005 Irerunt“ diſcipuli ad beatum Martinum: Cut nos pater de- feris, aut cui nos defolatos relinquis? inuadent enim gregem tuum lupira- paces. ominus regnauit, 26. Domine,* f adhuc populo tuo ſum neceſlarius, non reculo laborem, fiat voluntas tua. O virum* ine ffabilẽ, nec labore victum, nec morte vincen- dum, qui nec mori timuit, nec viue- re recuſauit. Oculis* ac ma- nibus in cælum femper intentus, in- uictum ab oratione fpiritum non re- laxabat, alleluia. Martinus Abrahæ ſinu lætus excipitur: Martinus hic pauper& modicus, cælum diues ingreditur, hymnis cæleſtibus honoratur. Ixv. O beatum virum,* cuius anima paradiſum pof- fidet: vnde exultant Angeli, lætan- tur Archangeli, chorus Sanctorum proclamar, turba virginum inuitat, Mane nobiſcum in æternum. eus, qui conſpieis. Iuſtus vt palma. Xxxix. ræſta quæſumus omni · potens Deus, vt qui. XIViij. Qui odit. lxv. Dixerunt diſcipuli. 11it joz. ; O beatum tiruri; eus, qui conſpicis. ræſta quæ ſumus omnipotens Deus, vt qui. XXVII). Dixerunt diè ſcipuli. ixit Dominus. 102. B eas tüs. 103. L audate pucri. 103. M e: mento. 107. Ixvj. O beatum Pontificem,*qui totis vifceribus diligebat Chriftum Ré- gem,& non formidabat imperij prins cipatum: 6 ſanctiſſima anima, quam etfi gladius perſecutoris non abſtu- lit, palmam tamen martyrij non amis fit. eus, qui conſpicis. Die keij. Nouemhris. IN FESTO$. ÆMILTANI nterceſſio. IXIV. Milianus, honeſtis paren- tibus natus Vergegij, quod _doppidū eftad radices mons tis Difertij, in Cafella Veteri a- pud Hiſpaniam; cùm vigeſimum an- num attigiſſet, Spiritu fanto eum inſpirante,& dirigente, ad quemdam Eremitam ſanctiſſimum, in Caſtel- lo Biliuienſi degentem, nomine Fe- licem, adiit, vt ab ipſo ſpiritualis vi- tæ documentis inſtrueretur. Quod cùm feliciter eſſet conſecutus, ad locum qui nunc eius Oratorium dis gitur, remeapit, Sed cùm videret impes km, clarus omn Dinh popaetie { apiril
zum Hauptmenü