abūdantia tūc ¶ Capella defūcti nō poteſt ꝑ religioſos nomi tes. quando dare poſ. et videt̉ concedi iure ptātis ordinarie. vniuerſitaſ pena ſtatuti vide Pe. d̓ ni alrerius atribui. enī hoc pōt: vt. l. fi. C. de iuriſ. om. iud. ⁊. l. ⁊ ꝗa ancha. in. c. vel generaNota con .i. de cōſti. ī le proclama .sͣ. diuriſ. om̄. iudi. ſed cōcedendo ſuꝑ aliquo Ne eius nominſe. tra fratres vi. col. ⁊ eun liget abſenfacto vniuerſali videtur cōcedere iur̄ ordinarie vel alios religioſos qui capellā aliquorū defun dem in cōſites vel igno ptātis: vt. l. i. in prin. ⁊.§. cuꝫ vrbē. sͣ. de of. p̄fec. rantes. adde lio ſuo. xx. et ctorū attribuunt noī alteriꝰ: qꝛ hoc facere non vr. ⁊. C. vbi ⁊ apd̓ quos. l. fi. ibi certe adminiſtra Inno. in. c. Inn. ī. c. hupoſſunt: vt hic videtis. ¶ Item no. argu. cōtra milis d̓ ma. nouit. de iutioni cui ⁊ iuriſditio ineſt ⁊cͣ. ⁊ in prima cōſtōne eos qui abradunt arma alicuius: ⁊ ponunt ar⁊ obe. ⁊ qd̓ di ⁊ do. an. fforuꝫ.§. pe. ⁊ in aut̄. habita. C. ne filius ꝓ pa. ma ſua vel alterius. le. ⁊ no. in. c. in. c. cū dilevbi doctoribus cōcedit̉ iuriſditio in ſcholares fin. qui ma. cti. de tē. orEx. l. ſequenti. que ſine dubio eſt iuriſditio ordinaria. Et p̄di ac. poſ. di. vide do. ¶ Domus facta prope muros ciuitatis quang ¶ Uel ſupi an. de fan. in cta tetigi in quadā diſputatione quā diſputaui do poſſit deſtrui: ⁊ an̄ ciuitas poſſit ſibi ipſi muna. ideꝫ quā .c. i. de cōſti. que incipit adunātia generalis ⁊cͣ. ¶ Vltīo qͥros facere. do ignoranin. vi. ⁊ Inroª quid ſi predicti habentes arbitriuꝫ aliꝗd ſta tia non poſno. in. c. i. in Op. ꝙ ī ſet allegari: tuunt: nec exprimūt ſe facere ex vigore dicti armateria de ī Pus nouum. publico vel imperi iuri. ⁊ dam. bitrij: vel exprimunt ſe facere ex vigore cuiuſdā mō liceat opꝰ facere ꝑti. sͣ. ne ꝗd in lo. tia: quia alida. ⁊ Archi. arbitrij ad hoc nō ſufficiētis cuꝫ alias hēant aras allegaret pub. ⁊ iō nō videt̉ ꝙ hec lex poſſit ītelligi d̓ oꝑe x. q. i. ꝗcūqꝫ bitriuꝫ ad hoc ſufficiens. dic vt dixi in predicta infamiam ſu ⁊ vide Ang. qd̓ ſit in publico. Ideꝫ nec de eo oꝑe qd̓ ſit in pͥ am: tunc nō qōneᵇ quā diſputaui ſuper hoc. ⁊ hec ſufficiant. in cōſilio.i. ī uato: qꝛ cuilibet lꝫ in ſuo facereⁱ qd̓ vult vt. l. ꝑ ꝓ excuſat. l. ij. v. colum. cir Op. de. l. qd̓ uinciā. C. de edi. pri. So. pōt ītelligi ꝙ quis hic ⁊ ibi not. qd̓ ca prin. Uod ſemet. iuſſit. sͣ. de re cuiuſqꝫ vni. e ¶ Quaſi ꝯͣvolebat edificare in publico ad vtilitatē ciuita iudi. Sol. aliud in ſnīa interlocutoria: ⁊ vide Bal. ctuſ. No. qn̄ tis volēs ſibi donare: ⁊ ſic nō ob. ti. sͣ. ne ꝗd in in. l. neqꝫ. in lex trāſit in aliud in decreto. Item op. sͣ. quod cuiuſqꝫ vnilo. pub. qui loquit̉ qn̄ quis vult edificare ad vti .iii. colum. d̓ contractum uer. no. l. item eorū.§. quod ſi actor. vbi etiā de litatē ꝓpriaꝫ. Item pōt ītelligiᵏ qn̄ quis vult edi proba. vbi. nō pōt reuo cretuꝫ reſcindit̉ nuda voluntate. dicit gl. ibi ſpe dicit ꝙ procari. adde q̄ ficare in loco priuato: qd̓ pōt dum tn̄ nō tendat ciale: ꝙ nullius intereſt actorē reuocari ante liclama quo ꝓ dixi in. l. cead iniuriā vel emulationē alteriꝰ ciuitatis quod clamatur ta ſar. sͣ. d̓ putis conteſtatio. ſecus ſi poſt: vt. e. l.§. ex his quā no. qꝛ ſi aliꝗs facit munitionē in aliquo loco qͥ lem eſſe nablica. ⁊ adde glo. no. ex qua hēs ꝙ quando decretū trāſit in tū tali tꝑe et poſſet eſſe ꝑiculoſa alicui ciuitati nō dꝫ ſibi per no. ꝑ bal. ī. l. formaꝫº cōtractus: vt habeat īmunitatē a colle ex tali ꝓbat pecuniā. C. mitti: ⁊ intellige ſi eſſet ꝑiculoſa: vel eſſet ꝟecūet ꝯͣ tūc cuꝫ ctis vſqꝫ ad decē annos: certe īpletus eſt quaſi d ꝯdi. ob ca. dia alteri ciuitati ꝙͣ ei cui ſubiecta eſt: ⁊ hoc eſt nō citatos: qn̄ ſtatutum cōtractusᵉ: qꝛ ille facit: vt habeat īmunitatē: et qd̓ hic dr̄ ad emulationē alteriꝰ ciuitatis. no. ꝙ qꝛ illi n̄ erāt diceret ſiꝗs ciuitas dat īmunitateꝫ: vt ille vadat merito ciui citādi. l. i. in dicit alterius. ¶ Quero ꝗd vult hic dicere: vel legeret metas nō poterit reuocare. Idem ſi pactuꝫ ſpeciafi. de vē. īſpi. dicinā hēat circūtheatrū vel anfitheatꝝ ſit gl. dicit.i. aliqua ⁊. l. i. ī fin. de le ē factū cū aliquo: vt plene dy. dicit hic: ⁊ ego ꝓ ſalario cētumba. Tūbe appellant̉ caſalia q̄ ſunt in comi li. ag. tū abſqꝫ alia pleniꝰ dixi in repeti. l. oēs ppl̓i. sͣ. de iuſti. ⁊ iur. tatu q̄ hn̄t aliquā munitionē: vtputa foſſata vel ¶ De oꝑi cōditōe pōt Ex. l. ſequenti. bus pub ru. muros. vel dic notabilius qd̓ dicit circūtheatꝫ legere: ⁊ an ¶ Pena ſtatuti non ligat ignorātes niſi ignoUi lib̓ ciuitas poſvel anfitheatrū.i. circa muros ciuitatis: vel ītra q tatē.§. ſit reuocare rantia ſit craſſa. muros. dicit̉ enī anfitheatrū ab ambio ābis qd̓ ne eiꝰ noīe. īmunitatem iij No. ꝙ ciuitas po eſt circūdare: facit. sͣ. de re. di. l. ſacra.§. muros. iſtū tex. alle. adde bar. in m ENiCIPli. teſt facere ſtatutū ro. ſuo. lvi. .l. ij. ī. fi. sͣ. d̓ Et ſic no. ar. cōtra iſtos qui faciunt domos pro Pus ne aliꝗs vadat exͣ ſuū territoriuꝫ ⁊ eun iur. īmu. ⁊ vi pe muros ciuitatis. ex ꝗbus poſſet dari introit o nouuꝫ de barto. ī. l. tes punire. qd̓ dic vt plene dixi in repetitōe. l. cū ciuitatis vel exitus inimicis: vt poſſint ꝓhiberi ī ſuo facere. oēs populi. ctos populos. C. d̓ ſū. tri. ¶ Itē no. ꝙ pena ſta add̓ bar. ī. l. ⁊ facta deſtrui: vt. C. e. l. edificia q̄ vulgo. ¶ Ul ⁊ qd̓ ibi dixi tuti nō ligat ignorātesᶠ: qd̓ intellige niſi ignorā ex hͦ iure. in .sͣ. d̓ iuſti. et terius quero vtrū liceat alicui ciuitati muros. pͥn. sͣ. d̓ iud̓. tia craſſa fuerit vel ſupinaᵍ: vt gl. dicit. hic ē tex. iur. ⁊ io. an. ī ſibi ipſi facere. dicit glo. ꝙ ſic ſumptū ſuo nō ſū ⁊ ibi dixi. .c. d̓cet. d̓ rein. c. vt aīaruꝫ. exͣ de conſti. li. vi. ⁊ dixi in. l. quod ptu publico ciuitatis romane. Item aliꝗs pͥuak ¶ Pōt iniur. in. vi. ⁊ telligi. ⁊ vid̓ bal. l. nō plu no. bar. ī. l. ii. res. C. de ſac. ſan. ec. ⁊ in. l. fi. C. de ꝯdi. ob. ca. ⁊ in. l. ſi cū mihi. sͣ. d̓ do. ⁊ C. d̓ ſū. limi. li. x. ⁊ ibi ēt an̄ alicui ſit licitū poſſidere caſtrū ī ꝯfinibꝰ ciuita Io. an. in addi. ſpe. in ti. de ce̓ſi.§. nūc dicendū. in addi. īcipiē. ꝑ hāc. l. per tis ⁊ an ꝗs poſſit vēdere ꝑtē ſuā caſtri ad emulat. alteriꝰ ſi ſibi n̄ ꝓdē ⁊ al Spe. in. d.§. nūc dicendū. v̓ſi. quid ſi vniuerſitas facit. ⁊ qd̓ hetur ꝑ gui. teri nocꝫ. vide ꝑ bal. in. l. i. C. ꝗ te. fa. poſ. ⁊ adde qd̓ ſicut nō pōt ꝗs edifi de ſuꝫ. de no. co. cōpo. ſuꝑ v̓ſi. ratas. ⁊. l. digna vox. C. de legi. ⁊ adde ꝙ ſi care ita nō poterit reficere ẜm Inno. in. c. piſa. de re. ſpo. l ¶ Ulteriꝰ eſſet cōceſſa abſenti poſſet reuocari ex cā ẜm ea q̄ habētur in l. abſenti. sͣ. q̄ro an poſſit ciuitas facere muros ſine ln̄ia: ⁊ limita h̓ ſin. vt ꝑ doc. in. l. K K K R

De nūdinis. De pollicitationibus. ſi qui adulte tus hoc non poſſet ſine pͥncipis auctoritate: vt ti.§. ſi quis autem. ¶ Quero qua actione petarium.§. i. sͣ. ere vid̓ bal. no. in. l. ſacre.§. muros. sͣ. de re. diui. Cōtra no. de adult. et tur votum. dic vt in glo. in. l. ſi non .C. e. l. oēs. vbi no. ꝙ ſemꝑ reꝗritur auctoritas vide glo. ī. l. dum. C. de Nota iſtas diffinitio per ꝓuinciprincipis ſiue ciuitas velit ſibi muros de nouo y Actum. nes. as. C. d̓ edi. e ¶ Querit facere ſiue antiquos reparare. ſed iſta glo. cōipriuatis. glo. adde ꝙ Hic ē du ter tenet̉. Ex qua hēs ꝙ caſtra que ſunt in comi Haridemus. plex lr̄a no. glo. ⁊ do De nunditatu pn̄t ſibipſis facere muros ſuo ſumptū ſine cto. in. l. illd̓ vna negatiua: alia affirmatiua. Pronis. Rub. de ſa. ſan. ec. ln̄ia ciuitatis: quod tamen intellige niſi ſpectet ut hēs lr̄aꝫ negatiuā legit̉ duobꝰ modis. ẜm pͥOtiēs ad emulationē ciuitatis: vt. sͣ. dixi. mā. h. d. Epl̓a nō obligat quē ad munꝰ edēdū a Undit§. ſi cui n nis. ꝑ Iſtā. l. ꝓſeq̄re facit hec.l. .h. d. Cōtra hāc lec. op. sͣ. de pac. l. ij. ⁊. C. d̓ do. I legatum. vt in glo dit priuilegiad limitatio na. l. ſi ꝗs aliꝗd. ⁊ de fideicō. li. l. ⁊ in epl̓a. Breum. quanto nem eorum z No. arg. ꝓ ep̄o. vt Co uit̉ rn̄deo qn̄qꝫ epl̓a accipit̉ ꝓ vltīa volūtate: et tempore daque dic̄ bar. TCIIIIIA. poſſit relictū ad ectur priuiletūc obligaret hr̄des diſponētis: vt. d. l. in epl̓a. in. l ambitio cleſiā vel mōaſteriū de nouo ꝯſtruēdū gium. vide ia. in. iij. col. .sͣ. de fideicō. liber. Qn̄qꝫ cōtinet dōationē int̓ cano. in. c. .sͣ. de d̓eret. cōuertere in eccleſiā vel monaſteriū iā cōſtructū viuos: ⁊ tūc d̓ iure ātiquo nō poterat fieri ꝑ epcum acceſſiſ ab or. fa. cū multa ſint monaſteria vel eccleſie ꝯſtructe. ſtolā: qꝛ pacto nudo nō ꝯtrahebat̉ qd̓ ē veꝝ niſent. extra d̓ g ¶ Non ve conſti. ⁊ ad ſi ſeq̄ret̉ traditio: ita dꝫ ītelligi. C. de dōa. l. ſiꝗs nit add̓ bar. materiaꝫ viDe nūdinis. Rubrica. in. l. ambitio aliꝗd. Sꝫ ſi talis donatio ī rēpu. fiebat: tūc non de bar. i. l. fi ſa. ī. iiij. col. Ex. l. ſequenti obligat aliquē: vt hic. ītellige niſi ſit facta ex iulius. C. d̓ de .sͣ. de de de ¶ Qui priuilegio nō vtitur ſpacio. x. annorum ſta cā vel opꝰ ſit ceptū: vt. sͣ. e. l. i. Alio mō legi curio. li. x. cre. ab or. fa. amittit illud. tur ẜm dictā formā negatiuā ⁊ dicit ſic. Excuſa E polli De pollicita No. ꝙ ꝗ pͥuile d̉ citatōi tio ab īiūcto muner̄ nō pōt fieri ꝑ epiſtolā. h. d. tiōibus. ru. Undinis. gio nō vtit ſpa bus qui nō Iſta lec. ē ſatis bona ī ſe ſꝫ tn̄ nō ꝯgruit nr̄e lr̄e. pōt per ſe an cio decē annoꝝ ꝑdit pͥuilegiūª. ⁊ ſic alia eſt littera affirmatiua ⁊ ẜm eā dicit ꝙ ꝑ epib I polli poſſit ꝑ aliū facit ꝯͣ aretinos ꝗ cū fuerit eis ꝯceſs citꝰ. l. ſtolaꝫ quis obligatur ciuitati ad implēdū qd̓ ꝓ ⁊ ſic h̓ ē caſ h̓ iure. ſꝫ an ſuꝫ pͥuilegiū doctorādi: ⁊ eo nō fuerūt vſi ꝑ decē ꝙ ſi promitmiſit: qd̓ intellige ſi epiſtola habuit iuſtā cāꝫ vel doſ poſſit pe tēs eſt exbā niuꝫ ꝙ ipſuꝫ ꝑdiderūt: de hoc ꝙͣto tꝑe ꝑdat̉ pͥ opus ſit ceptum: vt sͣ. dixi. ti ex pollicinitus libera uilegiū dic ꝑͤ cy. C. d̓ di. reſcrip. l. falſo. ⁊ exͣ de ta. vide per t tur ꝑ alium ꝯſti. c. cū acceſſiſſēt. ⁊ ꝑ goſ. exͣ d̓ reſcrip.§. durat Otiens bal. in rub. faciendo. qꝛ .C. de do. ꝓ nō pōt in lo No. ꝯtra No. ꝙ ciuitas ꝑ ſuū ſtatutū nͣ miſ. Ol Cul. pōt auſferre ius alteriꝰ: ita hēs I quis ipſos. ſtatuta ci co ꝓmiſſo fa Iquiſ cere. vid̓ bar uitatū q̄ dicūt ꝙ tricolia ruſticis nō d̓ s add̓ qd̓ caſuꝫ hic. ⁊. l. ſi pͥuatꝰ. sͣ. ꝗ ⁊ a ꝗ. qd̓ intellige ve to. in. l. vete beāt emere: qꝛ iſta ſtatuta ſunt cōtra publicā au iſta. l. nō hēt ris. C. de cō rū ſingularit̓ precipiēdo vni hoī vel ꝗbuſdam locum d̓ iuctoritatem: vt hic videtis. trahen̄. ⁊ cō hoībus. facit ad hoc. sͣ. ad muni. l. nō debere. ⁊ re cano. gl. ē mit. ſtip. ad. l. iul. de anno. l. fi. ⁊ sͣ. d̓ admi. re. ad ci. ꝑti. l. no. xxij. q. ij. i ¶ Tertō no De pollicitationibus. Rubrica. .c. mulier. et decuriōes. ſꝫ generaliter faciēdo ſtatuta bn̄ poſ ta. vide bal. Ex. l. ſequenti. quō filiuſſa. in. l. ꝑͤ diuer ſēt: vt. l. vēditor.§. ſi ꝯſtat. sͣ. cōia. p̄di. ⁊. l. āthio obligetur ex ¶ Speciale eſt in ciuitate ꝙ non valeat promiſ ſas. in. iij. q cēſiū. sͣ. de pͥui. credi. facit. l. lutiꝰ.§. fi. sͣ. ad muvoto vide .C. mand. ⁊ ſio ſine cauſa Imol. in. c. ni. ītelligēdo ibi l. i. ſtatutū. Aduerte tn̄ ꝙ lꝫ civide bal. ī. l. cum contin Not. ꝙ .i. C. de con uitas ipſa poſſit: tn̄ hoc ē verū ſi vult: ſꝫ cōcedē I pollicitus. pale eſt gat circa me trahē. emp. do arbitriū aliꝗbus alijs ſuꝑ ꝗbuſdā: vtputa vt diuꝫ in duo in. iij. q. vbi ī ciuitate ꝙ nō vꝫ ꝓmiſſio facta ſine pecunia veniat in cōi: vel vt abūdātia hēat̉ et ſi bus locis d̓ per iſtū text. cā: ergo apꝑet ꝙ in pͥuatis ꝓmiſſio iureiuran. milia ex virtute huiꝰ arbitrij nō venitᵍ ut ip̄i poſ d̓cidit an bā facta ſine cā hꝫ vī donatiōis valide. ſil̓e hētis. sͣ d ¶ Quod ſi ſint ius alterius ledere: ſed ut ſine alterius iniu nitus poſſit ne traditiōe d̓ dōatio. l. hoc iureᵇ. in pͥn. ⁊ ibi dixi. facit ꝙ no. vendere bo ria hoc faciāt: ut. l. ij.§. merito. ⁊.§. ſi quis a pͥn an ex voto sͣ. d̓ doli. excep. l. ij.§. ſi ex cā. ¶ Scd̓o no. i ꝟ. ce na. ⁊ hic adtranſferatur cipe. sͣ. ne quid in lo. pub. ⁊. l. nec auꝰ. C. d̓ emā. de. l. ſi credi piſſe. mirabiles modos īcipiēdi. ¶ Tertio no. dominiuꝫ ſi li. ⁊. l. impuberi. sͣ. de admi. tuto. tores. ad fi. ꝙ ꝗs obligat̉ re in mutuo. ¶ Querit gl. qͣ actō ne tradi. ēt .C. de priui. Ex. l. ſequenti. in eccleſiaſti ne petat̉ tale ꝓmiſſū. dicit gl. aut īteruēit ſtipl̓o credi. ¶ An qui ꝓmiſit facere opus debeat facereꝑ cis add̓ bar. ⁊ agitur ex ſtipulatione: vel agit̉ actione in fac⁊ doc. ī. l. iij. ſe. ⁊ cum ſuſpicio eſt de aliquo ne fugiat pōt intum: vt in glo. de fur. ⁊ gl. terdici bonorum alienatio. cy. ⁊ bal. i. l. ¶ No. iſtd̓ qd̓ hic dr̄ Si quis opuſ. anignauerit vt po.i. ⁊ quando E pollicitationi ſine traditio ſtea ꝗs nō teneat̉ de ꝑiculo. vidiſtis in. l. ⁊ iō. sͣ. ne tranſfera No. tex. ibi cū ⁊ abn̄s ⁊cͣ. de ver. ob. ⁊ habetis in. l. mortuo. sͣ. loca. tur dominiū OAS. ¶ No. ꝙ ille ꝗ ꝓmiſit face⁊ quid ī voOp. ⁊ vr̄ ꝙ dn̄iū trāre opꝰ debꝫ facere ꝑ ſe ſi pōt: ut hic. ⁊. l. imꝑato to ſi legatur s A ¶UIS. ſeat incōtinēti: vt. l. fi. vel vouetur res. in pͥn. jͣ. e. hoc aūt qd̓ dico ꝑ ſe ītelligo ẜꝫ qͣli C. d̓ ſac. ſan. ec. dicit gl. tria ꝟba. q̄daꝫ quid temtatē ꝑſone ſi ipſe faber faciat ſuis manibꝰ adhi ꝓmittunt̉ ex cōtractu celebrato duoꝝ ꝯſenſu: ⁊ plo conſtruc bitis ſuis miniſtris ẜm qͣlitatē ⁊ ꝙͣtitatē oꝑis. ſi to: dic ꝙ ſi tē in illis nō trāſit dn̄iū regularit̓ ſine traditione. ꝟo nō eſt faber ītelligo ꝙ faciat ꝑ ſe hoc eſt ſua plum eſt cō fallit in caſibꝰ. d. l. vltīe. C. de ſac. ſan. ec. Qn̄qꝫ ſtructum ſicura ⁊ ſolicitudīe. nō enī liberaret̉ p̄ſtādo pecu aliꝗd eſt qd̓ depēdet ex cōſenſu vniꝰ tm̄: ⁊ tunc bi acquirit̉ niā: ut. d. l. īꝑatores. jͣ. e. ⁊. l. cōtinuꝰ.§. itē ꝗ īſun̄ trāſfert̉ dn̄iuꝫ ēt in eccleſiā vel ciuitatē: vt hic. abſqꝫ tradi. lā. sͣ. de ꝟ. ob. ¶ Scd̓o no. ꝙ ſi nō pōt ꝗs facer̄ ſecus in con Rō eſt ẜm Guil. de cu. qꝛ cōcurrēt tūc duo ſpāſtruendo. ca ꝑ ſe pōt facer̄ ꝑ aliū adhibēdo amicos. ¶ Ter lia. vnū ꝙ ex pollicitatiōe ꝗs obligaret̉ aliud ꝙ ſus eſt in. l. tio nō. ꝙ qn̄ eſt ſuſpicio d̓ aliquo ne fugiat pōt ſine traditiōeᵇ trāſfert̉ dn̄iuꝫ qd̓ eē nō dꝫ: vt. l. i. ſeruos. de interdici uenditio ſeu alienatio bonorū īmobi ali. le. NunC. d̓ do. ꝓmiſ. ⁊ Guil. ponit ī. l. ab ēptiōe. sͣ. de quid autem liū ſicut pn̄t mobilia ſeq̄ſtrari: qd̓ no. ⁊c̄. pac. Qn̄qꝫ aliꝗd relinꝗtur ſeu ꝗs vouet in vltīa cum legatur volūtate: ⁊ tūc trāſfert̉ dn̄iuꝫ iura ſūt vulgaria. ¶ No. ẜꝫ calix eccleſie I quis ob hoc.tuādaꝫ ¶ Querit gl. ꝗs petet hoc votū. Rn̄ ecclīa vel debeat fieri d̓ auro ſeu d̓ eſſe formā pollicitatiōis. facit qn̄ aliꝗs ep̄s: vt. C. de ep̄i. ⁊ cle. l. nullꝰ. ⁊ in aut̄. de eccle. relinquit aliquā eccleſiam fieri ſub conditione

De varijs ⁊ extraor. cogni. 258 ꝙ talis ſit ibi rector ꝙ ille debeat preferri. Bar. pn̄t dici aduocati. Rn̄. nō: qꝛ in eis nō cōcurrūt ea q̄. sͣ. ¶ De vari. dicta ſūt. ⁊ ꝑ hoc pꝫ ꝙ ꝓcurator nō pōt petere ſibi ꝯſti⁊ exͣordi. co. A priuatis operibus. rubri. tui ſalariū officio iudicis. ſꝫ hēbit alia remedia de ꝗbꝰ di Ideſt ī operibꝰ publicis de priuatorum pecuReſes xi. sͣ. ea. l.§. ludi. ¶ Itē q̄ro ꝗd hoc ē dictū qd̓ hic dr̄ nō nia factis. ſ no. ⁊ ad tn̄ ꝗ ꝓ tractatu ⁊c̄. ¶ Uos debetis ſcire ꝙ hic ē duplex de ꝙ iſtis ꝑNo. ꝙ ſi aliꝗs dat pecuniaꝫ lr̄a. vna ꝓ tractatu. alia ꝓ ꝯͣctu. ẜꝫ pͥmā ponit gl. duo exē ſonis nō cō Tum quidā. ne grauet̉ ī muneribꝰ publipetit actō lo pla. vnū ſi aliꝗs vadit ad iudicē ad rogādū eum: vt ſibi cis ꝑdit pecuniā: ⁊ nihilominꝰ dꝫ grauari muneribus. cati: ſꝫ in fac det vnā dilationē: nō dico allegādo d̓ iur̄ ſꝫ rogādo. cer tū. vt nō bar Prīcipiū huius te iſte nō dr̄ aduocatꝰ: vel al̓r ſi ꝗs ſtat in curia ⁊ ꝑs cōſi to. in. l. i. in Mperatores. legis examina vt liū hꝫ cū eo nō tn̄ vadit ad cāꝫ aliquā vel ī aliqͣ ꝑte litis. pͥn. ff. ſi mē. dixi. sͣ. eo. l. de pollicitationibus. fal. mo. dix. certe iſte nō dr̄ aduocatꝰ: qꝛ ī iudicio nō aſſiſtit: ⁊ iſta fa ꝙ tēuit ēt gl j ¶ No. tex. ibi eē.n. ciūt ꝓ doctoribꝰ huiꝰ ciuitatis ꝗ hn̄t pacta cū cōi: vt nō Item reſcripſeruc tolerabilia ⁊c̄. ꝗa ī. l. i. C. d̓ ſuf ſint aduocati. nā nō ꝓhibent̉ a iudice gratis aliꝗd īpefra. ⁊ ibideꝫ facit ad multa. ⁊ hic vr̄ caſus ex cōſuetudīe iuris exigenbald. lꝫ cy. ꝯ trare: vt hic ⁊ sͣ. d̓ le. l. eū ꝗ in fi. alias īcipit paulꝰ. Itē nō di vectigal ſeu paſſagiuꝫ preſcribatur de hoc: vt dixi. sͣ. vid̓ tn̄ gl. ī. l. ꝓhibet̉ dare cōſiliū in camera: vt hͨ. nā aduocar̄ ſeu po i. C. madati. de publi. l. ſi publicanus.§. fi. ſtulare ē pādere alienū deſideriū ī iudicio: vt. l. i. pꝰ pͥn. b ¶ Medio De varijs ⁊ extraordinarijs cognitionibus. Rub. .sͣ. d̓poſtu. Alia lr̄a eſt ꝓ cōtractu: ꝗ ergo īteruenit: vt ali dicit̉. ⁊ add̓ Ad euidētiā nr̄e. l. d̓bes ſcibal. ī. l. i. C. ꝗs cōtractꝰ fiat īter aliquos inducēdo vtrāqꝫ ꝑtē iſte nō ReſeS. re ꝙ hic tractant̉ multi camandati. dr̄ aduocatꝰ. ⁊ iō vr̄ ꝙ ille ꝗ eſt corā arbitratore: ⁊ introc. ¶ Ludi qͦſus in ꝗbus iudicis officiū īplorat̉ ꝓ ꝯſtituē ducit iura vniꝰ ꝑtis nō dicat̉ aduocatꝰ. nā cū arbitramē qꝫ. ẜo no. an da mercede ſeu ſalario alicuiꝰ laboris. tū ſit ꝗdā cōtractꝰ trāſactōis: vt. l. ſi d̓ meis.§. r̄cepiſſe. sͣ. notariis cō¶ No.ª ꝙ doctoribꝰ liberaliū artiū ⁊ medicis ⁊ obſteſtituat̉ ſalari de arbi. ⁊ in aut̓. vt dif. iudi. poſt pͥn. ⁊ in aut̄. ſi ꝟo cōtige tricibꝰ ꝯſtituit̉ ſalariū officio iudicis. ¶ Scd̓o no. ꝙ me um officō iu rit. C. d̓ iudic. vr̄ adeſſe ꝓ cōtractu nō ītereſſe liti: vt hic dicis. adde dicusᵇ dr̄ ꝗ alicui ꝑti corporis medicinā p̄bet. ¶ Tertō Ex his ēt hēs ꝙ in oībus iſtis caſibꝰ in ꝗbus nō pōt iubal. ī. l. i. C. no. ꝙ incantator non dicitur medicus nec poteſt petere manda. ⁊ ibi dicis officiū īplorari ꝓ ſalario: lꝫ alias iuſte reciperet: vt ſibi conſtitui ſalarium officio iudicis. ꝗd ī nuncio ſupra dixi. Ex.§. ſequenti. aſſeſſore: et i Querit gl. pͥmo ꝗd ¶ Aduocati in ſingulis cauſis non poſſunt recipere ſaAn ⁊ philoſoPſoca ⁊ hoc dictū in īgreſ medico ⁊ ſi lariuꝫ vltra ſummā centum aureoruꝫ. milibꝰ ⁊ ī gl. ſu ſacr̄i. dic vt in gl. ¶ Scd̓o arguit an ꝓ donis q̄ fiunt no. ibi vbi ēt SNo. tex. ibi licita aūt doctoribꝰ hodie poſſit agi. ⁊ determīat gl. ꝙ ſic. vr̄ eniꝫ ꝑ Cyn. adde Diuus ſeuerusL Tmo ergo ꝙ q bar. ī. l. argē ꝓmiſſū: ⁊ ſalariū ꝓmiſſū pōt peti licite: vt. l. medicos. cir ſingulis cauſis pōt aduocatꝰ reciꝑe cētū fforenos. ⁊ nō tariꝰ.§. i. sͣ. ca fi. C. de profeſ. ⁊ medi. non promiſſum non poteſt pe de eden. plꝰ. ¶ Scd̓o no. d̓ pacto quote litis īprobato. ¶ Tertio ti conſtitui. d ¶ Sed ⁊ ſi no. ꝙ pꝰ litē finitā ꝓmiſſio quote nō eſt improbata. Ex.§. ſequenti. comites. fac̄ ¶ Quarto no. ꝙ id qd̓. sͣ. dixi. ꝙ aduocati ī ſingulis cau .l. ſi tibi po¶ Qualiter conſulatur librarijs notarijs ⁊ alijs qui faci ſis nō pn̄t reciꝑe ſalariū vltra ſūmā cētū aureoꝝ. Sꝫ ad liēda. d̓ preunt ſimiles artes. ſcrip. v̓. ⁊ in uocati curie romane hoc īterp̄tant̉ ſic in ſingulis cauſis No. ꝙ magr̄is ꝗ docēt aba ſtit. loca.§. i. .i. capitulis ⁊ ſic obſeruāt d̓ facto. ſꝫ hoc ē cōtra mētē hu Ludi quoqꝫ. hū hoc ē artē nūeri exͣ or⁊ tex. in. l. i. ius. l. q̄ vr̄ velle ꝙ ꝑticulares ſolutiōes cōputent̉ in iſtaꝫ .§. ſcimꝰ. et dinē cōſtituit̉ ſalariū. iſti ꝓprie ſūt ludi lr̄arij: qꝛ cantanſūmā. Preterea cōtra eos facit. C. d̓ iureiur. l. generalit ibi bal. C. de do docent̉. ¶ Scd̓o notᶜ. ꝙ librarijs ſeu tabularijs hoc lat. lib. tol. et .§. ſed iuramēto: ibi cā vel capitulum. Ex.§. ſeq̄nti. ē notarijs ⁊ alijs ꝗ faciūt alias artes non cōpetit officiū add̓ qd̓ ſi mu ¶ Qn̄ vnꝰ dꝫ ſalariū aliꝰ oꝑaꝫ ex ꝯtractu mero ⁊ oꝑe nō tuaui..x. faiudicis ꝓ eorū mercede. Sꝫ q̄ro qualit̓ eis cōſulet̉. Rn̄. poſſūt p̄ſtari caſu fortuito an ſalariū d̓beat̉: ibi. Aſſumo mulo ꝗ mihi ſiꝗdē ſalariū eſt eis ꝓmiſſū agēt ex ꝓmiſſiōe: alias ille ꝗ Et qn̄ vnꝰ dꝫ pecūiā aliꝰ oꝑas ex vltīa volūtate ⁊ oꝑe ẜuiuit: p̄t mi tales oꝑas fecit cōſueuit locare oꝑas ſuas: vr̄ locaſſe ẜm hi oppōere cāu p̄ſtari n̄ pn̄t an pecūia d̓beat̉: ibi. Scd̓o. Et an̄ cū ex ſuā cōſuetudinē: vt. C. loca. l. excepto. ⁊ inſti. loca. pꝰ pͥn. cōpēſat. l. fi. diſpoſitiōe. l. vnꝰ dꝫ oꝑas aliꝰ pecuniā an pecūia d̓bea ⁊ ibi bal. C. No. ꝙ hic comitur ſi oꝑe caſu p̄ſtari nō pn̄t: ibi. In tertio. Et an cum Sed ⁊ ſi comites. tes exponit̓.i. aſd̓ capti. ⁊ ad de hͦ bal. ī. l. vnꝰ dꝫ ſalariū aliꝰ oꝑas ex ꝯͣctu ꝗ ſuccedit loco diſpoſiſeſſores qd̓ no. ꝓ aſſeſſoribꝰ ꝙ tꝑe ſindicatꝰ poſſint pete .i. C. māda. tiōis legalis an pecunia debeat̉ ſi oꝑe nō p̄ſtantur: ibi. e ¶ In hono re ſibi conſtitui ſalarium ex officio ſindicatus ſi eis nō ē Quarto. Et an ſi aduocatꝰ ē mortuꝰ an̄qͣ aliꝗd faciat d̓ rariis. adde conſtitutum ſalarium. beāt habere ſalariū herdes: ibi. Ulteriꝰ. Et ꝗd de ptāte qd̓ idē in ꝓ Ex hͨ.§. not. ꝙ aduocuratore: vt mortuo poſt electionē: ibi. Quero ꝗd. Et an aduocatꝰ d̓ In honorariis. cati pn̄t īplorar̄ officiū no. ci. ⁊ bal. ī beat habere ſalariū cū ſtat ꝑ cliētulū: ibi. Sꝫ q̄ro. ꝗd aūt .l. i. C. mā. iudicis: vt eis ꝯſtituat̉ ſalariū. Hn̄t ēt alias actōes qͣs dic ſi eligit̉ ptās ꝗ acceptat offm̄ ⁊ an̄ꝙͣ vadat inſurgit tirā f ¶ Aduocavt no. C. de ſuffra. l. i. ¶ Scd̓o no. que ſunt conſiderāda nus ꝗ īpedit ptātē an debeat habere ſalariū: ibi. Sꝫ iutos. add̓ gl. quando aduocato conſtituitur ſalarium. ī. l. i. C. d̓ po xta. Et quo tꝑe debeat ſolui ſalariū: ibi. Vlteriꝰ. Et cum ſtula. ⁊ ī. l. i. Ex.§. ſequenti. doctor vel aduocatꝰ eſt cōductꝰ ſub mercede meſtrua ſi .§. i. ff. eo. et ¶ An illiterati dicant̉ aduocati. ⁊ licet doctor ſit ꝓhibimoriat̉ an debeat habere ſalariū ꝓ toto āno: ibi. Quero ibi bart tus ex pacto non aduocare: tamen gratis poteſt īpetraaliꝗs. Et an debeāt ꝑ ſubſtitutū ẜuire: ibi. Vlteriꝰ q̄rit. g ¶ Diuus ſe re a iudice aliquid ⁊ dare cōſiliuꝫ in camera. uerꝰ. hoc in Iſte ē valde ſolēnis.§. ⁊ male ītellect tellige verū Diuu Quero vtrū illitterati dicāꝑ gl. ⁊ peiꝰ ꝑ doc. ⁊. h. d. Lꝫ aduocatꝰ n̄ AduocatoS. tur aduocati. hit vr̄ ꝙ ſic. gl. in cāis ciuili poſſit aduocationē īplere ꝑ caſuꝫ fortuitū in eiꝰ ꝑſonaꝫ bus: ſꝫ ī critua d̓terminat cōtrariū. qd̓ enī hic dr̄ in textu ſupplet̉ ꝑ minalibꝰ pōt cōtingētē: tn̄ totū ſalariū dꝫ hr̄e. h. d. ¶ Op. C. d̓ cōdi. alias leges. nā aduocatꝰ dr̄ ꝗ quoquo ſtudio oꝑat̉ ī cau plꝰ accipere ob cām. l. fi. So. ibi ſtetit per aduocatū: hic ſtetit ꝑ caſuꝫ vt vult ideꝫ ſis agēdis: ⁊ oꝫ ꝙ ſtuduerit in iure ꝑ ꝗnquēniū: ⁊ ꝙ do fortuitū. in eiꝰ perſonā ꝯtingētē. ¶ Cōtra hoc. op. C. de bar. ī. l. ſi pa ctor iuret eū iuris ꝑitia inſtructū: vt. C. d̓ aduo. di. iudi. aduo. diuer. iudi. l. poſt duos.§. i. vbi ſtetit ꝑ caſū.ſ. mor ter in fi. s. d̓ .l. nemini. ꝑ hoc apparet ꝙ illr̄ati nō ſūt aduocati. dona. ꝑ illuꝫ tis aduocati: ⁊ tn̄ nō cōſeꝗtur totū ſalariū: ſꝫ ſalariū ꝓ ra tex. idē vult ¶ Sꝫ ꝯtra hoc facit iſte tex. ꝗ dicit quoquo ſtudio oꝑan ta tꝑis tm̄. So. qn̄qꝫ aduocatꝰ ꝯducit̉ reſpectu certe cāe bal. ī. l. i. C. tur. Rn̄. gl. ītellige ſiue debeat adeſſe ī allegatiōibꝰ tm̄: nō termīato tꝑe: ⁊ tūc ſi īpedit̉ caſu dꝫ hr̄e totū ſalariuꝫ māda. vtruꝫ ſiue vſqꝫ ad litē tm̄: ſiue in cā pͥncipali: ⁊ nō in cā appel aūt de iure illiꝰ cāe: vt hic. ⁊ ar. sͣ. d̓ leg. l. legatꝰ.§. fi. Qn̄qꝫ nō cōdu latiōis: ſiue ī vtraqꝫ: ſiue ī vno loco: ſiue ī quolibꝫ. Et ꝑ canōico poſ cit̉ reſpectu certe cāe. ſed reſpectu tꝑis: vt ꝓ oībꝰ cāis. ſit capi ſalahoc ēt ſoluit̉ qō: an ꝓcuratores ⁊ tutores ꝗ aſſiſtūt cāe mihi emergerēt ī iſto biēnio certo ſalario ꝯſtituto ānua riū. tex. eſt ꝙ K B R R ij

De vari. ⁊ extra cog. ſic in. c. nō lꝫ tī: tūc ꝓ illo āno quo īcepit tm̄ dꝫ hr̄e ſalariū vt in ꝯͣrio. totū vel ꝓ vno āno iā incepto: ⁊ eſt rō fauor vltīe volūxi. q. iij. qd̓ ē tatis in ꝗbꝰ ſit latior īterp̄tatio ꝙͣ in cōtractibꝰ: vt. l. in te ¶ Cōtra hͨ op. ꝙ ēt ꝓ illo āno nō dꝫ hēre totuꝫ: vt. l. pe verū ſi dat̉ titionē. C. d̓ aduo. di. iudi. So. ſpāle vt ibi plene no. ⁊ cō ſtīs. jͣ. d̓reg. iur. Et iō ex quo dies taliſ legati ceſſit debet̉ cā chartarū reuolutiōis. cor. ¶ Itē op. ꝙ n̄ d̓beat hr̄e ſalariū niſi ꝓrata eiꝰ quo ẜui totū. Itē hēs ꝙ qn̄ caſus cōtīgit in ꝑſona eiꝰ cui debēt̉ niſi ſit ꝓpter uit: r̄ſiduū poſſit r̄peti: vt. l. ſi vno.§. itē cū ꝗdā. sͣ. loca. di oꝑe ꝙ ꝓ ānis ſeq̄ntibꝰ nihil d̓bet̉: vt. d. l. ſeio ī pͥn. d̓ an. le. magnā dilicit gl. ibi ſpāle ē in aduocato: vt ī iſto.§. iſtud nō placꝫ: ſꝫ in cōtractibꝰ d̓bet̉ totū: vt dictū eſt. ⁊ ī hoc ē deterior gētiā adhibi qꝛ idē eſt in legato: vt. d. l. legatꝰ. in fi. sͣ. d̓ leg. Idē ī mulcōditio eiꝰ cui ē relictū ꝙͣ eius cui ē ꝓmiſſū. rō qꝛ in ꝯͣcti tā in ſtuden do: qꝛ tūc ſitis alijs dignitatibꝰ: vt. jͣ. dicā. Et ſi dicis ī quolibꝫ ē ſpābus facta ꝓmiſſiōe ſtatī debet̉ lꝫ exigi nō poſſit ī vltīs vo ne chartarū le nō aſſignat̉ rō ſpālitatis: ⁊ iō dico ꝙ hoc iō eſt: qꝛ ſala lūtatibꝰ nō debet̉ nec cedit dies niſi ī pͥncipio cuiuſlibet reuolutione riū debet̉ ex bn̄ficio legis vel ex ꝯͣctu ꝗ ſuccedit ī locū diāni: vt. l. ſenatus ī fi. sͣ. d̓ dōa. cau. mor. ⁊ in. l. ī ānos. ⁊ in licite capit. ſpoſitiōis legis: ⁊ iō tanꝙͣ in bn̄ficijs plenior fit interp̄ta .l. ī ſingulos. d̓ an. le. ⁊ ī legatis ſit plenior īterp̄tatō ꝙͣ in ita dicit io. an. in ti. d̓ ſa tio: ſꝫ vbi debet̉ mere ex ꝯtractu ibi ſit īterp̄tatio ſtricta: cōtractibꝰ poſt ꝙͣ dies ceſſit: vt. l. ē receptū. in fi. ⁊ qd̓ ibi lario.§. ſeꝗt̉ vt. l. in teſtīs. jͣ. d̓ re. iur. ⁊ ibi no. ⁊. l. vlti. sͣ. de cōſti. pͥn. et no. sͣ. cōmu. p̄di. ⁊ qd̓ dixi vobis ī. l. ſi vſufructuarij. sͣ. de ⁊ Inno. in. c. iſta latiꝰ declarabunt̉. jͣ. Pro d̓claratiōe igit̉ pn̄tis mate ſtipu. ſer. ¶ Tertio caſu qn̄ ex diſpōe. l. vnꝰ dꝫ oꝑas: aliꝰ cū ab omni. rie eſt vidēdū: qꝛ qn̄qꝫ vnꝰ dꝫ ſalariū: aliꝰ dꝫ oꝑam ex cōde vi. ⁊ hōe. mercedē ſi īpedit̉ cāu an d̓beat̉ merces. In hͨ vident̉ le cleri. ⁊ qd̓ di tractu mere. qn̄qꝫ ex vltīa volūtate: qn̄qꝫ ex legis diſpoges variare. Quedā dicūt ꝙ debet̉ ꝓ rata tꝑis quo ẜuicit̉ hic ꝙ ad ſitiōe: qn̄qꝫ ex cōtractu q̄ ſuccedit ī locū diſpoſitiōis leuit: vt. C. d̓ eroga. mil. an. l. his ſcholaribꝰ. ⁊. l. pe. in fin. uocatꝰ nō p̄t gis. Et aduertatis qꝛ in oībꝰ p̄dictis intēdo exaīare qn̄ Quedā dicūt ꝙ debet̉ ꝓ illo āno tm̄ quo officiuꝫ īcepit rec iꝑe vltra centū ꝓ vna aliꝗs īpedit̉ p̄ſtare oꝑaꝫ ꝑꝑ caſuꝫ. ſi enī īpedit̉ facto eiꝰ vt. l. pꝰ duoſ. C. d̓ aduo. di. iudi. Quedā dicūt ꝙ ſalariū cā limita. vt ꝗ dꝫ oꝑas vel facto eiꝰ cui debēt̉ iſta materia hꝫ modicū debet̉ ꝓ tāto tꝑe nō facta diſtīctiōe annoꝝ: vt. C. d̓ doꝑ bal. in. l. i. dubitatiōis. ⁊ iō late nō ꝓſeqͣr gl. tāgit hic in pͥn. ⁊ pleni meſt. ⁊ ꝓtec. l. vl. ⁊ d̓ ꝓxi. ſacro. ſcri. l. ſi ꝗs in ſacris. ⁊ de C. mā. in fi. us in. d. l. ſi vno.§. itē cū ꝗdā. Aſſumo ergo pͥmū ⁊ q̄pͥmi. l. i. ⁊ de agē. in rebꝰ. l. mr̄iculā. ⁊ hic. ⁊. l. legatꝰ. in fi. ⁊ ibi etiā ꝗd in ꝓcuratoro qn̄ vnꝰ dꝫ ſalariū: ⁊ aliꝰ dꝫ oꝑaſ ex ꝯtractu mero: ⁊ oꝑe .sͣ. d̓ le. In oībus iſtis caſibꝰ dicūt̉ deberi ſalaria ex diſre. ⁊ gl. ī. l. ſa nō pn̄t p̄ſtari caſu fortuito: vtrū ſalariū debeat̉ ⁊ vr̄ ꝙ d̓ pōe. l. qꝛ eligebat̉ ꝗs ad alid̓ officiū ⁊ ſtatī facta electiōe lariū. ff. mā. beat̉ totū: vt. l. ſi pecuniā in pͥn. sͣ. d̓ cōdi. ob ca. ⁊. l. cū in d̓bebat ꝑ. l. hr̄e certū ſalariū: vt videtis. ⁊ hodie ſtatuta ⁊ no. qd̓ adpl̓es.§. pe. sͣ. loca. In ꝯtrariū vr̄ ꝙ debeat̉ ꝓ rata: vt. d. ſilīa ꝑ ciuitates italie. ¶ Pro haꝝ legū ꝯcor. debetis ſci uocatꝰ nō dꝫ habere ſala.l. ſi vno.§. itē cū ꝗdā. sͣ. locati. Alibi vr̄ ꝙ debeat̉ nihil: re ꝙ ꝗdā qn̄qꝫ eligunt̉ ad aliqͣ officia hn̄tia pͥncipal̓r lariū a ꝑte: vt vt. l. ſi vehēda. in pͥn. sͣ. ad. l. rhodiā. d̓ iac. Dic aut p̄dicborē: vt iſti ſtipēdiarij. qn̄qꝫ ad aliqd̓ officiū qd̓ reſpicit no. bal. ī. l. fu ta debent̉ ex ꝯtractu noīato aut īnoīato. Prīo caſu aut ⁊ laborē ⁊ ꝓbitatē ſcīe vel ītellectꝰ: vt officiū aduocatōis rioſi. C. de nup. limita ex cōtractu bōe fidei: aut ſtricti iuris. Si bōe fidei tūc di vel aſſeſſoris ⁊ legatiōis ⁊ doctoratꝰ. Qn̄qꝫ ad aliqd̓ offi ēt iſtud vt ꝑ ſtīgue. aut euenit caſus ī ꝑſona cōducētis hoc ē eiꝰ qui ciū qd̓ reſpicit vtrūqꝫ: vt qn̄ aliꝗs p̄eſt alicui legiōi mili Imo. in. l. ſi dꝫ oꝑas ⁊ ſalariū debet̉ ꝓ rata: vt. d. l. ſi vno.§. itē cū ꝗtū: qꝛ ꝑꝑ laborē ⁊ animi diſcretionē p̄ponit̉ ad illd̓. Qn̄ pater. sͣ. de dā. ẜm verā opi. ibi poſitā. in pͥn. ⁊ ī medio gl. vbi all. oēſ qꝫ eligit̉ ad aliqd̓ officiū hn̄s dignitatē pͥncipalit̓: vt ad donat. ⁊ ad materiā adleges qͥ dicūt hoc reprobata opiniōe gl. ibi poſite ī fi. gl. iſta officia magis: vt ꝙ ſit p̄fectꝰ vel domeſticꝰ pͥncipis vl uocatorū. vt quā opi. pōit ēt Azo in ſū. C. loca. qꝛ ē cōtra caſuꝫ.§. iteꝫ p̄ſes. ¶ Prīo caſu n dꝫ hr̄e ſtipēdiū ſuū niſi ꝓ rata tꝑis de que dixicū ꝗdā. Si ꝟo debent̉ ex ꝯtractu ſtricti iuris tūc aduerquo ẜuiuit: vt. d. l. pe. ī fi. d̓ ero. mil. an. ⁊. C. d̓ re. mili. l. i. in. l. i. sͣ. d̓ ad tēdū eſt qual̓r ſint ꝟba ꝯcepta. aut enī ſūt ꝯcepta cōditō ⁊ ꝙ no. sͣ. d̓ re mi. d̓ſertorē.§. his ꝗ ad hoſtē. ī vl. gl. rō. qꝛ uoc. di. iudi. nal̓r hoc mō. ſi tale ꝗd feceris dabo tibi tm̄: tūc quocun illd̓ ꝙ ſibi dat̉ ē qͦdā r̄mūeratio laboris: ſicuti ī eo ꝗ alte qꝫ mō cōtīgat ꝙ illd̓ factū nō poſſit īpleri ſtipulatio n̄ cō riꝰ oꝑas ꝯducit merito iudicamꝰ ſic̄ ī ꝯtractu. ¶ Scd̓o mittit̉ tanꝙͣ d̓ficiēte cōditiōe: ⁊ nihil debet̉: vt. d. l. ſi vecaſu ſi ꝗdē erat vna p̄ſtatio faciēda ⁊ totū ſalariū dꝫ hr̄e hēda. in pͥn. sͣ. ad. l. rhodiā. d̓ iactu. Si ꝟo nō debent̉ cō vt hic. ⁊. l. legatꝰ.§. i. sͣ. d̓ le. Si ꝟo erat faciēda p̄ſtatō an ditional̓r: tūc talis ſtipulatio vr̄ ſuccedere in locū ꝯtracnua: tūc dꝫ hr̄e ꝓ eo āno quo īcepit tm̄. vt. l. poſt duos. tꝰ locatiōis ⁊ cōductiōis: vt. l. v.§. ꝯuētiōales. sͣ. d̓ ꝟ. ob. C. d̓ aduoca. di. iudi. Rō qꝛ iſtd̓ nō ē mere bn̄ficiū ſꝫ eſt ⁊ iō erit idē qd̓ in cōtractu locati ⁊ ꝯducti: vt. sͣ. ꝓxi. dixi ꝑtiꝫ remūeratio bn̄ficij: ꝑtiꝫ ꝑꝑ laborē. vt. l. i. C. d̓ āno. ci ⁊ no. in. d. l. ſi vehēda in pͥn. Si ꝟo p̄dicta d̓bent̉ ex con ui. li. x. ⁊ iō nō ſit pleniſſima īterp̄tatio ſic̄ ī bn̄ficijs: nec tractu īnoīato: tūc aut ꝗs vult repetere pecuniā quā deſit ſtricta ſicut in ꝯtractibꝰ: ſꝫ ſit plenior ſicut p̄dictū eſt dit: iō qꝛ penitet eū cū in ꝯtractu īnoīato eſt locus pn̄ie: in vltīs volūtatibꝰ: qꝛ videtis eadē mēbra eē vbiqꝫ aūt iō qꝛ cā nō ē ſecuta ⁊ factū nō ē īpletū. Prīo cāu pōt ¶ Tertio caſu dic ſic qn̄qꝫ illd̓ qd̓ dat̉ in p̄miū pruden pecuniā datā repetere dū tn̄ ei ꝗ debebat oꝑas vel alid̓ tie ⁊ remūeratiōis laboris nō pōt ſeꝑari: ⁊ tūc debet̉ tofactū facere d̓ indēnitate ſatiſfaciat: vt. l. iij.§. ſꝫ ſi ſtichꝰ tū ẜꝫ diſtīctionē p̄cedētē: vt dixi ī doctore ⁊ aduocato ⁊ ⁊. l. ſi pecuniā. in pͥn. ⁊.§. fi. sͣ. d̓ cōdi. ob cau. Scd̓o cāu d̓ ſi. Si ꝟo pōt ſeꝑari exēplū ꝯteſtabilis vniꝰ banderie hꝫ bemꝰ diſtīguere eodē mō quo dictū eſt. sͣ. in ꝯtractibus ſtipēdiū duplicatū vnū ſimplū: qꝛ miles. alid̓ ꝑꝑ prudē noīatis: qꝛ cōtractꝰ īnoīati diiudicāt̉ ẜꝫ natura cōtractuū tiā qꝛ cōteſtabilis. iſto cāu qd̓ d̓bet̉: vt ſtipēdiario puro noīatoꝝ ꝗbus aſſimilant̉: vt. l. i.§. ſi ꝗs ẜuū. sͣ. d̓poſiti. ⁊ dabit̉ ꝓ rata tꝑis: ſꝫ qd̓ debet̉ ꝑꝑ prudētiā dabit̉ ꝓ toa ¶ Diuꝰ de.l. naturalis. de p̄. ꝟ. ꝑ multos caſus illiꝰ. l. facit ad p̄dicto tꝑe ẜm p̄cedētē diſtīctionē. caſus ē. C. d̓ ero. mil. an. l. bet̉ totuꝫ ſa ta. C. de ꝯdi. ob. cau. l. ſi militē. ⁊. l. pen. ⁊ vl. ¶ Scd̓o q̄ro lariū. ⁊ d̓ hac his ſcholaribꝰ. ¶ Quarto caſu debet̉ totū ſalariūª ⁊ ꝓ qn̄ vnꝰ dꝫ pecuniā: ⁊ aliꝰ dꝫ oꝑas ex vltīa volūtate ⁊ cāu materia an toto futuro tꝑe nulla hīta diſtīctiōe: vtrū ſit ſalariū andebeat̉ ſala nō pn̄t p̄ſtari oꝑe an d̓beat cōſeꝗ pecuniā. ⁊ aduerte ad nuū vel nō. vt. l. ſi ꝗs ī ſacris. C. d̓ ꝓxi. ſacro. ſcri. ⁊ d̓ agē. riū ꝓ toto tē iſta ꝟba qōis qn̄ cōſtat vel p̄ſumit̉ relictū cōtēplatōe eiꝰ in re. l. in mr̄icula. ⁊ d̓ pͥmipi. l. i. li. xij. In caſu ēt debetur pore: an pro cui debēt̉ oꝑe ⁊ eiꝰ fauore ne ītrē in materiā. l. i. C. d̓ ꝯdi. rata tꝑis qͥ hr̄di ſalariū vniꝰ āni pluſꝙͣ deberet̉ d̓functo: vt d̓ doīſti. sͣ. d̓ ꝯdi. ⁊ d̓. l. illis lib̓tis. ⁊ d̓ ānu. le. l. ānua. ī pͥn. cū ſi. quis labora me. ⁊ ꝓtec. l. fi. li. xij. Rō: qꝛ cū iſtud debet̉ ꝓprie ꝑꝑ diuit. vid̓ bal. dico ſic. aut vna ē p̄ſtatō faciēda: ⁊ tc̄ d̓bet̉ totū lꝫ ꝗs īpe gnitatē dr̄ mere bn̄ficiū: ⁊ iō fit pleniſſima īterp̄tatio: vt in. l. edē. C. diat̉ caſu p̄ſtare: vt. C. d̓ leg. l. ab admīſtratiōe. ⁊ sͣ. de le. locat. ⁊. l. i. totū debeat̉: vt. l. vl. sͣ. d̓ cōſti. pͥn. ⁊ qd̓ ibi no. ¶ Ex p̄di .ij. l. peto.§. mr̄. Si ꝟo ſūt faciēde p̄ſtatiōes ānue tūc ꝓ .C. d̓ ſuffra. ctis apꝑet ſoluta qō gl. ꝗd in ptāte mortuo. Rn̄. cū ptā āno ꝗ inceptꝰ eſt debet̉ ītegra pecūia ꝓ alijs: n̄ vt. l. ſeio. tes remaneāt hodie loco maiorū iudicū: vt no. C. d̓ ſen. in pͥn. sͣ. d̓ an. le. ⁊. l. ꝗ cōcubinā.§. ſi vxori. sͣ. d̓ le. iij. Et p̄ ex ꝑi. reci. l. ij. ī fi. Dico ꝙ debet̉ ſalariū totiꝰ tꝑis nō di dicta ſūt vera ſiue caſus ꝯtīgat in ꝑſonā eiꝰ ꝗ dꝫ oꝑas ſi ſtīcto vtrū eēt electio vel ſol̓o mēſtrua uel ānua uel quō. ue in ꝑſona eius ꝗ dꝫ pecuniā: vt. d. ll. pꝫ ¶ Ex p̄dictis Itē eſt ſoluta qō d̓ doctore uel aſſeſſore: ut diſtīguamuſ hēs ꝙ vltīe volūtates differūt ī duobꝰ cōtractibꝰ. Prīo ſicut. sͣ. dictū eſt ī aduocato. ¶ Quarto q̄ro qn̄ unus dꝫ qꝛ ſi in ꝯtractibꝰ euenit caſus in ꝑſōa eius ꝗ dꝫ oꝑas depecuniā ⁊ aliꝰ oꝑas ex cōtractu ꝗ ſuccedit ī locū diſpobet̉ ſalariū ꝓ rata: vt. d. l. ſi vno.§. itē cū ꝗdā. hic debet̉ ſitiōis legalis: exēplū ꝓmittit̉ ſalariū aduocato ꝑ ſtipu

De varijs ⁊ extraor. cogni. 259 lationē: vel ꝓmittit̉ doctori ſalariū vel ptāti cer titare. Itē ẜm mores noſtre ciuitatis turpe ⁊ ve d C Quero a te illud ſuccedit in locū ſalarij qd̓ debebat̉ ex di recundū eſt accedere ad illū locū vbi ꝗs nō poſ liquis. vide ſpoſitiōe legali: vt. l. fori. ⁊ ibi no. C. d̓ aduo. di. bal. in. l. i. ad ſit iuſticiā libere exercere. iō videt̉ nō poſſe aciudi. merito iudicamꝰ ideꝫ ꝙ qn̄ debet̉ ex. l. diſfi. C. d̓ vſuf. cedere cū honeſte nō poſſit: vt. l. filiꝰ. sͣ. de ꝯdi. ī pōne: vt. d. l. fori. ⁊. l. ſi ſtipulatꝰ. de vſur. ⁊ de le. ſti. ⁊. l. cōditiōes. e. ti. ⁊ eadē rōe dico ꝙ ſi durā.i. l. ſi legati ſerui noīe. ⁊. l. i.§. ſi ſub cōditiōe. sͣ. te officio inſurgit tyrānus in ciuitate vel aliqͣ ſe vt. le. no. ca. ⁊ de dā. infec. ⁊ sͣ. d̓ noua. l. aliam. a ¶ Ulterius cta vel aliꝗd ſit ex quo rector nō pōt remāere ſi quero. ſi ad ¶ Ulteriꝰ q̄ro ꝗd ſi aduocatꝰ eſt mortuus ante ne ꝟecūdia: qꝛ pōt reuerti ⁊ dꝫ hr̄e totū ſalariū. uocatus eſt ꝙͣ aliꝗd faciat. dicit gl. ꝙ idē: qꝛ dꝫ habere totū ⁊ ita fuit obſeruatū bononie in ꝑſona dn̄i Ia. mortuꝰ an̄qͣꝫ ſalariuꝫ. alia opi. eſt in gl. q̄ diſtinguit: vt ſi ꝗdeꝫ ꝗd fiat: an d̓ d̓ gabrielibꝰ qn̄ venit legatꝰ. Et idē ēt fuit obſer aduocatꝰ eſt cōductꝰ ab actore diſtīguat̉: an ac beat habere uatū piſis. Iſtud an poſſit remāere ſine ꝟecuntor fuerit in mora ꝓcedēdi ⁊ obtinet qd̓ hic diſalariū: ⁊ ꝗd dia vel nō dꝫ intelligi ẜm mores ciuitatis nr̄e: vt ſi eſt infirmꝰ cit̉: alias de eꝗtate reddit in reo īdiſtincte dicūt .l. itē apud.§. cōuiciū. sͣ. de īiur. vnde illd̓ qd̓ revide ꝑ Gui. reddi ſi nihil erat factū: vt. sͣ. de cōdi. ob. cau. de ſuza. in. l. putaret̉ ꝟecūduꝫ apud bonos ⁊ graues hoīes .l. ſi pecuniā. ⁊ qd̓ hic dicit̉ per ip̄m non ſteterit poſt duos illud d̓beret teneri. iuſta enī cā ē omittere aliꝗd C. de aduo. ſubaudiūt ſed ꝑ clientulū. iſtorū opi. tenebat ꝗ facere ꝓpter ſuā ꝟecūdiā: vt. l. ꝗntꝰ. sͣ. manda. di. iudic. dā doc. vltramō. ꝗ vocatꝰ eſt Bertrādus d̓ mō¶ Ulterius quero quo tꝑeᵉ d̓beat ſolui ſalariuꝫ te fauētino ꝗ fuit cōcurrēs. d. Guil. d̓ cu. ⁊ d̓ceſ gl. hic dicit ꝙ eſt ar. hic ꝙ debeat ſolui in pͥn. vt e ¶ Quero qͦ ſit tꝑe mortalitatis: ⁊ allegabat ꝓ hoc tex. C. d̓ tꝑe. vid̓ gl. ⁊ .C. de iudi. l. ꝓperādū.§. in honorarijs. ⁊ d̓ cōaduo. diuer. iud. l. poſt duas. ibi ex quo id offm̄ bal. in. l. vnidi. ob cau. l. fi. ⁊ sͣ. loc. l. q̄ operas.§. i. ⁊ sͣ. e. l.§. ca. C. d̓ ſufꝑagere ceperit. Ego teneo opi. gl. Nec ob. l. ſi ꝓinde. ita dicit gl. cōtrariū videt̉ no. C. d̓ pͥmifra. ⁊ vid̓ gl. pecuniā. quā gl. alle. in ꝯͣ. qꝛ ibi loquit̉ in ꝯͣctib pi. l. i. li. xij. gl. ſe nō firmat. C. loca. l. ij. Breuiter in. l. archia. innoīatis in quibꝰ eſt locꝰ pn̄ie: hic qn̄ debet̉ pe .C. d̓ ꝓfeſſ. dico ꝙ in locatiōe reꝝ. tene gl. q̄ eſt. C. locat. l. cunia ex diſpōne legali vel ex ꝯtractu: vt dixi ita ⁊ medi. lib. edē. ſed in locatiōe oꝑarū debes aduertere. qn̄ .x. q̄ dicit ꝙ ꝙ pn̓ie nō eſt locꝰ: vt dicā. jͣ. ꝓxi. q. Nō ob. l. p qꝫ dat̉ pecunia ꝓ ſūptibus magis ꝙͣ ꝓ merceſalariū nō dꝫ duos: qꝛ debetis ſcire ꝙ aduocatꝰ cōducit̉ qn̄de laboris: vt pecūia q̄ dat̉ legatis vel ꝗbuſdaꝫ ſolui aduoca qꝫ reſpectu vnius cāe nō limitate certo tꝑe: et b ¶ Moritur to donec lis alijs: ⁊ illa dꝫ ſolui in initio: vt. l. legatꝰ.§. i. sͣ. de tūc illius debiti ſtatī dies cedit: vt hic. qn̄qꝫ ꝯdu pendet. d̓ lo adde bar. in leg. ⁊. l. ſi ꝟo nō remunerādi.§. fi. sͣ. mā. ⁊. C. de ca. oꝑaꝝ. vi.l. diē fūcto. cit̉ ad annū ſub certa annua mercede nō reſpec leg. l. ij. li. x. quādoqꝫ debet̉ pecunia ꝓ mercede d̓ oſ. aſſeſ. sͣ. de bar. ⁊ do tu alicuiꝰ certe cauſe ſꝫ reſpectu eiꝰ qd̓ in illo cō ctor. in. l. ij. ꝯͣriū tꝫ bal. ⁊ hic eſt aduertēdū. pͥmo ꝗd veriſimile ē vtpu currit: ⁊ tūc dies huius obligatiōis vel huius iu .C. locat. et in. c. i. ꝗs di ta ſi eſſet talis ꝗ nō poſſet oꝑas ꝓmiſſas exhiris nō cedit niſi annꝰ ſit īceptꝰ: vt. l. cōtraria gl. ī. d. l. vnicat̉ dux vel bere niſi pecunia ſibi ſolueret̉: tūc videt̉ tacite ca. C. d̓ ſuff. marchio: et ¶ Quero ꝗd ſi ſtat per electum: ⁊ ꝗd dices de actū ꝙ initio ſoluat̉ vel in mēſes ſingulos: vel ſi ꝑ ſpe. in ti. d̓ ibi quid de aliquo ꝗ eſt electꝰ ptās ⁊ anteꝙͣ incipiat officiū ſalario.§. ptāte ꝗ mor eſt appoſitū aliqd̓ pactū ꝑ qd̓ videt̉ actū: ꝙ ſol morit̉ᵇ: an debebit hr̄e ſalariū. tex. in autͣ. de ad nūc ꝓ in fi. ⁊ tuus eſt ī iti uat̉ in fi. ut. l. opꝰ qd̓ in aduerſiōe. sͣ. loca. tūc in in.§. ſequit̉. nere an̄ īgreſ mi.§. i. coll. vij. videt̉ velle ꝙ ſalariū nō debeat̉ ſpicimꝰ qd̓ ē ꝟiſimiliꝰ: vt. l. ſemꝑ in ſtipulatiōibꝰ v̓ſi. ſi qn̄. ⁊ ꝑ ſum ⁊ ibi tꝫ niſi poſt ꝙͣ ingreſſus ē ꝓuinciā q̄ ſibi regēda cō doc. in. c. ꝗa jͣ. d̓ re. iur̄. Si ꝟo iſta ꝟiſimilitudo nō apparꝫ tc̓ ꝙ nihil debꝫ mittit̉. ¶ Itē oēs leges qͣs allegaui. sͣ. q̄ dicunt habere: quia ꝑꝑ. d̓ locat. in obligatiōbꝰ qͥ deſcendūt ex cōtractu dico ſa ꝙ iſti officiales debēt totū ſalariū loquunt̉ ī offi f ¶ In doccōmoda offi lariū deberi ī fi. tꝑis lꝫ dies cadat ī initio. vt no. tore. d̓ docto cij pꝰ admiciali ꝗ iaꝫ geſſerat. glo. iſta videt̉ velle cōtrariuꝫ in. d. l. edē. C. loca. ⁊ dixi in. l. ſeruꝰ cōis meuij. re qui eligit̉ niſtra. incipi ꝗd dicemꝰ certe in iſtis ptātibꝰ ⁊ capitaneis qui .§. fi.§. d̓ ſtipu. ſer. In his ꝟo q̄ debent̉ ex diſpo ꝓ vno āno unt d̓beri. l. hodie aſſumūtur ꝗ tenēt locū maioꝝ: vt dixi eſt ⁊ vide bal. ī .i. C. de pri ſitiōe legis ſi ꝗdē eſt vnū tm̄ ſalariū cōſtitutū d̓ .l. i. C. d̓ leg. dicendū ꝙ a die electiōis ſibi pn̄tate dignitateꝫ mi. lib. xij. ad bet̉ in initio: ut hic cū ſi. Si ꝟo eſſet cōſtitutū ſa ⁊ in. l. edē. C hoc vide qd̓ cōſequunt̉: vt no. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. aut. ſed ep̄alis lariū ānuū tūc deberet̉ in initio cuiuſlibꝫ anni: loca. optime not dignitas. ⁊. C. de cōſuli. l. fi. li. xij. ⁊ in aut̄. d̓ adut. l. poſt duos. C. d̓ aduo. diuer. iudi. ⁊. d. l. i. C bar. in. l. abmi.§. i. col. vij. ⁊ no. īſti. ꝗ. mo. ius pa. po. ſol.§. ſenti. sͣ. d̓ do de pͥmipi. ¶ Iuxta hoc q̄ro dixi. sͣ. ꝙ aliꝗbꝰ ca ſi filius. ⁊ iō ſtatī cedit dies huiꝰ obligatiōis: et na. ꝑ Pa. d̓ ſibus ē diſtinguēdū: an ſit una p̄ſtatio an ſit an ſuza. in. c. po totū ſalariū debebit̉ per iſtā gl. ⁊ per ea q̄. sͣ. dinua uel mēſtrua. ¶ Quero aliꝗs eſt cōductꝰ ad tuit. in vl. co xi. Nō ob. tex. in aut̄. d̓ admi.§. i. qꝛ fateor ꝙ nō legendū uel ad aliqd̓ officiū ſub certa mercede lū. de loca. dꝫ hr̄e ſalariū niſi poſtꝙͣ ingreſſus eſt ꝓuinciā: p̄ſtandū oī mēſe vel oī anno: vtrū ſi interī dece ita poſtꝙͣ eſt mortuꝰ nō dꝫ hr̄e ſalariū niſi ꝓ eo dit d̓beat hr̄e ꝓ illo mēſe tm̄: ſeu ꝓ illo āno tm̄ tꝑe quo d̓bebat in ꝓuīcia morari. ¶ Sed ꝗd di qd̓. sͣ. dixi. Ad huiꝰ euidētiā debes ſcire ꝙ oꝑe ces ſi tp̄s nō erat limitatū quo debebat ſtare in ſūt aliq̄ alicuiꝰ que nō limitant̉ tꝑe reſpectu alic ¶ Et idem ꝓuīcia: vt qꝛ arbitrio ſuꝑioris ꝓ ꝙͣto tꝑē ſalariū puto. No. ꝙ cuiꝰ certi facti. exēplū in aduocato fiſci ⁊ in adꝑcipiet. puto ꝙ ꝓ pͥmo anno tm̄ ſicut dicimꝰ in lꝫ ꝑtes conuocatis monaſteriorū ꝗ reſpiciūt certā ꝙͣtitatē cordāt inter ānuis legatis. nec enī poſſumꝰ dicere ꝙ ꝓ toto ꝓ qualibꝫ cā q̄ occurrerit illo āno: q̄dā ſūt oꝑe ſe: tn̄ iudex tꝑe debeat̉ cū tp̄s nō ſit limitatū: vt. l. ſi cū p̄fiq̄ limitant̉ reſpectu certi facti limitati certo tꝑe dꝫ habere ſa nitiōe. in pͥn. sͣ. qn̄ di. le. ce. ¶ Sꝫ q̄ro ⁊ redeo ad lariū qd̓ no. exēplū in doctoreᶠ ꝗ eligit̉ ꝓ uno āno ad lec. C. gl. ꝗd ſi ſtetit ꝑ cliētulū. dicit gl. ꝙ aduocatꝰ nō vide tn̄ bal. uel. ff. nā cōducit̉ reſpectu illiꝰ lecture: tn̄ illa lepoſt gl. in. l. reddit ſalariū: vt. l. ꝗ oꝑas.§. aduocati sͣ. loca. ctura ē limitata: ut fiat infra illū annū. Prīo ca vnica. C. de Idē ſi ſtet per caſū fortuitū ex ꝑſona cliētuli. et ſuffra. in. v. ſu nō eſt dubiū: qꝛ una ē obligatio ꝑꝑ unū facidē putoᶜ in ptāte aſſeſſore ⁊ doctore ⁊ ſimilibꝰ .q. ⁊. l. fi. ẜm tū ad qd̓ cōducit̉: ⁊ iō lꝫ p̄ſtatiōes ſint faciende vt dixi. ¶ Sꝫ iuxta hoc q̄ro aliꝗsᵈ eſt electꝰ ptās ſūmariū bal. diuerſis tꝑibus totū ſalariū dꝫ hr̄e ut hoc.§. ⁊ ibi gl. C. d̓ huiꝰ ciuitatis poſt acceptū bn̄ficiū anteꝙͣ vadat ¶ Scd̓o caſu d̓bes aduerter̄ v̓ba ꝓmiſſiōis. aut ꝯdi. ob cau. ciuitas mutat ſtatū: ⁊ ibi īſurgit quidā tyrannꝰ ⁊ Io. an. ī re enī ꝓmittit̉ unū ſalariū ꝓ tꝑe ⁊ poſtea fit diſtri vel aliqͣ ſecta: ita ꝙ exercitiū iuſticie nō remanꝫ gula ꝯͣctꝰ. in butio ſolutiōis ꝑ mēſes uel annos: tūc una dici libeꝝ ptāti: an debeat hr̄e ſalariū. Rn̄. ſic int emercuriali. tur obligatio ⁊ ſimilit̓ deberet̉ ꝓ toto tꝑe: ut grū. videt̉ enī ſtare ꝑ ipſaꝫ ciuitatē vel ꝑ caſum .l. lecta ē ī adiutorio. sͣ. ſi cer. pe. Si ꝟo ꝓmiſſio fortuitū in ip̄a ciuitate cōtingētē: vt. sͣ. dictū eſt ſit ānua uel mēſtrua: tūc vident̉ tot obligatōes iuſte enī timet ꝗ nō vult accedere ſub ipſo tyrāquot eſſent āni uel mēſes: ⁊ in obligatiōe legali no: vt. sͣ. ex ꝗ. ca. in poſ. ea. l. fulciniꝰ.§. ꝗd ſit laloquor: uel q̄ ſuccedit in locū eius: ut. d. l. poſt K B R R iij

De vari. ⁊ extra. cog. a ¶ Querit glo. vtrū ptās vel aduocatꝰ poſſit ẜuire ꝑ ſubſtitutū vid̓ bar. ī lariū medico. vide in. l. archīa. ⁊ ībi bar. C. de ꝓfeſ. ⁊ medi. li. x. .l. nemo eſt ꝗ neſciat. de duo. re. ⁊ bal. in. l. ꝑabolāi. C. de epiſ. ⁊ cleri. ſ s I iudex. adde qd̓ no. bal. in. c. i.§. iudices. d̓ pa. iur. fir. ꝗ q̄rit ꝗd ē b ¶ Quero ꝗd. adde bar. ī. d. l. meuia. in pͥn. d̓ an. le. ⁊ in. l. diē functo. sͣ. d̓ dicere ꝙ qn̄ iudex iudicat ꝑ tmꝑitiā tenet̉ qͣꝫtuꝫ bono viro equum of. aſſeſ. ⁊ Bal. ī. l. i. C. de ſuff. Sed ꝗd ſi doctor legēs vel ptās pͥuat̉ abſvidebit̉: ⁊ rn̄. ẜm gl. h̓ ꝙ nō tenet̉ inſolidū: ſꝫ qͣꝫtū facere pōt ꝗ voluit for qꝫ cā dicit Bal. ī. l. pecuniā. C. d̓ cōdi. ob cau. ꝙ dꝫ habere ſalariū. Quid te allegare gl. in. l. ſi filiꝰ. in pͥn. sͣ. d̓ iud. ⁊ ſubdit ꝗd ſi iudicauit ꝑ imꝑitiā ī doc. ſe abn̄ de iuriſdi. tāte. dic̄ bal. vniꝰ pͥncipa in aut̓. hīta. duos. C. d̓ aduoca. di. iudi. ¶ Tertio caſu ī doc tus. nunꝗd petit hic iudicis officiū exͣor. cū hēat locū actio in. ix. col. C. ſoluet ſibi ītore: dico idē ꝙ reſpectu cuiuſlibꝫ facti nō attēordīaria.ſ. negatoria ⁊ ꝯfeſſoria. Rn̄. iſtud offine fi. ꝓ pa. ꝙ poſſibi le. ar. to tꝑe dicat̉ vna obligatio ⁊ vna ꝯductio. Iteꝫ ſi cū lnia ſuciū exͣ ordinariū ē introductū cā adiuuādi auxi.sͣ. de ſta. li. ꝑioris receſ nō attēta ſolutiōe. vn̄ lꝫ d̓beat fieri ſol̓o ſingulis liū ordīariū: ⁊ iō cū eo cōcurrit. Pōt ēt intelli .l. cū heres. ſit dꝫ habecerte nō. ar. ſex mēſibꝰ: tn̄ qꝛ hoc totū ſit ꝓ lectura vniꝰ libri gi ⁊ ſic ēt intelligit. Roſ. ꝙ hͨ loquat̉ qn̄ vſꝰ are ſalariū. ꝗd .sͣ. de iud. l. vna ē obligatio ⁊ totū ſalariū dꝫ hr̄e ſꝫ ꝓ lectura nō cōpetit iure ẜuitutis: qꝛ tūc cōpetit cuꝫ eſſet in famulo et ſi filiꝰ. ſꝫ ꝯͣ h̓ doctore an .ff. erit alia obligatio. ar. huiꝰ.§. facit. sͣ. loca. l. negatoria ⁊ cōfeſſoria: ⁊ hͨ puto veꝝ. ⁊ d̓ hoc ha facit. l. iiij.§. debeat habe ea lege.§. locaui. ¶ Ulteriꝰ q̄rit gl.ª an debeāt ẜ bes caſuꝫ ẜm verā lec. sͣ. de dona. l. acquiliuſ. in in eū. de dā. re aliꝗd d̓ ſa infec. ſed ibi uire ꝑ ſubſtitutū ptās doctor vel aduocatꝰ qui fi. ⁊ ibi gl. vbicūqꝫ enī ꝗs hꝫ vſū alicuiꝰ ẜuitutis lario bal. ī. l. ē lata culpa moriunt̉ vel al̓r infirmant̉. gl. d̓termīat ꝙ nō: qꝛ nō ius ẜuitutis ſubuenit̉ ſibiᵇ ꝑ officiū iudicis ſi .ij. C. loca. ⁊ iuri ſcripto no. ꝑ glo. et fuit electa īduſtria ꝑſone: vt. l. īter artifices. sͣ. d̓ īpediat̉ vt hic: ⁊ ibi. qd̓ tene mēti. ¶ Sequit̉ in nō apparere barto. in. l. ſi ſol. Quidā vltramōtani dicebāt ꝙ īmo dꝫ ẜuire tex. d̓ riuis nouis ī ciuil̓r inſtruct. certe hͨ vr̄ etiaꝫ ī mō ē dolꝰ pͥ vno.§. item ſumptꝰ. l. ij. ꝑ ſubſtitutū. illud enī qd̓ dr̄ ꝙ ē electa īduſtria poſſe cōpetere negatoria ⁊ cōfeſſoria: ⁊ iō cum cū ꝗdam. sͣ. qd̓ ꝗſqꝫ iur. ꝑſone ē in fauorē eligētiū vn̄ in eoꝝ leſionē relocat. ⁊ late eis cōcurrit officiū iudicis ītroductū cā adiuuā cū dbeat ſcibal. in. l. ede torq̄ri nō dꝫ. Ego dico ꝙ ī iſtis officijs ⁊ dignidi officiū ordinariū: pōt ēt intelligi ꝙ iſtud offi re iura. C. ꝗ in. iij. col. in tatibꝰ qn̄qꝫ ꝗd impedit̉ ꝑꝑ dignitatē ſibi ſuꝑciū ſit neceſſariū qn̄ riuus nouit̉ inſtitutꝰ alicui ⁊ aduer. qͦs v̓ſi. ſed pone .l. i. ⁊ ſi ē im ueniētē: ⁊ tūc tenet̉ ẜuire ꝑ ſubſtitutū: vt. l. nulnocet non habenti ibi predium ſed alias ei no famulus. C. ꝑitus leguꝫ lus ꝗ in fi. ⁊ qd̓ ibi no. C. d̓ decur. li. x. qn̄qꝫ īpeloca. cet. tūc nō hꝫ confeſſoriam vel negatoriā: iō ad vt accidit in c ¶ Ad nutri dit̉ cāu: ⁊ tūc nō tenet̉ dare ſubſtitutū ẜm ꝙ gl. iſtud iudicis officiū recurrit̉: qd̓ tene mēti. facit ꝗbuſdā lociſ titia. dari litꝫ hic. ⁊ ꝓbat̉. C. d̓ agen. ī rebꝰ. l. mr̄iculā. in fi. ⁊ dꝫ iuxta ꝑiti ad hͨ. sͣ. d̓ via pu. l. vl. Tertiꝰ caſus ē de eꝗs alie bellꝰ. qn̄ iudi ꝯſiliū forma d̓ ꝓxi. ſa. ſcri. l. fi. circa fi. fallit in ꝗbuſdā officijs nis a ſciēte poſſeſſis fetūqꝫ earū. certe ēt hic vcis officium re ſnīam ẜm īplorat̉: an q̄ ponūt̉. C. d̓ agē. ī re. l. pe. li. xij. ¶ Quero ꝗd ꝙ cōpetat rei vēdicatio ſiue publiciana. ⁊ offm̄ Inno. in. c. ſi offerat̉ libel ſi ſtetit ꝑ aduocatū doctorē vel ptātē vel ꝑꝑ eiꝰ iſtd̓ ſit introductū cā adiuuādi illas actiōes. vel ꝓ debilitate lus ⁊ lis cō de of. dle. fa culpā: an debeat hr̄e ſalariū totū. certū ē ꝙ nō dic ꝙ hic iſtd̓ officiū iudicis ē neceſſariū qn̄ ille teſtet̉ ⁊ quācit. C. de indebeat hr̄e ꝓ futuro tꝑe. vt. l. diē fūcto. ⁊ qd̓ ibi do iudex ꝓꝗ īplorat n̄ p̄t ꝓbar̄ d̓ dn̄io: nec de qͣſi dn̄io ſꝫ de ge. ma. l. ſi cedreꝫ ex of no. sͣ. d̓ off. aſſeſ. Sꝫ dubiū eſt an pͥuet̉ ſalario to poſẜ. tm̄ vt no. C. d̓ fur. l. ī ciuilē. ⁊. l. māifeſtiſſi auia. ⁊ sͣ. de ficio an lis tiꝰ tꝑis: an ſolū tꝑis futuri quo ꝑ eū ſeu ꝑ eiꝰ cul mi.§. ſꝫ cū ī ẜa. e. ti. dixi ī. l. rē q̄ nobis. sͣ. d̓ acqui aſſer. l. i. tene cōteſtet̉. vid̓ tur ad ītereſ pā ſtat. Rn̄. q̄dā ſūt officia ita īdiuidua ꝙ alipoſ. ⁊ hͨ vr̄ eē caſꝰ qd̓ tene mēti. ⁊ addit̉ de fetu Inno. ⁊ doſe dāni nō lu quo omiſſo nō releuat qd̓ eſt factū: tūc totū ſala minū An. in ipſaꝝ eqͣꝝ q̄ nūqͣ fuerūt poſſeſſe: qd̓ ēt tene me cri: nec ad ex .c. qm̄ freq̄n riū reddit. vt. C. d̓ le. l. ij. ſi ꝟo eſt offm̄ qd̓ ꝓ ea ꝑ ti. Quartꝰ caſꝰ ē d̓ dāno dato ī p̄dio ⁊cͣ. gl. pōit trīſecū inteter.§. ſunt ⁊ te tꝑis quō ē p̄ſtitū p̄bet ad vtilitatē ſui. vt ī offi exēplū huiꝰ qn̄ ponit̉ exercitꝰ ī aliquo loco ⁊ to reſſe. uel dic alij vt lit. nō ut v̓bum ſocio aduocati ptātiſ ⁊ aſſeſſoris ⁊ doctoris: ⁊ tūc ta gēs ponit̉ in p̄dio meo cū d̓beret diſtribuiꝑ conte. ⁊ ad nat. de coll. bar. hic add̓ dꝫ hr̄e ꝓ p̄terito tꝑe: ſꝫ ꝓ futuro tꝑe tenet̉ alteplura p̄dia: vel qn̄ ſit haſtiludiū exͣ ciuitatē ⁊ to bo. ſi ꝗ filiū. eū in. l. credi ri ꝑti ad ītereē. vn̄ ſi ꝑti nō ītereēt ad nihil tene ta gēs pōit ſe in p̄dio vniꝰ cū d̓berꝫ diuidi ꝑ plu .§. ſtipulatō tores in vlt. ret̉: vt. l. ſi fundꝰ ver. ꝟiſil̓r. sͣ. loca. dixi ī. l. meuia Itē interdū ra p̄dia pōt iudicis officiū īplorari: tene mēti. .q. cū cordi. pōt videri e in pͥn. sͣ. de annu. lega. ⁊ ibi vide. de pig. C. di Iſta ē ſingularis. quū vt n̄ pu cit tn̄ Inno. ij Edicus. ¶ No. hic offī 1 ¶ Uides ꝙ iud̓x cu niat̉. vt not. in. c. dudum Ad nutritia. ius officiū exordina iudicis ꝯͣ iſtū medicū. ⁊ d̓ hoc hēs peinſti. d̓ obl. q̄ d̓ elec. ꝙ qn̄ riū īplorat̉ cognoſcit d̓ mutuiſ petitōibꝰ: ⁊ ſic co ex qua. male. Roſ. in libellis ſuꝑ rubr. d̓ officio iudicis qd̓ daqꝫ orit̉ bn̄fiin pͥn. ⁊ forrā eo ē locꝰ recōuētioni. Et ſic vr̄ cōtra d̓termīa ciū iudicis tur ꝯͣ medicū. in. l. medicꝰ de var. cog. Et aduer te nō punit̉ vl actio ex re tionē. Petri quā refert Cy. ī aūt̄. ⁊ ꝯn̄ter. ī viij. te qͣre eſt ītroductū iſtud officiū hic: iō qꝛ actio iudex d̓ leuiſ ſcripto ip̄m q. Sꝫ ſuſtinēdo opi. Pe. tanꝙͣ verā. Rn̄. ſic. qn̄ qd̓ metꝰ cā nō hēbat locū cū hic nō īferebat̉ me ſima culpa fi reſcriptū ꝓqꝫ iudicis officiū īplorat̉ exͣ ordīarie: ſi ꝗdē cā eſ cut nec ar bi ductū coraꝫ tus mortis vel cruciatꝰ corporis: vt putabat̉: et ter. C. d̓ pac. iudice ⁊ peſet magne ꝙͣtitatis deberet̉ dari libellꝰᶜ ⁊ lis cōeger ꝓmittēs nō ꝓmittebat metu quē crederet .l. ſi ꝗs ī cōtitū executiteſtari ⁊ ordīarie ꝓcedi: vt exͣ de of. iudi. c. iudiſibi illatū ab alio: ſꝫ ꝑꝑ volūtatē euadēdi. Item ſcribedo. nec oni mādari cis officiū tūc merito ē locꝰ recōuentiōi: qꝛ vtra officiū iudicis d̓ quo loquit̉. l. i.§. q̄ honorāde. tabellio. vt habet̉ loco qꝫ cā ordīarie tractat̉. Si ꝟo īpetraret̉ ꝓ modilibelli. facit .C. d̓ magi. .sͣ. qͣ. re. ac. nō dat̉. iō nō hꝫ locū: qꝛ eger nō ꝓqd̓ dixi in. l. cōue. l. fi. nec ca ꝙͣtitate tūc ordo iudiciariꝰ nō obſeruaret̉: vt mittebat ꝑꝑ reuerētiā quā hr̄et ad medicū: ſed .iij.§. libelli. tutor. C. de in aut̉. niſi breuiores. C. de ſen. ex ꝑi. re. illo caſu ꝑꝑ ſanitatē quā ſꝑabat ab eo hr̄e: ⁊ ſic fuit equ .sͣ. de appel. neg. geſ. l. fi. poſſet admitti recōuentio d̓ alia cā ſimili q̄ eo⁊ ad bar. hic um ſibi ſubueniri ſpāli pͥuilegio ꝑ hāc. l. ¶ Se qꝛ neceſſitaſ dē mō ſūmariā cognitionē reꝗreret: ⁊ hoc etiā vide eū in. l. officij excucūdo no. ꝙ iudex punit crimīal̓r ⁊ iubet rē reſti ab hoſtibus ſat. l. ꝗcꝗd mō pōt loꝗ hec lex. ſꝫ ſi ꝗs vellet recōuenire de tui. ⁊ ſic ſil̓ ⁊ ſemel cognoſcit crīal̓r ⁊ ciuil̓r: qd̓ .§. ſed ꝙ ſim arbi. tu. ſi āt alia cā qͦ reꝗreret ordīariā cognitionē nō poſſꝫ dic vt dixi in. l. interdū.§. ꝗ fureꝫ. sͣ. de fur. pliciter ī. iiij. iudex ē ī do ꝑ modū recōuētiōis: qꝛ cū eiꝰ natura ſit ꝙ vtracol. ex ꝗ. cā. lo punit̉ ī in Hāc. l. ꝓſeq̄ maio. ⁊ bal. qꝫ cā eadē ſnīa terminet̉: vt. l. fi. sͣ. q̄ ſen. ſine ap. Ognitionū. ne. vt in gli tereſſe ꝑti. ⁊ in aut̉. ꝗ ſevltra ſi iſtud re. ⁊ no. ī. l. ꝗ pͥor. sͣ. d̓ iudi. n̄ poſſet fieri ſi vna cā Ex. l. ſequenti. mel. in. ij. co iudici videeſt ſūmaria alia ordinaria ⁊ ita loquit̉ opi. Pe. lū. in v̓. que¶ An iſta lex habeat locū ſiue ī d̓legato ſiue cō bit̉ ⁊ dicit. ro qualit̓ ac Iſta ē ſingularis. l. ⁊ eā Iac. bu. ī. d. promiſſario ſiue ordīario ſiue arbitratore ⁊ qͣli q T l. legit Roſ. in libelliſi ti. tore. quō et .§. iudices. ter teneat̉ iudex ꝗ noluit ꝓbatiōes reciꝑe vl̓ no qn̄ iud. vbi qd̓ iſtud vlde of. iud. qd̓ dat̉ in qͣttuor caſibꝰ ꝗ po dicit ꝙ qn̄ ī luit dar̄ ſnīaꝫ cū poſſꝫ tra ītelligit̉ nūt̉ in. l. d̓ vſu. Primꝰ caſus ē de vſu aq̄ quō cō plorat offici I lūdex. Facit ad hoc inſti. d̓ ciuilit̉. ⁊ exum iudiciſn̄ ponit̉ vt terequiritur lit. conte. aut̓. ſi omnes. C. ſi vt ſe ab here. abſti. illud autem in neatur actio iniuriarum. ar. sͣ. ꝗ ſatiſ. cogantur. l. ſi v̓o.§. ꝗ pro rei. facit. C. de execu. telligitur quando pars eſt abſens. tu. l. ⁊ ſi ſeueriter. ⁊ ibi ſubdit bal. ꝑ illū tex. ꝙ iudex ꝗ in ſindicatu nō pōt d d E vſu. ſubuenitur ſibi. vide in Specu. de cā. poſ. ⁊ in titu. de offi. iu ſoluere cōdēnationē dꝫ puniri pena corporali. lꝫ ſit d̓ cōſuetudīe ꝙ pona di.§. i. ver. item implora. tur ī carcerē ẜm cū in rub. de pe. iudi. ⁊ ibi ſubdit. nunꝗd iudex ꝗ d̓buit e m Edicus. vide bal. in. l. īterpoſitas. C. de tranſac. ⁊ qn̄ d̓beat ſolui ſacōdēnare īfra. x. dies ⁊ abſoluit. ⁊ p̄terea ſi cōdēnatꝰ in ſindicatū in. x. ſi

XI De proſene. De cenſi. 260 ſoluit ſoluēdo liberet debitorē vel poſſit ab eo aliꝗd repetere. rn̄. ꝙ non. e ¶ Quero ꝗd. ⁊ an iudex nolēs admittere ꝓbationes ⁊ nolēs admīſtra.C. de ẜ. fugi. l. mācipia. ⁊ hoc qn̄ iudex facit litē ſuā ex iniqua ſnīa. ſecꝰ in re iuſticiā ſeu negligēs in adminiſtrāda ea teneat̉ actione in factū ⁊ quaexactore ſimplici ꝗ facit litē ſuā ex negligētia mere executiōis. C. de exac ſi ex maleficio. vide Bar. hic ⁊ in. l. i. C. quō ⁊ qn̄ iud. ⁊ in. l. iiij.§. in euꝫ to. tri. l. miſſi opinatores. li. x. ⁊ an iudex faciat litē ſuā ſi ſequat̉ cōſiliū ſa.sͣ. de dā. infec. ⁊ ibi ꝑ illuꝫ tex. in caſu ſuo tꝫ ꝙ det̉ actio in factū ad inteꝑiētis. dicit Ang. ī. l. filiuſſa. sͣ. de iud. ꝙ ſic: niſi a ſtatuto coartaret̉ ſequi reſſe. Ang. in. d.§. in eū ⁊ Bar. hic videt̉ cōcludere ꝙ ſice x ti. vt differē ꝯſiliū. Et ad de qd̓ iudex tes iudi. qd̓ negligēs cri ob. qͥ ex qͣ. delic. naſcū. in pͥn. ⁊ sͣ. de ac. ⁊ ob. l. ex ītelligas. vt minalit̓ puci negligēti pena crimīalis. Et regula ē ꝙ vbi hic in fin. ꝑ maleficijs.§. ſi iudex. ⁊. l. ſi filiꝰ. sͣ. d̓ iudi. ¶ Cir nit̉: īmo ēt cūqꝫ ꝗs pōt accuſare crimīalit̓ ex eodē facto da bart. ⁊ ang. ca hanc. l. pͥmo q̄ro vtrū iſta pena ſit mera pena pōt pͥuari to in. d.§. in eū tur actio ciuilis ad ītereſſe: vt. l. ꝗ noīe. sͣ. d̓ fal. ⁊ to ſalario ſuo vel cōtineat ītereſſe ex ꝑte agētis. ¶ Scd̓o q̄ro nō aūt qd̓ te .sͣ. ꝓ ſocio. l. ne ꝗcꝙͣ. Sed nūꝗd cōſultor faciat ẜꝫ Ang. ī. l. ſi ꝗd ſi a ſnīa iniqͣ ꝑs potuit appellare ⁊ nō appel neat̉ ẜm eoſ vacātia. ī. ii. litē ſuā. dic vt dixi d̓ ac. ⁊ ob. l. ex maleficijs. ex ti. de oblauit. Itē ſi ꝗd appellauit ⁊ ſuccubuit. Itē ꝗd ij. charta. C. De ꝓſenetis. li. q̄ ex quaſi de bo. vacā. Rubrica. ſi appellauit ⁊ obtinuit: ⁊ appellatio pēdet tꝑe malefi. ꝯͣriū li. x. ⁊ add̓ ꝙ Not. ꝙ ſindicatꝰ. Itē ꝗdᵇ ſi ſnīa ē ipſo iure nulla. Iſtas tn̄ ſentit gl. Aoſeneticā: ꝓſeneta iudex admit qōnes examīa: vt in qōne illa quā diſputaui qͥ in. l. ꝗcquid tēs īſtrumē habet officiū iudicis ꝓ ſalario ſuo. §. i. ⁊ ibi no. incipit iudex ꝑ imꝑitiā iudicauit: lꝫ iſtā vltimaꝫ tū nō tenēs bar. sͣ. d̓ iuqͣꝫtuꝫ ad ꝓqōnē qn̄ ſnīa ē ipſo iure nulla gl. pōit hͨ. ¶ Itē No. ꝙ ꝓſe di. ⁊ an iud̓x I proſenetā. neta tenei bationē: fac̄ q̄roᶜ vtrū iſta. l. hēat locū ſiue ī iudice d̓legato ſi negligēs falitē ſuā ẜm ī tm̄ de dolo ⁊ lata culpa omnia ſequētia ue ordīario ſiue cōpromiſſario. gl. dicit ꝙ ſic: vt cere iuſticiā no. ī. c. vene proſequere vt in glo. teneatur ⁊ ī .l. ſi ꝗs in cōſcribēdo. C. d̓ pac. Sed ꝗdᵇ in arbirabilis. d̓ ex currat peni De cenſibus. cep. ⁊ bal. in Rubrica. tratore. certe nō reꝑio. l. cautū. finalit̓ in qͣdā qō .c. cum eter l. fi. C. ſi cer. gͣ In fi. no. pͥuilegiū ꝑ ne dixi ſic: arbitrator ē quodāmō ꝗdā ꝓſeneta ni tribunal MAI. ſonale extinguit̉ cū ꝑ pe. adde qd̓ de re iudi. in adhibitꝰ ad cōponēdas ꝑtes: vt. l. ſi d̓ meis.§ ille ꝗ preſtat ſona: ſed pͥuilegiū reale trāſit cū re: vi. vide ibi recepiſſe. sͣ. d̓ arbi. ⁊ iō ſicut ꝓſeneta tenet̉ d̓ do auctoritateꝫ Io. an. ⁊ in vt hic hūiſtis in. l. ī oībꝰ. jͣ. de re. iur. actui ciuili lo ⁊ lata culpa tm̄: vt. jͣ. ti. i. l. ij. in fi. ita eodē mō .c. dilecti. d̓ ipſo iure te⁊ per Dy. in. c. priuilegium perſonale. extra de arbitrator tenebit̉ de dolo ⁊ lata culpa. ē aūt lapriuil. ⁊ ibi net̉ ad ītereſ reg. iur. li. vi. cōcludit ꝙ ta culpa errare in iure: vt. l. late. jͣ. d̓ ꝟ. ſig. ⁊ not. ſe ẜm bal. in non. ⁊ ad p̄No. ꝙ ad hoc vt fūd .l. 1§. ſi p̄ſes .sͣ. d̓ his ꝗ no. infa. l. liberoꝝ.§. notant̉. ¶ Que Orma. ſit certꝰ: dꝫ poni locus ⁊ dicta adde de magi. cōro ꝗdᵉ ſi iudex noluit reciꝑe tuas ꝓbatōes: vel bonā glo. q̄ ue. ⁊ iud̓x ac duo fines. dic de hoc vt dixi in. l. libelloꝝ hētur in. c. h̓ noluit dare ſnīam cū poſſet vel alia q̄ de iure pe cipiēs n̄ ido .sͣ. de accu. etiā. ij. q. vi. tebas ab eo noluit explicare gl. vr̄ dicere ꝙ tene neū fideiuſvbi tex vide No. ꝙ officialis ſorē tenetur tur actiōe in factū de qͣ loquit̉ iſta. l. ita no. ī. l. ar tur velle ꝙ Illa equitate. ſuꝑ cataſtroʰ obad intereſſe gētariꝰ.§. fi. sͣ. de edē. Sed ego puto ꝙ ꝯͣ iudiiudex negliaut̉. genera minuere librā ſi res ē a flumīe exportata vel vigenſ ēt facit cē negligentē expedire id qd̓ ab eo ē poſtulatū lit̓. ⁊ ibi bal nea ē exſiccata ſine culpa poſſeſſoris. ¶ Scd̓o litem ſuā: et in ꝗbuſdā caſibꝰ ſunt ꝓdite actiōes ſpāles: vt.C. d̓ epiſco. ibi ēt tāgit d̓ no. ꝙ d̓ agro dꝫ ſolui gabella in loco vbi ē. Cō⁊ cle. ⁊ ꝗd in puta ſi noluit dare tutorē hꝫ locū actio in factū ptāte ꝗ male tra hoc op. ꝙ forēſibꝰ nō poſſit īponi collecta: iudice calūex edicto d̓ mag. ꝯue. Itē cōtra p̄torē negligētē iudicauit ꝑ nioſe inꝗrēvt. l. reſcripto.§. fi. sͣ. d̓ mū. ⁊ hono. ſo. rog. ītelli imꝑitiaꝫ ſui facere ea q̄ ſibi incūbūt ī cautiōe dāni īfecti. Itē te. vide q̄ di git ꝙ hic ciuitas hēbat d̓ hoc ſpāle pͥuilegiū: vt aſſeſſoris: de ꝓuidet̉ cōtra iudicē in alio caſu ī. l. mācipia. C. xi in. l. i. ī. v. qua in. l. hoc .l. munerū.§. i. sͣ. d̓ mune. ⁊ ho. Sꝫ tu dic ꝙ hic col. sͣ. ad tur de ẜ. fug. Itē ꝯͣ iudicē negligētē reciꝑe teſtes ꝓ edicto.sͣ. qd̓ loquit̉ de vſu vel tributo qd̓ eſt onꝰ reale. ibi lopil. ⁊ an̄ iud̓x uidet̉ ꝯditiōe ex. l. ſi qn̄. C. d̓ teſti. alias aūt regu ꝗſqꝫ iur. et teneat̉ tm̄ ꝓ quit̉ de collecta q̄ imponit̉ ꝑſone ꝓ rebꝰ. Que cōcludit gl. larit̓ puto ꝙ iud̓x negligēs facere alteri iuſticiaꝫ illo articulo ro ſi ꝓ fundo ꝗ eſt ī hac ciuitate poſſuꝫ hic ꝯue ꝙ ſolꝰ aſſeſteneat̉ actiōe in factū ad ītereſſe: nō ꝑ hanc. l. ⁊ in qͦ male faſor tenet̉. et nire forenſeꝫ. reſpō. aut ago actione reali ⁊ poſcit: an ꝓ toſi. ſed ꝑ ti. in aut̄. vt dif. iudi. ī quo īponit̉ iudiadde qd̓ diſuꝫ: vt. C. vbi in rē acti. l. i. ⁊. l. fi. aut volo agere ta cauſa vid̓ xi in. d. l. hoc bal. ī. l. ſi ꝗs edicto. Et ꝑ in cōſcri. C. de pac. formā libelli in hac materia. vide ꝑ bal. in. l. pignꝰ. in p̄dicta videi magis puniri negligēs facere iuſticiā qͣꝫ male iudicans: qꝛ negligēs in xi. col. C. d̓ pigno. ac. ⁊ ibi de qua culpa tenet̉ magiſtratus ⁊ ꝙ nō tenet̉ diſtincte tenet̉ ꝑti ad intereſſe: ⁊ ſic ad verā eſtimationē litis. d.§. in euꝫ. niſi in qͣꝫtū facere poſſit: ⁊ ad formā adde bal. in. l. ij. in. i. col. C. d̓ ſen. exſed male iudicās ſi per īperitiā iudicauit tenet̉ inqͣꝫtuꝫ iudici equū vide ꝑi. reci. ⁊ ibi ēt dicit ꝙ iudex nō tenet̉ ſi ꝓnūciauerit ꝑ obreptionē ſibi fa bit̉. qd̓ minus videt̉ qͣꝫ vera litis eſtimatio. ꝑ no. inſti. de ob. q̄ ex quaſi d̓ ctā: puta ꝑ falſos teſtes ⁊ ſimilit̓ eandē formā. vide ꝑ bal. in. l. ij. in pͥn. C. lic. ⁊ ꝑ. l. ſi filius. sͣ. de iud. ſed ſi dolo. tunc tenet̉ ad verā eſtimationeꝫ. l. de ſen. q̄ ſine cer. qͣꝫtit. ⁊ de iudice negligēte adde tex. ⁊ ibi Ang. in aut̓. fi. C. de pena iudi. ꝗ ma. iud. ⁊ tunc autē de alijs penis tenetur de ꝗbus vt iudi. ſine qͦquo ſuff. in.§. volumꝰ. ⁊ de materia late ꝑ moder..i. c. excōi ibi rō huius eē potuit: qꝛ negligēs facere iuſticiā nō videt̉ habere aliquā camꝰ.§. moueant̉. de hereti. ⁊ dū cōiter dicit̉ ꝙ iudex ē negligēs tenetur excuſationē: ſed illē ꝗ male iudicat ⁊ adminiſtrat: lꝫ male ſi facit per imad ītereſſe. vt dixi. sͣ. Fallit hoc qn̄ ꝓ eodē negocio potuiſſet adiri plureſ ꝑitiaꝫ magis videt̉ tunc tollerandū. ſed ſi imꝑitia iudicātis fuit ſupina iudices: qꝛ ſi pͥmꝰ aditꝰ neglexit facere iuſticiā nō ꝓpterea facit litē ſuam debet videri ꝙ tūc teneat̉ ad verā eſtimationē. vt no. gl. in. d. ti. inſti. de quaſi nō cēſeat̉ dānificare petētē ex quo ad aliū potuit habere recurſū: ⁊ obli. que ex quaſi deli. ⁊ ſic eſt tunc idē ꝙ in negligente. ſecus quādo nō hoc tꝫ no. Bar. in. l. iiij.§. ſi tā vicinū. de dā. infec. ſꝫ Ang. ibi ꝯͣ. qꝛ poſtqͣꝫ fuit ſupina ignorantia. vt qꝛ errauit in. l. difficili. vt ibi etiā no. gl. an au ille iudex ē aditꝰ corā alio nō dꝫ ꝑs vexari. l. i. in fi. C. d̓ aſſer. tol. ⁊ ei non teꝫ contra iudicātē male per dolū poſſit iurari in litē. tetigit Ang. in. d. eſt īputādū ſi ad aliū nō recurrit. nec ob. tex. ī. d.§. ſi tā vicinū. qꝛ ibi log .§. in eū. ſed tu recurre ad. l. actiōibus. sͣ. de in lit. iur. ⁊ vide Imo. in. d. tur qn̄ officiū magiſtratꝰ ſilebat nec poterat īplorari ꝑꝑ vicinitatē p̄ſi.§. in eū vide tamē. l. ſi ꝗs in cōſcribēdo. in fi. cū ibi no. C. de pac. ⁊ quod dis vel p̄toris: iō nō pōt dici negligēs ipſe ingratꝰ. ſecꝰ qn̄ eēnt duo iuno. Bar. Bal. ⁊ Ange. in. l. mancipia. C. d̓ ſer. fugi. ⁊ repetit dn̄s Pe. d̓ dices quoꝝ vnus poſſet adiri: vel ẜm eū dictū Bar. poſſet ītelligi qn̄ of anc. in. l. pe. circa fi. s. de ap. vide bal. in. l. ſi quādo. C. de teſti. ⁊ ꝗd in iu ficiū iudicis foret ordīatū ſolū in ſubſidiū ⁊ ob neceſſitatē alteriꝰ ſuꝑiodice nō expediente ꝓceſſuꝫ iuxta trienniū ⁊ inſtantiā dixi poſt bar. ī. l. ſe ris ꝗ poſtea d̓ facili nō poſſet adiri: ita dicit ibi Ang. ⁊ reuera ille tex. nō ius ⁊ augerius. sͣ. ad. l. fal. ⁊ dicit in aut̓. ſenicas nō ſolū ⁊cͣ. ꝙ ita facit liꝓbat opi. Bar. tn̄ ad. d. l. i. in fi de aſſer. tol. pōt dici ꝙ ibi iudex aditꝰ nō tem ſuā iudex negligendo ſicut faciēdo. vide qd̓ dixi in. l. queſituꝫ. sͣ. de erat negligēs. facit qd̓ dixi in. l. ſi prius. in pe. col. d̓ ope. no. ⁊ vide Imo. iudi. ⁊ bal. ⁊ Ange. in. l. mancipia. C. de ſer. fugi. ⁊ vide ad materiā. l. i.§. in. d.§. ſi tā vicinū. ⁊ in. d. ſi prius. ⁊ ibi dixi poſt Bal. ī pe. col. ⁊ ibi vid̓ſane. cum.§. precedenti. sͣ. de magi. conue. ī. l. nulli. C. d̓ iudi. ⁊ add̓ ad materiā q̄ dixi ī. l. i. in fi. pͥn. sͣ. de ap. a ¶ Facit ad hoc. adde vnū an iud̓x ꝗ ex volūtate vel ex forma ſtatuti cō De cenſibus. Rubrica. miſit caſū ꝯſilio ſapiētis ⁊ iudicādo ſecutꝰ ē tale cōſiliū iniquū. an ſaciat Tatem. in materia huius. l. vide in. l. quicunqꝫ. ⁊ ibi Cy. ⁊ bal. C. d̓ litē ſuā. vid̓ bar. ⁊ poſt eū dn̄m alex. in. l. ſi cōuenerit. ff. d̓ re. iudi. sͣ. ⁊ add̓ ſeruis fugitiuis. bar. in. l. i.§. ſi plures. in v̓. iij. q̄ro. d̓ exerci. b ¶ Itē ꝗd. ⁊ vid̓ d̓ iſta Orma. vide bar. in. l. de monaſterio. ⁊ de condi. ⁊ de. ⁊ dicit bal. ꝑ materia in. c. fi. de ēp. ⁊ vē. ꝑ Imo. ⁊ ꝑ Bal. d̓ materia huiꝰ. l. ī. l. mācipia iſtum tex. in rub. C. de contrahē. emp. in. xxij. q. ꝙ res que vēditur .C. de ẜ. fugi. ⁊ ibi q̄rit qn̄ ſit deponēdꝰ officialis ab officio. in venditione dꝫ confinari vel aliter demonſtrari. c ¶ Itē quero. vide Imo. in. l. diuus. ff. de re iudi. h ¶ Illaꝫ equitateꝫ. ſuper cataſtro. Calaſtruꝫ d̓bꝫ minui ꝓ rebus a flum d ¶ Sed ꝗd. vide bal. il. fi. C. de ꝯͣhen. emp. ⁊ in. d. l. pe. ī fi. C. d̓ pac. ⁊ ibi Sali. ⁊ Imo. in. d. l. diuꝰ. in vl. col. vide bar. in. l. fi. sͣ. ſi mēſor. fal. mo. di ne exportatis vel aliter deterioratis. adde bal. in. l. etiā. de execu. rei iud. ⁊ bald. in. l. acceptam. in vlti. q. C. de vſur. ⁊ Guil. ⁊ alios in. l. id qd̓.§. i. xe. ⁊ in. l. i. C. de diſcuſſo. li. x. ⁊ in. l. ii. sͣ. de ꝓſene. ⁊cͣ. de conſtitu. pecu. Alex. R R R R iiij

De verbo. ⁊ rerū ſigni. a ¶ Si ꝗs veniā. No. ſing. ꝙ ꝗs īfra ānū tm̄ pōt petere ꝙ emēdet̉ ſibi ca mina ꝑ bal. l. l. ij. in ul. col. C. ꝗ admit. ⁊ ī. l. fi. C. e. dicit bal. ꝙ maſculinū taſtrū. ⁊ ſic videt̉ ꝙ iſto caſu officio iudicis ītētādo p̄ſcribat̉ āno ꝯͣ qd̓ fa cōcipit ſemininū in his q̄ pn̄t adaptari feminis nō ī alijs: nec ī his q̄ rōcit qd̓ no. ang. ⁊ ibi ꝑ doc. ī. l. i.§. ſi ꝗs tutor. qn̄ ap. ſit. ⁊ vide qd̓ dixi ne carēt. ¶ Et ad materiā uid̓ Io. an. ī. c. gn̄ali ī gl. ij. d̓ elec. ī. vi. ⁊ ī cle. i. bar. ī. l. ſicut. C. de p̄ſcrip. xxx. an. ⁊ iſtū.§. no. alle. bal. ī. l. ſolēnibꝰ. C. d̓ ret d̓ ele. ⁊ ibi ꝑ Io. d̓ lig. ꝗ ſeꝗt̉ v̓ba bar. h̓ ⁊ ſpe. ī. ti. d̓ diſ. ⁊ all..§. pꝰ h̓. v̓. uel vē. ⁊ vid̓ ꝑ dn̄m abb. ī. c. qꝛ iudicāte. d̓ p̄ſcrip. ī. iij. q. ⁊ add̓ qd̓ ius petēdi maſculinū. cū ſe. ⁊ ī ti. de reſcri. p̄ſe.§. fi. v. ſꝫ qd̓ q̄rit̉ utꝝ. ꝑ Archi. in. c. rē q̄ incidit ī ſi ꝗs ſuadēcōmiſſū dute. xij. q. iij. ⁊ rat ꝗnquen actiōe mixta ⁊ idē. C. vbi de hr̄. a. oꝫ. l. i. ⁊. ij. aut uide qd̓ no. femininū: qꝛ dicit̉ cōplectit̉: vt hic in tex. ſi ꝯple nio. tex. ſin. ī bar. ī. l. plau volo agere act. mere ꝑſōali: ⁊ nō poſſū. ar. sͣ. ad ctit̉ ergo nō eſt ex interp̄tatiōe extēſiua ſꝫ ex ſen .l. iij. C. d̓ ve tiꝰ. d̓ au. ⁊ ar. munici. l. libertꝰ.§. ſola ⁊ hoc notāter hͨ dic̄ gl. cti. ⁊ ꝯmiſ. ⁊ tētia ſua. In cōtrariū facit. l. ꝓnūciatio. jͣ. e. vbi le. bal. not. ī Ro. notab. Z Quero vtrū in dubio īmu dicit porrigere. dic ergo quoddā ē nomē cōe vt .d. l. ꝗcūqꝫ. Qua quā. nitas videat̉ cōcedi rebus .ccclviij. .C. d̓ ẜ. fu. ⁊ hō ⁊ cōp̄hendit maſculinū ⁊ femininū: vt. l. ho ADDEbalbal. ī. l. ī mul vel ꝑſone. gl. hic vr̄ intelligere ꝙ videat̉ in duminis. jͣ. e. Quedā alia noīa ſūt maſculīa: vt equ cōſi. xlvij. v. tis. sͣ. de ſta. bio cōcedi rebꝰ niſi alid̓ agat̉: vt ī gl. ſuꝑ v̓bo ex li. d̓ eo ꝙ ale us ⁊ ſi. ⁊ iſta ſine dubio nō cōp̄hendūt femīnuꝫ ho. ⁊ iſtis ad xā. dicit de tīguat̉: qd̓ examīa vt dixi ī. l. pe. sͣ. de ẜui. le. ex ſignificatiōe ꝓpria: ſꝫ ex interp̄tatiōe qn̄qꝫ de. q. quā po emēdatione ſui ī. l. i. ī pͥn. Not. ꝙ nō dꝫ aſſignare. vt. ll. sͣ. all. quedā ſūt adiectiua ⁊ ſigna: vt ꝗſꝗs caſtri. Si cū e gO. re in cataſtro ille qui hꝫ ad. l. iuli. de ꝗlibet ⁊ ſi. q̄ reſpiciūt alia ſubſtātiua ⁊ ī iſtis cui ¶ De v̓bo ui. pu. ⁊ bal. ī rū ⁊ reꝝ ſigius petēdi ſed ꝗ poſſidet: vt hic qd̓ tene mēti. applicet̉. dic aūt iſtd̓ ſignū adijcit̉ termīo cōi vt .d. l. ꝗcūqꝫ. rubrica. No. hūc.§. ex ꝗſꝗs hō: ꝗlibet hō ⁊ ſi. ⁊ tūc cōprehēdit femini vbi de dictiSi quis ueniā quo hēs ꝙ qs Erbuꝫ one quicūqꝫ nūex ꝓpria ſignificatiōe eadē rōne qͣ ſimpl̓r div hoc.§. ⁊ d̓ dict. per pōt peter̄ vt emēdet̉ cataſtrū eiꝰ. Sꝫ q̄ro īfra ꝙ cerē hō. Qn̄qꝫ adijcit̉ alicui ſigno maſculīo tm̄ ſi ꝗſ. vid̓ bar ſona. ⁊ d̓ dic to. ī. l. i. ī fin. tp̄s: Rn̄. infra ānū tm̄: vt. C. e. l. ꝗ ſe grauatos. ⁊ tūc eo caſu quo porrigit̉ ad femininū eſt ex ex tio. uniuerſi pͥn. sͣ. d̓ ꝓcu. De ꝟborū ⁊ rerū ſignificatiōe. ℟ica. tas. Et an in tēſiōe: vt. d. l. ꝓnuciatio. ⁊. l. quiſꝗs. Aut iſta ſi⁊ ī. l. ſi ꝗs in ſtatuto apEx. l. ſequenti. gna ponunt̉ in oratiōe ſine termīo: vt ſi ꝗs cor tātā. C. vnd̓ pellatiōe aut ¶ An maſculinū cōcipiat femininū: ⁊ an ex pro vi ī pͥn. ⁊ vid̓ rūpit ⁊cͣ. ⁊ tūc oꝫ ꝙ hēat determinationē a noīe ueniat auia. gl. no. ī mapria ſignificatione vel interpretatione. cōi: vt ꝗſꝗs homo: ⁊ tū ex ꝓpria ſignificatione ⁊ an appella teria ī. c. ge. tione filij ue cōp̄hēdit: vt hic. ⁊ ſic debet intelligi. l. ait diuꝰ. nerali. d̓ ele. Erbum hoc. niat filia. ⁊ ſi .§. i. sͣ. de iur. fiſ. ¶ Quero ꝗd ecōtra: an femini ī. vi. ⁊ tex. ī. l ſtatutum di ſi ita ſit ſcrip Op. d̓ le. iij. l. luciꝰ.§. q̄ſitū nū cōcipiat maſculinū. dic vt in glo. cit nullꝰ ⁊c̄. Hi quis. Sol. illd verū cū de itētōe ꝓ tū. in pͥn. de Ex. l. ſequenti. an ueniat fe lega. ij. ⁊ ibi mīa. ⁊ an̄ ſta ferētis apꝑet. Op. d̓. l. i.§. qͣre. sͣ. de vē. ī poſ. mit ¶ An cōceſſa ciuitate ītelligat̉ cōceſſa cū oī ſua imo. ⁊ ꝙ no. tutū loquēs tē. So. ibi d̓ odio. hic de fauore. Iſta ꝟba gl. nō iuriſditiōe. ⁊ ꝗd cōtineat̉ cū dico lego ꝙ ī vrbe bar. ī. l. iura. d̓ marito cō .sͣ. d̓ le. ⁊ iſta vident̉ vera ꝑ. l. ſi ꝗs id qd̓.§. i. sͣ. d̓ iuriſ. om. iu. romana habeo ⁊ ꝗd ſi dico in vrbe ꝑuſina ⁊ an p̄hēdat uxofaciūt ſi lex vn̄ quidā: vt Ia. d̓ are. dicit. aut tractamꝰ d̓ odio in pͥuilegio appellatiōe ciuiū veniāt comitatenrē. uide per vel ſtatutuꝫ bal. in. d. l. ꝗ rōnabili: ⁊ tūc maſculinū ꝯcipit femininū: vt. l. ſes ⁊ an cū ciuitas hēt muros ātiquos ⁊ nouoſ dicat ꝙ rec cūqꝫ. Et de ſiꝗs id qd̓.§. i. d̓ iuriſ. om. iudi. aut d̓ odio irrōcontineeat̉ id qd̓ eſt in antiquis muris. rat̉ ſb̓ſcriptō materia uid̓ triū viroruꝫ nabili ⁊ nō cōcipit. vt. d. l. i.§. qͣre. Dy. diſtīguit bal. in. l. galan v̓ificet̉ in Rbis appellatio. hic Cy. in. l. ꝗcūqꝫ. C. de ẜ. fu. recitat opi. ego di lus. ī pͥn. ī ul ſemīa ſb̓ſcri ti. col. d̓ li. et ſtinguo ſic cū querit̉ an maſculinū cōcipiat feOp. d̓. l. i.§. cū vrbē. sͣ. de of. p̄. vr. gl. ibi bēte. ⁊ bal. ī poſthu. ⁊ per mininū. dic aut maſculinū ꝓfert̉ ſub noīe ꝓprio .l. ſcripturaſ ſoluit ꝙ illd̓ eſt veꝝ in bn̄ficijs. Et ex hoc no. ꝙ hoſt. ī. c. ray C. ꝗ po. ī pi. ⁊ nō cōcipit: vt. l. ſi ꝗs ita. cū ſua gl. in pͥn. de te. ſi imꝑator cōcederet mihi iſtā ciuitatē: tūc ītelnaldꝰ. de teha. ꝑ illū tex. tu. fallit qn̄ ꝓfert̉ a. l. ius cōe cōdēdo: vt in prīa ſta. ī pͥn. licꝫ ligeret̉ cū oī ſua iuriſditiōe: vt ibi ⁊. C. d̓ bo. va. ī fi. ibi viroalij nō tāgāt ꝯſtōne circa fi. ⁊ no. ꝑ Dy. in. c. ꝙ alicui. exͣ d̓ re. rū ⁊c̄. tenuit .l. ſi qn̄. ⁊ hoc tꝫ Ia. de are. ī. l. ſi finita.§. ex hoc ⁊ uid̓ qd̓ ibi ꝙ nō: ꝓ qͦ ēt iur. li. vi. Aut ſub noīe appellatiuo ꝓfert̉: ⁊ tūc edcō. sͣ. de dā. infec. ¶ Quero ꝗd in alia ciuita dixi pꝰ dūm videt̉ tex. et aut cōſtat de mēte ꝓferētis ⁊ illi ſtamꝰ: vt. l. lute ꝙͣ romana. Rn̄. idē qd̓ in vrbe romana: vt. l. Ant. ⁊ uide qd̓ ibi bar. ī cius.§. q̄ſituꝫ. de le. iij. Aut d̓ mēte nō cōſtat: et pe. d̓ anc. in nā qd̓ liꝗdū.§. ſi idē. sͣ. de pe. leg. ¶ Quero qꝛ ī. l. i. ī pͥn. sͣ. ꝯſil. iij. Et in tūc aut maſculinum ꝓfert̉ in materia differēti q̄ d̓ le. ibi viro tex. dicit hic d̓ appellatiōe vrbis ꝗd in appella reſcrip. uide rū. ſꝫ ꝯͣ h̓ cre cōgruit maſculino ⁊ nō feminino: ⁊ tūc maſculi tiōe ciuitatis. certe idē qd̓ in vrbe. ar. c. ſi ciuitas Imo. in. l. ſi do ꝙ fortit̉ nū nō cōcipit femininū: vt. l. vl. sͣ. d̓ tute. ꝯiūcta exͣ de ſen. ex li. vi. ¶ Quero ꝗd in caſtro ⁊ idem ita ſit ſcripfaciat doctri l. femine. jͣ. ti. i. Si. ī vell. ꝑ oēs. ll. sͣ. d̓ fideiuſ. Si tū. d̓ le. ii. et vt. d. c. ſi ciuitas. C. d̓ fun. limi. l. quicūqꝫ li. xi. na ſin. gl. in tex. et dn̄m ꝟo in materia indifferēti.ſ. q̄ cōgruit maſculino v̓. p̄ſcribētet ¶ Quero ꝗd ſi dicā vtrūqꝫ: vt ſi dico lego tibi Flori. ī. c. ſiī cle. i. d̓ reſ. ⁊ femīno: tūc aūt tractat̉ de fauore ⁊ cōcipit: vt qd̓ hēo in vrbe romana ꝗd cōtinet̉ ⁊ gl. dicit cō gnificauit. d̓ ⁊ qd̓ ibi dn̄s hic. ⁊. l. ſi ꝗs ita. sͣ. d̓ teſta. tur. Aut d̓ odio: ⁊ tūc tinent̉ edificia. ⁊ gl. nō rn̄det ꝙ vrbs ſimplicit̓ reſcrip. ubi An. ꝗ voluit aut d̓ odio rōnabili ⁊ tūc cōp̄hendit femīnū: vt uenit femīa ꝙ qͦtiēſcūqꝫ ſūpta ītelli git̉ de romana: vt īſti. d̓ iur. na. gen. ⁊ ſub clauſula d̓ viro ſit me .l. ſi ꝗs id quod. sͣ. de iur. om. iud. Aut de odio ci.§. ſꝫ ius. qd̓ ergo poſtea dr̄ nō pōt videri adie ⁊ qͦſdā alios tio rōne fre irrōnabili ⁊ nō cōprehēdit: vt. l. ꝗſꝗs. C. ad. l. iu ctu cā demōſtrādi: ſed cā āpliādi: qꝛ qd̓ ſemel ē Et appellaquētioris v li. ma. ⁊. l. ij.§. querit̉. sͣ. de ven. in poſ. mitten. tiōe nepotis demōſtratū fruſtra d̓mōſtrat̉ ampliꝰ niſi cā am ſus lꝫ d̓ alio ¶ Quero vtrū cōcipiat femīnū ex ꝓpria ſignifi cōprēhēdit̉ nō fiat menpliādi: vt. l. ij.§. vl. sͣ. de do. p̄le. ¶ Procedo vl neptīs etiaꝫ tio: tn ī aliuꝫ catiōe vel ex interp̄tatiōe. ⁊ gl. hic dicit ꝙ ex interiꝰ ꝗd in alia ciuitate vt ſi dico ī ciuitate ꝑuſiī. l. correcto pōt fieri exte terp̄tatione. Ex hoc dicit Dy. ꝙ in ſtatutis ma na. certe tūc dicebat dn̄s Ray. inſpiciā id qd̓ p̄ria ut dicit ſio: nec. d. ſculinū nō cōcipit femininū: qꝛ iſtud ē ex intergl. in. l. gali cedit: vt. l. ſi ẜuꝰ cōis ita. sͣ. de ſti. ẜ. ſed dn̄s. Olſcripturas ꝓ p̄tatiōe qd̓ nō hꝫ locū in ſtatutis: vt. l. ꝯſtōnes: ī prin. jͣ. d̓ libat. nec. d. l. tꝫ cōtrariū ꝑ. l. vxorē.§. legauerat. d̓ le. iij. vbi cō be. ⁊ poſth. .i. ad qͣꝫ pōt ad munici. ⁊. l. ſi ꝟo.§. de viro. sͣ. ſo. ma. Cōtratinent̉ cōtinētia edificia: ⁊ lꝫ ibi dicat̉ pr̄ia: tam̄ ADDE lati rn̄deri ꝙ ibi riū tꝫ in. l. ꝗcūqꝫ. C. de ẜ. fugit. ꝗ nihil alle. Ego pr̄ia ⁊ ciuitas eꝗꝑant̉: vt. C. ſi curialis reli. ciui. iō femīa nō us ꝑ alex. qn̄ dico ꝙ ex ꝓpria ſignificatiōe maſculinū cōcipit poteſt facere maſculinū ꝯ rus ha. li. x. pro hoc facit. sͣ. ad munic. l. ticio legem: qꝛ lecipiat ſemigeꝫ cōdere eſt iuriſdi. q̄ nō cadit in ſeminā. l. ſemine. jͣ. ti. i. cū vul. igit̉ ⁊c̄. ninū ꝯſi. xxx ⁊. cxxxv. ⁊. lxi. i. li. ⁊ cōſi. lij. iiij. li. ꝑ bal. ꝯſi. cvii. v. li. ubi an ſtāte ſtatuto ꝙ maxīe cū ille talis actꝰ de qͦ in. q. noſtra ī muliere ſit ꝑmiſſus. ⁊ vid̓ qd̓ lemat̉ nō poſſit rūꝑe teſtm̄ filij nō rūpꝫ teſtm̄ filie ⁊ ꝯſi. cccxxij. iiij. li. ⁊ no. ī. l. luciꝰ.§. q̄ſitū. de le. iij. ⁊ qd̓ no. bal. in. l. tres fratres. sͣ. de pac. et c u Rbis. appellatio. adde nota. per barto. in. l. prima. sͣ. de iuriſ. omni qd̓ dixi in. l. fi.§. fi. ad tertul. ¶ Et vtrū appellatiōe fratris veniat ſoror um. iudicum. Et no. ꝙ appellatione urbis ſacre uenit Hieruſalē. glo. et gl. ꝙ ſic. ⁊ ibi bar. in. l. luciꝰ.§. meuia. ad treb. ⁊ an̄ ſtatutū ēt odioſum loibi bal. in. l. ii. de nauti. feno. ⁊ an ſi teſtator iuſſit fieri eccleſiā in ciuitate ques in patre hēat locū in matre. vide glo. ⁊ ibi Bal. ⁊ doc. in. l. ꝗſquis. poſſit fieri in burgis. uide Io. an. in ti. de inſtru. edi.§. nunc uero aliquad. l. iul. maie. C. ⁊ ſi dicit̉ cōcedo in ēphiteoſiꝫ talibꝰ nobilibus ꝓ ſe ⁊ eo v̓. quid ſi teſtator. in antepe. char. .ruꝫ generatione. an illud v̓buꝫ eorū cōprehēdat ſemininū. vide bal. in. l. d ¶ Quero qꝛ ⁊c̄. de h̓ ꝑ Iac. d̓ bel. in auc̄. ꝗ. mo. na. ef. ſui.§. ꝗ uno ī ru. ij. ī. ij. col. de iur. ēphi. ⁊ ſi ſtatutū reꝗrit cōſenſū ꝓpīquoꝝ an v̓ificet̉ ī ſe .sͣ. ſo. ma. ubi d̓ ītellectu. d. c. ſi ciuitas. ⁊ uide qd̓ no. bar. in. l. fi. circa pͥn.

XII De verbo. ⁊ rerū ſigni. 26 1 ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊ bar. ī. l. ſꝫ qd̓ reprobari.§. fi. ꝑ gl. vlti. d̓ excu. tu. ⁊ qd̓ dixit cōtinet̉ ciuitas ⁊ collegiū excepta ꝓprīa ꝑſona. ita no. dicit bal. in. c. i. de bar. ī. l. ſi finita.§. ex h̓ edicto. ⁊ qd̓ ibi dixi. d̓ dā. īfec. ꝑ bal. ī. l. i.§. i. sͣ. d̓ of. noua. for. fide. in pͥn. An aūt iſte vniuerſitates poſſint pati tꝑales penas p̄fec. vr. ⁊ Ro. i. d. l. ſi finita.§. ſi d̓ vecti. ⁊ qd̓ no. bar. pꝰ gl. ī. l. res pub. c vel ſpūales. vide Inno. in. c. gratū. de ſen. excō. ⁊ in. c. cū ex in iūcto. de ex cau. ma. C. ⁊ dicta bar. hic ſequit̉. Pe. de anc. in. c. felicis. ī fi. d̓ penis ope. no. nū. ⁊ in. c. dilecto. de ſimo. ⁊ vide Bar. in. l. aut facta.§. fi. ff. de ⁊ vide no. ꝑ bar. ⁊ qd̓ ibi dixi in. l. i.§. ſinaūt. de ope. no. nū. pe. ⁊ ibi dixi. a ¶ Diſtīgue d ¶ Muris. vid̓ bart. ī. l. finitur. ciuiſi qn̄ la. i. C. Quid dicemꝰ. tenerē Azo. ⁊ Ray. hͨ ꝙ īſpiciacomitatēſes niſi alid̓ apꝑeat: vt. l. ciuitatibꝰ. sͣ. d̓ tas muris. d̓ bo. vac. li. mꝰ qd̓ p̄cedat. fac̄. l. nā qd̓ liꝗde.§. ſi ita legat̉. sͣ. finit̉. ⁊ quale. i. ⁊. l. ciuitas. sͣ. ſi cer. pe. ⁊. l. ciuitas. sͣ. qd̓ cu.x. ⁊ bal. ī. c. liter ciuitas d̓ penu. lega. ¶ Adꝯͣria rn̄. qꝛ ꝟbū pr̄ia ponit̉ i. d̓ cap. q. cu. iuſqꝫ vni. no. ⁊. l. oībꝰ ciuitatibꝰ. sͣ. ad treb. Sꝫ ſumat̉. adde vē. ⁊ bal. ī. l. large ⁊ latiꝰ ꝙͣ vrbs vel ciuitas. vt. l. iij. C. d̓ nat. pōe iſta ciuitas hꝫ muros ātiquos ⁊ hꝫ muros qd̓ no. bart. .i.§. ī initio. lib. ⁊. l. veluti. sͣ. d̓ iuſt. ⁊ iur. Ut ergo iſta tibi liq̄ nouos an ꝯtineat̉ id qd̓ ē a muris ātiꝗs intꝰ: an ⁊ ibi dixi in .sͣ. d̓ of. p̄fe. ant diſtīgueª. aut loꝗmur ī bn̄ficijs: ⁊ tūc. l. cōti .l. i.§ ſinaūt qd̓ ē a muris nouis: ⁊ nos poſſemꝰ ītrare illā qd vr. ¶ Et ad .sͣ. de ope. net totū tritoriū: vt. l. ij.§. cū vrbē. sͣ. d̓ offi. p̄fe. materiā hunē quō poſſēt ex ſe hoīes ꝯſtituere ciuitates an no. nun. ius. l. add̓ qͣ vr. ⁊ ibi no. Aut ī alijs actibꝰ: vt in ꝯͣctibꝰ ⁊ ī vlpoſſint ſua aucͣtitate. an reqͥrat̉ auctoritas ſuꝑio e ¶ Auctoricōis ꝯcluſio tīs volūtatibꝰ ⁊ alijs. l. ⁊ tūc diſtingue. aut dixit risᵉ. ⁊ dicit Inno. ꝙ hoīes ſua ſpōte pn̄t ſin̄ au tas ſuꝑioris ē ꝙ appel. ci pr̄iaꝫ: aut dixit ciuitatē vt ꝑuſiū aūt aſſiſium vel an ⁊ quādo uitatis ī rectoritate ſuꝑioris. exͣ d̓ offi. or. c. cū ab eccleſiaꝝ. hoīnes poſvtrūqꝫ. Si dixit pr̄iaꝫ ⁊ tūc ꝯtinent̉ ꝯtinētia edi ſcriptis ad li ⁊ ibi dicit ip̄e nō ītelligas d̓ ea q̄ hꝫ ep̄ꝫ ſꝫ ī alijs ſint ex ſe ꝯſti tes: ⁊ ī reſcri ficia: vt. l. vxorē.§. legauerat. sͣ. d̓ leg. iij. lꝫ qn̄qꝫ q̄ nō hn̄t ep̄m: qꝛ iſtd̓ ē in italiaᶠ qn̄ hn̄t ep̄ꝫ ē ci tuere ciuitaptis ad bn̄fi largiꝰ ſumat̉: vt. l. iij. C. d̓ na. li. l. veluti. sͣ. d̓ iuſt. ⁊ uitas: ⁊ certe gl. ē ī. l. ex hoc iure. sͣ. d̓ iuſti. ⁊ iur. tē. adde no. cia nō venit iu. Si ꝟo dixit ciuitatē ⁊ tūc muris finit̉: vt. l. nā per barto. in dioceſis nec qd̓ ē ex iuregētiū: ⁊ ſic nō ē neceſſe īpetrare. ⁊ ꝓ .d. l. ex hoc eꝯͣ. vt ī. c. ro. qd̓ liꝗde.§. ſi ita. sͣ. d̓ penu. leg. fallit ī cāu ſpāli hͨ gl. q̄ eſt ī. l. i. sͣ. qd̓ cuiuſ. vni. no. Ex hͨ cōcludo iure. ⁊ ibi di d̓ reſcri. ⁊ ibi ī. c. ſi ciuitas. exͣ d̓ ſē. ex. li. vi. Tertio cāu qn̄ dixit ꝙ ſtatī cū ciuitas d̓ſinat muroſ veter̄ſ hr̄e: vt au xi et barto. no. ⁊ gl. pe. ī bonōia ꝑuſia ⁊ ſil̓ia ⁊ tūc cōtinent̉ ꝯtinētia edi in. l. fin. ⁊ ibi c. accipimꝰ d̓ geat̉ ciuitas illa erit ciuitas qͥ ē infra muros nodixi. sͣ. d̓ col ficia. vt hͨ ⁊. l. nā qd̓ liꝗde.§. ſi vnꝰ. sͣ. d̓ penu. le. eta. ⁊ qua. ⁊ uos: vt. l. pupillus.§. vrbs. jͣ. eo. Item ſi faciat legi. illi. ī. c. fi. d̓ p̄bē. Quarto ⁊ vltīo cau qn̄ dixit vtrūqꝫ ⁊ tūc aut in foſſam vel pallengatum. f ¶ In italia ⁊ ibi nota. ⁊ ciuitate rōana. ⁊ tūc gr̄a āpliādi idē ē ac ſi dixiſ an auteꝫ ad no. ī. c. vno 9j Quero que ē rō Cuiuſqꝫ dici. Mar. dixit rōneꝫ ſet rome: ⁊ ſi cōp̄hēdit cōtinētia edificia: vt hac hoc vt ſit cid̓ re. ꝑmū. ī uitas requi vi. ⁊ ī. c. gre gl. aut loꝗmur ī alia ciuitate ⁊ tūc īſpicias ꝗd p̄ ſuā: qꝛ d̓ mane aſcēdit ⁊ d̓ ſero d̓ſcēdit: ſꝫ ip̄e nō ratur ep̄alis uis.§. qͣꝫqͣ cedat: aut ciuitas ⁊ tūc muris finit̉: aut nomē vt fuit bonꝰ aſtrologꝰ: qꝛ ſol nō mutat̉ ī ſuo circudignitas pͥd̓ p̄bē. ī. vi. ⁊ puſinā ciuitatē: ⁊ tūc ꝯtinētia edificia cōtinēt̉ ⁊ mo. ⁊ Bar. lo plꝰ vna vice ꝙͣ alia. Gl. dat aliā rōnē. Iſta eſt h̓ opi. tenet̉ hoc ẜꝫ Azo. ī. l. ſi ẜuꝰ cōis. sͣ. d̓ caſtrē. pecu. hoc ē hic videtur lꝫ pau. d̓ lia. vera qꝛ d̓ mane ꝗs ſurgit: ⁊ ī mane maiorē laboſentire ꝙ nō ī cle. ne rōaveꝝ qn̄ ciuitas pōit̉ ꝓ loco. ¶ Sꝫ q̄ro qn̄ ciuitaſ rē pōt ſufferre. ¶ Op. qꝛ ẜm hͨ vr̄ ꝙ dies hēat ⁊ eſt tex. ī. c. ni. d̓ elect. et ponit̉ ꝓ ꝑſonis: vt lego huic ciuitati vel ꝯtine.xxiiij. horas. ꝯͣ. C. d̓ ma. l. i. So. gl. ꝙ nō hēat ni .i. de priu. et Io. d̓ lign. ī bat̉ in pͥuilegio qd̓ dicebat ꝯcedimꝰ ciuibꝰ: an ꝯ vide text. et ſi. xij. horas ⁊cͣ. vt gl. Sꝫ ꝯͣ hoc op. ſi hoc ē verū .d. c. ro. tene tineant̉ comitatēſesᵇ. vr̄ ꝙ nō cōtineant̉: vt ī. c. qd̓ ibi notaant oppoſitū ꝙ dies hēat. xij. horas. ⁊ tūc n̄ d̓creſcit dies nec Bart. C. de ⁊ male. ſecꝰ ī rodul. exͣ de reſcrip. cū ſua gl. ⁊. C. ne ru. ad vl. accreſcit. dic ꝙ ē dies naturalis ꝗ hꝫ. xxiiij. horaſ metropo. be materia late obſe. l. i. li. xi. Breuit̓ diximꝰ ꝙ appellatōe ciuis vt dies cū nocte: ꝗdā eſt dies artificialis. ⁊ tunc rito. li. xi. et ⁊ latiſſime īcōtinent̉ comitatēſes lꝫ appellatōe comitatēſiū .l. ſi duas.§. dies qn̄qꝫ creſcit: qn̄qꝫ d̓creſcit ⁊ ſūt hore artifi terp̄tāda vt ī eſt ⁊ cum ſe. nō ꝯtinētur ciuesᵉ. ꝓbat̉ ꝑ. l. ꝗ ex vico. sͣ. ad mu materia ſtaciales: qͣs dies hꝫ ſꝑ. xij. ⁊ nox. xij. lꝫ qn̄qꝫ ſit ma .sͣ. de excu. tuti iuris cō nici. cōiūcta. l. ciuibꝰ. C. d̓ muni. ⁊ or. li. x. qd̓ idē ior dies nocte: verū eſt: qꝛ hꝫ maiores horas. tuto. priuamūis vel qn̄ ē dicere ciuē puſij ⁊ ꝑuſinū. l. i. sͣ. ad munici. Sꝫ Ex. l. ſequenti. tur tamē ciꝓfert̉ a pͥnci video cū dico ꝑuſinū tūc ē ꝑuſinꝰ ēt comitaten uitas ep̄o et pe ī bn̄ficio ¶ Paſſus quot pedū eē d̓beat ⁊ cuiꝰ mēſure. honore ſi ip ſis. vt ē gl. ī. l. ꝗ ex vico. sͣ. ad muni. Preterea ciab eo ꝯceſſo c Op. d̓. l. ꝯtinuꝰ.§. ſum ep̄m innā ſi ꝯcedit̉ uitas qn̄ ponit̉ ꝓ loco fateor ꝙ tūc muris finit̉ A itiner C. cū ita. sͣ. d̓r. ob gl. terfecit xxv. alicui ciuita ſꝫ qn̄ ponit̉ ꝓ ppl̓o tūc cōtinent̉ comitatēſes: .q. ij. ita no. dicit alid̓ in ꝯͣctibꝰ ⁊ nō ē veꝝ vt ibi dixi ti ītelligit̉ ⁊ vt. l. ij. C. d̓ nūdi. Preterea pōe lego ciuibꝰ: q̄ro ſcd̓o quādo cedere cum vobis ẜꝫ Pe. ꝙ ibi nō ſūt miliaria limitata. ciuitas ꝑtur ſua iuriſditi ꝗ cōtinent̉: ⁊ dico ꝙ curatores reipu. d̓bēt acci¶ Queroᵍ quot pedū ē paſſus. ⁊ dicit gl. ꝙ ꝗn baret electi. one. ⁊ ſic ēt pere no dico ꝙ curatores ciuitatis: vt. l. lutiꝰ. sͣ. qꝫ pedū. ſꝫ qͣlit̓ dꝫ ītelligi pes. dic ꝙ ẜꝫ ꝯſuetudi pape. c. vbi cū ſua dioce d̓ le. ij. ⁊. l. ciuibꝰ. sͣ. d̓ re. dubi. ¶ Et ex hoc dico ꝑiculū.§. cinē ciuitatis: vt. l. ſemꝑ. jͣ. ti. i. ⁊. l. numis. sͣ. d̓ leg. ſi. l. i.§. cū vr ad qōnē qn̄ ꝗs cōdēnat ciuitatē videat̉ ꝯdēnar̄ uitas de ele. bē d̓ of. pͥſe. .iij. ſꝫ a quo dꝫ īcipi. ⁊ dicit gl. ꝙ a cōtīgētibꝰ edi in. vi. Tertō vr. ⁊. l. ſi qn̄ quando car C. d̓ bo. va. li. x. facit. l. fi. de ꝯſtitu. prī. ⁊ no. ibi bar. ⁊ ita cōiter trāſeunt dinalē interficiunt. c. felicis.§. fi. de penis. in. vi. Quarto quādo ciuitas doc. ꝗd aūt ſi dicat̉ bononiēſis: an veniat dioceſanꝰ ⁊ comitatēſis: an v̓o nō permitteret ep̄m vel inquiſitorē punire hereticos. c. ad abolendū.§. d̓ ciuitate bon̄. tm̄. vid̓. jͣ. e. l. ī. q. d̓ comitatēſi. ⁊ q̄ ibi dixi. ⁊ dic̄ abb. ī. c. fi. ſi ciuitas. de here. in. vi. ad predicta adde quod dicit Bal. de pace. conde p̄bē. ꝑ. c. ſi ciuitas. d̓ ſen. excō. ī. vi. ꝙ ī materia odioſa appellatōe ciui ſtan. in ver. nos romanos. ꝙ ciuitas ſine preſide ꝓprio etiā poteſt nō tn̄ tatis nō veniūt ſuburbia: niſi talis ꝓuiſio fruſtraret̉ effectu ſuo niſi cōp̄ſine ep̄o. vnde ep̄s erit dominus nō ſoluꝫ ſpūalis ſed etiā tēporalis. ī auhēderet ſuburbia: ⁊ ī hoc ille tex. ē ſing. ⁊ ꝑ b̓ credit ꝙ ſi ſtatutū eēt in citen. vt diffe. iudi. ī.§. i. adde tamē ꝙ nō omnes ciuitates habēt epiſcopū uitate ꝙ ī ciuitate nō poſſꝫ exerceri certa ars ad effectū: vt ciues ſint ītē ſicut multe in alamania. iij. q. ij. audiuimus. vide bal. in. l. reſcripta. in. iij. ti alijs artibꝰ ꝙ nō poterit exerceri ī ſuburbijs: qꝛ d̓ facili ciues fraudacolū. C. de preci. impera. offe. ⁊ late bal. in. l. ſi aliqua. de offi. ꝓcon. in. l. rēt ſtatutū eūdo ad ſuburbia. facit. c. ſuꝑ Spe. de pͥuil. ⁊ dicit Pa. d̓ liaex hoc iure in. iij. col. sͣ. de iuſti. ⁊ iur. ⁊ bar. in. l. fi. in. ij. colū. sͣ. de colle. il za. ⁊ poſt eū Arch. ī. d. cle. ne romani. ꝙ appellatōe ciuitatiſ ⁊ cōitatis nō li. ⁊ bar. in. l. ſi heres.§. vicis de le. i. ⁊ adde quod pau. de caſt. in repe. d. venit diſtrictꝰ. ⁊ ibi dicit dn̄s Pe. ꝙ appellatiōe ciuitatis cōitatis ⁊ di .l. ex hoc iure dicit ꝙ quo ad ſpūalia reꝗritur cōſenſus pape quo ad con ſtrictꝰ nō veniūt terre recōmēdate et ſi det̉ paliū ī ſignū ſubiectiōis ſed ſtituendaꝫ ciuitateꝫ. quo vero ad tēporalia vt hēat curſuꝫ cauſaruꝫ ciuiveniūt ꝯfederate. l. nō dubito. sͣ. d̓ cap. ⁊ ita dic̄ ꝯſuluiſſe ſenis ꝑ illū texliuꝫ ⁊ ſimilia requiritur auctoritas imperatoris: ⁊ ꝓpterea dicit ꝙ caſtra b ¶ Cōtineant̉ comitatēſes. an appellatiōe ciuiū veniūt comitatēſes. vid̓ in archiepiſcopatu tholoſano quibus papa tantuꝫ conceſſit epiſcopatuꝫ Imo. ī rub. ff. ſo. ma. ꝗ ſe remittit ad Ia. d̓ bel. ī aut̄. ꝗ. mo. na. ef. ſui ⁊ ibi non gaudebunt priuilegijs conceſſis ciuitatibus per regales conſtitu recitat ꝙ bar. eſt ꝯͣriꝰ. h̓. ſꝫ ſoluit hec dicta hēre locū ī cōceſſiōibꝰ ſeu bn̄fi tiones. in dubio tamen vera queqꝫ ciuitas habens epiſcopuꝫ preſumit̉ cijs ibi no. ī pͥuilegijs q̄ tāqͣꝫ exͣordīaria ſtricte ſūt ītelligēda: vt no. ī. l. fi. eſſe ciuitas imperialis: qm̄ oliꝫ omnibus ciuitatibus conſtituti fuerunt .sͣ. de ꝯſti. ⁊ vide ꝙ ſcripſi ī. d. rub. ff. ſo. ma. c ¶ Cōtinēt̉ ciues. an apepiſcopi. c. qͣꝫtum. de offi. ordina. ⁊ in his quorum non eſt memoria ſta pellatiōe ciuiū ꝯtineāt̉ comitatēſes. pōit Imo. ī ru. sͣ. ſo. ma. ⁊ ī. c. ro. d̓ re tur iſtis coniecturis vt voluit Inno. in. c. veniens de verbo. ſigni. ⁊ qd̓ ſcrip. vbi ip̄e ⁊ dn̄s Flo. dicūt ꝙ app. ciuiū venit ille ꝗ ē d̓ ciuitate ⁊ dio ad eſſe ciuitatis non requiratur epiſcopus eſt textus in. c. epiſcopali. lxx. ceſi vel comitatu: vt ē tex. cū gl. ī. d. l. ꝗ ex vico. ⁊ ī. l. ſed ⁊ reprobare.§. x. diſtin. Alexan. āpliꝰ. ff. d̓. exc. tu. ī v̓. ſi comaneꝰ ⁊ ī. l. i. ⁊ ibi bar. sͣ. ad mūi. lꝫ gl. ī. d. c. ro. ꝓ riū ſētiat ẜm eū. add̓ tex. ⁊ ibi bar. ī. l. i. C. d̓ pͥua. carce. ⁊ add̓ qd̓ bar ꝯſul Nitinere. quero quot. adde Barto. in. l. i. sͣ. ſi quis ca. ⁊ in uit idē ⁊ ſeꝗt̉ archi. ī. c. canonū ſtatuta. ī v̓. ꝯſuluit ēt ſuꝑ quadā ⁊c̄. d̓ cō.l. continuus.§. cum ita. de verbo. obli. ⁊ dum Bart. reſert ſti. ⁊ dicit bar. in. l. iij. C. d̓ na. libe. ꝑ illū tex. ꝙ ille ꝗ ex vico eſt ſortit̉ ori glo. dicentē ꝙ paſſus eſt. v. pedū. adde ꝙ pes eſt. xv. digitoruꝫ ginē ex ipſa ciuitate cui ſubeſt vicus: ⁊ an rep̄ſalie cōceſſe ꝯͣ ciues cōp̄hēẜm glo. xvij. q. iiij. c. ſicut. dant comitatēſes bal. in. l. ſi in alijs. sͣ. de oſ. ꝓcō. ⁊ adde qd̓ appel. hoīuꝫ h ¶ A ciuitate. adde Cynum in. l. rem nouam. C. de iudi.

De verbo. ⁊ rerū ſigni. a Erbuꝫ ficijs forte d̓be mꝰ dicere al̓r ẜm ea q̄ dixi. sͣ. l. ꝓexcep. ſic dꝫ ītelligi gl. ī. l. i. C. d̓ iur. ⁊ fac. igno. Rrin. oporte xi. aut dixit a ciuitateᵛ aūt a ꝑuſio ⁊cͣ. Sꝫ an de qd̓ eſſet verū niſi exceptio eētᵉ qꝛ actio: vt. l. am bit. vt p ceps ꝗſ beat fieri mēſuratio ꝑ directū an ꝑ vias qͥ ſt̉ tor .l. talis vide plius nō peti. in fi. ꝯͣ. rem ra. ha. ꝓpͥe di ibi primo. citur pͥncept te vel ē vallis ſi mēſuro ꝑ decliuiū vallis ē plꝰ ꝗͣ Ibi accipien b ¶ Actiōis vide Imo. ī Reditores. qos.i. ad cōſi recte ⁊ ꝑ aerē. ⁊ forte ſi eēt curreriꝰ: tūc dꝫ fieverbo. actio rub. d v̓. ob. ri ꝑ viā quā vadit: ut. l. eos. ī fi. ⁊ ibi no. sͣ. ad. l. ponēdos ad hͦ ne poſſit dicere ī eoꝝ fraudē danis v̓bo con ⁊ de hoc an tinetur exce cor. d̓ fal. Idē quoquo mō tractemꝰ de ſpacio ille in quem tā libertatē vel vt poſſit impetrare ſeparationeꝫ ptio: qd̓ hꝫ trāſeūt bōa rōne itineriſ: ut ibi pꝫ. Sꝫ qn̄ dr̄ ſi ciuitas ꝑuſina ab heredibus ẜm Iaco. de are. locū ēt in ſta trāſeāt onediſtat tm̄ a tali loco: tūc forte ſecꝰ. nā nō vr̄ curā tutis ẜꝫ bal. ra: an v̓o inOp. īſti. de I cui ex ēpto. ac. s. i. So dū d̓ via ꝑ quā itur ſꝫ t̓mīo ꝗ eſt in medio inter in. l. perem telligant̉ de ptorias. ī. v. vnū locū ⁊ aliū ⁊ fiet mēſuratio ꝑ terrā ſi ꝑ eam ducto ere vt ī gl. ¶ Op. ī. l. naturales. sͣ. d̓ ac. ⁊ ob. col. C. ſen. re alieno. vid poteſt iri. alias per aereꝫ. ⁊ hoc determinatū eſt Rn̄. ille cui natural̓r d̓bet̉ ⁊ ſibi actō nō dat̉ nō ſcin. nō poſbar. in. l. iiij. in quadā cōſtit. cle. extraua. que ſtatuit numerū ē creditor: vt hͨ. ſꝫ ſi dat̉ actō ē creditor. ¶ Op ⁊ in. l. i. sͣ. de C. ad. l. iul itinerum inter vnum locū ⁊ alium. exceptioni. ꝙ creditor nō dicat̉ niſi ex ꝯͣctu. vt. l. i. sͣ. ſi cert. de vi. ⁊ vide c ¶ Exceptio bar. in. l. iij. ī §. oꝑe pe. Breuit̓ pōt accipi creditor ẜꝫ alluſionē voeſſet. loquit̉ Ei. Appellato. ſegato pͥn. sͣ. de bo. cabuli: ⁊ tūc dr̄ creditor ꝓprie a credendo. alio de exceptiōe poſ. cū ꝯcor. ¶ Op. d̓. l. ⁊ ſi nō ſint.§. ꝗd ergo. sͣ. de modo dicitur creditor ẜm cōunē vſuꝫ loquēdi: cōpenſatioper bal. in. l. aur. ⁊ ar. le. gl. dicit hͨ ꝙ ibi d̓ fauore. ſed ſolutio nis. de qua ſi marito in ⁊ tūc dicit̉ is qui habet aliū obligatuꝫ. ꝑ bar. i. l. ij. prin. ſo. ma. gl. nō ē vſqꝫ qͣqꝫ ꝟa: qꝛ hic loꝗt̉ ī legato ⁊ in ꝯͣSoluit.i. ſoluer̄ vult: ⁊ ibi ta.sͣ. d̓ excep. ⁊ ibi Ang. ꝗ MIII NS. diꝰ ſoluit.i. ſoluere vult: ibi ei ctibꝰ. dic ergo ꝙ ꝓpria ſignificatio ē ꝙ ītelliga Abeo. dicit ꝙ fiſci tur d̓ ꝑfecto. ſꝫ qn̄qꝫ ꝓpter fauoreꝫ ampliat̉: vt ⁊ Sabi tꝑe.i. ſine acceſſiōe tardati tꝑis. Ibi minꝰ ſoluit fauore nō ſo nus. in ibi ⁊ vide. sͣ. ad. l. fal. l. ſi is qui qͣdrigēta.§. q̄dā lū ſi tranſfelꝫ ergo ſortis ſol̓onē ſine acceſſiōe nō r̄cipiā ⁊ ꝑ .l. mater vid̓ runtur ex ꝯͣ ⁊ qd̓ ibi dixi. Ex. l. ſequenti. dat̉ pecunia nō liberat̉ debitor: vt. C. de ſolu. l. Cy. ⁊ Bal. ctu ſublimi ¶ Rei appellatiōe an veniat res q̄ nō ſit ī dn̄io obſignatōe. ⁊. l. tutor.§. luciꝰ. sͣ. d̓ vſu. ⁊ ſi accipe in. v. colū. in appellatiōe .d. l. mater ⁊ 6Op. d̓. l. ꝗnrē nō poſſē peter̄ acceſſiones ex tali mora d̓bitabonoꝝ ſꝫ ēt Ominis ⁊ ret. tus.§. argē bar. in. l. ꝗ a appellatione vt. l. iiij. C. d̓poſi. lꝫ glo. aliter dicat ẜꝫ Ia. d̓ are. dbitore. sͣ. q̄ hereditatis to. sͣ. d̓ aur. ⁊ ar. leg. vbi appellatio reruꝫ ī frau. cre. intelligitur Di porrigit̉ ad eas q̄ ſūt ī dn̄io nr̄o. dicit Dy. qn̄qꝫ Abeo ⁊ ſabinus. g e Abeo. ere alieno d̓ qd̓ dicit res cū hac adiectiōe mea: ⁊ tūc reſtrinlibro.§ ducto. tex. ē gl. p̄ciū ſuccedit loco rei id n̄ bn̄ coll. hͨ: qꝛ ſi res cōtrac git̉ ad ea q̄ ſūt ī dn̄io nr̄o. qn̄qꝫ apponit̉ ſigno no. in. l. i. C. mihi abeſt p̄ciū abeſt dicit tex. nō ergo dicit qd̓ tū. Quid de de here. vel ſingulari: vt relīquo ſtichū meū. ⁊ tūc dic vt. l. īp̄ciū ritū det̉ ſicut res. ¶ Op. ad id qd̓ hͨ not. ꝯͣ donatione ⁊ acti. ven. ꝑator. d̓ le. iij. ⁊. l. ſtichꝰ ꝗ meꝰ erit. d̓le.i. qn̄qꝫ ſim tranſactione īmo vr̄ ꝙ nō ſuccedat: vt. l. ꝗ vas.§. fi. sͣ. d̓ fur. ⁊ vide gl. ī. l. ꝯͣ pl̓r appōit̉ hoc nomē res ſine adiectōe mea: et .l. vēditor. ī pͥn. sͣ. d̓ hr̄. vel act. vē. glo. dicit fallit ctus. ad fin. tūc dic ꝙ ad res nobis d̓bitas porrigit̉. vide de ⁊cͣ. Et ī eo ꝙ dicit ꝙ fallit ī actiōe qd̓ metꝰ cā. n̄ .C. de fi. in. hͨ ꝑ Guil. ī. l. i. sͣ. d̓ ſta. ho. ⁊ plene dixi ī. d.§. ar. bn̄ dicit: qꝛ illa ē ī re ſcripta ⁊ dat̉ ad id qd̓ ē luſtrumē. ⁊ ibi bal. in. i. col. cratꝰ: vt. l. metū.§. ꝙ aūt sͣ. ꝙ me. cā. ⁊ iō ſi p̄ciū Erbū oportebit. ⁊ iō per iſtū hꝫ id venit ī actiōe ꝙ metꝰ cā. Itē dicit gl. fallit tex. dicit gl. Op. ꝙ futuꝝ nō ꝯtineat pn̄s: vt. l. nouiſ ī petitōe hr̄ditatis ⁊ ī trebellianica reſtōne ī vni ⁊ bal. in. iiij. ſima. sͣ. d̓ iudi. So. ibi d̓ pn̄ti tm̄ fuit ꝯp̄hēſū mō col. d̓ iur. em̄ uerſalibꝰ ē veꝝ ꝙ p̄ciuꝫ loco rei ſuccedit: vt. l. ſi qꝛ tria ſūt tꝑa p̄teritū pn̄s ⁊ futuꝝ. ¶ Quero phi. C. ꝙ ſti rē ⁊ p̄ciū. sͣ. de pe. hr̄. ⁊ de le. ij. l. īꝑator. in fin. ⁊ pulatio peꝗd ꝯtineat futuꝝ: ⁊ ſine dubio porrigit̉ ad futu doc. ponūt in. l. mr̄º. C. de rei vē. In ſingulari ē nalis non ē rū ꝑ ſe ⁊ pn̄s: vt hic. Itē ad p̄teritū vt ꝟbū erit: contractus. ſecꝰ. ſꝫ in ꝯtrariū facit. l. vēditor. ī pͥn. sͣ. d̓ hr̄. vel ita dicit gl. Sꝫ ad iſtd̓ op. ẜꝫ hoc. ll. q̄ ſūt ꝓlate ī qd̓ facit ad act. vēdita ſꝫ falſū ē. So. cogitabitis ī eo ꝙ dicit futuro ad p̄teritū vidētur extēdi ꝯͣ. l. leges. C. d̓ .q. de qua h̓ d̓ re dotali dicā ī. l. i. sͣ. ſo. ma. Ex. l. ſequēti. per bal. ⁊ vi legi. Dy. dicit quoddā ē p̄teritū ꝑfectū ⁊ finitū ¶ Contractus ꝗs ꝓprie dicatur. de que dicū ⁊ ad id futuꝝ nō extēdit̉: vt. d. l. legeſ. ⁊ ī aut̄. vt tur. jͣ. l. ꝓxi. cū d̓ ap. co. ī pͥn. Quoddā ē p̄teritū nō finitū ſꝫ ⁊ ſic facit ꝙ Abeo libro. ſtatutū non extēſū in futuꝝ ⁊ ad illd̓ futuꝝ extēdit̉: vt. jͣ. e. l. cōprehēdat Tene mēti gl. q̄ dicit ꝓ ꝟbū erit. Quoddā ē p̄teritū ꝑte finitū ⁊ ꝑte nō Cōtractū. prīe eſt cōtractus qn̄ vl ſtipulationē finitū: certe ad illd̓ qd̓ nō eſt finitū p̄teritū exten de quo per tro citroqꝫ naſcit̉ obligatio. improprie quando dit̉: vt. l. pe. C. d̓ vſur. ¶ Quero d̓ tꝑe pn̄ti ꝗd ꝯ Imol. ī. l. ſtiex una parte tm̄. ⁊ hoc no. ꝓ ſtatutis. pulationē in tineat ⁊ ꝯtinet ſeip̄ꝫ ⁊ p̄teritū: vt. jͣ. e. l. v̓bū erit. Ex. l. ſequenti. pͥn. d̓ v̓. ob. futuꝝ nō: vt. l. ſi ſtipulatꝰ fuerī.§. cū ſtipulamur Erba ¶ An mīor d̓beat reſtitui aduerſꝰ teſtm̄ factuꝫ. ⁊. l. ſi a colono. sͣ. d̓ ꝟ. ob. Ita dicit iſta gl. ſꝫ ſicu v ꝯtraxe ti dixi mō nō ē veꝝ ꝙ ꝯtinet pn̄s p̄terituꝫ rōne rūt ad Erba cōtraxerūt de bart. in. l. ſui ſꝫ bn̄ pōt eē ꝙ p̄teritū durat vſqꝫ in pn̄s tp̄s .i.§. fuit q̄ſi¶ Ia. d̓ are. pōit caſū hic valde no. pōe vt troia capta ē.i. durat: ⁊ hͨ ꝓbat̉ in. l. v̓bū erit. tuꝫ. sͣ. ad tre ꝙ mīor fec̄ teſtm̄: vult reſtitui aduerſꝰ id an poſ ⁊. l. aureliꝰ.§. ticiꝰ. sͣ. de lib. le. ⁊. l. fin. Vel dicas bel. ⁊ iō ſtaſet. certe nō ꝑ iſta. l. facit. l. ait p̄tor ī pͥn. sͣ. d̓ mi tuta loquen clariꝰ qn̄ cū ꝟbo pn̄tis tꝑis iūgit̉ ꝑticipiū p̄teri tia d̓ cōtra Ex. l. ſequenti. ti tꝑis ſemꝑ pn̄s dr̄ ꝯtinere p̄teritū duratiōe vt hentibus nō ¶ Bonoruꝫ appellatione quid ueniat ⁊ qualit̓ troia capta ē.i. durat: ꝓbat̉..sͣ. qd̓ vi aūt clā. l. iſꝗ hn̄t locuꝫ in intelligātur bona. ī puteū.§. qd̓ ait p̄tor. vbi ē exp̄ſſū. ſecꝰ ſi nō duteſtīs. vt no. bar. poſt gl. rarꝫ. vt. d. ll. Qual̓r āt porrigat̉ ad futuꝝ dic ple sGl. hͨ trac ī. l. teſtiū. sͣ. Rīceps bōa. tat an ap ne vt. ī. ſi ita. sͣ. d̓ aur. ⁊ ar. leg. ¶ Uenio ad p̄tede teſta. ⁊ vi ritū ꝗd ꝯtinet. ⁊ dic vt gl. ꝙ p̄teritū nō ꝯtineat pellatōe bonoꝝ ꝯtineāt̉ debita ⁊ credide per bart. ta. ¶ Op. d̓. l. mulier bōa. sͣ. de iur. do. Glo. ſolfuturū niſi extēſiue vel rōne rei cui adijcit̉: vt qꝛ in. l. ſi idem .sͣ. de iudi. legaui. vt. l. talisª ſcriptura. ī pͥn. sͣ. d̓ le. i. qd̓ pleuit ꝙ qn̄qꝫ ꝟbū bonoꝝ pōit̉ ī pͥuilegio ſeu bn̄fi ne dic vt dixi in. l. ſi ita. sͣ. d̓ aur. ⁊ argē. leg. cio: ⁊ tūc large idē ī teſtīs ⁊c̄. Et ſic uides ꝙ ī ꝯͣ ctu ſi ꝓferas nomē bonoꝝ ītelligit̉ d̓ducto ere Actiōis uerbO. nis vbo nō cō Uid̓ ꝙ actioalieno. ꝯtra. l. i. ⁊. ij. C. de hr̄edi. uel act. uē. So. tinet̉ exceptio ꝓprie vt hͨ ī ꝓprie ſic: vt ī. l. i. sͣ. de ibi trāſferunt̉ bōa ſub noīe hr̄ditatis: hic ſb̓ no mīe bonoꝝ. hūiſtis in. l. hereditatē. sͣ. de dona.

De verbo. ſigni. 262 aa Ei ap¶ Op. sͣ. d̓ iur. ſi ſ. l. eū ꝗ. ſo. ſpāle ē fauore fiſci. qd̓ hic dicit̉ verius eſt ⁊ no. ꝑ Dy. in. c. ī alterna vid̓ qd̓ dixit r pellatō Uenio ad id qd̓ dicit gl. ī vltīa volūtate large ītiuis. exͣ de reg. iur. li. vi. ⁊ dicā. jͣ. e. l. ſepe. no. bart. per ne. que terp̄tatio dꝫ fieri. ¶ Op. d̓. l. ſi ꝗs ẜuū.§. fi. cū. l. iſtū tex. ī. l. i. ro an. An et ualis. .sͣ. ad. l. iul. qn̄ ꝓcedat li ſe. sͣ. d̓ le. ij. ⁊ ad idē. l. nēo āpliꝰ.§. fi. sͣ. d̓ le. i. dy. Ilua cedua. No Pone bellꝰ gn̓alis maie. Itē di ſoluit qn̄qꝫ bōa relīquūt̉ ī vltīa volūtate ſub no exēplū exͣ. e. c. i. ⁊. c. quid ſit. vid̓ bar. ī. l. i. xit bar. ī. l. di mīe fideicōmiſſi: ⁊ tūc ꝯtinent̉ d̓bita ⁊ credita: .sͣ. d̓ edē. ⁊ ī uortio.§. ꝙ Qnomē. Quero an litis appellatio aut ī legatis: ⁊ tūc nō ꝯtinent̉. Pe. dicit ꝯͣ. quia in āno. sͣ. ſo. rub. ſo. ma. ī ¶ ne ītelligat̉ an̄ lit. ꝯte. vel poſt gl. fi. ⁊ vid̓ bar. ma. ꝙ ſi pro exeqͣta ſūt fideicōmiſſa ⁊ legata: vt. l. i. sͣ. d̓ le. i. ⁊ hͨ ꝙ an̄ lit. ꝯte. ⁊ vide ī. l. cās. C. d̓ trāſac. ⁊ ī ꝑ illū tex. ī. l. mitto tibi .l. i. C. cōia d̓ le. Et dicit ip̄e Pe. al̓r. aut loꝗt̉ ſi .l. i. sͣ. d̓ teſti. tenui vobis ꝙ an̄ ⁊ poſt ī. l. āpliꝰ. sͣ. .iij.§. armafructꝰ talis fū relīquunt̉ oīa bōa: ⁊ tūc loꝗt̉ iſta gl. aut relīꝗt ꝑ mēta. de rei di ꝗ bis ī an rē ra. ha. ⁊ videt̉ mihi ꝙ ſit caſus exͣ. e. c. ex ꝑte. vē. ⁊ bal. ī. l. nō ibi naſcetē bonoꝝ tūc loꝗt̉. l. ſi ꝗs ẜuū.§. fi. d̓ le. ij. hoc re GIlutū. Tene mē edita. ī. xi. co bāt̉ tm̄ ītelli fert cy. C. cōia d̓ le. l. ij. tu circa hͨ dic vt dixi plene Ul Neqꝫ. ti gl. q̄ īcipit cilū. cū ſe. C. d̓ git̉ d̓ pͥmis. ī. d. l. ſi ꝗs ẜuū.§. fi. sͣ. d̓ le. ij. ¶ Quero qͣlit̓. ineden. uitatis forte ī fi. gl. ⁊. l. ꝗ in carcer̄. sͣ. ꝙ me. Itē dixit no telligātur bōa. dic aūt ꝓfert̉ a lege d̓ reſcrip. de b ¶ Sꝫ ꝯͣ iſtd̓ ta. bal. ī. l. lꝫ cau. loꝗt̉ qn̄ ſit ꝓmiſſio a carcerato ei ꝗ ip̄ꝫ īcar vid̓ qd̓ not. ī. q. iiij. C. lo bitis ⁊ creditis: vt. l. i. s. d̓ bo. auc. iudi. poſ. ⁊. l. cerauerat indebite. ſecꝰ ſi debite: qꝛ valet inſtru bar. ī. l. duaſ ca. ꝙ ſi ꝓmit .iij. C. ad. l. iul. d̓ vi. ⁊. l. marito. sͣ. ſo. ma. Et ex p̄ mentū ēt exn̄s in carcere. Ex. l. ſequenti. .§. fi. sͣ. d̓ ẜ. to tibi refice dictis hēs diſtincti. ꝑ te: qꝛ aūt ꝓfertura pͥnvr. predio. ¶ An dictō nec vl̓ neqꝫ ſit copulatiua vl̓ diſiūc re molēdinū cipe ī bn̄ficijs: aut a lege: aut a ꝯtrahētibꝰ: aut ī Lienaītelligit̉ d̓ pͥ tiua ⁊ qn̄ diſiiuncta ponit̉ ꝓ cōiuncta. ⁊ an ꝗ p̄a tiōis v̓ mo tm̄ vide vltīs volūtatibus. Ex. l. ſequenti. ſtat opeꝫ furto teneatur cōditione furtiua. bū. de et bar. ī. l. in ¶ Libellꝰ an̄ ꝓcedat: peto a te oēs res qͣs poſmateria hꝰ ter ſtipulātē cōputatuꝫ. Dn̄i iſta eſt ſides in tali villa: ⁊ an̄ ꝗ petit fundū videat̉ pes TPe liAvna pulchra lex ⁊ habꝫ .l. hētur late .§. ſacrā. sͣ. d̓ tere ſeruituteꝫ ſibi debitam. v̓. ob. itē vid̓ ꝑ bal. ī. c. i.§ pulchrā materiā q̄. h. d. Or̄o ꝯiūcta ponit̉ aut ſi libella. ꝙ ꝑ iſtū tex. o Gl. poꝓ diſiūcta niſi iuris diſpoſitio al̓s repugnaret. rio. ꝗb. mo. dixit bar. ī. l. Ei appellatioc. nit exēdiſiūcta ꝟo poſita īter genꝰ ⁊ ſpēꝫ ponit̉ ꝓ ꝯiū feu. amit. et ſi exͣneꝰ. sͣ. d̓ plū ī libello gn̓alit̓ ꝯcepto. ⁊ vid̓ gl. q̄ īcipit q̄ dicat̉ ꝓpͥe cōdi. ob cāꝫ cta. ſoluta ꝟo in aliā reſoluit̉ ad quā facti qͣlitaſ aliēnatō ⁊ qͦt ⁊ vid̓ qͥ dixi puta ſic gn̓alit̓ ⁊cͣ. Sꝫ quō fuit admiſſus libellꝰ ⁊ iuris diſpō adaptat̉. Ex prīo dicto hēs ꝙ īter mōis vid̓ eū pꝰ barto. ī. l. ꝯtra caſū. l. ī actiōe. sͣ. d̓ fur. ⁊. l. ſi ī rē. sͣ. d̓ rei vē. dū ꝯiūcta ꝓ diſiūcta ponit̉ ꝯͣ in. l. ſi hr̄di plures dē ī. c. i. d̓ ali grece ī pͥn. dicūt ꝗdā ꝙ ex ſtultitia rei ꝗ nō oppoſuit: vt. l. feu. ⁊ qd̓ no. .sͣ. d̓ ꝯdi. īſti. ⁊. l. ſi ita ꝗs ſtipulet̉ ſibi. sͣ. d̓ ꝟ. ob .sͣ. d̓ fide iuſ. vl. C. d̓ an̄. exce. vel poſſumꝰ dicer̄ ꝙ loꝗt̉ hic d̓ li ⁊ ponit dn̄s ī. l. fi. C. d̓ re. Sol. iſtd̓ eſt veꝝ niſi iuris diſpoſitio repugnarꝫ: ali. nō alien. alex. ī. l. ſi fibello ſupplicatorio nō ꝯuētiōali. ¶ Queroª an qꝛ tūc aſſumit̉ ꝓ diſiūcta. ſꝫ iſta ſol. ē vera ī ſe: ſꝫ ibi bal. ⁊ qd̓ nita. ī pͥn. sͣ. ꝓcedat talis libellus peto a te oēs res qͣs poſſiꝙͣtum ad tex. iſtū non ē neceſſaria. iſte tex. pono. bar. ī. l. q d̓ dā. īfec. et des ī tali villa. sͣ. vos videbitis ī. l. ticia cū teſtō. hēat. d̓ le. iij. ad iſtū.§. h̓ nit copulā īter duo adiectiua copulatiue nō re.§. i. d̓ le. ij. ⁊ d̓ le. iij. l. vxorē.§. legauerat. ⁊ exͣ de ⁊ q̄ dixi ī. l. ẜmone. vide ſpectiue: vt agnatoꝝ gētiliūqꝫ. quo cāu talia ad bar. ī. l. dotiſ ſi ꝯͣ. C. d̓ vſu r̄ſti. ſpol. c. cū ad ſedē. ꝑ Inno. Pōe ꝙ peto ta iectiua aſſumunt̉ ꝓ duabꝰ or̄onibꝰ: ⁊ tūc nō rec ca. ꝓ ēp. ⁊ oī d̓ iur. do. nō lē fundū an videar petere ẜuitutē fūdo debitaꝫ rit̉ cōcurſus āboꝝ: vt. l. ea tn̄. sͣ. d̓ le. iij. Sed qn̄ tn̄ hꝫ locum no ꝑ Inno. gl. hͨ dicit ꝙ nō. ſꝫ ꝯtra iſtd̓ᵇ vr̄. l. via.§. ſi fundꝰ ⁊ ⁊ docto. ī. c. iſte tex. ⁊ ſiponeret̉ r̄ſpectiue: vt petrꝰ albꝰ ⁊ niger. iſta duo ep̄i. d̓ re. ec. .§. q̄cūqꝫ sͣ. de ẜ. ru. p̄di. Breuit̉ ꝗdā dicunt ꝙ miles ī ꝓhiadiectiua ponunt̉ reſpectu ſubſtātiui: ⁊ tūc reꝗ nō alie. vbi bitio. ſicut ī iſta gl. dicit male. ſꝫ mihi vr̄ ꝙ bn̄ dicat: qꝛ ibi lo rit̉ concurſus āboꝝ: vt. l. ticie textores. sͣ. d̓ le. i. habet̉ ⁊ no. ꝑmiſſiōe. l. h̓ ꝗtur qn̄ fundꝰ petit̉ dari ⁊ ſic ꝑſonali nō ꝓpteꝙ alid̓ ē alie Ex iſtis ꝟbis ego ſolitꝰ ſū dare vnā diſtīctioneꝫ nenus. ⁊ ibi rea venit ẜuitꝰ: īmo ē ſeꝑatū iudiciū ꝯfeſſorie et nare ius: ali gl. ⁊ doc. de quā plene dic. vt. l. ſi is ꝗ ducēta.§. vtꝝ. sͣ. d̓ re. ud ē trāſfercōdi. ⁊ de. ꝙ rei vē. vt. l. fūdi. ⁊. l. fundū sͣ. d̓ excep. ſed cū ago du. vbi tractaui materiā copulatiue. ¶ Quero re qꝛ ēt ſimno. ⁊ no. bal. perſonali: ago vt detur mihi omne ius cuꝫ fund̓ dictiōe nec. ⁊ d̓ dictiōe neqꝫ. an ſint cōpl̓atiue plex locatio ī. l. ſi vt ꝓpo do: quoniā peto funduꝫ mihi dari. dicit̉ trāſlavl̓ diſiūctiue ⁊ hͨ āno feci te notare vnū tex. ī. l. ſi nis. la. i. C. tio. l. fi. ī v̓ſi. quō ⁊ qn̄ iu. Oꝑ. sͣ. de ita ꝗs ſtipulet̉. sͣ. d̓ ꝟ. ob. vbi hꝫ vī aduerbij neEcte dicimus. ſufr. l. iiij. tranſtulerīt. ⁊ d̓ ītellectu gādi copulatiue. ¶ Ueniamꝰ ad materiā diſiū cū glo. ⁊ ibi hꝰ regule vi So. vt ī gl. q̄ in oībꝰ ꝑtibꝰ iuris male ſoluit ctiue: hic dr̄ ꝙ diſiūctiua ponit̉ ꝓ ꝯiūcta ꝯͣ. l. ſi bal. C. d̓ bo. de no. bal. in niſi hͨ ⁊ vid̓ gl. q̄ īcipit ibi placꝫ. iſta ē ꝟa: qꝛ ſubie auc. iu. poſ. .l. īuitꝰ. ī fin. hr̄di pl̓res. sͣ. d̓ ꝯdi. īſti. ⁊. l. hͨ v̓ba ille aut ille. jͣ. ctiua ē ſicut genꝰ ⁊ ſpēs ꝑs ītegralis domꝰ ē pari d Epe ita. .C. d̓ ꝓcu. et .e. Rn̄. hͨ cadit diſiūctiua īter genꝰ ⁊ ſpēꝫ: iō ac s vltīs vo dicit bal. ī. l. es. ⁊ iſta gl. vera ⁊ gl. q̄ ē in. l. ꝗ vſufructū. sͣ. d̓ v̓. cipit̉ ꝓ cōiūcta vt hͨ. ita ītelligūt ꝗdaꝫ in. l. ſi ꝗs lūtatibꝰ. vid̓ ꝗ ꝑ ſalutē. d̓ ob. ⁊ ī. l. ſi mr̄. ſi ꝗs ītra. sͣ. d̓ excep. rei iudi. neſci ita d̓ dictiōe ſeu. sͣ. d̓ aur. ⁊ ar. le. ⁊ ibi dicebam. bar. ī. l. ſtipu iureiurā. ꝙ unt ꝗd dicant: ibi vos remiſi ſemꝑ ad iſtā glo. latōes nō di ſtatutū ꝙ di ¶ Sꝫ op. ꝯͣ iſtd̓ de. l. i. sͣ. d̓ re. du. ẜm vnā lec. ibi uidūt̉. ī. vij cit fieri d̓be ꝗntꝰ mutiꝰ. Quō rn̄. ẜuꝰ ad rōnē poſitā breuit̓ diſiūcta q̄ cadit īter genꝰ ⁊ ſpēm: Q O O gcedētē. dic vt gl. qꝛ hͦ ē veꝝ ꝙ re q. sͣ. d v̓. ob. bere cōpro⁊ ſic īter totū vl̓e ⁊ ꝑtē ſubiectiuā ſeu p̄dicamēe Ognomiſſū ītelligi māet vnꝰ fundꝰ lꝫ ſit diuiſus ſi hͨ diuidētes voc ſcere.§ talē tūc ſumit̉ ꝓ ꝯiucta: ſꝫ qn̄ ponit̉ īter totū ⁊ ꝑ tur ſemel tm̄ luerūt ꝙ vnꝰ remāeret: alias ſecꝰ: vt dixi. ī. l. īter libero. ſꝫ cū effectu tes ītegrales: tūc ſecꝰ: vt. l. locꝰ. jͣ. e. ¶ Sꝫ op. ⁊ rū appellatō quos.sͣ. de dā. īfec. ⁊. l. ꝓ regōe. sͣ. d̓ acꝗ. re. do. ⁊ iō ſi arbit vr̄ ꝙ diſiūcta ſumat̉ ꝓ ideſt: vt. l. iij. sͣ. ad. l. ac ne ꝗ veniūt morit̉ iteruꝫ ⁊ plene pono. in. l. ſti. n̄ diuidūt̉. vbitractam ꝗl. vbi cadit īter genꝰ ⁊ ſpēm. So. iſtd̓ ſit ꝑꝑ leappellatiofieri dꝫ. vid̓ iſtā materiā diuiſibiliū. ⁊ īduiſibiliū ⁊ ī dictiſ. ll. ne liberorū. tn̄ ꝙ no. bal. geſ q̄ poſtea ſequūt̉: vt repugnātia iura euitent̉ hētis ꝙ domꝰ pōt eē diuiſa: ⁊ ꝑies ī medio ē īdi vid̓ qͥ dixi. jͣ. in. l. ea lege. d̓ iſto ẜo nō dico plꝰ dixi āno ī. l. cū ꝗdā. C. d̓ ꝟ. e. ī. l. lib̓orū. .C. de cōdi. uiſus: ⁊ tūc domꝰ dr̄ diuiſa. ⁊ ſic ē ī arbore q̄ ē ī ſi. ⁊ ibi ꝑ doc. ⁊ dicā plene ī. l. ſi is ꝗ ducenta.§. Eneſ te ob cau. ī v̓. ꝯfinio ⁊ ē bonū ſcire illd̓ an̄ ſit vnꝰ fūdꝰ vel duo vtrū. sͣ. d̓ re. du. ¶ Uēiamꝰ ad ſolutā dr̄ hͨ ꝙ ſo not. circa h̓ pª d̓ dictō ꝑꝑ id qd̓ hūiſti ī. l. iiij. in pͥn. sͣ. d̓ acꝗ. poſ. qꝛ ſi eſt ne pe ⁊ vide bal. ī luta qn̄qꝫ accipit̉ ꝓ cōiūcta ⁊ qn̄qꝫ ꝓ diſiūcta. vnꝰ fūdꝰ ſufficit intrare in vna parte ſui. ſi plu.l. ſi vt ꝓpones ⁊ apd̓. vi .jͣ. e. l. triplici. vbi ꝓ ꝯiūcta vr̄ accipi. In hͦ ſunt de gl. ī. l. ſiꝗſ nis. circa fi. res oportet ꝙ in omnes ingrediatur. gl. cōtrarie. vna ē ī. l. alienatiōis.§. fi. sͣ. e. ꝙ ī du ī tātā. in. v̓ſi. C. quō ⁊ qn̄ iC vbūᵉ. No. ꝙ reſ q̄ ꝓ bio accipit̉ ꝓ ꝯiūcta. Quidā dicūt ſic. aut loqui apd̓. C. vſi vi iud. UleſſalOeſ. hibet̉ alienari ⁊ vſu ⁊ ibi bar. mur ī iudicijs aut ī cōtractibꝰ: aut ī vltīs volun Ques. capi ꝓhibet̉. vt. l. vbi. sͣ. de vſucapionibus. tatibꝰʰ aūt ī legibꝰ. Si ī iudicijs: ⁊ tūc niſi alid̓ d̓ b§. h̓ ſer Dic ꝗd ſit ꝯiūcta ⁊ diſiūcta ⁊ mēte ꝓferētis apꝑeat īterp̄tamur ẜꝫ mētē ꝓferē Or al lO. ſoluta dicā ī. l. ſepe. jͣ. e. gl. formone. tis: vt. l. ſi ꝗs ītētiōe. sͣ. d̓ iudi. ⁊ no. ꝑ gl. ī. l. alievid̓ ꝑ bar. in mat vnā. q. no. ⁊ dicit ꝙ ſoluta ī dubio hētur ꝓ .l. ꝗ ꝑ ſalutē natōis. ī fi. sͣ. e. Si ī vltīs volūtatibꝰ: ⁊ tunc aut d̓ iureiur. et ꝯiūcta ꝯͣriā gl. hēs. jͣ. d̓ re. iur. l. in eo ꝙ.§. vbi ſꝫ iſta ſoluta cadit īter ꝑſonas ⁊ accipit̉ ꝓ ꝯiūcta:

De verbo. ⁊ rerū ſigni. Ouētiū. noīa dbitoꝝ. vtꝝ noīa d̓bitoꝝ ſint mobilia vel īmobilia. ui ſuffragio. vbi tꝫ ꝙ cenſeat̉ inter īmobilia: ⁊ idē Ang. in. l. cōſtāte.§. fi. sͣ. m de qd̓ no. bar. ī. l. i.§. argēto. sͣ. d̓ aur. ⁊ ar. le. latiꝰ ꝑ bal. in. l. pe. sͣ. d̓ ſo. ma. add̓ no. ꝑ abb. in. c. nulli. d̓ re. ec. nō ali. vbi ēt dn̄s Ant. reſert qd̓ au. tu. no. Guil. ī. l. i. sͣ. d̓ ſta. ho. ⁊ bal. ī. l. ſi arrogator. de adop. ī an̄ gl. ī. c. ij. de re. ec. nō ali. ī. vi. dicit ꝙ iura ẜuitutis: ⁊ alia iura īcorꝑalia cē pe. col. vbi dicit noīa dbitoꝝ eſſe āpliꝰ qͣꝫ mobilia vel īmobilia ꝑ. l. qͣꝫ tuſent̓ īmobilia. facit tex. in cle. exiui. de v̓. ſig. in.§. cūqꝫ ānui redditꝰ. vbi beronis. alie. hic ⁊ add̓ bonū tex. ī. l. bn̄ azenone. circa fi. d̓ qua. p̄ſcrip. et dicit̉ ꝙ ānui redditꝰ cōputent̉ inter mobilia: ſꝫ Abb. dicit ꝙ ꝓprie dicit̉ ꝑ bal. ⁊ ang. tertia ſpēs i. i. ſi ꝯſtāte. niſi neceſſa.§. fi. ſo. ma. vt. l. triplici. jͣ. e. Et rō: qꝛ etiā diſiūcta ꝓ cōiunomnibus. sͣ. de dona. ca. mor. rio deberēt ⁊ ibi ꝑ ro. ⁊ cta accipit̉: vt. l. cū ꝗdaꝫ. C. de ꝟb. ſig. aut cadit cōprehendi add̓ qd̓ glo. Iditu. Ui inter res ſeu onera iniūcta: ⁊ tūc aut iſta onera ī Rugē pro rec. aegl. q̄i ſb̓ aliquo ex magna ī. l. fi. tremorū pu in ꝗ. cau. in ī iungunt̉ ꝑ modū legati ſeu fideicōmiſſi: ⁊ tunc cipit.ſ. lupinū ⁊ faba in fi. facit ad. l. ſiꝗs ta in diſpoſi te. re. nō eſt ꝓ legatarijs interp̄tamur ⁊ hꝫ viꝫ copule: vt. l. ꝓmittat. x. corbes frumēti intelligit̉ de iſto me tiōe quā oꝫ ne. tꝫ ſimpli cū delaniōis.§. pe. sͣ. d̓ fun. inſtru. aut iſta onera liori ſeu nobiliori ẜm cōem vſuꝫ loquēdi vt hac ꝯprehēdere cit̉ ꝙ cōpuiniūgunt̉ ꝑ modū cōditiōis: ⁊ tūc fauemꝰ hr̄di vniuerſū pa tent̉ īter im .l. labeo. sͣ. de ſup. le. Ia. d̓ are. facit. l. ſemper in trimoniū ho mobilia. tex. ⁊ accipi pōt ꝓ diſiūcta: vt. jͣ. e. t. i. in. l. ī eo.§. vbi ſtip. de re. iur. Ex. l. ſequenti. minis: tunc aūt ī. l. i.§. ꝟba ⁊ ꝑ. l. ſi ꝗs ſub cōditōe. sͣ. ſi ꝗs om̄i. cau. te ¶ An patris appellatiōe cōtineat̉ auus. dicendū eſt exact. de rei ⁊ ibi eſt rō. aut iſta ſoluta ponit̉ in cōtractibꝰ: et vt dicit bar vē. cōputat ī olatiōe. Dicemꝰ ple to. circa noter mobilia tūc gl. q̄ eſt in. l. alienatiōis. in fi. dicit ꝙ cōtra ꝓ f I lli APPeene in. l. liberoꝝ. jͣ. e mīa debitoſꝫ ꝗd d̓ ānuferentē fiet īterp̄tatio: vt. l. veteribꝰ. īmo dꝫ dice rū vt in. l. p̄t ovmſſoſeᵖ. is redditibꝰ re cōtra eū ꝓ quo ⁊ ad cuiꝰ vtilitatē ꝓferunt̉ ꝟ s Sues. Hoc UUid gl. .ff. de au. tu. an cōputent̉ ba: ⁊ ſic in dubio ī fauorē debitoris: vt. l. ī eo.§. īter īmobi⁊ add̓ d̓ iſto q̄ incipit dedi. c. ꝓ libertate in. l. hͨ edic ānuo reddilia: ⁊ ē tex. in vbi. jͣ. d̓ reg. iur. ⁊ qd̓ not. in. l. veteribꝰ. sͣ. d̓ pac. to. dic vt ibi. Item ibi ſed ꝙͣuis dos. ⁊ rō nota. tu no. in. l. ēt auc̄. d̓ n̄ alie. Si ꝟo ponunt̉ in legibꝰ ⁊ tūc hēmus. l. iſtā: ꝗa ibi. Item ibi a ſeio: ſed ibi ſunt alia verba exten in. iij. col. ꝑ .§. nos ergo aut apparet d̓ mēte ⁊ illi ſtamꝰ ⁊ in dubio accipi bal. C. d̓ exe ſiua alterius nature. ī v̓. ciuilia. ⁊ tur ꝓ cōiūcta vt in pͥn. iſtiꝰ. l. vbi interdū ſoluta cu. rei iudi. ī. l. iubemus Ex. l. ſequenti. ⁊ idē qd̓ ſuC. d̓ ſac. ſā. ponit̉ ꝓ ſeꝑatis. igit̉ in cōtrariū eſt regula ꝙ ꝓ ¶ Nomina debitoruꝫ an veniant appellatiōe pradictū eſt ec. ꝙ ſic. ꝙ ī cōiūcta accipiat̉. ¶ Uenio ad vltimā ꝑtē dicit̉ mobilium ⁊ īmobilium de ānuo red tellige ſi talhͨ ꝙ ꝗ p̄ſtat opē furto tenet̉ cōditiōe furtiua. ꝯͣ ditu. tꝫ bal. ī lis redditus ij Querit gl. an̄ noīa d̓ Ouētiū. bitorū ſint mobilis .l. hac edicde cōdi. fur. l. ꝓinde. ſo. gl. q̄ eſt hͨ dat multas ſo erat lōgo tē tali.§. his ilpore duratu lutiōes. quida tenēt ꝙ tenet̉ hic furti. alij dicūt vel īmobilia. ⁊ dic vt ī gl. quā tene mēti. ſꝫ. l. quā lud. in. ij. corus vel in ꝑ cōditiōe furtiua ſi ad eū peruenit: q̄libet eſt ꝟa gl. alle. qn̄ ⁊ ꝗbus quarta ꝑs loquit̉ de qͣrta. noſ lū. in duobꝰ petuū. ⁊ ꝓ h̓ in ſe. dic ẜm Ia. d̓ are. ꝙ ille ꝗ p̄ſtat opē furto n̄ locis. de ſe. facit tex. ī. c. q̄rimus d̓ iure obligatiōis. dicit Dy. in. l. pōt. sͣ. nup. ⁊ io. an. tenet̉ cōditiōe furtiua niſi in ſubſidiū cū fur nō q̄relā. d̓ elec. d̓ auc. tu. aut actio cōtinet mobilia: ⁊ tūc mobi in addi. ſpe ⁊ qd̓ no. bar eſt ſoluēdo: vt. l. peculiū.§. ſi oꝑas. sͣ. d̓ peculio. le erit. ⁊ hͨ ſentit gl. in aut̓. de nōᵉ alie. vel ꝑmucu. ī titu. de to. ī. l. fi. sͣ. qͦ ¶ Itē op. dicit̉ hic ꝙ ꝗ preſtat opē ſeu ꝯſilium .§. i. coll. ij. ⁊. C. d̓ ſa. ſan. ec. l. iubemꝰ. ⁊ ī. l. i. C. ſi fruc. ⁊ ītereſ bo. vbi ītertenet̉: cōtra qꝛ nemo ex ꝯſilio obligat̉: vt. l. iij. ī ſe.§. ij. ſcias dictū qd̓ da aduerſus trāſac. ꝗd dicemꝰ. dico ꝙ noīa nō ſūt bonū verbū tur ad īmofi. sͣ. man. Breuit̓ diſtīgue vtrū eſſet al̓s facturꝰ mobilia nec īmobilia: ⁊ hͨ qꝛ nō tagibilia: ⁊ ē ge d̓ actiōe. ⁊ d̓ bilia dat̉ ad vel nō. gl. hic tractat. dixi vobis in. l. nō ſolū.§. nus ꝑ ſe. vt. l. a diuo pio.§. i. sͣ. d̓ re iud. ⁊. l. ꝙͣ tu materia iſta p̄dictos red ſi mādato. sͣ. d̓ iniur. ⁊ videbitis ī. l. cōſilij. jͣ. ti. i. beronis.§. i. sͣ. d̓ peculio. d̓ fructibꝰ ⁊ ītereſſe: tn̄ vide ꝑ bart. ditꝰ lōgo tꝑe ⁊ ꝑ Dy. in. c. ex cōſilio. exͣ de re. iur. li. vi. ¶ Ul.C. ſi aduer. p̄ſtitos alias lꝫ nō ſint mobiles vl̓ īmobiles: tn̄ qn̄ hēmus iu aūt cōputatranſac. in. l. teriꝰ op. ꝙ vlpianꝰ cōtradicit labeoni. gl. nitit̉ dicare an ſint mobiles vel īmobiles hꝫ locū dic .i. ⁊. ij. rent̉ īter mo ſoluere. ſed nihil eſt qd̓ gl. dicit. ſꝫ verꝰ intellectꝰ tū Dy. ⁊ gl. qꝛ iudicat̉. ẜm naturā eoꝝ que d̓ue bilia. ⁊ ita vo ADDE an eſt ꝙ nō ꝯtradicit. Debes ſcire ꝙ cōſiliū ſumit̉ luit bal. ī. c. ī nomina d̓bi niunt in ea. Ex. l. ſequenti. duobꝰ modis. vno mō ꝓut refert̉ ad aliū: vt oc d ſeu. cog. ⁊ torū ſint bōa ¶ Si ſtatuitur terminus vnius menſis d̓ quot fuit ſen. fed. mobilia vel ī cidat illū: ⁊ hoc mō ſumit̉ in. l. furti.§. cōſiliū. diebus intelligitur. d̓ ſenis ī cōſi. mobilia bar. .sͣ. de fur. ⁊ inſti. d̓ fur.§. ope. alio modo ꝯſiliuꝫ lxxvi. ⁊ bal. ſ cōſi. l. bal. cō 15 Dr̄ hic ꝙ ꝓ dolo: vt in ti. de his q̄ in frau. cre. ⁊ in ti. ꝗ ⁊ a .ſ. pͥuilegia. Um biſextūᵐ. piſextꝰ eſt ſilio. lxxx. ij. ꝗ. man. li. nō fiat. mō labeo loquit̉ de ꝯſilio qd̓ d̓ ſac. ſan. ec. li. oldr. ꝯſil. in calēdis poſtea dicit̉ ꝙ ꝗnta die calen bar. ī. l. ſcien ccxviij. impartitur alteri pap. cep. cōſilium ſcd̓o modo darū in ea ꝑte mēſis que denoīat̉ a calendis. dū. ꝗ ſa. cog. Uꝫ binam nō poteſt dici dari opem furto niſi ſim in tu vid̓ oīno ¶ Op. sͣ. d̓ diuerſis ⁊ tꝑalibus p̄ſcripti. l. ij. vbi c ſextus. cōſilio. ibi in fraude ⁊ dolo. bal. ī. c. i. cirq̄ro iu illi duo dies nō ponunt̉ ꝓ vna. Breuiter dic qn̄ ca pͥn. ī fi. de dex. add̓ bal. qꝫ tp̄s apponit̉ ꝑ dinumerationē dieꝝ: vt. xxx. pac. ten̄. vbi Ognoſcere. Libe in. c. i. in pͥn. dierū: ⁊ tūc dies ītercalaris ē dies: qn̄qꝫ ꝑ cōpu q̄rit ꝗd d̓ no quo tē. mirorum appellatiōeᵉ Uide gl. q̄ incipit ēt mībꝰ dbitotationē mēſis ⁊ āni: ⁊ tūc dies ītercalaris nō au les. vbi. dicit naturales in fi. dic ꝙ ibi dixi generi vel poſteris rū: ꝗd d̓ fru ꝙ ſūt varie get menſē vel ānū. ¶ Quero iudexᵇ dat termictibꝰ ſeꝑatis hͨ loquit̉ de appellatiōe lib̓oꝝ. facit qd̓ no. ꝑ di. opi. vt plene nū vniꝰ mēſis d̓ quot diebꝰ ītelligit̉ mēſis ⁊ vi a ſolo vel no. in. c. lꝫ. d̓ in. c. pͥuilegiū ꝑſonale. exͣ de re. iur. li. vi. det̉ ꝙ d̓. xxix. vt hͨ. In ꝯtrariū qꝛ d̓. xxx. vt. l. mileſ n̄: ⁊ ꝗd d̓ pē ſup. neg. pre ſiōibꝰ an ec Pōe exēplū ꝑ. l. ti la. ī nouella. .§. ſexagīta. sͣ. d̓ adulte. ⁊. l. ediles aiūt in pͥn. sͣ. EneS te. cia.§. gaiꝰ. sͣ. d̓ le. iij. p ꝑant̉ fructi⁊ tot dies hꝫ de edili. edic. ⁊. l. ſancimꝰ.§. ſinaūt dubiꝰ ꝯiūcto bus ſeꝑatis quot maior Facit ad qōneꝫ .§. in hac. d̓ iure d̓liberandi. īmo vr̄ ꝙ. xxx. dies vel nō ⁊ an ī Lla uerba. an excōicatꝰ poſ ꝑs mēſiū do ter īmobilia accipiāt̉ cū dimidia: vt. l. vbi. jͣ. ti. i. ¶ Ulteriꝰ vi mini: qꝛ ſauo ſit eē arbitrator. dn̄s Ia. diſputauit bocōputēt̉. vid̓ res ⁊c̄. alij det̉ ꝙ. xxxi. dies accipiant̉: vt. l. ij.§. i. ⁊. l. fi.§. i. bal. ī. d. c. i. d̓ non̄. nec d̓terminauit. dicā in. l. cū pr̄.§. hr̄ditaaliter dicunt .C. de tē. ap. dn̄s Ant. format iſtā. q. exͣ de elec. feu. cog.§. i. tem. la. i. de leg. ij. ⁊ in. l. ex facto. sͣ. ad treb. ⁊ viadd̓ ẜꝫ eum .c. ꝙͣ ſit ꝑiculoſuꝫ. li. vi. ⁊ determīat ꝙ dꝫ intelli ⁊ in. c. i. de ibi ar. ꝙ dieſ detur text. ꝙ poſſit eē. qꝛ videtur capax iuris ci ꝯtro. īter va gi ẜm ꝙ mēſis currit: vt mō ſumus ī auguſto q q̄ nō eſt mauilis cū poſſit ꝯtrahere ⁊ nō eſt oīno excluſus a ſal. ⁊ ep̄ꝫ. cir gna ẜꝫ ciuilē hꝫ. xxxi. dies ⁊ ſeptēber hꝫ. xxx. mō ſi viceſimat̉. ca ea q̄ dixi iure ciuili tn̄ videt̉ cōtra iſtam. l. ibi dicā. cōputat. nō tia die auguſti dat̉ dilatio vniꝰ mēſis: tūc hodie d ānuo rednumerat̉ inerqē Quero qn̄ ditu vid̓ bal. incipit terminus ⁊. xxij. die ſeptēbris finiat̉ men Tiēdū en. Cor̄ ſilis tuis ad ter dies terī. l. p̄uilegia. ſis: ⁊ hoc eſt verum niſi aliud exprimat. Sed ī mini. l. auū⁊ ī aucͣ. īgreſ quos extenditur. dicam in. l. gallus.§. culus.sͣ. de contrarium facit. l. vbi lex. jͣ. ti. i. Sed intelligafi. ī. xi. col. de nunc de lege. sͣ. de li. ⁊ poſthu. v̓. ſig. ad ma ſa. ſan. ec. et mus ẜm diſtinctionē iſtam. teriā vid̓ bal pere. Pone exem i. d. l. iubemꝰ Llud ē Capiū ꝑ ea q̄no. ī. l. iin. dū ⁊ imo. ī. l. Nota iſtaꝫ. l. ad ⁊ in. l. i. C. d Otionem. nnū ꝙ in ꝑtibus. d̓ diuiſiōe. sͣ. ſo. ma. ⁊ bal. in. l. i.§. i. sͣ.

XI De verbo. ſigni. 26 3 de ap. ⁊ ī. l. i. iſtis dicitur: ego de ꝓuincia tuſcie: de ꝓuincia iuri. ⁊ dā. da. Uide glo. que incipit .sͣ. ſi ꝗs cau. ducatus: ⁊ de ꝓuincia marchie ⁊cͣ. hic videtur I Sur ll. alias regatur ibi taber ī. vi. ⁊ ī. c. ſta Qn̄ aūt īcipi cōtrariuꝫ: qꝛ ſoluꝫ illa eſt ꝓuincia que eſt ſepara tutū.§. eū ⁊ at ānuꝰ. vid̓ na. So. argu. ab ethymologia vocabu ibi gl. ī v̓. olī gl. ⁊ bal. ī. l. ta ab italia. gl. aliter videtur velle in. l. pe. C. de li eſt ꝓbabile niſi repugnaret natura vocabuli dicebamꝰ. d̓ ꝑ hāc. C. de preſcrip. lon. tem. ⁊ ibi per Cy. vt ibi vel diffinitio. dixi. sͣ. de teſta. l. i. de iuſti. ⁊ reſcrip. ī vi. aduo. di. iuEx.§. ſequenti. ⁊ vid̓ Ia. de dicū. ⁊ dicit iur. l. omnes populli. ¶ Teſtes an veniant appellatione inſtrumēto bel. ī aut̓. vt bald. ī aut̓. Ex. l. ſequenti. ſi fiāt pigno ꝗ ſemel. ī fi. ruꝫ. ⁊ an ſeruus factus liber poſſit teſtificari de ¶ Si repreſalie ſunt cōceſſe per patauinos cōra. ⁊ io. an. ī pꝰ gl. ibi. C eo ꝙ vidit in ſeruitute. ⁊ minor factus maior de tra mediolanenſes. an mediolanenſis habitās regula n̄ dꝫ quo ⁊ qn̄ iu eo ꝙ vidit in minori etate. aliquis. ⁊ ꝑ dex. ꝙ mēſiſ placentie poſſit ꝓ repreſalijs capi. ⁊ an ſit diffe imo. ī ru. sͣ. ſimplicit̓ ꝓ¶ Vellolō rentia inter ciuitateꝫ ⁊ ꝓuinciam. Inſtrumentorū Ane Gu. ſo. matri. latꝰ ītelligit̉ Op. sͣ. c ¶ Diſputa d̓. xxx. diebꝰ dicit ꝙ teſtes appellatione inſtrumētorū contiRouinciales. ad muuit iſtā. q. et d̓ qͦ late ꝑ eū nētur interpretatiue. certe nō placet: qꝛ interpre qd̓ appellaī. l. eos.§. ſin nicip. l. aſſumptio. Sol. huius cōtrarij tiōe ciuiū cō tatō ſumitur ex alluſiōe vocabuli: vt. l. i. sͣ. ſi cer. aūt ī. iij. cotimore. l. noſtra legitur duobꝰ modis. vno mo tineāt̉ īcole lū. d̓ ap. ⁊ ī. l. peta. ⁊. l. tignuꝫ. jͣ. e. ſed alluſio vocabuli eſt ꝗa do eos qui ex ꝓuincijs nati ſunt: ⁊ ſic cōcordat ibi hītātes ꝯ ꝑ hāc. C. de dicitur inſtrumentū ꝙ inſtruit cām: vt. l. i. de fi. ſuluit bal. ꝑ vl̓ nō ſubaudi tm̄. ⁊ tūc dic ad. l. aſſūptio. ꝙ alid̓ tē. ap. ⁊ per inſtru. ⁊ ſic teſtes ⁊ forte ẜm hoc iſta glo. nō behāc. l. ꝑ. c. di pau. d̓ lia. in eſt in ciuitate: ⁊ aliud eſt in ꝓuincia. ⁊ vide iſtā lecti d̓ fo. cō c. nulla. d̓ cō ne diceret. ſed gl. iſta reſpexit cōmunē vſū loquē glo. Sed formemus qōneꝫᵇ ad huius declarape. ⁊.l. hereſ ceſ. p̄. ang. ī di ẜm quē alluſio vocabuli nō habet locuꝫ tunc tionē. Conceſſe fuerūt repreſalie in ciuitate paabn̄s. d̓ iud. .l. iubemꝰ. quādo diffinitio nō cōpetit. hoc poſui in. l. om⁊ ſeꝗt̉ Arc. ī C. d̓ iudi. ꝗ due cōtra Mediolanū: modo quidā d̓ medio c. canonū. ſta nes populi. ¶ Querit glo. an ẜuus factus liber ſequit̉ opin. lano habitabat placentie: cuꝫ tranſiret per ciuituta: ī v̓. ꝯſul io. an. ꝑ ſali. poſſit ferre teſtimoniū de eo quod vidit in ẜuitatē padue fuit ibi captus: an poſſit ibi capi. et uit ⁊c̄. d̓ ꝯſti. in. l. ij. C. de tute. ⁊ minor factꝰ maior de eo qd̓ vidit ī minori hec lec. videtur facere ꝙ nō ē mediolan̄. In cōadd̓ no. bal. tē. appel. etate. dic vt in glo. que optime dicit. ſimileꝫ gl. ī. l. ſi n̄ ſpāli. Epos. trariuꝫ facit glo. hic poſita: qꝛ aliud dicitur eſſe C. d̓ te. ⁊ in habes in. l. iij.§. lege iulia. sͣ. de teſti. ⁊. l. ad teſti n ꝓculo in ciuitate: aliud in ꝓuincia. Iac. de are. ⁊ Ol. .l. ciui. C. de No. tn̄ um. sͣ. de teſta. ſed limita glo. in eo ꝙ dicit ī puſequendo euꝫ dicunt ꝙ illud ꝙ glo. dicit nō eſt ap. ⁊ qd̓ ſcri ꝙ neceſſitas pillo quod veruꝫ eſt ſi erat ꝓximus pubertati ꝗ veruꝫ in eo ꝙ dicit quod aliud eſt in ꝓuīcia: ali pſi pꝰ bar. in ⁊ vtilitas de aliquid potuit concipere: vt. l. excipitur.§. i. sͣ. .l. ij. sͣ. e. alle iure eꝗꝑant̉ ud in ciuitate. ad. l. aſſumptio cōſiderat veritagādo bal. de vt no. xij. q. ad ſil. tē ⁊ rigoreꝫ iuris. iſta. l. cōſiderauit cōnem vſuꝫ pa. ꝯſtā. ī v̓. .ij. ī ſūma et Iſta lex fac̄ ad loquēdi. Et ꝑ hoc cōcludit ꝙ padue nō poſſit noīa. ¶ Et no. Inno. in Ec uerba. q de qua dixiī dic̄ bal. ī. l. īcapi. Sed illud nō videt̉ verū: qꝛ ꝙ cōis vſus lo .c. cū oēs. d̓ .l. qui duos.§. i. sͣ. de manu. te. qn̄ dicat̉ ſule. d̓ iudi. ꝯſti. ꝙ ſeꝗt̉ quēdi ſic ſe hēat eſt facti: ⁊ in ꝑtibꝰ nr̄is eſt con ꝙ rep̄ſalie ꝯͣ dies ⁊ qn̄ nox ⁊ dixi in. l. aut facta. sͣ. d̓ penis. Abb. ſicc. in trariū qꝛ ēt aretini vocant̉ ꝗ habitāt hͨ ⁊ nō hn̄t ceſſe ꝯͣ ciuic. vt ſuꝑ. de domiciliū artij. Dn̄s Labertinꝰ de rāponibus tatē ꝯp̄henre. ec. nō ali. n Epos proculo. iud dūt comitad̓ bononia diſputauit iſtā. q. ⁊ ꝯſuluit in ciuita⁊ vid̓ tex. ibi tū. ꝯͣriū ſētit dicimur poſſe quod cōmode poſſum ſalua dignite lucana in ſil̓i. q. qꝛ fuerūt cōceſſe rep̄ſalie vni ro. ī. l. ſi finitate: ⁊ qd̓ di de v̓bo poteſt dixi vobis in. l. i. d̓ iniu. te. ⁊. l. gal de luca cōtra florētinos ⁊ hoīes florē. mō ꝗdaꝫ ta.§. ſi d̓ ve. xit bal. in ru. lus. in prin. de li. ⁊ poſthu. origine florētinꝰ habitabat luce: an poſſit ibi ca d̓ dā. īſec. ꝑ .C. ꝗ bo. ce. Ex. l. ſequenti. bal. ī aut̓. et poſ. ⁊ vid̓ ad pi: ⁊ dixit ꝙ nō: qꝛ florentinus ſeu de florentia oīno ne vxor ¶ Sequentia reſtringunt precedentia. hāc. l. bonuꝫ dicitur qui ibi conuerſatur ⁊ moratur. argu. l. i. ꝓ mari. vbi tex. ī. l. auꝰ. sͣ Nota .§. beſtias. sͣ. de poſtul. quia magis inſpicimꝰᵇ. bn̄ explicat d̓ iure do. et I cum funduꝫ. itum accidens ꝙͣ originem. ſed credo ꝙ ipſi veruꝫ di materiā rep̄ vid̓ ēt bonā caſuꝫ ꝙ ſequentia reſtringūt precedēſaliarum. gl. ī. c. i. an il cant non per rationes eoruꝫ ſed per aliaꝫ: quia d ¶ Magis ī tia. facit ꝓ his que fiunt in inſtrumētis ꝓmitto le ꝗ īterfecit repreſalie conceduntur propter delictum po ſpicimꝰ ⁊ iſtd̓ fratrē dn̄i ſui defendere aduerſus omnes ⁊c̄. licet hodie ī cō puli: ⁊ ideo debent intelligi repreſalie conceſſe tꝫ cy. ⁊ doc. in vſibꝰ feu. tractibus ponant̉ verba multū larga que nō re ī. l. ſi eadē. ꝑ contra florentinos: ſcilicet pn̄tes. ⁊ ad hoc īduItē adde ꝙ ſtringunt. tamē caſus eſt hic nota. gl. ibi. sͣ. de honeſtatis ẜ co. sͣ. de magi. conue. l. i. in prin. Et ibi videtur of. aſ. ⁊ ita di uāde cā rece Iſta. l. cuꝫ gl. facit ꝙ tex. cum glo. quod ſine dubio eſt veruꝫ ẜm opi. cit fuiſſe padit̉ a ꝓprio e MIIICII. ciuitas ſtatutū facere Iac. de bel. qui dicit ꝙ repreſalie non poſſunt due d̓termīa ſignificato. poteſt ꝙ quis ſit ciuis. fac̄. l. i. sͣ. ad mu tū ⁊ bald. in concedi: niſi contra illos de popullo qui delinita no. ange. nici. ⁊ allego vobis in. l. ſi is qui ꝓ emptore quā rub. C. ſi a n̄ vt hēs relaquunt: vt ipſe no. in aut̄. vt non fiant pignora. ī ꝯpe. iudi. ⁊ ī do quero quādo dicit hēatur ꝓ ciue. tū ī. l. ius.§. prin. Sed an predicta ſunt vera dubito: intēdo d. l. ſi eadē. ⁊ p̄tor ait. sͣ. d̓ Tene menti glo. tamen facere vnuꝫ tractatum de repreſalijs ⁊ eiſ ī. c. i. de no. ī ius vocā. Perfeciſiē. for. fideli. et q̄ ibi dicaꝫ ſtabo. hec in ꝓceſſu lectōis ſufficiant Rouīan idē īporp ciales. Not. Sed pro hoc ſciendo: vt ſciamus interpretatio tet dicere ꝑu Riplici modo. ꝙ verſꝫ for nem horuꝫ nominuꝫ. ſed primo examinemꝰ an ſinꝰ: ⁊ d̓ ꝑumemꝰ. q. adba iſta ticius ⁊ ſeius heredes ſūto īduſio. vid̓ bal. ī glo. dicat veruꝫ: an ſit differentia inter ciuitateꝫ de bar. ī tracunt cōiunctioneꝫ re ⁊ verbis. quod eſt contra aut̉. ⁊ oīno. ctatu rep̄ſa⁊ prouinciaꝫ: ⁊ dico ꝙ nulla differentia eſt: quia C. ne vxor ꝓ opinionē Pe. recitatā per Cy. ī. l. i.§. is ita. C. liaꝝ ī. ii. ⁊. iii. debet intelligidum dico peruſinuꝫ intelligo oma. ī v̓. ſꝫ h̓ .q. vi. qōniſ de cadu. toll. ¶ Item nota ꝙ inter eos qui ſūt rigine: vel ꝙ hic habeat domiciliuꝫ: ⁊ hoc ꝓba dubitat̉ de prin. ⁊ bald. poſiti in diuerſis or̄onibus ꝑ verbuꝫ vel cōiunalio ⁊ ī. l. ſiue tur hic ⁊ in. l. i. sͣ. ad muni. ⁊ ibi dixi. Sed quid ī aūt̄. ⁊ oīno ctio nō cadit. itē quādo ſolute or̄ones ſunt. iteꝫ poſſidetis. C .C. ne vxor. ſi nō dico peruſinū ſed dico ꝙ talis de peruſio d̓ ꝓb. ⁊ ī. l. ſꝫ quādo cōiuncte: vt. l. i.§. is ita. C. de cadu. toll. ꝓ ma. ⁊ ī. c. i quid ſignificat: an ꝙ hēat ibi domiciliuꝫ: vl̓ ha⁊ reprobari. d̓ noua for⁊ caſus eſt in. l. ſi cuꝫ in annos.§. i. sͣ. ꝗ. mo. vſubeat origineꝫ. ⁊ credo ꝙ ſignificet ẜm cōnem d̓ excu. tu. ⁊ ma. fid̓. ⁊ ī. l. fru. amit. multa alia dixi in. l. re cōiuncti. ⁊ vide vide q̄ dixi vſum loquendi: ſcilicet originem ⁊ non domici ea. ff. d̓ offi. ibi poſt bal. gl. que incipit iungit nouuꝫ cōplexus ibi d̓ dimi aſſe. ⁊ in ru. lium: vt. l. i. in fi. sͣ. de tuto. ⁊ cura. da. ab his. et e ¶ Hēat ori dia. ſcilicet eadeꝫ ⁊ tunc erunt cōiuncti re ⁊ ver C. ſi a nō cō probatur in. l. aſſumptio. sͣ. ad mun. vbi hoc tegineꝫ. adde pe. iud. ⁊ ī. l. bis. vt notat glo. jͣ. que incipit re ⁊ verbis: ibi in bal. in. l. adtigi. ⁊ in. l. i. illius ti. Ex. l. ſequenti. ī adop. la. i. ⁊ quo eſt coniunctio re nō verbis immo verbis ⁊ opti. C. d̓ ad ¶ Baſtardi an dicantur de domo an de famvid̓ pe. d̓ anoptio. non re. cha. ī. c. i. d̓ ī lia vel agnatione.

De verbo. ⁊ rerū ſigni. Ronūciatio.§. familie. bal. ī. l. cōſentaneū. in penul. gl. C. quō ⁊ qn̄ his qui ſūt ſui ⁊ Imo. in. l. ex facto.§. ſi ꝗs rogatus ad treb. ⁊ predictis iud. dic̄ ꝙ ꝑſona q̄ e mihi domeſtica p̄ſumit̉ d̓ familia mea alle. l. adde no. per bar. in. l. ij. sͣ. de acc ⁊ gl. no. in. c. ſtatutū. de here. in. vi. ⁊ qͥ cū ſcimus. C. d̓ agri. et cēſi. li. xi. adde qd̓ badl. in. l. i. ī. iiij. q. C. qn̄ dixi poſt Imo. in. l. cū filius. in pͥn. de verbo. obli. nō pe. ꝑ. dicit ꝙ mulier vidua regēs domū ⁊ familliā venit appellatiōe b ¶ Primo caſu. Adde bar. in. l. fi. C. eo. fami. ⁊ domus. vide. jͣ. e. per bart. ⁊ not. ꝙ diſpoſitio fa. cta in fauorem c ¶ Nō dicitur cadere. ⁊ ꝙ ius agnationis nō cadat ī baſtardo. tꝫ bal. in illoꝝ d̓ fami .l. certum. in lia n̄ extēdit̉ .iiij. colū. C. niſi ad quar Ego vidi ſevnde legititū gradū ſeu Oram ticio. mel vnam qō Ronuciatio. mi. videt̉ tn̄ ad qͦͣrtā gn̄a ibi velle ꝙ In tex. in fi. ibi cōſtat.i. cer nem ꝙ notarius ſcripſit preſentibus tationē vt eſt dicatur de F amilie. ts ꝑſonis d̓ vna familia ad tex. no. ī auc̄. libus: ⁊ teſtes depoſuerunt ꝙ nunꝙͣ viderunt cogna. cogi d̓ re. fideicō. qd̓ facit. jͣ. e. l. liberorū. ibi totiēs ⁊cͣ. Ia. de are. ſiue intellexerunt illud: ⁊ ſic cōſului ꝙ inſtrumē ta tamen de .§. nos igit̉ ibi ꝗ in domo dn̄ium hꝫ ⁊cͣ. i. p̄eminētiā ⁊ ptātē hoc vl. per. l. tuꝫ nō erat verum: qꝛ nō dicitur fieri ī pn̄tia niſi ⁊ ibi doc. et ſi ſpurius. et admīſtrādi ita ꝙ nulli tenet̉ reddere rōnē. Ia. dic̄ not. bal. intelligatur: ſed dicebat notarius hoc ad ſuam .l. hac parte ī. l. iubemus de are. ibi ꝓficiſcunt̉ lꝫ īter eos hodie nō reꝑiat̉ excuſationeꝫ ipſi fuerunt pn̄tes: ſed ipſi nō ītel vnde cogna §. ſinaūt. C. gradꝰ vt differat a ꝟſiculo cōi iure. sͣ. e. l. Ia. de lexerunt forte: ꝙ nihil eſt. facit ꝓ hoc. l. dies.§. ad trebel. ꝙ d ¶ Inſpiciē are. iſtā lec. ꝯſueuit allegare ad quōnē de baſtar corā. sͣ. de arbi. ⁊. C. de errore aduocato. l. i. ſtatutū diceſ duꝫ materiā do an cōtinet̉ appellatiōe familie ſeu domꝰ: et ꝙ ſi ꝗs acceſ Oppon. et Cogita ⁊ vi ſerit cū fami c Edere diem. videtur ꝗ videt̉ ꝙ de domo nō dicant̉ baſtardi: vt in ꝟſi. de bar. ī. l. tu lia hēt locū ī cōi iure. vbi ſunt illi d̓ domo ꝗ ſunt agnati ſꝫ vul ī obligatiōe pura non cedat ⁊ veniat ſta telas. hic aleo ꝗ cū vno le. ⁊ in. l. fin. go q̄ſiti nō hn̄t agnatos: vt īſti. d̓ ſucceſ. cogna. tim dies vt. l. qd̓ dicimꝰ. sͣ. de ſolu. ⁊ iſti. de īuti. acceſſit: cuꝫ .C. e. qui vi.§. q̄ vulgo. verū puto aduertendū qual̓r ꝟba plures in fa ſtip. in fi. Dic ꝙ quedaꝫ eſt dies que adijcitur detur variaſ mil. nō habe ſūt cōcepta: vtrū per ꝟba ſignificatiua natural̓r miſerationis cauſa: ⁊ tunc debet venire cuꝫ ſac ſe. iō vide ꝙ ret. ⁊ add̓ ꝙ an ꝑ v̓ba ſignificatiua ius. pͥmo caſu pone exē co paratus: vt in contrarijs: ſed quando adijcino. in. l. ex fa appellatione cto.§. ſi quiſ plū dicit ſtatutū piſis oīs ꝗ eſt de pentela nobi tur obligationi: tunc loꝗtur hic. argu. l. ſi cum gn̓is ꝯtinēt̉ rogatus.sͣ. liū ⁊cͣ. ⁊ tūc credo ꝙ baſtardꝰ dicat̉ de ꝑentela. baſtardi. ꝗa militi.§. i. sͣ. de compenſat. dixi in. l. ita ſtipulaad treb. vbi genꝰ īportat Quedā ſunt q̄ ſignificāt ius: vt agnatio: ⁊ tūc tus. sͣ. de verbo. obliꝑ Imo. per agnatōēꝫ ẜ ius nō dicit̉ cadereᶜ in baſtardo vt hͨ: ſed pater ro. in. l. i. ad gl. no. ī. l. i. ff ſil. vide per m Unus proprie eſt. ⁊ mr̄ ſic. iſta ſūt ꝟba in. l. tutelas. sͣ. d̓ ca. di. ꝗd dꝓba. iō. ⁊c̄. bal. in. d. l. fi. ad ꝙ. l. hac ergo dicemꝰ nūꝗd baſtardi vidēt̉ eē d̓ domo. vi Uide glo. que incipit coniunctiꝫ accipi C. eo. ꝑte. ⁊. l. ſpu ꝙ nō: qꝛ domꝰ exponit̉.i. agnatio: vt sͣ. ad. ſyl. l. tur. ⁊ vide ꝙ iſta glo. vult tenere ꝙ iſta ſunt neEc ſtiriꝰ. sͣ. vn̄ coi. īpͥn. vbi hoc exponit Ia. d̓ are. ⁊ sͣ. d̓ ali. le. l. cū h pulatio ceſſaria coniunctiꝫ ad vectigalia. ſcilicet lex ⁊ cō gnati. ꝑ ea q̄ nō hꝫ vnꝰ in pͥn. ꝑ gl. In cōtrariū facit: qꝛ mulier ſue h̓ dicunt̉ ī ꝯͣ ſuetudo. dixi vobis in. l. ſi publicanꝰ. in fin. sͣ. de locum. ī pu riū aūt eſt. l. familie caput ⁊ finis ē: vt hic in fi. ſꝫ mulier dicit̉ publi. vbi Dy. format iſtam. q. ⁊ nō allegat iſtaꝫ blicis crimi cōium. ⁊ ibi hr̄e domū: vt. C. ſi quacūqꝫ p̄. po. l. i.§. fi. ergo ꝯ legem. Comuniter tenet̉ ꝙ alterū ſufficiat vl̓ cō nibus nō hꝫ bal. C. d̓ na. tinent̉ alij ꝙͣ agnati facit. C. ne lice. poten. l. i. ⁊ locū actō no ſuetudo vl̓ lex: qꝛ qn̄ duo ꝯiunctī a lege inducū li. ⁊. l. fi. e. ti. xalis. vide ſic cōtinent̉ baſtardi. vt īſti. de ſucceſ. cog.§. vul ſꝫ an iſti vetur quoruꝫ quodlibet eſt ſufficiens per ſe ſi altebal. in. l. ſi p̄niūt appella go. puto multū inſpiciēdū materiāº in qͣ loquirum de ſijt ſufficit alterum: vt. l. ſi ventri.§. ī bodium. in pe. tōe gētiſ. tex mur ⁊ cōmunē vſuꝫ loquēdi. pōt enī hr̄e varias col. C. d̓ edinis. sͣ. de priui. credi. ⁊ vidiſti. nota. in. l. ſi quis tꝰ. h̓ videt̉ ꝙ ſignificatiōes: vt ex p̄dictis appet tn̄ hac. l. cirli. acti. nō ī.§. cōi iu ad exhibē. sͣ. de re iudi. N leca fi. dicit̉ ꝙ cōprehēdunt̉ ꝗ ab eiuſdē ſanguīe re. ī ꝯͣriū fac̄ ¶ Dominus Ol i ge cen gl. ī. l. i. sͣ. d̓ ꝓ ꝓficiſcunt̉: ⁊ ſic natura magis ꝙͣ ius inſpicit̉: ſꝫ Ater illam. qra. dic ꝙ noe ſoria. ba. q̄ dixit ꝙ baſtardi ⁊ ſpurij ꝓcedūt ex eodē ſanguīe ſicut ſui vſus cau poſſumus intelligere iſtaꝫ. l. ꝙ dictio cū appellatione ſa. No. qualegitimi: ergo ⁊cͣ. hoc ēt videt̉ tāgere Dy. sͣ. de gētis veniūt ſignificat ẜm potentiaꝫ naturalem. naturaliter liter intelliagnati ⁊ cole. ij. in. l. cū pr̄.§. ij. ſed nō bn̄ declarat: idē ſi nō enim vſqꝫ ad ſeptennium dicitur infans: ⁊ ſic ſi git̉ ſui vſus gnati: igitur facerem mentionem de domo: ſed dicerem illi gnificat cōmuneꝫ vſuꝫ cum fari poterit. Sed di aliꝗd eē. et ⁊c̄. cū cogna de baſtardis ⁊ ſimiliafacit ad not. tio cadat in ctio poſtꝙͣ ſignificat ẜm actum ⁊ non ẜm potē ꝑ bar. in. l. i. ſpurioſ. l. hac Per iſtā tiam: ꝙ mutus potentia poſſet loqui ſꝫ nō actu .§. cuꝫ in ea y Ec ſtipulatio. īreproꝑte. sͣ. alle. ſed diuinatio eſt. dic vt ſol. Oldra. vel. glo. dē. ad. l. rho. dic ꝙ n̄ veni batur opi. q̄ eſt ī. l. pe. sͣ. ſi ex noxa. cauſa de iac. ūt ⁊ ꝙ nom̄ ag. vbi videt̉ tenere ꝙ in publicis criminibꝰ ibi Ita data cōditionem. N cōgētis n̄ ꝯuēit i uētioloquat̉. Rn̄. ad cōtrariū. l. i. sͣ. de pe. Sed cōtra ſpurio: h̓ ē ēt Uide Dy. in. c. pluralis locutio extra de regul. nalibꝰ. dⁱ iure ffoꝝ. illam glo. eſt iſte tex. quia noxa non habet locū iuris. li. vi. ar. huius. l. qꝛ d̓ficiētibꝰ in publicis iudicijs cū ſi. bal. in agnatiſ n̄ ve 6 Dixi vobiſ .c. i. de ꝓhi. Erbū facenc. ꝙ diſferen niūt ſpurij: Aſta īterpretatōe. feu. alie. per ẜm gl. in. d. tia eſt inter dicere ⁊ facere in. l. aut facta Fede. videt̉ .l. hac parte Dic vt dicā: jͣ. eo. l. liberorum bar. in prin. sͣ. de penis. expreſſe tene Itē nec iſti Uide re ꝙ ſi quis cōprehendū Ex. l. ſequenti. A lege cēſoria. text. ibi tur ſi dictuꝫ capiat in em̄ ¶ An emphiteoſis legari poſſit abſqꝫ domini phiteoſiꝫ ꝓ fuit ꝗlibet d̓ an duꝫ taxat ſua cuiuſqꝫ ⁊cͣ. facit ꝙ ꝗ hꝫ voluntate. ſe ⁊ ſuis ſuc populo: ⁊ qꝛ domiciliū ī ꝓuīcia nō ꝓprie ē de ꝓuīcia niſi ori talia verba ceſſoribus ꝗ gine dixi vobis ī. l. ꝓnūciatio. sͣ. e. tene mēti iſtā A cōuētōnalibus ſonāt ī hono buſcunqꝫ ꝙ .l. ad id ⁊ no. qualiter ītelligitur vſus ſuiᶠ cā. res ad qͦſ ſpu veniēt legaHabetis hͨ tex. ꝙ appellatiōe heredis: rij nō ſequū tarij cogita. cōtinet̉ legatariꝰ quaſi ſit heres. ⁊ habuiſti. in. l. tur cōditio⁊ per hoc vi m Ercis appellatōe nē partis ẜꝫ ad tēpus. in fi. sͣ. de vſuca. ⁊ sͣ. de excepti. rei. iude nota. per Tene mēti gl. q̄ incipit ⁊ ẜuorū in fi. ⁊ al glo. no. ī cle. bar. in. l. vt l. ſi a te. in fi. ⁊. l. pōp.§. ſi legat arios. sͣ. d̓ acqui. legaui tibi ꝙ alid̓ eſt ciuē eē: ⁊ alid̓ eſt ꝓ ciue ha .i. de baptiſiuriſ iurā. de poſ. Uide hic tex. ꝙ fundꝰ emphiteoticꝰ pōt le mo. facit inoꝑe. li. adde beri. habuiſtis in. l. ſi maritꝰ ſit in magiſtratu.§. ſti. de ſerui. gari: qd̓ tꝫ glo. in. l. fi. C. de iur. emphi. ⁊. l. ſi doqd̓ videt̉ ꝙ .i. sͣ. de adulte. ⁊. l. p̄tor. sͣ. de ope. no. nū. cogna. in pͥn mus.§. fi. sͣ. de le. i. gl. eſt ꝙ nō pōt dōare nec vē ſit ſine duEx. l. ſequenti. ci. ⁊ bal. in. l. bio: ⁊ ita cō dere per. l. i. C. de fundis patri. ⁊ illam ſemꝑ te¶ Si notarius dicat preſentibus teſtibus et tegeneraliter. ſuluit Imo. nui per. l. fi. C. de iure emphi. qꝛ nō pōt alienare .§. i. de inſti. ſtes dicant ꝙ nihil intellexerunt an valeat īſtru apud Imo. ⁊ ſubſti. ſub ſine voluntate dn̄i vl̓ denunciatione facta ꝙ iō in cōſilio. in mentum. cō. fac. ⁊ bar hꝫ emphiteota dn̄o denūciare: qꝛ nō hꝫ actionē cip. quidam to. iij. l. iij. de toniꝰ d̓ ſanc. quid d̓ v̓bo

XI De verbo. ſigni. 26 4 ſucceſſorum dn̄s niſi realē: ⁊ ꝓbare de dn̄io ē difficile: qd̓ n̄ ē ī neant̉ nepotes: qꝛ ꝟba d̓bēt intelligi ẜꝫ ꝓpriā ſi .c. i.§. d̓cedē an cōprehēfūdo vectigali fiſci ꝗ hēt actionē ꝯͣ vnunquēqꝫ ti. ꝗ feu. dagnificationē: vt. l. nō al̓r. d̓ le. iij. Sꝫ ꝓpria ſignidat ſingulapoſſeſſorē: vt. l. imꝑatores. sͣ. d̓ publi. Et hͨ ꝓcere poſ. ⁊ ſi ſta rē ſucceſſorē ficatio filij extēdit̉ ad nepotes: qꝛ dr̄ a filos ſeu tutum facit vide bal. ī. l. dit ſine dubio in ēphiteoſi eccleſieª: q̄ nullo ti. a filo: vt dictū ē hac. l. in fi. ergo ⁊cͣ. So. dic̄ gl. mētionē d̓ fi ēptor. in. iij. pōt alienari: vt. C. ne rei domi. vl̓ temploꝝ. l. ij. inſti. ꝗ dari tu. poſ.§. fi. ꝙ ꝯͣriū eſt veꝝ ẜꝫ verā ſi lijs pͥmi gra col. C. loca. ¶ Op. d̓. l. ex facto.§. i. sͣ. ad trebel. Et dy. dicit dus nō com legatariꝰ tn̄ gnificationē vocabuli: ſꝫ oēs leges q̄ dicūt nō ꝯ ꝙ appellatio hr̄dis aſſumit̉ largiꝰ ꝙͣ in vltīs vo p̄hendit̉ neimproprijſſi tineri nepotes ītelligunt̉ ẜꝫ cōmunē vſū loquēpos. l. iubeme dicit̉ helūtatibꝰ. De iſta materia qual̓r hr̄s ſumat̉. dixi ī di. Idē no. in aut̄. d̓ nō eligē. ẜo nubē.§. cū igit̉ mus.§. fi. et res ẜm bal. .l. gallꝰ.§. nūc de le. sͣ. de liber. ⁊ poſthumis. ibi bal. C. ad In gl. q̄ īcipit hac appellatiōe. Iſta gl. vr̄ falſa. in. l. abducEx. l. ſequenti. trebel. ta. C. d̓ fur. nā vbicūqꝫ nepos cōtinet̉ appellatōe filij: vr̄ ex ¶ Appellatiōe liberoꝝ oēs cōp̄hēdunt̉: ⁊ filij c ¶ Primo an aūt appel interp̄tatiōe nō ex ꝓpria ſignificatōe: vt. l. iuſta qͥro. ⁊ add̓ ꝙ latione here vel nepotis appellatiōe vlteriores nō veniūt et .sͣ. e. ⁊ ibi hͨ tꝫ Dy. ¶ Quid dicemꝰ. ꝓ huiꝰ deno. pe. d̓ andis veniat appellatōe filij veniūt nepotes cum de dura ſiclaratōe materie habemꝰ vider̄ᵇ. prīo qn̄ filiorū cha. in cle. i. heres in re gnificatōe tractat̉ filiꝰ dr̄ a philos ꝙ ē amor vl̓ d̓ baptiſ. bal. certa. vide appellatiōe ꝯtineant̉ nepotes. Scd̓o an̄ eo cāu in. l. ꝗſꝗs ad bal. in. l. lib̓a filo qꝛ ē pͥncipiū gn̓atiōis. vt hēs in pͥn. l. ⁊ an quo nepotes ꝯprehēdunt̉ ſit ex ꝓpria ſignifica .l. iul. maie. ti liberteqꝫ. ſꝑ ſit veꝝ ꝙ appellatōe filioꝝ ꝯtineāt̉ nepoteſ: tiōe vl̓ ex īterp̄tatōe extēſiua. ¶ Redeo ad pͥmū bal. ⁊ imo. ī in. xi. col. in ibi. Redeo. Et an cū v̓bū filij ꝓfert̉ a teſtatore .l. gallꝰ.§. in v̓. ẜm dubiū an appellatiōe filioꝝ cōtineant̉ nepotes gl. dicōp̄hēdant̉ nepotes: ibi. Et iō. Et ꝗd qn̄ ꝓfert̉ ſtituēs. sͣ. de ⁊ in v̓. ſꝫ ꝗd cūt iſtd̓ qd̓. sͣ. vidiſtis. Dn̄s Fran̄. accur. in qͣdaꝫ lib. ⁊ poſth. ſi quidā. C. a. l. ibi. Scd̓o. Et ꝗd qn̄ a ꝯͣhentibꝰ: ibi. Quero ſua diſputatiōe dixit al̓r. aut v̓bū filij ꝓfert̉ ab bal. in repe. de ope. lib̓. ꝗd. Et ꝗd in reſcriptis: ibi. Quero. Et an ſtāte aſcēdēte: ⁊ tūc ꝯtinet̉ nepos: vt. l. filij. ⁊. l. iuſta. .l. in ſuis. in latiꝰ ꝑ Imo. ſtatuto ꝙ filia femīa nō ſuccedat extātibꝰ maſcu vl. col. d̓ lib. in. l. ex facto .sͣ. e. Aut ab alio ⁊ tūc nō ꝯtinet̉: vt. l. ꝙ ſi nepo ⁊ poſthu. an. lis ſꝫ ſit cōtenta dote nepos ex filio maſculo exla grāda. ver tes. sͣ. d̓ tute. ⁊ īſti. ꝗ da. tur. poſ.§. fi. Sꝫ iſtd̓ eſt d̓ bu. ī. c. ī ꝗ ſi. vlteriꝰ. vl cludꝫ nec filiā: ibi. His p̄miſſis. Et an retēto eo ꝯͣ dictā. l. ꝙ ſi nepotes. sͣ. d̓ tute. qꝛ ibi ꝓferebat̉ buſdā. d̓ pe. tra p̄dicta ꝑ dē themate ſi filiꝰ maſculꝰ d̓cedat relicta filia fe ⁊ ad hāc ma ab aſcēdēte. Ia. v̓o d̓are. ī hac. l. diſtinguit ſic. duas col. de mīa: ⁊ ſic nepte defūcti ⁊ exiſtente d̓fūcti filia ex teriā add̓ dic here. iſti. ⁊ aut lex vtit̉ vocabulo liberoꝝ aut filioꝝ prīo ca tū bar. ī. l. ali cludet̉ filia ꝑ neptē: ibi. Quero. Quid āt ſi filia ange. ⁊ imo. ſu adaptat̉ ad om̄s. vt hac. l. ī pͥn. niſi lex ītellemēta. d̓ ali. ⁊ n. l. gallꝰ.§. dotata docedat cū filio maſculo an ēt excludet̉ xerit d̓ lib̓is pͥmi gradꝰ. vt. l. moris.§. iſte fere. sͣ. ci. leg. de qͦ ēt d̓ li. ⁊ pofiliꝰ maſculꝰ filie: ibi. Quero ꝗd. Et ꝗd ſi extat ibi hes pꝰ eū ſthu. ⁊ de led̓ penis. ꝯiūcta. l. diuo marco. C. de q̄ſti. ꝑ quaꝫ nepos ex filio maſculo ⁊ nepos ēt ex filia an ſil̓r ADDE an gatario ⁊ do hͨ pͥn. declarat̉ ⁊ reſtrīgit̉. Si ꝟo lex vtit̉ vocabu appellatione excludet̉: ibi. Quero pōe. Et an appellatiōe ne natario: ꝙ n̄ lo filioꝝ: tūc aut lex loꝗt̉ ſtricte: ⁊ tūc aut diſtīcfiliorū venidicat̉ heres potū veniāt ꝓ nepoteſ: ibi. Quero an. Et an ap te ſeu diſcretiue: aut īdefinite. Prīo cāu qn̄ lo āt nepotes. tꝫ bal. in. l. q pellatiōe filioꝝ ex ſe natoꝝ ēt veniāt nepotes: old. cōſi. ccl. dā.§. nihil d̓ quit̉ diſtīcte ſeu diſcretiue volēs diſcernere eos ibi. Quero ꝗd. Et vſqꝫ ad quē gradum liberi. xviiij. pau. d̓ eden. ꝑ illuꝫ quos noīat ab īferioribꝰ: tūc ſequētes nō ītelli ca. cōſi. lxxi. tex. ⁊ ibi ꝗd contineantur vide in fi. gūt̉: vt hac. l. ꝟ. totiēs. ⁊. C. d̓ īceſt. nup. l. ſi ꝗs in ⁊ ſe. ro. cōſil. de ēphitheo tio ccccxxxviij. ceſtu. ⁊ sͣ. d̓ ritu nup. l. lege iul.§. hͨ capite. ⁊ sͣ. d̓ ſi: ſꝫ in ēphiIberorū appellapeo in fi. vbi pul theoſi an leadul. l. pr̄. Si ꝟo loꝗt̉ īdefinite: tcͣ vlteriores ꝯti chre ꝑ bald. lex poſita ē. ff. de ꝟ. ſig. q̄ breuit̓. h. d. Ap gatario venēt̉. vt hͨ in ꝟ. ſꝫ ⁊ papyriꝰ. vſqꝫ ī fi. ⁊ sͣ. e. l. iuſta. conſilio. clx niat̉ appella pellatio liberoꝝ oēs cōp̄hēdit niſi ꝑ ꝓferētē ali ⁊. l. filij. ⁊ sͣ. d̓ ritu nup. l. ſenatuſcōſulto. Si v̓o x. i. li. ⁊ cōſi. tiōe heredis ter limitet̉. Appellatio ꝟo filioꝝ ad vlteriores. ij. iij. li. ꝑ andubitat̉ an̄ lex loqͣt̉ diſcrete vl̓ īdefinite. ⁊ tc̄ aut vid̓ ſpe. ī ti. d̓ nō extēdit̉: ni ſi d̓ dura ſeꝑatiōe tractaret̉. iteꝫ ꝗ ge. cōſi. lxxxlocato.§. lex ſtatuit ad alios nō extēdi: ⁊ ē certū ꝙ loꝗtur viij. vnicū nepotē reliꝗt: nō vr̄ ſine lib̓is deceſſiſſe. h nūc aliqua. diſcrete: vt. C. ad trebel. l. iubemꝰ. aut hͨ nō expͥd ¶ Mihi vi v̓. cxii. ⁊ v̓ſi. .d. Et diuidit̉. prīo pōit ꝗ cōp̄hēdant̉ appellamit: ⁊ tūc aut īdulget aliꝗd ꝯͣ ius cōe ī filijs: ⁊ n̄ det̉. Imoll. ī .cxiij. tiōe liberoꝝ. Scd̓o dicit ad ꝗd fuit īuēta d̓noīa .d.§. inſtitua ¶ In ēphi extēdit̉ ad vlteriores: vt ī. l. ſꝫ ⁊ milites.§. i. ⁊ sͣ. tio filioꝝ ⁊ nepotū. Tertō on̄dit ꝑ aucͣitatē paens tꝫ cōtra theoſi eccled̓ exc. tu. ⁊. C. d̓ q̄ſti. l. milites. Ideꝫ ſi rō legis q̄ bar. h̓ dicēs ſie. ꝯͣriū tenpyrij nepotes qn̄qꝫ ꝯtineri appellatōe filiorum loꝗt̉ ī filio ad nepotes nō porrigat̉. vt. C. d̓ nat. ꝙ ēt iſto cāu bald. in auc̄. Quarto on̄dit idē ex alluſiōe vel d̓riuatōe voca lib. l. fi. ar. sͣ. d̓ le. i. l. lꝫ. Sꝫ iſta diſtīctio d̓ficit ī ml̓ nō veniunt quas actōes buli. prīa durat vſqꝫ ad ꝟ. totiēſ. ẜa vſqꝫ ad ꝟ. ſꝫ nepotes ſic̄ C. d̓ ſa. ſan. tis: vt patebit ex his q̄. jͣ. dicā. Alij vt dn̄s and. d̓ ⁊ papyriꝰ. tertia vſqꝫ ad ꝟ. ſꝫ poſtea. qͣrta vſqꝫ nō veniūt in ec. ⁊ add̓ bar piſis fecit ſuꝑ hͨ ſuā diſtīctionē lōgiorē ſic dicēs datōe tutoto. in. l. ſi pa ad fi. ¶ No. ex prīo dicto ꝙ appellatiōe lib̓oꝝ aut tractamꝰ d̓ larga ſignicatōe vocabuli: ⁊ tc̄ ꝯꝓ ris vt ꝓxīe tronū in pͥn. oēs cōp̄hēdunt̉: qd̓ ꝓbat̉ acͣitate legis. xij. tab. tinēt̉ nepotes appellatōe filioꝝ: vt hac. l. ī fin. ⁊ fuit dictū ꝑ ad trebel. ⁊ reſcripto diui marci. ¶ Scd̓o no. ꝙ regl̓r filij bar. ⁊ rn̄det Ibero .l. filij. ⁊. l. iuſta. sͣ. e. ⁊ qd̓ no. ī. d.§. fi. īſtitu. ꝗ da. vl̓ nepotis appell̓o nō extēdit̉ ad vlteriores. ad ſil. ꝑ bar. l rū aptuto. poſ. Aut tractamꝰ d̓ ꝓpria effectuali ſigni h̓ ⁊ iſta facipellatō ¶ Tertio no. ꝙ appell̓o filij extēdit̉ ad nepoficatōe vocabuli: ⁊ tūc aut nomen filij ꝓfert̉ ab unt ad qōnē ne habemus tes cū de dura ſeꝑatiōe tractat̉. ¶ Quarto no. de qua ibi ꝑ hoīe: aut a. l. ſi ab hoīe. ⁊ tūc aūt ſi nō ꝯp̄hēdevidere hanc ꝙ filiꝰ dr̄ a philos ꝙ ē amor: ⁊ ſic cū nepotes eqͣ bal. ⁊ Imo. materiā trac ret̉ nepos īcurrerꝫ ꝗd iniquū: vt ſi fieret dura ſe lit̉ ſeu plꝰ diligamꝰ ꝙͣ filios. merito ẜꝫ alluſionē in. l. luciꝰ la. tat bal. in. l. ꝑatio ⁊ ꝯprehēdit nepoteſ: vt hͨ ī ꝟ. ſꝫ ⁊ papyri .ij. e. ti. maximū vivocabuli filij apppellatōe cōp̄hēdunt̉ nepotes ⁊. l. vxorē.§. ꝯcubīe. sͣ. d̓ le. iij. ar. l. poſſeſſionuꝫ ciuꝫ. C. d̓ li. ¶ Ultīo no. ꝙ filiꝰ pōt dici ſeu d̓riuari a filo: ꝗa p̄te. ⁊ ꝑ imo. .C. cōia triuſqꝫ iudi. aut nō ſeq̄ret̉ ꝗd iniquū: tc̄ ꝑ eū filꝰ ⁊ ordo gn̓atōis ꝯſeruat̉ in poſteris: vt in. l. gallꝰ.§. nō ꝯtinēt̉ nepotes: vt hͨ ī ꝟ. totiēs. ⁊. d. l. ꝙ ſi ne hͨ ꝓbat̉ hac. l. ī fi. ⁊ hͨ ēt ponit̉ ꝑ Hugutionem. inſtituēs. de potes. ⁊ ꝓbat̉ ī. d. l. gallꝰ.§. īſtituēs. ⁊ ꝑ tota illā lib. ⁊ poſth. ¶ Op. ī pͥn. dr̄ ꝙ appellatiōe liberoꝝ cōp̄hen.l. vbi īſtitutio ſcā d̓ filio n̄ extēdit̉ ad nepotes: vbi poſt bal. dūt̉ nepotes: ⁊ ſic vr̄ ꝙ ſit ex ꝓpria ſignificatōe viv̓ gl. ī cle. aut ꝓfert̉ a lege: ⁊ tūc aūt ī cāu fauorabili ꝓ ali Cōtra īmo vr̄ ꝙ ſit ex īterp̄tatōe extēſiua: vt sͣ. .i. de baptiſ. quo pͥncipal̓r ⁊ ꝯtinet̉ nepos: vt. d. l. ſenatꝰ. d̓ ri ⁊ gl. ⁊ doc. ī d̓ excu. tu. l. ij.§. n̄ ſolū. ibi appllatō aūt hͨ ad ne tu nup. ⁊ ī aucͣ. d̓ nō eli. ẜo nu.§. cū igit̉: ⁊ ī aucͣ. .c. ad extirpotes extēdit̉. So. expōe ibi extēditur ẜꝫ ſui ꝓvt exac. īſtā. dotis.§. ij. Idē ſi ī cāu odioſo ī aliū pādas. d̓ fil. priā ſignificationē: ⁊ ſic ꝑ ſe nō ꝑ interp̄tationē p̄ſby. ⁊ glo. pͥncipal̓r. nā ex alia ꝑte ꝟtit̉ fauor: vt. l. filiū hafactā ab alio. ¶ Scd̓o op. de ꝟ. totiēs. ad ꝟ. ſꝫ ⁊ viij. q. i. apo beo sͣ. ad macedo. ſic ēt referebat dn̄s Ray. de ſtolica. ⁊ ꝗd papyriꝰ. So. ⁊ iō filij appellatōe cōtinent̉ ⁊ nefor. ⁊ circa iſtā. l. Mihi āt vr̄ iſta ꝟba eē īꝑfecta in p̄uilegijs. potes: qꝛ d̓ dura ſeꝑatiōe tractat̉: al̓s ſecꝰ ẜꝫ gl. ⁊ ī ml̓tis nō ꝟa. Et iō ꝓ eoꝝ d̓claratiōe pͥmo vide Cy. i. l. poſitā hͨ. ⁊. l. vxor.§. cōcubīe. sͣ. d̓ le. iij. ¶ Terdiuo. de que q̄roᵉ: qn̄ v̓bū filioꝝ ꝓfert̉ a teſtatore: an cōpretio op. ad iſtd̓ ⁊ vr̄ ꝙ ſemꝑ filij appellatiōe cōtiſtio. ⁊ bal. in hēdat nepotes. Circa qd̓ dic aut teſtator diſpo

De verbo. ⁊ rerū ſigni. a ¶ Scd̓o qͥ ſuit circa filios eos honorādo ⁊ eis ꝓuidēdo: nit̉ in diſpſitōe caſual̓r vel ꝯditiōal̓r: ⁊ tūc aut il id. l. etiā. p̄te ro add̓ que rea qꝛ in pri aut ip̄os grauādo. aut nō ꝓuidit nec diſpoſuit la ꝯditio reſpicit pͥncipal̓r fauorē filij: vtputa di dixi. sͣ. in. ij. nilegijs con d̓ eis ⁊ circa eos: ſꝫ de eis circa alios. aut nō diſcit ſi mr̄ tutorē filijs nō petierit ius vēdicādoꝝ ꝓxi. apoſtil. tra ius ꝯmu ⁊ vide nota. poſuit circa eos: nec d̓ eis circa alios. ſꝫ appella bonoꝝ nō hꝫ: certe porrigit̉ hͨ ad nepoteſ. vt. sͣ. ne ſtricta eſt bal. ⁊ Imo. tio filioꝝ ponit̉ in diſpōne ꝑ modū cuiuſdā cōferēda inter ad tertu. l. ij.§. ſi mr̄. ī pͥn. ⁊ ꝟ. filijs āt. Aut n̄ ꝯti in. l. luciꝰ tep̄tatō. l. ⁊ mi ditiōis vel cāe. pͥmo caſu aūt ꝓuidet eis tutoreſ net fauoreꝫ filioꝝ pͥncipal̓r. vtputa ſi pr̄ hūerit ſtamento. in lites. ī fi. pͥn. dādo: ⁊ appl̓o filioꝝ nō porrigit̉ ad nepoteſ: vt tot filioſ hēat excuſatōeꝫ a tutela. tūc nō extēdit̉ pͥn. sͣ. d̓ lib. ⁊ d̓ excuſa. tu. poſthu. ⁊ ibi .d. l. ꝗd ſi nepotes: vt. d.§. fi. rō qꝛ lꝫ ex ꝑte filij ad nepotes niſi. l. vteret̉ vocabulo lib̓oꝝ. vt. l. vbi eſt text. dicit ang. q no. ergo ⁊c̄. ſit fauor: tn̄ ex ꝑte tutoris dati ē onꝰ: ⁊ lꝫ nepo.ij.§. i. sͣ. d̓ exc. tu. rō. qꝛ ꝟba ꝯditionū d̓bēt īple ẜꝫ verū ⁊ ꝓ c ¶ Ad nepo tibꝰ tutor nō ītelligat̉ datꝰ eſt eis modicū p̄iudi ri ī forma ſpecifica vt dcm̄ ē. Ubicūqꝫ āt dixi fipriū ſignifites. Sed ꝗd ciū qm̄ ſuꝑeſt ꝓuiſio legis ⁊ iudicis dātis tutolioꝝ applionē porrigi ad nepotes ītelligo niſiꝑ catū v̓bū fiſi ſtatutū exlij reſert̉ ad rē legitimū vel datiuū: ⁊ hͨ forte voluit dicer̄ gl. .l. al̓r reſtrīgat̉: ⁊ limitet̉ vt. l. iubemꝰ. C. ad tre. cludit filiam filios primi dotatā a ſuc in. l. iuſta. sͣ. e. dū dicit ſpāle eſt ī datiōe tutoris. cū ſilibꝰ all.sͣ. ī diſtīctōe. Ia. d̓ are. ¶ Itē p̄dicta gradꝰ tantū ceſſiōe: ⁊ an aut eis prouidet eos inſtituendo vel aliter relin ꝟa qn̄ lex diſpōit aliꝗd circa filios ea ꝯtēplatōe. alle. l. lib̓orū ēt dicat̉ exd excu. tu. ſe quendo: ⁊ tunc ſecundum predictos dominuꝫ qꝛ filiꝰ. Si ꝟo diſpōeret r̄ſpectu alt̓iꝰ qͣlitatis īhe cludere nep cꝰ in v̓. libeAn. ⁊ Ray. ēt nō porrigit̉ ad nepotes: ⁊ dicunt rētis filio: tūc nō porrigit̉ ad nepotes ad quos tē. Ang. reros. vt hic ⁊ ꝑit cōiter in ꝙ ē caſus in. l. gallꝰ. ꝑ totā illā. l. ⁊ maxīe in.§. īnō porrigit̉. d. qͣlitas vt ī caſu. l. vl. C. d̓ na. li. vbi ibi ēt an ſi.l. d̓ ꝗbus. d̓ ſtituēs. vbi ī ſtitutio facta de filio nō porrigit̉ ad lex diſpōit circa filios nō qꝛ filiꝰ ſimpl̓r: ſꝫ qꝛ fili lij appellatō legi. lꝫ aliꝗ ne poſthumi nepotē. Sꝫ mihi vr̄ᵈ ſalua eorū reuerētia ꝙ illa ſpuriꝰ lꝫ illa diſpoſitō nō ſit ꝑꝑ odiū filij: qꝛ ī nl hēant ī. l. fi. cōprehēdan de cōſti. ī pͥn .l. nihil faciat. nā tota lex gallꝰ ſi ꝗs eā bn̄ inſpilo d̓līꝗt: vt. l. ſpurij ī pͥn. sͣ. ad mū. tn̄ nō porrigit̉ tur. Et ꝗ cō ci. ⁊ ibi vide ciat loquit̉ qn̄ ꝗs inſtituit filiū certū ⁊ nomīatū ad nepotes: qꝛ ad eos n̄ trāſit illa qͣlitas ꝙ ſint prehendant̉ tur tenere ꝙ quo caſu appellatio filij: ad aliū nō porrigit̉ ſin̄ filii ſpurii teſtōris. ¶ Quero ꝗd ī reſcriptis pͥnci appellatione ſic. ⁊ Cy. in liberorū. vid̓ dubio: vt no. in. l. ſi ꝗs ita in pͥn. sͣ. d̓ te. tu. Sed pis: an appll̓atō filioꝝ porrigat̉ ad nepoteſᵇ rn̄. .l. i. C. q̄ ſit in. c. i. d̓ ſciſ lō. ꝯſue. ⁊ vt materia nr̄a loquit̉ qn̄ ꝗs inſtituit filios ſimpl̓r: aut reſcriptū illd̓ ꝯtinet bn̄ficiū: vt ſi īꝑator ꝯce mati. ⁊ quāde bar. in. l. quo caſu dico ꝙ īſtitutio ſeu alia ꝓuiſio facta d̓ dit caſtrū alicui ⁊ filiis ſuis tūc ītelligat̉ d̓ nepo do appellatō .ij. videndū ne filiorū ve filio extēdit̉ ad nepotes: hͨ ꝓbat̉ in. l. luciꝰ. lo fitibꝰ: qꝛ largiſſime ē īterp̄tādū: vt. l. vl. sͣ. de ꝯſti. ī fi. ⁊ qd̓ ibi niant neponale. sͣ. de hr̄di. inſtitu. vbi teſtator fratri ſuo ſb̓ pͥn. Si ꝟo ꝯtinet pͥuilegiū aliqd̓ ꝯͣ ius cōe: tcͣ ꝗa dixi ad tertes. vid̓ bal. tu. ⁊ no. bal. ſtituit ſub cōditiōe ſi d̓ceſſerit ſine filijs: ⁊ hͨ fapͥuilegia ſūt ſtricte īterp̄tāda: vt. C. d̓ inoffi. te. l. in. l. fi. de liī. l. ſācimuſ. cit volēs filijs fratris ꝓuidere. Et ꝯſtat ꝙ ibi ap ſi qn̄. ī pͥn. ītelligā ffricte. ita pōt ītelligi. d. l. ſꝫ ⁊ ber. preteri. in fi. de īoff. ⁊ in. c. ad ex pellatiōe filiorū ēt continēt̉ oēs liberi: vt ibi apmilites.§. i. sͣ. d̓ excu. tu. ꝓ hͦ ēt fac̄. qꝛ ſi pͥuilegiū teſta. ⁊ vide tirpandas. d̓ paret. Pro hͨ ēt facit. d. l. gallꝰ.§. inſtituēs. ẜm bart. in e. l. loꝗt̉ d̓ lib̓is ſeu poſth. reſtrīgit̉ ad d̓ſcēdētes ꝑ li fi. preſ. in no d ¶ Porrilec. quā ibi ponit. ita dꝫ intelligi. l. iuſta. ⁊. l. filij. neaꝫ maſculinam: vt. l. i. sͣ. de iur. īmu. ¶ Quero uella. ⁊ adde gat̉ ad nepo .sͣ. e. ¶ Scd̓o cāu qn̄ teſtator eos grauauit: vt ꝙ ꝓhibitio ꝗdᵉ ſi appell̓o filioꝝ ꝓfert̉a ꝯͣhētibꝰ. Rn̄. īterj tes. vtꝝ refiliorū non puta exhr̄dādo tūc appellatiōe filioꝝ nō cōtitari d̓bemꝰ ꝯͣ eū ꝓ quo ꝓfert̉ ẜꝫ materiā. l. veteſcriptū pͥnci trahitur ad nent̉ nepotes: vt no. in. l. filij. sͣ. e. ꝙ ꝓbat̉: qꝛ ea pis loq̄ns d̓ ribꝰ. sͣ. d̓ pac. Scd̓o pͥncipal̓r ē vidēdū in caſibꝰ nepotes ẜm filijs hēat lo eꝗtate quā maſculinū cōtinet feminū: ea eꝗtaī ꝗbꝰ dixi ꝙ appell̓one vel īterp̄tatōe filioꝝ ꝯti bal. in. l. vocū ī nepotite ⁊ appellatio filioꝝ porrigit̉ ad nepotes: vt. l. luntatis. C. nent̉ nepotes. an hͨ ſit ex ꝓpria ſignificatōeᶠ vel bus dicta ꝑ d̓ fideicom. iuſta.sͣ. e. ſꝫ in illis odioſis maſculinū nō ꝯtinet ex īterp̄tatiōe extēſiua gl. tꝫ ꝙ ſit ex ꝓpͥa ſignifi bar. hic ſeꝗt̉ ⁊ no. bar. in ſemininū: vt. l. i.§. q̄rit̉. de ven. inſpi. ergo ⁊cͣ. ad litteram catiōe: vt dixi ī vltīo ꝯͣrio. sͣ. Et iſtā opin. tenuit .l. filiuſfa.§. Pe. d̓ anc. ¶ Tertio cāu qn̄ teſtator nō diſponit circa eoſ diui. de le. i. Ia. bu. in qͣdā ſua diſpu. qd̓ ꝓbat ip̄e ſic. ꝓpria ī cle. i. d̓ bap ſed d̓ eis circa alios: vtputa ſi legat ācillā cuꝫ fiItē an̄ appel ſignifcatio ſumit̉ ex alluſiōe vocabuli: vt. l. ii.§. latione filiolijs: vel filios ācille: ⁊ tūc aut fieret dicta ſeꝑatō e ¶ Quero. appellata. sͣ. ſi cer. pe. ⁊. l. tugurii. sͣ. e. ti. ⁊. l. purū veniāt ne dura ⁊ appellatio filij porrigitur ad nepotes: vt ꝗd ſequitur pillꝰ.§. t̓ritoriū. jͣ. e. ſꝫ ẜꝫ alluſionē vocabuli appotes. vide iſtud Pe. d̓ hac. l. v̓. ſed papyriꝰ. ⁊. d. l. vxorē.§. ꝯcubine. sͣ. bal. ī. l. ij. C. pell̓o filii ꝯp̄hēdit nepotes. vt hͨ. ergo ⁊c̄. Pre anc. in cle. i. de bo. ma. et de le. iij. alias ſecꝰ: vt ibi no. ¶ Quarto caſu qn̄ terea gl. ī. d.§. vl. īſti. ꝗ da. tu. poſ. dicit ꝙ ille. ll. d̓ bap. ⁊ vid̓ bald. in pulꝟbuꝫ filij apponit̉ in diſpōne ꝑ modū cuiuſdaꝫ bal. ī repe. l. qͥ dicūt ꝙ filii appell̓one nō ꝯtinēt̉ nepotes: lochra. q. in. l. cōditiōis vel cauſe: tūc aut illa cōditio vel cā fa in ſuis. sͣ. de quūt̉ ẜꝫ cōeꝫ vſū loquēdi. ſꝫ cōis vſus loquēdi ſi filius que li. ⁊ poſtu. et uorē filiorū reſpicit: ⁊ tūc appellatiōe filiorū ꝯti ē. l. pe. C. ad nō ē ītellectꝰ ꝓpriꝰ ſꝫ figuratiuꝰ ⁊ īterp̄tatiuus: bal ī. l. cū vir mace. ⁊ Cy. nent̉ nepotes: al̓s ſecus qꝛ cōditio vel cā fauovt. l. cū d̓laniōis.§. aſinā. sͣ. d̓ fū. īſtru. ⁊ īſtru. le. de ꝯdi. ⁊ de. in. l. mili. C. rem filioruꝫ reſpiciēs dꝫ īpleri in forma ſpecifi⁊ Sali. ī. l. ij. ⁊. l. labeo. sͣ. d̓ ſup. le. ergo ⁊cͣ. Preterea cōiſvſ de q̄ſtio. ī. l. ca: ⁊ ꝓut iacent ꝟba: vt. l. ꝗ hr̄di. in pͥn. ⁊. l. mein. xxij. q. C. ꝗſquis. C. loquēdi nō pōt alt̓are ꝓpriū rei ſignificatū: vt de iur. ēphi. uius. de cōdi. ⁊ de. hoc ēt ꝓbat̉ per ea q̄ dicā. jͣ. ad. l. iul. ma. .l. ii. sͣ. d̓ vſuf. ea. reꝝ q̄ vſu ꝯſu. ergo rēanet ꝙ ne f ¶ Propria ⁊ vide no. li qn̄ ꝓfert̉ a. l. ¶ Scd̓o q̄ro qn̄ v̓bū filij ꝓfert̉ a potes ex ꝓpͥa ſignificatōe ꝯp̄hēdant̉. Ego hͨ ꝓ ſignificatiōe mita. ꝑ bar. lege vtrū porrigat̉ ad nepotes. circa qd̓ dico ꝓan ex ꝓpria bo ꝑ. l. iſtā. ꝟ. ſꝫ papi. vbi dr̄ nepotes ꝯtiēri. no. ī. l. alim̄ta. in cedendū eſſe qͣſi per eadē mēbra q̄ dicta ſūt. nā ſignificatiōe pͥn. sͣ. de ali. qd̓ dic̄ ꝯtineri nō āt dicit extēdi. ad idē. l. iuſta. sͣ filioꝝ appel aut. l. diſpoſitio cōtinet ꝓuiſionē filiorū circa tu e. ¶ Cōtrariū tꝫ dy.ſ. ꝙ ex īterp̄tatiōe extēſiua latōe ꝯtineā b ¶ Reſpectele dationē: ⁊ n̄ porrigit̉ ad nepoteſ: vt. l. ſꝫ ⁊ mi ſit hͨ vt ipſe no. ī. d. l. iuſta. sͣ. e. nō tn̄ ſe extēdit ī tur nepotes tu pupilloꝝ lites.§. i. sͣ. de excu. tu. rō eſt ea quā. sͣ. dixi. Aut vid̓ ꝑ pe. de Et iſta faciꝓbādo hͨ. ⁊ iſtā opi. puto veriorē qd̓ ꝓbo ex. l. cōtinet ꝓuiſionē filiorū circa alia ⁊ idē qꝛ porāhe. ī. d. cle. i. ūt ad id qd̓ iuſta. sͣ. e. vbi dicit tex. iuſta īterp̄tatiōe ⁊cͣ. Pre d̓ bap. ꝑ bal dixit Ang. ī rigit̉ ad nepotes ſiue diſpoſitio ſit facta ī fauoterea ex ea. l. ꝓbat̉ nā vbi dr̄ ꝙ appell̓o filii pordū. ī repe. l. ī .l. etiā circa rē filiorū pͥncipal̓r: ſiue in odiū alteriꝰ: tn̄ redūrigit̉ ad nepotes ea interp̄tatōe qͣ maſculinum ſuis. ī pe. co pͥn. ſol. mat. dat in fauorē filij pͥncipal̓r. vt in autͣ. vt exact. in lū. d̓ li. ⁊ po. vbi dicit ꝙ porrigit̉ ad femīnū: ſꝫ hͨ eſt ex īterp̄tatiōe extēſi ſtā. do.§. ij. coll. vij. ⁊ s. ad ma. l. filiū hēo. Aut bn̄ficiū illiꝰ. g ¶ Uſus lo ua: vt no. sͣ. e. l. i. ergo ⁊c̄. ſꝫ ad iſtā rn̄debat Ia. .l. ⁊.l. mariq̄ndi. no. bn̄ cōtinet odiū filiorū pͥncipal̓r ⁊ nō porrigit̉ ad bū. ꝙ ibi loꝗt̉ ex īterp̄tatōe decl̓atiua. hͦ ē ꝯgrua tū nō extēdi q̄ dicat̉ ꝓpͥa nepotes: vt pr̄. sͣ. de adul. ⁊. l. lege iulia.§. h̓ catur ad nepo ꝟbi expoſitōe: ⁊ hͨ ꝓut refert̉ ad appell̓onē filio ſignificatio. pite. sͣ. d̓ ri. nup. Si ꝟo cōtinet odiū filij ꝯſequē ⁊ vid̓ bal. ī. l. tes cū illd̓ pͥ rū erga nepotes. Sꝫ ꝓut refert̉ ad appell̓oneꝫ uilegiū non ter tūc extēdit̉ ad nepotes: vt. l. ſenatuſcōſul. sͣ. .i. alias fi. in maſculini erga femīnū: tūc ponit̉ ꝓ īterp̄tatōe tranſeat niſi xij. ⁊. xiiij. q. d̓ri. nup. rō qꝛ ſaltē ibi ē fauor reſpectu pupillo extēſiua: ⁊ ſic ꝟbū ſemel poſitū dꝫ determinare ad filios ei .C. de here. rūᵇ. Nec ob. p̄dictis qd̓ no. ꝑ Cy. in. l. ꝗſꝗs. C. uſdē matriiſti. ꝑ bal. ī. l. vtrūqꝫ vniformit̉: vt. l. certi. ꝯdi. in pͥn. sͣ. ſi cer. ad. l. iul. maie. qꝛ ibi appll̓o filioꝝ extēdit̉ ad ne monij nō al cū ſine. C. d̓ pe. Sꝫ hͨ rn̄ſio nō placꝫ: īmo ꝟbū ſemel poſituꝫ teriꝰ. vt no. potesᶜ ex vigore cōſtōnis imꝑatoris Fed. ibi re bo. qͥ li. dꝫ d̓terminare vniformit̉ vtrūqꝫ: vt. l. nā hͨ iure gl. ⁊ doct. in late ꝑ eū q̄ loquit̉ de liberis: vt ibi pꝫ. Aut de fi. .sͣ. de vul. ⁊ pu. ⁊. C. de teſta. mili. l. in teſtō. cuꝫ lijs nihil diſpoſuit pͥncipal̓r ſꝫ appll̓o filioꝝ poſi. ⁊ alie rōnes facte ꝑ eū nō vrgēt: vt. jͣ. dicetur.

De verbo. ſigni. 26 5 a ¶ Statuto cauetur. ⁊ de iſto ſtatuto ꝙ ſemine nō ſuccedāt ſtantibus manitus ſuccedat in regno nō ꝯp̄hēdit nepotē: ⁊ facit qd̓ no. bar. sͣ. ea. l. in ſculis. vide bonum dictū Saly. ⁊ ibi bal. in. l. ſancimus. C. de nup. Bal. .v. col. circa finē. Saly. ⁊ doc. in aucͣ. nouiſſima. C. de inoffi. teſta. ⁊ bal. in. l. maximū viciū ¶ ADDE pau. de caſt. ꝯſilio. cccxl. incipiente hereditas: ⁊ ibi an̄ ſtatutū .C. de libe. prete. ꝗ videtur tenere cōtra Bar. ⁊ vide bal. in. l. pe. alias fi. excludens matrem excludat etiam auiam. .C. de in ius vocā. ⁊ Cy. in. l. i. C. que ſit long. conſue. ⁊ quod no. bar. cū b C. l. A diuo marco: ⁊. l. in ꝗbꝰ: ⁊ ibi bal. C. de ſe. nup. ang. ⁊ imo. ꝯͣ in. l. his que ibi dixi in aucͣ. .i. ī pͥn. sͣ. ſo. poſt fratres ma. ꝑ bal. in ¶ Preterea probatur ꝙ propria ſignificatio .C. de ſuis ⁊ gradū lꝫ in veritate in ſecundo gradu ſit: ergo .l. fi. in. iij. verbi ſumit̉ ex diffinitione ⁊ quādo diffinitio re legit. Item eadē rōne aſſumit priuilegiuꝫ patris ſui: lꝫ ex ꝑ col. cuꝫ ſeq. pugnat alluſioni vocabuli ſtamus diffinitioni: faciunt no. .C. de lib. p̄ ſona ſua nō cōpetat. Et ex hoc apparet rn̄ſum per Bald. ⁊ vt. l. i. sͣ. de teſta. ⁊ ibi dixi. ſed filius diffinit̉ ille teri. ꝑ bart. ad argumēta que fiunt in ꝯtrarium ſi dicat̉ ſtaimo. in. l. pla .sͣ. in ver. qͥqui ex viro ⁊ vxore eius eſt natus: vt. l. filium. sͣ. ne.§. ſi duo tuta nō recipiūt interp̄tationē extēſiuā. ꝯcedo. ro ꝗd in rede his qui ſunt ſui vel alie. iur. ſed iſta diffinitio bus: ⁊ in. l. ſcript. ꝗa ſtatutuꝫ nō extendit̉ ad caſum in eo nō com huiuſmodi. non porrigitur ad nepotes cum eniꝫ dictio ex: c ¶ Salua ſit prehenſum. ⁊ iō ex veritate ſtatuti nō comp̄hē.§. ſi ticio. d̓ denotat cām proximam ⁊ īmediatā: vt. l. eo tēdignitas. ad ditur nepos ex perſona filij: ſed ſtatutū recipit leg. i. ⁊ cy. ī de cy. ī. l. i. pore. in fi. sͣ. de pecu. ⁊. l. nō dubium. C. de legi. .l. ſi publica interpretationē extēſiuaꝫ paſſiue: ꝗa ius cōe ſe .C. de adul. cū ſi. Sed conſtat ꝙ nepos nō eſt natus ex auo de adulte. ⁊ ⁊ bal. ī. l. cūextendit ad illud: vt. l. i.§. i. sͣ. de mune. ⁊ ho. ⁊ ioan. and. in ⁊ vxore eius īmediate: ergo diffinitio eius non ctos popu. ibi dixi. vnde lex ſe extendit ad ſtatutū: vt nepo ſpec. de ſucloſ. ī. xv. col. congruit nepoti reſpectu aui vt dicat̉ filius: ⁊ ꝑ tem faciat aſſumere priuilegium cōceſſum filio ce. ab īteſta. .C. de ſū. tri. hoc tollunt̉ omnes rationes facte per dn̄m ia. ⁊ bar. ⁊ que hoc etiam tenet Ia. de are. in quadā ſua diſpu ⁊ ibi tꝫ bal. bu. ⁊ hāc rōnem ipſe non ſoluit: nec etiā ipſe te ibi dixi in. l. ꝙ h̓ ſtatutū tatione dicens ꝙ ratio ſtatuti eſt vt agnatorum .ij.§. uiden tigit eā. ¶ Preterea propria ſignificatio ſumi valꝫ ob hāc ſalua ſit dignitas: que agnatio conſeruatur in fi dum. ad ter rōnē: ⁊ not. tur ex auctoritate: vt. l. proprie: ⁊. l. minus protu. ⁊ que di lios maſculos: vt inſti. de legi. agna. ſuc. ergo ea bal. ī. l. fi. C. prie. sͣ. e. ⁊ hac. l. in prin. Sed infinitas auctori xit dominuſ deꝫ ratione in nepote. Sed prima ratio magis de ī ius vo. tates habemus ꝙ appellatio filijnon continet meus in di ⁊ vide de rō placet: quia hec ratio: vt agnatoruꝫ ſalua ſit diſputatiōe ſi nepotes: vt hic in ver. totiēs: ⁊. l. ꝗd ſi nepotes ne huiꝰ ſtatu gnitasᶜ nō eſt expreſſa in ſtatuto. ¶ Quero pogiſmondus ti bal. in. l. ti. .sͣ. de teſta. tute. cum ſi. īmo appellatio nepotis in. iij. dubio ne retento eodem themate filius deceſſit ſuꝑſti cia cuꝫ teſtō ponitur: vt ſpēs diſtincta ⁊ ſeparata a filio: īmo ⁊ an appel.§. luciꝰ. el. te ex eo filia femina nepte defuncti aui: ⁊ femīa latione paqd̓ plus eſt vnus dicit̉ eſſe in primo gradu: aliꝰ .ij. de le. ij. ⁊ filia: an iſta neptis excludat filiam iſtam. Iſtam tris cōtinet̉ in ſecundo: vt. l. iuriſcōſultus.§. i. sͣ. de gradi. ⁊ bar. ī. l. ij.§. .q. tangit Cy. C. de adulte. l. i. ⁊ videtur tenere auus ⁊ mavidendū ad inſtit. de gra.§. primo gradu: ⁊.§. ſcd̓o gradu. tris auia. ui ꝙ neptis nō excludat filiam: quia in nepte ceſtertulia. ⁊ Pro hoc etiam videtur tex. in preal. l. filiuꝫ ha de bal. in. l. imo. i. l. ſi v̓o ſat ratio: vt agnatorum ſalua ſit dignitas. De nenſenius. beo sͣ. ad macedo. ⁊ illud puto veriſſimum nō .§. de viro terminatio mihi placetᵈ nō tamen per rationē .C. de neg. ſo. ma. ⁊ bal. obſtāte ꝙ ibi dicitur contineri: quia hoc intelli predictam: quoniam de ratione dicti ſtatuti nō geſt. ubi teī. l. defūctis go ex interpretatione extenſiua vt dictum eſt. net ꝙ ſic: ⁊ apparet. Veritas autem iſtius determinatiōis .C. de ſuis Nō ob. l. ſenatus. sͣ. de ri. nup. quia qd̓ ibi dicit Bal. ī. l. ſci⁊ legi. apparet ex eo quod dictum eſt. sͣ. nam tunc ap mus. ī fine. intelligo per interpretationem: vt no. ī. l. heres MDE ꝙ pellatio filij porrigit̉ ad nepotes de iure cōmu pͥnci. C. de pau. d̓ ca. ap quādoqꝫ sͣ. de acqui. here. ¶ His premiſſis reni quando profertur ſimpliciter ſub ea appella inoffi. teſta. pbat opi. ia. ducamus hanc materiam ad queſtiones de fa⁊ io. and. in d̓ are. eiꝰ ꝯſi. tione: quia filius ſecus ſi reſpectu alterius qua cto. Pone ſtatuto cauet̉ª ꝙ filia femina nō ſuc ſpec. de ſuc. .cccxxxviij. litatis: vt dictum eſt. sͣ. per. l. vlti. C. de na. li. Sꝫ ab īte. ī rub. īcipiēte pn̄s cedat extantibus filijs maſculis: ſꝫ ſit dote conhic filius nō excludit filiaꝫ: ideo quia filius ſim ⁊ bal. ī. l. qd̓ caſus ſeꝗtur tēta. Contingit ꝙ aliꝗs deceſſit relicto nepote vero. sͣ. de pliciter: ſꝫ quia filius maſculus. Sed iſta quali ro. conſilio ex filio maſculo: an ille nepos ſuccedat in totū le. ⁊ cū bar. .ccccxj. vbi tas maſculus non tranſit in nepteꝫ. ergo appa hic ad litte⁊ filia excludatur dn̄s Iac. bu. determinauit ꝙ ꝯſuluit ꝙ ſta ret ꝙ in ea non tranſit. l. diſpoſitio: ⁊ ſic nō po ram tranſit tutum exclu ſic: ꝗa appellatione filij continent̉ nepotes ex teſt aſſumere locum patris. ¶ Quero quid ſi fiPe. de an. dēs feminā propria ſignificatione: vt dictum eſt ẜm eū. Sꝫ in. d. cle. i. ⁊ lia dotata deceſſit relicto filio maſculo: an talis ꝑꝑ frēꝫ hꝫ lo iſta ratio non placet: vt. sͣ. dixi. Adducebat ip̄e ī. q. bar. hic cū in fratre nepos excludatur a filio: ⁊ videtur ꝙ non: quia adde ꝙ ſi aliam rōnem poſito ꝙ appellatio filij non pornō vtrinqꝫ ſtatutū loquitur de filia femina excludēda: ſed eēt aliqui ꝯiūcto vide rigatur ad nepotes ex propria ſignificatione: ad iſtū nepotē nō trāſit iſta qͣlitas ꝙ ſit feminafilij maſcuēt bal. ꝯſilio tamē an beneficiuꝫ datum filio porrigat̉ ad neli ⁊ nepotes ergo ⁊cͣ. Itē nō reꝑit̉. l. cautūᵉ ꝙ appellatiōe fi .cccxxij. lib. potes per ſtatutum nihil diſponitur. Remanet ex alijs filijt .iiij. vbi an lie ꝯtineat̉ nepos ex ea. Cōtrariū ē veritas. aut premortuis ſtatutū exclu ergo in hoc ius cōe: ⁊ certum eſt ꝙ beneficium enī iſte nepos ex filia vult ſuccedere ex perſona an iſti nepo dēs femīas ex datum filijs priuilegium ⁊ honor tranſit reguſua: ⁊ tūc ip̄e excludet̉ a patruo: cuꝫ ip̄e teneat tes cū filijs tātibꝰ frīb lariter ad nepotes: vt. C. de queſtio. l. milites. ⁊ cōcurrant. patruelibus ſcd̓m gradū: ⁊ filius teneat pͥmū: aut vult ſucce .l. a diuo marcoᵇ. e. ti. de pe. l. decurionuꝫ: ⁊ de excludat ilvide bal. in dere in locū mr̄is ſue: ⁊ tc̄ ſicut mr̄ excludebat̉ las extātibꝰ .l. in ꝗbus ſenato. l. emācipatū: ⁊. C. de priui. do. l. i. Hoc ita ip̄e: vt. l. illā. C. de col. ar. l. pomponi.§. ci ſororibꝰ pade ſe. nup. ⁊ ergo priuilegium ſeu beneficium a ſtatuto con ꝗſ. sͣ. d̓ acꝗ. poſ. ¶ Preterea mr̄ eiꝰ nō excludit̓ truelibus hic add̓ bal. ceſſum filijs ex diſpoſitione iuris cōmunis tran ⁊ imo. in. l. d ¶ Mihi pla ꝑꝑ d̓lictū ſed ꝑꝑ fauorē filij: vt. jͣ. dicā. ¶ Que ſibit ad nepotes. ¶ Preterea nepos filio ſubcet. Cū bar. ſi vero.§. de ro pōe ꝙ aliꝗs deceſſit relicto filio maſcl̓o ⁊ ne h̓ ſimpliciter viro ſo. ma. lato de medio locum filij incipit tenere: vt inſti. pote ex filia femina: an dictus nepos ex filia ex in pe. ⁊ vlti. trāſit pau. d̓ de exhere. libe.§. poſthumoruꝫ: ⁊ de here. que ca in cōſilio col. ⁊ ī. l. gal cludat̉ ꝑ filiū. dico ꝙ ſic: ꝗa filia primi gradus ab inteſta. defe.§. cum filius: ⁊. l. gallus.§. vidē .l. xxxxv. īcilus.§. inſtiqͣ mediāte nepos admittit̉ fuit talis ꝯditiōiſ o dū. de libe. ⁊ poſthū. Sꝫ ſi filius ſtatuti benefipiēte ¶ Chri tuens. sͣ. de ipſa excludebat̉: ergo ⁊ nepos ex ea nō obſtāte ſti noīe amē libe. ⁊ poſtcio hoc priuilegium habeat vt preferatur filie: ꝙ ipſe ſit maſculus. vt. l. a diuo marco. C. d̓ qōi ⁊cͣ. ꝓpone ī hu. ⁊ quod ergo ⁊ nepos loco eius ſuccedens. Ad hoc facaſtro ⁊cͣ. in no. bal. in. l. facit qd̓ dicā. jͣ. ꝓxi. q. ¶ Quero pone ꝙ aliꝗs d̓ cit qd̓ dicitur ꝙ ſubrogatuꝫ ſapit naturam eius ſi. ſꝫ ꝯͣ bart. ꝗſꝗs. C. ad ceſſit relicto nepote ex filio ⁊ nepote ſeu nepte tenet bal. in .l. iul. maie. in cuius locuꝫ ſubrogatur: vt. l. i.§. hoc. sͣ. ſi ꝗs ex filia: an dicti nepoteſ ex filia excludāt̉. iſta. q .l. fi. C. de in ⁊ ange. in. l. teſta. li. eē iuſ. fue. ⁊ hec opi. placet ꝑ rōnes pre venit ad illam opi. an cū nepotes inſimul ſucce ius vocā. lꝫ de quibus. dictas. ſicuti enim nepos ſuccedit in locum pa pe. de anc. ī de legi. ⁊ di dūt dicant̉ ſuccedere in locū pr̄is eoꝝ de qͣ fuetris ſui: ⁊ incipit tenere ex perſona pr̄is primuꝫ cle. i. de bacit dominuſ rūt opi. inter nr̄os gloſatores ī aucͣ. ceſſante. C. ptiſ. ſequat̉ ant. in probart. ꝑ ſaly. hemio d̓creta. ꝙ cōis vſus loquēdi oꝑat̉: ꝙ appellatiōe filioꝝ nō veniūt in. l. ij. C. de in ius vocā. ⁊ ibi dixi poſt Fulgo. nepotes allegat ia. bu. in. i. ꝯſti. C. facit qd̓ no. io. and. in. c. fūdamēta. de e ¶. l. Cautū idē ꝑ iſta in hac. q. tꝫ ang. in auc. de tri. ⁊ ſemiſ.§. neqꝫ illo. ēt elec. in nouella. dic̄ ēt bal. in. l. iij. C. de ſuis ⁊ leg. ꝙ ꝯſuetudo ꝙ pͥmogeꝑ illū tex. ⁊ ita dicit ſe pluries ꝯſuluiſſe. ⁊ vide pau. de ca. in. l. ꝗ ſuꝑſtitis. Ti LLI II

De verbo. ſigniin fi. de acꝗ. here. ⁊ vide no. ꝑ bal. ī aucͣ. ceſſante in. iij. col. de legi. here. aucͣ. niſi rog. C. ad trebel. ꝗ in hoc tꝫ cōtra dy. ⁊ bar. ſꝫ pau. de caſt. ibi tꝫ cōtra bal. ⁊ adde no. per cano. in. c. ī pn̄tia. de ꝓba. ⁊ de his q̄ pōit Bar. ⁊ in. l. maximū vicium de li. preteri. hic vide bal. in. l. i. C. de ꝯdi. inſer. ⁊ bar. oīno in. l. heredibus.§. ſi. ad tre ADDE ꝙ idē cōſuluit pau. de ca. cōſi. cccxlj. īcipiēte p̄ſupoſito ang. ꝯſi. bel. adde qd̓ dixit bal. in. c. i. de ſucceſ. feu. in.§. filia v̓o. in fi. ꝙ ſi pater re .ccx. bal. cōſi. cclxxxvj. lib. i. ⁊ ꝯſi. xxxiiij. ⁊ cōſilio. clviiij. lib. iiij. a ¶ Pone exēplū. ⁊. iſta faciūt ad. q. ſi teſtator grauat filiū de reſtituendo cipit feudū ꝓ ſe ⁊ filijs maſculis ⁊ feminis ex ſuo corꝑe natis cōtinetur deceſſerit ſifilius filie al ne filijs ma legat. l. i. C. ſculis an ne de ꝯdi. īſer. de legi. here. in qua teneo ꝙ ēt dicti nepotes di aliquo niſi pͥus ſibi naſcat̉ filiꝰ: vt hac. l. ī fi. mō potes ex fi⁊ cōſuluit ēt ſi ꝗdē ꝑ natiuitatē filii diſpō collata in ꝑſonā fi cant̉ ī locū pr̄is ſuccedere: vt in auten. d̓ here. q̄ lia faciāt de bal. ī cōſilio lioruꝫ natoꝝ vel naſcituroꝝ ex aliquo vel cōdi ab īte. defe.§. ſinaūt. cū ſequē. v̓. illd̓ palā eſt ꝗa ficere fidei pūctus taliſ tio diſpōnis ē īpleta: tūc ꝑſona nepotis nō ꝯp̄cōmiſſū vid̓ eſt ꝗdā teſta in locū pr̄is d̓functi ⁊cͣ. ⁊ plene dixi ī. l. ij.§. i. sͣ. tor hn̄s fraio. an. in ad hēdit̉. Exēplūᵈ ī. d. l. gallꝰ.§. idē credēdū: vbi de ſu. ⁊ leg. here. ¶ Preterea ad declarationē di. ad ſpe. in trē ſuū ꝙ re ꝗs īſtituit nepotē ꝗ ſibi ex ſuo filio naſcet̉ ex td̓ predictaꝝ qōnū q̄ tangunt̉ d̓ nepote ex filia do lictū factuꝫ ti. de teſta. ī nato nepote īſtitutio hꝫ ſuū effectū in eius ꝑſo tata: vt ceſſent ꝯtraria q̄ hͨ poſſent obijci ē ſcien rub. ⁊ facit tibi ⁊ filijs ex tuo cortex. hic alle. na: merito ad ꝓnepotē naſciturū ex eo nō extē dū: ꝙ qn̄qꝫ filia excludit̉ morte vel repudiatioin. c. i.§. hoc poreª natis dit̉. ar. l. bone.§. hoc ſermone. sͣ. e. Si ꝟo ī ꝑſo ne tūc ſuccedit nepos ex ea ex ſua ꝑſona: vt diaūt. vide tn̄ vificat̉ in ne na filii primo nati nō ꝯmittit̉ tūc ad ꝑſonā infe cta iura dicunt vulgaria. rō ꝗa affectio q̄ erat in tex. in. l. copote ex filia riorū extēdit̉. exēplū in. d. l. luciuſ. sͣ. de here. in gnoſcere.§. filia trāſit in nepotē. Iteꝫ ceſſat id qd̓ obſtabat ⁊ ita dicit te liberorū. sͣ. nere bart. h̓ ſti. vbi teſtator grauauit aliquē ſi filiū filiāue ex nepoti: qn̄qꝫ filia excludit̉ ꝓpter eius delictū. ⁊ .e. ⁊ bal. ī. l. ꝑ. d. l. luciuſ ſe natū nō habuerit. nā illa ꝟba ītelligūt̉ ſi eos ingratitudinē. Et idē: ꝗa nō nocet nepoti qn̄ il ⁊. l. i.§. liber .i. C. de con non habuerit tꝑe mortis ſue: vt. l. ex facto.§. ſi la ingratitudo ī nepote ceſſat: vt. l. ſi ꝗſ filiū. C. tinuſ. de exe di. inſer. ꝗs. ad trebel. ⁊. d. l. luciꝰ: ⁊ iō lꝫ filius naſcat̉ ad cū. tu. ⁊ ſi re de inoffi. teſta. ⁊. l. iij.§. ſi emācipatꝰ. de ꝯtra ta. b ¶ Cōtrariū videt̉: ⁊ ad linqͦ vel dohuc veꝝ nō ē ipſū tꝑe mortis ſue filiū habuiſſe facit. sͣ. ad tertuli. l. ij.§. fi. ⁊ qd̓ ibi dixi. Qn̄qꝫ fi tibi caſtꝝ ita materiā ad ⁊ iō ſi filiꝰ decedat ⁊ remanet nepos ad ꝑſonaꝫ lia excludit̉ ꝓpter fauorē d̓cedētis vel alterius: ꝙ hēas ꝓ te de ꝙ ſi ꝗs talis nepotis dicta ꝯditio extēdit̉: vt. d. l. luciꝰ ⁊ tūc ſicut excludebat̉ filia ita nepos ſeu neptiſ ⁊ deſcēdētiacceperit in ¶ Quero dr̄ hic in pͥn. ꝙ appellatiōe liberorū. bus ex te na emphiteoſiꝫ ex ea. rō: ꝗa ille fauor durat mortua filia ſic̄ ea tis: alias repro ſe ⁊ ſuiſ ꝯtinēt̉ oēs. ¶ Quero nūꝗd hoc ſit ītelligēduꝫ viua. de fauore d̓cedētis pono exemplum. dicit uertatur ad filijs maſcu de oībꝰ īferioribꝰ ēt in īfinitū. Rn̄deo nō. ſꝫ ꝓpͥe ſtatutū ciuitatis eugubij ꝙ filia dotata nō poſlis nō ꝯp̄hē me ⁊ deceſverbū liberoꝝ porrigit̉ vſqꝫ ad nepotem vltra ſi venire cōtra teſtm̄ pr̄is. certe idē erit de nepo dūt̉ nepoteſ ſiſti cuꝫ vni maſculi ex co filio qui te ex ea. Caſus eſt. sͣ. de teſta. mili. l. ꝗ iure milieos: poſteriores vocant̉: vt. l. iuriſconſultus.§ femina ideꝫ poſtea deceſ tari. cū. l. ſe. vbi fauore militū eſt inductū ꝙ poſ ꝑentes. sͣ. de gradi. ¶ Quero ꝗd ſi in teſtō ali ſit ſine deſcē ſubſtitutiōe cuius illitterati reꝑit̉ hoc ꝟbū liberoꝝ. an hēat ſit p̄terire vel exheredare filios ſine cā. pone eifacta ſi d̓ceſ dētibꝰ ex ſe: p̄dictā ſignificationē. Rug. videt̉ dicere ꝙ nō go ꝙ miles fuit huius ꝓpoſiti ꝙ naſciturus ſibi ſerit ſine fian caſtrū ad lijs maſculiſ ꝗa talis modus dicēdi nō cadit īidiotā: vt no. me reuertat̉ nō ſuccederet. no. ꝙ dicit ſibi ⁊ ſic d̓ naſcituris ita videt̉ tecy. et bal. in in. l. ꝙ ſi nepoteſ. sͣ. de teſta. tu. vult dicere vtpu ex filia nō cogitauit: tn̄ nati ex filia excludūt̉: vt nere bal. ī. l. aucͣ. ſꝫ ⁊ ſiꝗs to ꝙ illud v̓bū liberoꝝ nō hꝫ vulgare ẜm idio ibi: ita in ꝓpoſito d̓ fauore alterius pone exemſed ſi hac.§. ī. vj. col. C. d̓ liberos. de ma nr̄m: ⁊ iō ab eo nō potuit ꝓferri. Sꝫ poſito plūª in themate p̄alle. q. vbi filia excludit̉ ꝓpter ſe. nupt. tꝫ in ius vocā. ꝙ ſic: et ad ꝙ a teſtatore illr̄ato tale verbū ſit ꝓlatū: tn̄ cre fauorē filij maſculi. certe defuncta filia durat ad ⁊ vide bal. ī bar. h̓ adde dendū eſt notario ꝗ tale teſtm̄ ſcripſit ſcripſiſſe hic fauor filij: ⁊ ſic excludit ēt nepotē ex ea. naꝫ aucͣ. ſi quas Pau. d̓ ca. ꝟba īportātia illd̓ qd̓ teſtator expͥmebat ⁊ voleſtatutū qd̓ dicit ꝙ filia femina nō ſuccedat extā ruinaſ. in fi. in. l. gallus. C. d̓ ſa. ſan. tibus filijs maſculis ⁊cͣ. in ꝑſona maſculorū cōbat. ar. eius qd̓ no. C. de vſur. l. i. ⁊ sͣ. de ver. ob .§. inſtituēs eccle. ⁊ ſpe d̓ lib. poſth. .l. ſciēdū. ⁊ qd̓ ibi dixi. ¶ Quero anᵉ appellatio tinet diſpoſitionē. q. d. maſculi ſuccedāt ⁊ filia in ti. d̓ loca. dixit etiam ne pr̄is ꝯtineat̉ auus. Rn̄deo in diſpōne hoīs femina nō: vt. l. fideicō.§. cū eēt. d̓ le. iii. ⁊ ad. l. .§. nunc ali Bal. in p̄lu fal. l. in rōne.§. tā etſi. lꝫ ergo nepos ex filia non nō hēmuſ iura de hoc tractātia. rō: ꝗa pr̄ nō di qua. v̓. cxlvj. dijs feudoꝝ ⁊ qd̓ habet̉ excludat̉ ex vigore illoꝝ ꝟboꝝ ꝗbus dr̄ filia fe niſi reſpectu filii: ⁊ iō cū ab hoīe ꝟbuꝫ pr̄is ꝓꝙ ſi fit mē ī. c. i.§. hoc tio d̓ d̓ſcēdē ferat̉ ad certā ꝑſonā.ſ. ad pr̄em alicuiꝰ filii ſe re mina nō ſuccedat: tn̄ excluditur ex vigore illoꝝ autē. ꝗ feu. tibus ex tuo fert: ⁊ iō ad aliā ꝑſonā nō extēdit̉: vt. l. ſi ꝗs ita. verboꝝ ꝗbꝰ dr̄ ꝙ maſculi ſuccedāt. vr̄ enī alios da. poſ. ⁊ ī. c. corpore ve .i.§. fi. d̓ ſuc in pͥn. sͣ. de teſta. tu. Sꝫ hoc v̓bū filii pōt ꝓferri excludere: vt. l. cū p̄tor. sͣ. d̓ iudi. ⁊ de hoc vr̄ caniunt oēſ in ceſ. ſeudo. ⁊ ſus. x. col. ꝗ feu. da. poſ. c. i.§. hoc autē. vbi ſic̄ fi ſimpliciter nō reſpectu alicuiꝰ iā nati: vt ex. l. sͣ infinituꝫ. Spe. ī. d.§. ADDE ꝙ lia femina excludit̉: ita nepotes ex ea: ⁊ ibi ē rō allegata apparet. Sꝫ in diſpōne legali pluries nunc aliqua appellatiōe reꝑit̉ ꝟbū pr̄ ſimpliciter ꝓlatū lꝫ nō hēamꝰ tot fauor dn̄i. ¶ Quero an appellatiōe nepotū cōti ver. ix. ⁊ io. filioꝝ ex ſuo an. ī. d. rub. neant̉ ꝓ nepotes ⁊ vlteriores: ⁊ vr̄ ꝙ non: vt in leges quot de ꝟbo filii: ⁊ iō diſtinguit̉. aut ꝓfer corpore vein addi. poſt niunt nepover. totiēs. sͣ. d̓ li. ⁊ poſt. l. gallus.§. īſtituēs. In tur in caſu fauorabili ⁊ extēdit̉ ad auū: vt. l. iu Ricar. mal. tes ex filia ꝯtrariū videt̉ᵇ ꝗa ſic̄ appellatiōe nurꝰ ꝯtinet̉ ꝓ ſta. sͣ. e. ⁊ qd̓ no. in. l. nōnūꝙͣ. sͣ. de col. bo. in gl ⁊ ꝓ hoc ꝗa Bal. conſi. nurus ita appellatiōe nepotis ꝯtinet̉ ꝓnepos. parua. Si vero in caſu odij: tūc ad auū nō extē ſi non venit .xviiij. li. v. filia tāto mi vt. sͣ. e. l. nurꝰ ⁊. l. gn̓i. ⁊. l. ſoceri. ⁊ iō puto ꝙ eo dit̉: vt. l. lege iulia.§. hoc capite. sͣ. de ri. nup. ⁊ d ¶ Exēpluꝫ. nuſ nepoſcaſu quo appellatiōe filii cōtinet̉ nepos eo caſu ꝓ intellectu .l. pr̄. sͣ. de adul. Alias leges loquentes ſpāliter eſt ī vlterio huius ſoluappellatione nepotis ꝯtinet̉ ꝓnepos. Ad ꝯtra de pr̄e: ⁊ auo nō hēmus. tn̄ ſi aliqua diſpōne le ri gradu et tio. vide an. minus dileria rn̄de: vt dixi in. d.§. inſtituēs. ¶ Quero ꝗd gis vel hoīs caſus accideret puto ex his mēbris ⁊ Pau. de ctus. vide ſi in aliqͣ diſpōne fiat mētio de filiis ex ſe natis: q̄ poſita ſūt.sͣ. circa appellationem filii poſſe ⁊ ca. in. d.§. i. bal. in. l. ma vt īſtituo filios naſcituros ex tali vel ſimilia ver idē credenalias qōnes de pr̄e ⁊ auo decidi. habet enim ea ximū viciuꝫ dū ⁊ imo. in ba: vtꝝ iſto caſu appellatione filioꝝ ꝯp̄hēdant̉ dem rōnē: vt. l. iuſta. sͣ. e. ti. C. de li. pre .d. l. gallus. te. ⁊ ita con nepoteſ: ⁊ videt̉ ꝙ nō: vt. d. l. gallꝰ.§. idē credē Pe iſtū tex. di.§. īſtituēſ. ⁊ ſuluit dn̄s Ranſacta. q ꝙ exceptio p̄ dū. ¶ In ꝯtrariū vr̄. d. l. lucius. sͣ. de here. īſti. ibi vid̓ bar. ant. ⁊ pe. de ⁊ Bal. Rn̄deo tu d̓bes ſcire ꝙ nepos nō pōt naſci ex ſcriptōis impedit lit. cōteſta. dixi in. l. cū anc. i0an. de e ¶ Quero monte gare an̄. add̓ bar. mo. bar. dn̄s ſaly. Flo. de ſancto petro. ⁊ Mathe. ⁊ vide qd̓ no. bar. in. l. in aucͣ. ex teſt. C. de ſe. nup. vtrū aūt appellatiōe matris cōtineat̉ auia. vi .i. alias. ij.§. vidēdū. ad trebel. ⁊ ad p̄dicta adde bal. in. l. cū vir. de ꝯdi. ⁊ de Bal. ī. l. ij. C. de bo. ma. ⁊ an appellatiōe auie ꝓuia: ⁊ nepotis ꝓnepoſ. demō. ⁊ nō. ꝑ archi. xvj. q. iiij. ſi ꝗs ſuadēte: ⁊ imo. in. l. qd̓ dicit̉. de v̓bo. vide q̄ dixi in auc̄. matri ⁊ auie. C. qn̄ mu. tu offi. fū. po. ⁊ ꝗ veniāt appel ob. ſi aūt accipio ꝓ me ⁊ meis deſcēdētibus ex virili ſexu nō venit nepos latiōe fratris ⁊ ſororis vide in. l. lucius.§. q̄ſitū. de le. iij. Io. an. in Spe. ex filia. ita bal. ⁊ īmo. in. l. gallus.§. nūc de lege. ⁊ libe. ⁊ poſthumis. in rub. de ſucce. ab īte. vbi dicit ꝙ nepos cōtinet̉ noīe fratris: ⁊ auus no c ¶ Quero ꝗd. Quid ſi dicat̉ de filijs ex ſe natis an ꝯp̄hendāt̉ nepotes: ⁊ mine patris: ꝗs aūt veniat appellatiōe patrui: an veniat patruus magn vide q̄ dixi pꝰ bar. ī. l. gallꝰ.§. īſtituēs. sͣ. de lib. ⁊ poſthū. ꝗd in moaſterio. vide in. l. i. C. de ſucceſ. edic. ⁊ ꝙ appellatiōe patriſ in ſtatuto veniat auꝰ. iſto caſu vide bar. in ꝯſilio parmēſis ꝗdā. ⁊ Dy. in. l. ſi ꝗs ita.§. fi. de leg tꝫ Bal. in no. q. in. l. ſcimus. in fi. prin. C. de inof. teſta. an aūt appellatiōe .ij. ꝗbus cōtradicit ia. de bel. in aucͣ. de ſan. epiſ.§. ſꝫ hoc de pn̄ti: ⁊ bal. in nouerce veniat nouerca magna.i. ſecūda vxor aui. vide bal. in. l. hac edi

De verbo. ſigni. 26 6 ctali in ver. hāc obſeruationē. C. de ſe. nup. ⁊ ad bar. h̓ an appellatiōe pa Bald. in. l. iij. de offi. preſi. tris veniat auus. adde Bal. in. l. nenſenius. sͣ. de neg. geſt. ⁊ in. l. ſcimus. I qua pena. oppo. an ⁊ qn̄ a mulcta poſſit appellari vīde ī. l. ⁊ ī mul in fine. in pͥn. C. de inoſ. teſt. ⁊ in. l. qd̓ vero de legi. ⁊ io. an. plene in ſpec. s ctis. sͣ. de appel. ⁊ que differentia ſit īter mulctā ⁊ penā. vide bald. de ſuc. ab inteſta. ⁊ bal. in. l. quicūqꝫ de bo. ma. in. l. certa. C. qn̄ ꝓuo. ⁊ per Spe. in ti. de ſen. ꝓla.§. ij. ver. eſt quarta ADDE ꝙ appellatione fratris contineatur ſoror bal. ꝯſi. cccxxij. lib. iiij. differentia: ⁊ ver. ſe. glo. tn̄ in. c. i. de do. ⁊ contu. īinuit ꝙ pena ⁊ mulcta Uob d affirſint ideꝫ qd̓ matio intellige ve querebatur. sͣ. iudi. ſol. ⁊ in. l. fi. sͣ. pro ſuo. infra decē dies: lꝫ poſſit appellari. ſi illa opinio nē. qd̓ limirum lato ſū tat Cy. in. l. ¶Due negatiōes faciūt eſt vera habes caſum hic ꝙ in penis nō eſt ꝓuo pto vocabu 3 EOOI S. vnam affirmationeꝫ qui ſe patriſ lo vt hic ꝑ catio hoc eſt iuſ prouocādi non impedit execu .C. vn̄ libe bar. poſt gl. vt hic ſūt tres negatiōes. Due affirmāt: tionē: ⁊ hoc innuit tex. ibi ꝙ de pena ꝓuocatio ri. Add̓ bar. MMMb 9 ⁊ alia eas d̓ſtruit: ⁊ ſic remanet negatiua: vt. l. i. in. l. i. sͣ. de non eſt ſimul atqꝫ enim ⁊cͣ. Sꝫ iſtam lec. non te puniti qꝛ nō .§. i. sͣ. de here. īſti. ⁊. l. i. sͣ. d̓ cadaue. puni. l. nō. cada. puni. iurant d̓ canui in. l. fi. sͣ. nil noua. appel. pen. ⁊ gl. tangit in nūqͣ. sͣ. de col. bono. ⁊ vide Cy. in. l. i. C. de ſer. ⁊ Io. an. ple lūnia poſſūt .l. qui vltimo. sͣ. de pe. Quid ergo voluit dicere ne in Spec. appellare: ⁊ fugi. ¶ Ex. l. ſequenti. paulus? Rn̄deo nō vult aliud dicere niſi illd̓ qd̓ de ſuc. ab in ē pena lega¶ Si ciuitas iuit ad exercitū: ⁊ aliꝗs ibi delinteſta. ⁊ adde glo. format in. l. ex iudiciorū. sͣ. de accu. ſi infra lis. ẜm ſpec. quat an ptās ciuitatis poſſit illū punire. in ti. de iura bart. ī. l. i.§. decēniū moriatur delinquens tranſit pena ad mēto calū. generaliter. heredē: ꝗa ſtatiꝫ debetur. Doc. vltramōtani re Upillus .§. fi. v̓ſi. i. ⁊ de leg. p̄ſtā. prehendunt iſtā gl. Sꝫ debet diſtingui illa opi. ibi Io. and. UpilCiuitas iſta ꝑ iſtā. l. ꝙ quādo d̓cedit ille qui eſt dānatus ad poſt relatas p lus.§. Territoriū uit ad exercivarias opi. terri penā infra decē dies trāſmittit ad heredes: ꝗa e ¶ Moriat̉ tum. mō aliꝗs in illo exercitu deliquit: an ptās toriū. ꝗd ſit ſtatim debet̉: ſed mulcta nō niſi trāſacto decen delinquēs ⁊ territoriū: ⁊ huius ciuitatis poſſet illū qui deliquit in exercinio: ⁊ ideo non tranſiret ad heredem. Et iſtas vide bal. ī. l. ꝗa facit ad tu punire: ⁊ doc. d̓termināt ꝑ. l. iſtā ꝙ ſicᶜ ꝗa ter .i. in. vj. col. duaſ lec. do ego: ⁊ iſta lex facit: an ab iniquitate multa ⁊ ma ritoriū dicit̉ a terrēdo: ⁊ ſic ꝗa illum locū terret .C. ex delic. xime ad ea q̄ legis poſſit appellari. dixi vobis in. l. fi. sͣ. de ap defunc. hn̄tur in. l. ibi: ideo ⁊cͣ. pel. reci. ¶ Dicitur hic ꝙ mulcta ita d̓mū debef ¶ Poſſūt ſi. sͣ. d̓ iuriſ. ¶ Ex.§. ſequenti. tur ſi imponitur ab eo qui pōt: ⁊ ſic omnis iuimponere. om. iudi. ad ¶ An interrogatꝰ ſi d̓bet. xx. rn̄deat ꝙ nō ſi deQui poſſint dex imponere non poteſt. Cōtra. sͣ. ſi ꝗs ius di de qd̓ Ioā. mulctare. vt beat. x. an̄ dicat̉ deierare. and. in. c. vt cen. nō obtē. l. i. breuiter quidā ſūt magiſtratus de Spec. in animarū.§. Uide gl. que īcipit cā tollēde maiores: ⁊ pn̄t imponereᶠ maiores mulctas ⁊ ī ti. de ſen.§. ſtatutuꝫ. de CCI Ou. dubitatiōis ⁊cͣ. An ille qui nemagnis negocijs: vt hic ⁊. l. maiores. C. de mō .i. ver. ſꝫ nū cōſti. in. vj. gat in iudicio interrogatꝰ.ſ. an dꝫ. xx. negat ⁊ d̓ ꝗd: ⁊ ibi an mulcta. Minores poſſunt minores imponere dicit ꝙ vbi ptātes terra bet. x. an ille dicat̉ deierare: ⁊ credo ꝙ ſic: ꝗa in aliꝗs popunō magnas: vt. l. defenſores. C. de d̓fen. ci. parrum poſtint lus vel dn̄s iudicio īterrogatus nō ſolū de vl̓ibus dꝫ rn̄de. uas ſic: vt. l. i.§. ſi ꝗs ius dicē. non obtē. Iudex mulctare. hꝫ ptātē ter re: ſꝫ ēt de qualibet eius ꝑte. ¶ Ultimo gl. dicit ad quod fadelegatus nō pōt īponere niſi ſit ſibi cōmiſſuꝫ rendi vt flo cit quod diqd̓ cōe eſt: meū eſt ⁊cͣ. dic ꝑ Dy. in. c. qd̓ oēs tārentini qui vt. l. aliud. sͣ. e. ⁊. l. iij. in fi. sͣ. de iudi. An arbiter xi in. l. impe hn̄t ptātem git. extra de reg. iur. lib. vj. poſſit īponere. dic vt. l. non ex oībus. sͣ. de arbi. rium. sͣ. d̓ iu terrendi pi¶ Ex. l. ſequenti. ¶ Oppo. ꝙ mulcta eſt limitata: vt. l. eos. C. de riſdi. om iu. ſtorienſes: ⁊ An oīs iudex poſſit īponere mulctā: ibi. Dicit̉ ⁊ vide quod mō mulcta. Glo. huiꝰ ꝯtrarij timore dicit q̄daꝫ aretinos: tc̄ notat idem hic. Et an ſtāte ſtatuto ꝙ pro furto iudex poſille locus ꝗ ꝟba q̄ vide ⁊ incipit qn̄qꝫ enī. l. ⁊ ẜm iſtaꝫ glo. Spec. in ti. pōt terreri ſit īponere penā vel habeat arbitriū. ſi cōdem potuit verum dicere labeo: ⁊ ſcire ꝗd ē pena: ⁊ de cōtuma appellat̉ de net an erit mulcta vel pena: ibi. Quero. An aūt ꝗd ē mulcta eſt bonū ſcire ꝓpter ꝓuocatiōes. cia ꝑ totuꝫ fortia ⁊ d̓ di ⁊ Hoſtiē. in ſi iudex hꝫ arbitriū puniēdi: ⁊ pro vili ꝑcuſſioQuero ſtatutū dicit ꝙ pro furto iudex poſſit ſtrictu. adde ſūma d̓ mul ne condēnet aliquē in ducētis libris: an ille pobar. in. l. cūīponere penā vel habeat arbitriū. ſi condēnet. cta. ⁊ no. pul ctos poputerit appellare vide in fi. an eſt mulcta vel pena. ⁊ iſta gl. vr̄ dicere ꝙ muchre Bald. los. ī. xj. col. in. l. ij. in fi. Qupoᵈ dicicta vbi nō eſt certa. dico ſi poteſtas hꝫ arbitriuꝫ ī. viiij. q. C. I qua pena. tur hͦ ꝙ a pe.sͣ. de iudi. ⁊ in re ⁊ in ꝑſona: tc̄ nō ē mulcta: ſꝫ pena: ꝗa mul de ſū. tri. ⁊ adde quod na nō pōt appellari. ꝯtra. sͣ. de his ꝗ no. hic. Itē dic̄ cta ſemꝑ pecuniaria eſt. Et iō ſi pōt eē corpora non pōt iuIo. an. in. c. infa. l. fur. in prin. Dicūt ꝗdā ꝙ aliud in publilisᵍ iſtud arbitriū nō eſt mulcta: vt. l. aliud.§. in dex mulctācū cōtingat cis: ⁊ aliud in pͥuatis. Iſtd̓ eſt truffa ꝓpter. l. nō do penā qua ter mulctā. sͣ. e. ſi pōt ſolū pena pecuniariā īpo de fo. cōpe. drupli excetm̄. sͣ. de appel. Alij ꝙ ab executiōe nō appella in gl. qͣꝫuis. nere: ⁊ tūc etiā eſt pena: ꝗa pena eſt delictoꝝ co dere: niſi ſit tur truffa eſt ꝑ. l. ab executiōe. sͣ. de appel. Alia ꝙ lꝫ ꝗs non hertio: ſiue ſit certa ſiue nō: cū ꝓ delicto īponia iure exp̄ſhabeat terri ſo. eſt ⁊ bona ꝙ a pena nō appellat̉ qn̄ eſt ꝯfeſ ſum. xvij. q. tur ſemꝑ eſt pena: ⁊ qd̓ iudex d̓clarat: ē. l. vt. l. ſā toriuꝫ: ſi tn̄ .iiij. ꝗſꝗs. in ſus d̓lictū: ⁊ vult appellare arguēdo iniquitatē ctio legū. sͣ. d̓ pe. mulcta enī ē cuiuſdā d̓licti ſpā habeat ptā glo. iuris ꝙ nimis grauauit eū: tūc non poteſt: ſꝫ ab tē in certas lis pena qͣſi ex ꝓpͥo motu iudicis ꝓcedit: vt. l. g ¶ Eſſe corꝑſonas pro iniquitate iudicis ſic: ⁊ ẜm hoc Pa. debuiſſet alid̓.§. īter. sͣ. e. ⁊ ſi iudex punit eū ꝗ nimis crida poralis. Qn̄ pter illas reprehēdi nō labeo. Et iſtā om̄s doc. cōiter teptās habeuit corā eo: vel nō obediuit p̄cepto ſuo: ſed fui ſonas dicit̉ bit̉ arbitriū nēt: ⁊ ē vera ī ſe: ſed ꝓpterea nō habes ītellectū tū ē delictū cōe oībꝰ: ⁊ iō illud qd̓ glo. hic dicit. habere terri in ere ⁊ in ꝑ huiꝰ. l. ꝗa nulla eēt dr̄ia inter mulctam ⁊ penā: toriū. ⁊ vid̓ ꝙ ī. l. ſi ꝗs reū. sͣ. de cu. reo. eſt mulcta: ⁊ nō pe ſona. vid̓ qd̓ qd̓ dixi ī. d. ⁊ ſic Paulus nō videt̉ bn̄ rn̄diſſe qd̓ nō eſt ve na: ſꝫ in alio dicit ꝙ in. l. aliud intereſt mulcta ⁊ no. Bal. ī. l. .l. fi. ⁊ adde data opera riſimile. Guil. de cu. in. d. l. addictos. C. d̓ epiſ bn̄ vt ibi pꝫ. ¶ Ultimo egoᵛ formo vnā qōneꝫ qd̓ dixit bar .xvij. col. C. audi. tenuit ꝙ ī cā capitali poteſt fieri executio ptās hꝫ arbitriū puniendi me ꝓ vili ꝑcuſſione: tol. in. l. i. in qui accuſa. vlti. col. de ⁊ gl. in aucͣ. iuriſ. om. iu. de armis. qͥ ⁊ vide quod ad hāc. l. no. bar. sͣ. de acqui. re. do. in. l. īter.§. fi. Quid aūt pena eris et perſone nō pōt in pactū deduci ẜm Bal. in. l. pe. in. x. qōne. ſit diſtrictus. vide bal. in. c. i. in pͥn. ⁊ in. c. itē ſi ꝗs. qui. mo. feu. amit. vbi de execu. rei iudi. aliꝗd ꝑ eū: ⁊ qd̓ no. in cle. ne romani.§. ſane. de elec. ⁊ inſti. de act.§. rurh ¶ Ultimo ego. an poſſit appellari ab his q̄ depēdent ab arbitrio iudicis ſus. ⁊ in cle. paſtoralis. de re iudi. nā dicit̉ a diſtringendo: ⁊ in mari dicit̉ adde que hn̄tur in. l. i. C. ſi ſe. in īteg. reſti. ꝑ Ro. in. l. admonēdi. circa fi. diſtrictus haberi ⁊ poſſideri: vt eſt glo. in. d. c. vbi ꝑiculum. quaꝫ allegat ꝑ vnā chartā vel duas. sͣ. de iureiurā. ⁊ ꝓ hoc ꝗa etiā ī arbitrijs pōt doBal. ī. l. fi. C. de teſta. c. vbi ꝑiculū. de elec. C. de ſer. fu. aucͣ. nouo iure: ⁊ lus cōmitti ꝑ iudicē: vt refert bal. in. l. ſi fugitiui. de ſer. fugi. ⁊ iſtis adde ita dicit Bal. in. d. c. i. in prin. ⁊ bal. in. l. i. C. de ſen. ex peri. reci. ⁊ in. d. c. Imo. in. l. publicoꝝ in. ij. charta. de publi. iudi. ⁊ q̄ dixi poſt bart. in. l. qd̓ .i.§. fi. ⁊ aliꝗd ꝑ bal. in rub. que ſint rega. ⁊ appellatione territorij venit iuſſit. in. iij. ⁊. iiij. col. de reg. iur. ⁊ quod no. bal. in. l. quicūqꝫ. de ſer. fugi. dioceſis. c. ij. de conſti. in. vj. in.vj. col. allegando. l. ſi ꝗs poſthumos. ad ſyl. ⁊ eſt dictuꝫ Inno. in. c. fi. ADDE ꝗd contineatur appellatione territorij oldra. ꝯſilio. clxxvj. in vlti. col. de feri. ⁊ ad quod no. bal. in. l. i. qūo ⁊ qn̄ iudex: ⁊ ī. c. i. de mi. c ¶ Quod ſic. adde qd̓ iſtud tꝫ Bal. in. l. i. C. vbi de cri. agi opor. ⁊ an dux vaſal. qui con. eſt. ⁊ ſi nō vult pena diſpenſari nō pōt appellari. vide gloexercitus poſſit aliqueꝫ confirmare exiſtentem in territorio alieno. vide in. c. quod ſuper his de accu. ⁊ glo. in. c. i. de dil. iūcta. l. i. de dona. mod̓. LI LI LI II ij

De regu. iur. ī. c. fi. d̓ eo ꝗ cōdēnauit me inducētis libris: poſſū ne appelreg. cato. dn̄s Io. an. dicit cōtra dy. ꝑ iſtum tex. fur. or. ſulare: ꝗa male arbitratus ē: ⁊ hic eſt glo. q̄ īcipit Nō ob. l. i. sͣ. de regu. cato. ꝗa ibi eſt regula ꝑ ſe ſce. ⁊ vid̓ gl. īmo cōtra ibi. tu dic tertio ⁊cͣ. ⁊ ſic uides ꝑ iſtā nō iure. ſꝫ dy. hꝫ caſū ꝓ ſe in. l. cum legato.s. qn̄ in. c. cup ien tes.§. ꝙ ſi ꝓ glo. ꝙ poſſit iudex appellatiōis ad ꝯgruū modies le. ce. ⁊ ſic ꝯtra dn̄m Io. an. ſed vtrūqꝫ pōt ſecūdo ī. v. dū reducere. Sꝫ qn̄ in penis extraordinariis dr̄ ſaluari: ꝗa ꝑ iſtā rubricā nō curo cum poſſit legi priuatos. d̓ iudex excedere. dic qn̄ excedit modū qd̓ verū ē. trāſitiue de regulis iuris hoc eſt de eo iure qd̓ ē elec. in. vj. q̄ vt. l. ꝗd ergo.§. pena grauior. sͣ. d̓ his ꝗ no. infa regula: vt. l. i. C. de cōdi. inde. ⁊. l. i. C. d̓ ꝯdi. ob vult ꝙ lꝫ a ſnīa iuriſ nō mi. ⁊ in. l. hodie. sͣ. de pe. ⁊ in qͣlibet earū nota. caū. ⁊ pōt dici regula iuris q̄ eſt ius ⁊ ſic ītrāſitiappellet̉ per ue: ⁊ credo dn̄m Io. an. dicere veꝝ in iſtis regu iſtum tex. ni ¶ De regulis iuris. Rubrica. lis q̄ hic ponūt̉ ꝑ iſtū tex. Non ob. regula cato. hilominus ꝗa dꝫ dici regula iuris hoc eſt regula q̄ eſt ius: ⁊ appellari p̄t a declaratio ¶ Quia nō ē nouū ut ꝗbuſdā ſpāliter enumeſic ītelligo trāſitiue: vt. l. cū legato. sͣ. qn̄ dies le. ne iuriſ: quā ratis ⁊ d̓claratis generalis regula ponat̉: ut. l. ſi ce. ⁊ fateor ꝙ faciat ius: ſꝫ nulla ē q̄ nō hēat mafacit ſuꝑ eo ſeruꝰ ſeruū.§. īꝗt lex. sͣ. ad. l. acꝗl. iō hic iuriſcō teriā precedētē ſeu materiā iuris antiꝗ lꝫ mō nō ꝙ ꝗs īcidit in penam iu ſultus: ꝗa. sͣ. poſuit de iure ciuili ⁊ iure pretorio ſit: ⁊ iō dicit regula iuris.i. ius quod eſt regula. ris: ⁊ ſequit̉ nūc ſubiicit illorū regulas. Ex. l. ſequenti. ¶ Quero ꝗd ſit officiū regule: ⁊ opi. eſt īter io. hoc abbas. ¶ Regula qͣliter ꝯſtituat̉: et an īdiffinita equi⁊ Pla. tene opi. dn̄i. Placē. quā ſeꝗt̉ dy. ⁊ glo. in. c. peruepolleat vniuerſali ex īterp̄tatiōe uel ꝓprio ſigni ¶ Quero an exceptio ſit de regula: ⁊ in hoc ē nit. d̓ appel. b C Quero. ⁊ hanc glo. ficato et q̄ ſit poteſtas regule: et ꝙ ſit officiū rediſcordia inter gloſ. ⁊ ꝗdā dicūt ꝙ ſic ⁊ ꝗdaꝫ ꝗ ⁊ iſta ſūt Ia hic allegat gule: et an exceptio ſit de regula: et an exceptio nō. Tu dic ⁊ iſtud eſt veꝝ ꝙ ꝙͣtum ad ꝟba exce co. but. ī. l. i. bart. ī. l. i.§. declaret regulam. ptio ē d̓ regula: ſꝫ ꝙͣtū ad iuris diſpoſitionē nō. sͣ. d̓ leg. aliaſ fi. in fi. sͣ. de eſt ī. l. in his Gl. nr̄a diuidit̉ in ¶ Quero vtrum exceptio declaret regulā com appel. ⁊ ad .e. ti. et ibi Egula. qͣttuor ꝑtes ⁊ bn̄. de bar. in. l. prehendere plura ꝙͣ ſui natura ſit. ⁊ old. allegat barto. .i. in fi. v̓bis Sumamus pͥmā ꝑtem: dr̄ hic ꝙ reꝙ nō. l. generali.§. vſum. de vſufru. le. .sͣ. de legaEx. l. ſequenti. gula eſt q̄ rē ⁊cͣ. ¶ Cōtra iſtud op. .ij. ⁊ ibi hēſ. ⁊ vr̄ ꝙ q̄libet lex dꝫ dici regula: vt. l. ¶ Mulier que munera ſubire poſſit. iii. sͣ. de legi. huius ꝯtrarii timore. ſcias ꝙ iſtud Oppo. C. de muli. ⁊ in ¶ De xc6. f UminC quo loco. l. i. So. fateverbū regula ſumit̉ duobus modis. vno mō re iur. rub. gula q̄ regit ⁊ ordinē dat ut regula fratrū mino or ꝙ ſubeunt munera realia non ꝑſona rū ⁊ ī ſcriptoribus ꝗ hn̄t regulas q̄ dāt ordineꝫ lia. ¶ Op. de. l. femine. sͣ. de ſenato. So. q̄dam ſcribendi. ⁊ hoc mō accipit̉ in oī. l. q̄ regit ⁊ dat ſūt munera mere realia: ⁊ iſta ſubit mulier: vt. l. ordinē uiuēdi: ⁊ alio mō ſumit̉: vt hic. ¶ Secū .i. C. de mulie. ⁊ in quo loco. Quedaꝫ īponundo mō ꝓcedo q̄ro qͣliter ꝯſtituat̉ regula. Et de tur perſone ꝓ rebus iſta ſubit mulier: vt. l. reſcri bes ſcire ꝙ q̄dā ſūt ſigna uniuerſalia: q̄dā īdif pto.§. fi. sͣ. d̓ mune. ⁊ ho. ⁊ no. in. l. i. C. d̓ mulie. finita: q̄dam adiectiua. Uniuerſalia ſūt ut oīs ⁊ ⁊ in quo loco. Quedā ſūt dignitates: ⁊ officia nullus ſꝑ ⁊ nunꝙͣ. ꝑ iſta ſigna regule fiunt ꝑ di mere ꝑſonalia: ⁊ tūc quoddā ē officiū publicū uerſas ꝑtes huius ti. ut. l. oīs hr̄ditas. ⁊. l. oīa fe auctoritate ⁊ vtilitate ſine adminiſtratōe: ⁊ pōt re. ⁊. l. nihil tā naturale. ⁊. l. nunꝙͣ. ⁊. l. ſemꝑ. jͣ. mulier ſubire: vt. l. femīe. sͣ. de ſena. Itē pōt ha ē. Scd̓o mō ꝑ ꝟba īdefinita qn̄ ponit̉ terminus bere ex reſcripto pͥncipis: vt. l. īꝑialiſ. C. de nup. cōis ſine ſigno ut hō feīa: ꝗa nō magis de vno dignitatē ꝟo cū admīſtratiōe pōt hr̄e ī duobuſ ꝙͣ de alio ⁊ ſeruus: ⁊ ꝑ iſta fiūt regule in iſto ti. caſibꝰ. puta ſi pͥnceps ꝯceſſeritᵉ dicēdo n̄ ob. ta ¶ Pro hoc q̄rit dy. extra. e. in rub. li. vj. an īde li. l. ⁊ ex ꝯſuetudīe. al̓s ſecꝰ: vt. l. fi. C. d̓ ar. Quod c f Emine. finita eꝗpolleat vniuerſali: ⁊ dic: vt ibi: ⁊ dicā in prīceps dā ē officiū publicū auctoritate ſꝫ utilitate pͥua ꝯceſſerit. ad .l. pluribus. sͣ. de le. ij. ⁊ ibi late pono. Sꝫ an intū ⁊ iſtd̓ regulariter mulier ſubire n̄ p̄t: vt. l. pe. d̓ bonū tex. definita equipolleat vniuerſali ex interp̄tatiosͣ. de tutel. ⁊ fallit hoc. C. qn̄ muli. tu offi. fun. ī. c. dilecti fi ne vel ꝓprio ſignificato ⁊ vr̄ ꝙ de interpretatio Egula. pōt ꝑ totū. fallit ēt ī. l. i. in. fi. sͣ. de poſthu. Qd̓ lij. dar. ⁊. c. r an̄ inde ſignificauit ne: vt. l. ſi ſeruitꝰ. sͣ. de ſer. vr. predio. Sed quic dā ē pͥuatū auc̄itate ⁊ utilitate: ut ē ꝓcurator. ⁊ finita. de reſcrip. ⁊ ꝗd ſit dn̄i dico ꝙ ſiue in lege ſiue in ſtatuto: ſiue tcͣ aut ē explicādū ī iudicio ⁊ mulier n̄ p̄t ſubire an indefinid̓ materia ī ſit materia odioſa ſiue fauorabilis hꝫ locū extē ꝓ alio. ar. l. aliēa. C. d̓ ꝓcu. ſallit ī cāu. sͣ. d̓ ꝓcu. ta eꝗpolleat. C. dīlecta. d̓ vniuerſali. ſio: ſꝫ ꝗa nō eſt rō qͣre magis ad vnū ꝙͣ ad aliuꝫ l. feminas Si ꝟo eſt explicādū exͣ iudiciū: ⁊ tūc ma. ⁊ obe. ⁊ adde Iaco. ī. c. nouit. de refert̉: iō reſertur ad oēs: vt. l. ij. C. d̓ li. pre. ⁊ po mulier p̄t: ut. l. iii.§. i. s. de. ne. ge. fallit ī fideiuſ de bel. in. l. pe. ⁊ re. bar. ſui in. l. oēs populi. oīa iſta mō nō vides ꝙ aliqͣ ſore: ut. sͣ. ad uel. ꝑ totū. quia fideiuſſor nō pōt ſi neceſſariaſ in. l. i. C. de regula ad aliā referat̉: vt ē in alijs legibus q̄ ſem .§. ſi anua. d̓ eē. ¶ Quero an mulier poſſit eē executrix in te mulier. ⁊ in pig. ac. ⁊ viper ad alias referunt̉: vt. l. nepos ꝓculo. sͣ. ti. i. quo loco. li. ſtamento. Ex p̄dictis apꝑet ꝙ eſt officiū pͥuatū de dy. in ꝓx. ⁊ glo. in ⁊ interdicta q̄ ſūt ſcripta īter duos. Quedā ſit ꝑ vtilitate ⁊ auctoritate: ⁊ tūc ſi eſt explicādū ī iu emio. vi. aut̓. de iudi. adiectiua: vt. jͣ. e. l. eius ē nolle: vt ꝑ ꝗs vel ꝑ ꝗ q̄ dicio nō pōt: ut. l. aliena. C. de ꝓcu. aut eſt ex §. ſedebūt ⁊ nō faciūt ꝑticularē vel vniuerſalē: vt p̄cedēs: ⁊ ī plicādū exͣ iudiciū ⁊ pōt: ut. l. iii.§. i. sͣ. d̓ ne. ge. bar. hic. dubio eꝗpollet indefinite: ⁊ determinat̉ termīo d i Us nofacit. l. cū pater.§. hereditatē. ⁊.§. a filio. sͣ. de ſtrum. ⁊ cōi: vt eius ē nolle.ſ. hoīs: ⁊ vide gl. q̄ īcipit qͣtle ii. niſi fauore defūctorū ſimpliciter dicas ꝙ ad hāc. l. vituor. No. ibi ſꝫ qͣliter: ⁊ ibi duꝫ dicit. jͣ. e. l. vbi: ⁊ pōt eſſe ⁊ dixi. sͣ. de ali. ⁊ ci. le. l. a filio. in prin. de bal. ī. l. i. melius. jͣ. e. l. nunꝙͣ. ⁊. l. oēs.§. nūqͣ: ⁊ illud vbi in prin. C. d̓ Oppo. sͣ. d̓ nō ē aduerbiū loci. Ia. de are. ⁊ tene mēti loco ē Ius eſi nolicbo. poſ. l. tu indic. uidui. ⁊ ꝗd ī teſtō aūt vniuerſalis ⁊cͣ. ¶ Quero q̄ eſt ptās regule. tor. So. ut ī gl. ī fi. ꝗa eius ē nolle cuius ad pias cās. iuriſcōſultuſ: rn̄det ꝙ ex regula fiat ius: eſt ne hͦ eſt velle.ſ. iure ſuo. ſecus ecōtra eius eſt velle cu vid̓ bal. poſt veꝝ: ⁊ gl. dicit ꝙ facit ius ⁊cͣ. vt in glo. ⁊ glo. bn̄ ius ē nolle.ſ. iure alieno. ⁊ facit. l. ait pretor. sͣ. bar. in. l. i. in dicit q̄ vr̄ dicere ꝙ regula nō facit ius in caſibus pe. col. C. d̓ de iure. deli. tene menti. sͣ. dicta. ſa. ſan. ec. iure nō ſtatutis vt ſtatutū eſt in inſula maris qd̓ Tene menti nullius in bonis eſt: ⁊ tūc ſi ē caſus ſimilis regu A negociis glo. que ē. hic la facit ius in illo nō d̓terminato. dy. extra. e. op. ⁊ dicā uobis ī. l. ii.§. uolūtatē. s. ſo. ma. de. l. iij. sͣ. de reg. cato. ⁊ dicit qn̄qꝫ regula ſit d̓ le Op. d̓. l. circa. gibus ⁊ ſtatutis: ⁊ tūc regula facit ius: vt. l. i. sͣ. d̓ cs noſtrū. aͣ. de inoſſi. te.

De regu. iuris. 28 I a ¶. l. penul. Sol. nō pōt eē ꝓ parte teſtatus ⁊ ꝓ ꝑte inteſta ua. sͣ. depoſiti. quā repetij: ⁊ iō dic: vt ibi. ⁊ bal ī. l. i. ī tus.ſ. ab initio ex poſtfacto ſic. ¶ Quero utruꝫ pe. col. d̓ ſe. Quero promiſit cā teſtati trahat ad ſe cām īteſtati: uel ecōtra: ⁊ UatenuS. dare ſeruū ſub pe nup. ⁊ ibi vi de limitata ꝙ trahat cā teſtati ad ſe cām īteſtati ēcaſus in na: nō d̓di an ītereē ꝯſiderat̉ ī pena. dic ad hanc rel. i.§. ſi ex ſūdo. sͣ. de hr̄d. inſti. ecōtra vr̄. l. pe. ꝙ nō: ꝗa ē intereē extra rē de quo non hētur re gulam. .sͣ. de iniu. te. dicam ibi. ſpectꝰ: vt. l. ſi ſterilis.§. cū ꝑ vēditorē. sͣ. de act. Emꝑ ī s obſcu emp. ⁊. l. iul. ī pͥn. ¶ Quero vtꝝ ſit vnū ītereſſe Emp inobſcuris. ris vivel plura: ⁊ dn̄s Ia. bu. dicit ꝙ vnū ꝑ iſtaꝫ. l. ⁊ ē de Azo. ī ſū. Oppo. jͣ. e. l. ſꝑ ī ſtipulatiōe. So. ut in. gl. Dic ītereē ſingulare qͣtenus ad ꝑſonā refert̉. Dy. in de re. dubi. circa hāc. l. ut no. ꝑ Dy. in. c. in obſcuris. exͣ de .c. mora. extra de reg. iur. li. vj. aliter examīat: ⁊ reg. iur. li. vi. ⁊ in. c. inſpicimus eo. ti. in prin. gl. in. l. i. in pͥn. sͣ. de ac. emp. ⁊. l. i. C. de ſen. que Ecun. Op. pro eo quod intereſt: ⁊ ibi per doct. ⁊ ibi dixi: ⁊ Ecūdū natura. inſti. s dū nadicam sͣ. de acti. emp. li. i. turam de leg. tu. glo. dicit ibi ꝑꝑ ſexum. ⁊ vult hanc reguIſtaꝫ Lus cautionis. alledicere glo. Aut ē eadē rō ꝯcedēdi cōmoda q̄ ē lam notabi. ſimita. non ꝯcedēdi incōmoda ⁊ ꝓcedit regula. Et ex gl. gaui ī. l. p̄torie. sͣ. de p̄to. ſtip. an ille ꝗ te habere locū colligit̉ ꝙ ꝯtrariorū eadē eſt diſciplina. dic per net̉ ſatiſdare liberet̉ dando pignora: ⁊ ibi dixi. in reſti. doDy. in. c. is ꝗ ſentit onus. exͣ. e. li. vi. vbi examitiſ facta vxo Op. pͥnat clare iſtam glo. ri ſecūdum Ui pōt inuitis. nō s. l. bart. in. l. ſi Op. duo ex tribus sͣ. de re iudica. ⁊. l. ſi in conſtante. ī D quod noſtrū. ge. l. tres. sͣ. de arbi. Solu. dicit gl. illud ē veꝝ: quia v. q. iiij. q. ii. sͣ. de ꝯdi. īſti. ⁊. l. i. C. qui teſta. fa. po. prīcpa. sͣ. pn̄tia ipſius poſſet alios trahere in ꝯtrariā ſen⁊ qd̓ no. in. l. fi. sͣ. ti. i. glo. ſoluit ⁊ nō. qd̓ cōe eſt ſo. ma. ⁊ uid̓ tētiā. ſꝫ illd̓ eſt nihil dicere: ꝗa ēt alterius pn̄tia ad materiā meū ē: hoc eſt veꝝ ex interp̄tatōe nō uere: ⁊ ad poſſet aliū ad ſe trahere ēt in ꝯtrariam ſnīaꝫ. di bar. in. l. inhoc ē. l. illud. de ri. nup. Sꝫ an illud ſit veꝝ qd̓ cas ergo qn̄qꝫ ego poſſū aliꝗd facere īuito aliter ſtipul.§. cōe ē meū ē. dixi ī. l. ſerui electiōe.§. i. sͣ. d̓ leg. i. ſacrā d̓ ver. quo ex vigore ſui ꝯſenſus p̄cedētiſ: ⁊ tūc facere oblig. Uide gl. poſſū eo abſente. ita loꝗt̉. C. d̓bi. vē. pig. l. i. ⁊. ij. A teſtamētis. gͣ incipit ⁊ ī caſu gl. hic poſito prīo: ⁊ rō eſt: ꝗa qn̄ ſemel pleniꝰ ī teſtīs. ibi. l. ii.§. lꝫ hoc ē falſū: ꝗa ꝯſenſit ſꝑ durat ꝯſēus: vt. l. i.§. ꝓdeſt. sͣ. quo. le idē in vēditiōe qd̓ in legato ut. l. ſi cui.§. ſi vnū ga. Qn̄qꝫ poſſū facere alio īuito ꝑꝑ d̓fectū iuriſ ⁊. l. ſeruū.§. i. sͣ. d̓ le. i. Itē ibi. l. ſi mihi ⁊ tibi.§. ī ꝑſonā ipſiꝰ: tc̄ aut ille aliꝰ erat talis ad quē nei. de le. i. ſꝫ hoc ē falſū. Dic ⁊ meliꝰ ut no. in. d.§. gociū n̄ ꝑtinebat: ⁊ tc̄ qd̓ poſſū facere eo īuito heres: ⁊ sͣ. d̓ publi. l. īꝑatores. Itē ibi. l. ab hopoſſū face̓ eo abn̄te: vt hͨ: ⁊. l. iij. pꝰ pͥn. sͣ. d̓ fidei ſtibꝰ.§. i. ⁊ hoc non ē veꝝ: ꝗa eēt ꝯtra regulā ca cō. li. Si ꝟo negociū ad illū aliquo mō ꝑtinet: to. dic ut no. in. l. id qd̓. sͣ. de le. i. in. i. charta. ⁊ tūc factū eo abn̄te nō vꝫ ſꝫ factū eo pn̄te ⁊ cō Allego iſtā. tradicēte vꝫ. vt. l. duo ex tribꝰ. p̄alle. ⁊. l. de vnoOn uidetuſ. ꝙ a excepquoqꝫ sͣ. de re iudi. ⁊. l. ſi ī tres. s. de ar. ⁊. l. naꝫ d ¶ On vi ptiōe remouet̉ ē ꝑ fictiōeꝫ: ut dico in. l. ita diuus sͣ. de adoptio. fallit ſi certa forma ſit n detur. ſi is ꝗ ꝓ emptore. sͣ. d̓ uſuris. Bar. ⁊ not. data negocijs: vt. l. ticiū ⁊ meuiū. in pͥn. sͣ. de ad bar. in. l. fi Iſtā matemi. tu. ⁊. l. i.§. ſi plures. sͣ. de exercito. ⁊. l. coram vnus.§. paN omnibus. n̄ꝫ examina .sͣ. d̓. ꝟ. ſig. Circa hoc aūt aliter dixi in. l. alio. sͣ. ctus. in vlti ui ī. l. ita ſtipulatus. sͣ. d̓ ver. ob. ⁊ tene mēti iſtā ma. col. de de ali. ⁊ ci. le. in illa qōne an heres ſit reꝗͥrēdus. gl. ꝙ ſi ē dies incerta ceſſit dies obligatiōis ſꝫ n̄ pac. ¶ Ex. l. ſequēti. venit. ſꝫ glo. videt̉ ſentire ꝯtrariū ⁊ male in. l. i. ¶ An ꝙ nō pōt fieri ꝑ pactuꝫ poſſit fieri ꝑ. l. C. ut act. ab hr̄: ⁊ contra hr̄. incipiāt. dixi in. d. Op. d̓ .l. ita ſtipulatus. Ec ex pretorio. n ti Plene de hoc bi.§. q̄dā. sͣ. de pac. So. iſta ītelligit̉ ẜm Ue legata. in. l vxorē. c. de illā ꝙ an̄qͣ obligatio naſcat̉ pactū ꝯtra eā non ꝯdi. inſer. Et dixi in. l. ꝗdā cū filiū.§. fi. vꝫ. ¶ Quero an ſtatutum poſſit facere ꝙ ex tali Upti ⁊. l. ſi filius. sͣ. de ver. obli. ⁊ in. l. fi. sͣ. de ſtip. ſer. ſcō teneat̉ ī aliquo: vtputa ꝗcūqꝫ ꝑcuſſerit alin as. vi Glo. ponit exēd Inquē ſoluat collectas. dicit glo. ꝙ ſic: ꝗa lꝫ pacto Ui cū alio. piū de ſoluēte pu eUi ci no. in. c. i. 8 pͥuatoꝝ nō poſſit fieri: tn̄ ꝑ vniuerſitateꝫ poſſet q alio. ⁊ preſump.i. pillo: nec ꝓbat̉ illud exēplū. l. ſꝫ ꝯtra eſt fieri. Et nota ad illd̓ gnaͣle ꝙ nō pōt fieri ꝑ pahic ha c. i. de d̓ſpō. .l. qd̓ ſi forte.§. fi. sͣ. de ſo. Nota ergo ꝙ iſta rebes gl. an cō ctū nec ꝑ. l. vt no. ī gl. in rub. C. d̓ d̓cre. decurio. impu. in no gula facit regulā ꝯtra illaꝫ q̄ ē de iure antiquo: trahēs cuꝫ uel. ⁊ canon̄ glo. eſt huic ꝯtraria. jͣ. e. l. neqꝫ pignus.§. pͥuato minore p̄ſu in. c. tue. de regula nō facit ius ꝯtra ius antiquū: vt. l. i. s. e. rū. ego ſolui ī. l. oēs populi. in illa. q. qn̄ ſtatutū matur eum ſpon. ⁊ bal. Qualiter ponemꝰ caſū habuiſtis in. l. i. ⁊. l. apd̓ poſſet fieri ⁊cͣ. ꝙ iſta ſol. qd̓ nō pōt fieri ꝑ pactū ſcire mīoreꝫ ī. l. recogno. iul. sͣ. ex qui. cau. in poſ. ea. ꝙ nō p̄t fieri vēditio de quo in. l. rōne turpitudinis nec ꝑ. l. pōt fieri. hoc mō pōt .C. d̓ inge. ticius ⁊ ſeia ꝓ d̓bito ꝓueniētiᶠ a pupillo ſꝫ a defūcto ſic. po māu. ⁊ imo. ītelligi glo. C. de decre. decuri. in rub. ⁊ ē ēt vnū .sͣ. de fidein. l. ex facto nit gl. aliter caſū ibi ī gl. pone elegātiſſime. decretū. viij. di. q̄ ꝯtra mores. Si vero nō pōt ꝑ iuſſo. in princi. sͣ. t Dic: vt no. ꝑ dy. pactū fieri: ꝗa ꝯtra publicā vtilitatē: tūc ꝑ. l. p̄t f ¶ Debito de vulg. et On debet. in. c. cui licꝫ. extra proueniēti. pup. ⁊ an̄ re fieri: ꝗa reſpubli. pōt derogare ſue publice vtili ⁊ adde q̄ ha .e. lib. vj. quirat̉ tratati: nō aūt pōt facere ꝯtra bonos mores. bentur in. l. ductio ad ¶ Hāc regulaꝫ i. ⁊. ij. C. ſi domū ꝑ gl. A ꝑſonam Uod ī initic examina. ꝓut aduer. venhic. ⁊ bar. in . Glo. ſimilē hētis d̓ di. pig. .l. cui fuerit no. ꝑ dy. extra. e. c. nō firmat̉ lib. vj. Generalit̓ oI. ubo ad verbū: ⁊ la de cōdi. ⁊ d̓ Quero an in numō. ⁊ ibi vi tius ibi ī. l. emētis. C. de ꝯtrahē. emp. ⁊ ibi ꝑ cy. 1 EPllaS. ptijs ꝯtrahēdis red̓ oīno Im̄. quirāt̉ ꝟba. Quedā gl. eſt ī pͥn. l. cuꝫ no ⁊ Ang. ī. l. Ontractus quidā. i. sͣ. de quetiſſimi. C. de p̄ſcrip. xxx. an. ⁊ vr̄ dicere ꝙ non ſo ſtio. Totā gl. q̄ eſt hic examinaui ī. l. qd̓ nerlū ſufficiat cōſenſus ſꝫ ēt reqͥrant̉ ꝟba. Sꝫ intel iij L LLI.L

De regu. iur. .sͣ. de execu. ob. Sꝫ an ad d̓linquēdū hēat ꝯſenſū. dixi tibi ꝙ Emꝑ. lige ꝙ nō reꝗrunt̉ ꝟba.i. v̓borū ſolēnitas: ꝗa ſi rei iudi. s pōe uē eſt gl. in. l. ſi ꝗs in tantā. C. vnde vialiter diceres nō poſſet fieri ꝑ aliū ꝙ ē ꝯtra caſū Uicdo. vi¶Dic: vt no. ꝑ dy. extra de ꝓcu. c. ꝓcurator. li. vj. d̓ ri. nup. l. mulieq ꝗd. an d̓ quod no. On debet. ggtra. eo. in. c. nō qͥ fiūt rē: ⁊. l. in cōcubinatu. sͣ. de ꝯcubi. ¶ Querit gl. Ange. in. l. calore iracū licet. de regu. iur. li. vi. quicquid a an poſſit ꝯtrahi ſub cōditione. habetis extra de die habeāt̉ ſtringe. in Pone caſuꝫ ī condi. ap. pro non faprin. d̓ ver. In re obſcura. ea que not. in. l. A Ego allegaui iſtā. l. in ctis. vid̓ ple obli. Erū eſt. Iſt is ꝗ ꝑ emptore. d̓ ne in. l. ſi nō cuꝫ quid. sͣ. ſi cer. pe. b ¶ Morem conuicij: ⁊ regionis. in ¶ Ex. l. ſequenti. vſucapio. ꝯtra illos ꝗ dicūt ꝙ fictio non ibi doct. C. ſpicit̉ mos ¶ Cū interpellat̉ debitor debitoris an debeat eſt ſuper facto: īmo dic ꝙ nō fingit̉ niſi ſuꝑ fade iniur. hic regiōis vbi ꝑ creditorē on̄di inſtr̄m crediti ꝑ creditorē. Et alle. ī gl. ⁊ d̓ cto: ⁊ vide iſtā gl. que incipit vēdebas ⁊cͣ. ibi lꝫ .i. ī qua actꝰ delicto cōan ſi poſt litē cōteſtatā offert̉ tale ꝗd reo ꝙ nō ſit. adde qd̓ qn̄qꝫ lex ⁊cͣ. dic plene: vt ibi miſſo calore no. Innoc. ī pōt p̄tēdere ignorantiā ſi an̄ potuit hr̄e iuſtam Uide ꝑ dy. ex iracūdie. vi .c. raynūtiꝰ N eo quod. ga e. c. cū ſint ignorantiam debeat in expēſis cōdēnari ⁊ ꝗd de qͦ habes ſuꝑ gl. forte poſt bar. ī. l. de actore. partium iura. li. vj. de teſta. iul.§. hodie z Iſta eſt Ui in ¶ Ex. l. ſequenti. .sͣ. ad. l. iul. Ui in alteriusnota. lex q alteriꝰ ¶ Inſpicit̉ ꝙ actū eſt tacite vel exp̄ſſe. Et ſi nō repetun. ſi voRecordetis de eo qd̓ dixi in. l. i. sͣ. d̓ opeapꝑet ꝗd ſit actū inſpicit̉ mos regiōiſ. ⁊ an̄ ī cō ¶ Et de cō lo. Aqd̓ bar tractu ad pi no. nū. ꝙ qn̄ ꝗs nūciat alteri dꝫ ſic nūciare: vt ſi tractibus attendatur conſuetudo. to. ī. l. nō ſo as cās. vide bi credat̉: vtputa ſi voloᵉ ꝓteſtari debitori delū.§. morte .xvij. q. iiij. in. xv. colū. Emꝑ in ſtipulatōe bitoris mei ꝙ ſin creditor eiꝰ: ꝙ eius nomē eſt ſūt ꝗ opes. cum ſe. ⁊ qd̓ mihi pignori obligatū habeā on̄dere ſibi debi Iſta eſt no. lex. ⁊ pͥmo inſpicimus id qd̓ ⁊ de voto. ⁊ ibi dixi de gl. in. c. dutori inſtr̄m mei d̓biti ⁊ legere: ⁊ dare ſibi copiā: eſt actū.ſ. tacite vel exp̄ſſe. pone vēdidi tibi vnū no. ope. nūdū. d̓ ꝯuer. d ¶ Uictus ⁊ poſtea ꝓteſtari. ꝙ hoc dꝫ fieri caſus ē hic cuꝫ librū ꝓ. x. flore. nō dixi de ꝗbus. certe inſpicitur coniū. facit: victori: ⁊ vt glo. ⁊ in. l. nomē. C. que res pig. ob. poſ. facit. l. qd̓ eſt actū ex qͣlitate libri: ⁊ ex qͣlitate rei vēdite ꝗa deꝰ ſoluꝫ de bar. in. l. ſi ꝗs inficiatꝰ. sͣ. depoſiti: ⁊. c. cām extra de elec. p̄ſumit̉ qd̓ eſt actū. Et vide gl. q̄ īcipit. ſi ſtipu. cor reſpicit. ꝗ ſoliduꝫ.§. xviij. q. iiij. in cle. circa fi. ẜm qd̓ dicit gl. Ego docui te vnā et. de le. ij. ⁊ ſum. Iterdū tacite agit̉ ⁊cͣ. tene mēti iſtū caſum .c. ſi ꝗd īueqd̓ not. in. l. practicā. Inno. victus victoriᵇ condēnat̉ in ex poſitū ꝗ facit ad multa: ⁊ dixi gr̄a exēpli. Pōe niſti. fac̄ do .i. sͣ. de alie. penſis niſi babeat iuſtā cām litigandi: recepi li vēdoª tibi iſtā domū vſqꝫ ad talē domū ꝓ. c. an ctrina. Ioā. iudi. mutā. bellū: ⁊ litē ꝯteſtatus ſum ⁊ ſumus in cōcluſioincludat̉ illa domus: ꝗa dixi vſqꝫ ad talē domū and. allegan cau. fac. ⁊ tis ſanctum ne cāe: ⁊ tu ꝓducis inſtr̄m ꝑ qd̓ declaras qd̓ nō ⁊ dic ꝙ ex qͣlitate p̄cij p̄ſumit̉. Scd̓o no. ꝙ ſi nō bar. oīno in Tho. de vo .l. ꝓperādū habeo iuſtā cām ignorātie: ⁊ tūc certe ab illo tē appareat qd̓ actū eſt: īſpicit̉ mos regiōis. Pōe to. c. littera.§. ſinaūt. d̓ pore poſtea debeo ī expenſis ꝯēdnari. Itē poſt fforētie ē talis cōſuetudo ꝙ qn̄ dico volo tres liruꝫ. ſac̄: ꝗa iudici. vbi vi publicationē teſtiū: ſi an̄ hēbā iuſtā cāꝫ ignorādeꝰ nō vult braſ ī mercātia ītelligit̉ tres flore. ꝗ valēt. xxviij. de bal. in fi militem coa in quadam di: ⁊ iſtud eſt verū in ꝑſona rei: ut. l. ſi ꝗs inficia ſolidos. Itē in ciuitate iſta vendo tria brachia ctū in. c. nō add. q̄ īcipi: tus sͣ. depoſiti. Sꝫ ſecus in actore ꝗ dꝫ eē certꝰ pāni lini: tūc ītelligit̉ de maiori brachio ẜꝫ moeſt. xv. q. i. d̓ vide qͥdam an̄qͣ agat: vt hac. l. in fi. Pōt ēt ex ꝑte actoris rē regiōisᵇ in qͣ actū ē. Et hēs exēpluꝫ hic. ego iuramēto p̄ vbi poit ꝗd ſtito ab iraeē iuſta cā qui ſtatim eo cognito debebat d̓ſiſte exn̄s ꝑuſii vēdo tibi vnū fūdū poſitū eugubij ꝓ ſi aliꝗs ha to. text. in. l. bens iuſtam re ⁊ releuabitur ab expēſis: vt. l. deſtitiſſe. sͣ. de .c. in tali loco de qua moneta ītelligit̉ ⁊ certe de .ij. C. ad. l. cāꝫ litigādi iudi. ⁊. l. eū quē temere. e. ti. De iſta materia di iſta. Itē vendo tibi. xxx. modulos terre poſitos iul. maie. de ſuꝑ tota cā eugubij ī tali loco. certe ⁊ tūc ītelligit̉ de modu xi in. l. cū filius.§. ī hac. sͣ. de ver. ob. vide ꝑ dy ꝯfe. vide gl. tn̄ ſuꝑ vna in. c. ex litteexceptōe nō extra. e. c. cū ꝗs in ius. de reg. iur. lib. vi. lis ẜm ꝙ hic ītelligit̉.ſ. ẜꝫ regionē in qͣ eſt actū: riſ. d̓ diuor. allegat Io. vt hic ītelligit̉ ẜm regionē in qua ꝯtrahit̉: vt. l. ſi g Tene menti ⁊. l. ſi nō cōand. in. c. vt Tmo ex hi? gl. q̄ ē hicᵗ: ⁊ fundū. sͣ. de euic. ꝙͣtū ad forū ītelligit̉ de loco ī uicij. d̓ iniu preterite. ⁊ quē: vt. l. ꝯtraxiſſe. sͣ. de act. ⁊ obli. ¶ Quero an dixi vobis in. l. nemo ex his. sͣ. de excep ri. l. vnica. fi elec. ⁊ in.§. ꝗs īꝑa. ma. nunc v̓o. ha in ꝯtractibus inſpiciat̉ ꝯſuetudo: ⁊ certe caſus Et ꝑ dy. in. c. nullus pluribus. extra. e. li. vi. .i. famoſi. ad bet̉ ēt ꝑ bar eſt hic ꝙ ſic. lꝫ ſnīa nō fuerit lata ſuꝑ illa ꝯſuetu ¶Hic eēnt multa dicenda to. in. l. non .l. iul. maie. Quotie adeo ꝙ eēnt due lectiodine. hoc dixi ī. l. de ꝗbus. sͣ. de legibus: ⁊ certe ignorat. C. ꝯmotio ire d̓ fruc. ⁊ lit. ꝙ ꝯſuetudo īſpiciat̉ caſus ē hic: ⁊. l. ſi pͥus.§. i. viciū exclunes. nam hic venit examināda tota materia cuexp. ꝑ bal. in dit calūnie. .sͣ. de aqͣ plu. ar. ⁊. l. ꝙ ſi nolit.§. ꝗa aſſidua. sͣ. d̓ mulationis q̄ tractat̉ ꝑ dy. in. c. nulluſ pluribus aucͣ. genera.i. doli. ij. q. edi. edi. Itē inducebā ad. q. in multis ꝑtibus ē dixi vobis in. l. edita actio. C. de edēdo. liter d̓ epiſ. .iij.§. notan ꝯſuetudo ꝙ ſtipulat̉ ꝗs dotē ſibi reddi ſi deceſ ⁊ cle. ⁊ in. l. Iſtam. l. dum. el. ij. Eqꝫ pignus examinaui terminato. ſerit ſine liberis vel cū liberis īfra pupillarē eta.xv. q. i. c. in d̓ fruc. ⁊ lit. ebriauerūt. in. l. ſi rē aliquā. sͣ. de acꝗ. poſ. tē: vnus nolebat hoc mō ꝓmittere: dixi ꝙ ī hoc expen. vltimo add̓ dꝫ inſpici ꝯſuetudo regiōis: ſꝫ ꝯſului illi ꝗ habe Tene menti gl. Emo tex. xiij. q. ij. Priuatorum a eſt hic que con n ex his. bat ꝓmittere ꝙ ſi ille ꝗ petebat ſtipulationē ſic ſi ꝗs iratuſ. glo. q̄ Ro. nota. cōcipi īduceret inſtr̄a in ꝗbuſ eēt ſtipulatio illo cordat cū glo. que eſt in. l. nec ex pretorio. sͣ. e. eſt hic: ⁊ de .cccxci. mō quo ſibi volebat ſtipulari: ꝙ tūc ipſe ꝗ non ⁊ ibi examinaui. hac gl. ī ma vult taliter ꝓmittere inducat inſtr̄m a ꝗbus nō Dy. tractat in. c. nullus teria cumuOnſilit ꝙ conſilio extra. e. li. vi. latiōis. vide ſic ſit promiſſū: ⁊ tunc obtinebit ꝑ iſtam. l. in fi. bal. in. l. edi L Uide circa iſtaꝫ re⁊ dixi ī. l. nō ſolū.§. ſi mādato. sͣ. d̓ iniur. ta. in. xxv. Alpa eſt? gulā ꝑ dy. extra de Aliꝗs iratus con col. vtꝝ poſ Uicquid. na conſanguineos reg. iur. li. vj. c. nō eſt ſine culpa: ⁊ Guil. ſit cumulari preſcriptio: de cu. sͣ. de iuſti. ⁊ iure. l. vt vim. ſuos vendidit alicui illo calore bōa ſua: ⁊ hypotheUide glo. q̄ facit ⁊ videt̉ ꝙ nō valeat: niſi ꝓbaret̉ poſtea ꝑſeue caria. C. de Emo qui. aa ilud qd̓ dixi tirantia. ad hoc alle. ii. q. iii. c. ſi quis iratus. eden. bi in. l. ii. sͣ. de pe. ꝙ ille ꝗ ē laicꝰ: ⁊ delīꝗt Eqꝫ pi Glo. format n gnus. Alpa caret. hic vnam qd ⁊ efficitur clericus ꝙ dꝫ degradari ⁊ puniri. Sꝫ in Quero ꝓdigus nō hꝫ neꝫ. Aliꝗs vadit ad occidēdū aliuꝫ poſ materia piUrioſi. cōſenſuꝫ ad alienandū. gnorū. vid̓ ſuꝫ ꝓhibere: ⁊ ſi nō facio an teneor. Et dicit gl. in. l. ex ſextā ſꝫ ad acꝗrendū. c. vt. l. is cui. sͣ. de ꝟbo. ꝙ ꝟbis debeo ꝓhibere: ⁊ nō facto. Et vide gl. te.§. latinus

XV De regu. iuris. 26 8 a Uius q̄ incipit caſus ponit̉ ⁊cͣ. ī. c. negligere. ii. q. iii. potuit. in z In. l. oēs c ꝑ erro de hoc extra. e. c. nō eſt ſine culpa: ⁊ ꝑ gl. ⁊ per Uotiens idē. populi abviij. q. de iu rem. Guil. in. l. vt vim. sͣ. de iuſti. ⁊ iur̄. ſꝫ ꝗd dicem re delibe. ⁊ Hāc.l. limilego iſtā. l. ⁊ dic qn̄qꝫ idē ſermo hꝫ duas Imo. ī. l. ge ta nō ꝓcede nos: ⁊ de iure nr̄o habemus ꝙ nō debeo me in ſignificationes. vnā propriā ⁊ aliā impropriaꝫ rit. ad fi. sͣ. d̓ re in eo ꝗ terponere regulariter: ⁊ ꝓbat̉. ꝑ. l. i.§. ſi ſibi. sͣ. tūc ſtamus ꝓprie ⁊ nō improprie: ⁊ non eſt caacꝗ. here. ſcienter ſolad. ſyl. ⁊ hoc ꝓbat̉ ꝑ rōnem ſi teneor te iuuare: N am ſus hic. ſed qn̄qꝫ habet duas ſignificatiōes ꝓuit īdebituꝫ ergo n̄ acciꝑem ſalariū turpiter facerē: vt. l. pe. i biguiſ. ꝓ alio quo prias. tūc eſt caſus hic ⁊ ſtamꝰ ei q̄ magis aptior Not. caſu repetit ⁊ vlti. sͣ. de cōdi. obtur. ca. ſꝫ habeo de iure ꝙ eſt: vt hic ⁊ dico in. l. oēs populi. ¶ Quero di Bal. ī. l. ad vt. no. bal. ī poſſū accipere ſalariū: vt te iuuem: vt. l. metum co ſi ꝗs fuerit exbānituſ ⁊cͣ. qualiter accipiem exac. C. de .l. ꝑ ignorā.§. lꝫ. sͣ. qd̓ me. cā. Fallit in caſibus qn̄ ꝗs tenet̉ dot. ꝓmiſ. hoc verbū fuerit: cū verbum fuerit poſſit trahi tiā. C. de cō denūciare. ar. l. ii. sͣ. de parrici. ⁊ illud verū rōne I lidi. inde. vid̓ ad futurum: ⁊ ad p̄teritum: ꝗa reꝑitur in futus brari tn̄ ibi ꝑ euꝫ ꝯſanguinitatis: alias ſecus: vt habuiſtis not. in ro: ⁊ in p̄terito. certe in futuro accipit̉ q̄ magis vide ⁊ in. l. falſus .l. vtruꝫ. e. ti. sͣ. de parrici. cū ſi. ⁊. l. ſi ꝗs. sͣ. ad. l. qd̓ no. Iac. aptior eſt: quia lex ad futura negocia non ad .C. de fur. ⁊ iuliā ma. ¶ Quero ꝗd ſi cā iuuādi extraneū of bu. ⁊ bal. in ibi omnino preterita trahitur. .l. ij. C. der fendo te an poſſū glo. que eſt in. l. vt vim. dicit Bar. Itē li Uide Dy. ro. aduoc. ⁊ mita: vt no. ꝙ pōt fieri: ꝗa ꝯſiderat̉ affectio. intelligo nō ſo N omnibus. ua puilegiū an ⁊ qūo ꝑ glo. ⁊ ibi lū affectionē cōſanguinitatis ſed ſocietatis: vt poſſit erroi perſonale. extra eo. ti. lib. vj. bal. ī. l. ſi mi .l. itē apud labeonē.§. tenet̉. sͣ. de iniur. Itē ꝗli emendari: ⁊ litē. C. d̓ cō ¶ Ex. l. ſequenti. corrigi ꝑ no di. ob cau. ⁊ bet extraneus. vt. sͣ. de fur. l. ſi ꝗs in ſeruitute. ſi ¶ Tutor an ſuccedat nullis extātibus agnatis tariū. adde vide oīno in rebus pōt multomagis in ꝑſona: ⁊ hoc fieri excluſo fiſcovtꝝ notari bar. in ꝯſtipōt maxime ſi facit mādato alterius: quia iuſte poſſit petetuēte ſcienQuero de qͣ ture: vt ꝑmitſeruit illi. vidiſti in. l. iij.§. cū igitur. sͣ. de vi ⁊ vi Uō tuterā. tela dicit hic: ⁊ ter plus detat̉ edere mi bito in. l. ha ar. ꝓ hoc allego. sͣ. vi bo. rap. l. p̄tor ait.§. ſi ꝗs dic: vt ī gl. ⁊ no. eā in fi. quam Dy. dicit nuere vel ctenuſ. 6. fi. aduētu ibi dū miſericordiā īuocat ⁊cͣ. ⁊ ſic quā corrigere: alibi nō reꝑiri. Sꝫ ꝯtra iſtā gl. tꝫ ia. d̓ are. ⁊ old. d̓ ꝯſti. pecu. do aliꝗs clamat ſuccurrite. vel ſi vult d̓ ſequēdo eū ꝑ. l. i. C. vn̄ vir ⁊ vxor. Quid dicem ⁊ regula ꝓinſtrumēto cedit vbi in ꝗdā dicūt ꝙ hic q̄ritur an regula faciat ius vel On uidetur defen certiorari: teruenit venō: ⁊ dixi. sͣ. e. in. l. i. ⁊ ibi dr̄ ꝙ nō facit ius. Sed an poſſit vid̓ ra traditio: dere. Nota iſtā. l. ad. q. aliꝗs ē pn̄s: ⁊ nō bar. ī. l. ij.§. arguamꝰ tutor hꝫ ius in ꝑſona pupilli: vt īſti. d̓ ſecuſ ſi ficta vult li. cōte. an poſſit ꝓcedi cōtra eū tanꝙͣ conſi eſſent. de vt not. bar. tute. in pͥn. ⁊. l. i. sͣ. de tute. ſi hꝫ ius in ꝑſonā dꝫ tab. exhib. ⁊ tra abſentē. certe ſic vt hic. ⁊ glo. in aucͣ. ꝗ ſemel in. l. ſi rē aliſuecedere: vt pr̄onus liberto ꝗ hꝫ ius in ꝑſonā. bal. ī. l. fi. C. quaꝫ in fi. i. .C. qūo ⁊ qn̄ iudi. ⁊. l. quotiens.§. pretor. sͣ. de Itē ſocius ſuccedit alij de ſocietate: vt. l. iii. ⁊. l. de fideiuſ. ⁊ col. de acꝗ. nox. dixi in. l. ſi finita.§. iulia. de da. infec. Spe. de in fi. C. de here. decu. ⁊ ſocietas hꝫ ius in ſuū colle poſſtru. edi.§. Uo tu giatū: vt. l. vlti. C. de iuriſ. om. iudi. ¶ In ꝯtraUius ꝑ errorem. inſtrumētū q tela. riū credo gl. nō bn̄ dicere ꝑ. l. nutritoribꝰ. C. cō v̓ſi. ſꝫ nūꝗd vtrū nullis Iſtā. l. examinaui in. l. cū ꝗs. C. de iur. ⁊ munia de ſuc. ⁊ de infan. expo. l. fi. Nō ob. ꝙ dr̄ ⁊ ꝑ dn̄ꝫ ant. extātibus ꝓ fac. igno. ⁊ sͣ. de cōdi. inde. l. i. Itē an̄ iſta talis in. c. ex litte hꝫ ius in ꝑſonā pupilli: ꝗa illud nō ſeꝗt̉ cū ciui pinꝗs pupil ris de fi. indonatio indigeat inſinuatiōe. gl. eſt in. l. i. sͣ. de lo ſuccedat tas hꝫ ius in ciue ſuo: vt. l. i.§. ꝑ hāc. sͣ. de rei vē ſtru. ⁊ Ang. tutor ⁊ exdona. ⁊ ibi dixi. di. ⁊ tn̄ nō ſuccedit: vt. l. i. C. de bo. va. Nō obin. l. errore cludat fiſcū Dic: vt not. ꝑ qd̓ dr̄ de ſocietate: ꝗa illud ē ibi ꝯceſſuꝫ: vt. l. il. .C. de teſta. gl. ſing. hic Emo plus. Se. ī. c. nemo vtrū aūt iulius ti. Nō ob. qd̓ dr̄ de pr̄ono: ꝗa facit libertū tꝫ ꝙ ſic. quā dex poſſit poteſt plus. extra. e. ti. lib. vj. ſeꝗt̉ bal. ī. l. de nihilo aliꝗd: ſꝫ in tutore nō ſic. igit̉ iſta glo mādare noſi ꝗs a filio. ¶ Ex. l. ſequenti. nō bn̄ dicit: niſi ītelligēdo de legitima tutela. tario ꝗ non .§. eius qui ¶ Uendens reꝫ duobus ſucceſſiue an puniat̉. bn̄ fec̄ īſtru6 ¶ Dic: vt no. ꝑ dyde iniuſ. te. mētū: vt ſuꝑ On debet in. c. non d̓bet ali Hoc ī ſꝫ bart. h̓ tꝫ Ullus uidetur. Subio pleat: ⁊ corn contrariū ꝑ quis. extra. e. lib. vj. rigat. vide .l. nutritori ſecꝰ ſi de mente ꝯſtaret: vt. l. ij.§. deniqꝫ. bald. in. l. ij. Iſta ē bus. ſꝫ bal. ī cū ſi. sͣ. de aqͣ. plu. arcen. ¶ Querit glo. vendo Ctus legitimi. nota. l. .C. de fidei.d.§. eius di cō. li. ⁊ add̓ rē vni. demū vēdo alteri punior ne cū iure meo cit ꝙ iſta. l. ⁊ gl. addit aliquos actuſ. Dy. examinat qd̓ notariuſ hoc faciā: vt. jͣ. dicā: ⁊ dixi ſuꝑ tex. qd̓ eſt verum pōt ītelligi ī iſtā. l. extra. e. c. actus legitimi. li. vi. ſꝫ meliꝰ d̓clanihil p̄t adſimplici nuſi ex alio nō apparet dolus: ſꝫ per vēditionē ta rat Roffre. in libellis ſuis in ti. de acti. ꝯfeſ. dere in con tritore. ſec lis dolus ꝯp̄hendit̉. vide glo. que incipit ibi vel tractibꝰ reꝗ v̓o in nutrirentibꝰ ſcridic eo ipſo ⁊cͣ. ⁊ de hoc dixi in. l. p̄tor edixit.§. i. Nambiguls. tore ꝗ fuit pturam ẜm .sͣ. de ope. no. nun. tutor hic di Et vi bal. in. l. cōcit̉: ⁊ ꝑ bal. Non eſt nouum. ae ꝑ Uide Dy. extractus. de in. l. cū ī eo. Ona fides. pa. e. c. bona ſi fide. inſtru. Dy. extra. e. c. actus legitimi. lib. vi. ī fi. sͣ. d̓ pac. ⁊ in. l. galluſ des. lib. vj. ⁊ vide bald. Uide dy. exͣ. e. c. nō ē ī mo.§. idem cre in. l. fi. in. v. Ulla. ra li. vi. ⁊ ego examinaui ti Dic: vt dēdū. de li. Eredē eiuſdē. nota per col. C. vn̄ le ⁊ poſt. ⁊ vibi in. l. ſi pupillus. sͣ. de uer. obli. git. ⁊ in. l. ſi de cy. ⁊ bal. dy. in. c. ſi ꝗs in ius. extra. e. lib. vj. qua. C. ad Op. de. l. ꝗs ita īſti in. l. ābiguiUandiū. tuat̉ hr̄s. sͣ. de here. orficia. ⁊ in Uidet̉ ꝙ ratihabitio tates. C. de LMPe. pariat actionem man .d. l. nutrito inſti. So. alid̓ ꝓpter uolūtatē ſtipulātis. teſta. ⁊ imo. ri ⁊ ibi bart. dati qd̓ nō eſt veruꝫ: ſed parit actionem in. l. i.§. ſin¶ Ex. l. ſequēti. ADDE an aūt.sͣ. de he negociorum geſtiorū: ⁊ vide glo. q̄ incipit pro ¶ An nō reus poſſit errorē ſuuꝫ corrigere. ⁊ an ſtatutū d̓ ſuc re. iſti. ⁊ ꝗd te. dic: vt not. per Dy. in. c. ratihabitio. extra ceſſiōe diſpo potius p̄ſumat̉ error ꝙͣdolus: ibi. Sꝫ de uno. ſi ꝓbet̉ nota nens an vi.e. libro. vj. Et qͣliter poſſit ꝯſtare d̓ errore cū trāſcribit ſcri rium aliter deatur ēt di ſcripſiſſe qͣꝫ Ideſt ſine dolo malo: pturam notarii mortui: ibi. Sꝫ qͣliter. Et cū teſponere d̓ tu Ul ſine. ⁊ culpa: vt no. sͣ. ſi cer. ꝑtes dixerūt tela bal. cōſtes dicūt ꝙ aliter fuit dictū ꝙͣ ſcriptū: ſꝫ nō revtꝝ p̄ſumape. l. quod te. in fine. Barto. fil. xi. li. iiij. cordāt̉ qͣliter poſſit notarius errorē ſuum corri tur ex maliCtus ¶ Ex. l. ſequēti. litia an dolo gere: ibi. Sꝫ quid. a legiti¶ Uerbū fuerit an̄ potius ſit trahendū ad fuſe ⁊ rōne fal Uides ꝙ er mi. vī ſalſitatis in turum ꝙͣ ad preteritum. I librarius. ror notarii nō de bal. in. l. ꝑte viciet̉ to

De regu. iur. tum dic vt in. c. ad audiētiam. de reſcrip. in. c. fraternitatis de teſti. ⁊ qd̓ cū cāꝫ. de reſcrip. c. fi. de ꝯdi. appo. niſi in cā fauorabili. sͣ. d̓ manu. l. a noͣ no. bal. ī. d. l. īꝑator. sͣ. de ſtatu. ho. ⁊ bar. l. l. quotiēs d̓ here. iſti. ⁊ qd̓ dixi ꝯpe. ⁊ in. c. ex litteris. de ꝓba. ⁊ d̓ reg. iur. in ambiguis. ī ꝯͣriū videt̓: quia in. l. ſi ꝗs obrepſerit. de falſis: ⁊ ad ꝓbādū errorē ī īſtrumēto. vide gl. ⁊ q̄ iſtud īſtrumētū ẜꝫ cōem vſum ꝓbat de. xj. die intrāte mēſe. cum gͦ ꝓbatio ibi dixi ī. l. cū ꝓponeret̉. de le. ij. ⁊ ſi notariꝰ dicit ſe nō fuiſſe rogatū ⁊ nō īſtrumēti reprobat̉: gͦ reprobatū ē īſtrumētū. nō.n. iſta ē p̄ſūptio ſꝫ cōis ī recordari. ſi tn̄ teſtes ꝓbāt rogatū fuiſſe cogat̉ ẜm dicta teſtiū facere intellectus vulgi: ⁊ iō nō ob. qd̓ no. sͣ. d̓ pa. l. iuriſgētiū.§. qd̓ fere. ⁊ qd̓ no. ſtrumētū po Inno. in. c. nit bal. in. l. īnotuit. d̓ eo fi. C. de edē. nocet: vt hic: ⁊. l. errore. C. de teſta. ⁊. l. imꝑator ꝗ fur. or. ſu cit ꝙ in indictione: ꝗa dolus nō preſumit̉ niſi ꝓ in vlt. col. ⁊ ſce. nō enim .sͣ. de ſta. ho. ¶ Sꝫ de vno dubitat̉ an poſſit cor betur: vt. l. quotiens.§. ꝗ dolo. sͣ. de ꝓba. Mō ꝑ eū in rub. dicit̉ incerrigere erroreꝫ notarius. dic ꝑ Guil. de cu. in. l. de fi. īſtru. ī ſi p̄ſupponeres eſſe erratū in annis dn̄i diceres tū ꝙ certaꝫ .v. col. ⁊ 10. imꝑator. sͣ. de ſta. ho. ⁊ in Spec. in ti. de inſtru. eē erratū in dolo vel in lata culpa: ꝗa cōiter oēs ſemꝑ hūit īan. de īſtru. terp̄tationē. edi.§. poſtremo. ver. ſꝫ nūꝗd ꝯfecto. Ia. d̓ bel ſciūt ānos dn̄i: vt. l. late: ⁊. l. cedere diem.§. late edi.§. īſtruar. sͣ. de fi. īin aucͣ. de eqͣli. do.§. illud. Sꝫ vos debetis ſcire .sͣ. ti. i. ſꝫ īdictio neſcit̉ ab oībꝰ: iō ita ꝓbabilius mētū. ver. ⁊ ſtru. l. cū de ꝙ in īſtr̄o publico ꝯtinētur duo. vnū qd̓ ſpectat pͥmo. ſꝫ pōe p̄ſumit̉ error. ⁊ credo Dy. verū dicere. ⁊ īduco laniōiſ.§. aſi notariꝰ omī ad notariū.ſ. anni dn̄i indictio: ⁊ dies: ⁊ alie ſoꝓ eo. gl. que eſt in. l. ſi ꝗs in fūdi vocabulo. sͣ. d̓ nā. vnde vt ſit ꝑ errorē iſta eꝗuoca lēnitates. Scd̓o ꝟo ꝯtinet̉ ſubſtātia cōtractus. le. i. ⁊. l. penul. ⁊ sͣ. de re. du. ⁊ hoc puto verum ſcribere cōtio ceſſet in aut ergo eſt erratū in eo qd̓ nō reddit inſtr̄ꝫ nul ꝗcꝗd dicat gl. in. d. c. inter dilectos. extra de fi. feſſionē ſeu litteris apo lū: vt mala latinitasª: ⁊ tūc nō viciat inſtr̄m: vt p̄ceptū gͣua inſtru. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc facit: ꝗa notarius ꝗ facit ſtolicis poni rētigie: mō .l. imꝑator. sͣ. de ſta. ho. ⁊ p̄t ꝑ notariū corrigi ī tur ꝑ nonas īſtrumēta ꝯtra formaꝫ iuris punit̉: vt falſariꝰ: vt ꝑs vult ꝓba idus ⁊ kalē.l. actorū ꝟba. sͣ. de re iudi. Qn̄qꝫ eſt erratuꝫ in .l. iubemus. in fi. C. de teſta. ⁊ ſic nō pōt ampliꝰ re per teſtes das vbi taeo ex quo inſtr̄m viciat̉: ⁊ tūc qn̄qꝫ ꝯſtat ꝙ ē ercorrigere. ſꝫ dic ꝙ hoc ē ſpāle in teſtīs. vel meli qualiter no lis dubitatō tarius fuit ratū: ⁊ in quo erratū eſt. exēpluꝫ in īſtr̄o deficit ibi loꝗt̉ qn̄ ſolēnitas nec fuit ſeruata: nec ſcripīcidere non rogatꝰ d̓ gͣua indictio ⁊ defectꝰ īdictionis viciat inſtr̄mᵇ vt in p̄t. d.§. fi. de pta ī teſtō. hic qn̄ fuit ſeruata ſꝫ nō ſcripta. Qn̄ rentigia an pace cōſtā. ⁊ aucͣ. vt p̄po. no. imꝑa. in pͥn. ⁊ in aucͣ. ꝗ. mo. na. qꝫ eſt erratū in eo qd̓ ꝑtinet ad ꝑtem: ⁊ hic dixit poſſit: certe vide bal. in effi. le.§. ꝙͣtū ꝟo. ⁊ extra de fi. inſtrumē. c. īter di Guil. in Spe. aut notarius vult corrigere īconnon. glo. eſt .d. ti. in v̓ſi. ſing. in. c. ſi lectos: ⁊ ibi not. Iſto caſu ſi apꝑet de errore: ⁊ tinēti ⁊ admittit̉. Aut ex īteruallo: ⁊ nō pōt niſi die lune. xj. motu ꝓprio exeūte ianua in quo ē erratū poterit corrigi iſte error ne ſcriꝓbato errore ꝑ.§. illud in corꝑe. in aucͣ. de eqͣ de p̄bē. ī. vj. rio: ſꝫ an tebentis error noceat ꝑtibus: vt. l. ſi ꝗs in noīe: ⁊ do. hoc ēt ꝓbat teſtis. ⁊ notariꝰ eꝗparant̉: vt. l. in. v. exp̄ſſe. ſtes in īſtru ex qua hēs .l. errore. C. de teſta. qn̄qꝫ cōſtat ꝙ eſt erratū: ſꝫ domitius. sͣ. de teſta. ſꝫ teſtis pōt īcōtinēti nō ex mēto debēt ꝙ qn̄ aliꝗd nō cōſtat in quo. vt ꝗa fuit omiſſa dies: ⁊ ſic eſt poni ī fi. vid̓ interuallo corrigere dictū ſuū: vt in. c. p̄terea. ex de forma in bal. ⁊ Odoſ. erratū: ſꝫ nō cōſtat de quo die ē erratū. ⁊ iſto ca tra de teſti. ⁊ in.§. ꝗa ꝟo. in aucͣ. de teſti. in glo. īſtrumēto d̓ ī. d. ti. de pa ſu dico ꝙ notario dicēti ſe recordari dꝫ crediᶜ ꝓ mag. ſic in notario. ¶ Sꝫ qualiter ꝯſtare poterit fuit nō p̄t il ce ꝯſtan. ſuꝑ lud ꝓbari ꝑ bo ſic. officiali credit̉ in officio ſibi cōmiſſo: vt de errore ſi notarius trāſcripſit ſcripturam alte v̓bo ꝯtinet̉. ꝓba. extrīſe.C. de exac. tribu. l. apꝑitores: ⁊. l. ſi ꝗs decurio ADDE an rius? Rn̄deo tūc ꝓducto originali: ⁊ error faci cam: ⁊ ita tꝫ notariꝰ poſ.C. de fal. ⁊. l. magis puto.§. ne tn̄. sͣ. d̓ re. eo. ⁊ d̓ liter ꝓbat̉ᵍ vt hic: ⁊. l. ij. C. de de erro. aduocabal. ī ꝗbuſdā ſit errorem offi. p̄fe. vr. l. i.§. cura carnis. ⁊.§. ſe. maxime cū Si ꝟo ſcripſit ſcripturā ꝓpriā tūc ſi hꝫ ꝓthocol ſuis ꝯcluſio corrigere ⁊ nibꝰ ⁊ adde hoc d̓ die ſit mīmū qd̓ apparet: ꝗa ſi teſtis d̓ die lū ꝓbat̉ ꝑ on̄ſionē ꝓthocolli: vt in aucͣ. d̓ tabel. qͥ faciāt ſcri qd̓ bald. de nō recordat̉ nihilominus ꝓbat: vt. l. teſtiū. cuꝫ pturā ſuſpe§. pe. nā ex illo ꝟificat̉ īſtr̄m extēſū: ⁊ ſic videi pa. ꝯſtā. q̄rit ctā bal. ꝯſi. glo. C. de teſti. ⁊ hoc qn̄ eſt erratū in omittēdo: erratū in trāſcribēdo: vt hic. Sꝫ poſſes dicere q̄ an anni dn̄i .cxxvij. li. v. ſꝫ qn̄ eēt erratū in ponēdo puta poſuit vnā diē dies mēſeſ ⁊ re dr̄ magis principale ꝓthocollū ꝙͣ publicū in ⁊ an notariꝰ ꝯſul. ſint po vel mēſem cuꝫ deberet ponere aliū: iſto caſu nō ſtrumētū. nōne potuit eē ꝙ notarius ab ip̄o ini ꝗ errore obnēda ī fi. in miſit nomē poterit ſe corrigere niſi de errore cōſtet ꝑ teſtes tio ꝯfecit publicū inſtr̄m? Rn̄deo nō p̄ſumit̉: vt ſtru. an ī pͥn. īꝑatoris vel vel alijs modis: vt. jͣ. dicet̉: ⁊. l. ꝗcꝗd aſtringēde .d.§. pe. nā originale retinet notarius apud ſe: ⁊ ꝯcludit ꝙ pape poſſit .iij. rn̄. ẜm vnā lec. sͣ. de ꝟb. ob. ⁊ qd̓ ibi dixi. Itē in pͥn. vbi ⁊ vt alijs edat cū opus fuerit: vt. sͣ. d̓ edēdo. l. arilld̓ appone vid̓ nūꝗd vi ꝗa fūctus eſt officio ſuo ſicut iudex: vt. l. iudex. re vid̓ ang. gētarius.§. i. ⁊ iō ipſi notario non deberet dari ciet̉ īſtrumē cōſi. ccxxj. ⁊ de re iudi. ⁊ ſicut teſtis: vt. jͣ. dicā. ſꝫ hoc nō pōt copia inſtr̄i: vt. l. p̄tor.§. ꝓhibet. sͣ. de edē. ⁊ iō tū ſi nomē ī qn̄ poſſit er dici: qn̄ omiſit diē: ꝗa inſtr̄m nō vꝫ: ⁊ ſic nō pōt peratoris p̄ dicit lex ꝙ ꝑs poſſit petere ꝙ exhibeat̉ a notarore ſuū cor poſitū nō fu dici functus officio ſuo: vt. l. qualeꝫ. sͣ. de arbi. ⁊ rio originale qn̄ inſtr̄ꝫ qd̓ eſt reſtitutū plene nō rigere vide it vel nō inqd̓ no. in. l. iudex. Qn̄qꝫ eſt erratum alio mō rōpau. de caſt. cōtineat oīa: vt. l. veluti. circa pͥn. sͣ. d̓ edē. Pre terceſſit taꝯſi. xxxviij. ne cuiuſdā alteratiōis: vt dico anno dn̄i īdictio dicta ꝟa niſi ꝑſona notarij eēt ꝑſona ſuſpecta: belliōis ſub Ala la ne tali: ⁊ nō ꝯcordat cum annis dn̄i. hic ꝯſuluit ſcriptio vel vt. d. l. ſi ꝗs ex argētarijs.§. i. ⁊ ꝙ illd̓ qd̓ remāet m tini trahētiſ: vel dy. ⁊ dixit ꝙ lꝫ indictio viciet ꝯtractū: vt dixi. tn̄ apud notarium p̄ſumat̉ originale. ꝓbat̉: ꝗa ſic tas vi. aliꝗd defuit ſi eſt poſita: ⁊ erratū nō viciat̉ inſtr̄m: vt. l. quode Bald. ⁊ ſolitū eſt fieri: ⁊ ſic ꝓbat̉ ꝑ argumētuꝫ a ſolitis. ex his qͣ deang. in. l. ⁊ ī tiens. sͣ. de here. īſti. ¶ Sꝫ dubitat̉ in quo vide qd̓ ē ualidū in iure: vt. l. i.§. merito. sͣ. ne ꝗd ī lo bēt īterueni ꝑator. sͣ. de tur erratū vel in annis dn̄i vel in indictiōe: ⁊ dire: ⁊ dicit ꝙ co. pu. ⁊. l. certi ꝯdictio.§. ſi nūmos. sͣ. ſi cer. pe. ſta. ho. ⁊ vid̓ ſic quē vide bal. ī. l. v̓bū ſꝫ ꝗd ſi apponūt̉ ſolēnitates: tn̄ errat̉ in vno vtrū tabellīo poſſit ꝓpͥa au.C. de fideiuſſori. ctoritate emēdare ſi errauit ī die vel loci appoſitōe. rn̄deo: ſi ē. q. ſuꝑ die b ¶ Uiciat īſtrumētū vtꝝ īdictio ſeu defectꝰ īdictiōis viciet ꝯͣctū ſeu invel ꝯſule vel loco nō p̄t emēdare. nā raſura caderet ī loco ſuſpecto. ſi aūt ſtrumētū. d̓ h̓ aliꝗd ſuꝑ data. vi. libri. ī merc. ꝑ gl. ī. ij. cōſti. C. circa fi. analibi vbi nō pēdet. q. tūc emēdare ⁊ radere v̓bū erroneū: ⁊ ponere v̓bum aūt d̓beat poni nomē pape ſic̄ īꝑatoris ī īſtrumēto. d̓ h̓ ꝑ dn̄ꝫ an. ī ꝓemio veꝝ ꝓut legit̉: ⁊ no. C. de teſta. l. ſi vnus. ſi aūt nō errauit ī ſolēnitate īſtru decre. ⁊ dic ꝙ attēdēda ē ꝯſuetudo ſi illa apꝑet. c. cū dilectꝰ. de ꝯſue. ⁊ vi mēti: ſꝫ ī qualitate facti: tē̄ poſtqͣꝫ īſtrumētū ē redactuꝫ ī archiuo publico de bar. ī. l. noīatī. de ꝯdi. ⁊ demō. ⁊ vid̓ oīno ad mam bar. ⁊ imo. ⁊ bal. in nihil ſua auctoritate mutare p̄t: ſꝫ dꝫ facere errore ꝯꝑto d̓ mandato iudi .l. cū ꝓponeret̉. d̓ le. ij. ⁊ bal. ī. ij. ꝯſti. C. ī v̓. arma. ⁊ ī. l. fi. C. d̓ fideiuſ. ⁊ in cis ẜm cy. no. in. d. l. imꝑator. de ſta. ho. vel dic ſi eſt talis error ꝗ noceat .ſ. error. ⁊ ī. l. ambiguitates. C. de teſta. ⁊ bar. ī ꝯſilio ex ſcō ꝓpoſito: vt ex nō pōt emēdari ſine iuſſu iudicis: ſecꝰ ſi nō obſit ꝑti: ꝗa ꝑtis nō ītereſt: qꝛ eo tria q̄runt̉ ꝑ bal. de pa. conſtā. in. v̓. pacta. ꝑ dn̄m Ant. in. c. ex litteris. ēt ſine tali emēdatiōe vꝫ inſtrumētū. C. de teſta. l. ambiguitates: ⁊. l. p̄pode fi. inſtru. ꝑ bar. in cōſilio reperitur inſtrumentum. ſteri: ⁊ l. error. illd̓ ꝯſtat ꝙ alie ſūt ſolēnitates īſtrum̄ti: ⁊ alie negocij no. ADDE an error in noīe dn̄i vel īdictiōis uiciet īſtrm̄tū ro. cōſi. ccxxxv .sͣ. de edē. l. i.§. editiōes. in fi. gl. ⁊ vide oīno bal. in ti. de pa. ꝯſta. in. v̓. pe c ¶ Dꝫ credi. an notario credat̉ no. bal. ī. l. iuriſiurādi. C. d̓ teſti. ⁊ qd̓ nōt titio. ſꝫ q̄ro vtrū qn̄ notarius apponit diē debeat dicere. xj. die ītrāte ſiue bal. ī. l. gnāliter. ī vlti. no. C. d̓ nō nu. pe. ⁊ qd̓ dixi pꝰ bar. ī. l. ij. C. d̓ reſcīexn̄te ianuario. dic ꝙ oliꝫ apponebāt: vt de pa. cōſtā. ī fi. ſꝫ ꝗd ſi nō dicat vē. in. q. d̓ minore iurāte ꝑ io. an. poſt Spe. in ti. d̓ īſtru. edi. ī. v̓. i. ⁊ ī. v̓. ſꝫ rn̄deo ſi dicat die lune. xj. ianuarij. ſatis ē dicto ti. de pa. ꝯſtā. in fi. ſꝫ ſi nō nūꝗd: ⁊ ꝗd ſi teſtis n̄ recordat̉ d̓ die vel loco. vid̓ q̄ dixi ī. l. ij.§. fi. sͣ. d̓ ac apponat ꝓpriū nomen diei pone ꝙ teſtes dicūt ꝙ. xj. die ꝑtes abfuerunt plu. ar. ⁊ ibi bar. ⁊ vide bal. in. l. teſtiū. in. viij. col. C. de teſti. ⁊ bar. in. l. ij. rn̄de ꝙ iſta ꝓbatio teſtiū nō ꝯcludit de neceſſitate ꝯͣ īſtrumētū. q̄rit̉ gͦ vtꝝ in fi. sͣ. quēad. te. aꝑi. ⁊ in. l. admonēdi. sͣ. de iureiuran. dicti teſtes reprobēt īſtrumētū: ⁊ videt̉ ꝙ nō: ꝗa ſic̄ debemꝰ ſaluare teſteſ ADDE ꝙ notario credit̉ in cōcomitantibus īſtrum̄tū bald. ꝯſilio. xxv. ne ſalſū dicāt. ita ⁊ īſtrumētū. Itē dcā teſtiū debēt īterp̄tari in meliorem d ¶ Faciliter ꝓbat̉. adde bal. in. l. nec exēplū. C. de fal. ⁊ ibi ēt qd̓ ꝓbat̉ er ꝑtē: vt no. Inno. in. c. dudū. el. ij. de elec. Itē cū teſtes ſint īducti ad ꝓbāror ꝑ cōfeſſionem vel ꝑ dictū pape ⁊ principis dū: ⁊ nō ꝓbāt de neceſſitate d̓bēt īterp̄tari ꝯͣ ꝓducētē. c. in pn̄tia. d̓ ꝓba. c. e ¶.§. pe. Et ad materiam adde Bar. in. l. ſempronius ꝓculo. de le. ij. vi

De regu. iuris. 26 5 Bal. in. rub. C. de fi. iuſtru. ī. v. col. ⁊ ibi ꝗd ſi nō reꝑit̉ ī breuīatura: ſꝫ re ad no. per barto. ⁊ Imol. ⁊ que ibi dixi in. d. l. cum proponeretur. adde perit̉ īſtrumētū ꝑti traditū: an ꝓbet: ⁊ ibi an̄ r̄ breuiatura ſola faciat fidē alium modum probandi errorem no. per Bald. in. l. etiam. C. comi. vel ad qd̓ vltimū vide qd̓ no. bar. in. l. admonēdi in. viij. col. sͣ. d̓ iureiurā. ep̄i. vꝫ ꝙ ipſo facto probatur: ⁊ vide Bal. in. l. fi. C. de teſta. ⁊ in. l. impe⁊ qd̓ no. bal. in. l. cōtractus in. iij. col. C. de fi. īſtru. ⁊ an ꝗſcogat̉ on̄dere rator. sͣ. de ſta. ho. ꝓtocollū. vide bar. ⁊ bal. ī. l. fi. C. de fi. īſtru. vbi dicit ꝙ nō niſi ꝗs vellet c n On poteſt uideri. vide Bar. in. l. i.§. ſi ſii. de verbo. obliga. ⁊ in. l. c notariuꝫ reſoliduꝫ. vbi darguere d̓ contradicit ſalſo. ideꝫ in Itē pōt ꝓbari ꝑ teſtes aſcriptos in inſtr̄o ꝗ ad in eo quod Quero ꝗd in cā aucͣ. ſi ꝗs in Nemo aliene. giminali: ⁊ dic: vt hoc apponunt̉: vt in aucͣ. de īſtru. ca. ⁊ fide.§. hic dicit̉. de aliqͦ. in pͥnc. ſed ⁊ ſi inſtr̄a: ⁊ sͣ. quemadmo. te. api. l. i. in fi. leg. ij. ⁊ in. l. fi. C. glo. tene mēti: ⁊ vide eā q̄ īcipit ſi aliꝗs obtulit: I quiſ de edē. ⁊ vi¶ Sꝫ ꝗd ſi teſtes dicūt aliter fuiſſe ꝙͣ inſtr̄m di ⁊ iſtā gl. allegaui tibi in.§. ad crimē. ¶ Ulteri ff ob. ad de bal. pꝰ ia. catª ſꝫ nō recordātur qͣliter fuerit. Rn̄deo ſi hͨ no. ꝙ gl. dicit in pͥn ꝙ p̄toria ſatiſdatio intellide qd̓ bu. ī. q. l. fi. ꝯtingit circa ea q̄ ꝑtinēt ad notariū: vt circa diē pactū de nō ꝗ dicit ꝙ ſi git̉ cū fideiuſſo. Cōtrariū tenui tibi in. l. p̄torie petendo ſeu notariꝰ ꝑdit mēſeꝫ ⁊ ſimilia: ⁊ tūc ꝗa ꝯſtat ꝙ ē erratū reſtat s. de p̄to. ſti. ⁊ ibi glo. videtur tenere. ꝑ qd̓ remitoriginale. d̓ ꝙ credat̉ notario: vt dictū ē. Si ꝟo hoc ꝯtingit titur reſ vel g Uide dy. exbet fieri ſi circa ea q̄ ꝑtinēt ad ꝑtes: tūc notarius nō poſſꝫ N obſcuric. nra. e. c. in ob actō dicitur bi edictio a corrigere: ꝗa lꝫ ꝯſtet ꝙ ſit erratū nō tn̄ ſcit nota eē donatio parte: ⁊ ad ſcuris: ⁊. c. inſpicimus. lib. vi. vel alienatō de ad marius ꝗd habeat ponere: vt dictū ē. ¶ Itē pōt ꝓ No. gl. hic q̄ di ẜm bal. in. l. teriam bar. bari errorᵇ ꝑ pn̄tes: ⁊ alios ꝗ fuerūt mediatoI quis O. qt deliberatione .i. in. i. col. d̓ in conſilio. res īter pn̄tes ꝑtes ſic ꝯtrahētes: vt in aucͣ. de ībo. ma. allefacta cū inſinuatiōe: ſꝫ an egeat dixi voex facto ꝓpo gat no. bar. ſtru. ca.§. ſi ꝟo moriant̉. ver. in his in gl. q̄ īciſito vt ex eo bis in. l. mod̓. sͣ. de donat. ī. l. ſiue apd̓ ꝙ tria quepit ad remunerationē. ⁊ puto ꝙ ſufficeret dictū Tene mēti gl. q̄ eſt in pͥn. acta. C. de runt̉. vnius teſtis cū notario: ꝗa remanēt duo: vt. d. Llūd. huius. l. quia alibi ita non tranſac. ī gl. ADDE qn̄ ver. in his. Itē pōt ꝓbari qn̄qꝫ error ꝑ ipſos fa ī ver. pe. iūclare dicit. īſtrumētū ē cta gl. in v̓. cientes: vt ſi q̄dā vniuerſitas fecit ſindicum vel diuerſuꝫ a ꝓ Tene mēti iſtā glo. ſuꝑ pacto. licet thocollo an Refertur. iſto.§. ⁊ vide gl. q̄ īcipit aliū ꝯͣctū hoīes de vniuerſite poterūt reproba aliud ſit ī re ſaciat fidem re ſic fuiſſe tūc actū vel nō fuiſſe: vt extra de pro mittēte litē ſi publice populus. ī fi. dic. ſo. vt ibi ꝑ Dy. ⁊ exbal. ꝯſi. xliiij. ba. c. tertio loco. nō dicerē idē in eo ꝙ alibi con ſeu in tranſi lib. ij. tra. e. c. qd̓ oēs tāgit lib. vj. Et not. ꝙ iſta. l. ē ꝟa gente ſuper a ¶ Quaꝫ intrahūt: vt ſinguli niſi ꝑtes eēnt in cōcordia: vel quo ad oīa. oēs. enī tenēt̉ quo ad penā q̄ īfligit̉ lite ẜm eum ſtrumētū di eēt aliꝗd ꝑ qd̓ nulli fieret p̄iudiciū: vt ſi teſtator vniuerſis vel ſingulis vt vniuerſis: ſꝫ ſi tāgit ali ꝑ. l. ſi fideiuſ cat. vid̓ no. adhuc viueret ⁊ dice̓t notariū ī ſuo teſtō erraſſe. ſorem. C. de quos tūc pn̄tes teneāt̉: vt. l. i ī pͥnci. sͣ. de magi. bart. in. l. ij. trāſactio. ⁊ in fi. sͣ. quēFacio tiꝯue. ⁊ dixi vobis in. l. qd̓ maior. sͣ. ad munici. not. etiaꝫ in Emo dubital̓. pi vnū du admo. te. .x. Uide Dy. ī propoſito api. ⁊ iſta. fa Ue proptenate. ī argumē biū dic̄ ſtatutū huiꝰ ciuitatis ſi nō ſolueBal. in. l. in ciunt ad. q. ret cētuꝫ amputet̉ ſibi manus. modo iſte cōpater nos. C. tū. extra. e. li. vi. ⁊ dixi in. l. ꝙ ꝯtra rōnem vtꝝ notari cōia vtriuſ. ret in iudicio ⁊ dat fideiuſſores. ꝗd dicemꝰ. dude iure poſ.sͣ. de legi. ⁊ in. l. ſi cōſtāte. sͣ. ſo. ma. iudi. ⁊ in. c. ſit ſcribere. bito: ⁊ iō relinquo. videt̉ ꝙ ſufficiat: vt. l. reſcriDe hͨ dic plene ī. l. .i. ad fi. de petrꝰ teſtis Um quiS. ſ tūdū.§. i. sͣ. d̓ pi. pto.§. debitores. sͣ. de mu. ⁊ ho. controuer. dixit illd̓ idē inter vaſal. ¶ Ex. l. ſequenti. ꝙ alius te⁊ alium de ¶ An ſit in mora debitor negans ſe d̓bere cētū On uidetur. ſtis ſupra beneficō. be examinatus petita: ſi lite cōteſtata d̓bitor ꝓbat de ꝗnqͣgīta. j Uid̓ circa hoc dy. nefacit qd̓ dixit. d̓ quo Qui iuſſi. ggtra de reg. iur. c. no. glo. h̓ ⁊ Iaꝫ divide ī. c. cāꝫ On pōt uidert. qtibi tu ꝙ in varijs ꝙ ꝗs li. vj. ⁊ cy. C. vn̄ vi. l. i. ⁊ ī. l. vt vī. sͣ. d̓ iuſti. ⁊ qͥ. el. ij. de te locis ꝑ hāc ſti. ⁊ bal. ī. l. petis a me centū. ego nego li. ꝯteſt. tu ꝓ iur. tene mēti gl. hic poſitā pleniorē ꝙͣ hēamꝰ. glo. tradūt v̓bum volo bas de ꝗnquaginta an ꝑ li. cōteſtat. cōſtituar ī doet. maxīe g Uid̓ dy. ī. .C. de fideiActu a iudiceāc ea que mora ⁊ vr̄ ꝙ nō ꝑ. l. iſtā. ſꝫ credo ꝙ iſta. l. ſic loꝗ Bal. in. l. pa cō. videt̉ di ctuꝫ. in. xv. tur: ꝗa rō ē īplicita: ꝗa dixi tibi neſcio ꝙͣtū d̓beā cere ꝙ non extra. e. lib. vi. q. C. de col. ⁊ Spe. in ti. litē ꝯteſtor: non tn̄ ꝯſtituor in mora vt hic: ⁊. l. p No. gl. ⁊ Ang. in. l. de teſte.§. Acodēnatioc: q dicit ꝗ in fideiuſ. in pͥn. sͣ. d̓ vſu. ſꝫ ſi ſcirē ꝙͣtū d̓beo: tūc contra iuriſ nūc tractan .6. fina. ⁊ ibi videor eē in mora a tꝑe ꝯte. lit. vt. l. pupillus.§. donator nō pōt agere cōtra donatariuꝫ dum. in v̓ſi. Bar. in. l. ta fi. ⁊ ibi dixi. sͣ. ti. i. ⁊. l. ꝗ ſolidū. in pͥn. sͣ. de le. iij. tm̄qꝫ. ⁊ ant. vt eū alimētet. Cōtrarium no. ī. l. fi. C. de reuo. le pactum. ī de but. in. c. ⁊ iſtā. q. habui piſis de facto. dona. ⁊ per cy. ibi. princi. sͣ. de nihil. de ſi pac. ⁊ Ang Uide dy. in. c. mora. ex mo. vbi poEre in omnibus. Unicuiqꝫ. ga. e. li. vi. in. l. ſi vnus nit de iudi.§. pactus. d̓ ce ꝗ dixit ꝓ Iſtā glo. hic allego tibi in. l. nō ſolū.§. x Uide extra. e. c. dolo: pact. ⁊ in. l. nūcio ſicut Dolo facit? csͣ. s do. excep. l. doli ſi mandato. sͣ. de iniur. ⁊ dic: vt ibi. tene menti pacta que ꝯͣ talis iudex iſtam gloſam. .C. de pact. dicā plene in. l. ſi ſocer.§. lutius. sͣ. ſo. ma. quod fac̄ ad ⁊ alij ī. l. mo no. ꝑ bar. in Dic ꝑ dy. in. c. cuꝫ deſtinus. et A eo quod plus ſit .l. i. C. ſi adq Ui in lus. qs. extra/ e. li. vi. in. l. aꝗlius. uer. lib. ⁊ ad Dic ꝑ Dy. extra eo. c. plus. li. vj. dixi ī. l. ⁊ ibi no. mo Dic id qd̓ dixi d̓ der. ff. d̓ do Um prīcipalis. vt per .i.§. i. sͣ. de verbo. ob. teſte. vide na. vid̓ doc. bar. ī termi⁊ maxime nis. in. l. iij. Alexā. in. l. .§. i. sͣ. de teſti. ſꝫ bal. in ti. de pa. cōſtā. in vlti. v̓. dixit ꝓbari ꝑ illū tex. aꝑtē creditori. C. de pac. allegātē. hanc glo. ⁊ ad h̓ not. vide Bar. in. l. ſi quis ꝙ ſi tabellio ſcripſit primo dicta vnius teſtis: ⁊ poſtea dixit idem ꝑ oīa di accepto. de condi. ob cām. ⁊ ibi Bald. ⁊ in. l. ſi mulier. eo. titu. xit alius teſtis ſiue ſub eadē die ſiue alia ꝙ talis ſcriptura probat teſtes in ADDE an pactū de nō petendo ſit donatio Bal. cōſi. cccclxxviij. li. iiij vnā ſnīam cōcordaſſe: lꝫ aliꝗ dicāt ꝙ talis ſcriptura nō vꝫ ꝓpter īcertitu Ang. cōſi. lxxvij. ⁊. xciiij dinē. alij ꝗa ꝓferāt eūdē meditatū ẜmonē. ſꝫ pͥma nec ſcd̓a rō vꝫ de quo N cōdēnatione. ꝙ donator. Et qualiter fiat deductio ne egeat vivide ꝑ bal. in. d. ti. in vlti. v̓bo. ¶ Ultimo adde bar. in ſuo cōſilio īcipiē. de bal. in. l. ij. C. qd̓ cū eo. ⁊ ad glo. hic vide an. in. l. qui fundū de re ſuꝑ īꝗnti. q̄ ſit ꝑ dn̄m capitaneū. ⁊ ꝑ bal. d̓ emē. iuſti. C. in p̄n. ⁊ Ang. in iudi. ⁊ adde qd̓ bal. in. c. i. in pͥn. dicit ꝙ gl. h̓ ſing. īdiſtīcte tꝫ ꝙ ibi aucͣ. vt iudi. ſine quoquo ſuffra. ⁊ Bal. in. l. ampliorē.§. i. C. de appel. rōne ꝑſone dat̉ priuilegium: vel rōne ꝯͣctus vt in donatiōe nō tenet̉ ꝗs b ¶ Poteſt probari. ad materiam adde qd̓ no. dixit Bartol. ⁊ poſt eum niſi inqͣꝫtū facere pōt: dꝫ ergo ei remitti vnde venit ꝙ bn̄ficiū hꝫ retinēImo. in. l. cum proponeretur de lega. ij. per glo. ibi que dicit ꝙ ſi teſtado ⁊ nō petendo: ꝗa donator a donatario alimēta nō petit ei tn̄ ꝓ alimē tor dicat in teſtamento ſe erraſſe in geſtis ꝑ ſe ꝙ ei credit̉. ⁊ ſic videt̉ ꝙ tis retinet. qd̓ donat ẜꝫ gl. h̓ ⁊ quā ꝗdā tn̄ dānāt per id qd̓ no. in. l. fi. hic eo modo credi debeat ſeu credat̉ ꝑtibus in geſtis per ſe ſi aſſerant in alialle. vbi de hoc per Cy. ſꝫ ſi tu bn̄ cōſideres glo. h̓ eſt v̓a: ꝗa directe non quo ſe erraſſe ⁊ nō requiratur alia probatio: quod eſt no. ẜm Bal. ⁊ facit pn̄t peti alimēta reuocabit̉ tn̄ donatio: ꝗa donatariꝰ eſt ingratꝰ loquor ᶻ

De regu. iur. ſimplici donatiōe: ⁊ an nō alimētādo donatorem reuocet̉ donatīo. vīde gi. ꝓ hac Bald. alle. caſum in. l. fi. C. de ſerui. ⁊ ibi no. ⁊. d. Abb. ſicc. ī. c. gl. ⁊ cy. in. l. ſi. C. de reuo. dona. ⁊ dn̄m Abba. ⁊ Imo. ī. c. ꝓpter d̓ dona. pro illoꝝ. de p̄bē. dicit ꝙ gl. valde no. hic ſentit ꝙ ꝯſuetudo non tollat̉ r a i Mpoſſibiliū. ꝑ bar. in. l. iiij.§. queſitum. ſi quis cautio. vnā ꝯuētionē quā vt dicit. ſeꝗt̉ Io. an. in. c. fi. de ꝯſue. ſed dicit ipſe ego b n On pōt. adde Bar. in. l. nō ſolū.§. morte. in. x. col. de ope. no. nun. crederē glo. ꝓcedere qn̄ aliꝗs de populo facit ꝯͣ conſuetudineꝫ alijs ſciē ⁊ tex. ⁊ ibi Bar. in. l. municeps. ad muni. tibus ⁊ non contradicentibus: vt nō tollatur conſuetudo ſed requiritur c ¶ Qd̓ vnitm̄ tempus uerſitas. qͣꝫtum reꝗQualiter ci Dy. in. c. acceſſorium. extra. e. li. vi. ⁊ ꝑ Cy. in. l. ſituꝫ fuit ad Pa tet̉ vniuerſi Unes actiones. penut inducenduꝫ intelligere. C. de lui. pig. taſ. add̓ bar. conſuetudiUide gl. que incipit hic ꝙ actō perpetuat̉ ⁊ īterrūpit̉ ꝑ lit. cō ī. l. fi. quod ne̓. ar. in rus I NCNO. hanc regulam ibi: qd̓ cuiuſqꝫ vni te. ſecus ſi per citationē. ¶ Sed q̄ro ꝗd ſi ꝑ mo gula prima uer. no. ⁊ vi nō placet. quia ẜꝫ hoc prius eſſet obliga de re. iur. in dū exceptiōis eſt actio in iudicio ꝓpoſita vtrū de no. ꝑ bar. vj. vbi dicit̉ tio ꝙͣ contractus qui eam introducit: quod eſt perpetuet̉. d. Fran. ac. dicit ꝙ ſic: ⁊ ē hic caſus in. l. aut fcā ꝙ ſi popul abſurdum ibi: dū dic̄ ſemel īcluſe ⁊cͣ. ſꝫ ſi ꝑ modū exceptio .§. fi. sͣ. de collegialiter pe. ꝑ bald. ⁊ Dic ꝑ dy. nis inducit̉ iudicio includit̉: vt. l. duobus. sͣ. de ⁊ directo ſci Cy. in. l. i.§. Mpoſſibiliū. i c nemoenter feciſſꝫ exce. rei iudi. ⁊. l. ſinaūt.§. fi. sͣ. de neg. ge. ⁊. l. ꝙ ꝗbus. ⁊ ī.§. actū contra poteſt. extra. e. titu. lib. vi. ſi in diē.§. i. sͣ. de cōpē. ſi eſt incluſa: ergo īterru ꝗd ſi nemo ꝯſuetudinē z Uid̓ pit̉: vt hic. ⁊ pro hoc. l. amplius nō peti. sͣ. rē ra. quod cuiuſ. ꝙ tūc ꝯſueIquiſ pregnate. g q̄ vni. ꝑ archi. ha. ſed illud intelligo qn̄ ꝓpoſita per modū ex tudo tollere vi. q. i. ſicut tur. ar. d. c. incipit inſtituite: ⁊ ibi.§. rogatus: ⁊ dic ceptiōis tēdit ad eūdē finē cum actione: vt exce ꝑ bal. in. l. ēt ꝓ illoꝝ ⁊. c. vt ibi per gloſam ⁊ Dynum. ptio compenſationis. alias ſecus. ita loquit̉ gl ī. iiij. col. C. cum acceſſiſ Hic eſt melior glo. extra de ordi. cogni. c. cum dilectus de execu. rei ſent. de con Upillus. qͣ ſit alibi in iſta maiudi. ꝑ bar. ī ſti. ⁊ no. per .l. ij. C. de iu Uod cōtra rōneꝫ. .d. ant. in. c. teria. ⁊ totum examinaui vobis in. l. i. sͣ. re rei pu. li. ad audiētiā de nona. Uide ꝑ dy. extra. e. ī. c. q̄ a iure cōi. li. vi .xj. ⁊ qd̓ no. de cle. non glo. de do. ⁊ Tene menti gl. ple p Uide per dy. extra reſi. vbi ſen Eratius. norem in materia ꝯtu. c. cām Ui tacel. ec. ꝗ tacet lib. vi. tit hoc etiaꝫ ⁊ gl. Ber. ī qd̓ glo. h̓. ⁊ ſua ꝙͣ ſit alia: ⁊ tractat materiaꝫ in. l. i. ī fi z Uid̓ ꝑ dy. ex.c. bone me idē dicit diUod ipſius. na. e. c. ſi quiſ ne. sͣ. que ſenten. ſine appella. reſcin. mo. de elec. cēdū eē ſi qͥ no. bart. hic Glo. querit ſi ci in ius. lib. vi. rit̉ an ſtatuOn poteſt. tatur ſindicꝰ vni.sͣ. e. l. ī pͥnc. tū tollat̉ ꝑ ꝯͣ Hoc ē verū ī violētia ⁊ fac̄ quod riū actū. adOC li. ablatiua ꝯpulſiua ſeu uerſitatis an conſtituatur in dolo. Et vi no. barto. in de gl. ī. l. ij. de glo. que incipit pone in officiali ibi. item ꝗd expulſiua. ſecꝰ ī violētia turbatiua. Iſta .l. iiij.§. cre⁊ ibi bal. C. ditoribꝰ. de ſi citetur. Iſta eſt no. glo. ⁊ videtur dicere conqͥ ſit lō. ꝯſue. maͣ n̄ cadit hͨ. ſꝫ ī. l. ſi ꝗs. sͣ. de ac. ⁊ ob. ⁊ ibi dixi. fideicō. li. ⁊ ⁊ iſtā gl. alitra caſum. l. aut qui aliter.§. ideꝫ ait. sͣ. quod vi Quero late in extra ter alle. bar. Um p̄ delictu. ꝗaſt vn aut clam. ⁊ iſta glo. dicit optime. Non obſt. illa ua. ad repri vbi no. ī. l. ij. mē. in verſi. .l. quia ibi dicitur ꝙ valet denunciatio facta ſin eſt in culpa leui in faciendo: ⁊ alius ī cul ī pͥnci. ī. iij. citatū. ⁊ ego dico inꝙͣtum ad excuſandum vicium clandeſti col. ſol. ma. pa leui omittendo ⁊ certe p̄pōderat culpa in fa dixi in. l. i. Mneſ nitatis: non ꝙͣtum ad contumaciaꝫ inducendā ciendo. dixi in. l. qd̓ nerua. sͣ. depoſiti. C. de decuo actōeſ in perſonam vniuerſitatis. Pone ꝙ vniuerſirio. ꝑ inno. t Iſtd̓ expediui ī. l. itaqꝫ vtꝝ ꝑ Illi debet. ſullo sͣ. de fur. ⁊ ibi ſeci in. c. hūilis. tasᶜ non vult coadunare capituluꝫ vel arengā. modū exced̓ ma. ⁊ obe. glo. que eſt extra de conceſſi. prebē. c. ſi capituptiōis actio mentionem de iſta glo. in. c. grauē. ꝑpetuet̉. ad lo. li. vi. dicit: ꝙ debent citari illi ꝗ regūt vniuer de ſē. excō. ⁊ de bar. ī. d. l. Actum. ſitatem: ⁊ tūc perinde habetur ac ſi ciuitas vel ī. l. roma. e. ſi aūt.§. fi. ⁊ ti. ⁊ ꝑ bart. ī vniuerſitas eſſet citata. bal. ī. d. l. ij. Hēs ꝙ ſi ꝑ vim es .l. aut ꝗ aliNon uidetur. xpulſus tu ēptor ī fi. C. d̓ edi. ter.§. ſed q Emo alieno. act. ⁊ ī. l. cuꝫ ꝙ vēditor non tenet̉: vt. l. vi pulſos. C. de actio. ſeruꝰ qd̓ vi notiſſimi.§. aut clā. vide em̄. ſꝫ ſi alius vi licita te expellit: tūc vēditor te īmo. ī fi. d̓ p̄ Ceporalis ꝑmutatio. no. in. d. l. i. netur: ⁊ vide iſtam. l. ſcrip. xxx. an. .C. de iur. ⁊ in prin. Hic eſt nota. glo. que incipit cum conſuetudo rei pu. li. xj. Ui taNuitus. ſit. vide quod no. per Cy. in queſtiōe principa ⁊ ibi videt̉ q cet. ꝑ dicere ꝙ nō li: ibi circa hoc quero. C. que ſit lon. conſue. No. gl. ſuper iſto bar. ī. l. ſufficit citaQuod cuiqꝫ. gꝙͦ ſi ſtatutuꝫ diHic tenet iſta gl. ꝙ i. ī pͥn. ſo. ma. re ſindicuꝫ. Iber taS. res dotalis non poſ Nuitꝰ cit ꝙ notarius priorū nō dꝫ acciꝑe ſallariū d̓ ali ⁊ vtꝝ poſſit §. Qd̓ ſit alienari. fallit in ſeruo. l. iul. loꝗt̉ d̓ fū vocari ī die qua ſcriptura: an ego poſſū renūciare: ꝗa volo cuiqꝫ. veneris ſan do dotali: ⁊ cū iſta glo. cōcordat. C. de rei vxo. ei dare. certe nō poſſū renūciare: ꝗa nō diſponit ad h̓ bn̄facit cto ad ſonū ac.§. ſed cum lex. ⁊. l. i. sͣ. ſo. ma. Sed obſtare vi qd̓ no. ī. l. ticirca volētes dare ſꝫ circa notariū: ⁊ ad hoc no. tabel. habes detur glo. inſti. qui alie. licet vel nō. in prin. ſed cia.§. īꝑator tex. ⁊ ibi bar iſtā gl. ⁊ ſic nō pōt renūciari: cū d̓ eo n̄ diſpōat̉. d̓ le. ij. ⁊ qd̓ eſt glo. bona. C. ad velle. autē. ſiue a me. dixi in to. ī. l. fi. d̓ p̄ Gl. hic q̄rit de legadixi pꝰ bar. di. curia. li. erlM. to ſub cōditiōe an in .d. l. i. ſolu. ma. in. l. i. C. de .x. Itē adde iur. ⁊ fac. ig. Dic terim tenet alienatio dixi in. l. ſeruo lega qd̓ no. bal. ī Iuorabiliores. Sep ī vna. q. ⁊ vi aucͣ. ⁊ oīno to.§. i. sͣ. de le. i. ⁊ ibi per dy. de qd̓ not. ī. iij. col. C. vt per dy. in. c. cum ſunt iura partiuꝫ ob Uide dy. in. c. locupletari. bar.i. l. amne. vx. ꝓ ma ſcura. extra e. ti. li. vi. ⁊cͣ UTC. extra. eo. lib. vj. plius. rē ra. ri. ⁊ qd̓ not. ha. in. q. q̄ro Dic gl. in. l. item Uide glo. Mperitia culpe. vt ex magiſtris. d̓ ꝓ d̓claratiō Es iudicatā. hie no. de q ne materie. act. tra. e. c. nō eſt ſine culpa. ego ī. l. ingenuū. sͣ. de ſta. ho. plene dixi ⁊ ad bart. h̓ ADDE qͣli ¶ Ex. l. ſequenti. ade qd̓ not. ter vniuerſi Uide dy. in ¶ Si actio ſit inducta in iudicio per moduꝫ ex Ue ab initio. Anon ſinna bal. ꝑ illum tas ſit citan tex. in aucͣ. ſꝫ da Angel. ceptionis an perpetuetur. tur. extra. eo. lib. vi. hodie nulla conſilo. .C. de epiſ. clxv. ⁊.cxcvj. ⁊ cle. vbi tenet ꝙ excuſet̉ tabellio ꝙ nō debitū recepit a ſpōte ſoluēte. ſꝫ Emo alieno.§. Tenporalis permutatio. vide bar. in. l. ij. in fi. prin. contra iſtam deciſi. facit qd̓ no. in. l. fi. C. de indic. vidui. ⁊ in. l. i. C. de cu n ſo. ma. Et hāc. gl. no. limita vt dixi poſt har. in. l. de quibus. sͣ. de le preſſis. lib. xij. ⁊ vide glo. no. ī. c. i. de ſimo. Finis La

Regiſtrū Bar. ſuper ſecūda digeſti noui. AAAA HHHH B B P P ꝟxyj H FH H Prima alba Per deductionē Stinctio que. In hac ſtipulatione Sic per ea que Rubrica de pro alijs ꝑtibus nam ipſe ſemꝑ debet ītelligi videatur confirmari rio vt ſuper tionibus vno nem doli in omni extra neceſ. l. ſi pater latinus alius nebitur in virilē fideiuſſoris incidat in citur nō eſt BBO B QQQQ IIII IB GGGG Nomine habent Deor diuidere Seri appellatio Diſpoſitione īpedit In omnibus adminiſtratio exceptione ꝯͣ dicam. jͣ. eo. eſſe de ſubſtātia facie eſt factum diſtinguo aut habeat tantū pluribus verbis criminis regulariter quero ꝗd et comit. ſtip. poſſit ſcribere cipiū tunc .§. i. sͣ. ex qui. cau. fiſco cōparaſſe CCCC RRRR RRRR AAAA Stipulatio iſta IR. R N Uſqꝫ ad fi. Recte hic eſt Nā punit̉ Contra hoc op. hec quoqꝫ cet fideiuſſori tionem furti tur ſimul .§. i. sͣ. de le. iij. de alio. ℟. ꝟo nō remune. cum ticio ſtamenta. tertia ꝙ patrie ſa hic ꝟo ſed etiā iudicis impediat compēſa. nō iure facto capientis MMMD ESS LLLL BBBB Secus ſi tantūdem TTTT Hat niſi ſic Modo queritur De ap. cog Priuilegiuꝫ deſinit re ad me ſeu intellecte .l. in furti in pͥn. lege iulia ſortiebatur forum cognoſceremus iuſſorem te vel in capite lege fauia culo preiudicet hoc non placet leficium cōmittat̉ dn̄io ⁊ facit primo īcidēter EEEE mitti. MMMM TTTT AAAA Nemo rem K K K K Dominij trāſlatio In alijs nō Si quis dicatur Eorum officij ad propoſitum niſi in eadem ſat in ſtatione preſes non ꝙ talis ſit tempore quo lega..ij. contra cum ſeruus dicitur in bona lationē vel re. ℟n̄. nō Quero vtrum in caſibus in audiuit publice ob. que ex qua. FF F F NNNN UUUU DDDD Nō arbitrante Si hominem T. LI. T. TI .l. in tantum Et in aucͣ. vt Preterea probatur e. jͣ. de reg. iur. circa pͥmum ideo nō eſt deniqꝫ no. querebatur. sͣ. ibi: ſabinus modo quo ligatur fuit impoſitū male conſulta de facto ſuꝑ ſol. nō pōt an cū ceſſionarius auier reos .sͣ. ſi quadru. pau. G CCCꝯ MMOM XXXX EEEE Uoluit dicere Finis. Et ꝑ iuſiurandū Quero quid De bonis eoꝝ nō ꝯͣuenire ſi excepto quero extra ſūt iuris ciuilis de actio. emp. contra petentem cuſare ſimul tio vt. jͣ. ꝓx. glo. ⁊ ibi plene ꝓcederetur .§. famoſos tem appellātis Uenetijs per Baptiſtā de tor tis. M. cccclxxxxiij. die pͥmo aprilis.