1 Enique tango ſcopum, nunc occupo denig; a portum O præclara dies, quà nacta eft fabula finem Scenæ prolixæ, quà poft totvyota refolvor Hâc compage meâ, toties minitante ruinam. Ne lactymans adſtet, ne quis mea funera plan gat! Sat, teor, hanc vixi vitam, vix tædia cavi. Quantum deeft feclo, quod grandis terminus ævi: os non hãc ætate fuit ſubijſſe neceſſum Humanos cafùs? O multa, ôplurima vidi, Quæ volui, quæ non volui. Num vita fuprema Vita mihi fuerat non morte moleſtior? annon Quod fpatii poterantplacidè requieſcere membra In gremio terræ, thalamõ tumulata jacebant, Spes juxtaq́ʒ moræ tractus feg; ipfa gravata? Dum licuit, licuit; diu,) mea profuit artis Vis-multis;_juvi calamô, juvig; medelä. Oreģ; facundô. Dudum mea penfa peregi. Sed Vir, qui mecum fociatam lampada geflit, Et poſt me geſtat, conſtante vigore perennet, Filius ille meus, quem fic vidiſſe beatum, Conſpicuumq;, meæ viſa eft pars optima fortis. Per Te, qui fuetas mihi deliciumq́; decusq́;, Perq́; Tuos Natos,& qui naſcenitur ab illis, PerVosperpetuò vivam, mea Pignora, quamvis Ad mea luminibus claufisprimordia cedam Terræ, viſutus nunquam, nu nquamq́ʒ; videndus. Ultima quisqʒ alius capiat mea verba ſuperſtes; Me quoq;, quod fuerant mortales, ſuntq́;, fuiſſe: Omnes, quemque ſuò, quod fum, fore tempore: fed non Idquodego quondam faeram,quoscùng; futuros! Sul, perſond Beati Nuſtri cecinit Joannes Karxins Norib.
