223 Quis ergo mortem dicet pretioſam? At non fallit Spi titus lan ctus, nec verborum inani ſtrepitu ludit. Propoſitio. Conſiderabimus igitur quomodo& quam ob cauſam mors piorum pretioſa eſſe dicatur. Sequitur Tractatio ipſa. Et 1. quidem hæc Textus Paraphraſis ſit. 1. Non autem Dauid mortem per ſe formidabilem eſſe negat: cum pœna ſit peccati, Rom. 6. 2. Nec de morte quorumlibet hominum loquitur, ſed de morte piorum. Quia mors peccatorum peſſima, cum iacturam faciant vitæ æternæimpil. 3. Nequehicdeco agitur, quid vel mundus iudicet, aut ratio noſtra aſſequatur, ſed qualis ſit mors piorum, Ix ConsPecTY DOMINI! Huic fententiæ quamuis Spiritus fanétus nullas hoc loco fubiecerit rationes poterunt illæ ramen ex aliis fcri- pturæ locis peti. 2. Rationes fubüciuntur. I. Licer mors piorum videatur miſerabilis, tamen Deus aſſerit, quod illos tanquam pretioſiſſimos theſau- ros obſeruet. Dicit enim, ſe Deum& Dominam effe pie defunctorum, Matth. 2 2. Deus Abraham. Ergo illi non perierunt coram Deo. Sunt igitur in perpetua apud ipfam memoria. Sæpe recordatur Dauidis defuncti. ILSunt in tanto pretio, vt oſſa illorum cuſtodiat, Piah 34. verſ.2 1.& puluerem illorum non obliuiſcatur. Quia ſunt in gratia apud Deum propter Chriſtum, quiĩ eſt ca- putiplorum, Colofi..v. 18. quos membra[ui corporis efle vult. III. Glorioſa eſt mors eorum, qui pro veritate fude- runt ſanguinem. Exſpectant iam diademata& currus triumphales. Coronandi ſunt, 2. Timoih. 4. verf. 3, Apoc. 2. verſ. 10. IY. Magnas illis mors commoditates attulit, vt tce. de