ꝯſtringi clauis ferreis et cathenis et p̄cepit ſuis militibꝰ vt tranſirent. Illi vo vidētes fluuij magnitudinē curſu velociſſimo permeare timue­rūt ip̄m incedere ne cathene opp̄ſ­ſe magno pondere frangerent̉. Vi­dens aūt eos alexander dubitare cepit cuſtodibꝰ qui ducebāt anīalia vt primū tranſitu exercerent. deinde omnis exercitus ſequeret̉. Milites vero adhuc titulabāt. Alexāder ve ro iratꝰ eſt valde. et vocatis p̓ncipi­bus ſuis pͥmꝰ ip̄e trāſiuit. deinde p̓n ceps omnis exercitꝰ ſeq̄bat̉. Flu­uij duo tygris eūfrates pergunt mediam meſopotamiā babylo­nem. ſic in nilo incorporant̉. Quō alexander deſtrui fecit tem poſtqͣꝫ fluuiū tranſiuit. Um tranſiſ­ſet ergo alexāder oīs ex ercitꝰ caſtrametatꝰ eſt. et pontē fecit vndiqꝫ diſſipari. Qḋ vi dētes illi de exercitu triſtati ſunt val de. murmurātes intra ſe referre ce perūt. Si acciderit vt de p̄lio fugia­mus erit nos trāſitꝰ ſuꝑ aquas. Intelliges aūt alexāder murmura tiones. dixit illis. Quid ē qḋ int̓ voſ dicitis. Si acciderit vt de plio fugia mus. erit nob̓ trāſitꝰ ſuꝑ aquas Pro certo ſciatis qꝛ ideo feci potis ligamina laxari vt virilit̓ pugnare­mus. aūt ſi fuga magis qͣꝫ pugnaꝫ eligeremꝰ oēs vnanimiter pereamꝰ Uictoria ē in pugna his fugi­unt ſed ſequunt̉ efficacit. Confor­tent̉ itaqꝫ corda veſtra. qͣſi ludum pugne fortitudine exiſtimētis. qꝛ cer tiſſime ſcitote qꝛ nullo modo videbi tis macedoniā. qͦuſqꝫ oēs barbaroſ deprimemus. Tunc ſiquidem cum victoria reuertemur. Quomodo Darius imperator pugnauit cum Alexādro macedo­ne et fugit. Nterea Dari us imperator hoſtiū mul­titudine congregata ordi natis ſuꝑ ſatrapibꝰ q̇ngentis exiēs caſtrametatꝰ eſt ſuꝑ fluuiū tygris. Alio itaqꝫ die conuenerūt Darius et alexander ceperunt acriter p̄liari. Tandem cadere ceperunt plurimi barbarorum. Uidentes auteꝫ bar­bari ſe victos fuge preſidiū petierūt. In ip̄a ſiquidē pugna fuit vir qui­dam perſarum acer animo corpo re magnꝰ formoſus. Cui ſpōpon derat Darius filiam ſuam dare in vxorem. ſi alexandrum gladio occi­diſſet. Hic autem indutus veſte et armis macedonum intra acies pu gnantium mixtus ſtetit poſt terguꝫ alexandri. et euaginato gladio per­cuſſit tam fortiter caput eius vt ga­lea penetrata caput Alexandri ali­qualiter vulneraret. Uidentes hoc milites alexandri ſtatim apprehen­derunt illum. ſtatuētes eum ante fa ciem alexandri. Dixit ei Alexander O ſtrennuiſſime vir vt quid caput meum vulneraſti gladio. Exiſtima bat autem alexander ipſum eſſe ma cedonem. Nōne cognoſcebas me eſſe Alexandrum adiutorem et ſer­uum veſtrum. Cui perſa barbarus reſpondit. Non me exiſtimes maxi­me imperator eſſe macedonem. ſed ex gente crudeliſſima barbarorum. Hec ideo feci. quia Darius mihi promiſit filiam ſuam legittimare.