Seite
erh i} b longointer yibitrer col q ovolo qu r aferibet Dui PRAF. FRANCS ASYE, Durior eſt Plautus, aſperis quibuſdam& ob- ſcuris verbis vtitur, ſic enim tunc loqueban- tur, non poterat ille alio quãm ætatis ſuæ ſer- mone vti, longe Terentius cultior. Nihil in eo non lene, nikil non elegans, limatior tum ſci- licet latina lingua fata eſt Non eius hæc pro pria exiſtimanda laus, ſed communis illius ætatis omnium. Vbi hæc, inquam, ita eſſe concedam, quid cætera, quæ multo maiotis artis ſunt? Poſſunt ne vlla rtatione patia in v- troq; fieri? Ommnbus mihi plautus in rebus (liceat liberè proferre, quod ſentio) videtur nimius. Ita illo Tetentius parcior, vt nihil ta- men quod deſiderari poſsit relinquatur. Hi- ant nonnunquam, neqʒ ſatis cohærent Plau- ti Comœdiæ. Ita omnia Terentij inter{e nexaita ex omnibus vnum quoddam confi- Citur, vt nihil aptius illis fabulis, nihil magis fieri ad vnguem poſsit. Atqui hoc id eſt, quod præcipuè præſtari à Poëtis,& ã ſcripto⸗ ribus omnibus debeat, ac inaximum, ſi aliud quippiam artem exigat. lam decorum illud, quod in omnibus tantopere cuſtodiendum rebus eſt, in fabulis ver, vbi congrua vni- cuiqʒ perſonæ eflingenda ſunt omnia, niſi ſer uetur, nihil prorſus fiat neme Terentio at- tentius obſeruauit: at huius nonnunquam Plautus obliuiſcitur. Ac mihi quidem aliquando hęc quæ dixi- tmus confideranti, ob id Plautus minus in his fortaſſe poſuiſſe cutæ videri ſolet, quod vnũ lili ſtudium facetiarum fuit. Nihil ille aliud 8 BE