De confeſſione ſione mētiēdo efficierꝭ reꝰ. Un̄ cōfitēs nō dꝫ celare qͥd fecit. nec di cere qd̓ n̄ fecit. ſꝫ ſimpl̓r ⁊ de plano narrare omīa pctā ſua. qꝛ vt dicit ſapiēs. Qui ambulat ſimpl̓r ambulat ꝯfidēter. Se cūda ꝯditio ē ꝙ ſit hūilis. tal̓ fuit ꝯfeſſio publicani de qͦ ait chriſtꝰ ī Luca ꝙ nō audebat ad celos ocl̓os leuare ſꝫ ꝑcutie bat pectꝰ ſuū dicēdo. deꝰ ꝓpiciꝰ eſto mihi pctōri. ⁊ iō receſſit iuſtificatꝰ. Iō dic̄ btūs Petrꝰ apl̓us. Hūiliamī ſub potēti manu dei vt vos exaltet ī tꝑe viſitatōis. qꝛ vt dic̄ Iob. Hūi lē ſpū ſuſcipiet gl̓ia. Tercia ꝯditio ē ꝙ ſit pura: ꝙ nō fiat ꝓ pter ypocriſim vl̓ ꝓpt̓ vanā gl̓iaꝫ. ſꝫ fiat pure ꝓpt deū. ⁊ nō fiat timore ẜuili.i. timore pene īferni: ſꝫ timore filiali. i. timo re offenſe diuīe ſic̄ dictū fuit s de ꝯtritōe. Fiat etiā ſine fictio ne. qꝛ tal̓ ꝯfeſſio eſſet ꝯfeſſio lupi. de qͦ fabuloſe narrat̉ ꝙ ſel̓ ꝯfitebat̉: et cōfeſſor dixit ſibi. Pacꝭ ſigna facis aīm tn̄ extimo fallacē. Uix ſolitā vitā mutāt ſolitꝰ habitꝰ. Uix amicꝰ eris ouibꝰ qͥcqͥd dicas. q. d. licꝫ p̄tēdas ꝯtritōeꝫ et pnīaꝫ exteriuſ ī facie. maliciā tn̄ retines ī aīo interiꝰ.i. in corde. Quarta cō ditio ē ꝙ ſit fidel̓.ſ. vt tā cōfitēs qͣꝫ ꝯfeſſor ſint ī fide catholi ca ⁊ fiat ẜm doctrinā eccl̓ie ⁊ n̄ ẜm doctrinā hereticoꝝ. Ita etiā vt fiat ſub ſpe venie. ne ſit ſic̄ cōfeſſio iude ꝓditoris. qͥ pꝰ qͣꝫ fuit optīe cōfeſſus dicēs. peccaui tradēs ſanguinē iuſtuꝫ deſꝑauit d̓ venia ⁊ abiēs laq̄o ſe ſuſpēdit. ꝓbant̉ iſta d̓ pe. di. i. q̄. i. quē penitet. ⁊ diſt. vi. qͥ vult Quīta ꝯditio ē ꝙ ſit fre­q̄ns. qd̓ dupl̓r intelligēdū ē. Uno mō vt qͥ freq̄nt̓ ceciderit ꝑ pctm̄ mortale freq̄nter reſurgat ꝑ pn̄iaꝫ. de hͦ habet̉ de pe. diſt. iij. c. hec de charitate.s. reperiunt̉. et. C. ſepties in die ca dit iuſtus. et. I. adhuc inſtant ꝑfidi. Alio modo vt eadē pec­cata frequenter confiteantur. Unde Auguſtinꝰ. Quāto cō­fitet̉ quis pluribus turpitudinē criminis: tanto facilius cō ſequit̉ veniam remiſſiōis. De hoc tamen quomodo ad hoc tenetur quis dicet̉ infra quādo agetur de iteratōe confeſſio nis. Sexta conditio eſt ꝙ ſit nuda. quia nō debet confite ri ꝑ nunciuꝫ nec per epiſtolam: ſed viua voce ore proprio et preſentialiter. vt qui per ſe peccauit: per ſe erubeſcat. Item non debet cōfiter verbis vel nominibꝰ criminū palliatiuis