THEMA LXXXIII. VET., TEST., 469 Hoc vult. Vbi funebria, triſtia,& luctuoſa tractantur, (quod inprimis fit in concionib funebribus,& eiufmodi proceſſionibus) ibi cogitamus de vitæ humanæ termi- no inſtabili& incerto: niſi plane fimus trunci; bardi& yor arque fine fenfu., Sic enim teſte Syr. 38.2 3. funus alloquitur comites, he- ri mihi, hodie tibi. Si moriantur iuniores, cogitamus, Caro, fœnum, flos agri, mane virens,&c. Eſa. 40. Pſal.90.& OZ. Si adulti, co- gitamus: Nemo tam fortis, quin a morte vincatur. Mors nemini pärcit. Si fenes, cogitainus. Non poft annos plurimos quen- quam pofle effugere mortem. Kein Allter hilfft fuͤr den Todt. Hæ cogitationes multo ſunt meliores,& plus ædi- ficant quam qug in domo conuiwi funt. Nam in hac tra · ctatur de his, quæ quotidie accidunt, rebus nouis: prout ſunt ſtudia conuiuarum. Nauita de ventis, detauris narrat araior, le Enumerat miles vulnera, paftor oues. Nemo kic de morte cogitat. Læta tractantur& omnia triſtia quatiuntur foras. Unterdum quoque audiuntur turpia, obſcœna, ſcanda- loſa, de quibus Eph. 4. verſ. 29.& F. v. 4. Et ſi optime ce. dit, otioſa veiba audiuntur multa, de quibus ratio red- denda, Matth. 1 2. v. 3 6. 2. Addit Salomon, quæ in domo luctus fiant, hæc Avi- uis ad animum reuocati. Quicunque enim ꝑii ſunt, hoc agunt, vVt ad ædificationem omnia ſeruiant, I. Cor. 14. v. 6. Canimus tum? Nuhn laſſen wir/ ꝛc. Sckicken vns auch mit gantzen fleiß/ dann der Todt kompt vns gleicher weiß. Omnis cerdatus afficitur aliorum miſeriis: vt de fuis co- gitet,& præparet ſe ad eundem agonem. Cum viciſſim in domo conuiuii ſæpe ſic ſeipſos exci-· piaut conuiuæ, vt obliuiſcantur nominis ſui,& NEGUC OSy neque manus neq; pedesamplius poflint facere Officium, Certe ſi contingeret tum mori hominem, aon poffE. án jie