MM Cornupeta. tę. pe. cor. i. bos. Vn̄ Exo. xxj. Ꝙ ſi bos cornupeta fuerit ⁊cͣ. Cornuſtibij. t̓tia filia Iob. nomen accepit. qꝛ em̄ ꝑ cornu ⁊ tibiā vnuꝫ ꝟbū ex vtroqꝫ cōpoſuit. vtrūqꝫ ꝟbū ꝑ vnā or̄ois partem in latina lingua trāſfuſum eſt. qͦ voluit genere licite demōſtrauit ẜm Gregꝭ. Cornutꝰ. a. ū̄. i. hn̄s cornua. Et facies moy ſi erat cornuta ſicut dicit glo. Exo. xxxiiij. ꝓpter qͦſdam radios ſplēdoris quos hūanus viſus capere nō potuit. Corolla. lę. dimi i. parua corona. Corollariū. rij.n.s eſt p̄miū alicuiꝰ certami nis.ſ. corona vl̓ aliud. vel corollarium eſt vnde aliqͥs meret̉ adipiſci coronam. Corona. nę ſ. p. d̓r a chorus. qꝛ rotunda ad modū chori ſolet fieri. ⁊ ē in ſignū victorię vel regij honoris q̨̄ ideo in capite regum ponit̉ ad ſigͣndū circūfuſos in orbe ppl̓os qͥbus accinctꝰ qͣſi caput ſuū coronat̉. Papias ꝟo dicit ꝙ corona generaliter d̓r. dia dema ꝟo ſpecialit̓. Nam eſt geſtamē regij capitis. Corona v̓o quorūcūqꝫ. Iteꝫ coro na d̓r circulus. Item corona eſt etiaꝫ raſu. ra pilorū in ſuperiori ꝑte capitis clericorū quę ⁊ clerica d̓r. Inde Coronula.i. parua corona. Corꝑalis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. i. ad corpus pertinēs. In̄ corꝑalitas. tatis. Et cōponit̉ cū in. vt incorꝑalis. Et vt dicit Priſcianꝰ. Corꝑa le nomē eſt iſtud qd̓ corporeā rē ſigͣt. ⁊ hͦ ī ꝓprijs ⁊ appellatiuis nomībꝰ. In ꝓprijs vt Sortes. In appellatiuis vt hō. Incor pale v̓o eſt nomē illud qd̓ incorporeā rem ſigͣt. in ꝓprijs ⁊ appellatiuis. In ꝓprijs. vt pudicicia penelopes. In appellatiuis. vt ꝟtus Item corꝑale ſubſtantiuū neutri ge. eſt alba palla in altari ſuꝑ qua ponitur ſacramentū euchariſtię. Corpulentꝰ. a ū. i. pinguis. craſſus. In̄ cor pulentia. tię.i. craſſitudo. ⁊ d̓r a corpꝰ ⁊ lētos qd̓ notat plenum. Corpꝰ. oris.n. t. a corrūpo. pis. d̓r. eo ꝙ ſit naturę corruptibilis. ⁊ cito corrūpat̉. Ul̓ corpꝰ cōponit̉ a cor ⁊ pus. puris. In̄ Cor pus qͣſi cordis pus.i. cuſtodia. ſed potius vid̓r etymo. qͣꝫ compoſitio. Vel d̓r corpus qͣſi coram poſitus. Ind̓ corporeus. a. um. In̄ ⁊ corporeitas. tatis. ⁊ cōponit̉ hęc incorporeitas. tatis. A corpus cōponit̉ Bi corpor. tricorpor. quadricorpor ⁊cͣ. Ind̓ corpuſculum. li. diminutiuū. id eſt paruū corpus. Corpus qn̄qꝫ d̓r collegium ſiue vniuerſitas cuius caput eſt p̨̄latuſ. c. nouit. de his qͥ fi. a p̨̄. Et tale corpus pōt hr̄e vnum ſigilluꝫ. de exceſſ. p̨̄la. dilecta. Dicit̉ etiā ꝯgregatō cuiuſcūqꝫ ciuitatis vel villę vel caſtri hr̄e corpus. Itē q̨̄libet ꝯgregatio ꝓ iuſticia fa cienda. vt cōgregatio ſcabinoꝝ vel totius vniu̓ſitatis. Item ſocietas cauſa religiōis cui ꝓuiſum eſt vnū corpus hr̄e debꝫ īſtar reipublice. Et res cōes.ſ. actorem ſiue ſyn dicum cōmunē ꝑ quē agere pōt. ff. ꝙ cuiꝰ. vniu̓. no. agit̉. l. j. Item ep̄s cuꝫ capl̓o ſuo facit vnū corpus. cuius ip̄e eſt caput. ſꝫ cū clero ciuitatis vel dioceſis nō d̓r face̓ vnū corpus. ſic nec abbatiſſa cum clericis ſuis. licet ſit caput. vnū corpus facit Correctio. onis. f. t i. emendatio caſtigatio a corrigo. gis. Item correctio eſt qͥdam cō lor retoricus. ⁊ ſit qn̄ tollit̉ qd̓ pͥus dictū eſt. ⁊ qd̓ magis idoneū videt̉ apponit̉. vt Sum minus oblitus decoris qͥnimo dedecoris. ex quo dicoramans. imo veracius amens. Corregionalis.i. ex vna regiōe. Corrigia. gię. f. p. d̓r a coriū. vl̓ a colligo. as qͣſi colligia. In̄ corrigiola. lę. i. ꝑua corrigia. Et corrigiatꝰ. a. ū. i. cū corrigijs ligaCorrigibil̓. ꝯ. t. ⁊ hoc le. ad corrigen(tus dum habilis ẜm Pap̄. Correptio fraterna eſt admonitio fratrꝭ de emendatione delictoꝝ ex fraterna charita te ꝓcedens. Corriualis. ꝯ. t. ⁊ hͦ le. i. cū alio potans eun dem riuū. Un̄ ⁊ ꝑ ſimilitudinem corriuales dicunt̉ qͥ eandem amicā habent. Cors. cortꝭ. vide ſupra in cohors. Cortex incerti ge. eſt ſup̄ma pars arboriſ. ⁊ cōꝑat̉ pelli aīalis. ⁊ vid̓r cōponi a corium ſꝫ eſt etymo. potiꝰ qͣꝫ cōpoſitio. Corticē eti am vocāt qͥdam corucē. Liber eſt ꝑs interior corticis dictꝰ a liberato cortice.i. abla to. eſt em̄ mediū qd̓dam inter lignū ⁊ corti cem. Pōt etiam ibi poni tertium.ſ. ſuber. Un̄. Pars pͥor eſt cortex. lib̓ alt̓a. t̓tia ſub̓ Vnde Theodolus. Mutat flebiliter rigi dum ꝓ corpore ſuber Inde corticillus. li. paruus cortex. Cortina. f. p. vt d̓r in hiſtorijs. qn̄qꝫ d̓r velū qn̄qꝫ tentoriū. qn̄qꝫ tabernaculū. Un̄ cortina eſt ornamentū eccl̓aꝝ vel tabernacl̓orum. ſicut vela depicta. q̨̄ in lateribus alta rium ſuſpendūt̉. ne ſacerdos ī aſpectu circūſtantiū ꝯfundat̉. ⁊ d̓r a coriū. qꝛ pͥmo ex corijs ⁊ pellibꝰ fuerūt factę. Itē cortīa etiam dicebat̉ locꝰ olim in templo vn̄ dabāt̉