572 Lisrkı IL Par 110 Car, XXII| deci ſionis, ſcilicet cum à creditore repetitur pecu⸗nia, verumetiam poteſt proponi in modum adli-onis: nimirum vt debitor, qui dedit cautionempecuniæ acceptæ, quæ tamen non eft numerata,adeat iudicem,& proponat, guemadmodumidesderit cautionem, quafi pecuniam acceperit,quamtamennon accepit. Ideo petat fibi cautionem resi fitur, aut eam cancellari Ita docet Paul. de Ca-ſtro in rubr. C. de non num. pec. quem refert Sichard.in d. rubr. u. 5.Et hæc exceptio non cenſetut reiecta à ſtatutoreijciente omnes exceptiones. Cynus in l incon-trathıbus. C: de non num. pecun. Fachin: incontrow, tur.lib. 2. cap. 84. quia huiufmodi exceptio; ineſt ipſiobligations& confeſsioni, ex quo lex pręlumit ta-lem confelsionem fuiffe factam ſub ſpe future nu-merationis; ideò intra biennium exceptionemiſtam concedit: quare nunquam a ſtatuto cenſe⸗tur excluſa.Quibus de. Competit hæc exceptio tàm creditori, quàm detur hac exce- bitori. Quod ad creditotem attinet, ita ſtaruenPrio? dum eſt, Huic fatenti aut ſcribenti ſe accepiſſe velrecepiſſe, ex quacunque cauſa, exceptionem nonnumeratæ pecuniæ tribui, niſi aliqua ſpecies no-minatim excipiatur. I. in contraclibus 14. in princ.&Debitori ani Q. Juper ceteris. 2. C. de non num. pecun.Deheeene De debitore autemconfitente ſe pecuniam at-ceptio detur; cepiſſe, vtrum eihæc exceptio competat, di in-guitur. Nam ſi quis confeſsus ſit hyngrapha. velIN cuam teftibus præfentibus, fe aliquid debere exalia præcedente caufa quam mutui, confeſsioniſuæ ſtare cogitur.J. generaliter. 13. C. dé non num.?“cun. VVelemb. in confil. 42. num. 231:P0l: 1 AndreasFachinæus lib. 2. contron. iur. cah. 8 f. Donel. lb. 14.comment. cap. fin. Quod fi confe fus fiele peeunam accepiſſe, ex cauſa mutui, confeſsio ei nonno-cet. Habet enim exceptionem non numetate⸗pecuniæ qua tutus non magis teneti, hiKataAmplpua,, 4merhipliloguilog,AtopintiandtnferatTikatutobmukfidarQTentvihhy(iw(latuhntuih
