Seite
PUS HISPANO-AUSTRIACU M ASSERTO M. 5 (.) Caroli Regis teſtamentum non ſuſtulit renunttationes ſed ad praſentem ca- ſum non pertinere per falſam ſagg eſtionem mode judicavit., l\ Oſtquam è regio Hiſpaniarum Miuiſterio paucis quibuſdam neſcio quo ductis lævo affectu viſum fuit Leopoldum Auguſtum cum Sereniſlima Prole Auſtriaca ſucceſſione regiã fruſtrari: planius fini renendo nihil cre- ] dideruut, quàm Carole Regi inter vitæ, mortiſque confinium anxio pet- LEIS Atat fuadere, ventum effe in cafum, in quem patum renuntiatorium ex pri- maria contrahentium intentione vim habere defi er. Natos videlicet Mariæ Te- (reliæ Galliarum Reginæad Superos tranfgrellæ ex filio unico nepotestres, eoque „uans nullam Monarchiæ Hiſpanicæ cum æmula ſua uniendæ neceſſitatem eſſe. Iſtius Ter enim unionis arcendæ curam pa&łi renuntiatorii non præcipuam modò, ſed& ſolam fuiſſe cauſam. Eã curà è medio ſublatà feriari eatenus& pactum. Sublatam verò eſſe, ſi Delphini Galliarum natu majore filio, Burgundiæ hactenus Duce, in ſpem Gallicæ Monarchiæ poſt avum, patremque capeſſendæ relicto, frater natu prox imus{f Andium Dux aviæ Hæreditatem Hiſpaniæ ſceptrum legat. Credidit(quod ipfi quidem ajunt) Rex ſic arguentibus; ſed quod nos juſtiſſimà conſequentiæ lege in- de colligimus, eo ipſo nec ſolvit pactum, quod nec poterat, nec ſolvendi animo fuit fed velut aliunde minutum, ad catum prælentem non pertinere teſtatò quidem, ſed falſus judicavit. (.) Falſſtas ſuppoſiti, cùque nibil actum eſſe teſtamenes, detegitur.| Ek ipfo autem in propatulo erit, teftamento ifto atum nihileſſe, dum quæ ad judicium illud Regi extorquendum propoſita fuerunt, ſuble ſta eſſe omnia& à vero aliena, fuerit demonſtratum. Haud magni verò res laboris eſt id exigere. Nam primò quidem, non una illa quam aſſeruère cauſa, ſed plures, ſed prægnantiſſi- 311A| ere ALLG LU mæ fuerunt, quæ pacti renuntiatorii aut neceſſitatem, aut cum honeſtate utilitatem contrahentibus perſuaferunt,& quatum integra adhuc vis eſt. Secundò ea ĩpſa, quæ omnem abſolviſſe lineam una jactatur, unionis cum Gallia evitandæ cura perftat ad- huc, quando per unius Burgundiæ Ducis excluſionem, reliquamque ſucceſſionis ſe- tiem teſtamento ordinatam nequaquam ſublatum iſtius unionis eſt periculum, imò ſponte jam ingruenti porta nunc latiũs,& vel maximè patefacta eſt. Tertiò ut ſub- latum etiam ex toto foret iftud periculum, eademtamen mala, quæ per unionem cum Gallia Hifpaniæ cæteroque orbi metuenda erant, etiam Andegavenſi Duce in Hiſpaniis regnante imminent. Quartò clariſſima ſunt ea, quibus evincere eſt, men- tem paciſcentium hanc fuiffe, ut etiam fublato unionis metu; nemo tamen Gallus Tereſià Reginã natus, ſeu plures ei ſoboles fuiſſent, ſeu ſecus in Hiſpania regnaret. Denique præbent tum alia, tum& ipſum regium teſtamentum indicia nec pauca > numero aut obfcura,nec pondere contemnenda, quibus quæ circa regiam fucceflio- nemordinata funt per ſuggeſtiones alialque artes, nec non tumultuariè præprope- rque& inconſultè acta fuiſſe deprehendere eſt. Quibus, quod brevibus agemus ordine manifeſtatis, patebit unà, teſtamento regio nequicquam obluctante, ſte-