LIB. II. DE RE RVSTICA. 433 dibus. Imo fecundis menfisinferi Hi- {panis glandem conſueuiſſe, Plinius& a alij tradiderunt. Neque eft obfcurum, quàm magnas opes plerifque gentibus glandium, reſinæ, piciſque prouentus ſuppeditent. Galla quoque glandiferis adnaſcitur, de qua ſuperius dictum. In- ter cæteras arbores, quæ reſinam ſu- dant, teda pinei generis, ſucco abun- dantior quàm reliqua, liquidior quàm picea, flammis& lumini parata: cius enim aſſulis pro candelis vtimur. Sudat reſinam quoque& picem Cedrus, Ce- dria vocata. Viſcus quoque exarbori- bus fit: laudatiſſimum è cerro, ilice, ca- ſtanea, præſertim in Senenſibus mari- timis ſyluis, quæ in eum vſum illic ma- gno locantur lis, qui viſcum conficiunt: Nam ex arboribus grana legunt, quæ in aqua decoquunt, donec diſtumpantur, quæ contuſa lauant in aqua, donec fur- furacea excrementa eximant. Plinius in quercu tantùm naſci ſcribit& robo- re, ilice, prunòque ſylueſtri, terebintho, pinu& abiete. In Etruria etiam in caſta- nea, quod optimum eſt, item in malo& Pyro, ſed inutile. Fit quoque viſcumè Ee qua- ug Glãdium A Galla. Candelæ ex arbori- bus. Cedria. Viſcus quomodo cõficiatut.