Hiſtoria Nycodemi tibus cuſtodientibus monumentū ihū. debemus credere qui dixerūt nobis. qm̄ āgelus reuoluit lapidem de monumento. Forſitā diſcipuli eius hec dixerūt eis. ⁊ dederūt eis pecunias multas vt hec dicerent. ⁊ tollerent corpus ih̓u Hoc ſcitōte qꝛ nō eſt credere alienigenis vllū verbū. ⁊ qꝛ a nobis acceperunt copioſam pecuniā. ⁊ ẜm qd̓ docuimus docere ⁊ dicere ſic dix erunt An a nobis habuerunt tenere fidem. aut a diſcipulis Iheſu. Turgens aūt nycodemus dixit Recte loquimini filij il rahel. vos audiſtis oīa q̄ loquuti ſunt tres viri illi iuran tes in lege dn̄i qͥ dixerūt Uidimus ihm̄ loquētem cū diſcipul ſuis ſuꝑ montē olyueti. ⁊ vidimus eū aſcendentē in celū. Docet aūt nos ſcriptura qꝛ btūs Helias aſſumptus ē. ⁊ interrogatus Heliſeus a filijs ꝓphetaꝝ. vbi ē pr̄ nr̄ Helyas. Dixitqꝫ aſſumptus ē Et dixerūt filij ꝓphāꝝ ad eū forſitā ſpūs illuꝫ rapuit ⁊ poſuit illū in mōtibus iſrahel Sꝫ eligamꝰ viros nō biſcū et circū euntes montes iſrahel. forſitā inueniemus Et de p̄cati ſtꝭ helyſeū. ⁊ ābulauit cū illis tribus diebꝰ ⁊ nō inuene rūt eū Nūc ergo audite me filij iſrahel. Mittamus viros in montibus iſrahel. ne forte ſpūs rapuerit ih̓m. ⁊ forſitā inuenit mus peum. Et placuit oī populo ꝯfiliū Nycodemi. ⁊ miſer rūt viros. ⁊ q̄rentes nō inuenerūt ih̓m ⁊ reuerſi dixerūt Circūcuntes nō īuenimus ih̓m. ſꝫ inuenimus Ioſeph in ciuitate ſua arimathia. Hec audientes principes ſacerdotū ⁊ oēs ppl̓ gauiſi ſtꝭ. ⁊ glorificauerūt deū iſrabel. qꝛ inuentus eſt Ioſeph quē incluſerāt ⁊ nō inuenerāt Et facientes ꝯgregationē magnā dixerūt principes ſacerdotū. quo ordine poſſumus adducere Ioſeph ⁊ loqui cū eo. Et tollētes thomū carte ſcripſerūt ad Ioſeph dicēs Pax tecū ⁊ cū oībus qͥ tecū ſtꝭ Scimus qꝛ peccauimus in deū ⁊ in te. dignare ergo venire ad pr̄es tuos. et ad filios tuos. qꝛ admirati ſumus de aſſumptiōe tua. ſcimꝰ qꝛ malignū ꝯſiliū cogitauimus aduerſum te ⁊ dn̄s ſuſcepit te et ip̄e liberauit te de maligno ꝯſilio nr̄o Pax tibi dn̄e Ioſeph honorabil̓ ab oī plebe Et elegerūt ſeptē viros amicos ioſeph et dixerūt ad eos Dū ꝑueneritis ad Ioſeph. ſalutate eū in pa ce dantes epl̓am Et ꝑuenientes viri ad Ioſeph ⁊ ſalutantes eū in pace dederūt libellū epl̓e Cūqꝫ legiſſet Ioſeph dixit. bi
zum Hauptmenü