4CTVS IIII. SCENAV. Von ſimalare mortem verbi, reipſa ſpem viĩtæ da- re: At id omitto:miſericordia, animus maternw: fina. Quam bene ver abs re proſf eclum eit:quid volui. fin? cogitas Nempe aans illi prodita abs te filia e3t plan á E Pertevelyti guæjlum faceretiyel vii yeniye pa- lam Credo id cogitafti, quidui fatius c3, dum pinat modà. Osid cum illis agas, qui neg, uis, neg, bonum, ate qae equom fciuni? Melius, peius: proſit, olſit: nihil vident, niſi quòd nber, obſecro, Quanio tuus eñ animus natu grandior, iguoſcen- lior taata, f mee fiulticiæ infliciatua fi aliquid praf fidi. Ch Solier: equidem finc fatlum ignofcatm: ve- ruin Seftratas} Malè docet ie mea facilitas multajed ifluc, quic- quid ests Qua hoc occeptum est canfazloquere.So:yt fult£s Ó mjere omnes jumis Rilinoje, cum errhenondam do illi; de digito ar- uulam Pa De
zum Hauptmenü