*Adhortatio P. Melanthonis de lë"gendi Tragædijs& Comædis.eA Epè de hominnm moribus,& deTRS: diſciplina cogitans, Gtæcorum con-ſilio valde admiror, qui initio Tragœ-dias populo ptopoſuerunt, nequaquãvt vulgo exiſtimatur, tãtum oblectationis cau-ſa, ſed muito magis, vt rudes ac feros animosconſidetatione atrocium exemplorum& ca-ſuum flecterentad moderationem,& frenan-das cupiditates, quod in illis Kegum& vrbiumeuentibus imbecillitatem naturæ hominum,fortunæ inconſtantiam,& exitus placidos iu-ſte factorum: E contta vero, triſtiſsimas ſcele ·rum pœnas oſtendebant. Qua in re& hoc ſin-gularis prudentiæ fuit,eligere argumenta, nonvulgarium caſuum, ſed inſignium et atroci-um, quorum cõmemoratione cohorteſceretẽttota theatta. Non n mouetut populus leuiumaut mediocrium miſeriarum cogitatione, ſedterribilrs ſpecies obijciẽda eſt oculis, quę pene-tret in animos& diu hæreat,& moheat illa ipſacom miſcratione, vt de cauſis humanarum ca-lamitatum cogitent,& ſinguli ſe ad illas ima-gines conferant. Nec fuit exigua facultas&ars grandiloquẽtia ſermonis& geſtuum varietate, magnitudinem retum vtcunq; exprimereEgo ipfe fæpe toto corpore cohorrefco,le-A2 gens—Rey
