CLASSIS X TI. Pars: Tarh ad difcipulos conuertit fe, monens Ës werd auch ein mal an ſie kommen. Moriemini etiã vos:nec natura- i morte omnes, ſed ficut ego ſum occidendus, ita etiam de vobis fiet. Sicut id expreſſit Joan f. v. 20. Et ibid. cap- 16v. I.& I. Et Matth. 24. v. 8.&c. Quod ſi volueritis ſubter- fugere mortis pericula, vt vitam conſeruetis, peribitis in æternum. Si veto vitam hanc non dilexeritis plus quam me, ad æternam vitam conſetuabimini. Ideoque ſi vultis mihi miniftrare, me fequimini per omnia calamitatum genera ad mortem. Hic vero notandum, I.quidfit amare aut odiſſe vitam. Amare vitam,& illã velle abnegationeChriſtil& ſic il- legitimis modis)conſe ruate. Odiſſe vitã eſt hane tẽpora- lem vitam magnifacere, vt parati ſimus illa pro Chri- ſti verbo& cõfeſſione præſentiſſimis periculis exponere. Hac ratione vitam ſeruando corporalem, apoſtatæ a- mittunt æternam vitam. 2. Notandum etiam, quod Chriſtus per mortẽ& cru- cem vult a poſtolus ſequi ipſum, tanquam præcedentem Dominum.Et quod pati vocat miniſtrare Chtiſto. Setuus autem nonet maior Domino, Joan. 1..20. Contra Martyres conftantiffimi dum videntur amit- tere vitam corporalem, pro ea apud Deum acccipiunt æ- rernam Das iſt ein auter Dauſch. D 1scr mysl. Quanti facienda vitahæc temporalis. Non quidem odio habenda, nec perdenda, extra cafum neceſſitatis: quia non eſt noſtta, ſed data à Deo Eris po- teſtatemhabet deſtruendi vitam, Sap. 16. v. I2. At ſi ita ferat neceſſitas, vt vel pto gloria Chriſti,& ve- ritate Religionis, ſit vita in diſcrimen adducenda, aut Chriſtus abnegandus, ibi non tantopete diligenda, vt potius veritatem quam Chriftum relinquamus. Diligen- dus potius Chriſtus,& odio habenda vita. Quia nun- guam amittitur, quod pro Chrifto datur. Vide Matth. 10. w i9. Nora. Maic. 10..30.& Luc.r8..3 0, Dein- Dend j aheri | Imuséar tn 4 tu Cor J deogut RoN ianh