nullam. Seruitutes. Vectigalia. Ius dicendi ſententiam 604 Lırri II Par. IL. Çar. XXVII. tempus, de cuius initio memoria non exiſtit. Hie- ronymus de Monte trait. de fimb. regwn. cap. 77.3- allegans c. ſaper quibusdam. de verb fignif.& Dec.conſ. 465." svol 4. i luri dicendi ſententiam nullam, quanto tem- pore ptæſcribatur, diſtinguit Balbus par. 4. quarte par. princ..32:.4: Quod aut nullitas eft vela- ta;& tunc non poteft agi de nullitate, nifi vſque ad triginta annos. Si verò nüllitas appatet ex fen- tentia;& Gc eft euidens, poteft perpetuo de nul- litate dici. Quë diftinđio colligitur ex verb. Bale di in l data opera, columna antepenul. verfic: fed qmd fi bannitus. C. qui accuſ. non poſſ. Seruitutes quanti temporis pręſcriptione acqui- rantur: diſtinguitur inter ſeruitutes, quæ habent caufam continuã vel diſcontinuam. vt videre eſt apud Colerum adc. de quarta. n. 23. in fin.& n. 36. de Preſerip. vt& ſupra hoc capite annotatum eſt, uaſ. quanto tempore res incorporales preſcribantur. Vectigalium exactio pręſcrſbitur per tantum tẽ- pus, cuius initij memortia non extat, quando agi- tur de præſcriptione vectigalis, quæ nulli compe- tit. Secus ſi competeret alicui nobili vel priuate ex conſuetudine vel priuilegio; illud enim ptæ- ſcrihitur, minori tempore cùm titulo& bona fide, ficut pratcribitut vfuffru&us;& fic lohgo tëmpo+ te. iuxt. l fin, infin, cum ibi notat: Cide prèfeription, long. temp. declarat ac reſtringit Balbus ſart. quinte princ:.pat. q. qina gr jeg, Tea Immunitas verð non foluendi veđtigal s fiz quidem eius exactio competit priuato ex conlue: tudine vel priuilegio; ſufficit vt ceflatum fit pet decem annos. Quod ſi ad fiſcum peitineat; ve Rempublicam, tunc præſtatio vectigalis præſcri⸗ bitur 40. annis her l. omnes. C: de prefiript.30-vel 40; ann. requiritur tamen bona fides ad prælcribendã huiuſmodi libertatem ſeu immunitatem non ſol⸗ uendi vectigal. Baibus Par. quintæ princ. par..50 ::0, 4. Hactenus ma A icidat; pead alu dig ttaead dur. cin mmer, Actió tundo! Hawd urn i ou quibu ttad i