Du Excerr, Svs Er Ossgser. 47x fubreptitiè impetratum fuiffe intelligitur, quem= admodum citatæ concludunt auctoritates,& trae ditur per Alex. conſe125. in fin. lib. 2. Corn. conſll. 189. tole3.lib. 4. Baldin l fin. colu.:Cod. Entent. reſcind. non helſe. cum tales clauſulæ in his, quæ in fa&o confi- ſtunt, nihil operentur, de quibus principem noti- tiam habere non præſumitur. Anton. Granat, ad Octau. Veſir. t. 9. n. I 6. Cſeꝗ. Cum autem hæc exceptio dilatoria fit, ante li- Qu ndo piæ. tem conteſtatam proponenda eſt,.ad aures.conſiis POncndag tutus ext. de reſcript..r. in Iin. verbls. ibi:nibil videri,& c. . de natal.reſtit. Accedit Cæpol. conſil. 64duo Junts vbi hoc decem cocroborat rationibus;&latètue- tur, quem referëndo fecutus eft Cràuet. in conf: Pg. gacndam Catharina. in fin. Quod fi fuerit eiufmodi' exceptio omiſſa, poſt litis conteſtationem, ea am- plius non vtitur reus, nec caſſatur mandatum ſeu reſcriptum, nec caufa differtut ca. inter 20. de ſent. j re iud. Panorm. in d. c. conſtitutus n. ĩo.& ibi Felin. niz T 21. C& in c. ad audientiam. n. I A. de refiript. 1 Propofita ergò& obieđfta exceptione fub& ob- Quomode reptionis, ſi non fit notoriè falla, yel calumniola,&anando reus ad eäñ probandam admittitur| ca,»le, da pref: probanda? Oldradson/.209.in fin. Crauet.con/.68..9. Probat ur' autem ex co, quoties illa expreffa in precibus non ſunt, quæ ſi expreſſa forent, aut princeps contenta in precibus non conceſsiſſet, vel faltem ægrè illa condonaflet: Similiter Propter non expreſsſonem veri valoris gratia furreptitia probatur. De quibus latè Malcaid.de probat. concluf 8 46.7 387. Vter verò impetransné an excipiens obreptionem probare debeat;& an omnia in reſcripto narrata fint pro- banda:tradıt idem conclu it23.vbinum.iz:ait: Excis 'entem pofl: quidem, fi velit probare cõtrarium, ſed non cogi dehere, nec pofle: cum ahds impe- transtenearur; Quam conclufionem ibid. latë de- clarat ac reſtringit. De eflectu verò probatę vel non ꝓrobatę huius Except. yide Zang..16..10.¢ 11. .