De Conressis, 103in iudicio prælentata,& per iudicem admif-ſa, ex notab. doctr. Bald. in l. generaliter. H. ſed iu-ramento. col 1. C. de rebus eredits. Deniq́; omnisconfeſsio reuocari poteſt, ſi in continenti fiat, ideſt, ante quam in ſcriptis ſit redacta. Stiaticus. 4.cap. I9. num. 60.& 65.Quod ſi quis vellet prouidere, ne confeſsio ad- Cautela nauerſari poſſet reuocari ſub prætextu errroris; cau- reuocetur cõ-·tela eft, vt faciat confitenti aſsignari breuem ter- felsio.minum ad contradicendum, quare non debeatfieri præceptum de ſoluendo,& exequendo di-ctam confeſsionem: quia elapſo dicto termino,præceptum de ſoluendo erit irreuocabile occaſio-!! ne erroris, quia vbi eft datus terminus ad delibe-randum, quis non poteft poftea audiri volens‘allegare errorem. Stiaticus iżid. num. 82.Confelsioni affines modos, item contraria&exceptiones, quæ contra ipfam apponuntur, resonki fert Rosbach. d. tit. 65. num. 35. é fqq-t conionkoĝa, netijamexint De nfirumentis.í CAaryvT. VLESI NSTRVYMENTA dicuntur probatioX3 probata,& cum teftibus parem vimhabent, ideò nuncupata quia per il~la inftruimur. Lane. de infir. n. 1. Bre-cht, in procek. iud, c. 3. inpri. Quo-emad~ rum quidem vfus obhominum ne- vſus inſtru-ſdernt ceſsitatem inductus eſt, vt ea quę memoriæ imbe- mentorum.tabil cillitati,& probationis defectui ſubiacerent,.pere-Lre inprin. f de acgur, pop, la 2, verf. fiquid autem, ffg fe vet. iur. enucl. per ſcripturam& facilius probari,& m perpetuum conſeruari poſſent. I. in re. in fin.t wk de fid. infrum, Hanetop, tratat. iud, par. 2. cap.A Ip aem, 2, O3,in capet reittindain!G 4 Sub$