kit, vt iñ co inueniri fracturæ nulla veſtigia potuiſſent: moxque nutri- cem fuam blandè conſolatus, ei ſa- num capiſterium reddidit, quod frå- ctum tulerat. Quæ res in eodem loco à cunctis eſt agnita, atque in tanta admiratione habita, vt hoc i- plum capifterium ċius loci incolæ in Eccleſiæ ingreſſu ſuſpenderent: qua- tenus præ ſentes,& ſecuturĩi omnes agnoſcerent, à quanta Benedictus puer conuerſationis gratia perfectio- ne cæpiſſet, quod annis muftis illic ante omnium oculos fuit,& vſque ad hæc Longobardorum tempora ſuper fores Ecclefiæ pependit. MENSE FEBRVARIO, De libro fecundo Dialogorum fan- cti Gregorij Papæ. Cap» 1. ante meds Ed Benédi&us pl? appetens ma> la mundi perpeti, quàm laudes: &c pro Deo laboribus fatigari, quĩm vitæ huius fauore extolli: nutricem ſuam occultè fugiens, deſerti loci ſe- ceſſum petĩit, eui Sublacus vocabu- Ium eſt: qui ab Romana vrbe qua- draginta ferè millibus diſtans, frigi- das atque perſpicuas emanat aquas: quæ illic videlicet aquarum abun- dantia in extenſo lacu priùs colligi- tur; ad extremum verò in amnem deriuature. Quò dum fugiens per- geret, monachus quidam Romanus nomine, hunc euntem reperit, quò tenderet requiſiuit. Cuius cùm de- fderium cognouiſſet>& lecretum tenuit,& adiutorium impendit: ci- que ſanctæ conuerſationis habitum tradidit,& in quantum licuit, mini- ſtrauit. Vir autem Dei ad eumdem kij locum perueniens; in arctiſſimum lpecum ſe tradidit,& ctibus annis, except Romano iönacho; homis nibus ibi incognitus manſit: qui videlicet Romanüs non longe iñ monaſterio ſub Theodati patris re- gulà degebat. Sed piè eiuſdem pa⸗ tris ſui oculis furabatux horas;& quem ſibi ad manducandum ſurrips⸗ tre poterat, diabus ceitis Benedicto panem ferebat. Ad eutndem verð lpecum àRomani cella iter non cratʒ quia excelſa deſuper rupes emine⸗ bat; ſed ex eadem rupe in longiſſi⸗- mo fune ligatum Romanus depô- nere panem conſueuerat: in quaà etiam reſti paruum tintinnabulum ioferuit, vt ad eiùs fönum vir Dei cognoſceret, quando ſibi Romanus panem præberet, quem etigens ac- ciperet. Sed antiquus hoftis vni- us charitati inuidens,& alterius re⸗ fectioni; cùm quadam die lubmitti panem conſpiceret, iactauit lapi⸗ dem,& tiutinnabulum fregit. Ros manus tamen modis congruentibus miniſtrare non deſiit. Vm vero iam. Deus omnipòs tens,& Romanum vellet à la⸗ bore quieſcere,& Benedicti vitam in exemplum hom inibus demonſtra-⸗ re: vt poſita ſupra candelabrum lu- cerna clareſceret, quatenus omnibusʒ qui in domo Dei ſuntʒ luceret: cui⸗ dam presbytero longius manenti, qui refectionem ſibi in Paſchali feſtiui- tate parauerat, per viſum Dominus apparere dignatus eft, dicens: Tú tibi delicias præparás,& ſeruus me- us illo in loco famë cruciatur. Qui protinus ſurrexic, atque in ipla fo~. lemnitate Palchali cum alimentis; Rri qué”
zum Hauptmenü