17$ Diſfentatis XIX, de primatu Petri; tum quòs illa verb4, Et fuper hanc petram adificabo Ecclefiam me- am, ex fenfu Patrum tam Græcorum, quàm Latinorum, accipienda fintde Petro; tum denique. quòd nullum fue- rit tempus, quo non Romana Sedes im. perium in alias Eccleſias(ex ipſo ſci licet, uti ſancti Patres probant, jure Di- vino) appetiverit. Et verò abſtrahen. sem do etiam ab illà Primatũs authoritate, M nũquid magnũ authoritatis pondus ha- ſj, bere debuit Divinæ Sacelli Einſidlenſis ſſ.; conſecrationis approbatio, quæ, uti aſſe- pri ris de conſilio tot Epiſcoporum, in præ- ten ſentid plurimorum principum, ipſo eti- fec am Imperatore concurrente facta fuitꝰ[Ar II. pergit Heideggerus: Verùum approbatio Papæ, inquiens ‚rebus faliis|y & fictilibus ac com Verbo Dei haftiliter|4! pugnantibus authoritatẽ conciliare non e poteft. Etiam Angelum& cœlo veni- 50 entem, nedum Papam aliud Evangelie| q um prædicantem, Divini anathematis| fulmen percutit Gal. i y. 8e il IV, Heie
zum Hauptmenü