deprecaretur. Globus. Gloria Pa- tri. Globus. Dominus* {efus Chriftus non purpuratum, aut diademate renitentem fe venturum efle prædixit, omine quis habitabit. lix. Dã ſacramenta* offerret bea- tus Martinus, globus igneus àppåà- ruit fuper caput eius. O~ mine in virtute. lix, Sinite me,* inquit, cælum videre,vt ſpiri- ida hifa tusdirigatur ad Dominum: nihilin mias, komie me reperiet inimicus, fed finus A- brahæ me ſuſcipiet. omi- ni eft terra.lix. Sacerdos Dei* Martine, aperti funt tibi cæli,& re- gnű Patris mei. antate į lx. Sacerdos Dei* Martine; pa- ftor egregie, ora pro nobis Deum. ominus regnauit, exul- ter. lx. Beati viri* corpus vſ- quc ad locum fepulchri, hymnis ca- nora cæleſtibus turba proſequitur. į antate. jį, lxj. Elegit eum Dominus facerdotem fibi. Ad ſacrificandum ei hoſtiã laudis. Arti nus, Sabariæ in Paño- nonia natus, cùm decimum attigiſſet annum, inuitis parentibus ad Eccleſiam confugi- ens, in catechumenorum numerum adſcribi voluit. Quindecim annos natus in militiam profectus, pri- muͤm in Conſtanti, deinde Iuliani exercitu militauit. Qui cùm nihil haberet præter arma,& veſtimen- tum quo tegebatur, Ambiani, pau- peri ac nudo ab eo petenti, vt Chri- fi nomine fibi eletmoſynam tri- bueret; partem chlamydis dedit. Cui lequenti nocte Chriſtus dimi- 1003 diata illa vefte indutus apparuit, hanc mittens vocem;: Martinus cas techumenus hac me vefte contexit. Oculis ác manibus in cælum {emper intentus, Inuictum ab oratione ſpiritum non relaxabat. Dum ſacramenta offertet beattis Martinus, globus igneus apparnit {fuper caput eius. Inuictum. Ecem& octo annos cùm ha- haberet, baptizatus eft. Qua- re reliĉta militari vita, ad Hilarium Pictauienſem Epifcopum fe cons tulit, à quo in Acolythorum nume- rum redactus eſt. Pòſt factus Epi- ſcopus Turonenſi:, monaſterium ædificauit, vbi im octoginta mo- nachis ſanctiſſimè aliquandiu vixit. Beatus Martinus obitum ſuum Iongè antè præſciuit, dixitque fra- tribus, Diſſolutionem ſui cor- poris imminere, quia iudicabat Íe iam reſolui. Viribus corporis cœpit repentè deſtitui, chnuoca- tiſque diſcipulis dixit. Diſſolu- tionem. Vi cùm pofte ad Canda- cenſem vicum fuæ Diece- ſis„in grauem febtim incidiſſer, aſſidua Peum oratione precaba- tur, vt fe ex illo mortali carcere liberaret. Quèm audientes difci- puli, fic rogabant: Cur nos pater deferis? cui nos miſeros derelin- quis?} Quorum voce commotus Martiùus, ita Deum orabat: Do- mine, fi adhuc populo tuo fum nes; ceſſarius, non recuſo laborem. Dixerunt diſcipuli ad beatum Martinã: Cur nos pater deſeris, aut cui nos deſolatos relinquis? In- uade a”
zum Hauptmenü