7. cre Redlum. em anod han QUO DON eius. Surrexĩ, vt aperitem dilecto meo: manus meæ ſtillauerunt myr- cham,& digiti mei pleni myrrha probariſſima- Peflulum ofii mei a- perui dilecto meoꝛ at ille declinaue- rat, atque tranſierat. Anima mea li- auefacta eſt, vt locutus eſt: quæſiui, & non inueni illum: vocaui,& non refpondit mihi. Inuenerunt me cu- ſtodes, qui circumeunt ciuitatem: percuſſerunt me.& vulnerauerunt me: tulerunt pallium meum mihi cuſtodes murorum. Diuro vos filiæ Ieruſalem, ſi inueneritis dilectum meum, vt nuncietis ei quia amore langueo. Qualis eſt dilectus tuus ex dilecto, ô pulcherrima mulierum? qualis eft dilectus tuus ex dile&o, quia fic ad- iurafti nos? Dile&us meus candidus & rubicundus, cle&us ex millibus. Caput eius aurum optimum: comæ eius ſicut clatæ palmarum, nigræ quaſi coruus. Oculi eius ſicut co- iumbeæ ſuper riuulos aquarum, quæ lacte ſunt lotæ,& reſident iuxta flu- enta pleniſſima. De Expoſitione ſancti Gregorij Papæ in libros Regum. Jn 1. Reg. 1. Vit vir vnus de Ramathaim ſo- phim, de monte Ephraim. Po- teft huius montis nomine, beatiſſi- ma femper virgo Maria, Dei geni- trix, defignaris Mons quippe fuit, quæ oinnem electæ creatuiæ alti- tudinem, eleétionis fuæ dignitate tranſcendit. An non mons ſublimis Naria, quæ vt ad cẽceptionẽ æterni Verbi pertingeret, meritorum verti- cem{fupra omnes Angelorum cho- xos, vfque ad folium Deitatiserexit? HFuius enim montis kræcellentiſſi· mam dignitatem, Iſaias vaticinans, ait: Erit in nouiſſimis diebus ptæpa· ratus mons domus Domini inverti- ce montium. Mons quippe in verti- ċe montium fuit, quia altitudo Ma- riæ fupra omnes ſanctos refulſic. MENSE SEPTEMBRI De Canticis canticorum. Capó at Ilectus meus deſcendit in hottum ſuum ad areolam a- romatũ, vt paſcatur inhor- tis,& lilia colligat. Ego dilečto meo, & dile&us meus mihi, qui pafcitur inter lilia. Pulcha es amica mea, lua- uis,& decora ſicut Ieruſalem: tetri- bilis vt caſtrorum acies ordinata. Auerte oculos tuos à me, quia ipſi me auolare fecerunt. Capilli tuifi- cut grex caprarũ, quæ apparuerunt de Galaad. Dentes tui ſicut grex o- uium, quæ aſcenderunt de lauacro, omnes gemellis fœtibus,& fterilis non eſt in eis. Na eſt columba mea, perfecta mea, vna eſt matris ſuæ, electa genitrici ſuæ. Viderunt eam filiæ, & beatiſſimam prædicauerunt; re- ginæ& concubinæ,& laudauerunt ecam. Quæ eft ifta, quæ progreditur quafi aurora conſurgens, pulchra vt juna, ele cta vt ſol, terribilis vt ca- ſtrorum acies ordinataꝰ Deſcendi in hortum nucum, vt viderem poma conuallium,& inſpicerem ſi floruiſ⸗ ſet vinea,& germinaſſent mala pu- nica. Neſciui: anima mea contur- bauit me propter quadrigas Amina- dab. Rcuerrere Sulamitis: reuerte- re, reuertere, vt intueamur te. Ex Epiſtola lancti Leonis Papæ ad Pulcheriam Auguſtam. Eypiſt. 13. ante medium.
zum Hauptmenü