Mant(emina femen tuum, C veſpers non cefet manustua. Magna lanè ef- ficacia verbi diuini à materiali fe- mine longẽ diuetſa, manè enim ſe- minatur,& veſpeti fructum facit. 2. Regum 1. Sagitta lonathe nun- quam abiit retrorſum:& gladius Saul hoeh reyerfus manis. BrachiumIona- thęita validum&in emittendo fa- gittamexercitatum erat, vt nun- quam à deliderato Icopò extauierit, Ec gladius Sauil ãdeò in percutien- do ſtrenuũsac certus, vVt nunquã invanum euaginatus fuerit, fed maior eft diuini verbi preftantia& vis, quçnullounguam tempore de- ficere poteft. Quomodo defcendit zmber,& nix de cælo_& ilac vltra ——% uon revertmũr, ſed inebriat terram& germinare eam facit, cerit verbum meun. Ec̃. Eſaia 35. Vbi diuini ver- bi vis& eflicacia manifeſtè aperi· tur, Audiebat verbum illius. Audi- ens Magdalena fermonem Chrifti, necalia audit, nec aliis refpondet, omnia patienter luffert. Nokre i- gitur orátiones» freguentes. com- muniones/aut ſermones, niſi humi- les& patientes fint, verũ non cõti- nẽt, hæc eſt noſtt̃õruũm operũ proba tio, patientia fcilicet& humilitas. Nam fiin luperbiam erigamur, aut aſſionibus noſtris deuicti ſuccum- mus, apertum indicium eſt, ex- ercitia noſtra ñ̃onñ vera, ſed conficta eſſe. Vxor iunioris Thobiæ: quia ve- ris Virtũtibũs eminebat: ctiamſi à 27² Fermo Quarius de Aſſumption-, ſua ancilla vexata& deſpecta fue⸗ rit, nonided ignominiæ ſibi illata vindictam accepit, ſed ad ſuperiora conſcendens ſe orationibus conti- nuis dedit, patientia enim valorem & preſtantiam orationis& aliorum operum demonſtrat. Audiebat ver- bum illius. Hic elucet.& ſplendet ingenium Chrifti ce Mius artifici- um in alliciendis ad ſe peccatori- bus; cùm enim eos vd fe conuertit, eisdem deliciis recreat& delectat, quibus anteã in fæculo detineban- tur, bona tam̃eñ mund na, quibus inherebant, in diuina commutat, quåratione eos à terrenis auotat, vtadfupernaalpirent. Etitaauaros» quiterrena bona appetunt, ad cŒ- leftes thefauros poflidédos inuitat, & amaritang,vtaquæ propriæ fen- ſualitatis obliuiſcatur, cœleſtem a- quam promittit,Filios etiam Iraél ex Ægypti deliciis, quibus fepulti erant, eduxit, eis fertilifsimam ter- ram promittens;& hodiè Magda- lenam conuerfationi mundang, ac deliciis ſæculideditam, diuinis col- loquiis& mitabili ſuauitate recre- at& delectat. Dic ergo illi, vt me ad- iuuet. Maximè execranda, imò & fugienda eſt murmuratig: ꝑræ-· cipuède illis, quiiufti funt, qui e- nim de iuſto mutmurat, ſuo etiam auctori detrahit, vt conftat ex Ex- odo, cùm de Moyle& Aaron orta fuit murmuratio, tunc dixit Moy- fes. Nos enim quid famus nec contra PE nos pi q ra nati