1030 venire poſt me, abneget ſemetipſum, & tollat crucem ſuam,& ſequatur me: in folitudinem maioris perfe- ctionis ſtudio ſeceſſit; ibique vigi- Iiis,& orationibus, ieiuniiſque des ditus, crudas tantùm herbas in cibum fæpiùs adhibuit, Amauit eum, lzziij. T autem magis latéret homi- nes, varias mutauit fedes, ac demum peruẽnit ad montem Fanum, locum, quamuis prope Fabrianum, eo tamen tempore defertum; ibique in honorem ſanctiſſimi patris noftri Benedicti remplum erexit, Congre- gationiſque Silueſtrinorum funda- menta iecit fub regula& habitu in viſione ſibi ab eodem Sancto oſten- fis. Atinuidens[aranas,variis terros ribus illius monachos turbare nite- batur, no&u monafterij ianuas ho- ſtiliter inuadens: ſed vir Dei hoſtis impetum ita repreſſit, vt monachi in ſancto inſtituto magis confirmaren- tur, ac Patris ſanctitatem agnoſce- rent. Ifte homo. Ixxiij. Piritu prophetiæ, aliiſque do- nis enituit, quæ vt ſemper pro- funda humilitate conſeruauit, ita contra ſe dæmonis inuidiam conci- tauit. A quo præceps actus, à beata Virgine deſperatã accepit ſalutem: quod heneficium perpetua& ſingu- lari iñ illam pietate commendauit ad vltimũ vſque vitæ ſpiritum, quem ferè nonagenarius ſanctitate& mira- culis clarus Dco reddidit, anno ſalu- tis millefimo ducenteſimo ſexageſi- mo ſeptimo, ſexto Halendas Decem- bris; Dellderium animæ, IXIIIIg cce nos reliquimus omnia. Ixxix. Etrus Epiſcopus Alexandriæ, poſt Theonam virum ſanetiſ- ſimum, ſanctitatis& doctrinæ ſplen- dore non ſolùm illuſtrauit Ægyptũ, ſed toti luxit Eccleſiæ Dei. Qui in perfecutione Maximiani Galerij il lam temporum acerbitatem ita per- tulit vt multi admirabilem eius pa- tientiam intuentes, plurimùm in Chriſtiana virtute proficerent. IB primus Arium Diaconum Alexan- drinum, propter ſchiſma Meletia- num, cui faucbat, å fidelium com- munione feiunxit. Ad eum capitis 2b codem Maximiano damnatum in carcere cùm Achillas& Alexander presbyteri, deprecatores Arij veniſ- lent, reſpondit: noctu apparuiſſe fibi leſum veſte diſciſſa; cauſamque rei ſciſcitanti dixiſſe: Arius vetem meam, quæ eſt Eccleſia, dilacerauit. Quibus etiam prædicens fore, vt ſibi in Epiſcopatu ſuccederent, pręcepit ne vmquam Arium in cõömunionem reciperent, quem Deo mortuum eſſe ſciret. Et hanc diuinam prænotio- nem veram fuiſſe, non diu poſt rei probauit euentus. Denique duo- decimo fui Epifcopatus anno, fexto Kalendas Decembris abfciffo capis te, ad martyrij coronam euolauit. firmitatem noftram: žxviij, A Viodes h Ang Nature fragi Cxleſtis con Ne ſuccund am quód cor gelus, Concefismer Quos celo D uc Cuftos i Auenenspn Tam morb ekcer Quicquidn auctæ fit Tri Cuius perp Triplex hæ mnia Regnat olor tinas* Derisa t Angelim f omu WAN gadi tit Angelum
