DED 9 di, mero magni duces faciunt rebus afflictis, tes vt hilaritatem de induſtfia ſimulẽt,& ad- im umbrata lætitia res aduerſas abſcondant, Co- neceflitatiq; adeo obfequantur,) verè ex- mo| ultans in bona mea confcientia& cau- €- ſa,& in patiẽtia poſſidens animam meamʒ 0- creſcitque mihi magis ac magis mangopwgia fidei; quum fimul etiam fic fim munitus' 4 ab iniuria, vt innocentiam vbiuis habeam d- comitem, adeoque accuſatorem exterius Ji- non pertimeſca mʒ Conſcius in culpa non feen is lms effe mea. Proinde femper mihi Mens fa~ 1s bilis tenor idem animo, moreſqque modesti. Etſi A verò diuturnitatis ac morg aliqua inter-| q| dum afficior mæftitia, diorum tamen\ nulla pœnitentia detineor: Nec tedia cæ- ti Vlla mei capiam, dum o fpiritus ifle manebit. Nec me breuis moleftiæ pænitet, neque piget tædij aliquantum deuorafle;diutur- nitatifque adeo impedimentis minimè ü. dimotus, omnemque ſibilantis fortunæ ON © e anra o- excipiens impetum, Perfero Gobduroò, ſciẽs ns| quod dolor hic mihi proderit olim. Cumque 0 dicente Bernhardo,turpe ſit cedere one- ri& luctari cũ officio quod ſemel ſuſcepi- 0 ſti. Itaque ego perſtiti:ne, quod Cypria- u. nus grauiter arguit, animus dubius&in- E certus
zum Hauptmenü