PIORVI RRCVii. 145 denuo ad Regem magnum nefas ratus; eum qui de publica ſalute Hebræorum femel atque iterum optime meritus effet, quem pater eti in generum ſibĩ aſciuiſſet, tradere neci. Quare ww Rumaniſſime pro Dauide interceſſit, obnixe ichakni rogans, ne tantum facinus moliretur delgene- tiy ro luo,& probiſſimo homine interficiendo. Duid uibus precibus filii Saulosita mitigatur, vt zuw çontinuo priore confilio mutato, iureiurando zuk affirmaüerit, omnia genero deinceps futura widan tuta,& daturum ſe adid operam, vt breui ille liqui] Lentiret æque ac filiumà ſe amari. Per Iona- dicon thanigitur Dauid ſocero reconciliatus, haud terfi! multis interie&tis diebus aduerſus Philiſtæos nm cüm nouo exercitu ablegatur:Eratenim Regi . Vu denuo chariſſimus,& ob id copias demanda- odun üerat. Rumor erat, omnes Philiſtæos inſtru- ſlůr M Ctos bello, vt conſererent manus cum Hebræ⸗ qui is: Cæterum profectus Danid, Victoriam ñon nhi minus felicioren obtinuit quam priotem. vi- laltez Etis hoſtibus ingentis erat nominis. Recrude⸗ queti! dcere ob hoc ipfum in generum cœpit Regis awi inuidiaae furor:: imm!_, Porro Saulus Dæmoñüm torquebatür cris nog) Elat recenti; fubito igirur Davidem, t pſalle- &u tet, accerſiuit. Qui ante Regem conſtitutus. vt un/ Pſalleret, vix abfuit, quin lancea, quam tum ma Manti tenebar, fic iauenis transfixus. Concidiſ- ji Let haud dubie in ipſum Dauidem, niſi corpo- hal cis agilitate declinaſſet,& à numine protectus K paries P
zum Hauptmenü