IN ANDRIAM, mus. Vnde antem, aut quo modo quamuis; ægre, tamen intelligi, diſtinguiq; poſsint, eſt operæ precium dicere. Principio dicendum eſt, nullam perſonam egreſſam quinquies, Vtra exire poſſe: ſed illa re ꝑlerunꝙ decipi- mur. quod perſonam cum tacuerit, egreſſam falſò putamus, quæ nihilominus in proſce- nio tacens loquendi tempus expectat. Eft igitur attentè animaduertendũ, vbi,& quan- do ſcena vacua ſit ab omnibus perfonis, vt in ea chorus vel tibicen audiri pofsit: quod. cum viderimus, ibi atum efle finitum debe- mus agnoſcexe, Confundit ſępè lectorem id. quod perſona in ſuperiori ſcena deſinens,& in ptexima incipiens loqui, non intelligitur ingteſſa: quod ipſum experientes ſtatim di- iudicant de rerumac temporum quantitate. Poteſt enim fieri, vt ſit ingreſſa& egreſſa, quam prauè credimus de proſcemio non re- ceſsiſſe. Poſſe autem quinto rgredi perſo- nam,& non neceffe effe dicimus, yt appare- at vitra exite non pofle. In Tragœædia& par- cius exire,& folere pariter,& licere, Primus actus in Andria narrationem Simonis apud Soſiam continet argumenti, quod populus hac occaſione perdiſcit, mox querelam apud ſe Daui de Domino,& eiuf- dem cum domino verba:& rurſus eiuſdem ſerui deliberationem quid rerum gerat. mokere d Secundi actus hæc funt, Charini verba menok primo cum Byrrhia ſeruo,& poſt cum ipfo ý D 4 Pam-
zum Hauptmenü