![]()
42 CubIsTOHORνN hic verè præſtans, qui diceris: omen Quippe ſolet nomen ſæpe referte ſuum. Namceu T Tharſiacus iactabat Apoſtolus solim, Sepræter Chriftum fcire, docere, nihil; Sicne que tuproprij populo figmenta cerebri (Qualia Caluinus, qualia Papa parit) Non obtrudebas ſpinoſa ænigmata, quæ nil Ig guonaik nocet, nil didiciſſe juuat: Sed Chriſtum proponebas: Chriſtum ore ferebas: Quidque te ntabas dicere Chriſtus erat. Hunctumouſtrabas, qua relligione fideqͥue Debeat apprendi, qua pictate coli; Quicquid fide apprenſus, ſancto quid pectore cultus, “Prefet cult Stiló commodaquanta) pio. Iſta quidem in genere: hinc curæ te mille fatigant Circa commiſſi ſingula membra gregis, Perdita dum quæris, dum abiecta reducis,& ægra Sanas, fracta ligas, languida conſolidas. Ignauis ſtimulos, calcar currentibus addis, Erigis afflictos, corripis ore malos. Ox⁊ quidem; ſed non ſolo: verum omnis eodem Spectabat vitæ ſemita trita tuæ. An fruſtra vulgum monitis cœleſtibus vrget, Qui erudiens alios permanet ipſe rudis. ui furtum prohibet e gehennæ Addicens, vetitos polluit ipſe thoros. Quique execratus iau mfimulacra Deorum, Sacrilego vero detrahit ore Deo. Scilicet hoc verè eſt læua diſpergere rurſus, Quæ dextra fuerant ædificata manu. 