De Conressis, 103 in iudicio prælentata,& per iudicem admif- ſa, ex notab. doctr. Bald. in l. generaliter. H. ſed iu- ramento. col 1. C. de rebus eredits. Deniq́; omnis confeſsio reuocari poteſt, ſi in continenti fiat, id eſt, ante quam in ſcriptis ſit redacta. Stiaticus. 4. cap. I9. num. 60.& 65. Quod ſi quis vellet prouidere, ne confeſsio ad- Cautela na uerſari poſſet reuocari ſub prætextu errroris; cau- reuocetur-· tela eft, vt faciat confitenti aſsignari breuem ter- felsio. minum ad contradicendum, quare non debeat fieri præceptum de ſoluendo,& exequendo di- ctam confeſsionem: quia elapſo dicto termino, præceptum de ſoluendo erit irreuocabile occaſio- !! ne erroris, quia vbi eft datus terminus ad delibe- randum, quis non poteft poftea audiri volens allegare errorem. Stiaticus iżid. num. 82. Confelsioni affines modos, item contraria& exceptiones, quæ contra ipfam apponuntur, res onki fert Rosbach. d. tit. 65. num. 35. é fqq- t coni onko ĝa, neti jamexint De nfirumentis. í CAaryvT. V LESI NSTRVYMENTA dicuntur probatio X3 probata,& cum teftibus parem vim habent, ideò nuncupata quia per il~ la inftruimur. Lane. de infir. n. 1. Bre- cht, in procek. iud, c. 3. inpri. Quo- emad~ rum quidem vfus obhominum ne- vſus inſtru- ſdernt ceſsitatem inductus eſt, vt ea quę memoriæ imbe- mentorum. tabil cillitati,& probationis defectui ſubiacerent,.pere- Lre inprin. f de acgur, pop, la 2, verf. fiquid autem, ff g fe vet. iur. enucl. per ſcripturam& facilius probari, & m perpetuum conſeruari poſſent. I. in re. in fin. t wk de fid. infrum, Hanetop, tratat. iud, par. 2. cap. A Ip aem, 2, O3, in cap et reitti ndain! G 4 Sub $