Seite
Ꝙ decretales epiſtola alia eſt ſpecialis: vꝫ que diri­gitur ad vnā prouinciam. xxxv. q. iij. quo ſcripſi. Iteꝫ que dirigitur ad vnā eccleſiā. xvi. q. i. hinc ēt. Item que dirigitur ad vnam perſonam. vij. q. i. pe­tiſti. ⁊ hec non trahitur ad conſequentiam: ſicut habes in predictis cap. Alia eſt generalis que omnibus dirigitur. xxv. q. i. omnia. ⁊. c. ſe. ⁊ hec qꝛ diffinit trahitur ad conſe quētiam. xxv. q. i. hac conſonat Si īperat vel prohibet neceſſitatē infert. xiiij. q. i. quod precipitur. Si indulgetur non trahit ad conſequētiam. xiiij. q. v. dixit. Si ꝑmittit vel conſulit liberam hꝫ obſeruantiam. xiiii. q. i. quod precipitur. Dedicatio. Ꝙ dedicatio eccleſie dꝫ fie ri ab ep̄o ſine aliqua pactō ne.i. q. i. ſtatuimus Ꝙ ep̄i dedicaturi eccl̓ias oblata ex deuotiōe poſſūt accipere: ſꝫ nil debēt exigere.i. q. ii. placuit. Ꝙ pͥus ē eccl̓ia dotanda ꝙͣ dedicanda ibidē. Ꝙ loca ſemel dedicata non poſſunt fieri habitacu­la ſecularia. xix. q. iii. que ſemel. Ꝙ ſingulis annis celebranda ē ſolēnitas dedicatio nis. de conſe. di. i. ſolēnitas. De hac materia require d̓ conſe. eccl̓ie. Defenſio. Ꝙ defenſio pōt peti a pͥn cipe contra hoſtes eccleſie xxiii. q. iii. maximianus. ⁊. q. ii. ꝑ totum. Ꝙ eccl̓ia pro malefactoribus dꝫ intercedere nō eos defendere. xiiii. q. vi. hi qui. xxi. q. v. ſiquis cuiuſ­libet. ⁊. c. ſe. Ꝙ lex virtutis ē ſocios ⁊ patriā defendere ab iniu­ria. xxiij. q. iij. non inferenda. ⁊. c. fortitudo. Ꝙ execrabile eſt non tueri quos ſuſcipit defenden­dos. lxxxvij. di. in religioſum. Ꝙ qui pōt ⁊ nō repulit a ſocio iniuriā tā eſt ī vitio ꝙͣ ille qui facit. xxiij. q. iij. non inferenda. ⁊. c. ſeq. Ꝙ qui peccantē defendit acrius arcendus eſt ꝙͣ qui peccauit. xi. q. iij. qui conſentit. Ꝙ qui deſinit obuiare cum poteſt: conſentit. xxiij. q. iij. oſtendit. Ꝙ perfectus iniuriam propriam ⁊ ſuorum non de bet defendere: ſꝫ diuino examini reſeruare. xxiij. q. i.§. i. ⁊. c. ſe. Ꝙ defenſio cuiqꝫ conceditur in neceſſitate. xxiiij. q. iij. ꝑ totū. ⁊. q. v. de occidendis. vſqꝫ in fi. Ꝙ qui non defendit veritatē proditor eſt veritatis xi. q. iij. nolite. Ꝙ quilibet ſemper tenetur ad fidei defenſionē. xxiij q. viij. quicūqꝫ. c. his ita. Ꝙ qui pro fide vel fidelium defenſione moritur: ce leſte premium conſequitur. xxiij. q. viij. oīa. Degradatio. Ꝙ degradatio ⁊ d̓po nere de ordine pro eo­dem accipiūtur. lxxxvi. di. ſacerdos. ⁊. c. ſe. De hac materia inuenies vbi agitur de depoſitio ne. De legatio. Ꝙ delegatio dicit̉ qn̄ p̄la ti dū preſentes eſſe nō poſ­ſunt ꝑ aliū reputant̉ preſentes. xciiij. diſ. valde. Ꝙ delegatus ſicut ille cuius tenet locū eſt honoran dus. xciij. di. precipimus. xcvij. di. nobiliſſimus. Ꝙ debet litteras cōmiſſionis illis ad quos delega­tus eſt demonſtrare. xcvij. di. nobiliſſimus. Ꝙ iudex delegatus debet dari ad arbitriuꝫ illius qͥ impeditur ab auctoritate ſuꝑioris. xi. q. i. iudices Deliberatio. Ꝙ deliberatō omnibꝰ eſt neceſſaria que in diſ cuſſoruꝫ omniuꝫ calores poteſt refrenare. ij. q. vi. anteriorum. Ꝙ laudabilis eſt cautella deliberationis cū qua to­tum ratio regit ⁊ furor ſibi. nihil vendicat. xi. q. iij. illa prepoſitorum. ⁊. c. ſe. Ꝙ non ſunt precipitanda conſilia ⁊ opera: tempo­re enim indigemus ad deliberandum vt maturi agamus. l. di. ponderet. circa prin. Ꝙ maxime eccleſie negocia cum deliberatione ſunt explenda. xlv. di. lꝫ. el. i. Ꝙ iudices diffinitiuāſnīaꝫ cū magna deliberatio­ne debent proferre. xi. q. iij. cum apud. ⁊. c. ſe. Ꝙ infra decem dierum ſpacium appellatione facta vtrum quieſcendum ſit ab ea eſt deliberandum. ij. q. vi. anteriorum. Ꝙ qͥ ex deliberatione ad meliora non ꝓficiūt ēt ab his bonis q̄ vident̉ hr̄e: cadunt. xvij. q. i. qͥ bona. Ꝙ in tātum quidam moram deliberationis exten­dūt ꝙ bonum qd̓ conſequi ītendebāt perdūt. xvij. q. i. qui bona. Ꝙ pro conuitio non eſt habendum qd̓ ſine delibe­ratione eſt illatum. ij. q. iij. ſiquis iratus. Delitie. Ꝙ delitie abſqꝫ deſiderio ꝑcepte non officiūt. xli. di. delitie. Ꝙ delitie ciborū computreſcere faciūt corpus hūa­num. de conſe. di. v. nihil. ⁊. c. ſe. Ꝙ diuites dolere debēt ſi ꝓpter conſuetudinē non aliter ꝙͣ d̓licate pūt viuere. xli. di. non cogūtur. Ꝙ ī rebus pretereūtibus nec vſus nec libido culpat̉ xli. di. quiſquis. Ꝙ aliquādo ſine verocitatis vitio precioſiſſio ſa­piēs vtitur cibo ⁊ īcipiēs viliſſimū cum gule fiam ma exardeſcit cibum. xli. di. quiſquis. Ꝙ ignominioſum eſt prelatis ⁊ predicatoribus de litijs affluere qui xp̄m pauperem debēt predicare. xxxv. di. eccleſie. Ꝙ epiſcopalis auctoritas plus debet vigere ī deli­tijs meritorum ꝙͣ mēſarum. xli. di. ep̄us. Ꝙ deteſtabile eſt ī tugurio ruſticano natuꝫ ⁊ milio nutritum ī religiōe ſimilam ⁊ melia faſtidire. xij. q. ij. gloria ep̄i. De mētia. Ꝙ demētia ſi eſt perſeuerās excuſat a culpa ī ipſa ꝯmiſſa. v. q. i. aliquos. xxxij. q. i. quēadmodum. Ꝙ ſi venit ex propria culpa poſtꝙͣ ad ſanam mētem redierit imponēda eſt eis pro commiſſa lꝫ mīor ꝙͣ alijs pnīa. xv. q. i. ſiquis īſaniēs.