164. nicht Ver gebung seinn oaia Nachlaſſung zeitlicher Straff/ gelehrt werdez wiſſet/ das aller Ablaß in Chriſti Ver dienſten gegruͤndet/ ja die Verdien⸗ ſten Chriſti ſelbſten ſeye/ ſo krafft der Schluͤſſel/ vns zugeeygnet werden/ al⸗ ſo/ daß ohn vnd auſſer der Verdienſten vnd Genugthuungen Chriſtt/ kein Ab⸗ laß nutzet; Iſt alſo der Ablaß nichts an⸗ ders/ als ein Nachlaſſung zeitlicher Straff/ ſo man wegen begangener wüͤꝛcklicher/ vnd ſchon entlaſſener Suͤn⸗ den/ noch ſchuldia/ welche Erlaſſung zeitlicher Straff vns beygemeſſen vnd zugeeyanet wirdt/ auſſerhalb der heylt⸗ gen Sacramenten/ wegen der vberfluͤſ⸗ ſigen Verdienſten Chriſtt/ von dem je⸗ nigen/ ſo darzu rechtmaͤſſizen Gewalt hat; So wiſſe t jhr zuvor wol/ daß Dr. Luther den Ablaß nit getadelt/ ſondern nur den Mißbrauch(welcher nun aufs hoͤchſt verbotten/ vnd aaffs ernſtlichſt wird abgeſtrafft: So muß man wegen boͤſes tok fom jni wri kin ijy ftäͤn Det d Ni tiel foy den ioie ukt lid