quanta mala ſuſtinuerunt Syrij. vſqꝫ hodie memoratur. Deinde amoto exercitu peruenit in ciuitateꝫ Gazā. ⁊ ea capta in Hieruſalē aſcēdere feſtinabat. Qualiter iudei dictu angeli cum magno honore receperunt Alexan drum. Udiens Iadelus pontifex iudeorū aduentum Alexandri timuit valde. ⁊ conuocans iudeos indixit ei sieiunia triduana cū ſupplicationibꝰ ⁊ īmolationibꝰ deū inuocare. Nocte igitur eadem poſt ſacrificiū apparuit ei angelus domini dicens Noli timere. ſed continuo orna pla teas ⁊ portas aperias. ⁊ omnis populus exeat veſte albiſſima prepara tus. Tu auteꝫ ⁊ reliqui ſacerdotes cū ſtolis legitimis occurrite obuiaꝫ alexādro. Sic enī eū oportet regnare. qꝛ totius mundi dominator erit. Deinde ip̄m ira domini conculcabit. Qui a ſomno excitatꝰ conuoca tis iudeis narrauit eis quecunqꝫ vi derat dormiēdo. Precepit itaqꝫ fie ri quēadmodū in ſomno ſibi fuerat reuelatū. Statim exiens de ciuitate vnacū ſacerdotibꝰ ⁊ ciuiū multitudine peruenit ad locum qui ſcopolus nuncupatur vnde templū ⁊ ip̄a ciuitas conſpicit̉. ibi magni alexandri expectabat aduentū. Alexander aūt appropinquans ad locū qui dicitur ſcopolus. et cernens multitudinē populi veſtibꝰ albis indutam. ⁊ ſacerdotes albiſſimis ſtolis ornatos. pontificemqꝫ iudeorū indutuꝫ ſtola candida iacinctina. ⁊ ſuper ca put eiꝰ habentē ſyndonē mundā. ⁊ deſuꝑ laminā aureaꝫ fabricatam in qua nomē dei tetragramaton ſcriptuꝫ erat. ſtatim p̄cepit oībꝰ ſuis retro conſiſtere. Ipſe vero alexander ſolꝰ abijt ad eos ⁊ ꝓiecit ſe ab equo in terrā. ⁊ nomē dei qḋ ſcriptū viderat adorauit. Statimqꝫ omnes iudei alexandrū ſalutare ceperūt. ⁊ cla mare vocibus altiſſimis. Uiuat vi uat altiſſimus alexander venit. Uiuat viuat altiſſimus imperator alexander. Uiuat viuat victor inuictꝰ ſuper omnes terrenos p̓ncipes glo rioſus. Videntes hec reges Syrie plurimum obſtupefacti murmura bant. Quidaꝫ vero ex principibus eius cui nomē erat Parmonen in terrogauit eū dicens. Maxime im perator. Quid eſt omnibus te adorantibꝰ. ipſe adoraſti principem iudeorū. Cui alexander. Nō hūc ſed deum cuiꝰ pontificatu fungit̉ adoraui. Nam ꝑ ſomniū in huius habitu conſpexi eū cū adhuc macedonie eſſem. ⁊ cum cogitareꝫ quomodo poſſem aſyam ſubiugare. illud ſiquidē in ſomnio me negligere nul latenus incitabat. ſed ꝯfidenter trāſire. Ideoqꝫ animaduerto ip̄m eſſe quem ꝑ ſomniuꝫ intuebar. Exinde arbitror diuino iuuamine me Darium vincere ⁊ perſarū potentiam ſoluturum. ⁊ omnia que in animo meo ſpero aduentura eſſe confido. Et hec dicens cum ſacerdotibus ciuitatem ingreſſus et intrauit templum dei qḋ ille ſapientiſſimꝰ Salomon conſtruxerat. et ẜm ſacerdo tum oſtenſionem deo victimas im molauit. Pontifex aūt obtulit ei librum Danielis in quo erat ſcriptū quēdā grecoꝝ ꝑſaꝝ potētiā deſtructurū alexāder ait exiſtimās ſe ip̄m
zum Hauptmenü