Centuria 3. Caſeioo. oF mnia quæiplevivusexpedivit de novo petās genda ſunt zaliàs enim toties, quotiescunque noming minoris aliquid actum fuiſſet per pfocurstorem,&æ is vel wotte vel ſimili mo⸗ do cura abiiſſet, aovus curator, vel etiam ti- not ipfe, ubi polt finitam curam majøgr foit fa&tus atü de novo celebrare& in hoc ipto caſu inveſtituram à curatore anted impetra- tam renovare, ſ ita laudemium præſta re:te- neretur, quod abſurdum eſſet. Was die andere ration belanget/ ſagen ſie/ mandatum perfi- ciendũ morte mandatarii ſolvi, ubi tes adhuc eſt integta per text. expr. in Sfi adhuc integro mandatos; Infi, demandat d. fi quis alicui:27:$. morte quog, ejus 3. D. mand. non autem perſe- ctum& impletum, ex quo jus ira principali aequiſitum eſl ac ſi in propria perſons ipſe- egilſet, Derhalben koͤnte nullo jure probirt werden/ quod poſt impletum ſemel manda- tum,& mertem mandatarii inſecutam ptin- cipalis in eadem cauſa vel alium mandata- rium conſtituete.vel per ſe rem viciſſim per- agere teneatur pen ea quæ tradit Franxluus in- ir. de Laudem cap..liumn. iʒ3.& ſedꝗ. Bitten ſich zu abſolviro, Der von Schuͤtze re plicirt aa c. ſicus, das daſſelbe jhn nicht bindele/ ſolches were ex jures Canon.