39 S. Bernards Straß/ lang auffhalten/ daß einer nicht et⸗ wan mehr Zeit in dem Diſcurs oder Vmbſchawung deß Verſtandts zu⸗ bringe/ alß in den Affecten vnd Ge⸗ můths Erhebungen oder Begierden Goͤttlichen Wollens: ſondern alß⸗ baldt ein A fea, Begierd oder An⸗ muthung Goͤttlichen Willens wirdt vorhanden ſeyn/ vnd ſich gnugſamb erzeigt haben/ ſoll er denſelben gleich mit jnniger Suͤſſigkeit ergreiffen/ vnd jhme ſo lang anhangen/ biß daß er von ihme ſelbſt vergeht vnd nach⸗ tái. Darnah foll man fich keines wegs vnderfangen/ ſo lang er dieſe Sůͤſſigkeit oder ſůſſe Begierd vnnd Anmutung ſchmaͤcket/ zu einem an⸗ dern Puncten fort zu ſchreiten: Da⸗ rumb/ welcher im anfang gleich finz det/ was er haben will/ einem ſolchen vnvonnoͤthen iſt weiters nachzuſu⸗ chen/ vnd mit der Geſponſen wol ſa⸗ gen kan Cant. 3. Ich hab gefun⸗ den Fgeeler miden din laffet p Wat R Af lühserh inw et vnd lusiſtſ ficher hung Bean fGen Licbl uffe ſillez umne tion f Aſcgk. indt inch ioe