![]()
40 Nullatibiillufiteeruiceoccafio ealua, Ptæbebas facilem pronus ubique manum. Exemplum præſtans equidem laudabile: at huius Heu imitatorem hoc tempore rarus agit. Nempe hæc fortunæ eſt, quam ſanguini, amicior ætas: Penſat& affines utilitate ſuos. Non ornare, ſed ornari plerique laborant, Et magis vnde petant, quam unde petantur, amant- Quo minus ergo hodie(quæ ſunt faſtidia vulgi) Conſtat amicitiæ pauperioris honos, Hoc mage, qui tanto feliciter uſus amico Te fueram, ipſe meæ ſortis& artis homo, Quoque etiam porto uſurus, per triſtia fata Si licuiſſet, eram, non licuiſſe queror. Svvrtamen hæc priuata: quibus, ſi ſola fuiſſent, Priuatim poterant immaduiſſe genæ. At qualem quantumque virum Res perdidit eheu Publica:& heu quantum Teccia terra decus? Hic ego Mæonio vellem conſurgere verſu Poſſe, ruique tua, Phobe canore, Iyraʒ Vt meritis condigna ſuis præconia texam, Commemoremque ſtylo grandia facta pari. Sed neque vota valent; nec junctus Apollini Homerus Sufficit in laudes, Vir venerande, tuas. Multa tibi paſſim, tibi magna iniuncta fuerunt Munia. grande humeros undique preſſit onus: Dum curam ſchola docta tuam fibi vindicat: Ate Dum ſanctum paſci poſcit ouile Dei: Et dum te cauſis etiam grauioribus addit Indiga conſilij Curia ſæpe tui: all on rere 