R vũñ SeelenReyßwagẽ. 4, Theil. 733 rentea koha Auß Gnadn will jbms Gott vergeben/ n wirerſih Thut ers bey Zeit⸗ das merck eben. Sind nit auff Gotts Barmhertzigkeit Seins Nechſtn vngluͤck laß dir ſeyn 3 leydt: Siber Geſh Betracht der ſchnoͤden Welt Ellend/ n ir dw) Orein gutt Werc ſpar nit zu dem Ënd, sm legten$n Es iſt kein erſchröcklicher Ding/ def dch ¶Dañ daß ſich der Menſch wagt foring: Rech tiglc Daß er nit von feinn Sinden lat/ romad vnd doch in gfahr ſeins Lebens ſtaht. marbacht. O wie kurtz ſeind def Menſchẽ Tag/ muſlich an · Darinn er lebt mit Web vnd Blag; mó wiry) Dann all fein Lebnin difer Zeit/ ſchlech Saget Job/ iſt ein ſtetter Streith. by bale òig| Wilt dn ewig wohnen bep Gott? cinBnedy. So foͤrcht jhn vnd palt fein Gebott: frio ſpt/ Wilt boͤß Anfechtung vberwindn/ wte So laſſe dich nicht můſſig findn. y| O Menſch ſey nicht ſo doll vnd tum̃⸗ Hgoͤr auff vom Wolluſt ſchaw doch v: inung; pinzi Wie ſihſtu ein nach dem andern pigi| Aoh diſm Jammerthal hinwandern. Grii| Es iſt auch kein ſchwerer verluſt merian| AG oer ſein Zeit verleuret vmb ſonſt: gopi| Auß eim gutten Fuͤrſchlag vnd Rath neimw| Solgt gemeingklich ein gutte in h ash en
zum Hauptmenü