516 ac proinde quantitas non poſſit ſe habere conſimiliter ad totum& ad partem: quòd per quantitatem continuam res ali. gua fiat extenfa, habens partem extra partem, localiter& circumſeri tive: guod denigne miraculum hic nihil ime mutare poffit, cum per illud nunquam ſe- paretur definitio å definito, negue id defie gnetur, quòd contradiclionem implicat. Hucuſque D. Heideggerus. Finis coronat opus, Quare Quine tilianus lib. 7. cap. 2. ait Vis quaſti- num ſemper creſcere debet,& ad poten- tiſſima ab infirmiſſimis pervenire. Si S cus agitur, Iangueſcit pugna. Hoc idem obſervare ſtuduit D. Heideg. ideòque ultimo loco argumentum opponit, fuo judicio, evidentiſſimum. Et quidem, ut veriùs evidentiſſimum diciĩ poſsit, illud ipſemet in formã ſyllogiſticà, utpote ad docendum& convincendum(uti dixi ſupra fol 245.) aptiſsimã, propo- nit, Forſan hic ſyliogiſmus tam ner- voſus ac convincens eſt, ut non im- meritò vel ob hunc unicum D. Heid. dicere poſsit, Papatús Tridentini nere vosë refutat© conviči compendiuns 1n l h fu copi ngun pire! menta menti omni ludas D, He )a kimo kiver Rel mn kdico Kotus; "Chr mend ivel hinh miria i inenfi icpra ifti hhi ope
zum Hauptmenü