CO ⁊ triangulus coctus ⁊ frictus detenſus Collyriū. rij.n. s.i. q̨̄libet ſuꝑunctio. ꝓpͥe ta men ad t̓gendas feces oculoꝝ. ẜm Hugꝭ. Pap̄. ꝟo dicit Collyriū medicamentum. Collyria ſonant. qꝛ vicia oculoꝝ tergant. Apocꝭ. iij. Et collyrio inunge oculos tuos vt videas. Collis. lis. m. t. a collū d̓r. Et ſunt colles p̨̄eminentiora iuga montiū qͣſi colla. vel ip̄i aſcenſus circa ſummitates montiū. Inde colliculus.i. paruus collis. Colliſio. oniſ. f. t. d̓r qͣſi ſimul lęſio. ⁊ dicit̉ a collido. is. Itē colliſio eſt q̨̄dā ſpēs metha plaſmi q̨̄ alio noīe d̓r ſynalympha Itē col liſiones ſunt cū aſꝑe ꝯſonātes in ꝯſtructio ne occurrunt ſibi. vt ē illud. Si vires auri ga ꝑ lora. ꝑ flagella. ꝑ frena. vt vult Pap̄. Et ſic colliſio eſt vitium contentum ſb̓ bar bariſmo. Colliſus. a. ū. quaſi ſimul lęſus. Colloquiū. quij.i. ꝯſiliū vel contio. qd̓ vulgo d̓r parlamentum. Collū. li n. s. d̓r a colūna. eo ꝙ ſit longum ⁊ rotundū. vt colūna baiulās caput. cuiꝰ an terior ꝑs gula poſterior ceruix. Ind̓ collu lum.n. s. i. paruū collū. Colluſio eſt int̓ actorē ⁊ reum latens ⁊ frau dulenta ꝯuentio ꝑ quā alt̓ in iudicio ſe ſuꝑari ꝑmittit. vt d̓r de collu. in glo. c. audimus. Colluuiū. iiij.n. s. ⁊ hec colluuies. ei. et hęc colluuio. oniſ. in eodē ſenſu.i. aquaꝝ inun datio. vel ſordiuꝫ collectio ⁊ ꝯgregatio ex multa fluxione ⁊ inundatiōe aquaꝝ. Colobiū.n. s. d̓r palliuꝫ ꝟginale vſqꝫ ad talos depenſuꝫ ⁊ ſine manicis. ⁊ d̓r colobiū qͣſi collobiū a collo depēſuꝫ. vl̓ qꝛ ſit lōgū. Et noͣ ꝙ nō ſolū ꝟgines ſed etiaꝫ diaconi vtebāt̉ colobio. loco cuius poſtea vſi ſūt dalmatica. qꝛ ſcꝫ nuditas brachioꝝ culpabatur. Coloma. mę.i. calamus cū ſpica ſua. Colō gręci dicūt. ⁊ interp̄tat̉ mēbrum. Itē cholo vel cholus gręci dicūt fel vel alid̓ in teſtinū. Itē a colon d̓r ꝑ compoſitionē mo nocolos. dicolos vl̓ bicolos. tricolos et tetracolos. a monos qd̓ eſt vnū vel dis. ſiue bis qd̓ eſt duo. vl̓ tris qd̓ eſt treſ vl̓ tria. vl̓ tetras qd̓ eſt qͣttuor. ⁊ colō qd̓ eſt membrū ſcꝫ qd̓ habet vnam vel duas vl̓ tres vel qͣt tuor metri varietates. Unde inuenitur in odis Oratij. Hęc oda eſt monocolos. hęc dicolos. hęc tricolos. id eſt habꝫ in ſe vnā vl̓ duas vl̓ tres metri varietates. Papias dicit Cholō. culare inteſtinū. Colonia. nię. f. ꝑ. i. ciuitas vl̓ caſtruꝫ. vl̓ vil la q̨̄libet a nouis inſtituta colonis. Unde Hiero. in ꝓlogo Hieremię. Iā terras eoꝝ colonię gentiū poſſidebant. Colonia etiaꝫ dicebat̉ olim ciuitas vel regio capta arho manis. in qua veteribꝰ expulſis ſuꝑinducebant̉ noui coloni a rhomanis. Colonia etiā dicebat̉ ciuitas vel caſtrū vel villa in cōfinio duarū regionum. a colonis ibi frequenter mutatis a rhomaniſ. ne liceret eis eſſe infideles. Colonus. ni. m. s i. terrę cultor. ⁊ ꝓpͥe aduena qͥ aliunde veniēs agrū locatū ſibi colit. vl̓ qͥ habet prędium agri colendi cauſa. Differt autē colonus ab inquilino. quia h̓ in rure. iſte autē in ciuitate morat̉. Et habet plures ſpecies agricoloruꝫ ſcd̓m Aco. vt patebit. Coloni cōditionales dicunt̉ qͣſi ex ſua ꝯditiōe p̨̄diū vl̓ agrū colere debentes. Coloni dn̄ici dicebant̉ qͥ colebāt agros imꝑatoris. vt. C. de p̨̄. ⁊ oībus re. li. xj. Coloni illiriceni alias ⁊ meliꝰ illiceriani de illirico.i. de ſclauonia dicunt̉. ⁊ habentur in. l. cū q̨̄rebat̉. C. vn̄ vi. Colonus inqͥlinꝰ minꝰ eſt aſtrictꝰ qͣꝫ colonꝰ ꝯditional̓. Un̄ inqͥlinus bn̄ pōt in alia ꝑte cuiuſlibet ſuburbij domū ꝯducere ⁊ inha bitare. Sed cōditional̓ colonus nō audet cū ſua familia recedere a fundo queꝫ colit nec alibi habitare. Colonus originarius d̓r coloni ꝯditionalis filius. ex eo ꝙ originalit̓ cōditioni colona rię ſubiectus eſt. Nec refert ſiue in ſolo fuerit natus ſiue extra ſolum. qꝛ tanqͣꝫ originarius ad terrā illā reducendus quaꝫ pat̓ ſuus ſuſcepit colendā. Coloni partiarij ẜm qͦſdam dicunt̉ illi qͥ ter ram colūt ꝓ parte dimidia vl̓ tertia ẜm ſte rilitatem vl̓ fertilitatē terraꝝ. Coloni paleſtini ſunt de paleſtina prouīcia dicti. Colonus ſimplicit̓ d̓r qͥ ſub certa ānua mer cede in pecunia numerata prędia colenda accipit. Colonus ꝓpͥe d̓r qͥ rem ruſticam ꝯducit nūmis ⁊ cōpetit cōtra eum actio p̨̄ſcriptꝭ verbis ſiue in factū. Colonus ad nūmū ꝯductus eſt ille qͥ ſtatim cū fructus fuerint a ſolo ſeꝑati. vt vſufru ctuarius intelligitur ẜm Io. ff. de fur. l. ſi apes. Colonus ſuꝑficiarius eſt qͥ aream ꝯducit