De IVRAMENTO PVRGATORIO. 241iur. cin. lib. 15. cap. 9. Meth. inr. contr lib. f. c. I. reg. 39.Heæc de iuramento neceſſario nom nato,& deeiusdem ſpeciebus, puigatorio ſcilicet& in litemdicta ſint. Neceſſarium innominatum dicitur il-lud, quod non certam atque ſpecialem denomi-nationem accepit, ſed fetinet nomen generisſui; habetq́; duas ſpecies; aliud eſt iuramen-tum neceſſatium ʒ ſtricto modo acceptum, aliudIargo modo neceſſarium dicitur. Necefſariumſtricto modo acceptum, eſt; quod à iudice parti nſupplemientum ſemiplenæ, vel in defectum ple-nã probationis defertur; ſemiplena probationeinterueniente; de e ſubra.c. 33. Neceſſarium autẽ 0largo modo acceptum dicitur, quodcunqʒ extra pibos modos; aut a lege aut à iudice defertür. l, fgúande: C. vnde Vi. Scſirad. inl. admonendi. ff: de iüs PN. n. 11.& fejd: HDe Ppreſumptionibus.|niki in genere. iCivt XXŽVITI.Alciatus. tradi. de præſumptiomibus.Menoch. 4e prafumptionib. lib.:2. 3::.6.Malcardus,. in triliu voluminibus de Probation.RAEsVNMDOTIOWISVocabulum, li. Piæſmptidcet vim& ſignificationem habeat quid ſit,& Himüultiplicem, in ĉa tamen bfc con- Vnde dica- iideratur acceptione, qua ſic deſcri- tur?bitut. quod ſit coniectura in febusdubijs ex ſignis vel argumentis;per ferum citcumſtantias frequenter euenienti-hus collecta, quæ fidem facit. c. adſerte mhi. extr.de præſumpt. l. contindus. 137.§. cum ita ſiinulatus infin,y de verb, obhg. Malcatdus. vel, i, guefl'io. numer. S.; Q, Menochi
