376 DVODENARIVS VIII. juftitia,& pietate præditus. Nobeæ cum mule tis h bi auit ſacerdotibus tempore Saulis pri- mi regis ludæorum, vir integet& hoſpitalis. Cum enim David exulans, ipfo tamen 1mfcio, pedes ad eum venirenvitumque fibi& comi- tibus impertiri peteret, ipſe minime negauit licet nihil proptet panes lanctos ad manum haberer,& Goliathi occifi cum nullus alius tumin promptu eſſet, enſem dedit. Quæ res pernis ioſiſſima fait ei& collegis, Dogus e- ni n Syrus qui mulos regios agebat. inter prę- cipuos p ſtores primus, cum hæc vidiſſet, quæ -cerat Dauidi prof go, detulit quam primum ad regem. Tum Rex furere, mul aque Abime- lecho minari grauiter perfidiæque inſimula- re. Excuſauit factum qua potuit Abimelechus iaduſtria, inſcientem enim ſe peccaſſe teſta- tus, proinde veniam erroris atque delicti fe ſuppliciter perere. Verum excuſationi eius& & precibus locus ignoſcentiæ non fuit.Imo ad ſupplicium recta raptus fuit, Cæterum non in eum duntax it eſt ſæuitum, ſed trecẽ cum eo per Do:gum ſupplicio affecti ſunt. Nohaa ad hæc vrbs dacerdotum pati ſæuitia exuſta eſt. Inprimis vero quinque& octoginta Sa- cerdotes& diuinationum illuſtres viri, cum Abimelecho ad ſupplicium perttacti ſunt. Hic finis pii haius Sacerdotis extitit, DE Aam S D] A? kr kinsd fimeh pertice Sadoc tune tum: nisa minin tionen dfer tsei item toru qui tenk not d H