224. munus quod hodiernà die offero;erit ſine dubio tuæ Diuinæ Maieſtati gra- tiſſimũ, ex parte mea id& totius hu- mani generis præſento⸗ certiſſimè fcio ita hoc munus placiturum„Vt exiſtimem omnem furorem, iram& triſtitiam, in gaudium& iucundita- tem conuertendam. Suſcipe, ſuſcipe benedictionem hanc. Quis in toto v- niuerſo tam durus& obſtinatus eſſet, etiamſi grauiſſimas iniurias paſſus fuiſſet, qui, ſià tam pulcherrima re- gina, ſtella ac luce ſplendidiſſima ro- garetur, vt illatis iniuriis parceret, non ſtatim annueret, triſtitiam,& o- mnem animi moleſtiam depelleret ac longids fugaret? præcipuè ſi mu- nusaliquod infiniti valoris offerret, quicunque noſtro iudicio, etiamſiin- tenſiſſimo odio conflagraret, iniuri- am dimitteret. Si ergò hoc in crea- turis contingit, multò magis de Deo exiſtimandum eſt, cùm illius miſe- ricordia infinita fit. Absque dubio tanto munere& oblatione per ma- nus ſanctiſſimæ Virginis oblato pla- catus fuit,& in loco noſtro dedit pa- cem,& juſtitiæ ſceptrum deprimens, occurrens amplexatus eſt peccato- rem, C illius collum in ſignum ami- citiæ& fœderis ſempiterni conſtrin- xit; pulcherrimæ etiam Racheli in occurſum venit,& illius infinitam oblationẽ acceptans& amplectens, ſic eam affatus eſt. Benedicta tu, quæ probibuisti me hodiè nè irem ad ſangui- gem Cc. 1. Reg. 25. Dilecta ſponſa& Fermo Tertius de Purificationei columba mea benedictionem meam accipe, omnem enim iram Ġ futo- rem meum contra filios Adæ, quos propter culpam ad mortem çternam deſtinaueram, mitigàſti, nullus im- punitus abiret, fi tale munus non ob- tulifes. Andiuivocëtua& honorificavt faciem tuã.t. Reg. 2j fiat id quod poſtu- las. Petis vt iuſta contta homines in- dignatio ceſſet, ego eos ad priſtinam amicitiam reuoco, peccata etiã, quæ inter me& inter illos diuiſionem fe- cerant,& antiquam familiaritatem diſſoluerant, lubẽti animo condono: juſtum enim eſt e· rationi conſonũ, vt tali mediatrici, quæ tam efficacib, mediis pro hominibus intercedit nis hildenegetur. Quidnó pro meo filio præftabo, quem hodičad concilian- dam pro hominibus gratiam, mihi præfentas? Tandẽ ſacratiſſima Vir- go dulcifimum Iefum in brachia fan&iSimeonisdepofuit,&duos pul- los columbarum 1uxta ftatutum le- gis, pro ſuo filio ſacerdoti obtulit. Et accepit eum Simeon in vlnas ſuas,& be- nedixit Deum. Luca 2. Vix verbis ex- primi,aut mente concipi poteft, quo gaudio,& lætitid ſpirituali perfuſus fuerit iuſtusctimeratus Simeõ, cdim dulciſſimum infantem in vlnas ſuas accepit; in extaſin planè præ admi- ratione& mentis eleuatione raptus fuit, in ſuis brachiis Redemptorem Iſrael in infantili forma eonſpiciens: Et abfque-dubio cùm dulcifsimum Ieſum ex manibus Beatiſſ. Virginis r accepta- & * acel m ti nl pli deny entis Spirit wac] monyi | deam mu duk | pin | Adha roreg mam delid þes licin benedi Í tuis d fuerit actam komin tusia tium, kta besp a Nud b, i Wi Mi ki
zum Hauptmenü