crudeliſſima rugit. Tandē cum an guſtia maxīa eū capiētes ſtatuerūt ip̄m ante p̄ſentiā alexādri. Queꝫ cū vidiſſet alexāder miratꝰ eſt in figura eiꝰ. ⁊ p̄cepit eū ligari ⁊ ignibꝰ con cremari. Quō Alexander inuenit arbores que naſcebantur cum ſole. Nde amoto exer citu deuenit ad aliū cāpū in qͣ arbores ꝯſiſtebāt mire magnitudinis. q̄ cū ſole oriebant̉ ⁊ cū ſole occidebāt. A pͥma ſiquidē hora diei egrediebā tur de ſub terra. ⁊ vsqꝫ ad horā ſextā creſcebāt altiſſime. A ſexta v̓o hora vſqꝫ ad occaſuꝫ ſolis intantū deſcēdebant vt nullatenꝰ ſuꝑ terraꝫ viderent̉. ⁊ qͦttidie fructus ameniſſimos ꝯducebant. Has cū vidiſſet alexander p̄cepit cuidā militi vt ſibi de ip̄is frondibꝰ portaret. Ille vero dū dn̄i ſui mandatū vellet implere. mox ꝑ cuſſit eū ſpūs malignus. ⁊ p̄ſentibꝰ omnibꝰ expirauit. Et audierūt vocē in aere dicentē. Quicūqꝫ iſtis arbo ribus ꝓpinquiꝰ acceſſerit. morte ve lociſſima moriet̉. Erant autē in ip̄o campo aues mitiſſime ſuꝑuolātes. ⁊ cum aliquis tangere vellet eas. cō tinuo exibat ex eis ignis. ⁊ eum crudeliter incendebat. Qualiter Alexander ꝑuenit ad vallem obſcuram. ⁊ ibi inuenit baſi liſcum. Einde amoto d exercitu venit ad mōt quedam qui tante erat altitudinis vt ꝑ ſeptē dies ꝯtinuos in aſcenſu illius montis exiſterent. Sulto ꝑuenit draconū ſerpentiū ⁊ leonum multitudo q̇ eos maxima anguſtia anguſtiauerūt. Tandē ab eoꝝ ꝑicu lis euaſerūt Et deſcēdētes de monte venerunt in vallē obſcurā. ita vt vix vnꝰ aliū poſſet ꝯſpicere Erat ⁊ ī ip̄a valle tā dep̄ſſiſſima nebula vt eā ma nibꝰ palparēt. Erantqꝫ in ip̄a valle innuerabiles arbores quarū fructibus veſcebant̉. ⁊ folia fortiſſimū gu ſtum habebāt. ⁊ riuuli clariſſimi diſ currebāt. Per octo ſiq̇dē dies cōtinuos ſol̓ radios nō viderūt. Cōple tis etiā octo diebꝰ ꝑuenerūt ad radi cem vniꝰ motis. In tantū autē erat exercitꝰ ex attractiōe aeris ſpiſſi pregrauatꝰ ꝙ fere ſuffocati videbatur. Cū aūt ſuꝑiora motis aſcēderēt. inuenerūt aerē ſubtiliorē. ⁊ ſplēdor diei illiꝰ lucebat. Sicqꝫ impetēdo ſūmitatē illiꝰ mōtis vndecim diebꝰ cō tinuis laborauerūt. Cunqꝫ montis aſcēdiſſent cacumīa viderūt exalia parte diē lucidiſſimū ⁊ p̄clarū. et cū deſcēdiſſent de mōte inuenerūt planicie maximaꝫ cuiꝰ terra erat valde rubicunda. Erantqꝫ in ip̄a planicie arbores infinite. qͥ vltra menſurā cu biti nō creſcebant. quaꝝ fructꝰ et folia ſuauiſſima vt ficus. Et īuenerūt riuos aquaꝝ plurimos q̇ tanqͣꝫ lac gerebant aquā. Corpora etiā albiſſi ma ſine cibarijs alijs nutriebātur. Et ambulātes ꝑ ip̄am planicieꝫ diebus centum ſeptuaginta ꝑuenerūt ad altiſſima montana. qͣrū cacumina celū tangere videbant̉. Erantqꝫ ip̄i mōtes exciſſi vt paries. ita vt nul lus poſſet aſcenſum facere ad cacumen. Inuenerūt tamē duos tranſi tus ꝑ medios montes diuiſoſ. Unꝰ ſiquidē tranſitꝰ ꝑ ſeptētrionalē plaga patebat. alter v̓o v̓ſus oriētis ſol̓ circulū ꝓtendebat. Cū aūt alexāder e
zum Hauptmenü