Senſerat Argyrope, ſed adhuc ſuffulta columnis Firma ſuis fteterat, quod cum mors ſæva videret, Mene meis tantum telis dare ſingula poſſe Vulnera? non fero, nonl inquit, tantilla rapacem unera non ſatiant rictum, quid ſpicula tantum Plebeiis maculo fatis?ꝰ non tegula lapſa Hanc placatpharetram, ſed ſubvertenda columna eſt, Centenumque uno faciendum funere vulnus; Argentina, tibi, Domini modò vindicis ira Mejuvet. Irato vix hæc effuderat ore, Cum gravidà telum promit prægrande pharetrã,| Impoſitumque arcu, dextrãtorquente per auras Excutit,(infelix jactusl) IEque, Inclyte Conful, TE noſtræ Patrem Patriæ, celſamque columnam (Heudolor, heul) WENCKERE ictu proftravit acerbo. Proh dirum funus! proh inſanabile vulnus! Quid fleat Argyrope, quid Curia noſtra queratur, Quid mæſti plorent cives, quid pulpita docta, Nunc taceo. Sed jam noſtrum pietate dolorem Teſtari poſcente decet. WENCKERE Beate, Præfe&tum; Patrem,(fu quo Te nomine vera Appellare poteſt pietas,) hac morte dolemus Ereptum nobis. Monumentum hoc accipe, honori Virtutique Tuæ, Tibi, quod, Præfecte, Tuorum Ponit alumnorum triſti nunc obruta luctu Concio. Defunctis requiem pacemque precamur Oſſibus,& ſimilem Patriæ nobisque Parentem. Ac quamvis IE fataquidem nunc invida nobis Eripuere, tamen meritorum fama Tuorum Dum celer& flexo finuofùs gurgite Rhenus Transfluet Argyropen, poft ultima funera vivet, Tu verò, Terfncte DEUS, meliora remitte Tempora atrox compefce malum, concede SUPERSTES ORDINIS ut PRÆSES Martis Mortsque cruentas Has inter ſtrages morbo defenſus ab omnis Et felix Pylios nobis ſervetur iù annos, ERNES,