liter precogitaueram. Rem cōſideraui ſacratiſſimā ⁊ meriti īfiniti ⁊ hoc in tꝑe maxime neceſſariā ꝑpēdi. Ad illos acceſſi: ⁊ vt potui ꝙ me quartum acciperent exoraui: nec eo dedignarent̉ ꝙ ſecularis prima tonſura ſolū clericus eſſem: cū innumerabiliū pene fuerit ſcl̓ariū martyrū numerus: et clericali ego priuilegio fungar. Acceptauerūt me tādē optimi pr̄es. Orationē pro me ad martyrū principem xp̄m fecerūt: ꝙ me tanto beneficio ſua ſpeciali gr̄a dignū efficeret: valueruntqꝫ obtinere ꝙ deſiderio quotidie magis attollar: cathenas/ carceres ignominiā/ tormēta et mortem deniqꝫ ipſam ſpe adiutorio dei calcauerim. Obtinuer̄tqꝫ etiā ꝙ om̄es ſubſtātie mee opes faciliter iā vendiderim: vt agrū emere poſſim in quo thezaurus eſt infinitus: quē nec fur effodere: nec latro poterit auferreꝫ ſicqꝫ amorē dilectiſſime matris vidue/ charorūqꝫ germanoꝝ ⁊ dulciſſimoꝝ amicorū dedi: dedi libros: et(vt om̄ia a me abijcerē) litteraꝝ dedi ſolacia: in quibꝰ miſer ego felicitatē iam locare inceperā. Ex his agrū illū paciſcor: et in proximo poſſidere confido. Tu ergo pijſſime deus ne me/ ne illos derelinque: ſed viam da nobis tutā: da iter re ctum: da firmā patientiā: vt cor noſtrū tua dulcedine ſatiare poſſimꝰ per infinita ſecula ſeculorū. Amen. Finis.
zum Hauptmenü