fünt, Non. Quibus ait: Oremus, vt vos etiam videatis, quem ite mos nachus ſequitur. Cùmque per bi- duum effet oratum, Maurus monas chus vidit: Pompeianus verò eiuſ- dem monaſterij pater videre non po- tuit. Die igitur alia expleta oratione vir Dei oratorium egreſſus, ſtantem foris monachum reperit, quem pro cæcitate cordis, fui virga pᷣercuſſit: qui ex illo die nihil perſuaſionis vl- teriùsà nigro iam puerulo pertulit, fed ad orationis tudium immobilis permanfit; cque antiquus hoſtis do- minari non aulus eſt in eius cogita- tione, ac ſi ipſe percuſſus fuiſſet ex verbere. MENSE APRILI De libro quarto Regum. Cap. 6. a. 1. Ixerunt autem filij. prophe- tarum ad Eliſeum: Ecce lo- cus, in quo habitamus coram te, anguſtus eſt nobis. Eamus yfque ad Iordanem,& tollant finguli de {ilua materias fingulas, vt ædifice- mus nobis ibi locum ad habitandum. Qui dixit: Ire. Etait vnus ex illis: Veni ergo& tu cum feruis tuis. Re- ſpondit: Ego veniam. Er abiit cum gis, Cùmque veniffentad Iordanem, çædebant ligna. Accidit autem, YE cùm vnus materiam ſuccidiſſet, ca- deret ferrum fecuris in aquam: CZ- çlamauitque ille,& ait: Heu heu heu domine mi,& hoc ipſum mutud ac- ceperam. Dixit autem homo Dei: Vbi cecidit? At ille monſtrauit ci locum. Pręcâdit ergo lignum,& mifit illuc: natauitq; ferrum,& ait: Tolle. Qui extendit manum,& tulit iliud. De libro fecundo Dialogorum fan&i Gregorij Papæ. exxxiij ioi Cap. 6. Lio quoque tempore Gothus quidam pauper fpiritu, ad cona uerfonem venit: quem Dei vir Bea nedictus libentiſſimè ſuſcepit. Qua- dam verò die ei dari ferramentum iuſſit, quod ad falcis ſimilitudinem falcaſtrum vocatur, vt de loco quos. dam vepres abſcinderet, quatenus ils lic hortus fieri deberet. Locus autem iple, quem mundandum Gothus fws ſcepetat, ſuper iplam laci ripam iacea bat. Cümque Gothus idem denſid tatem veprium totius virtutis anniſu fuccideret ferrum de manubrio pros` filiens in lacum cecidit, vbi ſeilicet tanta érat aquarum profunditas, vt [pes requirendi ferramenti nulla iam eflet. Iraque ferro perdito, treme- bundus ad Maùrum monachum cue curritGothus:damnum quod fecerat nunciauit,& reatus ſui egit pænis tentiam. Quòd Maurus quoque mos nachus mox Benedicto famulo Dei curauit indicare, Vir igitur Domini Benediẽtus hæc audiens, acceſſit ad lacum; tulit de manu Gothi manus brium,& mifit in lacum:& mox fer⸗ rum de profundo rediit, atque in ma- nubrium intrauit. Qui ſtatim ferra- mentum Gotho reddidit, dicens: Ecce labora,& noli contriſtari. Cap. S. pro pe fin. Anctus vir ad alia demigrans los ca, non hoſtem mutauit. Nam tantò pòft grauiora prælia pertulit, quantùm contra fe apert pugnan- tem ipſum malitiæ magiftrum inuè- nite Caftrum namque quod Cafi- nan dicitur, in excelſi montis latere ftum eft: qui videlicet moñs diſten- [o ſinu hoc idẽm caſttum recipit; fed per tria millia in altum ſe ſubrigens, i yelut
zum Hauptmenü